ſuo unico pepercit. Iſaac quoqꝫ naturalem philoſophiam tenet: & cum puteos fodit: & cum ꝓfunda rimatur.Sed & Iacob inſpectiuum tenet locū: quippe ꝗ & iſrael ob diuinoꝝ cōtēplatiōem noīatus ſit: & ꝗ caſtra cæli uiderit: & domum dei atqꝫ angeloꝝ uias. i. ſchalas a terris in cælū porrectas proſpexit. Vnde & merito inuenimustres iſtos beatos uiros altaria fixiſſe deo: hoc eſt philoſophiæ ſuæ cōſecraſſe ꝓfectus: quo .ſ. edocerent: non hæcad artes humanas: ſed ad dei gr̄am referenda. Sed & in tabernaculis degūt: ut per hæc oſtēdant: neqꝫ in terris habēdum eſſe aliquid ꝓprium huic ꝗ diuinæ philoſophiæ ſtudet: ſed ſemꝑ ꝓmouendum nō tam de loco ad locūꝗͣ de ſciētia inferioris ad ſciētiam ꝑfectoꝝ. Sed & alia multa in ſcripturis diuinis quæ ordinē hunc quē in libel-lis Salomonis cōtineri diximus ſecūdum hanc eandē formam deſignāt. ſed ea nūc nobis ꝓſeꝗ: aliud ī manibushēntibus lōgum eſt. Siquis ergo primū locū in emēdandis moribus: mādatiſqꝫ ſeruādis: ꝗ ꝑ ꝓuerbia deſignatimpleuit. Poſt hæc aūt deprehēſa uanitate mūdi: & reꝝ caducaꝝ fragilitatem ꝑſpecta uenit in hoc: ut renūcietmūdo: & oībus quæ ī mundo ſunt. Cōſequēter uenit etiam ad cōtemplāda & deſiderāda ea quæ nō uidētur: &æterna ſunt. Ad quæ tamē ut ꝑuenire poſſimus: indigemus diuina miſericordia: ſi forte ualeamus ꝑſpecta puchritudine uerbi dei: ſalutari in eū amore ſuccēdi: ut & ipſe dignetur huiuſmodi aīam diligere: quā deſideriumſui hr̄e ꝑſpexerit. Poſt hæc exigit nos cōſequētia ſermonis dicere ēt de ſuꝑſcriptōe ipſa Cātici cāticoꝝ. Simile. n̄ē hoc illis q̄ ī tabernaculo teſtimōii appellāt̉ ſcā ſcōꝝ: & illis qͣ ī lihro numeroꝝ memorāt̉ oꝑa opeꝝ: qͣqꝫ apudPaulū dicunt̉ ſæcula ſæculoꝝ. Sed quo differāt a ſcis ſcā ſcōꝝ ī exodo & qūo differāt oꝑa ab oꝑibus opeꝝ ī nu-me roꝝ libro tractatibus ꝓut potuimus: dictū ē a nobis. Sed & de ſæculo ſæculoꝝ: ī locis ꝗbus occurrit nō omiſum eſt. & ne eadē repetamus: illa ſufficiāt. Nunc ergo reꝗramus primo quæ ſint cātica quoꝝ cāticoꝝ hoc eſſecāticum dicitur. Puto ergo ꝙ cātica ſint illa: quæ dudū ꝑ ꝓphetas uel per angelos canebantur. Lex. n. dicitur ꝑangelos miniſtrata in manu mediatoris. Illa ergo oīa quæ per illos annūciabantur: cātica erāt per amicos ſponſi præcedentia. Iſtud uero unū cāticum eſt: qd̓ ipſi iam ſpōſo ſpōſam ſuam ſuſcepturo: epithalamii ſpecie eratcanendum: In quo nō adhuc per amicos ſpōſi cantari ſibi uult. ſed ipſius iam ſpōſi præſentis audire uerba deſi-derat dicens. Oſculetur me ab oſculo oris ſui. unde & oībus canticis præfertur. Vidētur .n. cætera cātica. quæ lex& prophetæ cecinerunt: paruulæ adhuc ſpōſæ: & quæ nōdum ueſtibula maturæ ætatis ingreſſa ſit: decantataHoc uero cāticum adultæ & iam ualde robuſtæ: & quæ capax ſit iam uirilis potētiæ perfectiqꝫ myſterii decantari uidet̉: ſecūdum ꝙ dicitur de ea: ꝗa una ſit ꝑfecta columba. quæ ſi perfecta ergo & perfecti uiri ſpōſa perfectæ ſuſcepit uerba doctrinæ. Primum ergo caticum cecinit deo Moyſes & filii iſrael: quādo uiderūt ægyptio-mortuos ad littus maris: & quādo uiderunt manum fortē & brachiū excelſum domini: & crediderunt deo & famulo eius Moyſi. Tūc cantauerūt dicētes. Cātemus domino glorioſe .n. honorificatus eſt. Ego aūt arbitror: ꝗnō poſſit ad iſtud ꝑfectū ꝗs & myſticum cāticum ꝑuenire: & ad iſtam perfectionem ſpōſæ quæ in hac ſcriptura cōtinet̉: niſi prius ambulet ꝑ ſiccū in medio mari: & fiat ei aqua murus a dextra læuaqꝫ: & ſic euadat de manibus ægyptioꝝ: ita ut uideat eos mortuos ad littus maris. atqꝫ intuēs manū fortem domini: qua interfecit ægyptios: credat domino & famulo ipſius Moyſi. Moyſi aūt dico legi atqꝫ euāgeliis oībuſqꝫ diuinis ſcripturis. tūc. n.merito cātabit: & dicet. Cātemus domino. glorioſe .n. honorificatus eſt. Sed iſtud cāticū canet ꝗs: cum ꝗs liberatus fuerit a ſeruitute ægyptioꝝ. Poſt hæc aut cum tranſierit per hæc oīa quæ in Exodo & quæ in Leuitico ſcripta ſunt: & uenerit ad hoc ut ī diuinos numeros aſſumatur: Tunc iteꝝ ſecundū cāticū canet: cum exierit de uallezareth: qd̓ interprætat̉ aliena deſcenſio: & uenerit ad puteum. de quo ſcriptū eſt: Et dixit dominus ad Moyſen.Congrega populū: & dabo eis aquam de puteo bibere. Ibi. n. cantabit & dicet: Iniiciate ei puteū. Foderunt illumprincipes: excuderunt eū reges gentiū in regno ſuo: cum dominantur eoꝝ. Sed de his plenius īnumeroꝝ libro:ſecundū ꝙ dedit nobis dominus dictū eſt. Oportet igitur uenire ad puteū: ꝗ a principibus foſſus ē: & a regibusexcuſſus ē. In quo oꝑe nemo plæbeius operat̉: ſed oēs principes: oēs reges: regales. ſ. & principales aīæ: quæ altitudinē putei aquā uiuā cōtinentis inꝗrunt. Poſt illud cāticū uenit̉ ad deuteronomii cāticum: de quo dicit dominus. Et nūc ſcribite uobis uerba cātici huius: & docete illud filios iſrael: & iniicite illud in os eoꝝ: ut fiat mih-cāticum iſtud ad teſtimonium in filiis iſrael. Et uide quātū & quale ſit cāticum iſtud: cui ad audiēdū terra nonſufficit: ſed cōuocat̉ & cælum. Ait. n. attēde cælū & loquar: & audiat terra uerba ex ore meo. Nide ꝗͣ magna ſintꝗͣ ingētia quæ dicuntur. Expectet̉ ait ſicutpluuia eloquiū meū: & deſcēdet ſicut ros ſuꝑ gramē: & ſicut nix ſuifœnum: ꝗa nomen domini inuocaui: & reliqua. Quartū cāticum ē in libro iudicū: de quo ſcriptū eſt. Et canta-uit Delbora & Barach filius Abinoen in die illa dicētes. Incipiēdo principales in iſrael in ꝓpoſito populi benedicite dominum. Audite reges auribus: ꝑcipite ſatrapæ: & reliqua. Hæc aūt quæ canit apis eē debet: cuius opustale eſt: ut eo reges & mediocres utantur ad ſanitatē. Delbora nāqꝫ apis interprætatur: quæ iſtud cāticum caniſſed & Barach cū ipſa. interprætatur aūt Barach coruſcatio. & canitur iſtud canticum poſt uictoriam: ꝗa nec ante ꝗs pōt q̄ ꝑfecta ſunt canere: niſi ubi aduerſarios uicerit. Sic deniqꝫ & ī ipſo cantico dr̄. Exurge exurge Delbora: exſuſcita milia populi. exurge exurge cane cāticum exurge Barach. Veꝝ & de his plenius in illis oratiuncūlis quas de libello iudicū edidimus: diſerta reperies. Quintū poſt hæc cāticum ē in ſecūdo libro regnoꝝ: cū locutus ē Dauid ad dominū uerba cātici huius in die qua liberauit eū dominus de manu omnium inimicoꝝ ſuorū: & de manu Saul: & dixit. Domīus mihi petra & munitio mea: liberator domīus deus meus cuſtos erit mihiSi ergo & tu potueris cōſiderare ꝗ ſunt inimici Dauid: quos in primo & ſecūdo regnoꝝ libro ſuꝑat ac proſternit. & qūo dignus factus eſt: ut domini adiutoriū mereretur: & liberaret̉ ab huiuſmodi inimicis: tūc poteris dtu ꝗntū iſtud cāticū canere. Sextū eſt cāticū in primo Paralipomenon libro: ubi conſtituit Dauid in pricipioad laudādū dominū Aſaph & fratres eius: & eſt initiū cātici iſtius tale. Laudate dominū: & cōfitemini & inuo-cate eun