ſe & ille ꝗ dixit raptum ſe eſſe uſqꝫ ad tertium cælum: & inde in paradiſum: & audiſſe uerba ineffabilia: quæ nelicet homini loꝗ. Quid. n. putas eſſe illa uerba quæ audiuit? nōne a rege audiuit: & ī cubiculo & ꝓpe cubiculūpoſitus audiuit. Et erāt credo illa uerba talia qͥdā: quæ hortarent̉ eū ad maiorem ꝓfectū: & ꝓmitterēt ei: ꝙ ſi ꝑſeueraret uſqꝫ in finē: & ipſe poſſet intrare regis cubiculū: ſecūdum illud qd̓ per ꝓphetā quoqꝫ ꝓmittit̉: Dabotibi theſauros obſcuros: occultos: inuiſibiles. Aperiā tibi ut cognoſcas: ꝗa ego ſum dominus deus tuus: q uoca-ui nomē tuū iſrael. Currūt ergo adoleſcētulæ poſt ipſum ī odorē eius: unaquæqꝫ tamē ꝓ uiribus. alia ꝗdē uelocius: alia paulo tardius: alia etiā īferius cæteris & ultimo: alia primo loco: uerūtamē currunt oēs: ſed una ē ꝑfe-cta: quæ cucurrit ſic: ut ꝑueniret: & ſola acciꝑet palmā. Sola. n. ē qͣ dicit. Introduxit me rex ī cubiculū ſuū: cū prius nō de ſola: ſed de pluribus dixiſſet: ꝗa poſt te ī odorē unguētoꝝ tuoꝝ curremus. Introducit̉ ergo ī cubiculūregis: & efficit̉ regina: & ipſa ē de qua dr̄. Regina aſtitit a dextris tuis ī ueſtitu deaurato: circūdata uarietatibus.De his aūt adoleſcētulis quæ poſt ipſam cucurrerāt: & ꝓcul ab ea ī ipſis currēdi ſpatiis remāſerāt: dicit̉: Adducent̉ regi uirgines poſt eā: ꝓxime eius adducēt̉ tibi. Adducent̉ ī læticia & exultatione: īducent̉ in tēplū regisSed & illud etiā ī hoc aduertere debemus: ꝙ ſicut rex hēt cubiculū quoddā: in qd̓ reginā ſiue ſpōſam ſuā introducit: ita hēt & ſpōſa ſuū cubiculū: in qd̓ monet̉ ꝑ uerbū dei ingreſſa claudere oſtiū: & ita cōcluſis illis oībus diuitiis ſuis intra illud cubiculū orare eū: qui uidet in abſcōdito: & ꝑſpicit quātas opes animi .ſ. uirtutes intra cubiculū ſuum ſpōſa cōdiderit: & uidēs eius diuitias: det ei petitiōes ſuas. omni n. habēti dabit̉. Quod aūt ait exultemus & iocūdemur in te: uidetur ex ꝑſona adoleſcētulaꝝ dici: uel optantiū & peccātium a ſpōſa: ut quēadmodū ſpōſa cōſecuta eſt: quæ ꝑfecta ſūt: & exultat: ita ipſæ etiā ſuū īplere curſum: & ꝑuenire uſqꝫ ad regis cubiculūmereantur: ut ꝑfectis & ītuitis oībus his de ꝗbus illa gloriatur: etiā ipſæ exultēt: ſicut & illa: & iocūdentur in eo.Vel etiā ad ſponſam pōt dictū uideri ab adoleſcētulis cōgratulantibus ei: & ꝓmittētibus petentibuſqꝫ: ut particeps fiant exultatiōis & læticiæ diligemus ubera tua ſuꝑ uinū. Spōſa ꝗdem poſtꝗͣ oſcula meruit ab ipſo ſpōſore ſuſciꝑe: & uberibus eius ꝑfrui ait ad eū: Bōa ſūt ubera tua ſuꝑ uinū. Adoleſcētulæ uero qͣ nōdū ad id beatitidinis uenerāt neqꝫ ſummā ꝑfectionis acceꝑant: neqꝫ uſu & oꝑibus fructus ꝑfectæ charitatis expleuerant: ut qͣſexꝑtæ ꝓnunciarēt de uberibus eius: ꝗa bona ſunt. Videntes tamen ſpōſam delectari & refici ex uberibus ſporex fontibus .ſ. ſapiētiæ & ſcientiæ: quæ de uberibus eius fluūt: & pocula cæleſtis doctrinæ ſumentes: tanꝗͣ imitatrices ꝑfectionis eius: & deſiderantes eiſdē ueſtigiis incedere: ꝓmittunt & dicunt: diligemus ubera tua ſuꝑ uinūideſt nos ꝗdē nōdū ī id ꝑfectōis aſcēdimus: ut iā diligamus ubera tua pluſꝗͣ uinū: uel certe ubera tua: quæ ſun-ſuꝑ uinum (Vtroqꝫ .n. mō ſenſus ſtare uidebitur) gerimus tamē ſpem: utpote adoleſcētulæ in id ætatis ꝓficerequo poſſimus nō ſolum paſci & ali ex uberibus uerbi dei: ſed & diligere alētē. Iſtæ ſunt aūt adoleſcētulæ ut ſæ-pe iam diximus aīæ: quæ primis & initio ualentibus eruditionibus uident̉ imbutæ: & uelut uino quodam lætificatæ inſtitutōe tuoꝝ dūtaxat: curatorūqꝫ & pædagogi utpote paruulæ: & quæ haberēt ꝗdem in uiribus amare uinū: nō tamē haberent in ætate: ut amore ubeꝝ ſpōſi moueri aut excitari poſſent. Sed ubi aduenit plenitudo tempoꝝ: & Chriſtus in eis ꝓfecit ætate & ſapientia: & iā ſentire cœperūt ꝗd ſit ubera ſpōſi: quæqꝫ in his ꝑfectio uerbi dei: & doctrinæ ſpiritalis plenitudo deſignetur: etiam promittunt: quia pluſquam uinum: quod nūctanquam paruulæ bibunt: dilecturæ ſint ubera ſponſæ: ideſt propenſiores futuræ erga perfecta: & omni plentudine decreta dogmata Chriſti: ꝗͣ iam antea ſiue in communibus ſtudiis: ſiue in legis & prophetarū uiſæ ſuntinſtitutionibus extitiſſe. Aequitas dilexit te. Etiam hoc mihi uidentur adoleſcētulæ proloqui uelut ſatiſfacien-tes pro eo: ꝙ dilecturas ſuper uinum ſe ꝓmiſerunt ubera ſponſi: & non iam in præſenti diligant: neqꝫ integramuim charitatis oſtendant. Eſto ergo uox iſta uelut incuſantium ſemetipſas: quaſi quæ nondum abiecta omniiniꝗtate ꝑuenerint ad æquitatem: ut poſſint iam diligere uinū ſuꝑ ubera ſpoſi: ſcientes incōueniēs eſſe: ut aliꝗdadhuc reſideat iniquitatis in eo: ꝗ ad perfectionē ſpiritalis & myſticæ doctrinæ ꝑuenerit. Quia ergo ſumma ꝑfectionis in charirate conſiſtit: charitas aūt nihil iniquitatis admittit: ubi aūt nihil iniꝗtatis eſt: ibi ſine dubio ēæquitas. Merito ergo æquitas eſſe dicitur: quæ diligit ſponſum. Et uide: ſi non ob hoc etiā uidet̉ illud in euan-gelio a ſaluatore dictū. Si diligitis me: mandata mea ſeruate. Si ergo ꝗ diligit Chriſtū mādata eius cuſtodit: & omādata eius cuſtodit: nulla ē in eo iniꝗtas: ſed æꝗtas in eo ꝑmanet. Aeꝗtas ergo eſt quæ & mandata cuſtodit: &diligit Chriſtū. Et rurſum: ſi his ꝗ mandata cuſtodit: ipſe diligit Chriſtū: mandata aūt in æꝗtate ſeruant̉: & æꝗtas eſt quæ diligit Chriſtū: ꝗ iniquū aliꝗd gerit: neqꝫ mādata cuſtodit: neqꝫ diligit Chriſtū. Erit ergo ut ꝗͣtū ini-ꝗtatis in nobis eſt: tantū lōge ſimus a dilectōe Chriſti: & tātū mādatoꝝ eius præuaricatio habeat̉ ī nobis. Et iōregula qͣndā directā ponamus eē æquitatē: ut ſiquid ī nobis iniquitatis eſt: hāc adhibētes & ſuꝑducētes directoriā mādatoꝝ dei: ſiquid ī nobis curuū: ſiquid tortuoſū ē: ab huius regulæ linea r̄ſecent̉ ut poſſit de nobis dici-Aeꝗtas dilexit te. Poſſumus aūt etiā ſic acciꝑe: ut uideat̉ ſimile eſſe qd̓ dixit. Aeꝗtas dilexit te: ac ſi dixiſſet. Iuſticia dilexit te: & ueritas: & ſapiētia: & prudētia: & ſingulæ quæqꝫ uirtutes. Nec mireris ſane ſi dicimus uirtuteseſſe quæ diligūt Chriſtum: cū in aliis ipſaꝝ uirtutū ſubſtantiam Chriſtum ſoleamus accipere. Quod & fre-quenter inuenies in ſcripturis diuinis ꝓ locis & opportunitatibus aptari. Inuenimus nanqꝫ ipſum: & iuſticiamdici & pacē̓: & ueritatē. Et rurſū ſcriptū ē ī pſalmis. Iuſticia & pax oſculatæ ſūt: & ueritas de terra orta ē: & iuſti-cia de cælo ꝓſpexit. q̄ utiqꝫ oīa & ipſe eē: & rurſū ipſū dicūt̉ āplecti. Sed & ſpōſus idē dr̄: idē ēt ſpōſa noīat̉: ut īprophetia ſcriptum eſt: Sicut ſponſo impoſuit mihi mitram: & ſicut ſponſam ornauit me ornamento.Homelia ſecunda.Vſca ſum & formoſa filiæ hieruſalem: ut tabernacula cedar: ut pelles Salomonis. In aliis exēplaribusmus Nigra ſum & formoſa. Rurſus in hoc perſona ſponſæ loquētis introducitur. Loquentis au-