ſum Leuitis eminētiores ſcribuntur ſacerdotes. Sic. n. in eadē ſcriptura continetur. Et locutus ē inquit dominusad Moyſen dicens. Accipe ſummam leuitarum: & conſtitues eos in conſpectu Aaron ſacerdotis: & miniſtren-ei. Vides & in hoc qūo ſuꝑiores Leuitis nominet ſacerdotes. & rurſus leuitas eminētiores ponit filiis iſrael. Hæcaūt uiſi ſumus diſcutere Paulo curioſius: uolētes etiā ꝑ hæc oſtēdere rōem: ꝗa in ipſis quoqꝫ attitulatōibus librorum ſuoꝝ Salomon differētiis uſus eſt neceſſariis. Sed aliud in ꝓuerbiis: aliud in Eccleſiaſte: aliud etiā in canti-coꝝ cātico ex ipſa inſcriptōe tituli deſignauit. & adhuc qd̓ ī cātico cāticoꝝ ubi iā ꝑfectio oſtēdit̉: neqꝫ filius Dauid: neꝙ rex ſcribitur. Pōt etiā hoc dici: ꝗa cū factus fuerit ſeruus ſicut dominus: & diſcipulus ſicut magiſter: udetur iam neqꝫ ſeruus eſſe ſeruus: factus uidelicet ſicut dominus. neqꝫ diſcipulus eſſe diſcipulus: quippe ꝗ ſicutmagiſter effectus ē. ſed fuiſſe ꝗdē aliquādo diſcipulus: nūc uero eſſe ſicut magiſter. & fuiſſe ꝗdē ſeruus aliquā-do: nūc uero eſſe ſicut dominus. Simili igit̉ rōne etiam de rege: & in his in quos regnat aduerti poſſe uidebit̉: cūregnū iam tradet̉ deo & patri. Sed & hoc nō lateat: nōnullos attitulationem libelli huius cātica cāticoꝝ ſcribe-re: qd̓ nō recte ſcribit̉. Nō. n. pluraliter ſed ſingulariter canticū hic dicit̉ canticoꝝ. Hæc quaſi in præfatiōe di-cta ſunt a nobis deſuꝑſcriptione ipſa uel attitulatiōe libelli. Iam nūc domino nr̄o nos adiuuante: ipſius oꝑis adoriamur exordia. & tamē ne illud ꝗdē remaneat in nobis omiſſum: qd̓ ꝗbuſdā reꝗrendū uiſum ē adhuc de ipſaattitulatōe ac ſuꝑſcriptōe libri: quæ ita habet̉: cāticū canticoꝝ: qd̓ eſt ipſi Salomoni. Sic .n. accipiunt quaſi carticū hoc eſſe dixerit cāticoꝝ Salomonis: & ut ex plurimis ſuis canticis hoc unū eē ſignauerit. Sed nos qūo recipiemus huiuſmodi intelligentiā: cū neqꝫ eccleſia dei ulla extrinſecus Salomonis cantica legenda ſuſcepit? neqꝫapud hebræos a ꝗbus eloquia dei ad nos uidētur eē trāſlata: aliꝗd præter hos tres libellos Salomōis: ꝗ & apuonos ſunt: amplius habeat̉ in canone? Volūt tamē ꝗ hoc aſſerūt īde cōfirmare ſentētiā: ꝙ in regnoꝝ tertio libroſcriptū ē: multa fuiſſe Salomonis cātica: ut unū ex multis eē cōfirmēt. Hoc ibi ergo refert̉: & deus dedit prudentiam Salomoni: & ſapīam multā ualde: & latitudinē cordis ſicut arenā quæ eſt ad orā maris: & factus ē ſapiētSalomon ualde ſuꝑ ſapīam omnium antiquoꝝ: & ſuꝑ oēs ſapiētes ægypti: & ſuꝑ Gethan Zariten & Eman &Thalcat & Doida filiis Maol. & erat noīatus in uniuerſis gētibus ꝑ circuitū. & locutus ē Salomon tria milia parabolaꝝ: & erāt cantica eius ꝗnqꝫ milia. & ex his ꝗnqꝫ milibus canticis uolūt iudæi hoc unū eē cāticū: qd̓ habe-mus. Sed uſqꝫ quo uel ubi cātata ſint: nō ſolū ad uſum: ſed nec ad notitiā ꝗdē ꝑuenit eccleſiaꝝ dei. Operoſum ēaūt: & ꝓcul ab oꝑe ꝓpoſito: ſi uelimus nūc īꝗrere: ꝗͣ multoꝝ libroꝝ cōmemoratio fiat in ſcripturis diuinis: quorū lectio nulla nobis oīo ē tradita. Sed neqꝫ apud iudæos haberi quidē uſum huiſmodi repperimus: lectionumquæ ſiue ꝓ eo ꝙ aliqua ſupra humanā ītelligētiā cōtinebant: placuit ſpiritui ſancto auferri de medio: ſiue ꝙ eſſent de ſcripturis his quæ appellant̉ apocryphæ: ꝓ eo ꝙ multa in eis corrupta & cōtra fidē uerā īueniuntur amaioribus tradita: nō placuit eis dari locū: nec admitti ad auctoritatē: ſupra nos eſt ꝓnunciare de talibus. Illudtamē palam eſt: multa uel ab apoſtolis: uel ab euangeliſtis exēpla eſſe prolata: & nouo teſtamento inſerta: quæin his ſcripturis quas canonicas habemus: nunꝗͣ legimus: in apocryphis tamē īueniūt̉: & euidēter ex ipſis oſtēdūt̉ aſſumpta. Sed nec ſic quidē locus apocryphis dādus eſt. nō .n. tranſeūdi ſunt termini quos ſtatuerunt pr̄esnr̄i. Potuit .n. fieri: ut apoſtoli uel euāgeliſtæ ſancto ſpiritu repleti ſciuerint quid ſumēdū ex illis eēt ſcripturis:quid ue refutādum. Nobis aūt nō ē abſqꝫ ꝑiculo aliꝗd tute preſumere: ꝗbus nō ē tāta ſpiritus abūdātia. Et iō depræſenti ueſiculo nos eam tenemus editōem: quā ſupra expoſuimus: maxime cū euidēs in eo habeat̉ diſtinctioubi ait cāticū canticorū qd̓ ē ipſi Salomoni. Si. n. uoluiſſet intelligi cāticoꝝ Salomonis hoc eſſe cāticū: dixiſſetutiqꝫ cāticū canticoꝝ: quæ ſunt Salomoni: ue canticū ex cāticis Salomonis. Nūc aūt ꝗa dixit: qd̓ ē Salomoni:oſtenditur iſtud canticum qd̓ eſt in manibus: & qd̓ erat ei canendum: hoc eſſe Salomonis. Et hoc de attitulatione quam propoſui continere. Videamus ergo iam & quæ ſequuntur.Homelia prima.Sculetur me ab oſculo oris ſui. Meminiſſe oportet illud qd̓ in præfatōe præmonuimus: ꝗͣa libellus hicIo Epithalamii habēs ſpēmdrāmatis in modū cōſcribit̉. Drāma autē eſſe diximus ubi certæ ꝑſonæ introducunt̉: quæ loquūtur: & aliæ interdū ſuꝑueniūt: aliæ recedūt aut accedūt: & ſic totū īmutatōibus agtur ꝑſonaꝝ. Hæc ergo erit totius libelli ſpecies: & ſcd̓m hanc pro uiribus hiſtorica a nobis aptabitur expoſitio:Spiritalis uero intelligentia ſcd̓m hoc nihilominus: qd̓ ī præfatōe ſignauimus: uel de eccleſiæ ad Chriſtum ſubſpōſæ uel ſpōſi titulo: uel de aīæ cum uerbi dei cōiunctōe dirigitur. Introducit̉ ergo nūc ꝑ hiſtoriæ ſpeciē ſpōſaquædā: quæ ſuſcepit quædā ſpōſalioꝝ & dotis titulo digniſſima munera ab ſpōſo nobiliſſimo. Sed plurimo tē-pore morā faciēte ſponſo: ſollicitari eam deſiderio amoris ſui: & cōfici iacentem domui ſuæ. & agētem oīa: quatenus poſſit aliquado uidere ſpōſum ſuū: atqꝫ oculis eius ꝑfrui. Quæ nec differri amorē ſuū: nec adipiſci ſe poſſe qͥd̓ deſiderat uidet: cōuertat ſe ad or̄onem: & ſupplicet deo: ſciēs eū pr̄em eſſe ſpōſi ſui. Cōſideremus ergo eanſeuantē ſanctas manus ſine ira & diſceptatōe in habitu ornato: cū uerecūdia & ſobrietate ornatam digniſſimisornamētis: ꝗbus ornari decet nobilē ſpōſam: æſtuantē uero deſiderio ſpōſi: & interno uulnere amoris agitataoratōem ut diximus fundere ad deū: & dicere deſpōſo ſuo: Oſculetur me ab oſculo oris ſui. Hæc ſunt quæ drammatis in modum compoſita hiſtorica cōtinet explanatio. Interior uero intellectus uideamus ſi hoc modo pōtrit competenter aptari. Eccleſia ſit deſiderans Chriſto cōiungi. Eccleſiam autē ꝑſonam oīum aduerte ſanctoꝝ.hæc ergo eccleſia ſit quaſi oīum una ꝑſona: quæ loquatur & dicat: oīa habeo: repleta ſum muneribus quæ ſpōſalioꝝ uel dotis titulo ante nuptias ſumpſi. Dudum. n. cum præpararer ad cōiugium filii regis: & primogenit.omnis creaturæ obſecuti ſunt: & miniſtrauerunt mihi angeli ſancti eius: deferentes ad me legē ſponſalis muneris loco. lex nanqꝫ per angelos diſpoſita dicitur in manu mediatoris. Miniſtrauerunt mihi etiam prophetæ. Locuti ſunt