peccatrix illa: ſed ſcā: cui nomē quoqꝫ Ioannes inſeruit: Maria q̄ppe erat habens alabaſtꝝ unguēti nardi piſtic-præcioſi & effudit ſuꝑ caput leſu. Deīde ſuꝑ hoc īdignātibus nō oībus diſcipulis: ſed iuda ſolo dicēte: potuit ue-nūdari trecētis dēariis: & dari pauꝑibus: reſpōdit magr̄ atqꝫ ſaluator: Sē ꝑ pauꝑes hēbitis uobiſcū: me āt nō ſemp. Præuēiēs ꝗppe hæc ī diē ſepulturæ meæ fecit. Iō ubicūqꝫ prædicatū fuerit euāgeliū iſtud: dicet̉ & ꝙ fecit hæcī memoriā eius. In figura ergo iſtud qd̓ nūc loꝗt̉: Nardus mea dedit odorē ſuū: illa ſuꝑ caput domini fudit unguētū: & tu quoqꝫ aſſume nardū: ut poſtꝗͣ caput leſu ſuaui odor̄ ꝑfuderis: poſſis audacter effari: Nardus meadedit odorē ſuū: & a leſu reciprocū audire ſermonē: ꝗa ubicūqꝫ prædicatū fuerit hoc euāgeliū ī toto mūdo: di-cet̉ & ꝙ fecit hæc ī memoriā eius. tu quoqꝫ facito: ī uniuerſis gētibus prædicato ꝗͣdo āt hoc facies? Si fctūs fueris ut apoſtolus: & dixeris: Chriſti bonus odor ſumus: ī oī loco ī his ꝗ ſaluant̉: & ī his ꝗ ꝑeūt: bona oꝑa tua nar-dus ſunt. Si uero peccaueris: peccata tetro odore redolebūt. Dicit ꝗppe pœnitēs. Cōputruerūt & corruptæ ſuntcicatrices meæ a facie īſipiētiæ meæ: Nō de nardo ꝓpoſitū ē nūc ſpūi ſcō dicere: neqꝫ de hoc qd̓ oculis intuea-mur euangeliſta ſcribit unguēto: ſed de nardo ſpiritali: de nardo quæ dedit odorem ſuum. Faſciculus ſtactes. i.guttæ ſiue ſtillæ fratruelis meus mihi. Guttā unguēti caſiā galbani: in Exodo legimus præcepto domini in th-miama .i. in ſacerdotale chriſma confectum. Si ergo uideris ſaluatorē meū ad terrena aūt humilia deſcēdentēuidebis qūo uirtute magna & maieſtate diuina ad nos modica quædā ſtilla defluxerit. De hac ſtilla & ꝓphetacecinit dicens: & erit de ſtilla populi huius cōgregandus cōgregabit̉ iacob. Et ſicuti ſecūdū aliū ſenſū lapis eratpræciſus ē mōte ſine manibus: nr̄i ī carne ſaluatoris aduētus. Neqꝫ .n. totus mōs fuit ꝗ deſcēdit ad terras: nec po-terat humana fragilitas totius mōtis magnitudinē capere. Sed lapis ex monte lapis offenſionis: & petra ſcandali deſcēdit ī mūdum: ſic ſecūdū aliū ītellectū ſtilla nūcupat̉. oportebat ꝗppe: ut ꝗa oēs gētes in ſtillā ſitulæ reputatæ ſunt: is ꝗ ꝓ oīum ſalute factus eſt oīa: etiā ſtilla fieret ad eas liberādas. Quid .n. ꝓ nr̄a ſalute nō factus eſt:Nos inanes: & ille exinaniuit ſemetipſum formā ſerui accipiēs. Nos populus ſtultus & nō ſapiēs: & ille factus ēſtultitia prædicatōis: ut fatuū dei ſapiētius fieret hoībus. Nos īfirmi: īfirmū dei fortius hoībus factū eſt. ꝗa igituniuerſæ gētes ut ſtilla ſitulæ: & ut momētū ſtateræ reputatæ ſunt: iccirco factus ē ſtilla: ut ꝑ eum a ueſtimēti:noſtris odor ſtillæ ꝓcederet: iuxta illud: Myrrha & ſtilla & caſia a ueſtimētis tuis: a domibus elephātinis: ex qͥbus lætificauerūt te filiæ regum in honore tuo. Quæ in. xliiii. pſalmo dicuntur ad ſpōſam. Faſciculus ſtillæ fratruelis meus mihi. Cōſideremus ꝗd ſibi fratruelis nomine uelit eccleſia. quæ hic loꝗtur de fratruele: nos ſumusex gentibus cōgregati. Saluator noſter ſororis eius ē filius. i. Synagogæ. Duæ ꝗppe ſorores ſūt eccleſia & ſynagoga. Saluator ergo ut diximus: filius ſynagogæ ſororis: uir eccleſiæ: ſpōſus eccleſiæ: fratruelis eſt ſpōſæ ſuæ. Faſciculus ſtillæ fratruelis meus mihi: in medio ubeꝝ meoꝝ cōmorabit̉. Quis ita beatus ut habeat hoſpitem inprincipali corde: in medio ubeꝝ: in pectore ſuo ſermonem dei? Tale ē quippe qd̓ canitur. In medio ubeꝝ meorum cōmorabit̉. Si nō fuerit factæ māmæ tuæ: in medio eaꝝ habitabit ſermo diuinus. Decebat in carmine nu-ptiali māmas potius appellari ꝗͣ pectus. Et ꝑſpicuū eſt cur ad expoſitiōem eius quæ dicit. In medio ubeꝝ meoꝝcōmorabit̉: ſit aſſumptū: ſi nō fuerint factæ māmæ tuæ. De ezechiele ī eo quippe loco: ubi Hieruſalē dominicacorripit̉ uoce: inter cætera dicit̉ ad eā. In ægypto fractæ ſūt māmæ tuæ. Caſtaꝝ ubera nō frāguntur: ſed mere-tricum ubera laxis pellibus irrugātur. Pudicaꝝ erecta ſunt ubera: & uirginali robore tumētia. Suſcipiūt ſermonē ſpōſi: & dicūt: In medio ubeꝝ meoꝝ cōmorabit̉. Botrus Cypri fratruelis meus mihi. Initiū ē ſermonis ī ger-mine: & initiū Cypri .i. floritōis in uerbo: unde ait Botrus Cypri i. floritiōis fratruelis meus mihi. Non oībus eſtBotrus Cypri: ſed his qui eius flore digni ſunt. Aliis uua uaria eſt: huic ſoli quæ nigra eſt & formoſa: ī floris decore ſe præbet. Botrus Cypri fratruelis meus mihi. Nō ſimpliciter ait botrus cypri fratruelis meus: ſed cum ad-ditamento mihi: ut doceret nō oībus eū eſſe botꝝ Cypri. Videamus autem ī quibus regionibus botrus iſte ſitſpōſæ. In uineis Engaddi qd̓ interprætat̉ oculus tētationis. In uineis igitur oculi tētatōis botrus Cypri fratruelis meus mihi. Tētatōis oculus ī præſenti ē. Siquidē ī tētatōe moramur ī hoc mundo: & tentatio ē uita humanaſuꝑterrā. dū in hac luce uerſamur: ī uineis ſumus Engaddi. Si aūt meruerimus poſtea tranſplantari: a nr̄o agricola trāſferemur. Nec dubites quia poſſis de engaddi uineis ad loca meliora trāſferri. Agricola nr̄ ad trāſferendā uieam crebra meditatione iam calluit. Vineā .n. ex ægypto trāſtuliſti: eieciſti gentes & plantaſti eam. operuit mōtes umbra eius: & arbuſta eius cedros libani. Et hæc quidē quæ expoſuimus: locuta ſit ſponſa de ſpōſo ſi-gnificās amorē ſuum: & ſpōſi ueniētis hoſpitium: qūo ī medio ubeꝝ & ſui cordis archano ſpōſus ueniēs cōmoret̉. Rurſus ſpōſi ad eam ſermo dirigitur: & dicit. Ecce ſpecioſa ꝓxima mea: ecce ſpecioſa oculi tui oculi columbæ. Illa ſic dicit ad ſpōſum. Ecce ſpecioſus fratruelis meus. nō adiungit & ꝓximus meus. Hic autē quādo loquitur ad eā: ecce ſpecioſa mea: adiūgit & ꝓxima mea. Quare autē illa nō dicit: Ecce ſpecioſus ꝓximus mihi: ſedtātum ecce ſpecioſus? Quare ille nō folū ſpecioſa es dicit: ſed ſpecioſa ē ꝓxima mea. Spōſa ſi longe fuerit a ſpōſo: nō ē ſpecioſa. tunc pulchra fit: quando dei uerbo cōiungitur. Et merito nūc docetur a ſpōſo: ut ꝓxima ſit: &-ſuo latere nō recedat. Ecce ſpecioſa ꝓxima mea: ecce ſpecioſa. Incipis quidem eſſe ſpecioſa ex eo ꝙ ꝓxima mihies. Poſtꝗͣ eē cœperis ſpecioſa: etiā ſine additamēto ꝓximæ abſolute es ſpecioſa. Ecce ſpecioſa ꝓxima mea ecceſpecioſa. Videamus & aliā laudē ſpecioſæ: ut & nos æmulemur ſpōſæ fieri. Oculi tui colūbæ. Qui uiderit mulierē ad cōcupiſcēdum eā: iam mecchatus eſt eam in corde ſuo: oculos nō habet colūbæ. Siquis uero oculos co-lūbæ nō habet: domum fratris ſui īgreditur īfœlix: nō ſeruās illud qd̓ ī ꝓuerbiis ē præceptū. In domū fratris tuine ītres īfœlix. Pro eo ꝙ. lxx. īfœlix īterprætati ſunt. Aꝗla hebræā exprimēs ueritatē Atreōſo. i. ſtultum poſuit.qui āt hēt oculos colūbæ: uidet recta: & miſericordiā ꝓmeret̉. Vidēs porro ꝗs uidet recta: niſi ꝗ caſto cōſpectu⁊ & puris ītuetur oculis. noli igr̄ mihi his tamē carnis oculis ītelligere: qͣ dcā ſūt: licet & de his ītellexiſſe nō īutile