riū referūt. ꝙ primū reꝗeſcamus ī lege: & poſtea ueræ circūciſionis ī euāgelio ſacr̄a nos teneāt: admonētes & ilIud. Da ꝑtē ſeptē: & ad ptē octo: &. lxx. mila atqꝫ. lxxx. milia hoīum multitudinis: a ꝗbus tēplū ſub Salomōe cōſtructū ē. Sed ꝗd hoc ad præſētē locū: cui ſufficit ſimplex & pura explanatio: qͣ nō doctrīæ gloria ī multiplica-tiōe ſermonū: ſed legētis debet ītelligētiā querere. Quoniā trāſiuimus cito & uolauimus. lxx. quoniā uēit māſuetudo ſuꝑ nos & corripiemur. Pro quo ī græco ſcriptū ē ϖαιδεῦσομεθα: qd̓ uerbū ambiguū ē: & tā correp-tōem ꝗͣ eruditōem doctrināqꝫ ſignificat. Quē. n. diligit domīus: corripit ſiue erudit. ac flagellat oēm filiū quērecipit. Quē locū ita Symmachus trāſtulit. ſuccidiur .n. repēte & auolamus. Quīta editio hoc mō: quoniā trāſiuimus celeriter & diſſoluimur: & ē ſēſus: poſt. lxx. annos & nimiū. lxxx. ꝗbus hoīum uita trāſigit̉: cū aīa fue-rit a corꝑe ſegregata: uēto ſimiles auolabimus: ſiue ꝗa herbe ſupra uirēti: & floꝝ pulchritudini: & ad ueſꝑā ſiccitati hoīem cōparat: nūc ꝓ ariditate & ueſꝑe ſucciſionē floꝝ ponit. Et cū ꝑtrāſierit īꝗt oē qd̓ uiuius ſubita morte diſſoluimur. Quod aut. lxx. dixere poſt. lxx. annos &. lxxx. cū uenerit domini māſuetudo: & dies nobis mortis īgruerit: nō iudicabimur iuxta meritū: ſed iuxta clæmētiā: & quæ putat̉ correptio eē eruditio ē & doctrina.Satis ꝗdē miramur: ꝗd uoluerīt. lxx. uerbū hebraicū dheodono: & ſexta editio trāſferre māſuetudinē: cū Aꝗlaſymmachus & ꝗnta editio feſtīatōem: & repēte celeriterqꝫ trāſtulerīt. Quis nouit fortitudinē iræ tuæ: & ſcd̓ntimorē tuū īdignatōem tuā. lxx. ꝗs nouit ptātē iræ tuæ: & præ tīore tuo irā tuā dīumerare. Inter hebraicū &. lxx.diuerſa diſtīctio ē. lxx n. dīnumeratōem tīori: & furori domini copulauit. Porro hebraicū ſequēti addit uerſicuIo ut ſeꝗͣt̉: ut numerentur dies nr̄i: ſic oſtende: ut ueniamus corde ſapiēti: qd̓ breuiter ita nobis diſſerendū uidetur. Quis pōt noſſe: ꝗͣdiu ira tua ex qua timor naſcitur humano generi ꝑſeueret niſi te docente: qui deus es. Itaqꝫ obſecro: ut tēpus uite nr̄æ indices nobis: quo poſſimus corde ſapiēti tuo nos iudicio præparare. Q ui aūt di-xit. Quis nouit fortitudinem & ptātē iræ tuæ: & ſecūdū timorē tuū indignationem tuam. oſtēdit eſſe difficileiræ timoriſqꝫ & indignationis ſecretū rōnemqꝫ cognoſcere. Vnde & ꝓpheta lachrymabiliter depræcatur. Do-mine ne in ira tua arguas me: neqꝫ ī furore tuo corripias me. Nō. n. corripit ut interficiat atqꝫ diſꝑdat: ſed ut corrigat & emēdet. Quā ob rem & in Oſee populo iudeoꝝ cui multū iratus ē: dixit ſe neꝗͣꝗͣ iraſci: nec uiſitare nutus eoꝝ: cū adulterauerūt. Et ꝑ Ezechielē loquitur ad Hieruſalem. Iam nō iraſcar tibi: & zelus meus receſſit a teEt in uerbis dieꝝ ſonat quādo ꝑgit Iſrael aduerſū hoſtes ī prœliū corde pacifico: ut numerētur dies nr̄i: ſic oſtē-de ut ueniamus corde ſapiēti. lxx. dexterā tuā ſic notā fac: & eruditos corde ī ſapientia. Quod Aquila. Symmachus & quīta editio ita uerterūt. Dies nr̄os ſic oſtēde: ut ueniamus corde ſapiēti. errorqꝫ ꝑſpicuus eſt: cur ꝓ die-bus. lxx. dexterā dixerint. lamē quippe uerbū cōpoſitū eſt: ſignificās dies nr̄os. qd̓ ſingulari ſi ſcribat̉ extremaIr̄a: quæ appellatur nū: exprimit dexterā: ſicut eſt illud in noīe Beniamin: qui īterprætatur filius dextræ. Sin aūtmen hēat: diē uel dies ſonat. Eſt aūt ſenſus: nūeꝝ annoꝝ dierūqꝫ nr̄oꝝ: ꝗbus in hoc ſæculo nos uiuere decreuiſt-oſtende nobis: ut præparemus nos aduentui tuo: & cōtempto errore mortalium: ad te ꝑegre feſtinemus: cupiamuſqꝫ præſentiam tuā: & ad te feſtinemus corde ſapienti. Nihil. n. ita decipit humanū genus: ꝗͣ ꝙ dū ignorantſpatia uitæ ſuæ: lōgiorem ſibi ſæculi huius poſſeſſionem repromittūt. Vnde & illud egregie dictum eſt: Nullūtam ſenē eſſe: & ſic decrepitæ ſenectutis: ut nō ſe adhuc uno plus anno uiuere ſuſpicetur. Ad hūc ſenſum ꝑtinet& illud qd̓ dicitur. Memento mortis tuæ: & nō peccabis. Qui. n. ſe recordatur quotidie eſſe morituꝝ: contēnitpræſentia: & ad futura feſtinat. Hoc ē qd̓ dauid ī alio præcat̉ loco dicēs: Ne auferas me in dimidio dieꝝ meoꝝpriuſꝗͣ abeā: & nō ſubſiſtā. qd̓ ita expōitur. Ne eo tꝑe facias me mori: ꝗͣdo adhuc putabā me eē uictuꝝ: ut poſſim pcā corrigere pœnitentia. Si .n. hoc feceris: īuentus ī delictis meis eſſe deſiſtam. nō ꝙ ſpē reſurrectōis neget:ſed ꝙ cū eo ſe neget poſſe ſubſiſtere: apud quē oēs qui ī uitiis ꝑſeuerant: ꝓ nihilo reputantur. Vbi nos interprætati ſumus eruditos corde in fapientia: alij trāſtulerūt compeditos: uerbi ambiguitate decepti. Si. n. dicas ϖέπιδημενοις cōpeditos: ſin aūt ϖεπαιδεῦμενοις eruditos ſignificat. Reuertere domine uſqꝫ quo: & exortabiliseſto ſuꝑ ſeruos tuos. lxx. ſimiliter. Quia agimus pœnitētiā: & ſciētes uitæ nr̄æ breuitatē ad te corde ſapienti cupimus ꝑuenire: & tu domīe reuertere ad nos. Pcīs .n. nr̄is lōge receſſeras: & dimiſeras nos: ut ābularemus ſecūdiuolūtatem & cogitatōes nr̄as. Quod aūt īfert uſqꝫ quo: illā hēt ītelligētiā: quā ī. xii. pſalmo legius: uſqꝫ quo do-mīe obliuiſceris me ī finem. Q ui n. ī anguſtia cōſtitutus eſt: ſeꝝ ei ur̄ dei auxiliū. & ꝓpterea īpenſius depreca-ut cito adiutorē deū ſentiat: & neꝗͣꝗͣ iratu iudicem ſed placatū. Imple nos matutīa miſericordia tua: & laudabimus & lætabimur ī cūctis diebus nr̄is. lxx. Repleti ſumus mane miſericordia tua: & exultauimus & lætati ſu-mus ī oībus diebus nr̄is. In cūctis pene locis hāc habēt. Lxx. cōſuetudinē: ut qd̓ apud hebræos futurū pōit̉ hocilli qͣſi iā factū & præteritū referāt. Hi ergo nō ut illi uoluerūt: dicūt ſe īpletos matutina miſericordia dei & lx-tatos (alioꝗn ſi hoc factū erat: quō poſtea depræcant̉ & dicūt: reſpice ī ſeruos tuos & ī oꝑa tua) ſed totū qd̓ poſtulāt iō depræcant̉: ut mereātur matutinā miſericordiā eius: ꝗͣ cū fuerint aſſecuti: laudēt deū atqꝫ lætētur ī cū-ctis diebus uitæ ſuæ. Vidētur aūt in reſurrectōis ſpem & æternæ uitæ depræcari dicētes: Imple nos matutīa miſericordia tua. Q uod ꝗdē &. xxi. pſalmi titulus ſonat: ꝗ ꝓprie ad myſteriū domini & ad reſurrectōem eius ꝑtinēs īſcribit̉ ꝓ aſſūptōe matutīa. Lætifica nos ꝓ diebus ꝗbus nos afflixiſti: & annis ꝗbus uidimus mala. lxx. Latati ſumus ꝓ diebus quibus nos humiliaſti: annis quibus uidius mala. Et Lazarus qui acceꝑat mala ī uita ſua:ſinu Abrahæ æterno quieſcit in gaudio. Mala aūt nō ea appellat quæ cōtraria bonis ſūt: ſed ꝓ afflictōe & anguſtiis: quibus malis & Sara afflixit Agar ancillam ſuam: & de quibus ī euangelio ſcribit̉: ſufficit diei malitia ſuaQuanto igit̉ magis ī hoc ſæculo pauꝑtate: inimicoꝝ ꝑſecutōibus: ſeu potētia uel morboꝝ cruciatibus fueriusafflicti: tanto poſt reſurrectōem ī futuro maiora præmia cōſequemur. Pulchre aūt nō dixit ſuſtinuimus malaſed uidimus. Quis ē .n. hō qui uiuat: & nō uideat mortē? quæ nō tam ad diſſolutōem corporis referēda ē: q̄ admultitudinem