Et diſpēſatio ē qͣdruplex .ſ. ſemiplena.ad mīores ordines. vt. q. i. ſi qͥs hereticePlena ad ſacerdocium .i. q. vij. ꝯueni entibus. Nlenior ad ep̄um. xij. di. nos conſuetudinem. Et pleniſſima ad pͥmatū oēſordines ⁊ dignitates. xxxiij. q. iiij. ipſa petas. vt no. io. an. in glo. c. pͣall. nos conſuetudines. Iteꝫ nota ꝙ diſpenſans debet habere intuitū boni vniuerſi cū omīslex ꝓ bono publico ſit inuenta. iiij. di.Exit autem lex et intuitum raciōis ⁊ cauſe hinc eſt ſi diſpenſatio fiat abſqꝫ intuitu rationis diſſipatio dicitur. vt no. in. cquia intautum de preben. in glo. vlti. etiānon tutus eſt quo ad deum cum quo ſinecauſa diſpenſatur. vt no. ber. in. c. nō eſtde vo. ⁊ vo. redem. fa. xi. q. iij. is qui p̄eſiet. xxiiij. q. i. manet. Et debēt tria mouere diſpenſantem. neceſſitasⁱ vtilitas ⁊ euidens p̄rogatiua meritoꝝ i. q. vij. tali coriugio. ⁊. c. exigunt Item diſpenſatio nōꝯceditur cuiꝙͣ niſi ab habenti legem condere et tollere et ſic per principem et papam vel eorum auctoritate fieri poteſt.Et dr̄ notāter ꝙ diſpenſans debet reſpicere cōmodum vniuerſi quia alias videretur diſpenſatio impoſſibilis cum iusꝯmune introductum ſit pro bono publico. iiij. di. c. s. alle. Et ꝙ diſpenſatio iuspriuatum dicatur. iij. di. priuilegiā. ⁊ iuſpublicum p̄ferendum ſit priuato. c. bonei. de poſtu. p̄la. Sic enim diſpenſatio fitetiam ꝓ bono cōmuni. Itemʳ non dicit̉.accepto perſonaꝝ que ꝓhibetur. c. nouitde iudi. et de re iure. in iudicijs. li. vi.Quando circa equales equalia ⁊ inequales ſeruantur inequalia cum bonos nō ſolum metu penarum. verū etiam premioꝝexhortatione afficere debeamus. ff. d̓ iuſti. et iure. l. i. Ideo bene conceditur vniquod alij denegatur. Item licet ꝯtra iuſnaturale nō admittatur diſpenſatio. xiijdiſ. in prin. Et ius ꝯmune fundet̉ ſuꝑ naturali ratione. di. i. cōſuetudo. Tn̄ diſpiſans mouetur ratione particuli ꝯtra iuscōmune quod non poteſt omnibus particularibus ꝓuidere ergo diſpenſatur ſcd̓ꝫnaturalem equitatem et rationabili ter.Nam qui pro alijs laborat premiatur ⁊plura ſenciet cōmoda qui habuit onera.vt in reg. qui ſentit onus ⁊cͣ. de re. iure.li. vi.¶ Diſputare eſt allegare vt videlicet inrentionem ſuam per probationes in iudicium deductas oſtendere et eam viribusaſſeuerare et roborare. vt. ix. q. iij. alioꝫet. xxiij. q. viij. conuenior. et de fi. inſtru.inter dilectos. et de re iudi. abbate. ſaneli. vi. cum ſimilibꝰ. Quod autē hmōi allegationes et diſputatioues fieri debeā.ſuper teſtibus et alijs actibus patet in. c.cauſis de teſti. et in aucͣ. eo. ti. §. qꝛ cū ſimilibus. De hac materia vide ſpe. ti. dediſpū. §. allegare.¶ Diſtrahere eſt vendere. vt. iff. de contrahen. emptio. ⁊ vendi. lege ſi ita diſtrahitur et lege rem alienam et. l. quocienseo. titu. cum multis ſimilibus¶ Diuertere eſt diſcedere diuorcio .i. cōtractum matrimonij ſeperare. Unde dicitur mulier diuertit ſe a viro ſuo vt. l. iijff. d̓ diuor. et. l. ſi ita filia. ff. e. ti.¶ Diuinatio accipitur tripliciter. Prīoꝓ ſcientia theologie aqua theologi dicuntur diuini. Scd̓o pro ſciētia in fuſa a deoEt ſic accipitur ꝓuer. xlij. c. diuinacio inlabijs regis. nam in iudicio nō errauit oseius ⁊cͣ. Tercio pro ſcientia magica velfallaci ꝓphanatione vel ꝓphetiſationē qꝛfalſi ꝓphete et magi fingunt ſe p̄uidere.vel preſcire futurā ita capitur. in. l. nemoC. de male. et mathe. ⁊cͣ. et ſic dr̄ diuinatio a diuino. as. are .i. vaticinari vel futura predicere.Genus autem diuinationis a perſis fert̉eſſe ablatū et diuini dicti ſunt quaſi deopleni. Sunt autem duo genera diuinatōnis cuius quidam quatuor dixerunt eſſegenera. Et habentur hec omnia. xxvi. q.iij. c. i. in princi.¶ Diuorcium ſecundum goffre. et hoſti.in ſum. eodem titu. §. i. eſt inter virum etmulierem legittime facta ſeperatio. Etdicitur legittime id eſt quos deus coniunxit homo non ſeparat ſcilicet violenter.et abſqꝫ ratione.Non enim ſeparat quos pena damnat.quos reatus accuſat quos maleficiuum.coartat. xxxij. q. ij. quos deus. et de cōſangui. et affi. in. c. de infidelibus Et dicitura diuerſitate mentium quia hij qui ma