cuti ſunt enim omnia & ipſi per quæ non ſolum oſtenderent: & indicarent mihi de filio dei: cui me delatis hisquæ appellantur arris: & muneribus dotalibus ſpondere cupiebant: uerum ut & in amorem me eius deſideri-umqꝫ ſuccēderent: pronunciauerunt mihi propheticis uocibus de aduentu eius: & innumeris uirtutibus ope-ribusqꝫ eius immenſis repleti ſpiritu ſancto prædicauerūt. Pulchritudinem quoqꝫ eius & ſpeciem ac manſue-tudinem deſcripſerūt: ita ut omnibus his ad amorem eius ītegraliter īflāmarer. Sed quoniam ſæculū iam penefinitum eſt: & ipſius quidem præſemtia nō dat̉ mihi: ſolos aūt mīſtros eius uideo aſcendentes & deſcendentesad me ꝓpter hoc ꝙ ad te patrē ſponſi mei præcem fūdo: & obſecro: ut tandem miſeratus amorem nr̄m: mittaeū: ut iā non mihi ꝑ miſtros ſuos angelos dūtaxat & ꝓphetas loquat̉: ſed ipſe ꝑ ſemetipſum ueniat: & oſculetme ab oſculis oris ſui uerba ſcilicet in os meum ſui oris īfumdat: Ipſum audiant loquentem: ipſum uideam docētem. Hæc enim ſunt Chriſti oſcula: quæ porrexit eccleſiæ: cum in aduentu ſuo ipſe Chriſtus in carne poſituseuāgelizauit ei uerba fidei & charitatis & pacis: ſecundum ꝙ Eſaias promiſerat: & præmiſſus ad ſponſam dixerat: non legatus neqꝫ angelus: ſed ipſe dominus ſaluabit nos. Tertio uero expoſitiōis loco introducamus aīamcuius oē ſtudium ſit cōiungi & ſociari uerbo dei: & intra myſteria ſapiētiæ eius ac ſciētiæ eius uelut ſponſi cæle-ſtis thalamos intrare: cuiqꝫ aīæ præſentia eius etiā munera data ſunt dotis .ſ. nomine. Sicut .n. eccleſiæ dos fuit lgis & prophetaꝝ uolumina: ita huic lex naturæ & naturalis ſenſus ac libertas arbitrii dotalia munera deputentur. habens aūt hæc dotis ſuæ munera: ſit ei primo eruditōis doctrina a monitoribus doctoribuſqꝫ deſcendens.Sed quoniā in his nō eſt ei plena atqꝫ ꝑfecta deſiderii ſui & amoris expletio: depræcet̉ ut mens eius pura & uirginalis ipſius nerbi dei illuminationibus & uiſitatiōibus illuſtretur. Cum .n. nullo hominis uel angeli miniſte-rio diuinis ſenſibus & intellectibus mens impletur: tūc ipſius oſcula uerbi dei ſuſcipere ſeſe credat. Propter hæcergo & huiuſmodi oſcula dicat anima orans ad deum: Oſculetur me ab oſculo oris ſui. Dum n. inde capax fue-rit: ut ipſius uerbi dei caperet ueram ſolidāqꝫ doctrinam: neceſſaria ſuſcepit oſcula. i. ſenſus ab ore doctoꝝ. Vbiuero ſponte iam cœperit obſcura cernere: enodare perplexa: inuoluta diſſoluere: parabolas & ænigmata di-ctaqꝫ ſapiētum competentibus intelligentiæ lineis explicare: tunc iam oſcula ipſius ſponſi ſui. i. uerbi ſuſcepiſ-ſe ſe credat. Ideo autem oſcula pluraliter poſuit: ut intelligamus uniuſcuiuſqꝫ obſcuri ſenſus illuminationem oſ-culum eſſe uerbi dei ad animam perfectam delatum. & ſecundum hoc forte dicebat prophetica & ꝑfecta mēsOs meum aperui: & attraxi ſpiritum. Os autem ſponſi intelligamus uirtutem dici qua illuminet mētem: & ueIut ſermonem quodam amoris ad eam facto (ſi tamen capere mereatur tantæ uirtutis præſentiam) incognitaquæqꝫ & obſcura manifeſtat. & hoc ē uerius propriuſqꝫ & ſanctius oſculū: quod a ſponſo dei uerbo porrigi di-citur ſponſæ puræ .ſ. animæ & ꝑfectæ. Cuius rei imago ē illud oſculū: qd̓ in eccleſia ſub tempore myſterioꝝ nobis inuicem damus. Quotiēs ergo in corde noſtro aliquid qd̓ de diuinis dogmatibus ſenſibuſqꝫ quæritur: ab-qꝫ monitoribus inueniemus: totiens oſcula nobis data eſſe a ſponſo uerbo dei credamus. Vbi uero credentes al-quid de diuinis ſenſibus inuenire non poſſumus: tunc affectu huius oratiōis aſſumpto petamus a deo uiſitationem uerbi eius: & dicamus: Oſculetur me ab oſculo oris ſui. Scit autem pater uniuſcuiuſqꝫ aīæ capacitatem: &nouit quo tēpore: cui animæ: quæ oſcula uerbi ſui porrigere in intellectibus dūtaxat & ſenſibus debeat. Quiabona ſunt ubera tua ſuper ninū: & odor unguētoꝝ tuoꝝ ſuper omnia aromata. Intellige prius quaſi in hiſtoriædrammate ſponſam eleuatis ad deum manibus orationem fudiſſe ad patrem: & oraſſe. ut iam ueniret ad eā ſpiſus: & ipſe ei oſculum proprii oris infunderet. Dūqꝫ hæc oraret ad patrem: in ipſa oratione qua dixit: Oſculetme ab oſculo oris ſui: parans etiam alia orationis uerba ſubiungere ac dicere: quia in hoc principio ſermonis affuiſſet ſponſus: & oranti ei aſtitiſſet: ac reuelaſſet ubera ſua: ipſumqꝫ ſponſum unguentis mirificis: & quibus fragrare ſponſum decebat: cōſtituiſſet delibutum. Sponſa uero ubi adeſſe uidit eum pro quo orabat ut adeſſet: &adhuc loquēti ſibi præſtitum qd̓ orabat: ac data ſibi ab ipſo oſcula quæ popoſcerat: læta ꝓ hoc reddita: & de-core ubeꝝ ac fragrantiæ ipſius odore permota: ꝓpoſitæ oratōis ſermonē cōuertit ad præſentiam ſponſi ꝗ aderat: & cum dixiſſet: Oſculetur me ab oſculo oris ſui ſubiungit poſt hæc ad præſentē iam ſponſum dicēs: Bonaubera tua ſuꝑ uinum: & odor unguemoꝝ tuoꝝ. Hæc interim ſcd̓m hiſtoricā intelligētiam quā drāmatis in modu prædiximus fextā. Nūc uero ꝗd intellectus interior habeat requiramus. Diuerſis uocabulis principale cor-dis appellari in ſcripturis diuinis inuenimus: quæ uocabula ꝓ cauſis ac rebus de quibus agitur aptari ſolēt. In-terdū. n. cor dicit̉. ut beati mūdo corde: & corde creditur ad iuſticiam. Si uero cōuiui tēpus ſit: ꝓ ſpecie & ordi-ne diſcumbentiū uel ſinus uel pectus appellatur. ſicut Ioānes in euangelio refert de quodā diſcipulo quē amabat leſus: ꝙ in ſinu eius uel ſupra pectus eius recūberet. Ille ꝓfecto cui reſpondens Simon Petrus dicebat: Inte-roga: quis eſt hic: de quo dicit. Poſt hæc uero recumbēs ſuꝑ pectus leſu dicit ei: Domine quis es? In iis .n. certūē: ꝙ Ioānes in principali cordis leſu: atqꝫ īternis doctrinæ eius ſenſibus requieuiſſe dicatur: ibi requirēs & ꝑſcrutans theſauros ſapiētiæ & ſciētiæ: qui recōditi erant in Chriſto leſu. Sed ꝙ ſinus Chriſti in loco dogmatum ſanctoꝝ accipiatur: puto indecens nō uideri. Diuerſis ergo modis ut dicere cœperamus: principale cordis in ſcrip-turis ſanctis deſignatur: ſicut & in Leuitico: nihilominus ubi de ſacrificiis pectuſculū ſeparatiōis & brachiū ſa-cerdotibus ſequeſtratur: & in hoc ſequeſtratū ac ſeparatum pectuſculū & brachium: præcellens cæteros hoīesprincipale cordis & opeꝝ decus uult eſſe in ſacerdotibus. De quo plenius in libro Leuitico: prout dominus da-re dignatus eſt: expoſuimus. Secūdum hæc ergo etiam in præſenti loco quādoquidem amatoꝝ uidetur drāmaqd̓ agitur: in uberibus principale cordis intelligimus: ut tale uideat̉ eſſe qd̓ dicitur: Cor tuū o ſpōſa & mens. i.dogmata quæ intra te ſunt: uel doctrinæ gratia ſuperat omne uinū: qd̓ cor hominis lætificare ſolet. Sicut .n. inhis de quibus dicit: quia deum uidebunt: cor cōpetenter dictum eſſe uidebitur: & inter diſcūbentes ſinus ac pe-