aſpectus: & rubeum pro albo: & uiridem pro nigro: aut rectum putat eſſe aliquid: cum curuum ſit & tortuo-ſum: cōturbabit̉ ſine dubio iudiciū mētis: & aliud pro alio aget̉. Ita ergo & interior uiſus niſi eruditiōe & īdu-ſtria fuerit exercitatus: quo per multā peritiam diſcretōem boni habeat ac mali: ſed ignorātia & imperitia tandͣcaligo oculis īciderit: aut etiam malitiæ alicuius lāgore: tanꝗͣ lippis oculis acceſſerit: diſcrimen boni aūt mali ī-tueri nullatenus poſſit. Et inde fiet: ut mala pro bonis agat: bona uero ꝓ malis ſpernat. Secūdum hāc uero formā quā de uiſu corporis aīæqꝫ tractauimus: cōſeq̄nter etiam de auditu & guſtū: & odoratu: tactuqꝫ per ſingu-las quaſqꝫ ſui generis uirtutes ſenſuū corporaliū referēs ad aīæ ſenſus: quæ ī ſingulis adhibere debeat exercitiaquæqꝫ uel emēdatio parari dilucere recognoſcēs. Hæc aūt paulo latiori exceſſu ꝓſecuti ſumus oſtēdere uolēte:odoratum ſpōſæ adoleſcētulaꝝ quo odoratæ ſunt odorē unguētoꝝ ſpōſi: nō corporis ſenſus: ſed diuini odoris ilius & interioris qui appellat̉ hoīs dici. Hic ergo odoratōis ſenſus: in quo ſanus eſt & integer odore Chriſti ac-cepto ex uita adducit ad uitā. Si uero non ſit ſanus hoc odore ſuſcepto de morte in mortē deiicit ſecūdum illumꝗ dicebat: quoniā Chriſti bonus odor ſumus: alijs ꝗdem de uita in uitā: alijs aūt odor de morte in mortē. Deni-qꝫ & hi ꝗbus intellectus herbaꝝ ē pigmētorūqꝫ peritia: ferūt q̄dā eſſe pigmēta: quoꝝ ſi odorē cœperint nōnulla aīalia cōtinuo ītereūt: alia uero eodē odore recreant̉: uitāqꝫ recipiūt. Et nūc ergo in his ipſis expoſitiōibus 8ſermonibus quos habemus in manibus: uidet̉ alijs eſſe uita ex uita: alijs uero mors ex morte. Nā ſi hæc exponiita audiat aīalis qui dr̄ hō: qui nō pōt ꝑciꝑe & intelligere quæ ſunt ſpūs dei: irridebit ſine dubio: atqꝫ inepta hæceſſe & inania ꝓnunciabit: dicens ſomnia potius: ꝗͣ reꝝ cauſas & dogmata diuina tractari. His ergo odor hic cā-tici cāticoꝝ efficit̉ de morte in mortē .ſ. de morte infidelitatis in mortē iudicii & cōdēnationis: Sequētibus ueroſpiritalem ſenſum & ſubtilē atqꝫ intelligētibus maiorem ineſſe ueritatē in his: quæ nō uidētur: ꝗͣ in his quæ ui-dentur: & ueriora hēri apud deum inuiſibilia: & ſpiritalia magis ꝗͣ uiſibilia & corporalia: amplectenda ſine dubio huiuſmodi intelligētia uidebit̉ & ſequēda. Agnoſcūt. n. tale eſſe ītelligendæ ueritatis iter quo peruenit̉ acdeum. Sed ſiꝗdem alienus a fide ſit is: qui hæc ſtulta iudicat & ridēda: nihil miꝝ. Si uero aliquis ex his ſit qui uidentur credere: & ſcripturaꝝ auctoritatem recipere: nō tamen recipit expoſitionis huius ſpiritalis formam: ſeoirridet & derogat: tētemus ex aliis ſcripturaꝝ locis inſtruere eū ac ꝑſuadere: Qui ſi forte poterit ſic reſipiſcere& talia quædā dicamus ad eū: ſcriptum eſt: præceptum domini lucidū illuminās oculos: Dicat ergo nobis quiſunt oculi qui illuminant̉ luce præcepti? Et iteꝝ. Qui habet aures audiēdi audiat. Quæ ſunt aures iſtæ: qua-qui habuerit: ipſe ſolus uerba Chriſti audire dicatur? Et iteꝝ: quoniā Chriſti bonus odor ſumus deo. Et in aliis:guſtate & uidete quoniā ſuauis ē dominus. Et qd̓ alius ait: Manus nr̄æ palpauerūt de uerbo uitæ. Puta ſne ī hisoībus nō mouebit̉: ut aduertat hæc uniuerſa non de corporeis ſenſibus dicta: ſed de his quos ſecūdum īteriorēhoīem ineſſe unicuiqꝫ docuimus niſi ſi cōtentiōis & iactantiæ uitio agit̉ ꝗ eiuſmodi eſt: Quibus uitiis quoniā& uiſus ille īterior excæcatur: & odoratus occluditur: & obturat̉ auditus: merito nec uidere quæ ſpiritalia ſuntnec audire pōt: ſed nec odorem iſtū Chriſti capere. quo nunc recepto adoleſcentulæ iſtæ in ꝗbus bene ſanus &uigens erat hic ſenſus. In odorem unguentoꝝ eius currūt poſt ipſum. nec deficiunt currētes aut laborant: ꝗa ſuauitate odoris ipſius qui eſt de uita in uitam refectæ iugiter inualeſcūt. Pōt adhuc & hoc modo accipi qd̓ ait-unguentum exinanitū nomē tuū: ꝓpterea adoleſcētulæ dilexerūt te. Vnigenitus dei filius cū in forma dei eſſeexinaniuit ſemetipſum: & formā ſerui accepit: exinaniuit autē de plenitudine ſine dubio in qua erat. Illi ergo-dicūt: ꝗd de plenitudine eius nos oēs accepimus: ipſi ſunt adoleſcētulæ: quæ de ea plenitudine ex qua ſe ille exi-naniuit: & factū eſt unguētum exinanitū nomē eius: ꝑcipiētes dicūt. poſt te ī odorē unguētoꝝ tuoꝝ curremus.Niſi .n. exinaniſſet unguētū: hoc ē plenitudinem diuini ſpiritus: & humiliaſſet ſe uſqꝫ ad formam ſerui: capereum nullus in illa diuinitatis plenitudine potuiſſet: niſi ſola fortaſſis ſpōſa: pro eo ꝙ uidetur indicare ꝗa unguētum iſtud exinanitum nō ſibi ſed adoleſcentulis dilectōis dederit cauſam. Sic. n. dicit. Vnguētum exinanitū nomentuū: ꝓpterea adoleſcētulæ dilexerūt te. Ac ſi diceret Adoleſcētulæ quidē propterea dilexerunt te: ꝗa exinaniſti te de forma dei: & factum eſt unguētum exinanitum nomen tuum. Ego aūt dico nō pro exinanito unguēto ſed pro ipſa unguētoꝝ plenitudine dilexit te. Hoc .n. indicat in eo loco ubi dicit: Odor unguentoꝝ tuoꝝ ſuꝑoīa aromata. Quod uero etiam ipſa cū adoleſcentulis poſt ipſum ſe curſurā dicit. hāc aio eſſe cauſam: ꝙ ꝑfectiquiqꝫ oīa oībus fiant: ut oēs lucrifaciant: ſicut iam ſupra expoſuimus: Introduxit me rex in cubiculū ſuū: & iocūdemur in te: Cū indicaſſet ſponſo ſuo ſponſa: ꝙ adoleſcētulæ odore captæ currerent poſt ipſum: cū quibus etiāipſa curſura eſſet: ut eis formā præberet in omnibus: nūc quaſi laboris ſui cōſecuta iā palmā pro eo ꝙ cucurre-rit cū currentibus: introductam ſe dicit ab ſpōſo rege in cubiculū eius: ut ibi uideret cunctas opes regias. in quoutiqꝫ merito iocūdatur & exultat: utpote quæ ſecreta iam regis & arcana ꝓſpexerit. Hic eſt ſecūdū propoſitumdrammatis ordinē quaſi hiſtoricus intellectus. Sed quoniam cui res agitur: eccleſia eſt ad Chriſtū ueniens: ueaia uerbo dei adhærens: quid aliud cubiculum Chriſti & promptuariū dei credendum eſt: ī quo uel eccleſiamueſ animam cohærentem ſibi introducat: niſi ipſe arcanus ſenſus eius & reconditus? de quo & Paulus dicebatNos aūt ſenſum Chriſti habemus: ut ſciamus quæ a deo donata ſunt nobis. Hæc illa ſunt quæ oculus non ui-dit: nec auris audiuit: nec in cor hoīs aſcēderunt: quæ præparauit deus his ꝗ diligūt eū. Cum igit̉ Chriſtus aīamin ītelligētiā ſui ſenſus inducit: īcubiculū regis introducta dr̄: ī quo ſunt theſauri ſapiētiæ ac ſciētiæ eius abſcō-diti. Nō mihi aūt uacuū uidet̉: ꝙ cū potuiſſet dicere: Introduxit me ſpōſus meus: aut fraternus meus: aut aliꝗchuiuſmodi: ut ei moris eſt. Nūc ꝗa cubiculū dictura erat: regis dixerit cubiculū: nō aliud nomē poſuerit: ī quopoſſet fortaſſis aliꝗs etiam mediocris ītelligi. Sed ꝓpterea arbitror ī his regē noīatum: ut oſtēderet̉ per hoc nome prædiues cubiculū: utpote regiū & multis atqꝫ immenſis opibus repletum. Prope hūc oīo mihi uidet̉ fuiſ-