ſit: ſed īgrediens ad interiora cordis tui: & alios oculos mēte perꝗrens: ꝗ & a dei mandato illuminant̉ (mandatū quippe dei illuminās oculos) illud enitere: labora: contende: ut ſancte intelligas uniuerſa quæ dicta ſūt: & ſimilis ſpiritui qui in ſpecie deſcēdit colūbæ audias: quia oculi tui colūbæ. Si intelligas legē ſpiritaliter: oculi tu-colūbæ ſunt. Si intelligas euangeliū: ut ſe uult intelligi euāgelium & prædicari: uidens leſum omnem languo-rem & infirmitatem: nō ſolū eo tempore quo carnaliter facta ſunt fuiſſe meditatū: ſed hodieqꝫ meditantem &non tantum tunc ad homines deſcendiſſe: ſed hodieqꝫ deſcendere: & eſſe præſentē. Ecce .n. uobiſcūſum uſqꝫ acconſumationem ſæculi: Oculi tui colūbæ ſunt. Ecce ſpecioſa proxīa mea: ecce ſpecioſa: oculi tui colum bæ. Hasde ſe ſponſa audiens laudes: ſponſo uicem in laudibus tribuit: nō quo ei quod non habet ſuo præconio largiat̉:ſed intelligens decorem atqꝫ conſpiciens ait: Ecce ſponſus fratruelis meus equidem pulcher: lectus noſter um-broſus. Quæro lectum in quo ſponſus cū ſponſa requieſcat: & ni fallor corpus humanū ē: ſiquidem ille in euāgelio paralyticus qui iacebat in lecto: & abire in domū ſuam ſublato grabato uoce iuſſus eſt ſaluatoris: anteqͣſanaret̉ ſuꝑ debile mēbroꝝ ſuoꝝ corpus iacebat: qd̓ poſtea dei uirtute ſolidatū eſt: ſic ego intelligo: tolle grabatū tuū: & uade in domū tuam. Neqꝫ enim ad hoc filius dei de cæleſtibus ad terrena deſcenderat: ut de lectulis ī-peraret: & conſurgentem ab ægrotatione ſua ſine lectulo non pateret̉ abſcedere. Tolle inquiens grabatū tuū:& uade in domū tuam. Et tu igit̉ a ſaluatore ſanatus tolle grabatū tuū: & uade in domū tuam. ut cū ad te uelutſponſam uenerit ſponſus: & in eo tecū fuerit reclinatus: dicas. Ecce ſpoſus fratruelis meus equidem pulcher: a-clinatio noſtra umbroſa: ecce ſpecioſus fratruelis meus: ipſe & ſpecioſus ē & umbroſus. Per diē ꝗppe ſol nō urette: neqꝫ luna ꝑ noctē. Trabes doniū noſtraꝝ cædri multitudinis uerba ſunt. Vident̉ aūt mihi uiri hæc dicere: qcū ſpōſo ſunt: de ꝗbus ſuꝑius ſermo præfatus ē: domos cædrinas trabibus ītextas: & cypreſſis cōtignatas. Siquidē ꝓ ſtibe aſcēdit cypreſſus: & ꝓ coniza aſcēdit myrtus. Requirēs igr̄ cuius naturæ iſta ſūt ligna: & cædꝝ im-putribile: & cypreſſū odoris optimi deprehēdēs: labora & tu ita cōtignare domū tuā: ut de te quoqꝫ poſſit dici-trabes domuū noſtraꝝ cædri: & cōtignatōes nr̄æ cypreſſi. Poſt hæc ſpōſus loquit̉: Ego flos cāpi & liliū conua-liū: ꝓpter me qui ī ualle erā: deſcēdit in uallē: & in uallē ueniēs fit liliū. ꝓ ligno uitæ qd̓ plātatū eſt in paradiſodei: totius cāpi .i. totius mūdi & uniuerſæ terræ flos factus eſt. Q uid. n. ſic pōt eē flos mūdi: ut uocabulū chriſtiVngentū effuſum nomē eius. Aliter idipſum dr̄: ego flos cāpi & liliū cōualliū. & hæc quidem de ſemetipſo. D.inde ſpōſam laudās ait: Vt liliū in medio ſpinaꝝ: ſic ꝓxima mea ī medio filiaꝝ. Sicut liliū nō poteſt ſpinis cōparari: inter quas ſemꝑ exorit̉: eodē modo ꝓxima mea ſuꝑ oēs filias liliū ē in medio ſpinaꝝ. Iſta audiēs ſpōſa uicēreddit ſpōſo: & ſentiēs illius etiā ſuauitatem in uocem laudantis erūpit. Vngentoꝝ quippe odor licet ſuauiterſpiret: & ſenſum odore demulceat: nō tamen eiuſmodi ē: ut ſuaue ſit ad edēdū. Eſt aūt aliud qd̓ optimi ſaporiſit & odoris. i. ut fauces dulcore delectet: & ſpiritū mulceat odoratu. Tale eſt malū & iſtiuſmodi eſt naturæ: ut īſe utraqꝫ poſſideat. iccirco uolēs nō ſolū bene olētiā ſermonis: ſed & dulcorē eius ſponſa laudare ait: Vt malū-lignis ſiluæ: ita fratruelis meus in medio filioꝝ. Oīa ligna: oēs ſiluæ arbores ad cōparationem ſermonis dei ſil-uæ īferaces exiſtimantur. Ad chriſtū ſaltus eſt oē qd̓ dixeris: & īfructuoſa ſunt oīa. Quæ. n. poſſunt dici ad eūcōparata fructifera: Etiā ligna quæ uidebātur fructibus īcuruari: ad collatōem aduētus eius īfructuoſa mōſtrata ſunt. Iō ut malum in lignis ſiluæ: ita fratruelis meus in medio filiorū. In umbra eius cōcupiui & ſedi. Quampulchre nō ait in umbra illius cōcupiſco: ſed in umbra eius cōcupiui. & nō ſedeo: ſedſedi. Siꝗdē in principio nōpoſſumus cū eo proprium cōferre ſermonē: uerum in principio ut ita dicam: quadam maieſtatis illius umbraperfruimur. Vnde & in ꝓphetis legitur. Spiritus faciei noſtræ chriſtus domīus. cui diximus. In umbra eius uuemus in gētibus: & ab umbra ad umbrā aliā tranſmigramus. Sedentibus .n. in regiōe & umbra mortis: lux orta ē eis: & trāſeamus ab umbra mortis ad umbrā uitæ. Sēꝑ iſtiuſmodi ſunt ꝓfectus: ut ī exordio deſideret ꝗſpiāſaltē in uirtutū umbra cōſiſtere. Ego puto ideo & natiuitatē ieſu ab umbra cœpiſſe: & nō in umbra: ſed in ueri-tate finitā. Spūs inquit ſctūs ueniet ī te: & uirtus altiſimi obūbrabit tibi. Natiuitas chriſti ab umbra ſūpſit exordiū: nō ſolū aūt īMaria ab umbra eius natiuitas cœpit: ſed & ī te: ſi dignatus fuerit: naſcitur ſermo dei. fac igituut poſſis caꝑe umbrā eius: & cū umbra fueris dignus effectus: ueniat ad te ut ita dicā corpus eius: ex quo umbra naſcitur. Nā ī modico fidelis: & in maioribus erit fidelis. In umbra eius cōcupiui: & ſedi. Vides ꝗa non ſemꝑ in umbra ſtetit: ſed inde ad meliora trāſierit dicēs. Et fructus eius dulcis ī gutture meo. Ego īꝗt deſideraui inumbra eius reꝗeſcere: ſed poſtꝗͣ me ſua ꝓtexit umbra: etiā fructu illius ſaturatus ſum: & fructus eius dulcis ingutture meo. Introducite me ī domū uini. Foris ſtetit ſpōſus: & ab ſpōſa ſuſceptus ē. In medio ꝗppe uberū illiusreꝗeuit. proxime iuuēculæ nō ſunt iſtiuſmodi: ut ſpōſū hoſpitē habere mereātur. Multitudini foris ī parabo-lis Ioꝗtur: ꝗͣ uereor ne multæ adoleſcētulæ forte nos ſimus. Introducite me ī domū uini. Cur tam diu foris māeoEcce ſto ante hoſtiū: & pulſo. Siquis mihi aperuerit: īgrediar ad eum: & cœnabo cū eo: & ipſe mecū. Introducite me: & nūc eadem dicit ſermo diuinns. Ecce chriſtus loꝗtur introducite me. Vobis quoqꝫ cathecuminis loquitur. Introducite me non ſimpliciter in domum: ſed in domum uini. Impleatur uino lætitiæ: uino ſpiritus ſanctianima ueſtra. Et ſic introducite in domum ueſtram ſpōſum: uerbū: ſapiētiam: ueritatem. Poteſt aūt & ad eos dici: ꝗ nōdū ꝑfecti ſunt. Introducite me ī domum uini. Ordinate ī me charitatem. Eleganter locutus eſt ordinatePlurimorum quippe inordinata eſt charitas. Quod in primo loco debent diligere: diligunt in ſecūdo. quodin ſecundo: diligunt in primo: & quod oportet amare quarto: amant tertio: & rurſus tertiū ī quarto: & eſt ī plariſqꝫ charitatis ordo peruerſus. Sanctoꝝ uero charitas ordinata eſt. Volo ad intelligendum hoc qd̓ dictū eſt.ordinate in me charitatem aliqua exempla replicare. Te uult diuinus ſermo diligere patrē: filium: filiā: uult t-ſermo diuinus diligere chriſtum: nec dicit tibi ne diligas liberos: ne parentibus charitate iungaris. Sed ꝗd dicit