renouantur: nouum ſe hominem induentes: qui ſecundum deum creatus eſt. Propter iſtas ergo adoleſcentu-las & in augmentis uitæ & profectibus poſitas exinaniuit ſe ille: qui erat in forma dei: ut fieret unguētū exina-tū nomē eius: ut nō iā inacceſſam lucē tātūmō habitaret: & in forma dei ꝑmaneret: ſed uerbum caro fieret: quopoſſent iſtæ adoleſcētulæ & ī augmētis ꝓfectuū poſitæ aīæ nō ſolū diligere: ſed & trahere eum ad ſe. Trahit. nunaquæqꝫ aīa & aſſumit ad ſe uerbum dei ꝓ capacitatis & fidei ſuæ mēſura. Cū aūt traxerint ad ſe aīæ uerbumdei: & ſenſibus ſuis atqꝫ intellectibus īſeruerint: & dulcedinis eius & odoris ſenſerint ſuauitatē: ubi unguētoꝝeius fragrantiā cœperint inuenire: dūtaxat aduētus eius & redēptōis ac paſſionis cauſas charitatēqꝫ agnouerīt:qua pro ſalute oīum uſqꝫ ad mortē crucis īmortalis acceſſit. & his oībus uelut diuini cuiuſdā & īeffabilis ungueti odoribus inuitatæ adoleſcētulæ: ideſt aīæ plenæ uigoris atqꝫ alacritatis effectæ currūt poſt ipſum: atqꝫ ad odorē ſuauitatis eius non leui gradu nec tardis paſſibus: ſed rapido curſu & tota ꝓperatione feſtināt: quēadmodū& ille qui dicebat: ſic curo: ut cōpræhendā. Veꝝ ꝙ ait: Vnguētū exinanitū nomē tuū: ꝓpterea adoleſcētulæ dilexerūt te: & traxerūt te poſt ſe: in odorem unguētoꝝ tuoꝝ curremus: trahūt ad ſe Chriſtū adoleſcētulæ: ſiquidē de eccleſiis intelligatur. quæ una quidē eſt: cū ꝑfecta eſt. multæ uero ſunt adoleſcētulæ: cū adhuc īſtruuntur& ꝓficiunt. Iſtæ ergo trahunt ad ſe Chriſtum ꝑ fidem: ꝗa Chriſtus ubi uiderit duos uel tres in fide noīs ſui: ua-dit illuc: & eſt in medio eoꝝ in fide tractus: & unanimitate ꝓuocatus. Si uero tertia expoſitione de aīa uerbumdei ſequēte ītelligi hæc oportet: quæcūqꝫ aīa fuerit erudita primo in moralibus: ſecūdo etiam in naturalibusexercitata: per illa oīa quæ in his diſciplinis edoceri ſupra oſtēdimus: ipſa moꝝ emēdatio & eruditio reꝝ ac ꝓ-bitas diſciplinæ trahit ad ſe uerbū dei: & libens trahitur. gratiſſime .n. ad eruditas aīas uenit: & trahi ſe ab his indulgenter accipit: benigneqꝫ cōcedit. Requiro ſane ſi ſolum nomen eius ꝗa unguētū factū ē exinanitum tātūoꝑis egerit: & ita ſuſcitauerit adoleſcētulas: ut primo traherent eū ad ſe: & hēntes eum apud ſe caperent unguetoꝝ eius odorē: & ſtatim currerent poſt eū. ſi hæc inꝗͣ oīa ſolo noīe eius effecta ſunt: ꝗd putas faciet ipſa eius ſubſtātia? Quid ex illa adoleſcētulæ iſtæ uirtutis: ꝗd uigoris excipiēt? ſi quo pacto potuerint aliquādo ad ipſaneius incōprehenſibilē atqꝫ īeffabilē ſubſtātiam ꝑuenire? Ego puto ꝙ ſi in hoc aliquādo ꝑuenerint: iā nō ambulant neqꝫ currūt: ſed uinculis quibuſdā charitatis eius aſtrictæ adhæreant ei: ne ultra mobilitatis alicuiis ulluꝫin eis reſideat locus: ſed ſint cū eo unus ſpūs: & cōpleat̉ in illis hoc qd̓ ſcriptū ē. Sicut tu pr̄ ī me & ego in te uniſumus: ita & iſti in nobis unū ſint. Sed nūc interim ut uidet̉ ſpōſa cōſociatis ſibi adoleſcētulis multis: quaꝝ ī poſterioribus nō eſt numerus: quæ dicit̉ ab uno ſolo ſenſu & odoratu tātummō capta currere ſe in odorē unguē-toꝝ ſponſi cōmemorat: ſiue ꝙ ipſa curſu indigeat ad hoc & ꝓfectu: ſiue ꝙ ipſa quidem perfecta ſit. Pro his aūadoleſcentulis quæ adhuc curſu & profectibus indigēt: etiam ipſa ſe currere fatet̉: ſicut & ille qui cum ipſe ſublege non eſſet: fit tamen ſub lege: ut eos qui ſub lege ſunt lucrifaciat. & iterum cum in lege ſit Chriſti: his tamerqui ſine lege ſunt: fit & ipſe ſine lege: ut eos ꝗ ſub lege ſunt ſaluet. Et hoc fit ut diximus ſolo adhuc odoratu eiusaccepto. Quid putas ageret: cum & auditum eaꝝ & uiſum & tactum guſtūqꝫ occupauerit uerbum dei: & ſingulis quibuſqꝫ ſenſibus uirtutes ex ſe competētes naturæ eaꝝ capacitatiqꝫ præbuerit: ita ut oculus ſi uidere potuerit gloriā eius: gloriā tanꝗͣ unigeniti a patre aliud ultra uidere iam nollet: neqꝫ auditus aliud ꝗͣ uerbū uitæ &ſalutis audire. Sed & cuius manus palpauerit de uerbo uitæ: nihil ultra materiale: nihil fragile caducūqꝫ palpabit: nec guſtus cum guſtauerit bonum uerbū dei: carnēqꝫ eius & panem qui de cælo deſcendit: aliud quid poſthoc guſtare patietur. Præ dulcedine nāqꝫ ipſius & ſuauitate omnis reliquus ei ſapor aſper uidebitur & amarus.& ideo hoc ſolo ueſcetur. Omnem nāqꝫ ſuauitatem: quamcūqꝫ cupierit in hoc inueniet: ad omnia nāqꝫ raptumſe reddit & habilem. Deniqꝫ his qui ex corruptibili ſemine generantur: rationabile & ſine dolo efficitur lac. hi-uero qui infirmantur in aliquo: oleum ſe præbet ad hoſpitalitatis amicitiam & gratiā. Is uero qui pro poſſibili-tate ſumendi & exercitatos habent ſenſus: ac diſcretionem boni & malicibum ſe ſolidum præbet. Siqui ueroſunt: qui exierint de ægypto: & ſecuti columnam ignis & nubis in heremum uenerint: de cælo ad illos deſcen-dit minutum & ſubtilem eis præbens cibum: angelico ſimilem: ita ut panem angeloꝝ manducet homo: habe& alias multas in ſemetipſo atqꝫ innumeras ciboꝝ differentias: quas interim. pelle quis & carne oſſibuſqꝫ indu-tus & neruis capere nō poteſt. Qui autem dignus fuerit redire & eſſe cum Chriſto: quiqꝫ in paruo fidelis inuitus conſtituet̉ ſuper multa: ille guſtabit: & capiet uoluptatem domini: ꝑductus ad locum qui pro huiuſmodciboꝝ copiis & uarietatibus delitiaꝝ nominat̉ locus. Propter qd̓ & in eden poſitus dicitur: qd̓ delitias indicat-ibi. n. dicetur ad eum delitiare in domino. Delitiabitur aūt nunc non in uno ſolo edēdi guſtādiqꝫ ſenſu: ſed & arditu delitiabitur & uiſu: & tactu odoratuqꝫ delitiabitur. in odorem nāqꝫ unguenti eius curret. Et ita oībus ſenſibus ſuis delitiabitur in uerbo dei: is qui ad ſummam perfectionis ac beatitudinis uenerit. Vnde & in his poſitlocis deprecemur auditores hoꝝ ut mortificent carnales ſenſus: ne quid ex his quæ dicuntur: ſecundum corporis motus excipiant: ſed illos diuiniores interioris hoīs ad hæc cupiēda ſenſus exhibeant: ſicut Salomon edocenos dicens. Senſum aūt diuinum inuenies. Et ut Paulus quoqꝫ ad hebræos ſcribit de perfectis: ut ſupra memo-rauimus: qui exercitatos habent ſenſus ad diſcretōem boni uel mali: oſtēdens eſſe ī hoīem præter hos corpore.os ſenſus: ꝗnqꝫ alios nihilominus qui ꝑ exercitia q̄runtur: & exercitati dicuntur: cum. ſ. intelligentiam reꝝ acumine acriore diſcutiunt. Nō. n. perfunctorie & ut libet audiendum eſt: qd̓ apoſtolus de ꝑfectis dicit: ꝗa exerotatos hēnt ſenſus ad diſcretōem boni uel mali. Quod ut clarius eluceſcat: ſumamus: ſi uidet̉: exēplū ab his co(poralibus ſenſibus: & ita demū ſtatim ad illos diuinos: quos ſcriptura noīat ſenſus īterioris hoīs ueniemus. Si eſgo corporeus oculus exercitiū uiſus hēat: nullo impediente obſtaculo: integre & abſqꝫ ulla falſitate uel colorescorpoꝝ uel magnitudines: qualitateſqꝫ deprehendet. Nam ſi aut caligine aut alia qualibet infirmitate īpediataſpectus: &