infirmis: Iudæis iudæus: iis qui ſub lege erant: quaſi ſub lege & cætera. Dicatqꝫ uineam meam nō cuſtodiui. Deīde cōſpicit ſpōſū: ꝗ cōſpectus abſceſſit: Et frequēter hoc ī toto carmīe facit: qd̓ niſi ꝗs ipſe patiat̉: nō pōt ītelligere. ſæpe deus teſtis ē. Spōſū mihi aduētare cōſpexi: & mecū eē ꝗͣplurimū: quo ſubito recedēte: īuenire nō potuiqd̓ quærebā. Rurſus igr̄ deſidero eius aduētu: & nōnūꝗͣ iteꝝ uenit: & cū apparuerit meiſqꝫ manibus fuerit cō-prehēſus: rurſū elabit̉: & cū fuerit elapſus: rurſum a me īꝗrit̉: & hoc crebro facit: donec illū uere teneā: & aſcendam īuiſus ſuꝑ fratruelē meū. Annūcia mihi quē dilexit aīa mea: ubi paſcis: ubi cubas ī meridie. Nō quæro aliatꝑa qͣdo ueſpere: ꝗͣdo diluculo: ꝗͣdo ī ſolis paſcis occubitu. Illud tēpus īquiro ꝗͣdo ī florēte die: ꝗͣdo plena luce inmaieſtatis tuæ ſplēdore uerſaris. Annūcia mihi quē dilexit aīa mea: ubi paſcis: ubi cubas ī meridie. Diligēter obſerua meridiē legis. Apud loſeph meridie frēs prādiū celebrāt. Angeli meridie Abrahæ ſuſcipiunt̉ hoſpitio. &cætera iſtiuſmodi. Quære & īuenies ſcripturā diuinam nō fruſtra ſeu fortuitu unūquēqꝫ uſurpare ſermonem.Quiſputas ē dignus ē nobis: ut ad meridiē uſqꝫ ꝑueniat & uideat ubi paſcat: ubi cubet ſpōſus. Annuncia mihquem dilexit aīa mea: ubi paſcis: ubi cubas ī meridie. Niſi. n. tu mihi annūciaueris: īcipio errabūda iactari: & dūte quæro: ī alioꝝ greges īcurro. Et ꝗa alioꝝ erubeſco faciē atqꝫ ora cōtingere: faciem meam atqꝫ Fora mox cōte-go. Sū quippe ſpōſa formoſa: & aliis nudam faciem meam nō oſtēdo: niſi tibi ſoli: quem iampridem deoſcula-ta ſū. Annūcia mihi quē dilexit aīa mea: ubi paſcis ubi cubas ī meridie: ne ꝗͣdo fiam ſicut cooꝑta ſuꝑ greges ſodaliū tuoꝝ: ut iſta nō patiar: ut nō fiā cooꝑta: ut ora nō cōtegā: & ad alios uſqꝫ perueniēs: īcipiā forſitan & eos amare quos neſcio. Iccirco annūcia mihi ubi te quæram: & īueniā ī meridie. ne forte fiam qͣſi cooꝑta ſuꝑ greges ſodaliū tuoꝝ. Poſt hæc uerba ſpōſus ei cōminat̉: & dicit. Aut cognoſces temetipſam. quoniā regis ē ſpōſa & formo-ſa: & a me facta formoſa. Siquidē ego mihi exhibui glorioſam eccleſiā nō habētē maculā neqꝫ rugā. Aut ſcitoꝗa ſi te nō cognoueris: & tuam ſcieris dignitatē: patieris hæc quæ ſequunt̉. Quænā iſta ſūt. Si nō cognoueristemetipſam o pulchra ī mulieribus: egredere tu ī ueſtigiis gregū: & paſce nō greges ouiū: nō agnoꝝ: ſed hædostuos. Statuet quippe oues a dextris: & a ſiniſtris hædos. Si nō cognoueris temetipſam o pulchra in mulieribusegredere tu ī ueſtigiis gregū: & paſce hædos tuos ī tabernaculis paſtoꝝ. In ueſtigiis īquit paſtoꝝ nouiſſima fiesnō īter oues: ſed īter hædos tuos: cū quibus habitans nō poteris mecū. i. cū bono paſtore eē. Equitatui meo ī cu-ribus Pharaonis aſſimilaui te. Si uis ītelligere o ſpōſa qūo ſcire te debeas: cognoſce cui te cōparauerī: & tūc uidebis talē te eē: quæ turpari nō debeas: cū tuam ſpēm cognoueris. Quid eſt igr̄ equitatui meo ī curribus Pharacnis aſſimilaui te. Scio equitē ſpōſū ꝓpheta dicente: & equitatio eius ſalus. Aſſimilata es ergo equitatui meo ī cuiribus Pharaonis. Quātū differt eꝗtatus meus qui ſū dominus: & dimergo ī fluctibus Pharaonem: & criſtato:eius: & aſcēſores eius: & equos & currus eius: ꝗͣtū inꝗͣ differt equitatus meus ab equis Pharaonis: tāto melior esomnibus filiabus tu ſponſa: tu eccleſiſtica anima: omnibus animabus quæ non ſunt eccleſiaſticæ. Igitur ſi ec-cleſiaſtica anima es: omnibus animabus es melior. ſi non es melior: non es eccleſiaſtica. Equitatui meo in cur-ribus pharaonis aſſimilaui te proxīa mea. Deinde pulchritudinem ſponſæ ſpiritali amore deſcribit. Genæ tuæut turturis. Faciem illius laudet: & genarum rubore ſuccenditur. Pulchritudo quippe mulierum: ī genis dici-tur eē qͣplurima. Ita & nos pulchritudinē aīæ ītelligamus ī gēis. Labia uero eius & līguā ītelligētiā predicemūCollū tuū monile: ut ornamētū qd̓ ſolet uirginū collo pēdere: & nūcupat̉ ormiſcos. Itaqꝫ ſine hoc decore & tuūipſū collū ē ornamētū. Poſt hoc fit ſpōſus ī recubitu: requieuit ut leo: ut catulus Ieonis obdormiuit: ut deincepspoſſit audire ſuſcitabit eū: quo īterī dormiēte opparēt ſpōſæ ſpōſi ſodales angeli: & his eā ſermōibus cōſolātur.Nos tibi aurea ornamēta facere nō poſſumus: nō. .n. tā diuites ſumus ut ſpōſus tuus: qui aureū tibi monile largiatur: nos ſimilitudinē auri faciemus. nō. n. hēmus auꝝ: & hoc quoqꝫ lætādū ē: ſi ſimilitudīes auri: ſi ſtigmata faciamus argēti. Similitudīes auri faciemus tibi cū ſtigmatibus argēti. ueꝝ nō omni tꝑe: ſed dōec ſpōſus tuus ſur-gat a cubitu. Cū. n. ille ſurrexerit: ipſe tibi auꝝ: ipſe faciet argētū: ipſe tuā mētē ſenſūqꝫ decorabit. & eris uere diues in ſpōſi domo ſpōſa formoſa: cui eſt gloria in ſæcula ſæculoꝝ. Amen.¶ Secunda Homelia ex Origene traducta.Beo loco ī quo ſcriptū ē Nardus mea dedit odorē ſuū: uſqꝫ ad eū locū ī quo ait: Quia uox tua ſuauis:& forma tua decora & cætera: oēs aīæ motōes uniuerſitatis cōditor deus creauit ad bonū: ſed ꝓ uſu nr̄ofit ſæpe. ut res quæ bonæ ſūt ꝑ naturā: dū male his abutimur: nos ad peccata deducāt. Vnus de aiæ motibus amorē: quo bene utimur ad amādū: ſi ſapiētiā amemus & ueritatē. Quādo uero amor nr̄ ī peiora corruerit amamus carnē & ſanguinē. Tu igit̉ ut ſpiritalis audi ſpiritaliter amatoria uerba cātari: & diſce motum aīætuæ: & naturalis amoris īcēdiū ad meliora trāſferre: ſcd̓m illud. Ama illā: & ſeruabit te. circūda illā & exaltabite. Viri diligite uxores ur̄as ait apoſtolus. ſed nō ſtetit ī eo qd̓ dixerat: uiri diligite uxores ur̄as: ueꝝ ſciēs eē dilectōem uiroꝝ ī ꝓpriis quoqꝫ uxoribus īhoneſtā: ſciēs eē placentem deo: docuit qūo uiri uxores ſuas amare de-berent īferēs: Viri diligite uxores ur̄as: ſicut & Chriſtus eccleſiā: & hoc ꝗdē ī pœmio eoꝝ qͣ poſtea diſſerēda ſūtdiximus: ꝗa amici ſpōſi: dū rex ī recubitu ſuo ē (reꝗeſcēs .n. dormiuit ut leo: & ut catulus leōis) ſpōſæ ꝓmiſerādonec ille cōſurgeret: ſimilitudīes auri & argēti eē facturos: non hēntes auꝝ ut ſpōſus: & quodāmō alijs uerbi:ſpōſi paſſio prædicata ē: nō irrōabiliter ad hæc ſpōſa reſpōdit: & ipſa diſpēſatōem ꝗͣdā paſſionis ītelligens: ad idqd̓ audierat: ſimilitudīes auri faciemus tibi cū ſtigmatibus argēti: donec rex ī recubitu ſuo eſt ait: Nardus meadedit odorē ſuū. Faſciculus guttæ fratruelis meus mihi ī medio ubeꝝ meoꝝ demorabit̉. Qūo igr̄ aptabimūsei id qd̓ præceſſit: donec rex ī recubitu ſuo ē: id qd̓ ſequitur: Nardus mea dedit odorem ſuū? Loquit̉ euāgeliūꝗa uenit mulier hēns alabaſtꝝ unguenti nardi piſtici præcioſi: nō illa peccatrix: ſed ſcā: de qͣ nūc mihi ſermo e.Scio quippe Lucā de peccatrice. Matthæū uero & Ioānem & Marcū non de peccatrice dixiſſe. Venit ergo nonpeccatrix