De ſancta Thaiſi meretrice

exurā. Erat āt p̄ciū auri libraꝝ qͣdringētaꝝ.Que cū oīa īcediſſꝫ. ad locū que abbas pafunciꝰ ꝯſtituerat ꝑrexit. Quā ille reꝑto v̓gnū mōaſterio ī cellulā ꝑua recludēs hoſtiūcellule plūbo ſigͣuit. ⁊ ꝑuā reliqͥt feneſtraꝫ ꝑquā ei victꝰ modicꝰ īferret̉. Iuſſitqꝫ ei oībꝰdiebꝰ paꝝ pāis ⁊ paululū aqͣ a cet̓is mīſtrari. Cū āt ſenex diſcēd̓et Thaiſis ad eum aitQuo iubes pat̓ vt ex nat̉ali meatu aquaꝫmeā effūdā. Et ille. In cellā ſic̄ digͣ es. Cūqꝫiteꝝ qūo deū deberet adorare inqͣrerꝫ rn̄dit.Nō es digͣ noīare deū. neqꝫ ī labijs tuis nomētrinitatꝭ adducere. ſꝫ nͤ ad celū manꝰ expād̓e. qͦniā labia tua iniq̇tate plēa ſūt. ⁊ manꝰ tue ſordibꝰ inq̄nate. Sꝫ tantūmō īcūbēsꝯͣoriētē reſpice. hūc ẜmonē freq̄nt̓ iterans.Qui plaſmaſti me miſerere mei. Cū gͦ tribꝰānis fuiſſꝫ īcluſa. ꝯdoluit abbas pafūciꝰ. etꝓfectꝰ ē ad abbatē anthoniū vt ab eo requireret ſi remiſiſſꝫ illi deꝰ pctā ſua. Et narratacā ſctūs anthoniꝰ ꝯuocatꝭ diſcipul̓ ſuis p̄cepit eis vt illa nocte vigilātes in orōe ꝑſiſterēt ſingillatī qͣtēꝰ alicui ex his declararet deꝰcāꝫ ꝓ qͣ abbas pafūciꝰ venerat. Cū igͦr īceſſantoraſſent abbas paulꝰ maior diſcipulꝰanthonij vidit ſubito ī celo lectū p̄cioẜ veſtibꝰ ornatū. quē tres v̓gies clara facie cuſtodiebāt. Tres iſte v̓gies fuert̉. timor pene future q̄ ip̄am a malo retraxit. Pudor culpeꝯmiſſe. q̇ ei veniā ꝓmeruit. Amor iuſticie. qͥeū ad ſuꝑnaͣ trāſuexit. Cūqꝫ paulꝰ ill̓ dicerꝫgrāꝫ illā tantū eē anthonij. vox diuīa rn̄dit.Nō ē prīs tui anthonū. ſꝫ thaiſis meretricꝭ.Qd̓ cū abbas paulꝰ mane retuliſſꝫ. cognitadei volūtate. abbas pafūciꝰ cū gaudio diſceſſit Et mox ꝓfectꝰ ad mōaſteriū hoſtiumcelle diſſipauit. illa vero rogabat vt adhucmaneret īcluſa. Dixit āt ei. Egred̓e qͦuiaꝫ remiſit tibi deꝰ p̄ciā tua. Et illa rn̄dit. Teſtordeū qꝛ exq̇ huc ingreſſa ſū. ex oībꝰ pctīs fecivelut ſarcinā ⁊ ſtatui an̄ oculos meos. Etſic̄ nō diſcedit anhelitꝰ d̓ naribꝰ meis. ſic nodiſceſſerūt pctā mea ab ocul̓ meis. ſed flebāſꝑ illa ꝯſiderās. Cui abbas pafūcius dixit.Nō ꝓpt̓ pnīaꝫ tuā remiſit tibi d̓s pctā tua.ſꝫ qꝛ timorē ſꝑ habuiſti in aīo. Et cū inde il-

lā eduxiſſꝫ. xv. dies ſupuixit. ⁊ pauſauit ī pace. ¶ Abbasqͣꝫ effrē aliam meretricē ſil̓i feremō ꝯuert̓e voluit. Nā cū illa meretrix ſctūꝫeffrem ad peccādū alliceret īpudenter dixitei effrem. Seq̄re me. Qua ſeq̄nte. cū ad q̄noā locū vbi erat ml̓titudo hoīm vēiſſꝫ dixitei. Sede huc vt ꝯmiſcear tecū Et illa. Qūopoſſū hͦ facere tāta ml̓titudīe h̓ aſtāte. Et ille. Si hoīes erubeſcis. nōne magis tuū debes erubeſcere creatorē q̇ reuelat occulta tenebraꝝ. Illa āt ꝯfuſa receſſit.CXI.VIIIA¶ De ſancto DioniſioIoniſius īterpretat̉ vehemēter fugiēs. Vel d̓r dioniſiꝰ a dya qd̓ eſt duo. ⁊ niſus qd̓ ē eleuatio qͣtẜm duo eleuatꝰ .ſ. ẜm corpꝰ ⁊ ẜm aīaꝫ. Ueld̓r a dyana qḋ ē venꝰ .ſ. dea pulcritudīs. ⁊ ſyos qd̓ ē deꝰ qͣſi pulcer deo. Uel vt qͥdā aiūtd̓r a dyoniſia. q̄ vt dic̄ yſidorꝰ eſt q̄dā gēmanigra valēs ꝯebrietatē. Fuit gͦ vehemēter fugies de mūdo ꝓpt̓ ꝑfectā abrenūciatōeꝫ. eleuatꝰ ꝑ internoꝝ ꝯtēplatōeꝫ. pulcer deo ꝑ decorē v̓tutū. valēs pctōribꝰ ꝯebrietatē vicioꝝ¶ Hic an̄ ꝯuerſioneꝫ ml̓ta p̄nomīa habuitUocatꝰ ē enī ariopagīta a vico in qͦ habitabat. Itē dictꝰ ē theoſophꝰ .i. deū ſapiēs. Itēa grecorū ſapiētibus vſqꝫ hodie d̓r p̄rigiontuarami. qd̓ latine d̓r ala celi. qꝛ ī celum alaſpūalis intelligētie mirabilit̓ volauit. Itemdictꝰ eſt machariꝰ .i btūs. Itē a patria dictꝰeſt ionicꝰ. Ionica āt vt ait Papias vna eſtex linguis grecoꝝ. Uel ionice ſūt genera rotūdaꝝ colūnaꝝ. vel ionicū vt idē dicit ē pesq̇ hꝫ duas correptas ⁊ duas longas. Perqd̓ oſtendit̉ ꝙ ip̄e fuit ſapiēs deū ꝑ occultorū inueſtigatiōem. ala celi ꝑ celeſtiū ꝯtēplationē. btūs ꝑ eternoꝝ poſſeſſionē. Per aliaon̄dit̉ ꝙ ip̄e fuit mirabilis rhetor ꝑ eloquentiā. eccl̓e ſuſtentator ꝑ doctrinā. breuis ſibi ꝑhumilitatē. longꝰ alijs ꝑ caritatē. Augꝰ autin li. viij. de ciuitate dei dicit ꝙ ionicū eſt genus ph̓oꝝ. Diſtinguit eī ibidē duo generaph̓oꝝ. ſcꝫ italicū qḋ eſt ex parte italie. ⁊ ionicū qd̓ eſt ex ꝑte grecie. Quia ergo dioniſiꝰB