batiſmus: & circūciſionis puritas redditur. Vnde & octo beatitudinibus bonoꝝ opeꝝ præmia ꝓmittūtur. Scrbit aūt Petrus hoc mō. Vnū hoc uos nō prætereat dilectiſſimi: ꝗa una dies apud deū qͣſi mille anni & mille annquaſi unus dies. Nō morat̉ dominus ī ꝓmiſſo: ut ꝗdā morari exiſtimāt. Percutiēte te eos: ſōmiū erūt mane. qͣſiherba trāſiēs mane floruit & abiit. ad ueſperā cōteret̉: atqꝫ ſiccabit̉. lxx. quæ ꝓ nihilo hēnt̉: eoꝝ anni erūt. mane ſicut herba trāſeat: mane floreat & trāſeat: ueſꝑe decidat: īduret: & areſcat. luxta hebraicū hic ſēſus multū cōuerſiōi cōtulit & ſaluti: ꝙ oīs uita mortaliū qͣſi ſomniū: ita ueloci morte cōtracta ē: quæ ī ſimilitudīe floꝝ atqꝫ foni in eodē pene tꝑe ſiccatur atqꝫ deꝑit. Percutiēte te īꝗt eos. .i. hoīes: & illo ſermōe cōpleto: ſtulte hac nocte repe-tēt aīam tuā a te. quæ āt præparaſti cuius erūt? Oīs humana cōditio ſōnio cōꝑabitur. Sicut .n. mane uirēs herba& ſuis floribus uernās delectat oculos cōtēplātiū: paulatīqꝫ marceſcēs amittit pulchritudinē & ī fœnū qd̓ cōteridū ē uertitur: ita oīs ſpēs hoīum uernat ī paruulis: floret in iuuenibus: uiget ī ꝑfectæ ætatis uiris et repēte cū neſcit: īcaneſcit caput: rugat̉ facies: cutis prius extēta cōtrahit̉. et extrēo fine qd̓ hic dr̄ ueſꝑe. i. ſenectute uix mo-ueri pōt: ita ut nō cognoſcat̉ ꝗs prior fuerit: ſed pene ī aliū cōmutet̉. Quid loꝗmur de īfātiæ tꝑibus uſqꝫ ad extremā et decrepitā ſenectutē: cū hoc & langor faciat & inediæ mœror? et uultus prius pulcherrimus fœminarū ad tātā trāſeat fœditatē: ut amor ī odia cōmutetur? Suꝑ hac cōditōe mortaliū et Eſaias loꝗtur. Oīs caro fœ-nū: et oīs gloria eius quaſi flos fœni. fœni āt flos decidit. luxta. lxx. quoqꝫ ſimiliter explicādū ē. Oē qd̓ ī ſæculolongum uidetur: apud te deus breue eſt. Dies enim & anni quibus humana uita contracta eſt: ſi comparenturæternitati reputabuntur pro nihilo. Sicut. n. herba mane creuit: floruitqꝫ: & ſiccat̉: ad ueſꝑamqꝫ īdureſcit et deperit: ita erit oīs hoīum pulchriudo. Cōſūpti .n. ſumus ī furor̄ tuo: et in īdignatōe tua cōturbati ſumus. lxx. quiadefecīus ī ira tua: et ī furore tuo turbati ſumus. Symmachus et aꝗla trāſtulerūt: accelerauimus. Breuitatē aūt utæ ſignificat hūanæ. Quodqꝫ ītulit ī ira tua et ī furore tuo: ſētētiæ dei oſtēdit ꝑſeuerātiā cui oēſ hoīes ſubiacēuſilli uidelicet Terra es et ī terrā ibiſ. Pulchre āt nō ut ī. lxx. hētur: turbati ſumus ſed iuxta hebraicū accelerauimuſdr̄. ut quāuis ætas hoīum lōga uideat̉: tamē cōparatiōe æternitatis breuis ſit qd̓ illuſtris poe̓ta teſtatur dicens.Sed fugit interea: fugit irreparabile tempus. Et iterum.Rhebe diutes ſi qua diu mortalibus ulla eſt) Viximus.Poſuiſti iniquitates nr̄as ī cōſpectu tuo: ſæculū nr̄m ī illuminatōne uultus tui: ubi nos iuxta Hebraicū & Sym-machū poſuimus: negligētias nr̄as. ꝓ quo. lxx. ſæculū trāſtulerūt. ī hebraico ſcriptū ē alomeni: qd̓ quinta edtio īterprætatur ϖαρόράσεις: & nos ī linguā nr̄am uertere poſſumus errores ſiue ignorātias. Vnde dixit & inalio loco: Delicta iuuētutis meæ & ignorātias meas ne memīeris. Et iteꝝ:. Delicta ꝗs intelligit. Et ab occultis meis mūda me domine: & ab alienis parce ſeruo tuo. Aliena nobis ſūt uitia: quæ ſæpe uolūtate: īterdū ignorātia eterrore cōmittimus: et tamē cū nō ſit uolūtas ī crimīe: error in culpa ē. Miror aūt cur. lxx. uoluerint ꝓ alomeni. i.negligētiis & erroribus ſiue ignoratōibus ſæculū dicere: niſi forte ꝙ ī ſæculo & in uitæ huius tꝑe uitia cōmutantur. quodqꝫ ītult in illuminatōe ſiue in luce uultus tui: hūc hēt ſenſum. Nihil te nr̄oꝝ latuit pctōꝝ. ſecreta quo-qꝫ nr̄a tuus oculus inſpexit: iuxta illud qd̓ ſcriptū ē. Tenebræ nō abſcōdētur a te ſcrutās corda & renes deus. Etiteꝝ. Sicut tenebre eius: ita & lumē eius. Hō .n. uidet ī facie: deus ī corde. Oēs. n. dies nr̄i trāſierūt: & ī furore tuocōſumimur: nr̄o quaſi ſermone loquēs. lxx. Quoniam oēs dies nr̄i defecerūt: & in ira tua defecimus. Anni nr̄iſicut aranea meditati ſunt breuitatē humanæ uitæ: quæ ſnīæ dei hucuſqꝫ ſubiecta eſt: & ī priori uerſiculo ſōniocōparauit dicēs: Percutiente te eos ſōniū erūt: nūc ſermoni loquētiū cōparat. ut qūo ſermo ꝗ ī hore uerſatur: dūꝓfertur intercipitur: et eſſe deſiſtit: ſic & omnis anima noſtra ꝑtrāſeat atqꝫ deſiſtat. & hoc in ira & in furore dei:cui merito ſubiacemus: uiuente in nobis ut ſupra diximus ſentētia dei. Quæ ſit aūt ira & furor dei crebrius diximus: nō ꝙ ulciſcatur iratus: ſed ꝙ patiētibus pœnas iratus eē uideatur. Q uod .n. in nos ex ꝑturbatione deſcēdit: in illo ex iudicio & ex ueriate: eſt ꝓ ſermone loquētis. lxx. meditationē animæ trāſtulerūt. Qūo. n. loquentis ſermo præteruolat: ita & opus araneæ incaſſum texitur. De quo ſuꝑ perſona hæreticoꝝ in Eſaia ſcriptū eſt.Telam araneæ texunt: quæ parua & leuia poteſt capere animalia: ut muſcas culices: et cetera huiuſmodi. a fo-tioribus autem rumpitur: inſtar leuium in eccleſia ſimpliciumqꝫ: ꝗ eoꝝ decipiuntur erroribus: cum uiros in fi-dei ueritate robuſtos non ualeant obtinere. Dies annoꝝ noſtroꝝ in ipſis. lxxx. anni. Si autem in potentatibus.lxx. anni & amplius eoꝝ labor & dolor: pro eo ꝙ nos poſuimus in ipſis: & ī hebraico habetur Baliem: Symmachus ſignificantius trāſtulit: aiſaoharoy qd̓ magis ad ſenſum ꝗͣ ad uerbū trāfferre poſſumus uniuerſi. Q uic-ꝗd igitur uiuimus: & in quo delectabilis eſt uita mortaliū. lxx. annoꝝ ſpatio compræhenditur. Sin aūt multūut interprætatus eſt Symmachus: cōtra opinionem. lxx. ſūt anni: quicquid ſupra fuerit: morbis & īfirmitate trāſigitur: quæ eſt ſocia ſenectutis: caligātibus oculis: dolentibus uel cadentibus prius duriſſimis dētibus. qd̓ plenius diuinus ſermo in eccleſiaſtæ deſcribit quādo ueniēt dies malitiæ: & in quibus dicemus: non ē nobis uolū-tas: quādo obſcurabitur ſol & luna & ſtellæ: & conuertētur nubes poſt pluuiā. In die qua mouebūtur cuſtode:domus: & ſubuertentur uiri uirtutes. ceſſabuntqꝫ uolentes ꝗa paucæ factæ ſunt: & obſcurabuntur quæ uiden-in foraminibuſ: claudentur ianuæ in foro: in infirmitate uocis molientiſ: & exurgēt ad uocē eius: ut humiliētu-oēs filiæ cantici: & ꝗͥdē ab alto aſpicient: & pauores in uia & florebit amygdalum: & incraſſabitur: et ſcindetucapparis quoniam habibit homo in domo æternitatis ſuæ. & gyrabunt ī foro ꝗ plangunt: quo aduſqꝫ non pulſetur funiculus argenti: & conteratur ornamentum auri & confringatur hydria ad fontem: & īpediatur ro-ta in lacu & cōuertatur puluis in terram ſicut fuit: & ſpiritus reuertatur ad eum ꝗ dedit eum. Vanitas uanitatidicit eccleſiaſtes & uniuerſa uanitas. Quæ omnia humanæ uitæ: & maxime ſenectutis miſerias cōprehendūt& quē ſēſū hēant ī ſuo loco diſſeruimus. Sūt ꝗ iſtū locū allegorice īterpretātes ad ſabbati circūciſiōiſqꝫ myſte-