tem nō ad illas adoleſcentulas quæ cum ipſa currere ſolent: ſed ad filias hieruſalem: quibus tanquam his quæderogauerint fœditati eius reſpondere uidetur & dicere: Fuſca quidem ſum uel nigra: quātum ad colorem ſpectat filiæ hieruſalem. formoſa uero ſiquis interna membroꝝ liniamēta perſpiciat. nā & tabernacula īꝗt cedarquæ eſt gens magna nigra ſunt: & ipſa gens cedar nigredo uel obſcuritas interpretatur. Sed & pelles Salomo-nis nigræ ſunt. nec tamen ob hoc tanto regi in omni gloria ſua pellium uiſa eſt in decora nigredo. Nō ergo in-hi o filiæ hieruſalem exprobretis culpā coloris cum ſiue naturalis ſiue exercitio quæſita corpori pulchritudonō deſit. Hæc continet hiſtoricum dramma: & propoſitæ fabulæ ſpecies. Sed redeamus ad ordinem myſticū.Hæc ſponſa quæ loquitur: eccleſijæ perſonam tenet ex gentibus congregatæ. Filiæ uero hieruſalem ad quas eiſermo eſt: illæ ſunt animæ: quæ propter electionem patꝝ chariſſimæ quidem dicuntur: inimicæ autem prop-ter euangelium. Iſtæ ſunt filiæ hieruſalem ciuitatis terrenæ: quæ uidentes eccleſiam ex gētibus: quāuis pro eoignobilem ꝙ generoſitatē ſibi Abraham & Iſaac & lacob non poſſit aſcribere: obliuiſcentem tamen populumſuum & domum patris ſui: atqꝫ ad Chriſtum uenientē ſpernūt eam: & ꝓ ignobilitate generis offuſcāt. Quodſponſa ſentiens filias prioris populi imputari ſibi: & pro hoc etiam nigram ſe appellari: quaſi quæ paternæ eruditionis nō habeat claritatē: reſpōdens ad hæc dixit. Nigra ſum quidem o filiæ hieruſalē: pro eo ꝙ nō deſcēdode ſtirpe claroꝝ uiroꝝ. neqꝫ illuminationem Moyſi lege accepi: habeo tamē pulchritudiuem meam mecum.Nam & in me illud primum eſt: qd̓ ad imaginē dei in me factum ē: & nūc accedens ad uerbum dei recepi ſpeciem meā. Quāuis .n. pro coloris obſcuritate comparetis me tabernaculis cedar: & pellibus Salomonis: tamē& cedar ex iſmaele deſcēdit. ſecūdo nāqꝫ loco ex iſmaele natus eſt: qui iſmael nō fuit expers diuinæ benedictio-nis. ſed et pellibus Salomonis comparatis me: quæ nō aliæ ſunt ꝗͣ pelles tabernaculi dei: & tamen miror uos ofiliæ hieruſalē coloris uelle exprobrare nigredinem. Qūo nō meminiſtis ꝙ ī lege ur̄a ſcriptū ē ꝙ paſſa ſit Ma-ria: quæ derogauit Moyſi: cū Aethiopiſſam nigram accepiſſet uxorē? qūo ignoratis illius imaginis adubrationē in me nūc ueritate cōpleri? Ego ſum illa Aethiopiſſa: ego ſum nigra ꝗdē ꝓ ignobilitate generis: formoſa ue-ro ꝑꝑ penitētiam & fidē. Suſcepi. n. in me filium dei: recepi uerbū carnem factū: acceſſi ad eū ꝗ ē imago dei primogenitus oīs creaturæ: & qui eſt ſplendor gloriæ & fulgor ſubſtantiæ eius: & facta ſum formoſa. Tu ergo ꝗdīproperas cōuertēti ſe a peccato: qd̓ lex fieri uetat? Et qūo tu gloriaris in lege præuaricans legē? Veꝝ quonamin his locis ſumus: ubi eccleſia quæ ex gentibus uenit nigrā ſe eſſe dicit & formoſam: ꝗͣuis lōgū uideat̉ eē & operoſum colligere ex ſcripturis diuinis: in ꝗbus uel qͣliter ſacramēti huius forma præceſſerit: tamē nō mihi peni-tus omittēdū uidet̉: ſed ꝗͣ potuerit breuiter memorandū. Primo ergo in numeroꝝ libro de æthiopiſſa ita ſcriptū eſt. Et locuta eſt Maria ad Aaron & derogauerūt Moyſi ꝑꝑ mulierē æthiopiſſam quā accepit uxorē: & dixerūt. Nūꝗd Moyſi ſoli locutus eſt dominus? Nōne eſt nobis locutus eſt? Et iteꝝ in tertio regnoꝝ libro ſcriptū ēde regina Saba: quia uenit a finibus terræ audire ſapiētiam Salomonis: hoc mō regina Saba audiuit nomē SaIomonis & nomē domini: & uenit tētare eum in parabolis: & uenit in hieruſalem in uirtute magna ualde: & cameli portantes odoramenta & aurum multum ualde & lapidem præcioſum: & ingreſſa eſt ad Salomonem: &locuta eſt ei omnia uerba quæ erant in corde ſuo: Et enunciauit ei Salomon omnia uerba eius. Et non fuit uer-bum quod omiſerit rex: & non enunciauerit rex ei. Et uidit regina Saba omnem prudentiam Salomonis & domum quam ædificauit & cibos Salomonis & ſedem pueroꝝ eius: & ordinem miniſtroꝝ eius: & ueſtes eius: &uini fuſores eius: & holocauſta eius: quæ offerebat in domo domini: & obſtupuit: & dixit ad regem SalomonēVerus eſt ſermo quem ego audiui in terra mea de uerbo tuo & de prudentia tua: & non credidi his qui loque-bantur mihi uſqꝫ quo uenirem: & uiderunt oculi mei: & ecce nec media pars eſt quæ nunciabantur mihi: Addidiſti .n. ſuꝑ oēm auditionem quam audiui in terra mea. Beatæ mulieres tuæ: beati pueri iſti: qui aſſiſtunt in cōſpectu tuo ſemper: & audiunt oēm prudentiam tuam. Sit dominus deus tuus benedictus qui tibi dedit ſedemiſrael. Quoniam dilexit dominus iſrael: & uoluit eum permanere in æternum: poſuit te regem ſuper eos: ut facias iudicium cum iuſticia: & iudices eos: & dedit Salomoni. cxx. talenta auri: & odoramenta multa ualde: & lapidē præcioſum. Nunꝗͣ talia uenerant odoramenta: nec in tanta multitudine: quæ dedit regina Saba regi Sa-ſomoni: Hanc autem paulo latius repetere uoluimus: & inſerere huic expoſitioni noſtræ: ſcientes in tantum cōuenire hæc ad perſonam eccleſiæ quæ ex gentibus uenit ad Chriſtum: ut ipſe dominus in euāgeliis reginæ huius faceret mentionem: dicens eam ueniſſe a finibus terræ: ut audiret ſapientiam Salomonis. Auſtri autem reginā dicit eam pro eo ꝙ æthiopia ī auſtri partibus iaceat: & a finibus terræ quaſi in ultimo poſita. Inuenimus au-tem huius ipſius reginæ etiam loſephum in hiſtotia ſua facere mentionē: addentem etiā hoc ꝙ poſtea ꝗͣ egreſfa eſt inquit a Salomone cū abiſſet rex eēt miratus eius ſapiētiā quā ſine dubio ex Salomonis ſapiētia ſuſcepatcognouit inꝗͣ nomē eius meroen. Refert autē ꝙ non ſolū æthiopiæ ſed & ægypti regnū tenuerit. Addemus aūadhuc & ea quæ in. lxvii. pſalmo de hac eadem forma cōtinētur. ait ergo ibi diſꝑge gētes quæ bella uolunt: uenient legati ex ægypto: æthiopia præueniet manus eius deo. Et adhuc qͣrto in loco apud Sophoniam ꝓphetā dehaceadē figura hoc mō ſcriptum. Propterea ſuſtine me dicit dominus in die reſurrectōis meæ in martyrio hoceſt in teſtimonio quoniā iudiciū meum eſt & cōgregationes gētium: ut ſuſcipiā reges: & effundā ſuꝑ eos oēmira indignationis meæ: in igne zeli mei cōſumetur oīs terra. Quoniam tūc cōuertā in populis linguā ī generatōem eius: ut inuocēt oēs nomē domini: & ſeruiēt ei ſub iugū unū. De ultra flumina ſuſcipiā eos æthiopiæ ꝗ di-pſi ſunt: & afferent ſacrificium mihi. In die illa non confunderis Saba ab oībus adinuentionibus tuis in quibusimpie egiſti in me: ſed & in Hieremia ſcriptum eſt: Quod princeps quidam populi iſrael miſerit Hieremiamin lacum melchiæ filii regis qui erat in domo carceris: & depoſuerunt eum cum funibus: & in lacu non erat