Lombardica hiſtoria que a pleriſqꝫ Aurea legenda ſanctorū appellatur Tabula legendarum Incipit tabula ſuper legendas ſanctorum ẜm ordinem alphabe ti collecta. Et pͥmo p̄mittitur prologus qui oſtēdit modum reperiendi materias ꝯten tas in diuerſis locis huiꝰ volumīs ¶ Prologus Uoniam ſicut dicit Iſidorꝰ in libro de ſum mo bono ad ꝯuerſatiōem et 7 correctiōꝫ mortaliū. multū p̄ ſunt exempla ſanctoruꝫ. idcirco cogitaui or dinare ad vtilitatē pctōꝝ. ⁊ ꝯſolatiōem p̄di catoꝝ. vnam tabulā ꝑ ordine alphabeti ſuꝑ legendas ſanctoꝝ cōpilatas ꝑfrēm Iaco bum de voragine īanuēſem. ordinis fratrū p̄dicatoꝝ ad hͦ ꝙ p̄dicatores ī ſuis p̄dicatōi bus exempla magis ꝯueniētia citiꝰ ⁊ leuius inueniant. Nam multe pulcre legende ſunt in eis legedis. q̇ nunqͣꝫ vel raro legunt̉. et tn ſunt valdebone ⁊ inductiue ad penitētiam. ¶ Ordinaui aūt eam ſic. Quoniā ī ea po nunt̉ oīa notabilia q̄ de legendis collegi ẜm ordinem alphabeti. Et poſt qd̓libet notabi le ponit̉ numerꝰ q̇ demoſtrat legendam de qua ſumptum eſt illud notabile. ⁊ pꝰ nume rum ponit̉ lr̄a que demonſtrat capitulū le gende illiꝰ de qua ſumptū eſt notabile qd̓ q̄ ritur. Deinde ponit̉. ſi opꝰ ſit in qua ꝑticu la illiꝰ capituli ponit̉ illud notabile. puta vel in p̓ncipio. medio. vel in fine vel circa. ⁊ ple rūqꝫ noīat̉ ꝑagraphꝰ. Uerbi grā Ac cipe pͥ mum notabile quod dicit. Abſcondita diui nitus manifeſtant̉. qd̓ ſignat̉. lxxxij. B. De inde quere q̄ legenda hoc numero deſigna tur. ⁊ inuenies ꝙ eſt legenda ſctōꝝ Ioh̓is ⁊ pauli. Poſtea quere in corꝑe dicte legende lrām Bque ſignificat ſecundum capl̓m. qd̓. incipit ſic. Poſt hͦ filius terētiani Et ſic repe ries legendam ⁊ pariē ſeu capitulū legende de qua ſumptū ſit notabile. videlicet Abſcō dita diuinitus manifeſtant̉. Exempluꝫ aliud. Abſolutio ab excōmunicatione defun ctis facta valet. quod ſignat̉. xlvj. K. Quere legendam hoc numero deſignatam ⁊ inue nies ꝙ eſt ſancti Gregorij. Poſtea in corꝑe dicte legende que hanc lrām K. vt in hoc re giſtro deſignatur que ſignat capitulum ex quo ſumptum ſit illud notabile. Deinde qͦ re paragraphuꝫ Legit̉ quoqꝫ ⁊ reꝑies qd̓ queris. Et ſic conſequenter faciendum ē cu alijs. ¶ Nota ꝙ aliquando poſt notabile ſequuntur plures numeri ⁊ hoc eſt. quia il lud notabile in pluribus legendis reperitur quia in tot legendis. quot ſunt numeri. Itē aliquando plures littere diuerſe ſequuntur numerum. Et hoc eſt. quia illud notabile pluries in vna ⁊ eadem legenda inuenit̉. ſed in capitulis diuerſis. Uſcondita diui nitus manifeſtāt̉. legenda octu ageſimaſecunda. capitulo B In principio Abſolutio ab excōmunicatōe defunctis fa cta valet. xlvj. k.§. Legit̉ qͦꝫ Abſtinētia ſanctoꝝ dura fuit. lv. E. cviij. B clxiij. ¶ D. cxlj. B Abſtinētia licet maxīa libidinē nō extīguit penitus. cxlj. B Abſtinentia penitentiū dꝫ eſſe magna. cxv. D. clxiij. G C D Abſtinētia impetrat optata. clxiij. E Accedentes ad altare ſex debēt habere. clxxvij. T Accuſatores pctōꝝ tres. jͣ. k Addiſcenda ſunt tria. v. E. Circa finem. lvj. B Aduentus xp̄i eſt qͣdrūplex. jͣ. A. Aduentus chriſti oportunus fuit tripliciter .j. B Aduētus xp̄i vtilitas multiplex. j. C Aduerſitatē iniuſte patiēter portare magni meriti eſt. cxlvj. In medio Afflictio corꝑis ꝯtinenda eſt. clxiij. D Agyos qͣre dr. lj. B. Poſt mediū. Ale quattuor habēde. lix. A Alma redemptoris quis inſtituit. clxxvj. k In medio Altare ꝯſecrat̉ ad tria. clxj A Altare ſpoltātes incurrūt penā tꝑalē. lxj. I. ¶ Uir quidam In īterp̄tatōe. Amabilē faciūt tria. xlj. Amatores mūdi ſūt fatui. clxxv. D E Ambroſius tria docuit auguſtinū. cxix. E In pͥncipio Amicicia hꝰ mūdi cito diſſoluit̉. cx. B Amici luctant̉ vt vnus pro altero moriat̉. lx. D Amici hoīs tres ſunt. clxxv. E Amor proximi eſt complementū mādatoꝝ dei. ix. B Amor ſignatur ꝑ ignē triplici rōne. lxviij. F In medio Amor habet triplicem vim. lxviij. F. Poſt medium. Amor duplex. cxix. G.§. Eo tꝑe Angelus ad cuſtodiā hoīs deputat̉. cxl. E. §. Quarto hec Angelus dei adiuuat ſeruos dei in tribula tionibus ⁊ conſolatur dei ſeruos. lxxiiij. A. lxxv. B. xliij. B Angeli ab infidelibus intuentur inuiſibilit̓. cxxxj. B Angeli dicunt̉ celū. lxvij. E Angeli apparent in eccleſia. lxxxj. A. Circa finem Angeli apparēt ī paſſionibꝰ ſctōꝝ lxxxiiij. F Circa mediū. Angeli ſunt famuli ⁊ promotores hominū clij. A Angeli ſanctoꝝ aīas deferūt. cxl E § Quarto hͨ. F.§. Quarto honorādi Angeli cum demonibꝰ ꝓ animabꝰ pugnāt. cxl. E Angeli quot ⁊ quomodo animā defendūt. cxl. E. Angeloꝝ nouē ordinū noīa ⁊ officia. cxl. C. § Quarta apparitio Aīa plꝰ eſt diligēda qͣꝫ corpꝰ. xvij. B. Aīa ī tribꝰ locis corꝑis p̓ncipalit̓ ſedē videt̉ habere. lj. B Anime eutes a corꝑe quo vadunt. xxj. F.§. Cum quadam Anime pro diuerſis cauſis apparent. clviij. B. Per totū Aīe ſalus eſt fuga hoīm. clxxv. A Animalia mortua a ſeruo dei vocata reſur gūt. cij. C. D Animalia ſilueſtria bn̄ficia recognoſcunt. cxlij. C. In pͥncipio Antiphone pſalmi. qn̄ ⁊ a qͦ inceperūt cāta ri. xxxvj. A. In fine Antichriſtꝰ oēs deciꝑe conabit̉ qͣttuor mo dis. j. E. In pͥncipio Apoſtate peſſime finiunt. cxliii. A. Per totum Apl̓s thomas diuerſa ſuſtinuit. v. F Apoſtoli potius elegerūt ſuū martyriuꝫ qͣꝫ idolatrarum interitum. cliiij. B An principio Apoſtoli omnes ſanctos in quattuor exce dunt. clvij. D Apoſtolorū perſecutio facta eſt a romanis imꝑatoribus cauſa multiplici. lxv. A Circa finem Aqua bn̄dicta expellit demonē. clxxvij. D Aquā manuum ſeruoꝝ dei cecos illumina uit. xlj. B Aqͣ ſctōs ſuſtinet. xcvij. B. In medio Aqͣ libros ſancti balneare n̄ potuit. cviij. D §. Cū īꝑtibus. Aquila quattuor habet proprietates. clj. B In medio Arrij officiū fides ⁊ obitus. ciij. A Arrianoꝝ ⁊ fideliū dura ꝯcertatio. ciij. A In pͥncipio. B. In fine Arbor perſidā que virgini marie inclinauit R x. S. In fine Arma ſeruorum dei qualia ſunt. lv. G In fine Ars malefica ſuper bonos nihil poteſt. c. xxxv. A Aſcenſionis chriſti noueꝫ vtilitates. lxvij. E. An medio Aſcēdit xp̄s quadruplicit̓. lxvij. C Aſcēdere diſtulit xp̄s qͣdrageſima die tripli cirōe. lxvij. B Aſcēdere volēs indiget ſcala habente quat Tabula legendarum tuor gradus. clxvij. A Aſpectus mūdanꝰ eſt ꝑiculoſus. ix. D. Auaricia abominabilis et abijciēda. iiij. B lv. E Auaricia ⁊ luxuria excecat hoīem. vij. A Aues bonos nō timēt viros. ſꝫ eis obediūt. cxliiij. E. In fine Audiuit xp̄s obprobria ⁊ blaſphemias qua drupliciter. lj. A. 5. Quinto ex. Audire cantū qn̄qꝫ inducit ad pctūm. cxix. E. Poſt medium Aculus ſancti ui ri a demone defendit. cxv. H § Apud Baptiſmus ad ſanitatem corporis inducit xxiij. D Benedictio ſponſis danda. v. B Circa finem Beneficia recognoſcuntur ab animalibus ſilueſtribꝰ. cxlj. C Bernardus cum fratribus ciſtercium īgre ditur. cxv. C D Bernardus vidēs natiuitatē xp̄i ſapiēs eſt effectus. cxv. B Bibēs ſine licētia ⁊ ſigno crucis demonia cꝰ efficit̉. cviij. D.§. Exiſtēte beato Bona ꝓ malis reddēda ſunt. lv. C Bonꝰ pōt dici qͣs tripl̓r. cxxxiij. A Boni viri qn̄qꝫ futura predicunt. cviij. G. §. Cum in. Boni viri qͥcq̇d a deo petūt īpetrāt. cviij. G. §. Exiſtente Bonis recedētibus fit vindicta a deo ī ma los. lv. E Bonitatis ſignū eſt velle libētiꝰ vituꝑari qͣꝫ laudari. cxliiij. F. In fine Bonitatis ſignū eſt velle libentiꝰ ſubeſſe qͣꝫ peſſe. cxliiij. F. In fine Alix fractus ora tione reintegratur. cx. §. Cum autem. cxij. D. §. In eccleſia Campane qͣre pulſant̉ tempeſtate inſurgē te. lxvj. C Tandelaꝝ oblatio a ſctīs acceptat̉. lxj. I.§. Quedam cōmitiſſa. Caritas mirabilis. viij. D.§. Cū aūt Caritas pauperes nutrit. xlviij. A §. Poſt hoc Caritatis cedula a pluuia balneari non po tuit. cxv. H. Caritatē odit dyabolus. xlviij. A. B Carnis temptatio ꝑ penā corporis fugatur xviij. AB Carnis motus accidit duplici de cauſa. xxj. E Carnis cruciatio eſt aīme ſaluatio. lxxxviij B. Poſt mediū Carnis ſtimulꝰ oratōe ſancti viri remouet̉ cxxiij. A. In fine Tarnis temptatio a demōe in ẜuis dei exci tat̉. xlviij. B. cxliiii. D Caroli magni forme deſcriptio. clxxvi. k. Poſt medium Caſtitas a ſentētia mortis liberat. ii. D. ¶Quidā iuuenis Caſtitas eſt amplectēda. iiii. C Caſtitas a ſpūſcto cuſtodit̉. vii. A Caſtitas in quinqꝫ ꝑiclitari ſolet. clxvii F.§. Quarto in. Cauſas amicoꝝ audire eſt ꝑiculū. ſꝫ extra neorum eſt ſecurum. cxix. In pͥncipio Tella oīa docet. clxxii. A Celebrare ꝓ d̓fūctis dia bolo diſplicet. clviii B. In medio D Celū multiplex. lxviii. E Celū triplicē hꝫ ꝓprietatē. clxiiii. A Ciborum corꝑalium non multū eſt curan bum. cxix. E Cicatrices corꝑis xp̄i ẜuate qͥnqꝫ de cauſis. lxvii. D. In medio Cicatrices reſeruabit xp̄s ⁊ inſignia paſſio nis ī iudicio triplici de cauſa. i. H Clauis petri diabolū ab aīa expellit. cv. D. In fine Clauorum dn̄ici corꝑis inuentio. lxiiii. E. ¶ Uerum cū. j 2 Clauſis ianuis domū qn̄qꝫ bonꝰ hō intrat cviij. D.§. Cū ad quoddam Clemēs d̓r qͣttuor modis. clxv. A. Cogitatiōes impediūt ad ſalutē. xxj. F §. Anthonius du Cogitatio hominem inſenſibilem facit cxix. M Cognoſcere cupiēs xp̄m ſe ꝯtēnit ⁊ hūiliat. cxliiij. A.§. Quendā igit̉. Tolumba plures habet proprietates. lxviij. B Commendata ſanctis feliciter gubernātur 1i. F Complexiones hoīum ſunt quattuor. xxxv A.§. Quinta rō Concordia inter fratres ſemꝑ eſt habenda. clxxiiij. A Concupiſcentia qualiter eſt refrenāda. cxv B. In fine Locupiſcētia carnis a ſigno crucis ſuꝑat̉. lxxxvij. B. An̄ mediū Cōfeſſio cordis nō ſufficit ſine ꝯfeſſiōe oris q̄druplici rōe. clvij. E Cofiteri eſt bonū qꝛ occulta diuinitꝰ oībus reuelant̉. xlix. A. Cōfitentē xp̄m in pn̄tia diaboli reſpicit ima go xp̄i. lxiiij. F Cōfidere de ſeip̄o nullꝰ dꝫ. clxxij. A Tonfidere in operibus ſuis nullus debet. clxxiiij. A Tōſiderāda ſunt pͥus peccata ꝓpria qͣꝫ alie na. clxxij. A Cōſilium non eſt contra dn̄m. clxxvi. M. Poſt mediū. ⁊ xxxix. E Cōſiliatores mali puniūt̉ grauit̉. xlvj. M. In fine. lix. A. Poſt mediū Conſolator qualis haberi dꝫ ī guerris pec catoꝝ. cxij. E Conſortium peccatoꝝ eſt vitandum. ix. G. SLegit̉ Conſtantia maxīe ī tribꝰ apparet. lv. H. Cōſtātia magna in fide ⁊ ſeruitio dei eſt ha benda. lv. H Cōſuetudo quedā circa mortuos eſt obſer uata. xliiij. D Contraria contrarijs curantur. lxiij. Poſt mediū Conuerſatio fratꝝ debet eſſe ſicut prima die clxxiiij. A Conuerſatio ad deum debet fieri totaliter; xlvj. B Cōuerſio pctōris demonē ꝯtriſtat. cxlv. A. Circa finem Cōuertētes ad xp̄m ab infirmitate ⁊ morte draconis vl̓ morſu liberant̉. lxij. A Cōuerti volē tē xp̄us multipl̓r ꝯſolat̉. liij. A Poſt medium Conuertitur aliquando malum in bonuꝫ. clxxv. C Conuertunt̉ aliquando multi exēplo vniꝰ. cxiij. B Conuiuia vitare eſt tutū. cxix. E Corona clericoꝝ quo inuenta ⁊ qd̓ ſigͥficat xliiij. E Corpꝰ ꝓpriū reunitū eſt aīe. ij. G Corpus noſtrū affligendum eſt. xlvj. B In medio Corpus dn̄icū reijcientibus dare non debꝫ clxxvi. O Corpus xp̄i verū eſt quod in miſſa ꝯſecrat̉ xlvj. k Corpus xp̄i reduxit ad pacē q̄ndā nolenteꝫ cxv. I Corꝑis flagellatio a ſeruo xp̄i eſt appetēda. cxliiij. D Corꝑis afflictio exiſtimari dꝫ. clxiij. D Corpora ſanctorum bene in patria reuerēt̉ lvij. E Correctio a malis odit̉. cxxxj. A Crux chriſti debet venerari. xxx. E xlix. A Trux xp̄i eſt odorifera. lxiiij. D cxxx. E Crux xp̄i multos curauit. cxxx. D Cruxxp̄i mortuos ſuſcitauit. lxiiij. D Crux chriſti qualiter ab imperatore laudat̉ cxxx. C Erux xp̄i ꝑcuſſa multū ſanguinem effudit. cxxx. D Crucis ſignū demones odiūt ⁊ fugiūt. xlvj k.xcv. B. cx. C Trujcis ſignū effudit venenum. xlviij. B Tabula legendarum Trucis ſignum carnis concupiſcentiaꝫ fu gat. cxxxvij. B Trucis ſigno muniri debꝫ omnis cibꝰ. cxxx E.§. Refert Trucis ſigno dracones humiliantur. lvj. A Poſt mediū Crucis ſignacl̓o obediūt elemēta ⁊ infirmi tates. lxj. C Trucis deuotio inimicos ſuꝑat. cxxx. B Crucis inuentor ep̄us ordinatur. lxiiij. E Ante mediū Crucis ſignū ante chriſtū ſex hūit defectus. xvx xxx. A Trucis lignum poſt xp̄m ſex habuit bonaſ ꝯditiones. cxxx. A Trucis inuentor martyrio ꝯſecrat̉. lxiiij. E. Poſt medium Cruce inuenta dyabolꝰ lamētatur. lxiiii. E In pͥncipio Ecius quom odo V imperiū obtinūit. cxij. B Defunctis ꝓſunt qͣttuor genera ſuffragioꝝ clviij.& Defunctis orōes viuoꝝ grate ſunt. clviij. C §. Quā grate Defunctis indulgentie valent. clviij. D In fine Defunctis qualit̓ ſeptimū triceſimū ⁊ anni uerſariū dant̉. clviij. Poſt mediū Defunctis ſuffragia a bonis facta proſunt clviij. F Defunctis nō ꝓſunt ſuffragia a mal̓ facta clviij. F Defuncti qlit ſciunt ſuffragia facta pro eis. clviij. E. 5. De quarto Defunctoꝝ genus triplex. clviij. E Defunctos oratio amicoꝝ ⁊ fideliū a penis liberat. clviij. C In pͥncipio Defunctis penitētia ꝓ eis facta valet. clviij. D. An̄ finem Deridentes bonos viros grauiter puniūt̉. cxxxj. E Demon ſub ſpē humana deciꝑe conatur. ij H. iij. C.§. Cū aūt Demon nitit̉ impedire deuo:t oꝫ ad ſanctos iij. F.§. Uir q̇dam Demon fornicatōis ſe victū viſibilit̓ ꝯfitet̉. xxj. B Demon ſe excuſans culpā fratribꝰ impoīt. xxj. D. Demon fugatur per tria. xliij. A clxxvij. D Demon in figura angeli aliquando tēptat xliij. A Demon a muliere vituperat̉. xliij. A Circa finem Demon cuius forme apparet. cviij. G Demonis mala malicia. ij. D.§. Cū autem apoſtolus eſſet. cxxxviij. B §. Uir quidam Demones ſanctis viris nocere non poſſūt xlvj. k.§. Quidam. lv. C xciiij. A Demones ſanctos viros timēt. lv. D Demones ſanctis apoſtol̓ obediebāt. v. F cxviij. C Demones ſanctos viros infeſtant. xviij. B xxj. BC D Demones ad luxuriā incitāt. xxvj. B Demōēs plꝰ infeſtāt diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtiuis. lxj. I.§. Mulier quedā. Demones īuocātes ab eis affligūtur. xciiij A. lxj. k.§. Uir quidam Demones pn̄iam agētes multū moleſtant lxxxvij. B Demones in morte penitere nō permittūt. xciiij. E Demones ī morte etiā ſctōs viſitant. cxv. F clxj. E Demones aīam exutā a corpore ſequūtur. cxxxix. A Demones ꝯtriſtantur de ꝯuerſione pctōriſ cxlv. A Demones fideiuſſerūt ꝙ ad hoīem nō redi rent. cvi j. F.§. Ultimo Deſperatio eſt hoīs tēptatio. lxxxv. D Detractores punit deꝰ. lv. In pͥncipio. 1 3 Detractores iuſti patiēter ſuſtinēt. cxli. D Circa finem Detractores vt infideles nō ſunt audiendi. cxix. D. An̄ finē. clxxij. A Deꝰ de maximis pctōribꝰ ſctōs magnos fa cit. liiij. A Deꝰ in tribulatiōibꝰ ⁊ morte ſꝑ eſt reqͥrēdꝰ. lxj. F Deuoti ſanctis ab e iſdē iuuantur in morte. iij. C Deuoti ſanctis ab eiſdē in morte viſitantur cxix. L5. Apud Dyabolus a bonis perſonis vincitur. lxxx viij. C Dyabolꝰ plures ꝑſonas necat. cv. C Dyabolꝰ decipit ⁊ ad precipicium inducit. ch. C Dyabolꝰ ad nihilū eſt redactꝰ. xxj. D Dyabolꝰ de qͥbꝰ frēs tēptat. cviij. H Dyabolus penitētiā agētes multum īfeſtat xij. B. C D Dyabolus trāſfigurat ſe in formā xp̄i. clxj. D.§. Quadam Dyabolus viſitat morientes. cxij. E clxj. E Dyabolꝰ penitēti aduerſat̉. clxj. B Dyabolus multa que vident̉ mira operat̉ lxxxiiij. CD E Dyabolū expellūt tria. xliij. A Dies ꝑdit̉ in qua nullū bonū agit̉. lxiij. H Circa finem Dies pctōꝝ non ſunt in vita hoīs cōputan di. clxxv. F Ante finem Diligentibus deum oīa cooꝑant̉ in bonuꝫ xxiiij.& Dyoniſiꝰ ſuum deuotuꝫ liberat de iudicio. clxxvj. H. 5. Circa Diſcordia ciuiū facit demones exultare. cxl iiij.§. Cum Diſpenſatores voluntatem defunctoꝝ nō complentes puniunt̉. clviij. §Miles Diuitias ſpernere magni meriti eſt. xlvi. G In pͥncipio Diuitias ſeruus dei recuſat. cl. B Circa pͥncipium Diuites ⁊ nobiles de qͣttuor ſunt ſpēaliter ī ſtruendi. lvj. B. Circa p̓ncipiū Diuinarum regula virtutum fuit Paula xxix. A Dn̄ica die laborātes qn̄qꝫ puniūt̉. xxx. B. §. Cū quidā. cxxxvj. C Draco terribilis a ſancta muliere occidit̉. c. A Draco ſerui dei ſputo interficitur. cv. C. §. Narrat Ccleſia conſecra tur qͥntuplici rōe. clxxvij. B Eccleſia prophanatur propt̓ tres. clxxvii. E Eccleſia qualit̓ ꝯſecrat̉. clxxvij. D Eccl̓ia q̄dā ab arrianis miraculo eſt catho litis reſtituta. xxvj. A. In fine Eccl̓ia ſolēnizat ſctos aliqͦs veteris teſtame ti qͣdruplici rōe. ciiij. A. Eccl̓ia romana qn̄qꝫ ordīata fuit caput ec cleſiaꝝ. clxxvj. D Eccleſia ſpūalis qn̄ ⁊ qualiter conſecratur. clxxvij. F Eccl̓ie reꝑatio multum deo placet. cxij. D SGregoriꝰ qͣꝫ Eccleſie per orationem ſerui dei aperte ſunt ciij. A Eccleſiā ꝯſecratā īmūdi intrantes qn̄qꝫ pu niunt̉. xxiij. F Eccleſiā dū miſſa cantat̉ exire nō eſt bonuꝫ xxvii. F Eccleſiaꝝ raptores ⁊ eas offendētes puniū tur a ſanctis earunde. xxx. B Eccleſias deſtruentes ſancti grauiter puni unt. cxviij. F Eccleſijs adiutoriū impēdendū eſt ne aliq̇d mali ꝯtingat. xxx. C Elemēta habēt qͣttuor loca in humano cor tore. xxxiiij.§. Tertia aſſignat Ęlemēta ſctōs nō ledūt qͥn̄qꝫ. clxj. C. An̄ me dium. G. Circa mediu Elemoſyna pauꝑibꝰ non diuitibꝰ eſt dāda. vij. A Tabula legendarum Ante finem Elemoſyna p̄latorū pauꝑibꝰ ſcriptis datur xij. B Elemoſyna etiam furore facta facilit̓ ad ſā A ctitatem perducit. xxviij. §. Uolēs hoīeo Elemoſyna libera cum manu larga eſſe dꝫ xxvij. E Ęlemoſyna diuitem vindemiauit. xxvij. E. Circa mediū Elemoſyna q̄ ꝓ xp̄o dat̉ ab angelo recipit̉. xlvj. B.§. Quadā Elemoſyna in morte demōes fugat. cxij. E. Elemoſyna temꝑalia augmentat. xlviij. F In fine Elemoſyna pauꝑi data a xp̄o recipit̉ xlvj. F. clxj. A Elemoſyna largientē gl̓ificat. clxiij. D Elemoſyne defunctis ꝓſunt. clviij. C Elemoſyne exempla. xlvj. F Elemoſynas a diuitibꝰ acceptas dare pau peribꝰ licet. xxvij. E Elemoſynas facere ꝯtēnentes aliqn̄ gͣuiter puniunt̉. clviij. F Elemoſynas fraudātes fraudāt̉. xlvij. E. Elemoſynaꝝ dn̄s ꝑ angelū ſuū qn̄qꝫ ꝯſola tur. xlvj. F Ep̄alis dignitas eſt venerāda. cxxvj. F. Epiſtola chriſti fuit magne virtutis. cliiij. g. B Euangeliſte quattuor ꝑ qͣttuor facies deſi gnant̉. clj. B Excōicatio etiā pena eſt defunctis. xlvj. K Excōmunicatio muſcas occidit. cxv. F. §. Cum q̇dam Eria ſexta appa rent viſiones quandoqꝫ veraces cvij. A Feſta non celebrates puniuntur. cxiij. B.§. Bubulcus. Feſtis eſt deferendū in iuſticia. clxxvj. X In fine. Feſtiuitates ſanctoꝝ ſunt ordīate multipli cirōe. clvij. B Fides eē vera igne ꝓbat̉. cj. A. cxxxix. A. Circa finem Fides ſocijs n̄ ẜuata meritū itineris diſſol uit. xciiij. D.§. Triginta viri Fide in ſanctis habētes ab eiſdē adiuuant̉. iH. iij. F Fiducia eſt genitrix omnium paſſionum. clxxiiij. A Filiꝰ d̓r qͣttuor modis. lxxvj. A ilij patribꝰ in oībꝰ obedire dn̄t. x. C Flatꝰ quadruplicē hꝫ v̓tutē. lxviij. B §. Tertio moſtratus. Fratri offendēti ⁊ penitēti cōpatiēdū ē. clxx. A.§. Cū quidā Fratres ſancte viuētes raro loqui debent. E xxj. C. Frēs patiētes eſſe debēt. xxj. G Frēs aliqͥd ꝓpriū retinere nō debēt. xxj. F. §. Frat̉ q̇dā xlvj. k.§. Legit̉ Fratres ſaluari volētes qͣttuor facere d̓bēt. xxj. E Fraudem ꝓximo facientes puniunt̉. iu. E. §. Uir quidā Frumētu famelicis diſtributū multiplicat̉ iii. C§. Quodā tꝑe Fur q̇dā mirabiliter ꝯp̄henſus fuit. xlix. A. §. Quidā vir Furantes de altari penā incurrūt tꝑalē. lxi. I.§. Uir quidam Audiu mundi in luctū ꝯuertit̉. clxxvj. M Gaudium nō eſt de ruina maloꝝ. xlviii. C. Poſt mediū. lv. E Gaudere de ruina inimici eſt peccatum xlviii. C Gentes diuerſe qͣles deos adorabāt. clxxv. H. An̄ medium Gloria mūdi cito finit̉. cv. A Gloria laus ⁊ honor quomō inſtitutū fuit clxxvi. K.§. karolꝰ. In fine Gl̓ia prī ⁊ filio ⁊ ſpūiſcto q̇dā ſymonia cꝰ di cere nō potuit. clxxvii. N. In fine Gula ⁊ luxuria inducunt peſtem peſſimā. lxvi. A j 4 Ereditas quomo do eſt diſpēſanda. clxxiij. B. ¶Herodes quomodo punitus fuit d̓ nece innocentiū. x. D Herodes antipas impunitꝰ nō abijt. ſꝫ exi lio dānatꝰ fuit. cxx. B Herodis a grippe finis malꝰ fuit. cv. A Hieruſalem deſtructio quomodo fctā fuit lxiij. E FGH Hieruſalē fames peſſima. lxiij. G Hieruſalē qͦ tꝑe a xp̄ianis recuꝑata fuit. clx xvj. N.§. Sub hͦ tꝑe Homo tres habet ꝓprietates. clj. B Poſt mediū Homo qͣlit̓ dꝫ eſſe ordinatꝰ ad deū. ꝓximū ⁊ ſeip̄m. clj. E D Hoīes cogitāt ſꝫ deus aliud facit ⁊ ordinat xxx. C Hominem velle ſe fieri angelum fatuuꝫ eſt. clxxj. A Honores huius mundi ſunt fugiendi. xlvj. D Honores impioꝝ cito finiunt̉. cxxxv. B. Hore diei qualiter dicunt̉. clxxvij. B §. Quarto ꝯſecrat̉ Hoſpitio ꝑegrinos recipiētes exaltāt̉. cij. E. Dū in britania Humilitas eſt a deo ml̓tū accepta. cxxx. C Humilitas bonorum in morte fulget. lxxx. iiij. F Humilitas honores renuit. lv. B. lvij. C Huilitas aduerſus demones pualet. xviij. B.§. Dū aliqn̄. Humilltas dyaboli laqueos euadit. xxj. C. §. Quadā vice Humilitas conuicia patiēter ſuſtinet. xxvij. D F Humilitas non vult laudari. xlvj. E In pͥncipio Humilitas verbis ⁊ factis manifeſtatur. xlvj. F Huilitas pctōres ſanctificat. lxxxvij. A Humilitas obediētie multa miracula oꝑa tur. cxxiiij. B Hūilitas exaltari meruit ⁊ nō credēs a ful mine perijt. cxxxvj. C. In fine Humilitas in celo exaltat̉. cxliiij. F.§. Frat quidam Humilitas in ſeruis dei maxime lucere dꝫ. cli. D Humilitas ⁊ innocentia ſemꝑ augmētant̉ lxxxiiij. E Humilitas xp̄i ſeptē fec̄ de ſanguīe ſuo effu ſiones vl̓ v̓tutes. clxxvij. C Acobi minoris ſctītas ⁊ excellētia. lxiij. C Ieiunabant iudei quater ī an no. xxxv. A Ieiuniū triplici rōe obẜuat̉. xxxiiii. A Ieiuniū an̄ paſca obſeruat̉ qͣdruplici rōne xxxiiii. B Ieiuniū qͣtiuor tēpoꝝ obẜuat̉ ml̓tiplici rōe xxxv. A Ieiunia qͣttuor tꝑm qͣre illis tribꝰ ferus ob ſeruant̉. xxxv. A. In fine. Ignis excellit omnia elementa in tribus lxviii. F Ignis qͣttuor hꝫ ꝓprietates. lxviii. F. Ignis ſanguine ſanctoꝝ cōburere n̄ potuit cxvii. In fine Ignes quattuor qui munduꝫ ſuccendunt rriy cxxx.x. In fine Ignes qͥn̄qꝫ q̇ ſuꝑari dn̄t. cxii. I Imꝑator pͥmus xp̄ianꝰ. cxii. B §. Eodem tꝑe Indulgentie valent defunctis. clviii. D. In fine Infamare aliquem eſt magnum peccatuꝫ lxxxvii. B Infamata fraudulēter ꝑ beatā v̓ginē ab in cendio liberat̉. cxxvi. I Infamātes alique penā incurrūt tēꝑalem. lxxix. A. In fine. cxxix. B Infamia purgat̉ ꝑ os infantis. cliiii. C.§. Poſt hoc Infamia diuinitus purgatur. lxxxvii. B. Poſt medium Infamie pena patiēter a ſanctis ml̓ieribus ſuſtinet̉. lxxix. A Tabula legendarum Infernus octo pedes habet. ix. Poſt medium Infideles vidētes ſctōꝝ miracula ꝯuertūt̉. lxj. G.§. Quidā iuuenis§. Apud Infirmitas corꝑis ſanitas ē aīe. lxxiij. A Infirmitas corꝑis vitā in meliꝰ mutare vi detur. lxxiij. A Infirmos ad mortē demōes penitere impe diūt. xciiij. F.§. Dum tres Infirmis memoriale faciendū. cxix. C. Ingratitudo ab aīalibꝰ videt̉ naturalit̓ ab ominari. cxij. C Inimici hoīs domeſtici eiꝰ. clxxvj. C Iniurias patiēt̓ ſuſtines meret̉. cxlvj. A Iniurias ſerui dei patienter ſuſtinent clxx iiij. A Innocens per os infantis ab infamia libe ratur. cliiij. C.§. Poſt hoc. clxij. A.§. Anno autem. Inobediētia generat pctūm. clxxij. A Inuidia homicidium procurat. xlviij. C.§. Preſbyter Inuidia malicias excogitatas fac̄. xlviij. C. Inuidia ꝓximū occidit. lj. G Inuidia inuidentē interficit. xlviij. C ¶. Preſbyter Inuidia demones torquet. lv. T §. Erant ⁊. Inuidia inſidiatur proſperitatem habenti clxxvj. C Ioh̓es baptiſta qͣre ſic vocat̉. lxxx. A Iohannes baptiſta quare plus qͣꝫ ꝓph̓a d̓r lxxx. C Ioh̓es baptiſta nouē pͥuilegijs claruit. lxxx. C. In pͥncipio Ioh̓es baptiſta defenſor eſt lōgobardorū. lxxx. G. In fine Iohannis baptiſte laus ex quinqꝫ compre henditur. lxxx. §. Scd̓m ambroſiū Ioh̓is baptiſte ſanctitas triplex habuit te ſtimoniū. lxxx. D Iohannis euāgeliſte veſtimētū punctū ſā guinem emiſit. xlvj. k §. Quibuſdam Iobannis euangeliſte mater quo miguit. E lxv. A. Circa finem Ioſeph ducis euaſio a morte. lxiij. F Iracūdia diſplicet deo ⁊ hoībꝰ. clxxiiij. A. §. Dixit iterum Iratus alteri dormire non debet. clxxiiij. A In fine Iraſci eſt bonū ⁊ malū. clxx. B Iudicare de occultis alienī cordis nō eſt bo num. cxliiij. C Iudicare aliquem de ſuſpitione malum eſt xxvij. B Iudicādoꝝ qͣttuor erūt ordines. i. G Iudiciū ancedētia ſunt tria. jͣ. D Iudiciū ꝯcomitātia ſunt pl̓a. j. F Iudiciū habebit inſignia paſſiōis xp̄i ⁊ cica trices in corꝑe triplici de cauſa. j. H. Iuliani apoſtate origo vita ⁊ finis. cxx. C D E Iuliani apoſtate natiuitas ⁊ ſublimatio. lx xxij. A. 5. Uerum Iuliani apoſtate ſubleuatio ⁊ mors. xxx. E Iuramentū dare iuranti falſum eſt pctūm cxx. B Iuramēto facto petrꝰ ꝓ teſtimonio v̓itatis voluntarius expirauit. xlvj. L Circa finem Iurantes fraudulenter puniuntur grauit̓ iij. E.§. Uir quidam Iurare falſuꝫ volēs grauit̉ punitur. lxxj. A §. Ad eius Iuſticia contra quēcūqꝫ ſeruanda eſt. lv. DGH Iuſticia etiam ꝓprio filio nō parcit. xlvj. I § Fertur Iuſticia quomodo ſeruari debet. cx. C.§. Cum quidam Iuuenes q̇ a p̓ncipio pnīe bn̄ incipiūt. bn̄ fi niunt. lxxxix. A AcPrima defice re non debet. lv. E A G Lacrima triplex. lj. A. lv. Poſt medium Lacrimatus fuit xp̄s tribus vicibus. lj. A. §. Quinto ex eo. Laudari velle nullus debet. xlvj. E In pͥncipio Laurus habet qͣttuor v̓tutes. cxij. A Legentes ⁊ audientes ſecularia puniuntur cxli. B Leo quattuor hꝫ ꝓprietates. clj. B Leo triplicem habet proprietatem. cli. B In fine Leo virginē quandā in v̓ginitate defendit. clij. A. Poſt mediū Letania duplex. lxvj. A Letanie pͥme nomē triplex. lxvj. A Letanie ſcd̓e nomē triplex. lxvj. A. Letanie in ꝓceſſione qualē ordinē ſeruant. lxvj. A. C Letanie qͣttuor ſunt inſtitute. xvj. A. B Liber in qͣ magis eſt ſtudendū. cviij. H. Liber dyaboli ꝯtinet peccata hoīm. cxix. L In fine Libido ⁊ auaricia excecāt hominē. vij. A Poſt medium Libidinem expellit conſideratio aliene vite clxxij. A Liliū triplicē hꝫ ꝓprietatē. clxiiij. A Lingua tertia inter ſanctos ſeditōem facit. txxxj. D Lingua retrahens a bono conuincit malū lxiij. C Lingua nō refrenātes puniunt̉. xlviij. F Loca ſctōꝝ viſitādi mētalit̓ modꝰ optimus lxj. k. Loca ſanctorum nō reuerētes puniuntur. cxj. A. In fine Longobardorum aduentus in lombardi am. clxxvj. Al Longobardoꝝ regis finis. clxxvj. I. Loquela mala etiā vera ⁊ manifeſta nō eſt bona. xxvij. 5 Loqui malū de ſanctis ꝑiculū eſt corporis lxj. F G H Lucis ꝓprietas. lxxij. A. clj. A Lume oculoꝝ plorādo amittitur. cxij. C.§. Erat aūt Lumen oculorum ꝑ baptiſmum recuꝑat̉. cxij. C Luſor quidam quomodo religionē exiui ⁊ redijt. cxv. G §. Monachus quidam Luſores a demonibus agitantur. lxj. k.§. Uir quidam Luxuria oroe ⁊ penitētia ſanat̉. ij. D tur. ij. D Luxuria grauit punit̉. ij. D.§. Quidam iu uenis. vij. A. xxiij. F Luxuria expellitur per viſionem paradiſi ⁊ inferni. clxxv. I Poſt medium peſſimam. lxvj. A Luxurioſus peſſime morit̉. cxxxv. B Agumetus clxxvj. D Magꝰ d̓r iribꝰ modis. xiiij B Magiſter nō dꝫ eē nimis durꝰ. rix. A Mala agentes a dracone ſubitto occidūt̉ lxij. A Mala de bonis dicta credi non debent xxvij. B Maledictio parentū timēda eſt. viij. F Maleficia ſeruis dei nocere non poſſunt. lv. C Manꝰ ſacerdotis in miſſa oſculata p̄ciōrē ſanat. cviij. E Margarite ꝓprietas ⁊ v̓tus. lxxxviij. A Maritꝰ nō natalibꝰ ſꝫ moribꝰ eſt eligēdus cxxix. A Martyriū eſt triplex ſine ſanguine. clvij D §. Scd̓a differētia Martyriū affectāt ſancti. lxxxvj. A Martyres imitandi ſunt in tribus. cxij. G Poſt medium Mater Ioh̓is euangeliſte quō migrauit. lxv. A. In fine Matres debent inducere filios ad ſeruien dum deo. xcvij. B Matres in ſeruitio dei filios ꝯfortare d̓bēt. xcvij. B Matres ſemꝑ filios ꝓuocare dn̄t ad bonū lxxxvi. A Luxuria penitentia duoruꝫ in vno purga Luxuria ⁊ comelationes incurrūt peſtem Tabula legen darum Matres qualiter filios ab infantia educa re debent. cxv. B Matrimonia facere non eſt laudabile. cxix. E Medicina ab angelo datur contra vomi tum. cxl. D Medicina verboꝝ indiget habitās ī curijs magnatoꝝ. clxxv. B Memoria mortis habenda eſt. xxvij. D.§. Audiens Memorare preterita peccata cum fletu. cxlvij. A Mens ꝑfecta tria dꝫ habere. clxv. A Mentiri ſanctis ꝑiculoſum eſt. xxx. C Mentiri nemo debet blandicijs inductus. lxiij. D Michael multa mira oꝑa fac̄. cxl. A. Miſſa in tribꝰ linguis cantatur. clxxvij. A. §. Secundo Miſſe pro defunctis celebrate eos liberant clviij. B C Miſſe viuis ⁊ mortuīs ꝓſunt. ⁊ a periculis liberant. clviij. D Miſſe inceptio tres varietates habuit. clxx vi k. Miſſas libenter audiens magnifice hono ratur. cxxvj. F Miſſas ꝓ defunctis dicendas dyabolꝰ im pedit. clviij. B. Miſericordia v̓ginitatē ꝯſeruat. iij. B. Miſericordiā tꝑalia multiplicat. iij. C Miſericordiā quō apparuit bono Iohani elemoſynario. xxviij. A Miſericordia dei immutat hominē. xxviij. A.§. Eius enim Miſericordia in morte demonē fugat. xciiij F.§. Dum tres Miſericordie operibus inſudare debemꝰ. clxiij. D Miracula que apparuerūt diuerſis tꝑibꝰ. clxxvj. H LO P Modus deceptōis ſaracenoꝝ. clxxvj. D Monacho volēti monaſteriuꝫ exire male ceſſit. cviij. D Mons oliuēti dicitur mons triū luminuꝫ. lxvij. A Mors ꝓpria a ſctīs viris p̄uidet̉. xlviij. E Mors ſanctoꝝ plorāda ē triplici d̓ cā. lv. E. §. Tante pietatis Mors ſanctoꝝ ꝑſonis qn̄qꝫ reuelat̉. xlviij. G. lv. F. lxj. L.§. In florētia. cviij. I.§. Fra ter quidam. Mors ſctōꝝ q̄re d̓r natal̓. cx. A Mors ſctōꝝ ē p̄cioſa. xvij. C Mors ſctōꝝ ē multū fructuoſa. lxj. E Mors a ſctīs deſiderat̉. lv. EF. lxxiij. A Mortis tꝑe recordat̉ xp̄s amicoꝝ. ix. I. Moritur homo cittus qͣꝫ credat. cxliiij. G. §. Inuitatus Mori potius eligitur qͣm inimicis dari. lx iij. Moriēdi deſideriū debꝫ eſſe in viris bonis. cxix. F.§. Laudabat Morientes a demonibꝰ viſitant̉. cxv. F.§. Infirmatus. clxj. E Moriunt̉ ẜui dei dulcit̉. clxiij. k Morientibꝰ ꝯpaſſionē nō detractōem im pēdere bonū eſt. xlvj. M Mortuꝰ ẜuꝰ dei reſurgere nō curat. cij. C Mortuꝰ ſurgere vocatꝰ reddita rōe qͣeuit. cxR. 5. Cum q̇dam Mortua vocata reſpondit. cx. B. 5. Uir quidam Mortui vocati in chriſto reſpondent. cij. C §. Quadam vice Mortui meritis ſanctorum ad eccl̓ias eoꝝ portati ſuſcitant̉. cvij. C Mortui aliquando apparēt viuis. xlvj. L. §. Unde Mortui immediate ad iudicium rapiunt̉. xlvj. m. Mortui qͣliter ſciūt ſuffragia ꝓ eis fcā. clviij E. In fine. Mortuoꝝ triplex genus. clviij. E Mortuoꝝ tribꝰ generibꝰ aperit̉ regnū celo rum. clviij. E Mortuorum ſtatꝰ quādoqꝫ viuis reuelat̉. xxiiii. E Mortuos oratio amicorum a penis lib̓at. clviii. C Mortuis ꝓſunt qͣttuor genera ſuffragiorū. clyui. C Mortuis orōes viuoꝝ grate ſunt. clviij. E. Mortuis qͣre dies ſeptimꝰ ⁊ triceſimꝰ ⁊ ani uerſariꝰ dant̉. clviij. E Mortuis ſuffragia facta a bonis tantū ꝓ ſunt. clviij. F Mulier ſapiens multa ⁊ glorioſa oꝑatur. cxxix. A Mulier plꝰ mali poteſt qͣꝫ diabolꝰ. lxxxvij. A. clxxv. I Mulieres cū ꝑſonis ſanctis ſanctificātur. loquendo. cxv. F Mulieres in habitū virili durā pnīam fece rūt. lxxix. A. lxxxvij. A Mulieres aliqua penam infamie portaue rūt. cxxix. B. clxv. A D. clvj. B Mulieres plꝰ alijs creaturis iuuenes ſe ducūt. clxxv. I Mulieres offendere nō eſt bonū. clxxvj. C. Mulieres leuiter decipiunt̉. lxxxvij. A Mulieꝝ ꝯfortia ſunt vitāda a bonis. clxxij. A. clxix. I. Poſt medium. Mulieribus ſerui dei loqui nolunt. clxxiij A.cxv. F Mundus habet quinqꝫ mala. xxj. A Ardus habet du plicē virtutē. cxv. A C Natiuitas quandoqꝫ reuelatur. vj. cviij. A Natiuitatē xp̄i vidēs ſapiēs ē effectꝰ. cxv. B §. In ſacratiſſima Natiuitates tres corꝑales ſignificāt tres ſpi rituales. cxxvj. E.§ͣ. Et nota Nauis obedit ẜuo dei. ciij. B. In pͥncipio. Nobilis ꝯuerſus duram pnīam fac̄. cij. A. Per totum Nobiles de quattuor ſunt ſpecialiter īſtruē di. lvj. B Nomē dn̄i nrī ieſu xp̄i inuocātes adiuuat de oībꝰ anguſtijs. xlix. B Nomē dn̄i noſtri ih̓u xp̄i dulce eſt ad nomi nandū. lxxxv. B. In fine Nomen dn̄i noſtri ih̓n xp̄i inuocatū liberat ab omni infirmitate. xix. B Nomē dn̄i noſtri ih̓u xp̄i ab infideli ꝓlatuꝫ cecū illumīat. xcv. D In medio Nouiciꝰ de ordine recedere volēs or̄one re uocat̉. cviij. D Nouicij in principio quid facere debēt. cxv. E. In fine Nouicij debēt reſiſtere ꝑentibꝰ eos tēptanti bus. clxxv. G Nubes tres habet proprietates. lxviij. B §. Scd̓o monſtratus Sedientia debet fieri ſolo v̓bo p̄lati. cxxxiiij. A Obediētie ꝑfectio magna. clxiij. C.§. Acce dit. D G Obedientie obediunt elementa. xlviij. C.§. Placidus Obediētiā nō ẜuātes a demonibꝰ grauiter puniunt̉. xlviij. D.§. Clericꝰ q̇dam Obediūt elementa ſanctis viris. lxj. C. In medio. ix. H In fine Obediūt p̄dicatori aues. cxliiij. G in fine Obediūt ſanctis viris ſerpentes. cxxxv. A Circa medium. Obediūt deo ſerpētes ⁊ non hoīnes. clxj. E In fine Vbedire nolētes ſctīs ī viſiōe apparētibꝰ pu niunt̉. xlvj. L.§. Poſt mortē Obedire ꝯͣ deū nullꝰ dꝫ. clxxv. G Ocioſitas fugiēda ē ⁊ oro aſſumēda ⁊ labor xxj. F.§. Anthoniꝰ du Octauianꝰ auguſtꝰ anthonium expugnat cv. C. In pͥncipio Odio vel amore vtrū dignꝰ ſit neſcit homo clxxiiij. In fine Offenſionis v̓ba referre ꝑiculū eſt. cxx. E Officiū eccl̓ie a qͦ ⁊ quo ordinatuꝫ fuit. cxlj. D. In pͥncipio Officium ambroſianū dimiſſum ⁊ grego rianū ſolēniter diuulgatū. clxxvj. k. xlvj. N In principio Officij gregoriani vl̓ ambroſiani diſcepta tio ex ſnīa lata cū miracl̓o. xlvj. N. In pͥn. Oleū qͦ reges frācie īnungūt̉ miracl̓oſe mit tit̉. xvj. B.§. Cum aūt. Oꝑa hoīm qͣlia ſunt. clxxiiij. A. in fine Tabula legendarum Opera vtrum deo placeāt neſcitu r. clxxiiij. A In fine Opera hominis aſtant in iudicio ante deū cy. D.§. Ꝙ aūt Oro ab infirmitate liberat. ij. C.§. Poſt Oratio cum penitentia a luxuria ſeruat. ij. D. In pͥncipio Oratio debet p̄cedere oꝑa hominis. ix. H. 5 Refert helinandus Oratio p̄cedens p̄dicationē expellit infirmi tatem corꝑalē. lxi. I.§. Frater Oratio debet eſſe diſcreta vtiliſqꝫ aīe. ix. E Oratio de poteſtate dyaboli eripit. xxvi. B Oratio demones expellit. cviij. D §. Exiſtente Oratio male loquentē mutum facit. lxj. L §. Cum quidam Oratio clauſas ianuas aperit ⁊ clauſis ia nuis intrare facit. cviii. D.§. Cum ad Oratio vas fractum reintegrat. xlviii. A In principio Oratio hoīem triſtē conſolat̉. cxvi. B Oratio in aduerſitate facienda eſt. cxix. G §. In diebus Oratio exaudita eſt a penitente pecca trice. cxlvii. A Oratio eſt maioris laboris ceteriſ virtutibꝰ clxxiiii. A Oratione noua lingua loqui impetrat̉. xcv C. In medio Oratione in neceſſitate acquiritur pecunia cviii. F.§. Quadam Oratione panis multiplicat̉. cviii. F.§. In eccleſia. Orōe pluuia deſcēdit. xlviii. G.§. Quadā Oratione ſanant̉ infirmitates. v. D Oratione ſanctorum delētur peccata. xxvi. C. cxxv. B Oratōe ⁊ cōpaſſione peſtis ceſſauit. xlvi D Oratione ⁊ compaſſione fiunt miraculaˡ. xlviii. A B C Orationes ſanctorum ſanant corpꝰ et ani mam peccatoris. xlviiA Orationes ſeruoruꝫ ſuoꝝ d̓s exaudit. lvi. C Orationes peregrinorum a deo exaudiunt̉ xciiij. G Orandum temꝑe tribulationis eſt. xlvi. D Orantes dyabolus temptat. xlviii. B Orans mulier ꝓ pulcritudine excecatur. xi. D. In fine Orat auis ⁊ exauditur. xi. E In medio Orant ſancti in patria ꝓ nobis. clvii. F Orare nullus debet pro damnato. xlvj. I §. Dum igit̉ Orare debemus ꝓ inimicis. lxiij. D Oratur ad orientē triplici ratione. clxxvij B §. Tertio conſecrat̉ Ordinatur homo ẜm ſe qͣntum ad tria. lxx. vj. B. clj. B D Ordinatur hō quantū ad ꝓximū in tribus lxxvj. C. clj. C.§. Scd̓o fuit Ordinationi dei non poteſt obuiari. clxxvj. M. poſt medium Origenis librorum damnatio. cxxxj. D Originale peccatum lauant qͥnqꝫ remedia ad hoc inſtituta. xxxvij. B Oris cuſtodia diligent̓ eſt ẜuanda. xxj. E F Oſcitantes quare ſe ſigno crucis muniunt lxvj. A Atientia eſt ma gni meriti. xxv. C. xxxvi. C. lxxix. A Patientie magne verbum optimū. ij. F Patientie triplex genus ꝑ tria exempla pro batur. cxv. E Patientie exemplū. cviij. B Patiētiā penitētes hrē debēt. lxxxix. A Panis ſanctorum meritis multiplicatur. iij. C.§. Quodam. cviij. F Papa liberiꝰ arriane fidei ꝯſenſit. xcviij. A Pape electio ⁊ ep̄oꝝ confirmatio concedit̉ karolo. clxxvj. I. in medio Pape nomē mutat̉ triplici de cauſa. clxxvj. L.§. Huius temꝑe Paradiſi ⁊ inferni cogitatio libidinem ex pellit. clxxv. I. poſt mediū Paradiſi terreſtris ꝓprietas. cxxxv. A. poſt medium. Parētes fideles bonū filiū generant. iij. G. lxxviij. A. lxxx. A. lxxxix. A Parentes mali qn̄qꝫ bonum filium gene rant. lxj. A Parētes boni plus debēt animas filiorum diligere qͣꝫ corꝑa. xvij B. 5. Cū filia. lxxviij A cxvij. clxx. A Parētes filiū ſuū volētes retrahere a ẜuito dei. ij. D.§. Quidam iuuenis Parētes ſunt aliqn̄ cauſa filioꝝ damnatio nis. xxiij. B Parētibus ꝯtra deum obedire nō dēmus clxxv. G. in fine Paruulꝰ qualis futurꝰ fit. qn̄qꝫ ꝑ viſioneꝫ reuelat̉. cviij. A. cxv. B Paſſionē xp̄i fuiſſe voluntariā qͥnqꝫ roni bus ꝓbatur. ij. E Paſſio xp̄i ignominioſa tribus rationibꝰ fuit. lj. A Paſſio chriſti doloroſa fuit propter quīqꝫ. lj. A Paſſio xp̄i fuit fructuoſa. lj. C Paſſio xp̄i iniuſta fuit. lj. A Paſſio xp̄i fuit in omnibꝰ membris corꝑis lj. A Paſſio ſanctorū miraculoſe infideles mul tiplicat. lxxxviij. C Paſſionis xp̄i modus fuit acceptiſſimꝰ ad placandū. li. T Paſſionis xp̄i modus efficaciſſimꝰ ad tra hendum. li. E Paſſionis xp̄i modus fuit ꝯgruentiſſimuſ ad curandū. lj. D Paſſionis xp̄i modus fuit prudētiſſimus ad expugnandū. lj. F Pati deſiderādū eſt ꝓpt̓ xp̄m. xxxvj. S Paulus apoſtolus bona omniū in ſe huit lxxxv. D. in fine Pauli apoſtoli magiſter. cvij. A Pauꝑtas cogit ad peccādū. iij. B Paupertas eſt religioſis habēda ⁊ on̄den da. cxliiij. B E Pauꝑibꝰ ē miſerādū. xxvij. A. xlvj. B Pax eſt optanda. lxxxiiij. B Pax eſt vbi pctūm nō eſt. lxxxiiij. B Peccata minima bonū eſt ꝯfiteri. cxix. E Peccata ꝓpria prius conſideranda ſunt qͣꝫ aliena. clxxij. A Peccata ꝓpria videre non ſinit ſecl̓aris cō uerſatio. clxxiij. A Peccatoꝝ tria genera. cxxxv. D Peccator male moritur ⁊ merito. lxxxiiij. E G In fine Peccator manifeſtꝰ quid ⁊ qualiter orare debet. cxlvij. A in medio Peccatoris vindicta non eſt appetenda. ſꝫ penitentia. lij. B in fine Peccatoris veſania. lxxxiiij. G Peccatores ſctāꝝ ꝑſonaꝝ monitiōe cōuer tunt̉. cv. B. lxij. A. clxv. H Pctōres nō ſūt digni videri a bonis. cxx. D §. Dum conſtantinopolim Pctōres in malū ſuū ꝓſperāt̉. lv. E Peccatores iuxta altare ſtare non debent. lv. H in fine Peccatores ſunt vitandi. ix. G §. Legitur quoqꝫ Pctōres ſunt blande tractandi. xvi. C Peccatores abnegant xp̄m leuiter ⁊ diabo lo ſubdunt̉. xxvi. B Peccatores aliquando dominꝰ viſibilit̓ re ducit. xlvi. H In medio Pctōres a deo qͥnqꝫ mirabilit̓ conuertunt̉ xxviij. A. liiij. A. an̄ medium Pctores nō ſunt digni intrare eccleſiaꝫ dei. liiij. A. lv. H.§. Tertio in Pedum xp̄i veſtigia remanſerunt in terra. lxvij. A. in fine Pena duplex data duobꝰ iuuenibꝰ. xv. A Pena corporis temptatōnes carnis fugat xv. A C Pena corꝑis eſt ſanitas aīe. cxiiij. Poſt medium Pena vniꝰ eſt ꝯuerſio alteriꝰ. cxuii. B Pena in hͦ mūdo a ſctīs potiꝰ eligit̉ qͣꝫ futu ra. xlvi. I.§. Fert̉ quoqꝫ ꝙ ⁊ angelus Penam bonis inferre volentes puniūtur. v. B. lv. C Penitentia cum oratione gratanter eſt re cipienda. lv. H Penitētia dꝫ eſſe ꝯſtans ⁊ firma. xvi. C Penitētie oꝑa ad hͦ ꝙ ſint ꝑfecta tria ſūt ne ceſſaria. xxxiij. A.§. Tria autem Penitentia debet eſſe dura. xviij. C Tabula legendarum ¶ Incipit prologus ſuꝑ legendas ſanctoꝝ quas collegit in vnu frater Iacobus natione ianuenſis ordinis fratrum p̄dicatorum. Niuerſum tem pus pn̄tis vite ī quattuor di ſtinguit̉.ſ. in tp̄s deuiatōnis. renouatiōis ſiue reuocatio nis. ꝯciliatiōis. ⁊ ꝑegrinatio nis. Tempꝰ deuiatiōis fuit ab Adam poſt qꝫ ſcꝫ a deo deuiauit. ⁊ durauit vſqꝫ ad mo yſen. Et iſtud tꝑs repn̄tat eccl̓ia a ſeptua ge ſima vſqꝫ ad paſca. Un̄ ⁊ tūc legit̉ liber Ge neſis.ſ. in qͣ ponit̉ deuiatio primoꝝ parentū ¶ Tempꝰ renouatōis ſiue reuocatōi s. ice pit a moyſe ⁊ durauit vſqꝫ ad natiuitatē xp̄i In qͦ hoīes ꝑ ꝓphetas ad fidē reuocati ſūt ⁊ renouati. Et iſtud tꝑs rep̄ſentat eccl̓ia ab aduētū vſqꝫ ad natiuitatē xp̄i. Un̄ tūc legit̉ Iſaias. vbi de hac renouatior aꝑte agitur. ¶ Tempꝰ recōciliatōis eſt. ꝑs in q̇ ꝑ xp̄um ſumꝰ recōciliati Et iſtud tꝑs repn̄tat eccīa a paſca vſqꝫ ad pethecoſten. Un̄ ⁊ tūc legitur Apoc̄. vbi plene agit̉ d̓ myſterio recōciliati onis. ¶ Tempꝰ ꝑegrinatiōis eſt tꝑs pn̄tis vite in quo ꝑegrinamur ⁊ in pugna ſemper ſumꝰ. Et illud tꝑs repn̄tat eccl̓ia ab octaua penthecoſtes vſqꝫ ad aduentū dn̄i. Un̄ tūc legunt̉ libri regū ⁊ machabroꝝ in q̇bꝰ d̓ mul tiplici pugna agit̉ ꝑ quā noſtra pugna ſpu alis ſignat̉. Tempꝰ aūt illud qd̓ eſt a natali dn̄i vſqꝫ ad ſeptuageſimam ꝑtim ꝯtinetur ſub tꝑe recōciliatōis qd̓ eſt tꝑs leticie.ſ. a na tali vſqꝫ ad octauā epiphanie. ꝑtim ſub tꝑe ꝑegrinatōis.ſ. ab octaua epiphanie vſqꝫ ad ſeptuageſimā. ¶ At poteſt accipi hec qͣdru plex tempoꝝ variatio. Primo penes qͣtuor tempoꝝ diſtinctōes. vt hyems referat̉ ad pͥ mum. ver ad ſecundū. eſtas ad tertiū. autu nus ad qͣrtū. Et rō appropriatiōis ſatis patꝫ Secūdo penes qͣttuor partes diei vt nox re ferat̉ ad primū. mane ad ſecundū. meridies ad tertiū. veſpera ad quartū. ¶ Licet aūt pͥus fuerit deuiatio qͣꝫ renouatio tn̄ eccīa oīa officia ſua potiꝰ incipit in tꝑe renouatōis qͣꝫ deuiationis.i. in aduentu potiꝰ qͣꝫ in ſeptua geſima. Et hoc duplici rōne. Primo ne vi deatur inciꝑe ab errore. tenet enī rem ⁊ non ſeqͥt̉ ordinē tꝑis. ſic̄ ⁊ euāgeliſte ſepius faciūt Secūdo quoniā ꝑ aduentu xp̄i omīa reno uata ſunt ꝓpter qd̓ tꝑs iſtud d̓r tꝑs renoua tionis. Apoc̄. xxj. Ecce ego noua facio oīa. Congrue igit̉ in hoc tꝑe renouatiōis eccl̓ia omnia officia ſua renouat. Ut igit̉ ordo te poris ab eccl̓ia diſtinctus ſeruet̉. pͥmo age mus de feſtiuitatibus qͥ occurrūt infra tꝑs renouatiōis. qd̓ tꝑs rep̄ſentat eccl̓ia ab ad uentu vſqꝫ ad natiuitatē dn̄i. Secūdo de il lis que occurrūt infra tempꝰ qd̓ partim ꝯti netur ſub temꝑe recōciliationis. partim ſub temꝑe ꝑegrinatōis. quod tempꝰ repreſentat eccleſia a natiuitate vſqꝫ ad ſeptuageſimaꝫ. Tertio de illis que occurrūt infra tempꝰ de uiationis. quod tempus repn̄tat eccl̓ia a ſe ptuageſima vſqꝫ ad paſca. Quarto de illis que occurru infra tempꝰ recōciliatiōis. qd̓ tꝑs rep̄ſentat eccleſia a paſcha vſqꝫ ad octa uam penthecoſtes. Quinto de illis que oc currūt infra tempꝰ ꝑegrinatiōis. qd̓ tempꝰ rep̄ſentat eccleſia ab octaua penthecoſtes. vſqꝫ ad aduentum. ¶ Explicit prologus ¶ De feſtiuitatibꝰ que occurrunt infra tꝑs renouatōis De aduentu domini Legenda pͥma De ſctō andrea apl̓o Legenda. ij. De ſancta nicolao. iij. De ſancta lucia virgine. iiij. De ſancto thoma apl̓o. v. ¶ De feſtiuitatibꝰ que occurrunt infra tꝑs qd̓ ꝑtim ꝯtinet̉ ſub tꝑe reconciliationis ⁊ partim ſub temꝑe ꝑegri nationis De natiuitate domini. vj. De ſancta anaſtaſia. vij De ſancto ſtephano. viij. De ſctō ioh̓e apl̓o ⁊ euāgeliſta. ix. De innocentibus. x. De ſctō thoma cantuarien̄. archiep̄o. xj. De ſancto ſilueſtro. xij. De circumciſione dn̄i. xiij. De epiphania dn̄i. xiiij. De ſancto paulo heremita. xv. De ſancto remigio. xvj. De ſancto hilario. xvij. De ſancto machario. xviij. De ſancto felice in pincis. xix. De ſancto marcello. xx. De ſancto anthonio. xxj. De ſancto fabiano. xxij. De ſancto ſebaſtiano. xxiij. De ſancta agnete virgine. xxiiij. De ſancto vincentio. xxv. De ſancto baſilio. xxvj. De ſctō ioh̓e elemoſynario. xxvij. De ꝯuerſionē ſancti pauli. xxviij. De ſancta paula. xxix. De ſancto iuliano. xxx. De feſtiuitatibꝰ que Incipiunt capitula eueniūt infra tꝑs deuiationis De ſeptuageſima. xxxj. De ſexageſima. xxxii. De quinquageſima. xxxiii. De quadrageſima. xxxiiii. De ieiunio quattuor tempoꝝ. xxxv. De ſancto ignacio. xxxvi. De purificatōe beate marie v̓ginis. xxxvii. De ſancto blaſio. xxxviii De ſancta agatha. xxxix. De ſancto vedaſto. xl. De ſancto amando. xli. De ſancto valentino. xlii. De ſancta iuliana. xliii. De cathedra ſctī petri. xliiii. De ſancto mathia apl̓o. xlv. De ſancto gregorio papa. xlvi. De ſancto longino. xlvii. De ſancto benedicto. xlviii De ſancto patricio. xlix. De annunciatōe dn̄ica. l. ¶ De feſtiuitatibꝰ que De paſſione. li. occurrūt infra tꝑs reconciliationis De reſurrectione xp̄i. lii. De ſancto ſecūdo martyre. liii. De ſancta maria egyptiaca. liiii. De ſancto ambroſio. lv. De ſancto georgio martyre. lvi. De ſancto marco euāgeliſta. lvii. De ſancto marcello papa. lviii. De ſancto vitali. lix. De v̓gine quadā anthiocena. lx. De ſancto petro nouo martyre. lxi. De ſancto philippo apl̓o. lxii. De ſancto iacobo minore. lxiii. De inuentiōe ſancte crucis. lxiiii. De ſctō ioh̓e apl̓o an̄ portā latinā. lxv. De letania maiore ⁊ minore. lxvi. Tabula legendarum De aſcenſione dn̄i. lxvij. De ſpirituſancto. lxviij. De ſanctis gordiano ⁊ epimacho. lxix. De ſanctis nereo ⁊ achilleo. lxx. De ſancto pancracio. lxxj. De feſtiuitatibus que occurrūt infra tꝑs ꝑegrinationis De ſancto vrba no. lxxij. De ſancta petronelſa. lxxiij. De ſctīs petro exorciſta ⁊ marcellino. lxxiiij. De ſanctis pͥmo ⁊ feliciano. lxxv. De ſancto barnaba. lxxvj. De ſanctis vito ⁊ modeſto. lxxvij. De ſanctis quirico ⁊ iulita. lxxviij. De ſancta marina. lxxix. j De ſancto Ioh̓e baptiſta. xx. De ſanctis geruaſio ⁊ ꝓthaſio. lxxxj. De ſanctis Ioh̓e ⁊ paulo. lxxxij. De ſancto leone papa. lxxxiij. rac De ſancto petro apl̓o. xxiiij. De ſancto paulo apl̓o. lxxxv. De ſeptē fratribꝰ. lxxxvj. De ſancta theodora. lxxxvij. De ſancta margaretha. lxxxviij. De ſancto alexio. lxxxix. De ſancta maria magdalena. xc. De ſanctā braxede v̓gine. xcj. De ſancto appollinari. xcij. De ſancta chriſtina. xciij. De ſancto iacobo maiore apl̓o. xciiij. De ſancto chriſtofero. xcv. De ſeptē dormiētibus. xcvj. De ſanctis nazario ⁊ celſo. xcvij. De ſancto felice papa. xcviij. De ſctīs ſimplicio ⁊ fauſtino ⁊ beatrice. xcix De ſancta martha. c. De ſanctis abdon ⁊ ſennen. ci. De ſancto germano ep̄o. cij. De ſancto euſebio. ciij. De ſanctis machabeis. ciiij. De feſto ſctī petri apl̓i ad vincula. cv. De ſancto ſtephano papa. cvj. De īuetiōe ſctī ſtephani ꝓthomartiris. cvij. De ſancto dominico. cviij. De ſancto ſixto. cix. De ſancto donato. cx. De ſancto ciriaco ⁊ marcello. cxj. De ſancto laurentio martyre. cxij. De ſancto ypolito ⁊ ſocijs eiꝰ. cxiij. De aſſumptōe beate marie. cxiiij. De ſancto bernardo. cxv. De ſancto thimotheo. cxvj. De ſancto ſimphoriano. cxvij. De ſancto bartholomeo. cxviij. De ſancto auguſtino. cxix. De decollatōe ſctī ioh̓is baptiſte. cxx. De ſctīs felice p̄bro ⁊ adaucto. cxxj. De ſanctis ſauiniano ⁊ ſauina. cxxij. De ſancto lupo. cxxiij. De ſancto mamertino. cxxiiij. De ſancto egidio. cxxv. De natiuitate gl̓ioſe v̓gīs marie. cxxvj. De ſancto adriano. cxxvij. De ſctīs gorgonio ⁊ dorotheo. cxxviij. De ſanctis ꝓtho ⁊ iacincto. cxxix. De exaltatōe ſancte crucis. cxxx. De ſancto Ioh̓e chriſoſtomo. cxxxj. De ſanctis cornelio ⁊ cip̓ano. cxxxij. De ſancta eūfemia. cxxxiij. De ſancto lamperto. cxxxiiij. De ſancto matheo apl̓o. cxxxv. De ſctō mauricio ⁊ ſocijs eiꝰ. cxxxvj. De ſancta iuſtina. cxxxvij. De ſanctis coſma ⁊ damiano. cxxxviij. De ſancto forſeo ep̄o. cxxxix. De ſancto michaele archangelo. cxl. De ſancto hieronimo. cxlj. De ſancto remigio. cxlij. De ſancto leodegario. cxliij. De ſancto franciſco. cxliiij. De ſancta pelagia. cxlv. De ſctā margaritha dicta pelagiꝰ. cxlvj De ſancta thaiſi meretrice. cxlvij. De ſancto dioniſio cū ſocijs eiꝰ. cxlviij. De ſancto calixto papa. cxlix. De ſancto leonardo. cl. De ſancto luca. clj. De ſanctis criſanto ⁊ daria. clij. De feſto vndecim miliū virginū. cliij. De ſanctis ſimone ⁊ iuda apl̓is. cliiij. De ſancto quintino. clv. De ſancto euſtachio. clvj. Omniū ſanctoꝝ feſtū. clvii. De cōmemoratione oīm fidelium animaꝝ dviij. De quattuor coronatis. clix. De ſancto theodoro. clx. De ſancto martino. clxj. De ſancto bricio. clxij. De ſancta elizabet. clxiij. De ſancta cecilia. clxiiij. De ſancto clemente. clxv. De ſancto criſogono. clxvj. De ſancta Katherina virgine et martyre. clxvij. De ſancto ſaturnino. clxviij. De ſancto iacobo martyre. clxix. De ſancto paſtore abbate. clxx. De ſancto Iohanne abbate. clxxj. De ſancto moyſe abbate. clxxij. De ſancto arſenio abbate. clxxiij. De ſancto agathon abbate. clxxiiij. De ſanctis barlaam ⁊ ioſaphat. clxxv. De ſancto pelagio papa. clxxvj. De dedicatione eccleſie. clxxvij. Sequūtur feſtiuitateſ ⁊ legende adiuncte poſt hyſtorie lombardi ce finem. De decem milibus martyꝝ. clxxviij. De viſitatione beate virginis marie ad eli zabeth. clxxix. De ſancto arbogaſto. clxxx. De ſancto adelfo. clxxxj. De ſancto iodoco. clxxxij De ſancto othmaro. clxxxiij. De feſto p̄ſentationis marie ad templum: hieruſalem. clxxxiiij. De ſancto Conrado. clxxxv. De ſancto hylarione. clxxxvj. De hiſtoria karoli magni. clxxxvij. De conceptione ſancte Marie virginis. clxxxviii. De ſancta odilia. clxxxix. De ſancto thimotheo. cxc. De ſancto fabiano. cxcj. De ſancto bonifacio martyre. excij. De ſancta ſcolaſtica ſorore ſancti benedicti. cxciij. De ſancto ruperto. cxciiij. De ſancto floriano. cxcv. De ſancto eraſmo. cxcvj. De ſancto Kiliano. cxcvij. De ſancto heinrico imꝑatore. cxcviij. De ſancta barbara. cxcix. De ſancta brigida. cc. De ſancto gangolfo. ccj. De ſancto vdalrico. ccui. De ſancta affra. ccui. De ſancto oſualdo. ccuiii. De ſancta tecla. ccv. De ſancta kunegunde. ccvi. De ſancta dorothea. ccvii. De ſancto wolfgango. ccviii. Miraculū de ſancta katherina. ccix. De ſancto ludouico rege francoꝝ. ccx. Legenda ſancti thome de aquino. ccxi. De ſancto marcello pariſien̄. ep̄o. ccxii. De ſancta genouefa. ccxiii. Dominica in ramiſpalmaꝝ. ccxiiii. De cena domini. ccxv. Tabula legendarum Seruis dei ⁊ v̓bis eoꝝ irriſiones facientes puniunt̉. xli. A. In fine Seruire deo volētes aliqn̄ multas tribula tiōes patiunt̉. clvj. A. Circa finē Seruire deo volētes impediūt parentes ꝓ poſſe. clxxv. A Seruiētes deo inueniūt eū. xcv. C Sexageſima inſtituta eſt ꝓpt̓ tres rationes xxxii. A Simonia miraculoſe in ep̄o inuenit̉. clxxvi N.§. Hildebrādus Sinagoga ne ꝯſtrueret̉ miraculoſe on̄dit̉ cxx. E Societas mala eſt fugienda. lxi. B Solis eclipſatio in paſſione chriſti. cxlviij. A. B Sonꝰ ſuauis fit tribꝰ modis xxxiii. A Sorores q̇dā durā duxerūt vitā. c. A Spūſſctūs duobꝰ modis mittit̉. lxviij. B Spūſſanctꝰ in q̇ntuplici ſpē mittit̉. lxviii. E Et notandū Spūſſāctus tribꝰ vicibus apl̓is datus fuit. lxviij. D Spuſſanctus qualiter in apl̓os miſſus fu it. lxviij. E Spūſſanctꝰ qn̄qꝫ ſanctitatē homīs reuelat xxvj. A Spaſſanctꝰ apparuit in igne ml̓aplici rōne lxviij. F Spūſſanctus apparuit in linguis igneis tri plici rōe. lxviij. E. In fine Spūſſanctus veniens ſex vtilitates facit. lxviij. H Spūſſctūs magnificat eū ī qͦ hītat. xxvj. A Spūmſanctum recipientes qͣles eſſe debēt. lxviij. E Spoſus qͥnqꝫ dꝫ habere. xxiiij. B Spōſus qͥnqꝫ bn̄ficia ꝯfert ſponſis ſuis xxiiij. C Statua xp̄i herbis v̓tutē ſanatiuā infunde bat. c. B.§. Refert eūſebiꝰ. Sternutātibꝰ qͣre d̓r d̓s te adiuuet. lxvj. A Studēdū in libro caritatis. cviij. H Studētes lectiōibꝰ ⁊ orōibꝰ aſſidue vacare debēt. cviij. A Sadarium dn̄i quomō fuit rome portatū. lj. G. Circa mediū.§. Cūqꝫ Suꝑbia deo eſt odibilis. cxxx. C Suꝑbia ⁊ iactantia modicum durare pn̄t xxiiij. D Suꝑbus miraculoſe extinguit̉. cxxxvj. C. In fine Suꝑboꝝ honores paruo tempore durant cxxxij. D Suſpendium triplex. cxviij. A Aciturnitas eſt vtilis ẜuo dei. clxxiij. A §. Quidā etiā Tactus mulieris eſt periculoſus. clxxiij. A. §. Alius etiā Te deū laudamꝰ qn̄ ⁊ a quibꝰ ꝯpilatū fuit. cxix. C Tꝑalia p̄cibꝰ ſanctoꝝ viroꝝ augmentant̉. xvj. B. Tꝑalia augmētant̉ oblatōꝫ ī eccīa facienti bus. xxxviij. B Tꝑalia ꝑ oꝑa miſcd̓ie nō minuunt̉. ij. C.§. Quodā tꝑe. Temꝑalia bonis diuidere nolētes amittūt cxlij. Temptatiōem demonis pena corꝑis fugat xlviij. B Terrena apl̓i deſpiciebāt. cxviij. B Teſtamētū fec̄ xp̄s. lj. A.§. Primo ex eo. In fine Teſtamentū tria continet optima. cxv. k ¶ Tandem Teſtes ꝯͣ pctōres ſūt tres. jͣ. L Tormenta ſanctis ludus eſt. xxv. E Poſt mediū Tormenta ſanctis qn̄qꝫ a ꝑentibꝰ inferunt̉ xciii. A Tormēta ſctīs parētes inferētes a d̓o puni untur. xciij. B Tormēta qn̄qꝫ tortores occidunt. cxxxiij. B. C Tormēta multotiēs ſctōs ledere non pn̄t. xciij. A. B.xcv. D.cxxxiij. B. C Tormēta ſuſtinētes d̓s ꝯſolat̉ viſibilit̓. viij. D. cxvj. B 2 3 Trabs vna breuis in oꝑe eccīe. orōe fuſa ꝓ longata eſt. cxij. D. Gregoriꝰ qͦꝫ Tranſfiguratio xp̄i qn̄ facta eſt. cix §. In hac die. Tribꝰ ſacerdotal̓ ⁊ regalis cognatōe ꝯiun Sꝫ miꝝ gebant̉. cxxvj. B Tribulatio pn̄s modicū durat. cv. A Tribulatōis tꝑe ad ſctōs dei recurrēdū eſt. xc. D. E Tribulatōes ꝓ xp̄o patient̉ ſuſtinētes n̄ de relinquit deꝰ. xcvj. A Tribulatiōes portātes ꝯſolatōꝫ pͥſtinaꝫ re cuꝑant. vij. E.§. Quodātꝑe Tribulatōes ꝯſolatiōes ſequunt̉. clxvij. D Tribulati ad ſctōs ſibi deuotos recurrētes liberant̉. iij. C. D Tribulati qͣcūqꝫ tribulatōe ad aliquē ſctūꝫ recurrere debēt. lxj. G. H Trinitatis pulcrū exemplum. clxxvj. A.§. An̄ vero Trinitatis vnitas miraculo comprobatur clxxvj. A.§. An̄ v̓o Turiuris ꝓprietas. xxxvij. B. In fine Enenū ſeruis dei nocere nō p̄t. ix. F. xlviij. B Uenit xp̄s ppt ſeptem vtilitates in mundum. 1. C Uerbum dei ad penitentiam ꝓuocat. lv. C §. Quidā hereticus Uerbū dei libenter audiri debet ꝓpter qua tilor. v. E Uerbū dei p̄poni dꝫ cibo corꝑis. viij. B Uerbū dei audiendū eſt patient̓. xlix. A. Uerbum dei qͣs pͥmo p̄dicauit ī antiochia. xxvj. D Uerbū dicit̉ notabile religionē intrantibus cxv. E. In fine Verbū optimū hoſpitantibꝰ eſt dicendum. xlij. A In fine Uerba ſacre ſcripture magne ſunt virtutiſ lxxvj. D Uerba iactantie vl̓ vanitatē ſonātia depri. menda ſunt. xlvj. E Uerba maledicta loquens punitur. cxuj B SBubulcus Uerba tria vtilia cuſtodienti. clxxv. D Ueritas examīata a duobus īpedit̉. ⁊ a du obus adiuuat̉. clxxv. C §. Deinde qͣttuor Ueſtis p̄cioſa religioſis nō ꝯuenit. cxix. D. An̄ finem Ueſtigia pedū xp̄i remāſerūt in terra. lxvii A. Circa finem Uexatio ſola intellectuꝫ dat auditui. cxv. C. In fine Uictoria deo dat̉. lxxxij. A. Uictus ⁊ veſtimentum vicarij qualis fuit. lxxxiiij. A Uidua ſe totā ẜuitio dei dare dꝫ. xxix. B Uidua in acerbitate ⁊ hūilitate ⁊ pauꝑtate ſe ẜuare dꝫ. xxix. C Uiduīs afflictis meritū eſt ſubueīre. xlvj. I Uie xp̄i ſeptē. clxxvij. C. An̄ mediū Uincula ſanctoꝝ liberāt ab infirmitate ⁊ d̓ monio. cv. B. In fine C §. Quāte aut Uindicare ſe hō nō dꝫ. xviij. C. In fine Uindicta de p̄ctōribꝰ nō eſt appetēda ſed pe nitentia. lij. B. In fine Uirginalis ſtatꝰ melior eſt qͣꝫ coniugalis. cxxxv. B Uirginitas a ſpūſctō cuſtoditur. iiij. C. Poſt medium Uirginitas eſt regina v̓tutū. v. B. In fine. Uirginitas in corꝑe mortuoꝝ redolet. cviij. I.§. Cū igit̉ Uirginitas dura pnīa ꝯſeruat̉. cxlj. B. Uirginitas ꝑ roſas ⁊ lilia deſignat̉. clxiiij. B In fine Uirgo linguata poſt morte viſibilit̓ punit̉ cxij. D.§. Refert. Uirgo maria petijt ne demones videret in morte. cxiiij. A. In medio. K. In pͥncipio Uirgo beata ẜuos ſuos deuotos ꝯſolatur ⁊ ſanat. xxxvij. E Uirgo maria ſuo deuoto manu amputa ta reſtitur. lxxxiij. A Uirgo maria ſui deuoti aīam a demōībuſ eripuit. cxiiij. H Uirgo maria ſue deuote meritis virū a po Tabula legendarum teſtate dyaboli liber at ⁊ ditat. cxiiij. G §. Miles Uirgo maria ſuos deuotos a morte lib̓at. cxxvj. G Uirgo maria eā ſalutātē ſepiꝰ a ſuſpēdio li berat. cxxvj. G.§. Erat q̇dā Uirgo maria ſuā miſſam dicētē d̓ maū ep̄i liberauit. cxxvj. G.§. Sacerdos Uirgo maria officiū eiꝰ deuote dicētē de iu dicio dei liberauit. cxxvj. G § Quidā clericus Uirgo maria ea inuocātē ab incēdio libera uit. cxxvi. I Uirgo maria ẜuos dei vindicat a mal̓ hoī bus. xxx. E. An̄ finē Uirgo maria triplicē gram inuenit. l. B In medio Uirgo maria grā plena fuit ꝓpt̓ qͣttuor q̇ i mēte habuit. l. A. In fine Uirgo maria ioh̓eꝫ baptiſtā d̓ t̓ra pͥmo le uauit. lxxx. B. In fine Uirgo maria ſanctitatē bonoꝝ manifeſtat lxxxix. A Poſt mediu Uirgo maria īpetrat pct̄ōribꝰ veniā pctōrū l. E.§. Quidā miles Uirgo maria ꝑegrinos a demōibꝰ liberat. xciiij. E. In fine Uirgo maria orat ꝓ hūano genere. cviijC Uirgo maria frēs p̄dicatores hoībꝰ dedit cviij. C Uirgo maria ſua vnctōe ardorē ꝯcupiſcē tle a frē extinxit. cviij. E.§. Rome v̓o Uirgo maria xp̄m iratu mundo pacificat. chii. C Uirgo maria ſubueniet eā inuocanti. cxiij. B.§. Bubulcus. cxiiij. I. 5. Quidā moachi ⁊§. Quedā mulier. Uirgo maria ſuas miſſas celebrātes hono rauit libent̓. cxxvi. G.§. Sacerdos Uirgo maria filio vidue reddito. ſuū rece pit. cxxvj. F.§. Quedā mulier Uirgo maria ī ſuo deuoto zelotipiā on̄dit. cxxvj. G.§. Fuit quidā Uirginis marie imago peſtē fugauit. xlvj. D. Poſt mediu Uirginis marie annūciatiōis dies. fuit dies multoꝝ opeꝝ dei. l. D. In fine. Uirginis ſalutatio a demōīs poteſtate libe rat. l. E.§. Quidā miles Uirginis ſalutatio p̄ciorē ꝯuertit. l. E. §. Quidā miles Uirgini marie qͣlia officia cōmittunt̉ ī celo. cxiiij. K Ante finem Uirgini marie diſplicet ꝙ adiuti ab ip̄a ma le faciant. cxiiij. D. §. Cum dux Uirgini marie q̇ militauit ab ea eſt hono ratus. cxxvj F Uirginem mariā ſalutare inuitāt tria. l. A. In medio Uirgines ſolas velare inſtituit leo. lxxx iij. A Uirgines in qͣttuor excellūt. clvij. E §. Quarta differentia. Uirginū ordineꝫ ſignat ſanctuariū. clxxvij. D. Poſt pͥncipiū Uirginibus pulcerrima predicatio lxx. A Uiri bona vxoris impedire non debent. clxiij. D Uiri quodāmodo vxoribus dominantur lxx. A Uirtutum duodecim gradus. v. D.§. Pꝰ vnum aut Uirtutes qͣttuor. in qͣttuor domībꝰ inuenire cviij. M §. Quidam ſcolaris Uiſio nocturna aliqn̄ vera eſt. xlviij. E. §. Cum quoſdam Uita triplex. lxxvij. A Uita ſanctoꝝ deſiderata. lv. E Uita ſanctoꝝ laudāda. lv. E Uita citiꝰ finit̉ qͣꝫ credat̉. xij. B. Uita in virtutibus plena ducenda eſt. lxj. B Uita bona predicat efficaciter. cviij. B. §. Hoſpitatus Vita religioſi qualis eſſe dꝫ. cviij. H Undecīēs milies pater noſter dicētes ſola tiū v̓ginū in mortē hn̄t. cliij. C Circa finem Uolūtas dei eſt vt ſancti patiant̉. lxxxiij. E. In fine Uoluntas carnis multa mala operatur cxxxv. B Uomitum medicina bona ſanans. cxl. D. In pͥmo.§. Uotū negligent̓ ſoluēs punit̉. iij. G Uota nō ꝯplere ſanctis diſplicet. cliij. E.§. Abbas quidā Uxor viꝝ ſuum inducere debet ad bonum cxxvij. B. C Uxor aīam viri plꝰ qͣꝫ corpus diligere debꝫ. cxxvij. B Uxoris innocētia ſuꝑ vomeres ignito ꝓba ta eſt. cxij. E.§. Legit̉ in vita Uxoris ſuſpitio ꝑ igne purgata fuit. cxij. E Legit̉ in vita Uxoris orōe vir ſaluatꝰ fuit. clviij. D Uxorē alicui dare ꝑiculū eſt. cxix. E ꝑs illiſus fuit qua tuor vicibꝰ. lj. B Xp̄s ter lacrimatus fuit. lj. A §. Quinto ex eo Xp̄s inqͣntū d̓s habuit qͣttuor excellētias. lj. A.§. Scd̓o fuit Xp̄s inqͣntū hō hūit qͣttuor excellētias q̇buſ ornata fuerūt cornua crucis. lj. B §. Quarto in cruce Xp̄s oīa remediā ꝯͣoriginale pctūm ī ſe aſ ſumpſit. xxxvij. B Xp̄s ꝓbat̉ volūtarie paſſus fuiſſe qͥnqꝫ rō nibꝰ. ij. E. Poſt mediū Xp̄s in cruce fec̄ teſtamentum. lj. A In p̓ncipio Xp̄s in cruce pēdēs quō ad amorē ſuū pec catores traxit. lj. E Xp̄s reſurrexit qͥnqꝫ modis. lij. A §. Circa tertiū Xp̄s ſex modis ſe vere reſurrexiſſe ꝓbauit. lij. A.§. Circa tertiū Xp̄s reſurrexit ꝓpt̓ qͣttuor nrās vtilitates lij. C.§. Circa aͣntum Xp̄a reſurgere nō diſtulit ī die iudicū tripli ci rōne. lij. d Xp̄s reſurgens apparuit decem vicibus lij. D Xp̄s in die reſurrectionis quinqꝫ vicibꝰ ap paruit. ⁊ alijs diebus poſt etiaꝫ qͥnqꝫ vicibꝰ lij. D Xp̄s reſurgens qualiter eduxit vinctos de limbo. lij. F Xp̄s diabolū ad nihilū redegit. xxj. D Xp̄s ẜuos ſuos volētes ꝯuerti ml̓tipl̓r ꝯſo lat̉. liij. A. An̄ finē Xp̄s ꝓ ſeruis ſuis pugnat. lvj. B Circa finē Xp̄s qͣttuor modis portari dꝫ xcv. A. Xp̄s ⁊ ſancti ſuos deuotos in morte viſitāt ⁊ ꝯfortāt. c. C. Xp̄s minabat̉ md̓m deſtruere. cviij. C Xp̄s illa hora qͥ natꝰ eſt deſiderāti apparuit. cxv. B. Poſt mediū Xp̄ibenignitas eſt magna erga peccatoreſ lu. B Xp̄i veſtis iratū reddit manſuetum. lj. G Poſt medium Xp̄ianꝰ ſpēalē ſctūm hrē dꝫ. xc. G.§. Mileſ ⁊.§. Clericus q̇dam. Xp̄iani falſi magis ſūt ī ꝓfundo inferni qͣꝫ pagani. xviij. B. in fine Mago chriſti per cuſſa multum ſanguinem emiſit. cxxxD Ymago virginis peſtem fugauit. xlvj. D.§. Sed qꝛ adhuc Ydropicꝰ q̇dā in domo p̄dicatoꝝ curatꝰ eſt lxj. L.§. Anno dn̄i Acharias propter Y dubitatōnem plagā ſolus incurrit mul tiplici rōne. lxxx. B ¶ Finit tabula feliciter Tabula legendarum Penitētia dꝫ eē cū hūilitate. lviij. A Penitentia dura virginitatem conſeruat. cxij. B Penitentia in celo lectum vel locum parat cxlvii. A Penitētia final̓ nō videt̉ ſecura. clviiiA.§. Scd̓i qͥ. Circa fine Penitētia parua ſufficiens eſt ad delēduꝫ peccatum. clxx. B Penitētia tripl̓r iniūc ta. quomō vtilis eſt. clviij. A. Ante mediū Penitētiā maloꝝ pctōꝝ acceptat deus. xxx. D. In fine. B Pnīam agere ſtudēt qn̄qꝫ pueri. iij. xlviij. A. lxxvij. B Pniam faciētes demōēs infeſtāt. xlviij. A. B. C. lxxxvij. B Pniam agētibꝰ deꝰ de cibo ꝓuidet. xv. B. xlviij. A. cviij. F Pniam erubeſcere nō dꝫ q̇ peccare nō eru buit. lviij. A Penitentiā maxime deſiderat deꝰ in hoīe. lxiij. D.§. Refert ioſephꝰ Penitentiā durā ꝓ ſolo pctō fac̄ theodora. lxxxvij. A Pniam inducit deꝰ ī v̓bis ⁊ ſignis. lxiij. D. §. Refert Ioſephus Penitentiam agentes ab angelis ꝯſolātur xc. F Pn̄iam vnꝰ pōt facere ꝓ alio. ⁊ ad hͦ req̇rū tur qͣttuor. clviij. A Penitere volentes deus benigniter recipit. xxvj. B Penitere nolentes deus punit terribiliter. lxiij. E. F. G Penitens debet facere tria. cxxxv. D. In medio Penitens ꝑfectus oīum pnīam libenter ſu ſcipit. cxlvij. A Penitenti peccatori deus multa bn̄ficia cō fert. xc. A Penitenti aduerſitates occurrunt. clxj. A. B Penitenti dyabolus aduerſatur. xxj. B Penitētes demōēs ledere nō pn̄t. xciiij. E. §. Refert Hugo Periurus grauiter punitur. lxxj. Cir ca finem Peregrinos offendentes puniuntur. xciiij. E. F Peregrinos diabolꝰ tēptat. xciiij. C.§. Re fert.§. Quidam Peregrini ſalutē aīe ſue nō petētes puniūt̉ xciiij. G.§. Refert Peregrinoꝝ or̄ones exaudiunt̉. xciiij. G. In pͥncipio Perpetua ſancta eſt. clxviij. B Perſeuerātia in orationibus eſt habenda. clxiij. B Petrꝰ apl̓s epl̓aꝫ leonis pape correxit. lxxx iij. A.§. Cū beatꝰ leo Petrꝰ apl̓us ſuo deuoto veniā impetrauit lxxxiiij. H.§. In eodē qͣꝫ Pietas ſine mora ē exhibēda. xlvj. I. Pylatꝰ nō audiuit ſolutōꝫ veritatis tribuſ de cauſis. lj. A §. Tertio q̇ ad veritatē Pylati hiſtoria. lj. G. Per totū Pylati ⁊ herodis amicicie ⁊ inimicicie cau ſa. lj. G.§. Herodēs aūt Placere d̓o volēs dꝫ tria ẜuare. xxj. E. Planēte dicūt̉ a grecis adorati. clxxv. H. Plauſtꝝ fratribꝰ petētibꝰ negans punitur cxliiij. I.§. Cū frēs Plenitudinis ſignum triplex. lxviij. E. §. Criplex eſt Pluuia oratione facta ceſſauit. cviij. F §. Lnqꝫ Pluuia orōe facta deſcēdit. xlviij. G Popule meꝰ qͣre in paſceue d̓r. lj. A.§. Se cundo ex. Portari debet chriſtus quattuor modis. xcv. A Predicatori ſilētiū imponēti aues obediūt. cxliiij. G.§. Cū apd̓. cviij. A Predicatores ꝑ ſtellas figurāt̉. cviij. A Predicatores qͣlit vane gl̓ie reſiſtere debēt. cxv. G.§. Quadā Predicatoꝝ ordo quō ⁊ quo tꝑe ꝯfirmatꝰ fuit. cv. ij. B. §. Poſt hoc aūt E Predicatio fieri debet tripliciter. cviij. §. Sacerdos q̇dam Predicare Ioh̓is tripl̓r fuit cōmēdabile. lxxx. F.§. Et notādū Predicatio multū placꝫ deo. cviij. E.§. Sa cerdos quidam Predicatōꝫ audiendo pctōr ꝯuertit̉. cxly. A. Circa mediū Predicatōis cā orō fctā corꝑalē expellit in firmitatē. lxj. I.§. Frat. Predicūt futura qn̄qꝫ viri boni. cviij. G.§. Tū in. cxv. B Predones eccleſiaſtica tꝑalia rapiētes pu niunt̉. xxx. B Prelatus nō dꝫ timere mortē ꝓpt̓ vtilitateꝫ xxxvj. B Premiū magiſterij pueroꝝ quale qn̄qꝫ eſt xix. A Promiſſio ẜui dei qn̄qꝫ ꝯplet̉ in vita vl̓ p mortē. cij. E Puella v̓go maria qͣdrageſima die p̄ſenta tur in templo triplici rōne. xxxvij. A. §. Quare aūt Puelle iuuentutem ſuam deo dare debēt. clxij. A Puelle coreas ⁊ vanitates vitare debent. clxiij. B Puer exn̄s in vtero reuelat̉ qn̄qꝫ qͣlis futu rus ſit. cviij. A. In p̓ncipio. cxv. B. Puer appetit naſci ꝓpter qͣttuor. cx. A Puer libēter ſtudere dꝫ. cviij. A Puer nō ſuſtinēs incatatiōes citiꝰ liberat̉. cxv. B. Circa mediu Pueri in ſeruitio dei ꝯſtantes eſſe debent. xlviii. A Pueri qn̄qꝫ p̄noſticant quid facturi ſint. c. lxxvi. A Pueroꝝ bonoꝝ meritis qn̄qꝫ d̓s miſcd̓iaꝫ oꝑat̉. lxxvii. B PPulcritudo quandoqꝫ impedit ſeruire d̓o clxv. B Pulcritudo q̇ͥntuplex. cxli. A Purgatio ab infamīa qͥnqꝫ modis. xxxvii. B.§. Quarta ro. Purgandoꝝ tria ſunt genera. clviii. A.§. Illoꝝ aūt Purgandoꝝ animabꝰ diuerſa loca deputant̉ multiplici de cā. clviii. B Purgatoriū patricij. xlix. B Ueſtiones tres fa cte ſūt xp̄o aſcēdēti. lxvii. D §. Dyoniſius Queſtionibꝰ tribus reſpōſio a demone cū quodā magiſtro. cxviii. F. §. Legitur Quies in hoc mundo haberi non poteſt clxxiiii. A Quinquageſima inſtituta eſt ꝓpter tres ra tiones. xxxiii. A Aptores reruꝫ ec cleſiaſticarum a deo puniūt̉. xxi. G. xxx. B. cxii. E Reddere debemꝰ bona ꝓ malis. viii. D Poſt medium. lxiii. D. u. I Regina celi quo pͥmo āgeli cātauerūt. xlvi. D. In fine Regnū celoꝝ qͥnqꝫ denariis acq̄rit̉. xxiii. A Religioſus qualē vitā ducere dꝫ. cviii. H cxv. D. F. G Religioſus vitā cōmunem ſeruare debet. cxliiii. B Religioſus ꝑentes obliuiſci dꝫ. clxx. A. Religioſus verus dꝫ habere qͣttuor. clxx. B In medio Religioſi nō debēt habere ꝓpriū. xxi. F § Frater. xlvi. k.§. Legit̉ Religioſi tria habere debēt. clxx. A In medio Religioſi qualiter ſtudere debēt. cxv. D. Religioſi curias magnatoꝝ fugere debent cxliiii. D.§. Cū apud. Religionis v̓tute q̇dā a vinculis liberantur cxv. C. In fine Religionē volēs intrare ꝑentibꝰ nō dꝫ cre dere. cxv. C Religionem intrantibꝰ verbū notabile d̓r. cxv. E Religionē intrātes nō bona intētiōe vitam male finiunt. cxliij. A Tabula legendarum Relinquētibꝰ ꝑentes ⁊ ꝓpriā volūtatē eter na pͥmia ꝓmittūt̉. lxxvi. D Reliq̇e ſctoꝝ cum reuerētia ſūt hn̄de. xc. G. §. Tꝑibus Reliquie ſctōꝝ ab angelis ꝓſpere deducunt̉ xciiij. C Reliq̄e ſctōꝝ ab angelis honorāt̉. cvij. B. §. Tranſlatio Reliq̇e ſctōꝝ honorate demones cruciant. cvij. B.§. Tranſlatio. Reliq̄e ſctoꝝ a mortuis honorāt̉. cvij. B Reliqͥas ſctōꝝ irreuerēter tractātes puniūt̉ cxlviij. D. In fine Reliquijs ſctōꝝ demones cōgunt̉ reuerēti am exhibere. cvij. B Reliquijs ſctōꝝ aſpides reuerētiā exhibent xciij. B Res ſanctas irreuerēter tractas punit̉. cxx. D.§. Apud anthiochia. Rn̄ſio dn̄ici ⁊ frāciſci cardinali hoſtiēſi d̓ p̄ latōibꝰ cxliiij. E.§. In vrbe romana Reſurrectōnis humane vera teſtificatio xcvj. A Romanoꝝ maxīa occiſio fcā fuit. clxxvj P Acerdos in maxi ma reuerentia haberi debet. cxliiij. H. In fine. Sacerdos ſuꝑ reges eſt honorādꝰ. clxj. D. Poſt pͥncipiū Sacerdos d̓ v̓gine maria tātū celebrās pri uat̉. ſꝫ v̓go maria ip̄m reſtituit. xi. C.§. Sa cerdos. cxxvj. G.§. Sacerdos Sacerdotis manꝰ in miſſa oſculata pctōre ſanctificat. cv. ij E Sacerdoti celebrāti angelꝰ rn̄dit. xlvj. H §. Cū apud Sacerdotes nō reuereri ꝑiculū eſt. lv. C. Saluari volēs qḋ facere dꝫ. xxj. E Salue regina antiphona quo inuēta fuit. clxxvj. K Sancte deꝰ. ſctē fortis qͣlit inuētū fuit ⁊ quō vtuoſum. lxvj. D.§. In hmoi aūt Sanctū hoīem faciūt tria. xxxix. A. Sancti iuuat ſuos deuotos. iij. G. xciiij. G. Sancti d̓uotos ſuos liberāt a demōis illuſi one. xvj. N.§. Narrat Sancti deuotos ſuos ī infirmitate viſitāt ⁊ ꝯſolant̉. lvij. E Sancti deuotos ſuos ſanat arte cirurgica cxxxviij. A. B Sancti ſuos deuotos ſine pnīa decedere n̄ ꝑmittūt. xc. G.§. Miles. Sancti ſuis deuotis aliqn̄ apparent. ix. I §. Sanctus Sctī tꝑalia eccīaꝝ ſuaꝝ defendūt. ij. I Sancti tꝑalia ꝯtēnunt. xxvj. A Scti paſcūt̉ cibo diuinitꝰ miſſo. xv. B Sancti viri an̄cedētia qͣꝫ pn̄tia videt in ſpū xlviij. C. B. E Sancti viri videt qn̄qꝫ cogitatōes alioruꝫ. xlviij. E.§. Quādā vice. Sancti viri demones expellunt. lv. D. cxv. H.§. Cū a ſūmo. ⁊.§. Apud Sancti viri ſuas reliq̇as honorari volunt lxxxj. In medio. lxj. D.§. Abbas q̇dā Sancti plꝰ p̄nt defuncti qͣꝫ viuētes. lxj. E L ẜ. Cū in. Scti inuocāt̉ triplici de cā. lxvj. D Sctī viſitātibꝰ reliq̇as ſuas auxiliū in die iu dicij ꝓmittūt. lxxxij. B Scti multa tormēta paſſi ſūt. xcij. A. B Sancti ſuis peregrinis in via ſubueniunt. xciiij. D. E. F Sancti voluntarie patiebantur. xcv. C In meoio D Sctia leonibꝰ ⁊ vrſis non ledunt̉. lxxv. B In fine Sancti in tēpeſtate maris ſubueniūt inuo cantibꝰ. iij. C Sancti viri mori deſiderāt. xlvij. A. cxv. F. §. Quādā vice Scti in celo exn̄tes ꝯpatiunt̉ afflictis ⁊ cōſo lant̉ eos. cviij. K Sancti defendūt eis recōmendata. cxxxviij. B.§. Uir quidā Sanctoꝝ v̓tus magna ꝯdemones. xxj. B. Sctoꝝ corꝑa ⁊ ſepulcra ī reuerētia habēt̉ a xp̄o. xxxix. F Sctoꝝ corꝑa aīalia reuerēt̉. lxix. U Sctōꝝ corꝑa lōgo temꝑe integra quādoqꝫ 2 2 ꝑſeuerāt. xxx. B. lxxxj. A. In fine Sctoꝝ corꝑa dicunt̉ p̄cioſa q̇nqꝫ rōnibus. clvij. C Sctoꝝ gl̓ia fidelibꝰ reuelat̉. lxxxix. B Sctoꝝ dignitas ē quadruplex. clxvij. C Sctoꝝ rebꝰ tacti a maleficis liberāt̉. xcui A § Qd̓ cū. Sctos moleſtātes gͣuit̉ puniūt̉. xlj. B. xlviij C. lxxij. B. In fine Scd̓os affligētes mala morte decedūt. xliij. B. In fine Sctos inuocātes a pctīs maximis liberant̉ xciiij. D Sctīs d̓s ī neceſſitate ſuccurrit. xix. A. xxj. B. Circa finem. xxv. D. xxvj. A Sctis mortuis defuncti reuerentiā exhibēt. xxvij. G Sanctis viris ſerpentes obediūt. cxxiiij. A. In fine Sanctis reuerentiam exhibent ſenſibilia xlviij. F. G Sctis viris aīalia ⁊ volatilia obediūt. xlviij. C.§. Preſbyter Sctis viris oēs creature obediunt excepto peccatore. cxxxiij. E Sctis detrahētes puniūtur. cxliiij. k Sanctitas bonoꝝ in morte mirabilit̓ reue latur. lxxxix. B Sanguis xp̄i effuſiōes ſeptē. clxxvij. C. Sapiētia a morte liberat ⁊ grām regis īpe trat. lxiij. F Saraceni quō decepti ſunt. clxxvi. D Saracenoꝝ fides. clxxvj. D. E. F. G Scala ꝑ quā celū aſcēdit̉ qͣttuor gͣdꝰ habet. clxvij. A. Sciſma fuit in eccīa. clxxvj. NP P Scpͥtura facta manu ẜui dei temptationes fugat. cxliiij. H. 5. Cū frater Seculares plꝰ ſtudēt placere md̓o qͣꝫ ſerui dei deo. cxlv. A Septuageſima inſtituta eſt ꝓpt̓tres rōnes xxxj. A Sepulcra ſctōꝝ qn̄qꝫ ꝓphanāt̉. cxx. C Sepulcra ſctoꝝ fugat demōēs de corꝑibuſ hoīm. lxj. I. In fine Sepulture ſctōꝝ mirabilit̓ facte. xciiij. C Serenitas orōe ſerui dei impetrat̉. xli. B In fine Seruꝰ dei ꝓ aīa xp̄i mortis ꝑiculo expoīt ſe lx. B Seruꝰ dei nec terroribꝰ nec ꝓmiſſionibꝰ cō cutit̉. xxxix. B Seruū dei cogitatōes impediūt ad ſalutē. clxx. B. In fine. Serui dei ab inimicis defendunt̉. lv. C Serui dei ab inimicis ⁊ elemētis ledin̄ pn̄t. cij. B. C Serui dei excellent̓ hn̄t v̓tutes. lv. D Serui dei ꝑ volucres a deo paſcūt̉. xv. B xxxviij. A Serui dei ī bono ꝯfortati viriliter agunt. lix. B Serui dei clauẜ carceribꝰ trāſferūt̉. cv. B. Serui dei eligūt puniri ī hac vita potiꝰ qͣꝫ ī alia. xlvj. I. Circa finē. clvj. A. In fine Serui dei mulieres videre nolūt. clxx. A. In pͥncipio. clxxiij. A.§. Matrona Serui dei modicū dormire dn̄t. clxxiij. B Serui dei ml̓tū flere debēt. clxxiij. B Serui dei ſilentiū tenere dn̄t. clxxiij. A In pͥncipio ⁊ in medio Serui dei bona tꝑalia deſpicere debēt. clxx iij. B.§. Cūqꝫ pat Serui dei bona ꝓ malis reddere debent xlvij. A Serui dei lꝫ ſint ī vili hītu tn̄ honorādi ſunt. clxxv. C.§. Deinde Serui dei ꝓ xp̄o pati deſiderāt. xxx. B. 10 y xxxvj. B. īx.xix. B Serui dei dulcit̉ moriūt̉. clxxv. K. In fine Serui qn̄qꝫ dn̄is nocere pn̄t. clxxvj. C. L §. Deniqꝫ Seruoꝝ dei aqͣ manuū reẜuata cecū illuīat xij. B Seruoꝝ dei aliq̄ v̓tutes. clxxiij. A Seruos dei offendētes puniūt̉. ij. G. v. B. cy. A Seruos dei d̓s mirabilit̓ defendit. xlj. B Seruos dei ī ſuis tribulatōibꝰ angelꝰ adiu uat ⁊ ꝯſolat̉. cv. A. In medio. Seruis dei fere ſilueſtres. aues familiares De aduentu domini Incipit legenda ſctōꝝ que lombardica noīat̉ hyſtoria. Et pͥmo de feſtiuitatibus q̄ occurrūt infra tꝑs renouationis qd̓ repre ſentat eccl̓ia ab aduentu vſqꝫ ad natiuitatē domini. ¶ Legenda. I. A ¶ De aduentu dn̄i Duentꝰ dn̄i ꝑqͣtuor ſeptimanas agͦr ad ſigͥficādū ꝙ qͣdruplex eſt aduētꝰ.ſ. in carne. in mentē. in mortē ⁊ ad iu diciū. Ultīa āt ſeptima na vix finit. qꝛ ſctoꝝ gl̓ia q̄ dabit̉ in vltio ad uētū nūqͣꝫ termiabit. Hinc ē etiā ꝙ pͥmū rn̄ ſoriū pͥme dn̄ice aduētꝰ cōputato gl̓ia prī qͣ tuor v̓ſus ꝯtinet. vt p̄dictos qͣtuor aduētꝰ de ſignet. Quis aūt cui mag̓ ꝯueniat. prudes lector attēdat. Licꝫ āt qͣdruplex ſit aduētus tn̄ eccl̓ia ſpāliter de duplici.ſ. in carnē ⁊ ad iu diciū videt̉ memoriā facere. ſic̄ in officio ip̄i us tꝑis patet. Hinc ē etiā ꝙ ieiuniū aduētuſ ꝑtim eſt exultatōis ⁊ ꝑtim meroris. Nā rōe aduētꝰ in carnē d̓r ieiuniū exultatōis. rōe ad uentꝰ ad iudiciū d̓r ieiuniū meroris. Et ad h̓ innuēdū eccīa cātat tūc quedā cantica leti cie. ⁊ hͦ ꝓpter aduētū miſcd̓ie ⁊ exultatiōis. q̄ dā v̓o depoīt. ⁊ hͦ ꝓpt̓ aduētū ſeuere iuſticie ⁊ meroris B ¶ Tirca aduētū igit̉ in car nē tria videri pn̄t.ſ. adueniēdi oportunitas. ⁊ aduētꝰ neceſſitas ⁊ vtilitas. Oportunitas adueniēdi attēdit̉ pͥmo ex ꝑte hoīs q̇ pͥmo ī lege nature ꝯuictꝰ fuit de defectu cognitōis diuīe. Un̄ ⁊ tūc ī peſſimos errores idolatrie cecidit. ⁊ iō coactꝰ eſt clamare ac dicere. Il lumīa oculos meos ⁊cͣ. Deinde venit lex iu bēs in qua ꝯuīctꝰ eſt de impotētia. cū prius clamaret. nō de eſt q̇ īpleat. ſꝫ q̇ iubeat Ibi eī eſt ſolūmō eruditꝰ. ſꝫ nō a pctō liberatꝰ. nec ꝑ aliquā grām ad bonū adiutꝰ. ⁊ iō coactꝰ eſt mutare ac dicere. Non deeſt q̇ iubeat. ſꝫ q̇ impleat. Oportune igit̉ filius dei aduerūt qn̄ homo de ignorātia ⁊ impotētia ꝯuictus fuit. ne ſi forte an̄ veniſſet hō ſuis meritis ſa lutē aſcriberet. ⁊ ideo medicine gratꝰ nō eſſꝫ Secūdo ex ꝑte tꝑis. qͦniā venit in plenitudi ne tꝑis ⁊cͣGal̓. iiij. At vbi venit plenitudo tē poris ⁊cͣ. Augꝰ. Multi dicūt quare non an̄ veīt xp̄ſ. qꝛ n̄dū venerat pleītudo tꝑis mode rāte illo ꝑ quē facta ſūt oīa tꝑa. Deniqꝫ vbi venit plenitudo tꝑis. venit ille q̇ nos libera uit a tꝑe. Liberati aūt a tꝑe vēturi ſumꝰ ad illam eternitatē vbi nullū eſt tꝑs. Tertio ex ꝑte vulneris ⁊ morbi vniuerſalis. Quoniā enī morbꝰ erat vniuerſalis. oportunuꝫ fuit vniuerſalē exhiberi medicinā. Un̄ d̓t Aug. ꝙ tūc magnus venit medicus qn̄ ꝑ totum mundū magnꝰ iacebat egrotus. Un̄ eccl̓ia in ſeptē antiphonis qͥ cantant̉ an̄ natiuitatē dn̄i on̄dit multiplicitatē ſui morbi. ⁊ ad quē libet petit remediū medici. An̄ ſiquidem ad uentū filij dei ī carnē eramꝰ ignorantes ſiue ceci. penis eternis obligati. ſerui diaboli. ma la pctī ꝯſuetudine vincti. tenebris obuoluti. exules a patria ⁊ expulſi. id̓oqꝫ indigebamꝰ doctore. redemptore. liberatore. eductore. il luminatore ⁊ ſaluatore Quia igit̉ ignoran tes eramꝰ. ideo ab ip̄o doceri indigebamꝰ. Et ideo ſtatim in pͥma ātiphona clamamꝰ O ſapientia q̇ ex ore altiſſimi ꝓdijſti ⁊cͣ. veni ad docendū nos viā prudētie. Sꝫ paꝝ ꝓdeſ ſet ſi doceremur ⁊ nō redimeremur. ⁊ iō ab ip̄o redimi poſtulamꝰ cū in ſcd̓a clamamꝰ O adonay ⁊ dux domꝰ iſrael ⁊cͣ. veni ad re dimendū nos in brachio extēto. Sꝫ q̇d ꝓdeſ ſet ſi eſſemꝰ docti ⁊ redēpti. ſi adhuc poſt re demptionē detineremur captiui. ⁊ ideo libe rari petimꝰ cū in tertia clamamꝰ. O radix yeſſe ⁊cͣ. veni ad liberandū nos. iam noli tar dare. Sed quid ꝓdeſſet captiuis ſi eſſent re dempti ⁊ liberati. ſed tamē nondū eſſent ab omni vinculo abſoluti. vt ſcꝫ ſue poteſtatis eſſent ⁊ libere qͣ vellent ire poſſent. parū igit̉ ꝓdeſſet ſi nos redemiſſet ⁊ liberaſſet. ſꝫ tn̄ ad huc vinctos retineret. ⁊ ideo ab oībꝰ peccati vinculis educi petimꝰ. cū in qͣrta clamamꝰ. O clauis dauid⁊c. veni ⁊ educ vinctos de domo carceris. ſedentes in tenebris et vm bra mortis. Sꝫ qꝛ illi qͥ diu fuerūt in carcere habēt oculos tenebratos nec clare vid̓re poſ ſunt. ideo poſt abſolutionē a carcere. reſtat De aduentu domini nos eſſe illuminā dos vt videamꝰ qͦ ire d̓be amus. ⁊ iō in qͣnta clamamꝰ O oriēs ſplen dor lucis ⁊cͣ. veni ⁊ illuīa ſedētes ī tenebris et vmbra mortis. ſꝫ ſi eſſemꝰ docti. redēpti ⁊ ab inimicis penitꝰ liberati ⁊ illuīati. qd̓ valeret niſi deberemꝰ ſaluari. ⁊ iō ī duabꝰ ſeqͥntibuſ ſaluari petimꝰ cū dicimꝰ. O rex gētiū veni ⁊ ſalua hoīem quē de limo formaſti. Iteꝫ. O emanuel ⁊cͣ. veni ad ſal. nos dn̄e deꝰ noſter. In pͥma āt petimꝰ ſalutē gētiū. Un̄ d̓r. O rex gētiū. In ſcd̓a ſalutē iudeoꝝ qͥbꝰ d̓s d̓de rat legē. Un̄ d̓r. O emanuel dux ⁊ legif. no. C ¶ Utilitas āt aduētꝰ xp̄i a diuerſis ſā ctis diuerſimode aſſigt. Ip̄e nāqꝫ d̓s ſic̄ ptꝫ Luc. iiij ꝓpt̓ ſeptē vtilitates ſe veīſſe ⁊ miſſū eſſe teſtat̉ dicens. Spus dn̄i ſuꝑ me ⁊cͣ. vbi ꝑ ordinē d̓t ſe eſſe miſſū ad paupeꝝ ꝯſolatōeꝫ ad ꝯiritoꝝ ſanatōꝫ. ad captiuoꝝ liberatōeꝫ ad indoctoꝝ illuīatōꝫ. ad pctōꝝ remiſſione. ad totiꝰ hūani generis redeptōꝫ. ad meritoꝝ retributiōꝫ. Augꝰ. āt ponit tres vtilitateſ ad uentꝰ xp̄i dicēs. In ſeculo iſto maligno q̇d abudat niſi naſci. laborare ⁊ mori. Hec ſūt mercimonia regiōis nrē. ⁊ ad tales merces mercator ille d̓ſcēdit Et qꝛ oīs mercator dat ⁊ accipit. dat qd̓ hꝫ. ⁊ accipit qd̓ nō hꝫ. Xp̄s ī iſta mercatura dedit ⁊ accepit. Accepit qd̓ hͦ abundat.ſ. naſci laborare ⁊ mori. Dedit re naſci. reſurgere. ⁊ ī eternū regnare. Idē. Ue nit ad nos celeſtis negociator accipeꝯtume liā ⁊ dare honorē. ſubire mortē ⁊ dare vitaꝫ. baurire ignominiā ⁊ dare gl̓iam. ¶ Greg aut ponit qͣttuor vtilitates ſiue cās ſui aduē tus dicēs. Studebāt oēs ſuꝑbi d̓ adā ſtirpe ꝓgeniti. ꝓſpera vite pn̄tis appetere. aduerſa deuitare. obꝓbria fugere. gl̓aꝫ appetere. Ue nit int̓ eos incarnatꝰ dn̄s aduerſa appetens. ꝓſꝑa ſpernes. obꝓbria amplectēs. gloriā fu gies Idē. Xp̄s expectatꝰ venit. venies noua docuit. doces noua mirabilia exercuit. mi ra faciēs praua tolerauit. ¶ Bern̄. qͣꝫ alias ponit dicēs. Triplici morbo miſerabilit̓ la boramꝰ. nā ⁊ faciles ſumꝰ ad ſeducēdū. de biles ad oꝑandū. ⁊ fragiles ad reſiſtēdum. Si diſcernere volumꝰ int̓bonū ⁊ malū de cipimur. ſi tēptamꝰ facere bonū deficimus. ſi conamur reſiſtere malo ſuꝑamur. Neceſ ſariꝰ eſt ꝓinde ſaluatoris aduētꝰ vt ī nobis ꝑ fidē hītas illuīet cecitatē nr̄am. ⁊ nob̓cuꝫ manes adiuuet infirmitatē nrām. ⁊ ꝓ nobiſ ſtās fragilitate nr̄aꝫ ꝓtegat ⁊ ꝓpugnet. Hec Bern̄. D ¶ Circa ſcd̓m aduētu.ſ. ad iu diciū duo vidēda ſūt.ſ. An̄cedētia iudicium ⁊ cōcomitatia. An̄cedentia ſunt tria.ſ. ſigna terribilia. antxp̄i fallacia. ⁊ ignis vehe mētia Signa aūt terribilia p̄cedētia iudicium po nunt̉ qn̄qꝫ. Luc̄. xxj. Erūt ſigͣ in ſole ⁊ luna ⁊ in ſtellis ⁊ in terris p̄ſſura gentiū p̄ ꝯfuſione ſonitꝰ maris ⁊ fluctuū. Tria ſigͣ pͥma deter mināt̉ Apo. vj. Sol factꝰ ē niger tāqͣꝫ ſaccꝰ cilicinꝰ. ⁊ lūa fctā eſt ſic̄ ſanguis. ⁊ ſtelle d̓ ce lo ceciderūt ſuꝑ terrā Sol igit̉ d̓r obſcurari vel qͣntū ad ſui luis pͥuatōꝫ. vt patre famili as.i. hoīe moriēte qͣſi lugere videat̉. vl̓ qͣntuꝫ ad maioris lucis.i. claritatis xp̄i ſuꝑuetiōeꝫ. vel q̄ntū ad metaphoricā locutōꝫ. qꝛ ẜm Au guſtinū. tā ſeuera erit vindicta diuīa ꝙ etiaꝫ ſol ip̄aꝫ reſpicere nō audebit. vl̓ qͣntū ad my ſtica ſigͥficatōꝫ. qꝛ ſol iuſticie xp̄s tūc obſcu ratꝰ erit. qꝛ nullꝰ ip̄m ꝯfiteri audebit. Celum āt d̓r hͨ aereū. ⁊ ſtelle vocāt̉ aſſub q̇ hn̄t ſil̓itu dinē ſtellaꝝ. ⁊ dicūt̉ ſtelle cadere de celo ẜm vulgi opinionē qn̄ aſſub deſcēdit. Un̄ ⁊ ſcri ptura ꝯformat ſe cōi modo loq̄ndi. Tūc ei maxie fiet talis imp̄ſſio quia ignea qualitaſ abudabit. ⁊ hͦ faciet dn̄s ad terrorē pctōrum Ul̓ ſtelle dicuntur cadere qꝛ igneas comas emittet. vl̓ qꝛ multi q̇ videbāt̉ ſtelle de eccl̓ia cadēt. vl̓ qꝛ retrahēt lumē ſuū vt mīme vide ant̉. De qͣrto ſigno qḋ erit p̄ſſura ī terris le git̉ Matth̓. xxiiij. Erit tūc tribulatio qualis nūqꝫ fuit ab initio mūdi ⁊cͣ. Quintū ſignuꝫ ſcꝫ ꝯfuſionē maris q̇dā exiſtimāt eſſe ꝙ ma re cū magno fragore ꝑibit a pͥſtina qͣlitate ẜꝫ illud Apoc̄. xxj. Et mare iāno eſt. Ul̓ ẜm ali os ille ſonitꝰ erit quiā nō ſine murmure ma gno. xl. cubitis ſuꝑ mōtes eleuabit̉. ⁊ poſtea deprimet̉. Uel ad lram ẜm Gregorium tūc fiet noua ⁊ inaudita maris ⁊ fluctuū ꝑtur batio. ¶ Hieronymus aūt in annalibꝰ he breorum inuenit. xv. ligna p̄cedentia iudici um. Sꝫ vtrū ꝯtinue futura ſint an interpo De aduentu domini latim nō exp̄ſſit. Prima die eriget ſe mare. xl. cubitis ſuꝑ altitudinē motiū ſtās in loco ſuo qͣſi murꝰ Scd̓a die tantū deſcēdꝫ vt vix videri poſſit. Tertia die marine belue appa rentes ſuꝑ mare dabūt mugitꝰ vſqꝫ ad celū ⁊ eaꝝ mugitꝰ ſolꝰ deꝰ intelliget. Quarta die ardebit mare ⁊ aqua. Quīta arbores ⁊ her be dabūt rorē ſanguineū. In hac etiā quīta die vt alij aſſerūt omīa volatilia celi ꝯgrega bunt̉ in campis. vnūqd̓qꝫ genꝰ in ordīe ſuo no guſtātia nec bibētia. ſꝫ vicinū aduentum iudicis formidātia. Sexta ruēt edificia. In hac etiā ſexta die vt d̓r fulmina ignea ſurgēt ab occaſu ſolis ꝯtra faciē firmamēti vſꝫ ad ortū ꝯcurrētia. Septima petre ad inuicem collident̉ ⁊ in qͣttuor ꝑtes ſcindent̉. ⁊ vna q̄qꝫ ꝑs vt d̓r collidet altera. neſcietqꝫ hōſonū il lum ſed tantū deꝰ. Octaua fiet general̓ ter remotꝰ. q̇ adeo erūt magnꝰ vt d̓r ꝙ nullꝰ hō nullū animalſtare poterit ſꝫ ad ſolū omnia ꝓſternent̉. Nona eabit̉ terra ⁊ oēs motes ⁊ colles in puluerē redigent̉. Decima exibunt hoīes de cauernis. ⁊ ibut velut amētes. nec mutuo ſibi loq̄ poterūt. Undecima ſurgēt oſſa mortuoꝝ ⁊ ſtabūt ſuꝑ ſepulcra. oīa enī ſepulcra ab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſum ſol̓ aperient̉ vt inde mortui exire valeāt. Duod̓ cima cadēt ſtelle oīa eī ſydera errātia ⁊ ſtatī onaria ſpargēt ex ſe igneas comas. ⁊ iteruꝫ tūc valde generabunt̉ aſſub. In hac etiam die d̓r ꝙ oīa aīalia veniēt ad capos mugiē tia. nec guſtātia nec bibētia. Tredecima mo riēt̉ viuētes vt cū mortuis reſurgāt. Quar tadecīā ardebit celū ⁊ terra. Quintādecīā fi et celū nouū ⁊ terra noua ⁊ reſurgēt omēs. E ¶ Scd̓m qd̓ p̄cedet iudicium erit antixp̄i fallacia. Ip̄e ei oēs deciꝑe cōnabit̉ quattu or modis. Prio ꝑ callidā ſuaſionē ſiue ſcri pturaꝝ falſam expoſitōꝫ. Nitet̉ ei ꝑſuadere ⁊ ex ſcriptura firmare ſe eſſe meſſiam in lege ꝓmiſſū. Un̄ ⁊ legē xp̄i deſtruet ⁊ ſuā ſtatuet pſal. Cōſtitue dn̄e legiſlatorē ſuꝑ eos ⁊cͣ. gla ſa.i. antixp̄m legis praue latorē. Danielis. xx Et dabūt abomīatōꝫ ⁊ deſolatiōem templi. Gloſa. Antichriſtꝰ in tēplo dei ſedebit qͣi d̓s vt lege dei auferat. Scd̓o ꝑ mira cl̓oꝝ oꝑationē. ij. Theẜ. ij. Cuiꝰ aduētꝰ erit ẜm oꝑatōꝫ ſathane ī oībꝰ v̓bis ⁊ ſignis ⁊ ꝓdigijs ⁊ mē dacijs. Apoc. xiii. Fec̄ ſigͣ vt etiā ignē facerꝫ de celo in terrā deſcēdere. Glo. Ut apl̓is da tus eſt ſpūſſanctꝰ in ſpē ignis. ⁊ illi dabūt ſpi ritū malignū in ſpē ignis. Tertio ꝑ donoꝝ largitiōꝫ. Dan̄. xi. Dabit eis ptātē in ml̓tiſ ⁊ terrā diuidet gͣtuito. Glo. Antixp̄s deceptiſ dona ml̓ta dabit ⁊ terrā ſuo exercitui diuidꝫ Quos ei ſuo terrore ſubiugare nō poterit. auaricia ſubiugabit. Quarto ꝑ tormētorū illationē. Dan̄. viii. Supra qͣꝫ credi pōt vni uerſa vaſtabit. Itē Gregoriꝰ loquēs d̓ anti xp̄o. Robuſtos q̇ppe iterficit cū eos q̇ mēte iuicti ſūt corꝑalit̓ vincit ¶ Tertiū qd̓ p̄cedꝫ iudiciū erit ignis vehemētia. q̄ q̇dem p̄cedet faciē iudīcis. Illū ei ignē emittet deꝰ. Prīo ꝓpt̓ md̓i inouatōꝫ. purgabit eī ⁊ renouabit oīa elementa. Un̄ ⁊ ad inſtar aq̄ diluuū. xv cubitis mōtibꝰ altior erit. ſic̄ d̓r ī hiſtoria ſco laſtica. qꝛ oꝑa hoīm tatū aſcendere poterāt. Scd̓o ꝓpt̓ hoīm purgatōꝫ. qꝛ illis q̇ tunc vi ui reꝑient̉ erit loco purgatorii. Tertio ꝓpter maiorē dānatoꝝ cruciatiōꝫ. Quarto ꝓpter maiorē ſctōꝝ illuīatōꝫ. Nā ẜm baſiliū d̓s fa cta md̓i purgatōe diuidet calorē a ſplēdore. ⁊ totū calorē mittet ad regionē dānatorū vt ampliꝰ crucient̉. ⁊ totū ſplēdorē ad regioneꝫ beatoꝝ vt ampliꝰ iocūdent̉ F ¶ Conco mitatia āt iudiciū erūt pl̓a. Primū eſt diſce ptatio iudicis. Iudex eī in vallē Ioſaphat deſcēdet ⁊ bonos ⁊ malos iudicabit. bonos a dextris ⁊ malos a ſiniſtris ſtatuet. Et cre dēdū eſt ī hͦ loco eminēti eū eē futuꝝ vn̄ cete ripoterūt eū videre. Nec entelligendū eſt ꝙ oēs intra illā valliculā ꝯcludāt̉. qꝛ hͦ eſſꝫ ꝑue rile vt dic̄ hieronimꝰ. ſꝫ ꝙ erūt ibi ⁊ ī locis cir cuiacētibꝰ. In parua aut terra īnumerabi lia milia hoīm eē pn̄t maxīe qn̄ ꝯſtringunt̉ Et ſi neceſſe fuerit electi erūt ī aere corporuꝫ agilitate. dānati v̓o etiā eſſe poterūt diuina ſuſpēdente v̓tute. Et tūc iudex cū mal̓ diſce ptabit ⁊ eos ꝓ oꝑibꝰ miſcd̓ie q̇ nō habuerūt obiurgabit. Et tūc oēs ſuꝑ ſe plāgēt ẜm qd̓ on̄dit Chryſoſtomꝰ ſuꝑ Mattheū dicens. Plangēt ſe iudei videntes viuentē ⁊ viuifi a 2 De aduentu domini cantē. quē qͣi hoīeꝫ mortuū exiſtimabāt. ⁊ cō uincētes ſe de corꝑe vulneratū ſcelꝰ ſuū d̓ne gare n̄ poterūt. Plāgēt ſe ⁊ gētiles q̇ varijs diſputato. bꝰ ph̓oꝝ decepti irrōnabilē ſtulti ciā putauerūt eē deū colere crucifixū. Plan gēt ſe xp̄iani pctōres. q̇ magͦ dilexerūt md̓m qꝫ deū vel xp̄m. Plāgēt ſe heretici q̇ puꝝ ho minē crucifixū dixerūt. cū videāt ip̄m eſſe iu dicē in quē cōpunxerūt iudei. Plāgēt ſe oēſ tribꝰ t̓re. qꝛ nec reſiſtēdi v̓tꝰ eſt ꝯͣ eū. nͨ fugiē di facultas an̄ facie eiꝰ eſt. nec pnīe locꝰ. nec ſatiſfactōis tꝑs. ex anguſtia enī oīm reꝝ nil eis remanet p̄ter luctu G ¶ Scd̓m ē diſ ferētia ordīs. Nā ſicut d̓t Grego. in iudicio qͣttuor erūt ordines. duo ex ꝑte reproborū. et duo ex ꝑte electoꝝ. Alii ei iudicāt̉ ⁊ ꝑeunt. ſic̄ hi qͥbꝰ dicet̉. Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi mā ducare ⁊cͣ. Alii v̓o nō iudicant̉ ⁊ ꝑeunt. ſicut hu de q̇bꝰ dicit̉. Qui nō crediderit iā iud ca tus eſt. Qꝛ nec iudicis v̓ba ꝑcipiunt. q̇ eiꝰ fi dem nec v̓botenꝰ ẜuare voluerūt. Alii iudi cant̉ ⁊ regnāt. ſic̄ hi q̇bus dicet̉. Eſuriui ⁊ de diſtis mihi māducare ⁊cͣ. Alii nō iudicāt̉ et regnāt. ſic̄ viri ꝑfecti q̇ alios iudicabūt. n̄ ꝙ ſnīam ferāt. qꝛ hoc ſoliꝰ iudicis eſt. ſꝫ dicunt̉ iudicare.i. iudicāti aſſiſtere. Et illa aſſiſtētia erit pͥmo ad ſctōꝝ honorēMagnꝰ eī honor erit cū iudice ſeſſionē brē. Iuxta qḋ ꝓmiſit dn̄s Math̓. xix. dicēs. Sedebitis ſuꝑ ſedes ⁊cͣ. Scd̓o ad ſnīe ꝯfirmatōꝫ. ſnīam enī iudi cis approbabūt. ſic̄ aliqn̄ illi q̇ iudicanti aſſi ſtunt eiꝰ ſnīam approbāt. ⁊ ad ip̄am approbā dā ſubſcribūt. Pſal. Ut faciat in eis iudici um ꝯſcriptū ⁊cͣ. Tertio ad maloꝝ ꝯdēnatō ne. qͣs q̇dē ꝯdēnabūt ex vite ſue ꝯꝑatōe. H ¶ Tertiū eſt inſignia paſſiōis ſ. crux. claui. ⁊ cicatrices in corꝑe. Hec eī erūt pͥmo in on̄ ſionē ſue gl̓ioſe victorie. ⁊ ideo in excellentia gl̓ie apparebūt. Vn̄ Chry. ſuꝑ Mat. Crux ⁊ cicatrices radiis ſolis erūt lucidiores Idē Cōſidera qͣnta ſit v̓tꝰ crucis. ſol obſcurabit̉ ⁊ luna nō dabit lumē ſuū. vt diſcas qͣntum crux luna lucidior ⁊ ſole p̄clarior eſt. Scd̓o ī on̄ſionē ſue miſcd̓ie. vt ex hoc on̄dat̉ qͣꝫ mi ſericordit̓ boni ſint ſaluati. Tertio in on̄ſiōꝫ ſue iuſticie. vt ex hoc on̄dat̉ qͣꝫ iuſtiſſime reꝓ bi ſint dānati. qꝛ ſcꝫ tantū p̄ciū ſui ſanguinis ꝯtempſerunt. Un̄ in hͨ v̓ba eis exprobrabit. vt dicit Chryſo. ſuꝑMaſth̓. dicens. Ego ꝓ pter vos homo factꝰ ſum. ꝓpter vos alliga tus ſum ⁊ deluſus ⁊ ceſus ⁊ crucifixꝰ. vbi eſt tantaꝝ iniuriaꝝ meaꝝ fructꝰ. Ecce p̄ciū ſan guinis mei qḋ dedi ꝓ redēptiōe aīaꝝ veſtra rū. vbi eſt ſeruitꝰ veſtra quaꝫ mihi ꝓ precio ſanguinis mei dediſtis. Ego ſuꝑ gl̓iaꝫ meā vos habui. cū eſſem deꝰ apparēs ho. ⁊ vilio rem me oībꝰ rebꝰ vr̄is feciſtis. Nā oēm rem viliſſimā terre āpliꝰ dilexiſtis qͣꝫ iuſticiā me am ⁊ fidē Hec Chryẜ. I ¶ Quartuꝫ eſt ſeueritas iudicātis Nō enī flectet̉ timore qꝛ oīpotes eſt. Chryſoſtomꝰ. Nō reſiſtēdi v̓tꝰ eſt ꝯtra eū nec fugiedi facultas ⁊cͣ. Nec mu nere poterit corrupi. qꝛ ditiſſimꝰ eſt. Bern̄. Uenies veniet dies illa in qͣ plus valebunt pura corda qͣꝫ aſtuta v̓ba. ⁊ ꝯſcientia bona qꝫ marſupīa plena. Ille enī eſt q̇ nō fallet̉ v̓ bis. nec flectet̉ donis. Itē Augꝰ. Expectat̉ dies iudicii ⁊ aderit ille eqͥſſimꝰ iudex q̇ nul lius potētis ꝑſonā accipit. cuiꝰ palatiū auro ⁊ argēto nullꝰ ep̄us vel abbas vl̓ comes cor ruꝑe poterit Nec odio qꝛ optimꝰ eſt. In eū enī qꝛ optimꝰ ē odiū cadere nō p̄t. Sapīe. ri Nihil odiſti eoꝝ que feciſti. Nec amore. qͥa iuſtiſſimꝰ eſt. Un̄ etiā frēs ſuos.i. falſos xp̄i anos nō liberabit. Pſal. Frater n̄ redimet Nec errore. quia ſapientiſſimꝰ eſt. Leo pa pa. Iſta eſt ſcientia ſummi iudicis. iſte ē tre mendus aſpectus cui peruiū eſt oē ſoliduꝫ. ⁊ apertū omne ſecretū. cui obſcura clarent muta reſpondent ſilentiū confitet̉. ⁊ ſine vo ce mens loquit̉ Et ideo cum eiꝰ ſapientia ſit talis ⁊ tanta. ꝯtra ip̄iꝰ ſapientiā nil valebūt allegatōes aduocatoꝝ nec ſophiſmata phi loſophoꝝ. nec p̄clariſſima eloqͥa oratoꝝ. nec aſtutie v̓ſutoꝝ. De his qͣttuor ſic dic̄ Hie ron ymꝰ. Quāti illic elinguēs ⁊ muti felicio res loquacibus erunt. qͦ ad pͥmum. quanti naſtores ph̓is. q̇ ad ſecūdū. quāti ruſtici ora toribꝰ. q̇ ad tertiū. quanti hebetes argutiis p̄ ferēdi ſunt ciceronis. qͦ ad quartū. k ¶ Quintū eſt accuſator terribil̓. Tres eīm tūc accuſatores ꝯpctōres ſtabūt. Primꝰ eſt De aduentu domini dyabolꝰ q̇ tūc acculabit. Augꝰ. Preſto tūc erit dyabolꝰ recitās v̓ba ꝓfeſſiōis noſtre. et obijciēs nobis quecūqꝫ fecimꝰ. ⁊ in qͣ loco ⁊ in qͣ hora peccauimꝰ. ⁊ q̇d boni tūc facere d̓ buimus. Dicturꝰ eſt eī ille aduerſariꝰ Eq̇ſſi me iudex iudica iſtū meū eſſe ob culpā q̇ tu us eſſe noluit ꝑ grām. tuꝰ eſt ꝑ naturā. meꝰ ꝑ miſeriā. tuꝰ ob paſſionē. meꝰ ob ſuaſioneꝫ tibi inobediēs. mihi obediēs. a te accepit im mortalitatis ſtolā. a me accepit hāc panno ſam qua indutꝰ eſt tunicā. tua veſtē dimiſit. cū mea hūc venit. Equiſſime iudex iudica il lum meū eſſe ⁊ mecudamnandū eſſe. Heu heu poterit ne talis aꝑire os q̇ talis inuenit̉ vt iuſte cū dyabolo deputet̉. Hec Auguſti. Secūdꝰ accuſator erit ꝓpriū ſcelꝰ. pct̄ā eim ꝓpria vnūquēqꝫ accuſabūt Sap̄. iiij. Ueni ent in cogitatōe pctoꝝ ſuoꝝ timidi ⁊ tra du cent illos ex aduerſo iniquitates eoꝝ Bern̄. Tūc loquētiā ſil̓ eiꝰ oꝑa dicēt. Tu nos egi ſti. oꝑa tua ſumꝰ. nō te deſeremꝰ. ſꝫ ſꝑ tecum erimꝰ. ⁊ tecū ad iudiciū ꝑgemꝰ. Multiſqꝫ ⁊ multiplicibꝰ criminibꝰ eū accuſabūt. Terti us accuſator erit totꝰ mūdus. Gregoriꝰ Si q̄ris qͣs te accuſabit. dico totꝰ mūdꝰ. Offen ſo enī creatore offendit̉ totꝰ mūdus. Chryẜ. ſuꝑ Matth. In illo die nihil eſt qḋ reſpōde amus. vbi celuꝫ ⁊ terra aqͣ ſol ⁊ luna dies et noctes ⁊ totꝰ mūdus ſtabūt an̄ deū aduerſꝰ nos ī teſtimoniū peccatoꝝ noſtroꝝ ⁊ ſi om nia tacerēt ip̄e tn̄ cogitatōes noſtre ⁊ opera ſpēalit̓ ſtabūt aduerſus nos an̄ deū nos for titer accuſantes L ¶ Sextū eſt teſtis in fallibilis. Tres eī teſtes tūc aduerſum ſe ha bebit pct̄ōr. Vnū ſupra ſe habebit pctōr.ſ. de um q̄ erit iudex ⁊ teſtis. Hiere. xxix. Ego ſuꝫ iudex ⁊ teſtis dic̄ dn̄s. Aliū intra fe.ſ. ꝯſcīam Augꝰ. Quiſquis futuꝝ iudicē times. pn̄tē ꝯſcīam corrige. Sermo enī tue cauſe teſtīo niū ꝯſciētie tue. Tertiū iuxta ſe.ſ. ꝓpriū an gelū ad cuſtodiā deputatū. q̇ tanqͣꝫ ꝯſciꝰ oī um que fecit ꝯtra eū teſtimoniū perhibebꝫ Iob. xx. Reuelabūt celi.i. angeli iniq̇tatē etꝭ ¶ Septimū eſt artatio pctōris De hoc ſic. d̓t Gregoriꝰ. Oqꝫ anguſte erūt tūc vie reꝓ bis. ſuꝑius erit iudex iratꝰ. inferiꝰ horreduꝫ chaos. a dextris peccata accuſantia. a ſini ſtris infinita demoniā ad ſuppliciū trahētia intus ꝯſcīa vrens. foris mūdꝰ ardēs. Miẜ pctor ſic dep̄henſus q̇ fugiet. latere erit īpoſ ſibile. apparere intolerabile. ¶ Octauuꝫ eſt ſnīa irreuocabilis. Illa enī ſnīa nunqͣꝫ po terit reuocari. nec ab illa poterit appellari. Triplici enī de cauſa appellatio in cauẜ iu dicialibꝰ nō recipit̉. Primo ꝓpter iudicis ex cellentiā. Un̄ a rege ferēte ſnīam appellari ī regno ſuo nō pōt. qꝛ in regno ſuo nullū ſu pra ſe habet. Similit̓ nec ab imꝑatore vl̓ pa pa poteſt appellari. Scd̓o ꝓpter crimīs eui dentiā. qꝛ qn̄ crimē notoriū eſt nō p̄t appella ri. Tertio ꝓpter rem nō differendā. qꝛ res n̄ recipit dilatōem qꝛ forte ex dilatōe detrimē tum pateret̉. Sil̓r ꝓpter hāc triplicē rōnem ab illa ſnīa nō poterit appellari Primo ꝓpt̓ iudicis excellentiā. quia iudex ille nulluꝫ ſu pra ſe hꝫ. ſed ip̄e omnes excedit eternitate. di gnitate ⁊ poteſtate. Un̄ ab imꝑatore vl̓ pa pa poſſet aliquo mō appellari ad deū. a deo aūt ad nullū licet. qꝛ ſupra ſe nullū habꝫ Se cūdo ꝓpter criminis euidentiā. oīa enī ſcele ra ⁊ crimina reproboꝝ ibidē nota erūt ⁊ ma nifeſta. Hiero. Aderit illa dies in qͣ facta no ſtra quaſi in quadā tabula picta demōſtra bunt̉. Tertio ꝓpter rē nō differēdā. nihil eīm qd̓ ibi agit̉ dilatiōem patit̉ ſꝫ oīa in momen to in ictu oculi ꝑagunt̉. A ¶ De ſancto Andrea apl̓o Noreas īterpre tat̉ decorꝰ. vl̓ rn̄dēs vel viril̓. ab an dron qd̓ eſt vir. Ul̓ d̓r andreas qͣſi antropos.i. homo. ab ana qd̓ eſt ſurſum. et tropos qd̓ eſt ꝯuerſio qͣſi ſurſuꝫ ad celeſtia ꝯuerſus. ⁊ ad ſuū creatorē erectus. Fuit er go decorus in vita. reſpondens in ſapienti doctrina. virilis in pena. ⁊ antropos in glo ria. Eius paſſionem p̄ſbyteri ⁊ dyacones achaye. ſeu aſye ſicut oculis ſuis viderāt cō ſcripſerunt. B Adreas ⁊ quidā alij diſcipuli tri bus vicibꝰ a dn̄o ſūt vocati Prio De ſancto Andrea enī vocauit eos ad ſui noticiā. Sicut qn̄ ſtā te andrea die quādā cū Ioh̓e magiſtro ſuo ⁊ alio ꝯdiſcipulo audiuit a Ioh̓e. Ecce ag nus dei. ecce q̇ tol. ⁊cͣ. Et ſtatim cū alio diſci pulo venit ⁊ vidit vbi manebat ih̓s. ⁊ manſe rūt apud illū die illo. Inueniēſqꝫ Andreas frēm ſuū ſymonē adduxit eū ad ieſum. Se quēti aūt die ad piſcatōis oꝑa rediert̉. Pꝰ modū ſcd̓o vocauit eos ad ſui familiarita tem ſic̄ cū die q̇dā turbis irruētibꝰ ad Ih̓m tuxta ſtagnū genezareih qḋ d̓r mare galilee nauim intrauit ſymonis ⁊ andree. et capta multitudine magna piſciū. vocatiſqꝫ Iaco bo ⁊ Iohanne q̇ erat in alia naui ſecuti ſūt eū ⁊ iteꝝ ad ꝓpria redierūt. Sꝫ poſtea tertio ⁊ vltio vocauit eos ad ſui diſcipulatū. ſicut qn̄ ambulāte ieſu iuxia idē littꝰ vocauit eos de piſcatōe dicēs. Uenite pꝰ me faciā vos ⁊cͣ Qui relictis oībꝰ ſecuti ſūt eū. eiqꝫ ſꝑ pꝰ mo dū adheſerūt. nec vltra ad ꝓpria redierunt. Nihilominꝰ tn̄ vocauit andreā ⁊ qͣſdā de ſu is diſcipulis ad apoſtolatū. de qͣ vocatōe d̓r Marc. iij. Uocauit ad ſe qͣs voluit ipſe. et venerūt ad eū. ⁊ fec̄ vt eſſent duodecim cum eo C ¶ Poſt aſcēſione dn̄i diuiſis apo ſtolis Andreas apud ſcithiam. Mattheuſ vo apd̓ mirmidoniā p̄dicauit. Uiri aūt illi p̄dicatōꝫ mathei penitꝰ reſpūētes ei oculos eruerūt. ⁊ vinctū incarcerauerūt. poſt pau cos dies occidere eū diſponētes Interea an gelus dn̄i ſctō andree apparuit ⁊ mirmido niā ad ſctūm matheū ire p̄cepit. Quo rn̄dē te ſe viā neſcire. iuſſit vt ad ripā maris iret. ⁊ ad pͥma naue quā inueniret intraret. Qui velociꝰ iuſſa cōplens ad vrbe p̄dictā veīt an gelo duce. ⁊ ꝓſꝑo vēto flāte. ⁊ inuēto aperto carcere ſctī mathei. eoqꝫ viſo fleuit pl̓imum ⁊ orauit. Tūc dn̄s mattheo reddidit bn̄fici um duoꝝ luminū qͥbꝰ euꝫ pͥuauerat neqͣcia pctōꝝ. Matheꝰ aūt abinde receſſit. ⁊ anthi ochia venit. Andrea vo mirmidonie rema nēte. irati illi de euaſiōe ſctī mathei andreaꝫ apprehendūt ⁊ ꝑ plateas ligatis manibꝰ per trahūt. Cūqꝫ eiꝰ ſanguis efflueret ꝓ eis ora uit. ⁊ ad xp̄m eos ſua oratōe ꝯuertit inde in orbatione mathei ⁊ reſtitutōne duoꝝ lumi nū ꝑ andreā nō puto dignū fidei. ne in tāto euangeliſta minoratio infima denotet̉. qua ſi ſibi nō potuerit obtinere qd̓ andreas ei taꝫ facile impetrauit ¶ Quidā iuuenis nobiliſ dū inuitis ꝑentibꝰ. apl̓o adheſiſſet parentes eiꝰ domū in qͣ morabat̉ cū apl̓o ſuccēderūt. Cūqꝫ iam in altū flamma ſuccreſceret. puer accepta ampulla ſuꝑ ignē aquam ſparſit. ⁊ ſtatim ignē exuinxit. Illis aūt dicentibꝰ filiꝰ noſter magꝰ effectꝰ eſt. dum ꝑ ſcalas vellent aſcēdere adeo ſūt excecati vt ip̄as ſcalas pe nitꝰ nō viderēt. Tūc q̇dā exclamās ait. Ut q̇d vos ſtulto labore ꝯſumitis. deꝰ pugnat ꝓ eis. ⁊ vos nō videtis. Ceſſate iam ne ī vos ira dei deſeuiat. Multi ergo hoc videntes dn̄o crediderūt. Parētes v̓o eius poſt qͥnqͣ ginta dies mortui ī vno moaumēto ſūt po ſiti. ¶ Quedam mulier cuidā homīcid̓ cō iuncta cū parere non poſſet ſorori ſue dixit. Uade ⁊ ꝓ me dyanā dn̄am noſtrā inuoca. Cui inuocāti ait dyabolꝰ. Cur me īuocas. cū tibi ꝓdeſſe nō poſſim. Sꝫ vade ad andre am apl̓m q̇ ſororē tuā poterit adiuuare Ad quē cū iuiſſet ⁊ apl̓m ad ſororē ꝑiclitantem duxiſſꝫ. dixit ei apl̓s. Recte hͦ pateris. qꝛ ma le nupſiſti. doloſe ꝯcepiſti. ⁊ demōes ꝯſului ſti. Sꝫ tn̄ penite ⁊ in xp̄m crede ⁊ pueꝝ ꝓijce Qua credente abortiuū ꝓtulit ⁊ dolor ceſ ſauit. D ¶ Senex q̇dam noīe Nicolauſ adijt apl̓um dicens. Dn̄e ecce. lxx. anni vite mee ſunt in q̇bus ſꝑ luxurie deſeruiui. Ac cepi aūt aliqn̄ euāgeliū orās deum vt mihi amodo ꝯtinentiā largiret̉. Sed in ip̄o pec cato inueteratus. ⁊ a mala cōcupiſcētia ille ctus ſtatim ad opꝰ ſolitū reuertebar. Qua dam igit̉ vice ꝯcupiſcētia inflāmatꝰ oblituſ euāgeliū qd̓ ſuꝑ me poſueram ad lupanar iui. ſtatīqꝫ meretrix dixit mihi. Egredere ſe nex egredere. qꝛ angelꝰ dei es tu. ne me ꝯtin gas. neqꝫ huc accedere p̄ſumas. video eī ſu per te mirabilia. Stu pefactus ad v̓ba me raricis recolui ꝙ mecū euāgeliū detuliſſem Nūc igit̉ ſctē dei ꝓ ſalutē mea tua pīa orō ī tercedāt. Audiēs hͦ beatus andreas flere ce pit. ⁊ a tertia vſqꝫ ad nonā oraut Et ſurgēs De ſancto Andrea noluit comedere ſꝫ ait. Nō comedaꝫ donec ſciā ſi dn̄s miſerebit̉ huiꝰ ſenis. Cūqꝫ diebꝰ qͥnqꝫ ieiunaſſꝫ. venit vox ad andreā dicens. Obtines andrea ꝓ ſene. ſed ſicut ꝑ ieiunium maceraſti te. ſic ſe ⁊ ip̄e affligat ieiunijs vt ſal uetur. Sicqꝫ fecit ⁊ ſex mēſibꝰ in pane et aqͣ ieiunauit. ⁊ poſtmodū plenꝰ bonis oꝑbꝰ in pace req̇euit Uenit igit vox ad andream di cens. Per orōem tuā nicolaū quē ꝑdiderā acq̇ſiui ¶ Quidā iuuenis xp̄ianꝰ ſecretius ſancto Andree dixit. Mater mea pulcꝝ me vidēs de oꝑe me illicito temptauit Cui cum nullatenꝰ aſſentirē iudicē adijt. volēs in me crimen tante nequicie retorquere. Sed ora ꝓme ne moriar tam iniuſte. nam ⁊ accuſa tus penitꝰ reticebo malēs vitā ꝑdere qͣꝫ ma trē meam ita turpiter infamare. Iuuenis igit̉ ad iudiciū vocat̉. ⁊ illuc eū andreas ꝓſe quit̉. Accuſat ꝯſtāter mater filiū ꝙ ſe volue rit violare. Interrogatus pluries iuuenis an res taliter ſe haberet. nihil penitꝰ rn̄debat Tunc Andreas matri dixit. Crudeliſſima feminaꝝ que ꝑ tuā libidine vnicū filiū tuum vis ꝑimere. Tunc illa p̄poſito dixit. Domi ne huic homini filiꝰ meꝰ adheſit poſtqͣꝫ hoc agere voluit. ſed nequit. Iratus itaqꝫ iudex iuſſit pueꝝ in ſaccū linitū pice ⁊ bitumīe mit ti. ⁊ in flumine ꝓijci. Andreā vero in carcere reſeruari donec excogitaret ſuppliciū qͣ ꝑirꝫ. Sed orante andrea tonitruū horribile om nes terruit. ⁊ terremotus ingens cuncto? ꝓ ſtrauit. ⁊ mulier a fulmine ꝑcuſſa ⁊ arefacta corruit. Orantibꝰ aūt ceteris apoſtolum ne ꝑirent. orauit ꝓ eis ⁊ oīa ceſſauerūt Tunc p̄ poſitus credidit ⁊ domꝰ eiꝰ tota. ¶ Cū aūt apl̓us eſſet in ciuitate nicea dixerūt ei ciues ꝙ extra ciuitatē ſecus viam ſeptem demōēs erant. qui p̄tereuntes homines ꝯccidebant. Quibus ad iuſſum apoſtoli an̄ populū in ſpecie canu venientibus. p̄cepit vt illuc irent vbi nulli hominū nocere poſſent. Qui ſtatī euanuerūt Illi aūt homines hͦ viſo fidē xp̄ receperūt. ⁊ cum veniſſet ad portā alteriꝰ ci uitatis ecce q̇dā iuuenis mortuꝰ ferebatur. Querēte apl̓o q̇d ei accidiſſet. dictū eſt ei ꝙ leptem canes venerunt ⁊ eum in cubicl̓o ne cauerunt. Et lachrymās apoſtolꝰ ait. Scio dn̄e ꝙ fuerūt demōēs qͦs a nicea vrbe repuli Dixitqꝫ patri. Quid dabis mihi ſi ſuſcita uero filium tuū. Cui ille. Nil cariꝰ eo poſſi deo. ip̄m ergo tibi dabo. Et facta orōe ſurre xit ⁊ apoſtolo adheſit. ¶ Cū quidā viri nu mero quadraginta ad apl̓m nauigio veni rent. vt ab eo fidei doctrinaꝫ reciꝑent Ecce a dyabolo mare ꝯcitat̉. ⁊ omēs ꝑiter ſubmer gunt̉. Cū autē eoꝝ corꝑa ad littꝰ delata fuiſ ſent. an̄ apoſtolū deportant̉. ⁊ ab eo ꝯtinuo ſuſcitant̉. Qui omnia q̄ ſibi acciderant nar rauerūt Unde in quodā hymno ip̄ius legi tur. Quaterdenos iuuenes ſubmerſos ma ris fluctibus. vite reddidit vſibꝰ ¶ Itē ma giſter Ioh̓es beleth ait de feſto ſancti An orce. Sciendū eſt inquit ꝙ niger fuit colore barba ꝓlixa. ſtatura mediocris E ¶ Be atus igit̉ Andreas in achaya conſiſtens to tam ea eccleſijs impleuit. ac plurimos ad fi dem xp̄i conuertit. Uxorem quoqꝫ egee ꝓ cōſulis fidē xp̄i docuit ⁊ ſacro baptiſmatis fonte ip̄am regenerauit. Audiēs hͦ Egeas patras ciuitatē ingredit̉. compellens chriſti ānos ad ſacrificia idoloꝝ Cui occurrēs an dreas dixit. Oportebat vt tu qui iudex ho minū eſſe meruiſti in terris iudicē tuū qui ī celis eſt agnoſceres. ⁊ agnitū coleres. ⁊ colē do animuꝫ a falſis dijs penitus reuocares. Cui egeas. Tu es andreas qui ſuperſtitio ſam predicas ſectam. quam romani princi pes nuꝑ exterminari iuſſerūt. Ad quē An dreas. Romani p̓ncipes nondū cognoue runt quomodo filius dei veniens docuerit ydola eſſe demonia. que hec docent vt offen datur deus. vt offenſus ab eis auertatur. et auerſus nō exaudiat ⁊ nō exaudiendo ip̄i a dyabolo captiuent̉. ⁊ captiuati tamdiu de ludant̉ donec nudi de corpore exeant. nihil ſecum preter peccata portantes. Cui egeas Iſta vana Ieſus veſter p̄dicans crucis pa tibulo eſt affixus. Cui andreas Pro reſtau ratione noſtra non ꝓ culpa ſua crucis pati bulum ſponte ſuſcepit. Ad quem egeas di xit. Cum a ſuo diſcipulo fuerit traditus. ⁊ a iudeis tentus ⁊ a militibus crucifixus quo De ſancto Andrea modo tu dicis eū ſponte crucis ſubijſſe ſuꝑ pliciū. Tunc Andreas qͥnqꝫ rōibꝰ cepit on̄ dere xp̄m volūtarie paſſum fuiſſe.ſ. ex eo ꝙ paſſionem ſuam preuidit. ⁊ diſcipulis ſuis futuram predixit. Ecce inquiens aſcendi mus hieroſolyma ⁊c. Et ex eo ꝙ petro eū ab hͦ auertere cupiēti dure indignatꝰ fuit dicēs Uade poſt me ſathana ⁊c. Et ex eo ꝙ vtriuſ qꝫ ſcꝫ patiēdi ⁊ reſurgēdi ſe poteſtatē habere manifeſtauit dicens. Poteſtatē habeo po nendi animā meā ⁊ iterū ſumendi eā. Et ex eo ꝙ proditorem precognouit cū panem in tinctu ei dedit. nec tamen vitauit. Et ex eo ꝙ locum in quo proditorem venturuꝫ ſciebat elegit. Et his omnibus ſe interfuiſſe aſſeruit addiditqꝫ Andreas ꝙ myſteriuꝫ crucis ma gnum eſſet. Cui egeas Myſteriū dici n̄ po teſt. ſed ſupplicium. Uerūtamen niſi dictis meis obtemperaueris. ip̄m myſteriū ī te fa ciam experiri. Cui Andreas. Si crucis pa tibulum expaueſcerē. crucis gloriam non ꝑ dicarem. Audire autē te volo myſteriū cru cis ſi forte credas. ip̄m agnitū colas vt ſalue ris. F ¶ Tunc cepit ei myſteriū redem ptionis pandere. ⁊ qͣꝫ congruū ⁊ neceſſari ī fuerit quinqꝫ ratōnibus ꝑſuadere. Prima ratio eſt. ꝙ quia primus homo per lignum mortem intulerat p̄uaricando. congruum fuit vt ſecundus homo per lignum morteꝫ repelleret patiendo. Secunda ꝙ quia d̓ im maculata terra factus fuerat preuaricator. congruū fuit vt de immaculata naſceret̉ v̓ gine reconciliator. Tertia ꝙ quia adam ad cibum vetitū incōtinenter manus extende rat. congruum fuit vt ſecundus Adam in cruce immaculatas manꝰ extēderet. Quar ta ꝙ quia adam cibum ſuauem vetituꝫ gu ſtauerat. congruum fuit ad hoc ꝙ ꝯtrariuꝫ repelleret̉ contrario. vt xp̄s eſca fellea cibare tur. Quinta quia ad hoc ꝙ xp̄s nobis ſuaꝫ immortalitate conferret. congruū fuit vt no ſtram ſibi mortalitatem aſſumeret Niſi enī deus factus fuiſſet mortalis. homo non fie ret immortalis. Tunc egeas dixit. Hec va na tuis narra. ⁊ mihi obtempera dijſqꝫ om mpotentibus ſacrifica. Cui Andreas. Om npotenti deo agnuꝫ immaculatū quotidie offero. Qui poſtqͣꝫ a toto populo cōmeſtꝰ fuerit viuus ⁊ integer ꝑleuerat. Egea q̄mo do hoc fieret requirēte. dixit Andreas vt for mam diſcipuli aſſumeret. Cui egeas. Ego cum tormentis a te exigam huiꝰ rei noticiaꝫ Iratuſqꝫ iuſſit eum in carcere recludi Ma ne facto tribunali ſiſtitur. ⁊ ad ſacrificia ido lorum egeas eum iterum inuitare cepit di cēs. Niſi mihi obtemperaueris in ip̄aꝫ quā laudaſti crucem faciā te ſuſpendi. Cunqꝫ ei multa ſupplicia minaretur. reſpōdit. Quic quid tibi videtur in ſupplicijs maius excogi ta. Tanto enim regi meo ero acceptior. qͥn to fuero ꝓ nomine eius in tormētis conſtan tior. Tunc iuſſit eum a viginti hominibꝰ ce di. ⁊ ceſum manibus ⁊ pedibus cruci alliga ri. vt ſic longiorem reciꝑet cruciatū. Cunqꝫ duceret̉ ad crucē factus eſt ꝯcurſus ppl̓oruꝫ dicentiū. Innocens ſanguis eius ſine cau fadamnatur. Quos tamen rogauit apl̓uſ ne ſuū martyrium impedirēt. Uidēs autē andreas a longe crucē. ſalu auit eaꝫ dicens. Salue crux que in corꝑe xp̄i dedicata es. et ex membris eius tanqͣꝫ margaritis ornata. Anteqͣꝫ in te aſcenderet dn̄s timorē terrenū habuiſti. modo vero amorem celeſtem ob tinens ꝓ voto ſuſciperis. Securus igitur ⁊ gaudens venio ad te. vt tu exultans ſuſcipi as me diſcipulum eius qui pependit ī te. q̇a amator tuus ſemꝑ fui ⁊ deſideraui ample cti te. O bona crux que decorē ⁊ pulcritudī nem de membris domini ſuſcepiſti. diu deſi derata. ſolicite amata. ſine intermiſſione q̄ſi ta. ⁊ iam cōcupiſcenti animo preparata. ac cipe me ab hominibus. ⁊ redd̓ me magistro meo. vt per te me recipiat qui per te me rede mit. G ¶ Et hec dicens ſe exuit. ⁊ veſti menta carnificibus tradidit. Sicqꝫ eum in cruce vt iuſſum fuerat ſuſpenderunt. In qͣ biduo viuēs viginti milibus hominū aſtā num predicauit. Tunc minante turba egee mortem. ⁊ dicente virum ſanctum manſue tum ⁊ pium non debere ita pati. veīt vt ip̄m deponeret. Quem videns Andreas dixit. Quid tū ad nos veniſti egea. ſi ꝓ penitētia. De ſancto Andrea ip̄am conſequeris. ſi autem vt me deponas ſcias quia ego viuus de cruce nō deſcēdaꝫ. Iam enim video rege meum q̇ me expectat Et cū vellent euꝫ ſoluere. nullo modo pote rant ad eum ꝑtingere. quia ſtatim eoꝝ bra chia ſtupida reddebant̉. Uidens autē An oreas ꝙ plebs volebat eum deponere. hanc orōem in cruce fecit. vt dicit Auguſtinꝰ in li bro de penitentia. Ne me ꝑmittas domine deſcēdere viuū. ſed tempus eſt vt cōmendes terre corpus meū. tam diu enim iā portaui. iam tamdiu ſuꝑ commendatū vigilaui ⁊ la boraui ꝙ vellem iam ab ip̄a obedientia libe rari. ⁊ iſto grauiſſimo indumento ſpoliari. Recordor quantū in portando oneroſum in domādo ſuperbū. in fouendo infirmum in coercendo laſciuū laboraui. Scis domi ne quotiens a puritate contemplationis re trahere me contendebat. quotiens a dulciſ ſimo quietis tue ſomno me excitare obtēde bat. quantū ⁊ quotiens laborem ingerebat. Qui igit̉ tamdiu vt potui pater benigniſſi madugnanti reſtiti. ⁊ tua ope ſuperaui. a te tubo remuneratore ⁊ pio poſco ne mihi id vltra cōmendes. ſꝫ depoſitū reddo Cōmen da alij ꝙ illo vltra nō impediar ⁊ reſurrectu rum ſeruet ⁊ reddat. vt ⁊ ip̄m quoqꝫ meritu ſurlaboris recipiat Terre id cōmēda vt me ampliꝰ vigilare non oporteat. ⁊ libere ad te fonte indeficiētis gaudij tendere anxiate iaꝫ nō retrahat nec impediat. Hec Auguſtinꝰ. His dictis ſplendor nimius de celo venienſ dimidia hora eum circūdedit. ita vt nullus eū videre poſſet. Et abſcedente lumine ſil̓ cū ip̄o lumine ſpūm tradidit. Maximilla v̓o vxor egee tulit corpus apl̓i ſancti ⁊ honorifi ce ſepeliuit. Egeas v̓o anteqͣꝫ domū ſuā re diſſet arreptus a demone in via coram om nibus expirauit. Ait quoqꝫ de ſepulcro ſā cti andree manna in modum farine. ⁊ oleuꝫ cum odore ſuauiſſimo emanare. a qͦ que ſit anni futuri feruilitas incolis regionis on̄d tur. Nā ſi exiguū ꝓfluit. exiguū terra exhibꝫ fructū. ſi copioſe copioſum. Hoc forte anti quitꝰ veꝝfuit. Sꝫ modo eius corpus apud conſtantinopolim trāſlatū eſſe perhibetur. H ¶ Ep̄s quidā religioſam hn̄s vitābe atum andreā inter ceteros ſcōs ī veneratōe habebat. ita ꝙ in cūctis ſuis oꝑbꝰ hūc ſem per titulū p̄ponebat. Ad honorē dei ⁊ beati Andree. Inuidēs igit̉ viro ſctō hoſtis anti quuſ ad eū decipiendū tota calliditate ſe cō tulit. ſeqꝫ in formā mulieris pulcerrime trāſ formauit. Uenit igit̉ ad palatiū ep̄i aſſerenſ ſe velle confiteri eidem. Mandat epiſcopꝰ vt ſuo penitētiali cōfiteat̉. cui plenitudinem tradiderat poteſtatiſ. Renunciat illa ꝙ nul li hominū niſi ſibi ſecreta ſue conſcientie re uelabit. Sicqꝫ conuīctus ep̄s eam ad ſe ve nire p̄cepit. Cui illa. Obſecro dn̄e miſerere mei. Ego enim in annis puellaribus vt cer nitis conſtituta. ⁊ a puericia delicate nutri ta. necnon ⁊ regia ſtirpe ꝓgenita. huc ī pere grino habitu ſola veni. Nam pater meꝰ rex vtiqꝫ valde potens cuidaꝫ magno principi me volebat in coniugium ſociare. Cui rn̄ di ꝙ omnē thorū abominarer maritaleꝫ. qͥa virginitatem meā xp̄o in perpetuū dedica ui. ⁊ ideo nunqͣꝫ poſſem in carnalē copulaꝫ ꝯſentire. Deniqꝫ ſic artata ꝙ oportebat me eius volūtati duriſſime obedire. aut certe di uerſa ſubire ſupplicia. latenter fugā inii. ma gis eligens exulare qͣꝫ ſponſo meo fidem in fringere. Audiēs v̓o veſtre ſanctitatis p̄co niū. ſub alas veſtre ꝓtectiōis ꝯfugi ſperans me apud vos locū reꝑire quietis. vbi poſſeꝫ cōtemplatiōis carꝑe ſecreta ſilentia. pn̄tiſqꝫ vite vitare naufragia. ⁊ ꝑturbatōem mūdi fugere ꝑſtrepentis. Admirans in ea epiſco pus nobilitatē generis. pulcritudinē corꝑis tam immēſum feruorē ⁊ tante eloquētie ve nuſtatē. placida ⁊ benigna voce reſpondit. Eſto ſecura filia. ne formides. qꝛ ille ob cuiꝰ amorem te ⁊ tuos ⁊ tua tam viriliter cōtem pſiſti. tibi ob hoc in p̄ſenti cumulū gratie. ⁊ ī futuro plenitudinem glorie largietur. Sꝫ ⁊ ego ſeruus eius me ⁊ mea tibi offero. Eli gaſqꝫ vbi tibi placuerit manſionem. Uolo autem vt hodie mecum prandere debeas. ¶ Cui illa. Noli inquit pater. noli de hac re me rogare. ne forte ex hoc aliqua mali ſu ſpicio proueniat. ⁊ nitor fame veſtre deni De ſancto Andrea grationē aliquā patiat̉. Ad quā ep̄us dixit Plures erimꝰ ⁊ nō ſoli. ⁊ iō nullū male ſu ſpitōis ſcrupulū in aliqͣ poterit generari Ue niētes itaqꝫ ad mēſam ep̄s ⁊ illa ex oppoſito ꝯſederūt. ceteris reſidētibꝰ hinc ⁊ inde. Intē dit in eā crebro ep̄s. eiuſqꝫ facie nō deſinit in tueri. ⁊ pulcritudinē admirari. Sicqꝫ dum oculꝰ figit̉ animꝰ ſautiat̉ Et dū eiꝰ faciē non deſinit intueri. antiquꝰ hoſtis cor eiꝰ gͣui ia culo vulnerauit. Perpedit hͦ ⁊ ip̄e dyabolꝰ e pulcritudine ſua cepit magis ac magis au gere. Iamqꝫ ep̄s ꝓximus erat ꝯſenſui vt eā de illicito oꝑe attēptaret qn̄ poſſibilitas ſe of ferret. Tunc ſubito q̇dam ꝑegrinꝰ venit ad hoſtiū crebris ictibꝰ pulſans ⁊ magnis cla moribꝰ poſtulās ſibi aꝑir Cūqꝫ aꝑue nollēt ⁊ ille magnis clamoribus ⁊ īctibꝰ nimis eis fieret importunꝰ. interrogat ep̄s mulierem ſi ingreſſum illius ꝑegrini hominis accep taret. Cui illa dixit. Proponat̉ ſibi aliqͣ qō ſatis grauis. quā ſi enodare ſciuerit admit tat̉. Si aūt neſcierit tanqͣꝫ inſciꝰ ⁊ indignus ep̄i pn̄tia repellat̉. Fauēt eiꝰ oēs ſnīe. ⁊ quis ſufficiēs eſſꝫ hanc queſtionē ꝓponere ſciſci tant̉. Cūqꝫ nullus ſufficiens inueniret̉ epuſ dixit. Quis ei noſtꝝ ad hoc tā ſufficiēs eſt ſi cut vos o dn̄a que ceteros nos ⁊ eloquētia p̄ceditis ⁊ ſapientia nobis omnibꝰ ampliuſ rutilatis. Uos igit̉ hanc ꝓponite queſtionē Tunc illa dixit. Interroget̉ quod eſt maiꝰ mirabile quod deꝰ vnqͣꝫ in parua re fecerit. Interrogatus de hoc ꝑegrinus ꝑ nunciuꝫ dixit. Diuerſitas ⁊ excellentia facieꝝ. Inter tot enim homines qui fuerūt ab initio mun di ⁊ vſqꝫ in finem futuri ſunt duo reꝑiri nō poſſent quoꝝ facies ꝑ omnia ſimiles eſſent. ⁊ in ip̄a quoqꝫ tam minima facie omēs ſen ſus corꝑis deus collocauit Audiētes omēs eius reſponſione admirantes dixerūt. Ue ra ⁊ optima eſt ſolutio queſtionis Tūc mu lier ait. Proponat̉ ſibi ſecūda queſtio gra uior in qua melius poſſimus eius ſapiētiā exꝑiri. Querat̉ ab eo vbi terra ſit altior om ni celo. Percunctatus de hoc peregrinꝰ re ſpondit. In celo empireo vbi reſidet corpꝰ chriſti. Corpus enī xp̄i quod eſt altius omni celo. eſt de noſtra carne formatū. Porro caro noſtra quedam terrea ſubſtantia eſt. Cum ergo corpus chriſti ſuper omnes ce los ſit ⁊ de noſtra carne origineꝫ duxerit. ca ro aūt noſtra de terra ſit condita. conſtat ꝙ vbi corpus xp̄i reſidet ibi ꝓculdubio terra al tior celo manet. Refert nuncius que reſpō derat ꝑegrinus Et ecce omnes reſponſionē eius mirabiliter approbant. ⁊ magnifice ſa pientiam eius laudant. Tunc illa iteꝝ dixit. Fiat ci tertia queſtio grauiſſima ⁊ occulta. ⁊ ad ſoluendum difficilis ⁊ obſcura. vt ſic eꝰ ſapiētia tertio comprobet̉. ⁊ dignus ſit vt ad menſam epiſcopi merito admittatur. Que ratur ab eo quantum ſpaciū ſit a terra vſqꝫ in celum. Requiſitus de hoc ꝑegrinus nu cio dixit. Uade ad eum qui te miſit ad me ⁊ de hoc diligenter ꝑcunctare. ip̄e enim meliꝰ me hoc nouit. ⁊ ideo de hoc tibi meliꝰ reſpō debit. Nam ⁊ ip̄e illud ſpaciuꝫ menſurauit qn̄ de celo in ahyſſum cecidit. ego autē d̓ ce lonunqꝫ cecidi ⁊ ideo illud ſpacium nūqͣm menſuraui. Non enim eſt multer ſꝫ dyabo lus q̇ ſe poſuit in ſimilitudine mulieris. Au diens hoc nunciꝰ vehementer expauit. et ea qͥ audierat corā omnibꝰ recitauit. Mirāti bus itaqꝫ oībꝰ ⁊ ſtupentibꝰ antiquꝰ hoſtis de medio eoꝝ euanuit. Ep̄s aūt rediens ad ſe redarguit amare ſeip̄m. ⁊ de ꝑpetrata cul pa veniam lamentabiliter p̄cabatur. Mi ſitqꝫ nūciū vt ꝑegrinꝰ introduceret̉. ſꝫ neq̄qꝫ amplius inuenit̉. Tūc ep̄s ppl̓m ꝯuocauit ⁊ eis euidenter expoſuit ordine geſte rei. p̄ce pitqꝫ vt omnes ieiunijs ⁊ or̄onibꝰ inſiſterēt ſi forte dn̄s reuelare alicui dignaret̉. qͣs nam ille pegrinus fuerit q̇ eū a tāto ꝑiculo libera uit. Reuelatū aūt eſt illa nocte ep̄o ꝙ beatꝰ andreas fuerit qͥ ꝓliberatōe ip̄iꝰ ſe poluerit in habitu ꝑegrini. Cepit igit̉ ep̄s in deuotōe beati Andree magis creſcere. ac eum exinde in reuerentia plꝰ habere. I ¶ Cū p̄poſitꝰ quidā cuiuſdā ciuitatis agrū ſancti andree aoſtuliſſet. ⁊ ob hoc grauiſſimis febribꝰ ora te ep̄o fuerit correptus. ille epiſcopum roga uit vt pro ſe oraret ⁊ agrum ſibi redderet. ¶ Sꝫ cū orante ep̄o ſanitatē recepiſſꝫ. agrū De ſancto Nicolao iteꝝ vſurpauit. Tūc ep̄s orōi ſe dedit ⁊ oēs lampades eccīe fregit dicēs. Hoc lumē nō accendet̉ donec dn̄s ſe de ſuo inimico vidi cet. ⁊ eccl̓ia qd̓ amiſit recuꝑet. Et ecce p̄poſi tus gͣuiſſimis iteꝝ febribꝰ laborauit. miſitqꝫ nūcios ep̄o vt ꝓſe oraret ⁊ agrū ſuū ⁊ aliuꝫ ſibi ſil̓em redderet. Cui cū ep̄s rn̄deret. iam oraui ⁊ exaudiuit me d̓s. ip̄e ad eū ſe portari fecit. ⁊ vt ecciam intraret ad orādum coegit Ep̄s dum eccl̓iam ingredit̉. ille ſubito mori tur ⁊ ager eccleſie reſtituit̉. III A ¶ De ſancto Nicolao Icolaus dicitur a nicos qd̓ eſt victoria. ⁊ laos qd̓ ē ppl̓s. inde nicolaꝰ qͣſi victoria ppl̓i i. vicioꝝ que popularia ⁊ vilia ſunt. Ul̓d̓r vi ctoria ppl̓i. qꝛ ml̓tos ppl̓os vita ⁊ doctrīa do cuit vicia ⁊ peccata vincere. Uel nicolaꝰ d̓r a nicos qd̓ eſt victoria ⁊ laos. quaſi victori oſalaus. Uel a nitor ⁊ laos qḋ eſt ppl̓s qua ſi nitor ppl̓i. Habuit eī in ſe ea q̄ nitore ⁊ mu diciā faciūt Nā ẜm ambroſiū mūdat ſermo diuinꝰ. mūdat v̓a cōfeſſio. mūdat ſctā cogi tatio. mūdat bona oꝑatio. Eius legendam doctores argolici conſcripſerūt. Eſt autem argos ẜm Iſidoꝝ ciuitas grecte. Un̄ et ar golici greci vocant̉. Alibi quoqꝫ legit̉ ꝙ me thodiꝰ patriarcha eiꝰ vitā grece conſcripſit. quā Ioh̓es dyaconus in latinum trāſtulit ⁊ plura addidit. B Itolaus ciuis patere vrbis ex diui tibꝰ ⁊ ſanctis parētibꝰ originem du xit. Pater eius epiphanius. mater vero Iohanna dicta eſt. Quē cū in pͥmeuo iuuentutis ſue flore parentes genuiſſent de inceps ꝯtinēter viuētes celebem vitam dux erunt Hic pͥma die dū balnearet̉ erectus ſte tit in pelui. Inſuꝑ quarta ⁊ ſexta feria tātu ſemel ſugebat vbera Factus auteꝫ iuuenis aliorum iuuenū deuitans laſciuias. eccleſi arum potius terebat limina. ⁊ quicq̇d bi d̓ ſacra ſcriptura intelligere poterat memorit retinebat. Parentibus vero ſuis defunctis cogitare cepit qualiter tantam diuitiarum copiam non ad laudē humanam ſꝫ ad dei gloriam diſpenſaret. Tunc quidam conui caneus ſuus ſatis nobilis tres filias v̓gines ob inopiā ꝓſtituere cogit̉ vt ſic infami earū cōmertio aleret̉. Quod vt ſanctus compe rit. ſcelus abhorruit. ⁊ maſſam auri panno inuolutam in domū eius ꝑ feneſtram nocte clam iecit ⁊ clam receſſit. Mane aūt ſurgēs homo maſſaꝫ auri reperit. ⁊ deo grās agēs primogenite nuptias celebrauit. Non mul to poſt tempe dei famulus ſimile ꝑegit opꝰ. Quod rurſus ille reperiens ⁊ in laudes im menſas ꝓrumpens. de cetero vigilare ꝓpo ſuit vt ſciret quis eſſet qui ſue inopie ſubue niſſet. Poſt paucos etiam dies duplicataꝫ auri maſſam in domū proiecit. ad cuius ſo nitum ille excitatur. ⁊ Nicolaū fugientem ī ſequitur. taliqꝫ voce alloquitur. Siſte gra dum. teqꝫ aſpectui ne ſubtrahas meo. Sic qꝫ accurrens velocius Nicolaum hūc eſſe cognouit. Mox humi proſtratus oſculari volebat pedes eius. Quod ille refutans ab eo exegit. ne eum qͣꝫdiu viueret publicaret. Poſt hoc miree ciuitatis defuncto epiſco po. conuenerūt epiſcopi. illi eccleſie d̓ epiſco poprouiſuri. Aderat autē inter eos quidaꝫ magne autoritatis ep̄us. ad cuiꝰ electiōem omniū ſententia dependebat. Cum igit̉ cū ctos ieiunijs ⁊ orationibus inſiſtere monu iſſet. nocte illa vocem audiuit dicentem ſibi vt hora matutinali fores eccleſie obſeruaret ⁊ quē primū ad eccl̓iam cuius etiam nomē eſſet Nicolaus venire conſpiceret. ipſum in epiſcopum conſecraret. Hoc ergo alijs re uelans epiſcopis admonurt vt omnes ora tionibus inſiſterent ⁊ ipſe pre foribus excu baret. Mirum in modum. Hora matuti nali quaſi a deo miſſus ante omnes ſe age bat Nicolaus. Quem apprehendēs epiſco pus dixit ei. Quodtibꝰ nomen eſt. Ille vi erat columbina ſur phiitate plenus inclina to capite. Nicolans inquit veſtre ſanctita tis ſeruus. Quem in eccleſiam ducentes li cet plurimū remitentē in cathedrā collocauē runt. Ip̄e aūt eandē quam prins humilita tem ⁊ moꝝ grauitateꝫ in omnibus ſectabat̉ De ſancto Nicolao In orōe ꝑuigilabat. corpꝰ macerabat. mu lieꝝ ꝯſortia fugiebat. huilis erat ī oēs ſuſcipi endo. efficax in loquēdo. alacer ī exhortādo ſeuerꝰ in corripiēdo. Fertqͣꝫ ſic̄ legit̉ in cro nica qͣdā nicolaū niceno interfuiſſe cōcilio. C ¶ Quadā aūt die dū q̇dam naute pe riclitarēt̉ ita cū lacrimis orauerūt. Nicolae famule dei ſi v̓a ſūt q̇ de te audiuimꝰ. nunc ea exꝑiamur Mox q̇dā in eꝰ ſil̓itudīe appa ruit di. Ecce aſſum. vocaſtis ei me. Et cepit eos ī antēnis ⁊ rudentibꝰ alijſqꝫ iuuare na uis armamētis. Statimqꝫ ceſſauit tem ſtas Qū āt ad eiꝰ ecc̄īam veniſſent que nūqͣꝫ an̄ viderāt ſine indice cognouerūt. Tūc d̓o ⁊ ſibi de ſua liberatōne grās egerūt. Qd̓ ille diuīe miſcd̓ie ⁊ eoꝝ fidei n̄ ſuis meritis attri buere docuit ¶ Quodā tꝑe totā ꝓuinciam ſctī nicolai fames valida ꝑculit. ita vt oībuſ deficerēt alimēta. Audies aut vir dei nauēs onuſtas tritico portuī applicaſſe. illuc ſtatim ꝓficiſcit̉ rogas nautas vt ſaltē in ceniu mo dijs ꝑ quālibet naue fame ꝑiclitantibꝰ ſub uenirēt. Cui illi. Nō audēꝰ pat. qꝛ mēſura tū alexādrie oꝑtet ī horrea iꝑatoris nos red dere. Quibꝰ ſctūs dixit. Facite nūc qḋ dico ⁊ vob̓ in dei v̓tute ꝓmitto ꝙ nullā minorati onē habebitis apd̓ regiū exactore. Qd̓ cū fe ciſſent ⁊ eandē mēſura quā alexādrie accepe rāt reddidiſſent mīſtris imꝑatoris miracl̓m referūt. ⁊ deū in ſuo famulo magͥfica laude attollūt Frumentū aūt ẜm vniuſcuiuſqꝫ in digētiā vir dei diſtribuit. ita vt miraculoſe duobꝰ ānis n̄tatū ad victu ſufficeret. ſꝫ et̄ ad vſum ſemīs abudaret. ¶ Cum aūt regio illa idolis deſeruiſſꝫ p̄ ceteris nefande dyane ſy ml̓acꝝ ppl̓s coluerat. adeo vt vſꝫ ad tꝑs viri dei nōnulli ruſtici p̄dicte religiōi execrabili deſeruirēt. ac ſub q̇dā arbore ꝯſecrata dyae q̇ſdā ritꝰ gētiliū exerceret. At vir dei p̄dictuꝫ ritū de oībꝰ finibꝰ expulit. ip̄amqꝫ arborem p̄ſcidi mādauit. Iratꝰ ex hͦ ꝯͣ eū hoſtis anti quꝰ oleū mydiaton qd̓ ꝯtra naturā in aqͣ ⁊ lapidibꝰ ardet ꝯfecit. ſeqꝫ in formā cuiuſdā religioſe feīe trāſfigurās. q̇buſdā ad viꝝ dei nauigātibꝰ in qͣdā ſagenula obuiauit. Sic qꝫ affata eſt eos. Mallē ad ſctum dei veire vobiſcū ſꝫ nequed. Rogo ergo vos vt hͦ ole um ad eiꝰ eccīaꝫ deferatis. ⁊ ob mei me mori am ex illo aule eiꝰ ꝑietes liniatis. ⁊ ſtatī eua nuit. Et ecce aliā cernut nauiculā cū hoeſtiſ ꝑſonis int̓ q̇s vnꝰ erat ſimillimꝰ ſco nicolao Qui ſic ait illis. Heu qd̓ mulier illa locuta eſt vob̓ vl̓ q̇d attulit. Illi at cūcta ꝑ ordineꝫ narrauerūt. Quibꝰ ille. Hec ē īpudica dya na. ⁊ vt me veꝝ dicere cophetis. oleū illud ī mare ꝓijcite. Quibꝰ ꝓijciētibꝰ ingēs ignis ī mari ſuccedit. ⁊ ꝯtra naturā diutiꝰ in mari ardere cōſpicit̉. Ueniētes igit̉ ad ſeruū dei aiebāt Uere tū es ille q̇ nob̓ in mari apparu iſti. ⁊ a dyaboli inſidijs liberaſti. D ¶ Per idē tꝑs cū q̄dā gens romano imꝑio rebellaſſꝫ ꝯͣeā imꝑator tres p̓ncipes Nepo cianū Urſum ⁊ Apilione miſit. Quoſ por tui adriatico ob vetū ꝯtrariū applicatos. be atus Nicolaꝰ vt ſecū comederent inuitauit volens vt gentē ſuā a rapinis cōpeſceret qͦs in nūdinis exercebāt. Interim dū ſanctꝰ ab eſſet. ꝯſul corruptꝰ pecunia tres innocentes milites iuſſerat decollari. Qd̓ vt vir ſanctꝰ audiuit rogauit p̓ncipes illos vt ſecuꝫ illuc vſqꝫ gradū cōcito ꝓperarēt. Uenienſqꝫ ad locū vbi decollādi erat inuenit eos poblice flexo ⁊ facie iam velata ⁊ ſpiculatore enſem ſuꝑ eoꝝ capita iā vibraſſe. At Nicolaꝰ zelo accēſus ī lictore ſe audacter igeſſit. ⁊ gladiū de manu eiꝰ eminꝰ ꝓpulit. innocenteſqꝫ ſol uens eos incolumēs ſecū duxit. Ilico ad p̄ torium ꝯſulis ꝓperat ⁊ fores clauſas vi reſe rat. Mox illi ꝯſul occurres ſalutauit eum. Aſpernēs hoc ſanctꝰ dixit. Inimice dei leḡ puaricator. qͥ temeritate p̄ſumpſiſti tātī con ſcius ſceleris vultum conſpicere noſtrum. Que poſtqͣꝫ pl̓imū obiurgauit. ad p̄ces in illoꝝ ducū eū penitētē benigne recepit. Rece pta igit̉ bn̄dictiōe imꝑiales nūcij iter ꝑagūt ⁊ imꝑio ſine ſanguine hoſtes ſubdunt. Re dienteſqꝫ ab imꝑatore magnifice ſūt recepti Quidā aūt eoꝝ felicitatibus inuidētes p̄fe vto imꝑatoris pͣce ⁊ p̄cio ſuggeſſerūt vt eos apud imꝑatore de leſe maieſtatis crimīe ac cuſaret. Qd̓ cū imꝑatori ſuggeſſiſſet. ille ni mio furore repletꝰ eos īcarcerari p̄cepit. ac De ſancto Nicolao ſine aliqͣ interrogatōne illa eos nocte occidi mādauit. Qd̓ cū a cuſtode didiciſſent ſcide rūt veſtimēta ſua. ⁊ gemere amare ceperūt. Tūc vnꝰ eoꝝ.ſ. nepocianꝰ recolēs ꝙ beatus nicolaꝰ tres īnocētes liberauerat exhortatꝰ eſt alios vt eiꝰ patrocinia flagitarēt Quibꝰ orātibꝰ ſctūs nicolaꝰ nocte illa ꝯſtā: ino īꝑa tori apparuit dicēs. Cur illos p̓ncipes tam ī iuſte ꝯp̄hendiſti. ⁊ morti ſine crimīe addixi ſti. Surge velox. eoſqꝫ qͣntotiꝰ dimitti iube to. Sin aūt oro deū vt tibi ſuſcitet bellū. in qͣ tu corruas ⁊ beſtijs cibꝰ fias. Cui imꝑator. Quis es tu q̇ hac nocte palatiū meū ingreſ ſus talia audes loq̄. Cui ille. Ego ſum nico laus miree ciuitatis ep̄s. Sic ⁊ p̄fectū ſimili ter terruit ꝑ viſum dicēs. Mēte ⁊ ſenſu ꝑdi te. cur in necē innocētiū ꝯſenſiſti. Perge ci to ⁊ eos liberare ſtude Sin aūt corpꝰ tuum vermibꝰ ſcaturiet ⁊ domꝰ tua citiꝰ deſtruet̉. Cui ille. Quis es tu q̇ nob̓ tanta minaris. Scito inqͥt me eſſe Nicolaū miree ciuitatis ep̄m. Utriſqꝫ euigilantibꝰ ſtatiꝫ mutuo ſua ſomnia pandūt. ⁊ ꝓ illis incarceratis conti nuo mittūt. Quibꝰ ait imꝑator. Quas ma gicas artes noſtis vt tātis nos illudatis ſō nijs. Cui illi reſpōderūt ſe magos n̄ eſſe. nec mortis ſnīam meruiſſe. Tunc imꝑator No ſtis inq̇t hoīem cui nomē eſt Nicolaꝰ. At il li audito hͦ nomīe manꝰ extēderūt ad celum rogātes deū vt eos ſctī nicolai meritis a pn̄ ti piculo liberaret. Et cū imꝑator totā vitaꝫ eiꝰ ⁊ miracula ab eis didiciſſet. dixit eis. Ite ⁊ grās deo agite q̄ vos eiꝰ p̄cibus liberauit. Sꝫ ⁊ d̓ noſtris eidē afferte gaudiolis. rogā tes eū vt vlteriꝰ mihi minas nō inferat. ſed me ⁊ regno meo ad dn̄m p̄ces fundat Poſt paucos dies p̄dicti viri ad famulū dei veni unt. Moxqꝫ ad eiꝰ pedes humiliter ſe ꝓſter nūt dicētes. Uere famulꝰ dei es. vere cultor ⁊ amator xp̄i. Cūqꝫ ſibi oīa ꝑ ordinē retuliſ ſent. ille eleuatis in celū manibꝰ immēſas d̓o laudes retulit. ⁊ bn̄ inſtructos p̓ncipes ad ꝓ pria remiſit E ¶ Cū aūt dn̄s velletum aſſumere. rogauit dn̄m vt angl̓os ſuos ſibi mitteret. Et inclinato capite angl̓os ad ſe ve nire vidit. ⁊ dicto pſalmo In te dn̄e ſperaui vſqꝫ. In manꝰ tuas dn̄e. ⁊cͣ. tradidit ſpiritū. anno dn̄i.cccxliij. vbi celeſtiū melodiā audi ta eſt Qui dū ſepultꝰ fuiſſꝫ ī tumba marmo rea. a capite fons olei. ⁊ a pedibꝰ fons aq̄ ꝓ fluxit. ⁊ vſqꝫ hodie ex eꝰ mēbris ſacꝝ reſudat oleū valēs in ſalutē multoꝝ. Succeſſit autē ei qͥdā vir bonꝰ q̇ tn̄ de ſede ſua ab inuidis ē depulſus. Quo eiecto oleū fluere deſijt. ſed eo reuocato ꝓtinꝰ emanauit ¶ Poſt ml̓iu v̓o tꝑis thurci mireā vrbē d̓ſtruxerūt Qua draginta v̓o ſeptē milites barēſes illu cꝓfecti qͣttuor monachis illis on̄dētibꝰ tumbā ſctī nicolai aperuerūt. oſſaqꝫ eiꝰ ī oleo natantia in vrbē bareā reuerent detulerūt. anno dn̄i. M. lxxxvij ¶ Uir q̇dā ab vno iudeo qͣndā ſummā pecunie mutuo accepit iurās ſuper altare ſctī nicolai. cū aliū fideiuſſorē hrē neqͣ ret. ꝙ qͣꝫcitiꝰ poſſet ſibi redderet. Tenēte aut illo diu pecuniā. iudeꝰ eā expoſtulauit. ſꝫ eaꝫ ſibi reddidiſſe affirmat. Trahit ergo euꝫ ad iudiciū ⁊ iuramentuꝫ indicit̉ debitori. Ille baculū cauatū que auro minuto impleue rat ſecū detulerat. ac ſi eiꝰ adminiculo indi geret. Uolēs igit̉ facere iuramētū. iudeo ba culū tradidit reſeruādū. Iurauit ille ꝙ plus ſibi reddiderit etiā qͣꝫ deberet Facto iuramē to baculū ſuū repetijt. Et iudeꝰ ignarꝰ aſtu tie eū ſibi reddidit. Rediēs aūt q̇ fraudē fece rat in qͦdā biuio opp̄ſſus corruit ſomno. cur ruſqꝫ cū īpetu veniēs eū necauit. ⁊ plenū ba culū auro fregit. ⁊ auꝝ effudit. Audiēs hͦ iu deꝰ ꝯcitꝰ illuc venit. Cūqꝫ doluꝫ vidiſſet. et a multis ei ſuggereret̉ vt auꝝ reciꝑet. oīno re nuit. niſi q̇ defunctꝰ fuerat ad vitā btī Nico lai meritis redderet̉. aſſerēs ſe ſi hͦ fieret bap tiſma ſuſceptuꝝ ⁊ xp̄ianū futuꝝ. Cōtinuo q̇ defunctꝰ fuerat ſuſcitat̉. ⁊ iudeus in xp̄i noīe baptizatur F ¶ Quidam iudeus vidēs beati Nicolai virtuoſam potentiā in mira culis faciendis. imaginem eius ſibi fieri p̄ce pit. eamqꝫ in ſua domo collocauit. Cui res ſuas cum aliquo longius iret cuꝫ minis cō mendabat. hec l̓ ſimilia verba dicens. Ecce Nicolae. Omnia bona mea vobis cuſtodi enda committo. ⁊ niſi omnia bene cuſtodie ritis. vltionē expetam de vobis verberibus De ſancto Nico lao ⁊ flagell̓. Quadā igͦr vice dū ille abeſſꝫ fureſ adueniūt. cūcta rapiūt. ſolā imagine derelin quūt. Iudeꝰ āt redies ⁊ ſe ſpoliatū videns. imagine alloq̇t̉. talibꝰ vel ſil̓ibꝰ vſus verbis. Dn̄e nicolae none in domo mea vos poſu era vt res meas a latronibꝰ ẜuaretis. Cur hͦ facere noluiſtis ⁊ latrōes qͣre nō ꝓhibuiſtil Igit̉ dira tormēta recipiēs ⁊ ꝓ latronibꝰ pe naluēs. Sicqꝫ dānū meū ī tuis recōpēſabo tormetis ⁊ furore meū in tuis refrigerabo v̓ beribꝰ ⁊ flagellis. Accipiēs ergo iudeꝰ ima gmnē dire eā v̓berat. direqꝫ flagellat. Mira reę ꝓrſꝰ ⁊ ſtupēdā. diuidētibꝰ furibꝰ q̄ rapu erāt. ſāctꝰ dei tāqꝫ ī ſe v̓bera recepiſſꝫ apparu it. hͨ vl̓ ſil̓ia v̓ba dicēs. Cur tā dire ꝓ vob̓ fla gellatꝰ ſum. cur tā crudelit v̓beratꝰ. cur tor menta tot paſſus. Ecce quo corpꝰ meum li uet. Ecce qͣlit effuſiōe ſanguinis rubꝫ. Per gite citiꝰ ⁊ cūcta reddite q̇ tuliſtis. Alioquin d̓i oīpotetis ī vos ira deſeuiet. ita vt ſcelꝰ ve ſtrum in mediū publicet̉ ⁊ q̇libꝫ veſtꝝ ſuſpe diu patiat̉. Ad que ille. Quis es tū q̇ nobis talia loqueris. Et ille. Ego ſum nicolaꝰ ẜuꝰ ih̓u xp̄i quē iudeꝰ ille ꝓ rebꝰ ſuis q̇s tuliſtis tā crudelit flagellauit. Territi illi ad iudeuꝫ veniūt. miraculuꝫ referūt. ab eo q̇d̓ imagini fecerat audiūt. cūcta reddūt. Sicqꝫ ⁊ latro nes ad viā redeūt rectitudīs ⁊ iudeꝰ fidē am plectit̉ ſaluatoris ¶ Uir q̇daꝫ ꝓ amore filij ſui lras addiſcētis feſtū ſancti nicolai annu atim ſolēnit celebrabat. Quadā igit̉ vice pa ter pueri ꝯuiuiū ꝑꝑauit ⁊ multos clericos ī uitauit. Uenit aūt diabolꝰ ad ianuā in hitu ꝑegrini. petens elemoſynam ſibi dari. Et iu bet qͥntotius pater filio vt det elemoſynam ꝑegrino. Proꝑat puer ſꝫ ꝑegrinū nō īueni ens inſeq̇t̉ abeunte. Cūqꝫ ad qḋdā copitu ꝑ ueniſſꝫ apprehēdens diabolꝰ pueꝝ eū ſtragu lauit. Qd̓ audies pater vehement ingemu it. corpꝰ tulit. ī thalamo collocauit. Cepitqꝫ p̄ dolore clamare ⁊ dicere. Fili dilectiſſime quō eſt tibi. Sancte nicolae heccine eſt mer ces honoris que vobis tādiu exhibui. Et cū hec ⁊ ſil̓ia pat diceret. ſtatim puer qͣſi d̓ ſom nō euigilās oculos aperuit ⁊ ſurrexit ¶ G Uir q̇dā nobilis rogauit beatū nicolaū vt ſibi filiū a dn̄o impetraret. ꝓmittēs ſe filium ad eccl̓iam eiꝰ ductuꝝ ⁊ cyphū aureū obla tuꝝ. Filiꝰ ergo naſcit̉ ⁊ ad etatē ꝑducit̉. ⁊ cy phus fieri iubet̉. Qui dū ſibi valde placeret ſuis eū adaptauit vſibus ⁊ aliū eque valen tem fieri p̄cepit. Nauigantibꝰ itaqꝫ ad eccle ſiā ſancti nicolai iubet pater filio vt in illo cy pho quē pͥmo fieri fecit aquam ſibi afferret. Puer aūt cū vellet aquā haurire cū cypho in mare cecidit. ⁊ ſtaum diſparuit. Pat aut amare flens nihilominꝰ votū ſuū ꝑfecit Ue niens igit̉ ad altare ſancti nicolai cū obtuliſ ſet ſcd̓m cyphū tanqͣꝫ ꝓiectꝰ cecidit de altari Cum aūt eū eleuaſſet ⁊ ſuꝑ altare iteꝝ poſu iſſet. rurſus de altari longiꝰ eſt ꝓiectus. Mi rantibꝰ oībꝰ ad tā grande ſpectaculum ecce puer ſanꝰ ⁊ incolumīs aduenit. pͥmū cyphū in ſuis geſtās manibꝰ. Narrauitqꝫ coram omnibꝰ ꝙ qn in mare cecidit ſtatim beatus nicolaꝰ affuit ⁊ eū illeſum ẜuauit. Sicqꝫ pa ter eius letꝰ effectꝰ vtrūqꝫ cyphū beato nico lao obtulit. ¶ Quidā vir diues meritis be ati nicolaifiliū habuit que adeodatū voca uit. Hic ſancto dei capellā in domo ſua cō ſtruēs. oī anno feſtū eiꝰ ſolēniter celebrauit. Erat aūt locꝰ ille ſitus iuxta terrā agareno rū. Adeodatꝰ ergo quādā vice ab a gareniſ capit̉ ⁊ in ſeruitute regis eoꝝ deputat̉. Se quēti anno dū feſtū ſctī nicola i pat eiꝰ deuo te celebraret. ⁊ puer cyphū p̄cioſum tenēs re gi aſſiſteret. recolit ſua captiōeꝫ parentū do lorem. ⁊ gaudiuꝫ qd̓ in ſua domo ea die fie bat. cepitqꝫ altiꝰ ſuſpirare. Quoꝝ ſuſpirioꝝ cauſam dū rex minis extorſiſſet ait rex. quic qd̓ tuꝰ nicolaꝰ agat tu hic nobiſcū manebiſ ⁊ ſubito facto vēto vehemēti totāqꝫ domuꝫ ꝯcutiēte puer cū cypho rapit̉ ⁊ an̄ fores ec cleſie vbi ꝑentes agebāt ſolennia collocatur ⁊ magnū gaudiū oībꝰ generat̉. Alibi tn̄ legi tur ꝙ p̄dictꝰ iuuenis fuit de normandia q̄ vl tra mare ꝑgēs a ſoldano capit̉ ⁊ an̄ eū ſepe v̓berat̉. Qui dū in feſto ſctī nicolai v̓berare tur. aī carcere īcluſus fleret. ⁊ ꝓ ſua liberato ne ⁊ ꝓ leticiā quā tūc hrē ꝯſueuerat parētes ſubito obdormiuit. ⁊ euigilās in capella pa tris ſui ſe inuenit. De ſancta Lucia A ¶ IIII ¶ De ſancta Lucia v̓gine Ucia dicitur a lu ce. Lux enī hꝫ pulcritudinē in aſpe ctiōe. qꝛ vt d̓t Amb̓. Lucis natura heſt vt oīs ī eiꝰ aſpectu grā ſit. hꝫ etiā diffuſi onē ſine coinq̇natōe. qꝛ ꝑ qͦcūqꝫ īmuda dif fuſa nō coinq̇nat̉. rectu inceſſum ſine curui tate. lōgiſſima linea ꝑtrāſit ſine moroſa dila tiōe. Per hͦ on̄dit̉ ꝙ btā v̓go Lucia habuit decorē v̓ginitatis ſine aliqͣ corruptōe. diffu ſionē caritatis ſine aliqͣ īmudo amore. rectū inceſſum intētiōis ī deū ſine aliqua obliqͥta te longiſſimā lineā diurne oꝑatōnis ſine ne gligentie tarditate. Uel Lucia d̓r quaſi lu cis via. Ucia v̓go ſyracuſana nobil̓ gene re. audies famā ſctē agathe ꝑtotaꝫ ſiliciā diuulgari ſepulcꝝ eius adijt cū mrē ſua euthicia ānis qͣttuor fluxū ſanḡ nis incurabilit patiēte. Int ip̄a igit̉ miſſarū ſolēnia ꝯfigit vt illd̓ euāgeliū legeret̉ in qͣ dn̄ſ ml̓ierē ab hac paſſiōe ſanaſſe narrat̉ Tunc Lucia matri dixit. Si crredis his q̇ legūtur crede agathā illū ſꝑ hrē prīte ꝓ cꝰ noīne ſuſti nuit paſſionē Si ergo eiꝰ ſepulcꝝ credēs cō tigeris. ꝑfecta ꝯtinuo ſanitate gaudeb̓ Igit̉ recedētibꝰ cūctis ⁊ mr̄e ⁊ filia irixta ſepulcꝝ ī oroe exiſtētibꝰ Luciā ſomnꝰ arripuit. vidit qꝫ agathā in medio angl̓oꝝ gēmis ornataꝫ ſtantē ⁊ dicētē ſibi. Soror mea Lricia v̓go deo deuota. qd̓ a me petis qḋ ip̄a poteris p̄ ſtare ꝯtinuo mr̄i tue. Nā ecce ꝑ fidē tuā ſa nata ē. Euigilās at lucia mr̄i ſue dixit. Ma ter mea ecce ſanata es. Per ip̄am ergo te d̓ p̄cor q̄ ſuis orōibꝰ te ſanauit ne mihi d̓ cete ro noīes ſpōſū. Sꝫ q̇cq̇d mihi datura eras ꝓdote pauꝑibꝰ elargire. Cui matait. Tege pus oculos meos ⁊ qͥcq̇d volueris d̓ facul tatibꝰ facito. Ad quā lucia. Qd̓ mories daſ Ideo das qꝛ tecū ferre nō potes. da igit̉ dum viuis ⁊ mercedē habebis. Cum ergo rediſ ſent fit qͦtidie diſtractio reꝝ ⁊ dant̉ in neceſſi tatibꝰ paupeꝝ. Interea dū patrimoniū di ſtribuit̉ ad ſponſi nonciā ꝑuenit. Requirit ſponſus a nutrice d̓ his. Rn̄dit illa caute ꝙ vtiliorē poſſeſſionē ſpōſa ſua īueniſſet quaꝫ ſuo volebat noīe cōꝑare. ⁊ iō videbat̉ aliqͣn tā diſtrahere. Credidit ſtultꝰ carnale ꝯmer tiū. ⁊ cepit autor eſſe vendentiū. Uēditis āt omībꝰ ⁊ pauꝑibꝰ erogatis. ſpōſus trahit eā cora paſcaſio ꝯſulari dicēs eā xp̄ianā eſſe. et ꝯleges agere auguſtoꝝ. C ¶ Inuitate igit̉ eam paſcaſio ad ſacrificia idoloꝝ rn̄dit Sacrificiū placēs deo ē viſitare pauꝑes. et eis in neceſſitatibꝰ ſubuenire ⁊ qꝛ iā ampliꝰ nō bēo qd̓ offerā meip̄aꝫ ſibi tribuo offeren dā. Cui paſcaſiꝰ. Iſta v̓ba tibi ſil̓i ſtulto xp̄i āno narrare poteris. mihi aūt q̇ pͥncipū de creta cuſtodio iſta fruſtra ꝓſeq̄ris. Ad quē lucia. Tu p̓ncipū tuoꝝ decreta cuſtodis et ego dei mei legē cuſtodiā. Tu p̓ncipes tīes. ⁊ ego deū timeo. Tu illos offendere nō vis ⁊ ego deū offendere caueo. Tu illis placere deſideras. ⁊ ego vt xp̄o placcā concupiſco. Tu ergo fac qd̓ tibi vtile eē cognoſceſ. ⁊ ego faciā qd̓ vtile mihi eē ꝓſpexero. Cui paſca ſius. Patrimoniū tuū cum corruptoribus expendiſti. ⁊ iō quaſi meretrix loq̄ris. Cui Lucia. Patrimoniū meū in tuto loco ꝯſti tui. corruptores āt mētis ⁊ corꝑis nūqͣꝫ ſciui Rn̄dit Paſcaſiꝰ. Qui ſūt corruptores mē tis ⁊ corꝑis. Lucia dixit. Corruptores men tis vos eſtis q̇ ſuadetis vt aīe ſuū deſerāt cre atore. Corruptores v̓o corꝑis ſunt q̇ corꝑa lem delectatiōeꝫ p̄ponūt epulis ſempiternis Paſcaſiꝰ dixit. Ceſſabūt v̓ba cū ꝑuentū fu erit ad verbera. CuiLucia dixit. Uerba d̓r ceſſare nō poſſunt. Cui paſcaſiꝰ. Tu ergo deꝰ es. Reſpōdit Lucia. Ancilla dei ſum q̇ dixit Cū ſteteritis an̄ regēs ⁊ p̄ſides ⁊cͣ Nō ei vos eſtis ⁊cͣ. Paſcaſiꝰ dixit. In te ergo ſpūſ ſanctꝰ eſt. Cui Lucia. Qui caſte viuūt tem plum ſpūſſancti ſunt. Cui paſcaſiꝰ. Ego fa ciam te duci ad ſupanar. vt ibi violatōeꝫ ac cipias. ⁊ ſpūmſanctū ꝑdas. Cui lucia. Nō inquinat̉ corpus niſi de ꝯſenſu mētis. Naꝫ ſi me inuitā violari feceris caſtitas mihi du plicabitur ad coronā. Nunqͣꝫ aūt volūtatē meā ad ꝯſenſum poteris ꝓuocare. Ecce cor pus meum ad omne ſupplicium eſt paratū De ſancto Thoma apl̓o Quis moraris. Incipe fili dyaboli deſide ria penaꝝ tuaꝝ exercere. Tūc paſcaſiꝰ leno nes fec̄ veniri dicēs eis. Inuitate ad eā oēm ppl̓m ⁊ tādiu illudat̉ donec mortua nunciet̉ Uolētes āt eā trahere tāto pōdere ſpūſſan ctus eā fixit vt oīno eā mouere neq̄rēt. Fecit qꝫ paſcaſiꝰ mille viros acccd̓re ⁊ manꝰ eiꝰ ⁊ pedes ligare. ſꝫ eā nullatenꝰ poterant moue re. Tūc ⁊ cū viris mille pl̓a paria boū adhi buit. ſꝫ tn̄ v̓go dn̄i īmobil̓ ꝑmāſit. Uocatis āt magͦ vt ſuis īcātatōnibꝰ moueret̉. omīno moueri n̄ potuit. Tūc dixit paſcaſiuſ. Que ſūt illa maleficia ꝙ vna puella a mille viris n̄ mouet̉. Lucia dixit Nō ſūt iſta maleficia ſꝫ bn̄ficia xp̄i. Porro ſi adhuc decē milia ad hibueris. eque vtprius īmobilē me videbis. Putās v̓o paſcaſiꝰ ẜm qrūdā figmēta ꝙ lo tio fugarent̉ maleficia. iuſſit eā lotio ꝑfundi Cūqꝫ nͤ ſic moueri poſſꝫ. anguſtiatꝰ nimis copioſum ignē circa eā accēdi picēqꝫ ⁊ reſi nā ⁊ feruēs oleū ſuꝑ eā fundi iuſſit. D Dixitqꝫ Lucia. Inducias īpetraui marty rij mei vt credētibꝰ timorē auferā paſſiōis. ⁊ n̄ credētibꝰ vocē inſultatōis. Uidētes auteꝫ amici paſcaſij eū anguſtiari. ī gutture eꝰ gla diu imerſerūt. Que neqͣqͣꝫ loq̄lā amittēs di xit. Annūcio vob̓ pacē eccīe redditā maximi ano hodie mortuo. ⁊ d̓ regno ſuo dioclecia no expulſo. Et ſicut ciuitati cathanēſi ſoror mea agatha data eſt ꝓtectrix. ſic ⁊ ego ciuita ti ſiracuſane ꝯceſſa ſū īteruētrix. Dū hͨ v̓go loq̇t̉. ecce mīſtri rōanoꝝ veniūt. paſcaſiū ap p̄hēdūt. vinctū ad ceſarē ducūt ſecū. Audie rat enī ceſar ꝙ vniuerſam ꝓuinciā fuerat de p̄datꝰ. Uenies ergo romā ⁊ ſenatui accuſa tus ꝑit̓ ⁊ ꝯuīctꝰ. capitali ſnīa ē pūitꝰ Uirgo v̓o lucia d̓ loco ī qͦ ꝑcuſſa ē mota n̄ ē. nͨ ſpūꝫ tradidit qͣaduſqꝫ ſacerdotes venirēt ⁊ corꝑꝰ dn̄i ei traderēt Et oēs aſtātes amē dn̄o rn̄de rūt. In eodē aūt loco ē ſepulta. ⁊ eccīa fabri cata. Paſſa ē āt tꝑe ꝯſtātini ⁊ maxentij cir ca annos dn̄i. ccc. x. A De ſancto Thoma apl̓o Homas interpre tat̉ abyſſus l̓geminꝰ qd̓ ⁊ grece didimꝰ d̓r. Ul̓ d̓r thomas a thomos qḋ ē diuiſio ſiue ſectio. Dicit̉ ergo ab yſſus eo ꝙ ꝓfunditateꝫ diuītatis penetrare meruit. qn̄ ad ſui iterro gatōꝫ xp̄s ſibi rn̄dit. Ego ſū via v̓itas ⁊ vita Dicit̉ geminꝰ ex eo ꝙ reſurrectōꝫ xp̄i qͣſi ge mīate ⁊ ī duplū qͣꝫ alij cog uit. nā illi cogno uerūt vidēdo. iſte vidēdo ⁊ palpādo. Dīſio āt ſiue ſectio d̓r. qꝛ mētē ſuā ab amore mūdi diuiſit. vl̓ qꝛ ab alijs ī fid̓ reſurrectōis dīſus ⁊ ſectꝰ fuit. Ul̓ d̓r thomas qͣi totꝰ meās ī dei.ſ. amore ⁊ ꝯtēplatōe. Hūit eī tria q̄ in ip̄o īdi cauerūt fuiſſe amorē dei. de qͥbꝰ d̓t Proſꝑ in li. de vita ꝯtēplatiua. Quid eſt deū diligͥe niſi aīo ꝯciꝑe feruidū viſiōis dei affectū. pec cati odiū. ⁊ md̓i faſtidiū Ul̓ thomas dicit̉ a theos qd̓ ē d̓s ⁊ meꝰ. vn̄ thomas qͣſi d̓s meꝰ ⁊ hͦ ꝓpter illd̓ qḋ dixit cū certificatꝰ credidit. CB dns meuo?pel meꝰ. Homas apl̓s cū eſſꝫ apd̓ ceſareaꝫ apparuit ei dn̄s dicēs. rex indie gū doforꝰ miſit p̄poſituꝫ abanē q̄rere hoīem architectoria arte eruditū. Ueni igͥr ⁊ mittā te ad eū Cui thomaſ. Dn̄e qͦ vis mit te me p̄ter ad indos. Cui dn̄s. Uade ſecure qꝛ ero cuſtos tui. Cūqꝫ indos ꝯuerteris ad me cū palma martyrij venies. Tui thomaſ Dn̄s meꝰ es ⁊ ego ẜuꝰ tuꝰ Fiat volūtas tua Cūqꝫ p̄poſitꝰ foꝝ ꝑambularet dixit ei dn̄s Quid cōꝑare vis iuuenis Cui ille. Domīꝰ meꝰ miſit me vt ꝯducā ẜuos ī arte architec toria eruditos vt romano oꝑe ſibi palatiuꝫ ꝯſtruat̉. Tūc dn̄s tradidit ei thomā aſſerēs eū plurimū in tali oꝑe peritū ¶ Nauigātes aut ad quandā ciuitate venerūt in qua rex filie ſue nuptias celebrabat. Hic cum p̄coni ſari feciſſet vt oēs nuptiis intereſſent al̓s re gem offenderēt. illuc cōtingit abanē ⁊ apl̓m introire. Puella aūt hebrea fiſtulam in ma nu gerens vnūquēqꝫ laud̓ aliqͣ cōmēdabat Uidenſqꝫ apl̓m intellexit hūc eſſe hebreum eo ꝙ non manducaret ſed oculos ad celum efixos haberet. Cunqꝫ puella coraꝫ eo hebra ice caneret dicens. vnus eſt deus hebreoruꝫ q̄ creauit oīa ⁊ fundauit maria. apl̓s ip̄am hͦ eadē v̓ba repetere ſatagebat. Uides auiē De ſancto Thoma apl̓o pincerna ꝙ nō māducaret nec biberet. ſꝫ tan tū ocl̓os fixos ad celū hrēt. apl̓m dei ī maxiſ lam ꝑcuſſit. Cui apl̓s. Meliꝰ ē vt in futuro indulgētia tibi tradatur. ⁊ hͨ trāſitoria plaga reodat̉. Nō hinc ſurgā donec manꝰ q̄ me ꝑ cuſſit huc a canibꝰ afferat̉ Hic ergo ad hau riendā aquā abijt. ⁊ leo ip̄ꝫ occidēs ſangͥnē eiꝰ bibit. Lacerātibꝰ āt canibꝰ eiꝰ corpꝰ vnꝰ niger canis manū eiꝰ dexterā ī mediuꝯuiui um apportauit. Quo viſo oīs turba obſtu puit. ⁊ puella eiꝰ v̓ba referēs ꝓiecta fiſtula ad pedes apl̓i ſe ꝓiecit. Hmōi at vltiōem fa ctā reꝓbat Augꝰ. in li. ꝯͣfauſtum. ⁊ aſſerit a ꝑſeudo hͦ fuiſſe inſertū. vn̄ ⁊ legenda hͨ qͦ ad pl̓a ſuſpecta hēt̉. Poſſꝫ tn̄ dici ꝙ hͦ nō aīo ī pcādi. ſꝫ mō p̄dicēdi dictū ſit. Si tn̄ auguſti ni v̓ba diligēt̓ inſpiciāt̉. nō penitꝰ iſta reꝓba re videt̉. Ait eī ſic ī eodē lib̓. Legūt ſcpͥturaſ apocrifas manichei. neſcio a qͥbꝰ fictoribuſ fabulaꝝ ſub apl̓oꝝ noīe ſcpͥtas q̇ ſuoꝝ ſcri ptoꝝ tꝑibꝰ ī autoritatē ſctē eccte recipi mere rent̉. ſi ſctī ⁊ docti hoīes q̇ tūc ī hac vita erāt. ⁊ examīare poterāt. eos v̓o locutos eſſe co gnoſcerēt. Ibi tn̄ legūt apl̓m thomācū eſſet in qͣdā nuptiaꝝ ꝯuiuio ꝑegrinꝰ ⁊ ꝓrſus īco gnitꝰ. a q̇dā mīſtro palma ꝑcuſſū. imp̄catū fuiſſe hoī ꝯtinuā ſeuāqꝫ vindictā. Nā cum egreſſus fuiſſꝫ ad fonte vn̄ ⁊ aquā ꝯuiuāti bꝰ mīſtraret. in eū leo irruēs interemit. ma nūqꝫ eiꝰ qͣ caput apl̓i leui ictu percuſſerat a corꝑe auulſam ẜm v̓bū eiuſdē apl̓i id optā tis atꝫ īp̄cātiſ canis ītulit mēſis ī qͥbꝰ ip̄e apl̓ſ diſcūbebat. Quid hͦ crudeliꝰ videri p̄t. Ue rū qꝛ ibi niſi tn̄ fallor hͦ et̄ ſcpͥtū ē ꝙ ei veniaꝫ in ſecl̓o futuro petierit. fcā ē ꝯpēſatio bn̄ficij maioris. vt ⁊ apl̓s qͣꝫ carꝰ d̓o eſſꝫ ⁊ dn̄s per hūc tīorē ꝯmēdaret̉ ignotis ⁊ illi pꝰ hāc vi tā qn̄qꝫ finiēdā in eternū ꝯſuleret̉. Utꝝ illa v̓a ſit an ꝯficta narratio nihil mea nūc inter eſt. Certe eī manichei a qͥbꝰ ille ſcripture qͣs canon eccl̓iaſticꝰ reſpuit tāqͣꝫ v̓e atqꝫ ſince re acceptāt̉. ſaltē hͨ cogūt̉ fateri illā patiētie tutē quā docet dn̄s dicēs. Si q̇s te ꝑcuſſerit in maxillā tuā dexterā p̄be ei ſiniſtraꝫ. poſſe eſſe in p̄paratōe cordis. etiā ſi nō exhibeatur geſtū corꝑis ⁊ exp̄ſſione v̓boꝝ qn̄ q̇dē apl̓uſ palma ꝑcuſſus potiꝰ dn̄m rogauit vt iniuri oſo hoī in futuro ſeculo parceret̉. in pn̄ti āt illa iniuria nō inulta relinq̄ret̉. qͣꝫ vel p̄buit ferienti alterā partē. aut vt iteꝝ feriret āmo nuit. Tenebat certe interiꝰ dilectōis affectū. ⁊ exteriꝰ reqͥrebat correctōis exemplū. Siue hoc veꝝ ſit ſiue ꝯfictū. cur nolunt credere ta li aīo famulū dei moyſen idoli fabricatores ⁊ adoratores gladio ꝓſtrauiſſe. Si aūt pe nas illas cōꝑamus. qd̓ ſil̓e ferro interimi. et a feris trucidari atqꝫ laniari. Qn̄ quidē iu dices publicis legibꝰ ſeruiētes maioris cri minis reos beſtijs tradi qͣꝫ gladio ꝑcuti iu bent. Hec Augꝰ. ¶ Tūc apl̓s ad petitionē regis ſpōſum ⁊ ſpōſam bn̄dixit. Da inqͣenſ dn̄e adoleſcētibꝰ his bn̄di ctōꝫ tue dextere. ⁊ ī eoꝝ mētibꝰ ſemīa ſemē vite. Abeūte autem apl̓o in manu iuuenis eſt reꝑtꝰ plenꝰ dactil̓ palmeramꝰ. Comedētibꝰ v̓o ſpōſo ⁊ ſpōſa de fructu eius ambo obdormiūt ⁊ ſomniū ſimile ambo cernūt Uidebat̉ etenī eis ꝙ rex gēmatus eos amplecteret̉ ⁊ diceret. Apl̓us meꝰ bn̄dixit vos vt eterne vite ꝑticipes ſitis. Euigilātibꝰ aūt ⁊ mutuo ſibi ſomnia reue lantibꝰ apl̓us ad eos ingreditur dicens eis Rex meꝰ vob̓ modo apparuit. ⁊ me clauſis ianuiſ huc adduxit vt ſuꝑ vos bn̄dictō mea fructificet. Habeatis carnis integritatē. que eſt oīm regina v̓tutū. ⁊ fructꝰ ſalutis ꝑpetue Uirginitas ſoror eſt angl̓oꝝ. poſſeſſio oīm bonoꝝ. victoria libidinū. fidei tropheū. expu gnatio demonū. ⁊ eternoꝝ ſecuritas gaudi orum. De libidine aūt corruptio gignit̉. de corruptiōe pollutio naſcit̉. de pollutōe rea tus orit̉. de reatu confuſio generat̉. Hec illo referēte duo angeli apparuerūt dicentes eis Nos ſumꝰ angeli vobis ad cuſtodiā depu tati. qͥ ſi apl̓ibn̄ ſeruaueritis monita. offere mus deo omnia vota veſtra. Eos iḡr apl̓s baptizauit ⁊ de fide diligēter edocuit. Poſt multū v̓o tꝑis ſponſa noīe pelagia ſacro ve lamīe ꝯſecrata martyriū patit̉. ⁊ ſpōſus no mine dyoniſiꝰ illi ciuitati ī ep̄m ordinatur. G ¶ Poſt hͨ aūt apl̓s ⁊ abanes ad regē indie ꝑuenerunt. Deſignato vero ab apl̓o mirabili palacio. ⁊ copioſo theſauro acce De ſancto Thoma aplo pto. rex in aliā puinciā ꝓficiſcit̉. ⁊ apl̓us vni uerſum theuſauꝝ pauꝑibꝰ elargit̉. Per to tū aūt biēniū qͦ abfuit rex apl̓s p̄dicatōi īſti tit ⁊ īnumerabilē ppl̓m ad fidē ꝯuertit. Redi ens at rex. ⁊ qͣ thomas fecerat diſces. ip̄m cū abane rima retrū ſit carceris. vt poſtmodū viuos excoriatos vltricibꝰ daret flāmis. In terea gad frat̓ regis morit̉. ⁊ ei ſepulcrū cuꝫ ambitōe nimia p̄parat̉. Quarta at die qui mortuꝰ fuerat reſurrexit. ⁊ ſtupefactis oībꝰ cūctiſqꝫ fugiētibꝰ dixit fri ſuo. Hic hō frater quē excoriare ⁊ īcēdere diſponebas amicuſ dei ē ⁊ oēs angl̓i famulāt̉ ei. q̇ me ī ꝑadiſum ducētes qḋdā mihi on̄derūt palatiū ex auro ⁊ argēto ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis mirabilit̓ fabrica tu. Et cū eiꝰ pulcritudinē admirarer dixerūt mihi. Hoc ē palatiū qd̓ thomas fri tuo ex truxerat. Cūqꝫ dicerē vtinā ianitor eiꝰ eſſem dixerūt mihi. Frater tuꝰ ſe illo fecit indignū Si vis in illo manere rogabimꝰ dominum vt te ſuſcitare dignet̉ vt illud a fratre tuo poſ ſis emere. reddens eī pecuniā quā ſe exiſtiat ꝑdidiſſe. Et hͨ dicēs cūcurrit ad carcerē apo ſtoli. fratri ſuo poſtulās indulgeri. Abiectiſ qꝫ vinculis rogare apl̓m cepit vt veſtē acci peret p̄cioſam Cui apl̓s. Ignoras ꝙ nihil carnale. nihil terrenū geſtiūt q̇ cupiūt habe re in celeſtibꝰ poteſtatē. Egrediēte aūt apl̓o de carcere rex occurrit ei ⁊ aduolutꝰ eiꝰ pedi bus veniā poſtulabat. Tūc apl̓s ait. Mul tum vob̓ p̄ſtitit deꝰ vt ſecreta ſua vob̓ oſtē deret. Credite in xp̄m ⁊ baptizabimini vt et̓ ni regni ꝑticipes ſitis. Dixit ei frater regis. Uidi palatiū qḋ fratri meo feciſti. ⁊ illd̓ cō parare merui. Cui apl̓s. Hoc ī ptāte fratris tui eſt. Cui rex. Illd̓ erit meū. apl̓s fabricꝫ ti bi alid̓. Qd̓ ſi forte nequerit. mihi ⁊ tibi vnū hoc cōmune erit. Rn̄dit apl̓s. Innumera bilia palatia ſūt ī celo ab initio ſeculi p̄para ta q̄ fidei p̄cibꝰ ſiue p̄cio ⁊ elemoſinis cōꝑāt̉ Diuitie āt veſtre ad illa vos an̄cedere pn̄t. ſeq̄ v̓o oīno nō pn̄t. D ¶ Poſt vnū aūt mēſem fecit apl̓s pauꝑes oēs illiꝰ ꝓuīcie cō gregari. Quibus ꝯgregatis debiles ⁊ infir mos ſeorſum ſtare iuſſit ⁊ ſuper eos orauit. Cūqꝫ q̇ docti fuerāt rn̄diſſent amē. coruſcatio de celo veniēs tā apl̓um qͣꝫ ceteros fere ꝑ horā dimidiā ſic ꝓſtrauit vt oēs ſe putarent ictu fulguris interijſſe. Erigēs aūt ſe apl̓us dixit. Surgite qꝛ dn̄s meus ſic̄ fulgur venit voſqꝫ ſanauit Exurgētes aūt oēs ſani dn̄m ⁊ apl̓m glorificauerūt. Tūc apl̓s cepit eos docere ⁊ duodecim gradꝰ virtutū aſſignare Primꝰ eſt vt in deū crederēt. q̇ eſt vnꝰ ī eſſen tia ⁊ trinꝰ in ꝑſonis. Deditqꝫ eis triplex exē plū ſenſibile quō ſint in vna eſſentiā tres ꝑſo ne. Primū eſt qꝛ vna eſt ī hoīe ſapiētia. ⁊ de illa vna ꝓcedit intellectꝰ. memoria. ⁊ ingeni um. Nā ingeniū inq̇t eſt vt qḋ nō didiciſti ī uenias. Memoria vt non obliuiſcaris q̄ di diceris Intellectꝰ vt intelligas q̇ oſtendi p̄nt vel doceri. Secūdū ꝙ in vna vinea tria ſūt. ſcꝫ lignū. folia. ⁊ fructꝰ. Et hͨ oīa tria vnum ſunt ⁊ vna vinea ſunt. Tertiuꝫ eſt qꝛ caput vnū qͣttuor ſenſibꝰ cōſtat. in vno eniꝫ capite ſunt viſus. guſtꝰ. auditꝰ. ⁊ odoratꝰ. ⁊ hͦ pl̓a ſunt ⁊ vnū caput ſunt. Scd̓s gradus eſt vt baptiſmū ſuſciperēt. Tertiꝰ eſt vt ſe a forni catōe ꝯtinerēt Quartꝰ vt ſe ab auaricia tꝑa rent. Quintꝰ vt gulā reſtringerēt. Sextꝰ vt pnīam tenerēt. Septimꝰ vt in his ꝑſeuera rēt. Octauꝰ vt hoſpitalitatē amaret. Nonꝰ vt volūtatē dei ī faciēdis quererent ⁊ ea oꝑe complerēt. Decimꝰ vt eā in nō faciēdis q̇re rent ⁊ ea oꝑe vitarēt. Undecimꝰ vt charita tem amicis ⁊ inimicis impēderēt. Duodecī mus vt ī cuſtodiēdis his vigilē curā hrēnt. Poſt p̄dicatōem v̓o baptiſati ſunt nouem milia viroꝝ exceptis ꝑuulis et ml̓ieribꝰ ¶ E Poſt hͦ aūt in ſuꝑiorē indiā abijt in qͣ innu meris miraculoꝝ inſignijs coruſcauit Sin ticem etiā amicā migdomīe vxoris Cariſij cognati regis apoſtolꝰ illumīauit. Dixitqꝫ migdomīa ad ſinticē. Putas ſi potero euꝫ videre. Tunc migdomīa de cōſilio eiꝰ ha bitū mutauit. ⁊ inter pauꝑes mulieres vbi apl̓us p̄dicabat aduenit. Apoſtolꝰ autem cepit de vite huiꝰ miſeria p̄dicare dicēs iter ceters. Quoniā vita hec eſt vita miſera. caſi bus ſubiecta. ⁊ adeo fugitiua vt cum teneri credit̉ effugiat labefacta. Deinde cepit qͣttu or rōnibꝰ exhortari vt v̓bū dei libēt̓ audirēt. De ſancto Thoma apl̓o ip̄m v̓bū dei qͣttuor reꝝ generibꝰ cōꝑando. ſcꝫ collirio ex eo ꝙ oculū noſtri intellectꝰ illu minat. Potioni. ex eo ꝙ noſtꝝ affectu ab oī carnali amore purgat ⁊ mūdat Emplaſtro ex eo ꝙ pctōꝝ nr̄oꝝ vulnera ſanat. Cibo. ex eo ꝙ nos celeſtiū amore delectat. Et ſic̄ inqͣt hec egroto nō valēt niſi ea ī ſe receꝑit. ſic nec aīe languēti v̓bū dei ꝓdeſt niſi illud cū d̓uo tione audierit. Predicūte igit̉ apl̓o migdo mia credidit ⁊ d̓inceps viri thoꝝ abhorruit Tūc cariſiꝰ a rege īpetrauit. ⁊ apl̓m ī carce rē poſuit. Ad quē veniēs migdomīa roga uit vt ſibi ignoſceret ꝙ ꝓpt̓ eā ī carcerē miſ ſus eſſꝫ. Quā ille benigne ꝯſolans hͨ oīa ſe li bent pati aſſeruit. Cariſiꝰ āt regē rogauit vt reginā ſororē ſue vxoris ad eā mitterꝫ. ſi for te eā reuocare poſſꝫ. Miſſa regina cōuertit̉ ab ea quā volebat ꝑuertere. viſiſqꝫ tot mira culis q̇ apl̓s faciebat dixit Maledicti ſunt a dro q̇ nō tot ſignis credūt ⁊ oꝑbꝰ Tūc apl̓s oēs q̇ aderāt d̓ tribꝰ breuit̓ īſtruxit.ſ. vt eccle ſiā diligeret. ſacerdotes honoraret⁊ aſſidue ad audiēdū v̓bū dei ꝯuenirēt. Reuertēte āt regina dixit ei rex. Ut q̇d̓ tā diu morata es. Que rn̄dit. Putabā migdomiā ſtultā eſſe ſꝫ ſapiētiſſima ē. ⁊ me ad apl̓m dei ducēs vi am v̓itatis me cognoſcere fec̄. ⁊ nimis ſtulti ſūt q̇ in xp̄m n̄ credūt. Noluitqꝫ regina regi deinceps cōpulari. Stupefactꝰ āt rex dixit cognato ſuo. Dū tuā vxorē recuꝑare velleꝫ meā ꝑdidi. ⁊ peior mihi mea ē qͣꝫ tua tibi. F ¶ Tūc rex iuſſit apl̓m ligatis māibuſ ad ſe adduci p̄cipiēs ei vt ad ſuos vrros ꝯiu ges reuocaret. Apl̓s at triplici exēplo on̄dit qͣꝫdiū in err̄ore ꝑſiſterēt hͦ facere n̄ deberent videlicꝫ exēplo regis. exēplo turris. ⁊ exēplo fontis. vn̄ dixit. Tu cū ſis rex nō vis hrē co inqnata ẜuitia ſꝫ mūdos ẜuos ꝑit ⁊ ācillas Quāt omagīs credere debes deū amare ca ſtiſſima ⁊ mūda ẜuitia. Quid ergo culpor ſideū amare p̄dico ī ẜuis ſuis. qd̓ diligis ⁊ ī tuis Fabricaui turrim excelſaꝫ ⁊ dicis miͣi vt ego q̇ fabricaui eā deſtruā. Fodi terra ꝓ fundā. ⁊ eduxi fontē d̓ abyſſo ⁊ dicis michi vt obſtrua illū. Tūc iratꝰ rex afferri iuſſit ar dentes laminas ferreas ⁊ apl̓m ſtare nudis pedibꝰ ſuꝑ eas. Protinꝰ aūt nutu dei fons ibi erupit ⁊ eas extinxit. Tūc rex ꝯſilio cogti ſui eū in fornacē ardente mitti fecit. Que tn̄ ſic refrigerata ē. vt die altera ſanꝰ inde exirꝫ ⁊ illeſus. Dixitqꝫ regi cariſiꝰ. fac illū offerre ſacrificiū deo ſol̓ vt ſic dei ſui irā incurrat qͥ ab his eū liberat. Cūqꝫ ad hͦ vrgeret̉ dixit re gi. Preſtātior es tu qͣꝫ factura tua. Ex qͣtu mo veꝝ deū negligis ⁊ picturā colis tu pu tas ꝙ ſic̄ d̓t Cariſiꝰ deꝰ meꝰ mihi iraſcet̉ pꝰ qͣꝫ adorauero deū tuū. magis āt iraſcet̉ deo tuo. eūqꝫ ꝯminuet. Adoro igit̉ eū. Si ergo me adorate deū tuū. deꝰ meꝰ n̄ euertet illum ſacrifico illi. Si aūt ſic. tu credas deo meo. Cui rex. Adhuc mecū d̓ pari loq̄ris. Prece pit igit̉ apl̓us hebraice demoni qͥ in eo erat. vt qͣꝫcito corā idolo genua flecteret ſtatī ido lū cōminueret. Flectēs igit̉a pl̓s genua di xit Ecce adoro. ſꝫ nō idolū. Ecce adoro ſꝫ nō mētallū. Ecce adoro ſꝫ nō ſimulacꝝ. Adoro aūt dn̄m meū ih̓m xp̄m. īcuiꝰ noīe p̄cipio ti bi demon q̇ in eo latitas vt ſimulacꝝ iſtd̓ cō minuas. Statīqꝫ ſic̄ cera liquefactū ē. Tūc oēs ſacerdotes mugitū dederunt. Potifex aūt tēpli eleuās gladiū apl̓m trāſuerberauit dicēs. Ego vindicabo iniurias d̓i mei. Rex aūt ⁊ cariſiꝰ aufugerūt vidētes ꝙ ppl̓s vellꝫ apl̓m vindicare ⁊ pontificē viuū incendere Chriſtiani aūt corpꝰ apl̓i tulerūt ⁊ honorifi ce ſepelierūt. Poſt longū tꝑs ſcꝫ circa ānos dn̄i. cc. ⁊. xxx. corpus apl̓i in ediſſam ciuitatē que olim dicebat̉ rages medoꝝ tranſlatum eſt. Alexandro imꝑatore ad ſyroꝝ p̄ces hoc faciente. In illa aūc ciuitate nullꝰ hereticus nullus iudeꝰ. nullꝰ paganus poteſt viuere. nec tyrannꝰ aliq̇s ibi nocere poſtqͣꝫ abaga rus rex illiꝰ ciuitatis epl̓aꝫ manu ſaluatoris ſcriptā acciꝑe meruit. Nam ſi qn̄ gēs aliqͣ ꝯ ciuitatē illā inſurrexerit infans baptizatꝰ ſu per portā ſtan sepl̓am illā legit ⁊ ea die tam ſaluatoris ſcriptis qͣꝫ apl̓i thome meritiſ ho ſtes aut fugiūt aut pacant̉ ¶ Iſidorꝰ ī libro de vita ⁊ obitu ſctōrum ſic de apoſtolo dicit Thomas diſcipulus xp̄i ac ſimilis ſaluato ri. audiendo incredulus. videndo fidelis fu it. Hic euangelium predicauit parthis. me De natiuitate domini dis. perſis. hircanis. ⁊ brachmanis. Et ītrās oriētalē plagā ⁊ īterna gētiū penetrās ibi p̄ dicatōꝫ ſua vſqꝫ ad titulū ſue paſſiōis ꝑdu xit Hic lanceis trāſfixꝰ occubuit. Hec Iſid̓. Chryſoſtomꝰ qͣꝫ ait ꝙ dū thomas ad regio nē magoꝝ q̇ ad xp̄m adorādū venerāt d̓ue niſſet. eos baptizauit. ⁊ facti ſūt adiutores fi dei xp̄iane. De feſtiuitatibus que eueniūt infra tꝑs qḋ ꝑtī ꝯtinet̉ ſub tꝑe recō ciliatōis ⁊ ꝑtī ſub tꝑe ꝑegrinatōis. Icto de feſtiuita d tibꝰ q̄ occurrūt īfra tꝑs renouatōiſ qd̓ incepit a moyſe ⁊ ꝓph̓is ⁊ dura uit vſqꝫ ad aduētū xp̄i ī carnē. qd̓ tꝑs rep̄ſen tat ecc̄īa ab aduētu vſqꝫ ad natiuitatē dn̄i ī cluſiue. Seqͥt̉ de feſtiuitatibꝰ q̄ eueniūt īfra tꝑs qḋ ꝑtim ꝯtinet̉ ſub tꝑe recōciliatōis. ꝑtiꝫ ſub tꝑe ꝑegrinatōis. qd̓ tꝑs repn̄tat eccl̓ia a natiuitate vſqꝫ ad ſeptuageſimā. ſic̄ ſupra ī ꝓlogo dictū eſt. A ¶ VI ¶ De natiuitate domini noſtri Ieſu chri ſti ẜm carnem. Atiuitas domini noſtri Ieſu xp̄i ẜm carnē vt q̇dam aiunt. completis ab Adam quiqꝫ milibꝰ ducentis. xxviij. annis. Uel ẜm alios ſex milibꝰ. Vel ẜm Euſebium ceſariēſem in cronicis ſuis qͥnqꝫ milibus centū nonagin tanouē tꝑe octauiani imꝑatoris facta ē. Cō putatio aūt ſex miliū ānoꝝ inuēta fuit a me thodio potiꝰ myſtice qͣꝫ cronice. Ueniente aūt ip̄o filio dei ī carnē tāta pace vniuerſus mūdus gaudebat. vt toti orbi vnicꝰ roma noꝝ imꝑator pacifice p̄ſideret. Hic dictꝰ eſt octauianꝰ a pͥma impoſitōe. ceſar a iulio ce ſare cuiꝰ fuit nepos Auguſtꝰ ab augmento reipublice. imꝑator a dignitatiſ honore. qui ad differētiā alioꝝ regū fuit pͥmo hͦ noīe inſi gnitꝰ. Nā ſic̄ naſci voluit vt nobis pacē pe ctoris vl̓ tꝑis ⁊ pacē eternitatis tribueret. ſic voluit vt nihilominus ortum ſuū pax tēꝑis illuſtraret. Ceſar igit̉ auguſtꝰ vniuerſo p̄ſi dens orbi ſcire voluit. qͦt ꝓuincie. qͣt ciuitateſ qͦt caſtra. qͣt ville. qͦt hoīes in toto orbe eēnt. iuſſitqꝫ vt d̓r in hiſtoria ſcolaſtica vt omnes hoīes ad ſuā ciuitatē vn̄ trahebāt originē ꝑ gerēt. ⁊ q̇libet denariū argenteum q̇ valebat decē nūmos vſuales. vn̄ ⁊ denariꝰ dicebat̉. p̄ſid̓i ꝓuincie tradens ſe ſubditu romano ī perio ꝓfiteret̉. Nā ⁊ nūmus imaginē p̄fere bat ceſaris ⁊ ſuꝑſcriptiōeꝫ noīs. Dicebat̉ āt ꝓfeſſio ⁊ deſcriptio ſꝫ diuerſa cōſideratione Profeſſio enī dicebat̉. qꝛ quilibet qn̄ redde bat p̄ſidi ꝓuincie cenſicaput.i. denariū illuꝫ qui ſic vocabat̉. ponebat ſuꝑ caput ſuū ⁊ ꝓ prio ore ꝓfitebat̉ ſe eſſe ſubditū romano im perio. vn̄ dicebat̉ ꝓfeſſio.i. ꝓprio ore faſſio. ⁊ fiebat hͦ corā omni ppl̓o. Deſcriptio āt dice bat̉. qꝛ numerꝰ eoꝝ q̇ cēſū capitis ferebant. certo determinabat̉ nū mero ⁊ redigebat̉ in ſcriptis. Hec aūt deſcriptio pͥma facta eſt a p̄ſide ſirie cirino. Prima d̓r vt in eadē hiſto ria ſcolaſtica habet̉ qͣntū ad cirinū. qꝛ enim iudea in vmbilico terre noſtre habitabil̓ eſſe d̓r. ꝓuiſum eſt vt in ea inchoaret̉. ⁊ deinde ꝑ circumſtātes regiones ⁊ alij p̄ſides ꝓſeq̄ret Uel pͥma vniuerſalis. quia alie p̄ceſſerunt particulares. Vel forte prima capitū in ciui tate fiebat a p̄ſide. ſecunda ciuitatū ī regiōe a legato ceſaris. tertia regionū in orbe corā ceſare. Ioſeph aūt cū eſſet de genere dauid a nazareth in bethleē ꝓfectus eſt. Cū aūt be ate Marie tꝑs pariēdi inſtaret. ⁊ ip̄e de ſuo reditu neſciret. eā ſecū aſſumpſit ⁊ ī bethleem ſecū duxit. nolēs theſauꝝ ſibi a deo ꝯmiſſuꝫ in aliena manu dimittere. ſꝫ ip̄e ꝑ ſe voluit il lum cura ꝑuigili cuſtodire. Cū ergo bethle em̄ appropinquaſſet vi frater Bartholome us in ſua cōpilatōe teſtat̉. ⁊ de libro infantie ſaluatoris eſt ſumptū. vidit btā v̓go ꝑtē ppl̓i gaudentē ⁊ ꝑtē gementē. Qd̓ ſibi angelꝰ ex ponens ait. Pars ppl̓i gaudēs eſt ppl̓s gen tuis. q̇ in ſemine abrae eternā bn̄dictōem ac cipiet. Pars aūt gemēs eſt plebs iudaica a deo ſuis meritis reprobata Cum igr ambo bethleē veniſſent. ⁊ qꝛ pauꝑes erant. ⁊ qꝛ oīa hoſpitia alij q̇ ꝓpt̓ hͦip̄m venerant occupa De natiuitate domini uerāt. nullū hoſpitiū habere potuerunt. di uerterūt in cōi trāſitū. q̄ vt d̓r ī hiſtoria ſcola ſtica. erat int̓ duas domos oꝑimētū hn̄s q̇ diuerſoriū d̓r. ſub qͣ ciues ad colloquēdū vl̓ ad ꝯuiſendū ī diebꝰ ocij vl̓ ꝑ aeris intēperie diuertebāt. vbi forte ioſeph p̄ſepe boui ⁊ aſi nō fecerat. Ul̓ ẜm quoſdā ruſtici cū ad foꝝ veniebāt aīalia ſua ibidē ligabāt. ⁊ iō p̄ſepe ibi ꝯſtructū erat. Ip̄a igit̉ nocte media diei dn̄ice btā v̓go filiū ſuū peꝑit ⁊ ī p̄ſepio ſuper fenū reclinauit. Qd̓ fenū vt hēt̉ in hyſtoria ſcolaſtica btā helena poſtmodū romā detu lit. A cuiꝰ feni comeſtiōe bos ⁊ aſinꝰ vt dicit̉ abſtinebāt. B ¶ Notandū aūt ꝙ natiui tas xp̄i mirabilit fuit facta. ml̓tiplicit on̄ſa. ⁊ vtilit̓ exhibita ¶ Fuit aūt mirabilit̓ facta. tū ex ꝑte generātis. iū ex ꝑte geniti. tū ex parte modi generādi. Ex ꝑte generātis. qꝛ ip̄a fu it v̓go an̄ ꝑtū. ⁊ vgo pꝰ ꝑtū. Et hͦ ſcꝫ ꝙ virgo manes peꝑit qͥnqꝫ modis on̄ſum ē Primo ꝑꝓphetiā Iſa. vij. Ecce v̓go ꝯcipiet ⁊ ꝑiet fi liū. Scd̓o ꝑ figurā. h̓ enī figuratū fuit ꝑ vir gaaaron. q̇ ſine oī hūano ſtudio floruit. ⁊ ꝑ porta Etzechiel̓ q̄ ſꝑ clauſa ꝑmāſit. Tertio ꝑ cuſtodiā. Ioſeph ei ex eo ꝙ ip̄aꝫ cuſtodiuit teſtis ſue v̓ginitatis extitit. Quarto ꝑ exꝑiē tiam. Cū enī vt in cōpilatōe Bartholomei habet̉. ⁊ de libro infantie ſaluatoris ſumptū fuiſſe videt̉. beate marie pariēdi tꝑs inſtaret Ioſeph licet deū de v̓gine naſcituꝝ non du bitaret. morē tn̄ gerēs patrie obſtetrices vo cauit. quaꝝ vna vocabat̉ zebel. ⁊ altera ſalo me. Zebel igit̉ cōſiderās ⁊ inqͥrēs ⁊ ip̄am v̓ ginem inuenies exclamauit vginē peperiſſe Salome aūt dū nō crederet. ſꝫ hͦ ꝓbare ſil̓r vellet. ꝯtinuo aruit manꝰ eiꝰ. Iuſſu tn̄ āgl̓i ſibi apparētis pueꝝ tetigit ⁊ ꝯtinuo ſanitatē accepit. Quinto ꝑ miraculi euidētiam Ro me enī vt teſtat̉ Innocētiꝰ papa tertiꝰ. duo decim annis pax fuit. Igit romani tēplum pacis pulcerrimū ꝯſtruxerūt. ⁊ ibi ſtatuam romuli poſuerūt. Cōſulētes aūt appollina qͣntū duraret. acceperunt rn̄ſum quſqͣꝫ v̓go pareret. Hoc aūt audiētes dixerūt. Ergo in eternū durabit. Impoſſibile eī credebāt ꝙ vnqꝫ pareret v̓go. Un̄ in foribꝰ tēpli tituluꝫ hūc ſcripſerūt. Templū pacis eternū. Sꝫ in ip̄a nocte qͣ v̓go peꝑit. templū funditꝰ corru it. Et ibi eſt mō eccl̓ia ſancte Marie noue Scd̓o fuit mirabilit̓ facta ex parte geniti Nā ſic̄ dicit Bern̄. in eadē ꝑſona eternū an tiquū ⁊ nouū mirabilit̓ ꝯuenerūt. Et̓nuꝫ. i. diuītas. antiquū.i. caro ab adam traducta. nouū.i. aīa de nouo creata. Iteꝝ ſic̄ ideꝫ dic̄ hodie tres mixturas vl̓ tria oꝑa fecit deꝰ ita mirabiliter ſingularia vt talia nec facta ſint nec ampliꝰ faciēda ſint. Coniūcta q̇ppe ſunt ad inuicē deꝰ ⁊ homo. mat ⁊ virgo. fides et cor humanū. Prima mixtura valde mira bilis. qꝛ ꝯiucta ſunt limꝰ ⁊ deꝰ. maieſtas ⁊ in firmitas. tāta vilitas ⁊ tāta ſublimitas. Ni hil enī deo ſublimiꝰ ⁊ nihil limo viliꝰ Scd̓a nihilominꝰ valde mirabilis. a ſeculo enī no eſt auditū ꝙ v̓go eſſꝫ que peꝑit ⁊ ꝙ mat eſſet que v̓go ꝑmanſit. Tertia eſt prima ⁊ ſecun da inferior. ſꝫ nō minꝰ fortis. Miꝝ eſt enim quo cor humanū fidē his duobꝰ accōmo dauit. quo credi potuit ꝙ deꝰ hō eſſꝫ ⁊ ꝙ vir go ꝑmanſerit que peꝑiſſet. Hec Bernardꝰ ¶ Tertio fuit mirabiliter facta ex ꝑte modi generādi. Eiꝰ enī partꝰ fuit ſupra naturam ex eo ꝙ virgo cōcepit. ſupra ratione. ex eo ꝙ deū genuit. ſupra humana ꝯditōꝫ ex eo ꝙ ſi ne dolore peꝑit. ſupra ꝯſuetudine. ex eo ꝙ de ſpūſancto ꝯcepit. Nō enī genuit v̓go ex hu mano ſemīe. ſꝫ ex myſtico ſpiramīe. Nam ſpirituſſanctꝰ de caſtiſſimis ⁊ puriſſimis ſā guinibꝰ virginis accepit. ⁊ inde corpꝰ illud formauit. ⁊ ſic quartū modū mirabilē faciē di hoīem deꝰ oſtēdit. Nam ſic̄ d̓t Anſelmuſ deꝰ poteſt qͣttuor modis hominē facere.ſ. ſi ne hoīe ⁊ femina. ſic̄ fecit Adam. De homīe ſine femina ſicut fecit Euam. De homine ⁊ femina. ſic̄ cōmunis ꝓbat vſus. De femina ſine viro. ſic̄ hodie mirabilit factū ē. ¶ Scd̓o eiꝰ natiuitas fuit ml̓tiplicit oſtēſa. Oſtēſa enī eſt ꝑ oēs gradꝰ creaturarū. Eſt enī q̇dam creatura q̄ tantū hꝫ eſſe ſicut pure corporea vt lapides. Quedā q̇ hꝫ eē ⁊ viue re. ſicut vegetabilia vt arbores. Quedā que hꝫ eē viuere ⁊ ſentire. ſic̄ ſūt animalia bruta. Quedam que habet eſſe. viuere. ſentire. et De natiuitate domini diſcernere ſic̄ hō. Quedā q̄ hꝫ eē viuere ſen tire diſcernere ⁊ ītelligere. ſic̄ angelus. Per has oēs creaturas hodie xp̄i natiuitas ē on̄ ſa. ¶ Prīa āt creatura ſcꝫ pure corꝑea tri plex ē.ſ. opaca. trāſparēs ſiue ꝑuia ⁊ lucida. ¶ Prio ergo on̄ſa eſt ꝑpure corporeā opa cam. ſic̄ ꝑ deſtructiōeꝫ tēpli romanoꝝ. vt ſu pra dictū eſt. ⁊ ꝑ ruinā ſtatue romuli dei ro manoꝝ. q̄ tūc cecidit ⁊ ꝯminuta ē. ⁊ ꝑ ruinā etiā aliaꝝ ſtatuaꝝ q̄ tūc ī alijs locis plurimiſ ceciderūt. Legit̉ enī in hiſtoria ſcolaſtica ꝙ hieremias ꝓph̓a ī egyptū deſcēdēs pꝰ mor tē godolie regibꝰ egypti ſignū d̓dit ꝙ eorum idola corruerēt. cū v̓go filiū ꝑturiret. Qua ꝓpt̓ ſacerdotes idoloꝝ imaginē v̓gīs pueꝝ ī gremio baiulātis ſecreto loco tēpli ſtatuert̉ ⁊ ea ibi adorabāt. Sꝫ a ptholomeo rege po ſtea īterrogati. q̇d hͦ ſibi vellꝫ. dixert̉ paterne traditōis hoc eē myſteriū. qd̓ a ſctō viro ⁊ ꝓ pheta eoꝝ maiores acceꝑant. ⁊ ſic ī regē ve tuꝝ credebāt. ¶ Scd̓o ꝑ pure corꝑeā tranſ parētē ⁊ ꝑuīā. Nā ī ip̄a nocte natiuitatiſ do minice obſcuritas aeris ī claritatē diei v̓ſa ē Rome etiā vt atteſtat̉ Oroſiꝰ ⁊ Innocētiꝰ papa tertiꝰ. fons aq̄ in liqrē olei vſus ē ⁊ erū pēs vſqꝫ ī tyberī ꝓfluxit. ⁊ totā die illa largiſ ſime emanauit In qͣ loco mō ē eccīa ſancte marie trās tyberim. Prophetauerat eī Si billa ꝙ qn̄ erumꝑet fons olei naſceret̉ ſalua tor ¶ Tertio ꝑ pure corporeā lucidaꝫ ſicut ꝑ corꝑa ſuꝑceleſtia. Nā ī ip̄a die natiuitatiſ ẜm aliqͦꝝ relatōꝫ. vt ait Chryſoſtomꝰ mag̓ ſuꝑ q̄ndā montē orātibꝰ ſtella q̇dam iuxta eos apparuit qͥ forma pueri pulcerrimi ha bebat. ⁊ ī eiꝰ capite crux ſplēdebat. Que ma gos alloquēs dixit vt ī iudeā ꝑgerēt. ⁊ ibi na tum pueꝝ inuenirēt. In ip̄a etiā die tres ſo les in oriēte apparuerūt. qͥ paulatim ī vnum corpꝰ ſolare redacti ſunt. Per qḋ ſignabat̉ ꝙ trini ⁊ vniꝰ diei noticia toti orbi īminebat Ul̓ ꝙ natꝰ erat ille in qͦ tria ſcꝫ aīa caro ⁊ de itas ī vnā ꝑſonā ꝯuenerant. In hyſtoria tn̄ ſcolaſtica d̓r ꝙ nō ip̄a die natiuitatis tres ſo les apparuerūt. ſꝫ an̄ ꝑ aliqd̓ tꝑs ſcꝫ pꝰ mor tem Iulij ceſaris qḋ etiā Euſebiꝰ in cronica aſſerit. Octauianꝰ inſuꝑ imꝑator vt ait In nocētiꝰ papa tertius. vniuerſo orbe dicioni romane ſubiugato. intantū ſenatui placuit vt eū ꝓ d̓o colere vellēt. Prudēs āt imꝑator ſe mortalē intelligēs. īmortalitatis nomē ſi bi noluit vſurpare. Ad illoꝝ v̓o īportunā in ſtantiā ſibillā ꝓphetiſſam aduocat ſcire vo lens ꝑ eiꝰ oracl̓a ſi ī mundo maior eo aliqn̄ naſceret̉. Cū ergo ī die natiuitatis dn̄i ꝯſili um ſuꝑ hac re ꝯuocaſſꝫ. ⁊ ſibilla ſola ī came ra iꝑatoris oracul̓ inſiſteret. ī die media cir culꝰ aureꝰ apparuit circa ſolē. ⁊ ī medio cir culi v̓go pulcerrima ſtās ſuꝑ arā puerū ge ſtans in gremio. Tūc Sibilla hͦ ceſari oſtē dit. Cum aūt imꝑator ad p̄dictam viſioneꝫ plurimū admiraret̉. audiuit vocē dicētē ſibi Hec eſt ara dei celi. Dixitqꝫ ei Sibilla. Hic puer maiorte eſt ⁊ ideo ip̄m adora. Eadem aut camera in honore ſancte Marie dedi cata eſt Un̄ vſqꝫ hodie d̓r ſctā maria ara ce li Intelligēs igit̉ imꝑator ꝙ hic puer maior ſe erat. ei thurā obtulit. ⁊ deus de cetero vo cari recuſauit. De hͦ aūt Oroſiꝰ ira d̓t. Oc tauiani tꝑe hora circiter tertia. celo repēte li quido ac puro ⁊ ſereno circulꝰ ad ſpem ce leſtis arcꝰ orbē ſolis ambiuit. qͣſi venturus eſſet q̇ ip̄m ſolē ſolꝰ mundūqꝫ totū ⁊ feciſſet ⁊ regeret. Hec Oroſiꝰ. Idē ait Eutropius Refert qͣꝫ thimotheꝰ hiſtoriographꝰ ſe ī an tiq̇s romanoꝝ hiſtorijs inueniſſe ꝙ octaui anus triceſimoqͣnto regni ſui anno capito liū aſcēdit. ⁊ q̇s poſt ſe rēpublicā gubernarꝫ a dijs ſolicite reqͥſiuit. Et audiuit voceꝫ ſibi dicentē. Puer ethereꝰ ex deo viuēte ſine tꝑe genitus. nō multū poſt ex intemerata virgi ne deꝰ hō ſine macula eſt naſciturꝰ Hoc au dito ibi aram edificauit cui hunc titulum i ſcripſit. Hec eſt ara filij dei viuētis ¶ Scd̓o onſa eſt natiuitas ⁊ manifeſtata ꝑ creaturā que habet eſſe ⁊ viuere. ſicut ſunt plāte ⁊ ar bores. In hac enī nocte vt Bartholomeus in ſua cōpilatione teſtat̉ vinee engādi q̄ ꝓfe runt balſamū floruerūt. fructu ꝓtulerunt. et liquorē dederūt. ¶ Tertio ꝑ creaturā q̄ ha bet eſſe viuere ⁊ ſentire. ſic̄ ſūt aīalia. Profi ciſcēs ei ioſeph in bethleē cū Maria p̄gnā te duxit ſecū bouē. forte vt ip̄m vēderet ⁊ cen De natiuitate domini ſum ꝓſe ⁊ ꝓ v̓gīe ſolueret. ⁊ d̓ reſiduo viue rēt. ⁊ vnū aſinū. forte vt v̓go ſuꝑ eū veheret̉. Bos igit̉ ⁊ aſinꝰ miraculoſe dn̄m cognoſcē tes. flexis genibꝰ ip̄m adorauerūt. An̄ et̄ xp̄i natiuitate ꝑ aliqͦt dies vt ait euſebiꝰ ī croni ca cū q̇dā ararēt. boues ad aratores dixert̉ Hoīes deficiēt. ſegētes ꝓficiēt ¶ Quarto ꝑ creaturā q̄ hꝫ eē viuere ſentire ⁊ diſcernere. vt ē hō. ſic̄ ꝑ paſtores. Nā ī ip̄a hora paſto res ſuꝑ gregē ſuū vigilabāt. ſic̄ bis ī anno in lōgioribꝰ ⁊ breuioribꝰ noctibꝰ anni ꝯſueue rāt. Mos eī fuit antiq̇tꝰ gētilibꝰ ī vtroqꝫ ſol ſticio.ſ. eſtiuali circa feſtū Ioh̓is baptiſte. ⁊ hyemali circa natiuitatē dn̄i vigilias noctiſ cuſtodire ob ſol̓ veneratōꝫ. Qui forte mos etiā apud iudeos ex vſu cohabitantiū inole uerat. Ip̄is igit̉ angelꝰ dn̄i apparēs ⁊ ſalua torē natū nūciauit ⁊ quo inueniret̉ ſignū de dit. Factaqꝫ eſt cū angelo ml̓titudo āgl̓orū dicētiū. Gl̓ia in excelſis d̓o ⁊cͣ. Paſtores er go veniētes totū ſic̄ angelꝰ dixerat inuenert̉. Sic iteꝝ manifeſtata eſt ꝑ ceſarē auguſtuꝫ q̇ tunc p̄ceptū dedit ne eū aliq̇ͥs dn̄m vocare auderet. ſicut Oroſiꝰ teſtat̉. Forte ei cū viſi onē illā circa ſolē vidiſſꝫ. recolēs ſimul d̓rui na templi. ⁊ de fonte olei. ⁊ ītelligēs ꝙ in mu do natus eſſet q̇ maior ſe erat. nec d̓s nͨ dn̄ſ vocari voluit. In q̇buſdā qͣꝫ cronicis legit̉ ꝙ appropinqͣnte die natiuitatis dn̄i Octaui anus ꝑ mundū vias publicas fieri p̄cepit. ⁊ omnia debita romanis dimiſit. Sic etiam manifeſtata eſt ꝑ ſodomitas q̇ omnes in to to mundo in illa nocte extincti ſunt. Sic̄ dic̄ Hieronymus ſuꝑ illud. Lux orta eſt eis. tanta ſcꝫ ꝙ omnes laboranteſ in illo vicio ex tinxit. Et hoc fecit xp̄s vt omnes eradicaret ne in hūana natura quā aſſumpſerat tanta de cetero immūdicia inueniret̉. Nā vt dicit Augꝰ. videns deꝰ viciū ꝯtra naturā in hūa na natura fieri. fere deſijt īcarnari ¶ Quī to ꝑ creaturā q̄ habet eſſe viuere ſentire diſ cernere ⁊ intelligere. ſicut angelꝰ. Angeli eIi ip̄am xp̄i natiuitatē paſtoribꝰ annūciauert̉ vt ſuꝑius dictū eſt. D ¶ Tertio eius na tiuitas nobis eſt vtiliter exhibita ¶ Primo ad demonū cōfuſionē. Nā hoſtis iam nob̓ vt ante p̄ualere nō pōt. Un̄ legit̉ ꝙ ſanctus hugo abbas cluniacen̄. ī vigilia natiuitatis dn̄i vidit beatā v̓ginē in vlnis tenētē filiuꝫ et dicentē. Adeſt dies in qͣ ꝓph̓aꝝ oracula re nouant̉. Ubi nūc eſt hoſtis q̇ an̄ hūc diem hoībꝰ p̄ualebat. Ad hac vocē dyabolꝰ d̓ hu mo ꝓrupit vt v̓bis dn̄e inſultaret. ſꝫ mētita ē iniqͥtas ſibi. qꝛ duꝫ officinas fratꝝ circūiret. ip̄m ab oratorio deuotio. a refectorio lectio. a dormitorio ſtramēta vilia. a capitulo pati entia reiecit. ¶ In libroqꝫ Petri cluniacēſ legit̉ ꝙ in vigilia natiuitatis dn̄i. ſctō Hugo ni abbati cluniacen̄. apparuit btāᵇ virgo fili um in gremio tenes ⁊ cū eo ludes q̇ dicebat Noſti mater ꝙ die natalis mei eccleſia cum magno lauduꝫ tripudio celebrat. Et vbi eſt nūc dyaboli virtꝰ. vel q̇d dicere p̄t vl̓ facere. Tūc dyabolꝰ videbat̉ qͣſi d̓humo ſurgere ac dicere. Et ſi in ecc̄iam vbi laudes tue fiūt intrare nō poſſum. ſꝫ tn̄ capitulū. dormitori um ⁊ refectoriū ītroibo. Qd̓ ille attemptanſ inuenit hoſtiū capituli nimis artū ſibi groſ ſo. hoſtium dormitorij nimis depreſſuꝫ ſibi elato. hoſtiū refectorij repagulatuꝫ impedi mentis. caritate ſcꝫ ſeruientiū. auiditate au diendi lectōes. ⁊ ſobrietate cibi ⁊ potꝰ. ⁊ ſic cō fuſus euanuit. ¶ Scd̓o ad venie īpetratōꝫ Un̄ legit̉ in qͣdā libro exēploꝝ ꝙ cū q̇dā mu lier lubrica ad cor tandē redijſſet d̓ venia de ſperabat. Nam cogitās de iudicio reputa bat ſe eſſe reā. de inferno reputabat ſe ibi eſſe cruciandaꝫ. cogitans de padiſo reputabat ſe eſſe immudam. de paſſione reputabat ſe eſſe ingratāCogitās v̓o de pueri infantia ⁊ ꝙ pueri de facili placant̉. Chriſtū ꝑ ſuam ī fantiā adiurauit ⁊ vocē de ſua veniā audi re meruit. ¶ Tertio ad infirmitatis curatō nem. De hac natiuitatis vtilitate d̓t Bern̄. Triplici morbo laborabat genꝰ humanuꝫ. in p̓ncipio. medio. ⁊ fine.i. natiuitate. vita. et morte. Natiuitas erat immūda. vita ꝑuer ſa. mors ꝑiculoſa. Uenit xp̄s ⁊ ꝯͣ hūc tripli cem morbū attulit triplex remediū. Natus eſt enī vixit ⁊ obijt. Eiꝰ natiuitas purgauit noſtram. eius vita inſtruxit noſtram. mors illius deſtruxit noſtram. Hec Bernardus. De ſancta Anaſtaſia ¶ Quarto ad ſuꝑbie hūiliatōꝫ. Unde dic̄ Augꝰ. ꝙ hūilitas filij dei quā nob̓ ī incarna tiōe exhibuit fuit nob̓ in exēplū ſacramētū ⁊ medicamētū. In exēplū ꝯueniētiſſimuꝫ qd̓ hō imitaret̉ altū ſacramētū q̄ pctīnrī vincū lū ſolueret̉. ⁊ ſūmū medicamētū qͦ tumor no ſtre ſuꝑbie ſanaret̉. Hec augꝰ. Suꝑbia ei pͥ mi hoīs ſanata ē ꝑ hūilitatē xp̄i. Et notāduꝫ qꝫ ꝯueniēt̓ hūilitas ſaluatoris rn̄deat ſuper bie ꝑditoris. Suꝑbia ei pͥmi hoīs fuit ꝯdeū vſqꝫ ad deū ⁊ ſupra deū. Fuit ꝯͣdeū. qꝛ fuit ꝯeiꝰ p̄ceptū q̄ p̄ceꝑat ne d̓ ligno ſcīe boni et mali comederꝫ. Fuit et̄ vſqꝫ ad deū. qꝛ vſqꝫ ad appetitū deitatis. credēs qḋ diabolꝰ dixe rat. Eritis ſic̄ dij. Fuit et̄ ſupra deū. ſicut dic̄ Anſel. volēdo qd d̓s illū velle nolebat. Tūc ei ſuā volūtatē poſuit ſupra volūtatem dei. At filiꝰ dei ẜm ioh̓eꝫ damaſ. hūiliauit ſe ꝓpt̓ hoīes nō ꝯͣhoīes vſqꝫ ad hoīes ⁊ ſupra ho mīes. Propt̓ hoīes qꝛ ꝓpt̓ eoꝝ vtilitatē ⁊ ſa lutē. Vſqꝫ ad hoīes ꝑ naſcēdi modū ꝯſil̓eꝫ. Supra hoīes ꝑ naſcēdi modū diſſil̓em Nā eiꝰ natiuitas ⁊ ẜm aliq̇d nob̓ ſil̓is fuit. qꝛ ſcꝫ natꝰ ē ex muliere ⁊ ꝑ eandē portā ꝓpaginis. ⁊ ẜm aliqd̓ diſſimil̓. qꝛ de ſpūſancto ex Ma ria v̓gine natus eſt. A ¶ De ſancta Anaſtaſia Naſtaſiā dicitur ab ana qd̓ eſt ſurſum. ⁊ ſtaſis qd̓ eſt ſtans ſiue ſtatꝰ. qꝛ ſurſuꝫ ſterit a vicijs ad v̓tutes. Naſtaſia nobiliſſima romanoꝝ fi lia p̄textati illuſtris ſꝫ pagani a ma tręſua fauſta xp̄iana ⁊ a beato cri ſogono fide xp̄i edocta ē Tradita at publio in vxorē languorē ſimulās ſꝑ ſe ab eiꝰ ꝯſor tio abſtinebat. Qui audiēs ea cū vna tantu ancilla ī vili habitu xp̄ianoꝝ carceres circu ire. ⁊ eis neceſſaria mīſtrare. fec̄ eā artiſſime cuſtodiri. ita vt etiā eidē alimoniā denegarꝫ Uolebat aūt eā ſic ꝑimere vt poſſet in eius largiſſimis poſſeſſionibꝰ laſciuire. Putās igit̉ ſe mori doloroſas lrās criſogono mitte bat. ⁊ ille cōſolatorias remittebat. Interea vir eiꝰ morit̉. ⁊ illa a carceribus liberaH Hec hēbat tres ancillas pulcerrimas q̇ ſorores erāt. qͣꝝ vna dicebat̉ aga pen. altera chionia ⁊ tertia hirenen. Que cū xp̄iane eſſent. ⁊ p̄fe cti vrbis monitis nullatenꝰ obedirēt. in cubi culū eas recluſit vbi coqͥne vtēſilia ẜuabant̉ Prefectꝰ āt ī eaꝝ ardēs amorē ad eas iuit vt ſuā libidinē exerceret. Qui ī amentiaꝫ v̓ſus putās ſe tractare v̓gines cacabos patellas caldaria ⁊ ſimilia aplectēs oſculabatur. Et cū ex hͦ ſatiatꝰ fuiſſet foras exijt nigerrimꝰ ⁊ deformis ⁊ veſtimētis ꝯciſis. Quēẜui q̇ eu p̄ foribꝰ expectabāt ſic aptatu vidētes. cogi tātes ꝙ ī demonē v̓ſus eſſꝫ. eū v̓beribꝰ affece rūt. ⁊ fugiētes ſolū reliqͥrunt. Cūqꝫ imꝑato rem adiret vt de hͦ ꝯquereret̉. alij v̓gis eū p cutiebāt. alij ī faciē eꝰ expuchāt. alij lutū ⁊ pul uerē in eū ꝓijciebāt. ſuſpicātes ꝙ ī furia v̓ſuſ eſſꝫ. Oculi āt eiꝰ tenebat̉ ne ſe ſic deformē vi deret. Quapropt̓ mirabat̉ pl̓imū cur ſic cū oēs deridebāt. quē ī tāto honore hre ꝯſueue rāt. Uid̓bat̉ ei ei ꝙ ip̄e ⁊ oēs albis veſtibꝰ eſ ſent induti. Putas v̓o cū ſic ſe deformeꝫ ab alijs didiciſſꝫ ꝙ puelle ſibi ꝑ artē magicaꝫ hͦ feciſſent. iuſſit eas coram ſe expoliari. vt eas ſaliē nudas aſpiceret. Sꝫ ſtatī eaꝝ veſtimē ta ſic corꝑibꝰ adheſerūt vt nullo mō exui va lerēt. Prefectꝰ āt p̄ admiratōe ita obdormi uit ſtertens ꝙ etiā a pulſantibꝰ nō poterat excitari. Tandē v̓gines martyrio coronāt̉. ⁊ anaſtaſia ab imꝑatore cuidā p̄fecto tradi tur. vt ſi eā ſacrificare faceret. poſtmodum ī vxorē eā hrēt. Dūqꝫ eā in thalamū duxiſſet ⁊ eam amplexari vellet. ſtatim cecꝰ effectus eſt Deos adijt querēs ſi euadere poſſet. Qui rn̄derūt dicētes. Quia ſanctā anaſtaſiā cō triſtaſti nobis traditꝰ es. ⁊ amodo ſemꝑ no biſcū in inferno torqueberis. Cūqꝫ domuꝫ reduceret̉. int̓ manꝰ pueroruꝫ vitam finiuit. Tūc anaſtaſia alij ꝑfecto tradit̉ vt eā in cu ſtodia detineret. Audiēs v̓o idē ꝙ infinitas poſſeſſiones haberet. pͥuatim dixit ei. Ana ſtaſiā ſi vis eſſe xp̄iana fac qḋ p̄cepit d̓s tuꝰ. Ille enī p̄cepit. q̇ non renūciauerit omnibꝰ que poſſidet. ⁊cͣ. Omnia igitur que habes mihi dā ⁊ vade libera quo volueris et vere De ſancto Stephano chriſtiana eris. Cui illa rn̄dit. Deꝰ meꝰ p̄ce pit. vede oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊ nō diui tibꝰ. Cū ergo diues ſis ꝯp̄ceptū dei facereꝫ ſi aliq̇d tibi darē. Tūc anaſtaſia diro carce ri fame cruciāda tradit̉. Sꝫ a ſctā theodorā q̄ iā ꝑ martiriū coronata fuerat ꝑ duos mē ſes eſca celeſti paſcit̉ Tāde cū ducētis v̓gini bus ad inſulas palmarias ducta ē vbi ml̓ti ꝓpt̓ nomē xp̄i fuerat relegati. Pꝰ aliqͦs v̓o dies p̄fectꝰ oēs ad ſe vocauit ⁊ anaſtaſiā ad palos ligatā ignibꝰ ꝯcremauit. Alios v̓o di uerſis ſupplicijs iteremit. Int qͣs vnꝰ erat q̇ pluries ꝓpt̓ xp̄m ml̓tis diuitijs ſpoliatꝰ ſem per dicebat. Chriſtū ſaltē mihi nō auferetis Appollina aūt corpꝰ ſancte anaſtaſie ī viri dario ſuo facta ibi eccīa honorifice ſepeliuit Paſſa eſt aūt ſub Diocleciano circa ānos dn̄i.cclxxxvij. A VIII ¶ Deſcto Srephano Tephanꝰ grece. la tine d̓r corona. ſed hebraice norma. Fuit enī corona.i. pͥncipiū martyrū ī nouo teſtamēto. ſic̄ abel ī veteri teſta. Fuit et̄ nor ma.i. exemplar ⁊ regula alijs patiēdi ꝓ xp̄o ſiue bn̄ agēdi ⁊ viuēdi. vl̓ ꝓ inimicis orandi. Ul̓ ſtephanꝰ d̓r qͣſi ſtrenue fans. qd̓ pꝫ ī ſuo ẜmone ⁊ ī luculēta diuini v̓bi p̄dicatōe. Ul̓ d̓r ſtephanꝰ qͣi ſtrenue fans anꝰ.i. ſtrenue ſi ue laudabilit fans.i. inſtrues ⁊ regēs anꝰ.i. viduas qͥbꝰ ab apl̓is fuerat p̄fectꝰ. q̄ ad lr̄aꝫ anꝰ erāt. Eſt ergo corona ꝓpt̓ pͥncipiū mar tyrij. norma ꝓpt̓ exēplū patiēdi ⁊ bn̄ viuēdi. ſtrenue faris ꝓpt̓ luculētam p̄dicatōnem. et ſtrenue fans anꝰ ꝓpter viduaꝝ laudabileꝫ B inſtructiōem. Tephanꝰ fuit vnꝰ d̓ ſeptē dyaconi bus ab apl̓is ī mīſterium ordinatiſ Treſcēte ei nūero diſcipuloꝝ ꝯuer ſi ex gētibꝰ aduerſus ꝯuerſos ex iudeis mur murare ceperūt ex eo ꝙ vidue eoꝝ ī miniſt rio qͦtidiano ꝯtēnebāt̉. Hꝰ aūt murmaris cauſa dupl̓r pōt ītelligi. Aut qꝛ vidue eoꝝ miſterio n̄ admittebat̉. aut qꝛ p̄ ceteris ī qͣti diao mīſterio gͣuabāt̉. Apl̓i ei vt expeditiꝰ p̄ dicatōi inſiſterēt viduis mīſtratōꝫ ꝯmiſerāt Uidētes itaqꝫ apl̓i murmuratōꝫ ortā ꝓ ad mīſtratōe viduaꝝ volētes hͦ murmur ſeda re ꝯgregata oī ml̓titudīe dixerūt Nō ē equū nos d̓relinq̄re v̓bū d̓i ⁊ mīſtrare mēſis. glo. qꝛ meliora ſūt fercl̓a mētis qͣꝫ dapes corꝑis Cōſiderate ergo frēs ex vob̓ viros boi teſti monij ſeptē plenos ſpūſcō ⁊ ſapīa. qͣs ꝯſtitu amꝰ ſuꝑ hͦ opꝰ. glo. vt mīſtret vl̓ vt mīſtrati bus p̄ſint. Nos v̓o oroi ⁊ p̄dicatiōi īſtantes erimꝰ Et placuit ẜmo oī ppl̓o ⁊ multitudini Et elegerūt ſeptē qͦꝝbtūs ſtephanꝰ pͥmꝰ ⁊t pͥ miceriꝰ extitit. Et adduxerūt eos ad apl̓os ⁊ ipoſuerūt ſuꝑ eos manꝰ. Stephanꝰ aūt ple nus grā ⁊ fortitudīe faciebat ꝓdigia ⁊ ſigna mag ī ppl̓o Inuidētes igit̉ iudei ⁊ eū ſuꝑare ⁊ ꝯuincere cupiētes. triplici mō eū ī p̄lio a g greſſi ſūt.ſ. diſputatōe. teſtiū ꝓductior. ⁊ tor mētoꝝ illatōe. Sꝫ tn̄ ip̄e diſputātes ſuꝑauit teſtes falſos ꝯuicit ⁊ d̓ ſuis tortoribꝰ triupha uit. Et in qͣlibet pugna adiutoriū ſibi d̓ celo datū eſt. In pͥma enī ei datꝰ eſt ſpūſſanctꝰ qͥ ſapiam mīſtraret. In ſcd̓a vultꝰ angelicꝰ qͥ falſos teſtes terreret. Et ī tertia viſus eſt xp̄s adiuuare ꝑatꝰ. q̇ martyrē ꝯfortarꝫ. In qͣli bet igr pug pōit hiſtoria tria.ſ. aggreſſū p̄liū collatū adiutoriū ⁊ adeptū triuphū. hiſtoriā igͥrbreuit ꝑcurrētes hͨ oīa videre poterimꝰ. C ¶ Cu ig̓r btūs ſtephanꝰ ml̓ta ſigͣ facerꝫ ⁊ frequētiꝰ ppl̓o p̄dicaret. iudei ſibi inuiden tes pͥmū p̄liū cū eo inierūt. vt eū ꝑ diſputato ne vinceret. Surrexerūt ei q̇dā d̓ ſynagoga q̄ appellabat̉ libertinoꝝ a regiōe ſic dictorū. vel libertinoꝝ.i. filioꝝ libertorum. Libertini enī dicunt̉ filij libertoꝝ.i. eoraꝫ q̄ de ſeruitute manumiſſi ſunt ⁊ libertati donati ⁊ ſic d̓ ſtir pe ſeruili fuerunt. qͥ pͥmo fidei reſtiterūt. ⁊ ci renenſiū a cirene ciuitate. ⁊ alexandrinoruꝫ ⁊ eorū qui erant a cilicia ⁊ aſia diſputantes cum Stephano. Ecce pͥmū p̄lium. Deind̓ ſubiungit triumphum. Et nō poterant reſi ſtere ſapiētie. Poſtremo ponit adiutoriuꝫ. Et ſpiritui q̇ loquebat̉. ¶ Videntes igitur ꝙ per hunc modū pugnandi eum non poſ ſent ſuperare. ad ſecundū modum callide ſe ꝯuerterūt. vt ſcꝫ eū falſis teſtibus ſuꝑarent. De ſancto Stephano Submiſerūt ei duos falſos teſtes q̇ eūdē d̓ qͣdruplici blaſphemia accuſarēt. Adducen tes itaqꝫ eū ī ꝯſiliū ſuū falſi teſtes eū d̓ qͣttu or accuſabāt.ſ. de blaſphemia ī deū. ī moyſē in legē. ⁊ ī tabernacl̓m ſiue tēplū. Ecce p̄liuꝫ Et intuētes eū oēs q̄ ſedebāt ī ꝯcilio viderūt facie eiꝰ tāqͣꝫ faciē angl̓i. Ecce auxiliū. De inde ponit̉ hꝰ ſcd̓e pugne victoriā. cū ſalſi te ſtes de his oībꝰ ꝯfutāt̉ Dixit ei p̓nceps ſacer dotū ſi hͨ ita ſe haberet. Tūc beatꝰ ſtephanꝰ de illis qͣtuor q̄ ſibi falſi teſtes impoſuerunt ſe ꝑ ordinē excuſauit. Et pͥmo excuſauit ſe d̓ blaſphemia ī deū dicēs deū q̇ locutꝰ fuit pa tribꝰ ⁊ ꝓphetis deū gl̓ie fuiſſe.i. datorem vel poſſeſſorē gl̓ie. vl̓ cui a creatura debet̉ gl̓ia. Ubi deū tripl̓r ꝯmēdauit. ẜm ꝙ hͦ v̓bū tri plicit̓ p̄t exponi. Eſt ei deꝰ gl̓ſe.i. collatiuꝰ gl̓e .I. Re. ij. Qui honorificauerit me gl̓ificabo eū. Uel deꝰ gl̓ie.i. ꝯtētiuꝰ gl̓ie. Prouerb̓. viij Mecū ſūt diuitie ⁊ gl̓ia. Ul̓ deꝰ gl̓ie.i. deus cui a creatura debet gl̓ia. j. Thimo. j. Regi ſeculoꝝ īmortali iuiſibili ſoli d̓o honor ⁊ gl̓a in ſecl̓a ſecl̓oꝝ amē. Cōmēdauit igit̉ deū tri plicit̓.ſ. ꝙ ſit gl̓ioſus. gl̓ificas. ⁊ glorificādus ¶ Deinde excuſat ſe d̓ſcd̓a blaſphemia in moyſen ip̄m moyſen ml̓tiplicit ꝯmēdando Cōmedat eī eū p̄cipue a tribꝰ.ſ. a zeli feruo re. qꝛ ꝑcutiētē hebreū egyptiū īterfecit. a mit racl̓oꝝ oꝑatōe q̄ ī egypto ⁊ ī deẜto fecit. et a dei familiaritate qꝛ pluries cū d̓o familiarit̓ locutꝰ fuit. Poſtmoduꝫ excuſat ſe de tertia blaſphemia. q̄ erat ī legē ip̄aꝫ tripl̓r ꝯmēdā do.ſ. ex rōe datis q̇ fuit deꝰ. ex rōe mīſtrantiſ q̄ fuit moyſes talis ⁊ tātꝰ. ⁊ ex rōne finis. qꝛ dat vitā eternā. ¶ Poſtremo cepit ſe pur gare de qͣrta blaſphemia q̄ erat ī tabernacu lum ⁊ ī templū. ip̄m tabernaculū qͣdruplicit cōmēdādū.ſ. ꝙ fuit a deo p̄ceptū fieri. in viſi one on̄ſum. a moyſe ꝯſūmatū ⁊ arche teſti monij ꝯtētiuū. Tēpluꝫ at dixit tabernaculo ſucceſſiſſe. Sic ergobtus Steſthanꝰ d̓ cri mine ſibi obiecto rōnabilit̓ ſe purgauit D ¶ Uidētes igit̉ iudei ꝙ nec iſto ſcd̓o mō eū ſuꝑare valeret. tertiū modū aſſumūt ⁊ ter tiam pugnā ineūt. vt ſcꝫ ſaltē tormētis ⁊ ſuꝑ plicujs eū ſuꝑarent. Qd̓ vt vidit beatꝰ Stephanus. volēs p̄ceptū dn̄icū d̓ fraterna cor rectione ẜuare tribus modis eos conatꝰ eſt corrigere ⁊ a tāta malicia coercere.ſ. pudore timore. ⁊ amore. ¶ Primo pudore eis du riciā cordis ⁊ ſanctoꝝ necē improperando. Dura inqͣt ceruice ⁊ incircūciſi cordibus ⁊ auribus. vos ſꝑ ſpūiſancto reſtitiſtis. ſicut ⁊ patres veſtri. ita ⁊ vos. Quē enī ꝓphetaruꝫ patres veſtri nō ſunt ꝑſecuti ⁊ occiderūt eoſ qui p̄nunciabat de aduentu iuſti Ubi ſicut dicit gloſa. tres gradus malicie eorū ponit. Primꝰ eſt ꝙ ſpirituiſancto reſtiterūt. Secū dus ꝙ ꝓph̓as ꝑſecuti ſūt. Tertiꝰ eſt ꝙ creſcē te malicia eoꝝ eos occiderūt. Sꝫ quia frōs ml̓ieris meretricis facta erat eis. ⁊ neſciebāt erubeſcere. nec ſic a concepta malicia deſti terunt. īmo audiētes hͨ diſſecabant̉ cordibꝰ ſuis. ⁊ ſtridebāt dentibꝰ in eū. ¶ Scd̓o cor rexit eos timore. ꝑ hoc ſcꝫ ꝙ Ih̓m ſtātē a de xtris dei ſe videre ꝑhibuit. qͣſi paratū ſe adin uare. ⁊ aduerſarios ꝯdēnare. Cū enim eſſꝫ ſtephanꝰ plenꝰ ſpirituſancto intuēs ī celum vidit gl̓iam dei ⁊ ait. Ecce video celos aper tos ⁊ filiū hoīs ſtantē a dextris virtutis dei. Licet igit̉ iaꝫ pudore ⁊ timore correxerit eos non tn̄ adhuc deſtiterūt. ſꝫ deterioresqꝫ pͥuſ fuerūt. Exclamātes aut voce magna ꝯtinu erūt aures ſuas. Gloſa. ne blaſphematē au dirent. Et impetu fecerūt vnanimiter in eū ⁊ ꝓijciētes eū extra ciuitatē lapidabāt. ī hoc ẜm legē ſe agere arbitrātes. q̇ blaſphemū ex tra caſtra mādauerat lapidari. Et illi duo falſi teſtes qui in eū pͥmū lapid ē mittere d̓be bant. ẜm legē dicentē. prima manus teſtiuꝫ lapidabit eum. depoſuerūt veſtimenta ſua ne illiꝰ tactu cōinquinarent̉. vl̓ vt ad lapida dum expeditiores redderent̉. ſecꝰ pedes ado leſcētis qui vocabat̉ ſaulꝰ. ⁊ poſtea vocatuſ eſt paulꝰ. Qui dū lapidantiū veſtimēta cu ſtodiret ex eo ꝙ ad lapidandū eos expeditio res redderet. quaſi manu omniū lapidauit ¶¶ Cum autē eos nec pudore nec timore a tanta poſſet nequicia retrahere. tertiuꝫ mo dum adhibuit. vt ſaltē eos amore coerceret An non eximius amor fuit queꝫ eis oſtēdit qn̄ pro ſe ⁊ pro ip̄is orauit. Pro ſe quidem De ſancto Stephano orauit ne ſua paſſio ꝓlōgaret̉. ⁊ ſic ip̄i rei no xa maiori teneretur. Pro ip̄is aūt orauit ne eis hoc ī p̄ctūm īputaret̉. Lapidabāt īquit ſtephanū inuocate ⁊ dicētē. Dn̄e ih̓u accipe ſpūm meū. Poſitis at genibꝰ clamauit vo ce mag dicēs. Dn̄e ne ſtatuas illis hͦ pctūm qꝛ neſciūt qd̓ faciūt. Et vide amorē mirabi lē. qꝛ orādo ꝓ ſe ſtetit. orādo ꝓ ſuis lapidato ribꝰ genua flexit. qͣſi plꝰ orōem qua ꝓ ip̄is fa ciebat. qͣꝫ illā quā ꝓ ſe effundebat cuꝑet ex audiri. Pro ip̄is etiā potiꝰ qͣꝫ ꝓ ſe genua fle xit. qꝛ vt dicit glo. ibidē. qͦꝝ maior iniquitas. maius ſupplicādi remediū poſtulabat. In hoc etiā martyr xp̄i xp̄m imitatꝰ eſt. q̇ ī paſſi one ſua ꝓ ſe orauit dicēs. Pat̓ in manꝰ tu as cōmēdo ſpūm meū. Et ꝓ ſuis crucifixori bus dicēs. Pat ignoſce ill̓. ⁊cͣ. Et cū hͦ dixiſ ſet obdormiuit ī dn̄o. Glo. Pulcre dictū eſt obdormiuit ⁊ nō mortuꝰ eſt. qꝛ obtulit ſacri ficiū dilectōis. ⁊ obdormiuit ī ſpe reſurrecto nis. Facta ē aūt lapidatio ſtephani eodem āno q̇dn̄s aſcēdit ī ꝓximo mēſe auguſti ter tia die ītrate. Sctus v̓o gamaliel ⁊ nicodēꝰ q̇ erat ꝓ xp̄ianis ī oībꝰ ꝯſilijs iudeoꝝ ſepelie rūt eū in agro ip̄iꝰ gamalielis. ⁊ fecerūt plā ctu magnū ſuꝑ eū. Et fctā eſt mag ꝑſecutio xp̄ianoꝝ q̇ erat ī hierl̓m. qꝛ occiſo beato ſte phano vno de p̓ncipibꝰ alios grauit ꝑſequi ceperūt. intātū ꝙ oēs xp̄iani p̄ter apoſtolos q̄ erāt ceteris fortiores ꝑ totā iudeoꝝ ꝓuinci am diſpſi ſūt iuxta qḋ dn̄s p̄ceꝑat eis. ſi vos ꝑſecuti fuerint ī vna ciuitate fugite in aliam E ¶ Refert Augꝰ. doctor egregiꝰ beatū ſtephanum īnumeris miraculis claruiſſe. ⁊ mortuos ſex ſuis meritis ſuſcitaſſe. ml̓toſqꝫ a varijs languoribꝰ curaſſe Pret̓ hͦ aūt alia refert miracl̓a digna memorie comedāda. Ait ei ꝙ flores ſuꝑ altare btī ſtephani pone bāt̉. ⁊ inde ablati ſuꝑ infirmos ponebatur ⁊ mirabilit̓ curabāt̉. Pani etiā de eius altari ſūpti ⁊ ſupra egros īpoſiti. multis extiterūt firmitatibꝰ in medelā. Nā ſic̄ ait in li. xxij. de ciuitate dei. Flores ip̄i d̓ altari aſſumpti cū iuſdā mulieris cece ocul̓ impoſitiſūt. et illa ꝯtinuo lumē recepit. ¶ Refert qͣꝫ in eodē li. ꝙ cū q̇dam vir pͥmariꝰ ciuitatis nōīeMarcialis infidel̓ eſſet. ⁊ neqͣqͣꝫ ꝯuerti vellet. cū tn̄ plurimū egrotaret. gener ſuꝰ valde fidel̓ ad eccl̓iam ſancti ſtephani venit. ⁊ de ip̄is flori bus q̇ ſuꝑ altare erat accipiēs ad caput ſoce ri flores ip̄os latent poſuit. Suꝑ qͦs duꝫ ille dormiſſet. ꝓtinꝰ an̄ diluculuꝫ clamauit vt ꝓ ep̄o mitteret̉. Cū aūt ep̄us abeſſet ſacerdos ad eū venit ⁊ ip̄m cū ſe credere dicerꝫ bapti ſauit. Hic qͣꝫdiu vixit hͦ v̓bū ſꝑ in ore habuit Chriſte accipe ſpūm meū. cū tn̄ hͨ btī ſtephā ni vltīa v̓ba fuiſſe neſciret. ¶ Aliud ſil̓r ī eo dē libro refert miraculū ꝙ q̇dā matrona no mine patronia. cū diu infirmitate gͣuiſſima torqͥret̉. ⁊ multa adhibēs remedia. nullū ſen tiret liberatiōis veſtigiū. tande quendaꝫ iu deū ꝯſuluit q̇ anulū quendā cū q̇dam lapi de ei tribuit vt ip̄o anulo cū cordā ad nuda corꝑis cingeret̉. vt ex v̓tute illiꝰ bn̄ficiuꝫ reci peret ſanitatis. Sꝫ dum hoc ſibi nihil valere ꝯſpiceret. ad eccl̓iam ꝓthomartyris ꝓpera uit. ⁊ ꝑ ſalutē ſua inſtātiꝰ beatū ſtephanū ex orauit. Tunc ſubito inſoluta corda ⁊ illeſo ānulo remanēte anulꝰ in terrā ꝓſilijt ⁊ cōti nuo ꝑfecte ſanatā ſe ſenſit. F ¶ Alid̓ ſil̓r in eodē nō minꝰ mirabile refert miraculuꝫ. Apud nāqꝫ ceſariā capadocie q̇dā nobilis matrona erat viri q̇de deſtituta ſolatio. ſed nobili vallata multitudine filioꝝ. Nam de cem filios habuiſſe d̓r. quoꝝ ſeptem mares. ⁊ tres femine fuiſſe ꝑhibent̉. Quadam igit̉ vice dū mater ab eis offendit̉. maledictōem ſuā filijs impcat̉. Subito aūt maledictōem matris diuina vindicta ſubſequit̉ ⁊ oēs pēa ſimili ⁊ horribili feriunt̉. Nam oēs tremore mēbroꝝ omniū horribiliter ſūt ꝑcuſſi. Qua propter nimiū dolentes ⁊ eorum ciuiū ocu los non ferentes ꝑ totum orbē vagari cepe runt. ⁊ quocunqꝫ ibant. omniū in ſe ꝯuerte bant aſpectum. Ex his autem duo frater et ſoror Paulus ⁊ palladiā īp̄oniā venerunt. ⁊ ip̄i Auguſtino ibidē ep̄o que ſibi ꝯtigerāt narrauerūt. Cum ergo iam. xv. diebus āte paſca eccl̓iam beati Stephani frequentaſ ſent. ⁊ ſanitatē ab ip̄o multis p̄cibus poſtu laſſent. in ip̄o die paſce cum frequēs popu lus pn̄s eſſet. vnꝰ ex eis ſcilicet paulꝰ repente De ſancto iohāne apo. et euā. cancellū introiuit. ⁊ an̄ altare cū multa fide ⁊ reuerētia ſe ꝓſtrauit in orōe. Et cū aſtātes rei exitū expectarēt ſubito ſurrexit ſanꝰ a tre more corꝑis deinceps alienꝰ. Cū aūt ad au guſtinū fuiſſꝫ adductꝰ. ip̄e eū ad ppl̓m ꝓtulit ⁊ ſequēti die libellū d̓ illiꝰ curatōe eis recitan dum ꝓmiſit. Cū aūt ſic ad ppl̓m loq̄ret̉ ⁊ ſo ror illiꝰ ibidē oībꝰ mēbris tremens aſſiſteret ſurgēs illa e mediobtī ſtephani cā cellos in trauit. ⁊ ſtatim velut obdormiēs ſubito ſa na ſurrexit. Ip̄a ſil̓r ī mediū ꝓducit̉ ⁊ d̓ vtri iuſqꝫ ſanitate deo ⁊ btō ſtephano īmēſe grē referunt̉. Oroſiꝰ nāqꝫ a hieronimo ad An guſtinū rediēs. qͣſdā reliq̇as ſctī ſtephani d̓ tulit ad qͣs p̄dicta ⁊ plura alia miracl̓a fa cta ſunt. G ¶ Notādū āt ꝙ btūs ſtepha nus hac die paſſus n̄ eſt. ſꝫ ea die vt d̓r qͣ eiꝰ ī uētio celebrat̉. Eiꝰ āt īuētio d̓r hac die extitiſ ſe. Sꝫ qͣre feſta mutata ſint dicet̉ cū de īuēti one aget̉. Ad pn̄s āt hͦ dixiſſe ſufficiat ꝙ du plici d̓ cā eccīa hͨ tria feſta q̄ ſequūt̉ ntītatem dn̄i ſic voluit ordīare Prīa eſt vt xp̄o ſpōſo ⁊ capiti oēs ſui comites adiūgāt̉. Natꝰ enī xp̄s ſpōſus eccl̓ie ī hūc md̓m tres ſibi cōites adiūxit. De qͥbꝰ comitibꝰ d̓r ī cāticiſ. Dilectꝰ meꝰ candidꝰ ⁊ rubicūdꝰ. electꝰ ex milibus. Candidꝰ qͦ ad iohem euāgeliſtā p̄cioſuꝫ cō feſſorē. Rubicūdꝰ qͣntū ad ſtephanū ꝓ ho martyrē. Electꝰ ex milibꝰ qͣntū ad turbā in nocentū v̓ginalē. Scd̓a rō eſt vt ſic eccleſia oīm martyꝝ genera ẜm gradꝰ dignitatis ī ſimul adunaret. qͦꝝ q̇dē martyrij xp̄i natiui tas cauſa fuit. Eſt eī triplex martyriū. Unū volūtate ⁊ oꝑe Secūdū volūtate ⁊ non oꝑe Tertiū oꝑe ⁊ nō volūtate. Primū fuit ī bea to ſtephano. Secindū in beato ioh̓e. Ter tium in innocentibus. A IX ¶ De ſctō Ioh̓e apl̓o ⁊ euāgeliſta Ohannes inter p̄tat̉ dei gratia. vel ī qͦ eſt grā. vel cui donatū eſt. vl̓ cui donatio a deo fctā eſt. Per hͦ eī intelligūt̉ qͣttuor pͥuile gia q̄ fuerūt ī btō ioh̓e. Primū ē p̄cipua xp̄i dilecti o. Chriſtꝰ enī p̄ ceteris apl̓is eum dile xit. ⁊ ei maiora dilectōis ⁊ familiaritatis ſigͣ oſtendit. Et inde dicit̉ dei gratiā. quaſi deo gratioſus. Etiam plꝰ petro ip̄m dilexiſſe vi det̉. Sꝫ eſt dilectio animi ⁊ ſigni. Et illa q̇ ē ſigni duplex eſt. Una que ꝯſiſtit in familia ritatis oſtēſione. ⁊ alia in bn̄ficioꝝ exhibitio ne. Quantū ad pͥmā vtrūqꝫ equalit̓ dilexit. qͣntum ad ſecundā plꝰ Ioh̓em. qͣntū ad ter tiā plꝰ perꝝ. Secundū eſt carnis īcorruptio qꝛ virgo a dn̄o eſt electꝰ. Et inde d̓r in quo ē grā. In ip̄o enī fuit gratiā pudicicie v̓ginal̓ Unde ⁊ de nuptijs volēs nubere a dn̄o vo catus fuit. Tertiū eſt ſecretoꝝ reuelatio. ⁊ in̄ dicit̉. cui donatū eſt. Eidē enī donatū eſt ml̓ ta ſecreta ⁊ ꝓfunda noſcere. ſicut de diuini tate v̓bi ⁊ ꝯſummatione ſeculi. Quartū eſt matris dei recōmendatio. Et inde dicit̉. cui donatio a deo facta eſt. Maxima eī dona tio a dn̄o tūc eidē facta eſ ando mat dei Eius vitam in eius cuſtodiam dona uā Iſidorus ī miletꝰ laodicie ep̄s ſcripſi libro de ortu ⁊ vita ⁊ obitu ſanctoꝝ patrum abbreuiauit. Ohānes apl̓s ⁊ euāgeliſta dilectꝰ a dn̄o ⁊ v̓go electꝰ. poſt pēthecoſtē diuiſis apl̓is in aſyā eſt ꝓfectꝰ. vbi eccl̓ias ml̓tas fundauit. Domicianꝰ igit̉ im perator eiꝰ intelligēs famā accerſitū eū ī do lium feruētis olei an̄ portā latinā mitti iuſſit Ille aūt inde exijt illeſus. ſic̄ a corruptōe car nis extiterat alienꝰ. Uidens igit̉ imꝑator ꝙ nec ſic a p̄dicatione deſiſteret. eum in path mos inſulam in exiliū relegauit. vbi ſolꝰ de gens apocalipſim ſcripſit. ¶ Eodem anno imperator propter ſui nimiam crudelitateꝫ occiditur ⁊ a ſenatu quicquid fecerat reuo catur. Sicqꝫ factum eſt vt ſanctus Iohan nes qui cum nimia iniuria in inſulam de portatus fuerat cū honore epheſum redirꝫ. occurrēte et vniuerſa turba ⁊ dicente. Bene dictus q̇ venit in noīe dn̄i. Cū aūt ingredere tur vrbem druſiana eiꝰ dilectrix que ſuum plurimū deſiderabat aduentū mortua effe rebatur. Parentes igit̉ vidue ⁊ orphani di xerunt ei. Sctē Iohes ecce druſianā efferi mus q̇ tuis ſemꝑ monitis obſecūdans nos De ſancto Iohāne apl̓o et euan. omnes alebat. tuūqꝫ deſiderabat plurimuꝫ aduētū dicēs O ſi videā apl̓m dei an̄qͣꝫ mo riar. Ecce tu veīſti ⁊ te videre n̄ potuit. Tūc iuſſit feretꝝ deponi ⁊ corpꝰ reſolui. di. Dn̄s meꝰ ih̓s xp̄s ſuſcitet te druſiana Surge ⁊ va de ī domū tuā ⁊ para mihi refectiōꝫ. Statiꝫ illa ſurrexit ⁊ cepit ire ſolicita de iuſſiōe apl̓i ita vt ſibi videret̉ ꝙ n̄ de morte ſꝫ d̓ſomno ex citaſſet eā. C ¶ Altera āt die crathō ph̓s in foro ppl̓m ꝯuocauit vt on̄deret quō hͨ mū dꝰ ꝯtēnedꝰ eēt. Duos eī ditiſſimos iuuenes frēs. p̄cioſiſſimas gēmas diſtracto toto pa trimonio emere fecerat ⁊ eas ī ꝯſpectu oīm ꝯfringi iuſſerat. Cōtigit igit̉ apl̓m illuc trāſi tū facere vocāſqꝫ ad ſe ph̓m. hmōi md̓i ꝯtē ptū triplici rōe ꝯdēnauit. Prīo qꝛ ore hoīm laudat̉. ſꝫ diuīo iudicio ꝯdēnat̉. Scd̓a qꝛ ex tali ꝯtēptū viciū nō curat̉. ⁊ iō vanꝰ eſt ſicut medicina vana d̓r ex qͣ morbꝰ neqͣqͣꝫ curat̉. Tertio qꝛ ꝯtēptꝰ meritoriꝰ ē q̇ ſua pauꝑibꝰ elargit̉. ſic̄ dn̄s iuueni dixit. Si vis ꝑfectꝰ eē vade ⁊ vēde oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ Cui crathon dixit. Si v̓e d̓s mgͥr tuꝰ eſt ⁊ vult vt haꝝ gēmaꝝ p̄ciū pauꝑibꝰ eroget̉ fac vt rein tegrent̉ vt ad eiꝰ facias gl̓am qd̓ ego ad ho minū feci famā Tūc btus ioh̓es gemarum fragmēta ī manū ſuā recolligēs orauit ⁊ fa cte ſunt integre ſic̄ pͥus. Statīqꝫ phus et illi duo iuuenes crediderūt ⁊ gēmas vēdentes p̄ciū pauꝑibꝰ erogarūt. D ¶ Duo īſuꝑ iuuenes honorati hoꝝ exēplo veditis oībꝰ ⁊ pauꝑibꝰ erogatis apl̓m ſecuti ſūt. Quadaꝫ āt die vidētes ẜuos ſuos p̄cioſis indumētis fulgētes ⁊ ī vili pallio ſe egētes ꝯtriſtari cepe rūt. Qd̓ cū ſctūs ioh̓es aduertiſſꝫ eo ꝙ facie triſtes eſſent v̓gas ⁊ lapides a littore maris deferri fec̄. ⁊ eas in auꝝ ⁊ gēmas conuertit. Qui iuſſu apl̓i vniuerſos aurifices ⁊ gem marios ꝑ ſeptē dies q̄rentes reuerſi ſūt dicē tes ꝙ illi nūqꝫ tā puꝝ auꝝ ⁊ tā p̄cioſas gem mas ſe vidiſſe teſtati ſūt. Dixitqꝫ eis. Ite et redimite vob̓ terras qͣs vēdidiſtis qꝛ celorū p̄mia ꝑdidiſtis. Eſtote floridi vt marceſca tis. Eſtote diuites tꝑalit̓ vt ī ꝑpetuū mēdice tis Tūc apl̓s ꝯdiuitias diutiꝰ cepit diſputa re on̄dēs ꝙ ſex ſūt q̄ debēt nos ab īmoderato diuitiaꝝ appetitu retrahere. Primū ē ſcri ptura. Un̄ recitauit hiſtoriā d̓ diuite epulo ne quē dn̄s reꝓbauit. ⁊ d̓ lazaro pauꝑe quē dn̄s elegit. Scd̓m ē nat̉a. qꝛ hō nūdꝰ ſine di uitijs naſcit̉ ⁊ nūdꝰ ſine diuitijs morit̉. Ter tium eſt creatura qꝛ ſol. luna. ſidera. pluuia aer oībꝰ ſūt cōia. ⁊ cōiter ſua bn̄ficia oībus largiunt̉. ſic ⁊ int̓ hoīes oīa cōia eē deberēt. Quartū eſt fortuna. Dixit ei ꝙ diues ẜuus efficit̉ nūmi ⁊ dyaboli. Nūmi qꝛ n̄ poſſidet diuitias ſꝫ ip̄e a diuitijs poſſidet̉. Dyaboli. qꝛ iuxta euangeliū amator pecunie ẜuuſ eſt māmone. Quintū eſt cura. qꝛ habēt curāet ſolicitudinē diurnam ⁊ nocturnā in acq̇ren do ⁊ in cuſtodiēdo. Nā in acq̇rēdo hn̄t la borē. ⁊ in cuſtodiēdo timorē. Sextū ē iactu ra. ⁊ oſtēdit ꝙ diuitie ſunt cāduplicis iactu re. vniꝰ q̄ eſt in acquiſitiōe duplicis mali. ſcꝫ mali in pn̄ti qḋ eſt elatio. ⁊ mali ī futuro qd̓ eſt eterna damnatio. ⁊ alteriꝰ q̄ eſt in ꝑditio ne duplicis boni.ſ. boni in pn̄ti qḋ eſt gratia ⁊ boni in futuro qd̓ eſt eterna gloria. E ¶ Cū igit̉ ſanctꝰ Iohes ꝯdiuitias talit̓ diſ putaret. ecce iuuenis q̇dam mortuꝰ effereba tur q̇ triginta dies habebat ꝙ vxorē accepe rat. Ueniēs igit̉ mat̓ vidua ⁊ ceteri q̇ eū fle bant ad pedes apoſtoli ꝓciderūt. rogantes ꝙ hūc qͣꝫ ſicut druſianā in noīe dn̄i ſuſcitarꝫ Flēte igit̉ apl̓o diutiꝰ ⁊ orāte ꝯtinuo reſur rexit. Precepitqꝫ ei vt illis duobꝰ diſcipulis enarraret quantā incurriſſent penā. ⁊ qͣntā gl̓iam ꝑdidiſſent. qui multa d̓ gl̓ia paradiſi ⁊ d̓ penis inferni qͣs viderat enarrauit dicēſ O miſeri vidi angl̓os veſtros flētes. ⁊ d̓mo nes gratulantes. Dixitqꝫ eis ꝙ perdidiſſent eterna palatia q̄ ſunt gemis coruſcantibus fabricata. claritatis mirabilis contētiua. co pioſis epulis referta. delitijs plena. gaudijs glorioſa. ⁊ ī ꝑpetuū ꝑmanſura. De inferno aūt octo penas dixit que his verſibus conti nētur. Uermes ⁊ tenebre flagellum frigus ⁊ ignis. Demonis aſpectus ſcelerum con fuſio luctus. Tunc ille qui fuerat ſuſcitatuſ ⁊ illi duo diſcipuli ad pedes apoſtoli ſe pro ſternētes rogabant vt miſericordiā conſeq̄ rētur. Quibꝰ apoſtolꝰ ait. Triginta diebꝰ De ſancto Iohanne penitētiā agite. int̓ qͦs orate vt v̓ge ⁊ lapides ad naturā pͥſtinā reuertant̉. Qd̓ cū factum eſſꝫ ait eis. Ite ⁊ vn̄ tuliſtis v̓gas ⁊ lapides d̓feratis. Qd̓ cū feciſſent et v̓ge ⁊ lapides in ſui naturā reuerſi fuiſſent. oīm v̓tutū grām quā pͥus habuerāt receperūt F ¶ Cum aūt btus Ioh̓es ꝑ totam aſiā p̄dicaſſꝫ culto res idoloꝝ ſeditōꝫ ī ppl̓o ꝯcitātes Ioh̓eꝫ ad tēplū dyane trahebat cogētes eū ſacrificiuꝫ offerre. Quibꝰ ioh̓es hac diſtinctō: ꝓpoſu it. vt aut ip̄i ad inuocatōꝫ dyane ecciam xp̄i euerterēt ⁊ ip̄e idolis ſacrificaret. aut ip̄e ad anuocatōꝫ xp̄i tēplū dyane euerteret ⁊ ipſi in xp̄m crederet. Huic ergo ſnīe cuꝫ maior ꝑs ppl̓i ꝯſenſiſſet exeūtibꝰ cunctis d̓ tēplo. orauit apl̓us. ⁊ funditꝰ tēplū corruit. ⁊ dyane ima go penitꝰ cōminuta eſt. Ariſtodemꝰ āt pon tifex idoloꝝ ī ppl̓o ſeditiōꝫ maximā ꝯcitauit. ita vt vna ꝑs ꝯ aliam ad p̄liū pararet̉. Cui apl̓s. Quid tibi vis faciā vt placeris. Cui il le. Si vis vt credaꝫ in deū tuū dabo tibi ve nenū bibere. ⁊ ſi nullā in te leſionē tulerit. ve rus deꝰ dn̄s tuꝰ apparebit. Cui apl̓s. Fac vt locutꝰ es. Et ille. Uolo vt alios inde morien tes videas vt ſic ampliꝰ ꝑtimeſcas. Pergēs igit̉ ariſtodemꝰ ad ꝓcōſulē duos viros d̓ca pitādos petijt. ⁊ eis corā oībꝰ venenuꝫ dedit Qui mox vt venenū biberūt ſpūm exalarūt Tūc apl̓us calicē accipiēs ⁊ ſigno crucis ſe muniēs totū venenū bibit ⁊ nullā leſionē in currit. Quapropt̓ deū oēs laudare ceperūt Ariſtodemꝰ aūt dixit Adhuc mihr in eſt du bietas. ſed ſi veneno mortuos ſuſcitaueris. abſqꝫ dubio v̓e credā. Tūc apl̓us ei tunicā ſuā tribuit. Cui ille. Cur mihi tunicā tuā de diſti. Cui apl̓s. Ut ſic ꝯfuſus a tua infideli tate diſcedaſ. Cui ille. Nūq̇d tunica tua cre dere me faciet. Et apl̓s. Uade ⁊ mitte eā ſu per corꝑa defunctoꝝ dicēs. Apl̓s xp̄i me mi ſit ad vos vt i xp̄i noīe exurgatis. Qd̓ cū fe ciſſet ilico ſurrexerūt. Tūc apl̓s pontificē et ꝓconſulē credentes cū oī parētela ſua in xp̄i noīe baptizauit. Qui ī honorēbtī Iohāniſ eccl̓iam ꝯſtruxerūt G ¶ Refert beatus clemēs ſic̄ in quarto libro eccl̓iaſtice hiſtorie inuenit̉ ꝙ qͦdam tꝑe apoſtolꝰ quēdam iuue nē pulcꝝ ⁊ ferocē ꝯuertit. ⁊ eū cuidā ep̄o ſub depoſiti noīe cōmēdauit. Poſt aliqd̓ autē tꝑs iuuenis d̓reliq̇t ep̄m. ⁊ factꝰ ē p̓nceps la tronū. Apl̓s itaqꝫ ad ep̄m veīt ⁊ ſuū d̓poſitū req̇ſiuit. Cūqꝫ ille d̓ pecunia ītelligeret ⁊ ex hͦ vehemēter ſtuperet. dixit ei a pl̓s. Iuuenē il lū a te repeto quē tibi tā ſtudioſe recōmēda ui. Cui ille. Pat̓ ſctē in aīa mortuꝰ eſt. ⁊ ī ta li mōte cū latronibꝰ degit. qͦꝝ ip̄e p̓nceps exi ſtit. Quibꝰ auditis veſtē ſuaꝫ ſcidit ⁊ caput ſuū pugnis feriēs. bonū inq̇t te cuſtodē frīs aīe dereliq. Confeſtim igit̉ equū ſibi parare iuſſit. ⁊ ad illū montē intrepidꝰ cūcurrit. quē cū iuuenis inſpexiſſet p̄ pudore nimio ſtatiꝫ equū aſcēdit ⁊ velociꝰ aufugit. Apl̓s autem etatis oblitꝰ vrget calcaribꝰ equū ⁊ poſt ter gū clamitat fugientis. Ut qͥd fili dulciſſime fugis patrē ſenē ⁊ inernē. ne timeas fili. q̇a ꝓ te xp̄o ratōꝫ reddā. ⁊ certe ꝓ te libēter mo ſicut xp̄s ꝓ nobis ē mortuꝰ Reuertere fili re uertere qꝛ deꝰ me miſit. Qui audiēs cōpun ctus redijt ⁊ amariſſime fleuit. Apoſtolꝰ āt ad pedes eiꝰ ꝓcidit. ⁊ manū eꝰ tāqͣꝫ ꝑ pnīam iam purgatā oſculari cepit. Ieiunate igit̉ ⁊ orante ꝓ eo apoſtolo veniā impetrauit. ip̄m qꝫ poſtmodū in ep̄m ordinauit ¶ Legit̉ qͣꝫ in eadē hiſtoria eccl̓iaſtica. ⁊ habet̉ in glo. ſu per ſcd̓am canonicā Ioh̓is. ꝙ cū Iohanes apud epheſum balnea lauādi gratia intro iſſet. ⁊ ibidē cherinthū hereticū vidiſſet. proti nus exilijt dicens. Fugiamꝰ hinc ne balnea ſuꝑ nos corruāt in q̇bꝰ lauat̉ cherintꝰ v̓ita tis inimicꝰ H ¶ Cū auis q̄ perdix d̓r. vt ait Caſſianꝰ in libro collationū. viua beato Iohāni a qͦdam oblata fuiſſet. ⁊ ille eā qͣi de mulcēdo tageret ⁊ ꝯtrectaret. q̇dā adoleſcēſ hoc vidēs ad coeuos ſuo. ridēdo dixit. Vi dete quō ille ſenex cuꝫ auicula ſicut puer lu dit. Qd̓ beatꝰ Iohannes ꝑ ſpūm recogno ſcēs iuuenē ad ſe vocauit. cui dixit adoleſcēſ Tu ne es Iohānes q̇ talia agis ⁊ tā ſctūs haberis. Quē Ioh̓es q̇d in manu tenerꝫ re q̇ſiuit. Cui cū ſe arcū diceret tenere ait. quid inde facis. Et iuuenis. Aues inde ac beſtiaſ ſagittamus. Cui apoſtolus. Qualit̓ Tunc iijuenis arcum cepit tendere ⁊ tenſum in De ſancto Iohāne apl̓o et euā. manu tenere. Sꝫ cū nil ei apl̓s diceret. iuue nis arcū diſtēdit. Cui ioh̓es. Quare fili ar cū diſtēdiſti. Et ille. qꝛ ſi diutiꝰ tēſus teneret̉ ad iaciēda iacula infirmior redderetur. Et apl̓s ad hͦ. Sic ⁊ hūanā fragilitas ad ꝯtem platōꝫ minꝰ valida fieret ſi ſꝑ in ſuo rigore ꝑ ſiſtēs fragilitati ſue interduꝯdeſcēdere recu ſaret. Nā ⁊ aqͣla cūctis auibꝰ celſiꝰ volat. et ſolē clariꝰ cōſpicit. ⁊ tn̄ nature neceſſitate ad ima deſcēdit. Sic ⁊ hūanꝰ animꝰ cū ſe mo dicū a ꝯtēplatōe retrahit. crebra innouatōe ardētiꝰ ad celeſtia tēdit ¶ Beatꝰ igit̉ iohes vt teſtat̉ Hiero. cū ip̄e vſqꝫ ad ip̄am ſuā vlti mā ſenectutē epheſi moraret̉. ⁊ vix int̓ diſci puloꝝ manꝰ ad ecc̄iam deferret̉. nec pl̓a ver ba dicere poſſet ad quālibet pauſam hͨ dice bat v̓ba. Filioli diligite alterutrū. Tandem frēs q̇ cū eo erāt admirātes ꝙ ſpeadē v̓ba di rerūt ei. Magiſter qͣre ſꝑ loq̄ris hec ce v̓ba. Qutndii. Quia p̄ceptū dn̄i eſt. ⁊ ſi ſo lum hͦ fiat ſufficit ¶ Refertqꝫ Helinādus ꝙ cū Ioh̓es euāgeliſta emāgeliū ſcribere de beret pͥus indixit ieiuniuꝫ vt orarēt ſe digna ſcriptuꝝ. Fert̉ aūt ip̄m ꝓ illo loco ſecretiſſi mo. in qͣ diuina ſcripturꝰ ſeceſſerat oraſſe vt nullas huic inſiſtēs ibi oꝑi vētoꝝ aūt ībriuꝫ iniurias pateret̉. Hācqꝫ eidē loco vſꝫ hodie reuerētiā elemēta ẜuare dicūt̉. Hec Helinā dus. I ¶ Cū igit̉ eēt nonagītanouē an noꝝ ⁊ a paſſiōe dn̄i ẜm Iſi. āno. lxvij. appa ruit ei dn̄s cū diſcipul̓ ſuis dicēs. Veni dile ctemi ad me. qꝛ tꝑs ē vt ī mēſa mea cuꝫ tuis frībꝰ epuleris. Surgēs āt Ioh̓es cepit ire. Cui dn̄s. Dn̄ica die ad me venies. Ueniēte igit̉ dn̄ica vniuerſus ppl̓s ꝯuenit ī eccleſiam q̄ fuerat ī ip̄iꝰ noīe fabricata. Qui a primo pulloꝝ cātū p̄dicauit eiſdē. hortas eos vt ī fi de eſſent ſtabiles ⁊ ī mandatis dei feruentes Poſt hͦ foueā qͣdratā iuxta altare fec̄ fieri ⁊ terrā extra eccl̓iam iactari. Deſcēdenſqꝫ īfo ueā expāſis ad deū manibꝰ dixit. Inuitatuſ ad ꝯuiuiū tuū dn̄e Ieſu xp̄e ecce venio gra tias agēs. qꝛ dignatꝰ es me ad tuas ep̄ alas inuitare ſciēs ꝙ ex toto cord̓ meo deſiderarē. te. Cūqꝫ orōem finiſſꝫ tāta lux ſuꝑ eū emicu ⁊ ꝙ nullꝰ in eū reſpicere potuit. Recedēte āt lumīe. māna fouea plena inuenit̉. qd̓ ī loco illo vſqꝫ hodie generat̉. ita vt ī fundo fouee inſtar minute arene ſcaturire videat̉. ſicut ī fontibꝰ fieri ꝯſueuit. ¶ Sanctꝰ edmūdꝰ rex anglie nulli petēti in nomīe ſctī Ioh̓is euan geliſte aliqͥd denegabat. Un̄ ꝯtigit ꝙ q̇dam ꝑegrinꝰ abſente camerario ī noīe ſctī Ioh̓iſ euangeliſte importune a rege elemoſynam poſtularet. Cui rex p̄cioſum anulū cum nil aliud in ꝓmptū haberet dedit. Sꝫ poſt plu res dies q̇dā miles anglie in trāſmarinis ꝑ tibus ꝯſtitutꝰ ab eodē ꝑegrino anuluꝫ regi referendū in hͦ verba recepit. Ille cui ⁊ ꝓ cu ius amore ānulū hūc dediſti tibi remandat Un̄ liq̇do patuit ꝙ beatꝰ Iohānes eideꝫ in forma apparuit ꝑegrini. ¶ Iſidorꝰ ī libro d̓ ortu vita ⁊ obitu ſctoꝝ patꝝ Mutauit Io hānes in auꝝ ſilueſtres frondiū v̓gas. litto reaqꝫ ſaxa in gēmas. gēmaꝝ fragmina in ꝓ priā reformauit naturā viduā p̄cepto popu li ſuſcitauit. ⁊ rediuiuū corpꝰ iuuenis reme ante aīa reꝑauit. bibēs letiſerū hauſtū eua ſit ꝑiculū. ⁊ eodē poculo ꝓſtratos in vite re parauit ſtatū. Hec Iſidorus. X A ¶ Seumocerhus Qnocentes dicti ſūt triplici rōe.ſ. rōe vite. rōne pene rōe īnocētie aſſecute Rōe vite dicti ſūt inno cētes. ex eo ꝙ vitā innocētē.i. nō nocentē ha buerūt. Nulli enī vnqͣꝫ nocuerūt. nec deo ꝑ inobedientiā. nec ꝓximo ꝑ iniuſticiā. nec ſibi ꝑ alicuiꝰ pctī maliciā. Et io d̓r in pſal. Inno cētes ⁊ recti adheſerūt mihr. Innocētes ī vi ta ⁊ recti in fide. Rōne pͥene qͦniā innocēt̓ et iniuſte paſſi ſunt. Un̄ pſal. Effuderunt ſan guinē innocētē ⁊cͣ. Rōne innocētie aſſecute quiā in ip̄o mariyrio aſſecuti ſūt baptiſma lē innocentiā.i. ab originali pctō mūdiciciaꝫ De qͣ innocētia d̓r in pſal. Cuſtodi innocen tiam ⁊ vide eqͥtatē.i. cuſtodi innocētiam ba ptiſmatis. ⁊ poſtmodū vide equitatē bone qpanonis. B Nnocētes ab herode aſcalonita ī terfecti ſunt Tres eī herodes ſacra c 2 De innocentibus ſcpͥtura ꝯmemorat. qͦs famoſos fecit eoꝝ in famis crudelitas. Primꝰ dictꝰ eſt herodes aſcalonita. ſub̓ qͦ dn̄s natꝰ ē. ⁊ a qͣ pueri occi ſi ſūt. Scd̓s dictꝰ ē herodes antip̄as q̇ ioh̓eꝫ decollauit. Tertiꝰ dictꝰ ē herodes agrippa q̇ iacobū occidit ⁊ petꝝ īcarcerauit. Un̄ de hͦ extant v̓ſus. Aſcalonita necat pueros. anti pa ioh̓em. Agrippa iacobū claudēs ī carce re petꝝ. Sꝫ pͥmi herodis hiſtoriā breuit̓ vid̓ amꝰ. Antipat̉ idumeꝰ vt ī hiſtoria ſcolaſti ca legit̉. neptē regis arabū duxit in vxorē. ex qͣ filiū habuit quē vocauit herodē q̇ pꝰ mo di aſcalonita dictꝰ ē. Hic a ceſare auguſto regnū iudee accepit. Et tūc pͥmitꝰ ablatū eſt ſceptꝝ de iuda. Huic ſex filij nati ſūt.ſ. Anti pater. Alexāder. Ariſtobolꝰ. Archelaꝰ. He rodes antipas ⁊ Philippꝰ. Alexandrū aūt ⁊ ariſtobolū ex eadē mr̄e iudea genitos ro mā miſit liberalibꝰ artibꝰ ībuēdos. Poſt hͦ a ſtudio redierūt. Et erat alexāder grāmati cus. Ariſtobolꝰ āt acerrimꝰ ꝑorator. Iāqꝫ liberi licētiꝰ de ſuſceptōe regni cū prē diſcep tabāt. Ob hͦ pat offenſus Antipatrē illis p̄ ponere ſatagebat. Cūqꝫ illi d̓ morte prīs tra ctaſſent. ⁊ ob hͦ a prē reiecti fuiſſent ceſarem adeūt de pr̄is iniuria ꝯq̄ſturi. Interea ma gihieroſolymā veniūt ⁊ de ortu noui regis diligētiꝰ ſciſcitant̉. Herodes hoc audiens ꝑ turbat̉ timēs ne d̓ veroꝝ regū genere aliqͦs natꝰ eſſet. q̇ eū tāqͣꝫ regni inuaſorē expelleret Rogat igit̉ magos vt eo inuēto ſibi renuci ent. ſimulās ſe velle adorare quē volebat oc cidere. Ueꝝm magi ꝑ aliā viā reuerſi ſuntī regionē ſuā. Uidēs herodes ꝙ neqͣqͣꝫ ad ſe venirēt. ſtelle viſiōe eos deceptos ad ſe redi re erubuiſſe credidit. ⁊ iō ab inqͣſitiōe pueri aīm reuocauit. Cū aūt audiſſet qͥ paſtores dixerāt. ⁊ qͥ ſymeon ⁊ anna ꝓph̓auerāt vehe mēter timuit ⁊ ſe a magis turpit̓ illuſum pu tauit. Tūc herodes d̓ nece pueroꝝ q̇ erāt in bethleē tractare cepit vt cū eis ille que igno rabat occideret̉. ad monitōꝫ āt angl̓i ioſeph cū puero ⁊ mrē ī egyptū in ciuitatē hermo polim fugit. ibiqꝫ ſeptē annis vſqꝫ ad obituꝫ herodis ꝑmāſit Ingrediēte igit̉ dn̄o egiptū ẜm Iſaie vaticiniū vniuerſa idola corruerūt. Tradūt qͣꝫ ꝙ ſic̄ in exitu filioꝝ iſrl̓ d̓egy pto nō fuit domꝰ ī egypto ī qͣ ꝓ curāte dn̄o nō iaceret mortuū pͥmogenitū. ita nec tūc fu it templū in qͣ nō corruiſſet idolū. ¶ Refert Caſſiodorꝰ ī hiſtoria triꝑtita ꝙ ī hermopo li ciuitate thebaide dicat eē arbor q̄ vocatur ꝑſidis valēs ī ſalutē ml̓toꝝ ſi fructꝰ aut foli um aut ꝑs corticis collo egrotātiū alligetur Cū igit̉ beata maria cū filio ī egyptū fugerꝫ hec arbor vſqꝫ ad terrā inclinata ē. ⁊ chriſtū ſupplicit̓ adorauit. Hec Caſſiodorꝰ ¶ C Cū igit̉ herodes d̓ nece pueroꝝ diſponeret. a ceſare auguſto ꝑ epl̓am ē citatꝰ. filioꝝ ac cuſatōibꝰ rn̄ſurꝰ. Qui cū ꝑ tharſū iter face ret. ītellexit ꝙ magos naues tharſenſiū trāſ uexiſſent. ⁊ iō oēs naues tharſis ꝯburi fecit ẜm qd̓ p̄dictū fuerat. In ſpū vehemēti ꝯte res naues tharſis. Cūqꝫ pater cū filijs corā ceſare diſceptaret. diffinitū eſt vt filiij pamrii omnibꝰ obedirēt ⁊ ip̄e cui vellet regnū dimit teret. R ediēs igit̉ herodēs ⁊ ex ꝯfirmatione factꝰ audacior. mitiēs occidit oēs pueros q̇ erant in bethleem abimatū ⁊ infra. ẜm tꝑs qd̓ exq̇ſierat a magis. Hoc aūt duplicem in telligētia cōtinet. Primo vt infra dicat ordi nētꝑis. ⁊ ē ſenſus. Abimatu ⁊ infra.i. ab in fantibꝰ duoꝝ annoꝝ vſqꝫ ad pueros vnius noctis. Didicerat enī Herodes a magis ea die qͣ ſtella apparuit eis dn̄m natū eſſe. et qͥa iā annꝰ fluxerat eo ꝙ romaꝫ ierat ⁊ redierat dn̄m anniculū ⁊ aliqͦꝝ inſuꝑ dieꝝ eſſe crede bat. Iōqꝫ ſupra etatē eiꝰ vſqꝫ ad bimos ⁊ ī fra. i. vſqꝫ ad vniꝰ noctis infantes deſeuit in pueros. timēs pueri morphoſeon. ne ſcꝫ pu er cui ſidera famulabāt̉ ſupra etatē ſuā vl̓i fra faciē trāſformaret Et hͨ ſnīa vſitatior ha bet̉ ⁊ verior reputat̉. Alio mō exponitur ẜm Chryſo. vt infra dicat ordinē numeri. et eſt ſenſus. Abimatu ⁊ infra i. a pueris duoruꝫ annoꝝ vſqꝫ ad pueros qͥnqꝫ annoꝝ Dicit eī ſtellā ꝑ annū an̄ ortū ſaluatoris mag̓ ap paruiſſe. Herodes aūt poſtqͣꝫ hͦ a magis di dicū. roma vadēs adhuc ꝑ ānū diſtulit. Cre debat aūt tūc dn̄ꝫ natu fuiſſe qn̄ magis ſtel la apparuit. ⁊ iodn̄ꝫ duoꝝ anoꝝ eē credebat. Un̄ pueros bimos occidit ⁊ deinceps vlqꝫ De innocentibus ad qͥnqꝫ annos. ſꝫ nō minores bimīs. Cui aſſertiōi fide facere videt̉ ꝙ q̇dā oſſa innocē tiū habent̉ adeo grādia ꝙ bimoꝝ eē nō pn̄t. Pōt tn̄ dici ꝙ lōge maioris erat tūc hoīnes qͣntitatisqꝫ mō. Ip̄e at herodes ſtatim ibi de punitꝰ eſt. Nā ſic̄ ait Macrobiꝰ al̓s me thodiꝰ. ⁊ in qͣdā cronica legit̉. vnꝰ ꝑuulus fi liꝰ herodis ibidē ad nutriendū caſu fuerat datꝰ. q̇ cū alijs a carnificibꝰ ē occiſus. Tūc impletū eſt qḋ dictū eſt ꝑ ꝓph̓am. Uox plo ratꝰ ⁊ vlulatꝰ piaꝝ ſcꝫ matꝝ audita eſt in ra ma.i. in excelſo. D ¶ Deꝰ aūt iudex iuſtiſ ſimꝰ vt ī eiſdē hiſtorijs legit̉ ſcolaſticis n̄ eſt paſſus tātā herodis neqͣcia remanere impu nitā. diuio ei iudicio factū ē. vt q̇ ml̓tos orba uerat filijs. ip̄e ſuis miſerabiliꝰ orbaret̉. Nā alexander ⁊ ariſtobolꝰ iteꝝ patri habiti ſunt ſuſpecti. Cōfeſſus aūt vnus de eoꝝ ꝯplicibꝰ ꝙ alexāder multa ſibi donaria ꝓmiſiſſꝫ ſi pa tri venenū ꝓpinaret. Cōfeſſus eſt etiā ⁊ bar bitonſor de ꝓmiſſis ſibi muneribꝰ ſi dū pa tris barbā raderet eū ꝯtinuo iugularet. Ad diditqꝫ alexandrū dixiſſe. nō eſſe ponendaꝫ ſpem ī ſene q̇ ſibi capillos tingeret vt iuueīs appareret. Ob hoc pat iratꝰ eos occidi fecit antipatre aūt futuꝝ rege inſtituit. Sꝫ ip̄i an tipatri herodē antipā ī regnū ſubſtituit In ſuꝑ herode agrippā ⁊ herodiāde vxorē pͥhi lippi q̇s ex ariſtobolo ſuſceꝑat paterna dile ctiōe fouebat. Hac duplici d̓ cauſa antipat itolerabile ꝯͣ prēm ꝯcepit odiū intātū ꝙ euꝫ atteptauit occidere ꝑ venenū. Qd̓ herodes p̄ſenties eū in carcere poſuit. Auguſtꝰ āt ce ſar audito ꝙ herodes filios occidiſſꝫ. dixit. mallē eē herodis porcꝰ qͣꝫ filius. qꝛ cū ſit ꝓſe litus porcis ꝑcit ⁊ filios occidit. ¶ Ip̄e aūt herodes cū iā ānos. lxx. hret ī gͣuiſſima egri tudine cecidit. Nā febre valida. prurigie cor poris. colli ꝯtinuis tormētis. pedū inflatiōe v̓meſcētibꝰ teſticul̓. ītolerabili fetore. crebro anhelitū. ⁊ interruptis ſuſpirijs torq̄bat̉. A medicis v̓o ī oleo poſitꝰ īde qͣi mortuꝰ ſē ab latus E ¶ Audies at iudeos mortē ſuaꝫ cū gaudio expectare nobiliores iuuenes ex oī iudea collectos ī carcere poſuit. dixitqꝫ ſa lome ſorori ſue. Scio iudeos d̓ morte mea gauiſuros. Sꝫ potero hrē ml̓tos lugētes et nobiles exeq̇as mei funeris. ſi meis volue ris ꝑere mādatis. vt cū ſpuꝫ emiſero cūctos occidas qͣs ī cuſtodia ẜuo. vt ſic oīs iudea me d̓fleat lꝫ iuita. Hēbat āt īꝯſuetudīe vt pꝰ oēꝫ cibū pomū ꝑ ſe gladio purgaret ⁊ come deret. Cūqꝫ gladiū ī mau teneret. tuſſiqꝫ vio lēta diſtēderet̉. circūſpiciēs ne ſe aliqͥs īpedi ret ſeip̄ꝫ ꝑcuſſurꝰ manu d̓xtrā ſuſtulit. Sed ꝯſobrinꝰ eiꝰ ſuſtinēdo dextera eiꝰ impediuit Prouinꝰ āt qͣſi rex mortuꝰ eſſꝫ in aula regia vlulatꝰ inſonuit. Quo audito exultat atipa ter. ml̓taqꝫ ſi ſolueret̉ cuſtodibꝰ pollicet̉ Qd̓ cū cognouiſſꝫ herodes. guiꝰ filij exultatiōeꝫ qꝫ ꝓpriātulit mortē. Mittēſqꝫ ſatellites euꝫ occidi fec̄ ⁊ archilaū pꝰ ſe regnatuꝝ īſtituit. Sicqꝫ pꝰ qͥnqꝫ dies mortuꝰ ē. ī alijs fortuna tiſſimꝰ. trebꝰ domeſticis īfeliciſſimꝰ. Salo me aut ſoror eius oēs abſoluit qͣs rex occidi mādauerat. Remigiꝰ āt ī origiali ſuꝑ mat. dic̄ ꝙ herodes gladio q̇ pomū purgabat. ſe ꝑemit. ⁊ ꝙ ſalomē ſoror eiꝰ oēs vinctos ꝓut cū frē ordinauerat interfecit. XI A ¶ De ſctō thoma cantuarienſi Homas īterpreta tur abyſſus geminꝰ vl̓ ſectꝰ. Abyſſꝫ idē ꝓfundꝰ ī hūiliatōe. qd̓ patꝫ ī cilicio ⁊ pe dū paupeꝝ lotōe. Geminꝰ in p̄latōne. qꝛ ge minate p̄fuit.ſ. v̓bo ⁊ exēplo. Sectus in paſ ſione. B Homas cātuariēſis archieps duꝫ ī curia regis anglie ꝯſiſteret. ⁊ q̇dā ibidē fieri ꝯͣria religioni videret cu riā ip̄am deſeruit. ⁊ cantuariēſi archiep̄o ſe cōmiſit. a qͣ archidyaconꝰ factꝰ ad p̄ces tn̄ ip̄iꝰ archiepi. regis cacellariā ſuſcepit vt pru detia q̄ erat p̄d̓itꝰ malignoꝝ in eccl̓iam ꝓhi beret inſultꝰ. Que adeo rex dilexit vt pꝰ de ceſſum archiepi eū ī cathedralē honorē ꝓcu rauerit ſublimari. Qui lꝫ pl̓imuꝫ reſiſteret. tandē ad obediētie p̄ceptū humeros ſuppo ſuit ad portādū Subito aūt in viꝝ ꝑfectum alteꝝ ꝑmutat̉ ⁊ caro eiꝰ cilicio ⁊ ieiunijs ma cerat̉. nō ſolum enim cilicium ꝓ camiſia de c 3 De ſancto Thoma cantuarienſi ferebat ſꝫ ⁊ femoralia cilicina vſqꝫ ad pobli cem baiulabat. Sctītatē āt ſuā ita ſubtiliter occultabat vt ſaluo ſꝑ honeſtatis rigore ſb̓ decētia veſtiū ⁊ apparatū vtēſiliū ꝯcordaret moribꝰ ſingl̓oꝝ. Credecim paupeꝝ pedes qͦtidie curuatis genibꝰ abluebat. ⁊ refectos datiſ cuilibꝫ qͣtuor argēteis remittebat Rex āt ad volūtatē ſuā ī detrimētū ecc̄īe ip̄um in flectere nitebat̉. volēs vt ꝯſuetudīes q̇s ꝯ lib̓ tatē eccīe p̄deceſſores ſui habuerāt. ab eodē ſil̓r firmarēt̉. Qui duꝫ oīno aſſentire noluit ꝯͣ ſe irā regis ⁊ p̓ncipū ꝓuocauit. Quadam aūt vice ſic ip̄e cū alijs ep̄is a rege artatꝰ. vt etiā ſibi mortis ſnīam minaret̉. magnoꝝ vi roꝝ d̓ceptꝰ ꝯſilijs v̓botenꝰ aſſenſū p̄buit vo to regis. Ueꝝ ex hͦ vidēs aīaꝝ ꝑiculū immi nere. ſe ip̄m poſtmodū ī pnīa gͣuiꝰ cruciauit ⁊ ab altaris officio ſe ſuſpēdit quſqꝫ a ſūmo pōtifice reſtitui mereret̉. Req̄rit deniqꝫ rex vt qd̓ v̓bo dixerat ſcpͥto ꝯfirmaret. Cui viri liter ꝯdixit. ⁊ a curia erectā ſibi baiulās cru cē diſceſſit ꝯclamantibꝰ impijs ꝯͣ eū. Capite furē ſuſpēdite ꝓditorē. Et ecce duo magni ꝓ ceres ⁊ fideles ad eū fuſis lacrimis veniētes ſub iuramēto aſſerūt ꝙ in eiꝰ mortē multiꝓ ceres ꝯiurarūt. Vir igit̉ dei magis eccl̓ie qͣꝫ ſibi metuēs fugā inijt. ⁊ ſenonis a papa alex andro ſuſceptꝰ. ⁊ ī mōaſterio pōtiniacēſi cō mēdatꝰ. poſtmodū ī frāciam vſqꝫ deuenit. Rex v̓o dū romā miſiſſꝫ vt legati venirēt qͥ hͦ negociū diffinirēt. oīno repulſam patitur ⁊ ob hͦ in irā ꝯͣ archiep̄m ampliꝰ ꝯcitat̉. Un̄ oīa q̄ erāt archiep̄i ⁊ ſuoꝝ diripuit ⁊ totā eiꝰ ꝓgeniē exilio ꝯdenauit. neqͣqͣm deferēs ꝯdi tioni vl̓ ſexui ordini vl̓ etati. Ip̄e aūt ꝓ rege ⁊ ꝓ regno anglie qͦtidie exorabat. Reuelat̉ aut archiep̄o ꝙ ad ſuā eēt eccl̓iam redituruſ ⁊ ad xp̄m cū palma martyrij migͣturꝰ. Se ptimo igit̉ āno ſui exilij redire ꝯcedit̉ ⁊ a cū ctis cū honore ſuſcipit̉ E ¶ Per aliqͦt di es an̄ eiꝰ mariyriū iuueīs q̇dā de corꝑe exiēſ ⁊ poſtmodū miracl̓oſe rediēſ aiebat ꝙ vſqꝫ ad ſup̄mū ſctōꝝ ordinē ductꝰ fuit ⁊ int̓ apl̓oſ ſedē qͣndā vacuā vidit. Percūctāti āt cꝰ eēt hͦ ſedēs. āgelꝰ rn̄dit ꝙ cuidā magno ſacerdo ti anglicoꝝ a dn̄o ẜuaret̉ ¶ Sacerdos q̇dā miſſā d̓ btā v̓gīe celebrabat qͦndie Qui arch iep̄o accuſatꝰ ab eo accerſit̉ ⁊ tāqͣꝫ ideota ⁊ ī ſcius ab officio ſuſpēdit̉ Cū āt btus thomaſ ciliciū ſuū ſuere deberet ⁊ ſub lecto ip̄um ab ſcōdiſſꝫ vt ad ꝯſuendū horā captaret. beata maria ſacerdoti apparuit dicēs. Uad̓ ad ar chiep̄m. eiqꝫ dicas ꝙ illa ob cuiꝰ amorē miſ ſas dicebas. eiꝰ ciliciū qḋ ē in tali loco ꝯſuit ⁊ ſetā rubeā de qͣ illd̓ ꝯſuit ibidē reliq̇t. Illa igit̉ ſibi mādat ꝙ īterdictū qḋ tibi fecerat de beat relaxare. Qd̓ ille audiēs ⁊ ita inueniēs ſtupuit. ⁊ int̓dictū relaxās ſacerdotē hͦ ſecre tū hrē p̄cepit. Defendit vt pͥꝰ iura eccl̓ie. nec a rege flectit̉ vi vl̓ p̄ce. Cū ergo nullatenꝰ fle cti poſſꝫ. ecce milites regis armati veniunt ⁊ vbi archiep̄s ſit vociferādo inq̇rūt. Quibꝰ ille occurrens dixit. Ecce ego. Quid vultis. Et illi. Uenimꝰ vt occidaris ⁊ vltra viuere nō valebis. Quibꝰ ille dixit. Ego ꝓ deo mo ri ꝑatꝰ ſum ⁊ ꝓ defenſiōe iuſticie ⁊ eccl̓ie lih̓ tate. Si igit̉ me q̄ritis. ex ꝑte dei oīpotētis et ſub ana: hemate ꝓhibeo ne hoꝝ cuiqͣꝫ aliqͣte nus noceatiſ. d̓o aūt ⁊ btē marie ⁊ ſctīs oībꝰ ⁊ biō dioniſio cām ecc̄īe ⁊ meip̄m cōmendo Quibꝰ dicus venerādū caput gladijs īpio rum īpetit̉. ſacra capitis corona p̄cidit̉ cere brū ꝑ eccl̓ie pauimentū diſꝑgit̉. ⁊ ſic martyr dn̄o ꝯſecrat̉ āno dn̄i. M. clxxiiij. D Dū igit̉ clerici requiē et̓nā inciꝑent ⁊ pro eo miſſam agerēt defunctoꝝ ſubito vt aiūt an geloꝝ chori aſtātes voces cātātiū īterrūpūt martyris miſſā incipiūt. letabit̉ iuſtꝰ ꝯcinūt ⁊ ceti clerici ꝓſequūt̉. Hec ē reuera mutatio dextere excelſi. dū cātꝰ meroris v̓tit̉ in cāticū laudis. cū illū cui d̓functoꝝ ſuffragia īchoa uerāt martyꝝ poſtmodū hymnis laudant. Reuera eximia cōꝓbat̉ ſanctitate p̄ditus ⁊ martyr dn̄i gl̓ioſus. quē tāto honore angeli p̄uenerūt ⁊ ſctōꝝ martyꝝ cathalogo aſcrip ſerūt. ¶ Paſſus ē aūt ſctūs iſte ꝓ eccleſia. ī excl̓ia. ī loco ſctō. ⁊ in tꝑe ſacro inter manus ſacerdotū ⁊ religioſoꝝ vt patiētis pietas et ꝑſequentiū crudelitas on̄dat̉. ¶ Multa in ſuꝑ ⁊ alia miracula ꝑ ſanctū ſuū dn̄s oꝑari dignatꝰ eſt. Meritis enim eius cecis viſus. ſurdis auditꝰ claudis greſſijſ. vita mortuis De ſancto Silueſtro reſtituta ſūt. Porro aqͣ qua pāni ꝯſperſi eꝰ ſangͥne lauabāt̉ ml̓tis extitit ī medelā. Que dā dn̄a de anglia varioſoculos hre ob laſci uiam ⁊ maiore pulcritudinē affectabat. ſuꝑ hoc vouēs votū nudis pedibꝰ ſepulcruꝫ btī thome viſitauit. Que cū in orōe ꝓſtrata ta ceret. ſurgēs inuenit ſe penitꝰ excecatā. ſtatī qꝫ penites cepit rogare beatū Thoma vt iā nō varios ſꝫ ſaltē ſuos ſibi redderet oculos. qd̓ tandē cū magͣ difficultate vix valuit ob tinere. E ¶ Quidā aūt illuſor aquā ſime plicē ꝓ aqͣ ſci thome dn̄o ſuo ī pixide obtulit ꝯuiuati. Cui dn̄s ait Si nil mihi vnqꝫ fura tus fuiſti ſanctꝰ thomas aquā ſuā huc te d̓ ferre ꝑmittat. ſi aut reꝰ furti es aq̄ ip̄a ꝓtinuſ euaneſcat. Huic igit̉ dicto ille ꝯſenſit. ſciens ꝙ pixide aqͣ nuꝑ impleuiſſꝫ. mira res pixidē ꝯtinuo aperuerūt ⁊ vacua inuenerūt. Sic qꝫ ẜuies ī mēdacio dep̄hendit̉ ⁊ furti reꝰ eur detiꝰ cōprobat̉. ¶ Auis q̇dā docta loq̄. cuꝫ niſus ea inſeq̄ret̉ ſic̄ didicerat cepit clamare Sctē tho. adiuua me Et ſtatī niſus mortu cecidit ⁊ illa euaſit. ¶ Quidā quē ſctūs tho mas valde dilexerat cū gͣuit̓ infirmaret̉ iuit ad eiꝰ tūbā ⁊ ꝓ ſanitate ſua rogauit ⁊ ad libi tu īpetrauit. Sꝫ cū ſanatꝰ rediret cepit cogi tare ꝙ illa ſanitas aīe ſue forſitā n̄ expediret. vn̄ iteꝝ rediēs ad ſepulcꝝ orauit vt ſi nō eēt vtile aīme ſue ꝯtinuo ip̄a infirmitas rediret Statiqꝫ īfirmitas redijt vt pͥus. ¶ In eꝰ āt interfectores intātū vltio diuīa d̓ſeuit vt alij digitos detibꝰ ſuis fruſtati diſcerpētes. alij ſanie d̓fluētes. alij paliſi diſſoluti. alij amen tes effecti miſerabilit̓ interirēt. XII A ¶ Deſciō Silueſtro Ilueſter dicitur a ſile qd̓ ē lux ⁊ tra qͣi lux terre.i. eccīe q̄ inſtar bone tre hꝫ pinguedinē bone oꝑati onis. nigredinē hūiliatōis. ⁊ dulcedinē deuo tiōis. Per iſta ei tria agnoſcit̉ bona tra. vt ait palladiꝰ. Uel ſilueſter d̓r a ſilua ⁊ theos. qꝛ hoīes ſilueſtres.i. īcultos ⁊ duros ad fidē xp̄i traxit. Ul̓ ſicut d̓r in gloſario. Silueſter d̓r viridis. agreſtis. vmbroſꝰ. nemoroſꝰ Ui ridis celeſtia ꝯtēplādo. Agreſtis ſe ip̄ꝫ excolē do. Umbroſus ab oī ꝯcupiſcētia refrigera tuſ. Nemoroſus int̓ arbores celi plātatꝰ Eꝰ legēdā ꝯpilauit Euſebiꝰ ceſariēſis. quā bea tus gelaſiꝰ in ꝯcilio ſeptuaginta ep̄oꝝ a ca tholicis legendā cōmemorat. ſicut ī decreto habet̉. Ilueſter a matre re ⁊ noīe iuſta ge nitꝰ. ⁊ a cirino p̄ſbytero eruditꝰ ho ſpitalitatē ſūmoꝑe exercebat. Thi motheꝰ āt q̇dā xp̄ianiſſimꝰ ab eo ī hoſpitiuꝫ ſuſcipit̉. qͥ tn̄ ob ꝑſecutōꝫ ab alijs vitabatur Hic thimotheꝰ ꝑ vnū ānū ⁊ t̓s mēſes p̄dica uit. ⁊ pꝰ ea coronā aſſecutꝰ ē martirij. dū p̄di caret ꝯſtātiſſime fidē xp̄i. Putās āt tarq̇niꝰ p̄fectꝰ thimoteū ml̓tis abudaſſe diuitijs. eaſ a ſilueſtro expecijt īferes ei mīas mortis Sꝫ cū v̓e thimotheū hmōi diuitiaſ nō habuiſſe cōperit. ſilueſtꝝ idol̓ imolare p̄cepit. alioqͥn ī craſtinū reciꝑet diuerſa genera tormētorū Cui ſilueſter. Stulte hac nocte morieris. et ſempitna tormēta recipies. ⁊ vel̓ nol̓ veꝝ d̓ū eſſe que colimꝰ recognoſces. Silueſter igit̉ carceri tradit̉. ⁊ tar qnuiꝰ ad pradiū inuitatur Dū ergo comed̓ret. os piſcis ī eꝰ gutture ſic v̓ſat̉ vt nulla rōe reijcere potuerit vl̓ glutire. Sicqꝫ media nocte d̓functꝰ ad tumulū cuꝫ luctu ducit̉ ⁊ ſilueſter cū gaudio a carcere li berat̉. Qui n̄ ſolū a xp̄ianis ſꝫ etiā a pagais mirodiligebat̉ affectu. Erat ei aſpectu āge licꝰ. ẜmōe nitidꝰ. integer corꝑe. ſanctꝰ opere ꝯſilio magnꝰ. fid̓ catholicꝰ. ſpe patiētiſſimꝰ charitate diffuſus Mortuo igit̉ melchiade ep̄o vrbis rome. ſilueſter ab oī plebe pl̓imuꝫ renitēs ī ſūmū potifice ē electꝰ. Hic oīum or phanoꝝ. viduaꝝ ⁊ paupeꝝ noīa ī matricl̓a ſcpͥta hēbat. ⁊ oībꝰ neceſſaria ꝓuidebat. Hic qͣrtū ⁊ ſextū die ⁊ ſabbatuꝫ ieiunijs inſtituit obſeruandū. qͣntū v̓o qͣſi dn̄icū celebrādum Grecis v̓o xp̄ianis dicētibꝰ ſabbatū diē po tius qͣꝫ qͣntū celebrandū rn̄dit hoc fieri n̄ de bere. qꝛ hoc ē traditōis apl̓ice. ⁊ qꝛ dn̄ice d̓be tur cōpaſſio ſepulture. Cui illi. Unū eſt ſab batū ſepulture in qͣſemel in anno ieiunium eſt exhibēdum. Quibus Silueſter. Sicut oīs dies dominicꝰ reſurrectionis gloria. ſic c 4 De ſancto Silueſtro omne ſabbatū decorat̉ dn̄ica ſepultura Igi tur de ſabbato acq̇eſcūt. ſꝫ d̓ qͣnta feria vehe ment ꝯtēdūt. aſſerētes n̄ d̓bere xp̄ianoꝝ ſolē nitatibꝰ ſociari. Silueſter āt eiꝰ digͥtate p̄ci pue ī tribꝰ on̄dit. Quoniā hac die dn̄s ad ce los aſcēdit. ⁊ corꝑis ⁊ ſangnis ſacramētū in ſtituit. Et ſacꝝ criſma ecc̄īa ꝯficit. Oēs igit̉ rōnibꝰ eiꝰ acq̇eſcūt C ¶ Perſequēte aūt ꝯſtātino xp̄ianos ſilueſter d̓ vrbe exijt ac ī qͣ dam mōte cū ſuis clericis māſit Ip̄e āt ꝯſtā tinꝰ merito ꝑſecutōis tyranice ī incurabileꝫ cecidit plagā lepre. Tādē ad ꝯſiliū pōtificuꝫ idoloꝝ adducta ſūt tria milia pueroꝝ vt eoſ occidi faceret. ⁊ ſe in eoꝝ ſangͥne recenti ⁊ ca lido balnearet. Egrediēte aūt eo ad locum vbi balneū ꝑari debebat. matres puerorum eidē occurrūt. q̄ ſolutis crinibꝰ miſerabiliter vlulabāt. Et lacrimās ꝯſtātinus iuſſit ſtare currū ⁊ erigēs ſe dixit. Audite me comites ⁊ cōmilitones ⁊ oēs ppl̓i q̇ aſtatis. Dignitas romani iperij d̓ fonte naſcit̉ pietatis qͥ hanc etiā legē dedit vt capitali ſnīe ſubderet qͥcun qꝫ ī bello aliquē occidiſſꝫ infantē. Quāta er go erit crudelitas vt hͦ nr̄is faciamus filijs. qd̓ fieri ꝓhibuimꝰ alienis. Quid iuuat bar baros ſuꝑaſſe ſi a crud̓litate vincamur Nā viciſſe extraneas natōes rōe viriū ē bellātiū ppl̓oꝝ. vincere at vicia ⁊ pctā. v̓tus ē morum In illis v̓o p̄lijs fortiores nos exiſtimꝰ illis. In his v̓o nobiſmet ipſis fortiores ſumus. Qui enī fuerit ī iſto certamīe ſuꝑatꝰ. victo ria obtinet victꝰ. Uictor ei pꝰ triuphū vinci tur ſi pietas ab īpietate ſuꝑat̉. Uincat ergo nos pietas ī iſto ꝯreſſu. Bn̄ ei oīm aduer ſantiū poterimꝰ eē victores ſi ſola pietate vī camur. Oīm eī ſe eē dn̄m cōprobat. q̇ ẜuū ſe mōſtrauerit pietatis. Meliꝰ ē ergo me mo ri ſalua vita īnocētiū qͣꝫ ꝑ eoꝝ interitū vitaꝫ recupare crudelē. quā tn̄ recuꝑare incertue cū tn̄ certuꝫ ſit ꝙ ſic recuperata crudelis eſt. Iuſſit igit̉ vt matribꝰ ſuis pueri redderētur ⁊ dona pl̓ima ⁊ infinita vehicula p̄berentur Sicqꝫ matres q̄ flēdo venerāt ad loca ſua cū gaudio redierūt. Ip̄e aūt imꝑator ad pa latiū ſuū reuerſus ē. D ¶ Sequenti v̓o nocte petrꝰ ⁊ paulꝰ apparueruijt ei dicentes. Quoniā exhorruiſti effuſionē ſanguīs īno centiſ. miſit nos dn̄s Ih̓s xp̄s dare tibi recu perāde ꝯſiliū ſanitatis. Silueſtꝝ igit̉ ep̄m q̄ apud montē ſiraptim latitat accerſire. h̓ tibi piſcinā on̄det. in qͣ īmerſus tertio ab omī cu raberis lepre morbo. Tu v̓o xp̄o hanc viciſ ſitudinē reddas vt idoloꝝ tēpla diruaſ. Xp̄i reſtaures eccīas. ⁊ eiꝰ deinceps cultor fias. Euigilās igit̉ Cōſtantinꝰ. ſtatim miſit mili tes ad ſilueſtꝝ. Vidēs aūt Silueſter militeſ ſtatim ad palmā martyrij credidit ſe vocari Deo at ſe recōmēdans ⁊ ſocios ſecū adhor tans. Cōſtantino ītrepidꝰ pn̄tat̉. Cuiꝯſtāti nus aſſurgens ait. Bn̄ te veniſſe gͣtulamur Qui a ſilueſtro reſalutatꝰ narrauit ei ꝑ or dinē ſui ſomnij viſionē. Percuctāti v̓o con ſtātino q̇ eēt illi duo dij q̇ ſibi apparuerunt Silueſter rn̄dit illos eē xp̄i apl̓os ⁊ nō deos Tūc ad p̄ces īꝑatoris Silueſter apl̓oꝝ ima gines iuſſit ſibi afferri. Quas vt imperator aſpexit. tl̓es eē q̇ ſibi apparuerūt declamauit Silueſter igit̉ eū cathecuminū fecit. ⁊ vniuſ hebdomade ieiuniuꝫ ſibi indixit ⁊ carceres aꝑire monuit. Cūqꝫ in aquā deſcēdiſſet ba ptiſmatis. mirabilis ibi emicuit ſplendor lu cis. Sicqꝫ inde mūdꝰ exiuit. ⁊ xp̄m ſe vidiſ ſe aſſeruit. Prima autē die ſui baptiſmatis hanc legē dedit vt xp̄s ab vrbe romana tan qͣꝫ verꝰ deꝰ coleret. Scd̓a vt ſi quis chriſtuꝫ blaſphemaret capite puniret̉. Tertia vt qui cūqꝫ xp̄iano feciſſet iniuriam bonoꝝ ſuorū ꝑte dimidia p̓uaret̉. Quarta vt ſicut imꝑa tor rome. ſic romanꝰ pontifex caput ab vni uerſis ep̄is habeat̉. Quinta vt q̇cūqꝫ ī eccle ſias ꝯfugerit ab oībꝰ ẜuet̉ iniurijs īmunis. Sexta vt nullꝰ niſi de licētia ſui antiſtitis ec cleſiam edificet intra muros alicuiꝰ ciuitatiſ Septima vt ad edificatōem eccleſiaꝝ decīe poſſeſſionū regaliū tribuant̉. Octaua īpe rator ad ecciam ſctī petri venit. ⁊ de ſuis cul pis ſe lamētabiliter accuſauit. Poſtmodū arrepto bidēte ad fundamētū baſilice eccl̓ie ꝯſtruendū terram pͥmus aperuit ⁊ duode cim cōphinos in ſuis ſcapulis foras eiecit E ¶ Hec vbi helena mat̓ ꝯſtātini augu ſti ī bethamiā ꝯſiſtēs audiuit ꝑ lrās laudaꝫ fi De ſancto Silueſtro liū ꝙ abrenūciaſſet ſimulacris idoloꝝ. ſꝫ du re increpat ꝙ relicto d̓o iudeoꝝ crucifixū ho minē deū colat. Reſcribit aūt auguſtꝰ vt iu deoꝝ igros ſecū adducat. ⁊ ip̄e xp̄ianoruꝫ doctores ꝓferret. vt ſic ex diſputatione mu tua appareat fides v̓a. Adduxit igr ſctā hele na cētū qͣdragintaunū doctiſſimos iudeoꝝ Int qͣs duodecī erāt q̇ ſapīa ⁊ eloquētia pre ceteris rutilabāt. Cū igit̉ ſilueſter cū clericis ſuis ⁊ p̄dicti iudei ad diſputandū coram im peratore inſiml̓ ꝯueniſſent. d̓ cōi ꝯſenſu du os iudices gētiles ſapientiſſimos ⁊ ꝓbatos noīe crathon ⁊ zenophilū ſtatuerunt. ad qͦs ꝑtineret ſnīa dicēdoꝝ. Qui lꝫ gētiles erat. tn̄ iuſtiſſimi ⁊ fideles. Taliqꝫ int̓ eos ſnīa ē fir matu vt vno ſtāte ⁊ loq̄nte aliꝰ non loquat̉. ¶ Incipiēs igit̉ pͥmꝰ d̓ illis duodecim noīe abiathar ait. Cuiſti tres deos dicat. patre et filiū ⁊ ſpūmſanctū. manifeſtū eſt eos contra legē agere que dicit Uidēte qꝛ ego ſū ſolꝰ d̓s ⁊ nō eſt aliꝰ d̓s p̄ter me. Deniqꝫ ſi dicūt xp̄ꝫ deū eē qꝛ ml̓ta fecit ſigna. In nr̄a etiam lege ml̓ti fuere q̇ miracula pl̓ima fecerūt. ⁊ tamē nūqͣꝫ ex hoc deitatis nomē ſibi vſurpare au ſi ſūt ſic̄ iſte ih̓s quē iſti adorāt. Ad quē Sil ueſter. Nos vnū deū colimꝰ ſꝫ nō in tāta ſo litudine eū dicimꝰ vt gaudiū filij non habe ret. Ex veſtris aūt libris vob̓ trinitatē ꝑſōa rū demoſtrare valemꝰ. Nā patrē dicimꝰ d̓ qꝓpheta ait. Ip̄e inuocauit me pater meuſ es tu ⁊cͣ. Filiū de qͦ idē. Filius meꝰ es tu ego hodie genui te. Spumſanctū de quo idem. Spū oris eiꝰ oīs virtꝰ eoꝝ. In hͦ etiā qḋ di xit. Faciamꝰ hoīem ad imagine ⁊ ſil̓itudīeꝫ noſtrā. euidēter ⁊ ꝑſonaꝝ pluralitatē. ⁊ diui nitatis vnitatē demonſtrat. Licet autē ſint tres ꝑſone vnꝰ tamē deꝰ eſt. Qd̓ exemplo vi ſibili aliqͣtenꝰ demonſtrare valemꝰ. Et acci piens purpurā imꝑatoris tres ſibi plicas fe cit dicēs. Ecce videtis tres plicas. Et expli cans eas ait. Ecce qꝛ tres plice ſūt vnꝰ pan nus. ita tres ꝑſone ſūt vnꝰ deꝰ. De hoc qꝫ qd̓ d̓r ꝙ ex miraculis d̓s credi non dꝫ. cum alij plures ſancti miracl̓a fecerūt. nec tn̄ ſe deos dixerūt ſic̄ xp̄us deū ꝑ hoc ſe aſſerere voluit. Terte deꝰ ſuꝑbientes contra ſe nūqͣm paſſꝫ eſt ſine pena acerrima p̄terire. ſic̄ patet in da than ⁊ abyron alijsqꝫ qͣꝫ pl̓ibꝰ. Quo ergo mentiri potuit ⁊ ſe deū dicere qd̓ nō erat. cū eū ſe deū dicentē nulla pena ſecuta fuerit. ſꝫ virtutū efficacia comitabatur. Tunc iudi ces dixerūt. Conſtat abiathar a ſilueſtro ſu peratū. Nam ⁊ rō hoc docet. quia ſi deꝰ no eſſet ⁊ ſe deū dixiſſꝫ. conferre vitam mortuīs non valeret. ¶ Tūc illo amoto ſecūdꝰ qui ⁊ Ionas dicebat̉ ad conflictum accedēs ait Abraā a deo circumciſionē accipiēs iuſtifi catꝰ fuit. ⁊ etiā oēs filij abrahe ꝑ circūciſionē iuſtificabant̉. Igit̉ q̇ non fuerit circūciſus. non erit iuſtificatꝰ. Ad quē Silueſter. Con ſtat abraā an̄ circumciſioneꝫ d̓o placuiſſe. ⁊ amicū dei appellatū eſſe. Igit̉ nō circūciſio ip̄m ſanctificauit ſꝫ fides ⁊ iuſticiā ip̄m deo placere fecit. Non igit̉ accepit circūciſioneꝫ in ſctīficatōem ſꝫ in diſtinctōem. ¶ Iſto ſu perato tertiꝰ q̇ ⁊ godolias accedēs ait Qūo xp̄s veſter poteſt eſſe deꝰ. cum aſſeratis euꝫ eſſe natū. temptatū. traditu. nudatū. felle po tatu. ligatū. crucifixū. ſepultū. cum hͨ omnia in deo eſſe non poſſint. Ad hoc Silueſter. De veſtris libris hͨ omnia ꝓbamꝰ d̓ chriſto fuiſſe p̄dicta. Nam de eius natiuitate dixit Iſaias. Ecce virgo concipi. ⁊cͣ. De eiꝰ tem ptatione Zacharias. Uidi Ieſum ſacerdo tem magnum ſtantē coram angelo ⁊ ſathā ſtabat a dextris eius ⁊cͣ. De eius traditione pſalmiſta Qui edebat panes meoſ magni ficauit ſuꝑ me ſupplantatōem ⁊cͣ. De eiꝰ nu datione idē Diuiſerūt ſibi veſtimēta mea ⁊c De eius potatione fellea ideꝫ. Dederunt in eſcam meā fel ⁊cͣ. De eius ligatōe Heſdras Uinxiſtis me non ſic̄ prem q̇ liberaui vos de terra egypti clamantes an tribunal iudi cis humiliaſtiſ me. ſuſpendētes in ligno tra didiſtis me. De eius ſepultura Hieremiaſ In ſepultura eius reuiuiſcent mortui. Cu ergo gōdolias quid reſponderet nō habe ret. data ſnīa remotus eſt F ¶ Quartꝰ qui ⁊ Annas accedens ait. Ea que de alijs dicta ſunt Silueſter iſte de ſuo xp̄o p̄dicta fuiſſe firmat. Unde ſuꝑeſt vt probet hec de ſuo chriſto dicta fuiſſe. Ad quem Silueſter 6 S De ſancto Silueſtro Dabis ergo aliū quē v̓go ꝯcepit. q̇ felle ē ci batꝰ. ſpinis coronatꝰ. crucifixꝰ. mortuꝰ. ⁊ ſe pultꝰ. q̇ reſurrexit a mortuis. ⁊ ad celos aſcē dit. Tūc ꝯſtātinꝰ ait. Si aliū nō dederit. ſci at ſe eē ſuꝑatū Qui cū hͦ facere n̄ poſſꝫ amo uet̉. ¶ Quintꝰ qͥ ⁊ doech ꝓducit̉. q̇ ait. Si ex ſemīe dd̓ xp̄s iſte natꝰ eſſꝫ ⁊ ſctīficatꝰ vt di citis. ergo baptizari n̄ debuit vt iteꝝ ſctīfica ret̉. Ad quē ſilueſter. Sic̄ circūciſio ī xp̄i cir cumciſiōe finē accepit. ita noſter baptiſmuſ in xp̄i baptiſmate initiū ſctīficatōnis habuit Nō ergo baptizatꝰ ē vt ſanctificaret̉. ſꝫ vt ſā ctificaret. Qui cū taceret ait ꝯſtātinꝰ. Non taceret doechſi hretꝯͣria q̄ ꝓferret. ¶ Tunc ſextꝰ qͥ ⁊ chuſi ait. Uellemus vt ſilueſter ille cauſas hꝰ v̓ginal̓ ꝑtꝰ nob̓ exponerꝫ Ad quē ſilueſter Terra d̓ qͣ adā formatꝰ ē īcorrupta erat ⁊ v̓go. qꝛ nec dū ſe ad bibēdū hūanum ſangnē aperuerat. nec maledictōꝫ ſpinaꝝ ac ceꝑat. nec hoīs mortui ſepulturā hēbat. nec ſerpēti data fuerat ad edendū. Oportuit er go ex maria v̓gine nouū adā fieri. vt ſic̄ ẜpēſ natū ex v̓gine vicerat. ſic a nato ex v̓gine vin ceretur. Et q̇ ade victor extitit in ꝑadiſo. ipſe tēptator factꝰ eſt dn̄i in deẜto. vt q̇ adam vi cerat manducantē. vinceret̉ a dn̄o ieiunate. ¶ Hoc ſuꝑato ſeptimꝰ qͥ ⁊ Beniamin ait. Quo xp̄s veſter filiꝰ dei p̄t eē q̇ a diabolo tē ptari potuit. vt modo fame paneꝫ ex lapidi bus facere vrgeret̉ mō in tēpli celſitudinem leuaret̉. mō ad adorādū ip̄m dyabolū īdu ceret̉. Ad qḋ ſilueſter. Si diabolꝰ ideo vicit qꝛ ab adā māducate eſt auditꝰ. ꝯſtatiō euꝫ eſſe ſuꝑatū. qꝛ eſt a xp̄o ieiunāte ꝯtemptus. Nos at eū nō inqͣriūdeꝰ ſꝫ inqͣntū hō tēpta tū eſſe fatemur. Iō aūt tripl̓r eſt temptatus vt a nob̓ oēs tēptatōes excluderet. ⁊ formaꝫ vincēdi daret. Sepe nāqꝫ ī hoīe victoriam abſtinētie ſequit̉ tēptatio hūane gl̓ie. ⁊ tēpta tionē hūane gl̓ie appetitꝰ dn̄ij ⁊ excellētie cō mitat̉. Ip̄e igit̉ a xp̄o in his vincit̉ vt vincē di forma nobis donet̉. ¶ Iſto ſuꝑato octa uus q̇ ⁊ aroel ait. Conſtat qꝛ deꝰ ſumme ꝑ fectus eſt ⁊ nulliꝰ indiget. q̇d ergo ei opꝰ fu it vt naſceret̉ in xp̄o. Quo iteꝝ xp̄m verbuꝫ appellas. Sꝫ ⁊ hoc ꝯſtat qꝛ deus an̄qͣꝫ habe ret filium pater dici non potuit. ergo ſi pater chriſti poſtea dictus eſt mutabilis factuſ eſt Ad hoc Silueſter. Filiꝰ ante temꝑa ex pa tre eſt genitus. vt faceret que nō erat. ⁊ ī tēpe eſt natus vt reficeret que ꝑierāt. Que ⁊ ſi ſo lo v̓bo reficere poterat. tamē ꝑ paſſionē niſi homo fierꝫ redimere nō valebat. quia īſua deitate ad patiendū aptus non erat. Nec hͦ erat imꝑfectionis ſꝫ ꝑfectionis ſi in ſua non erat deitate paſſibiliſ. Porro filiū v̓bum dei dici ex eo patet. quia ꝓpheta ait. Eructauit cor meū verbū bonum. Deꝰ qͦꝫ ſꝑ pater fu it. qꝛ ſꝑ eiꝰ filiꝰ extitit. Filius enī eius eſt v̓bu eius. ſapiētia eius. virtus eius. In patre au tem ſꝑ fuit verbū iuxta illud. Eructauit cor meū v̓bum. Semꝑ ſapiētia. iuxta illd̓. Ego ex ore altiſſimi prodij primogenita ante om nem creaturā. Semꝑ virtus. iuxta illd̓ An te omnes colles ego parturij. nec dū fontes aquarū eruperant ⁊cͣ. Cū ergo pater nunqͣꝫ fuerit ſine verbo. ſapiētia ⁊ virtute. quomo do putas hoc nomen ſibi ex tempore adue niſſe. ¶ Hoc ergo amoto nonus qui ⁊ iu bal dixit. Conſtat quia deus coniugia non damnat. nec eis maledixit. quare ergo de cō iugio natum denegatis hūc eſſe quē colitis niſi vt obfuſcare coniugia ſtudeatis. Rur ſus quomodo temptat̉ q̇ potens eſt. patit̉ q̄ virtus eſt. moritur q̇ vita eſt Deniqꝫ ad hoc cogeris. vt duos filios eſſe dicas. vnū queꝫ pater genuit. alterū quē virgo generauit. Rurſus quomodo fieri poteſt vt patiatur homo qui aſſumptꝰ eſt ſine leſione eius a qͣ aſſumptus eſt. Ad hoc Silueſter Nos chri ſtum noīdeo natū de virgine dicimus vt cō iugia cōdemnemꝰ. ſed cauſas virginei par tus rationabiliter acceptamꝰ nec hac aſſer tione obfuſcantur. ſed ornantur coniugia. quoniam hec virgo que chriſtum peperit. d̓ coniugio nata eſt. Temptat̉ autē chriſtus vt omnes temptationes dyaboli vinceret. patitur vt vniuerſas paſſiones ſubijceret. moritur vt mortis imperium ſubiugaret. Dei quoqꝫ filius vnus in chriſto eſt. qui ſi cut eſt vere dei filius inuiſibilis. ita viſibilis eſt chriſtꝰ. Eſt ergo inuiſibile hoc quod eſt De ſancto Silueſtro deꝰ. ⁊ eſt viſibile hͦ qd̓ eſt hō. Pati v̓o poſſe hoīem aſſūptū ſine paſſiōe eiꝰ q̇ aſſūpſit exē plo doceri p̄t. Nā pn̄tis purpure regis vta mur exēplo. Lana eī fuit. ⁊ huic lane ſāguiſ accedēs colore purpureū p̄buit. Cū ergo te neret̉ digitis ⁊ torq̄ret̉ in filo. q̇d torq̄bat̉. hoc qd̓ regie dignitatis color eſt. an hͦ qd̓ lana ex titerat anqͣꝫ purpura fieret. Lane ergo aſſi milat̉ ho. colori purpure d̓s. q̇ ſil̓ in paſſiōe fuit dū pateret̉ ī cruce. ſꝫ paſſioni ī nullo ſub iacuit. ¶ Decimꝰ q̇ ⁊ thara dixit. Nō mihi placet iſtd̓ exēplū. qꝛ ſil̓ color torq̄t̉ cum lana Cui cū oēs ꝯdicerēt. Silueſter dixit Accipe ergo alid̓ exēplū. Arbor ī ſe hn̄s ſol̓ ſplēdorē cū incidit̉ ictū q̇dē ſuſcipit. ſplēdor aūt ab in ciſiōe īmunis exiſtit Sic hoīe patiēte diuini tas nulli paſſiōi ſubiacuit G ¶ Undeci mus q̇ ⁊ ſileon ait. Si de xp̄o tuo ꝓph̓e iſta vaticinati ſūt. tāte irriſiōis. paſſiōis ⁊ mortiſ cauſas ſcire vellemuſ. Et ſilueſter. Eſuriuit xp̄s vt nos reficeret. Sitiuit vt ariditati nr̄ē vitalia pocula mīſtrarꝫ. Tēptatꝰ ē vt nos a tēptatōibꝰ liberaret. Tentꝰ eſt vt nos a d̓mo nū captura redimeret Irriſus eſt vt nos ab irriſione demonū erueret. Ligatꝰ eſt vt noſ a nodo maledictōis abſolueret. Hūiliatꝰ eſt vt nos exaltaret. Expoliatꝰ eſt vt nuditatē ꝑ me p̄uaricatōis indulgētie indumēto tege ret. Spineā coronā accepit vt flores paradi ſi ꝑditos redonaret. In ligno ſuſpēſus ē vt ꝯcupiſcētiā in ligno genitā dānaret. Felle et aceto potatꝰ eſt vt hoīeꝫ ad trā fluētem lac̄ ⁊ mel ītroduceret ⁊ fōtes nob̓ mellifluos a pe riret. Mortalitatē ſuſcepit vt ſuā nob̓ īmor talitatē donaret. Sepultꝰ ē vt ſctōꝝ ſepultu ras bn̄diceret Surrexit vt mortuis vitā red deret. Aſcēdit ī celū vt celi ianuam aperiret Sedet ad dextris dei vt p̄ces credentiū exau diat. Hec ſilueſtropſeq̄nte. vniuerſi tā imꝑa tor qͣꝫ iudices ⁊ iudei ī laudē ſilueſtri prupe rūt vnanimit̓. ¶ Tūc indignatꝰ duodecīꝰ q̄ ⁊ Zambri īdignatōe magna dixit. Mil̓or vos ſapiētiſſimos iudices v̓boꝝ ambagibꝰ credere ⁊ dei oīpotentiā eſtimare hūana rō ne cōcludi. Sꝫ iā ceſſent v̓ba ⁊ veniamꝰ ad facta. Stuluſſimi nāqꝫ ſūt q̇ crucifixum colunt. cū ego nomē dei oīpotētis ſciam. cuiuſ v̓tutē nec ſufferūt ſaxa nec audire valet qͣli bet creatura. Et vt me veꝝ dicere cōprobe tis. thaurꝰ ad me ferociſſimꝰ adducat̉. ⁊ duꝫ in eiꝰ aure nomē iſtud inſonuerit thaurꝰ ili cō moriet̉. Ad quē ſilueſter. Et tū quō hͦ nō men nō audiēs didiciſti. Zambri dixit. Nō eſt tuū hoc noſcere myſteriū q̇ iudeoꝝ umi cus es. Adducit̉ aūt thaurꝰ ferociſſimꝰ. vix a centū hoībꝰ fortiſſimis tractꝰ. At vbi zam bri ī aure eiꝰ v̓bū ꝓtulit ꝯtinuo thaurꝰ mu giens oculoſqꝫ eijciēs expirauit. oēs igit̉ iu dei vehemēter acclamat ⁊ ſilueſtro inſultat. Quibꝰ Silueſter. Nō dei nome ꝓtulit. ſed nomē peſſimi demonis noīauit. Deꝰ enim meꝰ Ih̓s xp̄s nō ſolū viuētes mortificat. ſꝫ etiā mortuos viuificat. Nā occidere poſſe ⁊ viuificare nō poſſe eſt leonū ſerpentū ⁊ fera rum. Si ergo vult vt credam ꝙ nomen de monis no fuerit. dicat iteꝝ ⁊ viuificet qd̓ oc cidit. Nā de d̓o ſcriptū eſt. Ego occidam et ego viuere faciā. Qd̓ ſi non poterit nomen demonis abſqꝫ dubio noīauit q̇ viuentē oc cidere pōt. mortuū viuificare nō pōt. Cūqꝫ Zambri ad ſuſcitādū thauꝝ a iudicibꝰ vrge retur dixit. Suſcitet eū Silueſter in nomīe ieſu galilei. ⁊ oēs in eū credemꝰ. Nā ⁊ ſi pen nis poſſet volare. iſtud tn̄ nō valeret ꝑficere Oēs igit̉ iudei ſi thauꝝ ſuſcitauerit ſecredi turos ꝓmittūt Tūc ſilueſter orone facta ad aurē thauri ſe applicās dixit. O nomē ma ledictōis ⁊ mortis egredere iuſſu dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. In cuiꝰ noīe tibi dico. Thaure ſur ge ⁊ ad armentū tuū maniuetꝰ recede. Sta tim igr thaurꝰ ſurrexit ⁊ cū oī māſuetud ine abijt. Tūc regina iudei iudices ⁊ ceteri om nes ꝯuerſi ſunt ad fidē. H ¶ Poſt aliqͦt v̓o dies idoloꝝ pontifices ad imꝑatorē ve nerūt dicentes. Sacratiſſime imperator ille draco qui eſt in fouea poſtqͣꝫ fidem xp̄i re cepiſtis plus qͣꝫ. ccc. hoīes qͦtidie īterfecit fla tu ſuo. Conſulēte ſuper hoc conſtantino ſil ueſtrū rn̄dit. Ego p̄ xp̄i virtutem eū ab om ni leſione ceſſare faciam. Promittūt ponti fices ſe ſi hoc faceret credituros. Orante āt ſilueſtro ſanctus Petrus apparuit ei dicēs. De circūciſione domini Securꝰ ad draconē deſcēdetū ⁊ duo p̄ſb̓ri q̄ ſūt tecū. Cūqꝫ ad eū veneris eū tal̓r alloqͣ riſ. Dn̄s noſter ih̓s xp̄s d̓ v̓gie natꝰ crucifix ⁊ ſepultꝰ. q̇ reſurrexit ⁊ ſedet ad dexterā prīs h̓ veturꝰ eſt iudicare viuos ⁊ mortuos. Tu ergo ſathana eū ī hac fouea dū venerit expe cta. Os āt eiꝰ ligabis filo ⁊ anulo crucis hn̄ te ſignū deſuꝑ ſigillabis. Poſtea ad me ſa ni ⁊ incolumes venietis. ⁊ panē quē vob̓ pa rauero comedetis. Deſcēdit itaqꝫ ſilueſter cū duobꝰ p̄ſbyteris ī foueā ꝑ gͣdꝰ. cl. duas ſe cū ferēs laternas. Tūc draconi p̄dicta v̓ba dixit ⁊ os ip̄iꝰ ſtridētis ⁊ ſibilātis vt iuſſus fu erat alligauit. Et aſcēdēs inuenit duos ma gos q̇ eos ſecuti fuerāt. vt viderēt ſi vſqꝫ ad draconeꝫ deſcēderēt ex draconis fetore pene mortuos. ⁊ eos ſecū adduxit īcolumēs atqꝫ ſanos. Qui ſtatī cū ml̓titudīe infinita ꝯuer ſi ſūt. Sicqꝫ romanoꝝ ppl̓s a duplici morte eſt lib̓atꝰ.ſ. a cultura demōis ⁊ veneno dra conis. Tādē btus ſilueſter morti appropin qͣns cleꝝ d̓ tribꝰ āmonuit.ſ. vt int̓ ſe caritateꝫ brēnt eccīas ſuas diligētiꝰ gub̓narēt ⁊ gregē a lupoꝝ morſibꝰ cuſtodiret. Pꝰ hͦ ī dn̄o feli cit̉ obdormiuit circa ānu dn̄i.cccxx. A XIII ¶ De circūciſione dn̄i Ircūciſionis do minice diē qͣttuor celebrē faciūt ⁊ ſo lennē. Primū eſt octaua natiuitatis domī Scd̓m īpoſitio noui ⁊ ſalutiferi noīs. Ter tiū effuſio ſanguis. Quartū ſigͣculū circūci ſionis ¶ Primu ergo ē octaua natiuitatis dn̄i. Si eī alioꝝ ſctōꝝ octaue ſolēnes ſūt. qͣn to magis dies octaua ſctī ſctōꝝ ſolēnis erit. ſꝫ n̄ videt̉ ꝙ natiuitas dn̄i deat hrē octauam qꝛ eiꝰ natiuitas tēdebat ad mortē. obitꝰ āt ſā ctoꝝ iō octauas hn̄t. qꝛ ip̄i tūc naſcūt̉ ea na tiuitate q̄ ē ad vitā et̓nā vt poſtea reſurgāt corꝑibꝰ gl̓ioſis. Eadē rōe videt̉ ꝙ n̄dēat hrē octauā natiuitas btē v̓giſ. nec btī ioh̓is bap. ſil̓r nec reſurrectio dn̄i. qꝛ iā fctā erat ipſa re ſurrectio ī re. Sꝫ notādū ꝙ ſic̄ d̓t p̄poſitiuuſ ſūt octaue ſuppletōis vt ē octaua natiuitatiſ dn̄i. ī qͣ ſupplemꝰ qḋ minꝰ ī feſto factū fuerat ſcꝫ officiū d̓ parturiēte. Un̄ etiā ī miſſa olim ꝯſueuerat cātari ad honorē btē v̓gīs. Uul tū tuū ⁊cͣ. Itē ſūt octaue veneratiōis. vt pa ſce. pēthe. btē v̓gīs. b. ioh̓is bap. Itē deuoto nis vt cuiuſlibꝫ ſctī pn̄t fieri octaue. Figura tiōis vt ſūt octaue inſtitute d̓ ſctīs q̇ ſigͥficāt octauā reſurrectōis B ¶ Scd̓m eſt im poſitio noui ⁊ ſalutiferi noīs. Hodie ei im poſitū eſt ei nomē nouū qḋ os dn̄i noīauit. Nomē p̄ter qd̓ n̄ eſt aliud ſub celo ī q̇ opor teat nos ſaluos fieri Nomē qḋ ẜm Bern̄ ē mel in ore. melos ī aure. ⁊ iubilꝰ ī cord̓. No mē qd̓ ſic̄ dic̄ idē bern̄. inſtar olei lucet p̄dica tu. paſcit recogitatū. lenit ⁊ vngit īuocatum Hūit āt triplex nomē. ſic̄ ex euāgelio manife ſtat̉.ſ. filiꝰ dei. xp̄s ⁊ ih̓s. Vocat at filiꝰ dei in qͣntū eſt de deo deꝰ. xp̄s inqͣntū eſt hō a ꝑſo na diuīa qͣntū ad hūanā naturā aſſumptꝰ. Ieſus inquantū eſt deꝰ humanitati vnituſ De hoc triplici noīe d̓t Bern̄. Uos q̇ ī pul uere eſtis exꝑgiſcimini ⁊ laudate. Ecce dn̄s venit cum ſalute. venit cū vngēto. venit cuꝫ gl̓ia. Neqꝫ enī ſine ſalute ieſus. neqꝫ ſine vn ctione xp̄s. neqꝫ ſine gloria venit filiꝰ d̓i. Si quidē ip̄e ſalus. ip̄e vnctio. ip̄e gloria. Quā tum aūt ad hoc triplex nomē an̄ paſſionem ꝑfecte notus nō erat. Nā qͣntū ad pͥmuꝫ ab aliquibꝰ cognoſcebat̉ cōiecturaliter. ſicut a demonibꝰ q̇ dicebāt ip̄m eſſe filiū dei. Qua tum ad ſecundū ꝑticularit. ab aliquibꝰ enī paucis cognoſcebat̉ eſſe xp̄s. Quantuꝫ ad tertiū vocaliter quia qͦ ad hanc vocē Ieſus ſed non quo ad rōnem noīs qd̓ eſt ſaluare Poſt reſurrectōem aūt hoc triplex nomen clarificatū eſt. Primū nomen quo ad certi tudinē. Secundū quo ad diffuſionē. Ter tium quo ad nominis rationē. ¶ Primuꝫ igit̉ nomen eſt filiꝰ dei. Et ꝙ hoc nomen ſibi recte ꝯueniat ſic dic̄ Hilariꝰ in libro de trini tate. Uere dei filiū vnigenitū dn̄m noſtꝝ ie ſum xp̄m eſſe multis modis cognitū eſt. du de eo teſtat̉ pater. dū de ſe ip̄e ꝓfitet̉. duꝫ apl̓i p̄dicāt. dū religioſi credūt. dū demōes con fitent̉. dū iudei negāt. dū gentileſ in paſſione cognoſcūt. Idem. Dominū deū noſtꝝ Ie ſum xp̄m his modis cognoſcimus nomine De circūciſione domini natiuitate. natura. ptāte. ꝓfeſſiōe. ¶ Secū dū nomē eſt xp̄s. qd̓ īterp̄tat̉ vnctꝰ. Ip̄e enī fuit vnctꝰ oleo leticie p̄ ꝑticipibꝰ ſuis. Per hͦ aūt ꝙ d̓r vnctꝰ inſinuat ꝙ ip̄e fuit ꝓpha. pu gil. ſacerdos ⁊ rex Iſte ei qͣttuor ꝑſone olim ꝯſueuerāt iungi. Fuit enī ꝓph̓a ī doctrine eruditōe. pugil ī diaboli debellatōne. ſacer dos ī prīs recōciliatōe. rex ī p̄mioꝝ retribu tiōe. Ab hͦ ſcd̓o noīne denoīamur qꝛ a xp̄o dicimur xp̄iani. De qͦ noīe ſic dicit. Auguꝰ. Chriſtianꝰ iuſticie. bonitatis. integritatiſ. pa tiētie. caſtitatis. pudicicie hūanitatiſ. innocē tie. pietatis nomē eſt. Et tu iſtd̓ quo tibi de fendis ⁊ vēdicas cui de tā plurimis rebꝰ nec pauca ſubſiſtūt. Chriſtianꝰ ille ē q̇ nō noīne tātū ſꝫ etiā oꝑe extat. Hec Augꝰ ¶ Ter tiū nomē eſt ih̓s. Hoc āt nomē ih̓s ẜm ber nardū d̓r cibꝰ fons. medicia ⁊ lux. Hic aūt cibꝰ ml̓tplicē hꝫ effectū Eſt eī cibꝰ ꝯfortatiuꝰ impīguatiuꝰ. roboratiuꝰ ⁊ vegetatiuꝰ. De his ſic d̓t Bern̄. Eſt cibꝰ hͦ nomē ih̓s. An nō totiēs ꝯfortaris qͦtiēs recordaris. Quid eq̄ mētē cogitātis īpinguat. q̇d ita exercitatos reꝑat ſenſus. v̓tutes roborat. vegetat bonoſ mores. atqꝫ caſtas fouet affectōes. ¶ Scd̓o d̓r fons. Un̄ d̓t idē Bern̄. Ih̓s ē fons vite ſi gnatꝰ q̇ ī qͣttuor riuos ſe diffundit ī plateas Un̄. Qui factꝰ eſt nob̓ ſapīa. iuſticia. ſctīfi catio ⁊ redēptio. Sapīa ī p̄dicatōe. iuſticia in pctōꝝ abſolutōe. ſanctificatio ī ꝯuerſatio ne vl̓ in ꝯuerſione. redēptio ī paſſiōe. Hec Bern̄. Alibi qꝫ ſic d̓t. Tres riui fluxerunt a ieſu. v̓bū doloris. in quo eſt ꝯfeſſio. ſangui aſꝑſiōis. in qͦ eſt afflictio. aqͣ emūdatiōis ī qͣ eſt ꝯpūctio ¶ Tertio ī medicia. Un̄ ſic ait. Eſt etiā h nomē ih̓s medicina. Nihil ei ita ire īpetū cohibet. ſuꝑbie tumorē ſedat. ſanat liuoris vulnꝰ. reſtringit luxurie fluxū. extin guit libidinis flāmā. ſitim temꝑat auaricie. ac totiꝰ dedecoris fugat pruriginē ¶ Quar to eſt lux. Un̄ ait. Un̄ putas ī toto orbe tan ta ⁊ tā ſubita fidei lux niſi d̓ p̄dicato Iheſte Hoc ē nomē qḋ paulꝰ portabat cora geti bus ⁊ regibꝰ tāqͣꝫ lucernā ſuꝑ candelabruꝫ. ¶ Hoc iteꝝ nomē ih̓s ē multe ſuauitatis. Un̄ Bern̄. Si ſcribas n̄ ſapit mihi niſi lege ro ibi ih̓m. Si diſputes ac ꝯferas nō ſapit mihi niſi ſonuerit ibi ih̓s. Itē Richardꝰ de ſctō victore. Ieſus ē nomē dulce. nomē dele ctabile. nomē ꝯfortās pctōrē ⁊ btē ſpei. Ergo ieſu eſto mihi ih̓s. ¶ Scd̓o ē ml̓te v̓tuoſita tis. Un̄ petrꝰ rauen̄. Vocabis nomē eiꝰ Ie ſum. Hoc ē nomē qḋ dedit cecis viſum. ſur dis auditū. claudis greſſum. ẜmonē mutis vitā mortuis. totāqꝫ diaboli poteſtatē de ob ſeſſis corꝑibꝰ v̓tꝰ hꝰ noīs effugauit. ¶ Ter tio eſt ml̓te excellētie ⁊ ſublimitatis. Unde Bern̄. Nomen ſaluatoris mei. fratris mei. carnis mee. ſanguis mei. nomē a ſeculis ab ſconditū. ſꝫ in fine ſeculoꝝ reuelatū. nomen mirabile. nomē ineffabile. nomē ineſtimabi le. īmo eo mirabiliꝰ qͦ ineſtimabiliꝰ. eo ma gis gratū qͦ gratuitu. ¶ Hoc aūt nomē Ie ſus impoſitū eſt ei ab et̓no. ab angl̓o. ⁊ a pa tre putatiuo ſcꝫ Ioſeph. Ieſus ei ſaluator interp̄tat̉. Dicit̉ aūt ſaluator tripliciter. Vel a potētia ſaluādi. vl̓ ab habitu. vel ab actu. Scd̓m qd̓ dicit̉ a potētia ſaluādi ꝯuenit ei hoc nomē ab eterno. Scd̓m qḋ dicit̉ ab ha bitū ſaluādi ſic fuit impoſitū ab angelo ⁊ cō uenit ei a p̓ncipio ꝯceptōis. Scd̓m qḋ dicit̉ ab actu ſaluādi d̓r impoſitū a Ioſeph rōne future paſſionis. Un̄ gloſa ſuꝑ illud. Uo cabis nomē eius ieſum. dicit. Nomē impo nes qd̓ ab angelo vel ab eterno impoſitum eſt. Et tangit hic gloſa hāc p̄dictam triplicē denominationē. Cū enim dicit̉. nomen im pones tangit̉ denominatio a Ioſeph cum dicit̉ quod ab angelo vel ab eterno impoſi tum eſt tangunt̉ alie due. Recte igit̉ in die capitis anni. conſtituta acōma capite mū di. ⁊ īſignita capitali littera alphabeti Chri ſtus caput eccl̓ie circumcidit̉. nomen ei im ponitur ⁊ eius natiuitatis octauus dies cō litur. D ¶ Tertiū eſt effuſio ſanguīs xp̄i Hodie enim ſanguinē ſuū primo pro nob̓ fundere cepit. qui ipſum poſtmodum plu ries effundere voluit. Quinqꝫ enī vicibus ſanguinē ſuū pro nobis effudit. Primo in circūciſione. ⁊ hͨ effuſio fuit noſtre redēptio nis initiū. Secūdo in oratione. ⁊ hec oſten dit noſtre redēptionis deſiderium. Tertio De circūciſione domini in flagellatōe. ⁊ hͨ fuit noſtre redēptōnis me ritū. qꝛ liuore eiꝰ ſanati ſumꝰ. Quarto ī cru cifixione. ⁊ hͨ fuit noſtre redēptōis p̄ciū. tūc ei q̇ nō rapuit exoluit. Quinto ī lateris aꝑ tiōe. ⁊ hͨ fuit noſtre redēptōis ſacramētū. īde enī exiuit ſanguis ⁊ a qͣ. qd̓ figurauit nos ꝑ aquā baptiſmi d̓bere mūdari. q̇ q̇dē baptiſ mꝰ habiturꝰ erat efficaciam a ſanguine xp̄i ¶ Quartū ⁊ vltimū ē ſignaculū circūciſio nis. qd̓ q̇de xp̄s hodie acciꝑe dignatꝰ ē. Uo luit āt dn̄s circūcidi ꝓpt̓ ml̓tas rōes. Prīo rōe ſui vt verā carnē hūanā ſe aſſūpſiſſe on̄ deret. Sciebat eī aliqͦs futuros q̇ dicerēt ip̄ꝫ nō corpꝰ veꝝ ſꝫ fantaſticū aſſumpſiſſe Et iō vt eoꝝ errore ꝯfutaret voluit circūcidi. ⁊ ſā guinē ibi emittere. Corpꝰ enī fantaſticū ſan guinē nō emittit ¶ Scd̓o rōe noſtri. vt noſ ſpūaliter debere circūcidi monſtraret. Du plex eī eſt circūciſio ẜm Bern̄. q̇ dꝫ fieri a no bis.ſ. exterior in carne. ⁊ interiori mēte. Cir cumciſio exterior ꝯſiſtit ī tribus.ſ. in habitu ne ſit notabilis. in actiōe ne ſit rep̄henſibilis. ⁊ in ẜmone ne ſit ꝯtēptibilis. Interior auteꝫ ſil̓r ꝯſiſtit in tribꝰ.ſ. in cogitatōe vt ſit ſancta in affectōe vt ſit pura. in intētiōe vt ſit recta. Hec Bern̄. Iteꝝ rōne noſtri. vt nos ſalua ret. Quēadmodū enī fit cauteriū ī vno mē bro vt totū corpꝰ ſanet̉. ſic xp̄s voluit porta re cauteriū circūciſiōis vt ſic totū corpꝰ my ſticū ſaluaret̉. Aol̓. ij. Circūciſi ei eſtis circū ciſione nō manufacta ī expoliatōne corꝑis carnis. ſꝫ circūciſione xp̄i. glo ſa. a vicijs tan qͣꝫ petra acutiſſima. Petra enī erat xp̄us. j. Coꝝ. x. Et Exo. iiij. Tulit ilico ſephora acu tiſſimā petraꝫ. ⁊ orcūcidit carne p̄pucij filij ſui Circūciſione ⁊cͣ. Duplicit̓ exponitur ẜm gloſam. Primo mō ſic. Circūciſi inqͣꝫ eſtis circūciſione nō manufacta.i. humano oꝑe ſꝫ diuīo.i. circūciſione ſpūali. que q̇dē circū ciſio ſit in expoliatiōe corꝑis carnis. hoc eſt depoſitōe carnalis hoīs.i. vicioꝝ ⁊ deſideri orū carnaliū. ẜm qd̓ caro accipit̉. jͣ. Coꝝ. vi Earo ⁊ ſanguis regnū celoꝝ nō poſſide. ⁊cͣ. Eſtis inqͣꝫ circūciſi circūciſione non manu facta ſꝫ circūciſione ſpūali. Scd̓o modo ſic Circūciſi inqͣꝫ eſtis in xp̄o ⁊ hoc circūciſiōe nō manufacta.i. circūciſione legali. q̄ q̇dem manufacta ſiue legalis fit in expoliatōe cor poris carnis.i. corꝑis qd̓ eſt caro.ſ. cutis car nis q̇ in circūciſiōe legali aufert̉. Non eſtis inqꝫ circūciſi iſta circūciſiōe ſꝫ circūciſione xp̄i.i. ſpūali in qͣ oīa vicia āputata ſunt. Un̄ Roꝝ. ij. Nō enī q̇ in manifeſto iudeꝰ eſt. ne qꝫ q̄ in manifeſto ī carne eſt circūciſio ſꝫ qui in abſcōdito iudeꝰ ē ⁊ circūciſio cordis ī ſpū nō lra. cuiꝰ laus nō ex hoībꝰ ſꝫ ex deo ē. Cir cumciſi eſtis circūciſione nō manufacta in expoliatōe corꝑis carnis ſꝫ circūciſione xp̄i. ¶ Tertio rōne iudeoꝝ vt iexcuſabiles eēt Si ei circūciſus nō fuiſſet potuiſſent ſe iud̓i excuſare ⁊ dicere. Iō te nō recipimꝰ. qꝛ diſſi milis es patribꝰ ¶ Quarto rōne demonū. ne ſcꝫ incarnatōnis myſteriū cognoſcerent Cu enī circūciſio fieret contra originale pec catu. credidit diabolꝰ ⁊ hunc q̇ circūcideba tur ſimilit peccatorē eſſe q̇ circūciſiōis reme dio indigeret. Propter eandē cauſam vo luit vt mater ſua virgo ꝑpetua eſſet deſpon ſata. ¶ Quinto rōne ꝑfecte iuſticie adim plende. Sicut enī baptizari voluit vt ꝑfectā iuſticiā. id eſt. ꝑfectā humilitatē. que eſt ſub dere ſe minori impleret. ſic etiam voluit cir cumcidi vt eandē humilitatē nobis oſtēde ret. dum autor ⁊ dominꝰ legis voluit ſe ſub dere legi. ¶ Sexto ratiōe legis mōſayce ap probande ꝙ erat bona ⁊ ſancta ⁊ cōplenda qꝛ nō venerat legē ſoluere ſꝫ adimplere Ro manoꝝ. xv. Dico enim Ieſum xp̄um mini ſtrum fuiſſe circumciſionis propter verita tem dei ⁊cͣ. Quare aūt circumciſio octaua die fiebat multiplex poteſt ratio aſſignari. ¶ Prima ſumit̉ penes intellectū hiſtoricu ſiue litteralem. Nam ſicut dicit rabi moyſeſ maximus philoſophus ⁊ theologus. licꝫ iu deus. puer in ſeptē diebus tante adhuc tene ritudinis eſt quante eſt adhuc in vtero ma tris exiſtens. In octauo autē die fortificat ⁊ ſolidatur. ⁊ ideo vt dicit noluit dominus paruulos ante octauū diem circumcidi ne ob nimiā teneritudinē nimiū lederent̉. Ul tra octauū vero diē ipſam circūciſionē no luit plongarippter tres cauſas quas ph̓us De circūciſione domini īdēaſſignat. Prīa vt ꝑiculū euitet̉. ne.ſ. ſi ni miū differret̉ ſine circūciſiōe eos mori ꝯtīge ret. Scd̓a vt dolori ꝑuuloꝝ ꝓuideat̉. cū enī in circūciſione maximꝰ dolor ſit. voluit eos dn̄s circūcidi dū ꝑuā adhuc imaginatōem haberēt vt minorē ibi dolorē ſentirēt Tertō vt ꝑentū triſticie ꝯſulet̉. Nā cū ex circūciſiōe pleriqꝫ ꝑuuli morerēt̉. ſi circūciſi fuiſſent iaꝫ magni ⁊ ex hͦ mortui. maior dolor fuiſſꝫ pa rētibꝰ qͣꝫ ſi morerent̉ octo tantū dies hn̄tes. ¶ Scd̓a rō ſumit̉ penes intellectū anago gicū ſiue celeſtē. Iō enī octaua die fiebat vt daret̉ intelligi ꝙ ioctaua reſurrectōis ab oī pena ⁊ miſeria circūcidemur. Et ẜm hͦ octo dies erūt octo etates Prima ab adam vſqꝫ ad noe. Scd̓a a noe vſqꝫ ad abraā. Tertia ab abraā vſqꝫ ad moyſen. Quarta a moy ſe vſqꝫ ad dauid. Quīta a dd̓ vſqꝫ ad xp̄m. Sexta a xp̄o vſqꝫ ad finē md̓i. Septīa mo riētiū. Octaua reſurgētiū. Ul̓ pocto dies ī telligunt̉ octo q̇ in et̓na vita poſſidebimꝰ. q̄ enūerat Augꝰ dicēs. Quid alid̓ ē ego ero il loꝝ deꝰ. niſi ero eis vn̄ ſatiēt̉. Ero qͣcūqꝫ ho neſte deſiderāt̉.ſ. vita. ſalꝰ. victꝰ. cōpia. gl̓ia. honor. pax. ⁊ omē bonū. Ul̓ alit̓. Per ſeptē dies ītelligit̉ hō ꝯſtās ex corꝑe ⁊ aīa. Quat tuor enīdies ſūt qͣttuor elemēta ex qͥbus cor pus ꝯſiſtit. ⁊ tres dies ſūt tres potētie q̄ ſūt ī aīa.ſ. ꝯcupiſcibil̓. iraſcibil̓ ⁊ rōnalis. Hō igͦr qͥ nūc hꝫ ſeptē dies qn̄ vnitati et̓ne īcōmuta bilitatis ꝯiuget̉. tūc octo dies hēbit. ⁊ ī illo oc tauo die ab oī pena ⁊ etiā culpa circūcidet̉. ¶ Tertia rō ſumit̉ penes ītellectū tropolo gicū ſiue moralē Et ẜm hoc octo dies diuer ſimode pn̄t accipi. Primꝰ p̄t eſſe pctī cogni tio. pſal. Quoniā iniq̇tatē meā ego cogno ſco ⁊cͣ. Scd̓s ꝓpoſitū deſerēdi malū ⁊ faciē di bonum. qd̓ notat̉ in filio ꝓdigo qui dixit. Surgā ⁊ ibo ad prēm meū ⁊cͣ. Tertius pu dor de pctō. Un̄ apl̓us. Quē enī fructū ha buiſtis tūc ī illis ī q̇bꝰ nūc erubeſcitis Quar tus nmor de futuro iudicio. Iob Quaſit mētes ſuꝑ me fluctꝰ timui deū ⁊cͣ. Hieroni. Siue comedā ſiue bibā ſiue aliud aliqͥd fa ciā ſꝑ videt̉ mihi illa vox in auribꝰ meis ſo nare. Surgite mortui ⁊ venite ad iudicium Quintꝰ ꝯtritio. Un̄ Hiere. Luctū vnige niti fac tibi ⁊cͣ. Sextꝰ ꝯfeſſio. pſal. Dixi ꝯfite bor aduerſū me iniuſticiā ⁊cͣ. Septimꝰ ſpes venie. Nā ⁊ ſi iudas pctūm ſuū ꝯfeſſus fue rit. nō tn̄ in ſpe venie. ⁊ iō nō eſt miẜicordiaꝫ ꝯſecutꝰ. Octauꝰ ſatiſfactio. ⁊ in hac die ho mo ſpūalit̓ circūcidit̉ nō ſolū a culpa ſꝫ etiā ab oī pena. Ul̓ duo pͥmi dies ſunt dolor de ꝑpetratōe pct̄ī. ⁊ deſideriū emendandi. Alij duo ꝯfiteri mala q̄ fecimus ⁊ bona q̄ omiſi mus. Alij qͣttuor ſunt orō. lacrimaꝝ effuſio corꝑis afflictio. elemoſynaꝝ largitio. Uel octo dies pn̄t eē octo quoꝝ diliges ꝯſidera tio oēm volūtatē peccandi a nob̓. circūcidit ita ꝙ q̇ vnū diligēter ꝯſiderauerit vnam ma gnā dietā faciet. Quoꝝ ſeptē enumerat ber nardꝰ dicēs. Septē ſunt de eſſentia hominiſ q̄ ſi hō ꝯſideraret ī eternū nō peccaret.ſ. ma teria vilis. oꝑatio turpis. exitꝰ flebilis. ſtatuſ inſtabilis. mors triſtabilis. diſſolutio miſe rabilis. ⁊ dānatio deteſtabilis. Et octauū p̄t eſſe conſideratio glorie ineffabil̓. ¶ Quar ta rō ſumit̉ penes intellectū allegoricuꝫ ſiue ſpūalē. ⁊ ẜm hoc quinqꝫ dies erūt quinqꝫ li bri moyſi in q̇bus ꝯtinet̉ lex. duo erūt ꝓphe te ⁊ pſalmi. octauꝰ dies erit doctrīa euāgeli ca. Sꝫ in ſeptē pͥmis diebꝰ nō fiebat ꝑfecta circūciſio. In octauo āt ꝑfecta circumciſio fit ab omni culpa ⁊ ab omni pena. nūc ī ſpe. ſꝫ tandē in re. E ¶ Quare aūt data fue rit circūciſio ſex ſunt cauſe q̄ notant̉ in his v̓ ſibus. Cauteriū. ſignū. meritū. medicina. fi gura. Exēplum fuit olim circumciſio dura De carne aūt circūciſionis dn̄i d̓r ꝙ angelꝰ eā karolo magno attulite ip̄e eā aquiſgra ni in eccl̓ia ſancte Marie honorifice collo cauit. Karolꝰ v̓o illam poſtea fert̉ caroſiuꝫ tranſtuliſſe. Nūc aūt d̓r eſſe rome in eccleſia que d̓r ſanctaſanctoꝝ. Un̄ ⁊ ibidē ſcriptum legitur. Circumciſa caro xp̄i. ſandalia clara Ac vmbilici viget hic p̄ciſio cara. Vn̄ et ea die fit ſtatio ad ſanctaſancoꝝ. Sꝫ ſi hͦ veꝝē. valde vtiqꝫ mirabile eſt. Cuꝫ enim caro ip̄a ſit de veritate humane nature credimus ꝙ reſurgēte chriſto redijt ad locū ſuum glori ficatū. Aliqui dixerūt ꝙ hoc verum ſit iuxta De epiphania domini opinionē illoꝝ q̇ dicūt illḋ ſolum eē d̓ v̓itate humane nat̉e. qd̓ ab adā traductū eſt. ⁊ illd̓ ſolū reſurgere ¶ Notandū ꝙ olim a paga nis ⁊ gētilibꝰ ī his kalēdis ml̓te ſuꝑſtitōnes obẜuabāt̉ qͣs ſct̄ī etiā a xp̄ianis vix extirpare potuerūt. Quas Augꝰ. in qͣdā ẜmōe ꝯme morat. Credētes eī vt d̓t Ianū ducē q̄ndaꝫ deū eſſe eū in his kalēdis pl̓imū venerabāt̉. ⁊ ei duas faciēs figurabāt. vnā poſt ſe ⁊ aliā an ſe. qꝛ erat finis anni p̄teriti ⁊ p̓ncipiuꝫ ſe quētis. Rurſus ī his kalēdis formas mon ſtruoſas aſſumebāt. alij veſtiētes ſe pellibuſ pecudū. alij aſſumētes capita beſtiaꝝ ex qͣ i dicabāt nō tā habitū ſe beluinū hreqͣꝫ ſenſū. Alij tunicis muliebribꝰ veſtiebant̉ nō eru beſcētes inſerere tunicis muliebribꝰ milita res lacertos. Alij ita auguria obẜuabāt. vt focū de domo ſua vl̓ aliud qd̓cūqꝫ bn̄ficiū culibet petēti nō tribueret. Diabolicas etiā ſtrenas. ⁊ ab alijs accipiunt ⁊ alijs tradunt Alij in nocte mēſas laute p̄parant. ⁊ ſic tota nocte manere ſinūt credētes ꝙ ꝑ totū annuꝫ ꝯuiuia in tali ſibi abūdantia ꝑſeuerent. Et ſubdit Augꝰ. Qui dē paganoꝝ ꝯſuetudīe aliq̇d obẜuare voluerit. timēdū eſt ne nomē xp̄ianū ei ꝓdeſſe n̄ poſſit. Qui etiā ſtultiſ ho minibꝰ ludētibꝰ aliquā hūanitatē īpenderit pctī eo ꝝ ꝑticipē ſe eē nō dubitet. Uob̓ autē frēs nō ſufficiat ꝙ hͦ malū nō facitis ſꝫ vbi cūqꝫ fieri videritis arguite corripite ⁊ caſti gate. Hec Auguſtinꝰ. XIIII A ¶ De epiphania dn̄i Piphania domi ni qͣdruplici decorat̉ miraculo. ⁊ iō qͣdruplici vocabulo nūcupat̉. Hodie eī ma gi xp̄m adorāt. Ioh̓es xp̄m baptiſat. aquā ī vinū xp̄s mutat. ⁊ qͥnqꝫ milia hoīm de qui qꝫ panibꝰ ſatiat. Cuei Ih̓s eſſꝫ tredecim di erum magi ad eū ſtella duce venerūt. Et in̄ d̓r epiphania ab ep̄i qḋ eſt ſupra ⁊ phanos qd̓ eſt apparitio. qꝛ tūc deſuꝑ ſtella apparuit. ſiue ip̄e xp̄us ꝑ ſtellā q̄ deſuꝑ viſa eſt magis verꝰ d̓s demonſtratꝰ eſt. Eadē die reuolu txxix. annis. cū iam annū triceſimū attigiſ ſet. qꝛ habebat vigintinouē annos ⁊ tredeci dies. erat ei incipiēs qͣi annoꝝ. xxx. vt d̓r Lu cas. Ul̓ ẜm bedā hēbat. xxx. annos plenos. qd̓ ⁊ romanā eccl̓iam tenere aſſerit. tūc inqͣꝫ ī iordane baptizatꝰ. Et ob hͦ vocat̉ theopha nia. a theos qd̓ eſt d̓s. ⁊ phanos qd̓ eſt appa ritio. qꝛ tūc d̓s trinitas apparuit. pat̓ in voce filiꝰ in carne. ſpūſſctūs ī colūbe ſpē. Ip̄o ite rum die reuoluto vno anno. cū eſſꝫ triginta vl̓ trigintauniꝰ annoꝝ ⁊ tredecim dieꝝ aqͣm in vinū mutauit. Et ob hͦ vocat̉ bethphaia. a beth qd̓ eſt domꝰ. qꝛ ī miraculo ſctō in do mo verꝰ d̓s apparuit. Ip̄o iteꝝ die reuolu to anno cū eſſꝫ ānoꝝ triginta vniꝰ vl̓ trigin taduoꝝ ⁊ tredecim dieꝝ qͥnqꝫ milia hoīmd̓ qͥnqꝫ panibꝰ ſatiauit. ſicut d̓t Beda. ⁊ ſic̄ d̓r ī illo hymno. q̇ in ml̓tis eccl̓ijs cantat̉. ⁊ ſic ī cipit. Illuminā altiſſimꝰ ⁊cͣ. Et ob hͦ voca tur phagiuania. a phage qd̓ eſt bucca ſiue manducare. De hoc aūt quarto miraculo vtꝝ hac die ꝯtigerit dubitat̉. tū qꝛ in origina li Bede nō ſic exp̄ſſe legit̉. tū qꝛ Ioh̓. vj. vbi de hoc mraculo agit̉ d̓r. Erat aūt ꝓximum paſca ⁊cͣ. Iſta ergo qͣdruplex apparitio iſta die facta eſt. Prima facta eſt ꝑ ſtellam in p̄ ſepio. Scd̓a ꝑ voceꝫ patris in iordanis flu uio. Tertia ꝑ mutatōꝫ aq̄ in vinū ī ꝯuiuio. Quarta ꝑ multiplicatōeꝫ panu in deſerto. Prima at apparitio p̄cipue hodie celebrat̉. ⁊ iō eiꝰ hiſtoriā ꝓſequamur. B ¶ Nato enī dn̄o tres magi hieroſolimā venerūt qꝝ noīa in hebreo ſūt appellius. ameriꝰ dama ſcus. grece galgalath. magalath. ſarachin. latine caſpar. balthaſar. melchior. Cuiꝰ mo di aūt magi fuerint hi. triplex exiat ſnīa. ẜm qd̓ magus triplicit̓ dicit̉. Magꝰ enī d̓r illu ſor. maleficꝰ. ⁊ ſapiēs. Dicūt ergo q̇daꝫ hos reges ab effectū dictos fuiſſe magos.i. illu ſores. ex eo ſcꝫ ꝙ herodē illuſerūt. qꝛ ad eum nō redierūt. Un̄ ⁊ dicit̉ de Herode. Uidēs ꝙ illuſus eſſet a magis ⁊cͣ. Magus iteꝝ dici tur maleficus. Un̄ malefici pharaonis di cunt̉ magi. Et inde dicit Chryſoſtomꝰ ho magos vocatos. Dicunt enim iſtos fuiſſa maleficos. ſꝫ poſtea conuerſos. Quibꝰ dn̄i voluit natiuitatē ſuam reuelare. ⁊ eos ad ſe De epiphania domini reducere. vt ꝑ hͦ pctōribꝰ venie ſpem p̄beret. Iteꝝ magꝰ idē ē qḋ ſapiēs. Nā ꝑſice magꝰ hebraice ſcriba. grece ph̓s. latine ſapiēs dicit̉ Dicūt̉ ergo magi.i. ſapiētes. Un̄ ⁊ magi qͣr in ſapīa magni. Venerūt ergo hī tres ſapiē tes ⁊ reges cū magno comitatū hieroſoly ma. ¶ Sꝫ q̄rit̉ qͣre magihierl̓m venerūt cū ibi dn̄s natꝰ nō ſit. Suꝑ hͦ aſſigͣt Remigiu qͣttuor rōes. Prīa qͦuiā magi tꝑs natiuita tis xp̄i agnouerūt. ſꝫ locū ignorauerūt. Ꝙ āt hierl̓m erat ciuitas regal̓. ⁊ ibi erat ſūmū ſacerdotiū. ſuſpicati ſūt ꝙ tā egregiꝰ puer n̄ niſi in regia ciuitate naſci deberet. Scd̓a vt cuiꝰ natiuuatis locū diſcere potuiſſent. cum inibi ſapiētes legis ⁊ ſcribe reſiderēt. Tertia vt iudei inexcuſabiles manerēt. potuiſſent ei dicere. Nos q̇dē natiuitatis locū cognouiꝰ tꝑs aūt ignorauimꝰ ⁊ iō n̄ credimꝰ. Magi ergo on̄derūt iudeis tꝑus. ⁊ iudei magis lo cu. Quarta vt ſic ſtudio magoꝝ cōdēnaret̉ pigricia iudeoꝝ. Nā illi vni ꝓph̓e credidert̉ iſti pluribꝰ credere noluerūt. Illi q̇rūt regeꝫ alienū. iſti nō querūt ꝓpriū. Illi venerūt de longinq. iſti manſerūt in vicino. Iſti reges fuerūt ſucceſſores balaā. ⁊ ad viſionē ſtelle venerūt ꝓpter illā ꝓphetiā patris ſui. Oriet̉ ſtella ex iacob ⁊ exurget homo de iſrl̓. ¶ C Aliā ei cām vn iſti moti ſūt ad veniēdū po nit Chryſo. in originali ſuꝑMath̓. aſſerēs qͦſdā dicere ꝙ quidā ſecretoꝝ inſpectores ele gerūt de ſeip̄is duodecim. ⁊ qͣs moriebat̉. fi lius eiꝰ aūt aliqͥs ꝓpinquoꝝ in eiꝰ loco ſub ſtituebat̉. Hi ergo ꝑ ſingulos annos pꝰ mē ſem aſcēdebāt ſuꝑ monte victorialē. ⁊ tribu diebꝰ ibidē morātes ſe lauabat ⁊ orabāt deū vt eis illā ſtellā quā balaā p̄dixerat on̄deret. Quadā igit̉ vice.ſ. ī die natalis dn̄i dum ſic ibidē manerēt ſtella q̇dā ad eos ſuꝑ mōtem venit q̇ habebat formā pulcerrimi pueri. ſu per cuiꝰ capite crux ſplēdebat ꝗ̇ magos allo cuta eſt dicēs. Ite velociꝰ ī terrā iuda ⁊ ibid̓ rege que qͣritis natū inueniētis. Tūc illi ꝯ nuo venire ceperūt. Sꝫ quo in tā ꝑuo tꝑe.ſ. in tredecim drebꝰ ꝑ tāta terraꝝ ſpacia veīre potuerūt.ſ. ab oriēte vſqꝫ in hierl̓m q̇ in me ditullio md̓i d̓r eē ſita. Dicēdū eſt ẜm Remi giū. qͦniā talis puer ad quē ꝓperabāt eos in tā breui ſpacio ꝑducere potuit. Uel poterit dici ẜm hierony. ꝙ ſuꝑ dromedarios vene rūt q̇ ſunt aīalia velociſſima. q̇ tantū currūt vna die qͣntū equꝰ in tribꝰ. Un̄ d̓r dromeda riꝰ a dromos qd̓ eſt curſus ⁊ ares qḋ ē v̓tꝰ. Cū ergo hieroſolimā veniſſent īterrogaue rūt dicētes. Ubi eſt q̇ natꝰ eſt rex iudeorum Nō interrogauerūt an natꝰ ſit. qꝛ h̓ cred̓bāt ſꝫ q̄rūt vbi natꝰ ſit. Et qͣſi aliqͥs interrogaſſet eos. vn̄ ſcitis hūc regē natū eē. rn̄derūt. Ui dimꝰ ſtellā eiꝰ in oriēte ⁊ venimꝰ adorare eū. Hoc eſt. Nos exiſtētes in oriēte. vidimꝰ ſtel lam eiꝰ.i. eiꝰ natiuitatis on̄ſiuā. vidimꝰ inqͣꝫ ſuꝑ iudeā poſitā. Ul̓ nos exiſtētes in noſtra regione vidimꝰ ſtellā eiꝰ in oriēte.i. in oriēta li ꝑte. His v̓bis ſicut dicit Remigiꝰ in origi nali veꝝ hoīem ⁊ veꝝ regē ⁊ veꝝ deū cōfeſſi ſunt. Ueꝝ hoīem cū dixerūt. Ubi eſt q̇ natꝰ eſt. Ueꝝ regē cū aiūt. Rex iudeoꝝ. Ueꝝ de um cū ſubiugunt. Uenimus adorare eum Preceptū enī fuit vt nullꝰ niſi ſolꝰ deꝰ ado raret̉. ¶ Sꝫ herodes hͦ audiēs turbatꝰ eſt ⁊ oīs hieroſolyma cuꝫ illo. Triplici de cā rex turbatꝰ eſt Primo ne iudei regēnatū tāqͣm ſuū reciꝑent. ⁊ ſe tanqͣꝫ alienigenā expellerēt. Un̄ Chryẜ. Sicut ramū arboris in excelſo poſitū leuis etiā aura mouet. ſic ⁊ ſublimes homines in culmine dignitatū exiſtentes le uis etiā fama ꝯturbat. Secūdo ne a roma nis culpari poſſet ſi aliqͦs ibi rex vocaretur quē auguſtꝰ nō ꝯſtituiſſet. Sic enī ordina uerāt romani vt nullꝰ deꝰ vel rex ſine ſui li cētia ⁊ imꝑio diceret̉. Tertio qͦniā ſicut dic̄ Grego. Celi rege nato rexterre turbatꝰ eſt. qꝛ nimiꝝ altitudo terrena ꝯfundit̉ dum cel ſitudo celeſtis aꝑit̉ ¶ Oīs etiā hieroſolima cū illo turbata eſt triplici de cā. Primo q̇a impij gaudere nequeūt de aduētū iuſti Se cundo vt regi turbato adularent̉ ꝑ hoc ꝙ ſe ſil̓r turbatos on̄derēt. Tertio quia ſicut ſeſe ventis cōcutientibꝰ vnda concutit̉. ſic ⁊ re gibus ad inuicē certantibꝰ ppl̓s ꝯturbatur. ⁊ io ex hoc timuerūt ne ſcꝫ pn̄ti ⁊ venturo re ge ad inuicē certātibꝰ ip̄i ꝑturbationibus ī uoluerent̉. Hec rō eſt Chryſoſtomi ¶ D De epiphania domini Tūc herodes oēs ſacerdotes ⁊ ſcribas con uocās ſciſcitabat̉ ab eis vbi xp̄us naſceretur Cū āt ab eis didiciſſet ꝙ ī bethleē iude voca tis ad ſeclam magis diligēt̓ ab eis didic̄ tꝑs ſtelle. vt videlicet ſciret q̇d faceret ſi ad ſe ma gi nō redirēt. Dixitqꝫ eis vt inuēto puero ei renunciarēt. ſimulās ſe velle adorare quem volebat occidere. ¶ Et nota ꝙ cū magi hie roſolymā ingreſſi fuiſſent. ſtelle ducatu ami ſerūt. ⁊ hoc ꝓpt̓ tres rōes Prīa vt d̓loco na tiuitatis xp̄i qͣrere cōgerent̉ vt ſic d̓ ip̄iꝰ ortu certificarent̉. tā ꝑ ſtelle apparitōꝫ. qͣꝫ ꝑ ꝓphe tie aſſertionē. ſic̄ ⁊ factū eſt. Scd̓a qͦuiā auxi liū q̄rētes hūanū iuſte ꝑdere meruerūt dīnū Tertia qͦuiā ſigͣ infidelibꝰ data ſūt ẜm apl̓m ſꝫ ꝓphetia fidelibꝰ. ⁊ iō ſignū datū iſtis dum adhuc eſſent infideles. non debuit apparere dū eſſent inter iudeos fideles. Hec triplex rō tangit̉ in glo. ¶ Cū aūt hierl̓m egreſſi fuiſ ſent ſtella antecedebat eos vſqꝫ du veniens ſtaret ſupra vbi puererat. De hac ſtella cu iuſmodi fuerit ſūt tres opiones. qͣs ponit re migiꝰ in originali. Quidā dicūt fuiſſe ſpūm ſctum vt ille q̇ poſtmodū deſcēdit ſuꝑ dn̄m baptizatū ī ſpē colūbe. apparuerit etiā magiſ in ſpecie ſtelle. Alij vt Chryẜ. dicūt ꝙ fuerit angelꝰ. vt ip̄e q̇ apparuit paſtoribꝰ. apparue rit etiā ⁊ magis. Sꝫ ip̄is paſtoribus iudeis tāqͣꝫ rōne viētibus apparuit ī forma rōnali. gētilibus v̓o tāqͣꝫ irronabilibꝰ ī ſpē irrōnali Alij qḋ veriꝰ creditur ꝙ fuerit ſtella d̓ nouo creata. q̄ ꝑacto ſuo miniſterio redijt in preia centē materiā. Iſta aūt ſtella ẜm qḋ d̓t Ful gentiꝰ differebāt ab alijs in tribꝰ.ſ. in ſitu. qꝛ nō erat localit̓ ſitd infirmamēto ſꝫ pēdebat ī meditullio aeris pximo terre In fulgore. qꝛ ceteris erat ſplēdidior. qd̓ inde ptꝫ. qꝛ ſplēdo rem eius nō poterat ſolis ſplēdor obfuſca re. imo ī meridie lucidiſſima apparebat. In motu qꝛ p̄cedebat magos more viatoris. n̄ enī mouebat̉ motū circulari ſꝫ qͣſi motu aīa li ⁊ ꝓceſſiuo. ¶ Alie tres differētie tangūt̉ in glo. Matth̓. ij. que incipit ſic. Hec ſtella do minice natiuitatis ⁊cͣ. Prīa in origīe. qꝛ alie in md̓i p̓ncipio ſūt fctē. hͨ mō. Scd̓a in offi cio. qꝛ alie facte ſunt vt ſint in ſigna ⁊ temꝑa vt d̓r Gen̄.j. hec aūt vt magis viam p̄beret. Tertia ī duratōe. qꝛ alie ſūt ꝑpetue. hͨ ꝯple to officio ſuo redijt ī materiā piacentē E ¶ Cū aūt ſtellā vidiſſent gauiſi ſūt gaudio magno valde Noiādū ꝙ qͣntuplex eſt ſtella quā iſti magi viderūt.ſ. ſtella material̓. ſtel la ſpūalis. ſtella intellectualis. ſtella rōnalis ⁊ ſtella ſuꝑſubſtātialis. Primā ſcꝫ materia lem viderūt in oriēte. Scd̓am ſcꝫ ſpūaleꝫ q̄ eſt fides viderūt in corde. Niſi eī hͨ ſtella.ſ. fi des in eoꝝ corde radiaſſet neq̄qꝫ ad viſionē pͥme ſtelle veniſſent. Habuerūt ei fidē de eiꝰ humanitate cū dixerūt. Vbi eſt q̇ natus eſt. Et de eiꝰ regali dignitate. cū dixerūt Rex iu deoꝝ. Et d̓ eiꝰ deitate cum dixerūt. Uenimꝰ adorare eū. Tertiā ſcꝫ intellectualē q̄ eſt an gelus viderūt ī ſomno. qn̄ ꝑ angelū ſūt mo niti ne redirēt ad herode. Licet ẜm qͣndam gloſam nō angelꝰ ſꝫ ip̄e dn̄s eos admonue rit. Quartā ſcꝫ rōnalē q̄ fuit beata v̓go vid̓ runti diuerſorio. Quintā ſcꝫ ſuꝑſubſtātia lem q̄ fuit xp̄s viderūt ī p̄ſepio. Et d̓ hac du plici d̓r. Intrātes domū inuenerūt pueꝝ cū maria matre eiꝰ. Quelibet āt iſtaꝝ ſtellarū d̓r ſtella. De pͥma pſal. Lunā ⁊ ſtellas q̄ tu fundaſti. De ſcd̓a Ecc̄i. xliij. Species celi. i. celeſtis hoīſ. gloria ſtellaꝝ.i. v̓tutū. De tertia Garuch. iij. Stelle aūt d̓derūt lumē ī cuſto dijs ſuis. vocate ſūt ⁊cͣ. De qͣrta Aue maris ſtella. De qͣnta Apoc̄. vlt̓. Ego ſum radix ⁊ genꝰ dauid. ſtella ſplēdida ⁊ matutina ꝓp viſionē pͥme ⁊ ſcd̓e ſtelle magigauiſi ſūt ꝓpt̓ viſionē tertie ſtelle gauiſe ſunt gaudio. ꝓpt̓ viſionē quarte gauiſi ſunt gaudio magno. ꝓpter viſionē qͥnte ſtelle gauiſi ſunt gaudio magno valde. Ul̓ ſicut d̓t glo. Ille gaudet gaudio q̇ de deo gaudet q̇ eſt veꝝ gaudiuꝫ. ⁊ addit magno qꝛ eonihil eſt meus ⁊ valo qꝛ de magno p̄t alius plus alius minꝰ gau dere. Uel ꝑ hoꝝ v̓boꝝ ex aggeratōem volu it on̄dere euāgeliſta ꝙ hoīes plꝰ gaudent de us p̄ditis ⁊ iteꝝ inuētis qͣꝫ de ſꝑ poſſeſſiſ F ¶ Cunqꝫ domunculam intraſſentet puerum cum matre inueniſſent. flexis geni bus ei ſinguli hͨ munera obtulerūt.ſ. auruꝫ thus ⁊ mirrā. Hic exclam at Augꝰ. dicens. De epiphania domini Oſtupēda infātia cui ⁊ aſtra ſubdūt̉. Cuiꝰ eſt ille magnitudinis ⁊ ſuꝑne gl̓ie ad cꝰ pan nos ⁊ angeli excubāt. ⁊ ſidera obſecūdant ⁊ reges trepidāt. ⁊ ſectatores ſapie geniculant Obeatū tuguriū. O ſedes dei ſecūda pꝰ ce lū. vbi n̄ lucerna lucet ſꝫ ſtella. O celeſte pa latiū in qͣ habitat nō rex gēmatꝰ ſꝫ deꝰ incor poratꝰ. cui erant ꝓ mollibꝰ:t horis dura p̄ſe pia ꝓ laquearibꝰ aureis fuliginea culminis tecta. ſꝫ ſideris obſeq̄o decorata. Stupeo cu video pannos ⁊ intueor celos. eſtuo cū aſpi cio in p̄ſepio mendicū ⁊ ſuꝑ aſtra p̄clarum Itē Bern̄. Quid facitis o magi. qd̓ facitis Lactentē pueꝝ adoratis ī tugurio vili ī vili bꝰ pānis. Ergo ne deꝰ eſt iſte. Quid facitis ꝙ auꝝ offertis Ergo rex eſt iſte. Et vbi aula regia. vbi thronꝰ. vbi curie regalis freq̄ntia. Nūqͥd aula ē ſtabulū. thronꝰ p̄ſepiū. curie freq̄ntia Ioſeph ⁊ Maria. Iſti inſipiētes facti ſūt vt fierēt ſapiētes. De hoc etiā ſic dic̄ Hilariꝰ in libro ſcd̓o de trinitate. Parit vir go. ſꝫ partꝰ a deo eſt. Infans vagit. laudan tes angeli audiūt̉. Pani ſordēt. deꝰ adorat̉. Itaqꝫ poteſtatis dignitas nō amittit̉ dum carnis hūilitas p̄dicat̉ Ecce quō in xp̄o pu ero nō tātū fuerūt hūilia ⁊ infirma. ſꝫ etiam diuitatis ſublimia ⁊ excelſa. d̓ hͦ iteꝝ d̓t Hie ro. ſuꝑ epl̓am ad Heb̓. Reſpicis cunas xp̄i vide parit̓ ⁊ celū. Uagiētē in p̄ſepi intueris infantē ſꝫ angl̓os ſil̓ auſculta laudātes He rodes ꝑſequit̉. ſꝫ adorant magi. Ignorant phariſei. ſꝫ ſtella d̓moſtrat. Baptizat̉ a ẜuo ſꝫ vox dei deſuꝑ tonātis audit̉. Aquis īmer git̉. ſꝫ colūba deſcendit. imo ſpūſſctus ī colū ba. G ¶ Quare aūt magi hmōi mūera obtulerūt ml̓tiplex eſt rō. Prima qͦniā tra ditio antiqͦꝝ fuit vt dic̄ Remigiꝰ. vt nullꝰ ad deū vel ad regē vacuꝰ introiret. per ſe autē et chaldei talia munera ꝯſueuerāt offerre Iſti aut vt d̓r ī hiſtoria ſcolaſtica venerūt a fini bus ꝑſaꝝ ⁊ chaldeoꝝ vbi ē fluuiꝰ ſaba a qͣ ⁊ ſabea d̓r regio. Scd̓a q̄ eſt Bernardi. qͦniꝰ biē v̓gini auꝝ obtulerūt ꝓpt̓ inopie ſublcua tionē. thus ꝓpt̓ ſtabuli fetorē. mirrā ꝓpt̓ mē broꝝ pueri ꝯſolidatōꝫ ⁊ maloꝝ v̓miū expul ſionē. Tertia quiam auꝝ ad tributū. thꝰ ad ſacrificiū. mirra ad ſepulturā ꝑtinet mortu orum. Per hͦ tria ergo in xp̄o intimatur re gia poteſtas. diuīa maieſtas ⁊ hūana mor talitas. Quarta qͦniā auꝝ ſigͥficat dilectiōeꝫ thus oratōꝫ. mirra carnis mortificatiōꝫ. Et hec tria xp̄o debemꝰ offerre. Quinta qnīaꝫ ꝑ hec tria ſignificant̉ tria q̄ erat in xp̄o.ſ. diui nitas p̄cioſiſſima. aīa deuotiſſima ⁊ caro in tegra ⁊ incorrupta. Hec tria ſigͥficabant̉ ꝑ il la tria q̄ erāt in archa. Nā v̓ga q̄ floruit ca ro xp̄i qͥ reſurrexit. pſal. Et refloruit ca. mea ⁊cͣ. Tabule vbi erāt ſcripta p̄cepta. aīa ī qua ſūt omēs theſauri ſcīe ⁊ ſapīe dei abſconditi Māna deitas q̄ habꝫ oēm ſaporē ⁊ oēm ſu auitatē. Per auꝝ ergo qd̓ eſt p̄cioſiꝰ oībus metallis intelligitur diuinitas p̄cioſiſſima. Per thus aīa deuotiſſima. qͣꝛ thꝰ ſigͥficat d̓ uotōeꝫ ⁊ oratōꝫ. Pſal. Dirigat̉ oro mea ⁊cͣ. Per mirrā q̄ ꝯẜuat a corruptōe caro incor rupta. ¶ Admoniti aūt magi in ſomnis ne redirēt ad herodē. ꝑ aliā viā reuerſi ſunt ī re gionē ſuā. Ecce quo magi ꝓfecerūt. Nā ſtel la duce venerūt. ꝑ hoīes imo ꝑ prophetiam edocti fuerūt. angelo duce redierūt ⁊ in xp̄o quieuerūt Hoꝝ corꝑa mediolani in eccleſia q̇ nūc eſt fratrū ordinis noſtri ſcꝫ fratꝝ p̄di catoꝝ q̇eſcebāt. ſꝫ nūc colonie requieſcunt. Nā eoꝝ corꝑa pͥmo ꝑ helenā ꝯſtantini ma trē rapta in conſtantinopolim tranſlata po ſtea ꝑ ſanctū eūſtorgiū ep̄um mediolanum trāſlata. Sꝫ ꝑ Henricū imꝑatore poſtqͣm mediolanū poſſedit. in coloniā ſuꝑ renū flu uiū ſunt delata. vbi ī magna reuerētia ⁊ ppl̓i deuotiōe choruſcāt. XV A ¶ De ſancto pauto heremita Aulus primꝰ he remita vt teſtat̉ hiero. q̇ eiꝰ vitā cō ſcripſit feruēte decij ꝑſecutiōe here mū vaſtiſſimā adijt. ibiqꝫ in qͣdā ſpelūca. lx. annis hoībꝰ incognitꝰ ꝑmāſit. Iſte deciꝰ d̓r fuiſſe galienꝰ q̇ fuit binomiꝰ q̇cepit āno dn̄i cclvj. Uidēs enim ſanctus Paulꝰ xp̄ianis tot tormētoꝝ genera irrogari in heremum aufugi. Eo ſiquidem temꝑe duo iuuenes De ſancto Paulo heremita xp̄iani ꝯp̄hendunt̉ qͦꝝ vnꝰ toto corꝑe melle ꝑungit̉. ⁊ ſub ardore ſolis aculeis muſcaꝝ ⁊ ſcabronū ⁊ veſparū lacerandꝰ exponit̉. Alt̓ v̓o molliſſimo lectō imponit̉. ⁊ in loco a me niſſimo collocat̉. vbi aeris erat tēperies. ri uoꝝ ſonitꝰ cantꝰ auiū. ⁊ floꝝ olfactꝰ. funibꝰ tn̄ floreis coloribꝰ obtectis ſic iuuenis cingit̉ vt manibꝰ vel pedibus ſe iuuare non poſſet Adeſt quedā iuuecula corꝑe pulcerrima et impudica. ac impudice tractat iuuenem dei amore repletū. Cū aūt ille in carne motꝰ cō trarios rōi ſenſiſſet nō hn̄s arma qͥbꝰ ab ho ſte ſe eruat linguā ꝓpriā dētibꝰ ſuis incidit. ⁊ in faciē impudice exꝑuit. ⁊ ſic tēptatiōeꝫ do lor fugauit. ⁊ tropheū laude dignū ꝓmeru it. Hoꝝ ⁊ alioꝝ penis ſanctꝰ paulꝰ territꝰ he remū petijt. B ¶ Eotꝑe cū anthoniꝰ pͥ mū ſe int̓ monachos heremicolā cogitaret. in ſomnis aliū ſe multo meliorē heremū in colere edocet̉. Qui dū eū ꝑ ſiluas inquirer: obuiā habuit īpocentauꝝ hoīem eqͥ mixtuꝫ qui ei viā dextrā demōſtrauit. Poſtmodū obuiū habuit aīmal ferēs fructꝰ palmaꝝ ſu pra imagīe hoīs inſignitū. deorſum vero ca pre formā hn̄s. Qui dū ip̄m ꝑ deū ꝯiuraret vt ſibi diceret q̇s eſſꝫ. rn̄dit ſe eſſe ſatiꝝ deum ſiluaꝝ ẜm errore gētiliū. Poſtremo obuia uit ei lupꝰ. q̇ eū ad cellā ſancti pauli ꝑduxit. Paulꝰ aūt anthoniū p̄ſentiēs. hoſtiuꝫ ſera clauſit. Anthoniꝰ v̓o rogat vt ſibi aperiat. aſſerēs ſe nūqͣꝫ inde receſſuꝝ ſꝫ ibi potiꝰ mo rituꝝ. Uictꝰ paulꝰ ei aperuit. ſtatimqꝫ ābo in amplexꝰ ruūt. Cūqꝫ hora prādij adeſſet. coruꝰ duplicatā panis ꝑtē attulit. Cūqꝫ d̓ hͦ anthoniꝰ miroret̉. rn̄dit paulꝰ ꝙ deꝰ ſibi om ni die talit̓ miniſtrabat. ⁊ p̄bēdam ꝓpter ho ſpitē duplicauerat. Pia lis orit̉ qͣs magis dignꝰ eſſet panē diuidere. Defert paulꝰ ho ſpiti ⁊ anthoniꝰ ſeniori. Cadē vterqꝫ manū apponūt ⁊ in eqͣs ꝑtes panē diuidūt. Cū aūt anthoniꝰ rediēs iā celle ſue appropinquaret vidit angl̓os pauli aīam deferētes. q̇ veloci ter rediēs inuenit corpꝰ pauli flexis genibꝰ ī modū orātis erectu ita vt ip̄m viuere eſtīa ret. Sꝫ cū ip̄m mortuū didiciſſet ait. O ſan cta aīa qd̓ gerebas ī vita. in morte monſtra ſti. Cū aūt nō haberet vn̄ ſepulturā faceret. ecce duo leones aduenerūt ⁊ foueā ꝑauerūt ſepultoqꝫ eo ad ſiluā redierūt. Anthoniꝰ āt tunicā pauli ex palmis ꝯtextaꝫ aſſūpſit. qua poſtmodū in ſolēnitatibꝰ vtebat̉. Obijt aūt circa annū dn̄i. cclxxxvij. XVI A ¶ De ſancto Remigio Emigiꝰ dicitur a Fremi qd̓ eſt paſcēs. ⁊ geos qd̓ ē ter ra. qͣi paſcēs terrenos doctrīa. Ul̓ Remigi us d̓r a remi qḋ eſt paſtor. ⁊ gyon qd̓ eſt lu ctatio. qͣi paſtor ⁊ luctator. Pauit ei gregeꝫ ſuū v̓bo p̄dicatōis. exemplo ꝯuerſatōis. ſuf fragio or̄onis. Eſt etiā triplex genꝰ armorū. ſcꝫ defenſiōis vt ſcutū. pugnatōis vt gladi munitōis vt lorica ſiue galea. Luctatꝰ ē igͥ ꝯͣ diabolū ſcuto fidei. gladio v̓bi dei ⁊ galea ſpei. Eiꝰ vitā igmarꝰ remēſis archiepiſcopꝰ ſcripſit. Emigiꝰ doctor egregiꝰ ⁊ confeſſor dn̄i gl̓ioſus a qͦdaꝫ heremita naſci Utalit̓ eſt p̄uiſus. Cū enī ⁊vandaloꝝ ꝑſecutio totā frāciā deuaſtaſſet. q̇dā recluſꝰ vir ſanctꝰ q̇ lumen oculoꝝ amiſerat ꝓ pace eccl̓ie gallicane crebris oronibꝰ dn̄m exora bat. Et ecce angelꝰ dn̄i in viſu ei aſtitit eiqꝫ dixit. Scito ꝙ mulier illa noīe cilina filium noīe remigiū generabit. q̇ gentē ſuā a malo rū incurſibꝰ liberabit. Cūqꝫ euigilaſſꝫ ſtatiꝫ ad domū ciline venit ⁊ qḋ vid̓rat enarrauit Tūqꝫ illa nō crederet eo ꝙ anꝰ iā eſſꝫ. ille rn̄ dit. Scias ꝙ cū pueꝝ ablactaueris. oculos meos de lacte tuo punges ⁊ ꝯtinuo mihi vi ſum reſtituet. Cūqꝫ ꝑ ordinē hͨ oīa ꝯtigiſſet remigius mūdū fugit ⁊ recluſoriū intrauit. Creſcēte aūt eius fama. cū eſſet. xxij. annoꝝ ab oī ppl̓o archiep̄s remēẜ ē electꝰ. Tāte āt māſuetudīs fuit ꝙ etiā ad mēſam eiꝰ paſſe res veniebāt ⁊ d̓ manu eius reliq̇as ciboruꝫ comedebāt. Quodā tꝑe cū in domo cuiuſ dꝫ matrone hoſpitatꝰ fuiſſet. ⁊ illa modicuꝫ vini hrēt. remigiꝰ cellariū introiuit. ⁊ ſuꝑ do lium crucē fecit Cūqꝫ ibidē oraſſꝫ mox d̓ſuꝑ vinū egredit̉ ita ꝙ ꝑmediū cellariū fū d̓bat De ſancto Remigio Cū aūt clodoueꝰ rex frācie tūc tꝑis gētil̓ eſſꝫ nec ab vxore ſua xp̄ianiſſima cōuerti poſſet vides ꝙ infinitꝰ exercitꝰ alemanorum ſuꝑ ſe veniſſet. dn̄o d̓o quē vxor ſua colebat votū vouit ꝙ ſi de alemanis ſibi victoriā ꝯcederet mox fide xp̄i reciꝑet Qd̓ cū fuiſſꝫ ad libitum ꝯſecutus beatu remigiū adijt ⁊ ſe baptizari popoſcit. Cūqꝫ ad fontē baptiſmatis adue niſſent. nec ibidē ſacꝝcriſma haberēt. ecce co lūba q̇dā ampullā cū criſmate ī roſtro d̓tu lit. de qͦ regē pontifex liniuit. Hec aūt āpulla in remēſi eccl̓ia ꝯſeruat̉. ⁊ inde vſqꝫ hodie re ges frācie inungunt̉. C ¶ Poſt longum tꝑs cū Genebaldꝰ vir ꝓuidꝰ neptē beati re migij in vxorē haberet ⁊ ſe religionis cāmu tuo abſoluiſſent. p̄dictu Genebaldū beatuſ Remigiꝰ laudunēſem ep̄um ordinauit At genebaldꝰ cū vxorē ſuā cauſa inſtruendi ad ſe ſepiꝰ venire ꝑmitteret. ex frequēti colloq̇o animꝰ eiꝰ in ꝯcupiſcentiā inflāmat̉ ⁊ vſqꝫ ī pctūm ſecū ꝓlabit̉. Que ꝯcipiēs ⁊ filiū pari ens hoc ep̄o intimauit. Et ille ꝯfuſus ad eā remādauit dicēs. Quoniā puer de latroci nio acq̇ſitus eſt. volo vt latro vocet̉. Ne aūt ſuſpitio aliqua oriret̉. vxorē ſuā ſicut pͥꝰ ad ſe venire ꝑmiſit. Uerūtamē poſt pͥmi pecca ti fletū ſecū ruit iteꝝ ī p̄ctum. Que cū filiam peꝑiſſet ⁊ hͦ ep̄o retuliſſet. ille rn̄dit. Illā filiā vulpeculā noīate. Tandē ad ſe reuerſus be atū remigiū adijt. ⁊ ad pedes ſuos ꝓcidens ſtolā de collo ſuo deponere voluit. Qd̓ cuꝫ ſanctꝰ Remigiꝰ ꝓhibuiſſꝫ ⁊ ab eo q̇d accide rit audiuiſſꝫ. blāde eū ꝯſolās ip̄m in quādā cellula ꝑua ꝑ ſeptē annos recluſit. ⁊ ip̄e inte rim eiꝰ eccl̓iam gubernauit. Septimo igit̉ anno cū in cena dn̄i in or̄one ꝑſiſteret. ange lus dn̄i eidē aſtitit ⁊ pctūm ſuū ſibi dimiſſuꝫ ꝑhibuit. ac vt foras exire debeat imperauit. Cui cū rn̄diſſet n̄ poſſū quiā dn̄s meꝰ remi giꝰ hoſtium hͦ clauſit ⁊ ſigillo ſuo muniuit. Angelꝰ ait. Ecce vt ſcias celū tibi aꝑtum eē. hͦ etiā hoſtiū ſaluo ſigillo nūc aꝑit̉. Statin qꝫ vt dixerat eſt aꝑtū. Tūc Genebaldug. a ctans ſe in mediū hoſtij in modū crucis ait Etiā ſi dn̄s meꝰ ih̓s xp̄s ad me veniret huc. hinc nō egrediar niſi dn̄s meus Remigius 2613 2 5 huc veniat q̇ me recluſit. Tūc ſanctꝰ Remi gius ad ammonitionē angeli laudunū ve nit ⁊ ip̄m in locū ſuū reſtituit. Qui vſqꝫ ad obitū ſuū in ſctīs oꝑbꝰ ꝑſeuerauit. ⁊ latro fi lius eiꝰ in eꝑatū eidē ſucceſſit q̇ etiā ſctūs fu it. Tandē ſanctꝰ remigiꝰ multis clarꝰ v̓tuti bus in pace q̇euit circa ānū dn̄i qͥngēteſimū Eodē die celebrat̉ natalis ſancti Hylarij pi ctauoꝝ vrbis ep̄i. XVII A ¶ De ſancto Hylario Ilariꝰ dictus eſt qͣſi hylaris. qꝛ in ẜuitute dei valde hylaris fuit. Ul̓ d̓r hilariꝰ qͣi alari us. ab altꝰ ⁊ ares v̓tꝰ. qꝛ fuit altꝰ in ſcīa ⁊ v̓tu oſus ī vita. Ul̓ hilariꝰ d̓r ab ile qd̓ eſt qͣſi pra mordialis materia q̄ obſcura fuit ⁊ ip̄e ī di ctis ſuis magnā habꝫ obſcuritatē ⁊ ꝓfundi tatem. B Ilariꝰ pictauoꝝ vrbis ep̄s. regiōis aqͣtanie oriūdꝰ qͣſi lucifer refulgēs int aſtra ꝓceſſit. Hic vxorē pͥmituſ hn̄s ⁊ filiā in laycali habitu monaſticā vitā ducebat. Tāde ī vita ⁊ ſcīā ꝓficiēs in ep̄m ē electꝰ. Cū igit̉ beatꝰ hilariꝰ nō ſolū ciuitateꝫ ſuā ſꝫ totā frāciā ab hereticis defenſaret ad ſuggeſtionē duoꝝ ep̄oꝝ q̄ ab hereſi fuerant deprauati ab imꝑatore q̇ hereticorū fautor erat. cū btō Euſebio vercellen̄. ep̄o eſt ī exiliū relegatꝰ. Deniqꝫ cuꝫ vbiqꝫ arriana hereſis pullularet. ⁊ ab imꝑatore licētia data eſſꝫ vt oēs ep̄i ꝯueniret ⁊ d̓ v̓itate fidei diſputarent cū ſanctꝰ hilariꝰ adueniſſet ad petitiōem di ctoꝝ ep̄oꝝ q̇ eius eloquentiā ferre non pote rant. pictauiā redire cōpellit̉. ¶ Cum āt ad inſulā gallinaria que tota erat plena ſerpen tibꝰ ꝓpinquaſſet. ⁊ in ip̄am deſcendiſſꝫ. oēs ſerpētes ex ſui viſione fugerūt ⁊ in medio in ſule palū fixit. nec ampliꝰ libertas data eſt il lis occupare qd̓ vetuit tanqͣꝫ ꝑs inſule non ſit terra ſꝫ pelagꝰ. ¶ Cū ergo pictauis eſſet quendā infantē ſine baptiſmo defunctū ſu is or̄onibꝰ ad vitā reſtituit. Nā tādiu iacuit in puluere donec pariter ſurgerent ſenex de oratōne ⁊ infans de morte Cū aūt filia eius d 3 Deſancto Bilarto apīa maritū vellet acciꝑe hilariꝰ pater eiꝰ ei p̄dicauit. ⁊ in ſacre v̓ginitatis ꝓpoſuo cōfir mauit. Quā dū ille firmā ꝯſiderās ⁊ ne ali qn̄ flecteret̉ formidās. dn̄m inſtantiꝰ exora uit. vt eā ad ſe reciꝑet nec vltra viuere ꝑmit teret. Qd̓ ⁊ factū eſt. Nā pꝰ paucos dies ad dn̄m miguit quā ip̄e ꝓprijs māibꝰ ſepeliuit. Qd̓ mat̓biē apīe ꝯſiderās ep̄m rogauit vt ſibi qḋ ⁊ filie īpetraret. Qd̓ ⁊ fecit. ⁊ ip̄aꝫ oro ne ſua ad regnū p̄miſit. C ¶ Eo tpoleo papaberetcoꝝ pſides depeapa erereeem epoꝝx heępecaui. Mitꝰ gyoeetee) Sa laꝫ SEppeeme Ꝙaeediēs gapa cepune aliq̇s ſibi aſſurgerꝫ nec aliquē locū e daret. Cū ergongreſſus finſſꝫ dixit ad eū pa e pa Tues hilariꝰ galli̓. Et ille. Nō fūgallꝰ. ſꝫ de galh noſum in galkia natꝰ fꝫdegal lia ep̄s. Eui papa. Et fitu eo hilariꝰ d̓ galha teime Tro romape ſedis apl̓ieꝰ ⁊rerpeꝝ Euibulariꝰ. Et ſi ſis leo nō tn̄ de tribu iuda ⁊ ſi iudicas reſides ſꝫ nō in ſede mateſtatis. Tūc papa cū indignatōne ſurrexit dicens. Modicūrſtolare donec redeā ⁊ ubi quod mereris retrū Tarblae Frīoꝝ dioris agmiber tonſura Spela ſteeꝰ xedi tpeamūtet halur leteee eeas oope q ſeeretttteerete tura eſſesroſerteris pert. ⁊ qīa inteſtma ibidē ꝓnerēs miferabiliter vi aamſum rero ee dūo hilarit oils ſibr aſfurgeret patiēter ferēs in terra ſepoſu ptdeco Tpiterno Sbobmoeueer daa teri. ra quā inſederat ſurſum ſe extulū. vſqꝫ ad equaluatē aloꝝ ep̄oꝝ ſeleuauit Eūigupa pa miſerabilit nūciaret̉ defunctꝰ aſſurgens hilariꝰ oēs ep̄o a fide catholica ꝯfirmauit ⁊ ꝯfirmatos ad ꝓpua remiſit Hoc ūt miracū hademorieleo me pape dubitanonem hobꝫ tu hiſtoria eccl̓iaſtica vl̓ tripia nil d̓ h loquitūqꝫ alique papapaluo etuc fuiſſe cromea no teſtat̉. tu qꝛ Hieronymꝰ dicit ꝙ ſctā romana ecc̄īa ſꝑ immaculata ꝑmāſit. ⁊ ī futuro manebit ſine vlla hereticoꝝ inſulta tiōe. Poſſet tn̄ tret ꝙtucerat aliq̇s papa ſic vocatꝰ nō q̇dē canonice electꝰ ſꝫ tyrāuicem trulus. Uſo. teliberiª papa q̇ ꝯſtānno he renco fauebat alio noīe diciꝰ eſtieo. Tādeꝫ multis miracul̓ ꝑpetratis cū beatꝰ hilariuſ infirmatꝰ obitū ſuū imminere cognoſceret Leonciū p̄ſbyteꝝquē maxime diligebat ad ſe vocauit ⁊ nocte imminente vt foras exeat admonuit. ⁊ ſi q̇d audiret vt renūciet īpera uit. Ille iuſſa complēs. voces adhuc ciuita tis tumultuātis ſe audiſſe reueriēs expoſuit ⁊ cū circa eū iigilaret finē eiꝰ expectans me dia nocte iteꝝ iubet̉. ⁊ q̇d audiret iacēti refer ret. Qui cū ſe nihil audiſſe renūciaſſet. mox nimia claritas quā etiā p̄dictus p̄ſbyter ſuf ferre nō poterat ad eū intrauit. ⁊ ſic paulati recedente lumine ad dn̄m migrauit. Floru it aut circa annū dn̄i. cccxl̓. ſub ꝯſtātino. Fe ſtū huius ſctī eſt in octaua epiphanie ¶ Cū duo mercatores maſſam cere cōit̓ haberēt. ⁊ vnꝰ alt̓o renitēte eā ad altare ſctī hilarij ob tuliſſet. ſtatim ꝑ mediū diuiſa ꝑs vna ſibire māſit. reliqͣ renitēti deuenit. XVIII A ¶ De ſancto Machario Achariꝰ dicitur a macha qd̓ eſt ingeniū ⁊ ares v̓tus. Ul̓d̓r a macha qd̓ eſt ꝑcuſſio r rio magiſter. Fuit eī ingenioſus ꝯͣ demōis fal laciā. v̓tuoſus qͣntū ad vitā. ꝑcuſſio ī doma tiōe corꝑis mg̓r ī regimīe p̄latōis. Ul̓ ma chariꝰ.i. beatꝰ. ¶ B Achariꝰ abbas deſcēdit ꝑ vaſtita tē deẜti ⁊ īrauit dormire ī monu meto vbi ſepulta erāt corꝑa paga noꝝ ⁊ extraxit vnū corpꝰ ſub caput ſuū taqꝫ plumaciū. Demones aut volētes eū terrere vocabāt qͣſi vnā mulierē dicētes. Surge ve ni nobiſcū ad balneū. Et alt̓ demon ſub ip̄o tanqͣꝫ ex mortuo illo dicebat. Peregrinum quendā habeo ſuꝑ me nō poſſum veīre. Il le aūt nō expauit. ſꝫ iudebat corpꝰ illd̓ dices. Surge ⁊ vade ſi potes. Et audiētes demo nes fugerūt voce magna clamātes. Uiciſti nos dn̄e. ¶ Dū aliqn̄ abbas machariꝰ a pa ſue ad cellā ſuā p̄teriret occurrit ei diabolꝰ cum falce me ſſoria ⁊ volēs eū cū falce ꝑcu tere nō potuit. Et dixit ei. Mltā violētiam patior a te machari qꝛ n̄ poſſuꝫ p̄ualere ad De ſancto Machario uerſū te. Ecce enī qͥcq̇d tu facis ⁊ ego facio. Ieiunas tu ⁊ ego penitꝰ nō comedo. Uigi las tu ⁊ ego oīno n̄ dormio. Unuꝫ eſt ſolu mo in qͦme ſuꝑas. Et dixit abbas. Qd̓ ē il lud. Cui ille Hūilitas tua. ꝑ quā nō p̄ualeo aduerſū te. ¶ Dū tēptatōes ip̄ꝫ nimiū mo leſtarēt. ſurges ⁊ magnū ſaccū arene hume ris ſuis īp̄onēs. diebꝰ ml̓tis ſic ꝑ deẜtuꝫ ibat Quē theoſebiꝰ īueniēs dixit. Abba cur tātū onꝰ portas. Et ille. Uexo vexantem me. ¶ Abbas machariꝰ vidit ſathanā trāſeun tē in habitu hoīs ⁊ hn̄tem veſtimētū lineuꝫ laceratū ⁊ ꝑ oīa foramīa depēdebāt ampul le ⁊ dixit ei. Quo vadis. Cui ille. Uado po tionare frēs. Cui machariꝰ. Quare tot am pullas portas. Rn̄dit. Guſtū frībꝰ porto. ⁊ ſi vnū alicui n̄ placebit. offerā aliud vl̓ terti um. ⁊ ſic ꝑ ordinē vt aliqd̓ placeat. Et cū re diret dixit ei machariꝰ Quid feciſti. Rn̄dit Oēs ſanctificati ſūt ⁊ neo mihi acqͣeuit niſi vnꝰ q̇ vocat̉ theotiſtꝰ. Surgēs at machari us illuc iuit ⁊ frēm tēptatū īueniēs ſua eū ex hortatōe ꝯuertit ¶ Pꝰ hͨ iteꝝ eū machariꝰ ī ueniēs dixit. Quo vadis. Cui ille. Ad frēs vado. Reuertēti occurrit ſenex ⁊ dixit. quid faciūt frēs illi. Cui diabolꝰ. Male. Et dixit. Quare. Quia oēs ſctī ſunt. Et qd̓ ē maius malū. vnū quē habeba amiſi. ⁊ oībꝰ ſancti orfactꝰ eſt. Audiēs hͦ ſenex gratias egit deo. ¶ Quodā die machariꝰ caput defuncti re perit. ⁊ dū oraſſet. interrogauit illud cuiꝰ ca put fuerit. Et rn̄dit ſe fuiſſe paganū Et dixit ei machariꝰ Ubi ē aīa tua. Rn̄dit ī inferno Cūqꝫ reqͥreret ſi ml̓tū in ꝓfundo eſſet. rn̄dit ꝙ tantū in ꝓfundo erat qͣꝫtū diſtat terra a ce lo. Cui machariꝰ. Sūt ne aliq̇ te ꝓfūdiores Rn̄dit. Etiā iudei. Cui iteꝝ ille. Et vltra iu deos ſūt ne aliq̇ ꝓfundiores. Cui ille. Pro fundiores oībꝰ ſūt falſi xp̄iani q̇ xp̄i ſanguīe redēpti tantū p̄ciū ꝑuipēderūt C ¶ Dū qͣndā ſolitudine ꝓfundiſſimam ꝑgeret ad qd̓libet miliare arudinē figebat vt pꝰ mod redire ſciret. Sꝫ dū iā nouē dietas feciſſetꝰ ⁊ in qͣdā loco qͣeſceret. diabolꝰ oēs arundines collegit ⁊ ad caput eiꝰ poſuit. Un̄ ad redeū dum plurimū laborauit. ¶ Frater q̇dam plurimū cogitatōibꝰ ſuis moleſtabat̉ ꝙ ſcꝫ in cella ſua inutiliter eſſet ſꝫ ſi inter homines habitaret multis ꝓdeſſe poſſet. Qui cuꝫ co gitationes ſuas machario retuliſſet. ille ait. Fili ſic illis reſpōde. Hoc ſaltē facio. qꝛ ꝓpt̓ xp̄m ꝑietes iſtiꝰ celle cuſtodio. ¶ Dū q̄ndā culice ſe pungentē manu occidiſſet. ⁊ ml̓tuꝫ de illo ſanguinis emanaſſet. reprehendēs ſe ꝙ ꝓpriam vidicaſſet iniuriā. nūdꝰ ſex menſi bus in deſerto māſit. ⁊ inde a ſcabronibꝰ to tus laceratꝰ exiuit. Poſt hͦ multis clarꝰ vir tutibꝰ in pace quieuit. XIX A ¶ De ſancto Felice. Elix prenomine ī pincis d̓r vl̓ a loco in qͦ req̇eſcit. vl̓ a ſubulis qͥbꝰ paſſus ꝑhibet Nā pin ca ſubula d̓r. Ait enī ꝙ cū mag̓r pueroruꝫ extiterit ⁊ eis nimiū rigidꝰ fuerit tentꝰ a pa ganis cū xp̄m libere ꝯfiteret̉. traditꝰ fuit ī ma nibꝰ pueroꝝ quos ip̄e docuerat q̇ eum cuꝫ ſtilis ⁊ ſubulis occiderūt. Eccleſia tn̄ tenere videtur ꝙ nō martyr extitit ſꝫ cōfeſſor. Hic ad qd̓cunqꝫ idolū ducebat̉ vt ei ſacrificaret in illud exūfflabat. ⁊ continuo corruebat. ¶ Legit̉ aūt in qͣdā alia legēda ꝙ dū maxi mus nolanꝰ ep̄s ꝑſecutōꝫ fugiēs fame ⁊ ge lū afflictus ſolo corruiſſet felix ab angl̓o ad eū mittit̉. ⁊ cum nihil ibi cibi haberet d̓ ſente ꝓxima pendentē vidit racemū de quo in os eius exp̄ſſit vinū humeriſqꝫ impoſitū ſecuꝫ detulū. Ip̄o igit̉ defuncto felix in ep̄m eligi tur. Qui poſt dū p̄dicaret ⁊ ꝑſecutor euꝫ q̄ reret int̓ꝑietes dirutos ꝑ reodicū aditū ſe oc cultauit. Statimqꝫ nutū dei ꝑ aditū illū te las aranee texuerūt. Quas duꝫ ꝑſecutores conſpiciūt. neminem illic eſſe putātes abſce dunt ¶ In̄ aūt ad aliū locū ſanctꝰ felix per gens. a qͥdā vidua ꝑ tres mēſes alimenta fu ſcepit. nūqꝫ in̄ eiꝰ faciē vidit. Tandem pace reddita. ad ecc̄īam ſuā redijt ⁊ ibi ī pace req̇ euit. ſepultus iuxta vrbē in loco q̇ d̓r pincis. ¶ Huic ⁊ aliꝰ erat frater q̇ felix ſil̓r dicebat̉ Cunqꝫ etiā ip̄e idola adorare cogeretur di xit. Inimici eſtis deorum veſtroruꝫ. quia ſi d 4 De ſancto Marcello me ad illos duxeritis in eos ſicut frater meꝰ exufflabo ⁊ corruēt. B ¶ Excolebat aut ſanctꝰ felixortū. Quidā v̓o olera eius raꝑe cupiētes. dū furtū ſe facere cogitabant. tota nocte ortū diligētiꝰ excolebāt. Mane autē a ſctō felice ſalutati. pctūm ſuū ꝯfitētes ad ꝓ pria redierūt. Ueniētes aūt gētiles vt ſctūm felicē tenerēt. manꝰ eoꝝ dolor nimiꝰ app̄hē dit. Qui cū vlularēt dixit eis. Dicite xp̄s eſt deꝰ ⁊ dolor ꝯtinuo vos dimittet. Quibꝰ di cētibꝰ ſanati ſūt ¶ Potifex idoloꝝ ad eū ve nit dicēs. Dn̄e ecce deꝰ meꝰ vt te venientem vidit ꝯtinuo fugā arripuit. Cui dū dicere q̄ re fugiſ ait. Uirtutē huiꝰ felicis ferre nō poſ ſum. Si ergo deꝰ meꝰ ita te timet. qͣnto ma gis ego te timere debeo. Quē cū felix in fide inſtruxiſſet baptizari ſe fecit. Adorātibꝰ ap pollinē dixit felix. Si v̓e deꝰ appollo ē. dicat mihi qͥd̓ eſt qḋ in manu nūc clauſum teneo Habebat aūt in manu cedulā ī qua oratio dn̄ica erat ſcripta. Quo nihil rn̄dente gēti les ꝯuerſi ſunt. Tādē miſſa celebrata ⁊ po pulo data pace ī pauimētuꝫ ī orōe ſe ꝓijciēs migrauit ad dn̄m. A X8 ¶ De ſancto Marcello. Arcellus dictꝰ eſt qſi arces malū a ſe. Vl̓ d̓r marcellꝰ qͣſi maria p̄cellēs.i. mūdanas aduerſitates ꝑcutiēs ⁊ ꝯculcās. Aſſimilat̉ ei mūdꝰ mari. qꝛ ſic̄ d̓t Chryẜ. ſuꝑ Mat. In mariē ſonuſ ꝯfuſus. timor ꝯtinuꝰ. imago mortis. vndaꝝ ꝯtētio infatigabil̓. incōſtantia iugis. Arcellꝰ cū rome ſummꝰ potifex eēt ⁊ maximianū imꝑatorē de nimia ī xpianos ſeuicia īcreparet. ⁊ ī qͣdaꝫ domo cuiuſdā matrone in ecc̄īam ꝯſecrata miſſam ageret. iratꝰ imꝑator domū illā fec̄ ſtabulū iumentoꝝ. ⁊ eundē marcellum ibid̓ ad ſeruitiū cū cuſtodia aīalium deputauit. In qͣ ſeruitio poſt multos annos in dn̄o re qeuit circa annos dn̄i. cclxxxvij. ¶ XXI A ¶ De ſancto Anthonio Nthoniꝰ dicitur ab ana qḋ ē ſurſum ⁊ tenēs qͣi ſuꝑ na tenens ⁊ mundana deſpiciens. Deſpexit aūt md̓m. qꝛ īmudꝰ. inqͣetꝰ. tranſi toriꝰ. d̓ceptiuꝰ. ⁊ amarꝰ. De his d̓t Aug. O mūde īmude qͥd ꝑſtrepis qd̓ auertere nos conaris. tenere nos vis fugies. qd̓ faceres ſi maneres. que nō deciꝑes dulcis q̇ amarus dulcia alimēta mētiris. Eiꝰ vitā anaſtaſius ſcripſit. Nthoniꝰ cū. xx. eſſet anoꝝ ⁊ audirꝫ legi ī eccīa. Si vis ꝑfectꝰ eē vade et vede oīa q̇ habes ⁊ da pauꝑibꝰ. oīa ſua vendes pauꝑibꝰ erogauit ⁊ heremiticā vitā duxit. Hic īnumerabilia demonū tem ptamēta ſuſtinuit. Quadā vice dūſpuꝫ for nicatōis v̓tute dei ſuꝑaſſet. diabolꝰ ī ſpēpu eri nigri an̄ eū ꝓſtratꝰ apparuit. ⁊ ſe ab eo vi ctu ꝯfeſſus ē. Nā ⁊ hͦ p̄cibꝰ īpetrauit. vt vide ret fornicatiōis demone iuuenibꝰ inſidiateꝫ Que cū in p̄dicta forma vidiſſꝫ dixit. Uiliſ ſima mihi apparuiſti ſpē. te vltro nō timebo ¶ Alia vice dū in qͣdā tumulo latitaret ml̓ titudo demonū eū adeo lacerauit ꝙ mīſter eiꝰ qͣſi mortuū eū ꝓprijs humeris aſportarꝫ Cūqꝫ eū oēs q̇ ꝯuenerāt qͣſi mortuū plora ſent. dolētibꝰ cūctis ſubito anthoniꝰ reuiui ſcit. ⁊ a mīſtro ad p̄dictū tumulū ſe iteꝝ por tari fec̄. Qui cū ibi ex dolore vulneꝝ ꝓſtratꝰ iaceret. ex v̓tute aī ad ꝯflictū d̓mōes excita bat. Tūc illi ī formis varijs feraꝝ apꝑuerūt ⁊ eū iteꝝ dētibꝰ cornibꝰ ⁊ vnguibꝰ crudeliſſi me lacerauerūt. Tc̄ ſubito ſplēdor mirabil̓ ibi apꝑuit ⁊ d̓mōes cūctos fugauit Antho niꝰ āt ꝯtinuo ſanatꝰ ē. ibiqꝫ xp̄m adeſſe ītel ligēs ait. Ubi eras bone ih̓u vbi eras. qͣre a p̓ncipio nō fuiſti h̓ vt me adiuuares ⁊ vul nera mea ſanares. Cui dn̄s. Anthoī hͦ eraꝫ ſꝫ expectabā vid̓re certamē tuū Nūc at qꝛ vi rilit dimicaſti. ī toto orbe te faciā nominari. ¶ Tāti at feruoris erat ꝙ cū maximianꝰ ī Etor xp̄ianos occid̓ret. ip̄e martires ſeq̄bat̉ vt cū eis martir fieri mereret̉. ⁊ vehemet tri ſtabat̉ eo ꝙ ſibi martiriū n̄ daret̉. ¶¶ Cū aūt in alterā heremū ꝑgerēt. argēteū diſcuꝫ De ſancto Anthonio reperit. ⁊ ītra ſe ſic dicere cepit Un̄ hͨ argēteꝰ diſcꝰ. vbi hoīm veſtigia nulla vidēt̉. Si enī viatori cecidiſſet. vtiqꝫ ꝑ ſui magnitudine la tere nō poſſꝫ. Hoc diabole artificium tuu ē volūtate tn̄ meanūqꝫ poteris īmutare Et hͦ dicēs diſcꝰ vt fumꝰ euanuit. Poſtmodū in gentē maſſam veri auri repperit. ſꝫ vt incen diu auꝝ fugit. Sicqꝫ ad mōtē fugiēs. xx. an nis ibi ꝑmaſit. inumeris coruſcās miraculiſ ¶ Quādā vice dū in ſpū raptꝰ eēt totū mū dū laq̄is ſe inuicē ꝯnectentibꝰ plenum vidit. Qui exclamans ait. O qͣs iſtos euadet laq̄ os. Et audiuit. hūilitas. ¶ Aliqn̄ dū ab an gel̓ in aere eleuaret̉ aſſūt demōes ⁊ eiꝰ trāſi tū ꝓhibēt. pctā eiꝰ ab exordio natiuitatis eiꝰ obijciētes. Quibꝰ angl̓i. nō debetis illa nar rare q̄ xp̄i iā pietate ſūt deleta. Si q̄ at ſcitis ex qͦ factꝰ ē monachꝰ illa ꝓferte. Et cū ī ꝓba tiōe deficeret. liber anthoniꝰ ī ſublime tollit̉ ⁊ liber deponit̉ D ¶ Narratāthoniꝰ de ſe dicēs. Uidi aliqn̄ diabolū celſum corꝑe q̇ ſe d̓i v̓tutē ⁊ ꝓuidētiā auſus ē dicere ⁊ ait. quid vis vt a me tibi det̉ anthoni. At ego ſputa ī os eiꝰ ꝯgeminas totū me ī eū xp̄i nomīe ar matꝰ ingeſſi. ⁊ ſtatī euanuit. Huic diabolꝰ aliqn̄ ī tāta ꝓceritate apparuit ꝙ capite celū tāgere videret̉. ¶ Que cū anthonꝰ qͣs eſſe interrogaſſet. ⁊ ip̄e ſe ſathanā eſſe dixiſſꝫ. ad didit ſathanas. cur me ſic īpugnāt moachi ⁊ maledicūt xp̄iani. Cui anthonius. Iuſte hoc faciūt qꝛ tuis ſepe inſidijs moleſtāt̉. Et ille. Ego eos neq̄qꝫ moleſto ſꝫ ip̄i inuicem ſe ꝯturbat. Ego ei ad nihilū ſū redactꝰ. qꝛ iā ī cūctis ꝑtibꝰ regͣt xp̄s ¶ Quidā ſagittarius beatū anthoniū gaudēte cū frībꝰ qͣdaꝫ vice ꝯſpexit ⁊ ei diſplicuit. Cui athoniꝰ. Pōe ſa gittā ī arcū ⁊ trahe. Qd̓ ⁊ fecit. Cunqꝫ ſcd̓o ⁊ tertio hͦ fieri mādaſſet dixit ſagittariꝰ. Tā tū trahere poto ꝙ d̓ eiꝰ fractōe dolebo. Cui anthoniꝰ. Sic ē in oꝑe dei. quiā ſi ſupra mē ſurā tēdere vellemꝰ citiꝰ frāgeremur. Expe dit ergo rigorē aliqn̄ relaxari. Hoc audie ille edificatus receſſit. E ¶ Interroga uit q̇dā anthoniuꝫ dicēs. Quid cuſtodiens placebo d̓o. Et rn̄dēs dixit. Quocūqꝫ vadiſ ſꝑ deū p̄oculis habeas. In his q̄ agis teſtimoniū ſacraꝝ ſcpͥturaꝝ adhibeas. In qͣcū qꝫ loco ſederis nō inde cito recedās. Hec ta cuſtodi ⁊ ſaluꝰ eris. ¶ Abbas q̇dā interro gauit anthoniū dicēs. Quid faciā. Cui an̄ thoniꝰ. Nō ꝯfidas ī tua iuſticia. Uentris ⁊ lingue ſit tibi ꝯtinētia. Et ne penitearis d̓ re trāſacta. Dixit iteꝝ anthoniꝰ. Sic̄ piſces ſi ī ſicco tardauerint moriūt̉. ita ⁊ monachi ex tra cellā tardātes aūt cū viris ſecularibꝰ im morātes. a qͣetis ꝓpoſito reſoluunt̉. Iteꝝ di xit anthoniꝰ. Qui ſedet ī ſolitudine ⁊ q̇eſcit a tribꝰ bellis eripit̉.ſ. auditꝰ. locutōis. ⁊ viſuſ ⁊ ꝯͣ vnū tantūmodo pugnā habebit. ſcꝫ cor dis. F ¶ Quidaꝫ frēs cū q̇dam ſene ad abbatē anthoniū viſitandū iuerūt. Dixitqꝫ anthoniꝰ frībꝰ. Bonū comitē habuiſtis ſe nē hūc. Deinde dixit ſeni. Bonos frēs inue niſti tecū abba. Cui ille. Bonos q̇dē inueni ſꝫ habitatio eoꝝ nō habet ianuaꝫ. Quicūqꝫ et vult itrat ī ſtabulū ⁊ ſoluit aſinuꝫ. Hoc āt dicebat. quiā oīa q̄ erāt ī cord̓ eoꝝ ſtatī erat in ore. ¶ Dixit abbas anthoniꝰ. Scire ꝯue nit quiā ſūt tres motꝰ corꝑales. Unꝰ q̇dem nat̉e. aliꝰ ex ciboꝝ plenitudīe. tertiꝰ ex d̓mone ¶ Frat q̇dā renūciauerat ſeculo. ſꝫ n̄ plene qꝛ qͥdā adhuc ſibi retinebat. Cui anthoniꝰ. Uade ⁊ eme carnes. Qui vades emit car nes. ⁊ portans eas dū veniret lacerabāt euꝫ canes. Cui anthoniꝰ. Qui renūciant ſecl̓o ⁊ volūt hrē pecunias. ita impugnati a d̓mo nibꝰ diſcerpunt̉. ¶ Anthoniꝰ dū ī heremo tedio afficeret̉ dixit. Dn̄e volo ſaluꝰ fieri. ⁊ nō ꝑmittūt me cogitatōes mee. Et ſurgens exiuit foras ⁊ vidit qͣndā ſedentē atqꝫ oꝑatē. ⁊ deinde ſurgētē ⁊ orantē. Erat at angelꝰ dn̄i ⁊ dixit ei. Sic fac ⁊ ſaluꝰ eris. ¶ Cū qͣdā vice frēs de ſtatu aīaꝝ ab Anthonio qͣſiſſent. ſe quēti nocte vox vocauit eū dicēs Surge exi ⁊ vide. Et ecce vidit quendā longū ⁊ terribi lem caput vſqꝫ ad nubes tollente qui quoſ dam pennatos ad celum volare cupientes extēſis manibꝰ ꝓhibebat. ⁊ alios libere ꝑuo lantes retinere nō poterat ⁊ maximū gaudi um mixtū cū nimio dolore audiebat. Et in tellexit aīaꝝ illū eſſe aſcēſum ⁊ dyabolū ꝓhi bentem. q̇ quaſdam obnoxias retinerꝫ ⁊ de De ſancto Fabiano ſanctoꝝ volatu qͦs retinere n̄ poterat ſic do leret. ¶ Aliqn̄ dū cū frībꝰ oꝑaret̉ anthoniꝰ ſuſpiciēs in celū cū triſtē viſiōꝫ vidiſſꝫ ꝓuo lutꝰ an̄ deū rogauit vt futuꝝ ſcelꝰ auerteret Frībꝰ v̓o ſuꝑ hͦ eū interrogātibꝰ cū lachry mis ⁊ ſingultibꝰ dixit ꝙ inauditū ſcelꝰ ſecul̓ īmineret. Uidi inqͥt altare dei a ml̓titudine eqͦꝝ circūdatū. q̇ calcibꝰ omīa diſcerpebant Magno eī turbine fides catholica ſubuer tet̉. ⁊ hoīes iumētis ſil̓es xp̄i ſacramēta diri piēt. Factaqꝫ ē vox dn̄i dicēs. Abominabū tur altare meū. Pꝰ duos āt annos erūpēti bus arrianis eccīe vnitatē ſciderūt. baptiſte riū ⁊ eccīas polluerūt. ⁊ ſuꝑ altaria xp̄ianoſ inſtarouiū mactauerūt G ¶ Dux q̇dā egypti arrianꝰ noīe Ballachiꝰ. cū ita eccle ſiā dei infeſtaret. vt v̓gines ⁊ monachos nu datos publice v̓beraret. ſic ei ſcp̓ſit āthoniꝰ Uideo irā dei ſuꝑ te veniētē. Iā deſine ꝑſeq̄ xp̄ianos ne ira dei te occupet. qͥ ꝓximuꝫ tibi minat̉ interitū. Infelix legit epl̓am ⁊ irriſit ⁊ in eā expuēs in terrā ꝓiecit. ac portitores ver beribꝰ ml̓tis afficiēs anthonio talia reman dauit. Quoniā tibi ē tāta cura d̓ monachi ad te qͣꝫ ꝑueniet nr̄i diſciplina rigoris Poſt qͥnqꝫ āt dies equū ſuū manſuetiſſimum inſi dens morſu ip̄iꝰ eq̇ ad terrā ꝓijcit̉ ⁊ corroſis atqꝫ laceratis cruribꝰ īfra triduū expirauit. ¶ Cū q̇dā frēs v̓bū ſalutis abāthonio qͣſi uiſſent. ait ille. Audiſtis dn̄m dicentē. Si qͥſ te ꝑcuſſerit in vnā maxillā p̄be ei alterā. Di cut ei. Hoc implere n̄ poſſumꝰ. Et ille. Sal tē de vna patiet ferte. Et illi. Nec etiā hͦ poſ ſemꝰ. Quibꝰ anthoniꝰ. Saltē ne velitis ꝑ cutere magis qͣꝫ ꝑcuti. Et illi. Nͨ h̓ poſſem. Tūc anthoniꝰ dixit diſcipl̓o ſuo. Sucos p̄ para frībꝰ iſtis qꝛ nimis delicati ſūt. Sola orō neceſſaria ē vob̓. Hec ī vitaſpatꝝ legūt̉ Tandē beatꝰ āthomiꝰ. cv. āno vite ſue frēs deoſculās ī pace qͣeuit ſub ꝯſtantino q̇ cepit circa annū dn̄i.cccxl. A XXII ¶ De ſancto Fabiano. Abianus quaſi fybricanꝰ fabricās beatitudinē ſuꝑnā.i. eā ſibi acq̇rēs triplici iure.ſ. iure ad optiōis. emptiōis ⁊ debellatōis. Abianꝰ ciuis romanꝰ fuit. ⁊ cū pa pa defuncto ꝓ alio eligēdo ppl̓s ꝯue niſſet. int̓ eos ⁊ ip̄e venit rei exitum ſcire volēs. Et ecce colūba cādida deſcendit ſuꝑ caput eiꝰ. Qd̓ cū oēs mirarēt̉ ab eis in papā eligit̉ Hic vt ait damaſus papa ꝑ oēs regiōes ſeptē dyacones miſit ⁊ eiſdē ſeptem ſubdyacones tradidit q̇ oīm geſta mariyꝝ collegerūt. Hic vt ait haymo imꝑatori phi lippo volēti intereſſe paſce vigilijs ⁊ cōicare myſterijs reſtitit. nec qͦuſqꝫ pctā ꝯfiteret̉ ⁊ ī ter penitētes ſtaret. itereſſe ꝑmiſit. Tādē po tificatꝰ ſui ā no. xiij. iuſſu decij capitis obtrū catiōe martyrio coronat̉. Paſſus ē aūt cir ca annū dn̄i. ccliij. A XXIII ¶ De ſancto Sebaſtiano Ebaſtianꝰ dictꝰ eſt a ſeq̄ns ⁊ btītudo. ⁊ aſtī. qd̓ ē cītas. et ana qd̓ ē ſurſū. qͣſi ſeq̄ns bt̄ītudinē ciuitatis ſuꝑne. hͦ ē eā poſſides ⁊ acq̄rēſ. ⁊ hͦ qͥntuplici denario ẜm Aug. Pauꝑtate regnū. dolore gaudiū. labore requiē. ignominia gloriam. morte vitā. Ul̓ d̓r ſebaſtianꝰ a baſto. Nam miles xp̄s. equꝰ eccīa. baſtū ſiue ſella ſebaſti anꝰ. q̇ mediate xp̄s ī ecc̄īa militauit. ⁊ d̓ mul tis martyribꝰ victoriā obtinuit. Vl̓ ſebaſtia nus īterptat̉ vallatꝰ vl̓ circūiens. Uallatuſ qꝛ ſagittis tāqͣꝫ ericiꝰ fuit circūdatꝰ. Circūi ens. qꝛ oēs martyres circūibat ⁊ omnes cō fortabat. Ebaſtianus vir chriſtianiſſimus. narbonēſis genere. ciuis mediola nēſis. dyocleciano ⁊ maximiano i peratoribꝰ adeo carꝰ erat vt pͥncipatū ei pri me cohortis traderēt. ⁊ ſuo aſpectui iuberet ſꝑ aſtare. Hic militarē clamidē ad hͦ tātum ferebat vt xp̄ianorū animas qͣs in tormētis reupebat deficere Ffortaret Di aiit p̄ciariſ ſimi viri marcellianꝰ ⁊ marcus geminifra tres ꝓ fide xp̄i decollari deberēt. ad eos pen tes adueniūt vt ip̄oꝝ animos a ſuo ꝓpoſito reuocarent. Aduenit ergo mater ei ſoluio De ſancto Sebaſtiano capite ſciſſiſqꝫ veſtibꝰ vberibuſqꝫ on̄ſis aie bat. O p̄dulces filij circūdat me iaudita mi ſeria ⁊ itolerabil̓ luctꝰ. heu me miſerā. amit to filios meos ad mortē vltro tēdētes. qͣs ſi mihi hoſtes auferrent. ꝑ media ſeq̄rer bella raptores. Si violēta iudicia ꝯcluderēt. car cerē irrūꝑem moritura. Nouū hͦ ꝑeūdi ge nus ē. ī qͦ carnifex rogat̉ vt feriat vita optat̉ vt peat. mors īuitat̉ vt veiat Nouus hͦ luctꝰ noua miſeria. in qͣ natoꝝ iuuētꝰ ſpōte amit tit̉. ⁊ ꝑentū miſerāda cogit̉ ſenectus vt viuat Hec dicēte matre. pat̓ ſenior māibus addu citur ẜuulorū. ⁊ capite aſꝑſo puluere hmōi voces dabat ad celū. Ad morteꝫ vltro ꝓfici ſcētibus filijs valedicturꝰ adueni vt qͥ mee ſepulture ꝑauerā in filioꝝ ſepulturis infelix expēdā. O filij mei baculū ſenectutiſ ⁊ gemi nū meoꝝ viſceꝝ lumē. cur ſic morte diligitis Uenite hūc iuuenes flete ſuꝑ iuuenes ſpō te ꝑrūtes. Ueīte huc ſenes ⁊ mecū ſuꝑ filios meos plāgite. Accedite huc pres ⁊ ꝓhibete ne talia patiamī. Deficite plorādo ocl̓i mei ne videā filios meos gladio cedi. Hec dicē te prē adueniūt ꝯiugēs aſpectibꝰ eoꝝ ꝓprioſ filios offerētes atqꝫ eiulando clamātes. qui bus nos dimittitis. q̇ erūt hoꝝ infantiū dn̄i. Quis veſtras largas diuidet poſſeſſiones. Heu qͣꝫ ferrea pectora. qꝛ ꝑentes deſpicitis amicos reſpuitis. vxores abijcitis. filios ab dicatis. ⁊ vos carnificibꝰ ſpōtaneos exhibe tis. Int̓ hͦ aūt ceperūt viroꝝ corda molleſce re. C ¶ Tūc ſctūs ſebaſtianꝰ q ibi aderat erūpens ī mediū dixit. O fortiſſimi milites xp̄i nolite ꝑ miſera blādimēta coronā depo nere ſempitnā. Sꝫ ⁊ ꝑentibꝰ dixit. Nolite ti mere. nō ſeꝑabūt̉ a vob̓. ſꝫ vadūt in celū vo bis ꝑare ſidereas māſiōes. Nā ab īitio md̓i hͨ vita in ſe ſperātes fefellit. ſe expectātes d̓ce pit. de ſe p̄ſumētes irriſit. ⁊ ita nullū oīno cer tum reddidit vt oībus ꝓbet̉ eē mētita. Uita hͦ admonet furē vt rapiat. iracundū vt ſeui at. mendacē vt fallat. Ip̄a īperat crimine a iubet facinora. ſu adet iniuſta. Hec aūt ꝑſe cutio quā hͨ patimur. hodīe excād̓ſcit ⁊ craſ euaneſcit. hodie exardeſcit ⁊ cras refrigeſcit ſub vna hora inducit̉ ⁊ ſub vna hora excludit̉. Dolor aūt eternꝰ renouat̉ vt ſeuiat. au gmentat̉ vt exurat. inflāmat̉ vt puniat. In amore ergo martirij nr̄os iā ſuſcitemꝰ affe ctus Ibi enī diabolꝰ ſe vincere extimat q̇ dū capit captꝰ eſt. dū tenet tētus eſt. dū vincit vi ctus ē. dū torquet torquet̉. dū iugulat occiſ eſt. ⁊ dū inſultat irriſus ē. Igit̉ dū beatꝰ Se baſtianꝰ hͨ ex ore ꝓferrꝫ. ſubito ꝑ vnā fere ho ram a ſplēdore nimio d̓ celo deſcēdēte illuīa tus ē. ⁊ ſub illo ſplēdore pallio cādidiſſimo amictꝰ. ⁊ ab angel̓ ſeptē clariſſimis circūda tus. Iuuenis etiā apparuit iuxta eū dans ei pace ⁊ dicēs. Tu ſꝑ mecū eris. Cū aūt btūſ ſebaſtianuſ hͨ ⁊ his ſil̓ia p̄dicaret. Zoe vxor nicoſtrati. in cuiꝰ domo ſancti cuſtodiebāt̉. que loquelā amiſerat. pedibus eius ꝓuolu ta nutibꝰ veniā poſtulabat. Tūc ſebaſtianꝰ ait. Si ego xp̄i ẜuus ſum. ⁊ ſi v̓a ſunt oīa q̄ ex ore meo hͨ mulier audiuit ⁊ credidit. ape riatos eiꝰ q̇ aperuit os zacharie ꝓphete ſui Ad hāc voce mulier exclamauit. Bn̄dictuſ ẜmo oris tui ⁊ bn̄dicti q̇ oībus q̇ locutus es credūt. Uidi enī angelū librū tenētem an̄ te. vbi omnia que tu dixiſti ſcripta erāt. Vir āt eius hoc audiēs ꝓcidit ad pedes ſctī Seba ſtiani ſibi poſtulās indulgeri. Statimqꝫ ab ſoluēs martyres rogabat vt liberi abirent. Qui dixerūt nullatenꝰ ſe deſerturos victo riam quācepiſſent. Tanta igit̉ grām ⁊ v̓tu tem v̓bis ſancti ſebaſtiani dn̄s ꝯtulerat ꝙ n̄ ſolū marcellianū ⁊ marcū in martyrij ꝯſtā tia roborauit. ſꝫ etiā patre eoꝝ noīe trāquil linū ⁊ matrē cū multis alijs ad fidē ꝯuertit. Quos oēs policarpus p̄ſbyter baptizauit. D ¶ Trāquillinus aūt morbo grauiſſi mo laboras mox vt baptizatus eſt ſanitateꝫ recepit. Prefectus aūt vrbis rome qͥ et ipſe morbo grauiſſimo laborabat rogauit tran quillinū vt ad ſe adduceret eū q̇ ſibi ſanitatē dederat. Cū ergo ad eū veniſſent policarpꝰ p̄ſbyter ⁊ ſebaſtianus. ⁊ ip̄e eos rogaret vt etiam ſanitatem reciperet dixit ei Sebaſtia nus. vt prius idola abnegaret. ⁊ confringē di ea ſibi poteſtatem traderet. ⁊ ſic ſanitateꝫ reciperet. Cui cum Cromacius prefectꝰ di ceret ꝙ ſerui ſui hoc facerent ⁊ non ip̄e. dixut De ſancto Sebaſtiano Sebaſtianꝰ. Timidi deos ſuos cōfringere formidāt. ſꝫ ⁊ ſi diabolꝰ hac occaſiōe eos le deret. dicerēt infideles eoſ eſſe ob hͦ leſos ꝙ d̓ os ſuos ꝯfringeret. Sicqꝫ polycarpꝰ ⁊ Se baſtianꝰ accincti plꝰ qͣꝫ ducēta idola ꝯfrege rūt. Pꝰ hͦ āt dixerūt cromacio. Cū nob̓ ido la ꝯfringētibꝰ ſanitatē reciꝑe d̓buiſti nͨ rece piſti. certū eſt qꝛ aūt infidelitatē nōdū abieci ſti. aūt aliqͣ idola reẜuaſti. Tūc indicauit ſe hrē thalamū in qͣ erat oīs diſciplina ſtellarū ꝓ qͦ pat̓ ſuꝰ plꝰ qͣꝫ ducēta pōdera aurꝭ expe derat. ⁊ ꝑ q̄ futura oīa p̄uidebat. Cui Se baſtianꝰ. Quādiu hoc ītegꝝ habueris. teip ſū integꝝ nō habebis. Cūqꝫ ad hoc ille aſſē tiret. Tiburtiꝰ eiꝰ filiꝰ iuuenis egregiꝰ dixit. Nō patiar opꝰ deſtrui tā p̄claꝝ. ſꝫ ne patne ſanitati videar eē ꝯͣriꝰ. duo clibani accēdāt̉. vt ſi d̓ſtructo oꝑe pat̓ meꝰ ſanitatē n̄ receꝑit ambo viui ꝯcremēt̉. Cui ſebaſtianꝰ. Sic fi at vt locutꝰ es. Dū igit̉ illa ꝯfringerēt ange lus p̄fecto apꝑuit. ⁊ ſibi a dn̄o ih̓u ſanitateꝫ redditā nūciauit. Statimqꝫ ſanꝰ effectꝰ cu currit pꝰ eū vt eiꝰ pedes oſcularet̉. Qui eup hibuit ex eo ꝙ baptiſmū nōdū receꝑat. Sic qꝫ ip̄e ⁊ uburciꝰ filiꝰ eiꝰ ⁊ mille qͣdringēti de eiꝰ familia baptiſati ſūt. Zoe at ab īfidelibuſ tēta ⁊ diu cruciata emiſit ſpūꝫ. Qd̓ cū audiſ ſet trāqͥllinꝰ ꝓrupit ⁊ dixit. Femie nos ad co ronā p̄cedūt. vt q̇d viuimꝰ. Ip̄e at pꝰ pau cos dies lapidatꝰ ē. E ¶ Sctus at tibur ciꝰ ſuꝑ prunas allatas iubet̉ aūt incēſū dijs imponere. aut ſuꝑ ip̄as nudis plātis īcede re. Qui ſibi ſignū crucis faciēs. ꝯſtant ſuꝑ ip̄as nudis ingreſſus ē plātis dicēs. Uidet̉ mihi ꝙ ſuꝑ roſeos flores incedā in noīe dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. Cui fabia. p̄fectꝰ dixit. Quis ignorat magicā artē xp̄ꝫ vos docuiſſe. Cui tiburciꝰ. Obmuteſce infelix. qꝛ n̄ es dignus nomē tā ſctūm ⁊ tā mellifluū noīare. Tunc iratꝰ p̄fectꝰ iuſſit eū decollari. Marcellianꝰ aūt ⁊ marcꝰ ſtipiti affigūt̉. Cūqꝫ fuiſſent af fixi pſallētes dicebāt. Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocu dū habitare frēs ī vnū. Quibꝰ p̄fectꝰ. Infe lices. deponite amentiā ⁊ voſipſos liberate. Cui illi. Nunqꝫ tābn̄ epulati ſumꝰ vtinam tādiū ſic nos eſſe ꝑmitteres qͣꝫdiu corꝑis tegimur indumēto. Tūc p̄fectꝰ iuſſit eos lan ceis ꝑ latera trāſuerberari. ⁊ ſic martyrium ꝯſūmauerūt ¶ Pꝰ hoc p̄fectꝰ dioclecia no iꝑatori d̓ ſebaſtiano ſuggeſſit Que ad ſe vo cās dixit. Ego te int̓ pͥmos ī palatio meo ſꝑ habui. ⁊ tū ꝯͣſalutē meā ⁊ deoꝝ iniuria acte nus latuiſti. Cui Sebaſtianꝰ. Pro ſalute tua xp̄m ſꝑ colui. ⁊ ꝓ ſtatu romani imperij deū q̇ in cel̓ eſt ſꝑ adoraui. Tūc dyocleciaꝰ iuſſit eū in mediū campū ligari ⁊ a militibꝰ ſagittari. Qui ita eū ſagittis impleuerūt vt qͣſi ericius videret̉. ⁊ eſtimātes illū mortuuꝫ abierūt. Qui intra paucos dies liberatus ſtans ſuꝑ gradū palatij. imꝑatores vemen tes de malis q̇ xp̄ianis inferebat dure redar guit. Dixerūtqꝫ imꝑatores. Iſte ne eſt Se baſtianꝰ que diu ſagittis īterfici iuſſeramꝰ. Cui ſebaſtianꝰ. Ad hoc me dn̄s reſuſcitare dignatꝰ ē. vt ꝯueniā vos ⁊ redargua vos d̓ malis q̇ xp̄i famul̓ irrogatis. Tūc imꝑator tadiū eū fuſtigari iuſſit donec ſpūm exalarꝫ Fecitqꝫ corpꝰ eius in cloacā ꝓijci ne a xp̄ia nis ꝓ martyre coleret̉. Sctus aūt ſebaſtiāꝰ ſequēti nocte ſancte Lucie apparuit ⁊ corp eiꝰ ſibi reuelauit. ⁊ vt iuxta veſtigia apl̓oꝝ il lud ſepeliret p̄cepit. Qd̓ ⁊ factū ē ¶ Paſſꝰ eſt aūt ſub dyocleciano ⁊ maximiano imꝑa toribus q̇ ceperūt circa annos dn̄i. cclxxxvij F ¶ Refert Grego. in pͥmo libro dialo goꝝ ꝙ q̇dā mulier in tuſcia nuꝑ nupta cuꝫ ad dedicatōem eccīe ſctī ſebaſtiani ab alijs inuitata eſſet. in ip̄a nocte q̇ ſequēti die ire d̓ bebat. carniſ voluptate ſtiml̓ata a viro ſuo ſe abſtinere nō potuit. Facto aūt mane ma gis erubeſcēs vultū hominū qͣꝫ dei illuc ꝓfe cta eſt. Mox autē vt oratoriū vbi erant reli quie ſancti Sebaſtiani ingreſſa eſt. dyabo lus ea arripuit. ⁊ corā omībus vexare cepit. Tūc p̄ſbyter illius eccīe pallā altaris arri piens inde ea operuit. Sꝫ diabolus ſtatim ip̄m p̄ſbyterū inuaſit. Duxerūt aūt ea ami ſui ad incatatores vt ſuis incantatiōibus diabolū effugarēt. Sed mox dū incantaret̉ iudicio dei legio demonū. id eſt. ſex mille ſe xingentiſexagintaſex in eam ingreſſi. ipſam acrius vexare ceperunt. Quidam autē vir De ſancta Agnete uirgine noīe fortunatꝰ ſctītate ꝯſpicuꝰ ſuis p̄cibꝰ eā ſanauit. ¶ Legit̉ qͦꝫ ī geſtis lōgabardoꝝ ꝙ tꝑe gūberti regis italia tota tāta peſte ꝑcuſ ſa eſt vt vix vnꝰ alteꝝ ſufficeret ſepelire. Et hͨ peſtis maxie rome ac papie graſſabat̉ Tūc viſibilit̓ bonꝰ angelꝰ multis apparuit malo angl̓o ſeq̄nti ⁊ venabulū ferēti. p̄cipiēs vt ꝑ cuteret ac cedē faceret. Quoniēs at aliquaꝫ domū ꝑcutiebat tot īde mortui efferebatur. Tūc cuidā diuinitꝰ reuelatū eſt ꝙ neqͣqͣm hͨ peſtis ceſſaret donec ſctō ſebaſtiano altare papie ꝯſtrueret̉. Qd̓ q̇dē ꝯſtructū ē ī eccl̓ia ſctī petri q̇ d̓r ad vincl̓a. Quo fctō ſtatim ceſ ſauit illa qͣſſatio. Et illuc a roma reliq̇e ſan cti ſebaſtiani ſūt delate. ¶ Ambroſiꝰ in p̄fa tiōe ſic ait. Beati martyris ſebaſtiani ꝓ con feſſiōe noīs tui dn̄e venerabil̓ ſanguis effu ſus ſil̓ ⁊ tua mirabilia māifeſtat ꝙ ꝑficis ī in firmitate v̓tutē ⁊ nr̄īs ſtudijs das ꝓfectuꝫ. et infirmis apd̓ te p̄ſtas auxiliū. XXIIII A ¶ De ſancta Agnete v̓gine Gnes dicta eſt ab agna qꝛ mitis ⁊ hūilis tāqͣꝫ agna fu it. vl̓ a greco quodam agnos qd̓ eſt piuꝫ. q̇a pia ⁊ miẜicors extitit. vl̓ agnes ab agnoſcen do. qꝛ viā v̓itatis agnouit. Ueritas aūt ẜm Auguſtinū opponit̉ vanitati ⁊ falſitati ⁊ du plicitati. que tria a ſe remouit ꝑ v̓tute quaꝫ habuit. B Gnes v̓go prudentiſſima vt teſtat̉ ambroſiꝰ q̇ eiꝰ paſſiōꝫ ꝯſcp̓ſit. trede cimo āno etatis ſue mortē ꝑdidit et vitā inuenit. Infantia q̇dē ꝯputabat̉ ī ānis ſꝫ erat ſenectꝰ mētis īmēſa. Corꝑe iuuecula. ſꝫ aīo cana. pulcra facie. ſꝫ pulcrior fid̓ Que dū a ſcolis reuertit̉ a p̄fecti filio adamatur. Cui ille gemas ⁊ diuitias īnumerabiles ꝓ miſit ſi ꝯſenſū eiꝰ ꝯiugio n̄ negaret. Cui ag nes rn̄dit. Diſcede a me fomes pctī. nutri mētū facinoris. pabulū mortiſ. qꝛ iā ab ali amatore p̄uēta ſū. Cepitqꝫ ip̄ꝫ ſuū amatorē ⁊ ſpōſum a qͥnqꝫ ꝯmedare. q̄ ſpōſe ī ſponſis p̄cipue reqͥrūt.ſ. a nobilitate generis. a decotudine ⁊ potētie efficacia. ab amoris excellen tia ſic dicēs. Illū amo q̇ lōge te nobiliorē et genere dignior. cui mat̓ v̓go ē. cꝰ pat̓ femīaꝫ neſcit. cui āgeli ẜuiūt. cꝰ pulcritudinē ſol e lu na mirāt̉. cuiꝰ opes nūqͣꝫ deficiūt. cuiꝰ diui tie nūqͣꝫ d̓creſcūt. cꝰ odore reuiuiſcūt mortui cꝰ tactu ꝯfortāt̉ infirmi. cꝰ amor caſtitas ē. tactꝰ ſctītas. vnio v̓ginitas. Hec āt qͥnqꝫ po nit in qͣdā autoritate dicēs. Cuiꝰ generoſitaſ celſior. poſſibilitas fortior. aſpectꝰ pulcrior. amor ſuauior. ⁊ oī grā elegātior ¶ ¶ De inde pōīt qͥnqꝫ bn̄ficia q̄ ſibi ſpōſus ꝯtulit et alijs ſpōſis ꝯfert.ſ. qꝛ eas anulo fidei ſubar rat. ml̓tiplici v̓tutū varietate eas veſtit et or nat. paſſiōis ſue ſangͥne eas ſigͣt. vicl̓o amo ris eas ſibi copulat. ⁊ theſauris celeſtis gl̓ie eas ditat ſic dicens. q̇ anulo ſuo ſubarrauit me. d̓xterā meā ⁊ collū meū cinxit lapidibꝰ p̄ cioſis. īduit me ciclade auro ꝯtexta. ⁊ īmen ſis monilibꝰ ornauit me. poſuit ſignū ī faciē meā vt nullū p̄ter eū amatorē aſſumā. et ſan guis eiꝰ ornauit genas meas. iā amplexibꝰ eiꝰ caſtis aſtricta ſū. iā corpꝰ eiꝰ corꝑi meo ſo ciatū eſt. on̄dit mihi theſauros incōꝑabiles qͣs mihi ſe datuꝝ ſi ī eo ꝑſeuerauero reꝓmi ſit. Audiēs hͨ inſanꝰ iuuenis lecto ꝓſternit̉. ⁊ ꝙ amore egrotet per alta ſuſpiria a medicis aperit̉ Cūqꝫ pat iuuenis eadē v̓gini replica ret. ⁊ illa pͥoris ſpōſi federa ſe violare nō poſ ſe aſſereret. cepit p̄fectꝰ īq̇rere q̇ͥs eſſꝫ iſte ſpō ſus de cuiꝰ ſe agnes poteſtate iactaret. Cuꝫ ergo quidā aſſereret ꝙ xp̄m ſpōſum ſuū di ceret. blādis pͥus ẜmonibuſ. demū terroribꝰ eam pulſat. Cui Agnes. Quicq̇d vis age. qꝛ qd̓ q̄ris n̄ poteris obtinere. Ip̄m enī ter rente vt plandiētē ſil̓r deridebat. Cui p̄fectꝰ. Unū tibi de duobꝰ elige. aut cū virginibus dee veſte ſacrifica ſi tibi v̓ginitas placet. aut cum meretricibꝰ ſcortaberis. Quia eī nobil̓ erat. vim ſibi inferre nō poterat. ⁊ iō tituluꝫ ſibi xp̄ianitatis oppoſuit. Cui illa. Nec ſacri ficabo dijs tuis nec ſordibus polluar alieīs Mecū eimhabeo cuſtodem corporis mei. angelum dn̄i. D ¶ Tūc p̄fectꝰ iuſſit eaꝫ expoliari. ⁊ nudam ad lupanar duci. Tan tam aūt denſitatē capillis eiꝰ dominꝰ con De ſancta Agnete uirgine tulit vt meliꝰ capillis qͣꝫ veſtibus tegeret̉. In greſſa āt turpitudīs locū angl̓m dn̄i p̄ꝑatuꝫ inuenit. q̇ locū claritate nimia circūfulſit. ſi biqꝫ ſtolā cādidiſſimā p̄ꝑauit. Sicqꝫ lupa nar locꝰ fit oronis adeo vt mūdior exiret qͣꝫ fuiſſꝫ īgreſſa. q̄ īmēſo lumī dabat honorem. Prefecti āt filiꝰ cū alijs iuuēibꝰ ad lupanar venit. ⁊ eos pͥus ad ip̄aꝫ īuitauit. Qui īgreſ ſi ſꝫ ex miracl̓o territi. ꝯpūcti redierūt Quoſ ille miẜos appellās ⁊ ad eā furēs ītrās cū eā vellꝫ ꝯtīgere ī ip̄m lumē irruit Qui cū d̓o n̄ dediſſet honorē. p̄focatꝰ a diabolo expirauit Qd̓ p̄fectꝰ audies cū ingēti ploratū ad eaꝫ venit. ⁊ cām mortis eiꝰ diligētiꝰ ſciſcitat̉ Cui agnes Ille cuiꝰ volūtatē volebat ꝑficere po teſtatē in eū accepit ⁊ occidit. Nā ſocij eiꝰ de viſo miraculo territi redierūt illeſi. Cui p̄fe ctus. In h̓ apꝑebit ꝙ nō magicis artibus hͦ egiſti. ſi īpetrare potis vt reſuſcitet̉. Orante agnete iuuenis reſuſcitat̉. ⁊ xp̄s ab eo publi ce p̄dicat̉. Ad hͨ tēploꝝ pōtifices ſeditōꝫ exci tātes ī ppl̓o exclamauerūt. Tolle maga tolle maleficā. q̄ mētes mutat ⁊ aīos aliēat. Pre fectꝰ aūt viſo tāto miraculo eā liberare volu it. ſꝫ ꝓſcriptōꝫ metuēs vicariū dereliq̇t. et q̇a eā liberare nō potuit triſtis abſceſſit. Tunc vicariꝰ aſpaſiꝰ noīe iuſſit eā ī copioſū igneꝫ iactari. Sꝫ ī duas ꝑtes flāma diuiſa. ſediti oſum ppl̓m exurebat. ⁊ eā mime cōtingebat. Tūc aſpaſiꝰ in gutture eiꝰ gladiū immergi p̄cepit. Et ſic xp̄s ſpōſus cādidꝰ rubicūdus ip̄aꝫ ſibi ſpōſaꝫ ⁊ martyrē ꝯſecrauit ¶ Paſ ſa eſt āt vt credit̉ tēꝑe ꝯſtātini magni q̇ cepit anno dn̄i.cccix. Cū igit̉ corpꝰ eiꝰ xp̄iani ⁊ pa rentes eiꝰ cū gaudio ſepeliret. vix a paganis in eos lapides mittētibꝰ euaſerūt. ¶ Emerēciana aūt eiꝰ collectanea v̓go ſan ctiſſima. lꝫ adhuc cathecumīa dum iuxta ſe pulcꝝ eiꝰ ſtaret. ⁊ ꝯſtāter gētiles arguerꝫ. ab eis lapidata ē. Statiqꝫ terremotꝰ coruſcatō nes ⁊ fulgura extiterunt adeo ꝙ ex paganis pl̓imi ꝑierūt. ita ꝙ ipſi d̓ cetero venientes ad ſepulcꝝ v̓ginis noleſerūt. Corpꝰ āt emerēci ane iuxta corpꝰ ſctē agnetis poſitū ē. ¶ Cū qꝫ ꝑentes eiꝰ octauo die iuxta tumulū vigi laret. viderūt choꝝ v̓ginū veſtibꝰ aureis radiantē. int̓ qͣs viderūt beatā agnetē ſil̓i veſte fulgētē ⁊ a dextris eiꝰ agnū cādidiorem niue ſtantē. Quibꝰ illa. Uidete ne me qͣi mortuā lugeatis. ſꝫ ꝯgaudete mecū ⁊ ꝯgratulam in qꝛ cū his oībꝰ lucidas ſedes accepi. Propt̓ hāc viſionē celebrat̉ feſtū agnetis ſecūdo. ¶ Cōſtātia v̓o filia ꝯſtātini lepra gͣuiſſima laborās. Cū hāc viſiōꝫ audiſſꝫ. tumulū eiuſ adijt. ⁊ ibi dū in or̄one ꝑſiſteret obdormiuit. Uiditqꝫ beatā agnetē ſibi dicētē. Cōſtanter age ꝯſtātia ſi in xp̄m credideris ꝯtinuo libe raberis. Ad hāc vocē euigilās ꝑfecte ſe ſana tā inuenit. Que baptiſmū recipiēs. ſuꝑ cor pus ſancte agnetis baſilicā fecit. ⁊ ibi in v̓gi nitate degēs multos exemplo ſuo ibidē v̓gi nes aggregauit. F ¶ Quidā vir nomīe paulinꝰ in eccl̓ia ſancte Agnetis ſacerdotij fungēs officio. mira cepit carnis tēptatione vexari Sꝫ cū deū offendere nollet a ſummo potifice licētiā petiit ꝯtrahēdi. Cuiꝰ bonita tē ⁊ ſimplicitatē papa ꝯſiderās. ānulū ei cuꝫ ſmaragdo dedit. ⁊ iuſſit vt imagini formo ſe btē agnētis q̇ in ſua eccl̓ia depicta erat ex ꝑte ſua p̄ciꝑet vt ſe ꝑmitterēt deſpōſari. Cū qꝫ hͦ ſacerdos imagini imꝑaret. illa ꝯtinuo digitū anularē porrigēſ ⁊ anulo ſuſcepto di gitu retrahēs. oēm tēptatōeꝫ a ſacerdote fu gauit. Predictꝰ aūt anulꝰ adhuc d̓r in eius digito apparere. ¶ Alibi tn̄ legit̉ ꝙ cū eccl̓ia beate agnetis rueret. papa cuidā ſacerdoti dixit ſe ſibi velle qͣndā ſpōſam cuſtodiēdam ⁊ nutriēdā.ſ. eccl̓iam ſctē agnetis cōmittere. danſqꝫ ei anulū iuſſit vt dictā imagineꝫ de ſpōſaret. Quā illa extēdente ⁊ retrahēte di gitū deſpōſauit. ¶ De hac v̓gine d̓t Ambro ſiꝰ in libro de v̓ginibꝰ. Hāc ſenes hanc iuue nes hāc pueri cātāt. Nemo ē laudabilior qͣꝫ q̇ ab oībꝰ laudari p̄t. Quot hoīnes. tot p̄co nes q̇ martyrē p̄dicāt dū loquunt̉. Stupe te vniuerſi ꝙ iam diuinitatis teſtis exiſteret q̄ adhuc arbitra ſui ꝑ etatē eſſe nō poſſꝫ. F t deniqꝫ vt ei de deo crederet̉ cui de homīe adhuc nō crederet̉. qꝛ qd̓ vltra naturā eſt. hͦ de autore nature eſt. Nouū martyrij genuſ nondum idonea pene. ⁊ iam matura victo rie. Certare difficilis habilis coronari. Ma De ſancto Uincentio martire giſteriū v̓tutis īpleuit q̄ nōdū indiciū habe bat etatis. Nō ſic ad thalamū nupta ꝓpera ret. vt ad ſupplicij locū. leta ſucceſſu. g̓dū fe ſtina. v̓go ꝓceſſit. ¶ Itē Amb̓. in p̄fatione. Beata agnes generoſitatis oblectamēta d̓ ſpiciēs celeſtē meruit dignitatē. ſocietatiſ hu mane vota ꝯtēnēs. eterni regis ē ſociata cō ſortio. p̄cioſaꝫ mortē ꝓ xp̄i ꝯfeſſiōe ſuſcipiēs ſimulē ei facta ꝯformis. XXV A ¶ De ſancto Uincentio martyre. Incentiꝰ dicitur qͣi viciū incēdēs. vl̓ vincēs īcēdia vl̓ victoriā tenēs. Ip̄e enī incēdit id ē. ꝯſumpſit vicia ꝑ carnis mortificatōem vicit incēdia ſupplicioꝝ ꝑ ꝯſtātē penaꝝ ꝑpeſ ſionē. victoriā tenuit md̓i ꝑ ip̄iꝰ deſpectōem Uicit eī tria q̄ erāt ī mūdo.ſ. falſos errores immūdos amores. mundanos timores qͦs vicit ꝑ ſapīam. mundiciā. ⁊ ꝯſtātiā. De qͥbꝰ dicit Auguſtinꝰ. Ut cū oībꝰ erroribꝰ amo ribus ⁊ timoribꝰ vincat̉ hic mūdus. ſanctoꝝ martyria docēt ⁊ docuerūt. Eius paſſiōem q̇dam beatū Auguſtinū dicūt ꝯpilaſſe. quā prudentiꝰ v̓ſibꝰ luculent̓ exequit̉. E Incētiꝰ nobilis genere. ſꝫ fide ac re ligiōe nobilior. beati valerij epiſco pidyaconꝰ fuit. Cui ep̄s qꝛ impedi oris erat lingue vices ſuas cōmiſerat. ⁊ ipſe oratiōi ⁊ cōtemplatiōi vacabat. Iuſſu igit̉ daciani p̄ſidis valentiā trahunt̉ ⁊ diro car ceri mancipant̉. Cūqꝫ eos fame pene defe ciſſe crederet. eos ſui aſpectui iuſſit aſtare. Quos cūqꝫ ſanos cerneret ⁊ gaudētes. ira tus in hanc vocē ꝓrupit. Quid dicis tu Ua leri q̇ ſub noīe religiōis ꝯͣ decreta p̓ncipum facis. Cū aūt beatꝰ valeriꝰ leniꝰ rn̄deret. di xit ei vincentiꝰ. Noli pat̓ venerabilis qͣi mē te timida ſubmurmurare. ſꝫ libera voce ex clama. Si ergo iubes pat̓ ſancte rn̄ſis iudi cē aggredior. Cui ille. Iā dudū tibi fili cari ſime loq̄ndi curā ꝯmiſerā. ⁊ nūc ꝓ fide qua aſtamꝰ rn̄ſa cōmitto. Tūc vincētiꝰ ꝯuerſus ad dacianū actenꝰ inq̇t a te ẜmo d̓ neganda fide ꝑorauit. ſꝫ nephariū apud xp̄ianorum prudētiā eſſe cognoſce. deitatis cultuꝫ abne gādo blaſphemare. Tūc diratꝰ acianꝰ ep̄m in exiliū mitti p̄cepit. vincentiū v̓o tanqͣꝫ ꝯtu macē ⁊ p̄ſumptuoſū iuuenē vt eꝰ exēplo aliꝰ terrerent̉. in eculeo diſtentū mēbris oībꝰ diſ ſipari. Cūqꝫ corꝑe totꝰ diſſiparet̉ ait dacia nus. Dic mihi vincēti vbi nunctuū miſerri mū corpꝰ ꝯſpicis. At ille ſubridēs ait. Hoc ē qd̓ ſꝑoptaui. C ¶ Tūciratꝰ p̄ſes cepit ei oīa genera tormētoꝝ minari. niſi ei aſſenſuꝫ p̄beret. Qui Uincētius. O felicē me. qͦ mihi iraſcite grauiꝰ putas. eo meliꝰ īcipis miẜeri Inſurge ergo miſer ⁊ toto malignitatis ſpi ritu debachare. Uidebis me dei v̓tute plus poſſe dūtorq̄or qͣꝫ poſſis ip̄e q̇ torq̄s. Ad hͦ pſes cepit clamare ⁊ carnifices v̓gis ⁊ fuſti bus v̓berare. Et ait vincētiꝰ. Quid facis da ciane. Ecce tu ip̄e me vindicas d̓ tortoribus meis. Tūc p̄ſes amēs factꝰ dixit carnificibꝰ Miſerrimi nihil facitis. Cur d̓ficiūt manꝰ vrē. Adultos ⁊ parricidas vīcere potuiſtis vt nihilint̓ illata ſupplicia celare poſſēt ⁊ nūc ſolꝰ vincētiꝰ veſtra poterit ſuꝑare tormenta Tūc carnifices pectines ferreos vſqꝫ ad īti ma coſtaꝝ fixerūt. ita vt de toto eiꝰ corꝑe ſā guis efflueret. ⁊ ſolutis coſtaꝝ cōpaginibuſ viſcera int̓na paterēt. Et ait dacianꝰ ¶ D Miſerere tui vincēti. vt poſſis tā pulcrā re cuꝑare iuuētutē. ⁊ ea q̄ ſuꝑſūt lucraritormē ta. Et ait vincētiꝰ. O venenoſa dyaboli lin gua. tormēta tua nō timeo. Sꝫ hͦ ſolū valde metuo ꝙ te mihi fingis velle miſereri. Nā qͦ te magis iratū video. eo ampliꝰ ⁊ magis ex ulto. Nolo vt aliqͥd minuas d̓ ſupplicijs. vt te victū in oībꝰ fatearis Tūc ex eculeo depo ſitꝰ atqꝫ ad ignis craticulā raptꝰ moras car nificū arguēdo ad penā alacriter ꝓperabat. Craticulā ergo ſpōte ꝯſcendens ibidē aſſat̉ exurit̉ ⁊ cremat̉. mēbriſqꝫ oībꝰ vncini ferret ⁊ ardētes lamine infigunt̉. Dūqꝫ ſanguine flāma reſpergit̉ vulnera vulneribꝰ impͥmū tur. Sal inſuꝑ in ignē ſpargit̉ vt ī corpꝰ eiꝰ vndiqꝫ vulneratū reſiliens ſtridentibus flā mis crudeliꝰ cōburat̉. Iamqꝫ non ad artꝰ ſed ad viſcera tela iaciuntur. ipſaqꝫ interna viſcera de eius corpore extra labunt̉. Inter De ſancto Uincentio martire hec ille manet īmobilis. ⁊ ſurſum erectis lu minibꝰ p̄cabat̉. Cūqꝫ miniſtri hͨ Daciano retuliſſent. heu ait dacianꝰ vincimur. Sꝫ iā nūc vt ī pena diutiꝰ viuat ip̄m teterrimo car ceri includite ⁊ ibi teſtas acutiſſimas ꝯgeri te. pedes eiꝰ ligno ꝯfigite. ſine oī humano ſo latio extēſum ſic ſuꝑteſtas relinq̇te ⁊ cū de feceri: nūciate. Fauet qͣntotiꝰ mīſtri crude les dn̄o crudeliori. Sꝫ ecce rex ꝓ qͦ miles pa tit̉ penā cōmutat ī gl̓iam. Nā tenebre carce ris ab īmēſa luce expellunt̉. teſtaꝝ aſpitas in oīm floꝝ ſuauitatē mutat̉. pedes diſſoluūt̉. ⁊ angeloꝝ ſolatio venerādo ꝑfruit̉. Cunqꝫ ſuꝑ flores cū angelis pſallēs incederꝫ modu latio dulcis ⁊ mira ſuauitas floꝝ ꝓcul dif fundit̉. Perterrii cuſtodes. cū ꝑ rimas car ceris q̇d intꝰ erat vidiſſent. ad fidē ꝯuerſi ſūt Hec audiēs dacianꝰ amēs factꝰ ait. Et q̇d ei ampliꝰ faciemꝰ. Ecce enī victi ſumꝰ Trāſ ferat̉ ad lectulū ⁊ ſtramētis mollioribus re ponat̉. ne plꝰ eū gl̓ioſum faciamꝰ. ſi forte d̓ fecerit ī tormētis. Sꝫ potiꝰ recreatꝰ nouis ite rū ſupplicijs puniat̉. Cū igit̉ ad ſtratū molli orē deportatꝰ eſſꝫ ⁊ ibidē paululū q̇euiſſꝫ. ſta tim ſpūm tradidit. circa ānos dn̄i. cclxxxvij. ſub diocleciano ⁊ Maxīano. Quo audito dacianꝰ vehement̓ ſe ſic victuꝫ dolēs ait. Et ſi nō potui eū ſuꝑare viuētē puniā vl̓ defun ctū. ⁊ ſic ſatiabor d̓ pena. ⁊ ſic pot̓it mihi ꝓue nire victoria. Iuſſu ergo daciani corpꝰ eiꝰ in cāpū auibꝰ ⁊ beſtijs d̓uorādū exponitur. Sꝫ ſtatī angl̓oꝝ cuſtodia p̄munit̉ ⁊ ītactuꝫ abeſtijs ꝯẜuat̉. Deniqꝫ coruꝰ ingluuiei de ditꝰ. alias aues ſe maiores impetu alaꝝ abe git. ⁊ lupū accurrētē morſibꝰ ⁊ clamoribus. effugauit. Qui reflexo capite ī aſpectu cor poris ſacri fixꝰ cernit̉ vtpote q̇ ibidē āgl̓orū cuſtodiā mirabat̉. Qd̓ audiēs dacianꝰ ait. Puto ꝙ nec d̓functū pot̓o ſuꝑare. Iubꝫ er go corꝑi eiꝰ ingētē molā alligari ⁊ ī pelago ꝓijci. vt qd̓ ī terra a beſtijs cōſumi nō potuit ſaltim ī pelago a marinis beluis deuoretur. Naute igͦr corpꝰ eiꝰ ī pelagꝰ deferētes ſub mergūt. ſꝫ ip̄is nautis velociꝰ littora corpuſ petit. Qd̓ a qͣdā matrona ⁊ q̇buſdā alijs in ſo reuelāte īuenit̉. ⁊ ab eis honorifice ſepelit̉. E ¶ De hͦ martyre ſic d̓t Augꝰ. Beatꝰ vin cētiꝰ vicit ī v̓bis. vicit ī penis. vicit ī ꝯfeſſione vicit ī tribulatōe. vicit exuſtꝰ. vicit ſubmerſꝰ. vicit ortꝰ. vicit mortuꝰ. Idē. Torquet̉ vincē tiꝰ vt exerceat̉. flagellat. vt erudiat̉. tūdit̉ vt ſolidet̉. exurit̉ vt purget̉. ¶ Amb̓. ī p̄fatōe d̓ ip̄o ſic ait. Torquet̉ vincētiꝰ. tūdit̉. flagellat̉ ⁊ exurit̉. ſꝫ inuictꝰ ꝓ ſctō noīe animꝰ n̄ ꝯcutit̉ plus ardēs igne zeli qͣꝫ ferri. plꝰ nectit̉ timo re dei qͣꝫ ſeculi. plꝰ voluit placere d̓o qͣꝫ foro plꝰ dilexit mori mūdo qͣꝫ dn̄o. Item Augꝰ An̄ ocl̓os nr̄os mirādū ſpectaculū ꝯſtitutū eſt. Iudex iniquꝰ. tortor cruētꝰ. martyr īui ctus crudelitatis pietatiſqꝫ certamē ¶ Pru dētiꝰ qͦꝫ q̇ claruit tꝑe theodoſij ſenioris. q̇ ce pit anno dn̄i. ccclxxxvj. ſic ip̄m daciano rn̄ diſſe ait. Tormēta. carceres. vngule. ſtridēſ qꝫ flāmis lamīa. atqꝫ ip̄a penaꝝ vltia mors xp̄ianis ludꝰ ē. Tūc dacianꝰ Uinctu retor tis brachijs ſurſū ac deorſū extēdite donᵉ cō page oſſiū diuulſa mēbrati crepet. vt ꝑ lacu nas vulneꝝ iecur detectū palpitet. Ridebat hic miles dei. manꝰ cruētas īcrepās ꝙ fixan̄ ꝓfundiꝰ ītraret artꝰ vngula. Cū eſſꝫ ī carce re āgelꝰ dixit ad eū. Exurge martyr īclite. ex urge ſecurꝰ. exurge ⁊ almis cētibꝰ noſter ſo dalis addere O miles īuictiſſime fortiſſimo rū fortior. iā te ip̄a ſeua ⁊ aſꝑa tormēta victo rē tremūt. Exclamat prudētiꝰ. Tu ſolꝰ inſi gnite. ſolꝰ brauij duplicis palmaꝫ tuliſti. tu duas ſil̓ paraſti laureas. A XXVI ¶ De ſancto Baſilio ep̄o ¶Aſilius uenerabi lis ep̄s ⁊ doctor p̄cipuꝰ. cuiꝰ vitam ſcp̓ſit amphilociꝰ īcornu ep̄s. qͣnte ſctitatis extiterit cuidā heremite noīe effrēi viſu mōſtratū ē. Cū eī dictꝰ effrē ī extaſi poſi tus eſſꝫ vidit colūnā ignis. cuiꝰ caput vſꝫ ad celū ꝑtingebat. ⁊ vocē deſuꝑ audiuit dicēteꝫ Talis eſt magnꝰ baſiliꝰ qͣlis hͨ colūna igniſ quam cernis. Ueniēs igit̉ ad ciuitate ī die epiphanie. vt tantum virum videre poſſet. cū vidiſſet eū ſtola candida indutum cū cle ricis venerabiliter procedentem. ait intra ſe. De ſancto Baſilio epiſco po Ut video īuacuū laboraui. Iſte eī cū in ta li honore ⁊ ꝯſtipatōe ſit poſitꝰ. neqͣqͣꝫ tal̓ pōt eē quēadmodū vidi. Nos eī q̇ portauimuſ pōdꝰ diei ⁊ eſtꝰ. nihil tl̓e ꝯſecuti ſumꝰ Et hic cū in tali honore ⁊ ꝯſtipatōne poſitꝰ ſit colū na ignis ē. Miror iſta. Baſiliꝰ igit̉ in ſpū hͦ vidēs. fecit eū ad ſe ītroduci. Qui cū ītrodu ctus eſſꝫ. vidit linguā igneā ꝑ os eiꝰ loq̄nteꝫ. Et ait effrē. Uere magnꝰ baſiliꝰ. v̓e calūna ignis baſiliꝰ. v̓e ſpūſſctus loq̇t̉ ꝑ os eiꝰ. Di xitqꝫ illi effrē. Obſecro dn̄e vt mihi īpetres ꝙ grece loqͣr. Cui baſiliꝰ. Rē difficilē poſtu laſti. Pro eo tn̄ orauit ⁊ ꝯtinuo grece loqui cepit. ¶ Quidā aliꝰ heremita vidēs baſiliū alias ī potificali habitu ꝓcedētē. eū deſpexit iudicās eū in corde ſuo ꝙ ī tali pōpa pl̓imū delectaret̉. Et ecce facta eſt vox ad eū dicens Tu amplius delectaris ī palpādo catte tue caudā qͣꝫ delectetur baſiliꝰ in apparatu ſuc ¶ Ualēs imꝑator fautor arrianoꝝ eccl̓iaꝫ qndā a catholicis abſtulit ⁊ arrianis dedit. Ad quē accedēs baſiliꝰ ait. Imꝑator ſcpͥtū eſt. Honor regis iudiciū diligit. Et iteꝝ. Iu diciū regis iuſticia. Et cur cor tuū imꝑauit vt catholici eijcerent̉ de eccīa ⁊ daret̉ arria nis. Cui imꝑator. Iteꝝ ad ꝯtumelias reuer teris o baſili nō decet te. Et ille. Decet me ꝓ iuſticia etiā mori. Tūc demoſtenes p̄fectus epulaꝝ imꝑatoris. fautor arrianoꝝ. ⁊ loq̄nſ ꝓeis fecit barbariſmum. Cui ait Baſilius Tuū eſt de pulmētarijs regis cogitare non dogmata diuina decoq̇re. Qui mox confu ſus tacuit. dicit imꝑator baſilio. Uade ⁊ iu dica int̓ eos ſꝫ nō ẜm īmoderatū amorē ppl̓ Abiēs ergo dixit corā catholicis ⁊ arrianis vt fores eccīe clauderent̉ ⁊ vtriuſqꝫ ꝑtis ſigi lo munirent̉. ⁊ ad qͦꝝ orōes aꝑirent̉ ſua eſſet Qd̓ cū oībꝰ placuiſſꝫ. orātibꝰ arrianis tribꝰ diebꝰ ⁊ noctibꝰ ⁊ veniētibꝰ ad fores eccl̓e nō ſunt aꝑte Tūc baſiliꝰ ꝓceſſiōe ordinata veīt ad eccl̓iam ⁊ facta orōe leui ictu baculo pa ſtorali fores tetigit dicēs. Tollite portas g cipes vrās ⁊ eleua. por. e. er. ⁊cͣ. Et ꝯtinuo ſūt aꝑte ⁊ intrātes deo grās reddiderūt. Et red dita eſt eccl̓ia catholicis Fecit aūt imꝑator ꝑmitti multa baſilio. vt ī hiſtoria tripartita legit̉. ſi ſibi ꝯſentiret Et ille. Pueris iſta ꝯue niunt. Nā q̇ diuinis ſaginat̉ eloquiis. corrū pere de diuīs dogmatibꝰ. nec vnā ſillabam patiūt̉. Tūc imꝑatoridignatꝰ vt ibidem d̓r. cū de eiꝰ exilio ſnīam vellet ſcribere. pͥmꝰ. ſe cundꝰ. tertiꝰ calamꝰ fractꝰ eſt. Deīd̓ tremor magnꝰ eꝰ manū inuaſit. Un̄ indignatꝰ car tā fregit. B ¶ Uir q̇dā venerabilis no mine eradiꝰ filiā vnicā hēbat. quā ꝯſecrare dn̄o diſponebat. Sꝫ diabolꝰ hūani generis inimicꝰ hͦ aduertēs vnū d̓ ẜuis p̄dicti eradi in amorē puelle pl̓imū inflāmauit. Ueꝝ cū īpoſſibile cerneret vt ip̄e q̇ ẜuꝰ erat ī amplex us tā nobil̓ puelle accedere poſſꝫ ad vnū de maleficis acceſſit. ꝓmittēs ei multā pecunie qͣntitatē. ſi ad hͦ eum iuuare vellet. Cui dixit maleficꝰ. Ego hoc agere nō poſſum. ſꝫ ſi viſ mittā te ad dn̄ꝫ meū diabolū. ⁊ ſi feceriſs que ip̄e tibi dixerit tuū deſideriū obtinebis Et di xit iuuenis. Quecūqꝫ dixerit mihi faciā. Il le ergo maleficꝰ epl̓am ad diabolū fec̄. ⁊ ea ꝑ dictū iuuenē in hͨ v̓ba trāſmiſit. Quoniā qͣ dēmi dn̄e oꝑtet me feſtināter ⁊ ſolicite q̇ſqꝫ a xp̄ianoꝝ religiōe abſtrahere ⁊ tue adduce re voluntati. vt ꝑs tua qͦtidie multiplicetur miſi tibi hūc iuuenē cupiditate in talē puel lam exarſum. ⁊ poſtulo vt ſuū deſideriū aſ ſequat̉. vt ⁊ ī iſto glorier ⁊ alios tibi d̓ cetero valeā aggregare. Et dās ei epl̓am dixit Ua de ⁊ tali hora noctis ſta ſupra monumētuꝫ gētilis. ⁊ ibidē demones acclama. ⁊ hāc car tā in aere exalta ⁊ ſtatī aderunt tibi. Qui va dens demōēs īuocabat ⁊ cartā ꝑ aere eijcie bat. Et ecce adeſt p̓nceps tenebraꝝ vallatuſ ml̓titudine demoniorū. Qui cū epl̓am ple giſſet. ait ad iuuenē. Credis ī me vt tuā com pleā volūtatē. Qui ait. Credo dn̄e. Cui dia bolꝰ. Et abnegas xp̄m tuū. Qui ait. Abne go. Dicit diabolꝰ. Perfidi eſtis vos xp̄iani qꝛ qn̄ quidē me opꝰ habetis ad me venitis. qn̄ aūt deſideriū veſtꝝ aſſecuti eſtis ſtatim me negatis ⁊ ad xp̄um veſtꝝ acceditis. Ille aūt qꝛ clemētiſſimꝰ eſt ſuſcipit vos. Sꝫ ſi viſ vt tuā cōpleā voluntatē. fac̄ mihi manu tua ſcpͥtū in qͣ ꝯfitearis te abrenūciare xp̄o tuo. ⁊ baptiſmati. ⁊ chriſtiane ꝓfeſſioni. et meus De ſancto Baſilio epiſco po ſis ſeruꝰ ⁊ mecū ī iudicio ꝯdēnādꝰ Qui ſta tim māu ꝓpria ſcpͥtū fec̄. qͣlit̓ xp̄o abrenūcia ret. ⁊ ſe ẜuituti diaboli māciparet. Cōtinuo igit̉ diabolꝰ accerſiuit ſpūs q̇ erāt ſuꝑ forni catōꝫ. iubēs eis vt ad p̄dictā puellā acced̓rēt ⁊ cor eius in amorem iuuenis inflamarent Qui accedētes coreiꝰ adeo accēderūt vt pu ella ſe ī terrā ꝓijceret. ⁊ ad prēm lamētabiliter exclamaret. Miſerere mihi pat̓ miẜere mi hi. qꝛ diretorq̇or ꝓpter amorē tal̓ puerinri. Miſerere viſceribꝰ tuis. ⁊ paternū amoreꝫ mihi on̄dē. ⁊ puero quē amo ⁊ ꝓ quo cruci or me ꝯiuge. Sin āt pꝰ modicū me moritu rā videbis ⁊ ꝓ me īdie iudicij rōem reddes. Pat̓ āt eiulans dicebat. Heu me miſerum Quid ꝯtigit miſere filie mee. Quis meum theſauꝝ furatꝰ eſt. Quis dulce lumē ocl̓oꝝ extinxit. Ego te volebā celeſti ſpōſo ꝯiūgere ⁊ ꝑ te ſaluari putabā. ⁊ tu ī amorē laſciuie in ſaniſti. Sine filia vt ſic̄ diſpoſui te dn̄o ꝯiun gā. ne ducas ſenectutē meā cū dolore ad īfe ros. Illa āt clamabat dicēs. Pat̓ mi. aūt ci to deſideriū meū cōple aut morituram poſt modicū me videb̓. Cū igit̉ illa amariſſime fleret ⁊ qͣi inſaniret. pat̓ eiꝰ ī magͣ deſolatiōe poſitꝰ ⁊ amicoꝝ ꝯſilijs deceptꝰ. ſuā volūta tē ꝯpleuit. ⁊ eā puero ī vxorē dedit. ac vniuer ſam ſub̓aꝫ ſibi tribuit̉ dicēs. Uad̓ filia mea v̓e miſera. Cū ergo inſil̓ ꝑmanerēt. iuuenis ille eccl̓iam nō introibat. nec ſibi crucis ſigͣ culū faciebat nec d̓o ſe recōmēdabat. Un̄ d̓ hoc notatꝰ ē a nōnullis q̇ vxori ſue dixerūt. Scis qꝛ vir tuꝰ quē tibi elegiſti xp̄ianꝰ n̄ eſt. nec eccl̓iaꝫ īgredit̉. Qd̓ illa audies vehemē ter extimuit. ⁊ humo ſe ꝓſternēs vngulis ſe ip̄am diſcerpecepit ac pectꝰ ſuū ꝯtudere ⁊ di cere. Heu mihi miſere cur nata ſum. ⁊ nata ꝯtinuo rapta nō ſū. Cū ergo viro tuo q̇ au dierat retuliſſet. ⁊ ille neqͣqͣꝫ rē ſic eē aſſereret ſꝫ oīno falſū qḋ ip̄a audierat affirmaret. illa ait. Si vis vt credā tibi. ego ⁊ tu cras eccīaꝫ ingrediamur. Uidēs ille ꝙ latere non poſſꝫ narrauit ei totū ordinē geſte rei. Quod illa audiēs vehemēt̉ ingeniuit ⁊ ad beatū baſili um ꝓperauit. eiqꝫ oīa q̄ viro ſuo ⁊ ſibi cōti gerant enarrauit. Baſiliꝰ āt pueꝝ vocans ⁊ oīa ab eo audiens dixit ei. Uis fili reuerti ad dn̄m. Qui ait. Utiqꝫ dn̄e. ſꝫ nō valeo. qꝛ diabolo ſū ꝓfeſſus. ⁊ xp̄m abnegaui. ⁊ abne gatiōis mee ſcpͥtū feci. ⁊ diabolo ip̄um dedi Cui Baſiliꝰ. Nō ſit tibi cure. benignꝰ eſt eī dn̄s. ⁊ te penitētē ſuſcipiet. Et ꝯtinuo app̄hē dēs pueꝝ ſignū ſctē crucis ī eiꝰ frōte fecit. ⁊ p tres dies eū recluſit̉ Poſtea eū viſitauit ⁊ di xit. Quō habes fili. Qui ait. In magna ſū dn̄e defectiōe. nec ſuffero clamores eorum ⁊ terrores ſeu delapidatōes. Tenētes enī ma nuſcriptū cauſant̉ me dicētes. Tu veīſti ad nos ⁊ nos nō ad te. Et dixit ſanctus. Noli ti mere fili tantūmō credē. Et dās ei modicaꝫ eſcā. faciēſqꝫ ſignū crucis. iteꝝ eū recluſit ⁊ ꝓ eo orauit. Poſt aliqͦt dies iteꝝ eū viſitauit. ⁊ ait. Quo habes fili. Qui ait. Pat̓ a longe clamores eoꝝ ⁊ minas audio. ſꝫ eos non vi deo. Et dans ei iteꝝ eſcā. ⁊ ſigͣns ⁊ claudens hoſtiū abijt. ⁊ ꝓ eo orauit. ⁊ pꝰ aliqͦt dies re diēs dixit. Quō habes. Rn̄dit. Bn̄ habeo ſctē dei. vidi eī te ī viſu pugnātē ꝓme ⁊ dya bolū vincentē. Pꝰ hͦ eū educēs. oēm cleꝝ ⁊ religioſos ⁊ ppl̓m ꝯuocauit. ⁊ oēs ꝓ eo orare admonuit. tenēſqꝫ manū pueri ducebat eū ad eccl̓iaꝫ. Et ecce diabolꝰ cū ml̓titudine de monū ad eū veī. ⁊ īuiſibilit̓ app̄hēdēs pue rū conabat̉ eū raꝑe d̓ manu eiꝰ. Et cepit cla mare puer. Sctē d̓i adiuua me. Et tāta euꝫ īprobꝰ inſtātia aggreſſus ē. vt etiā ſanctū im pelleret trahēs pueꝝ. Qui ait ad eū Impro biſſime nō ſufficit tibi perditio tua niſi ⁊ dei mei tēptes plaſma. Diabolꝰ aūt dixit ad eū multis audiētibꝰ. Preiudicas mihi o baſi li. Tūc oēs clamauerunt kyriheleyſon. Di xitqꝫ ad eū baſiliꝰ. Increpet te dn̄s diabole. Qui ait. Preiudicas mihi o baſili. nō abij ego ad eum. ſed ip̄e venit ad me. abnegauit xp̄m ſuū. ⁊ ꝓfeſſus eſt mihi. ecce ſcriptū eiꝰ ī manu habeo. q̇ ait. Nō ceſſabimꝰ orare do nec ſcpͥtū reddas. Et orāte baſilio ⁊ tenenteī clū manꝰ. ecce carta ꝑ aerē delata ⁊ ab om nibꝰ viſa veīt. ⁊ īpoſita eſt in manꝰ Baſilij. Quā ille ſuſcipiēs dixit puero. Cognoſcis has lrās frater. Et ille. Etiā domine. manu mea ſcripte ſūt. Et frangēs baſiliꝰ ſcriptum De ſancto Baſilio epiſcopo ꝑduxit eū ad eccīaꝫ. ⁊ dignū eū fecit ſctō my ſterio. ⁊ bn̄ inſtruēs ⁊ regl̓am ſibi dās reddi dit mulieri. C ¶ Mulier q̄dā pctā ml̓ta hn̄s. ⁊ ea in carta ꝯſcribēs in fine qd̓dā gͣui us ꝯſcripſit. ⁊ ſcpͥtū ip̄m btō baſilio tradidit. rogās vt ꝓ ea oraret. ⁊ ſuis or̄onibꝰ pctā ip̄a deleret. Qui cū oraſſet ⁊ mulier cartā aperū iſſet. oīa pctā p̄ter iſtud grauiꝰ deleta īuenit. Que ait ad baſiliū. Miſerere mei ẜue dei ⁊ ꝓhoc mihi īdulgētiā impetra ſic̄ ꝓ alijs īpe traſti. Qui ait ad illā. Recede a me mulier. qꝛ hō pctōr ego ſum indigēs indulgētia ſic̄ ⁊ tu. Cū aūt illa inſtaret dixit ei Uad̓ ad ſā ctū viꝝ effrē. ⁊ ille q̇ poſtulas tibi pot̓it impe trare. Que cū abijſſꝫ ad ſanctū viꝝ effrem ⁊ cur ad eū a ſctō baſilio miſſa ſit intimaſſꝫ il le ait. Recede qꝛ hō pctōr ego ſum. Sꝫ redi filia ad baſiliū. ⁊ q̄ tibi ꝓ ceteris veniā impe trauit. ꝓ iſto qꝫ īpetrare valebit. feſtina cito vt eū viuū īuenias. Que cū ī ciuitatē veniſ ſet. ecce baſiliꝰ ad tumulū ferebat̉ Illa āt pꝰ eū clamare cepit ⁊ dicere Uid̓at d̓s ⁊ iudicꝫ int̓ me ⁊ te qꝛ valēs placare deū ꝓ me ad ali um trāſmiſiſti me. Tūc ꝓiecit cartā ſuꝑfere trū. Et pꝰ modicū illā recipiēs ⁊ aꝑiēs illud pctūm penitꝰ deletū īuenit. Sicqꝫ ip̄a ⁊ oēs q̇ aderāt d̓o īmēſas grās reddiderūt ¶ D An̄qͣꝫ āt vir dei migrarꝫ a corꝑe. poſitꝰ ī in firmitate qͣ ⁊ mortuꝰ ē q̄ndā iudeū noīe Io ſeph medicinali arte vald̓ ꝑituꝫ quē vir dei ml̓tū diligebat eo ꝙ ſe illū ad fidē ꝯuerſurū p̄uidebat ad ſe qͣi eiꝰ oꝑa indigerꝫ vocauit. Ille v̓o eiꝰ pulſū tā gēs. ⁊ ex tactu mortē ī ia nuis eē cognoſcēs. dixit familie. Que ad ſe pulturā neceſſaria ſūt p̄ꝑate. qꝛ ꝯtinuo mo riet̉. Qd̓ baſiliꝰ audiēs dixit ei Neſcis q̇d di cis. Cui ioſeph. Crede dn̄e. qꝛ ſol cū ſole oc cidet hodīe.i. tu cuꝫ ſole occides hodie. Cui dixit baſiliꝰ. Quid dicis ſi n̄ moriar hodie. Cui ioſeph. Nō eſt poſſibile dn̄e. Et baſiliꝰ Et ſi in craſtinū vſqꝫ ad horā ſextā ſuꝑuixe ro. qͥd facies. Et ioſeph ait. Si vſqꝫ ad illa ſuꝑuixeris horā vtiqꝫ ego moriar. Et baſili us. Etiā moriaris pctō. viuas aūt xp̄o. Et il le. Scio q̇d dicis. ⁊ ſi vſqꝫ ad illā horā ſuꝑui xeris faciā qd̓ hortaris. Tūc. b. baſiliꝰ lꝫ ẜm naturā ilico moriturꝰ eſſꝫ. a dn̄o tn̄ mortis ī ducias īpetrauit. ⁊ vſqꝫ ī craſtinū ī horā no nam vixit. Qd̓ ioſeph vidēs ⁊ ſtupēs ī xp̄m credidit. Gaſiliꝰ āt v̓tute aī imbecillitatē cor poris ſuꝑans. de cubiculo ſuo ſurrexit ⁊ ec cleſiā ingrediēs eū ſuis ꝓprijs māibꝰ baptiſa uit. Poſtea v̓o ad lectulū ſuū redijt. Et ſta tim d̓o aīam felicit̓ reddidit. Floruit circa annos dn̄i. ccclxx XXVII A ¶ De ſancto Iohē elemoſynario. Ohannes elemo ſinariꝰ patriarcha alexādrinꝰ. qͣdā nocte ī orōe p̄ſiſtēs. vidit qͣndā pu ellā pulcerrimā ſibi aſſiſtētē ⁊ coronā oliua rū in capite baiulātē. Quā ille vidēs nimiū ſtupefactꝰ q̄ eſſꝫ inq̇ſiuit Et illa. Ego ſū miſe ricordia q̄ filiū d̓i d̓ celo adduxi. Me ſpōſā accipe. ⁊ bn̄ tibi erit. Intelligēs ergo ꝑ oliuā miſcd̓iam deſigͣri. ab illa die factꝰ eſt ſic miſe ricors vt eleymor.i. elemoſynariꝰ vocaretur Pauꝑes aūt ſꝑ ſuos dn̄os appellabat. Et ī de hoſpitalarij hn̄t etiā vt pauꝑes dn̄os ſu os vocēt. Omēs igit̉ ſuos famulos ꝯuoca uit. eiſqꝫ dixit. Eūtes ꝑ totā ciuitatē ꝯſcribite mihi vſqꝫ ad vnū omēs dn̄os meos. Illis v̓o non intelligētibus dixit. Quos vos ege nos ⁊ mēdicos vocatis iſtos ego dominoſ ⁊ auxiliatores p̄dico. Iſti enī nobis v̓e auxi liari ⁊ celeſte regnū donare poterūt. Uolēs homines ad elemoſynam inuitare narrare ꝯſueuit ꝙ pauꝑibꝰ ſemel ſe ad ſolē calefaciē tibus. ceperūt inuicē d̓ elemoſynatoribꝰ con ferre ⁊ bonos collaudare ⁊ malos vituꝑa re. Erat aūt q̇dam telonariꝰ noīe Petrꝰ. di ues valde ⁊ p̄potēs. ſꝫ nimis pauꝑibꝰ immi ſericors. qꝛ ad domū ſuā accedētes cū indi gnatione nimia repellebat. Cū ergo nullus illoꝝ inuētꝰ fuiſſꝫ q̇ in domo ſua elemoſinā recepiſſꝫ. vnꝰ illorū dixit. Quid vultis mihi dare ſi ego hodie ab eo elemoſynā accipiaꝫ Et faciētibꝰ cū eo pactū ad domū eiꝰ venit. ⁊ elemoſynam poſtulauit. At ille domum reuertēs. ⁊ pauꝑem p̄ foribus videns. cum mancipium eius panes ſiliginis in domuꝫ e 4 De ſancto Io deferret. ille lapidē nō inueniēs. panē ſiligīs arripuit. ⁊ cū furore ind̓ eū ꝑcuſſit. Quē ꝓti nꝰ arripiēs pauꝑ ad ſocios redijt ⁊ ꝙ d̓ ma nū eiꝰ elemoſynam accepit indicauit Poſt duos dies infirmatꝰ ad mortē. vidit ſe an̄ iu dicium ſtare. ⁊ mauros q̇ſdam ſuꝑ ſtaterā eius mala appēdere. Ex altera aūt parte ſta tere q̇dam dealbati triſtes ſtabāt eo ꝙ nihil qd̓ ibi apponerēt inuenire valebāt Tuc vnꝰ eoꝝ dixit. Uere nihil habemꝰ niſi vnū panē ſiliginis. quē an̄ duos dies xp̄o d̓dit coactꝰ. Que dū ſuꝑ ſtaterā poneret. eqͣlitas vt ſibi videbat̉ facta eſt. Bixerūtqꝫ ei. Adauge ad ſiliginē hanc. alioqͥn te mauri apprehēdent. Euigilās aūt ⁊ lberatꝰ dicebat. Pape. Si vna ſiligo quā ꝑ furorē iactaui ita ꝓfuit. qͥn to magis oīa ſua indigētibꝰ elargiri Qua dam igit̉ die cū optimis veſtibꝰ īdutꝰ ꝑ viaꝫ ꝑgerꝫ. q̇dam naufragꝰ ab eo veſtimētū ali qd̓ poſtulabat. Cōtinuo ille p̄cioſo veſtimē to ſe expoliauit. ⁊ illi d̓dit. Qd̓ ille accipiens ſtatim vedidit. Cū aūt telonariꝰ redirꝫ ⁊ ve ſtimētū ſuſpēſum viderꝫ. contriſtatꝰ ē vald̓. ad̓o vt nec cibū ſumere vellꝫ dicēs. Quont am nō fui dignꝰ vt mei memoriā bret egenꝰ Et ecce duꝫ dormirꝫ. vidit qͣndam ſuꝑ ſoleꝫ fulgētē. ⁊ ſuꝑ caput crucē ferētē. ⁊ habētē in dutū veſtimētū qḋ d̓derat egeno. ⁊ dicētē ſi bi. Quid ploras Petre. Qui cū cauſaꝫ ſue triſticie ſibi dixiſſꝫ. ille ait Cognoſcis hͦ. Et il le. Etiā domine. Et dominꝰ ad eū. Illo ego veſtior ex qͣ mihi d̓diſti. ⁊ gratias ago bone volūtati tue. quiam frigore affligebar ⁊ co operuiſti me. In ſe ergo reuerſus. cepit ege nos btīficare ac dicere. Viuit dn̄s. nō mori ar donͤ fiam vnus ex eis. Dans ergo pau ꝑibꝰ q̄ hēbat. ⁊ accerſito notario ſuo dixit ei Secretū volo tibi cōmittere. qd̓ ſi ꝓpalaue ris aūt ſi menon audieris barbaris vēdaꝫ te. Danſqꝫ ei decē libras auri dixit ei. Uad̓ in ſanctā ciuitatē ⁊ merces tibi eme. ⁊ me ali cui xp̄iano vēde. ⁊ pauꝑibus p̄cium tribue Illo aūt recuſante dixit ei. Si me nō audie ris ego barbaris vēdam te. Ducēs ergo eū vt dixerat cuidam argētario veſtibus ſordi dis īdutum tanqͣꝫ ẜuum ſuū vedidit ⁊ trigi ta nummiſmata ind̓ accipiēs pauꝑibꝰ ero gauit. Petrꝰ ergo omīa officia vilia facie bat. ita ꝙ ab omībꝰ contēnebat̉. ⁊ ab alijs ẜ uis frequēt̓ ꝑcuttebatur. ⁊ etiam iam amēs appellabatur. Dn̄s autē frequēt̓ ſibi appare bat. ⁊ veſtimēta ⁊ nūmiſmata oſtēdēs. ip̄m ꝯſolabat̉. Ueꝝ īꝑatore ⁊ vniuerẜ d̓ amiſſio ne tātī viri dolētibꝰ. q̇dam vicini eꝰ conſtan tinopolim ad viſutādū loca ſancta venerūt. ⁊ a dn̄o ip̄ius iuitati. cum pranderēt ſibi ad īuicē ī aure dixerūt Quā ſil̓is ē puer iſte do mino Petro tolenario. Et curioſe reſpiciē tibus vnꝰ dixit. Uere dn̄s Petrus ē. Sur gam ⁊ tenebo eū. Quod ille aduertēs latēt̓ fugit. Erat aūt hoſtiariꝰ ſurdus ⁊ mutuſ. q̄ ꝑ ſignū hoſtiū aꝑiebat. Cui petrꝰ vt ſibi ap ret nō ſignis ſꝫ v̓bis īꝑauit Et ille continuo audiēs. ⁊ loq̄lam recipiēs. ſibiqꝫ rn̄dens ei aperuit. ⁊ domū ī grediēs cūctis d̓ eiꝰ loq̄la mirātibꝰ dixit. Ille q̇ coq̇nam faciebat exijt ⁊ fugit. ſꝫ videte ne d̓i ſit ẜuus. Cū enī mihi dixit. tibi dico aꝑi mox ex ore eꝰ flamma ex ijt que linguam ⁊ aures meas tetigit. ⁊ con tinuo auditū ⁊ loq̄lam recepi. Et exilientes vniuerſi ⁊ concurrētes poſt eum ip̄m āpliꝰ inuenire nō potuerūt. Tūc omēs d̓ domo illa pn̄iam egerūt eo ꝙ talem vꝝꝝ ſic vilit tra B ¶ Monachus q̇dam Ui ctauerūt. talis nomīe volēs ſanctū Iohannē tempta re. ſi poſſꝫ ſibi v̓bis ꝑſuaderi. ⁊ ad ſcandaluꝫ facile inclinari. Ingrediēs ergo ciuitatē. oēſ publicas meretrices ꝯſcripſit. Intrabat er go ad illas ꝑ ordinem dicēs cuilibet. Dona mihi nocte iſtam ⁊ noli fornicari. Ipſe aūt domū eiꝰ intrans in angulo flexis genibus tota nocte in oratione ſtabat. ⁊ ꝓ illa orabat ⁊ poſtea mane exibat p̄cipiēs cuilibet ne ali cui reuelaret. Una aūt vitam eiꝰ manifeſta uit. Que ſtatim orante ſene a demone vexa ri cepit. Cui omēs dicebant. Beddidit tibi deus quod merebaris. quiam mentita es. Ut fornicetur enim ingredit̉ peſſimus iſte. ⁊ non ꝓpter aliud. Ueſpere autē facto dice bat p̄dictus Uitalis cuncuis audientibus. Uolo ire. quia talis domina expectat me. Multis v̓o illum criminantibꝰ reſpōd̓ba: hāne elemoſinario Nunquid ego non habeo corpus vt omēs aui monachis ſolū iratꝰ eſt deꝰ. v̓e ⁊ ip̄i ho mines ſunt vt ceteri. Dicebant aūt quidam Accipe tibi mulierē vnā abba. ⁊ muta hītuꝫ vt nō ſcādaliſes alios. Ille aūt fingēs ſe ira tu dicebat. Uere non audiam vos. ite a me. Qui vult ſcandalizari ſcandalizet̉. ⁊ collidꝫ frontē in parietē Nūq̇d iudices ꝯſtituti eſtiſ ſuꝑ mea deo. Ite ⁊ de vobis curam habete vos ꝓ me nō reddetis rōnē. Hec aūt cū cla more dicebat Cūqꝫ ad beatū Ioh̓em queri moniā deferret̉. cor eiꝰ deꝰ indurauit ne his fidē adhiberet Dep̄cabat̉ aūt deum vt poſt mortē ſuā opꝰ ſuū alicui reuelaret. vt nō im putaret̉ in pctūm his q̇ de eo ſcandalizabāt̉ Multas igit̉ de p̄dictis ml̓ieribꝰ ad ꝯuerſi ſionē ꝑduxit. ⁊ in monaſterio pl̓imas collo cauit. Quodā mane dū ab vna illarū egre deret̉ obuiauit ei q̇dam ingrediēs ad forni candū cuꝫ ea danſqꝫ ei alapā dixit. Uſqꝫ q̄ peſſime nō emēdas te ab his tuis immudi cijs. Et ille. Crede mihi accipies a me talem alapā vt tota alexandria cōgregetur Et ecce poſtmodū diabolꝰ ī ſpecie mauri ſibi alapā dedit dicēs. Hec eſt alapa quam mittit tibi abbas vitalis. Et ſtatim a demone vexatur ita ꝙ ad voces eiꝰ oēs currebant. Sꝫ tn̄ pe nitens ꝑeiꝰ orōem liberatꝰ eſt. Uir autē dei morti appropinqͣns hāc ſcpͥturā reliq̇t. No lite an̄ tꝑs iudicare. Mulieribꝰ aūt ꝯfitenti bus qͣ faciebat. omēs glorificabant deum. ⁊ p̄cipue btūs Iohānes dicēs. Quoniā ala pā quā ille accepit accepiſſem ⁊ ego ¶ Qui dam pauꝑ ī habitu ꝑegrini ad ioh̓em veīt. ⁊ ab eo elemoſinā poſtulauit. At ille voca to diſpēſatore dixit. Da ei ſex nummiſmata Que ille accipiēs ⁊ abiēs. habitū mutauit. ⁊ iteꝝ ad patriarchā rediens ab eo elemoſy nam poſtulauit. Ille aūt diſpēſatore voca to dixit. Da ei ſex aureos. Quos cū ſibi de diſſet ⁊ ille abijſſꝫ. dixit ei diſpēſator Per ora tiōes tuas pater iſte idem hodie mutato he bitu bis accepit. Beatꝰ aūt Ioh̓es quaſi hͦ ſe neſcire diſſimulauit Iterum ille tertio ha bitum mutans ad beatū Iohannem venit ⁊ elemoſynam poſtulauit. tunc diſpenſator beatum Iohannem tetigit innuēs ꝙ ille eēt Cuibeatus Iohannes reſpondit. Uade ⁊ da ei duodeciꝫ nūmiſmita ne forte ſit domi nus meus Ih̓s xp̄s qui temptare me velit. vtrū poterit hic plus accipere qͣꝫ ego dare ¶ Quadam die cū Patricius quandam pecunia eccleſie in mercatōibꝰ ponere vellꝫ ⁊ patriarcha nullatenus conſentiret. ſꝫ pau peribus eam diſpenſare vellet. ambo pluri mū contēdentes irati ab inuicē receſſerunt. Adueniente hora. xj. mandat patriarcha ꝑ archipreſbyteꝝ patricio dicens. Domīe ſol ad occaſum eſt. Quod ille audiens. lachry mis infuſus ad eū venit ⁊ veniam poſtula lauit. D ¶ Qū q̇dam ſuꝰ nepos a q̇dam tabernario graue iniuriaꝫ audiuiſſet ⁊ ex h̓ patriarche lamentabilit̓ cōquerēs nullate nus conſolari poſſet. patriarcha reſpondit Et quo eſt auſus tibi aliqͥs contradicere. ⁊ os ſuū contra te aꝑire Crede fili mee parui tati. quoniā faciā in eo hodie talē rem. vt to ta alexandria miret̉. Qd̓ audiens ille cōſo latiōem recepit. putans qꝛ eū faceret graui ter verberari. Uidēs Ioh̓es ꝙ ꝯſolatiōem recepiſſet. pectꝰ eiꝰ oſculatꝰ eſt dicens. Fili ſi vere nepoſ mee humilitatis exiſtis p̄para te ⁊ flagellari ⁊ ꝯuicia pati ab oībꝰ. Uera eim cognato nō ex carne ⁊ ſanguine ſed exv̓tute mētis agnoſcit̉. Cōfeſtim igit̉ ꝓ illo homīe miſit ⁊ ab omni pēſione ⁊ tributo libeꝝ eum fecit. Et oēs audiētes mirati ſunt. Et intelle xerūt hͦ eſſe qḋ dixerat. faciā in eo talē rem vt tota alexandria miret̉ Audies patriarcha ꝯſuetudinē eſſe ꝙ mox vt imꝑator coronat: eſt. cōfeſtim monumentoꝝ edificatores ſu munt quattuor vl̓ qͥnqꝫ minutias marmo rum puſillas diuerſi coloris. ⁊ ingrediētes ad imꝑatore dicūt. De qͣli marmore vel me tallo iubet imꝑiū tuū ſibi fieri monumentū Imitatꝰ hͦ. monumētū ſibi fieri p̄cepit. ſꝫ tn̄ vſqꝫ ad obitū ſuuꝫ illud imꝑfectu manere fecit. Ordinauitqꝫ aliqͦs q̇ ad eū cum in cele bri feſtiuitate cū clero cōſiſteret accederēt ſi biqꝫ dicerent. Dn̄e monumentū tuū imꝑfe ctum eſt precipe vt conſummet̉. eo ꝙ neſcis qua hora fur veniāt. E ¶ Diues q̇dam De ſancto Iohāne elemoſinario cū vidiſſet beatuꝫ ioh̓em in ſtratu ſuo viles pānos hrē eo ꝙ ceteros pauꝑibꝰ erogaſſet. qḋdā vald̓ p̄cioſū coopimētū emit ⁊ btō io hāni tradidit. Qui cū iſtd̓ nocte ſuꝑ ſe hrēt. tota nocte dormire nō potuit. cogitas ꝙ tre centi dn̄i ſui de tāto p̄cio cooꝑiri poſſēt To ta inſuꝑ nocte lamētabat̉ ⁊ dicebat. Quāt incenati. qͣnti in foro pluuijs madefacti. qͣn ti p̄ frigore dētibꝰ ſtridētes hodie dormierūt Tu v̓o gͣndes piſces d̓uorās. ⁊ in thalamo req̇eſcēs cū oībꝰ malis tuis. inſuꝑ te coopto rio. xxxvj. nūmiſmatū calefacis. Humil̓ io hānes alia vice hͦ nō veſtiet̉. Statimqꝫ fctō mane illd̓ vēdi fec̄. ⁊ p̄ciū pauꝑibꝰ erogauit. Qd̓ audiēs ille diueſ cooꝑtoriū ſcd̓o emit ⁊ bto Iohāni tradidit. ⁊ rogās vt ip̄m de cēte ro non vēderet. ſꝫ ſuꝑ ſeip̄um teneret. At ille iſtud accipiēs iuſſit iteꝝ vēdi ⁊ dn̄is ſuis p̄ci um erogari. Qd̓ ille diues audiēſ. iteꝝ abijt ⁊ ip̄m redemit ac biō Iohāni detulit eiqꝫ gͣ tulabūdus dixit. videbimꝰ quis d̓ficiet. aut tu vendēdo aut ego redimēdo. Et ſic ſuaut ter qͣſi diuitē vindemiabat dicēs ꝙ poſſit ali q̇s intētiōe dandi pauꝑibus diuites talit̓ ex poliare nec peccat Duo eī lucrat̉ taliſ. Unū qꝛ aimas illoꝝ ſaluat. Alteꝝ qniā ip̄e ex hoc mercedē nō modicā accipiet. ¶ Uolēs be atus Iohānes hoīes ad elemoſynā ꝓuoca re. narrare ꝯſueuit de ſancto Serapione ꝙ cū amictū ſuū pauꝑi tribuiſſet ⁊ alteri obui ans q̇ frigꝰ patiebat tunicā ſil̓r tribuiſſet. et euangeliuꝫ tenēs nūdꝰ ſederet. interrogauit eū quidā dicēs. Abba qͦs te expoliauit. Et d̓ monſtrans euāgeliū dixit. Ille me expolia uit. Alias aūt aliū paupere vidēs euangeli um ip̄m vēdidit ⁊ pauꝑi p̄ciū dedit Qui cū interrogaret̉ vbi ip̄m euangeliū hrēt. reſpō dit. Euangeliū p̄cipit dicēs. Uade ⁊ vende omnia q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ. Seip̄m ergo habebā ⁊ ſe ip̄m vēdidi ⁊ tradidi vt manda bat. F ¶ Cū cuidā elemoſynā petēti da ri p̄cepiſſet beatꝰ Iohānes qͥnqꝫ nūmos. in dignatꝰ ille ꝙ maiorē ſibi elemoſynā non fe ciſſet. continuo ad contumelias ip̄iꝰ ꝓrupit ac in eiꝰ faciē conuiciari cepit Qd̓ eiꝰ famu li audiētes in eū voluerūt irruere. ac ip̄m gͣ uiter cedere. Qd̓btūs Iohannes oīno ꝓhi buit dicēs Sinite frēs ſinite vt mihi male di cat. Ecce enim habeo ſexaginta annos blaſ phemās ꝑ oꝑa mea xp̄ꝫ ⁊ vnū ꝯuīciū n̄ por tabo ab iſto. Iuſſitqꝫ ſacculū afferri ⁊ corā ip̄o apponi vt inde tolleret qͣntū vellet ¶ Cū populꝰ lecto euangelio eccl̓iam exiret. ⁊ fo ris ocioſis verbis vacaret. qͣdam vice poſt euangeliū patriarcha cū eis exijt ⁊ in medio eoꝝ ſedere cepit. Omnibꝰ v̓o d̓ hoc miran tibus dixit ad eos. Filij vbi oues ibi paſtor. Aut igit̉ intrate ⁊ ego vobiſcū intrabo. aut manete hic ⁊ ego parit̓ manebo. Sel̓ igit̉ et bis hoc fecit. ⁊ ſic populū ſtare in eccl̓ia eru diuit. ¶ Cū q̇dam iuuenis ſanctimonialē qͣndam rapuiſſet. ⁊ clerici talē iuuenē coraꝫ bio Iohāne exprobrarēt. ⁊ ip̄m excōicāduꝫ eſſe dicerēt. vtputa q̇ duas aīmas ꝑdiderat. ſcꝫ ſuā ⁊ illiꝰ. ꝯpeſcuit eos btūs Ioh̓es dicēſ Nō ſic filij nō ſic. On̄do vob̓ qꝛ ⁊ vos duo pctā cōmittitis. Primo qꝛ ꝯtra p̄ceptū dn̄i facitis q̇ ait. Nolite iudicare vt nō iudicemi Scd̓o qꝛ neſcitis pro certo ſi vſqꝫ hodie pec cet ⁊ ſe nō peniteāt ¶ Frequēt̓ aūt exiſtente btō Iohāne in orōne ⁊ ī extaſi mētis poſito talibꝰ v̓bis cū d̓o diſputare auditꝰ ē. Sic ſic bone Ih̓u ego diſpergēdo e tu miniſtrādo videamꝰ qͥs vincat. G ¶ Cū febre corre ptꝰ ſe morti appropinqͣre cernerꝫ dixit. Gra tias tibi ago deꝰ. quiam exaudiſti miſeriaꝫ meā rogantē bonitatē tuā ne inueniret̉ mo riēti mihi niſi vnū tremiſſe. Hoc igit̉ pauꝑi bus dari iubeo. ¶ Poſitū eſt igit̉ venera bile corpꝰ eiꝰ in ſepulcro vbi corꝑa duoruꝫ ep̄oꝝ fuerāt tumulata. Et corꝑa illa mirabi liter ſctō Iohāni ceſſerunt. ⁊ locū mediū va cuū dimiſerūt. ¶ An̄ aūt paucos dies qͣꝫ moreret̉. cū q̄dam mulier qḋdā flagicioſiſſi mū pctūm cōmiſiſſꝫ. ⁊ nulli vnqꝫ ꝯfiteri au deret. dixit ei ſctūs Iohānes vt ſaltē illd̓ ſcri beret eo ꝙ ſcribere ſciebat. ⁊ ſigillatū ei offer ret. ⁊ ip̄e pro ea orarꝫ. Cui illa aſſenſit. ⁊ pec catū ſcribēs diligēter ſigillauit ⁊ btō Iohan ni tradidit. Sꝫ poſt paucos dies beatꝰ Io hānes infirmatꝰ in dn̄o q̇euit. Illa vt audi nit illū defunctū. ſe vituꝑatam ⁊ confuſam De conuerſione ſancti pauli putauit. credēs ꝙ ſcpͥtū alicui cōmiſiſſꝫ ⁊ ad manꝰ alteriꝰ deueniſſet. Ad tumulū igit̉ ſctī ioh̓is acceſſit. ⁊ ibi vberrime flēs clamabat dicēs. Heu heu putās ꝯfuſionē vitare. cōfu ſio oībꝰ facta ſum. Cūqꝫ amariſſime flerꝫ ⁊ beatū ioh̓eꝫ rogaret vt ſibi on̄deret vbi nam ſcpͥtū ſuū dimiſiſſet. ecce beatꝰ ioh̓es in habi tu pontificali de tumulo ꝓceſſit. duobꝰ ep̄is q̇ ſecū q̇eſcebāt hīc ⁊ inde vallatꝰ. dixitqꝫ mu lieri. Cur nos tātū infeſtas. ⁊ me ⁊ ſcōs iſtoſ q̇ mecū ſunt q̇eſcere non ꝑmittis. Ecce ſtole lacrimis tuis oēs madefacte ſunt Porrexit qꝫ ſibi ſcp̓tū ſuū ſigillatū vt pͥus fuerat dicēſ ei. Uide ſigillū hͦ ⁊ api ſcriptū tuū ⁊ lege. qd̓ illa aperiens pctūm ſuū oīno deletū inuenit Et ibi taliter ſcriptū repperit. Propt̓ ioh̓eꝫ ſeruū meū deletū eſt peccatū tuū. Sicqꝫ illa immēſas deo grās retulit. Et beatꝰ Ioh̓es cū alijs duobꝰ ep̄is in monumentum redijt Claruit circa annū dn̄i ſexingenteſimū qͥn tum tꝑe foce imꝑatoris. XXVIII A ¶ De cōuerſiōe ſctī Pauli. Onuerſio ſancti pauli apl̓i facta eſt eodeꝫ anno qͦ xp̄s paſſus ē. ⁊ ſtephanꝰ lapida tus. āno nō naturali ſꝫ emergēti. Nā chriſtꝰ viij. kal̓. apͥlis paſſus eſt. Stephanꝰ eodem anno. iij. die auguſti lapidatꝰ ē. Paulꝰ v̓o viij. kal̓ februarij ꝯuerſus eſt. ¶ Quare āt eiꝰ ꝯuerſio potiꝰ qͣꝫ alioꝝ ſctōꝝ celebrat̉. tri plex rō ſolet aſſignari. Primo ꝓpt̓ exemplū vt nullus qͣntūcūqꝫ peccator deſperet de ve nia qn̄ tantū in culpa talē poſtmodū cōſpi cit fuiſſe in gratia. Scd̓o ꝓpter gaudiū. Si cut enī eccīa magnā triſticiā habuit in eiꝰ ꝑ ſecutione. ita maximā leticiā habuit in eius ꝯuerſione. Tertio ꝓpter miraculum qḋ ſcꝫ dn̄s in eo on̄dit dū de ſeuiſſimo ꝑſecutore fe cit fideliſſimū p̄dicatorē. Eius enī cōuerſio fuit miraculoſa rōne efficiētis diſponētis ⁊t patiētis. Rōne efficiētis.i. xp̄i q̇ eum ꝯuertit Ibi enī pͥmo on̄dit ſuā mirabilē potētiā ī hͦ ꝙ ei dixit. Duꝝ eſt tibi ꝯtra ſtimulū calcitra Un̄ ꝯtinuo immutatꝰ rn̄dit. Dn̄e quid me vis facere. Augꝰ ſuꝑ hͦ v̓bo. Occiſus agnꝰ a lupis. fecit agnos de lupiſ. Itē parat ſe ad obediendū q̇ pͥus ſeuiebat ad ꝑſequendum Scd̓o ibi on̄dit eiꝰ mirabilē ſapīam. Miꝰ rabilis enī ſapīa fuit in hoc qꝛ ip̄m a tumo re ſuꝑbie deiecit. offerēdo infima hūilitatis nō ſublimia maieſtatis. Ego inq̇t ſum Ih̓ſ nazarenꝰ quē tu ꝑſeque. ⁊cͣ. gloſa. Nō deuꝫ vel dei filiuꝫ ſe vocat. ſed huilitatis inq̇t mee ſuſcipe infima ⁊ ſuꝑbie tue ſquamas depo ne. Tertio ibi on̄dit ſuā mirabilē clemētiam qd̓ notat̉ in hͦ ꝙ ip̄m exiſtētē ī actu ⁊ volūta te ꝑſeq̄ndi ꝯuertit. Licet eī hrēt deformē af fectū qꝛ ſpirās minaꝝ ⁊ cedis. ꝑuerſuꝫ cona tum qꝛ acceſſit ad p̓ncipes ⁊cͣ. qͣi ſe ingerens pnicioſum actū qꝛ ibat vt vinctos ꝑducerꝫ ī hierl̓m. ⁊ iō eiꝰ iter peſſimū erat. ip̄m tn̄ miſe ricordia diuīa ꝯuertit ¶ Scd̓o fuit miracu loſa rōe diſponētis.i. lucis q̄ ip̄m ad ꝯuerſi onē diſpoſuit. Ip̄a enī luxd̓r fuiſſe ſubita i menſa ⁊ celica. Et ſubito inq̇t circūfulſit euꝫ lux de celo. Paulꝰ enī tria vicia in ſe hēbat. Primū erat audacia. qd̓ notat̉ in hͦ ꝙ dicit̉ acceſſit ad pͥncipes ſacerdotū. glo. nō voca tus. ſꝫ ſpōte zelo ꝯcitāte eū. Scd̓m erat ſuꝑ bia. qd̓ notat̉ in hͦ ꝙ d̓r ſpirās minaꝝ ⁊cͣ. Ter tiū erat carnal̓ intelligētia. quā ſcꝫ in lege ha bebat. Un̄ glo. ſuꝑ illud. Ego ſum Ih̓s ⁊cͣ. Ego deꝰ celeſtis loqꝛ. quē mortuū putas ſe ſu iudaico. Ip̄a igit̉ lux diuīa fuit ſubita vt audacē terreret. fuit immēſa vt ſublimem ⁊ ſuꝑbū in ima humilitatis ꝓſterneret. fuit ce lica vt carnalē eiꝰ intelligentiā in celeſtē mu taret. Uel poteſt dici ꝙ illud diſponēs fuit ī tribꝰ.ſ. in voce acclamāte. in luce fulgente. in v̓tute potente. ¶ Tertio fuit miraculoſa ra tione patiētis.i. ip̄iꝰ pauli in qͦ facta eſt ꝯuer ſio ip̄a. In eo enī hec tria miraculoſe exteriꝰ facta ſunt.ſ. ꝓſtratio. obcecatio. ⁊ triduana ieiunatio. Eſt enī ꝓſtratꝰ vt erigat̉ quantū ad dep̄ſſum affectū. Augꝰ. Proſtratus eſt paulꝰ vt cecaret̉. cecatus eſt vt mutaretur. mutatus eſt vt mitteret̉. miſſus eſt vt ꝓ veri tate pateret̉. Item Auguſtinꝰ. Eliſus eſt ſe nieijs ⁊ factꝰ eſt credeijs. eliſijs eſt lupꝰ ⁊ fa De ſancta Paula ctus eſt agnꝰ. eliſus ē ꝑſecutor ⁊ factꝰ eſt p̄di cator. eliſus ē filiꝰ ꝑditōis ⁊ factꝰ ē vas electi onis. eſt obcecatꝰ vt illuſtraret̉ qͣntū ad tene broſū intellectū. Un̄ ⁊ ī illo triduo q̇ manſit cecatꝰ d̓r ꝙ doctꝰ fuerit euāgeliū. Nō enī ac cepit illḋ ab hoīe neqꝫ ꝑ hoīeꝫ vt ip̄e teſtatur ſꝫ ꝑ reuelatōꝫ ih̓u xp̄i. Augꝰ. Pauluꝫ dico veꝝ athletā xp̄i. doctū ab illo vnctum de illo crucifixū cū illo. ⁊ gl̓ioſum ī illo. Eſt ī carne maceratꝰ. vt ip̄a caro diſponat̉ ad bōe oꝑa tiōis effectu optime ei deinceps corpꝰ eiꝰ ad oē opꝰ bonū diſpoſitū eſt. Nā eſurire ⁊ abuj dare ſciebat. ⁊ vbiqꝫ ī oībꝰ inſtitutꝰ erat ⁊ oī a aduerſa libent̓ ſufferebat. Ehryẜ. Tyrānoſ ac ppl̓os ſpirātes furore velut q̇ſdā eſſe culi ces eſtimabat. Mortē v̓o atqꝫ cruciatus et mille ſupplicia qͣſi ludū putabat eſſe pueroꝝ Hec amplectebat̉ libent ⁊ magis decoraba tur cathena vinctꝰ qͣꝫ dyademate coronat ac libentiꝰ recipiebat vulnera qͣꝫ alij mūera. Uel iſta tria dicunt̉ fuiſſe ī eo ꝯtria que fue runt ī pͥmo parēte. In ip̄o enī fuit ꝯtra deū erectio ⁊ e contra in paulo ad terrā ꝓſtratio In ip̄o ocl̓oꝝ apertio ⁊ ecōtra ī paulo ocu lorum obcecatio. In ip̄o fuit māducatio ci bi vetiti ⁊ e contra in paulo abſtinentia cibi liciti. ¶EI ¶ A ¶ De ſancta Paula Aula fuit nobiliſ ſima matrona romanoꝝ cuiꝰ vitā beatꝰ Hieronymꝰ cōpoſuit in hec v̓ba. Sꝫ cucta corꝑis mei mēbra verterēt̉ in linguas ⁊ oēs artꝰ humana voce reſonaret nihil di gnū ſctē ac venerabilis paule v̓tutibꝰ dicerē Nobilis genere. ſꝫ multo nobilior ſanctita te. potēs qͣndā diuitijs. ſꝫ nūc xp̄i pauꝑtate ī ſignior. Teſtor ⁊ ieſum ⁊ ſctōs angelos eiuſ ip̄mqꝫ ꝓpriū angelū. q̄ cuſtos fuit ⁊ comes admirabilis femine. me nihil in grām. nil di cere more laudatiū. ſꝫ qͦd dicturꝰ ſum ꝓ teſti monio minꝰ eiꝰ eſſe meritis. Uult lector bre uiter eius ſcire v̓tuteſ. oēs ſuos pauꝑes pau perior ip̄a dimiſit. Et ſicut int̓ multas gem mas p̄cioſiſſima gema micat. ⁊ ſicut iubar ſolis paruos igniculos ſtellarū obruit ⁊ ob ſcurat. ita cūctoꝝ v̓tutes ſua humilitate ſu perauitMinimaqꝫ fuit int̓ oēs vt oīm ma ior eſſet. Et qͣnto plꝰ ſe deijciebat tanto ma gis a xp̄o ſubleuabat̉. Latebat ⁊ n̄ latebat. Fugiēdo vanā gl̓am. gl̓am merebat̉. q̄ v̓tu tem qͣſi vmbra ſeq̇t̉. ⁊ appetitores ſuos deſe rens. appetit ꝯtēptores. Hec cū qͥnqꝫ liberoſ edidiſſet. bleſillā ſuꝑ cuiꝰ mortē eā rome ꝯſo latꝰ ſum. Paulina q̄ ſanctū ⁊ admirabileꝫ viꝝ pamachiū ⁊ ꝓpoſiti ⁊ reꝝ ſuaꝝ reliquit heredē. ad quē ſuꝑ eiꝰ obitū ꝑuū libellū edi dimꝰ. Euſtochiū q̇ nūc in ſctīs locis ⁊ v̓gini tatis ⁊ eccīe monile p̄cioſiſſimū eſt. Rufinā qͥ imaturo funere piū mr̄is aīm ꝯſternauit ⁊ toxociū pꝰ quē ꝑere deſijt. vt ītelligeres eā nō diu ẜuire voluiſſe officio ꝯiugali. ſꝫ ma riti deſiderio. q̇ mares optabat liberos edi diſſe. Poſtqͣꝫ vir eiꝰ mortuꝰ eſt. ita eū plan xit vt ꝓpe ip̄a moreret̉. ita etiā ſe cōuertit ad dei ẜuitute vt mortē eiꝰ qͣſi videret̉ optaſſe. B ¶ Quid ergo referā ample ⁊ nobil̓ do mus ⁊ qͣndā opulētiſſime oēs pene diuitiaſ in pauꝑes erogatas. Hec paulini ep̄i anthi oceni ⁊ epiphanij q̇ romā venerāt accēſa v̓ tutibꝰ. ꝑ momēta patriā deſerere cogitabat Quid vltro differo d̓ſcēdit ad portu. fratre. cognatis. affinibꝰ. ⁊ qd̓ his maius ē liberis ꝓſequentibꝰ ⁊ clementiſſimā matre vincere cupiētibꝰ. iā carbaſa tendebant̉ ⁊ remoruꝫ ductu nauis in altū ꝓtrahebat̉. ꝑuus toxo cius ſupplices manꝰ tendebat ī littore. Rufi na iam nubilis vt ſuas expectaret nuptias. taces fletibꝰ obſecrabat. ⁊ tn̄ illa ſiccos ocu los tēdebat ad celū. pietatē in filios. pietate ī deū ſuꝑans. Neſciebat ſe matrē vt xp̄i ſe ꝓ baret ancillā. Torq̄bant̉ viſcera ⁊ qͣſi a ſuis mēbris diſtraherent̉. cum dolore pugnabat Hoc contra iura nature plena fides patie bat̉. īmo gaudēs animꝰ appetebat ⁊ amoreꝫ filioꝝ maiore in deū amore cōtemnēs ī ſola euſtochio que ⁊ ꝓpoſiti ⁊ nauigatōis eiꝰ co mes erat acquieſcebat. Sulcabat interi na uis mare. ⁊ cunctis qui cū ea vehebant̉ litto ra reſpicientibus: illa verſos tenebat ocu los ne videret quod ſine tormento videre De ſancta Paula nō poterat. Cūqꝫ ad loca terreſctē veniſſꝫ ⁊ ꝓcoſul paleſtine q̇ familiā eiꝰ optīe nouerat ꝑͥmiſſis apparitoribꝰ iuſſiſſet ei par ip̄toriuꝫ elegit hūilē cellulā. q̄ cūcta loca xp̄i veſtigio rū tāta ardore ac ſtudio circūibat vt niſi ad reliqͣ feſtinaret a pͥmis n̄ poſſꝫ abduci. Pro ſtrataqꝫ an̄ crucē qͣſi pēdentē dn̄m cerneret. adorabat. Ingreſſaqꝫ ſepulcrū reſurrectio nis oſculabat̉ lapidē que ab hoſtio monu mēti amouerat agelꝰ. ⁊ ip̄ꝫ corꝑis locū in qͣ dn̄s iacuerat qͣi ſitiēs deſideratas aqͣs fidei ore lābebat. Quid ibi lacrimaꝝ qͣntū gemi tuū qͥd doloris effuderit. teſtis ē cūcta hiero ſolima. teſtis ē ip̄e dn̄s quē rogabat Deīde prexit bethleē. atqꝫ in ſpecū ſaluatoris ingre dies. vidit ſacꝝ v̓gis diuerſoriū. ⁊ me audie te iurabat ſe cernere fidei oculis infantē pa nis inuolutū. vagiētē in p̄ſepio. dn̄ꝫ magos adorātes. ſtellā fulgētē deſuꝑ. mrēm v̓gineꝫ. nutriciū ſedulū. paſtores nocte venientes vt viderēt v̓bū qḋ factū erat. qͣi etiā tūc euāgeli ſte ioh̓is p̓ncipiū d̓dicarēt. In p̓ncipio erat v̓bū. ⁊ v̓bū erat apud deū. ⁊ v̓bū caro factū eſt. Paruulos īterfectos. herodē ſeuiēte. iō ſeph ⁊ mariā fugiētes ī egyptū mixtiſqꝫ gau dio lacrimis loq̄bat̉. Salue beth eē domuſ panis in qͣ natꝰ eſt ille panis q̇ de celo deſcen dit. Salue effrata regio vberrima cuiꝰ ferti litas deꝰ ē. Dauid loqͥt̉ ꝯfidēter. introibimꝰ in tabernaculū eiꝰ. adorabimꝰ ī loco vbi ſte terūt pedes eiꝰ. Et ego miſera ⁊ peccatrix di gna ſuꝫ iudicata deoſculari p̄ſe pe in qͣ dn̄s paruulꝰ vagijt. orare in ſpelūca in qͣ virgo puerpera deū fudit infantē Hec req̇ͥes mea qꝛ dn̄i mei patria eſt. hͨ habitabo qniā ſalua tor elegit eā C ¶ Tāta ſe hūilitate deiecit vt qui eā vidiſſet. ⁊ ꝓ celebritate noīs videre geſtiſſet ip̄am eſſe nō crederet. ſꝫ ancillaꝝ vl timā. Et cū frequētibꝰ choris v̓ginū cingere tur ⁊ veſte ⁊ voce ac habitu ⁊ inceſſu mima oīmerat. Nunqꝫ poſt viri mortē vſqꝫ ad di em̄ dormitiōis ſue cū vllo cōmedit viro. q3 uis eū ſanctuꝫ ⁊ in pontificali culmine poſi tum ſciret. Balneas niſi ꝑiclitans non adijt Mollia etiā niſi in grauiſſima febre lectuli ſtrata nō habuit. ſed ſuꝑ duriſſima humuꝫ ſtratis ciliciolis q̇eſcebat. ſi tn̄ illa q̇es dicen da eſt q̄ iugibꝰ pene orōibꝰ dies nocteſqꝫ iū gebat. Ita leuia pctā plangebat vt illā gͣuiſ ſimoꝝ criminū crederes eē reā. Cūqꝫ a nob̓ crebriꝰ moneret̉ vt ꝑceret ocul̓ ⁊ eos ẜuaret euāgelice lectōi aiebat. Turbāda eſt faciēs quā ꝯdei p̄ceptū purpuriſſo ⁊ ceruſa ⁊ ſti bio ſepe depinxi. affligēdū eſt corpꝰ qḋ mul tis vacauit delitijs. Logꝰ riſus ꝑpetuo cō pēſandꝰ eſt fleto. Mollia lintheamīa ⁊ ſeri ca p̄cioſiſſima. aſꝑitate cilicij ꝯmutāda ſunt Que viro ⁊ ſeculo placui. nūc xp̄o placere deſidero. Si int̓ tales tantaſqꝫ v̓tutes caſti tatē in illa voluero p̄dicare. ſuꝑfluꝰ videar. in qͣ etiā cū ſecularis eſſꝫ oīm rome matro naꝝ exēplū fuit. q̄ ſe ita geſſit vt nūqͣꝫ d̓ illa et̄ maledicoꝝ qͥſqͣꝫ audereret famā ꝯfringere. ¶ Fateor errorē meū. cur ī largiēdo eſſꝫ ꝓ fuſior arguebā. illud ꝓferēs d̓ apl̓o. Non vt alijs refrigeriū ſit. vob̓ āt tribulatio. ſꝫ ex eqͣ litate in hͦ tꝑe vt vrā abūdātia ſit ad illoꝝ in opīa. ⁊ illoꝝ abūdātiā ſit ad veſtrā inopiaꝫ. Et ꝓuidēdū eē ne qḋ libēter faceret ſꝑ facere nō poſſet multaqꝫ hmoi. Que illa mira ve recundia ⁊ ẜmone ꝑciſſimo ꝑitiſſimoqꝫ diſ ſoluebat. teſtē inuocās dn̄m ſe ꝓ illiꝰ nomīe cuncta facere ⁊ h̓ habere voti. vt medicans ip̄a moreret̉ vt vnū nūmū filie nō dimitterꝫ ⁊ in funere ſuo aliena ſyndone inuolueret̉. Ad extremū inferebat. Ego ſi petiero ml̓toſ inueniā q̄ mihi tribuāt. Iſte medicans ſi a me noaccepit q̇ ei poſſum etiā de alieno tri buere ſi mortuꝰ fuerit a qͦ eius aīa reqͥretur. Nolebat in his lapidibꝰ effundere pecunia q̄ cu terra ⁊ ſeculo trāſituri ſunt. ſꝫ ī viuis la pidibꝰ q̇ voluunt̉ ſuꝑ terrā. de q̇bꝰ ī Apoc̄. Ioh̓is. ciuitas magni regis extruit̉. ¶ Ex ceptis feſtis diebꝰ vix oleū ī cibo accipiebat. vt ex hͦ vno extimaret̉ qͥd d̓ vino ⁊ d̓ liqͥmine ⁊ piſcibuſ ⁊ lacte ⁊ melle ⁊ ouis ⁊ reliquis q̄ guſtui ſuauia ſunt iudicarit In quibus ſu mēdis q̇dam ſe abſtinētiſſimos putant. ⁊ ſi his ventrem ingurgitauerint tutam pudici am ſuſpicatur. Noui ſuſurronē quendam quod genꝰ hominū vile eſt. quaſi beniuolū nunciaſſe. ꝙ pre nimio feruore virtutum De ſancta Paula qͥbuſdā videret̉ inſana. ⁊ cerebꝝ illiꝰ diceret ꝯfouendū. Cui illa rn̄dit. Theatꝝ fctī ſumꝰ md̓o ⁊ angel̓ ⁊ hoībꝰ. Nos ſtulti ꝓpt̓ xp̄m. ſꝫ ſtultū dei ſapiētiꝰ ē hoībꝰ. Pꝰ virorū mo naſteriū qḋ viris tradiderat gubernādum pl̓es v̓gines qͣs ex diuerẜ ꝓuincijs ꝯgrega uerat tā nobil̓ qͣꝫ mediocris ⁊ īfimi generis. in tres turmas ⁊ mōaſteria diuiſit. ita dum taxat vt oꝑe ⁊ cibo ſeꝑate. pſalmis ⁊ orōe iū gerent̉. Iurgātes int̓ ſe ẜmone leniſſimo fe derabat. laſciuientē adoleſcētulaꝝ carnē cre bris ⁊ duplicatis frāgebat ieiunijs. malens eas ſtomachū dolere qͣꝫ mēte. dicēs mūdici am corꝑis atqꝫ veſtiū aīe eē īmūdiciā. et qd̓ int̓ ſecl̓i hoīes vl̓ leue putat̉ vl̓ nihil. hͦ ī moa ſterijs gͣuiſſimū eē delictū dicebat. Cūqꝫ ali is languētibꝰ large p̄beret oīa ⁊ eſū qͣꝫ exhi beret carniū. ſi qn̄ ip̄a egrotaret ſibi n̄ indul gebat. ⁊ ī eo ineqͣlis videbat̉ ꝙ ī alijs clemen tiā. ī ſe duriciā ꝯmutabat ¶ Referā qḋ exꝑ ius ſum. Mēſe iulio feruētiſſimis eſtibꝰ in cidit in ardorē febris ⁊ pꝰ deſperatōꝫ cum d̓i miẜicordia reſpiraſſet. ⁊ medici ſuaderēt ob refectōeꝫ corꝑis vino eē opꝰ tenui ⁊ ꝑuo ne aquā bibēs ī hydropiſim vteret̉. Et ego clā beatū ep̄m epiphaniū rogarē vt eā monerꝫ. imo cōpelleret vinū bibere. vt erat prudēs ⁊ ſolertis igenij. ſtatī ſenſit inſidias ⁊ ſubridēs meū eſſe qd̓ ille diceret itimauit. Quid pl̓a. Cū beatꝰ potifex pꝰ multa hortamēta exiſſꝫ foras. querēti mihi q̇d egiſſet rn̄dit. Tātum ꝓfeci vt ip̄a mihi ſeni hoī pene ꝑſuaſerit vt vinū nō bibā. In luctu mitis erat ⁊ ſuoruꝫ mortibꝰ frāgebat̉ maxīe liberoꝝ. Nā ⁊ viri ⁊ filioꝝ dormitōe ſepe ꝑiclitata ē. Et cum os ſtomachūqꝫ ſignaret ⁊ matricis dolorē cru cis niteret̉ imp̄ſſiōe lenire ſuꝑabat̉ affectu ⁊ credulā mente ꝑentis viſcera ꝯſternabant. aīoqꝫ vincēs fragilitate corꝑis vincebatur. Scripturas ſanctas tenebat memorit̓ ⁊ cuꝫ amaret hiſtoriā ⁊ illa v̓itatis diceret funda mentū magis ſeq̄bat̉ intelligentiā ſpūalem. ⁊ hͦ culmine edificatōꝫ aīe ꝓtegebat. ¶ Lo quar ⁊ alid̓ qd̓ forſitan emulis videt̉ incre dulū. Hebrea linguā quā ego ab adoleſcen na multo labore ⁊ ſudore ex ꝑte didici. ⁊ infa tigabili meditatōe nō deſero. ne ip̄e ab ea de ſerar. diſcere voluit et ꝯſecuta eſt. ita vt pſal mos hebraice caneret. ⁊ ſermone abſqꝫ vlla latine lingue ꝓprietate ꝑſonaret. Qd̓ q̇dem vſqꝫ hodie ī ſancta filia eiꝰ euſtochio cernīꝰ ¶ Hucuſqꝫ nauigauimꝰ ꝓſperis ventis ⁊ criſpantia maris eq̄ra labēs carina ſulcauit nūc in ſcopulos incurritoro. Quis ei poſ ſet ſiccis oculis paulā narrare morientē In cidit in grauiſſimā valitudinē. imo qd̓ opta bat inuenit. vt nos deſereret ⁊ dn̄o pleniꝰ iu geret̉. Quid diu differo ⁊ dolorē meū ī alijs imorādo facio lōgiorē. Sētiebat prudētiſſi ma feminaꝝ adeſſe mortē ⁊ frigeſcēte rāꝑte corꝑis atqꝫ mēbroꝝ. ſolū aīe teporē in ſacro ⁊ ſancto pectore palpitare. ⁊ nihilominꝰ qͣſi ad ſuos ꝑgeret. alienoſqꝫ deſpicerꝫ. illos v̓ſi culos ſuſurrabat. Dn̄e dilexi decorem do mus tue ⁊ locū habitatōis gl̓ie tue. ⁊ qͣꝫ dile cta tabernacula tua dn̄e. Elegi abiectꝰ eſſe ī domo dei mei. Cūqꝫ a me interrogaret̉ cur taceret cur nollet rn̄dere inclamāti. an dole ret aliquid. greco ſermone rn̄dit Nihil ſe ha bere moleſte ſꝫ oīa q̇ eta ⁊ trāquilla ꝑſpicere Poſt hoc obmutuit ⁊ clauſis oculis qua li hūana deſpiceret vſqꝫ ad exſpiratione aīe eoſdē repetebat v̓ſiculos vix vt aure appoſi ta qd̓ dicebat audire poſſemꝰ. Tota ad fu nus eiꝰ paleſtinaꝝ vrbiū turba ꝯueīt. Quē eī monachoꝝ latētiū in heremo cellula ſua tenuit. Quā v̓ginū cubiculoꝝ tenuerunt ſe creta. Sacrilegiū putabat q̇ nō tali femine vltimū reddidiſſꝫ officiū. donec ſubt eccl̓iaꝫ ⁊ iuxta ſpecū dn̄i cōderet̉. Uenerabilis filia eiꝰ v̓go euſtochiū q̄i ablactata ſuꝑ matrem ſuā abſtrahi a ꝑente nō poterat. deoſculari oculos. herere vultui. totūqꝫ corpꝰ amplexa ri. ⁊ ſe cū matre velle ſepeliri. Teſtis eſt ih̓uſ nec vnū q̇dē numū ab ea filie derelictum. ſꝫ magis tribuēs egenis. ⁊ qd̓ his difficiliꝰ eſt fratꝝ ⁊ ſoroꝝ immēſam multitudinē quā et ſuftentare arduū eſt ⁊ abijcere impium eſt. Uale o paula ⁊ cultoris tui vltimā ſenectu tem orōibꝰ iuua. ¶ XXx A ¶ De ſancto Iuliano. De ſancto Iuliano Ulianꝰ quaſi iu bilꝰ ⁊ ana qḋ ē ſurſū. In̄ iulianꝰ. qͣſuubilianꝰ. qꝛ cuꝫ iubilo ſuꝑna petijt. Ul̓ a iuliꝰ qd̓ eſt incipiēs ⁊ anꝰ. Nā in dei ẜuitio fuit ſenex lōganimitate ſꝫ incipiēs A ſui reputatōe. Ulianꝰ cenomanēẜ ep̄s fuit. Hic ſymō ille leproſus d̓r fuiſſe quē do minꝰ a lepra ſanauit. ⁊ q̇ dn̄ꝫ ad cō uiuiū īuitauit. Qui pꝰ aſcēſiōꝫ dn̄i ab apl̓iſ cenomanēẜ ep̄s ordinatꝰ ē. Hic ml̓tis v̓tuti bus clarꝰ tres et̄ mortuos ſuſcitauit. ⁊ poſt modū ī pace q̇euit Iſte d̓r eē ille iulianꝰ qui ab itinerātibꝰ ꝓ īueniēdo bono hoſpitio in uocat̉. eo ꝙ ī domo eiꝰ dn̄s fuerit hoſpitatꝰ. Sꝫ veriꝰ videt̉ eē aliꝰ iulianꝰ q̇.ſ. vtꝝqꝫ ꝑen tē ignorāter occidit. cꝰ hiſtoria infra ponet̉. B ¶ Fuit ⁊ aliꝰ Iulianꝰ d̓ aluernia ge nere nobil̓. ſꝫ fide nobilior. q̇ d̓ſiderio marty rij ſe vltro ꝑſecutoribꝰ offerebat. Tandem criſpinꝰ ꝯſularis miſit miſtꝝ ⁊ eū occidi mā dauit. Qd̓ ſentiēs iulianꝰ ſpōte foras ꝓſilijt ⁊ q̄rēti intrepidꝰ ſe opponēs ꝓtinꝰ ictū ferien nis excepit. Cuiꝰ caput leuātes ad ſanctū fer reolū ſociū iuliani detulerūt. ⁊ eidē mortē ſi milē minant̉. niſi ꝓtinus īmolaret. Quibu cū aſſentire nollet. eū c ciderūt. ⁊ caput ſctī iuliani cum corꝑe ſctī ferreoli ī vno tu mulo poſuerūt. Et pꝰ ml̓tos ānos ſctūs mamertꝰ viēnenẜ ep̄s inuenit caput ſctī iuliani inter manꝰ ſctī ferreoli ita illeſum ⁊ integꝝ ac ſi ea dem die fuiſſet ſepultū. Int̓ cetera hꝰ ſancti miracula ſolet referri ꝙ cuꝫ q̇dā dyaconus oues eccl̓ie ſancti iuliani rapet ⁊ paſtores ei deꝫ ex ꝑte ſancti iuliani ꝓhiberēt. Ille rn̄dit. Iulianus nō comedit arietes. Et ecce poſt modicū febre vehemētiſſima ꝑurget̉. ⁊ inua leſcente febre ꝙ a martyre incedit̉ confitetur Fecitqꝫ ſuꝑ ſe iactari aquā vt refrigeraret̉. Sꝫ ſtatim tatꝰ fumꝰ ⁊ fetor d̓ corꝑe eiꝰ exijt. vt cūcti q̇ aderāt fugeret. ⁊ ip̄e poſt modicuꝫ expiraret. ¶ Cū q̇dā ruſticꝰ vt ait Gregori us turon̄. ī die dn̄ica arare vellet ꝓtinꝰ ꝯͣctis digits manubriū ſecuris cū q̄ vomere mū dare volebat eiꝰ dextre adheſit. Sꝫ pꝰ duos annos ī eccīa ſctī iuliani ad eiꝰ p̄ces curatꝰ eſt. C ¶ Fuit inſuꝑ aliꝰ iulianꝰ frat̓btī iulij. Hi duo frēs ad theodoſiū īꝑatorē xp̄i aniſſimū venerūt. petētes vt tēpla idoloruꝫ vbicūqꝫ īuenirēt d̓ſtruerēt. ⁊ xp̄i eccīas edifi carēt. qd̓ īꝑator libēt̓ faciēs ſcpͥſit vt oēs eis debeāt obedire. ⁊ eos ī oībꝰ ſub pena capitis adiuuare. ¶ Cum igit̉ btī iulianꝰ ⁊ iuliꝰ ī lo co q̇ d̓r gaudianū eccl̓iam fabricarēt. ⁊ cun cti trāſeūtes eos ī oꝑe ob īꝑatoris īꝑiū adiu uarēt. ꝯtigit vt q̇dā cū curru īde trāſitū face rēt. q̇ dixerūt ad īuicē. Quā excuſatōꝫ p̄tēde re poterimꝰ vt lib̓i trāſeāꝰ ⁊ ī oꝑe iſto n̄ ocu pemur. Dixerūtqꝫ. Proijciāꝰ vnū ex nob̓ ī plauſtꝝ ſupinū. ⁊ eū panis cooꝑiamꝰ. dice mꝰqꝫ ꝙ hoīeꝫ mortuū ī vehicl̓o hēmꝰ ⁊ ſic li beri trāſire poterimꝰ. Arripiēteſqꝫ hominē vnū ī plauſtꝝ piecerūt. eiqꝫ dixerūt. Tu ſile ⁊ ocl̓os claude. ⁊ qͦuſqꝫ trāſierimꝰ qͣſi mortu iace Cūqꝫ hoīeꝫ tāqͣꝫ mortuū cooꝑuiſſent ⁊ vſqꝫ ad faml̓os d̓i iulianū ⁊ iuliū veniſſent. dixerunt ei ẜui d̓i. Filioli parūꝑ ſubſiſtite ⁊ nos ī hͦ oꝑe modicū adiuuate. Qui rn̄d̓rūt Nō poſſumꝰ hͨ ſtare qͦniā hoīem mortuū ī plauſtro hēmꝰ. Quibꝰ ſctūs iulianus dixit. Ut q̇d ita mētimi filij. Et illi. Nō mētimur dn̄e. ſꝫ ſic ē vt loq̄mur. Et ſctūs iulianꝰ dixit. Scd̓m v̓itatē dicti vri ita vob̓ ꝯtingat. Et il li boues pūgētes ꝑtrāſierūt. Cūqꝫ ꝓcul ꝑtrā ſiſſent. accedētes ad currū ceperūt collegam ſuū vocare ex noīe dicētes. Surge amodo ⁊ ſtimula boues vt celeriꝰ trāſeamꝰ. Cū au tem nullatenꝰ ſe mouerꝫ. eū pulſare ceperūt dicētes. Vt q̇d deliras. ſurge ⁊ ſtimula bo ues. Sꝫ cū nullatenꝰ ille rn̄deret. accedētes diſcooperuerūt eū. ⁊ mortuum inuenerunt Tātuſqꝫ timor ip̄os ⁊ ceteros īuaſit vt nul D lus d̓ cetero faml̓o d̓i mētiri auderet ¶ Fuit etiā aliꝰ iulianꝰ q̇ vtꝝqꝫ ꝑentē neſci ens occidit. Cūqꝫ enī iulianꝰ p̄dictꝰ iuuenis ac nobilis quadā die venationi inſiſteret. et quendā ceruū repertū inſequeret̉. ſubito cer uus verſus eū diuino nutū ſe vertit eiqꝫ di xit. Tu me inſequeris q̇ patris ⁊ matris tue occiſor eris. Qd̓ ille audiēs vehement̓ exti muit. ⁊ ne ſibi forte contingeret quod a cer De ſancto Iuliano uo audierat. relictis oībꝰ clā diſceſſit. ⁊ ad re gionē vald̓ remotā ꝑueīt. Ibiqꝫ cuidā pͥnci pi adheſit. ⁊ tā ſtrenue vbiqꝫ ⁊ ī bello ⁊ in pa latio ſe habuit ꝙ p̓nceps eū militē fec̄ ⁊ qͣndā caſtellanā viduā ī ꝯiugē ei tradidit. ⁊ caſtel lū ꝓ dote accepit. Intea petes iuliani pro a miſſiōe filij nimiū dolētes vagabūdi vbiqꝫ ꝑgebat. ⁊ filiū ſuū ſolicite reqͥrebāt. Tādem ad caſtꝝ cui iulianꝰ p̄erat d̓uenerūt. Tūc āt iulianꝰ a caſtro caſu receſſerat. Quos cuꝫ vxor iuliani vidiſſet. ⁊ q̇ naꝫ eſſent inq̇ſiſſet. ⁊ illi oīa q̄ filio ſuo acciderat enarraſſent. ītel lexit ꝙ viri ſui ꝑētes erant vtpote qꝛ hͦ a viro ſuo forte freq̄nt audierat Ip̄os igit̉ benigne ſuſcepit. ⁊ ꝑ amore viri ſui lectū ſuū eis dimi ſit. ⁊ ip̄a ſibi alibi lectulū collocauit. Fctō at mane caſtellana ad eccl̓iam ꝑrexit. Et ecce iulianꝰ mane veniēs in thalamū qͣſi vxoreꝫ ſua excitaturꝰ intrauit. Et īuenies duos pa rit̓ dormiētes. vxore cū adultero eſſe ſuſpica tus. ſilent extracto gladio ābos ꝑit iteremit Exiēs aūt domū vidit vxorē eiꝰ ab eccl̓ia re uertentē. ⁊ admiras īterrogauit q̇ naͣ eēt il li q̇ in ſuo lecto dormirēt. At illa ait. Paren tes vr̄i ſūt q̇ vos diutiſſime qͣſierūt. ⁊ eos in vro thalamo collocaui. Qd̓ ille audiēs pe ne exanimis effectꝰ amariſſime flere cepit ac dicere. Heu miſer q̇d faciaꝫ qꝛ dulciſſimos meos parētes occidi. Ecce īpletū ē v̓buꝫ cer ui. qd̓ dū vitare volui miſerrimꝰ ad impleui Iā nūc vale ſoror dulciſſima qꝛ d̓ cetero nō qeſcā donec ſciā ꝙ deꝰ pn̄īam meā acceperit Cui illa. Abſit dulciſſime frat vt te deſerā ⁊ ſine me abeas. ſꝫ q̄ fui tecuꝫ ꝑticeps gaudij. ero ꝑticeps ⁊ doloris. Tūc inſil̓ recedentes iuxta qḋdā magnū flumē vbi multi ꝑiclita bat̉ qḋdā hoſpitale magnū ſtatuerūt. vt ibi pnīam faceret ⁊ oēs q̇ vellēt trāſire fluuiū ī ceſſanter trāſueherēt. ⁊ hoſpitio vniuerſos pauꝑes reciꝑent. Pꝰ ml̓tū v̓o tēꝑis media nocte dū iulianꝰ feſſus qͥeſcerꝫ ⁊ gelū gͣue eſ ſet audiuit vocē ſe miſerabilit ſamētante. ac iulianū vt ſe trāſferret voce lugubri īuocātē Qd̓ ille audies ꝯcitꝰ ſurrexit ⁊ iā gelū ip̄m d̓ficiētē īuenies ī domū ſuā portauit ⁊ igneꝫ accedēs ip̄m calefacere ſtuduit Sꝫ cū calefi eri n̄ poſſꝫ. ⁊ ne ibi deficeret ip̄ꝫ ī lectulū ſuuꝫ ꝑtauit. ⁊ diligēt̓ cooꝑuit. Pꝰ paululū ille qͥ ſic infirmꝰ ⁊ qͣſi leꝓſus apꝑuerat. ſplēdidus ſcādit ad ethera. ⁊ hoſpiti ſuo dixit. Iuliane dn̄s miſit me ad te mādās tibi ꝙ tua pnīam acceptauit. ⁊ ābo pꝰ modicuꝫ ī dn̄o qͣeſcetis. Sicqꝫ ille diſparuit. ⁊ iulianꝰ cuꝫ vxore ſua pꝰ modicū plēꝰ boīs oꝑbꝰ ⁊ elemoſynis in dn̄o reqͥeuit. E ¶ Fuit ⁊ aliꝰ iulianꝰ n̄ qͥ dē ſctūs ſꝫ ſceleratiſſimꝰ.ſ. iulianꝰ apoſtata. Hic iulianꝰ pͥus fuit monachꝰ ⁊ magne re ligiōis ſimulator. Quedā at ml̓ier vt refert magiſter ioh̓es belethi ſūma d̓ officio eccīe hn̄s tres ollas plenas auri. auꝝ illd̓ in orifi cijs ollaꝝ cinere ne aꝑꝑeret oꝑuit. ⁊ p̄dictas ollas iuliano quē ſctiſſimū hoīeꝫ eſtimabat corā q̇buſdā monachis ſeruādas tradidit. Ꝙ aūt auꝝ ibidem eſſꝫ nulli alij indicauit Iulianꝰ igit̉ p̄dictas ollas accipiēs. ⁊ tā co pioſum auꝝ ibidē inuenies totū illud aurū furatꝰ eſt. ⁊ ollas īpleuit cinere. Poſt aliqd̓ tꝑs cū mulier depoſitū ſuū reqͥreret ille ollaſ cū cinere ſibi reddidit. Cū v̓o auꝝ requirerꝫ ꝯuincere illū nō potuit qꝛ de auro teſtes no habuerat. quoniā monachi corā quibꝰ hoc ſibi tradiderat. nil in eis niſi cinerē viderant Et ſic aurū obtinuit. cū quo romam fugit. Et ꝑ illud auꝝ ſequenti tēꝑe romē obtinuit ꝯſulatū. deinde in imꝑiū ſublimatꝰ ē. Qui cū inſtructꝰ eſſet a puericia in arte magica. ⁊ multū ſibi placerēt. magiſtros inde plureſ ſecū habebat. Die aūt quadā ſic̄ in hiſtoria triꝑtita habet̉ cum puer adhuc eſſet. ⁊ rece dente magiſtro ſuo ſolus remanſiſſet ⁊ ad iuratiōes demonū legere incepiſſet. an̄ eum maxima multitudo demonū inſtar ethyo pū nigroꝝ aduenit. Tūc iulianꝰ hͦ vidēs et metuens. ſignū cruciaptinus fecit. ⁊ oīs illa ml̓titudo demonū euanuit. Qui cū magi ſtro reuertēti q̇d ſibi acciderit retuliſſet. dixit ei magiſter ſuꝰ. Hoc ſignū crucis maxime demōēs odiūt ⁊t timēt. Sublimatꝰ igit̉ ī im periū huiꝰ rei memorās cū ꝑ artē magicam oꝑari vellet apoſtatauit. ⁊ ſignū crucis vbi qꝫ deſtruxit. ac chriſtianos inquantum po tuit ꝑſecutus eſt. putans ꝙ aliter demones De ſancto ſibiminime obedirēt. ¶ Deſcēdēs iulianꝰ in ꝑſidā ſic̄ legit̉ in vitaſpatꝝ. miſit demonē in occidētē vt ſibi inde deportaret rn̄ſū. Cū aūt demo ad qͣndā locū veniſſet ꝑ. x. dies ibi dē immobil̓ ſtetit. qꝛ q̇dā monachꝰ ibidē die ac nocte orabat. ⁊ ei ſine effectu regreſſo di titiulianꝰ Quare tātū tardaſti. Qui rn̄dit Suſtinui ꝑ decē dies publicū monachū. ſi forte ab orōe ceſſaret ⁊ trāſire poſſeꝫ. Cūqꝫ nō ceſſaret ꝓhibitꝰ ſum tranſire ⁊ redij nihil agēs. Tūc indignatꝰ iulianꝰ dixit ꝙ cū illuc veniret vindictam de illo monacho faceret. Cū ergo de ꝑſis victoriā ſibi demōēs ꝓmit terēt. ſophiſta ſuꝰ dixit cuidā xp̄iano. Quid putas nūc facit fabri filiꝰ. Et ille. Sepulcrū pat iuliano. Dū igit̉ vt ī hiſtoria ſctī baſili legit̉. ⁊ vt fulbertꝰ carnoten̄. ep̄s teſtat̉. ceſa rea capadocie d̓ueniſſꝫ. ſctūs baſiliꝰ eidē oc currit ⁊ qͣtuor panes ordeaceos ei ꝓ mūere miſit. at iulianꝰ īdignatꝰ eos reciꝑe ꝯtēpſit. ⁊ ꝓpanibꝰ ſibi fenū miſit dicēs. Pabulū no bis irrōnabiliū anīaliū obtuliſti. recipe qd̓ miſiſti. Rn̄dit baſiliꝰ. Nos q̇dē qd̓ comedi mꝰ tibi miſimꝰ tu v̓o d̓diſti nob̓ vn̄ beſtias tuas nutris. Ad h̓ iratꝰ iulianꝰ rn̄dit. Cū ꝑ ſas ſubegero. hac vrbe deſtruā ⁊ arabo. vt farrifera magisqꝫ homifera noīet̉. Seq̄nti āt nocte vidit baſiliꝰ ī eccīa ſctē marie ī viſu ml̓titudinē angl̓oꝝ. ⁊ in medio eoꝝ qͣndā fe minā ī throno ſtantē. ⁊ aſtātibꝰ dicēte. Uo cate mihi cito mercuriū q̇ iulianū apoſtatā occidat. q̇ me ⁊ filiū meū ſuꝑbe blaſphemat Erat āt mercuriꝰ miles q̇dā. q̄ ab ip̄o iuliāo ꝓ fide xp̄i fuerat īterfectꝰ. ⁊ ī eadeꝫ ecc̄īa erat ſepultꝰ. Statīqꝫ ſcūs mercuriꝰ cū armis ſu is q̄ ibi ſeruabant̉ affuit. ⁊ iuſſus ab ea ī p̄li um ſe p̄ꝑauit. Exꝑgefactꝰ itaqꝫ baſiliꝰ ad lo cū vbi mercuriꝰ cū armis ſuis qͥeſcebat iuit ⁊ monumētū ſuū aꝑiēs nͨ corpꝰ ibidē reꝑit nͨ arma īueīt. Tūc cuſtodē q̇s arma aſpor tauerit inq̇ſiuit. Ille v̓o cū iuramento affir mabat eadē arma veſꝑe ibid̓ fuiſſe. vbi ꝑpe tuo ẜuabāt̉. In̄ igit̉ baſiliꝰ recedēs. ⁊ mane illuc rediēs īueīt ibidē corpꝰ eiꝰ ⁊ arma ⁊ lā ceā ſangͥne cruētatā. Et ecce q̇dā de exercitu rediens dixit. Cū iulianꝰ imꝑator ī exercitu Iuliano moraret̉. ecce q̇dā miles ignotꝰ cū armis ſu is ⁊ lancea veniēs ⁊ calcaribꝰ vrgens equū audaci mēte iulianū imꝑatorē impetijt ⁊ lā ceā fortit̉ vibras ip̄m valide ꝑ mediū ꝑfora uit ⁊ ſubito abſcedens nuſqͣꝫ ꝯparuit. Ipſe v̓o Iulianꝰ dū adhuc ſpiraret. ſanguīe ſuo ſicut d̓r in hiſtoria triꝑtita manū ſua imple uit. ⁊ in aera ꝓiecit dicēs. Uiciſti galilee vi ciſti. Sicqꝫ in his vocibus miſerabiliter ex pirauit. Ab oībꝰ aūt ſuis inſepultꝰ relinqui tur. ⁊ a ꝑſis excoriat̉. ⁊ de corio ſuo regi ꝑſa rum ſubſtratorium efficit̉. ¶ De feſtiuitatibꝰ que eueniūt infra tempus deuiationis. Icto de feſtiui tatibꝰ q̄ occurrūt infra tēꝑs qd̓ ꝑtim ꝯtinet̉ ſub tꝑe recōciliatio nis. ꝑtim ſub tꝑe ꝑegrinatiōīs. qd̓ tꝑs repn̄ tat eccīa a natiuitate xp̄i vſqꝫ ad ſeptuageſi mā. ſequit̉ videre de feſtiuitatibꝰ qͥ eueniūt infra tꝑs deuiatōis. qd̓ incepit ab adā ⁊ du rauit vſqꝫ ad moyſen. qd̓ tꝑs repn̄tat eccle ſia a septuageſima vſqꝫ ad paſca. XXXI A ¶ De ſeptuageſima Eptuageſima ſi gnat tꝑs deuiatiōis. ſexageſima tꝑs viduatōis. qͥnqͣgeſima tꝑus remiſſiōis. qͣdrageſima tꝑs pnie ſpiritualis ¶ Inchoat̉ aūt ſeptuageſima a dn̄ica in qͣ cantat̉. circūdederūt me. ⁊ terminat̉ ſabba to poſt paſca ¶ Inſtituta eſt aūt ſeptuage ſima ꝓpter tres rōes. ſicut inuit̉ in ſūma de officio mgͣri ioh̓is de beleth. ſ ꝓpt̓ redēptōꝫ. quia ſctī prēs ſtatuerūt vt ꝓpt̓ veneratiōem diei aſcēſionis. ī q̄ natura noſtra celos aſcē dit. ⁊ ſuꝑ choros angelorū ſublimata eſt. ſꝑ ip̄a quinta dies ſolēnis ⁊ celebris haberet̉. ⁊ in ea ieiuniū non obſeruaret̉. quia in pͥmiti ua eccl̓ia eque ſolēnis erat ſicut pͥma feria. Un̄ ⁊ nūc ſolennis ꝓceſſio fiebat ad rep̄ſen tandū ꝓceſſione diſcipulorum vel ipſorum De ſeptuageſima cingeloꝝ Ideo in vulgare ꝓuerbiū v̓ſum ē vt diei dnicē dicat̉ cognata dies iouis. qꝛ ā tiq̇tꝰ fuit eq̄ ſolēnis. Sꝫ feſta ſctōꝝ ſuꝑuene rūt ⁊ celebrare tot feſta erat qͣi oneroſū. iō ſo lēnitas illa ceſſauit. In redēptōꝫ ergo illorū dieꝝ ſctī prēs vnā ſeptimanā qͣdrageſime in abſtinētia addiderūt ⁊ ſeptuageſima voca uerūt. B ¶ Alia ē ꝓpt̓ ſigͥficatōꝫ qͦniā ī hͦ tꝑe ſigͥficatur deuiatio exiliū ⁊ tribulatoto tius hūani generis ab adā vſqꝫ ad fine md̓i qd̓ q̇dē exiliū ſub reuolutōe ſeptē dieꝝ ꝑagi tur. ⁊ ſub reuolutōe ſeptē miliū annoꝝ īclu dit̉. Per ſeptuaginta enī dies. ſeptuaginta centenas annoꝝ intelligimus. Ab initio āt mūdi vſqꝫ ad aſcēſionē ſex milia annoꝝ co putamꝰ. ⁊ tūc v̓o qͥcq̇d tꝑis ſequit̉ vſqꝫ in fi nē mūdi ſub ſeptimo millenario cōp̄hendi mus. cuiꝰ terminū ſolꝰ deꝰ nouit. Nos igit̉ xp̄s in ſexta etate mūdi ab hͦ exilio ī ſpe et̓ne retributōis. reddita innocētie ſtola ꝑ baptiſ mū eripuit. Sꝫ ꝯſūmato temꝑe noſtri exilij vtraqꝫ ſtola nos ꝑfecte decorabit. Hinc eſt ꝙ in hͦ tꝑe deuiatōis ⁊ exilij cantica leticie de ponimus. ſꝫ tn̄ in ſabbato paſce vnū allelu ia decatamꝰ. tanqͣꝫ in ſpe eterne patrie gͣtu lāteſ. ⁊ ſtolā innocētie ī ſexta mūdi etate ꝑ̄ xp̄ꝫ recuꝑantes. Cui etiā tractꝰ ſubijcit̉ ꝑ quem ſigͥficat̉ labor quē adhuc ad impletōꝫ man datoꝝ dei hrēdēmꝰ. In ſabbato pꝰ paſcha in qͣvrdictū eſt terminat̉ ſeptuageſima. duo all̓a cātamus. qꝛ cōpleto hꝰ mūdi termino. duplicē ſtolā gl̓ie ꝯſeq̄mur ¶ ¶ Alia eſt rō ꝓpter repn̄tatōꝫ. qͦniā ſeptuageſima rep̄ ſentat ſeptuaginta ānos q̇bꝰ filij iſrl̓ ſub ca ptiuitate babylonica fuerūt. Et quēadmo duꝫ illi depoſuerūt organa ſua dicētes. quo cātabimus cāticū dn̄i ⁊cͣ. ſic ⁊ nos cātica lau dis deponimꝰ. Poſtea v̓o data ill̓ licentia redeūdi a ciro ſexageſimoanno ceperunt le tari. ⁊ nos qͦꝫ in ſabbato paſce tāqͣꝫ ī ſexageſi mo anno all̓a cātamꝰ eoꝝ repn̄tādo leticiā Sꝫ tn̄ illi in apparatu reditꝰ. ⁊ ī colligendo ſarcinulas ml̓tum laborauerūt. ⁊ nos poſt alleluia tractū ſtatim ſubiūgimꝰ q̇ laborem ſigͥficat. Sabbato aūt q̇ ſeptuageſima t̓mi minat̉ duo all̓a cātamus. eoꝝ plenā leticiaꝫ ꝑ quā ꝑuenerūt in patriā figurātes. Hoc et tempꝰ captiuitatis ⁊ exilij filioꝝ iſrael repre ſentat tꝑs nr̄ē ꝑegrinatōis. qꝛ ſic̄ ip̄i ī ſexage ſimo āno ſūt liberati. ſic nos ī ſexta md̓i eta te. Et ſicut adhuc ī colligēdo ſarcinulas la borauerūt. ſic ⁊ nos etiaꝫ liberati iꝯpletione mādatoꝝ laboramꝰ. Sꝫ cū ad patriā ꝑuen tū fuerit. labor oīs ceſſabit. ⁊ gl̓ia ꝑfecta erit. ⁊ duplex all̓a in corꝑe ⁊ anima cātabimus. ¶ In hͦ igit̉ tꝑe exilij eccl̓ia multis tribula tiōibꝰ p̄ſſa. ⁊ fere ī baratro deſperatōis poſi ta. ab alto trahēs ſuſpiria clamat in officio ⁊ dicit. circūdederūt me gemitꝰ mortis ⁊cͣ. et oſtēdit multiplicē ſui tribulatōem quāhꝫ et ꝓ miſeria ꝯtracta ⁊ ꝓ duplici pena inflicta ⁊ ꝓculpa q̄ ad aliqͦs cōmiſſa. Sꝫ tn̄ ne deſpe ret ꝓponit̉ ei in euāgelio ⁊ ī epl̓a triplex ſalu bre remediū. ⁊ triplex p̄miū Remediū eſt vt ſi ab illis vult ꝑfecte liberari. in vinea aīe ſue laboret abſcindēdo vicia ⁊ pct̄a. poſtea ī ſta dio p̄ſentis vite ſue currat ꝑ pnīe oꝑa. dein de viriliter in agonē pugnet ꝯͣ oīa dyaboli temptamēta. Et ſi hoc fecerit triplex pͥmiuꝫ hēbit. qꝛ laborāti dabit̉ denariꝰ. currēti bra uiū. pugnati corona. ¶ Quia etiā. lxx. ſigͥfi cat tꝑs noſtre captiuitatis. ꝓponit̉ nob̓ re mediū ꝑ qḋ a captiuitate poſſumꝰ liberari. ſcꝫ ꝑ curſum fugiēdo. ꝑ pugnā p̄liando. per denariū redimendo. XXXII De ſexageſima Exageſima īcho at̄ ī dn̄ica ī qͥ cātat̉. exurge qͣre ob dormis dn̄e. ⁊ termiat̉ ni qͣrta feria poſt pa ſca. Inſtituta eſt aūt ꝓpt̓ redēptōꝫ ꝓpter ſi gnificatōꝫ. ⁊ ꝓpt̓ repn̄tatōꝫ. Propt̓ repn̄ta tionē. quiā melchiades papa ⁊ beatꝰ Silue ſter ſtatuerūt vtbis ī oī ſabbato comederet̉ ne ꝓpter abſtinentiā quā hoīes ſuſtinuerūt in ſexta feria in qͣ oī tꝑe ieiunandū eſt. natu ra debilitaret̉. In redēptōꝫ ergo ſabbatorū illius tꝑis vnā ſeptimanā qͣdrageſime addi derūt. ⁊ ſexageſimā vocauerūt. Alia ratio ē ꝓpter ſignificatōem. quoniam ſexageſima lignificat tempus viduitatis eccleſie ⁊ mero De ſexageſima rem illius ꝓ abſentia ſponſi. qͦniā fructꝰ ſexa geſimꝰ debet̉ viduis. In ꝯſolatiōeꝫ āt illiꝰ ꝓ abſentia ſpōſi q̇ ad celos raptꝰ eſt dat̉ eccl̓ie due ale.ſ. ſex opeꝝ miẜicordie exercitatio. ⁊ d̓ calogi īpſetio. Un̄ ſexageſima ſonat ſexiēs decē. vt ꝑ ſex ītelligāt̉ ſex oꝑa mīe. ꝑ decē ītel ligat̉ decalogꝰ ¶ Tertia rō eſt ꝓpt̓ repn̄ta tionē. Nā ſexageſima n̄ ſolū ſigͥficat tꝑs vi duitatis ſꝫ etiā myſteriū nr̄e redēptōis rep̄ ſentat Nā ꝑ decē intelligit̉ hō q̄ eſt decīa dra gmna. eo ꝙ factꝰ ſit vt ruinā nouē ordinuꝫ re pararet. vl̓ intelligit̉ ꝑ decē eo ꝙ ꝯſtat ex qͣtu or hūoribus qͣntū ad corpꝰ. ⁊ hꝫ tres poteti as in aīa.ſ. memoriā. intelligētiā. ⁊ volūtatē. q̄ facte ſunt. vt ẜuiāt beatiſſime trinitati. vt ī ip̄am fidelit credamꝰ. ip̄am feruent diliga ⁊ ſꝑ in memoria teneamꝰ. Per ſex intelligū tur ſex miſteria ꝑ q̇ hō decimꝰ eſt redēptꝰ. qͥ ſūt incarnatio. natiuitas. paſſio. deſcēſio ad inferos. reſurrectio. ⁊ ī celū aſcēſio. Et ꝓtēdi tur ſexageſima vſqꝫ ad qͣriā feriā pꝰ paſca ī q̄ cātat̉. venite bn̄dicti prīs mei. qꝛ illi qͥ ī oꝑi bus mīe ſe exercēt audiet iſtd̓ venite bn̄dicti. vt ip̄e xp̄s teſtat̉. vbi tūc ſpōſe ianua aperiet̉ ⁊ amplexū ſpōſi fruet̉ ¶ In epl̓a admone tur vt iſtar pauli tribulatōꝫ de abſentia ſpō ſi patient toleret. In euāgelio vt ſeminatiōi bonoꝝ oꝑm ſꝑ inſiſtat. Et q̇ qͣi deſperās cla mauerat. circūdederūt me gemitus mortis nūc qͣꝫ ad ſe redies petit in officio in tribula tiōibꝰ adiuuari. ⁊ ab ip̄is erip̄i dicēs. Exur ge dn̄e ⁊cͣ. Et ponit ibi triplex exurge. Qui da enī ſunt ī eccīa q̇ aduerſis p̄mūt̉ ſꝫ nō de ijciunt̉. Quidā q̇ p̄munt̉ ⁊ deijciūt̉. Quidā q̇ nec p̄munt̉ nec deijciunt̉. tn̄ qꝛ aduerſa nō tolerat ꝑiculū eſt ne ꝓſꝑa ip̄os frāgant. Cla mat ergo eccl̓ia vt exurgat qͣntū ad primos ip̄os ꝯfortādo. cū dormire videat̉ ip̄os non eripiēdo. Clamat vt exurgat qͣntū ad ſcd̓oſ ip̄os ꝯuertēdo a q̇bꝰ videt̉ faciem auertiſſe ip̄os qd̓ammo repellendo. Clamat vt exur gat qͣntum ad tertios ip̄os in ꝓſperis adiu uando ⁊ liberando. XXXIII A Uinquageſima durat a dn̄ica ī qͥ cātat̉ eſto mi q hi ī deū ꝓtec. ⁊cͣ. ⁊ termiat̉ in ipſo die paſce. ¶ Inſtituta eſt āt ꝓpt̓ ſuppletiōeꝫ ⁊ ꝓpt̓ ſigͥficatōꝫ. ⁊ ꝓpt̓ repn̄tatōeꝫ. Propter ſuppletōꝫ. quiā cū debeamꝰ. xl. diebꝰ ieiuna re ad ſil̓itudine xp̄i. ⁊ non ſunt ibi niſi. xxxvj. dies ieiunabiles. qꝛ ī dn̄icis nō ieiunat̉. tū ꝓ pter leticiā ⁊ reuerētiā reſurrectōis. tū exem plo xp̄i q̇ ip̄a die reſurrectōis bis comedit.ſ. qn̄ intrauit ad diſcipulos ianuis clauſis. et illi obtulerūt ei ꝑtē piſcis aſſi ⁊ fauū mellis ⁊ iteꝝ cū diſcipulis eūtibꝰ ī emaus ẜm q̇ſdam iō ꝓ ſuppletōe dn̄icaꝝ additi ſūt qͣttuor dies. Et iteꝝ clerici vidēteſ ꝙ ſic̄ p̄cedebāt ppl̓m or dine. ita p̄cedere d̓beret ſctītate ꝑ duos iterū dies an̄ illos qͣttuor abſtinere ⁊ ieiunare īci piūt. Et ſic vna ſeptimana addita ē qͥ ⁊ qͥnqͣ geſima noīat̉. ⁊ hͦ papa theleſphorꝰ ordina uit. vt ait Amb̓ ¶ Alia rō ē ꝓpt̓ ſigͥficatōeꝫ. quiā qͥnqͣgeſima ſigͥficat tꝑs remiſſiōis.i. te pus pn̄īe in qͣ oīa remittūt. qͥnqͣgeſimꝰ ei an nꝰ erat iubileꝰ qͥ erat anꝰ remiſſiōis. qꝛ tūc d̓ bita dimittebāt̉. ẜui liberabāt̉. ⁊ oēs ad ſu aſ poſſeſſiōes reuertebāt̉. Per qḋ ſigͥficabat̉ ꝙ ꝑ pnīam dimittunt̉ d̓bita pctōꝝ. liberāt̉ om nes a ẜuitute demonū. ⁊ reuertūt̉ ad poſſeſ ſiōes celeſtiū māſionū. ¶ Tertia rō eſt ꝓpt̓ repn̄tatōꝫ. Nā ꝗͥnqͣgeſima nō ſolū tꝑus re miſſiōis ſigͥficat. ſꝫ etiā ſtatū beatitudīs rep̄ ſentat. Nā in qͥnqͣgeſimo āno ẜui efficiebāt̉ liberi. in qͥnqͣgeſimo die a die agni īmolati lex data eſt. in qͥnqͣgeſimo die a paſca datꝰ ē ſpūſſanctꝰ. Et iōh̓ numerꝰ btītudinē repn̄ tat. vbi erit adeptio libertatis. cognitio v̓ita tis. ⁊ ꝑfectio caritatis ¶ Tria aūt ſūt neceſ ſaria q̄ ꝓponunt̉ nob̓ in epl̓a ⁊ ī euangelio ad hoc ꝙ oꝑa pnīe ſint ꝑfecta.ſ. caritas qͥ ꝓ ponit̉ in epl̓a. memoria dn̄ice paſſiōis et fi des. q̇ intelligit̉ ꝑ illuminatōꝫ ceci. ⁊ hͨ ponū tur in euāgelio. Nā fides ip̄a oꝑa facit acce ptabilia. qꝛ ſine fide īpoſſibile eſt placere d̓o. Memoria dn̄ice paſſionis facit eſſe facilia Unde Gregorius. Si paſſio chriſti ad me moriam reducitur. nihil eſt quod̓ nō equo f 2 De quadrageſima animo toleret̉. Caritas fac̄ eſſe ꝯtinua qꝛ ſic̄ dicit Greg. Amor dei nō p̄t eē ocioſus. oꝑa tur ei mag ſi ē. ſi āt oꝑari negligit amor non eſt. Et ſic̄ in p̓ncipio eccīa qͣſi deſperans cla mauerat. circūdederūt me ⁊cͣ. ⁊ poſtmoduꝫ ad ſe rediēs adiuuari petebat. ita hic iā cōce pta fiducia ⁊ ſpe venie ꝓpt̓ pn̄īam orat ⁊ dic̄ Eſto mihi in deū ꝓtectore ⁊cͣ. vbi qͣtuor petit ſcꝫ ꝓtectonē. firmamētū. refugiū. ⁊ ducatū Oēs ei filij ſui aut ſunt ī grā. aūt ſūt ī culpa. aūt in aduerſis aūt in ꝓſperis. Illis q̇ ſunt ī grā petit firmamētū. vt.ſ. in ip̄a grā ꝯfirmēt̉ Illis q̇ ſūt ī culpa petit vt deꝰ ſit eoꝝ refugi um. Illis q̇ ſūt ī aduerſis petit ꝓtectōꝫ. vt in ip̄is tribulatiōibꝰ ꝓtegāt̉. Ill̓ q̄ ſunt ī ꝓſꝑis petit ducatū. vt ſcꝫ in ip̄is a deo innocent du cant̉. Termīat̉ āt qͥnqͣgeſima vt dictū eſt in die paſce. qꝛ pnīa ad nouitatē vite facit reſur gere. In hoc tꝑe pſalmꝰ qͥnquageſimꝰ.ſ. mi ſerere mei deꝰ. q̇ eſt pſalmus pnīe ⁊ remiſſi onis plurimuꝫ frequentatur. A XXXIIII. ¶ De quadrageſima Ua drageſima in cipit a dn̄ica q̄ catat̉ inuocauit me Ubi eccl̓ia q̇ tot tribulatōibꝰ p̄ſſa clamaue rat. circūdederūt me ⁊cͣ. Et poſtmodū reſp rauerat īuocādo adiutoriū dicēs. exurge ⁊cͣ ⁊ Eſto mihi ī deū ꝓtectore ⁊cͣ. nūc oſtendit ſe exauditā dicēs. Inuocauit me ⁊cͣ. Notādū aūt ꝙ qͣdrageſima ꝯtinet. xlij. dies. cōputatiſ dn̄icis diebꝰ. ex qͥbꝰ dū ſex dies dn̄icales ſub trahunt̉ remanet. xxxvj. dies in abſtinētia q̄ ſunt decima totiꝰ anni. Annꝰ eī hꝫ trecentos ſexaginta qͥnqꝫ dies qͦꝝ trigintaſex ſūt decīa Sꝫ qͣttuor dies p̄cedētes adduntur. vt ſacer numerꝰ qͣdraginta dieꝝ īpleat̉. quē ſaluator ſuo ieiunio ꝯſecrauit. ¶ Quare aūt in hoc numero qͣdragenario ieiuniū obſeruamuſ triplex rō aſſigri p̄t Prima ē auguſtini. qnt am matheꝰ. xl. generatōes xp̄i poſuit. Ad hͦ igit̉ dn̄s ſuo qͣdragenario nūero ad nos de ſcēdit vt nos ad eū nr̄o qͣdragenario aſcēda mus. Aliā aſſigͣt idē dicēs ad hͦ vt habeamꝰ qͥnqͣgenariū qͣdragenario addēdꝰ eſt dena riꝰ qꝛ ad hͦ vt veniamꝰ ad beatā requiē. oꝑiꝫ nos toto pn̄tis vite tꝑe laborare. vn̄ ⁊ dn̄s. xl diebꝰ cū diſcipul̓ ſuis māſit. ⁊ poſt decīa die ſpūmſanctū ꝑaclitū miſit. Tertiaꝫ aſſignat magiſter p̄poſitinꝰ ī ſūma d̓ officio dicens. Mudꝰ in qͣttuor ꝑtes ⁊ ānꝰ ī qͣttuor tꝑa diui dit̉. ⁊ hō ex qͣttuor elemētis ⁊ qͣttuor ꝯplexio nibꝰ ꝯſtituit̉. ⁊ nouā legē q̄ in qͣttuor euāge lis ꝯſiſtit ⁊ veterē q̄ ī decē mādatis trāſgreſ ſi ſumꝰ. Oꝑtet ergo vt denariꝰ ꝑ qͣternariū multiplicet̉. vt ſic qͣdragenariū faciamus.i. mādata veteriſ ⁊ noue legis toto tꝑe vite hꝰ impleamꝰ. Cōſiſtit q̇dē corpꝰ noſtꝝ ſic̄ dixi mus ex qͣttuor elemētiſ. q̄ etiā qͣi qͣttuor ſedeſ in nob̓ hn̄t. Nā ignis ī ocul̓. aer in lingua ⁊ auribꝰ. aq̄ in genitalibꝰ. terra in manibꝰ ⁊ ī alijs mēbris dn̄at̉. In oculis igit̉ curioſitaſ in lingua ⁊ auribꝰ ſcurrilitas. in genitalibuſ voluptas. in manibꝰ ⁊ in alijs mēbris ē cru delitas. Hec qͣttuor confitetur publicanus. Quia enī a lōge ſtat cōfitet̉ luxuriaque eſt fetida quaſi dicat nō audeo appropinquare dn̄e. ne in naribꝰ tuis feteā. ꝙ nō audet ocu los ad celū leuare. cōfitet̉ curioſitatē. ꝙ ma nu ꝑcutit pectꝰ. cōfitet̉ crudelitate. ꝙ d̓t ꝓpi ciꝰ eſto mihi pct̄ōri ꝯfitet̉ ſcurrilitatē Nā ſcur re ꝯſueuerūt vocari pctōres. vl̓ potiꝰ lecca tores. Hec p̄poſitinꝰ. B ¶ Gregoriꝰ qͦꝫ ī omelijs tres ponit rōes dicēs. Cur in abſti nētia qͣdragenariꝰ numerꝰ cuſtodit̉ niſi qꝛ v̓ tus decalogi ꝑ libros qͣttuor ſctī euāgelij im plet̉. In hoc etiā mortali corꝑe ex qͣttuor ele mētis ſubſiſtimꝰ. ⁊ ꝑ voluptates eiuſdē cor poris p̄ceptis dn̄icis ꝯtrariamur. Ꝙ ergo ꝑ carnis deſideria decalogi mādata ꝯtēpſi mus. dignū ē vt eādē carne qͣterdeciēs affli gamꝰ. Apn̄ti qͣꝫ die vſꝫ ad paſca ſex hebdo made.i. qͣdragintaduo dies veniūt ex qͥbus dū ſex dies dn̄ici de abſtinētia abſtrahuntur trigintaſex in abſtinentia remanēt Duꝫ v̓o ꝑ trecētos ſexagintaqͥnqꝫ dies annꝰ ducit̉ qͣ ſi anni noſtri decimas deo damꝰ. Hec gre goriꝰ ¶ Quare at nō obſeruamꝰ noſtꝝ ieiu niū eodē tꝑe qͦ xp̄s ieiunauit. qͥ ſtatim pꝰ ba ptiſmū iſtud inchoauit. ſꝫ cum paſca potiꝰ De ieiunio quattuor temporū iſtud ꝯtinuamus. qͣdruplex rō aſſignat̉. ī ſū ma de officio mgͣri ioh̓is d̓ beleth ¶ Prima eſt vt ſi volumꝰ cū xp̄o reſurgere qꝛ ꝓ nobis ip̄e eſt paſſus. ⁊ nos cū eo pati dēmꝰ ¶ Se cūda cā eſt vt filios iſrl̓ imitemur q̇ pͥmo eo tꝑe exierūt d̓ egypto. poſtea eo tꝑe d̓ babilo nia. qd̓ ind̓ ꝓbat̉. quiā tā iſti qͣꝫ illi ſtatim qn̄ egreſſi ſūt celebrauerūt paſca. Sic ⁊ nos imi tātes eos hͦ tꝑe ieiunamꝰ. vt d̓ egypto e ba bylonia.i. hͦ md̓o ī terrā eterne hereditatis ī gredi mereamur. ¶ Tertia cā eſt qͦniā fer uor libidīs in tꝑe veris magis ſolet nos ac cēdere. vt ergo refrenemꝰ corꝑis eſtū ī hͦ tꝑe maxīe ieiunamꝰ. Quarta ē. qꝛ ſtatī pꝰ ieiu niū dēmꝰ corpꝰ dn̄i acciꝑe. Sic̄ ergo filij iſrl̓ pͥuſqͣꝫ comederēt agnū affligebāt ſe ⁊ come debat agreſtes lactucas ⁊ amaras ita ⁊ noſ dēmus ꝑ pnīam pͥus affligi vt digni valea mus comedere agnū vite. De ieiunio quattuor temporum. CXXXV A Eiunia quattuor tꝑm a calixto papa inſtituta ſunt Fiūt āt hͨ ieiunia qͣter ī anno ẜm qͣttuor tꝑa ip̄iꝰ āni. ⁊ hꝰ ē ml̓tiplex rō ¶ Pri ma ē qͦniā ver eſt calidū ⁊ humidū. eſtas ca lida ⁊ ſicca. autūnꝰ frigidꝰ ⁊ ſiccꝰ. hiems fri gidā ⁊ humida. Ieiunamꝰ igit̉ ī vere vt no xium humorē.i. luxuriā in nobis tꝑemus. ī eſtate vt noxiū calorē.i. auariciā in nobis ca ſtigemꝰ. ī autūno vt caſtigemꝰ ariditatē ſu perbie. in hieme vt caſtigemꝰ frīgꝰ infideli tatis ⁊ malicie. ¶ Scd̓a rō eſt qͣre ſcꝫ qͣter ī anno ieiunamꝰ qͦniā prima hmoi ieiunia fi unt in marcio.ſ. in pͥma ſeptimana quadra geſime. vt in nobis marceſcāt vicia. nō eīm oīno poſſunt extingui. Uel potiꝰ vt ī nobis v̓tutū germina oriant̉. In eſtate fiunt ſcd̓a. vt in ſeptimana pēthecoſtes. qꝛ tūc veīt ſpūſ ſanctꝰ. ⁊ nos debemꝰ eſſe feruētes ī ſpūſcto. In ſepiēbri fiūt an̄ feſtum ſancti michaelis tertia ieiunia quoniā fructus tūc colligunt̉ opeꝝ. In decembri fiūt quarta. quoniā tūc moriunt̉ herbe. ⁊ nos demꝰ mortificari mū do ¶ Tertia rō eſt. vt iudeos imitemur Iu dei quidē quat in anno ieiunabāt.ſ. ante pa ſcha. an̄ penthecoſtes. an̄ ſcenophegiā.i. an̄ infixionē tabernaculi in ſeptembri. ⁊ ante en cenia. id eſt. ante dedicationem in decembri. ¶ Quarta rō eſt. qͦniā hō ꝯſtat ex quattu orelemētis. qͣntū ad corpꝰ ⁊ tribꝰ potētijs ſcꝫ rōnali. ꝯcupiſcibili. ⁊ iraſcibili. qͣntū ad aīaꝫ Ut ergo hͨ moderent̉ in nobis q̇ter in anno ꝑ tres dies ieiunamꝰ vt qͣternariꝰ referat̉ ad corpꝰ. ternariꝰ v̓o ad aīam. Et he rōes ſunt magiſtri ioh̓is beleth ¶ Quinta rō eſt. qni am vt dic̄ ioh̓es damaſcenꝰ. ī vere augmen tat̉ ſanguis. ī eſtate colera. ī autūno melāco lia. ī hieme flegma. Ieiunamꝰ igit̉ in vere. vt in nobis debilitet̉ ſanguis ꝯcupiſcētie ⁊ ī epte leticie. Sanguineꝰ enī eſt libidinoſus ⁊ letus. In eſtate vt debilitet̉ colera iracundie ⁊ fallacie. Colericꝰ enī eſt naturalit̓ iracūdꝰ ⁊ verſutus. In autūno vt debilitet̉ melāco lia cupiditatis ⁊ triſticie. Melancolicꝰ eniꝫ eſt naturaliter cupidus ⁊ triſtis. In hieme vt debilitet̉ flegmā hebetudinis ⁊ pigricie. Nā flegmaticꝰ naturaliter ē hebes ⁊ piger. ¶ Sexta rō eſt. qͦniā ver cōparat̉ aeri. eſtaſ igni. autūnꝰ terre. hiems aqͣ. Ieiunamꝰ igͦr in vere. vt in nobis edomet̉ aer elatiōis ⁊ ſu perbie. In eſtate vt in nobis edomet̉ ignis cupiditatis ⁊ auaricie. In autumno vt edo met̉ terra frigiditatis ſpiritualis ⁊ tenebroſe ignorantie. In hieme vt edomet̉ in nob̓ aqͣ leuitatis ⁊ incōſtantie. ¶ Septima ratio e. quoniā ver refert̉ ad puericiā. eſtas ad ado leſcentiā. autumnꝰ ad maturitatē ſiue virilē etatem. hiems ad ſenectutē. Ieiunamꝰ igit̉ in vere vt ſimus pueri ꝑ innocentiā. in eſtate vt efficiamur iuuenes ꝑ cōſtantiam ⁊ forteſ vitando incōtinentiā. In autūno vt efficia mur maturi ꝑ modeſtiam. In hieme vt ef ficiamur ſenes ꝑ prudentiā ⁊ honeſtā vitaꝫ vl̓ potiꝰ ī hieme vt ſatiſfaciamꝰ qͥcq̇d ꝑ illas qͣttuoretates offendimus ¶ Octaua rauio eſt ingͥri gu ill̓. altiſiodorenẜ. Ideo enim in quattuor anii tꝑibꝰ ieiunamꝰ vt emende De ſancto mus q̄ in illis qͣttuor āni tꝑibꝰ deliquimus Et fiūt ꝑ tres dies. vt ſatiſfaciamꝰ in die qd̓ deliquimꝰ ī mēſe. Et fiūt ī feria qͣrta. qꝛ tunc dn̄s a iuda traditus fuit. ī ſexta feria. qꝛ ī ea crucifixꝰ fuit ī ſabbato. qꝛ in ſepulcro iacuit ⁊ qꝛ triſtes erat apl̓i de nece ſui dn̄i. XXXVI A De ſancto Ignacio Gnactus dicitur quaſi ignē patiꝰ. id̓ eſt. ignē patiēſ diuini amoris. Gnaciꝰ fuit diſcipulus btī ioh̓is ⁊ ep̄s anthiocenꝰ. Hic epl̓am ad be atā v̓ginē direxiſſe legit̉ ī hec verba. Thriſtifere marie ſuꝰ ignaciꝰ. Me neophi cū ioh̓iſqꝫ tui diſcipl̓m ꝯfortare ⁊ ꝯſolari de hueras. De ih̓u enī tuo ꝑcepi mira dictu. ⁊ ſtupefactꝰ ſū ex auditu. Ate aūt q̄ ſꝑ fuiſti ei familiarit ꝯiucta ⁊ ſecretoꝝ eiꝰ ꝯſcia. deſide ro ex anīo fieri certior ex auditis. Ualeas ⁊ neophici q̇ mecū ſūt ex te ⁊ ꝑ te ⁊ ī te ꝯfortēt̉. Btā aūt v̓go d̓i genitrix maria in hͨ v̓ba ſibi rn̄dit. Ignacio dilecto ꝯdiſcipl̓o humil̓ an cilla xp̄i ieſu. De ih̓ū q̄ a ioh̓e audiſti ⁊ didi ciſti vera ſūt. illa credās ill̓ inhereas. ⁊ xp̄ia tatis votū firmit teneas. ⁊ mores ⁊ vitā vo to ꝯformes. Veniā at vna cū ioh̓e te ⁊ q̇ tecū ſūt viſere. Sta ⁊ virilit̓ age ī fide nec te ꝯmo ueat ꝑſecutōis auſteritas. ſꝫ valeat ⁊ exultꝫ ſpūs tuꝰ ī d̓o ſalutari tuo amē. ¶ Tāte ai autoritatis beatꝰ ignaciꝰ extitit ꝙ etiā dyoni ſiꝰ pauli apl̓i diſcipulꝰ q̇ fuit ī ph̓ia tā ſūmꝰ ⁊ in diuīa ſcīa tā ꝑfectꝰ. v̓bū bt̄ī ignacij ad cō firmatōꝫ dictoꝝ ſuoꝝ tāqͣꝫ ꝓ autoritate ad duxerit. Cū eī vt ip̄e in libro de diuīs noībꝰ atteſtat̉. q̇dā nomē amoris in diuīs rep̄hen deret dicētes ī diuīs nō tā eſſe nomē amoriſ qꝫ dilectōis. volēs on̄dere hͦ noīe amoris ꝑ oīa ī diuīs eſſe vtendū ait. Scribit eī diuinꝰ ignaciꝰ amor meꝰ crucifixꝰ ē. Legit̉ ī hiſto ria triꝑtita ꝙ ignaciꝰ audiuit angl̓os cantā tes antiphonas ſuꝑ mote qͣndā. ⁊ ex īde ſta tuit antiphonas cantari ī eccl̓ia et pſalmos ẜm antiphonas intonari B ¶ Cū ergo beatꝰ ignaciꝰ diu ꝓ pace eccl̓ie dn̄m exoraſſet nō ſuū ſꝫ infirmoꝝ ꝑiculū metuēs tra ya nō imꝑatori qͥ cepit anno dn̄i. c. de victoria redeūti. ⁊ xp̄ianis oībꝰ mortē minanti occur rit. ⁊ libere ſe xp̄ianū eſſe aſſeruit. Que tray nus ferro vinctū decē militibꝰ tradidit ⁊ ro mā adduci p̄cepit. minas eidē ꝙ traderetur ibidē beſtijs deuorādꝰ. Cū ergo romā duce ret̉ ad oēs eccīas epl̓as deſtinabat. ⁊ eas ī fi de xp̄i ꝯfirmabat. Int qͣs vnā ſcpͥſit ad ro manā ecc̄īam. ſic̄ legit̉ ī hiſtorijs eccl̓iaſticis rogas ne ſuū martyriū īpediat vbi ſic dicit. A ſyria vſqꝫ romā cuꝫ beſtijs terra mariqꝫ d̓pugno. die ac nocte ꝯnexꝰ ⁊ colligatꝰ decē leo pardis militibꝰ ducor ad cuſtodiā datis q̇ ex bn̄ficijs nr̄is ſeuiores fiūt ſꝫ ego eoꝝ ne q̇cijs magis erudior O ſalutares beſtie q̄ p̄ parāt̉ mihi. qn̄ veniet. qn̄ emittēt̉. qn̄ eis lice bit carnibꝰ meis frui. Inuitabo eas ad de uoratōꝫ meā ⁊ d̓p̄cabor ne forte vt ī nōnull̓ fecerūt. timeat ꝯtingere corpꝰ meū. qͣnimo ⁊ ſi cūctabūt̉. ego vim faciā. ego me ingeram. Date q̄ſo veniā ego noui qḋ mihi expediat. Ignes. cruces. beſtie. diſꝑſiōes oſſiū. diſcer ptōes oīm mēbroꝝ. ⁊ totiꝰ corꝑis. ⁊ oīa pene in me vnū ſupplicia diaboli arte qͣſita ꝯflent̓ dūmō ih̓m xp̄m merear adipiſci. ¶ C ¶ Qū ergo romā veniſſꝫ ⁊ ad trayanū du ctꝰ fuiſſꝫ dixit ei trayanꝰ. Ignaci cur anthi ochiā rebellare facis. ⁊ gētē meā ad xp̄ianita tē ꝯuertis. Cui ignaciꝰ. Utinā ⁊ te poſſē cō uertere. vt ſꝑ obtineres fortiſſimū p̓ncipatū Cui trayanꝰ. Sacrifica dijs meis ⁊ ſacer dotū oīm p̓nceps eris. Cui ignaciꝰ Nᵉ dus tuis ſacrificabo. nec tuā affecto digͥtatē. De me qͥcq̇d vis facere poteris. ſed nullatenus me mutabis. Trayanꝰ dixit. Plumbatis ſcapulas eiꝰ ꝯtudite. ⁊ vngulis latera lania te ⁊ duris lapidibꝰ eiꝰ vulnera ꝯfricate. Cū qꝫ hͨ oīa ī eū feciſſent. ⁊ ip̄e īmobilis ꝑmane ret dixit tra yanꝰ. Carbones viuos afferte ⁊ ip̄m nudis plātis deſuper ambulare facite. Cui ignaciꝰ. Nec ignis ardēs. nec aqͣ bulli ens poterit ī me xp̄i ih̓u caritatē extinguere. Cui Traynꝰ. Maleficia ſūt hͨ ꝙ tāta patiēſ nō ꝯſentis. Cui ignacius. Nos xp̄iani ma lefici nō ſumꝰ. ſꝫ in lege noſtra maleficos vi Ignatio uere ꝓhibemus. Sꝫ vos malefici eſtis qui ydola adoratis. Trayanꝰ dixit. Dorſuꝫ eiꝰ vngulis laniate ⁊ plagas ſale ꝑfundite Cui ignaciꝰ. Nō ſūt ꝯdigne paſſiōes hꝰ tꝑis ad futurā gl̓iam. Trayanꝰ dixit. Iā nūc eum tollite. vincul̓ ferreis alligate in cippo in imo carceris cuſtodite. ſine cibo ⁊ potū eū eſſe ꝑ mittite. ⁊ pꝰ triduū deuorādum beſtijs date Tertia igit̉ die imꝑator ⁊ ſenatꝰ oīſqꝫ ppl̓us ꝯuenerūt vt videret ep̄m anthiocenū qͥ erat cū beſtijs pugͣturꝰ. Dixitqꝫ trayanꝰ Quo niā ignaciꝰ ſuꝑbꝰ ⁊ ꝯtumax ē ip̄m alligate. ⁊ duos leones ad ip̄m laxate. vt ne vllas re liqͥas exeo relinqͣnt. Tuꝫ ſctūs ignaciꝰ dixit ad ppl̓um qͣ aſtabat. Uiri romani q̇ hͦ certa me aſpicitis. nō ſine mercede laboraui. qͥa n̄ ꝓpt̓ prauitatē ſꝫ ꝓpt̓ pietatē hͨ patior Deind̓ cepit dicere ſic̄ legit̉ in hiſtoria eccleſiaſtica. Frumētū xp̄i ſū. beſtiaꝝ dētibꝰ molar vt pa nis mūdꝰ efficiar. Hoc audiēs imꝑator di xit. Gradis ē tolerantia xp̄ianoꝝ. Quis gre coꝝ tata toleraret ꝓ d̓o ſuo. Rn̄dit ignaciuſ Non hͨ mea v̓tute. ſꝫ xp̄i adiutorio toleraui. Tūc ſanctꝰ ignaciꝰ cepit leones ꝓuocare vt ad ſe deuoranduꝫ accurrerēt. Accurrentes igit̉ duo ſeui leones ip̄m tantūmodo p̄foca uerūt. carne tn̄ eiꝰ nullatenꝰ tetigerūt. Tra) anꝰ āt hͦ vides cu nimia admiratōne diſceſ ſit. p̄cipiēs vt nō ꝓhiberet̉ ſi qͣs vellet tollere corpꝰ eiꝰ. Quaꝓpt̓ xp̄iani corpꝰ eiꝰ tulerūt. ⁊ ip̄m honorifice ſepelierūt. Cū aūt tyrānuſ ꝗſdā lrās recepiſſet. ī qͥbꝰ pliniꝰ ſcd̓s xp̄iaos qͣs imꝑator occidi iuſſerat pl̓imū ꝯmenda bat doluit de his q̇ Ignacio intulerat. ⁊ p̄ce pit vt nullꝰ xp̄ianꝰ inqͣreret̉. ſi qͣs tn̄ īcideret puniret̉. D ¶ Legit̉ aūt ꝙ beatꝰ ignaciꝰ int̓ tot tormētoꝝ genera nūqͣꝫ ab īuocatōne noīs ieſu xp̄i ceſſabat. Que cū tortores reqͣ reret. cur hͦ nomē totiēs replicaret ait. Hoc nomē cordi meo inſcpͥtū hēo. ⁊ iō ab eiꝰ iuo catiōe ceſſare n̄ valeo. Poſt mortē igit̉ eius illi q̇ audierat volētes curioſiꝰ exꝑiri. cor eiꝰ ab eius corꝑe auellūt. ⁊ illd̓ ſcindentes ꝑ me diu. totū cor eius inſcpͥtuꝫ hͦ nomīe ih̓s xp̄s ſris aureis īueniūt. Un̄ ex hoc pl̓imi credid̓ rūt. De hoc ſctō ſic dic̄ Bern̄. ſuꝑ pſalmum Qui habitat. Magnꝰ ille ignaciꝰ auditor diſcipuli quē diligebat ieſus. martyr ⁊ ipſe cuius p̄cioſis reliquijs nr̄a eſt ditata pauꝑ tas. Maria quidē in pluribus quas ad ea ſcripſit epiſtol̓ chriſtiferā cōſalutat. Egregi us plane titulus dignitatis. ⁊ cōmendatio honoris immenſi. De purificatione be ate marie virginis. ¶ XXXVII A Urificatio beate v̓ginis marie qͣdrageſimo die pꝰ natiuitatē dn̄i facta eſt. Cōſueuit aūt illd̓ feſtū tribꝰ noībꝰ appellari.ſ. purifica tio. ypapati. ⁊ candelaria. ¶ Purificatio āt d̓r ex eo ꝙ qͣdrageſima die a natiuitate dn̄i beata v̓go Maria ad tēpluꝫ venit vt ẜm le gis ꝯſuetudinē mūdaret̉. cuꝫ tn̄ ſub illa lege nō teneret̉. Preceꝑat āt lex. Leui. xij. ꝙ mu lier q̄ ſuſcepto ſemine filiū peꝑiſſet īmunda eſſet ſeptē diebꝰ. īmudā.ſ. a ꝯſortio hoīꝫ ⁊ ab ingreſſu tēpli. Sꝫ cōpletis ſeptē diebꝰ mun da quidē efficiebatur q̇ ad ꝯſortiū hominū. ſꝫ adhuc vſqꝫ ad. xxxiij. diē ꝗ ad ingreſſū tē pli immūda erat. Tande cōpletis qͣdragin ta diebus. qͣdrageſimā die tēplū intrauit. et pueꝝ cū muneribus offerebat. Si v̓o femi nam peperiſſet duplicabant̉ dies. ⁊ quo ad conſortiū hominū ⁊ q̇ ad ingreſſum templi ¶ Quare aūt dn̄s p̄ceperit vt quadrageſi ma die puer ī templo offerret̉ triplex pōt eſſe ratio. Una vt ꝑ hoc intelligat̉ ꝙ ſicut puer quadrageſima die ī materiale templū indu citur. ſic ⁊ quadrageſima die a cōceptiōe vt ſepius anima in corpus tanqͣꝫ in ſuū tēplū infunditur ſicut dicit̉ in ſcolaſtica hiſtoria. licet phiſici dicant ꝙ quadragintaſex diebꝰ corpus perficiat̉. Secunda vt ſicut ani ma quadrageſima die corꝑi infuſa ab ipſo corpore maculat̉. ſic quadrageſima die tem pſum ingrediēs per hoſtias ab ipſa macu la amplius expietur. ¶ Tertia vt ꝑ hoc detͣ intelligi ꝙ in templum celeſte merent̉ ingre f 4 De purificatione beate marie uirginis di. q̇ decē p̄cepta cū fide qͣttuor euāgelioruꝫ voluerint obẜuare. In pariēte v̓o feminaꝫ duplicant̉ dies q̇ ad tēpli ingreſſionē. ſicut ⁊ duplicant̉ qͦ ad corꝑis formatōꝫ. Nā ſicut ī qͣdraginta diebꝰ corpꝰ maſculi organizat̉ et ꝑficit̉. ⁊ in quadrageſima die ania infundit̉ vt ſepiꝰ. ſic corpꝰ femīe in. lxxx. ꝑficit̉. ⁊ octu ageſima die aīa vt ſepius inſpirat̉. Quare aut duplo corpꝰ femine tardiꝰ ꝑficit ī vtero qͣꝫ corpus viri ⁊ ei aīa infundit̉. obmiſſis ra tionibus naturalibꝰ triplex rō aſſignari p̄t. ¶ Prima quoniā xp̄s aſſumpturꝰ erat car nem ī ſexu virili. iō vt ip̄m ſexū honoraret. ⁊ ampliorē ſibi grām faceret voluit vt puer ci tius formaret̉ ⁊ mater citius mundaretur ¶ Scd̓a vt quoniā mulier plꝰ peccauit qͣꝫ vir. ⁊ ſic erūne eiꝰ ab erūnis viri duplicate ſt exteriꝰ in mūdo. ſic ⁊ duplicari debuerūt īte rius in vtero. ¶ Tertia vt p hec intelligi de tur ꝙ mulier q̇dammō plꝰ fatigauit deū qͣ vir. ex eo ꝙ ampliꝰ d̓liquit. Deꝰ eī qd̓ammo in noſtris prauis oꝑbꝰ fatigat̉. Un̄ ip̄e dic̄ Iſa. xliij. Seruire me feciſti ī peccatis tuis. Et iteꝝ dicit Hiere. vj. Laboraui ſuſtinens. ¶ Beata igit̉ v̓go huic legi purificatiōis n̄ tenebat̉. qꝛ nō peꝑit ſuſcepto ſemīe ſꝫ myſti co ſpiramīe. Un̄ moyſes addidit ſuſcepto ſemīe. cū tn̄ neceſſe nō erat quantū ad alias mulieres q̄ oēs ſuſcepto ſemine pariūt. ſꝫ iō addidit vt dicit Bern̄. qꝛ timuit in matrē do mini blaſphemiā irrogare. ¶ Uoluit tn̄ in hͦ ſe ſubdere legi ꝓpt̓ qͣttuor rōnes. Prima rō eſt. vt exēplū huilitatis daret. Unde dicit Bern̄. Uere biā v̓go n̄ habes cām nec tibi opꝰ eſt purificatōe. Sꝫ nūq̇d filio tuo opu erat circūciſiōe. Eſto int̓ ml̓ieres tanqͣꝫ vna illaꝝ. Nā ⁊ filiꝰ tuꝰ ſic eſt ī medio pueroruꝫ. Hec aūt hūilitas nō ſolū fuit ex ꝑte matris. ſꝫ etiā ex ꝑte filij q̇ ſil̓r voluit ſe in hͦ ſubdere le gi. Nā in natiuitate ſe habuit vt pauꝑ hō. ī circūciſione vt pauꝑ ⁊ peccator hō. ſꝫ hodie vt pauꝑ ⁊ peccator ⁊ ẜuus hō. Ut pauꝑ. in eo ꝙ oblatōꝫ paupeꝝ elegit. vt peccator. ī eo ꝙ ip̄e cū matre voluit expiari. vt ẜuus in eo ꝙ voluit redimi. Sic etiā voluit poſtmodū baptizari. non ꝓpter culpam purgandam. ſꝫ ꝓpter eius humilitatē maximā on̄dendā Niā oīa remedia ꝯtra originale peccatū in ſtituta xp̄s in ſe aſſumere voluit. nō qꝛ aliqͣ tenꝰ indigeret. ſꝫ vt hūilitatē ſuā maximā no bis on̄deret. ⁊ vt illa remedia ꝓ tꝑe ſuo bona fuiſſe mōſtraret. B ¶ Quinqꝫ eī reme dia ꝯͣ ip̄m origīale pctūm ꝑ ꝓceſſum tꝑis in ſtituta ſūt. qͦꝝ tria ẜm qḋ dic̄ hugo d̓ ſancto victore ī lege veteri īſtituta ſūt.ſ. oblatōeſ. de cimatōes ⁊ ſacrificioꝝ īmolatōes ꝑ q̄ maxi me opꝰ noſtre redēptōnis expͥmebat̉. Nam modꝰ redimēdi expͥmebat̉ ꝑ oblaiōem. ip̄m p̄ciū ꝑ ſacrificiū in qͣ erat ſanguinis effuſio. ip̄m redemptū ꝑ decimatōꝫ. qꝛ hō ſigͥficat̉ ꝑ decimā dragmā. Primū ergo remediū fu it oblatio. Un̄ chayn obtulit d̓o munera d̓ frugibꝰ. ⁊ abel de gregibꝰ. Secundū fuit de cimatio. Un̄ ⁊ abraā melchiſedech ſacerdo ti decimas obtulit. Nā ẜm Augu. decima bat̉ qḋ curabat̉. Tertiū fuit ſacrificioꝝ īmo latio. Ip̄a eī ſacrificia ẜm qd̓ dic̄ Gregoriꝰ erāt ꝯoriginale pctūm. Quia tn̄ exigebatur vt ad minꝰ alt̓ ꝑentū fidel̓ eſſet. ⁊ aliqn̄ vtri qꝫ infideles eē poterāt. iō aduenit qͣrtum re mediū.ſ. circūciſio. q̄ ſiue ꝑentes fideles eēnt ſiue infideles valebat. Sꝫ qꝛ illud remediū nō poterat ꝯuenire niſi ſolis maribꝰ. nec ia nuā ꝑadiſi poterat aꝑire. iō ſucceſſit ei quī tū remediū.ſ. baptiſmꝰ qͥ ē cōis oībꝰ ⁊ ianu am celi aꝑit. Primū igit̉ remediū xp̄us qd̓ ammodo aſſūpſiſſe videt̉ qn̄ ītēplo a paren tibus eſt oblatꝰ. Secundū remedium qd̓ā modo aſſumpſit qn̄ quadraginta diebus ⁊ noctibus ieiunauit. quia ei nō habebat vn de ſolueret decimas reꝝ. ſaltē deo obtulit de cimas dieꝝ. Tertiū aſſumpſit qn̄ mat̓eius par turtuꝝ aūt duos pullos columbarum ꝓ eo obtulit vt inde ſacrificiū fieret. vel qn̄ in cruce ſe ſacrificiū obtulit. Quartū quando ſe circūcidi ꝑmiſit. Quintū qn̄ a Ioh̓e bat tiſma ſuſcepit ¶ Scd̓a rō eſt vt legē imple ret. Nō enī venerat dn̄s legē ſoluere ſed ad implere. Nā ſi in hͦ legē ſoluiſſꝫ potuiſſent ſe iudei excuſare ⁊ dicere. Quoniā doctrinaꝫ tuam non recipimus. ex eo ꝙ diſſimilis es patribus. nec legis traditiones obſeruas De purificatione beate marie uirginis Triplici āt legi hodie ſe xp̄us ⁊ v̓go ſubiecit Primo legi purificatōis ī ſigͥficatōꝫ v̓tutis vt poſtqͣꝫ oīa bn̄ fecerimꝰ dicāꝰ ꝙ ẜui inuti les ſumꝰ. Scd̓o legi redēptōis ad exēplum hūilitatis. Tertio legi oblatōis ad exemplū pauꝑtatis. ¶ Tertia rō ē vt legē purificatō nis t̓mīaret Sic̄ eī adueniēte luce ceſſāt tene bre. ⁊ adueniēte ſole recedit vmbra. ſic adue niēte purificatōe vera. ceſſauit purificatio ti pica. Ibi enī aduenit v̓a purificatio nrā. id eſt. xp̄s q̇ actiue d̓r purificatio. ex eo ꝙ nos ꝑ fidē purificat. ẜm qd̓ d̓r. fide purificans cor da eoꝝ. Hinc eſt ꝙ nec de cetero prēs tenent̉ ad ſolutōꝫ. nec matres ad purificatōem. vel tēpli ingreſſiōꝫ. nec filij ad illā redēptionem. ¶ Quarta rō ē vt nos purificādos inſtru eret. Quinqꝫ āt modis fit purgatio ab infa mia ẜm iura lꝫ tres inhibeatur ẜm qͦs ⁊ nos purgari dēmꝰ.ſ. iuramēto qḋ ſigͥficat pecca ti abrenūciatōꝫ. aqͣ q̄ ſigͥficat baptiſmalē ab lutōem. igne q̇ deſignat ſpūal̓ grē infuſionē teſtibꝰ q̇ deſignāt bonoꝝ opeꝝ ml̓titudinem bello qd̓̇ ſigͥficat tēptatōꝫ Ueniēs aūt beata v̓go ad tēplū filiū ſuū obtulit ⁊ eū qͥnqꝫ ſicliſ redemit. Notandū eī ꝙ quedā pͥmogenita redimebant̉. ſicut pͥmogenita vndecim tri buū. q̄ redimebāt̉ qͥnqꝫ ſiclis. Quedā nō re dimebant̉ ſicut pͥmogenita leuitaꝝ. q̄ nūqͣꝫ redimebant̉ ſꝫ cū in adultā etatē ꝑueniebāt ſꝑ intēplo dn̄o ẜuiebāt. ⁊ ſic̄ pͥmogenita mū doꝝ aīaliū q̄ iteꝝ nō redimebant̉ ſꝫ dn̄o offe rebant̉. Quedā cōmutabant̉. vt pͥmogeni tū aſini. qd̓ cōmutabat̉ in ouē. Quedā occi debant̉. vt pͥmogenitū canis. Cū igit̉ xp̄s fu erit de tribu iuda q̄ fuit vna vndecim tribu um patet ꝙ debuit redimi. ¶ Obtulerūt et̄ ꝓeodn̄o par turtuꝝ aūt duos pullos colū baꝝ. Hec eīerat oblatio paupeꝝ. ſꝫ agnꝰ ob latio diuitū. Nō aūt dixit pullos turturū ſic̄ dixit pullos colūbaꝝ. qꝛ pulli columbaꝝ ſꝑ inueniunt̉. pulli aūt turtuꝝ nō ſꝑ inueniun tur. turtures aūt ſꝑ īueniunt̉. Nec dixit par columbaꝝ ſicut dixit par turtuꝝ. qꝛ colūba eſt auis libidinoſa. ⁊ iō in ſacrificio ſuo deꝰ noluit eā offerri turtur aūt eſt auis pudica. Sꝫ nōne beata v̓go maria paulo an̄ a magis multa pondera auri receꝑat. videt̉ ergo ꝙ bn̄ potuerit agnū vnū emere. Sꝫ dicēduꝫ ꝙ ſine dubio ẜm Bern̄. magi magna pōde ra auri obtulerūt. qꝛ nō eſt v̓iſil̓e ꝙ tales re ges tali puero vilia munera obtuliſſēt. Sꝫ tn̄ btā v̓go vt aliq̇bꝰ placet illd̓ ſibi nō retinu it. ſꝫ ſtatiꝫ pauꝑibꝰ erogauit. Ul̓ forte ꝑegri natiōi in egyptū ꝑ ſeptenniū imminēti ꝓui de reſeruauit. Vl̓ forte n̄ in magͣ qͣntitate ta lia obtulerūt cū hͨ in ſigͥficatōꝫ myſticā offer rent. Ponit āt expoſitor tres oblatōes d̓ do mino factas. Pria facta ē de ip̄o a ꝑentibꝰ Scd̓a ꝓ ip̄o d̓ auibꝰ. Tertiā fec̄ ip̄e in cruce ꝓ hoībꝰ. Prima on̄dit eiꝰ hūilitatē. qꝛ dn̄s legis ſe legi ſubiecit. Scd̓a pauꝑtatē qꝛ pau peꝝ oblatōeꝫ elegit. Tertia caritatē qꝛ ſe pro pctōribus tradidit. Propͥetates turturiſ ha bent̉ his v̓ſibꝰ. Alta petit turtur. cātando ge mit. veniēs ver. Nūciat ⁊ caſte viuit ſoluſqꝫ morat̉. Pullos nocte fouet. morticinumqꝫ fugit. Propͥetates v̓o colūbe his v̓ſibꝰ noīā tur. Grana legit. volitat ſociata. cadauera vitat Felle caret plāgit ſociūqꝫ ꝑ oſcula tan git Petra dat huic nidū. fugit hoſtē ī flumi ne viſū. Roſtro nō ledit. gemīos pullos bn̄ nutrit. ¶ Dicit̉ ſcd̓o hͨ feſtiuitas ypapanti. qd̓ idē eſt ꝙ pn̄tatio. ex eo ꝙ xp̄s eſt ī tēplo p̄ ſentatꝰ. Ul̓ ypapāti qd̓ idē eſt qḋ obuiatio. qꝛ ſymeon ⁊ anna obuiauerūt dn̄o cum of ferret̉ in templo. ⁊ d̓r ab ypa qd̓ eſt ire. ⁊ anti qd̓ eſt ꝯtra. Tunc aūt accepit eum ſymeon in vlnas ſuas. Et notandū ꝙ triplex obum bratio ſiue exīanitio hic de ſaluatore noſtro facta eſt. Prima eſt exinanitio v̓itatis. Ille enī q̇ eſt veritas. q̇ oēm hoīem ꝑ ſeip̄m q̇ eſt via. in ſeip̄m q̇ eſt vita ducit. hodie ab alijs ſe duci ꝑmiſit. Cū inducerēt inq̇t pueꝝ ih̓m ⁊cͣ. Secunda eſt exinanitio bonitatis. quiaꝫ ille qui ſolus ſanctus ⁊ bonus eſt tanqͣꝫ im mundus voluit cum matre expiari. Tertia eſt exinanitio maieſtatis. quoniam ille q̇ eſt portans omnia verbo virtutis ſue hodie in vlnis ſenis ſe recipi ⁊ portari permiſit. qui tā men portabat portantem ſe. ẜm illd̓. Senex puerum portabat. puer autem ſenem rege bat. Tunc autem ſymeon benedixit eum di De purificatiōne beate marie uirginis cens. Nūc dimittis ẜuū tuū dn̄e ⁊cͣ. Et appel lat eū ſymeon tribꝰ noībꝰ.ſ. ſalutare. lumē. ⁊ gl̓am plebis iſrl̓. Rō āt hꝰ triplicis noīs pōt qͣdruplicit̓ ſumi. Prīo penes nrām iuſtifi catōꝫ. vt dicat̉ ſalutare remittēdo culpā. q̇a ieſus īterp̄tat̉ ſaluator. ex eo ꝙ ſaluū fac̄ po pulū ſuū a pctīs eoꝝ Lumē dādo gratiam Gl̓ia plebis dādo gl̓am. Scd̓o penes nrāꝫ regeneratōꝫ. Nā pͥmo puer exorcizat̉ ⁊ bap tizat̉. ⁊ ſic a pctō mūdat̉ q̇ ad pͥmum. Scd̓o cādela accēſa ei dat̉ qͦ ad ſcd̓um. Tertio ad altare offert̉ qͦ ad tertiū. Tertio penes hodi ernā ꝓceſſionē. Nā pͥmo cādele bn̄dicūt̉ ⁊ ex orcizant̉. Scd̓o accēdūt̉ ⁊ in manibꝰ fideliū dant̉. Tertio eccl̓iam cū cāticis ingrediunt̉ Quarto penes triplicē hꝰ feſti denoīatiōeꝫ Nā d̓r purificatio q̇ ad purgatiōem culpe ꝑ hoc ꝙ d̓r ſalutare. Dicit̉ cādelaria qͦ ad il luminatōꝫ grē ꝑ hͦ ꝙ d̓r lumē. Dicit̉ ypapā ti qͦ ad collatōꝫ gl̓ie. ꝑ hͦ ꝙ d̓r gl̓am plebis iſrl̓ Tūc eī occurremꝰ obuiā xp̄o ī aera. Uel p̄t dici ꝙ laudat̉ xp̄s in hͦ cātico vt pax. vt ſalus vt lux. vt gl̓ia. Pax qꝛ mediator eſt. Salue qꝛ redēptor. Lux qꝛ doctor. Gl̓ia qꝛ p̄mia tor. ¶ Dicit̉ ⁊ tertio hoc feſtū cādelaria. ex eo ꝙ cādele accēſe in manibꝰ portāt̉. ¶ Qua re aūt eccl̓ia hoc ordinauerit vt.ſ. in hac die cādele accēſe in manibꝰ portēt̉ pn̄t aſſignari qͣttuor rōes. Primo ꝓpt̓ remouendā erro neā ꝯſuetudinē. Romani eī olim ī kalēdis februarij ad honorē februe matris martiſ. qͥ erat deꝰ belli. vrbē de q̇nto in qͣntū annū cuꝫ cereis ⁊ facibꝰ tota nocte luſtrabāt. vt filius ſuus.ſ. mars eis victoriā de inimicis ꝯcede ret cuiꝰ matrē tā ſolēnit̓ honorarēt. Et illud ſpaciū dicebat̉ luſtꝝ. Romani etiā in febru ario ſacrificabāt februo.i. plutoni ⁊ ceteris dijs infernalibꝰ. ⁊ hoc ꝓ aīabꝰ an̄ceſſoꝝ ſuo rum. Vt ergo ꝓpiciaret̉ eoꝝ. iō ⁊ eis ſolēneſ hoſtias offerebāt. ⁊ tota nocte eoꝝ laudibꝰ inſiſtētes cū cereis ⁊ accēſis facibꝰ vigilabāt Mulieres etiā romanoꝝ vt ait Innocētiꝰ papa his diebꝰ feſtū luminariū exercebant. qd̓ a q̇buſdā fabulis poetaꝝ origineꝫ traxit Aiūt ei ꝙ ꝓſerpina fuit adeo ſpecioſa ꝙ plu to deus infernal̓ eā ꝯcupiſcēs ip̄am rapuit. ⁊ deā eā fecit. Parētes aūt ſui ꝑ ſiluas et ne mora cū facibꝰ ⁊ luminaribꝰ eā multo tꝑe q̄ ſierūt. Et iſtud mulieres romanoꝝ repn̄tā tes cū facibꝰ ⁊ lumiaribꝰ circūibāt. Et qniā difficile eſt ꝯſueta relinq̄re. xp̄iani de gētibꝰ ad fidē ꝯuerſi difficile poterāt relinq̄re huiꝰ modi ꝯſuetudīes paganoꝝ. iōqꝫ ſergiꝰ pa pa hāc ꝯſuetudinē in meliꝰ ꝯmutauit. vt ſcꝫ xp̄iani ad honorē ſctē mrīs dn̄i oī āno ī hac die totū md̓m cū accēſis candelis ⁊ bn̄dictis cereis illuſtrarēt. vt ſolēnitas q̇dē ſtaret. ſed alia intētiōe fieret. ¶ Scd̓o ꝓpt̓ on̄dendā v̓ ginis puritatē. Aliq̇ ei audiētes v̓ginē puri ficatā poſſent credere ip̄am purificatioe īdi guiſſe Ut ergo on̄dat̉ ꝙ tota fuit puriſſima ⁊ ſplēdidā. iō ordinauit eccl̓ia vt luminoſoſ cereos baiulemꝰ ac ſi ip̄o facto dicat eccl̓ia. Uirgo btā purificatōe nō indiges ſꝫ tota ru tilas tota ſplēdes Uere eī purificatōe nō in digebat q̄ ⁊ nō ſuſcepto ſemine ꝯceperat. et ī matris vtero ꝑfectiſſime mūdata ⁊ ſctīfica ta erat. Adeo at fuit ī matris vtero ⁊ ī aduē tu ſpūſſctī ſctīficata ⁊ mūdata ꝙ nō ſolū ali qd̓ inclinamētū ad pctūm ī ea penitꝰ non re māſit ſꝫ etiā v̓tꝰ ſanctitatis eiꝰ vſqꝫ ad alios extēdebat̉. ſꝫ trāſfundebat̉. ita ꝙ in alijs oēs motꝰ carnal̓ ꝯcupiſcētie extinguebat. Und̓ dicūt iudei ꝙ cū maria pulcerrima fuerit. a nullo tn̄ vnqꝫ potuit ꝯcupiſci. ⁊ rō eſt. qꝛ v̓tꝰ ſue caſtitatis cūctos aſpiciētes penetrabat. ⁊ oēm in eis ꝯcupiſcentiā repellebat. Unde cōꝑat̉ cedro. qꝛ ſic̄ cedrus ẜpētes odore ſuo interficit. ita eiꝰ ſanctificatio ī alijs radiaba ⁊ oēs motus ī carne ſerpentinos occidebat Cōꝑat̉ etiā mirre. qꝛ ſic̄ mirra interficit ver mes. ſic eius ſanctitas ꝯcupiſcentias carna les. Et hāc p̄rogatiuā habuit p̄ ceteris ſcūīfi catis in vtero ⁊ virginibus. quia eoꝝ ſancti tas ⁊ caſtitas in alios tranſfundebatur. nec carnales motus in alijs extinguebat. Uir tus aūt caſtitatis virginis etiā impudicoꝝ corda medullitus penetrabat. et ea quo ad ipſam protinus caſta reddebat. ¶ Ter tio propter repreſentandam hodiernam ꝓ ceſſionem. Nam Maria et Ioſeph ⁊ Si meon ⁊ Anna hodie honorabilem procel De purificatione beate marie uirginis ſidnē fecerūt ⁊ pueꝝ ih̓m ī tēplū pn̄tauerūt. Sic ⁊ nos ꝓceſſionē facimꝰ. ⁊ cereū accēſuꝫ ꝑ quē ſigͥficat̉ ih̓s ī māibꝰ baiulamꝰ. ⁊ vſqꝫ in eccīas deferimꝰ. Tria eī ſūt ī cereo.ſ. cera lichiniꝰ. ⁊ ignis. ⁊ ꝑ hͨ tria ſigͥficāt̉ tria q̄ fue rūt in xp̄o Nā cera ſigͥficat carnē xp̄i. q̇ nata eſt d̓ maria v̓gīe. ſine corruptōne carnis. ſic̄ apes cerā gignūt ſine alterutꝝ ꝯmixtōe. Li chiniꝰ in cera latēs ſigͥficat aīaꝫ cādidiſſimā in carne latēteꝫ. Ignis v̓o ſiue lumē ſigͥficat diuinitatē. qꝛ d̓s noſter ignis ꝯſumēs eſt. vn̄ q̓dā ſic ait. Hāc ī honore pie candelā porto marie. Accipe ꝑ cerā carnē de v̓gine veram Per lumē numē maieſtatiſqꝫ cacumē. Li chinius ⁊ eſt aīa ſub carne latēs p̄opima. ¶ Quarto ꝓpt̓ inſtructiōꝫ noſtrā. In hͦ ei inſtruimur ꝙ ſi volumꝰ eē an̄ deū purifica ti ⁊ md̓i. tria ī nob̓ habere dēmꝰ.ſ. fidē vera actōꝫ bonā. intētōꝫ rectā. Nā cādela ī manu accēſa eſt fides cū oꝑatōe bona. ⁊ ſic̄ cādela ſine lumīe d̓r eē mortua ⁊ lumē ꝑ ſe ſine can dela nō lucet ſꝫ mortuū eē videt̉. ſic ⁊ oꝑatio ſine fide ⁊ fides ſine bono oꝑe mortua eē d̓r. Lichiniꝰ aūt intꝰ ī cera occultatꝰ ē intentio recta. Un̄ Greḡ. ſic ſit opꝰ ī publico vt tn̄ in tētio maneat ī occulto. E ¶ Quedā ma trona nobil̓ in beatā v̓ginē maximā deuo tiōeꝫ hēbat. Hec qͣndā capellā iuxta domuꝫ ſuā ꝯſtruxerat. ⁊ ꝓpriū capellanū hn̄s omī die miſſaꝫ d̓ btā v̓gie audire volebat. Appro pinqͣnte āt feſto purificatiōis btē v̓gis. ſacer dos ob qḋdā ſuū negociū lōgiꝰ ſeceſſit. ⁊ do mīa die illa miſſā hrē n̄ potuit. l̓ vt alibi legit̉ oīa q̇ hrē pot̓at. etiā veſtimēta ꝓ amore v̓gī dabat. Un̄ cū clamidē dediſſꝫ. ⁊ ad eccleſiā ire n̄ poſſꝫ. ſine miſſa illā ea die manere oꝑte bat. De qͣ cū pl̓imuꝫ doleret. eccīam ꝓpriam ſeu camerā intrauit. ⁊ an̄ altarebtē marie v̓ ginis ſeꝓſtrauit. Tūc ſubito ī exceſſu mētis facta. videbat̉ ſibi ſe ī qͣdā eccl̓ia pulcerrima ⁊ ſpecioſa collocatā eſſe. Et reſpiciens vidit turbā maximā v̓ginū in eccl̓iam veniētē qͣs quedā v̓go pulcerrima dyademate corona ta p̄ibat. Cūqꝫ oēs ꝑ ordineꝫ ꝯſediſſent. ecce turba alia iuuenū. q̇ ⁊ ip̄i iuxta ordinē cōſe derūt. Et ecce q̇dā maximū cereoꝝ faſcē deferēs. cereū pͥmo v̓gini q̄ ceteras anteibat d̓ dit. ⁊ poſtea alijs v̓ginibus ⁊ iuuenibus tri buit. Deinde ad illā matronā venit ⁊ cereū ei obtulit. quē illa libēt̓ accepit. Tūc ꝑ chorū reſpiciēſ. vidit duos ceroferarios. ſubdiaco nū. diaconū. ⁊ ſacerdotē ſacris īdutos veſti bus ad altare ꝓcedētes tāqͣꝫ miſſaꝝ ſolēnia celebrare volētes Uidebat aūt ſibi ꝙ acoliti eſſent vincētiꝰ ⁊ laurētiꝰ. diaconꝰ ⁊ ſubdiaco nus duo āgeli ſacerdos āt xp̄s. Facta aūt ꝯfeſſiōe duo pulcerrimi iuuenes ī medium chori iuerūt ⁊ officiū miſſe alta voce ⁊ d̓uo tiſſime inceperūt. ⁊ ceteri q̇ in choro erāt ꝓſe quunt̉ Cū aūt ad oblatōꝫ ventū fuiſſꝫ regīa v̓ginū ⁊ cetere v̓gies cū alijs q̇ erāt in choro cereos ſuos ſacerdoti vt moris ē flexis geni bus obtulerūt Cū āt ſacerdos illā matronā expectaret vt ſibi cereū ſuū offerret. ⁊ illa ire nollet. miſit ad eā regina v̓ginū ꝑ nūciumꝙ ruſticitatē faceret ꝙ ſacerdotē tādiu expecta re ꝑmitteret. Illa āt rn̄dit ꝙ ſacerdos ī miſ ſa ſua ꝓcederet. qꝛ cereū ſuū ſibi nō offerret. Tūc iteꝝ regīa aliū nūciū miſit. Cui ſil̓r illa rn̄dit. ꝙ cereū ſibi datū penitꝰ nulli daret ſed illū ex deuotōne teneret. Regina aūt v̓ginū nūcio p̄cepit dicēs. Vade ⁊ iteꝝ eaꝫ roga vt cereū offerat. ſin aūt ip̄m de manibꝰ eiꝰ vio lent̓ auferas. Cūqꝫ nūciꝰ iuiſſꝫ. ⁊ illa rogātē audire recuſarꝫ. dixit ſe ī mādatis brē vt ip̄ꝫ ab ea violent̓ auferret. Tūc ille cū magͣ vio lētia cereū cepit. ⁊ ip̄m auferre conabat̉. Il la aūt fortiꝰ tenebat ⁊ ſe viriliter defendebat Cūqꝫ lōga fieret altricatio ⁊ hincinde cereꝰ violētius traheret̉. ſubito cereꝰ fractus eſt ⁊ medietas ī manu nuncij ⁊ alia medietas in manū ip̄iꝰ dn̄e remāſit. Ad hāc igit̉ vehemē tē fractōꝫ illa ſubito ad ſe redijt. ⁊ ſe iuxta al tare vbi ſe poſuerat inueniēs cereū fractuꝫ in manu ſua reꝑit. De qͣ valde admirās im mēſas grās btē vgini reddidit q̄ eā ſine miſ ſa illa die remanere nō ꝑmiſit. ſꝫ tali officio intereſſe fecit. Illa aūt cereū diligenter repo ſuit ⁊ ꝓ maximis reliquijs reſeruauit. Sed ⁊ oēs vt d̓r qui tūc tangebant̉ de eo a qͣcūqꝫ detinebātur infirmitate ꝓtinus liberabant̉. Quedam alia matrona dum eſſꝫ gra De ſancto Blaſio uida qͣdā nocte ī ſomnis vidit ſe portare qd̓ dā vexillū. qd̓ colore ſangͥneo erat tinctum. Euigilās aūt ꝯtinuo ſenſum amiſit. Quā dyabolꝰ adeo ludificabat vt videret̉ ſibi ꝙ xp̄ianā fidē quā hactenꝰ habuerat int̓ ma milſas hrēt. ⁊ inde ꝯtinuo exiret. Que cum nullatenꝰ curari poſſet in qͣdā eccīa btē v̓gi nis in feſto purificatōnis ꝑnoctauit. ⁊ inte gram ſanitatē recepit. XXXVIII A De ſancto Blaſio. OLaſiꝰ quaſi blan dus vl̓ blaſiꝰ qͣibelaſiꝰ. a bela qd̓ eſt habitꝰ. ⁊ ſyorꝑuulꝰ Fuit enī blādꝰ ꝑ dulcedinē ẜmonū. habitꝰ ꝑ habitꝰ v̓ tutū. ꝑuulꝰ ꝑ hūilitatē moꝝ. A Laſiꝰ cū oī māſuetudine ⁊ ſctītate polleret xp̄iani cū ī ſebaſte ciuitate capadocie in ep̄um elegerūt. Qui ep̄atū ſuſcepto ad diocleciant ꝑſecutōꝫ ſpe lūcā petijt. ⁊ ibi heremicaꝫ vitam duxit. Cui aues ꝑabulū afferebāt. ac fere ad eū vnani mit̓ ꝯfluebāt. ⁊ vſqꝫ dū īponeret manu eis bn̄dicēs. n̄ recedebāt ab eo. Deniqꝫ ſi q̄ īfir mabāt̉. ad eū ꝯtinuo veniebāt. ⁊ ſanitatē ad integꝝ reportabāt. Preſes igit̉ illiꝰ regiōis dū milites ſuos ad venādū miſiſſꝫ. ⁊ illi īua nū alibi laborātes ad antꝝ ſctī blaſij caſu ꝑ ueniſſent. magnā ibidē beſtiaꝝ ml̓titudineꝫ an̄ ip̄m ſtātiū repererūt Quas dū nullatēꝰ cape poſſēt attoniti dn̄o ſuo nūciauerūt. qͥ ſtati milites pl̓es miſit. ⁊ vt ip̄m cū oībꝰ xp̄i anis ad ſe adducerēt p̄cepit. in ipſa āt nocte ter xp̄s ei apparuit di. Surge ⁊ offer mihi ſa crificiū. Ecce aūt aduenerūt milites dicētes Egredere. vocat te p̄ſes. Quibꝰ rn̄dit ſctūs blaſiꝰ. Bn̄ueniſtis filij. nūc video qꝛ deꝰ nō eſt oblitꝰ mei. Pergēs v̓o cū eis nūqͣꝫ a p̄di catōe ceſſauit. ⁊ corā eis miracl̓a ml̓ta fecit. Tūc ml̓ier q̇dā filiū ſuū moriētē ī cꝰ gutture os piſcis trāſuerſū erat ad pedes eiꝰ attulit. ⁊ vt ſanaret̉ cū lacrimis poſtulabat. Sctūſ v̓o blaſiꝰ ſuꝑ eū manꝰ īponēs orauit. vt pu er ille. ⁊ oēs q̇ ī eiꝰ noīe aliqͥd peterēt ſanitatiſ bn̄ficiū obtinerēt. Et ſtatim ſanatꝰ eſt ¶ B Mulier qͣdā pauꝑcula vnū ſolū porcū ha bēs quē tn̄ violēt̉ ſupꝰ rapuerat. ſctūꝫ blaſiū dep̄cabat̉ vt ſibi reddi faceret ſuuꝫ porcum. Qui ſb̓ridēs dixit. Ml̓ier noli ꝯtriſtari red det̉ tibi porcꝰ tuꝰ. ꝯtinuo lupꝰ venit ⁊ porcū vidue reddidit ¶ Ingredīes v̓o blaſiꝰ cīta tē iuſſu p̓ncipis carceri mācipat̉. Alia vero die iuſſit p̄ſes ip̄m ſibi pn̄tari quē vidēs blā dis ẜmōibꝰ ſalutauit dicēs. Gaude blaſi aī ce deoꝝ. Cui blaſiꝰ. Gaud̓ tū optīe p̄ſes ſed ne dicas eos deos ſꝫ demōēs. qꝛ eterno igni cū his q̇ eos honorat tradūt̉. Iratꝰ p̄ſes eū fuſtibꝰ cedi iuſſit. ⁊ ī carcerē retrudi fec̄. Cui blaſiꝰ dixit. Inſenſate ſꝑas ꝑ pēas tuas dei mei a me auferri amore q̄ ip̄m ī me hēo cor roboratorē. Audiēs hͦ vidua illa cui porcuꝫ reddiderat. porcū ip̄m occidit ⁊ caput cum pedibꝰ cādela ⁊ pāe ad ſctūꝫ blaſiū d̓porta uit Ille grās agēs comedit ſibiqꝫ dixit Sin gul̓ ānis cādelā ī eccīa noīs mei offeras. ⁊n bi ⁊ q̄cūqꝫ hͦ ſecerit bn̄ erit. Qd̓ ſꝑ egit ⁊ ſibi ꝓſꝑitas ml̓ta fuit. Pꝰ hͦ cū eductū a carcere pſes ad deos īclinare n̄ poſſet iuſſit eū in li gno ſuſpēdi. ⁊ carnes eꝰ cū ferreis pectinibꝰ laniari. ⁊ ſic iteꝝ ī carcerē reportari ¶ C Septē ergo ml̓ieres ſeq̄ntes guttas ſāgnis colligebāt. Que moxtenēt̉ ⁊ ad deoꝝ ſacrifi ciū cōpellūt̉. Que dixerunt. Si vis vt deos tuos adoremꝰ cū reuerētia. mitte eos ad ſta gnū vt ibi faciebꝰ ablutis mūdius adorare poſſimꝰ. Letꝰ p̄ſes efficit̉. ⁊ cutiꝰ qd̓ dixerāt adimplet̉. Ille v̓o deos arripuerūt. ⁊ eos in ſtagni mediū ꝓiecerūt dicētes. Si dij ſūt vi debimꝰ. Qd̓ p̄ſes audiēs ⁊ p̄ ira inſaniēs. ⁊ ſeip̄m ꝑcutiēs dixit mīſtris. Cur n̄ tenuiſtis deos noſtros vt nō mitterēt̉ in ꝓfundū laci. Qui dixerūt. Doloſe tecū locute ſūt mulie res. ⁊ eos ī ſtagnū ꝓiecerunt. Qui mulieres. Deꝰ verꝰ dolos n̄ patit̉. ſꝫ ⁊ ſi dij fuiſſent pre ſciuiſſent vtiqꝫ q̇d eis facere volebamꝰ. Et iratus p̄ſes iuſſit plūbū liquefactū ⁊ pecties ferreos ⁊. vij. loricas igne candētes ex vna ꝑte parari. ⁊ ex alia camiſeas afferri lineas. Quō dicēte vt ex his qḋ mallēt eligerēt vna illaꝝ duos ꝑuulos hn̄s audacter cucurrit ⁊ lineas camiſeas accipiēs in caminū ꝓiectt. De ſancta Agatha uirgine Pueri v̓o matri dixerūt. Nō nos mat̉ dul ciſſima pꝰ te relinqͣs. ſꝫ ſic̄ nos repleſti dulce dine lactis. ſic nos reple dulcedie regni cele ſtis. Tūc p̄ſes iuſſit eas ſuſpēdi. ⁊ carnes ea rū pectinibꝰ ferreis laniari. qͦꝝ carnes vt nix albiſſime erāt ⁊ ꝓ ſangͥne lac fluebat. Cū aūt ſupplicia īuite ferrēt. āgelꝰ dn̄i ad eas venit. ⁊ eas virilit̓ ꝯfortauit di. Nolite timere. bonuſ ei oꝑariꝰ qͥ bn̄ incipit ⁊ bn̄ ꝑficit ⁊ a ꝯducen te ſe bn̄dictōꝫ meret̉ ꝓ ꝯpleto oꝑe. ⁊ mercedē accipit ꝓ labore. ⁊ gaudiū poſſidet ꝓ merced̓ Tūc p̄ſes iuſſit eas depoī ⁊ ī caminū mitti. q̄ diuinitꝰ igne extincto exierūt illeſe. Quibꝰ pſes. Iā nunc magicā artē dimittite ⁊ deos nros adorate. Que rn̄derūt. Perfice qḋ ce piſti. qꝛ iā ad regnū celeſte vocate ſumꝰ. Tc̄ ille data ſnīa eas decollari mandauit. Que dū decollari deberēt flexis genibꝰ adorauert̉ dicētes. Deꝰ q̇ nos a tenebris ſeꝑaſti. ⁊ ī hāc lucē dulciſſimā adduxiſti. q̇ nos ſacrificiuꝫ tuū feciſti. aīas nrās ſuſcipe. ⁊ ad vitā et̓naꝫ facias ꝑueīre. ⁊ ſic trūcatis capitibꝰ ad dn̄m migͣuerūt D ¶ Pꝰ hͦ iuſſit p̄ſes blaſiū ſi bi pn̄tari ⁊ dixit ei. Ul̓ nūc adoras d̓os vl̓ n̄. Cui blaſiꝰ. Impie n̄ timeo minas tuas age vt vis. corpꝰ ei meū penitꝰ tibi trādo. Tunc iuſſit eū mitti ī ſtagnū. Ip̄e v̓o aquā ſigͣuit. ⁊ mox ſic̄ tra arida fixa ꝑmāſit. Dixitqꝫ eis. Si veri ſūt dij vrī on̄dite v̓tutē eoꝝ ⁊ īgredi mini huc Ingreſſiqꝫ. lxv. viri ſtagnu ꝯtinuo ſūt ſubmerſi. Angelꝰ āt dn̄i deſcēdēs dixit ei. Egrede reblaſi ⁊ coronā tibi a d̓o ꝑatā ſuſci pe. Cūqꝫ exijſſet dixit ad eū p̄ſes. Oino d̓cre uiſti nō adorare deoſ. Cui blaſiꝰ Cognoſce miſer qꝛ xp̄i ẜuꝰ ſum. nec demōes adoro. Et ſtatim iuſſit eū decollari. Ip̄e aūt orauit ad dn̄m. vt q̇cūqꝫ ꝓ infirmitate gutturis vl̓ alia q̄cūqꝫ infirmitate eiꝰ patrocinia poſtularet exaudiri ꝯtinuo mereret̉. Et ecce vox d̓ celiſ ad eū venit ꝙ ſic fieret vt orauit. Sicqꝫ p̄no minatꝰ ſctūs cū duobꝰ puerul̓ decollatꝰ eſt. circa annos dn̄i. cclxxxiij. A CXXXIX ¶ De ſancta Agatha v̓gine Gatha dicitur ab agyos qd̓ ē ſctūs. ⁊ theos d̓s qͣi ſctā d̓i Tria ei ſūt ſic̄ d̓t Chryẜ q̄ ſctūm faciūt ⁊ illa ꝑfctē fuerūt ī ea.ſ. cordis mūdicia. ſpūſſctī pn̄tia. ⁊ bonoꝝ opeꝝ affluētia. Ul̓ d̓r ab a qd̓ ē ſine ⁊ geos tra ⁊ theos d̓s qͣi d̓a ſine tra i. ſine amo re trenoꝝ. Ul̓ ab aga qḋ ē loq̄ns. ⁊ thau cō ſūmatio. qͣi ꝯſūmate ⁊ ꝑfecte loq̄ns qd̓ ptꝫ ī ſuis rn̄ſis. Ul̓ ab agad. qd̓ eſt ẜuitꝰ ⁊ thaas ſuꝑior. qͣi ẜuitꝰ ſuꝑior. ⁊ hͦ ꝓpt̓ illud qḋ dixit. Suma īgenuitas ē iſta ⁊cͣ. Ul̓ ab aga. qd̓ ē ſolēnis ⁊ thau ꝯſūmatio. qͣi ſolēnit̓ ꝯſūmata .i. ſepulta. qd̓ pꝫ ī angel̓ q̇ eā ſepelierūt. ¶ B Gatha v̓go īgenua mente ⁊ corꝑe pulcerrima ī vrbe cathanēſiū deuꝫ ſꝑī oī ſctītate colebat. Quincianꝰ at ꝯſularis ſilicie cū eſſꝫ ignobil̓ libidinoſus auarꝰ ⁊ idol̓ deditꝰ beata agathā ꝯp̄hēdere nitebat̉ vt qꝛ erat ignobil̓ cōphendēdo nobi lem timeret̉. qꝛ libidinoſus eiꝰ pulcritudine frueret̉. qꝛ auarꝰ eiꝰ diuitias raꝑet. qꝛ idola tra dijs eā faceret īmolare. Fecitqꝫ eā ad ſe adduci. Que cū adducta eſſꝫ ⁊ eiꝰ īmobile ꝓpoſitū cognouiſſꝫ. tradidit eā cū idā mere trici noīe affrodiſie. ⁊ nouē filiabꝰ eiꝰ eiuſdeꝫ turpitudinis. vt ꝑ triginta dies ſuaderēt ei quo eiꝰ aīm īmutarēt. Et mō ꝓmittēdo leta mō terrēdo ꝑ aſꝑa. ſperabāt eā a bono ꝓpo ſito reuocare. Quibꝰ biā agatha dixit Mēſ mea ſupra petrā ſolidata ē ⁊ ī xp̄o fundata. v̓ba veſtra vēti ſūt. ꝓmiſſiōes veſtre pluuie ſūt. trores vrī flumīa ſūt. Que qͣntuuis īpu gnāt fundamētū domꝰ mee cadere nō vale bit. Hec āt dicēs flebat qͦtidie ⁊ orabat ſitiēs ad martyrij palmā ꝑueīre. Uidēs igr affro diſia ip̄am īmobilē ꝑmanere dixit q̇nciano. Faciliꝰ pn̄t ſaxa molliri. ⁊ ferrū ī plūbi mol licie ꝯuerti. qꝫ ab intētōe xp̄iana mēs iſtius puelle ꝯuerti ſeu reuocari Tc̄ q̇ncianꝰ fec̄ eā ad ſe adduci. ⁊ ait illi. Cuiꝰ ꝯditiōis es. Cui illa. Nō ſolū ingenua ſed ⁊ ſpectabil̓ genere vt omnis parentela mea teſtatur Cui quin cianus. Si ingenua es cur moribus te ſerui lem ꝑſonā habere on̄dis. Illa rn̄dit. Quia ancilla xp̄i ſum iō ſeruilē me exhibeo ꝑſonā Quincianus dixit. Si te ingenuam dicis. quo ancillā aſſeris. Illa rn̄dit. Sūma inge De ſancta Agatha uirgine nuitas iſta eſt ī qͣ ẜuitꝰ xp̄i cōprobat̉. Quin cianꝰ dixit. Elige qd̓ volueris. aut ſcꝫ dijs fa crificare. aut diuerſa ſupplicia ſuſtinere Cui agatba. Sit tal̓ vxor tua. qͣlis fuit venꝰ dea tua. ⁊ tu talis ſis qualis fun deꝰ tuus iupiter Tūc qͥncianꝰ iuſſu eam alapis cedi dicens. In iniuriā iudicis noli temerario ore gar rire. Agatha rn̄dit. Mirorte viꝝ prudētem ad tantā ſtulticiā deuolutū. vt illos dicas de os tuos eſſe qͦꝝ vitā nō cupias tuā ꝯiugem vel te imitari. vt dicas tibi iniuriā fieri ſi eoꝝ viuas exēplo. Nā ſi dij tui ſunt bonum tibi optaui. Si aūt execraris eoꝝ ꝯſortia mecuꝫ ſentis. Quincianꝰ dixit. Quid mihi v̓boruꝫ ſuꝑfluus curſus. aut ſacrifica dijs. aut te fa ciam diuerſis ſupplicijs interire. Agatha re ſpōdit. Siferas mihi ꝓmittas. audito chri ſti noīe māſueſcūt Si ignē adhibeas d̓ celo mihi rorē ſaluificū angl̓i mīſtrabūt. Si pla gas vl̓ tormēta īgeras habeo ſpūmſctūm ꝑ quē d̓ſpicio vniuerſa C ¶ Tūc iuſſit eaꝫ tradi ad carcerē. qꝛ voce eū publica ꝯfunde bat. Ad quē letiſſime ⁊ gl̓iant ibat. ⁊ qͣſi ad epulas iuitata agonē ſuū dn̄o cōmēdabat. ¶ Seq̄nti die dixit ei qͥncianꝰ. Abnega xp̄ꝫ ⁊ adora d̓os Que cū renueret iuſſit ea ī ecu leo ſuſpēdi ⁊ torq̄ri. Dixitqꝫ agatha Ego in his penis ita delector ſic̄ q̇ bonū nūciū audit aut q̇ videt quē diu deſiderauit. aut q̇ ml̓toſ theſauros īuenit. Nō eī p̄t triticū in horreū poni niſi ieca eiꝰ fuerit fortit ꝯculcata ⁊ in pa leas redacta. Sic aīa mea n̄ pōt ītrare ī pa radiſū cū palma martyri niſi diligēt̓ feceris corpꝰ meū a carnificibꝰ attrectari. Tūc ira tus q̄ncianꝰ iuſſit eiꝰ māmillā torq̄ri e tortā diutiſſime iuſſit abſcidi Cui agatha Impie crudelis ⁊ dire tyrāne nō ēs ꝯfuſus ampu tare ī femīa qd̓ ip̄e ī mrē ſuxiſti. Ego habeo māmillas ītegras itꝰ in aīa mea. ex q̇bus nu trio oēs ſenſuſ meos qͣs ab infantia dn̄o cō ſecraui. D ¶ Tūc iuſſit eā ī carcerē reci pi ꝓhibēs īgreſſum medicoꝝ. ⁊ panē l̓ aquā ſibi ab aliqͣ mīſtrari. Et ecce circa mediā no ctē venit ad eā q̇dā ſenex quē an̄cedebat pu er lumis portitor. diuerſa ſecū ferēs medica mēta ⁊ dixit ei. Licet ꝯſularis inſanꝰ tormētis te afflixerit. tu eū tuis rn̄ſis ampliꝰ afflui ſti. Et lꝫ vbera tua torſerit. ſꝫ illiꝰ vbertas in amaritudinē ꝯuertet̉. Et qͦniā ibi erā qn̄ hec patiebaris. vidi qꝛ mā milla tua p̄t curaꝫ ſa lutis ſuſciꝑe. Cui agatha Medicinā carna lē corꝑi meo nūqͣꝫ exhibui. ⁊ turpe ē vt qd̓ tā diu ẜuaui nūc ꝑdā. Dixit ei ſenex. Filia ego xp̄ianꝰ ſum. ne verecūderis. Cui agatha Et vn̄ verecūdari poſſū. cū tu ſis ſenex ⁊ gͣnde uus. ego v̓o ita crudeliter lacerata ꝙ nemo de me poſſit ꝯciꝑe voluptatē. Sꝫ ago tibi gͣ tias dn̄e pat. qꝛ ſolicitudinē tuā mihi īpēd̓re dignatꝰ es Cui ille Et qͣre nō ꝑmutis vt curē te. Agatha rn̄dit. Quia hēo dn̄m ih̓m xp̄ꝫ q̇ ſolo v̓bo curat oīa. ⁊ ẜmone reſtaurat vni uerſa. h̓ ſi vult p̄t me ꝯtinuo curare. ⁊ ſubri dēs ſenior dixū. ⁊ ego apl̓s eiꝰ ſum. ⁊ ipſe me miſit ad te. ⁊ in noīe eiꝰ ſcias te eſſe ſanatam. Et ꝯtinuo petrꝰ apl̓s diſparuit. ⁊ ꝓcidēs be ata agatha grās agēs īuenit ſe vndiqꝫ ſana iā ⁊ mām illā ſuo pectori reſtitutā. Cū ergo ex imēſo lumīe cuſtodes t̓riti aufugiſſent. et aꝑtū carcerē reliq̇ſſent. rogabāt eā q̇dam vt abiret. Abſit inq̇t vt fugiā. ⁊ coronā patiētie ꝑdam ⁊ cuſtodes meos tribulatōibꝰ tradā. E ¶ Poſt dies qͣttuor dixit ei qͥncianuſ vt deos adoraret ne guiora ſupplicia ſuſtine ret. Cui agatha. Uerba tua fatus ſūt ⁊ va na. aerē maculātia ⁊ iniqͣ. Miſer ſine intelle ctu quo vis vt lapides adorē ⁊ deū celi q̇ me ſanauit dimittā. Quincianꝰ dixit. Et quis te ſanauit. Cui Agatha. Chriſtꝰ filiꝰ dei. Qui cianꝰ dixit. Iteꝝ tu xp̄m audes noīare queꝫ ego nolo audire. Agatha dixit. Quamdiu vixero xp̄m corde ⁊ labijs īuocabo. Quinci anus dixit. Nūc videbo ſi xp̄s te curabit. Et iuſſit teſtas fractas ſpargi. ⁊ ſub teſtas car bones ignitos mitti ⁊ ip̄am deſuꝑ nudo cor pore volūtari. Qd̓ cū fieret ecce tremotꝰ ni miꝰ factꝰ eſt. q̇ totā ciuitatē ita cōcuſſit vt ꝑs corruēs duos ꝯſiliarios q̇nciani opprimerꝫ ⁊ omnis populus ad eum concurreret con clamās ꝙ ꝓpter iniuſtū agathe cruciatū ta lia paterentur. Tunc quincianus ex vna ꝑ te tremotū ex alia ſeditionē ppl̓i metuens. it ſaꝫ iteꝝ ī carcerē recipi iuſſit. vbi ſic orauit di De ſancto Uedaſto cens. Dn̄e ih̓u xp̄e q̇ me creaſti ⁊ ab infātia cuſtodiſti. q̇ corpꝰ meū a pollutiōe ẜuaſti. ⁊ a me amorē ſecl̓i abſtuliſti. ⁊ q̇ tormenta me vicere feciſti. ⁊ ī eis v̓tutē patīe thuiſti. accipe ſpūꝫ meū ⁊ iube me ad tua mīaꝫ ꝑueīre Hec cū oraſſꝫ cū īgēti voce ſpūꝫ tradidit circa an nū dn̄i ccliij. ſb̓ daciano al̓s decio imꝑatore F ¶ Cū āt fideles cū aromatibꝰ corpꝰ eius ꝯdirēt ⁊ ī ſarcofago collocarēt q̇dā iuuenis ſericis indutꝰ cū plꝰ qͣꝫ cētū viriſ pulcerrimiſ ⁊ ornatis ac albis īdutis. q̇ nūqͣꝫ ī ill̓ ꝑtibꝰ vi ſi fuerat. ad corpꝰ eiꝰ veīt. ⁊ tabulā marmore am ad caput eꝰ ponēs ab ocul̓ oīm ſtatī diſ paruit. Erat āt ī p̄dicta tabula ſcpͥtū. Mētē ſctaꝫ ſpōtaneā honorē d̓o ⁊ patrie lib̓atōem Qd̓ ſic ītellig̓r. Mētē ſctāꝫ huit. ſpōtaneā ſe obtulit. honorē d̓o d̓dit. ⁊ patrie liberatōꝫ fe cit. Et hͦ miracl̓o diuulgato etiā gētiles ⁊ iu dei ſepulcꝝ eiꝰ plurimū venerari ceperunt ¶ Quicianꝰ āt dū ad eꝰ īueſtigādas diuitt as ꝑgt. duobꝰ eq̇s int̓ ſe fremitū datibꝰ calceſ qꝫ iactātibꝰ. vnꝰ eū morſu appetijt. alt̓ calce ꝑ cuſſum ī fluīe ꝓiecit. ita ꝙ corpꝰ eiꝰ nuſqͣm potuit īueiri. ¶ Reuoluto āno circa diē na talis eiꝰ mos q̇dā maximꝰ circa citatē ruptꝰ eructauit īcēdiū. qd̓ qͣitorres d̓ mōte d̓ſcēdēſ ⁊ ſaxa t̓rāqꝫ liq̄faciēs ad vrbē cū magno im petu veīebat. Tūc paganoꝝ ml̓titudo d̓ſcē dit d̓ mōte. ⁊ ad ſepulcꝝ eꝰ ꝯfugiēs veluꝫ vn̄ cooꝑtū erat ſepulcꝝ arripuit. ⁊ ip̄m ſtatuit ꝯignē. ſtatīqꝫ ī die natal̓ ip̄iꝰ v̓gis ignis ſte tit ⁊ vltra vllatenꝰ n̄ ꝓceſſit ¶ De hac v̓gine d̓t amb̓. in p̄fatōe. O felix ⁊ īclita v̓go q̇ me ruit dn̄ ꝓ laude fidel̓ martyris ſangͥnē clari ficare ſuū. O illuſtris ⁊ gl̓ioſa gemino illu ſtrata decore. q̄ int̓ tot tormēta aſꝑa cunctis p̄lata miracul̓. ⁊ myſtico pollens ſuffragio apl̓i meruit viſitatōe curari. Sic nuptam xp̄o ſuſceperūt ethera. Sic humādi artꝰ gl̓i oſa fulget obſeqͥa vbi angl̓oꝝ chorꝰ ſctītateꝫ mētis ⁊ patrie indicat liberatione. XI. ¶ De ſancto Uedaſto Edaſtꝰ quaſi uere dās eſtꝰ. qꝛ v̓e ſibi d̓dit eſtꝰ afflctōis ⁊ pnīe. Uel qͣſi ve diſtās qꝛ ve et̓nū ab eo di ſtat. Nā dānati ſꝑ dicēt. ve ſcꝫ qꝛ deū offēdi. ve qꝛ dyabolo ꝯſenſi. ve qꝛ natꝰ fui. ve quia mori nō valeo. ve qꝛ tā maletorq̇or. ve quia nūqͣꝫ liberabor. Edaſtꝰ a btō remigio ī atrabatēſē ep̄m ordīatꝰ fuit Qui cū ad portā ciuitatis ꝑueīſſꝫ. ⁊ ibid̓ duos pau ꝑes vnū cecū ⁊ aliū claudū petētes elemoly nā reꝑiſſꝫ dixit eis. Argētū ⁊ auꝝ n̄ eſt mihi. qd̓ āt hēo vob̓ do. Et fcā or̄oe vtroſqꝫ ſana uit. Cūqꝫ at in qͣdā eccīa derelicta. vepribus oꝑta lupꝰ hītaret. eid̓ p̄cepit vt ide fugeret. n. vltra illuc redire auderet. Qd̓ ⁊ factu ē. De niqꝫ cū v̓bo ⁊ oꝑe ml̓tos ꝯuertiſſꝫ. qͣdrageſi mo āno ſui ep̄atꝰ vidit colūnā igneaꝫ. a celo vſꝫ ī domū ſuā deſcēdētē. Qui finē ſuū adeſ ſe ꝯſiderās pꝰ modicū ī pace qͣeuit. circa an nū dn̄i qͥngēteſimū qͥnqͣgeſimū. cū āt corpꝰ eiꝰ trāſferret̉ audomatꝰ p̄ſenio cecꝰ dolēs ꝙ corpꝰ ep̄i videre nō pot̓at mox lumē recepit ſꝫ poſtmodū ad votū ſuū lumē amiſit ¶ XLI A ¶ De ſancto amando. M 2 ACdicitur qꝛ amabil̓ fuit. Hūit eī tria ī ſe q̄ faci unt hoīem amabilē Primū eſt ſocietas gͣta Prouer. xviij. Uir amabil̓ ad ſocietatē ma gis amicꝰ eſt qͣꝫ frater. Scd̓m ē ꝯuerſatiōis honeſtas. ⁊ ſic d̓r de heſter.ij. ꝙ oīm oculis amabilis videbat̉. Tertiū eſt ꝓbitatis v̓tuo ſitas. ij. Re. ii. Saul ⁊ Ionathas amabiles ⁊ decori. A Mandꝰ ex nobilibꝰ ꝑentibꝰ ortus monaſteriū introiuit. Qui duꝫ ꝑ monaſteriū abularet qͣndā maxi mū ẜpete inueīt quē ſtatī v̓tute crucis ⁊ oro ne ad foueā vn̄ exierat redire coegit nūqͣꝫ in de exituꝝ. Ueniēs āt ad ſepulcꝝ ſcī martini annis. xv. ibi māſit cilicio īdutꝰ ⁊ aqͣ ⁊ pae or deaceo ſuſtētatꝰ. Pꝰ hͦ dū roma iuiſſet et in eccl̓ia ſctī petri t orōe ꝑnoctaret. cuſtos eccle ſie ip̄m irreuerēter foras eiecit. Qui duꝫ ad ammonitiōꝫ ſctī petri qui ſibi ante fores ec cleſie dormiēti apparuit ad gallias iuiſſet. et g 2 De ſancto Ualentino bbidē regē dagobertū ꝓ ſuis crimībꝰ īcrepa ret. iratꝰ rex eū d̓ ſuo regno eiecit. Deniqꝫ cu rex filiū nō hrēt et or̄oē fciā ad dn̄m filiū ha buiſſꝫ. cogitare cepit a qͣ infantē ſuuꝫ faceret baptizari. Ueītqꝫ in mētē eiꝰ vt ab amādo eū baptizari faceret. Queſito igͦr amādo et ad regē adducto. rex ad pedes eꝰ ꝓſternit̉ ro gauitqꝫ vt ſibi īdulgerꝫ. ⁊ filiū ſuū queꝫ ſibi dn̄s dederat baptizarꝫ. Ille v̓o pͥma petitōꝫ benigne ꝯceſſit. ſꝫ fecl̓aribꝰ negocijs īplicari metuēs. ſcd̓aꝫ renuit ⁊ abſceſſit. Tāde victꝰ p̄cibꝰ ānuit voto regis Que cū baptizarꝫ ta centibꝰ cūctis infans rn̄dit amē. Pꝰ hoc rex ip̄m ī traiectēſem ep̄m ſublimari fec̄ Qui cū a pleriſqꝫ v̓bū p̄dicatōis ꝯtēni videret. ī va ſconiā iuit. vbi cū q̇dā ioculator v̓ba eiꝰ irri deret. a demōe arripit̉. ⁊ ꝓprijs dētibꝰ ſe diſ cerpes ꝙ viro dei iniuria fecerit ꝯfitet̉. ⁊ ſtati miſerabilit morit̉. G ¶ Dū aūt q̇dā vice manꝰ lauaret. q̇dā ep̄s aquā illā ſeruari fec̄ de qͣ qͥdā cecꝰ poſtmodū curatꝰ fuit. ¶ Cū ī q̇dā loco d̓ volūtate regis mōaſteriū ꝯſtru ere vellet. q̇dā ep̄s ꝓxime ciuitatis moleſte hͦ ſuſtinēs miſit faml̓os ſuos. vt aūt ip̄m occi derēt vl̓ inde eijcerēt. Qui veniētes eidē do loſe dixerūt vt ſecū ꝑget. ⁊ ſibi locū aptuꝫ ad monaſteriū on̄deret. Ille aūt maliciā eoꝝ p̄ cognoſcēs. vſqꝫ ad cacume motis vbi eum occidere cupiebat cuꝫ eis iuit. eo ꝙ multum martyriū affectaret. Sꝫ ecce tāta pluuia et tēpeſtate mos tegit̉ vt ſe mutuo videre non poſſent. ⁊ iā ſe mori putates ꝓſtrati veniam poſtulabāt. ⁊ vt eos viuos abire ꝑmitterꝫ ex orabāt. Qui orōꝫ effudit. ⁊ ſerenitate maxi mā īpetrauit. Illi ergo ad ꝓpria redierūt et ſctūs amādꝰ euadēs. ⁊ ml̓ta alia miracl̓a fa ciens in pace qͣeuit. Floruit circa annū dn̄i. dcliij. tꝑe eraclij. ¶ XLII De ſancto Valentino alentinus dicitur quaſi valorē tenēs. h̓ eſt ī ſctītate ꝑ ſeuerās. vl̓ d̓r valētinꝰ qͣſi valēs tyro.i. mileſ xp̄i. Miles d̓r valēs q̇ nūqͣꝫ cedit. fortit ferit. ſe valēter defendit. potent vincit. ſic valētinnōceſſit martyriū vitādo. ꝑcuſſit ydolatriā euacuādo. defendit fidē cōmuniendo. vicit patiendo A Alētinꝰ reuerēdus p̄ſb̓r fuit quem claudiꝰ imꝑator ad ſe adduci faci ens īterrogauit dicēs. Quid ē va lētine. cur amicicia nr̄a nō frueriſ. vt d̓os no ſtros adorās ſuꝑſtitōꝫ tue abijcias vartatis Cui valētinꝰ. Si grāꝫ d̓i ſcires. iſta neq̄q̇m diceres. ſꝫ ab ydol̓ aīm reuocares. ⁊ deū q e in cel̓ adorares. Tūc q̇dā q̇ claudio aſtabat dixit. Quid vis dicere valētine d̓ ſctītate d̓o rū nr̄oꝝ Cui valētinꝰ. Ego nil d̓ eis dico. ni ſi ꝙ fuerūt hoīes miſeri. ⁊ oī īmudicia pleni. Ad quē claudiꝰ. Si xp̄s verꝰ d̓s ē. cur mihi nō dicis qd̓ veꝝ ē. Cui valētinꝰ. Uere xp̄us folꝰ eſt d̓s ī que ſi credid̓ris aīa tua ſaluabit̉ reſpublica augebit̉. oīm inimicoꝝ tibi victo ria ꝯcedet̉. Rn̄dēs āt claudiꝰ aſtātibꝰ dixit. Uiri romani audite qͣꝫ ſapient̓ ⁊ recte loqͣt̉ hō iſte. Tūc dixit p̄fectꝰ. Seductꝰ ē imꝑator Quō deſeremꝰ qd̓ ab infantia tenuimꝰ ⁊ tc̄ cor claudij īmutatū ē. Tradit̉ āt cuidā pͥnci pi in cuſtodiā. Et cū ī domū eiꝰ ductꝰ fuiſſet dixit. Dn̄e ih̓u xp̄e veꝝ lumē illumīa domū iſtā vt te veꝝ deū cognoſcāt. Cui p̄fectꝰ Mi ror te dicēte ꝙ xp̄s ē lumē. Equidē ſi filiā me am diu cecā illumiauerit faciā quecūqꝫ p̄ce peris. Tūc valētinꝰ oras eiꝰ filiā ceca illuīa uit. ⁊ oēs de domo ſua cōuertit. Tunc impe rator valentinū decollari precepit circa an num dn̄i. cclxxx. XLIII A ¶ De ſancta Iuliana Uliana dū eulo gio p̄fecto nicomedie deſpōſata eēt ⁊ nollet ſibi aliquatenus copulari niſi reciꝑet fidē xp̄i. iuſſit eā pater ſuꝰ expolia ri ⁊ gͣuiſſime cedi ac ip̄i p̄fecto tradi Cui p̄fe ctꝰ ait. Dulciſſima mea iuliana cur me ita d̓ luſiſti. vt me ſic renuereſ. Cui illa. Si tu ado raueris deū meū acqeſcā tibi. alioqͥn nūqͣm dn̄s meꝰ eris. Cui p̄fectꝰ. Dn̄a mea hͦ face re nō poſſū. qꝛ imꝑator amputari facerꝫ ca put meū. Cui iuliana. Si ita times imꝑato De ſancta Iuliana rem mortalē. quō vis vt imꝑatorē n̄ timeaꝫ īmortalē. Fac q̇cq̇d vis qꝛ me deciꝑe nō va lebis Tūc p̄fectꝰ iuſſit eā gͣuiſſime v̓gis cedi ⁊ dimidia die ꝑ capillos appedi ⁊ plūbū liq̄ factū in capite eiꝰ fundi. Qd̓cū nihil ei no cuiſſꝫ ip̄am cathenis liganit. ⁊ ī carcerem re cluſit. Ad quā venit diabolꝰ ī ſpē angl̓i dicēſ Iuliana ego ſū angelꝰ dn̄i. q̄ me ad te miſit. vt te debea cōmonere vt dijs ſacrifices ne tā diu crucieris. ⁊ tā riala morte moriaris. Tō iuliana flēs orauit dicēs. Dn̄e deꝰ meꝰ ne ꝑ mittas me ꝑtre. ſꝫ on̄de mihi q̇s eſt iſte q̇ mi bi talia ꝑſuadet. Factaqꝫ eſt ad eam vox vt ip̄m appehederet ⁊ qͣs eſſꝫ ip̄m cogerꝫ ꝯfite ri. Qae cū eū tenuiſſꝫ ⁊ qͣs eſſꝫ ip̄m interro gaſet. dixit ei ꝙ demo eēt. ⁊ ꝙ ad eā decipien dūpat̓ ſuꝰ ip̄m miſiſſꝫ. Cui iuliana. Et q̇s ē pattuꝰ Rn̄dit beelzebub q̇ ad oīa mala noſ dirigit. ⁊ fac nos gͣuit v̓berari qͣtiēs a xp̄ia is fuerimꝰ ſuꝑati. ⁊ iō ſcio ꝙ malo meo hūc ve ni. qꝛ te ſuꝑare nō potui. Intalia q̄ ꝯfeſſus eſt dixit. qꝛ tūc maxīe a xp̄ianis elōgabat̉ qn̄ myſteriū dn̄ici corꝑis agebat̉. ⁊ qn̄ or̄oes et p̄dicatiōes fiebāt. Tūc iuliana manibus re trorſum ip̄m ligauit. ⁊ ad terrā ip̄m d̓ijcienſ cū cathena q̄ erat ligata ip̄m duriſſime v̓be rauit. Dyabolꝰ vo clamas rogabat eam di cens. Dn̄a mea Iuliana miſerere mei. Tc̄ iuſſit p̄fectꝰ vt iuliana d̓ carcere educeret̉. et exiēs trahebat pꝰ ſe demone alligatum. De mon aut rogabat eā dicēs. Dn̄a mea iulia na noli ampliꝰ d̓ me ridiculū facere. Nō ei potero vltra in quepiā ꝑ̄ualere. Chriſtiani dicūt̉ miẜicordes eē. ⁊ tū nullā de me miſeri cordiā habes. Sicqꝫ ꝑ totū foꝝ ip̄m traxit ⁊ poſtea in qͣndā latrinā ip̄m ꝓiecit R ¶ Cū aūt ad p̄fectū ꝑueniſſꝫ. in qͣdā rota adeo ē ex tēſa ꝙ oīa eiꝰ oſſa vſqꝫ ad medullaꝝ exitum ſūt ꝯfracta. Angelꝰ āt dn̄i rota ꝯminuēs. ip ſaꝫ ī momēto ſanauit. Qd̓ vidētes q̇ aderāt crediderūt ⁊ ſtatim decollati ſūt viri qͥngēti. ⁊ mulieres. cxxx. Deinde cū in qͣndaꝫ ollam plūbo liq̄facto plena miſſa fuiſſꝫ. ſꝫ plūbum velut tēꝑatū balneū factū eſſꝫ. maledixit p̄fe ctꝰ dijs ſuis q̇ vnā puellā punire nō poterat q̇ taniā iniuria eis irrogabat. Tuc iuſſit eaꝫ decollari. Que dū ad decollādū duceretur. demo que v̓berauerat in ſpē iuueīs apparēſ clamabat dicens. Nolite ei ꝑcere quiā deos vros vitupauit. ⁊ me hac nocte v̓b̓auit. red ditē ergo ſibi qḋ meruit. Cūqꝫ iuliana pau lulū ocl̓os aꝑuiſſꝫ vt vid̓et qͥſ eſſꝫ q̇ talia loq̄ ret̉. d̓mō aufugies exclamauit. Heu heu me miſeꝝ adhuc puto ꝙ me velit caꝑe ⁊ ligare ¶ Cū ergo btā iuliana decollata fuiſſꝫ ꝑfe ctꝰ nauigās ī mari cū. xxxiiij. viris orta tēpe ſtate ſubmerſus ē. Hoꝝ āt corꝑa cuꝫ mare iactaſſet a feris ⁊ auibꝰ ſūt comeſta XL. IIII A ¶ De cathedra ſctī petri apl̓i Athedra triplex eē d̓r.ſ. regal̓. ij. Reg. xxiij. Dauid ſe oēs in cathedra ⁊cͣ. Sacerdotal̓. j. Re. j. He li ſacerdote ſedēte ſuꝑ ſellā ⁊cͣ. Magiſtralis Matth̓. xxiij. Suꝑ caihedrā moyſi ⁊cͣ. Bea tus ergo petrꝰ ſedit ī cathedra regali. qꝛ fuit p̓nceps oīum regū. Sacerdotali. qꝛ fuit pa ſtor oīꝫ clericoꝝ. Magiſtrali. qꝛ fuit doctor oīm xp̄ianoꝝ ¶ B Athedra ſciī petri ab ecc̄īa feſtiue colit̉. qꝛ tūc btus petrꝰ apd̓ antioch iam ī cathedrali honore ſublimatꝰ fuiſſe ꝑhibet̉. ¶ Hꝰ āt ſolēnitatis inſtitutio qͣdruplicē cām hre videt̉. Prīa cā ē. Cū cim btus petrꝰ apd̓ ātiochiā p̄dicaret. Theophi lus p̓nceps ciuitatis illiꝰ dixit ei. Petre q̇ ro ne ppl̓m meū ſubuertis. Tū ergo petrꝰ ſibi fi de xp̄i p̄dicaret. ille eū vincl̓ari fec̄. ⁊ ſine cibo ⁊ potū eū manere ꝑmiſit. Sꝫ cū petrꝰ iā pe ne deficeret reſūptis tn̄ viribꝰ eleuās oculoſ ad celū ait. Ih̓u xp̄e miſeroꝝ adiutor adiu ua me ī his tribulatōibꝰ d̓ficiētē. Cui dn̄s re ſpōdit. Petre credis te derelictū a meMee bonitati derogas ſi talia ꝯͣ me dicere nō for midas. Preſto e qͣ tue ſubueīet miſerie. Au dies āt paulꝰ d̓ īcarceratōe petri ad theophi lū venit. ⁊ ſe ī ml̓tis oꝑbꝰ ⁊ artibꝰ ſummum opifice eē aſſeruit. Ligna ⁊ tabulas ſe ſcire ſculpe. teioria piḡe. ⁊ ml̓ta alia īduſtrie ope rari dixit. Qui a theophilo obnixe rogatur vt ī eiꝰ curia ſecū ꝯſiſtat. Euolutis paucis di 8 3 De cathedra ſancti petri apl̓i ebus paulꝰ ad petꝝ abſcōſe ī carcerē ītroiuit Que vidēs pene mortuū ⁊ ꝯſūptū amariſſi me flere cepit ⁊ ī āplexꝰ eiꝰ qͣſi flēdo d̓ficiebat ⁊ ꝓrupēs ſic inq̇t. O petre frat meꝰ. gl̓a mea gaudiū meū. dimidiū aīe mee meo introitu reſume vires Tūc petrꝰ ocl̓os aperiēs. ⁊ ip̄ꝫ cognoſcēs lacrimari cepit ſꝫ ſibi loq̄ n̄ potu it. ⁊ accurrēſ paulꝰ vix os eiꝰ aperuit. ⁊ impo nens cibū ip̄m refocillauit. ¶ Cū āt petrꝰ ci bo ꝯfortatꝰ fuiſſꝫ. accurrēs in oſcula Pauli ruit. ⁊ ambo plurimū fleuerūt. Paulꝰ autē occulte rediēs theophilo dixit. O bone theo phile mag eſt gl̓a tua. ⁊ curialitas tua hone ſtatis amica. Dehoneſtat multa bona exi guū maluꝫ. remīſcere qͥd feciſti illi deicole q̇ d̓r petrꝰ. velut eē aliqd̓ magnū. Pannoſus. deformis. macie ꝯſumptꝰ. ꝑ oīa vileſcit. ſolo ẜmone clareſcit. ⁊ talē te decet ī carcerem po nere. Qui potiꝰ ſi lib̓iate ſolita frueret̉. poſſꝫ tibi ī aliqͣ vtilior eē. Nā ſic̄ de illo hoīes q̇daꝫ aiūt. infirmos ſanat. mortuos ſuſcitat. Cui theophilꝰ. Fabuloſa ſunt iſta paule q̄ diciſ qꝛ ſi mortuos ſuſcitare poſſet. ⁊ ſeip̄m de car cere liberaret. Cui paulꝰ. Sic̄ xp̄s ſuꝰ a mor tuis reſurrexit vt dicūt. qͥ tn̄ de cruce deſcēde re noluit. ſic petrꝰ vt aiūt hͦ exēplo ſe n̄ lib̓at ⁊ pati ꝓxp̄o nō formidat. Cui theophilꝰ Dic ergo ei vt filiū meū iā ꝑ. xiiij. annos mortuū reſuſcitet. ⁊ incolumē cū reddā ⁊ liberū. In grediēs igit̉ paulꝰ dixit. quo reſuſcitatōꝫ filij pͥncipis ſpōpondiſſet. Cui petrꝰ. Rē grādē paule ꝓmiſiſti. ſꝫ dn̄i v̓tute facillimā. Sꝫ cū petrꝰ eductus de carcere monumēto aꝑtox eo oraſſet cōtinuo reſurrexit. Sꝫ pene ꝑ oīa veriſil̓e nō videt̉. vt aut paulus hūana aſtu tia ſe talia fabrilia ſcire ꝯponere fingerꝫ. aut vt ſnīa iuuenis ꝑ qͣttuordecim ānos ſuſpen ſa fuiſſet. Tūc theophilꝰ ⁊ vniuerſus popu lus āthiochie ⁊ alij qͣꝫ plures dn̄o credid̓rūt ⁊ gl̓ioſam eccīaꝫ fabricauerūt. In cꝰ medio excelſam cathedrā collocauerūt. ⁊ petꝝ vt ab oībꝰ videri ⁊ audiri poſſꝫ exaltauerūt. In qͣ ſeptē annis ſedit. Sꝫ poſtmodū veniens ro mā in romana cathedra ſedit. xxv. ānis. De pͥmo tn̄ honorē eccīa celebrat. qꝛ tūc pͥmo p̄ lati eccīe ceperūt loco. poteſtate. ⁊ noīe ſublimari. Tūc ergo īpletū eſt illd̓ qd̓ legit̉ ī pſal mis. Exaltēt eū in eccīa ⁊cͣ. Et notandum ꝙ triplex eſt eccīa ī qͣ beatꝰ petrꝰ fuit exaltatꝰ.ſ. eccīa militātiū. malignātiū. ⁊ triuphātiū In hāc triplicē eccīam exaltatꝰ eſt ẜm triplicē fe ſtiuuatē quā d̓ ip̄o eccl̓ia celebrat. Eſt enī ex altatꝰ in eccīa miliātiū eidē p̄ſidēdo ⁊ eam ī aīo in fide ⁊ moribꝰ laudabilit regēdo. ⁊ hoc qͣntū ad ſolennitatē hOiernā q̇ d̓r cathedra qꝛ tūc ſuꝑ anthiocenā ecōaꝫ potificatū acce pit ⁊ eā ſeptē annis laudablit rexit. Scd̓o ē exaltatꝰ in eccl̓ia malignātiū. p̄am.ſ. diſſipā do. ⁊ eā ad fidē ꝯuertēdo. ⁊ hͦ ꝑtiret ad ſcd̓aꝫ feſtiuitatē q̄ d̓r ad vincula. tūc eī malignāti um eccīam diſſipauit. ⁊ ml̓tos ad fidē ꝯuer tit. Tertio eſt exaltatꝰ in eccīa triūphartiū ī ip̄am felicit̓ introeūdo. ⁊ hͦ qͣntū ad tertia ſo lennitatē q̄ eſt paſſiōis eiꝰ. qꝛ tūc eccīam triū phātiū introiuit. C ¶ Notādū et ꝙ pl̓ibꝰ alijs rōibꝰ ecc̄īa ter in āno d̓eo feſtiuitatē fac̄ ſ. ꝓpt̓ pͥuileglū ꝓpt̓ officiū ꝓpt̓ bn̄ficiū ꝓpt̓ de bitū? ꝓpt̓ exēplū Propt̓ p̄ullegiū qnīabeatꝰ petrꝰ ab alijs apl̓is in tribꝰ fuit p̓uilegiatꝰ ꝓ pter qͥ tria pͥuilegia eccīa ter in anno eū ho norat. Fuit enī ꝑ ceteris dignior i autoritate quiā p̓nceps apl̓oꝝ extitit. ⁊ claues regni ce loꝝ accepit. Feruētior ī amore. cū maiore eī feruore xp̄m dilexit qͣꝫ ceteri. ſic̄ in multis lo cis euāgeli manifeſtat̉. Et efficacior ī v̓tute Nam ad vmbrā petri vt legit̉ in actibꝰ ſana bant̉ infirmi ¶ Scd̓o ꝓpt̓ officiū. Ip̄e enī officiū p̄latōis ſuꝑ vniuerſam eccīam hūit. Et iō ſic̄ petrꝰ fuit p̓nceps ⁊ p̄latꝰ totiꝰ eccl̓ie q̄ diffuſa eſt in tribꝰ ꝑtibus md̓i.ſ. aſia. affri ca. ⁊ europa. ira eccīa ter in anno celebrat fe ſtum eiꝰ ¶ Tertio ꝓpt̓bnficiū. qꝛ ip̄e q̇ ptā tem accepit ligādi atqꝫ ſoluēdi. liberat nos a tribus generibꝰ peccatoꝝ.ſ. cogitatōis. locu tionis. ⁊ oꝑationis. Uel qd̓ in deū. ꝙ in ꝓxi mū ꝙ in nos peccauimꝰ. Ul̓ iſtud bn̄ficiuꝫ pōt eſſe triplex bn̄ficiū aliud qd̓ v̓tute claui um pctōr in eccīa ꝯſeq̇t̉ Primū eſt abſoluti onis a reatu on̄ſio Secundū pene fempiter nalis in temꝑalē cōmutatio. Tertiū pene tē poral̓ ẜm ꝑte relaxatio. Et ꝓpt̓ hͦ triplex bn̄ ficiū ſanctꝰ petrꝰ eſt tripliciter honorandus De cathedra ſancti petri apl̓i Quarto ꝓpt̓ debitū. qꝛ eī ipſe triplicit̓ pauit ⁊ paſcit nos.ſ. v̓bo. exēplo. ⁊ tꝑali ſubſidio. ſi ue orōis ſuffragio. iō obligamur vt ip̄m tri plicit̓ honoremꝰ Quīto ꝓpt̓ exēplū vt nullꝰ pctōr deſperet. etiā ſi tertio ſicut petrꝰ deū ne gauerit. ſi tn̄ eū ſic̄ ip̄e velit corde ore ⁊ opere ꝯfiteri. D ¶ Scd̓a cā inſtitutōis eſt hͨ. q̄ q̇dē de itinerario clemētis ē ſūpta. Cū enī pe trus v̓bū dei p̄dicās anthiochā appropinqͣ ret. oēs de ciuitate illa ei obuiauerūt nudis pedibꝰ ꝑgētes. cilicijs ſe īduētes ⁊ caput pul uere aſꝑgētes. agētes pnīam ꝙ ꝯͣ eū ſimoni mago ꝯſenſiſſent. Petrꝰ v̓o eoꝝ pnīam vi dēs grās d̓o egit. Tūc illi obtulerūt ei omēs vexatos lāguoribꝰ ⁊ demōibꝰ fatigatos. qͦs dū petrꝰ an ſe poniiuſſiſſꝫ. ⁊ ſuꝑ eos nomē dn̄i īuocaſſꝫ īmēſum lumē ibidē apparuit et oēs ꝓtinꝰ ſūt ſanati. currētes ⁊ oſculātes ve ſtigia ſctī petri. Tūc ītra ſeptē dies plꝰ qͣꝫ de cēmilia hoīum baptiſma ſuſceperūt. ita vt theophilꝰ p̓nceps ciuitatis illiꝰ domū ſuā in baſilicā fecerit ꝯſecrari. ⁊ ibi dē petro excelſaꝫ cathedrā collocari. vt ab oībꝰ videret̉ ⁊ audi ret̉. Nec iſtud ꝯͣriū eſt his q̄ ſuꝑiꝰ dicta ſunt Potuit eī fieri ꝙ petrꝰ ꝑ oꝑatōꝫ pauli a the ophilo ⁊ toto ppl̓o magfice ſit ſuſceptꝰ. Sꝫ recedēte petro ſymō magꝰ ppl̓m ꝑuertit. ⁊ ꝯͣ petꝝ gͣuit incitauit. Poſtmodū v̓o pnīam agēs iteꝝ honorabilit eū recepit ¶ Hoc aūt feſtū de incathedratōe btī petri ꝯſueuit appel lari feſtū epulaꝝ beati petri. ⁊ hinc tertia raꝫ tio ſumit̉ inſtitutōis huiꝰ feſti. Conſuetudo ei fuit antiq̇tꝰ gētiliū vt ait magiſter Ioh̓es beleth ſingulis ānis in mēſe februario certo die epulas offerre ſuꝑ tumulos parentū ſu orum ⁊ eas de nocte demones cōſumebant Ip̄i aūt ab aīabꝰ circa tumulos errātibus qͥs vmbras vocabāt vaſtari putabāt. Sole bāt eī antiq̇ dicere. vt idē ait ꝙ qn̄ ī humaniſ corꝑibꝰ ſunt dicūt̉ aīe. ī inferis manes. ſpūs v̓o vocabāt qn̄ ad celos aſcēdebāt. vmbras qn̄ recēs erat ſepultura. ſiue qn̄ circa tumu los errabāt. Hec aūt ꝯſuetudo de ip̄is epul̓ vix a xp̄ianis potuit extirpari. Qd̓ ſct̄ī pres attedentes ⁊ hͦ penitꝰ extirpare volētes. feſtū de incathedratione beatu Petri. tum de illa que fuit Rhome. tum de illa que fuit Anti ochie ſtatuerūt. illo ſcilicꝫ eodem die q̄ talia fiebāt. vnde ab illis epulis adhuc ab aliqui bus feſtū beati petri epulaꝝ vocat̉ ¶ Quar to inſtituta eſt ꝓpt̓ reuerentiā corone clerica lis. Notandū enī ꝙ iuxta aliqͦꝝ traditōꝫ co rona clericoꝝ hic pͥmo ſumpſit initiū Nam dū petrꝰ anthiochie p̄dicaret in ꝯtumeliam noīs xp̄iani ſummitatē eiꝰ capitis abraſert̉. Quod quidē poſtmodū toti clero traditur in honorē. qd̓ ꝓ xp̄o apl̓oꝝ p̓ncipi in ꝯtume liam fuerat irrogatū ¶ Circa aūt ip̄am co ronā clericoꝝ tria attendunt̉.ſ. capitis abra ſio. capilloꝝ detrūcatio. ⁊ forme circulatio. Abraſio aūt in ſuꝑiore ꝑte capitis fit triplici rōne. quaꝝ duas aſſignat dyoniſiꝰ ī eccl̓ia ſtica hierarchia dicēs. Detonſio capilloruꝫ ſignat mundā ⁊ nō formabilē vitam Ad ca pilloꝝ etiā detonſionē ſiue capitis abraſiōeꝫ tria ſequunt̉.ſ. mūdicie cōſeruatio. deforma tio. ⁊ denudatio. Mundicie cōſeruatio. qͥa ex capillis ſordes in capite aggregantur De formatio. quia capilli ad ornatū ſunt. Si gnificat ergo tonſura mundā ⁊ nō formabi lem vitā. hoc eſt ꝙ clerici debēt habere mun diciam mētis interius. ⁊ non formabilē..i. nō exquiſitū habitū exteriꝰ. Denudatio aūt ſi gnificat ꝙ inter ſe ⁊ deū nihil dꝫ eſſe medium ſed immediate debēt deo vniri. ⁊ reuelata fa cie dn̄i gl̓iam ſpeculari. Capilloꝝ detrunca tio fit vt ex hoc detur intelligi ꝙ clerici omēs cogitatiōes ſuꝑfluas a mēte ſua debēt abſci dere. ⁊ ad v̓bum dei ſpauditū paratū ⁊ expe ditū habere. ⁊ oīa tꝑalia p̄terqͣꝫ ad neceſſita tem a ſe penitꝰ remouere. Fit aūt circularis figura multiplici rōne Primo quoniam hͨ figura nō habet finē neqꝫ p̓ncipiū. Per qd̓ dat̉ intelligi ꝙ clerici ſūt miniſtri dei qui nec hꝫ pͥncipiū neqꝫ finē. Secūdo qniā hͨ figura nullū angulū hꝫ ⁊ ſignificat ꝙ clerici n̄ debēt habere ſordes in vita. quoniā vbi angulus ibi ſordes. vt dicit Bern̄. Et debēt habere ve ritatē in doctrina. quoniā veritas anguloſ nō amat. ſic̄ dicit Hieronymus. Tertio qͦ niam hec figura eſt omniū figuraꝝ pulcer rima Un̄ in hac deꝰ celeſtes creaturas fecit De ſancto Mathia Per qd̓ ſignificat̉ ꝙ clerici dn̄t hrēpulcritu dine interiꝰ in mēte ⁊ exteriꝰ in conuerſatōe Quarto qͦniā hͦ figura ē oīm figuraꝝ ſim pliciſſima. Nulla ei figura vt d̓t Auguſt. ex vna linea ꝯſiſtit. ſola circularis figura eſt qͥ vna tātū linea claudit Per qḋ ſigͥficat̉ ꝙ cle rici hrē debēt ſimplicitate colūbaꝝ. iuxta illd̓ Et ſimplices ſicut columbe. ¶ XL. V A ¶ De ſancto mathia apl̓o Athias hebraice latine d̓r donatus dn̄o. vl̓ donatio dn̄i. vl̓ humilis ſiue ꝑuꝰ. Nam do natꝰ a dn̄o fuit qn̄ ip̄m de mndo elegit. ⁊ īter lxxij. diſcipl̓os deſignauit. Donatio dn̄i fuit qn̄ ſorte electꝰ inter apl̓os nomīari ꝓmeruit Paruꝰ fuit. qꝛ vera ſꝑ hūilitatē ẜuauit. Eſt āt triplex huilitas ſic̄ d̓t amb̓. Pria ē afflicto nis. q̇ qͣs d̓r huiliatꝰ. Scd̓o ꝯſideratōis. q̄ ꝓ cedit ex ꝯſideratōe ſui. Tertia deuotōis. qͥ ꝓ cedit ex cognitōe creatoris. Primā hūit bea tus mathias martyriū patiēdo. Secūdam ſeip̄m deſpiciēdo. Tertiā maieſtate dei ad mirādo. Ul̓ d̓r a manu qd̓ eſt bonū ⁊ theſis poſitio. inde mathias. bonū poſitū ꝓ malo ſcꝫ ꝓ iuda. Eiꝰ vitā q̄ ꝑ ecc̄īas legit̉ beda ſcri pliſſe credit̉. B Athias apl̓s in locū iude ſubſtitu tus eſt. Sꝫ pͥmo ortū ⁊ origine ip̄iꝰ iude ꝓditoris breuit̓ videamꝰ. Le git̉ in qͣdā hiſtoria lꝫ apocrifa ꝙ fuit q̇dā vir in hierl̓m noīe ruben q̇ alio noīe dictꝰ eſt ſy mon de tribu dan. vel ẜm hieronymū d̓ tri bū yſachar. q̇ habuit vxorē q̄ cyborea nūcu pata eſt. Quadā igit̉ nocte cū ſibi mutuo d̓ bitū exoluiſſent. cyborea obdormiēs ſomni um vidit. qd̓ ꝑterrita cū gemitibꝰ ⁊ ſuſpirijs viro ſuo retulit dicēs. Uidebat̉ mihi ꝙ filiū flagicioſum parerē. q̇ totiꝰ gētis nrē cauſa ꝑ ditiōis exiſteret. Cui ruben̄. Nefaria inquit rem nec relatu dignā ꝓfaris ⁊ ſpū ceu puto phitonico raperis. Cui illa. Si me ꝯcepiſſe ſenſero ⁊ filiū pepero. abſqꝫ dubio non ſpūſ phitonicꝰ extitit. ſꝫ reuelatio certa fuit. Pro cedēte igit̉ tꝑe cū filiū peperiſſꝫ parētes plurimū timuerūt. ⁊ q̇d de eo facerēt cogitare ce perūt. Cūqꝫ filiū abhorrerēt occid̓re. nec vel lent deſtructorē ſui generis enutrire. ip̄m in fiſcella poſitū mari exponunt. Quē marini fluctꝰ ad inſulā ꝓpulerūt q̄ ſcarioth d̓r. Ab illa igit̉ inſula iudas ſcariothis appellatꝰ eſt Regina aūt illiꝰ loci carens liberis ad littus maris cauſa ſpaciādi ꝓceſſit. ⁊ fiſcellā a ma rinis fluctibus iactari vidēs ip̄am apiri p̄ cepit. inuenienſqꝫ ibi pueꝝ elegantis forme ſuſpirans ait. Oſi ſolatijs tante ſubleuarer ſobolis. ne regni mei p̓uarer ſucceſſore Pu erū igit̉ ſecreto nutriri fecit ⁊ ſe grauidam ſi mulauit. Tandē ſe filiū peperiſſe mentit̉. ⁊ ꝑ totū regnū fama hͨ celebris diuulgat̉. Prin cipes ꝓ ſuſcepta ſobole vehemēter exultant ⁊ ingēti gaudio plebs letat̉ Ip̄m igͥr ẜm ma gnificentiā regiā regina educari fecit. Non pꝰ ml̓tū v̓o tꝑis regina de rege ꝯcepit. ⁊ ſuo tꝑe filiū p̄turiuit. Cū aūt pueri aliquantulū ia creuiſſent ad inuicē ſepiꝰ colludebāt. ⁊ pu erū regiū iudas crebris moleſtijs ⁊ iniurijs moleſtabat. ⁊ ad fletū ſepiꝰ ꝓuocabat. regia aūt hͦ moleſte ferēs ⁊ iudā ad ſe non ꝑtinere ſciēs ip̄m crebriꝰ verberabat. ſꝫ nec ſic a mo leſtia pueri deſiſtebat. Tande res pandit̉. et iudas nō verꝰ regine filiꝰ ſꝫ inuētꝰ fuiſſe ape ritur. Qd̓ iudas vt cōperit vehemet erubu it ⁊ fratrē ſuū putatiuū filiū regis latent̓ oc cidit. Ob hͦ capitalē ſnīam times cū tributa rijs in hierl̓m aufugit. ſeqꝫ curie pilati tunc p̄ſidis mācipauit. Et qniam res ſimiles ſibi ſunt habiles pylatꝰ iudā ſuis moribꝰ īuenit congruere. ⁊ ideo cepit ip̄um valde caꝝ ha bere. Uniuerſe igit̉ curie pilati iudas ꝑ̄ficit̉. ⁊ ad eiꝰ nutū oīa diſponunt̉ Quadā igͦr die pylatus de palatio ſuo in qḋdā pomerium aſpiciēs. illoꝝ pomoꝝ tāto deſiderio captus eſt vt pene deficere videret̉. Erat aūt illd̓ po meriū ruben patris iude. Sꝫ nec iudas pa trem neqꝫ ruben filiū agnoſcebat. quia ⁊ ru ben ip̄m in marinis fluctibꝰ ꝑiſſe putabat ⁊ iudas qͣs pater aūt q̇ patria ſua fuerit peni tus ignorabat Pilatꝰ itaqꝫ accerſito Iuda ait. Tāto illoꝝ fructuū captꝰ ſum d̓ſid̓rio ꝙ ſi his fruſtratꝰ fuero ſpūꝫ exalabo. Cōcitus apoſtolo igit̉ iudas ī pomeriū īſilijt. ⁊ velocius mala carpit. Intea rube veīt ⁊ iudā mala ſua car pete īueīt. Fortit igͦr abo ꝯtēdūt ⁊ iurgīa ſuꝑ addūt. Pꝰ iurgia ſurgūt ad v̓bera ⁊ mutuiſ ſe iiurijs affecerūt. Tāde iudas rube ī ea ꝑ te qͥ ceruix collo ꝯnectit̉ lapid̓ ꝑcuſſit ꝑiter et occidit. Poma igit̉ ſuſtulit ⁊ pilato qḋ acci derit enarrauit Iā die īclināte ⁊ nocte ſuꝑue niente rube mortuꝰ īuenit̉. ⁊ ſubitanea mor te p̄uetꝰ eē putat̉. Tūc pylatꝰ oēs facultates rubē iude tradidit. ⁊ cyborea vxorē rube ī co iugē iude dedit. Quadā igit̉ die dū cyborea guit̓ ſuſpiraret ⁊ iudas vir eiꝰ q̇d hret diligē ter iterrogaret. Illa rn̄dit. Heu īfeliciſſima ſū oīm feīaꝝ. qꝛ infantulū meū marinis flu ctibꝰ īmerſi. ⁊ viꝝ meū morte p̄uetū īueī. ſꝫ ⁊ dolori miſere pilatꝰ addidit dolore. q̇ me me ſtiſſima nuptui tradidit ⁊ īuitiſſimā tibi ī cō iugiū copulauit. Cūqꝫ illa oīa de illo infan tulo enarraſſꝫ. ⁊ iudas illa q̄ ſibi acciderant retuliſſet. inuentū eſt ꝙ Iudas mrēm ſuam in vxorē duxerit. ⁊ ꝙ prem ſuū occiderit. Pe nitētia igr̄ ductꝰ ſuadēte cyborea dn̄m nruꝫ ih̓m xp̄m adijt ⁊ ſuoꝝ delictoꝝ veniā implo rauit. Hucuſqꝫ ī p̄dicta hiſtoria apocrifa le git̉. qͥ vtꝝ recitāda ſit lectoris arbitrio relinqͣ tur. lꝫ ſit potiꝰ relinquēda qͣꝫ aſſerēda ¶ Do minꝰ aūt ſuū eū fec̄ diſcipulū ⁊ de diſcipulo ī ſuū elegit apl̓m. Qui adeo ſibi familiariſ ex titit ⁊ dilectꝰ vt eū ſuū faceret ꝓcuratorē. quē poſtmodū ꝑtulit ſuū ꝓditorē. Portabat ei loculos ⁊ ea q̄ xp̄o dabant̉ furabat̉. Dolēs v̓o tꝑe dn̄ice paſſionis ꝙ vnguentū qd̓ tricē tos denarios valebat non fuerat venditum vt illos etiā denarios furaret̉. abijt ⁊ domi num. xxx. d̓narijs vedidit. quoꝝ vnuſquiſqꝫ valebat decē denarios vſuales ⁊ ita dānum tricentoꝝ denarioꝝ recōpenſauit Ul̓ vt qui dam aiūt oīm q̇ xp̄o dabant̉ decimam ꝑteꝫ furabat̉. ⁊ iō ꝓ decima ꝑte quā in vnguento amiſerat.ſ. ꝓ. xxx. denarijs dn̄m vēdidit. qͣs tn̄ ꝑnīa ductꝰ retulit. ⁊ abiēs laqͥo ſe ſuſpedit ⁊ ſuſpēſus crepuit mediꝰ. ⁊ diffuſa ſūt viſce ra eiꝰ. In hͦ aūt delatū eſt ori ne ꝑ os effūde ret̉. Nō enī dignū erat vt os tā vilit in qͣnare tur qd̓ tam gl̓ioſum os.ſ. xp̄i contigerat. Di gnū etiā erat vt viſcera q̄ ꝓditōꝫ ꝯceperant. rupta caderēt. ⁊ guttur a qͣ vox ꝓditōis exie rat laqueo artaret̉. In aere etiā interijt. vt q̇ angelos in celo ⁊ hoīes in terra offenderat. ab angeloꝝ ⁊ hoīm regione ſeꝑaret̉. ⁊ ī aere cū demonibꝰ ſociaret̉ C ¶ Quigit̉ int̓ aſcē ſione ⁊ penthecoſten apl̓i in cenaculo ſimul eſſent. vides petrꝰ ꝙ numerꝰ. xij. apl̓oꝝ erat ī minutꝰ qͦs tn̄ dn̄s in hͦ numero elegerat vt fi dem trinitatis in qͣttuor mundi ꝑtibꝰ p̄dica rēt. ſurrexit in medio fratꝝ dicēs. Uiri frēs oportet vt aliquē loco iude ſubſtituamus q̄ teſtet̉ nobiſcū reſurrectiōeꝫ xp̄i. q̇a dn̄s dixit nob̓. Eritis mihi teſtes in hierl̓m ⁊ ī omī iu dea ⁊ ſamaria. ⁊ vſqꝫ ad vltimū terre. Et qꝛ teſtis nō niſi de his q̄ vidit dꝫ teſtimonium ferre. eligēdus eſt vnꝰ ex his viris q̇ nobiſcuꝫ ſꝑ fuerūt ⁊ dn̄i miracula viderūt ⁊ eiꝰ doctri nam audierūt. Et ſtatuerūt duos de ſeptu aginta duobꝰ diſcipulis.ſ. Ioſeph q̇ cogno minatꝰ eſt iuſtꝰ ꝓ ſanctitate ſua. qͥ fuit frater iacobi alphei. ⁊ mathiā de cuiꝰ laude ſubti cetur. qꝛ ſufficit ei ꝓ laude ꝙ in apl̓me electꝰ. ⁊ orātes dixerūt. Cu dn̄e q̇ noſti corda oīm on̄de quē elegeris ex his duobꝰ acciꝑe locū miniſterij huius ⁊ apoſtolatꝰ quem iudas amiſit. Et datis illis ſortibus cecidit ſors ſu per mathiam. ⁊ annumeratꝰ eſt cū vndeciꝫ apoſtoliſ. Et notandū ꝙ exemplo hoc vt ait Hieronymꝰ nō eſt ſortibꝰ vtendū. qꝛ pͥuile gia paucoꝝ cōmunē legē nō faciū Rurſuſ etiam ſicut ait Beda. donec veniret veritas figurā licuit obſeruare. Uera enī hoſtia in paſſione fuit immolata. ſꝫ in penthecoſtē cō ſūmata. Et iō in electiōe mathie ſortibus vſi ſunt ne a lege diſcreparēt. ī qͣ ſūmꝰ ſacerdos ſorte querebat̉. Poſt penthecoſten v̓o iam veritate ꝓpalatā ſeptē dyacones nō ſorte ſed diſcipuloꝝ electōe ⁊ apl̓oꝝ oroe ⁊ manuū i poſitione ordinati ſunt ¶ Cuiuſmodi autē he ſortes fuerint due ſanctoꝝ patrū extāt ſen tētie. Hieronymꝰ ei ⁊ Beda volūt ꝙ he ſor tes tales fuerunt qͣles ille qͦꝝ in veteri lege cre berrimꝰ vſus erat. Dyoniſiꝰ aūt q̇ fuit pau li diſcipulꝰ irreligioſuꝫ exiſtīat hoc arbitra ri aſſerens ſibi videri ꝙ illa ſors nihil aliud S 5 De ſancto Gregorio fuerit. niſi q̇dā ſplēdor ⁊ radiꝰ diuinitꝰ ſuper maihiā emiſſus ꝑ quē ip̄e on̄debat̉ in apl̓m aſſumēdꝰ. Ait eī ſic ī li. eccl̓iaſtice hierarchie De diuīa aūt ſorte q̄ ſuꝑ mathiā diuinitꝰ ce cidit. alij q̇dē aliā dixerūt nō religioſe ſic̄ ar bitror. mea aūt ⁊ ip̄e ītentōꝫ dicā. Uidēt̉ eīm mihi eloq̇a ſortē noīare thearticū qḋdā do num demoſtras illi theartico choro a diuīa electiōe ſuſceptū. Hic igit̉ mathias apl̓s iu deā in ſorte accepit ⁊ p̄dicatōi ibidē inſiſten ⁊ ml̓ta miracl̓a faciēs ī pace qͣeuit In nōnl̓ lis v̓o cōdicibꝰ legit̉ ꝙ patibulū crucis ꝑtulit ⁊ tali martyrio coronatꝰ celos aſcēdit Hu ius corpꝰ rome in eccīa ſctē marie maioris ſub lapide porfiretico ſepultū eē d̓r. ⁊ ibid̓ ca put eiꝰ ppl̓o demōſtrat̉ D ¶ In qͣdā v̓o legēda q̇ treueris īuenit̉. ſic int̓ cetera legitur Ma thias d̓ tribu iudā ⁊ ciuitate bethleē il luſtri ꝓſapiā oriūdꝰ fuit. Qui lrīs traditus oēm ī breui legis ⁊ ꝓph̓aꝝ ſcīam apprehēdit. Laſciuiāqͣꝫ abhorres pueriles anos morū maturitate vincebat. Informabat̉ qͦꝫ eꝰ ani mꝰ ad v̓tutē vt eſſꝫ ad ītelligentiā habilis. ad miam facil̓. in ꝓſperis n̄ elatꝰ. ī aduerſis con ſtās ⁊ īrepidꝰ Satagebat vt qḋ iuſſu p̄cepe rat oꝑe cōpleret. ⁊ oris doctrinaꝫ manuum oꝑatiōe moſtraret. Hic cū ꝑ iudeā p̄dicaret cecos illumīabat. leproſos mūdabat. demo nes expellebat. claudis greſſū. ſurdis auditū mortuīs vitā reſtituebat. q̇ cū corā pontifice accuſaret̉ in multis. rn̄dit. De obiectis qͥ cri mīa dicitis n̄ oꝑtet me ml̓ta dicere. quiā xp̄i ānū eſſe n̄ eſt crimīs ſꝫ gl̓ie. Cui potifex. Si tibi dant̉ īducie vis penitere. Et ille. Abſit vt a v̓itate quā ſel̓ inueni ꝑ apoſtaſiā digrediar Igr mathiaſ ī lege erat doctiſſimꝰ. cord̓ mu dus. aīo prudēs. ī ſoluēdis qōnibꝰ ſacre ſcri pture acutꝰ: ꝯſilio ꝓuidꝰ. ī ſermocinatione expeditꝰ. Qui cū v̓bū dei ꝑ iudeā p̄dicaret. multos ſignis ⁊ ꝓdigijs ꝯuertebat. Un̄ iu dei īuidētes ip̄ꝫ ī ꝯſilio ſtatuerūt. Duo ergo falſi teſtes q̇ ip̄m accuſauerāt. pͥmo in ip̄ꝫ la pides miſerūi. qͣs lapides ī teſtimoniū ill̓ ſe cū petijt ſepeliri. qui dū lapidaret̉ ſecuri mo re romano ꝑcutit̉. ⁊ extēſis in celū manibus de iudea romā ⁊ inde treuerim ē tranſlatuꝫ E ¶ In qͣdā v̓o alia legēda legit̉ ꝙ duꝫ mathias ī macedoniā adueniſſꝫ. ⁊ fidē xp̄i p̄ dicaret. qͣndā potionē toxicatā q̄ viſu cūctoſ pͥuabat ſibi dederūt. quā in noīe xp̄i bibit et nullā leſionē incurrit. ⁊ cū illa potōe plus qͣꝫ ccl. excecaſſent. ille ſingul̓ manū īponēs oēs illuminauit. dyabolꝰ aūt ī ſil̓itudīe infantis eis apparēs ſuaſit vt mathiā occiderēt. qͥ eo rum cultū euacuaret. ⁊ cū ip̄e ī medio eoruꝫ ꝯſiſteret. tribꝰ tn̄ diebꝰ eū q̄rētes mīme inue nerūt. Tertia aūt die ſe eis manifeſtās dixit Ego ſū. Quē manibꝰ pꝰ tergū ligatis. ⁊ fu ne collo īpoſito crudelit̓ afflixerūt. ⁊ ſic ī car cere recluſerūt. Ubi demones apparētes dē tibꝰ ī eū fremebāt. ſꝫ appropinqͣre n̄ poterāt. Dn̄s aūt cū ml̓to lumīe ad eū veniēs ip̄m d̓ t̓ra leuauit. ⁊ vincl̓a ſoluēs ⁊ dulcit̉ ꝯfortās hoſtiū aꝑuit. q̇ egreſſus v̓bum dn̄i p̄dicauit dū aūt q̇dā obſtinati ꝑſiſterēt dixit eis. De nūcio vob̓ ꝙ viui ī infernū deſcēdetis. mox qꝫ terra ſe aꝑuit ⁊ cunctos illos deglutiuit. Reliq̇ v̓o ad dn̄m ſūt ꝯuerſi. XI. VI. A ¶ De ſancto Gregorio V Regoriꝰ dicitur a grex ⁊ gore qd̓ eſt p̄dicare ſiue di cere. Un̄ gregoriꝰ qͣſi gregis p̄dica tor. Uel d̓r gregorius qͣſi egregoriꝰ ab egre gius ⁊ gore. qͣſi egregiꝰ p̄dicator et doctor. Uel gregorius in lingua noſtra vigilās ſo nat. qꝛ ip̄e vigilauit ſibi deo ⁊ gregi. Sibi ꝑ mūdicie ꝯſeruationē. deo ꝑ internā ꝯtēpla tionē. gregi ꝑ aſſiduā p̄dicatiōem. Et hͨ tria merent̉ dei viſionē. Auguſtinꝰ in libro d̓ or dine. Is videt deum qui bene viuit. bn̄ ſtu det. ⁊ bene orat. Eiuis vitam ſcripſit Paulꝰ longobardoꝝ hiſtoriographus quā Iohā nes dyaconus diligentius poſtmodū com ¶ B pilauit. Regoriꝰ ſenatoria ſtirpe ꝓgenitus cuiꝰ pat̓ gordianꝰ ⁊ mat ſiluia di cebat̉. Cū ſūmū ph̓ie apicē in ipſa ſui adoleſcētia attigiſſet. ac reꝝ ⁊ diuitiaruꝫ copia plurimū abundaret. cogitauit tn̄ hec De ſancto Gregorio oīa deſerere. ⁊ ī religionē ſe trāſferre. Sꝫ du lōgiꝰ ꝯuerſionē ꝓtrahet. ⁊ tutiꝰ ſe xp̄o famu latuꝝ putarꝫ. ſi ſub p̄toris vrbani hītu md̓o ſpecietenꝰ deẜuirꝫ. ceperūt ml̓ta ꝯͣ eū ex ſeculi cura ſuccreſcere. ita vt n̄ tantū ſpē ſꝫ ī eo ren neret̉ ⁊ mēte Tāde prē orbatꝰ ſex moaſteria in ſicilia ꝯſtruxit. ſeptinū itra menia vrb̓ ſb̓ honore ſctī andree apl̓i i ꝓprio domate fabri cauit. In qͣ relictiꝰ ſericis auro gēmiſqꝫ ra diantibꝰ vili mōaſtico habitu tegebat̉. Ubi ad tātā ꝑfectōꝫ ī breui deuenit. vt ī ip̄o ſue cō uerſionis vitio poſſꝫ iā ī ꝑfectoꝝnuero ꝯpu tari. Cuꝰ q̇dē ꝑfectio ex v̓bis ſuis q̇ i ꝓlogo ſuꝑdealogū pōit aliqͣlit ꝑpēdi pōt. vbi ſic̄ d̓t Inelix animꝰ meꝰ occupatōis ſue pulſatꝰ valnere meminit qͣlis aliqn̄ ī moaſterio fu at. quo ei labētia cūcta ſubtererat. qͣntū rebuſ oībꝰ q̄ voluūt̉ eminebat. ꝙ nulla niſi celeſtia cogitare ꝯſueuerat. ꝙ ēt retētꝰ corꝑe ip̄a iam carnis clauſtra ꝯtēplatōr trāſibat. ꝙ morteꝫ qꝫ qͥ pene cūctis pena ē. vicꝫ vt īgreſſum vite ⁊ pͥmiū laboris ſui amabat. Tāta deniqꝫ di ſtrictōne corpꝰ ſuū afflixit vt infirmato ſto macho ſubſiſtere vix valerꝫ. ⁊ īciſione vitali um quā greci ſincopin vocat patiēs crebris anguſtijs ꝑ horaꝝ momēta ad exitū ꝓpinqͣ ret. ¶ Quādā vice dū q̇dā in moaſterio ſuo vbi abbas p̄erat ſcpͥtitarꝫ āgelꝰ dn̄i in ſpecie naufragi ſibi affuit. ſibiqꝫ miſereri lacrima bilit̓ poſtulauit. cui cū greg. ſex argēteos da ri feciſſet ⁊ abijſſꝫ. eādē die iteꝝ redijt. ſeqꝫ ml̓ ta ꝑdidiſſe pauca v̓o recepiſſe phibuit Qui cū ab eo totidē argēteos recepiſſꝫ iteruꝫ vice tertia reuerſus miſereri ſibi īportuis clamo ribꝰ poſtulabat. Sꝫ greg. cū aꝓcuratore ſui moaſterij didiciſſꝫ nil dādū p̄ter ſcūtellā ar genteā quā mat̉ ſua cū leguminibꝰ mittere ſolebat. ī moaſterio remaſiſſe. illā ſtatim da ri p̄cepit. Quā ille libent accipiēs letus ab ſceſſit. Hic at angelꝰ dn̄i fuit ſic̄ ſe ſibi pꝰ mo dū reuelauit. C ¶ Quādā diebtus gre ꝑ foꝝ vrbis romane trāſiēs cernit qͦſdā pue ros forma pulcerrimos. vultu venuſtos. ca pilloꝝ nitore ꝑſpicuos eē venales. Interro gat igit̉ mercatore de qͦ illos patria attuliſſꝫ. Qui rn̄dit. De britānia cuiꝰ īcole ſil̓i cādore refulgēt. Int̓rogat iteꝝ ſi xp̄iani ſūt. Cui mercator. Nō ſꝫ paganicis erroribꝰ īplicati tenēt̉. Tc̄ greg. acrit ingemiſcēs heu ꝓchdo lor inq̇t qͣꝫ ſplēdidas facieſ p̓nceps tenebraꝝ nūc poſſidꝫ. Interrogat inſuꝑ qḋ eēt voca bulū gētis illiꝰ Cui ille. anglici vocant̉. Bn̄ ī qͦt anglici qͣi angelici qꝛ ⁊ angelicos vultꝰ ha bēt. Interrogate iteꝝ eo qḋ nomē haberꝫ il la ꝓuincia. ait mercator ꝓuinciales illi deiri vocāt̉. Et greg̓ bn̄ inq̇t deiri vocāt̉. qꝛ d̓ ira ſūt eruēdi. Rurſus d̓ nomīe regis īterroga te ait mercator ꝙ aelle diceret̉. Et gregoriuſ bn̄ aelle qꝛ all̓a in ꝑtibꝰ illis decatari oportet Qui mox ad ſūmū potificē accedēs. cū ml̓ ta inſtātia ⁊ p̄cibꝰ vix obtinuit vt ad illos cō uertēdos mitteret̉ Cūqꝫ iā iter arripuiſſꝫ. ro mani d̓ eiꝰ abſentia pl̓imū ꝑturbati papam adeūt ⁊ eū talit̓ alloquunt̉. Petꝝ offendiſti romā deſtruxiſti. grego. dimiſiſti. Sicqꝫ pa pa ꝑterritꝰ ad eū reuocādū ꝯtinuo nuncios deſtiauit. Cūqꝫ greg. iā iter triū dieꝝ ꝑegiſſꝫ. ⁊ ī q̇dā loco diuertēs q̇dā cētis qeſcētibꝰ lecti taret. locuſta ſuꝑueniēs eū coegit a legēdo qeſcere. ⁊ ex ꝯſideratōe ſui noīs docuit eū ī eodē loco ſtare debere Qd̓ ille ſpū ꝓphetico diſcēs. ſtatī comites adhortat̉ vt velociꝰ d̓be ant ꝓficiſci. ſꝫ ſuꝑueniētibꝰ apl̓icis nūcijs re dire cōpellit̉. lꝫ de hͦ pl̓imū triſtaret̉. Tūc pa pa ip̄m a monaſterio ſuo abſtraxit. ⁊ ſuum dyaconū cardinalē ordinauit D ¶ Quo dā tꝑe tiberis fluuiꝰ alueū ſuū egreſſus intā tu excreuit. vt ſuꝑ muros vrbis īflueret ⁊ pl̓i mas domos euerteret. Tūc etiā ꝑ tyberim fluuiū multitudo ẜpetū cū dracōne magno in mare deſcēdit. Sꝫ a fluctibꝰ p̄focati ⁊ ad littꝰ ꝓiecti. totū aere ſua putredine corrupe rūt. Sicqꝫ plaga peſſima quā inguinariaꝫ vocāt ſecuta eſt. ita vt etiā corꝑali viſu ſagu te celitꝰ venire ⁊ ſingulos qͥſqꝫ ꝑcute viderēt̉ Que pͥmo oīum pelagiū papa ꝑculit. ⁊ ſine mora extinxit. Poſtmodū v̓o ita in reliquū vulgꝰ deleuit vt ſubtractis habitatoribꝰ do mos plurimas vacuas in vrbe reliquerit. ſꝫ qꝛ eccl̓ia dei ſine rectore eſſe nō potat. Gre gorium licet totis viribus renitentem plebs omnis elegit. Cum ergo benedici deberet. De ſancto Gregorio ⁊ lues ppl̓m deuaſtaret. ẜmonē ad ppl̓m fecit ꝓceſſionē faciēs letanias inſtituit ⁊ vt omēs deū attētiꝰ exorarēt admonuit. Cū igit̉ deuꝫ oīs ꝯgregatꝰ ppl̓s exoraret itātū luēs ip̄a de ſeuit vt ī vna hora. lxxx. hoīes ſpūm exala rēt Sꝫ neq̄qm ceſſauit ppl̓um admonere. vt ab oroe nūqͣꝫ deſiſterēt donᵉ peſtē ip̄aꝫ diuīa ꝓ pulſaret miẜatio. Finita ꝓceſſiōe fuge volū luit ſꝫ nequit. qꝛ die noctuqꝫ portas vrbis ꝓ pter eū vigiles obẜuabāt. Tāde mutato ha bitu a q̇buſdā negociatoribꝰ obtinuit vt ī q dā dolio ſuꝑ qͣdrigā de vrbe educeret̉. Qui mox ſiluā expetut cauernaꝝ latibl̓a req̇ſiuit. ibiqꝫ tribꝰ diebꝰ latuit. Ueꝝtn̄ dū ſolicite qͣre ret̉. colūna lucis p̄fulgidā a celo depēdes fu per locū ī qͣ latitabat apꝑuit. ī qͣ colūna āge los d̓ſcēdētes ⁊ aſcēdētes q̇dā recluſus aſpe xit. Moxqꝫ ab vniuerſo ppl̓o capit̉ trahit̉ ⁊ ſūmꝰ potifex ꝯſecrat̉ ¶ Ꝙ v̓o ad h̓ honoriſ culme iuitꝰ aſcēderit. q̇ v̓ba ſua legit patēter aduertit. Nā in epl̓a ad narſū patricium ſic ait. Dū ꝯtemplatiōis alta deſcribitis. ruine mee mihi gemitu renouatis. qꝛ audiui q̇di tus ꝑdididū foras ad culmē regimīs īmeri tus aſcēdi. Tāto at me merore ꝑ̄cuſſum co gnoſcite vt vix loq̇ ſufficiā. Nolite ergo me vocare noemi.i. pulcꝝ. ſꝫ vocate memara. qꝛ amaritudīe plenꝰ ſū. Itē alibi. Ꝙ me ad epatꝰ ordinē cognoſcitis ꝑueīſſe. ſi me diligi tis plangite. qꝛ ⁊ ego inceſſant̉ defleo. atqꝫ vt deū ꝓ me exoretis rogo. In ꝓlogo qͣꝫ ſuper dyalogū ſic ait. Ex occaſiōe cure paſtoraliſ animꝰ meꝰ ſeculariū hoīm negocia patit̉. et pꝰ tā pulcrā ſue qͣetis ſpēm terrent actꝰ pul uerefedat̉. Perpedo itaqꝫ q̇d tolero. ꝑpen do q̇d amiſi. Dū ītueor illud qd̓ ꝑdidi fit hͦ gͦ uiꝰ qd̓ porto Ecce ei nc̄m agni marꝭ fluctibꝰ qͣtior. atqꝫ ī naui mētis tēpeſtatis valide pro cellis illidor. ⁊ cū pͥoris vite recolo qͣſi pꝰ ter gū ductis oculis viſo littore ſuſpiro ¶ Sed qꝛ adhuc romā p̄dicta peſtis vaſtabat mo re ſol ito ꝓceſſionē cū letanis ꝑ ciuitatis cir cuitu qͥdā tꝑe paſcali ordinauit. in qͣ imagi nē btē marie ſemꝑ v̓ginis q̇ adhuc vt aiunt eſt romē in eccleſia que d̓r ſancta maria ma formaſſe d̓r. ⁊ eidē virgini ſimillima ꝑ omīa ꝑhibet̉. ante ꝓceſſione reuerēter portari fec̄. Et ecce tota aeris infectio ⁊ turbulētia ima gini cedebat ac ſi ip̄aꝫ īmaginē fugeret ⁊ eiꝰ pn̄tiam ferre nō poſſet. Sicqꝫ poſt imagīeꝫ mira ſerenitas ⁊ aeris puritas remanebat. Tūc in aere vt refert̉ iuxta imaginē audite ſunt voces angeloꝝ canentiuꝫ. Regina celi letare all̓a. qꝛ quē mertſti portare all̓a. re ſurrexit ſicut dixit all̓a. Siatimqꝫ beatꝰ gre gorius qḋ ſequit̉ adiunxit. Ora ꝓ nob̓ deuꝫ rogamus all̓a. Tunc beatꝰ Eregoriꝰ vidit ſupra caſtrum creſcentii angelum dn̄i q̇ gla dium cruentatu detergens in vagnam re mittebat. Intellexitqꝫ Bregorius ꝙ peſtis il la ceſſaſſet. Et ſic factum eſt. Unde ⁊ caſtrū illud caſtrū angeli deinceps vocatum eſt. ¶ Tandem vi deſiderauerat Auguſtinuꝫ mellitū ⁊ ioh̓em cum q̇buſdā alijs in angli am miſit ⁊ eos ſuis p̄cibus ⁊ meritis ad fi dem xp̄i ꝯuertit. E ¶ Tāte etiā hūilitatiſ beatꝰ gregoriꝰ extitit vt ſe laudari nullo mō ꝑmitterēt. Nam ſtephano ep̄o qui eū ī ſuis epiſtolis laudauerat ita ſcripſit. Multum mihi ⁊ vltra qͣꝫ audire debui indignꝰ fauo rem in veſtris epiſtolis demonſtraſtis. Et tn̄ ſcriptū eſt. Ne laudes hominē qͣꝫdiu vi uit. Tame ⁊ ſi audire talia dignus non fui. orationibus veſtris peto vt dignus efficiar. vt ſi bona ideo ī me dixiſtis qꝛ nō ſunt. ideo ſint qꝛ dixiſtis. Item in epl̓a ad narſum pa triciū ꝙ cauſe ⁊ noīs ſil̓itudinē faciēdo ꝑ ſcri pturas clauſulas declamationeſqꝫ forma tis. certe frater cariſſime fimeā leonē vocas. qd̓ eo modo vos agere cōſpicimꝰ quo ſca bioſos cattulos ſepe pardos vl̓ tigres voca mus. Item in epiſtola ad Anaſtaſium pa triarcha anthiocenū ꝙ vos me os dn̄i. ꝙ lucerna dicitis. ꝙ loquendo multiſ prodeſle multiſqꝫ poſſe lucere ꝑhibetis. exiſtimatōeꝫ meā fateor mihi in dubitatōem maximam ꝑduxiſtis. Cōſidero nāqꝫ qui ſuꝫ. ⁊ nihil me ex hmoī boni ſigno deprehendo. Conſide ro aūt q̇ eſtis. ⁊ vos mentiri poſſe non arbi tror. Cum ergo credere volo qḋ dicitis. con tradicit mihi infirmitas mea. Cū diſputare De ſancto Gregorio volo qd̓ ī laude mea d̓r. ꝯdic̄ mihi ſanctitas vra. Sꝫ q̄ſo vir ſctē nob̓ aliqd̓ de hͦ certamīe nro ꝯueniat. vt ſi n̄ qḋ dicitis ita ē ſit ita qꝛ di citis. Uocabula et iactatiā vl̓ vanitatē ſona tia oīno reſpuebat Un̄ eulogio patriarche alexādrino q̇ eū vniuerſalē papā vocauerat ita ſcribit. In p̄fatōe epl̓e quā ad me direxi ſtis ſuꝑbe appellatōis v̓bū vniuerſalem me papā dicētes impͥmere curauiſtiſ. Qd̓ peto dulciſſima ſanctitas vr̄a vltra nō faciat. qͥa vob̓ ſubtrahit̉ qḋ alteri plꝰ qͣꝫ rō exigat p̄bet̉ Ego eī v̓bis ꝓſꝑari nō qͣro ſꝫ moribꝰ nͤ ho norē eſſe reputo in qͣ frēs honorē ſuū ꝑdere cognoſco Recedāt ergo v̓ba q̄ vanitate in flant. caritatē vulnerat Hic eſt ꝙ cū ioh̓es ep̄s ꝯſtātinopolitanꝰ hͦ vocabulū vanitatis ſibi vſurparet. ⁊ ſe vniuerſaleꝫ papa vocari fraudulēt̓ a ſynodo obtinuiſſꝫ. int̓ cetera ſic de eo ſcribit gregꝰ. Quis ē iſte quiꝯ ſtatuta euāgelica. ꝯcanonū d̓creta nouū ſibi nomē vſurpare p̄ſumit vt vl̓ ſine īminutōe ſit vnꝰ q̇ eſſe appetit vniuerſus. Uerbū et iuſſiōis ſi bi a coepis dici nolebat. Un̄ ait ī epl̓a ad eū logiū ep̄m alexādrinū. vra mihi caritas loq̄t̉ dicēs. Sic iuſſiſtis. Qd̓ v̓bū iuſſiōis peto a meo auditu remoueri. qꝛ ſcio q̇ ſū ⁊ qͥ eſtis. Loco ei mihi frēs eſtis. moribꝰ pres. ¶ In ſuꝑ ob nimiā hūilitate q̄ erat p̄ditꝰ. nolebat ꝙ matrone ſe ācillas ſuas dicerēt. Un̄ ruſti cane patricie ſcribes ait. Unū ī tuis epiſtol egre ſuſcepi. qꝛ qḋ ſel̓ eſſe potat ſepiꝰ dicebat̉ ancilla vra. ⁊ acilla vr̄a. Ego eī ꝑ epatꝰ one ra oīm ẜuꝰ ſum factꝰ qͣ rōe te mihi ancillam dicis. cꝰ anepatū ſuſceptū ꝓpriꝰ fui. Et iō ro go ꝑ oīpotētē deū ne hͦ v̓bum aliqn̄ ad me ī ſcriptis tuis īueniā. Primꝰ in ſuis epl̓is ſe ẜ uū ẜuoꝝ dei noīauit. ⁊ alios noīari inſtituit Libros ſuos dū adhuc viueret ob nimiam huilitatē publicari nolebat. ⁊ ī alioꝝ ꝯꝑatōe ſuos nihil valere exiſtīabat. Un̄ innocētio p̄fecto affrice ſic ſcribit. Ꝙ expoſitiōem ſcī iob vob̓ trāſmitti voluiſtiſ. vro ſtudio ꝯgau demꝰ Sꝫ ſi delicioſo cupitis pabulo ſagina ri btī augu. ꝯpatriote vr̄i opuſcula legite. ⁊ ad ꝯꝑatōem illiꝰ ſimilaginis noſtꝝ furfurē nō qͣratis. Neqꝫ ei volo dū in hac carne ſuꝫ ſi qͣ dixiſſe me ꝯtigit ea facile hoībꝰ innoteſci F ¶ Legit̉ qͣꝫ in quodā libro de greco ī latinū trāſlato ꝙ q̇dā ſanctꝰ pat noīe abbas ioh̓es cū roma ad viſitādū apl̓oꝝ limina ve niſſet. ⁊ beatū gregoriū papā ꝑ mediū ciuita tis trāſire videret. voluit ei occurrere. ac vt d̓ cebat reuerētia exhibere Ternes v̓o beatꝰ gre goriꝰ ꝙ ſe in terrā vellet ꝓſternere. feſtinauit ⁊ pͥmo ſe corā ip̄o in terrā ꝓſtrauit. nec inde ſurrexit quſqꝫ abbas pͥmo ſurrexit. ī q̇ maxi ma eiꝰ humilitas cōmedat̉ ¶ Tāte aūt lar gitatis elemoſynaꝝ extitit vt nō ſolū pn̄tibꝰ. ſꝫ etiā lōge poſitis ⁊ ī mōte ſynai monachis neceſſaria mīſtraret. Nā oīm indigētiū no mina ſcpͥta hēbat. ⁊ eis liberalit̓ ſubueīebat. Monaſteriū hieroſolimis īſtituit ⁊ dei fa mul̓ illic degētibꝰ neceſſaria mittere ꝓcura uit. ¶ Tribꝰ qͣꝫ milibꝰ ancillis dei ꝓ qͣtidia nis ſtipēdijs octoginta libras auri anualit̓ offerebat. ¶ Quotidīe etiā ad ſuā menſam ꝑegrinos q̇ſlibet iuitabat. Int qͣs die q̇dam vnꝰ acceſſit. ī cuiꝰ manibꝰ dū ip̄e ex huilitate aquā fundere vellet. ꝯuerſus vrceū accepit. ſꝫ repēte eū in cuiꝰ manibꝰ aquā fundere ve lebat nō inuenit. Cūqꝫ hoc factū ſecum ipſe miraret̉. eadē nocte dn̄s ꝑ viſionem ei dixit. Ceteris diebus me in membris meis. heſter nō aūt die me in memetip̄o ſuſcepiſti Alio qꝫ tꝑe p̄cepit cancellario vt. xij. ꝑegrinos ad prandiū inuitaret. Qui ꝑges iuſſa cōpleuit Dū aūt ſil̓ diſcumberēt intuēs papa. xiij. nu merauit. ⁊ accerſito cancellario cur ꝯſuam iuſſionē. xiij. inuitare p̄ſumpſerat inquiſiuit Quos cācellariꝰ numerās ⁊ tantū. xij. inue nies ait Crede mihi pat̓ nō ſunt niſi. xij. Ani aduertit gregꝰ. viꝝ ꝓpiꝰ diſcūbēte vultū cre bro mutare ⁊ nūc adoleſcente. nūc v̓o ſibi ve tulū venerāda quadā canicie ſimulare. Fi nito igit̉ ꝯuiuio illū in cubiculo duxit vehe ment̓ adiurās vt ei ſe nomēqꝫ ſuū ꝓdere di gnaret̉. Qui rn̄des ait. Et cur īterrogas de noīe meo qḋ ē mirabile. Ueruta mē ſcito qꝛ ego ſum naufragꝰ ille cui ſcutellā argentea tribuiſti. quam tibi miſerat cum legumībꝰ mater tua. Et hoc tibi pro certo ſit cognituꝫ qꝛ ab illo die q̇ mihi dediſti d̓ſtinauit ie dn̄s De ſancto Gregorio fieri eccl̓ie ſue p̄ſulē ⁊ petri apl̓i ſucceſſorem. Cui greg. Et tū quō hͦ noſti ꝙ tūc me dn̄ſ p̄ eſſe ſue eccīe deſtīauerit. At ille. Quoniā an gelꝰ eiꝰ ſū. ⁊ me tibi dn̄s nūc remiſit vt te ſꝑd̓ beā ꝓtegere. ⁊ oē qḋ petieris ꝑ me apd̓ ip̄um valeas ī petrare. ſtatīqꝫ ab eo diſꝑuit ¶ E Eo tꝑe fuit q̇dā heremita vir magne v̓tutis q̇ oīa ꝓpt̓ deū reliq̄rat. ⁊ nihil p̄ter vnā cattā poſſidebat. Quā blādiēs crebro qͣi cohabi tatricē ī ſuis gremus refouebat. Orauit iḡi ad deū vt ſibi on̄dere digͣret̉ cū q̄ fut̉e remu neratōis māſionē ſꝑare debuiſſꝫ q̇ illiꝰ amo re nil ex diuitus hꝰ ſecl̓i poſſid̓ret. Quadam igͦr nocte ſibi reuelat̉ ꝙ cū greg̓. romano po tifice maſionē ſibi ſꝑare dret. At ille fortit̉ in gemiſcēs paꝝ ſibi volūtariā pauꝑtatē ꝓfui ſe putabat. ſi cū eo remuneratōꝫ reciꝑet q̇ tā tis mūdialibꝰ diuitiis abūdarꝫ. Cū ergo gre gorudiuitias ſue pauꝑtati die noctūqꝫ ſu ſpirādo ꝯferret. alia nocte audiuit dn̄m ſi bi dicētē. Cū diuitē nō poſſeſſio diuitiaꝝ ſed cupido faciat. cur audes pauꝑtatē tuā gre gorij diuitus ꝯꝑare q̇ magͦ illā cattā quā ha bes qͦtidie palpādo diliḡe cōꝓbaris. qͣꝫ ille tā tas diuitias qͣs n̄ amādo. ſꝫ ꝯtēnēdo. cūctiſ qꝫ liberalit̓ largiēdo diſꝑgit. Itaqꝫ ſolitariꝰ deo grās retulit. ⁊ q̇ meritū ſuū d̓creuiſſe pu tauerat ſi greḡ. ꝯferret̉. orare cepit vt cum eo māſionē qn̄qꝫ ꝑciꝑe mereret̉ H ¶ Cum apd̓ mauriciū imꝑatorē ⁊ filios eiꝰ ſuꝑ mor te cuiuſdā ep̄i falſo accuſaret̉. ſic ait in epl̓a quā apocriſario mittit. Unū eſt qd̓ breuiter ſuggeras dn̄is meis. qꝛ ſi ego ẜuꝰ eoꝝ ī mor tē lōgobardoꝝ vl̓ dānū me miſcere voluiſſē hodīe lōgobardoꝝ gēs nͤ regē nec ducē nec comites hrēt atqꝫ in ſua ꝯfuſiōe eſſꝫ. Sꝫ q̇a deū timeo ī morte cuiuſlibꝫ hoīs me miſcere formido. Ecce qͣnte hūilitatis extirit. qꝛ cū eēt ſūmꝰ potifex. iꝑatoris ſe ẜuū vocabat. ⁊ dn̄ꝫ ſuū eū appellabat. Ecce qͣnte inocētie. quia ī mortē inimicoꝝ ſuoꝝ ꝯſentire nolebat Cū aūt mauriciꝰ īꝑator gregoriū ⁊ eccīam dei ꝑ ſeq̄ret̉. int̓ cetera ſic ei ſcp̓ſit greg̓. Qꝛ eī pctor ſum credo ꝙ oīpotēte deū tāto vob̓ āplius placatis qͣnto me ei male ſeruieie affligitis. ¶ Quadā igit̉ vice quidā monaſtico hitu indutus. ſpatā euaginatā dextera tenens co ram imꝑatore intrepidꝰ aſtitit. ⁊ ꝯͣ eū vibrāſ illum gladio morituꝝ p̄dixit. Territꝰ mau riciꝰ a ꝑſecutōe gregorii ceſſauit. ⁊ vt ꝓ ſe ora re deberet inſtāter petut qͣtenꝰ ip̄m in hac vi ta de malis ſuis deus puniret ⁊ nō punien dum extremo examini reſeruarꝫ. Quadaꝫ igͦr vice vidit ſe mauriciꝰ an̄ tribunal iudiciſ ſtare ⁊ iudicē ꝓclamare. Date mauricium. Et capiētes eū mīſtri ip̄m an̄ iudicē poſue rūt. Cui ille. vbi vis vt reddā tibi mala q̄ ī hͦ ſeculo ꝑpetraſti. Ille rn̄dit. Hic potiꝰ ea do mine mihi. ⁊ non in ſeculo futuro retribue Statīqꝫ diuīa vox iuſſit tradi mauriciū vx orem filioſ ⁊ filias foce militi occidēdoſ Qd̓ ⁊ factū eſt. Nā pꝰ ml̓tū eī tēꝑis focas q̇dam miles eiꝰ ip̄m cū tota familia ſua gladio oc cidit. ⁊ ei in imꝑio ſucceſſit ¶ Cū apud ſan ctam mariā maiorē in die paſce miſſam ce lebraret. ⁊ pax dn̄i ꝓnūciaret. angelꝰ dn̄i alta voce rn̄dit. Et cū ſpū tuo. Un̄ papa apud il lam eccl̓iam in die paſce ſtatione facit nec ſi bi cū d̓t. pax dn̄i in huiꝰ mraculi teſtimoniū rn̄det̉. I ¶ Quodā tꝑetra yanꝰ imꝑator romanꝰ ad quoddā bellū vehemētiſſime fe ſtinabat. Cui vidua quedā flebiliter occur rit dicēs. Obſecro vt ſanguinē filii mei īno center ꝑempti vindicare digneris. Cūqꝫ tra yanus ſi ſanꝰ reuerteret̉ ſe vindicare teſtare tur. vidua dixit. Et quis mihi hoc p̄ſtabit ſi tu in p̄lio mortuus fueris. Tra yanus dixit Ille qui pꝰ me imꝑabit. Cui vidua. Et qͥd tibi ꝓderit ſi alter mihi iuſticiā fecerit. Tray anus dixit. Utiqꝫ nihil. Et vidua. Nōne in quit meliꝰ eſt tibi vt mihi iuſticiā facias. ⁊ ꝓ hoc mercedē accipias qͣꝫ vt alteri hāc tranſ mittas. Tūc trayanꝰ pietate cōmotꝰ de eqͥ deſcēdit. ⁊ ibidē innocētis ſanguinē vindica uit ¶ Fert̉ qͦꝫ ꝙ cū q̇dā filiꝰ traiani ꝑ vrbem equitando nimis laſciue diſcurreret. filium cuiuſdā vidue interemit Qd̓ cū vidua tray āno lacrimabilit̓ exponeret. ip̄m filiū ſuuꝫ q̄ hͦ fecerat vidue loco filii ſui d̓functi tradidit. ⁊ magnifice ip̄am dotauit. Dum igit̉ qͣdaꝫ vice diu iam defuncto trayano gregoriꝰ ꝑ foꝝ trayani trāſiret. ⁊ huius manſuetudine De ſancto Gregorio iudicis recordatꝰ fuiſſꝫ. ad ſctī petri baſilicaꝫ ꝑueīt. ⁊ ibidē ꝓ eiꝰ errore amariſſime fleuit. Tūc ſibi diuitꝰ eſt rn̄ſū. Ecce petitōeꝫ tuā cō pleui. ⁊ traiano penā et̓nā peꝑci. De ceto āt diligētiſſime caueas ne ꝓ dānato aliq̇ preceſ fundas ¶ Damaſcenꝰ āt in qͣdā ſuo ẜmōe narrat ꝙ gregoriꝰ ꝓ traiano orōem fundēs audiuit vocē ſibi diuinitꝰ illatā. Uocē tuaꝫ audiui ⁊ veniā traiano do. Cꝰ rei vt ibideꝫ d̓t teſtis ē oriēs oīs ⁊ occidēs. Suꝑ hͦ dixerūt qͥdā ꝙ traianꝰ reuocatꝰ fuit ad vitā. vbi gͣtiā ꝯſecutꝰ veniam meruit. ⁊ ſic gl̓iam obtinuit Nec erat ī inferno finalit̓ deputatꝰ. nec ſnīa diffinitiuā dānatꝰ. Alij dixerūt ꝙ aīa tra ya ni nō fuit ſimpl̓r a reatu pene et̓ne abſoluta ſꝫ eiꝰ pena vſqꝫ ad tꝑus.ſ. vſqꝫ ad diē iudicij fuit ſuſpēſa. Alij ꝙ pena q̇ ad locū vl̓ modū aliquē tormēti ſub ꝯditōe fuit taxata. donec orāte gregorio ꝑ xp̄i grām locꝰ vl̓ modꝰ ali qͥs mutaret̉ Alij vt Ioh̓es dyaconꝰ q̇ hanc legēdā ꝯpilauit ꝙ n̄ legit̉ oraſſe ſꝫ fleuiſſe. Et freq̄nt̓ dn̄s miẜtꝰ ꝯcedit ꝙ hōqͣꝫuis d̓ſiderāſ petere n̄ p̄ſumit. ⁊ ꝙ eiꝰ aīa nō eſt ab inferno liberata ⁊ ī ꝑadiſo repoſita. ſꝫ ſimpl̓r ab īfer ni cruciatibꝰ lib̓ata. Ualꝫ ei vt d̓t aīa ⁊ in in ferno exiſtere ⁊ inferni cruciatꝰ ꝑ dei mīam nō ſentire. Alij ꝙ pena et̓na ꝯſiſtit in duobꝰ ſcꝫ in pena ſenſus ⁊ ī pena dani q̄ eſt carētia viſionis diuīe. Pena igit̉ eterna qͣntum ad pͥmū eſt ſibi dimiſſa ſꝫ qͣntū ad ſcd̓m retenta Fert̉ qͦꝫ ꝙ ⁊ angelꝰ iſtd̓ adiecerit. Quia enī ꝓ dānato rogaſti. duoꝝ tibi dat̉ optio. Aut enī in purgatorio duobꝰ diebus cruciaberiſ aut certe toto tꝑe vite tue infirmitatibꝰ ⁊ do loribus fatigaberis. Qui p̄elegit toto tꝑe vi te ſue doloribꝰ ꝯcuti. qͣꝫ duobꝰ diebꝰ in pur gatorio cruciari. Un̄ factū eſt ꝙ ſemꝑ dein ceps aut febribꝰ laborauit. aut pōdagre mo leſtia p̄ſſus fuit. aut validis doloribꝰ ꝯqͣſſa tus. aut dolore ſtomachi miſerabilit̓ crucia tus. Un̄ in quādā epl̓a ſic loquit̉ dicēs Tā tis pōda gre tātis moleſtiaꝝ doloribꝰ p̄mor. vt vita mea mihi gͣuiſſima pēa ſit. quotidīe enī in dolore deficio. ⁊ mortis remediū expe ctādo ſuſpiro. Itē alibi. Dolor meꝰ īterduꝫ mihi lētꝰ eſt. interdū nimiꝰ. ſꝫ neqꝫ ita lentus vt recedat. neqꝫ ita nimiꝰ vi interficiat. vnde fit vt qͥ qͦtidie in morte ſum repellar a morte. Sic aūt me infectio noxij hūoris imbibit vt viuere mihi pena ſit. ⁊ morteꝫ deſiderant ex pectē quā gemitibꝰ meis ſolā credo eē reme diu K ¶Matrona qͥdā ſingul̓ diebus dn̄icis bto gregorio panes offerebat Cui cu pꝰ miſſaꝝ ſolēnia corpꝰ dn̄i offerret ⁊ dicerꝫ Corpꝰ dn̄i nrī ih̓u xp̄i cuſtodiat te in vitam eternā. laſciua ſubriſit. Ille ꝯtinuo dexteraꝫ ab eiꝰ ore ꝯuertēs. parte illā dn̄ici corꝑis ſuꝑ altare depoſuit. Poſtmodū corā oī ppl̓o in terrogauit quā ob cām ridere p̄ſumpſerit. At ait. Quia panē quē ꝓprijs manibꝰ fece rā. tu corpꝰ dn̄icū appellabas. Tūc greg ꝓ ī credulitate mulieris ſe in oroe proſtrauit. ⁊ ſurgēs ꝑticulā illam panis inſtar digiti car nē facta reperit. ⁊ ſic matronā ad fide redu xit. Orauit iteꝝ. ⁊ carnē illā in panē ꝯuerſaꝫ vidit ⁊ matrone ſumendū tradidit. ¶ Qui buſdā p̓ncipibꝰ aliqͦs p̄cioſas reliq̇as petēti bus aliqͣntulū de ſct̄ī Ioh̓is euāgeliſte dal matica tribuit. Qd̓ illi ſuſcipiētes tāqͣꝫ viles reliq̄as cū indignatiōe nimia eidē reddide rūt. Tūc beatꝰ gregoriꝰ or̄one facta cultellū petijt. ⁊ pannū illū pupugit. ex cuiꝰ punctiōi bus ſanguis ꝓtinus emanauit. Sicqꝫ qͣꝫ p̄ cioſe eſſent reliqe diuinitus eſt oſtenſum ¶ Quidā diuitū romanoꝝ relicta coniuge fuerat a pontifice cōmunione p̓uatus. Qd̓ ille moleſtiſſime ferens ſed autoritatem tāti pontificis euacuare nō valens. magoꝝ ſuf fragia reqͥſiuit. Qui ſe ſuis carminibꝰ age re promiſerunt. vt immiſſo d̓mone tamdiu caballus pontificis vexaretur. quouſqꝫ cuꝫ ſeſſore ſuo ꝑiclitaret̉. Cunqꝫ Gregorius ali quando ſuꝑ caballum ſuū tranſiret. immiſ ſo demone magi eius equū tam fortit vexa ri fecerūt vt nequaqͣꝫ ab aliquo teneri vale ret. Tūc greg̓. reuelāte ſpū diabolicā immiſ ſionē cognoſcēſ. fctō crucis ſi gͣculo. tā cabal̓ lū a pn̄te rabie lib̓auit. qͣꝫ maleficos ꝑpetua cecitate ml̓tauit. qͥ reatū ſuū ꝯfitētes ad ſacri baptiſmi gr̄aꝫ pꝰ modū ꝑuenert̉. Quibꝰ lu men ne artē magica relegerent reddi noluit eos tamē eccl̓iaſtico ſubſidio nutriri p̄cepit. De ſancto Gregorio ¶ Legit̉ qͦꝫ ī libro q̇ a grecis lymon d̓r ꝙ ab bas q̇ perat mōaſterio ſctī gregorij eidē nu ciauit ꝙ qͥdā monachꝰ penes ſe numiſma ta tria hret. Que gregoriꝰ ad alioꝝ trore ex cōicauit. Pꝰ modicū tꝑis frat morit̉ ſancto gregorio neſciēte. Qui iratꝰ ꝙ ſine abſolutō ne mortuꝰ fuerat. orōeꝫ ī pictatio ſcp̓ſit. qͣ euꝫ ab excōicatōis vinculo abſoluebat. deditqꝫ eā vni diaconoꝝ p̄cipiēs vt eā ſuꝑ foueā frīſ defuncti legerēt Quo iuſſa ꝯplēte ſeq̄nti no cte q̇ defunctꝰ fuerat abbati apparuit. ⁊ ſe vſ qꝫ mō ī cuſtodia detētū. ſꝫ heri abſolutuꝫ fu iſſe ꝑhibuit. L ¶ Officiū ⁊ cātū eccīaſti cū necnō ⁊ ſcolā cātoꝝ īſtituit. ⁊ ꝓ hͦ duo ha bitacula. vnū iuxt a baſilicā ſctī petri. alteruꝫ iuxta lateranēſem eccīaꝫ fabricauit. Ubi vſ qꝫ hodie lectꝰ eꝰ qͦ recūbes modulabat̉ ⁊ fla gellū eiꝰ qͦ pueris mīabat̉. cū antiphonario autētico. veneratōe ꝯgrua reſeruat̉. In ca none appoſuit Dieſqꝫ nr̄os ī tua pace diſpo nas. atqꝫ ab etna dānatōe nos eripi. ⁊ in ele ctoꝝ tuoꝝ iubeas grege nūerari. Tādē bea tus gregoriꝰ cū ſediſſꝫ ānis. xiij. mēſibꝰ. vj. et diebꝰ. x. plenꝰ bonis oꝑbꝰ migͣuit a corpore. In cuiꝰ tūba hī v̓ſus ſcpͥti ſūt. Suſcipe t̓ra tuo corpꝰ d̓ corꝑe ſūptū. Redd̓e qḋ valeas viuificate deo. Spus aſtra petit. leti nil iura nocebūt. Cui vite alterius mors magis ip̄a via eſt. Potificis ſūmi hoc claudunt̉ mem bra ſepulcro. Qui innumeris ſꝑ viuit vbiqꝫ bonis. Fluxerūt aūt anni ab īcarnatōe dn̄i dcvj. ſub Foca imꝑatore ¶ Poſt mortem bti gregorij regione totā maxīa fames inua ſit. Un̄ pauꝑes q̇s liberalit̓ gregͦ. paſcere ſo lebat ad ſucceſſorē ſuū veniētes dicebāt Do mine qͣs pat noſter greḡ. ſolebat paſcere tua ſctītas fame nō ſinat ꝑire. Quibꝰ v̓bis papͥ indigtꝰ ſꝑ tal̓r rn̄debat. Si greg. ad famam ſue laudis cūctos ppl̓os curauit ſuſciꝑe. noſ aut no poſſumꝰ paſcere. Et ſic eos ſꝑ vacu os remittebat. Un̄ ſctūs gregter ei apparu it. ⁊ tūc blāde d̓ ſua tenacia ⁊ dtractōe redar guit. ſꝫ ille ſe d̓ nullo emēdare curauit Un̄ il li qͣrto apparēs tribilit eū corripuit. ⁊ ī capite letalit̓ ꝑcuſſit. Cꝰ dolore vexatꝰ ī breui vitā fi niuit. Dū āt adhuc p̄dicta fames inſtaret. q̇ dā īuidi gregorio cepert̉ detrahe aſſerētes ꝙ totū theſauꝝ eccīe tanqͣꝫ vir ꝓdigꝰ ꝯſūpſiſſet Un̄ ob hꝰ vīdictā ad ꝯburedos libros ſuoſ cct̓oꝝ aīos īclinarūt. qͦꝝ dū qͣſdā iā ꝯbuſſiſ ſent. ⁊ cet̓os ꝯburere vellēt. Petrꝰ diaconuſ eiꝰ familiariſſimꝰ cū q̇ qͣtuor libros dialogo rū diſputauerat. tradit̉ vehemētiſſime reſti tiſſe. aſſerēs hͦ ad eꝰ delēdā memoria nil vale re. cū ī diuerẜ md̓i ꝑtibꝰ exēplaria tenerēt̉. ad iugēs imane ſacrilegiū eē. tāti pr̄is ⁊ tot ⁊ ta les libros exurere. ſuꝑ cꝰ caput ip̄e ſpūmſcūꝫ ī ſil̓itudine colūbe freq̄ntiſſime ꝓſpexiſſꝫ Tā dē eos ī hāc ſnīaꝫ adduxit. vt ſi illud qḋ dixe rat iureiurādo ꝯfirmas mori ꝯtinuo merū iſſet. ip̄i a libroꝝ exuſtiōe deſiſterēt. Si vero mori n̄ meruiſſꝫ ſꝫ ſuꝑſtes ſui teſtimonij ex titiſſꝫ. ip̄e qͣꝫ ꝯbuſtoribꝰ manuſ darꝫ. Fert̉ eī gregoriū ſibi dixiſſe ꝙ ſi miracl̓m d̓ viſiōe co lūbe publicarꝫ. pꝰ hͦ viuere n̄ valeret. Itaqꝫ cū apparatu diaconatꝰ euāgelioꝝ libꝝ baiu lās. venerabil̓ leuita petrꝰ adueniēs mox vt tactis ſacroſctīs euangelijs. gregorij ſctitati teſtimoniū ꝑhibuit. a dolore mortis extrane us. ſpūꝫ int̓ v̓ba v̓e ꝯfeſſiōis efflauit. ¶ M Quidā moachꝰ moaſterij ſctī gregorij qd̓ da penes ſe peculiū ꝯgregauit. Btūs at gre. alt̓i moacho appares dixit. vt ſibi d̓nūciaret ꝙ peculiū diſꝑgeret ⁊ pnīaꝫ ageret. qꝛ die ter tia eēt moriturꝰ Qd̓ ille audiēs vehemēt ex pauit. pnīaꝫ egit ⁊ peculiū reddidit Moxqꝫ febribꝰ adeo correptꝰ ē vt a diluculo diei ttie vſqꝫ ad horā ttiā p̄ nimio īcēdio linguaꝫ ab ore ꝓijcies vltimū flatū emitte vid̓et. Sꝫ cū circūſtātes monachi corā ip̄o pſalleret. pſal modiā tādē īterrupētes ei d̓trahe cepert̓. Il le āt ꝯtinuo reuiuiſcēs ⁊ ocl̓os ſubridēdo cō cutiēs ait Parcat vob̓ dn̄s frēs Quare mi hi d̓trah̓e voluiſtis. Nā īpedimētū mihi no modicū generaſtis. qꝛ tā a vob̓ qͣꝫ a dyabo lo ſub vno tꝑe accuſatꝰ. neſciebā cui calum nie pͥmitꝰ rn̄derē. Sꝫ ſi qn̄ quēlibꝫ migrateꝫ videritis eidē nō detractōem ſꝫ ꝯpaſſionem impendatis. vtpute qui ad tā diſtricti iudi cis cū criminatore ſuo iudiciū vadit. Nam ad iudiciū cū dyabolo ſteti ⁊ adiuuāte ſctō De ſancto Gregorio Tantū de vna obiectiōe ꝯuictꝰ erubui ꝓ qͣ vt vidiſtis talit̓ ſū vexatꝰ. ⁊ adhuc men po tui liberare. Cūqꝫ d̓ea frēs reqͥrerēt ait. Nō audeo dicere. qꝛ cū ad vos a btō greḡ. iuſſꝰ ſū veīre. diabolꝰ d̓ hͦ pl̓imū eſt ꝯqͣſtꝰ. putās ꝙ me ad pnīaꝫ agēdā ꝓ cā illa d̓s remitteret Quaꝓpt̓ b. greg̓. vade dedi. ne cōmotā calū niā cuilibꝫ reuelarē. Moxqꝫ clamans dixit O andrea. hͦ āno ꝑeas. q̇ me prauo conſilio ad h̓ piculū ꝯpuliſti. Et ſtatī reuolutis tribi lit̓ oculis expirauit. Erat āt ī vrbe q̇dā noīne andreas q̇ eodē momēto q̇ ei monachꝰ mo riēs ꝑiculū fuerat īp̄catꝰ ī tā gͣuē morbū d̓ci dit. vt defluentibꝰ carnibꝰ ꝯſumi poſſꝫ mori aūt n̄ poſſꝫ. Tūc monachis monaſterij ſctī greg ꝯuocatis. ꝯfeſſus ē ꝙ cū p̄dicto mona choq̇ſdā mōaſterij cartulas rapuiſſꝫ. ac ſu ſceptis p̄cijs extraneis tradidiſſꝫ Moxqꝫ is q̇dūdū mori n̄ potat int̓ v̓ba ſue ꝯfeſſionis ſpūꝫ exalauit N ¶ Eo tꝑe vt ī vita ſctī eū genij legit̉ dū adhuc ābroſianū officiū mag̓ qꝫ gregorianū ab eccl̓ijs ẜuaret̉. romanꝰ po tifex noīe ādriāꝰ ꝯciliū ꝯuocauit. vbi ſtatutū eſt vt gregorianū officiū deberꝫ vniuerſalit̓ obẜuari. Cꝰ rei karolꝰ īꝑator executor exn̄s ꝑ diuerſas diſcurrēs ꝓuiciaſ. minis ⁊ ſuppli cijs oēs clericos ad hͦ ip̄m cogebat. ⁊ libros ambroſiani officij vbiqꝫ ꝯburebat. ml̓toſqꝫ clericos rebelles īcarcerabat. Proficiſcēſ āt b. eugeniꝰ ep̄s ad ꝯciliū. īueīt ip̄m ꝯciliū ꝑ tri duū iā ſolutū. ſuaqꝫ prudētia dn̄m papa ſic induxit ꝙ oēs p̄latos q̇ ꝯcilio int̓fuerat. ⁊ iā ꝑtres dietas receſſerāt reuocauit. Concilio igͥr ꝯuocato oīum patrū hͨ ſnīa vna fuit. vt miſſale ambroſianū ⁊ gregorianū ſuꝑ alta rebtī petri apl̓i ponerēt̉. ⁊ fores ecc̄īe optime claud̓rēt̉. ac pl̓imoꝝ ep̄oꝝ ſigill̓ diligētiſſime munirēt̉. ⁊ ip̄i tota nocte oror īſiſterēt. vt dn̄ſ ꝑ ſignū aliqd̓ reuelaret qd̓ horū ab eccleſijs magẜuari vellꝫ Sicqꝫ ꝑ oīa vt ordinauerāt faciētes. mane ianuas eccīe aperuerūt. Et vtrūqꝫ miſſale ſuꝑ altare aꝑtū inuenert̉ Ul̓ vt alij aſſerūt. miſſale gregorianū penitꝰ diſ ſolutū. ⁊ huc illucqꝫ diſꝑſum inuenerūt. am broſianū aūt ſolūmo aꝑtū ſuꝑ altare ī eodē loco ī qͣ poſuerāt repererūt Quo ſigno diui nitus ſunt edocti. vt gregorianū officiū d̓be ret ꝑ md̓m totū diſꝑgi. Ambroſianū āt tātu in ſua eccīa obẜuari. Sicqꝫ ſctī prēs vt diui nitus edocti fuerāt ſtatuerūt. et ſic vſqꝫ ho die obẜuat̉. ¶ Narrat Ioh̓es diaconꝰ q̇ vi tā btī gregorij ꝯpilauit ꝙ dū vitā eiꝰ ꝯſcribe ret ⁊ ꝯpilaret. q̇dā vir ſacerdotalit inſignituſ ei dormienti ⁊ ad laternā vt ſibi videbat̉ ſcri bēti aſtitit. Cui deſuꝑ cādidiſſima ⁊ adeo te nuiſſima veſtis erat. vt eiꝰ raritate nigredo ſubterioris tunice appareret. Hic ꝓpiꝰ acceſ ſit ⁊ inflatis buccis riſū ꝯtinere n̄ potuit. Cū qꝫ ioh̓es eū īterrogarꝫ cur vir guioris offi cij ſic diſſolutē rideret. ait. Quia tu ſcribis d̓ mortuis qͣs viuētes nūqͣꝫ vidiſti. Cui ioh̓es Et ſi illū non noueri facie tn̄ de illo ſcribo qͣ didici lectiōe Et ille. Tu inqͣt vt video ſic̄ vo luiſti feciſti. ⁊ ego q̇ facere potero n̄ ceſſabo. Moxqꝫ illi lumē lat̓ne extīxit ⁊ adeo ip̄m ꝑ terruit vt vehement exclamas putaret ſe ab illo gladio iugulatū. Moxqꝫ gregoriꝰ affu it comitāte ſecū dextrorſū bto Nicolao. ſini ſtrorſum v̓o petro diacono eiqꝫ dixit. Mo dice fidei qͣre dubitaſti. Cūqꝫ pꝰ cortinā lecti aduerſariꝰ latitaret. Greḡ. ex manu Petri diacōi magnā facē quā tenere videbat̉ arri piens. eiuſqꝫ flāmis os facieqꝫ ip̄iꝰ aduerſa rij exurens. ad inſtar ethyopis denigrauit. Quedā aūt ſcintilla ꝑuiſſima cadēs in eius veſtē candidā ip̄am dicto citiꝰ ꝯflagrauit. ⁊ ſic nigerrimꝰ totꝰ apparuū. Dixitqꝫ Petrꝰ bto gregorio. Satis denigrauimꝰ eū. Cui Grego. Nos illū nō deniguimꝰ. ſꝫ nigꝝ fu iſſe monſtrauimꝰ. Sicqꝫ ibidē ml̓to relicto lumīe abierūt. XI.VIF A ¶ De ſctō Longino Onginꝰ fuit qui dā cēturio. q̇ cū alijs militibꝰ cru G ci dn̄i aſtāſ. iuſſu pilati latꝰ dn̄i lā cea ꝑforauit. ⁊ videns ſigͣ q̄ fiebāt. ſolē ſcꝫ ob ſcuratū ⁊ tremotū. i xp̄m credidit. maxīe ex eo vt q̇dā dicūt ꝙ cū ex infirmitate vel ſene ctute eiꝰ oculi caligaſſent. d̓ ſangͥne xp̄i ꝑ lā ceā decurrēte fortinitū oculos ſuos tetigit. et De ſancto Longino ꝓtinꝰ clare vidit. Un̄ renucians militie et ab apl̓is inſtructꝰ ī ceſaria capadocie. xxviij. a nis monaſticā vitā duxit. ⁊ v̓bo ⁊ exēplo ad fide multos ꝯuertit. Cū āt a p̄ſide tētꝰ fuiſſet ⁊ ſacrificare nollet. iuſſit p̄ſes oēs dētes eius excuti ⁊ linguā abſcidi. Loginꝰ tn̄ ex hͦ loq̄ lā nō ꝑdidit. ſꝫ accepta ſecuri oīa idola ꝯmi nuit ⁊ fregit dicēs. Si dij ſunt videbimꝰ De mones at d̓ idolis exeutes ī p̄ſidē ⁊ ī oēs ſoci os eiꝰ intrauerūt. ⁊ inſaniētes ⁊ latrātes ſe lō gini pedibꝰ ꝓſtrauerūt. Et ait lōginꝰ demo nibꝰ. Cur habitatis ī idolis. Qui rn̄derūt. Ubi nō noīat̉ xp̄s ⁊ eiꝰ ſignū nō eſt poſituꝫ ibi ē habitatio nr̄a. Cū ergo p̄ſes inſaniret ⁊ ocl̓os amiſiſſꝫ. dixit ei lōginꝰ. Scito qꝛ ſana ri n̄ poteris niſi qn̄ me occideris. qͣꝫcito eim a te mortuꝰ fuero ꝓ te orabo. ⁊ ſanitateꝫ tibi corpis ⁊ aīe īpetrabo. Et ſtatī eum decollari iuſſit. Pꝰ hͦ abijt ad corpꝰ eꝰ. ⁊ ꝓſtratꝰ cū la crimis pn̄iam egit. ⁊ ꝯtinuo viſū ⁊ ſanitatē recepit. ⁊ ī bonis oꝑbꝰ vitā finiuit. XI. VIII ¶ De ſancto Bn̄dicto. Enedictus dictꝰ eſt. vl̓ qꝛ ml̓ta bn̄dixit. vl̓ qꝛ ī hac vi ta multas benedictiōes habuit. vl̓ quia omnes bn̄ dicebāt de eo. vl̓ qꝛ et̓nā me ruit bn̄dictōꝫ hrē. Eiꝰ vitā ſanctꝰ Gregori ¶ A ſcripſit. Enedictꝰ ex nurſia ꝓuincia ortꝰ cū rome liberalibꝰ ſtudijs traditꝰ eſſet in ip̄a ſui infantia lras deſeruit ⁊ d̓ ſertū petere decreuit. Quē nutrix ſua q̇ eū te nerrime diligebat vſꝫ ī qͣndā locū q̇ d̓r eſide ſecuta ē. vbi ad purgandum triticū mutuo capiſteriū petijt. Sꝫ ſuꝑ mēſaꝫ īcaute ponēſ cū corruiſſet in duabus ꝑtibꝰ fractum vidit Quā bn̄dictꝰ flere ꝯſpiciens ꝑtes capiſterij accepit. ⁊ ab orōe ſurges integre ſolidatū in uenit. Poſtmodū nutricē occulte fugiēs in qͣndā locū venit. vbi tribꝰ annis hoībꝰ incō gnitꝰ maſit. excepto q̇dā monacho romano noīe. q̇ ſibi ſedule neceſſaria mīſtrabat. Cuꝫ v̓o ad ſpecū a romani monaſteriōiter n̄ eēt panē in longiſſimo fune ligabat. ⁊ ſic euꝫ deponere cōſueuerat. Tintinnabulū etiā ipſe corde inſeruit. vt ad eius ſonitum vir dei co gnoſceret qn̄ romanꝰ ſibi panē p̄beret. queꝫ exiens acciꝑet. Sꝫ antiquꝰ hoſtis vniꝰ cha ritati ⁊ alteriꝰ inuidēs refectōi lapide iacta uit. ⁊ tintinnabulū fregit. ſꝫ tn̄ romanꝰ ei mi niſtrare nō deſijt. ¶ Pꝰ hͦ cuidā p̄ſbytero refectiōꝫ ſibi ī paſcali ſolēnitate parāti. dn̄s ꝑ viſum apparuit dicēs. Tu tibi delicias p̄ paras. ⁊ ẜuus meus illo ī loco fame cruciat̉ Qui ꝓtinꝰ ſurrexit. ⁊ cum difficultate magͣ eum inueniēs dixit. Surge ⁊ ſumamꝰ cibu qꝛ hodie paſca dn̄i eſt. Cui benedictꝰ. Scio quia paſca eſt. qꝛ videre te merui. Lōge q̇p pe ab hominibꝰ poſitꝰ. qꝛ die eadem paſcal̓ eſſet ſolēnitas ignorabat. Cui p̄ſbyter. Ue raciter hodie reſurrectōis dn̄ice dies eſt. ab ſtinere te non cōuenit. qꝛ ob hoc ad te miſſꝰ ſum. Sicqꝫ deū bn̄dicētes ſumpſerūt cibuꝫ B ¶ Quadā die auis quedā nigra que merula vocat̉. importune circa eiꝰ faciē vo litauit. ita vt ab eo manu capi potuiſſet. Sꝫ ſigno crucis edito. auis receſſit. Moxqꝫ di abolus qͣndam feminā quaꝫ aliqn̄ viderat. an̄ eius oculos mētis reduxit eiuſqꝫ animū tanto igne in ſpēm illiꝰ accēdit. vt pene here mū voluptate victꝰ deſerere deliberaret Sꝫ ſubito diuina gratia ad ſe reuerſus cōtinuo ſe exuit. ⁊ in ſpinis ⁊ vepribꝰ que ibi aderant ſe adeo volūtauit. vt toto corꝑe inde vulne ratꝰ exiret. ⁊ ꝑ cutis vulnera mētis vulnera educeret. Uicit itaqꝫ peccatū qꝛ mutauit in cendiū Ab illo aūt tꝑe nulla poſtmodutem ptatio in eiꝰ corꝑe pullulauit. ¶ Crebreſcen te itaqꝫ eiꝰ fama cū abbas moaſterij cuiuſ dā obijſſet. tota ip̄iꝰ monaſterij cōgregatio ad eū venit ⁊ vt peſſe eis deberet petijt. Qui diu negādo diſtulit. ſuis illoꝝqꝫ fratrū mori bus ſe ꝯuenire nō poſſe p̄dixit. Sꝫ tandē vi ctus aſſenſum dedit. Cūqꝫ regulam illic di ſtricte ẜuari p̄ciꝑet. ſemetipos rep̄hendebāt ꝙ ip̄m ſibi p̄eſſe popoſcerat. qͦꝝ ſcꝫ tortitudo normā eius rectitudinis offendebat. Cūqꝫ ſibi cum eo aſpicerēt illicita non licere. ⁊ gͣue eſſe ſedule aſſueta relinquere. venenuꝫ vino miſcuerunt. ⁊ ſibi recumbēti obtulerūt. Sꝫ De ſancto Benedicto bn̄dictꝰ ſignū crucis edidit. ⁊ qͣſi iactu lapi dis vas illd̓ vitreū fregit. Intelligens igit̉ qꝛ potū mortis habuerat. qd̓ portare n̄ potuit ſignū vite. ilico ſurrexit. ⁊ placito vultū dixit Miẜeat̉ veſtri oīpotēs d̓s frēs. Nūq̇d non dixi vob̓ qꝛ vr̄is ac meis moribꝰ n̄ ꝯuenirē. Tūc ad locū derelicte ſolitudinis redijt. vbi crebreſcētibꝰ ſignis claruit. ⁊ ml̓tis ad eū ve nientibꝰ. duodecim mōaſteria ꝯſtruxit. In vno illoꝝ q̇dā mōachꝰ erat q̇ ad orōꝫ diu ſta re nō potat. ſꝫ orātibꝰ alijs mox foras exibat ⁊ aliqͣ trena ⁊ trāſitoria agebat. Qd̓ cuꝫ ab bas illiꝰ mōaſterij btō bn̄dicto narraſſꝫ. iuit illuc. ⁊ vidit ꝙ illū moachū q̄ in orōe mane re n̄ potat. q̇dam niger puerulꝰ ꝑ veſtimēti fimbriā foras trahebat. Dixitqꝫ abbati mo naſterij ⁊ mauro moacho Nūqd n̄ aſpicitiſ qs eſt q̇ eū trahit. Cūqꝫ rn̄diſſent n̄. ait. Ore mus vt vos etiā videatis. orātibꝰ ill̓ mauruſ vidit. ſꝫ abbas videre n̄ potuit. Die igit̉ alia expleta or̄oe vir dei moachū foris reꝑit quē ꝓ ſui cecitate v̓ga ꝑcuſſit. ⁊ ex tūc immobilis in orōe ꝑmāſit. Sicqꝫ ātiquꝰ hoſtis dn̄ari n̄ auſus ē in eiꝰ cogitatōe ac ſi ip̄e ꝑcuſſus fu iſſet ex v̓bere. ¶ Ex his moaſterijs tria ſur ſum ī rupibꝰ motis erat q̄ deorſū cū magno labore aqͣs hauriebāt. Cūqꝫ frēs illi viꝝ dei ſepe rogaret vt mōaſteria ſua mutaret. q̇dā nocte cū q̇dā puero mote aſcēdit. vbi diutiꝰ orās. tres petras ī eodē loco ꝓ ſigno poſuit. Cunqꝫ de mane domū redijſſet. ⁊ frēs ꝓ ea de cā ad eū veīſſent dixit. Ite ⁊ illā rupe in qͣ tres petras poſitas īueneritis ī medio caua te. valet ei dn̄s inde v̓obis aquam ꝓducere. Qui eūtes ⁊ iā illā rupē ſudate īueniētes co cauū locū illū fecerūt. ⁊ mox aqͣ repletū vide rūt. Que vſqꝫ nūc tā ſufficiēt̓ emanat vt ab illo motis cacumīe vſqꝫ ad inferiora deſcē dat ¶ Quadā vice dū circa moaſteriū viri dei q̇dā cū falcaſtro vepres abſcideret. ferrū de manubrio ꝓſiliēs in qͣndā lacū ꝓfunduꝫ cecidit. Cūqꝫ de hͦ ille nimis anguſtiaretur vir dei manubriū in lacu poſuit. ⁊ mox ferꝝ vſqꝫ ad ſuū manubriū enatauit ¶¶ Pla cidꝰ puer ⁊ moachꝰ ad hauriēdū aquā egre dies in flume cecidit. ⁊ mox ip̄m vndā rapu it. ⁊ pene in vniꝰ ſagitte curſū a t̓ra introrſus traxit. Uir āt dei ī cella ꝯſiſtēs hͦ in ſpūſtatꝫ nouit. Et mauꝝ vocās q̇d de puero accide rit indicauit. ac vt ad ip̄m eripiēdū ꝑgeret ī perauit. Accepta bn̄dictōe ꝯcitꝰ maurꝰ ꝑ rexit. ⁊ ꝑ terrā ſe ire exiſtimās ſuꝑ aqͣs vſꝫ ad pueꝝ ꝑuenit. eūqꝫ ꝑ capillos tenēs de aqͣ ex traxit. Qui ad viꝝ dei veniēs retulit q̇d acci derat. Sꝫ ip̄e hoc n̄ ſuis meritis ſꝫ eiꝰ obedi entie deputauit. ¶ Preſbyt̓ q̇dā florētiꝰ nō mine virodei iuides. ad tatā deuenit mali ciā. vt panē veneno infectū viro dei tāqͣꝫ pro bn̄dictōe trāſmitteret. quē ſctūs gͣtāt̓ accepit ⁊ coruo q̇ de manibꝰ eiꝰ panē acciꝑe ꝯſueue rat ip̄m ꝓiecit dicēs. In noīne ih̓u xp̄i tolle huc pane. ⁊ eū in tali loco vbi a nullo homi ne ſumi valeat ꝓijcē. Tūc coruꝰ aꝑto ore ex pāſis alis. circa eūdē panē cepit diſcurrere. atqꝫ crocitare ac ſi aꝑte diceret. ⁊ obedire ſe velle. ⁊ tn̄ iuſſa īplere n̄ poſſe. Cui ſctūs iterū atqꝫ iteꝝ p̄cipiebat dicēs. Leua leua eū ſecū rus atqꝫ ip̄m vt dixi ꝓijce. Qui tandē eū tol lens. poſt tres dies redijt. ⁊ d̓ manu eiꝰ āno nā quā ꝯſueuerat accepit. Uidēs āt florētiˢ qꝛ corpꝰ magiſtri necare n̄ potuit. ſe ad extī gͣuēdas diſcipl̓oꝝ aīas accedit. ita vt ſeptem nudas puellas ī orto moaſterij ludere ⁊ cā tare faceret. vt ſic monachos ad libidinē in flammaret. Qd̓ ſanctꝰ vir d̓ cella ꝓſpiciens lapſum diſcipulis ꝑtimeſcēs. iuidie locū de dit. ⁊ q̇buſdā ſecū aſſumptis fratribꝰ ip̄e ha bitationē mutauit. Sꝫ florētiꝰ cū in ſolario cōſiſtens eū receſſiſſe ꝯſpiceret ⁊ gauderꝫ. re pente folarium cecidit. ⁊ ip̄m ꝓtinus extinxit Tūc maurꝰ poſt viꝝ dei currēs ait. Reuer tere qꝛ q̇ te ꝑſeq̄bat̉ extinctꝰ eſt. Qd̓ ille audi ens vehemēter ingemuit. vel qͥa inimicꝰ oc cubuit. vel quia de inimici morte diſcipuluſ exultauit. Qua de re factū eſt vt eidē pnīaꝫ indiceret. ꝙ mandās talia gaudere de mimi ci morte p̄ſumpſiſſet. Ip̄e āt ad alia migͣns locum non hoſtē mutauit Nam ad montē caſſinū venit. ⁊ tēplum appollinis qd̓ ibi ſitū erat in ſctī Ioh̓is baptiſte oratoriū fabrica uit. ⁊ circūiacentē populū ab idolatria con uertit. Sꝫ hoc antiquus hoſtis grauiter fe De ſancto Benedicto rēs corꝑalibꝰ eiꝰ oculis teterrimꝰ apparebat. ⁊ in eū ore oculiſqꝫ flāmantibꝰ viſibilit̓ ſeuie bat atqꝫ dicebat. Bn̄dicte bn̄dicte. Sꝫ cū ille nihil ſibi rn̄deret dicebat. Maledicte male dicte. nō bn̄dicte q̇d me ꝑſeq̄ris. ¶ Quadā die lapidē quēdā in terra iacente frēs in edi ficiū leuare volebant. ſꝫ nequaqͣm valebant Cūqꝫ viroꝝ ml̓titudo adeſſet. ⁊ ab eis leua ri nō poſſꝫ. adueniēs vir dei bn̄dictōꝫ dedit. ⁊ tūc maxīa celeritate leuatꝰ eſt. Ex q̇ ꝑpēde rūt ꝙ dyabolꝰ illi inſidebat. q̇ eū moueri nō ꝑmittebat. Cūqꝫ frēs pariētē paulo altiꝰ edi ficarēt. antiquꝰ hoſtis viro dei apparuit ⁊ qꝛ ad laborātes fratres ꝑgeret indicauit. Qui ꝓtinꝰ eis nūciū miſit dicēs. Frēs caute vos agite. qꝛ ad vos ſpūs malignꝰ venit. vix aūt nūciꝰ v̓ba cōpleuit. ⁊ ecce parietē antiquus hoſtis euertit. ⁊ quendā pueꝝ monachū ru ina ꝯtriuit Sꝫ vir dei pueꝝ mortuū ⁊ lacera tū in ſacͣco ad ſe adduci fecit. ⁊ orōe ſua ip̄m reſuſcitas oꝑi p̄dicto reſtituit. D ¶ Lar cus q̇dā honeſte vite ſingulis annis ad viſi tandū viꝝ dei ieiunꝰ venire ꝯſu euerat Qua dā igr die dū illuc iret ſe illi alt̓ viator adiun xit. q̇ ſumēdos ī itinere cibos portabat. Cū qꝫ iā tardior hora excreuiſſꝫ dixit. Ueni frat ſumamꝰ cibū ne laſſemur ī via. Quo rn̄dē te ꝙ nullatenꝰ cibū ī via guſtaret. ad horam ille ſubticuit. Poſtmodū ad hocip̄m inui tauit. ſꝫ ille ꝯſentire noluit. Deniqꝫ cuꝫ hora iā p̄terijſſꝫ ⁊ eos longū fatigaſſꝫ iter pratuꝫ ⁊ fontē ⁊ qͣcūqꝫ corpꝰ ad reficiēdū d̓lectare po terāt inuenerūt. Tūc viator hoc ei oſtēdens rogauit vt paululū guſtaret ⁊ ibidē q̇eſceret Cu igr̄ v̓ba auribꝰ ⁊ loca ocul̓ blādirent̉ eid̓ ꝯſenſit. Cūqꝫ ad bn̄dictū veniſſꝫ. dixit ei vir dei. Ecce frat malignꝰ hoſtis ſel̓ tibi ꝑſuadē re nō potuīt. ſcd̓o nō valuit. ſꝫ tertio ſuꝑauit Tūc ille pedibꝰ eiꝰ aduolutꝰ ſe deliq̇ſſe inge muit. ¶ Totila rex gothorū exꝑiri volens vtꝝ vir dei ꝓphetie ſpūm hret. cuidā ſuo ſpa tario veſtimēta regalia tribuit. eūqꝫ cum or apparatu regio ad monaſteriuꝫ deſtinauit. Quē ille venientē ꝯſpiciens dixit. Pone fili pone hͦ qd̓ portas. nō eſt tuū. Qui ꝓtinus ī terrā cecidit. ⁊ qꝛ tāto viro illudere p̄ſumpſiſ ſet expauit. ¶ Clericꝰ q̇dā q̇ a diabolo vexa bat̉. ad viꝝ dei vt ſanaret̉ adductꝰ eſt. Cūqꝫ ab eo diabolū expuliſſet ait. Vade ⁊ de cēto carnes nō comedas. nec ad ſacros ordines accedās. Quacūqꝫ ei die ad ſacros ordine accedere p̄ſūpſeris. iuri diaboli mancipabe ris. Cū v̓o hͦ aliqͦ tꝑe cuſtodiſſꝫ. ſꝫ mīores ſu os ſibi p̄poni in ſacris ordinibꝰ cernerꝫ. ver ba viri dei qͣi ex lōgo tēꝑe oblitꝰ poſtpoſuit. atꝫ ad ſacꝝ ordinē acceſſit. Quē mox is q̇ eū reliq̄rat diabolus tenuit eūqꝫ vexare quſqꝫ aīam eiꝰ excuteret nō ceſſauit E ¶ Uir q̄ dā duos flaſcones vini ꝑ qͣndā pueꝝad euꝫ miſit. Sꝫ ille vnū ī viā abſcōdit ⁊ aliū d̓tulit Uir aūt dei cū grāꝝactione accepit vinū. et diſcedentē pueꝝāmonuit dicēs. Fili vid̓ ne de illo flaſcone quē abſcōdiſti bibas. ſꝫ incli na illū caute. ⁊ inuenies q̇d intꝰ habeat Qui ꝯfuſus valde ab eo exiuit. Et reuerſus volēſ adhuc ꝓbare qd̓ audierat. cum flaſconem ī clinaſſet ꝓtinus de eo ſerpens egreſſus eſt. ¶ Quadā vice cū vir dei ī ſero cenaret mo nachꝰ q̇dā filiꝰ defenſoris ei aſſiſtēs. ⁊ lucer nā tenes. ꝑ ſpūꝫ ſuꝑbie itra ſe cogitare cepit. Quis eſt hͦ cui ego mādu iſto. lucer nāͣ teneo. ẜuitiū impēd im ego vt iſti ſeruiā. Cui ſtatī v gna cor t. frat̓ ſigna cor tuū. G q̄ris. Uo catiſqꝫ fratribꝰ. lucer uibꝰ eiuſ tolli. ip̄m v̓o iuſſit ad ccedere ⁊ quietū ſedere. ¶ Goth la noīe ꝑfidie fuit arriane. q̄ totile reg ꝯſepiꝰ q̇ catholice eccl̓ie religioſos viros ardore īma niſſime crudelitatis exarſit. ita vt q̇ſq̇s ei cle ricꝰ monachꝰ ve an̄ faciē veniſſꝫ. ab eiꝰ māi bus viuꝰ nullo mō exiret. Quadam v̓o die auaricie ſue eſtū ſuccēſus ī rapīa reꝝ ihianſ dū q̄ndā ruſticū crudelibꝰ tormētis affliget eūqꝫ ꝑ ſupplicia diuerſa laniaret. victꝰ penis ruſticꝰ ſeſe ⁊ res ſuas bn̄dicto dei faml̓o co mēdaſſe ꝓfeſſus ē. Et dū hͦa torq̄nte credit̉ ſuſpēſa interī crudelitate ad vitā interi reꝑa tur. Tūc idē Zalla ceſſauit ruſticū tormen tis affligere. ſꝫ eiꝰ brachia loris fortibꝰ aſtrin gens an̄ equū cepit īpellere vt qͣs eſſet ille be nedictꝰ q̇ eiꝰ res ſuſceꝑat d̓mōſtraret. Quē De ſancto Benedicto ligatis brachijs ruſticꝰ an̄cedēs duxit ad ſā cti viri mōaſteriū. eūqꝫ an̄ īgreſſū cellule ſo lū ſedētē reꝑit ⁊ legētē. Eidē at ſubſequenti ⁊ ſeuiētizalle ruſticꝰ dixit. Ecce iſte ē de qͣ dixe rā bn̄dictꝰ pat. Que dū feruido ſpū cū per uerſe mētis inſania fuiſſꝫ intuitꝰ eo errore qͦ ꝯſueuerat actuꝝ ſe exiſtimās. magnis cepit vocibꝰ clamare dicēſ. Surge ſurge ⁊ res iſti us ruſtici redde qͣs accepiſti. Ad cuiꝰ voceꝫ vir dei ꝓtinꝰ ocl̓os leuauit ⁊ a lectōe ceſſauit eūqꝫ intuitꝰ mox ruſticū q̇ ligatꝰ tenebat̉ at iendit. Ad cuiꝰ brachia dū ocl̓os deflexiſſet miro mō tāta celeritate ceperūt alligata bra chia lora diſſoluere. vt diſſolui tam concite nulla hominū feſtinatiōe potuiſſent. Cūqꝫ qͥ ligatꝰ venerat cepiſſet ſubito aſtare ſolut ad tāte ptātis vim tremefactus zalla ad trā corruit ⁊ ceruice crudelitatis rigide ad eius veſtigia inclinās. or̄onibꝰ ſe illiꝰ cōmēdauit Uir aūt ſctūs a lectōe mime ſurrexit. ſed vo catis fratribꝰ eū introrſus tolli vt bn̄dictōeꝫ acciꝑet p̄cepit. Quē ad ſe reductum vt a tā ta crudelitatis īſania qeſcere deberet admo nuit. Qui refectꝰ recedēs nihil vlteriꝰ repete re a ruſtico p̄ſumpſit. quē vir dei nō tagēdo ſꝫ reſpiciēdo ſoluerat ¶ Quodā tꝑe ī capa nie regione fames incubuerat magna. que oēs alimētoꝝ indigētia coanguſtabat. iāqꝫ in bn̄dicti moaſterio triticū deerat. pāes v̓o pene oēs ꝯſumpti fuerāt vt nō plꝰ qͣꝫ quīqꝫ ad refectōis horā fratribꝰ inuenire potuiſ ſent. Cūqꝫ eos venerabilis pat̓ ꝯtriſtatoſ cer neret eoꝝ puſillanimitatē ſtuduit modeſta increpatōe corrigere. ⁊ rurſum ꝓmiſſiōe ſb̓ leuare dicēs. Quare de panis īopia veſter animꝰ ꝯtriſtat̉. hodie q̇dē minꝰ eſt ſꝫ craſtīa abūdant habebitis. Sequēti āt die ducenti farine modij an̄ fores celle in ſaccis īuēti ſūt qͣs oīpotēs d̓s q̇bꝰ deferētibꝰ trāſmiſiſſꝫ. nūc vſqꝫ manet incognitū. qd̓ cū fratres cerne rent. dn̄o grās referētes. didicerūt iā d̓ abun dantia nec in egeſtate dubitare ¶ Legit̉ qͣꝫ ꝙ q̇dā habebat filiū morbo elephantino cor ruptū. ita vt iā pilis cadētibꝰ cutis ītumeſce ret. atqꝫ increſcētē ſaniē occultare nō poſſet. q̇ ad viꝝd̓i ab eodē prē eꝰ miſſꝰ ſaluti pͥſtine ſub oī celeritate reſtitutꝰ eſt ⁊ de hͦ immēſas grās dn̄o obtulerūt. ⁊ poſtmodū dictꝰ puer in bonis oꝑbus ꝑſeueras ī dn̄o feliciter ob dormiuit. ¶ Cū q̇ſdā ex frībꝰ ad qͣndā locū mitteret vt ibidē monaſteriū ꝯſtruerēt. ꝯſti tuta die ſe ad eos vētuꝝ dixit ⁊ qͣlit̓ ꝯſtrui de beret indicare. nocte v̓o eadē qͣ ꝓmiſſus illu ceſcebat dies. monacho quē illic p̄poſuerat atqꝫ eius p̄poſito in ſomnis apparuit ⁊ loca ſingula vbi queqꝫ edificari d̓buiſſent ſubtili ter deſignauit. Cū aūt viſioni fidē nō darēt ⁊ adhuc ip̄m expectarēt. tandē ad eū reuerſi dixerūt. Expectauimꝰ pater vt venires ſicut ꝓmiſeras nec veniſti. Cui ille. Quare frēs iſta dicitis. Nūq̇d nō vobis apparui. et loca ſingula deſignaui. Ite ⁊ ſicut ꝑ viſione vidi ſtis oīa ordinate F ¶ Nō lōge ab eꝰ mo naſterio due ſanctimoniales femīe ex nobi li genere erāt q̄ linguā nō reſtringebāt. ſꝫ eū q̇ eis p̄erat incautis ẜmonibꝰ ſepe ad iracū diā ꝓuocabant. Qui cū hͦ viro dei retuliſſet. mādauit eis dicēs. Reſtringite linguā vr̄aꝫ alioq̇n excōmunicabo vos. Quā excōmu nicatōis ſnīam nō ꝓferēdo itulit. ſꝫ intentā do. Ille aūt nihil mutate. infra paucos dieſ defuncte ſunt ⁊ in eccleſia ſepulte. Vbi dum miſſe celebrarent̉. ⁊ dyaconꝰ ex more diceret q̇ nō cōmunicat exeat foras. nutrix earū q̄ ꝓ eis ſpoblatōem offerebat eas de ſepulchris ſuis ꝓgredi ⁊ exire eccīam videbat. Cunqꝫ ſctō Bn̄dicto nūciatū eſſꝫ. ille manu ſua ob lationē dedit dicēs. Ite ⁊ hāc oblatōem pro eis offerte. ⁊ vlteriꝰ excōmunicate non erunt Quod cū factū fuiſſet. ⁊ dyaconus ex more clamaret. ab eccl̓ia de cetero exire viſe n̄ ſunt ¶ Monachus q̇dam cū ad viſitādos pa rentes exiſſet ſine bn̄dictione ⁊ ea die qua ad eos ꝑuenit defunctus fuiſſet ⁊ ſepultū ſemel ⁊ bis terra reieciſſet. parētes eiꝰ ad eum vene runt. ⁊ vt ei ſuam bn̄dictōem impēderet ro gauerūt. Qui corpus dn̄i accipiēs ait. Ite ⁊ hoc ſuꝑ pectus eius ponite. eūqꝫ ſic ſepul ture tradite Quod cum factuꝫ fuiſſet. ſepul tum corpus terra retinuit. nec vltra proiecit ¶ Quidam monachus in monaſterio manere non valens. viro dei tantum inſtitu De ſancto Benedicto donec ip̄m iratꝰ abire ꝑmiſit Qui mox vt d̓ monaſterio exijt. aꝑto ore dracone in itine re inuenit. Que cū duorare vellet clamauit dicēs. Currite currite. qꝛ draco iſte vult me deuorare Currētes aūt frēs draconē mīme īuenerūt. ſꝫ tremētē ⁊ palpitātē mōachū ad monaſteriū reduxerūt. Qui ſtatī ꝓmiſit ſe nūqꝫ d̓ monaſterio receſſuꝝ ¶ Quodā tꝑe dū totam illā ꝓuinciā fames validā occupa ret. ⁊ vir dei oīa qͣ iuenire potuerat egētibuſ tradidiſſet. ita ꝙ nihil in monaſterio preter modicū olei ī vaſe vitreo remaſiſſet. iuſſit cel lerario vt illd̓ modicū olei cuidā egenti dar Ille v̓o imꝑante audiuit ſꝫ implere ꝯtepſit. eo ꝙ nihil olei fratribus remanebat. Qd̓ vt vir dei cōperit vas vitreū cū oleo ꝑ feneſtrā ꝓijci iuſſit. ne q̇d ī monaſterio ꝑ inobediētiā remaneret. Proiectū itaqꝫ vas cū ſuꝑ ingē tia ſaxa cecidiſſet. nec vas fractū nec oleū eſt effuſum. Qd̓ ille leuari iuſſit ⁊ dari integrū poſtulāti. Mōachū āt illū d̓ īobediētia ⁊ diſ fidētia īcrepās. ſe ī oroem dedit. ⁊ ꝯtinuo qd̓ dā magnū doliū qd̓ ibi erat oleo plenū fuit qd̓ adeo excreuit vt ꝑ pauimētū effluere vi deret̉. G ¶ Quadā vice ad viſitādū ſo rorē ſuā d̓ſcēderat. Cū āt ad mēſam ſederet rogauit eū vt ſecū illa nocte manerꝫ. Cui cū ille nullatenꝰ acq̇eſceret. illa caput ī manibꝰ dn̄m rogatura īclinauit. Cūqꝫ caput leuaſ ſet tāta choruſcatōis ⁊ tonitrui v̓tꝰ. tātaqꝫ i undatio pluuie erupit vt nec q̇dē pedē mo uere poſſꝫ. cū tn̄ an̄ ſerenitas mira eſſꝫ. Illa ei qꝛ lacrīaꝝ fluuios fudit. ſerenitateꝫ aeris ad pluuiā ꝯuertit ⁊ traxit. Cui vir d̓i ꝯtriſta tus ait. Parcat tibi oīpotēs d̓s ſoror Quid ē qd̓ feciſti. Cui illa. Rogauite ⁊ audire no luiſti. rogaui dn̄m ⁊ exaudiuit me. Mō er go egredere ſi potes. Sicqꝫ factū eſt vt totā illā noctē ꝑuigiles ducerēt. atꝫ ꝑ ſacra eloq̇a ſeſe vicaria relatōe ſatiarēt. Tūc ecce pꝰ tri duū cū ille ad monaſteriuꝫ rediſſet. eleuatis oculis aīam ſororis ſue ī ſpē colūbe celi ſecre ta penetrātē aſpexit. Qui mox corpꝰ eiꝰ ad monaſteriuꝫ iuſſit d̓ferri. ⁊ ī monumēto qd̓ ſibi p̄ꝑauerat collocari ¶ Quadā nocte dū ꝑfeneſtrā ꝯſpiceret. ⁊ dn̄m exoraret. vidit fu ſam lucē deſuꝑ cūctas noctis tenebras effu gaſſe. Subito at oīs md̓s velut ſub vno ſol̓ radio collectꝰ an̄ ocl̓os eiꝰ adductꝰ eſt. ibiqꝫ aīam germani ep̄i capuani ad celuꝫ deferri vidēs. manifeſte poſtea ꝯperit ꝙ eadē hora a corꝑe miguit H ¶ Eod̓āno qd̓ hac vi ta erat exiturꝰ. obitꝰ ſui diē frībꝰ denūciauit. An̄ ſextū v̓o diē ſui exitꝰ ſibi aꝑiri ſepulcruꝫ iubꝫ. Qui mox febribꝰ correptꝰ cū ꝑ ſingl̓os dies lāguor ingͣueſceret. ſexta die ī oratoriuꝫ portari ſe fec̄. ibiqꝫ exitū ſuū dn̄ici corꝑis ⁊ ſā gͣuis ꝑceptōe muniuit. atꝫ int̓ diſcipl̓oꝝ ma nꝰ ī becillia mēbra ſuſtētās. erectis ī celū mar bus ſtetit. ⁊ vltimū ſpūꝫ int̓ v̓ba or̄onis effla uit. Ip̄a at die q̇ vir dei migͣuit ad xp̄m duo bus fribꝰ vni ī cella morāti alt̓i lōgo poſito. reuelatio eadē moſtrata ē Uid̓rūt nāqꝫ via lucidā pallijs ſtratā. ac īnumeris choruſcan tē lāpadibꝰ a cella btī bn̄dicti v̓ſus oriētē ad celū tēdētē. Cui venerādo hītu vir deſuꝑ cla rus aſſiſtēs. cꝰ eēt via quā cernerēt inq̇ſiuit. Qui cū neſcire ſe dicerēt ait. Hec ē via qͣ di lectꝰ vir dei bn̄dictꝰ celū aſcēdit. Sepultꝰ v̓o eſt roratorio ſcī Ioh̓. bap. qd̓ deſtructa ara appollinis ip̄e ꝯſtruxit. Floruit circa annos dn̄i. dxviij. tꝑe iuſtini ſenioris. XLIX A ¶ De ſancto Patricio Atriciꝰ qui cepit circa ānos dn̄i.cclxxx. dū ſcotorū regi d̓ xp̄i paſſiōe p̄dicaret. ſtans an̄ eū ⁊ appodiās ſe ſuꝑ ferulā quā manu te nebat. ⁊ caſu pedi regis ſuꝑpoſuerat. cū acu leo pedē ꝑforauit. Rex v̓o credēs ſctūꝫ ep̄m ex induſtrīa hͦ facere. ⁊ ſe alit̓ fidē xp̄i n̄ poſſe ſuſciꝑe niſi ſil̓ia ꝓ xp̄o pateret̉. patiēt̓ ſuſtinu it. Sctus hͦ tāde intelligēs obſtupuit. ⁊ preci bus regē ſanauit ac toti ꝓuintie obtinuit ꝙ nullū venenoſum anīal ibidē poſſit viuere. Qd̓ nō ſolū obtinuit. imo etiā ligna ⁊ coria illiꝰ regiōis ꝯtraria vt dicit̉ ſunt veneno. ¶ Quidā vir ouē vicini ſui furatꝰ fuerat ⁊ comederat. Et cū vir ſanctꝰ ſepiꝰ hortaret̉ ſa tiſfacere furē. qͥcūqꝫ ille eſſꝫ. ⁊ nullꝰ cōparerꝫ dū totꝰ ppl̓s ad eccīam ꝯueniſſꝫ. in v̓tuictelu De ſancto Patricio xp̄i p̄cepit. vt ī cuiꝰ vētrē ouis ītraſſet coram oībꝰ balatū daret. Qd̓ factū ē. Et egit reꝰ pe nitētiā. ⁊ alij a furtis ſibi cauebāt. Erat ei cō ſuetudo. oēs cruces qͣs videbat d̓uote vene rari. Sꝫ an cruce qͣnda magna ⁊ pulcra iut ſam p̄terijt. a ſuis at ſocijs āmonitꝰ cur illaꝫ nō viderit ⁊ n̄ inclinauerit. dū p̄cibꝰ a dn̄o re qͥreret. cuius eſſet. audiuit vocē de ſub terra Nō vidiſti qꝛ ego hͨ ſepultꝰ ſum paganus. ⁊ ſigno crucis indignꝰ Un̄ fecit cruce illam abinde tolli. B ¶ Cū beatꝰ Patriciꝰ per hyberniā p̄dicaret. ⁊ fructū ibi ꝑmodicū fa ceret. rogauit dn̄m vt aliqd̓ ſignū oſtenderꝫ ꝑ qd̓ vel territi peniterēt. Iuſſu igit̉ dn̄i in qͣ dam loco circulū magnū cū baculo d̓ſigna uit. ⁊ ecce terra intra circulū ſe aperuit ⁊ pu teus maximꝰ ⁊ ꝓfundiſſimꝰ ibi apparuit Re uelatūqꝫ eſt btō patricio ꝙ ibi q̇dā purgato rij locꝰ eſſꝫ. in que q̇ſq̇s vellet deſcendere alia ſibi pnīa non reſtaret. nec aliud ꝓ pͣctīs pur gatoriū ſentiret. pleriqꝫ āt inde nō rediret. et q̇ redirēt eos a mane vſqꝫ in ſequens mane ibidē moram facere oporteret. Multi igr̄ in grediebant̉ q̇ de cetero non reuertebāt̉. Pꝰ longū igit̉ tꝑs mortuo patricio vir q̇dā no bilis Nicolaꝰ noīe. q̇ pctā multa cōmiſerat. cum eū delictoꝝ ſuoꝝ peniteret. ⁊ purgatori rium ſancti Patricij ſuſtinere vellet cū an tea. xv. diebꝰ vt oēs faciebāt ſe ieiunijs mace raſſet. aꝑto oſtio cū claui que in qͣdaꝫ abba cia ẜuabat̉. in p̄dictū puteū deſcēdit. ⁊ qḋdā oſtiū a latere ip̄iꝰ inuenit. In qḋ ingredīēs cū qḋdā ibi oratoriū reperiſſet q̇dā moachi albis induti oratoriū intrauerūt ⁊ officiū fa cientes Nicolao dixerūt vt ꝯſtans eſſꝫ. quia ml̓ta diaboli tēpta mēta eū ꝑcurrere opteret Cū ille ꝑquireret qḋ adiutoriū ꝯͣ hͦ hr̄e poſſꝫ dixerūt. Cū te penis affligi ſenſeris. ꝓtinꝰ ex clama ⁊ dic̄. Ih̓u xp̄e fili dei viui miẜere mi hi pctōri. Recedētibꝰ igit̉ p̄dictis viris. cōti nuo aſſunt demones. ⁊ vt reuertat̉ ⁊ ſibi obe diat pͥmo blandis ꝓmiſſionibꝰ ꝑſuadet aſſe rentes ꝙ eū cuſtodiēt ⁊ ad ꝓpria incolumē ꝑducēt. Sꝫ cū eis ille nullatenꝰ obedire vel let ꝓtinus diuerſaꝝ feraꝝ terribiles audiuit voces parit ⁊ mugitus ac ſi oīa elemēta cōcuterētur. Ad qd̓ cū ille terrore horribili pal pitaret. Ih̓u xp̄e fili dei viui miſerere michi pctōri ꝓtinꝰ exclamauit. ⁊ ſtatim oīs ferarū illaꝝ tumultꝰ terribilis ꝯq̇euit. Proceſſit ⁊ vltra ad aliū locū. ⁊ ibidē adeſt demonū ml̓ titudo dicentiū ſibi Putas ꝙ manꝰ noſtraſ euaſeris Nequaqꝫ. Sꝫ nūc potius incipiēs affligi ⁊ torq̄ri. Et ecce q̇dā maximus ignis ⁊ terribilis ibidē apparuit Dixerūtqꝫ ei d̓mo nes. Niſi nobis ꝯſenſeris in ignē te iactabi mus coburēdū. Qd̓ cū ille renueret ip̄m ac ceperūt ⁊ in illū ignē terribilē ꝓiecerunt Ubi dū cruciaret̉ ꝓtinus exclamauit Ih̓u xp̄e. ⁊cͣ. Statīqꝫ ille ignis extinctꝰ eſt. Ad aliū de niqꝫ ꝓcedēs locū vidit qͣidā viros ī igne vi uos cremari. ⁊ lamīs ferreis cādentibꝰ a de mōibꝰ vſqꝫ ad viſcera flagellari. alioſqꝫ vē tres hn̄tes deorſum terrā ꝑ dolore mordere ⁊ clamare. Parce ꝑce. Quos tūc demoneſ gͣuiꝰ flāgellabāt. Alioſqꝫ vidit qͦꝝ mēbra ſer petes vorabāt. ⁊ bufones ignitis aculeis eo rū viſcera extrahebāt. Qui cuꝫ eis aſſentire nollet. ī eūdē ignē ⁊ penas ꝓijcit̉ ⁊ eiſdem la minis ⁊ penis flagellat̉. Sꝫ cū ille exclamaſ ſet Ih̓ū xp̄e ⁊cͣ. a pena p̄dicta ꝓtinꝰ liberat eſt. Deinde ꝓcedit ad q̄ndā locū vbi hoīes ſartagīe frigebāt̉. vbi rota maxīa erat vnci nis ferreis ignitis plena. in q̇bus ꝑ diuerſa mēbra hoīes erāt ſuſpēſi. Que tam velocit̉ voluebat̉ ꝙ globū igneū emittebat. Poſt hͦ vidit maximā domū hn̄tē foueas metallis bulliētibꝰ plenas. ī qͥbꝰ alij vnū pedē. alij du os hēbāt. alij ibi erāt vſqꝫ ad genua. alij vſqꝫ ad ventrē. alij vſqꝫ ad pectꝰ. alij vſqꝫ ad col lū. alij vſqꝫ ad ocl̓os. Sꝫ hͨ oīa ꝑcurrēs no me d̓i īuocabat Proceſſit iteꝝ ⁊ qͣndā latiſſi mū puteū intuel̓. de qͦ fumꝰ horribilis ⁊ fetor intolerabilis exibat. indeqꝫ hoīes vt ferrum candētes in modū fau illaꝝ exibāt ſꝫ demōeſ eos reimpingebāt. Dixerūtqꝫ ei demones. Locꝰ iſte que ꝯſpicis eſt infernꝰ. in qͣ noſter dn̄s beelzebub hītat. In ip̄m igit̉ puteum te iactabimꝰ ſi nobis aſſentire recuſas. Poſt qꝫ aūt illuc iactatꝰ fueris nullū inde remedi um euādēdi obtinebis. Quos cū ille audi re ꝯtēneret. ip̄m arripiētes in p̄dictū puteuꝫ De annūciatione dominica iactauerūt. Qui tā vehemēti dolore abſorꝑ tus ē. vt fere oblitꝰ fuerit nomē dn̄i īuocare. Sꝫ dū ille ad ſe rediēs Ihu xp̄e ⁊cͣ. exclamaſ ſet corde. qꝛ voce n̄ potat. ꝓtinꝰ īde illeſus ex iuit. ⁊ oīs demonū ml̓titudo tāqͣꝫ victa eua nuit. Procedēs ad locū aliū. vidit q̄ndā po tē ſuꝑ quē trāſire eū oportebat. q̇ q̇dem erat ſtrictiſſimꝰ. ⁊ īſtar glaciei politꝰ ⁊ lubricꝰ ſb̓ q̄ fluuiꝰ ingēs ſulphureꝰ ⁊ igneꝰ fluebat. ſu per quē dū trāſire ſe poſſe oīno deſꝑaret. tn̄ recordatꝰ v̓bi qḋ eū de tot mal̓ eripuit ꝯfidē ter acceſſit. ⁊ vnū pedē ſuꝑ pōtē ponēs Ih̓u xp̄e ⁊cͣ. dicere cepit. Ualidꝰ āt clamor ad̓o eū terruit vt ſubſiſtere vix valerꝫ. Sꝫ p̄dicium v̓bū ꝓtulit. ⁊ ſecurꝰ maͣſit. Deind̓ aliū pedeꝫ poſuit. ⁊ eadē v̓ba iterauit. Ad quēſibꝫ etiaꝫ paſſū eadē v̓ba ꝓtulit. ⁊ ſic ſecurꝰ trāſiuit Cū ergo trāſiſſꝫ ī qd̓dā pratū ameniſſimū d̓ueīt vbi diuerſoꝝ floꝝ mira fuauitas redolebat Et ecce duo ſpecioſi iuuenes ei apparuerūt q̇ ip̄ꝫ vſqꝫ ad qͣndā ciuitatē ſpecioſiſſimā ex auro ⁊ gēmis mirabilit̓ rutilātē ꝑduxerunt De cꝰ porta odor mirabil̓ emanabat. q̇ illū ad̓o recreauit ꝙ nullū dolorē vl̓ fetorē ſenſiſ ſe videbat̉. Dixerūqꝫ ei ꝙ illa ciuitas ꝑadiſ eſſꝫ. In quē cū nicolaꝰ ītrare vellꝫ dixerūt er p̄dicti iuuenes ꝙ pͥmo ad ſuos redirꝫ. ⁊ ꝑ lo ca ꝑ qͥ venerat eū redire opteret. d̓mones tn̄ eū nō lederēt. ſꝫ eo viſo t̓riti fugerēt. ⁊ ꝙ poſt xxx. dies ī pace q̇eſceret ⁊ tūc illam ciuitatē ci uis ꝑpetuꝰ ītroiret. Tūc nicolaꝰ in̄ aſcēdēs ſupra puteū ſe reſtitutū inuenit. ⁊ oīa oībus q̄ ſibi ꝯtigerāt narrās. poſt. xxx. dies in dn̄o feliciter req̇euit. A ¶ De annūciatiōe dn̄ica. Nnūciatio dn̄ica d̓r. qꝛ tali die ab angl̓o aduentꝰ filij dei ī carnē fuit ānūciatꝰ. Cōgruuꝫ ei fuit vt īcarnatōꝫ filij dei p̄cederet angelica annūciatio triplici rōe ¶ Primo rōe ordīs ꝯnotādi. vt ſcꝫ ordo reꝑationis rn̄deret ordi ni p̄uaricatiōis. Un̄ ſic dyabolꝰ temptauit mulierē vt eā ꝑtraheret ad dubitatiōem. ⁊ ꝑ dubitatōem ad cōſenſum. ⁊ ꝑ cōſenſum ad lapſum. ſic angelꝰ nūciauit v̓gini. vt nūcian do excitaret ad fidē. ⁊ ꝑ fidē ad ꝯſenſum ⁊ ꝑ ꝯſenſū ad ꝯcipiēdū dei filiū. ¶ Scd̓o rōne mīſterij angl̓ici. qꝛ eī angelꝰ eſt dei mīſter et ẜuꝰ. ⁊ btā v̓go electa erat vt eſſꝫ dei mat̓. ⁊ cō gruū eſt miſtꝝ dn̄e famulari. ꝯueniens fuit vtbtē v̓gini annūciatio ꝑ angelum fieret ¶ Tertio rōe lapſus angelici reparādi qͥa enī incarnatio nō tantū faciebat ad reꝑatōꝫ humani lapſus. ſꝫ etiā ad reꝑatiōem ruine angelice. ideo angeli non debuerūt excludi. Un̄ ſicut ſexꝰ ml̓iebris nō excludit̉ a cogni tiōe myſterij incarnatōis ⁊ reſurrectiōis. ſic etiā nec angelicꝰ nunciꝰ imo deꝰ vtrūqꝫ an gelo mediate nunciat mulieri.ſ. incarnatiōꝫ v̓gini marie. ⁊ reſurrectōeꝫ marie magdale ne. ¶ Qū ergo v̓go beata a tertio āno etatis ſue vſqꝫ ad quartū decimū annū in templo cū alijs v̓ginibꝰ extitiſſet ⁊ votū d̓ ẜuāda ca ſtitate emiſiſſet niſi deꝰ aliter diſponeret. eaꝫ ioſeph deſpōſauit dn̄o reuelāte. ⁊ Ioſeph v̓ ga frondēte. ſicut ī hiſtoria beate v̓ginis ple nius cōtinet̉. ⁊ in bethleē vnde oriūdus erat neceſſaria nuptijs ꝓuiſurus iuit. Ip̄a v̓o in nazareth in domū parētū redijt. Nazareth interpretat̉ flos. Un̄ d̓t Bern̄. ꝙ flos naſci voluit de flore in flore ⁊ floris tēꝑe. Ibi igit̉ angelꝰ ei apparuit ⁊ ip̄am ſalutauit dicens. Aue gratia plena dn̄s tecū. bn̄dicta tu ī mu lieribus. Bern̄. Inuitat nos ad marie ſalu tatōem gabrielis exēplū. Ioh̓is tripudiuꝫ. ⁊ reſalutatōis lucrū. Sꝫ hͦ pͥmo videnduꝫ eſt qͣre dn̄s matrē ſuā voluit deſponſari. Suꝑ h̓ aſſignat Gern̄. tres rōnes dicēs. Neceſſa rio deſpōſata eſt maria ioſeph. qniā ꝑ hͦ my ſteriū a demonibꝰ abſcōdit̉ ⁊ a ſpōſo v̓gini tas cōprobat̉. ⁊ v̓ginis tā verecūdīe qͣꝫ fame ꝓuidet̉. Quarta rō eſt vt ab oī gradu muli eris obprobriū tolleret̉.ſ. a ꝯiugatis virgini bus ⁊ viduis Un̄ ip̄a v̓go in hoc triplici ſta tu fuit. Quinta vt viri miniſterio vteretur. Sexta vt matrimonij bonū cōprobaretur. Septīa vt ꝑ viꝝ genealogie ſertes texeretur ¶ Dixit ergo angelꝰ. Auē grā plēa Bern̄. In vētre grā deitatis. in corde gratia chari tatis. iore grā affabilitatis. in manibꝰ gratia De annūciatione dominica miſcd̓ie ⁊ largitatis. Idē. Vere plena. q̇a de plenitudīe eiꝰ capiūt vniuerſi. Captiui redē ptōꝫ. eger curatōꝫ. triſtes ꝯſolatōeꝫ. pctōres veniā. iuſti grāꝫ. āgeli leticiā. deniqꝫ tota tri nitas gl̓am. filiꝰ hoīs hūane carnis ſub̓am ¶ Dn̄s tecū. Dn̄s pat̓tecū q̇ genuit quē cō cipis. ⁊ dn̄s ſpūſſctūs de qͣ ꝯcipiſ. ⁊ dn̄s filiꝰ quē carne tua īduis. ſic d̓t Bern̄. ¶ Bn̄di cta tu ī mulieribꝰ.i. ſuꝑ oēs ml̓ieres. qꝛ.ſ. eris mat̓ ⁊ v̓go ⁊ mater dei. Triplici maledicto ml̓ieres ſubiecte erāt.ſ. maledicto obprobrij maledicto peccati. maledicto ſupplicij. Ma ledicto obꝓbrij q̇ ad nō ꝯcipiētes. Un̄ dixit rachel. abſtulit d̓s obprobriū meū. Male dicto pͣctī q̇ ad ꝯcipiētes. Un̄. p̄s. Ecce ī ini qͥtatibꝰ ꝯceptꝰ ſuꝫ. Maledicto ſupplicij qͦ ad parturiētes. Un̄ ī gen̄. In dolore paries ⁊cͣ Sola āt v̓go maria bn̄dicta eſt int̓ oēs mu lieres. cuiꝰ v̓ginitati fecūditas addit̉. ⁊ fecū ditati ī ꝯceptū ſanctitas. ⁊ ſanctitati ī ꝑtu io cūditas. ¶ Dicit̉ ergo grā plēa ſic̄ d̓: Bern̄. ꝓpt̓ qͣttuor q̄ fulſerūt ī eiꝰ mēte. q̄ fuerūt d̓uo tio huilitatis. reuerētia pudoriſ. magnitudo crudelitatis. martyriū cordis. B ¶ Dici tur dn̄s tecū. ꝓpt̓ alia qͣttuor q̄ ei fulſerūt d̓ ce lo. ſic̄ idē d̓t. q̄ ſūt marie ſctīficatio. angelica ſalutatio. ſpūſſctī ſuꝑuētio. filij d̓i īcarnatio. ¶ Dicit̉ etiā bn̄dicta tu in mulieribꝰ ꝓpt̓ alia qͣttuor. q̄ ſic̄ idē dic̄ fulſerūt ī eiꝰ carne. qͥa ſcꝫ fuit v̓ginitatis pͥmiceria ſine corruptōe fecū da. ſiue gͣuedine gͣuida. ⁊ ſine dolore puerpe ra. ¶ Que cū audiſſꝫ turbata ē ī ẜmōe āge li ⁊ cogitabat qͣlis eſſꝫ iſta ſalutatio. Hic ap paret laus v̓gis ī auditu ī affectu ⁊ cogitatu In auditū laudat̉ modeſtia qꝛ audit ⁊ tacꝫ In affectū v̓ecūdia Un̄ turbata ē. In cogi tatu prudētia. qꝛ cogitauit qͣlis eſſꝫ iſta ſalu tatio. Turbata ē aūt de angl̓i ẜmone. non de eiꝰ viſiōe. qͦniā btā v̓go angl̓os ſepe vide rat. ſꝫ nūqͣꝫ talia loq̄ntes audierat. Petrus rauen̄. Uenerat inq̇t angelꝰ blādꝰ ī ſpecie ſꝫ in ẜmōe terribil̓. Un̄ quā leuit̓ letificauit vi ſus nimiū turbauit auditꝰ. Bern̄. Ꝙ tur bata eſt fuit v̓ecūdie v̓ginal̓. ꝙ nō ꝑturbata. fortitudīs. ꝙ tacuit ⁊ cogitauit prudētie ⁊ di ſcretiōis. ¶ Et tūc angelꝰ ꝯfortans eā dixit. Ne timeas maria īueniſti grām apd̓ dn̄m. Bern̄. Quā grām. Dei ⁊ hoīum pacē. mor tis deſtructōꝫ. vite reꝑatōꝫ ¶ Ecce ꝯcipies ⁊ piēs filiū ⁊ vocabis nomē eiꝰ ih̓m.i. ſaluato re. qꝛ ſaluū faciet ppl̓m ſuū a pctīs eorū. Hic erit magnꝰ ⁊ filiꝰ altiſ. vocabit̉. Bern̄. Hoc ē Ille q̇ magnꝰ d̓s. futurꝰ ē magnꝰ.ſ. magnꝰ ho. magnꝰ doctor. magnꝰ ꝓph̓a. ¶ Dixit ā: maria ad āgelū. Quo fiet iſtd̓ qͦniā viꝝ non cognoſco.i. me nō ꝓpono cogniturā. Et ita fuit v̓go mēte. carne ꝓpoſito. Sꝫ ecce Ma ria interrogat. ⁊ q̇ īterrogat dubitat. Cur er go ſolꝰ Zacharias plaga taciturnitatis in currit Suꝑ hoc petrꝰ rauēnenẜ aſſignat qͣt tuor rōes dicēs. Ille pectoꝝ cognitor non v̓ ba ſꝫ corda p̄uidit. Nō q̇d dixerint ſꝫ q̇d ſen ſerint iudicauit. Erat ei interrogātiū cā diſſi milis. ſpēs diuerſa. Hec ꝯnaturā credidit. ille dubitauit ꝓ natura. Hec ītegre ordinē q̄ rit. ille q̇ deꝰ vult fieri nō poſſe p̄ſcribit. Ille ī pellētibꝰ exēplis nō accedit ad fidē. hͨ ſine ex emplo p̄currit ad fidē. Hec mirat̉ de ꝑtu v̓ ginis. ille de ꝯceptū diſputat ꝯiugali. Nō er go dubitat de facto. ſꝫ modū q̄rit ⁊ ordinem Nā cū triplex ſit modꝰ ꝯcipiēdi. natural̓. ſpi ritualis. ⁊ mirabil̓. qͣ iſtoꝝ ꝯcipiat ſciſcitatur Et rn̄dens angelꝰ dixit ei. Spūſſanctꝰ ſuꝑ ueniet ī te qͥ ip̄m tuū ꝯceptū efficiet. vn̄ ⁊ d̓r d̓ ſpūſcto ꝯceptꝰ. ⁊ hͨ ꝓpt̓ qͣttuor rōes. C ¶ Prio ꝓpt̓ on̄ſionē eximie caritatis. vt.ſ. on̄dat̉ ꝙ ex ineffabili dei caritate v̓bū dei ca ro factū eſt. Io. iij. Sic d̓s dilexit mūduꝫ ⁊cͣ Et hͨ rō eſt mgͣri ſnīaꝝ. Scd̓o ꝓpt̓ on̄ſioneꝫ grē abſqꝫ meritis. vt ꝑ hͦ qḋ d̓r ꝯceptꝰ de ſpū ſctō. on̄dat̉ ꝙ ſit ex ſola gr̄ā quā nulla hoīm p̄ceſſerūt merita. Et hͨ eſt ratio Auguſtini. Tertio ꝓpter v̓tutē oꝑatōis. qꝛ ſcꝫ oꝑatōe ⁊ v̓tute ſpūſſancti ꝯceptꝰ eſt. Et hͨ eſt rō Am broſij. Quarto ꝓpter motiuū conceptioniſ Et hͨ eſt ratio Hugonis de ſancto Uictore Motiuū vt ait ad ꝯceptionē naturalem eſt amor viri in mulierē. ⁊ amor mulieris ī viꝝ Sic in virgine inquit qꝛ ī eius corde amor ſpirituſſancti ſingulariter ardebat. ideo ī eiꝰ carne amor ſpūſſancti mirabilia faciebat. ¶ Et virtus altiſſimi obumbrabit tibi. Hoc De annūciatione dominica ẜm glo. ſic exponit̉ Umbra a luīe ⁊ corꝑe ob iecto ſolet formari. ⁊ v̓go ſic̄ purꝰ hō plenitu dinē diuītatis caꝑe neq̇bat. ſꝫ v̓tꝰ altiſſimi ob umbrauit dū ī ea incorꝑea lux diuitatis cor pus ſuſcepit hūanitatis. vt ſic poſſꝫ deū pati Hāc expoſitōꝫ videt̉ tāgere Bern̄. qui ſic ait Q d̓s ſpūs ē. nos v̓o vmbra corꝑis ſui. tꝑa uit ſe nob̓ vt ꝑ obiectū viuifice carnis videa mꝰ v̓bū ī carne. ſolē in nube. lumē in teſta. ce reū ī laterna ẜm Bern̄. ſic exponit̉. qͣſi dicat. Illū modū q̇ de ſpūſcō ꝯcipiēs dei v̓tꝰ xp̄s in ſuo ſecretiſſimo ꝯſilio obūbrādo occulta bit. vt ſibi tātū notū habeat̉ ⁊ tibi. Ac ſi dicat Quid a me q̄ris. qd̓ ī te mox experteris Sci es ſciēs ⁊ felicit̓ ſciēs. ſꝫ illo doctore q̄ auctore Ego nūciare miſſus ſum v̓ginalē ꝯceptum nō creare. Vl̓ obumbrabit.i. te a vicioꝝ eſtu refrigerabit. Et ecce elizabeth cognata tua. ⁊cͣ. Ecce dicit vt on̄dat hͦ eſſe magnū nouuꝫ vicinū. Quattuor d̓ cauſis ꝯceptꝰ elizabeth marie nūciat̉ ẜm Bern̄. D ¶ Pria ē cu mulꝰ leticie. ſcd̓a ꝑfectio ſcīe. tertia ꝑ̄fectō do ctrine. qͣrta obſequiū miẜicordie. Dic̄ enī ſic Hiero. Steril̓ cogͣte ꝯceptꝰ marie nunciat̉. vt dū miraculū miraculo addit̉. gaudium gaudio cumulet̉. Ul̓ iō qꝛ ꝓfecto d̓cebat vt v̓bū mox diuulgādū vbiqꝫ. ſciret pͥus v̓go ꝑ angelū qͣꝫ audiret ab hoīe. ne matdei a cōſi lijs filij vid̓ret̉ amota ſi eoꝝ q̇ ī̄terris tā ꝓpe gerunt̉ remāſiſſet ignara. vl̓ iō potiꝰ vi dum nūc ſaluatoris nūc p̄curſoris edocet̉ aduētꝰ reꝝ tꝑs ⁊ ordinē tenēs. ip̄a poſtmodū ſcpͥto ribꝰ atqꝫ p̄dicatoribꝰ reſeret v̓itatē. Ul̓ iō vi audiēs cognatā vetulā ⁊ grauidā. cogitꝫ iu uēcula d̓ obſeq̇o. vt ſic ꝑuulo ꝓph̓e det̉ locꝰ obſequēdi dn̄o. ⁊ mirabiliꝰ miraculū fiat de miraculo Itē Bern̄. Da v̓go rn̄ſum feſti nant̉. o dn̄a rn̄de v̓bū ⁊ ſuſcipe v̓bū. ꝓfer tu um ⁊ ſuſcipe diuinū. emitte trāſitoriū ⁊ am plectere ſempiternū. ſurge curre aperi. Sur ge ꝑ fidē. curre ꝑ deuotōꝫ. aperi ꝑ ꝯſenſionē ¶ Tūc maria expāſis manibꝰ ⁊ oculis ad celū elenatis ait. Ecce ancilla dn̄i fiat michi ẜm v̓bum tuū. Bern̄. Alijs in ore. alijs ī au re. alijs in manu v̓bū dei factu fuiſſe memo ratur. Marie aūt factū eſt in aure ꝑ angeli cam ſalutatiōem. in corde ꝑ fidem. in ore per ꝯfeſſionē. in manu ꝑ ꝯtrectatōem. ī vētre ꝑ ī carnatiōꝫ. ī gremio ꝑ ſuſtētatōꝫ. in brachijs ꝑ oblatōꝫ. Fiat mihi ẜm v̓bū tuū. Ber. No lo vt fiat mihi aūt declamatorie p̄dicatum. aut figuralit̓ ſigͥficatū. aut imagīatorie ſom niatū. ſꝫ ſilent inſpiratū. ꝑſonalit̓ īcarnatuꝫ corꝑaliter inuiſceratū. Statimqꝫ filiꝰ dei in vtero illiꝰ ꝯceptꝰ eſt. ꝑfectꝰ d̓s. ꝑfectꝰ hō. ⁊ in ip̄a pͥma die ꝯceptōis tāte ſapiētie ac potētie extitit qͣnte in triceſimo anno fuit. ¶ Tunc ſurgēs maria abijt in motana ad elizabeth Et cū eā ſalutaſſet Ioh̓es ī etꝰ vtero exulta uit. Glo. Quia lingua nō poterat aīo exul tāte ſalutat. ⁊ ſue p̄curſionis officiū inchoat Fuit aūt in eiꝰ obſeq̇o tribꝰ mēſibꝰ donecio hannes naſceret̉. quē manibꝰ ſuis d̓ terra le uauit. ſic̄ in libro iuſtoꝝ legit̉. ¶ In hac die vt d̓r ꝑmulta tꝑm curricula d̓s ml̓ta oꝑatꝰ eſt. Que q̇dē egregijs v̓ſibꝰ ſic declarauit. Salue feſta dies q̇ vulnera noſtra coerces Angelꝰ eſt miſſus. eſt paſſus ī cruce chriſtꝰ Eſt adam factꝰ. ⁊ eo de tꝑe lapſus. Ob me ritum decime cadit abel frīs ab enſe. Offert melchiſedech. yſa ac ſupponit̉ aris. Eſt d̓col latus xp̄ibaptiſta beatus. Eſt Petrus ere ptus. iacobus ſub herode ꝑemptꝰ. Corpo ra ſanctorum cuꝫ chriſto multa reſurgunt. Latro dulce tamen. ꝑ chriſtū ſuſcipit amen E ¶ MMiles quidam diues ac nobilis ſe culo abrenunciauit. ⁊ ordinem ciſtercienſiū introiuit. Et quia litteras neſciebat. erube ſcentes monachi tam nobilem ꝑſonam in ter laycos deputari. dederūt ei magiſtrum. ſi forte modicum addiſcere poſſet. ⁊ ſub hac occaſione inter monachos ꝑmaneret. Sed cum diu cum magiſtro fuiſſet. ⁊ nihil omni no preter hec duo vocabula Aue maria di ſcere potuiſſet. hec taꝫ auide retinuit vt quo cunqꝫ deambularet. quicquid ageret. ea in ceſſanter nominaret. Tandē morit̉ ⁊ in ci miterio cū alijs fratribus ſepelit̉. Et ecce ſu per eiꝰ tumulū ſpecioſū excreſcit liliū ⁊ qd̓li bet folium Aue maria litteris aureis habe bat inſcpͥtū. Currentes omnes ad tā grāde ſpectaculum. terram de tumulo effoderunt De paſſione domini ⁊ radicē lilij de ore defuncti p̄cedere reꝑerūt. Intellexerūt ergo cū qͣnta deuotōe illa duo v̓ba dixerat. que dn̄s tāti honore ꝓdigij illu ſtrauit. ¶ Quidā miles qḋdā ī via caſtruꝫ hēbat. ⁊ oēs trāſeūtes ſine miẜatōe aliqͣ ſpo liabat. v̓ginē tn̄ mrēm d̓i qͦtidie ſalutabat. nº ꝓ aliqͣ impedimēto emergēti ab ip̄a ſalutat on aliqͣ die ceſſare volebat. Accidit aūt vt qͥ dā vir religioſus ⁊ ſctūs īde trāſitū faceret. ⁊ ip̄m p̄dictꝰ miles cōtinuo expoliari iuberet Uir āt ſctūs rogauit p̄dones vt ip̄m ad dn̄ꝫ ſuū d̓ducat. qꝛ ad ip̄ꝫ hꝫ ſecreta q̄ ꝑferat. Ad ductꝰ āt rogauit milite vt oēs d̓ familia ſua ⁊ caſtro ꝯgregari faceret vt eis v̓bū dn̄i p̄di caret. Cū āt ꝯgregati fuiſſent. ille ait. Neq̇qꝫ heſtis oēs. ſꝫ aliqͦs adhuc deeſt. Cui cū oēs ſe ibidē eſſe aſſererēt. aiebat. Diligēt̓ ꝑq̄rite. ⁊ alique inuenietis abeſſe. Tūc vnꝰ exclamaſ dixit. qͦniā ſolꝰ camerariꝰ illuc n̄ veīſſet. Ille aūt dixit. Uere ip̄e ē q̇ ſolꝰ deeſt. Pro eo igͦr cito mittit̉ ⁊ ī mediū deducit̉. Cū aūt viꝝ dei vidiſſꝫ. reuolutis terribilit ocul̓ caput īſtari ſani agitabat. nͨ ꝓpiꝰ acced̓re audebat Uir āt ſctūs dixit ei. Adiuro te ꝑ nomē dn̄i nr̄i ie ſu xp̄i. vt qͣs ſis nob̓ ediſſeras. ⁊ ob quā cām huc veneris palā pādas. Cui ille rn̄dit Heu adiuratꝰ ꝓdere cōgoriuitꝰ Ego ei nō ſū ho ſꝫ demo qͥ formā hoīs accepi. ⁊. xiiij. ānis cū hͦ milite ſic ꝑmāſi Nā noſter p̓ncepſme huc miſit vt die q̇ hͦ ſue marie ſalutatōꝫ n̄ dicerꝫ. diligētiꝰ obẜuarē vt ī eū ptāte accepta ip̄ꝫ cō tinuo ſtrāgularē. ⁊ ſic ī mal̓ oꝑbꝰ vitā finiēſ noſter eſſꝫ. Quacūqꝫ ei die illā ſalutatōꝫ di cebat ī eū ptātē hrē nō poterā. Ecce aūt d̓ die in diē diligētiꝰ obẜuauit. ⁊ nullā diē qͥn eā ſa lutauerit p̄termiſit. Hec miles audiēs vehe ment obſtupuit. ⁊ ad pedes viri d̓i ſe ꝓijciēs veniā poſtulauit. ⁊ ī meliꝰ deinceps vitā mu tauit. Uir at ſctūs dixit demōi. Precipio ti bi d̓mon ī noīe dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i vt hinc abſce das ⁊ talē actenus locū poſſideas. vbi nulli gl̓ioſaꝫ dei genitrice īuocāti nocere p̄ſumas h̓ vbi iuſſa dedit demo abſcedens euanuit. Et miles viꝝ ſctūm cū reuerētia ⁊ grāꝝacto ne libeꝝ abire ꝑmiſit. A LI ¶ De paſſione dn̄i Aſſio chriſti fuit ex dolore amara. ex illuſiōe deſpe cta. ⁊ ex vtilitate multiplici fructu oſa. Dolor autē cauſabat̉ ex qnqꝫ. Prio ex eo ꝙ ip̄a paſſio fuit ignominioſa. ⁊ hoc ꝓpt̓ ignominioſum locū qꝛ in caluaria vbi ma lefactores puniebant. Propter ignominio ſum ſuppliciū. quia morte turpiſſima ꝯdem natus eſt. Crux enī ſuppliciū erat latronum Et licꝫ crux tūc eſſet multe ignominie. nunc eſt immēſe gl̓ie. Unde Augꝰ. Crux qͣ erat ſuppliciū latronū. nūc trāſit ad frōtes imꝑa torum. Si tantū honorē deꝰ ꝯtulit ſupplicio ſuo. quid ꝯferet ẜuo ſuo. Propter ignomi nioſum conſortiū. quia cum ſceleratis d̓pu tatus eſt. id eſt. cū latronibꝰ qui pͥmo erant ſcelerati. ſed poſtea vnus cōuerſus eſt.ſ. diſ mas q̇ erat a dextris. ſicut dicit̉ in euangelio nicōdemi. ⁊ alius damnatꝰ ſcꝫ geſmas. qui erat a ſiniſtris. Uni ergo dedit regnuꝫ. alte ri ſuppliciū. Ambroſiꝰ. Autor pietatis ī cru cependens in ſingulis negocijs pietatis of ficia diuidebat. ꝑſecutōem apl̓is. pacē diſci pulis. corpus iudeiſ. crucifixoribus veſtime ta. patri ſpūm. virgini paranimphū. latroni ꝑadiſum. peccatoribꝰ infernū. crucē chriſtia nis penitētibus cōmendabat. Ecce teſtamē tum qd̓ fecit xp̄s in morte pendens in cruce Secūdo ex eo qḋ fuit iniuſta. quia peccatū non fecit. ⁊ nō eſt inuētus dolus in ore eius ⁊ ideo que venit indigna pena dolēda veīt. De tribꝰ enī iniuſte p̄cipue eū accuſabāt. vi delicet qꝛ tributū reddi ꝓhibebat. qꝛ ſe regeꝫ dicebat. ⁊ qꝛ ſe filiū dei faciebat. Cōtra has tres accuſatiōes dicimꝰ in paraſceue in ꝑſo na ſaluatoris tres excuſatōes. Popule me us q̇dfeci tibi ⁊cͣ. vbi exprobrat xp̄us tria be neficia eis collata.ſ. liberatōeꝫ ab egypto. re gimē in deſerto. plātationē vinee ī loco opti mo. qͣſi dicat xp̄s. Accuſas me d̓ redditōne tributi potius gratias agere deberes. quia liberaui te a tributo. Accuſas me quia dixi me regem. potius deberes gratias agere. qꝛ regaliter pauite in deſerto. Accuſas me ꝗͥa De paſſione domini me filiū dei dixi. potiꝰ deberes grās agere qꝛ te in vineā meā elegi. ⁊ ī loco optio plantaui Tertio ex eo ꝙ fuit ab aicis. tolerabilior enī eſſꝫ dolor ſi patet̉ ab his q̇ aliqͣ d̓ cā deberēt eē eiꝰ inimici. vl̓ ab his q̇ eēt alieni vl̓ extra nei. vl̓ ab his q̇bꝰ aliqͣ īcōmoda ītuliſſꝫ Sed tn̄ patit̉ ab amicis.i. ab his q̇ d̓berēt eē ſui aī ci. Itē aꝓxis.i. ab his d̓ qͦꝝ ſtirpe natꝰ ē. De his duobꝰ d̓r ī p̄s. Aīci m. ⁊ ꝓx. me. Iob. xxx. Noti mei qͣi alienī receſ. a me. Itē ab his q̇ bꝰ ml̓ta bōa ꝯtulerat. Io. viij. Mlta bona oꝑatꝰ ſū eis. Bern̄. O bōe ih̓u qͣꝫ dulcit̉ cuꝫ hoībꝰ ꝯuerſatꝰ es. qͣꝫ mag ⁊ abundātiſſima eis largitꝰ es. qͣꝫ dura ⁊ aſꝑa ꝓ eis paſſus es dura v̓ba duriora vbera. duriſſima crucis tormēta. Quarto rōe teneritudīs corꝑiſ. vn̄ ī figura dd̓ d̓r d̓ eo. ij. regͦ. pnl̓. Ip̄e ē qͣi tener rimꝰ ligni v̓miculꝰ. Bern̄. O iudei lapides eſtis lapidē ꝑcutitis mollioreꝫ. de q̇ reſonat tinnitꝰ pietatis ⁊ ebullit oleū caritatis. Item Hiero. Traditꝰ ē ih̓s militibꝰ v̓berādꝰ ⁊ illd̓ ſacratiſſimū corpꝰ pectuſqꝫ dei capax flagel la ſecuerūt. Quinto ex eo ꝙ fuit vniuerſalis qꝛ ꝑ oēs ꝑtes ⁊ ꝑ oēs ſenſꝰ. Prīo eī fuit hͨ do lor ī ocul̓. qꝛ lacrimatꝰ ē. ſic̄ d̓r Heb̓. v. Ber. Aſcēdit ī altū vt lōgiꝰ audiret̉. fortit̉ clama bat. vt nullꝰ excuſaret̉ clamori lacrias addi dit vt hō ꝯpatet̉. Al̓s et̄ bis lacrīas fudit.ſ. ī reſuſcitatōe lazari. ⁊ ſuꝑ hierl̓m. Itaqꝫ pͥme lacrie fuerūt amoris. Un̄ ⁊ q̇dā cū vidiſſent eū lacrimātē dixerūt. Ecce quo amabat euꝫ Scd̓e fuerūt ꝯpaſſiōis. Sꝫ he tertie fuerūt doloris ¶ Scd̓o fuit ī auditū cū ei.ſ. obpro bria ⁊ blaſphemie irrogate ſūt. Xp̄s ei ſpāl̓r qͣttuor hūit ī qͥbꝰ obphria ⁊ blaſphemiaſ au diuit. Hūit ei excellētiſſimā nobilitatē. qꝛ qͣn tu ad diuinā naturā fuit eterni regis filius. ⁊ qͣntū ad hūanā d̓ regīa ſtirpe genitꝰ. ita ꝙ et̄ inqͣntū hō. fuit rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. Ha buit ineffabilē v̓itatē. qꝛ ip̄e eſt via v̓itas ⁊ vi ta. Un̄ d̓ ſe iteꝝ d̓t. Sermo tuꝰ v̓itas ē. Filiꝰ ei eſt ẜmo ſiue v̓bū prīs. Habuit inſuꝑabilē ptātē. qꝛ oīa ꝑ ip̄m facta ſūt. ⁊ ſine ip̄o factuꝫ eſt nihil. Habuit inſuꝑ ſingularē bonitateꝫ. qꝛ nemo bonꝰ niſi ſolꝰ d̓s. In his xp̄s audi uit obprobria ⁊ blaſphemias. ¶ Prīo q̇dē quo ad nobilitatē. Mat. xiij. Nōne hic ē fa bri filiꝰ. Nōne mat eiꝰ d̓r maria ⁊cͣ ¶ Scd̓o q̇ ad poteſtatē. Matth̓. xii. Hic nō eijcit de monia niſi in beelzebub p̓ncipe demoniorū Itē Matth̓. xxvij. Alios ſaluos fec̄. ſeip̄m nō p̄t ſaluū facere. Ecce dicūt ip̄m īpotēteꝫ. cū tn̄ adeo potens extitit ꝙ ꝑſecutores ſuos ſola voce ꝓſtrauit. Nā cū interrogaſſꝫ. quē queritis. ⁊ illi rn̄diſſent. ih̓m nazarenū. ⁊ ip̄e dixiſſet. ego ſum. ꝯtinuo ceciderūt in terraꝫ. Augꝰ. Vna vox turbā odijs plenā ⁊ ferocē armis terribilē ſine vllo telo ꝑcuſſit. repulit. ſtrauit. v̓tute latētis diuinitatis. Quid iudi caturꝰ faciet. q̇ iudicandꝰ hͦ fec̄. q̇d regturus potit. q̇ moriturꝰ hͦ potuit ¶ Tertio q̇ ad v̓i tatē. Io. viij. Tu d̓ teip̄o teſtimoniū ꝑhibeſ teſtimoniū tuū nō eſt veꝝ. Ecce qꝛ dicūt euꝫ mēdacē. cū tn̄ ip̄e ſit via v̓itas ⁊ vita. Hanc v̓itate pilatꝰ ſcire vl̓ audire n̄ meruit. qꝛ ip̄uꝫ ẜm v̓itatē nō iudicauit. Inchoauit qppe iu diciū a v̓itate. ſꝫ ī v̓itate nō ꝑmāſit. ⁊ iō d̓ v̓ita te q̄ſtionē meruit īchoare ſꝫ n̄ meruit ſoluti on audire. Alia rō ē ẜm Aug. qͣre ſolutiōꝫ nō audiuit. qꝛ cū illā qdem feciſſꝫ ſubito veīt illi in mentēꝯſuetudo iudeoꝝ q̄ ſolebat vnꝰ dimitti ī paſca. ⁊ iō ſtatim exijt ⁊ ſolutōem n̄ expectauit Tertia rō eſt ẜm Chry qꝛ ſciebat ꝙ q̄ſtio iā difficilis īdigebat ml̓to tꝑe ⁊ mul ta diſcuſſiōe. ⁊ ip̄e ad liberatōem xp̄i ꝓpera bat. ⁊ iō ſtatim exiuit. Legit̉ tn̄ in eūangelio nicodemi ꝙ cum pylatus Ih̓m īterroga ſſꝫ qͥd eſt v̓itas. Ih̓s eī reſpōdit Ueritas d̓ celo eſt. Et pilatus. In terris non eſt v̓itas. Dic̄ ei Ih̓s Quo poteſt veritas eſſe in terriſ. que iudicat̉ ab his q̇ poteſtatē habēt in terris. ¶ Quarta q̇ ad bonitatē. Dicebāt enī ip̄m eſſe pctōre in corde. Ioh̓. ix. Nos ſcimꝰ qꝛ h̓ homo pctōr ē. Seductore ī ẜmōe. Lu. xxiij. Cōmouit populū docēs ꝑ vniuerſam iude am. incipiēs a galilea vſqꝫ hūc. Legis p̄ua ricatore in oꝑe. Ioh̓. ix. Non eſt hic homo a deo qui ſabbatum non cuſtodit. ¶ Ter tio fuit in odoratū quia magnum fetorem ſentire potuit in loco caluarie vbi erant cor pora fetida mortuorum. Un̄ dicit̉ ī ſcolaſti ca hyſtoria ꝙ caluaries ꝓprie eſt os capitis De paſſione domini humani nudū. Un̄ ⁊ qꝛ ibi decollabāt̉ rei. ⁊ multa oſſa capitū ibi aſꝑſa erat. dicebat̉ cal uarie locꝰ vl̓ caluariū ¶ Quarto fuit ī gu ſtu. Un̄ cū clamaret ſitio. dederūt ei acetuꝫ cū mirra ⁊ felle mixtu vt ex aceto citiꝰ morere tur. ⁊ ip̄i cuſtodes a cuſtodia citiꝰ liberarēt̉. d̓r ei crucifixos citiꝰ mori ſi acetū bibāt. et ex mirra pateret̉ olfactꝰ ⁊ ex felle guſtꝰ. Aug Pro mero replet̉ ſinceritas aceto. inebriat̉ felle dulcedo. adijcit̉ īnocētia reo. morit̉ vita ꝓmortuo. ¶ Quinto fuit ī tactu. qꝛ in om nibꝰ ꝑtibꝰ corꝑis a plāta pedis vſqꝫ ad v̓ticē nō fuit ī eo ſanitas. d̓ hͦ āt qͣlit̓ in oībꝰ ſenſibꝰ dolorē hūit dic̄ Bern̄. Caput angelicis tre mendū ſpiritibꝰ dēſitate ſpinaꝝ pugit̉. facieſ pulcra p̄ filijs hoīm ſputis iudeoꝝ d̓turpat̉ oculi lucidiores ſole caligat ī morte. aures q̇ audiūt angelicos cantꝰ audiūt pctōꝝ inſul tus. os qd̓ docet angl̓os. felle ⁊ aceto potat̉. pedes qͦꝝ ſcabellū adorat̉ qͦniā ſanctū eſt cru ci clauo affigūt̉. manꝰ q̄ formauerunt celos ſunt ī cruce extēſe ⁊ clauis affixe. corpꝰ v̓be rat̉. latꝰ lancea ꝑforat̉. Et q̇d plura. Non re maſit ieo niſi lingua vt ꝓ pͣctōribꝰ exoraret. ⁊ mrēm diſcipulo cōmedaret. G ¶ Se cūdo eiꝰ paſſio fuit ex illuſiōe d̓ſpecta Qua tuor ei vicibꝰ fuit ſibi illuſū ¶ Prio ī domo anne vbi recepit ſputa. alapas. velatiōꝫ ocu loꝝ. Bern̄. Uultū tuū bone Ih̓ū deſidera bilē in quē deſiderāt angl̓i ꝓſpicere ſputis in quinauerūt. manibꝰ ꝑcuſſerūt. velo ꝓ deriſi one oꝑuerūt. nec amaris vulneribꝰ peꝑcert̉. Scd̓o in domo herodis q̇ eū fatuū ⁊ nō ſa ne mētis eſtimas. ex eo ꝙ nullū ab eo rn̄ſum hre potuerat. ꝓ deriſiōe eū veſte alba induit Bern̄. Tu hō ēs ⁊ habes ſertū de floribꝰ. et ego deꝰ ⁊ habeo coronam de ſpinis. Tu ha bes cyrothecas in manibꝰ ⁊ ego habeo cla uos defixos. Tu ī albis veſtibus tripudias ⁊ ego ꝓte deriſus fui ab herode ī veſte alba. Tu tripudīas cū pedibꝰ. ⁊ ego laboraui cū meis pedibus. Tu in choreis brachia exten dis in modū crucis in gaudiuꝫ. ⁊ ego ea in cruce extenſa hūi in obꝓbriū. Ego in cruce dolui ⁊ tu in cruce exultas. Tu habes latus apertū ⁊ pectꝰ in ſignū vane gl̓ie. ⁊ ego latuſ effoſſum habui ꝓte. Tn̄ reuertere ad me et ſuſcipiā te. ¶ Sꝫ qͣre dn̄s tꝑe ſue paſſionis cora herode pilato ⁊ iudeis ſic tacebat. Hꝰ triplexē rō. Pria rō eſt qꝛ n̄ erāt digni audi re ſuarn̄ſiōꝫ. Scd̓a qꝛ eua peccauerat ꝑ loq̄ citatē. ⁊ iō xp̄s voluit ſatiſfacere ꝑ taciturni tatē. Tertia qꝛ q̇cq̇d rn̄debat totuꝫ calūnia bant̉ ⁊ deprauabāt. Tertio ī domo Pylati vbi milites clamide coccineā circūdederunt ei. arundinē in manu dederūt. ⁊ coronā ſpi neā ſuꝑ caput eiꝰ poſuerūt ⁊ genu flexo dice bant. Aue rexiudeoꝝ Illa āt ſpinea corona d̓r fuiſſe de iucis marinis. qͦꝝ acies nō minꝰ ſpina eſt dura ⁊ penetratiua. Un̄ ⁊ ſangͥneꝫ de capite credit̉ illa cōrona ſpinea extraxiſſe Un̄ Bern̄. Caput illud diuinū ml̓tiplici ſpi naꝝ dēſitate vſqꝫ ad cerebrū ꝯfixum eſt. De aīa ſunt tres opioneſ. vbi ſcꝫ aīa pͥncipalem habeat ſedē.ſ. vel in corde ꝓpter illud de cor de exent cogitatōes male ⁊cͣ. vel in ſanguine ꝓpter illud Leuit̓. Aīa oīs carnis ī ſanguie eſt. Uel in capite ꝓpter illud Et inclinato ca pite tradidit ſpūm ⁊cͣ. Hac triplicē opioneꝫ iudei ip̄o facto vident̉ ſciuiſſe Nā vt eiꝰ aīaꝫ a corꝑe euellerēt q̄ſierūt ip̄am in capite. cum ſpinas vſqꝫ ad cerebꝝ infixerūt. Queſierūt in ſanguine. cū eius venas in manibus ⁊ pe dibus aperuerūt. Queſierūt in corde cū eiꝰ latꝰ ꝑforauerūt. Cōtra has tres illuſiones ī paraſceue p̄mittimꝰ an̄ reuelatōem crucis tres adoratōes dicēteſ. Agyos ⁊cͣ. qͣi ter ado rātes. ter illuſum ꝓpt̓ nos. Quarto in cruce Matth̓. xxvij. Principes ſacerdotū illudē tes eū cū ſenioribꝰ ⁊ ſcribis dicebāt. Si rex iſrael eſt deſcēdat nūc de cruce ⁊ credimꝰ ei. Bern̄. ſuꝑ hūc locū. Interim patīam magͥ exhibet. humilitatē cōmedat. obedientiā im plet. charitatē ꝑficit In his nēpe v̓tutū gem mis qͣttuor crucis cornua ornant̉ ⁊ ſuꝑemi nētior caritas a dextris obediētia. a ſiniſtris patia. radix oīm v̓tutū hūilitas in ꝓfundo. Hec oīa q̄ xp̄s paſſus eſt Bern̄. breuit colle git dicēs. Memor ero q̇diu vixero laboruꝫ qͥs ꝑtulit in p̄dicādo. fatigationū in diſcur rēdo. vigiliaꝝ in orando. temptationum ī ie iunando. lacrimaꝝ in cōpatiēdo. inſidiarū De paſſione domini in colloq̄ndo. poſtremo ꝯuicioꝝ. ſputorum collaphoꝝ. ſubſannationū clauoꝝ ⁊ exꝓbra tionū. C ¶ Tertio paſſio eiꝰ fuit vtilita te ml̓tiplici fructuoſa. Cꝰ vtilitas p̄t eē t̓plex. ſcꝫ pctōꝝ remiſſio. grē collatio. ⁊ gl̓ie exhibi tio. Et hͨ tria notant̉ in titulo crucis. qꝛ ih̓s q̇ ad pͥmū. nazarenꝰ qͦ ad ſcd̓m. rex iudeoꝝ qͦ ad tertiū. qꝛ ibi erimꝰ oēs reges. De eꝰ vtili tate d̓t Aug. Culpā deleuit xp̄s. pn̄tē p̄teritā ⁊ futurā. Preterita pctā tulit ea remittendo pn̄tia hoīes ab eis retrahēdo. futurā grām qͥ vitarent̉ ꝯferēdo. De eiꝰ et̄ vtilitate d̓t Au gu. Admiremur. gͣtulemur. amemꝰ. laude mꝰ adoremꝰ. qͦniā ꝑ redeptoris nrī mortem de tenebris ad lucē. d̓ morte ad vitā. d̓ corru ptione ad incorruptōꝫ. de exilio ad patriā. de luctu ad gaudiū vocati ſumꝰ. ¶ Quā vtil āt modꝰ redeptōis nrē fuerit. pꝫ ex qͣttuor ro nibꝰ. vicꝫ. qꝛ fuit acceptiſſimꝰ ad placādū de um. ꝯgruētiſſimꝰ ad curādū morbū. effica ciſſimꝰ ad attrahēdū genꝰ hūanū. prudētiſſi mꝰ ad expugnādū humani generis imicū. ¶Primo ergo fuit acceptiſſimꝰ ad placā dū ⁊ recōciliādū deū. qꝛ ſic̄ d̓t Anſel. in libro Cur d̓s hō. Nihil aſperiꝰ ⁊ difficiliꝰ pōt hō pati ad honorē dei ſpōte. ⁊ n̄ ex d̓bito qͣꝫ mor tem. Et neq̄qꝫ magͥ hō p̄t ſe dare d̓o qͣꝫ cum ſe morti tradit ad honoreꝫ ip̄iꝰ. ⁊ hͦ eſt qḋ d̓r Eph̓. v. Tradidit ſemetip̄m oblatōeꝫ ⁊ ho ſtiā deo ī odorē ſuauitatis. Qualit̓ aūt fuit ſacrificiū nos d̓o placās ⁊ recōcilians dicit Augꝰ d̓tri. Quid tā gͣte ſuſcipi poſſꝫ qͣꝫ ca ro ſacrificunri corpꝰ effectu ſacerdotis nr̄i. Ut quiā qͣttuor ꝯſiderant̉ in omī ſacrificio cui offerat̉. qͥd offerat̉ ꝓ qͥbꝰ offerat̉. ⁊ qͥs of ferat. idē ip̄e vnꝰ vtriꝰ qͣꝫ mediator ꝑ ſacrifi ciū pacis recōcilias nos d̓o vnū cū ip̄o ma neret cui offerebat. vnū ī ſe faceret ꝓ qͥbꝰ offe rebat. vnꝰ ip̄e eſſꝫ q̇ offerebat ⁊ qd̓ offerebat̉. ¶ De hͦ aūt etiā qͣlit̓ ꝑ xp̄m ſumꝰ recōciliati idē d̓t Augꝰ. ꝙ xp̄s eſt ſacerdos ⁊ ſacrificiuꝫ deꝰ ⁊ tēplū. Sacerdos ꝑ quē ſumꝰ recōcilia ti. ſacrificiū q̄ ſumꝰ recōciliati. d̓s cui ſumus recōciliati. tēplum in qͦ ſumꝰ recōciliati Un̄ q̇buſdā hāc recōciliatiōem paruipēdentibꝰ Augꝰ. ī ꝑſona xp̄i exprobrat dicēs. Cū eſſes inimicus patri meo recōciliani te ꝑ me. Cū eſſes lōge ego veni vt redimereꝫ te. Cū inter oēs mōtes ⁊ ſiluas errares qͣſiui te. int̓ lapi des ⁊ ligna īueni te. ⁊ ne lupoꝝ feraꝝqꝫ rapi do ore laniareris collegi te. hueris meis por taui te. pri meo reddidi te. laboraui. ſudaui caput meū ſpinis oppoſui. manus meas cla uis obieci. lācea latꝰ aꝑui. tot n̄ dicā iniurijs ſꝫ aſꝑitatibꝰ laniatꝰ ſum. ſangnē meum fudi aīam meā poſui vt ꝯiugerē te mihi ⁊ tu diui deris a me D ¶ Scd̓o fuit ꝯgruētiſſimꝰ ad curādū morbū. Cōgruitas at attēdit̉ ex ꝑte tꝑis. ex ꝑte loci. ex ꝑte modi. Ex ꝑte tēꝑis qꝛ adā factꝰ fuit ⁊ peccauit in menſe marcio feria ſexta ⁊ hora ſexta. ⁊ iō xp̄s pati voluit in marcio. qꝛ ī die qͣ fuit annūciatꝰ fuit ⁊ paſſꝰ Itē in ſexta feria ⁊ hora ſexta. Scd̓o ex par te loci. quiā locꝰ ſue paſſiōis tripl̓r ꝯſiderat̉. ſcꝫ aut cōis. aūt ſpēalis aūt ſingl̓aris. Locꝰ cōis fuit terra ꝓmiſſiōis. ſpālis caluarie lo cus. ſingularis crux. ¶ In loco aūt cōi pri mus homo fuit formatꝰ. qꝛ in ꝑtibꝰ illis iu xta damaſcū ī agro damaſceno d̓r fuiſſe for matꝰ. In loco ſpeciali fuit ſepultꝰ. qꝛ ibideꝫ vbi xp̄s paſſus eſt adam d̓r fuiſſe ſepultꝰ. li cet autēticū nō ſit. cū ẜm Hieronymū adā ī ebron mōte ſepultꝰ fuerit. ſic̄ etiā Ioſue. xiij. exp̄ſſe habet̉. In loco ſingulari fuit deceptꝰ. noꝙ in illo ligno in qͦ xp̄s paſſus eſt adā fuit deceptꝰ. ſꝫ ꝓ tāto d̓r. ꝙ ſicut adā deceptus fu it in ligno. ita xp̄s paſſus fuit in ligno. In q dam tn̄ hiſtoria grecoꝝ d̓r ꝙ in eodē. Terto ex ꝑte modi curādi. q̇ quidem modꝰ fuit ꝑ ſi milia ⁊ ꝑ ꝯtraria. Per ſil̓ia. quiam ſicut dic̄ Augꝰ. in li. de doctrina xp̄iana. Per femi nā deceptꝰ. ꝑ femina natꝰ. Homo homines mortal̓ mortales. morte mortuos liberauit. Ambro. Ex terra v̓gine adā. xp̄s ex virgine Ille ad imaginē d̓i. hic imago dei. Per mu lterē ſtulticia. ꝑ mulierē ſapīa. Nudꝰ adam nūdꝰ xp̄s. Mors ꝑ arborē. vita ꝑ crucē. In deſerto adā. in deſerto xp̄s. Per ꝯtraria. ꝙ niā pͥmꝰ ho ẜm Grego. peccauerat ꝑ ſuꝑbi am inobedientiā ⁊ gulā. Uoluit ei aſſimila ri deo ꝑ ſcīe ſublimitatē. tranſgredi precepti dei limitem. ⁊ guſtare pomi ſuauitatem Et De paſſione domini qͦniā curatio hꝫ fieri ꝑ ꝯtrariū. iō iſte modꝰ ſatiſfaciēdi ꝯgruētiſſimꝰ fuit. qꝛ fuit ꝑ huili ationē. diuīe volūtatis īpletōꝫ ⁊ afflictiōem De his tribꝰ ad Phil̓. ij. Huiliauit ſemetip ſū. q̇ ad pͥmū. factꝰ obediēſ. qͦ ad ſcd̓m. vſꝫ ad morte. q̇ ad tertiū. E ¶ Tertio fuit effica ciſſimꝰ ad attrahēdū genꝰ hūanū. Nūq̇d ei ſaluo libertatis arbitrio magis ad amorem ſuū ⁊ fiduciā genꝰ hūanū attrahere potuit. Qualit̓ āt ꝑ hͦ ad amorē nos attrahat dicit Bern̄. Suꝑ oīa reddit te amabilē boe ieſu calix quē bibiſti opꝰ redēptōnis nrē. Hoc oī nō amorē noſtꝝ facile vēdicat totū tibi. hͦ eſt qd̓ noſtꝝ amore ⁊ blādiꝰ allicit̓ ⁊ iuſtiꝰ erigit ⁊ citiꝰ ſtringit ⁊ vehemētiꝰ afficit. Eteniꝫ vbi te exinaniſti vbi te naturalibꝰ radijs exuiſti. ibi pietas magis emicutt. ibi charitas plꝰ ef fulſit. ibi grā ampliꝰ radiauit. Qualit at ad fiduciā d̓r Roma. viij. Qui etiaꝫ ꝓprio filio ſuo nō peꝑcit ſꝫ ꝓ nobis omnibꝰ tradidit il lum. quo nō etiā oīa cū illo nobis donauit. De hoc etiā Bern̄. Quis nō rapiat̉ ad ſpeꝫ impetrādi fiduciā. q̇ eiꝰ attēdit corꝑis diſpo ſitōem videlicet caput inclinatū ad oſculuꝫ brachia extēſa ad amplexū. manꝰ ꝑforatas ad largiendū. latꝰ aꝑtū ad diligendū. peduꝫ affixionē ad nobiſcū comanendū. corꝑis ex tenſionē ad ſe totū nobis impēdēdū ¶ Quarto fuit prudētiſſimꝰ ad expugnādū hūani generis inimicū. Iob. xxvj. Pruden tia eiꝰ ꝑcuſſit ſuꝑbū. Et vltimo. Nūq̇d po teris caꝑe leuiathan hamo. Chriſtꝰ enī ha mū ſue diuinitatis abſcōderat ſub eſca hu manitatis. Et diabolꝰ caꝑe volēs eſcaꝫ car nis captꝰ eſt hamo diuinitatis. De hac pru denti captōe dic̄ Augꝰ. Venit redēptor ⁊ vi ctus eſt deceptor. Et qd̓ fecit redēptor capti uatori noſtro. Tetēdit muſcipulā cruce ſuā poſuit in ea eſcā ſanguine ſuū. Ip̄e aut vo luit fundere ſanguinē nō debitoris. ꝓpt̓ qd̓ receſſit a debitoribꝰ. Hmōi debitū apl̓s vo cat cyrographū. qd̓ quidē xp̄s tulit et cruci affixit. De quo cyrographo d̓t Augꝰ. Eua peccatū a diabolo mutuauit. cyrographuꝫ ſcripſit. fideiuſſorē dedit. ⁊ vſura poſteritati creuit. Tūc eī a dyabolo peccatū mutuauit qn̄ ꝯͣ p̄ceptū dei ſue praue iuſſioni vel ſugge ſtioni cōſenſit. cyrographū ſcripſit qn̄ ma num ad pomū vetitū porrexit. fideiuſſorem dedit qn̄ adam pctō ꝯſentire fecit. ⁊ ſic vſura peccati poſteritati creuit. ¶ Cōtra igit̉ con temētes hac redeptiōem qͥ nos de inimici ptāte reduxit. Bern̄. exꝓbrando d̓t in ꝑſona xp̄i. Popule meus ait dn̄s. q̇d tibi facere po tui ⁊ nō feci. qd̓ cauſe eſt ꝙ inimico meo ma gis libet ẜuire qͣꝫ mihi. nec ille creauit vos ſꝫ nec paſcit. Si parua hͨ vident̉ ingratis non ille ſꝫ ego redemi vos. Quo p̄cio. Nō vtiqꝫ auro corruptibili vel argēto. nō ſole aūt lūa nō ſaltē angeloꝝ aliquꝫ ꝓprio vos cruore re demi. Ceteꝝ ſi neqꝫ tā multiplici iure debitū eſt a vobis elicere famulatū. omiſſis oībus. mecū ſaltē ex denario diurno ꝯuenite ¶ Et qꝛ in mortē xp̄m tradiderūt. iudas ꝑ auari ciam. iudei ꝑ inuidiā. pylatꝰ ꝑ timore. id̓o vi dendū eſſꝫ de pena a deo his inflicta merito hꝰ pct̄ī. Sꝫ de pena ⁊ origine iude īuenies ī legēda ſancti mathie. de pena ⁊ excidio iude orum ī legēda ſctī Iacobi minoris De pēa aūt ⁊ origine pilati in qͣdā hyſtoria licꝫ apo crifa ſic legit̉ G ¶ Fuit q̇dā rex noīe tyrꝰ q̇ qͣndā puellā noīe pilā filiā cuiuſdā molen dinarij noīe atus carnalit̓ cognouit ⁊ de ea filiū generauit. Pyla aūt ex noīe ſuo ⁊ noīe patris ſui q̇ dicebat̉ atus vnū nomē cōpoſu it ⁊ nato puero impoſuit nomen pylatꝰ Cū aut pylatꝰ tres annos haberet ip̄m pyla ad regē trāſmiſit. Habebat aūt rex filiū de regi na coniuge ſua qui fere pylato coetaneꝰ vi debat̉. Iſti dū annos diſcretionis attigiſſēt ſepius luctamine pugna ⁊ fundā ad inuicē colludebāt. Sꝫ regis legittimꝰ filiꝰ vt genere erat nobilior. ſic in omni loco pilato inueni ebatur ſtrenuior ⁊ omni genere certaminis aptior. Ob hoc pilatꝰ inuidie liuore cōmo tus ⁊ felleo dolore ſtimulatꝰ frēm ſuū latent̓ occidit. Qd̓ rex audiēs vehementer doluit. ⁊ concione cōuocata qd̓ de ſcelerato ⁊ homi cida faciendū ſit filio reqͥſiuit. Qui eū omēſ reū mortis eſſe vnanimiter acclamauerunt Rex aūt ad ſe reuerſus iniqͥtateꝫ iniquitate noluit duplicare. ſed ipſum pro tributo qd̓ De paſſione domini annuatī debebat romanis obſidē miſit. tuꝫ volēs īnoxiꝰ eē ab occiſione filij. tu a tributo romanoꝝ cupiēs liberari. Tūc enī tꝑis erat rome filiꝰ regis frācie quē ſil̓r rex miſerat ro mam ꝓ tributis. Huic pilatꝰ aſſociatꝰ. cum ſe ab eo moribꝰ ⁊ induſtria p̄celli videret. eū inuidie ſtimul̓ agitatꝰ occidit. Sꝫ cū romāi q̓d de eo faciendū eſſꝫ inq̇rerēt. dixerūt. Hic ſi ſuꝑuixerit q̇ frēꝫ necauit. obſidē iugulauit reipublice pl̓imū vtilis erit. ⁊ colla ferocium hoſtiū ferox ip̄e domabit. Dixerūt ergo Cū reꝰ mortis habeat̉ ī pōtos inſulā gētibꝰ illis q̄ nullū patiūt̉ iudicē. iudex p̄ficiat̉. ſi forte eꝰ neqͣcia ip̄oꝝ ꝯtumacia edomet̉. ſi no. qd̓ me ruit patiat̉. Miſſus igͦr pilatꝰ ad gentē fero cem ⁊ ſuoꝝ iudicū ꝑeptricē. ſi inſcius ad qͦs miſſus ſit. ⁊ qͣꝫ pēdula vite ſue ſnīa. tacite rē ꝯſiderās vitā ẜuare voluit ⁊ gentē nequam ip̄e minis ⁊ ꝓmiſſis ſupplicio ⁊ p̄cio penitus ſubiugauit. Ꝙ igit̉ tā dure gētis victor exti tit a potos inſula pōtiꝰ pilatꝰ nomē accepit. Herodes aūt hoīs illiꝰ induſtriā vt audiuit v̓ſutijs eiꝰ ꝯgaudēs. ip̄e v̓ſutꝰ eū ad ſe mune ribꝰ ⁊ internucijs īuitauit ⁊ ſuꝑ iudeā ⁊ hie ruſalē ptātē ⁊ vicē ſuā ei tradidit. Qui cū pe cuniā innumerabilē ꝯgregaſſꝫ. neſciēte He rode romā adijt. ⁊ infinitā pecuniā tiberio ī ꝑatori obtulit. ⁊ ab eo ſibi dari qḋ ab herode tenebat muneribꝰ īpetrauit. Huiuſcemodi cā facti ſūt inimici pilatꝰ ⁊ herodes qͦaduſqꝫ tꝑe paſſiōis dn̄i eū ſibi recōciliauit eo ꝙ dn̄ꝫ ad ſe miſit. Alia cā inimicicie aſſignat̉ in hy ſtoria ſcolaſtica. Quidā eī ſe filiū dei faciēs ml̓tos d̓galileis ſeduxerat. qͣs cū in garizim deduxiſſet vbi dixerat ſe aſcēſuꝝ in celuꝫ ſuꝑ ueniens pilatꝰ ip̄m cū oībꝰ occidit timēs ne ſil̓r iudeos ſeduceret Ob hoc facti ſūt umici qꝛ Herodes p̄ſidebat galileis. Et vtraqꝫ cā potuit eſſe v̓a. ¶ Cum aūt pilatꝰ dominuꝫ iudeis crucifigendū tradidiſſet. timēs tamē offenſaꝫ tyberij ceſaris eo ꝙ ꝯdemnaſſꝫ ſan guinē innocentē. quēdā ſibi familiarē ꝓ ſui excuſatiōe ad ceſarē deſtinauit. Interea cū tyberiꝰ morbo graui teneretur. nūciat̉ eidē ꝙ hieroſolymis quidā medicus eſſet q̇ om nes morbos ſolo verbo curaret. neſcieis ꝙ eū pilatus ⁊ iudei occidiſſent. Dixitqꝫ volu ſiano ſibi p̓uato. Uade citiꝰ trās ꝑtes mari nas. diceſqꝫ pilato vt hūc medicū mihi mit tat. q̇ me p̓ſtine ſanuati reſtituat. Cū aūt ille ad pilatū veniſſet ⁊ mandatū imꝑatoris ex poſuiſſꝫ eidē. territꝰ pilatus. xiiij. dicꝝ induci as poſtulauit. Infra qḋ ſpaciū dū voluſia nus qͣndam matronā q̄ fuerat familiaris ie ſu noīe veronicā vbi nam xp̄s ieſus īueniri poſſet interrogaſſet ait. Heu dn̄s meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ erat quē pilatꝰ ꝑ inuidiā traditū ꝯdem nauit ⁊ crucifigi p̄cepit. Tūc ille nimis do lens ait. Uehement̓ doleo. qꝛ qd̓ mihi dn̄s meꝰ iuſſerat explere n̄ valeo. Cui veronica. Dn̄s meꝰ cū p̄dicādo circūiret. ⁊ ego eiꝰ pn̄ tia nimis inuite carerē volui mihi ip̄iꝰ depin gi imaginē. vt dū eiꝰ pͥuarer pn̄tia mihi ſaltē pſtaret ſolatiū imagis ſue figura. Cūqꝫ lin theū pictori deferrē pingēdū. dn̄s mihi obui auit. ⁊ qͣ tenderē reqͥſiuit. cui cū vie cām ape ruiſſem a me petijt pānū ⁊ ip̄m mihi venera bili ſua facie reddidit inſignitū. Imagis er go hꝰ aſpectū ſi dn̄s tuꝰ deuote intuebit̉ ꝯti nuo ſanitatis bn̄ficio potiet̉. Cui ille. Eſt ne hmōi imago auro vel argēto cōꝑabil̓. Cui illa Nō. ſꝫ pio affectu d̓uotōis Tecū igit̉ ꝓfi ciſcar. ⁊ videndā ceſari imaginē deferā. ⁊ re uertar. Uenit igͦr voluſianꝰ cū veronica ro mā. dixitqꝫ tyberio imꝑatori. Ih̓m a te diu deſideratū pilatꝰ ⁊ iuder iniuſte morti tradi derūt. ⁊ ꝑ inuidiā crucis patibulo affixerūt. Uenit igit̉ matronā q̇dā mecū ip̄iꝰ ih̓u ima ginē deferens. quā ſi deuote ꝓſpexeris. mox ſanitatis tue bn̄ficiū obtiebis. Ceſar igͥr pā nis ſericis viā ſterni fec̄ ⁊ imaginē ſibi pn̄ta ri p̄cepit. Qui mox vt eā fuit intuitꝰ ſanitatē pͥſtina ē aſſecutꝰ. Potiꝰ igͦr pilatꝰ imꝑio ce ſaris capit̉ ⁊ romā ꝑducit̉. Audiēs ceſar py latū adueniſſe nimio furore ꝯeū repletꝰ eū ad ſe adduci fecit. pilatus aut tunica dn̄i in cōſutilē ſecū detulit quā indutā corā imꝑa tore portauit. Mox vt imꝑator eū vidit om nē irā depoſuit. ⁊ ei ꝓtinꝰ aſſurrexit. nec ſibi dure in aliquo loqui p̄ualuit. ⁊ q̇ in eius ab ſentia videbat̉ tā terribilis ⁊ ferꝰ. nūc ineiuſ pn̄tia inuenit̉ qḋammodo māſuetꝰ. Cūqꝫ De paſſione domini eū licētiaſſꝫ mox ꝯͣ eū terribilit̓ excandeſcit ſe miſeꝝ clamas ꝙ ei furorē ſui pectoris mime on̄diſſet. Statīqꝫ eū reuocari fec̄. iurās ⁊ cō teſtās ꝙ filiꝰ mortis eſſꝫ. nec phas ſit eū viue re ſuꝑ terrā. Qui vt eū vidit ꝯtinuo eū ſalu tauit ⁊ oēm aī ferocitatē abiecit. Mirantur oēs. mirabat̉ ⁊ ip̄e ꝙ ſic ꝯpilatū dū abeſſꝫ ex candeſceret. ⁊ duꝫ pn̄s eēt nihil ei aſꝑe loqui poſſꝫ. Tādē diuīo nutū vl̓ forte alicꝰ xp̄iani ſuaſu ip̄m illa tunica expoliari fec̄. ⁊ ꝯͣ euꝫ pͥ ſtinā animi ferocitatē mox reſūpſit. Cūqꝫ d̓ hoc imꝑator pl̓imū miraret̉ dictū eſt ſibi ꝙ illa tunica fuiſſꝫ dn̄i ih̓u. Tūc imꝑator ip̄m in carcerē recipi iuſſit donec ſapiētū cōſilio deliberaret qd̓ de eo fieri oporteret. Data ē igit̉ in pilatū ſnīa vt morte turpiſſima dāna ret̉. Audies hoc pilatꝰ cultello ꝓprio ſe neca uit ⁊ tali morte vitam finiuit Cognita ceſar morte pilati dixit. vere mortuꝰ eſt mortetur piſſima. cui propria manus non pepercit. Mole igit̉ ingēti alligat̉ ⁊ in tyberim fluuiū immergit̉. Spus v̓o maligni ⁊ ſordidi cor pori maligno ⁊ ſordido ꝯgaudētes ⁊ nūc in aqͥs nūc ī aere rapiētes mirabiles iundatio nes in aqͣs mouebāt. ⁊ fulgura. tempeſtates tonitrua ⁊ gradines ī aere terribilit genēra bāt. ita vt cūcti timore horribili tenerēt Qua ꝓpt romani eū a tyberis fluuio extrahētes deriſiōis cauſa ip̄m vigēnā deportauerūt. ⁊ rodano fluuio īmerſerūt. Uigēna enī d̓r qͣſi via gehēne qꝛ erat tūc locꝰ maledictōis. l̓ po tiꝰ d̓r biena eo ꝙ vt d̓r bienio ſit ꝯſtructa. Sꝫ ibi neqꝫ ſpūs n̄ defuerūt ibidē eadē oꝑantes Hoīes ergo illi tātā infeſtatōꝫ demonū no ferētes vas illḋ maledictōis a ſe remouerūt. ⁊ illd̓ ſepeliēdū loſanne ciuitatiſ territorio cō miſerūt. Qui cū nimis p̄fatis infeſtatōibꝰ guarent̉. ip̄m a ſe remouerūt ⁊ ī qͥdā puteo motibꝰ circūſepto īmerſerūt. vbi adhuc rela tōe qꝛudā q̄dā diabolice machiatōes ebulli re vident̉. Hucuſqꝫ ī p̄dicta hiſtoria apocri fa legit̉ Que viꝝ recitāda ſit lectoris iudicio relinqͣt̉. ¶ Nota in ꝙ ī hiſto. ſcol̓. legit̉ ꝙ py latꝰ a iudeis accuſatꝰ ē apd̓ tyberiuꝫ d̓ violē ta īnocētū int̓fectiōe. ⁊ qꝛ iudeis reclamanti bꝰ imagīes gētiliū ī tēplo ponebat. ⁊ qꝛ pecu niā repoſitā ī corbonā ī ſuos redegerat vſuſ ind̓ faciēs aqͣductū ī domū ſuā. Et ꝓ his oī bus deportatꝰ eſt lugdunū in exiliū vn oriu dus fuerat vt ibi ī obꝓbriū gētis ſue moreret̉ Potuit eē ſi tn̄ illa hiſtoria ꝯtinet v̓itate. qͥa pͥmo iā edictū dederat vt lugdunū ī exiliū de portaret̉ ⁊ ꝙ an̄ reuerſione voluſiani ad im peratorē ibi fuerit deportatꝰ Sꝫ poſtmodū tyberiꝰ audiēs. qͣlit̓ xp̄m occidiſſꝫ. ip̄m de exi lio educi ⁊ ad ſe romā adduci fec̄. Euſebius aūt ⁊ beda ī ſuis cronicis n̄dicut ip̄m ī exili um relegatū ſꝫ tātū ꝙ ī ml̓tas calamitates īꝰ cides ꝓpria manu ſe ꝑemit. ¶ De feſtiritatibꝰ que occurrūt infra tꝑs recōciliationis. Icto de feſtiuita tibꝰ q̄ occurrūt infra tꝑs d̓uiatōiſ qd̓ incepit ab adā ⁊ durauit vſqꝫ ad moyſen. qd̓ tꝑs repn̄tat eccīa a ſeptuage ſima vſqꝫ ad paſca. Seq̇t̉ videre de feſtiui tatibꝰ q̄ eueniūt infra tempꝰ reconciliatiōis qd̓ tꝑs repn̄tat eccl̓ia a paſca vſqꝫ ad octa uam penthecoſtes. CII A ¶ De reſurrectōe xp̄i. Eſurrectio Chri ſti tertia die a paſſiōe ip̄iꝰ facta eſt. ¶ Circa at ip̄aꝫ reſurrectōꝫ dn̄icā ſe ptē ꝑ ordinē ſūt ꝯſiderādā. Prio qͣlit̓ veꝝ ſit ꝙ tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ ī ſepulcro iacu it. ⁊ ī tertia die reſurrexit. Scd̓o qͣre n̄ ſtatim vt mortuꝰ eſt reſurrexit. ſꝫ vſqꝫ ī die tertium expectauit. Tertio qͣlit reſurrexit. Quarto quare reſurrectōem ſuā accelexauit nec vſꝫ ad generalē reſurrectōꝫ diſtulit. Quinto ꝓ pter qͥd reſurrexit. Sexto qͣtiens apparuit re ſurgēs. Septio qͣlit̓ ſanctos prēs q̇ erāt ī lim bo inde eduxit ⁊ qͥd̓ ibi egit. ¶ Circa pͥmum notandū ꝙ xp̄s tribꝰ diebꝰ ⁊ tribus noctibꝰ in ſepulcro fuiſſe d̓r. ẜm Aug. ꝑ ſinodochē. vt pͥma dies accipiat̉ ẜm ptē ſui poſtremaꝫ ſecūda dies ẜm ſe totā ⁊ integram. tertia ẜm ꝑtem ſui prima. ⁊ ſic erūt tres dies. Et q̇libet De reſurrectione domini hoꝝdieꝝ ſuā noctē habuit p̄cedētē. Tūc enī ẜm bedā mutatꝰ eſt ordo ⁊ curſꝰ dieꝝ ac no ctiū. Antea eī dies p̄cedebāt ⁊ noctes ſeq̄bā tur. pꝰ paſſiōꝫ āt hͨ ordo mutatꝰ eſt. ita ꝙ no ctes p̄cedūt ⁊ dies ſequūt̉. Et hͦ myſterio cō gruit. qͦniā hō pͥmo d̓ die gre cecidit ī nocteꝫ culpe ꝑ xp̄i āt paſſiōꝫ ⁊ reſurrectōꝫ d̓ nocte culpe redijt ad diē grē ¶ Circa ſcd̓m ſcien dū eſt ꝙ ꝯueniēs fuit vt nō ſtatī qn̄ mortuuſ fuit xp̄s reſurget. ſꝫ vſqꝫ ī diē tertiū expecta ret ꝓpt̓ qͥnqꝫ rōes. ¶ Prīo ꝓpt̓ ſigͥficatiōeꝫ. vt ſcꝫ ex hͦ ſigͥficaret̉ ꝙ lux ſue mortis curauit noſtrā duplā mortē. ⁊ iō vna die ītegra ⁊ du abꝰ noctibꝰ iacuit ī ſepulcro vt ꝑ die ītelliga tur lux ſue mortis. ꝑ duas noctes noſtra du plex mors. Et hāc rōꝫ aſſignat glo. ſuꝑ illud Luc̄. xxiiij. Oportuit xp̄m patic. ¶ Scd̓o ꝓpt̓ ꝓbatōꝫ. qꝛ ſic̄ in ore duoꝝ vl̓ triū teſtiuꝫ ſtat omne v̓bū. ſic ī tribꝰ diebꝰ exꝑit̉ qͥs om ne factū. ⁊ iō vt mortē bn̄ ꝓbaret ⁊ ſe ꝓbaſſe on̄deret. tribꝰ diebꝰ iacere voluit ī ſepulcro. ¶ Tertioꝓpter ſue poteſtatis on̄ſionē. qꝛ ſi ſtatim reſurrexiſſet. nō videret̉ ptātē hrē po nēdi aīaꝫ ſuā ſic̄ reſurgēdi. Et hͨ rō videt̉ tā gi. j. Co. xv. ſuꝑ illo. qniaꝫ xp̄s mortuꝰ eſt ⁊cͣ. Iō inqͥt de morte p̄mittit̉ vt ſic̄ v̓a mors on̄ dit̉. ita v̓a reſurrectio on̄dat̉. ¶ Quarto ꝓ pter reſtaurādoꝝ p̄figuratōꝫ. Hāc rōꝫ aſſi gnat Pe. rauen. di. Tres dies voluit eē ſue ſepulture. q̄ ī celo ſūt reſtauraturꝰ. q̇ ī terra reꝑaturꝰ. q̇ apd̓ inſeros redēpturꝰ. ¶ Qui to ꝓpt̓ triplicis ſtatꝰ iuſtoꝝ repn̄tatiōꝫ. Hāc rōꝫ aſſigͣt Grego. ſuꝑ ezech. di. Sexta feria xp̄s paſſus eſt. ſabbato q̇euit ī ſepulcro. dn̄i co āt die reſurrexit a morte. Pn̄s āt vita ad huc nob̓ ſexta ferio ē. qꝛ ī anguſtijs ⁊ dolori bus cruciamur. Sꝫ ſabbato qͣi ī ſepulcro q̇ͥ eſcimꝰ qꝛ reqͥe aīe pꝰ mortē inueniemꝰ Dn̄i co āt die a ꝯditōe octauo. cuꝫ corꝑe a morte reſurgimꝰ. ⁊ ī gl̓ia aīe etiā cū carne gaudēꝰ Dolor ergo nos ī ſexta feria. req̇es ī ſeptīa ⁊ gl̓ia excipit in octaua. Hec Grego. ¶ Tir ca tertiū.ſ. qͣlit̓ reſurrexit. Notādū ꝙ primo ſurrexit potēt̓. qꝛ v̓tute ꝓpria. Io. x. Ptātem hēo ponēdi aīam meā ⁊ iteꝝ ſumēdi eā. Io hā. ij. Soluite tēplū hͦ ⁊ ī tribꝰ diebꝰ excitabo illd̓. Scd̓o felicit̓. qꝛ depoſita oī miẜia. Ma thei. xxvj. Poſtqͣꝫ āt ſur. pͦ. v. in galileā. Gali lea interp̄tat̉ trāſmigratio. Chriſtꝰ ergo qn̄ reſurrexit in galileam p̄ceſſit. qꝛ de miẜia ad gl̓am. d̓ corruptōe ad īcorruptōeꝫ tranſiuit. Leo papa. Pꝰ paſſiōꝫ xp̄i ruptis vinculis mortis. infirmitas in v̓tutē. mortalitas ī et̓ nitatē. ꝯtumelia trāſijt ī gl̓iam. Tertio vtil̓r qꝛ capta p̄da. Hiere. iiij. Aſcēdit leo d̓ cubili ſuo ⁊ p̄do gentiū ſe leuauit. Itē Ioh̓. Cum exaltatꝰ fuero a t̓ra oīa trahā ad meip̄um.i. Cū exaltatꝰ fuero a t̓ra aīam meā.ſ. educen do d̓ limbo ⁊ corpꝰ de ſepulcro oīa tra hā ⁊cͣ Quarto mirabiliter. qꝛ remanēte clauſo ſe pulcro. Sic̄ eī exn̄te clauſo matris vtero exi uit. ⁊ ad diſcipulos ianuis clauſis intrauit. ſic nimiꝝexiſtēte clauſo ſepulcro inde exire potuit. Un̄ legit̉ ī hiſtoria ſcol̓. ꝙ cuidā mo nacho ſctī laurētij rome extra muros anno ab incarnatōe dn̄i. M. cxj. mirāti d̓ cingulo ſuo q̇ accinctꝰ erat inſoluto ꝓiecto ante illuꝫ vox in aere facta eſt. Sic potuit xp̄s clauſo exire ſepulcro. Quinto v̓acit̓. qꝛ in corꝑe v̓o ⁊ ꝓprio. Sex aūt modis ſe v̓e reſurrexiſſe ꝓ bauit. Prīo ꝑ angl̓m q̇ nō mentit̉. Scd̓o ꝑ freq̄ntē apparitiōꝫ. Per hec duo on̄dit ſe ve reſurrexiſſe. Tertio ꝑ comeſtionē. ꝑ qd̓ ꝓba uit ꝙ nō arte magica. Quarto ꝑ palpatōeꝫ ꝑ qd̓ ꝓbauit ꝙ ī v̓o corꝑe. Quinto ꝑ cicatri cū on̄ſionē. ꝑ qd̓ ꝓbauit ꝙ in eodē corꝑe in qͣ mortuꝰ fuit. Sexto ꝑ domꝰ clauſis ianuis ī greſſionē. ꝑ qd̓ oſtēdit ꝙ gl̓ificatus ſurrexit. He eī oēs dubitatōes circa xp̄i reſurrectōeꝫ vident̉ fuiſſe in diſcipulis. Sexto ſurrexit i mortalit̓ qꝛ nūqͣꝫ d̓ cetero moriturꝰ. Ro. vj. Xp̄s reſurgēs ex mortuis iā nō moritur ⁊cͣ. Dic̄ enī Dionyſiꝰ in epl̓a ad Demophiluꝫ xp̄m etiā pꝰ aſcēſionē cuidā ſctō viro noīne carpo dixiſſe. Paratꝰ ſum rurſus ꝓ hoībꝰ ſaluādis pati. Per qḋ̓ videt̉ ſi poſſibile eſſet adhuc ꝓ hominibꝰ mori patus eſſet. Retu lit ei p̄dictus carpus vir mire ſanctitatis be ato Dionyſio vt in eadē epl̓a ꝯtinet̉ ꝙ cum q̇dam infideliū fideleꝫ quendam ꝑuertiſſet. adeo carpꝰ moleſte tulit vt ex hͦ infirmitatē ī De reſurrectione domini celebraret qͥn ſibi celeſtis viſio inferret̉. Sed cū ꝓ vtriuſqꝫ ꝯuerſiōe orare deberet. deū tn̄ qͦtidie exorabat vt ꝯbuſtiōe q̇daꝫ amboꝝ ſil̓ īmiſericordit abrūꝑet vitas Et ecce circa no ctis mediū dū eūigilaret ⁊ hāc orōem facerꝫ ſubito domꝰ ī qͣ erat ī duo diuiſa fuit. ⁊ q̇daꝫ fornax imēſa ibidē apparuit Reſpiciēſqꝫ ſur ſū vidit celū aꝑtū. ⁊ ibidē ih̓m circūdatū ml̓ titudine angl̓oꝝ. Deinde iuxta fornacē p̄di cuduo viri tremuli ſtare cernūt̉. q̇ a ẜꝑetibꝰ de fornace ꝓcedētibꝰ morſibꝰ ⁊ īuolutōibus violent in fornacē trahebāt̉. necnō a q̇bꝰ dā alijs viris īpingebāt̉. hͨ vidēs carpꝰ adeo in iſtoꝝ vindicta d̓lectabat̉ vt ſuꝑiorē q̇dē viſi one itueri ꝯtēneret. ⁊ ī hoꝝ vindictā totꝰ intē tus maneret. ita ꝙ pl̓imū moleſte ferebat ꝙ in fornacē nō cito cadebāt Tādē cū difficul ter in celū reſpexiſſꝫ. ⁊ p̄dictā viſiōꝫ vt pͥus vi diſſet. ecce ih̓s hoīum illoꝝ miẜtꝰ. ex ſuꝑcele ſti throno ſurrexit ⁊ vſqꝫ ad illos cū ml̓titu dine angl̓oꝝ deſcēdēs manū extēdit et ipſos eripuit. Dixitqꝫ ih̓s carpo. Manu extēta ꝑ cute ꝯme. de cetero ei ꝑatꝰ ſum rurſus ꝓ ho minibꝰ ſaluādis pati. ⁊ hͦ mihi amicuꝫ nō ꝙ alij peccēt hoīes. Hāc āt viſionē quā recitat dyoniſiꝰ grā hꝰ v̓bi poſuimꝰ C ¶ Circa qͣrtū qͣre nō expectauit cū alijs reſurgere qn̄ ſcꝫ fiet general̓ reſurrectio. Sciendū eſt ꝙ ꝓ pter tres rōes noluit differre ¶ Prīo ꝓpter corꝑis dignitatē. Cū eī illd̓ corpꝰ eēt digniſſi mū ex eo ꝙ erat deificatu ſiue diuinitati vni tū. nō fuit decēs vt rādiu ſub puluere iaceret Un̄ p̄s. Nō dabis ſanctū tuū.i. corpꝰ ſctīfi catū.i. deificatū. vid̓e corruptōꝫ. Itē pſalmi. Surge dn̄e ī requiē tua tu ⁊ archa ſctīficati onis tue. Et vocat̉ archa ſctīficatōis corpuſ illd̓ qd̓ fuit ꝯtētiuū diuītatis ¶ Scd̓o ꝓpter fidei firmitatē. Si ei tūc n̄ reſurrexiſſꝫ. fides ꝑiſſet. nec veꝝ deū eū aliq̇s credidiſſꝫ. qd̓ ptꝫ ex hͦ ꝙ in paſſione excepta btā v̓gine oēs fide amiſerūt. ſꝫ cognita reſurrectōe ip̄am recu perauerūt. jͣ. Co. xv. Si xp̄us non reſurrexit. vana ē fides nrā. ¶ Tertio ꝓpturē reſurre ctiōis exēplaritatē. raro enī inueniret̉ qui re ſurrectōꝫ futurā ſꝑaret niſi eā in exēplo p̄ceſ ſiſſe videret. Et ꝓpt̓ hoc d̓t apl̓s. Quia ſi xp̄ſ reſurrexit ⁊ nos reſurgemꝰ. Ꝙꝛ eiꝰ reſurre ctio eſt cā exēplaris nr̄e reſurrectōis. Greg. Exeplo dn̄s mōſtrauit qd̓ ꝓm: ſit in premio vt ſic̄ oēs ip̄m reſurrexiſſe fideles cognoſce rēt. ita in ſeip̄is ī fine mūdi p̄mia reſurrectō nis ſperarēt. Idē Nō plꝰ qͣꝫ triduanam eſſe mortē voluit. ne ſi ī illo reſurrectio differret̉ ī nob̓ oīno deſperaret̉. Iō habemꝰ ſpem re ſurrectiōis noſtre ꝯſiderata gl̓ia capitis no ſtri. ¶ Circa qͣntū ſcꝫ ꝓpt̓ q̇d reſurrexit. ſciē dum ꝙ ꝓpt̓ qͣttuor magnas vtilitates nrās reſurrexit. Eſt ei eiꝰ reſurrectio oꝑans iuſti ficatōem pctōꝝ. doces nouitatē moꝝ. gene rans ſpem de receptiōe remunerādorum ⁊ cauſans reſurrectōꝫ dīm. De pͥmo Ro. iiij. Traditꝰ eſt ꝓpter delicta nrā ⁊ reſurrexit ꝓ pter iuſtificatōꝫ nr̄am. De ſcd̓o Ro. vj. Sic̄ xp̄s reſurrexit a mortuis ꝑ gl̓iam patris. ita ⁊ nos in nouitate vite ambulemꝰ. De tertio .j. Pe. ij. Qui ꝓpt̓ magnā miſericordiā ſuā reſuſcitauit nos ī ſpem vite ꝑ reſurrectiōem xp̄i a mortuis. De qͣrto. 1. Coꝝ. xv. Chriſtus dn̄s reſurrexit a mortuis pͥmitie dormiētiuꝫ qͦniā q̇dē ꝑ hoīem mors ⁊ ꝑ hoīem reſurre ctio mortuoꝝ. ¶ Et notandū ꝙ ſic̄ ptꝫ ꝑ p̄di cta. xp̄s in ſua reſurrectōe qͣttuor habuit ꝓ pria. ¶ Primū eſt ꝙ nrā reſurrectio vſqꝫ ī finē differt̉. ſua v̓o die tertia celebrata eſt Se cundū qꝛ nos ꝑ illū reſurgimꝰ. ille v̓o per ſe. Un̄ Amb̓. Quo potuit adiutoriuꝫ ſui cor poris qͣrere ſuſcitādi q̇ alios ſuſcitauit. Ter tium eſt qꝛ nos incineramur. ſꝫ corpus eiuſ incinerari nō potuit. Quartū eſt qꝛ ſua re ſurrectio eſt nrē reſurrectōis cauſa efficiens exemplaris ⁊ ſacramētalis. De pͥma cauſa glo. ſuꝑ pſal. Ad veſpeꝝ demorabit̉ fletꝰ ⁊cͣ. Reſurrectio xp̄i eſt cauſa efficiēs reſurrecti onis aīe in pn̄ti. ⁊ corꝑis in futuro. De ſcd̓a .1. Coꝝ. xv. Si xp̄us reſurrexit ⁊cͣ. De tertia Roꝝ. vj. Vt quo xp̄s ⁊cͣ D ¶ Circa ſextū ſcꝫ quotiēs reſurgēs apparuerit. notandum eſt ꝙ ip̄adīe reſurrectōis apparuit qͥnqꝫ vici bus. ⁊ alijs diebꝰ ſequētibꝰ etiā qͥnqꝫ vicibꝰ. ¶ Prio enī apparuit Marie magdalene. Ioh̓. xx. Itē Marci. vlt̓. Surgens Ieſus mane pͥma ſabbati apparuit primo Marie De reſurrectione magdalene ⁊cͣ. q̄ typū gerit penitētiū. voluit aūt pͥmo apparere marie magdalene qͥnqꝫ de cauẜ. ¶ Prīo qꝛ ardētiꝰ diligebat. Luc̄ vij. Dimiſſa ſūt ei pctā ml̓ta qͦniā dilex. ml̓. ¶ Scd̓o vt on̄deret ſe mortuū ꝓ pctōribus Math̓. ix. Nō veni vocare iuſtos ſꝫ pctōreſ ¶ Tertio qꝛ meretrices p̄cedūt ſapiētes in regno celoꝝ. Matth̓. xxj. Amē dico vob̓ qͥa mere. p̄. vos ī re. dei ⁊cͣ. ¶ Quarto vt ſic̄ mu lier fuit nūcia mortis. ita eēt nūcia vite. ẜm glo. Quinto vt vbi abūdauit delictū ſuꝑ abūdaret ⁊ grā. ſic̄ d̓r Ro. v. ¶ Scd̓o appa ruit ml̓ieribꝰ redeūtibꝰ a monumēto qndi xit eis. Auēte. Et acceſſerūt ⁊ tenuerūt pedeſ eiꝰ. Math̓. vlt̓. Et typū gerūt hūiliū qͥbꝰ ap paret. tū rōe ſexꝰ. tū rōe affectꝰ qꝛ tenuerunt pedes eiꝰ ¶ Tertio apparuit ſymoni. ſꝫ vbi aut qn̄ neſcit. niſi forte qn̄ redibat a monu mēto cū Ioh̓e. potuit ei eſſe ꝙ peirꝰ a Ioh̓e alicubi diuertit. ⁊ ibi dn̄s ſibi apparuit. Lu. vlt̓. Ul̓ forte qn̄ ad monumētū ſolꝰ ītrauit. ſic̄ d̓r ī hiſto. ſcol̓. Ul̓ forte ī cauea ſiue ſpelū ca. Dicit̉ eī in eadē hiſtoria ꝙ qn̄ xp̄m nega uit fugit ī caueā. q̄ mō d̓r gallicātꝰ in qͣ vt d̓r ꝑ tres dies fleuit. ex eo ꝙ xp̄m negauit. et ibi xp̄s ſibi apparuit ⁊ eū ꝯfortauit. Petrꝰ aūt ī terp̄tat̉ obediēs ⁊ gerit typū obedientiū q̇bꝰ dn̄s apparet ¶ Quarto apparuit diſcipul̓ ī emaus. qd̓ interp̄tat̉ deſideriū cōſilij. ⁊ ſigni ficat pauꝑes xp̄i q̇ volūt illḋ ꝯſiliū ad imple re. vade ⁊ vēde oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊cͣ ¶ Quinto apparuit diſcipulis ꝯgregatis ī vnū. ⁊ ſigͥficat religioſos cū foribꝰ qͥnqꝫ ſen ſuū clauſos. Ioh̓. xx. He qͥnqꝫ apparitōnes ip̄a die reſurrectiōis facte ſūt. ⁊ has repn̄tat ſacerdos ī miſſa qͥnq̇es ſe v̓tēs ad ppl̓um. ſꝫ tertia v̓ſio ē cū ſilētio. qꝛ ſigͥficat tertiā appari tionē factā petro q̄ neſcit̉ vbi vl̓ qn̄ fcā fuerit ¶ Sexto apparuit octauo die diſcipul̓ con gregatis pn̄te thoma. q̇ dixerat ſe nō credere niſi videret. ⁊ ſigͥficat heſitātes in fide. Io. xx ¶ Septimo diſcipul̓ piſcātibꝰ. Io. vlt̓. ⁊ ſi gnificat p̄dicātes q̇ ſunt piſcatores hoīum. ¶ Octauo diſcipul̓ ī mōte thabor. Math̓ vlt̓. ⁊ ſigͥficat ꝯtēplatiuos. qꝛ ī p̄dicto monte trāffiguratꝰ fuit. ¶ Nono. xj. diſcipul̓ recūbentibꝰ ī cenaculo vbi īcredulitatē eoꝝ ⁊ du riciā cordis exꝓbrauit. Mar. vlt̓. pͦ qͣs ītelli gimꝰ pctōres ī vndenario trāſgreſſiōis poſi tos. qͣs dn̄s aliqn̄ viſitat miẜicordit̉ ¶ De cimo ⁊ vltīo apparuit diſcipul̓ exn̄tibꝰ ī mote oliueti. Lu. vl. ꝑ qͦs ſigͥficat miẜicordes ⁊ mi ſericordie oleū diligētes De hͦ loco aſcēdit̉ ī celū. qꝛ pietas ad oīa v̓ꝫ ꝓmiſſiōem hn̄s ⁊cͣ. j. Thi. iiij. E ¶ Sūt ⁊ alie tres apparitōes q̇ referūt̉ ī ip̄a die reſurrectiōis fcte. ſꝫ tn̄ hͦ ex textunhēt̉. Prīa q̄ apparuit iacobo iuſto .i. iacobo alphei. d̓ qͣ apparitōe īuenies ī legē da ip̄iꝰ iacobi Alia q̄ ip̄a die apparuiſſe d̓r ioſeph. ſic̄ legit̉ ī euā. nicodemi. Nā cū audiſ ſent iud̓i ꝙ ioſeph corpꝰ ih̓u a pilato petiſſet ⁊ ip̄m ī monumēto ſuo poſuiſſꝫ. īdignati ad uerſus eū ip̄m ceperūt. ⁊ ī qͦdā cubiculo dili gent clauſo ⁊ ſigillato recluſerūt. pꝰ ſabbatu eū occidere volētes. Et ecce ih̓s ī ip̄a nocte re ſurrectiōis ſuſpēſa domo a qͣttuor angulis ad eū ītrauit. ⁊ faciē eiꝰ exterſit. ⁊ oſculū d̓dit ⁊ ind̓ ſaluis ſigill̓ eū educēs ī domū ſuā ī ari mathia ip̄m adduxit ¶ Tertia q̄ an̄ ceteroſ v̓gini matri apparuiſſe credit̉. lꝫ hͦ ab euage liſtis taceat̉. Hoc romana eccīa approbare videt̉ q̄ ſtatim ip̄a die apud ſanctā Mariā celebrat ſtatōꝫ. Si eī hͦ iō nō credit̉. qꝛ nullꝰ euāgeliſta teſtat̉. ꝯſequēs ē vt pꝰ reſurrectōꝫ nūqꝫ ſibi apparuerit. qꝛ vbi vl̓ qn̄ nullꝰ euāli ſta ediſſerit. ſꝫ abſit vt talē mrēm talis filiꝰ ta li negligētia dehonorauerit. Sꝫ iō forſan hͦ euāgeliſte ſubticuerūt. qꝛ eoꝝ fuit officiū ſo lūmodo reſurrectiōis teſtes inducere. mrēꝫ aūt ad teſtificandū ꝓ filio īducere eos nō de cuit. Si enī v̓ba extraneaꝝfemīaꝝ deliramē ta viſa ſūt. quo nō magͦmrēm ꝓ filij amore crederēt delirare. Hoc ig̓r euāgeliſte ſcribe re noluerūt. ſꝫ ꝓ ꝯſtāti reliqͥrūt. Debuit eniꝫ matrē pͥus letificare d̓ reſurrectōe quā āpli us ceteris ꝯſtat doluiſſe d̓ morte ne matre ſ tereat q̄ ſic alios cōſolari feſtinat. Hoc etiā Amb̓. teſtat̉ in li. iij. d̓ v̓ginibꝰ dicēs. Uidit mat reſurrectōꝫ dn̄i. ⁊ pͥma vidit ⁊ credidit. Uidit maria magdalena qͣꝫuis adhuc ip̄a nutaret. Seduliꝰ qͣꝫ agēs d̓ xp̄i apparitōe ſic d̓t. Semꝑ v̓go manēs huiꝰ ſe viſibꝰ aſtans domini Luce palā dn̄s pͥus obtulit bōa mat̓. Grā dia diuulgās miracula. q̄ fuit olim. Adue ¶ De niētis iter. hͦ fit redeūtis ⁊ index. ſeptio aūt ⁊ vltio hͦ ꝯſiderādo qͣlit ſctōs prēſ q̄ erāt ī limbo xp̄s eduxit. ⁊ qd̓ ibi egit euāge liū aꝑte nō explanauit. Augꝰ. tn̄ in qͣdā ſer mone ⁊ nicodemꝰ ī ſuo euāgelio aliquatēꝰ h̓ on̄dūt. Ait ei ſctūs Augꝰ. Mox vt xp̄us ſpūm tradidit. vnita ſue deitati aīa ad infe roꝝ ꝓfunda d̓ſcēdit. Cūqꝫ tenebraꝝ tminuꝫ qͣi q̇dā dep̄dator ſplēdidꝰ ac terribil̓ attigiſſꝫ aſpiciētes eū ip̄ie ac tartaree legiōes trite in q̄rere ceperūt dicētes. Un̄ eſt iſte tā fortis. tā terribil̓ tā ſplēdidꝰ. tā p̄clarꝰ. Mudꝰ ille qui nobis ſb̓ditꝰ fuit. nūqͣꝫ nob̓ talē mortuū mi ſit. nunqͣm inferis talia munera deſtinauit. Quis eſt ergo iſte q̇ ſic intrepidꝰ noſtros fi nes ingredit. ⁊ nō ſolū noſtra ſupplicia non veret̉. veꝝ etiā alios de noſtris vincul̓ abſol uit. Ecce ip̄i q̇ ſub noſtris ſolebat ſuſpirare tormētis. inſultāt nobis de ꝑceptōne ſalutis ⁊ nō ſolū iā nihil verent̉ ſꝫ inſuꝑ nob̓ minā tur. Nunqͣꝫ hͦ ſic mortui ſuꝑbierūt. Nec ali qn̄ ſic potuerūt leti eē captiui vt q̇d hūc iſtū adducere voluiſtis. O pͥnceps noſter perijt oīs leticia tua. ī luctu ꝯuerſa ſūt gaudia tua Dum tu xp̄m ſuſpedis in ligno ignoras q̇n ta damna ſuſtineas in inferno. pꝰ iſtas cru deliū voces infernaliū. ad imꝑiū dn̄i omēs ferrei ꝯfracti ſūt vectes. ⁊ ecce īnumerabiles ſanctoꝝ ppl̓i eius genibꝰ ꝓuoluti lacrimabi li voce dicebāt. Adueniſti deſiderabil̓ redē ptor mūdi. Adueniſti que deſiderātes quo tidie expectabamꝰ. Deſcēdiſti ꝓ nobis ad i feros. noli nobis deeſſe cū reuerſꝰ fueris ad ſuꝑos. Aſcēde dn̄e Ih̓ū inferno expoliato. ⁊ autore mortis ſuis vinculis irretito. redde iam leticiā mūdo. ſuccurre inqunt. iā ſeuas extigue penas. ⁊ miſerādo reſolue captiuos dū hic es abſolue reos. dū aſcēderis d̓fende tuos. Hec Augꝰ. In euāgelio at nicōdemi legit̉ ꝙ carinꝰ ⁊ leuciꝰ filij ſymeonis ſenis cū xp̄o reſurrexerūt. ⁊ anne ⁊ cayphe ⁊ nicode mo ⁊ ioſeph ⁊ gamalieli apparuerūt ⁊ ab eiſ adiurati q̇ xp̄s apud inferos geſſit narraue runt dicētes Gū eſſemꝰ cū omnibꝰ patribus noſtris patriarchis ī caligine tenebraꝝ ſubi to factꝰ eſt aureꝰ ſol̓ color purpureꝰqꝫ. et re galis lux illuſtrās ſuꝑ nos. Statimqꝫ Ada humani generis pat exultauit dicens. Lux iſta ē autoris luis ſempitni. q̇ nobis ꝓmiſiˢ mittere lumē coetnū ſuū. Et exclamauit iſa ias dicēs. Hec ē lux patris. filiꝰ dei ſic̄ p̄dixi cū eſſem viuꝰ in terris. Populꝰ q̇ ābulabat in tenebris vidit lucē magnā. Tūc ſuꝑuenit genitor noſter ſymeon. ⁊ exultās dixit. Glo rificate dn̄m. qꝛ ego xp̄m infante natū ī ma nibꝰ ſuſcepi ī templo. ⁊ cōpulſus ſpūſancto dixi. Nūc viderūt oculi mei ſalutare tuum. Qd̓ ꝑaſti ⁊cͣ. Pꝰ hͦ ſuꝑuenit q̇dam heremi cultor. ⁊ interrogatꝰ a nob̓ qͣs eſſꝫ dixit Ego ſum Ioh̓es q̇ xp̄m baptizaui. ⁊ an̄ faciē eiuſ ꝑare viā eiꝰ p̄iui. ⁊ ip̄um on̄di digito dicens Ecce agnꝰ dei ⁊cͣ. ⁊ deſcēdi nūciare vob̓. qꝛ ī ꝓximo eſt ip̄m viſitare vos. Tunc ſeth dixit Cū iuiſſeꝫ ad portas ꝑadiſi rogare dn̄m vt tranſmitteret mihi angelū ſuū vt daret mi hi de oleo mīe vt inungere corpꝰ patriſ mei ade. cū eſſet infirmꝰ apparuit michael āgelꝰ dei dicēs. Noli laborare lacrimis orādo ꝓpt̓ oleū ligni miſericordie. qꝛ nullo mō poteris de illo acciꝑe niſi qn̄ cōpleti fuerint qͥnqꝫ mi lia ducēti ani. Hec audiētes oēs patriarche ⁊ ꝓphete exultauerūt magna exultatōe Tūc ſatha pͥnceps ⁊ dux mortis dixit ad infernū Preꝑa te ſuſciꝑe ih̓m q̇ ſe gl̓iat̉ xp̄m filiū d̓i eſſe. ⁊ hō eſt times mortē dicēs Triſtis ē ani ma mea vſqꝫ ad mortē ⁊cͣ. Et multos quos feci curuos ſanauit. ⁊ claudos erexit. Rn̄ dens infernꝰ dixit. Si potes es tū qͣlis ē ho ille Ieſus qͣ timēſ morte. potētie tue aduerſa tur. Nam ſi dicit ſe timero morteꝫ. capere te vult ⁊ ve tibi erit ī ſempiterna ſecula. Cui ſa than. Ego illū temptaui. ⁊ ppl̓um aduerſuꝫ illum excitaui. iam lanceā exacui. fel ⁊ acetu miſcui. lignū crucis p̄ꝑaui. in ꝓximo ē mor eius vt ꝑduca eū ad te. Cui infernus. Ipſe ne eſt qui ſuſcitauit Lazaꝝ quem tenebam Cui ſathan. Ipſe eſt. Cui infernus. Coniu ro te per virtutes tuaſ ⁊ meas ne ꝑducas eū ad me. Ego enim cū audiui imperium v̓bi eius contremui nec ip̄m lazarum continere De ſancto Secundo martire potui. ſed excutiens ſe vt aq̇la ſuꝑ oēm agili tatē ſaliēs exiuit a nob̓. Et cū hͨ loq̄ret̉. fctā ē vox vt tonitruū. di. Tollite portas principeſ vrās. ⁊ eleuamī porte et̓nales. ⁊ introibit rex gl̓ie. Ad hāc vocē cōcurrerūt demones ⁊ ho ſtia enea cū vectibꝰ ferreis clauſerūt. Tūc di xit dauid. Nōne ego ꝓphetaui dicēs. Cōfi teāt̉ dn̄o ⁊cͣ. qꝛ ꝯtriuit portas ereas ⁊cͣ. Faci eſt iteꝝ vox magͣ dicēs. Tollite portas pͥn. ⁊cͣ Uidēs infernꝰ ꝙ duabꝰ vicibꝰ clamauerat qͣſi ignorās dixit. Quis eſt iſte rex gl̓ie. Cui dauid. Dn̄s fortis ⁊ potēs. dn̄s potēs ī p̄lio ip̄e eſt rex gl̓ie. Tūc rex gl̓ie ſuꝑuenit. ⁊ et̓naſ tenebras illuſtrauit. Et extēdēs dn̄s manū ⁊ tenēs dexterā ade dixit. Pax tibi cū omnibꝰ filijs tuis iuſtis meis Et aſcēdit dn̄s ab infe ris ⁊ oēs ſancti ſunt eū ſecuti. Dn̄s āt tenenſ manū ade tradidit michaeli archangelo ⁊ ī troduxit eos īꝑadiſum. Quibꝰ occurrerūt duo viri vetuſti dieꝝ ⁊ īterrogati ſūt a ſctīs. Qui eſtis vos q̇ nobiſcū in infernis mortui nondū fuiſtis. ⁊ in ꝑadiſo corpore collocati eſtis. Et rn̄dit vnꝰ ex eis. Ego ſum enoch qͥ huc trāſlatus ſum. Hic aūt ē helyas q̇ huc curru igneo aſſumptꝰ eſt ⁊ adhuc mortē nō guſtauimꝰ. ſꝫ vſqꝫ ī aduentū antixp̄i reẜua ti ſumꝰ cū eo p̄liaturi. ⁊ ab eo occidēdi. ⁊ pꝰ triduū ⁊ dimidiū diē in nubibus aſſumēdi. Et cū hͨ diceret. ecce ſuꝑuenit aliꝰ vir portāſ in humeris crucis ſignū. Qui interrogatꝰ qͥs eſſet dixit. Ego latro fui ⁊ cū Ih̓u crucifi xus fui. ⁊ credidi ip̄m eſſe creatoreꝫ. ⁊ oraui dicēs. Memor eſto mei dn̄e dū veneris ī re gnū tuū. Tūc dixit mihi. Amē dico tibi ho die mecū eris in ꝑadiſo. Et dedit mihi iſtud crucis ſignū dicēs. Hoc portās ambula in ꝑadiſum ⁊ ſi nō dimiſerit te ingredi angeluſ cuſtos ꝑadiſi. on̄de illi ſignuꝫ crucis ⁊ dices ad illū Ꝙ xp̄s q̇ nūc crucifixꝰ eſt tranſmiſit me. Et cū hͦfeciſſem ⁊ dixiſſem angelo ſtatiꝫ aperiēs ītroduxit me. ⁊ ad dexteram ꝑadiſi collocauit me. Cū hͨ carinꝰ ⁊ leuciꝰ locuti fu iſſent. ſubito trāſfigurati ſunt. ⁊ ampliꝰ viſi nō ſunt ¶ Gregoriꝰ qͣꝫ nicenꝰ vl̓ ẜm q̇ſdam libros Aug. de hoc eodē ſic ait. Confeſtim et̓na nox inferoꝝ xp̄o deſcēdēte reſplenduit. mox ferruginei ianitores talia int̓ ſe vmbro ſa ſilentia metu incumbēte ſubmurmurant Quis nā ē iſte terribil̓ ⁊ nimio ſplēdore cho ruſcus. Nūqꝫ talē noſter excepit tartarus. Nūqͣꝫ ī nrāꝫ cauernā talē euomuit mūdus Inuaſor eſt iſte n̄ debitor. effractor eſt ⁊ de ſtructor. n̄ pctōr ſꝫ p̄dator. iudicē videmꝰ nō ſupplicē. venit pugnare nō ſuccumbere. eri pere nō manere. CIII ¶ De ſciō Secūdo martyre Ecūdus dicitur qͣi ſe ꝯdēs.i. ſe honeſtate moꝝ cō ponēs. vl̓ ſecūdꝰ d̓r qͣſi ſecūdās.i. obſecūdās .i. mādatis dn̄i obtꝑans. vl̓ ſecūdꝰ qͣi ſecum dux. fuit eī ſuꝰ dux. qꝛ rōne ſenſualitati bn̄ p̄ fuit. ⁊ ip̄aꝫ ab oē opꝰ bonū ꝑduxit. vl̓ ſecūdꝰ d̓r reſpectu pͥmi. Due eī ſūt vie eūdi ad vitaꝫ Prīa ꝑ pnīe lamētū. Scd̓a ꝑ martyrium. Iſte aūt martyr p̄cioſus n̄ ſolū iuit ꝑ pͥmā lꝫ etiā ꝑ ſecūdā. Ecūdꝰ miles ſtrenuꝰ ⁊ athletha xp̄i egregiꝰ martyrqꝫ dn̄i gl̓ioſus ī ciui tate aſtēſi martyrio coronatus eſt. Cuiꝰ gl̓ioſa pn̄tia p̄dicta ciuitas illuſtrat̉. et eo velut ſingulari patrono letat̉. Hic a biō colocero q̇ a ſambricio p̄fecto ī ciuitate aſtē ſi ī carcere tenebat̉ fidē xp̄i edoctꝰ ē Cū ig̓rb. marcianꝰ in terdonēſi ciuitate detineretur ī carcere. ſambriciꝰ illuc ꝓficiſci voluit vt eum faceret īmolare. Secūdꝰ aūt tāqͣꝫ cā ſolacu ſecū eſt ꝓfectus beatū Marcianū videre d̓ ſiderās. Cum ergo extra ciuitatē aſtēſem fu iſſent. columba ſuꝑ ſecundū deſcendit ⁊ ca piti eius inſedit. Cui dixit Sambricius. Ui de ſecūde ꝙ dij noſtri te amāt. vt etiam aues celeſtes ad te viſitandū trāſmittāt. Cum aūt ad tanagrū fluuiū ꝑueniſſent vidit ſecūduſ angelum dn̄i ſuper aquam ambulantem ⁊ ſibi dicentē. Secūde fidem habeas ⁊ ſic ſuꝑ idolorum cultores ambulabis. Cui Sam bricius. Frater Secunde deos audio ad te loquentes. Cui Secundus. Ambulemus ad deſideria cordis noſtri. Cum v̓o ad bu rimā flumen ꝑueniſſent. angelus ſimiliter De ſancto Secundo martire ibidē ſibi appariūt. eiqꝫ dixit. Secūde credis in deū an̄ forte dubitas. Cui ſecūdꝰ. Credo v̓itatē paſſionis ⁊ reſurrectōis eiꝰ Cui ſam briciꝰ. Quid eſt qḋ audio d̓ te. Cū āt terdo nam īgrederet̉. marcianꝰ ad p̄ceptū angeli de carcere exiens ſecūdo apparuit. eiqꝫ dixit. Intra ſecunde viā v̓itatis ⁊ ꝑge vt accipias palmā fidei. Sambriciꝰ dixit. Quis eſt hͨ qͥ nob̓ qͣſi ſomniās loq̇t̉. Cui ſecūdꝰ. Tibi ſō niū ſꝫ mihi āmonitio ⁊ ꝯfortatio ē. Pꝰ hͦ ſe cūdꝰ mediola nū iuit. ⁊ fauſtinū ⁊ ionitā q̇ ī carcere d̓tinebāt̉ āgelꝰ dn̄i ad ſe extra ciuita tē adduxit. ⁊ ab eis baptiſma qͣdā nube aqꝫ p̄bēte ſuſcepit. Et ecce ſubito colūba de celo venit. ⁊ corpꝰ ⁊ ſanguinē dn̄i deferēs ea fau ſtino ⁊ ionite tribuit. Dedit aūt fauſtinꝰ cor pus ⁊ ſangͥnē dn̄i ſecūdo vt ad marcianum deferret. Rediēs igr̄ ſecūdꝰ cū iam nox eēt. ⁊ ad ripā pādi veniſſꝫ. angelꝰ dn̄i frenū accipi ens eq̇ ſuꝑ pādū ip̄m trāſuexit. ⁊ vſqꝫ terdo nā in carcerē ad marcianū eū ītroduxit De ditqꝫ ſecūdꝰ marciao munꝰ fauſtini. ⁊ ip̄e il lud ſumēs dixit. Corpꝰ ⁊ ſanguis dn̄i mecū ſit in vitā eternā. Tūc ad mādatū angl̓i ſecū dus d̓ carcerr exiuit ⁊ ad ſuū hoſpicium iuit Pꝰ hͦ marcianꝰ capitalē ſnīaꝫ accepit ⁊ Se cūdꝰ corpꝰ eiꝰ rapiēs ſepeliuit. Qd̓ audiēs ſambriciꝰ ip̄m ad ſe vocauit. eiqꝫ dixit Quā tu video xp̄ianū te eē ꝓfiteris. Cui Secūdꝰ Uere xp̄ianū ꝓfiteor me eē. Cui ſambriciuſ Quātū video malā mortē d̓ſideras. Cui ſe cūdꝰ. Illa tibi potiꝰ debet̉. Cunqꝫ ſacrifica re nollet iuſſit eū expoliari. Statīqꝫ āgelus dn̄i affuit ⁊ veſtē ſibi ꝑauit. Tūc ſābriciꝰ eū ieculeū ſuſpēſū tādiū torq̄ri fec̄ donᵉ eiꝰ bra chia a ſuis cōꝑaginibꝰ ſoluerēt̉. Sꝫ cū fuiſ ſet ſanitati pͥſtine a dn̄o reſtitutꝰ. iuſſit eum ī carcerē reduci. Ubi dū eēt angelꝰ dn̄i ad eū venit eiqꝫ dixit. Surge ſecūde ſeq̄re me ⁊ du cāte ad creatorē tuū. Tūc ip̄m vſqꝫ ī ciuita tē aſtēſem ꝑduxit. ⁊ eū ī cuſtodia vbi erat co locerꝰ ⁊ ſaluator cū eo poſuit. Quē vidēs ſe cūdus ad eius pedes ſe ꝓ iecit Cui ſaluator Noli timere ſecūde. qꝛ ego ſum dn̄s deꝰ tuꝰ q̇ te de oībꝰ malis eripiā. Benedicenſqꝫ eis aſcendit ī celū. Mane igit̉ ſambriciꝰ ad carcerē miſit. Qui carcerē q̇dē ſignatū inuene runt. ſecundū v̓o nō inuenerūt. ꝑgens autē ſambriciꝰ de terdona ad ciuitatē aſtēſem. vt ſaltē coloceꝝ puniret. iuſſit vt p̄dictꝰ coloce rus ſibi p̄ſentaret̉. Et ecce nūciauerūt ſibi ꝙ ſecūdꝰ cū colocero eēt. Quo audito eos ad ſe adduci fec̄. eiſqꝫ dixit. Quoniaꝫ dij noſtri ſciūt vos eſſe ꝯtemptores ſuos vos inſimul mori volūt. Cū aūt ſacrificare nollēt picē cū reſina liq̄fieri fecit ⁊ ſuꝑ eoꝝ capita fundi. ⁊ in ora eoꝝ iactari. Illi at hoc tāqͣꝫ aquā ſua uiſſimā cū magno deſiderio bibebāt. ⁊ voce clara dicebāt. Quā dulcia faucibꝰ meis elo quia tua dn̄e. Tūc ſambriciꝰ ſuꝑ eos dedit ſnīaꝫ vt ſecūdꝰ ī ciuitate aſtenſi decollaretur colocerꝰ v̓o albiganū mittet̉ ⁊ ibidē puniret̉ Cū āt btūs ſecūdꝰ decollatꝰ fuiſſꝫ. ecce angl̓i dn̄i corpꝰ eiꝰ tulerūt ⁊ ip̄m cū ml̓tis laudibꝰ ⁊ cātu ſepulture dederūt. Paſſus eſt auteꝫ tertio kalen̄. aprilis. ¶ LIIII A ¶ De ſancta maria egyptiaca i ſa egyptiaca q̄ peccatrix appellat̉. xlvij. annis ī heremo artiſſimaꝫ vitam duxit. quā circa ānos dn̄i. cclxx. tꝑe claudij ītrauit. Quidā aūt abbas noīe zozimas dū iorda ne trāſiſſꝫ. ⁊ hemū magnā ꝑcurreret. ſi forte aliqͣm ſctūꝫ prēꝫ īueniret. vidit qͣndā ābulā tē nudo nigroqꝫ corꝑe ⁊ ex īcēdio ſol̓ exuſto Hec āt erat maria egyptiaca. Statīqꝫ hͨ fu gā arripuit. ⁊ zozimas pꝰ ea velociꝰ currere cepit. Tūc ait illa. Abba zozima q̇d me ꝑſe q̄ris. Ignoſce mihi. n̄ poſſū facie meā ad te ꝯuerte eo ꝙ ml̓ier ſim ⁊ nuda. ſꝫ palliū tuuꝫ mihi porrige vt poſſiꝫ ſine v̓ecūdia te vid̓re. Qui ſe noīari audiēs ſtupefactꝰ palliū t̓bu it. ⁊ ī trā ꝓſtratꝰ vt ſe bn̄dicerꝫ rogauit. Cui illa. Ad te pat̓ bn̄dictio magͥ ſpectat. quē ſa cerdotij digͥtas ornat. Ille vt audiuit ꝙ no me ⁊ officiū eiꝰ ſciret āpliꝰ mirabat̉ ⁊ ſe bn̄di ci obnixiꝰ p̄cabat̉. Tūc illa. Bn̄dictus deus redemptor animaꝝ noſtraꝝ. Cūqꝫ illa extē ſis manibꝰ oraret vidit eam qͣſi vnius cubiti menſura eleuari a terra. Tūc ſenex dubita De ſancto Maria egyptiaca re cepit ne forte ſpūs eſſet. ⁊ fingēdo orōꝫ fa ceret. Cui illa. Satiſfaciat tibi deꝰ q̇ me pec catricē ml̓iere īmūdū ſpūm exiſtimaſti Tūc zozimas illā ꝑ dn̄m ꝯiurauit vt ꝯditiōꝫ ſuā ei enarrare deberet. Cui illa. Ignoſce mihi pat̓. qꝛ ſi tibi ſtatū meū narrauero velut a ẜ pēte territꝰ fugies. ⁊ aures tue a ẜmonibus meis ꝯtamīabūt̉. ⁊ aer a ſordibꝰ polluet̉ Cū qꝫ ille vehemēt̓ inſtaret dixit. Ego frat̓ ī egy pto nata ſum. xij. etatis mee anno alexādriā veni. ibiqꝫ. xvij. ānis publice libidini me ſub ieci. ⁊ nulli vllatenus me negaui Cū aūt ho mines regiōis illiꝰ ꝑ adorādā ſctā cruce hie roſolimā aſcēderēt. rogaui nautas vt me ſe cū dimitterēt ꝓficiſci. Cū v̓o me d̓naulo reqͥ rerēt dixi. Nō habeo frēs aliud naulū ſed ꝓ naulo corpꝰ meū habeatis. Sicqꝫ ſumpſe rūt me ⁊ corpꝰ meū nauli grā habuerūt. Cū āt hieroſolimā ꝑueīſſem ⁊ ꝓ adorādā cruce vſqꝫ ad fores eccīe cū alijs d̓ueniſſem. ſubi to ⁊ iuiſibilit repulſaꝫ patior nec intꝰ ītrare ꝑ mittor. Iteꝝ āt atqꝫ iteꝝ ꝑueni vſqꝫ ad lime ianue. ⁊ ſubito īiuriā patiebar repulſe. cū tn̄ oēs libeꝝ haberēt aditū. nec aliqd̓ inuenirēt impedimētū. Rediēs igit̉ ad me ⁊ cogitans ꝙ hoc mihi ob ſceleꝝ meoꝝ īmanitatē accid̓ ret. pectꝰ meū cepi manibꝰ tūdere. lacrimas amariſſimas fundere ⁊ a cordis itimo gͣuit̉ ſuſpirare. Reſpiciēſqꝫ vidr ibi imaginē bea te v̓ginis marie. Tūc ip̄am lacrimabilit̓ ex orare cepi vt pctōꝝ meoꝝ veniā impetraret. ⁊ ad adorandā crucē ſanctā me intrare per mitteret. ꝓmittēs me ſeculo abrenūciaturaꝫ. ⁊ de cetero caſtā manſurā. Cūqꝫ hͦ oraſſem ⁊ in noīe beate v̓ginis fiduciā recepiſſem. fo res iteꝝ eccīe adiſ ⁊ ſine aliquo īpedimento eccl̓iam ītraui. Cū aūt ſanctā crucē deuotiſ ſime adoraſſem q̇dā mihi tres nūmos tribu it de qͥbꝰ tres panes emi. Audiuiqꝫ vocē di centē mihi. Si iordanē trāſieris ſalua eris. Iordanē igit̉ trāſiui ⁊ in hoc deſertum veni vbi. xlvij. ānis nullū penitꝰ hoīeꝫ vidēs māſi Illi aūt tres panes quos mecū detuli īſtar lapidis ꝑ tꝑa durauerūt. ⁊. xlvij. annis mihi ex his comedēdo ſuffecerūt. Veſtimēta aūt mea iam dudū pujtrefacta ſunt. Decēſepteꝫ primis annis in hoc deſerto a temptatiōibꝰ carnalibus moleſtata fui. ſed nūc ꝑ dei gra tiam omnes vici Ecce oīa oꝑa mea tibi nar raui. ⁊ rogo vt ꝓ me ad deum p̄ces fundas. Tūc ſenex ad terrā ꝓſtratus in famula ſua dn̄m benedixit. Cui illa. Obſecro te vt in die dn̄ice cene ad iordanē redeas ⁊ corpꝰ dn̄icū tecū feras. Ego aūt ibidē tibi occurram ⁊ d̓ manū tua corpus ſacrū ſuſcipiā. Naꝫ a die qua huc veni ꝯmunionē dn̄i nō accepi Re diens igit̉ ſenex ad monaſteriū euoluto an nō dū dies cene appropinqͣret. tulit corpꝰ do minicū. ⁊ vſqꝫ ad ripā iordanis veniens ex alia rip̄a mulierē ſtantē ꝓſpexit. Que ſupra aquas facto crucis ſignaculo iuit ⁊ ad ſenē vſqꝫ ꝑuenit. Quā videns ſenex obſtupuit ⁊ ad pedes eius humiliter ſe ꝓſtrauit. Cuiilla Uide ne feceris. cū ſacramēta dn̄ica penes te habeas. ⁊ ſacerdotij dignitate refulgeas. ſꝫ obſecro vt ſequēti anno ad me pater redi re digneris. Tūc illa facto ſigno crucis ſuꝑ iordanis aquas iuit. ⁊ heremi ſolitudinē pe tijt. Senex v̓o ad ſuū monaſteriū rediēs ſe quentianno adlocū in qͣ ſecū pͥmo locutus fuerat venit. ⁊ eā ibidē expiraſſe repperit q̇ la crimari cepit ⁊ ip̄am tāgere non p̄ſumpſit. Dixitqꝫ intra ſe. Ego q̇dē corpuſculū ſācte ſepelire volebā. ſed timeo ne hͦ ſibi diſpliceat Hec eo cogitāte vidit iuxta caput ſuū lrās ī terra deſcriptas. ita ꝯtinētes Sepeli zozima marie corpuſculū. redde terre puluerē ſuū ⁊ ora ꝓme ad dn̄m ad cꝰ p̄ceptū ſcd̓a die apl̓ reliq̄ hͦ ſeculū. Tūc ſenex ꝓ certo cognouit. ꝙ mox vt dn̄i ſacramēta accepit ⁊ ad deẜtuꝫ redijt. vitā finiuit. Illudqꝫ deſertū qd̓ Rozi mas ꝑ. xxx. dieꝝ ſpaciū vix ambulauit. illa in vna hora ꝑcurrit ⁊ ad deū migͣuit. Cūqꝫ ſe nex terrā foderꝫ ſꝫ neq̄ret vidit leonē ad ſe ve nieniē māſuete dixitqꝫ illi. Sctā hͦ ml̓ier p̄ce pit ſepeliri corpꝰ ſuū. ⁊ ego cū ſim ſenex fode re n̄ poſſū. nec etiā aptū habeo ferramētum Tu ergo terrā fodi vt poſſimꝰ eiꝰ corpꝰ ſan ctiſſimū ſepelire. Tūc leo cepit fodere ⁊ ap tā foueā p̄ꝑauit Quo ꝑacto leo vt agnꝰ mā ſuetꝰ abijt. ⁊ ſenex ad ſuū monaſteriū glorifi De ſancto Ambroſio A ¶ De ſancto Ambroſio. Abroſiꝰ dicitur ab ambra qḋ eſt ſpēs vald̓ redolēſ ⁊ p̄cioſa. Ip̄e ei eccīe valde p̄cioſꝰ extitit. ⁊ in dictis ⁊ in factis ſuis valde redo luit. Ul̓d̓r ābroſiꝰ ab ambra ⁊ ſyos qḋ ē deꝰ qͣi ambra dei. Deꝰ nāqꝫ ꝑ eū qͣi ꝑ ambra vbi qꝫ redolet. Fuit ei ⁊ eſt bonꝰ odor xp̄i ī oī lo co. Ul̓ d̓r ab ābor qd̓ eſt pat̓luīs. ⁊ ſyor qd̓ ē ꝑuulꝰ. qꝛ pat ī ml̓toꝝ filioꝝ ſpūali generato ne. luioſus ī ſacre ſcpͥture expoſitōe. ⁊ ꝑuulꝰ in ſua hūili ꝯuerſatōne. Ul̓ ſic̄ d̓r ī gloſario. ambroſiꝰ odor vl̓ ſapor xp̄i celeſtis. ābroſia eſca angl̓oꝝ ambroſiū celeſte mellis fauuꝫ. Fuit ei celeſtiſ odor ꝑ odoriferā famā. ſapor ꝑ ꝯtēplatōꝫ īternā. celeſte mellis fauū ꝑ dul cē ſcpͥturaꝝ expoſitōꝫ. eſca angl̓ica ꝑ gl̓ioſaꝫ frutōꝫ. Eiꝰ vitā ſcp̓ſit paulinꝰ nolanꝰ ep̄s ad ¶ B Auguſtinū. Mbroſiꝰ filiꝰ ambroſij p̄fecti rome cū ī cunabul̓ ī atrio p̄torij eēt poſitꝰ ⁊ dormiret. examē apu ſubito veni ens faciē eiꝰ ⁊ os ita ꝯpleuit vt qͣi ī alueoluꝫ ſuū intrarēt ꝑit ⁊ exiret. qͥ poſtea euolantes ītātā aeris altitudinē ſb̓ſeuate ſūt vt hūanis ocul̓ mīme vid̓ent̉. Quo ꝑacto tritꝰ pat̓ ait. Si vixerit īfantulꝰ iſte aliqd̓ magni erit. pꝰ ea cū adoleuiſſꝫ ⁊ videret mr̄em ⁊ ſorore ſa crā v̓ginē manꝰ ſacerdotibꝰ oſculari. ip̄e lu des ſorori dexterā offerebat. aſſeres ⁊ ſibi id ab ea fieri oportere. illa v̓o vt adoleſcēte ⁊ ne ſciētē q̇d diceret reſpuebat. Rome igit̉ lris eruditꝰ cū cās p̄torij ſplēdide ꝑoraret. a valē tiniano imꝑatore ad regēdū liguriā emiliā qꝫ ꝓuincias directꝰ eſt. Cūqꝫ mediolanū ve niſſꝫ. ⁊ ibid̓ tūc ep̄s deeſſꝫ. ꝯuenit ppl̓s vt ſibi de ep̄o ꝓuid̓ret. ſꝫ cū int̓ arrianos ⁊ catholi cos d̓ eligēdo ep̄o ſeditio n̄ modica oriret̉. il luc amb̓. cā ſedāde ſeditōnis ꝑrexit. ⁊ ſtatim vox infantis inſonuit dicēs ambroſiū ep̄m. Cuiꝰ voci oēs vnanimes ꝯſenſerūt. ābroſiū ep̄m acclamātes. Quo ille cogͦro vt eos a ſe terroribꝰ remoueret ecc̄īaꝫ exiēs tribunal cō lcēdit ⁊ ꝯͣ ꝯſuetudinē ſuā tormēta ꝑſonis ad hiberi iuſſit. Qd̓ cū faceret. ppl̓s nihilominꝰ acclamabat. Pctūm tuū ſuꝑ nos. Tūc ille turbatꝰ domū redijt ⁊ ph̓iam ꝓfiteri voluit qd̓ vt ne faceret reuocatꝰ ē. Publicas muli eres publice ad ſe īgredi fec̄ vt his viſis ab eꝰ electōe ppl̓m reuocaret. Sꝫ cū nec ſic ꝓficerꝫ ſꝫ ſꝑ populū. peccatū tuū ſuꝑ nos acclama re videret fugā media nocte petijt. Cunqꝫ ti cinū ꝑgere ſe putaret. mane ad portā ciuita tis mediolanēſis q̇ romana d̓r inuenit̉ Qui inuētus cū cuſtodiret̉ a ppl̓o miſſa eſt relato ad clementiſſimū imꝑatore valentinianum Qui ſūmo gaudio accepit ꝙ iudicēs a ſe di rectī ad ſacerdotiū peterent̉. Letabat̉ enī ꝓ bus p̄fectꝰ ꝙ v̓bū ſuit fuerat ī eo adimpletū Dixerat enī cū ꝓficiſcēti mandata donaret. Uade age nō vt iudex ſꝫ vt ep̄s. Pedēte re latōe iteꝝ abſcōdit̉. ſꝫ inuētꝰ cū adhuc eſſꝫ ca thecuminꝰ baptizat̉. ⁊ octauo die in ep̄alem cathedrā ſublimat̉. Cū aūt pꝰ annos qͣttuor romā iuiſſet ⁊ ſoror ſua ſacra virgo eiꝰ dexte ra oſcularet̉. ſubrides ait. Ecce vt dicebaꝫ ti bi ſacerdotis manu oſcularis. C ¶ Cuꝫ aūt in qͣndā ciuitate ꝓ q̇daꝫ ep̄o ordinando iuiſſet. ⁊ eiꝰ electōi iuſtina imꝑatrix ⁊ alij he retici ꝯtradiceret volentes vt aliqͦs de ſua ſe cta ordinaret̉. vna de arrianoꝝ vitginibꝰ im pudentior ceteris tribunal cōſcēdit ⁊ beatuꝫ ambroſiū ꝑ veſtimentū apprehedit. volens ip̄m ad ꝑte mulieꝝ trahere. vt ab eis ceſus d̓ eccleſia cū iuiuria pelleret̉ Cui ambroſiꝰ ait Et ſi ego indignꝰ ſuꝫ tāto ſacerdotio. tibi ta men nō ꝯuenit in qualēcūqꝫ ſacerdotē ma nus inijcere. Un̄ timere debuiſti iudiciū d̓i. ne tibi aliq̇d̓ ꝯtingat Qd̓ dictū exitꝰ cōfirma uit. Nā die alio mortuā ad ſepulcrū vſqꝫ de duxit gr̄am ꝓ ꝯtumelia repedens. Qd̓ ſcūꝫ oēs ꝑterruit ¶ Poſt hͦ mediolanū reuerſꝰ innumeras inſidias a iuſtina imꝑatrice ꝑ tulit. muneribꝰ ⁊ honoribꝰ aduerſus eū po pulos excitate. Cū ergo multi eū in exilium pellere niterent̉ vnꝰ eoꝝ ceteris infelicior ī tā tu furore excitatꝰ ē vt iuxta ecciam domū ſi bi locaret ac ī ea qͣdriga ꝑatā hret qͥ ꝓcurante iuſtina facilius raptum ad exilium depor taret. Sꝫ dei iudicio ip̄o die quo eū rapere De ſancto Ambroſio arbitrabat̉ in eadē qͣdriga d̓ eadē domo ī ex iliū pulſus ē. Cui tn̄ amb̓. reddes bona pro malis. ſūptꝰ ⁊ neceſſaria mīſtrauit Cātꝰ ⁊ of ficiū in eccl̓ia mediolanēſi pͥmū celebrari in ſtituit. ¶ Erāt ⁊ tūc tꝑis mediolam multi a demonibꝰ obſeſſi q̇ ſe torq̄ri ab ambro. ma gnis vocibꝰ clamabāt. Iuſtina aūt ⁊ multi arrianoꝝ cū ſil̓ habitaret. dicebāt amb̓. pecu nia hoīes cōꝑare q̇ ſe ab īmūdis ſpiritibꝰ ve xari mētirēt̉. ⁊ ab amb̓. dicerēt ſe torq̄ri. Tūc ſubito vnꝰ ex illis arrianis q̇ aſtabāt arrep tus a demonio ī mediū ꝓſilijt atqꝫ clamare cepit. Vtinā ſic torq̄rent vt torq̇or q̇ non cre dunt ābroſio. At illi ꝯfuſi in piſcinā dimerſū hoīem necauerūt. ¶ Quidā hereticꝰ acerri mus diſputator. ⁊ durꝰ ⁊ incōuertibilis ad fidē. cū audiret ambroſiū p̄dicante vidit an gelū ad aures eiꝰ loq̄ntem v̓ba q̇ ppl̓o p̄dica bat. Quo viſo fide quā ꝑſeq̄bat̉ cepit defen dere D ¶ Quidā aruſpex demones ad uocabat ⁊ ip̄os ad nocēdū ambroſio tranſ mittebat. Sꝫ reuerſi demōes renūciabāt ꝙ nō ſolū ad ip̄m ſꝫ nec etiā ad fores domꝰ ſue appropinqͣre valebāt. qͦniā ignis inſuꝑabilis oē illud edificiū cōmuniret vt etiā lōge poſi ti vrerēt̉. Predictꝰ v̓o aruſpex cū a iudice ꝓ pter quedā maleficia torq̄ret̉. clamahatam pliꝰ ab ambro. ſe torq̄ri ¶ Quendā demo niacū mediolanū ingrediente demo dimiſit egredientē inuaſit. Interrogatꝰ de hͦ demō ait ambroſiū ſe timuiſſe ¶ Aliꝰ q̇daꝫ nocte eiꝰ cubiculū adijt vt gladio ip̄m necaret. p̄ce ac p̄cio a iuſtina inductꝰ. Sꝫ cū dextera gla diū eleuaſſꝫ vt ip̄um ꝑcuteret ꝯtinuo arruit manꝰ eiꝰ. ¶ Cū viri theſſalonice ciuitatis i ꝑatorialqͥd deliqͥſſent ⁊ eis ip̄ator p̄cibꝰ btī amb̓ īdulſiſſꝫ. clā agēte curialiū malicia per iuſſū īꝑatoris neſciēte ābro. pl̓imi ſunt occiſ Qd̓ vt amb̓. ꝯꝑit īꝑatori copiā ītrādi eccl̓iā denegauit. Cui cū imꝑator diceret ꝙ dauid adulteriū ⁊ homīcidiū cōmiſiſſꝫ rn̄dit. Qui ſecutꝰ es errātē ſeq̄re corrigētē Qd̓ cū audiſ ſet clemētiſſimꝰ īꝑator. ita granter ſuſcepit ꝙ purā pnīam agere n̄ negauit. Quidā a de monio arrepiuſ clamare cepit ab ābroſio ſe torq̄ri. Cui ambro. Obmuteſce diabole. qͥa nō te torquet ambroſiꝰ. ſꝫ tua īuidia. qꝛ illuc hoīes aſcēdere ꝯſpicis. vn̄ tu turpit̓ corruiſti Nā ambro. neſcit inflari. At ille ſtatī obmu tuit. E ¶ Quadā vice cū beatꝰ ambͦ. ꝑci uitatē ꝑgeret caſu q̇dā lapſus ē ⁊ īt̓ra ꝓſtra tus iacebat. qd̓ vidēs alt̓ rid̓e cepit. Cui am bro. Et tu q̇ ſtas vide ne cadas. Quo dicto ſtatī lapſū ſuū doluit q̇ riſerat alienū. Qua dā etiā vice amb. ad palatiū macedonij ma giſtri officioꝝ vt ꝓ q̇ͣdā ītercederꝫ venit. Sꝫ cū fores clauſas īueniſſꝫ. nec ītradi copiam hrē potuiſſet ait. Et tu q̇dē venies ad eccl̓iaꝫ ⁊ n̄ clauẜianuis ſꝫ aꝑtis itrare n̄ valeb̓. Ela pſo aliqͣ tꝑe metuēs inimicos macedonius ad eccl̓iaꝫ fugit. ⁊ patētibꝰ ianuis aditu reꝑi re nō potuit ¶ Fuit etiā tāte abſtinētie ꝙ qͣti die niſi ī ſabbato ⁊ die dn̄ico ⁊ feſtis p̄cipuiſ ieiunabat. Tāte etiā largitatis erat ꝙ oīa q̄ hre poterat eccl̓ijs ⁊ pauꝑibꝰ nil ſibi retinēs tribuebat. Tāte ꝯpaſſiōis vt cū aliqͥs lapſū ſuū ſibi ꝯfitebat̉ ſic a mariſſime fleuit ꝙ illuꝫ ſil̓r flere cōpellebat. Tāte hūilitatis ac labo ris vt libros qͣs dictabat ꝓpria manu ſcribe ret. niſi cū infirmitate corꝑis gͣuaret̉. Tāte āt pietatis ⁊ dulcedis vt cū alicꝰ ſctī ſacerdo tis vl̓ ep̄i ſibi obitꝰ nūciaret̉. ſic amariſſime flebat vt vix ꝯſolari valeret. Cū āt īterroga ret̉ cur viros ſctōs q̇ ad gl̓am ꝓficiſcebātur. ſic flerꝫ aiebat. Ne putetis me flere ꝙ receſſe rint. ſꝫ qꝛ me p̄ceſſerint. ⁊ qꝛ difficile inuenit̉ q̇ tam dignꝰ eiꝰ officio habeat̉. Tāte etiam ꝯſtātie ⁊ fortitudīs ꝙ imꝑatoris vl̓ pͥncipuꝫ vicia nō palpabat. ſꝫ eos voce libera ꝯſtan tiſſime arguebat ¶ Cū q̇dā vir qd̓daꝫ fla giciū ꝑpetraſſet. ⁊ cora eo adductꝰ fuiſſet di xit ambro. Oportet illū tradi ſathane ī inte ritū carnis ne talia deinceps audeat ꝑpetra re. Que eodē momēto cuꝫ adhuc ẜmo eſſet more eiꝰ immūdus ſpūs diſcerpere cepit Quadā vice vt aiūt cū beatꝰ amb. romā ꝑget. ⁊ in qͣdā villa tuſcie apd̓ quendā homi ne nimiū locupletē hoſpitatꝰ fuiſſet. illū ho minē ſuꝑ ſtatu ſuo ſolicite req̇euit. Cui ille rn̄dit. Statꝰ meꝰ dn̄e ſꝑ felix extitit ⁊ gl̓oſus Ecce ei diuitijs īfinitis abūdo ẜuos ⁊ famu los qͣꝫ pl̓es habeo. copioſaꝫ filioꝝ ⁊ nepotuꝫ De ſancto Ambroſio turbā poſſideo. ⁊ oīa ſꝑ ad vota habui. nec vnqꝫ mihi aliq̇ͥd aduerſū accidit. vl̓ qd̓ ꝯtri ſtaret euenit. Qd̓ audiēs amb̓. vehemēt̓ ob ſtupuit. ⁊ his q̇ erāt ſecum in comitatū dixit Surgite ⁊ hinc qͣntotiꝰ fugiamꝰ. qꝛ dn̄s nō eſt ī loco iſto. Feſtinate filij feſtīate. nec ī fu giēdo morā facite ne nos hͨ diuīa vltio app̄ hedat. ⁊ ī pctīs illoꝝ ꝑit̓ nos īuoluat. Cū er go fugerent ⁊ aliqͣntulū ꝓceſſiſſent. ſubito ſe tra aperuit ⁊ hoīem illū cū vniuerſis q̇ ad il lū ꝑtinebāt ita abſorbuit vt nullū īde veſtigi um remaneret. Qd̓ cernēs ābro. dixit. Ecce frēs qͣꝫ miẜicordit d̓s ꝑcit. cū hͦ aduerſa t̓bu it ⁊ qͣꝫ ſeuere iraſcit̉ cū ſꝑ ꝓſpa elargit̉ In eo dē āt loco fouea q̇dā ꝓfūdiſſima remanſiſſe d̓r q̄ vſqꝫ hodie ī hꝰ fctī teſtimoniū ꝑſeuerat Cū āt ſctūs amb̓. radicē oīꝫ maloꝝ auariciā magis ac magͣ ī hoībꝰ creſcere cer neret ⁊ maxīe ī his q̇ erāt ī ptātibꝰ conſtituti apd̓ qͦs oīa p̄cio vēdebāt̉ necnō ⁊ ī hiſ q̇ erāt ſacris mīſterijs deputati. vehemēt̓ ingemū it. ⁊ ſe d̓hꝰ ſeculi eruna liberari inſtātiꝰ exo rauit. Qui cū ſe id obtinuiſſe gaud̓r et. reue lauit frībꝰ ꝙ vſqꝫ ad reſurrectōꝫ dn̄icā cū eiſ eēt. An̄ v̓o paucos dies qͣꝫ lectulo detineret̉ cu. xliiij. pſalmū cuꝫ notario dictaret. ſubito ip̄o vidēte notario ī modū ſcuti breuis igniſ caput eiꝰ operuit atꝫ paulati ꝑ os eiꝰ tanqͣꝫ ī domū hītator urauit Tūc faciēs eiꝰ tanq̄m nix effecta ē. ſꝫ poſtmodū ad ſuā ſpēꝫ reuer ſa ē. Ip̄o igr die ſcribēdi ⁊ dictādi finem fec̄. nec ip̄m pſalmū explere potuit. Pꝰ igͦr pau cos dies infirmitate corꝑis laborare cepit. Tūc comes italie cū mediolani eſſꝫ nobileſ ꝯuocauit dicēs ꝙ tāto viro recedēte ꝑiculuꝫ eſſet ne italie interitꝰ īmineret. Rogauitqꝫ vt ad viꝝ dei accederēt rogantes vt ſibi adhuc ſpaciū viuēdi vno āno a dn̄o īpetraret Qd̓ ille vt ab illis audiuit rn̄dit. Nō ita int̓ vos vixi vt me viuere pudeat. nec mori timeo cū bonū dn̄m habeaꝰ ¶ Eo tꝑe qͣttuor eiꝰ dya contiuicē ꝯuenerūt tractātes int̓ ſe qͣs pꝰ eiꝰ obitū bonꝰ eēt ep̄s. Cū ergo a loco ī q̇ vir d̓i amb̓. iacebat lōge eſſent ⁊ ſimplicianū ita ſi lent noīaſſent vt vixiuicem ſe audirēt ille ab eis lōge poſitꝰ. tertio exclamauit Senex ſed bonꝰ Qd̓ audiētes t̓riti fugerūt. ⁊ nō niſi il lū pꝰ eiꝰ obitū elegerūt. In loco aūt ī q̇ iace bat vidit ih̓ꝫ ad ſe veniēte ⁊ ſibi vultū alacri arridentē. ¶ Honoratꝰ vō ep̄s v̓cellē. q̇ btī amb̓. obitū expectabat. cū ſe ſopori dediſſet. vocē tertio ſe clamātiſ audiuit Surge quia mō ē receſſurꝰ Qui ꝯſurgēs mediolanū cō citꝰ veīt ⁊ ei dn̄ici corꝑis ſacramētum dedit. Moxqꝫ ille manꝰ ī modū crucis expādit et vltimū ſpūꝫ int̓ v̓ba orois efflauit. Floruit circa anos dn̄i. ccclxxxix. Cū āt ī nocte paſce corpꝰ eiꝰ ad eccīam fuiſſet delatū. pl̓imi īfan tes baptizati eū vid̓erūt. ita vt aliqͦ eū ſedētē ī cathedra tribunali dicerēt. alij aſcēdētē digi to ſuis ꝑentibꝰ demoſtraret. nōnulli v̓o ſtel lā ſuꝑ caput eꝰ ſe vid̓re narrarēt. ¶ Quidā p̄ſbyt cū ī ꝯuiuio cū ml̓tis alijs eēt. ⁊ ſancto amb̓. detrahe cepiſſꝫ. eū ꝯtinuo plaga ꝑcu lit. ⁊ d̓ ꝯuiuio ad lectū ductus vitam finiuit. In vrbe carthagin. cū tres ep̄i ſil̓ ꝯuiuarēt. ⁊ vnꝰ eoꝝ b. amb̓. d̓traxiſſꝫ. relatū ē q̇d illi p̄ſ bytero q̇ ſibi d̓traxerat accidiſſꝫ. Qd̓ cuꝫ ille vilipēderꝫ ſubito letale vulnꝰ accepit ⁊ extre mūꝯtinuo diē clauſit G ¶ Notād̓ ꝙ bea tus amb̓. in ml̓tis cōmedabilis fuiſſe videt̉. ¶ Prīo ī liberalitate qꝛ oīa q̄ hēbat paupeꝝ erat. Un̄ refert d̓ ſe ip̄o ꝙ imꝑatori petēti ba ſilicā ſic rn̄dit. ⁊ ē in decreto. ꝯuenior. xxiij. q. viij. Si a me peterꝫ qḋ meū eſſꝫ.i. fundū me um. argētu meū ⁊ hmōī meū nō refragarer qͣꝫqͣꝫ oīa q̄ mea ſūt paupeꝝ ſint ¶ Scd̓o in mūdicie puritate. fuit ei v̓go. Un̄ refert hie ro. eū dixiſſe. Uirginitatē n̄ ſolū efferimꝰ. ſꝫ ẜuamꝰ ¶ Tertio ī fidei firmitate. Un̄ dixit cū imꝑator peterꝫ baſilicā. ⁊ ē in eodē capl̓o Priꝰ ē vt aīaꝫ mihi qͣꝫ fidē auferāt. ¶ Quar to ī martyrij auiditate. vn̄ legit̉ ī epl̓a ſua d̓ baſilica nō tradēda ꝙ p̄poſitꝰ valētiniani ā broſio mādauit. d. Tu ꝯtēnis valētinianuꝫ. caput tibi to lo. Cui amb̓. Deꝰ ꝑmittat tibi vt facias qḋ minaris. Atqꝫ vtinā deꝰ auer tat eos ab eccīa ⁊ ī me oīa tela ſua ꝯuertat ⁊ meo ſanguine ſitim ſuā expleāt. ¶ Quinto in orōis inſtātia. Un̄ d̓r de eo ⁊ habet̉ in xj. libro hiſtorie eccīaſtice. Amb̓. aduerſum re gine furorē nō ſe manu defendebat aūt telo De ſancto Ambro ſed ieiunijs ⁊ cōtinuatis vigilijs. ſub altari poſitꝰ ꝑ obſecratōes defenſorē ſibi atqꝫ eccīe deū parabat. ¶ Sexto in lacrimaꝝ abudā tia. Habuit enī tria genera lacrimaꝝ.ſ. lacri mas cōpaſſiōis ꝓ alioꝝ culpis. Un̄ d̓t pau linꝰ de eo ī legēda ꝙ cū aliqͦs lapſū ſibi ꝯfite bat̉. ſic amariſſime flebat ꝙ illū flere ſil̓r co pellebat. Lacrimas deuotiōis ꝓ et̓nis deſi derijs. vn̄ ſupra dictū eſt a paulino ꝙ cū in terrogaret̉ cur ſctōs q̇ moriebāt̉ ſic flerꝫ rn̄ dit. Ne me putetis flere qꝛ receſſerint ſed qͥa ad gl̓iam me p̄ceſſerint. Lacrimas cōpaſſi onis ꝓ alioꝝ iniurijs. Un̄ ip̄e d̓t de ſe. ⁊ eſt ī decreto in ſuꝑiori capl̓o. Aduerſus milites gothos lacrime mee arma mea ſūt. Tl̓ia eī munimēta ſūt ſacerdotis alit nec debeo nec poſſū reſiſtere H ¶ Septio ī forti ꝯſtan tia. cuiꝰ ꝯſtātia maxīe ī tribꝰ apparet. Prīo ī defenſiōe catholice v̓itatis. Un̄ d̓r in li. xj. ec cleſiaſtice hiſtorie. ꝙ Iuſtina mat valētinia ni imꝑatoris arriane hereſeos alūna. ꝯtur bare cepit eccl̓iaꝝ ſtatū. cōminari ſacerdoti bus d̓pulſiōes ⁊ exilia. niſi ariminēẜ cōcilij decreta reuocarēt. Quo bello eccl̓ie muruꝫ ac turrim validiſſimā pulſabat ambroſiuꝫ In eiꝰ qͦꝫ p̄fatōe ſic de eo cantat̉. Tāta am broſiū v̓tute ſolidaſti ꝯſtātie. tāto mūere celi tus decoraſti. vt ꝑ eū excluſa torq̄rent̉ demo nia. arrianoꝝ īpietas ꝓpulſa tabeſcerꝫ. ac ſe culariū p̓ncipū colla tuo iugo ſubacta red derent̉ hūillima ¶ Scd̓o ī tuitiōe eccl̓iaſti ce libertatis. Un̄ cū imꝑator auferre vellet qͣndā baſilicā oppoſuit ſe ambroſiꝰ ꝯͣ imꝑa torē. ſic̄ ip̄e teſtat̉. ⁊ eſt in decreto. xxiij. q. viij. Cōuenior ip̄e a comitibꝰ vt ꝑ me baſilice fie ret matura traditio. dicētibꝰ imꝑatorē iuſſiſ ſe iuri ſuo tradi debere. rn̄di. Si patrimoni um petit iuadite. ſi corpꝰ occurra Uultis in vincula raꝑe. vultis in morteꝫ volūtatis eſt mihi. Nō ego me vallabo circumfuſiōe po puloꝝ. nec altaria tenebo vitā obſecrās. ſꝫ ꝓ altaribꝰ gratiꝰ īmolabor. Mādat̉ tradere baſilicā. Urgemur itaqꝫ p̄ceptis regalibus ſꝫ ꝯfirmamur ſcpͥture ẜmonibꝰ. q̄ rn̄dit Tā qꝫ vna ex inſipiētibꝰ locuta es. Noli gͣuare te imꝑator. vt putes te ī ea q̇ diuina ſunt imperiale aliqd̓ ius hrē. Ad īꝑatorē palatia ꝑ tinet. ad ſacerdotes eccīe. Sctūs naboth vi neā ſuo ꝓprio cruore d̓fendit. Si ille vineaꝫ nō tradidit ſuā nec nos trademꝰ xp̄i eccīam Tributū ceſaris ē. nō neget̉. eccīa dei eſt. ce ſari vtiqꝫ n̄donet̉. Si d̓ me aliq̇d cōpelleret̉ ⁊ poſceret̉ aut fundꝰ aut domꝰ. aut auꝝ aut argētū. id qḋ iuris mei eſſꝫ libēt̓ offerre. Tē plo dei nihil poſſū decerꝑe nͨ detrahere. cuꝫ illud cuſtodiendū nō tradendū acceperim. Tertio ī obiurgatōe vicij ⁊ oīs iniq̇tatis Un̄ legit̉ in hiſtoria triꝑtita in qͣdā cronica. ꝙ cū apd̓ theſalonicā orta ſeditōe q̇dā iudi ces fuiſſent a ppl̓o lapidati theodoſiꝰ impa tor indignatꝰ iuſſit oēs interimi. nocētes ab īnocētibꝰ n̄ ſecernēs vbi fere qͥnqꝫ milia ho minū ſūt occiſa. Cū igͦr īꝑator mediolanuꝫ veniſſet ⁊ eccl̓iaꝫ itrare vellet. occurrit ei am broſiꝰ ad ianuā. eiqꝫ adituꝫ ꝓhibuit dicens. Cur imꝑator pꝰ cām tāti furoris n̄ agnoſciſ molē tue p̄ſumptōis. Sꝫ forte recognitōem peccati ꝓhibet poteſtas imperij. Decet te vt vincat rō poteſtatē Princeps es o imꝑator ſꝫ ꝯſeruoꝝ. Quibꝰ ergo oculis aſpicies co munis dn̄i tēplū. q̇bꝰ pedibꝰ calcabis ſctum pauimētū. Quo manꝰ extēdes de q̇bus ad huc ſanguis ſtillat iniuſtꝰ. qͣ p̄ſumptiōe ore tuo poculū ſanguis eiꝰ p̄cipiēs dum furore tuoꝝ ẜmonū tantꝰ iniuſte ſit ſanguis effuſꝰ Recede ergo recede. ne ſcd̓o pctō priorē ne quiciam augere ꝯtēdas. Suſcipe vinculuꝫ quo te dn̄s nūc ligauit. eſt enī medicina ma xima ſanitatis. His ẜmonibꝰ imꝑator obe diens gemes ⁊ flēs ad regalia remeauit Cū ergo diu in fletu manſiſſet. rufinꝰ magiſter militū caꝫ tāte triſticie reqͥſiuit. Cui ille. Tu inq̇t mea mala nō ſentis qꝛ ẜuis ⁊ mēdicati bus aꝑta ſunt tēpla. mihi v̓o ad ea īgreſſuſ nō eſt. Et hͨ dicēs ſingula v̓ba ſingultibus ī terrumꝑebat. Cui Rufinꝰ. Curro ſi vis ad ambroſiū vt tibi ſoluat vinculū q̇ te ligauit. Et ille. Nō poteris ſuadere ambroſio quia nō verebit̉ imꝑialē poteſtatē vt legem poſſit p̄uaricari diuinā. Sꝫ cū ille ꝓmitteret ꝙ euꝫ flecterꝫ. eum imꝑator ire p̄cepit. et ipſe poſt paululū eſt ſecutꝰ. Mox aūt vt Ambroſiꝰ De ſancto Ambroſio rufinū vidit ait. Impudētiā canū imitatus es. o rufine tāte vicꝫ necis autor exn̄s. et nec pudorē ex frōte detergēs n̄ erubeſcis ꝯ maie ſtatē latrare diuinā. Cūqꝫ rufinꝰ ꝓ imꝑato re ſupplicaſſꝫ ⁊ diceret eū ſeq̇. ſuꝑno zelo accē ſus amb̓. ait. Ego tibi p̄dico quia īgredi eū ſacra limia ꝓhibeo. Si v̓o ptātē ī tyrānideꝫ mutauerit necem libent ſuſcipio Qd̓ cū ru finꝰ imꝑatori renūciaſſꝫ. ꝑgaꝫ inq̇t ad eū vt iuſtas ī faciē ꝯtumelias recipiā. Cū ergo ve niſſꝫ ⁊ ſua ſolui vincl̓a poſtulaſſꝫ. occurrēs ambro. ⁊ īgreſſū ꝓhibēs ait. Quā pnīaꝫ on̄ diſti pꝰ tātas iniqͥtates. Et ille. Tuū eſt īpo nere. meū obtꝑare. Ueꝝ cū īꝑator allegaret qꝛ ⁊ dd̓ adulteriū ⁊ homicidiū ꝯmiſiſſet. ait amb̓. Qui ſecutꝰ es errantē ſeq̄re penitētem qd̓ ita gͣrant iꝑator ſuſcepit ꝙ publicā pnīaꝫ agere n̄ recuſauit. Cū igͦr recōciliatꝰ eccīam itraſſet ⁊ itra cacellos ſtaret reqͥrit amb. q̇d ibi expectaret. Cui cū diceret ſe ꝑceptiōeꝫ ſa croꝝ myſterioꝝ expectare. ait ambr. O iꝑa tor iteriora loca tātū ſacerdotibꝰ ſūt collata. Egred̓e igͦr ⁊ hāc expectatōꝫ cū ceteris habe cōem. Purpura nāqꝫ īꝑatores fac̄ n̄ ſacer dotes. Cui īꝑator ꝓtinꝰ obediuit. Cuꝫ ergo ꝯſtātinopoli reuerſus extra cancellos ſtaret mādauit eidē ep̄s vt ītraret. Et ille ait. Uix diſcere potui q̇ drn̄a ſit iꝑatoris ⁊ ſacerdotiſ Uix ei v̓itatis īuenī magiſtꝝ Amb. nāqꝫ ſo lum noui vocari potificē I ¶ Octauoī ſana doctrīa. Eiꝰ nāqꝫ doctrīa hꝫ altā ꝓfun ditatē. Hiero. d̓. xij. doctoribꝰ. Ambro. ſuꝑ ꝓ fundoꝝ pīna raptꝰ ⁊ aeris volucer qͣꝫdiu in ꝓfundū ingredit̉ fructu d̓ alto caꝑe videtur Firmā ſoliditatē. Hiero. ibid̓. Eiꝰ oēs ſnīe fi dei ⁊ eccl̓ie ⁊ oīm v̓tutū firme ſūt colūne Ele gatē venuſtatē. Aug. ī li. d̓ nuptijs ⁊ ꝯͣctibus Pelagiꝰ hereſiarcha ſic laudat amb. vt di cat. Btus ābroſiꝰ ep̄s ī cꝰ p̄cipue libris roma na lucꝫ fides. q̇ ſcpͥtoꝝ int̓ latīos flos quidā emicuit. Et ſubdit Aug. Cꝰ fidem ⁊ puriſſi mū ī ſcpͥturis ſenſū. nͨ īimicꝰ q̇dē auſus ē re phēdere. Magnā autoritatē qͥꝛ ātiq̇ docto res. ſic̄ augꝰ. v̓ba ſua ꝓ mag autoritate ha bebāt. Vn̄ refert aug. ad ianuariū. ꝙ cū ma ter eiꝰ mirata fuiſſꝫ cur mediolani ſabbato nō ieiunaret̉. ⁊ d̓ hͦ augꝰ. ābroſiū īterrogaſſꝫ ait ambro. Cū venio roma ieiuno ſabbato. Sic ⁊ tu ad quā forte eccīaꝫ veneris eꝰ morē ẜua. ſi cuiqꝫ n̄inḋ vis ſcādalū eē. nec queq̄m tibi. Et ſubiugit augꝰ. Ego d̓ hac ſnīa etiam atꝫ etiā cogitās ita ſemꝑ habui tāqͣꝫ eā celeſti oraculo acceperim. ¶ Uitā ⁊ paſſio tyburcij ⁊ valeriami ī paſ ſione ſctē Cecilie ꝯtinet̉. LVI De ſctō Georgio Eorgiꝰ dicitur a geos qd̓ ē tra. ⁊ orge qd̓ ē colere. qͣi colēs tra.i. carnē ſua. Aug. at ī li. d̓ tri. d̓t ꝙ bōa tra ē in altitudīe motiū. tꝑamēto colliū. planicie cāpoꝝ. Prīa ei ē bōa ad virēteſ her bas. ſcd̓a ad vineas. ttia ad fruges. Sic be. georgiꝰ fuit altꝰ d̓ſpiciēdo inferiora. ⁊ iō ha buit virorē puritatis. Tꝑatꝰ ꝑ diſcretōꝫ. ⁊ iō huit vinū int̓ne iocūditatis. Planꝰ ꝑ huili tate. ⁊ iō ꝓtulit fruges bōe oꝑatōis Vl̓ geor giꝰ d̓r a gerar qḋ ē ſacꝝ ⁊ gion qḋ ē arena. qͣ ſi ſacra arena Fuit enī arena qꝛ pōderoſus moꝝ gͣuitate. minutꝰ huilitate. ⁊ ſiccꝰ a carna li voluptate Ul̓ georgiꝰ d̓r a gerar qḋ ē ſacꝝ ⁊ gion qḋ ē luctatio. qͣſi ſacer luctator. qꝛ lu ctatꝰ ē cū dr̄a cōne ⁊ carnifice. Vl̓ georgiꝰ d̓r a gero qḋ ē ꝑegrinꝰ. ⁊ gir p̄cioſus. ⁊us ꝯſili ator. Ip̄e eī fuit ꝑegrinꝰ ī ꝯtēptū md̓i. p̄cioſꝰ in corona martirij. ⁊ ꝯſiliator ī p̄dicatiōe re gni. Eiꝰ legēda int̓ ſcpͥturas apocrifas ī nice nō ꝯſilio ꝯnumerat̉ ex eo ꝙ eiꝰ martiriū cer tā relatōꝫ n̄ hꝫ. Nā ī kalēdario bede d̓r ꝙ ſit paſſus ī ꝑſida ciuitate diaſpoli. q̇ pͥus lid̓da vocabat̉. ⁊ ē iuxta iopen. Alibi d̓r ꝙ paſſꝰ ſit ſub dyocleciano ⁊ maximiano imꝑatoribuſ Alibi legit̉ ꝙ ſub dyocleciano ip̄atore ꝑſaru pntibus. lxx. regibꝰ imperij ſui. Hic d̓r ꝙ ſub daciano p̄ſide imꝑantibꝰ dyocleciano ⁊ ma ximiano. A Eorgiꝰ tribunꝰ genere capadox ꝑ uenit q̇dā vice ī ꝓuinciā libie ī ciui tate q d̓r ſilena. iuxta quā ciuitateꝫ erat ſtagnū inſtar maris. in q̇ draco peſtifer latitabat. q̇ ſepe ppl̓m ꝯͣſe armatū in fuga co uerterat. flatūqꝫ ſuo ad muros ciuitatis ac De ſancto Georgio cedēs. oēs inficiebat. Quaꝓpt̓ ꝯpulſi ciues duas oues qͦtidie ſibi dabant vt eiꝰ furorē ſe darēt. alioq̇n ſic muros ciuitatis īuadebat. ⁊ aerē inficiebat ꝙ plurimi interibāt. Cū er go iā oues pene deficerēt maxīe cū harū co piā hrē nō poſſent. īito ꝯſilio ouē cū adiūcto hoīe tribuebāt. Cū igit̉ ſorte oīum filij ⁊ filie darent̉. ⁊ ſors neminē exciꝑet. ⁊ iā pene oēs fi lij ⁊ filie ppl̓i eſſent ꝯſūpti. q̇dā vice filia regis vnica ſorte eſt dep̄henſa ⁊ draconi adiudica ta. Tūc rex ꝯtriſtatꝰ ait. Tollite auꝝ ⁊ argē tū ⁊ dimidiū regni mei ⁊ filiam meam mihi dimittite ne talit̓ moriat̉. Cui ppl̓s cuꝫ furore rn̄dit. Tu o rex hͦ edictū feciſti. ⁊ nūc oēs pu eri nr̄i mortui ſūt ⁊ tu vis filiā tuā ſaluare. ni ſi in filia tua cōpleueris qḋ in alijs ordinaſti ſuccendemꝰ te ⁊ domū tuā. Qd̓ rex audienſ cepit filiā ſuā flere. d. Heu me filia mea dul ciſſima q̇d de te faciā aūt q̇d dicā. qn̄ plꝰ vi debo nuptias tuas. Et ꝯuerſus ad populū dixitOro vt inducias. viij. dieꝝ lugēdi mihi filiā tribuatis. Qd̓ cū ppl̓s admiſiſſet. in fine viij. dieꝝ reuerſus ē ppl̓s cū furore. d. Qua re ꝑdis ppl̓m tuū ꝓpt̓ filiā tuā. En oēs affla tu draconis morimur. Tūc rex vidēs ꝙ nō poſſꝫ filiā liberare īduit eā veſtibꝰ regalibꝰ ⁊ ōplexatus eā cū lacrimis dixit. Heu me filia mea dulciſſima de te filios in regali gremio nutrire credebā. ⁊ nūc vadis vt a dracōe de uoreris Heu me filia mea dulciſſima. ſpera bā ad tuas nuptias p̓ncipes īuitare. palati um margaritis ornare. tympana ⁊ organa audire. ⁊ nc̄ vadis vt a dracōe d̓uoreris. Et deoſculās eā dimiſit eā dicēs. Utinam filia mea ego an̄ te mortuꝰ eēꝫ qͣꝫ te ſic amiſiſſem. Tūc illa ꝓcidit ad pedes pr̄is petēs ab eo be neditōꝫ ſuū. Quā cū pat̓ cū lacrimis bn̄dix iſſet ad lacū ꝓceſſit. Quāb. georgiꝰ caſu ind̓ trāſiēs vt plorātē vidit. eā q̇d hrēt interroga uit. Et illa. Bōe iuueīs velocit̉ equū aſcēd̓ ⁊ fuge ne mecū ꝑit̓ moriaris. Cui geor. Noli tīere filia ſꝫ dic mihi q̇d ḣ p̄ſtolaris oī plebe ſpectāte. Et illa. Ut video bone iuueīs ma gnifici cordis es tu. ſꝫ cur mecū mori d̓ſid̓as Fuge velocit. Cui geor. Hīc ego n̄ diſceda donᵉ mihi q̇d hēas itimabis. Cū ergo totū ſibi expoſuiſſꝫ ait geor. Filia noli tīere q̇a in xp̄i noīe te iuuabo. Et illa. Bone miles me cū ne ꝑeas. ſꝫ teip̄ꝫ ſaluare feſtines. ſufficit ei vt ſola pea. nā me lib̓are n̄ poſſes ⁊ me cū pe rires. Dū hͨ loq̄ret̉. ecce draco venies caput d̓ lacū leuauit. Tūc puella tremefacta dixit. Fuge bōe dn̄e. fuge velocit̉. Tūe geor. equū aſcēdēs ⁊ cruce ſe muniēs dracone ꝯſe veni entē audact aggredit̉. ⁊ lāceā fortit vibrās ⁊ ſe d̓o ꝯmedās ip̄m gͣuit vulnerauit ⁊ ad t̓rā deiecit. Dixitqꝫ puelle ꝓijce zonā tuā ī collū dracōis nihil dubitās filia. Qd̓ cū feciſſet ſe q̄bat̉ eā velut māſuetiſſimꝰ caīs Cū ergo eū īcitatē duceret ppl̓i hͦ vidētes ꝑ mōteſ ⁊ colleſ fuge cepert̉ dicētes. Ue nob̓ qꝛ iā oēs ꝑibīꝰ. Tuc b. geor. inuit eis dicens. Nolite timere ad h̓ ei me miſit dn̄s ad vos vt a penis vos liberarē dracōiſ. Tātūmo i xp̄ꝫ credite ⁊ vnꝰ qͥſqꝫ veſtꝝ baptiſet̉ ⁊ dracone iſtū occidam. Tūc rex ⁊ oēs ppl̓i baptizati ſūt Btūs at Ge or. euagīato gladio draconē occidit ⁊ ip̄ꝫ ex tra ciuitate efferri p̄cepit. Tūc qͣttuor paria boū ip̄ꝫ extra citate ī magnū cāpū foras du xerūt. Baptizati āt ſūt ī illa die. xx. milia hoīꝫ exceptis ꝑuul̓ ⁊ ml̓ieribꝰ. B ¶ Rex auti honore btē marie ⁊ b. geor. eccleſia mire ma gnitudīs ꝯſtruxit. De cuiꝰ altari fons viuꝰ emanat. cuiꝰ potꝰ omnes languidos ſanat. Rex v̓o infinitā pecuniā btō georg. obtulit quā ille reciꝑe nolēs pauꝑibꝰ eā dari p̄cepit Tūc georgiꝰ regē d̓ qͣtuor breuit̓ inſtruxit.ſ. vt eccīaꝝ dei curā hret. ſacerdotes honorarꝫ diuinū officiū diligent̓ audiret ⁊ ſꝑ paupeꝝ memor eſſꝫ. Et oſculato rege ide receſſit. In aliquibꝰ tn̄ libris legit̉ ꝙ dū draco ad deuo randū puellā ꝑgeret. Georgiꝰ ſe cruce muni uit. ⁊ draconē aggrediēs īterfec̄ ¶ Eo tꝑe im perātibꝰ dyocleciano ⁊ maxiano. ſub p̄ſide daciano tāta ꝑſecutio xp̄ianoꝝ fuit vt infra vnū mēſem. xvij. milia martyrio coronaret. Un̄ int̓ tot tormētoꝝ genera ml̓ti xp̄ianorū deficiebāt ⁊ idol̓ īmolabāt. Qd̓ videns ſcūs georgiꝰ tactꝰ dolore cordis intrinſecꝰ oīa q̄ hēbat diſperſit. militarē habitū abiecit. xp̄ia noꝝ habitū induit ⁊ in mediū ꝓſiliens excla mauit. Omnes dij gētiū demonia. dn̄s aut De ſancto Georgio celos fec̄. Cui p̄ſes iratꝰ dixit. Qua p̄ſūptōe audes deos nr̄os d̓monia appellare. Dic tn̄ vn̄ es tu aūt q̇ noīe vocaris. Cui georgiꝰ ait Georgiꝰ vocor ex nobili capadocū ꝓſapia ortꝰ. Paleſtinā xp̄o fauēte d̓uici ſꝫ oīa deſe rui vt ẜuire poſſē liberiꝰ deo celi. Cū āt p̄ſes eū ad ſe īclinare n̄ poſſꝫ. iuſſit eū in eculeū le uari ⁊ mēbratī corpꝰ eiꝰ vngul̓ laniari. Ap poſitis inſuꝑ ad lata facibꝰ patētibꝰ viſcerū rimis ſale plagas eiꝰ fricari iuſſit. Eadē no cte dn̄s cū ingēti luie ei apꝑuit ⁊ ip̄m dulcit̉ ꝯfortauit. Cꝰ melliflua viſiōe ⁊ allocutōne ſic ꝯfortatꝰ eſt vt ꝓ nihilo duceret cruciatus Uidēs dacianꝰ ꝙ eū penis ſuꝑare nō poſſꝫ qͣndā magū accerſiuit. eiqꝫ dixit. xp̄iani ſuis magicis artibꝰ tormēta ludificāt ⁊ deoꝝ no ſtroꝝ ſacrificia ꝑuipēdūt. Cui magꝰ. Si ar tes eiꝰ ſuꝑare nequero. capitis reꝰ ero. Ipſe maleficijs ſuis iniectis ⁊ d̓oꝝ ſuoꝝ noībꝰ in uocatis venenū vino īmiſcuit ⁊ ſcō georgio ſumēdū porrexit. ꝯͣ qd̓ vir dei ſignum cruciſ edidit. hauſtoqꝫ eo nil leſiōis ſenſit. Rurſuꝫ magꝰ pͥore fortiꝰ venenū īmiſcuit Qd̓ vir d̓i ſigno crucis edito ſine leſiōe aliqͣ totū bibit. Quo viſo magꝰ ſtatim ad pedes eiꝰ cecidit veniā lamentabilit̓ petijt ⁊ ſe xp̄ianū fieri po ſtulauit Que mox iudex d̓collari fec̄. Seq̄n̄ ti die iuſſit georgi. poni ī rota gladijs biſ acu tis vndiqꝫ circūſepta. ſꝫ ſtatī rota frāgit̉ ⁊ ge orgiꝰ penitꝰ illeſus īuenit̉. Tūc iratꝰ iuſſit eū in ſartaginē plūbo liq̄facto plenā ꝓijci Qui fctō ſigno crucis ī eā ītrauit. ſꝫ v̓tute dei cepit in ea qͣt ī balneo refoueri. Qd̓ vidēs daciāꝰ. cogitauit eū emollire blādicijs quē minis ſu ꝑare n̄ pot̓at vl̓ tormētis. dixitqꝫ illi. Uides fili geor. qͣnte māſuetudīs ſūt dij nr̄i q̇ teblaſ phemū tā patiēt̓ ſuſtinēt. ꝑati nihilominꝰ ſi ꝯuerti volueris īdulge. Age ergo dilectiſſīe fili qd̓ hortor vt ſuꝑſtitōe relicta dijs nr̄is ſa crifices vt magnos ab ip̄is ⁊ a nob̓ ꝯſeqͣris honores. Cui geor. ſubridēs ait. vt q̇d a pͥnci pion̄ magͥ mihi ꝑſuaſiſti blādis ẜmōibꝰ qͣꝫ tormētis. ecce patꝰ ſū facere qd̓ hortaris. hac ꝓmiſſiōe daciaꝰ deluſꝰ letꝰ efficit̉ Iuſſitqꝫ ſb̓ voce p̄coīs vt oēs ad ſe ꝯueniret ⁊ geor. taꝫ diu reluctātē tādē cedere ⁊ ſacrificare vid̓rēt Ornata igr tota cītate p̄ gaudio. cū ge. ido loꝝ tēplū ſacrificaturꝰ ītrarꝫ. ⁊ oēs ibid̓ gau dētes aſtarēt. flexis genibꝰ dn̄ꝫ exorauit vt tē plū cū idol̓ ſic oīno d̓ſtruerꝫ. qͣtēꝰ ad ſui lau de e ppl̓i ꝯuerſiōꝫ nihil petꝰ d̓ eo remaneret Statīqꝫ ignis d̓ celo d̓ſcēdes tēplū cū dijs ⁊ ſacerdotibꝰ ꝯcremauit. t̓raqꝫ ſe aꝑiēs omēs eoꝝ reliq̄as d̓glutiuit. ¶ Hic exclamat am bro. ī p̄fatōe di. Georgiꝰ fid̓liſſimꝰ miles xp̄i dū xp̄ianitatis p̄feſſio ſilētio teget̉. ſolꝰ int̓ xp̄i colas ītrepidꝰ dei filiū ē ꝯfeſſꝰ. Cui et tātā cō ſtātiā grā diuīa ꝯceſſit vt ⁊ tyrānice ptātis p̄ cepta ꝯteneret. ⁊ īnumerabiliū n̄ formidarꝫ tormēta pēaꝝ O felix ⁊ īclitꝰ dn̄i p̄liator quē n̄ ſolū tꝑal̓ regni blāda n̄ ꝑſuaſit ꝓmiſſio. ſꝫ ꝑſecutore d̓luſo. ſil̓acroꝝ eꝰ portēta ī abiſſuꝫ dei ec̄. Hec ābro. Hoc audiēs daciāꝰ georg. ad ſe adduci fec̄. eiqꝫ dixit. Que ſūt malefi cia tua peſſime hoīꝫ q̇ tantū facinꝰ cōmiſiſti Cui geor. Nō credas me n̄ ſacrificare ſꝫ me cū ꝑge ⁊ iteꝝ me īmolare vid̓. Cui ille. Intel ligo fraude tuā. qꝛ vis me facere abſorberi ſi cut tēplū ⁊ d̓os meos abſorbere feciſti. Cui geor. Dic mihi miſer. dij tui q̇ ſe iuuare n̄ po tuerūt. quo te iuuabūt Iratꝰ rex nimis dixit alexādrie vxori ſue. Deficiēs moriar qꝛ ab hͦ hoīe me ſuꝑatū cerno. Cui illa Tyrane cru del̓ ⁊ carnifex. nūqd̓ n̄ dixi tibi ſepiꝰ ne xp̄iaīs moleſtꝰ eſſes. qꝛ d̓s eoꝝ ꝓ ip̄is pugret. ⁊ nūc ſcias me velle fieri xp̄ianā. Stupefactus rex ait. Heu ꝓchdolor. nūq̇d e tu es ſeducta Fe citqꝫ eā ꝑ capillos ſuſpēdi. ⁊ flagellis duriſſi me cedi. Que dū cederet̉ dixit georgio. Ge orgi lumē v̓itatis q̇ putas ꝑueniā nōduꝫ aqͣ baptiſmi renata. Cui geor. Nihil heſites fi lia qꝛ ſanguīs tui effuſio baptiſmꝰ tibi repu tabit̉ ⁊ corona Tūc illa orās ad dn̄m emiſit ſpūm. Hic atteſtat̉ ābro. ī p̄fa. di. Ob hͦ ⁊ gē tiū regīa ꝑſaꝝ. crudeli a viro dictata ſnīa no dū baptiſmi graꝫ ꝯſecuta gl̓ioſe paſſiōis me ruit palmā. Un̄ nec dubitare poſſumus ꝙ roſea ꝑfuſa ſanguinis vndā. reſeratas poli ianuas ingredi meruit regnūqꝫ poſſid̓re ce loꝝ. Hec Amb. C ¶ Sequēti v̓o dieGe orgiꝰ talē accepit ſnīam vt ꝑ totā ciuitatē tra heret̉. poſtmodū capite puniret̉. Orauit āt k 2 De ſancto Marco euāgeliſta ad dn̄ꝫ vt q̇cūqꝫ eꝰ īplorarꝫ auxiliū. petitiōis ſue ꝯſeq̄ret̉ effectū. diuīa āt vox ad eū veīt ꝙ ſic fierꝫ vt orauit. Cōpleta oroe capitis abſci ſiōe martiriū ꝯſūmauit ſb̓ dyocle. ⁊ maxi. qͥ ceperūt circa ānū dn̄i. cclxxxvij. ¶ Dacianꝰ āt cū d̓ loco ī qͦ decollatꝰ ē ad palatiū rediret ignis d̓ celo cecidit ⁊ ip̄ꝫ cū mīſtris ſuis cōſū pſit. Refert gre. turon. ꝙ cū q̇dā qͣſdā reliq̇aſ ſctī geor. d̓ferrēt. ⁊ ī qͣdā oratorio hoſpitati fu iſſent. māe nullatēꝰ capſaꝫ mouere potuert̉. donᶜ ibid̓ reliq̇a ꝝ ꝑticulā dimiſerūt Legit̉ ī hiſto. āthiocēa ꝙ cū xp̄iani ad obſidēdum hierl̓m ꝑgerēt. q̇dā iuueīs ſpecioſiſſimꝰ cuid̓ ſacerdoti apꝑuit q̇ ſctūꝫ geor ducē xp̄ianoꝝ eē ſe dicēs. monuit vt eiꝰ reliqͥas ſecū ī hierl̓. deportarēt ⁊ ip̄e cū eis eēt. Cū āt hierl̓ꝫ obſe diſſent. ⁊ ſaracēis reſiſtētibꝰ ꝑ ſcalas aſcēd̓re n̄ auderēt b. geor. armis alb̓ idutꝰ ⁊ cruce ru bea īſigͥtꝰ apꝑuit inuēs vt pꝰ ſe ſecuri aſcēde rēt ⁊ ciuitatē obtinerēt Qui ex hͦ aīati ciuita tē ceperūt ⁊ ſaracenos occiderūt. LVII A ¶ De ſctō marco euangeliſta Arcꝰ īterpretatur ſublimis mādato. certꝰ. d̓clinatꝰ. et amarꝰ. Sb̓limis mādato rōe ꝑfe ctōis ī vita. qꝛ n̄ ſolū ẜuauit mādata cōia ſꝫ ēt ſublimia. ſic̄ ſūt ꝯſilia. Certꝰ rōe certitudī ī doctrīa. qꝛ doctrinā euāgelij ſui certā tradi dit vtpote quā a petro mgro ſuo didicit De clinatꝰ rōe ꝓfūde huilitatis. Nā ꝓpt̓ nimiaꝫ hūilitatē pollicē ſibi āputaſſe d̓r. vt ſacerdo tio reꝓbꝰ hrēt̉. Amarꝰ rōe acerbitatis pene. qꝛ vbiqꝫ ꝑ ciuitatē tractꝰ fuit. ⁊ int̓ hͨ tormēta ſpūꝫ tradidit Ul̓ marcꝰ d̓r a marto qḋ ē mal leꝰ maior. qͥ q̇dē eod̓ ictu ferꝝ doat. melodiā generat. īcudē firmat. ſic marcꝰ vnica doctri na ſui euāgelij domat heticoꝝ ꝑfidiā. dilatat B laudē dinā. ꝯfirmat eccīam. Arcꝰ euāgeliſta. leuiticꝰ genere ⁊ ſa cerdos. petri apl̓i ī baptiſmate filiꝰ atꝫ ī diuio ẜmōe diſcipulꝰ cū ip̄o. b. petro romā ꝓfectꝰ ē. Cū āt petrꝰ ibidē euan geliū p̄dicarꝫ rogauerūt fideleſ q̇ erāt rome b. marcū vt euāgeliū ad ꝑpetuā fideliuꝫ memoriā deberꝫ ꝯſcribere. qd̓ ille q̇dē vt ex ore mgri ſui petri audierat. fid̓li ſtilo cōſcripſit. Petrꝰ āt illḋ diligēt̓ examinās. vbi oī v̓itate plenū ꝯſpexit. recipiēdū ab oībꝰ fidelibꝰ cop bauit. Uidēs āt petrꝰ marcū ꝯſtātē ī fid̓. ip̄ꝫ aqͥlegiā deſtinauit. vbi v̓bū dei p̄dicās īnu meras gētiū ml̓titudīes ad fidē xp̄i cōuertit ac cuāgeliū ſuū ſil̓r ibidē ꝯſcripſiſſe d̓r. qd̓ qͥ dē vſqꝫ hodie ī aqͥlegiēſi ecc̄īa on̄dit̉. ⁊ d̓uo tiōe ꝯgrua reẜuat̉. Tādē beatꝰ marcꝰ aq̇le giēſem ciuē.ſ. ermagorā quē ad fidē xp̄i con uertit romā ad b. petꝝ adduxit vt eū in aqͣle gie ep̄m ꝯſecraret. Suſcepto itaqꝫ ermago ras potificatꝰ officio cū aq̇ legiēſem eccleſiaꝫ optime gubernaſſet. tandē ab infidelibꝰ ca pitur. ⁊ ibidē martyrio coronat̉. Marcꝰ v̓o a btō Petro alexādriā miſſus eſt. ⁊ ibi pͥmꝰ v̓bum dei p̄dicauit In pͥmo aūt ītroitu ſuo alexandriā vt ait philo diſertiſſimꝰ iudeoruꝫ maxima multitudo ī fid̓ ⁊ deuotōe ⁊ ꝯtinen tie obſeruatōe adunata ē. Papias qͣꝫ hiero politanꝰ ep̄s vald̓ p̄clara eiꝰ p̄conia p̄cipuo delucida i ſtilo. Petrꝰ v̓o damīani ſic ait de eo. Tātā eid̓ deus apud alexandriā gratiā p̄rogauit. vt oēs q̇ tūc ad fidei rudimēta co fluerēt. mox ꝑ continentiā ac totiꝰ ſctē ꝯuer ſatōis inſtantiā tāqͣꝫ ad monaſtice ꝑfectiōis faſtigiū ꝑuolarēt. ad qḋ nō ſolū miraculoꝝ ꝓdigijs. nō ſolū p̄dicatiōis eloq̇is. ſꝫ etiā exi mijs ꝓuocabat exēplis. Et infra. Factuꝫ eſt aūt vt pꝰ mortē ad italiā deinde ſit reuerſus. vt terrā in qͣ datū eſt ſibi eū angeliuꝫ ſcribere ſacras mereat̉ eiꝰ reliq̇as poſſidere. Btā es o alexandria triūphali hoc ſanguīe purpu rata. felix ⁊ tu italia corꝑis hꝰ thefauro diueſ effecta C ¶ Tāte aūt humilitatis d̓r fuil ſe vt pollicē ſibi amputauerit ne ad ordineꝫ ſacerdotij poſſꝫ humano iudicio ꝓmoueri Ueꝝtn̄ diſpoſitio dei ⁊ autoritas ſctī Petri p̄ualuit q̇ ip̄m alexandriā ep̄um deſtinauit. Mox āt vt alexādriā ē īgreſſus. ſubito caſci amentū eꝰ ruptū eſt atꝫ ſolutū. Qd̓ in ſpūi telligēs ait. Uere expeduū fecit dominꝰ iter meū. nec me ſathanas impedire poterit que ab oꝑibus mortuis dn̄s iam abſoluit. Ui dēs aūt marcꝰ quēdā vetera ꝯſuentē. eidem De ſancto Marco euāgeliſta calciamētū tradidit corrigēdū. Qd̓ cū face ret ſiniſtrā manū gͣuit̉ vulnerauit ac fortiter exclamare cepit vnꝰ d̓s. Quo audito vir d̓i ait. Vere ꝓſpeꝝ fec̄ dn̄s iter meū. fctōqꝫ luto ex ſputo manu eiꝰ vnxit. ⁊ ꝯtinuo ſanitatē re cepit. Uidēs hō ille tātā eiꝰ efficaciā ī domū ſuā illū ītroduxit ⁊ q̇s eſſꝫ vl̓ vn̄ ꝑcūctari ce pi. At ille ſe dn̄i ih̓u xp̄i ẜuū ꝯfeſſus ē. Cui ille ait. Vellē ego vid̓re eū. Et marcꝰ Ego eū tbi demōſtrabo. Incipiēſqꝫ marcꝰ xp̄m ei euāgelizauit ⁊ ip̄m cū tota domo ſua bapti zauit. Audiētes āt viri ciuitatis illiꝰ q̄ndam galilcū qͥ deoꝝ facrificia ꝯtēneret adueniſſe. ei inſidias poſuerūt. qd̓ ille cognoſcēs hoīeꝫ illū quē curauerat q̇ dicebat̉ anianꝰ ibidem ep̄m ordīauit. ⁊ ip̄e pētapolim ꝑrexit. ⁊ cū ibi dē duobꝰ ānis ſtetiſſꝫ iteꝝ alexādriā redijt. qͥ ⁊ iuxta mare ī rupibꝰ ecc̄īam ꝯſtruxerat ī lo co q̇ d̓r bucculi. ⁊ fideles ibidē ml̓tiplicatos ī uenit. Pōtifices āt tēploꝝ eū ꝯp̄hed̓re cona bāt̉. Cū āt ī ſolēnitate paſcali b. marcus miſ ſam celebraret ꝯuenerūt illuc oēs. ⁊ fune in collo eiꝰ miſſo ip̄ꝫ ꝑ ciuitatē trahebāt dicētes Trahamꝰ bubalū ad loca bucculi Carneſ at eiꝰ ī terrā fluebāt ⁊ ſangͥne lapides rigabā tur. Pꝰ hͦ ī carcere recludit̉ ⁊ ibidē ab āgelo ꝯfortat̉. Sꝫ ⁊ ip̄e dn̄s ih̓s xp̄s eum viſitauit. eūqꝫ ꝯfortauit dicēs. Pax tibi marce euan geliſta meꝰ noli timere qꝛ ego tecū ſū vt eru am te. Mane ergo fctō fune iteꝝ collo eiꝰ ī mittūt. ⁊ hūc illucqꝫ raptī eū ꝑtrahūt excla mātes. Trahite bubalum ad loca bucculi. Ip̄e āt dū trahet̉ grās agebat. d. In manꝰ tu. comē. ſpi. meū. Et hͦ dicēs ſpūm exalauit ſub nerone q̇ cepit circa ānuꝫ dn̄i. lvij. Cū āt pagani eū vellēt ꝯburere. ſubito aer turbat̉ grādo exorit̉. tonitrua itonāt. fulguraqꝫ co ruſcāt. ita vt q̇libꝫ euadere niteret. ⁊ ſanctuꝫ corpꝰ ibidē ītactū reliq̄rūt Xp̄iani v̓o corpꝰ eiꝰ rapuerūt ⁊ ī eccīa cū oī reuerētia ſepeliert̉ ¶ Fuit āt forma b. marci hmōi. Logo na ſo. ſubducto ſuꝑcilio. pulcris ocul̓. recalua ſter ꝓlixa barba. habitudīs optīe. etatis me die. canis aſꝑſus. affectōe ꝯtinēs. grā d̓i plē Btūs āt amb̓. d̓ eo ſic ait. Dū b. marcꝰ innu meris coruſcaret miracul̓ ꝯtigit vt ſutor cui calciamētū tradiderat corrigēdū. ſiniſtrā ſi bi ī eiꝰ labore ptūd̓ret manū. Hic cū inflicto vulnere vnꝰ d̓s clamanit. dei famulꝰ audiēſ letꝰ affuit. lutū ex ſputo factū accepit. eiuſqꝫ manū inunxit. ſanāqꝫ ilico reddidit. ⁊ labori tradidit. illiꝰ nēpe cꝰ p̄dicabat euangeliuꝫ ſil̓ imitat̉ miraculū ceci vicꝫ a natitate illumīa tia dn̄o factū. Hec Amb̓. D ¶ Anno ab incarnatōe dn̄i.cccclxviij. tꝑe Leonis īpera toris. veneti corpꝰ ſctī marci d̓ alexādria trāſ tulerūt. vbi eccīa ī honore ſctī Marci mire pulcritudīs fabricata ē. Quidā nanqꝫ me catores venēti q̇ alexandriā prexerant duos p̄ſbyteros cuſtodes corꝑis ſctī marci p̄cibꝰ ⁊ ꝓmiſſiōibꝰ induxerūt. vt occulte corpꝰ illd̓ tolli ꝑmitterēt ⁊ venētias trāſportarēt. Ueꝝ cū corpꝰ de tumulo leuaret̉. tatꝰ odor totam alexādriā ſic ꝑfudit vt oēs vn̄ tāta ꝓdirꝫ odo ris ſuauitas mirarent̉ ¶ Cū aūt nauigarēt ⁊ qͣlit̓ corpꝰ ſctī marci deferrēt. alijs nauibuſ reuelaſſent. vnꝰ illoꝝ ait. Forſitan alicuius egyptij corpꝰ vob̓ datū defertis. ⁊ ſcti Mar ci corpꝰ vos d̓ferre putatis Cōtinuo igit̉ na uis ī qͣ erat corpꝰ ſci marci ꝑ ſeip̄aꝫ mira cele ritate ſe v̓tit. ⁊ ī nauē in qͣ ille reſidebat inſur gens lateris ꝑtē fregit nō pͥus illā dimittens donᵉ oēs ſe ibidē corpꝰ eē b. marci cred̓re ac clamarēt E ¶ Cū q̇dā nocte naues curſu velociſſimo ducerēt̉. ⁊ naute tēpeſtate ꝯqͣſſa ti ⁊ tenebris obuoluti q̇ ꝑgerēt ignoraret. ſan ctus marcꝰ cuidā monacho cuſtodi corꝑis ſui apꝑuit dicēs. Dic hoībꝰ iſtis vt velociter vela deponāt qꝛ n̄ lōge a tra diſtāt. Quibꝰ depoſitis mane facto ſe iuxta qͣndā inſulā ī uenerūt. Ueꝝ cū ꝑ littora diuerſa trāſirēt. ⁊ ſanctū theſauꝝ oībꝰ occultarēt. veniētes īco le ꝯclamabāt. O qͣꝫ bt̄ī eſtis q̇ ſcri marci cor pus portatiſ. Sinite vt ip̄m ſupplicit̓ adorēꝰ ¶ Quidā nauta adhuc omnino incredu lus a demōe arripit̉ ⁊ tādiu vexat̉ donec ad corpꝰ ſcū adductꝰ ſe credere ꝯfitet̉. Qui libe ratꝰ gl̓iaꝫ d̓o d̓dit ⁊ b. marcū ī deuotōe magͣ deinceps hūit. ¶ Quodā tēꝑe cū corpꝰ ſctī marci itra qͣndā colūnā d̓ lapidibꝰ marmo reis factā pauciſ ꝯſcijs eēt repoſitū vt ibi cau tiꝰ ẜuaret̉ ꝯtigit vt teſtibꝰ ill̓ ex hac luce ſubla k 3 De ſancto Marco euāgeliſta tis. nemo vbi nā ſctūs eēt theſaurꝰ poſſꝫ cog noſcere nͨ aliqͥbꝰ īdicijs īueīre. Fit ex hͦ plā ctꝰ ī clericis. d̓ſolatō īgēs ī laicis. meror imi net vniuerẜ Formidabat ſi q̇dē plebſ d̓uota ne patrōꝰ tam īclitꝰ furtiue fuiſſꝫ ſb̓latꝰ. Iō qꝫ ieiuniū ſolēne īdicit̉ ꝓceſſio ſolēnior ordi nat̉. Et ecce cūctis vidētibꝰ ⁊ ſtupētibꝰ lapi des a colūna ꝓſiliūt. ⁊ archā vbi corpꝰ eiꝰ la tebat oībꝰ euidēt̓ on̄dūt. Mox d̓uotas lau des agūt creatori oīm q̇ ſuū eis digͣtꝰ ē reue lare patronū. Sicqꝫ diēs illuſtrata tāti ꝓdi gij gl̓ia ſingulis ānis d̓currentibꝰ poſteris fit feſtiua. ¶ Iuueīs q̇dā cācri morbo ī mā milla v̓mibꝰ corrodētibꝰ cruciatꝰ cepit beati marci ſuffragia mēte īplorare d̓uota. ⁊ ecce ſibi dormiēti q̇dā ꝑegrio hītu inſigͣtꝰ apꝑuit q̇ gͣdū ꝯcito aliqͦ ꝑge vid̓bat̉. Qui ab eo int̓ rogatꝰ q̇s eēt ⁊ q̇ tā velocit̉ feſtiaret. marcuꝫ ſe eē aſſeruit. q̇ tā velocit̉ ꝑgerꝫ. ⁊ cuidā naui ſe īuocāti picl̓o ſubueīret. extēſaqꝫ māu īfir mū tetigit. q̇ mane euigilās penitꝰ ſe ſanatū ſenſit Pꝰ modicū nauis illa portū venetiaꝝ ītrauit. narrās ⁊ ſuū ꝑiculū ⁊ marci adiuto riū. Pro vtriuſqꝫ igͦr bn̄ficio d̓o grāꝝactio exoluit̉. ⁊ ī ſcō ſuo mar. d̓s mirabilis p̄dicat̉ Dū q̇dā mercatores veneti ſupͣ qͣndā nauē ſaracēoꝝ alexādriā ꝑgͥnt ⁊ īminēs ꝑiculum euidēt̓ viderēt. mox ſuꝑ ſcaphā aſcēdūt ⁊ fu nē p̄cidūt. Statīqꝫ nauis illa fluctuū iunda tiōe ꝑijt. ⁊ vniuerſos ſaracēos vnda v̓orax ī uoluit. Unꝰ āt ex eis b. marcū iuocās voto qͦ potuit ſe aſtrinxit. ꝙ ſi ſuū ſibi ꝯferret auxi liū. ⁊ ſacꝝ baptiſma ſuſciꝑet ⁊ ip̄iꝰ limia viſi taret. Mox ſibi vir ſplēdidꝰ q̇dam apparuit q̇ erēptū de fluctibꝰ in ſcapha cū ceteris col locauit. Ille āt alexādriā veniēs ſꝫ liberatori ſuo ingͣtꝰ exn̄s. nͨ ſctī mar. feſtīat ad limina. nec nr̄e fidei ſuſcipit ſacramēta. Cui denuo marcꝰ apꝑuit ⁊ ip̄ꝫ d̓ ſua ingͣtitudine īcrepa uit. Rediēs igr ad ſe venetias veīt. ⁊ ibidē ſa cro baptiſmatis fonte renatꝰ ⁊ marcꝰ appel latꝰ. ⁊ ī xp̄ꝫ ꝑfecte credidit. ⁊ ī bonis oꝑbꝰ vi tā finiuit. ¶ Uir q̇dā dū ī ſūmitate capanil̓ ſctī marci d̓ venetijs q̇ddā oꝑis exercerꝫ. ſu bito cadit īprouid̓. mēbrati toto corꝑe lania tus. In ip̄o tn̄ caſu ſuo ſctī mar. n̄ imemor eiꝰ patrociniū īplorauit. Qui cadēs ex īſꝑa to cuidā ligno ꝓminēti ſb̓ſtitit. ⁊ dato fune il leſus euaſit. ⁊ ad opꝰ pͥſtinu ꝯſūmādū d̓uo tꝰ aſſurgit. ¶ Quidā cuiuſdā nobil̓ ꝓuinci alis tꝑal̓r ẜuꝰ dū voto aſtrictꝰ corpꝰ ſcī mar. viſitare vellꝫ. ſꝫ a dn̄o ſuo licētiā obtinere nō poſſꝫ. tādē tiorē carnal̓ dn̄i ſui timori celeſtis poſtpoſuit ⁊ īſalutato dn̄o ad ſctūꝫ viſitādū d̓euotꝰ acceſſit. Qd̓ dn̄s egreferēs ip̄ꝫ reuer ſū exocl̓ari mādauit. Fauēt qͣntotiꝰ crudeli dn̄o crudeliores ſatellites. ⁊ d̓i famulū ſcūm marcū īuocātē ad t̓rāꝓijciū cutos paloſ ocul̓ effodiēdis apponūt. aloꝝ ꝓfici ebāt conamīe. qꝛ ī ſe tabe ibita fractō ne. Iubꝫ igit̉ vt ſecuribꝰ gant̉ ⁊ pe des p̄cidāt̉. ſꝫ īdomabile iū ꝓtinus molleſcit ī plūbū. Iub rreis os ⁊ dētes ꝯtūdi. ſꝫ ferꝝ ſue ſcit̉ ⁊ dei potētia hebetat̉. Qd̓ upēs ve niā petijt ⁊ cū ẜuo ſep d̓uotōe ic vulne ſedula viſitauit. Mi ratꝰ ī brachio vt ma penderꝫ adeo vt ip̄am p̄cidēd lici ꝯſule j cōſueuit rent. Ille v̓o erubeſcē itutā pan haberi tā ꝓbꝰ manū ī loci quocauit nis ſiue medicamētis lige o ſanitati igr b. mar. ſuffragia ⁊ ma māſit. ⁊ ī tā pͥſtine reſtituta. ſola tn̄ cica ti miraculi teſtimoniū ⁊ in tal̓ bn̄ficij moni mentū. Uir q̇dā d̓ ciuitate mātue falſo ab inuidis accuſatꝰ ī carcerē eſt recluſus Qui cū. xl. dies ꝑegiſſꝫ ibidem. ⁊ nimio afficeret̉ te dio. tādē triduano ieiunio ſe macerās beati marci patrociniū īuocauit. Qui ſibi appa rēs iubꝫ vt d̓ carcere ſecurꝰ abſcedat Ille v̓o dormitās p̄ tedio neglexit ꝑere iuſſiōibꝰ ſctī. exiſtimās illuſiōibꝰ ſe deludi. Deind̓ ſcd̓o et tādē tertio ſibi apꝑuit. ⁊ ead̓ ſil̓r īꝑauit Qui ad ſe rediēs ⁊ hoſtiū aꝑtū ꝯſpiciēs d̓ carcere ſecurꝰ exijt. ⁊ inſtar ſtupe ꝯpedes mox ꝯfre git. Ibat igͦr die media ꝑ mediū cuſtodū. ce terorūqꝫ oīm. ita vt ip̄e cūctos vidēs a nemi ne vid̓et̉. Qui veniēs ad ſcī mar. tumulū. ex oluit d̓uote d̓bitū grāꝝ Cū totā apulcā ſte rilitas magͣ īuaderet. nͨ terrā illā bn̄dictōis pluuia irrigaret reuelatū ē ꝙ tali plaga ꝑcu De ſancto Marcellino De ſancto Uitali teret̉ eo ꝙ ibi ſctī marci feſtiuitas n̄ coleretur Dū igͥr ſctūm mar. īuocarēt. ⁊ feſtū eꝰ feſti ue ſe celebraturoſ ꝓmitterēt. ſterilitatē ab eiſ mar. d̓pulit. ⁊ inſuꝑ abūdātiā mīſtrauit. dāſ eis ſalubrē aerē ⁊ pluuiā ꝯgruētē Circa an nū dn̄i. M.ccxlj. apd̓ papiā ī ꝯuētu ordinis fratꝝ p̄dicatoꝝ. fuit q̇dā frat̓ religioſe ac ſctē vite noīe iulianꝰ. natōr fauētinꝰ. iuueīs cor pore ſꝫ canꝰ mēte q̇ īfirmitate vltīa elaborās cū pͥorē domꝰ ſuꝑ ſtatu ſuo requiſiſſet. ⁊ ille mortē vicinā ſibi īminere dicerꝫ. ſtatim facie exhilaratꝰ ⁊ manibꝰ ac toto corꝑe applaudēſ clamare cepit. Date locū frēs. qꝛ p̄nimia le ticie abūdātia aīa iā ꝓſiliet extra corpꝰ ex eo ꝙ iā iocūdos rūores audiui. Et eleuatis ī ce lū manibꝰ dicere cepit. Educ d̓ carcere aīaꝫ 0 mea ⁊cͣ. Infelix ego hō qͣs me lib̓abit de cor pore mortis hꝰ. Int̓ hͨ ille leui ſomno obdor miēs vidit b. mar. ad ſe veniſſe. ⁊ ſe iuxta eiꝰ lectū collocaſſe ⁊ ecce vox ad eū d. Quid ibi agis o marce. Et ille Ad moriētē acceſſi iſtū qꝛd̓o eꝰ mīſteriū ē acceptū Et iteꝝ vox ad eū Quare int̓ cet̓os ſctōs ad eū maxīe tu veni ſti. Et ille. qꝛ ī me ſpēalē d̓uotiōꝫ hūit ⁊ locuꝫ. vbi corpꝰ meū q̇eſcit d̓uotōe ſedula viſitauit ⁊ iō veni eū ī hora ſui exitꝰ viſitare. Et ecce q̇ dā albati totā domū īpleuerūt. Quibus ait marcꝰ. Quare huc veīſtis. Et illi. Ut iſtius aīam ī ꝯſpectu dn̄i pn̄temꝰ Euigilās āt p̄di ctꝰ frat̓ ꝓ pͥore domꝰ a qͣ ego iſta audiui. ꝯti nuo miſit ⁊ oīa q̄ vid̓at ſibi recitās cū multo gaudio ī dn̄o felicit̓ obdormiuit. ¶ A ¶ LVIII ¶ De ſctō Marcellino papa Arcellinꝰ āniſ. ix: ⁊ mēſibꝰ. iiij. romanā eccl̓iam rexit Hic iuſſu dyocleciani ⁊ maximiāi capit̉. ⁊ ad ſacrificādū adducit̉. Cū aūt n̄ aſ ſentiret. ⁊ ex hͦ diuerſoꝝ tormētoꝝ genera ſu ſtinere drēt. metu paſſionis duo gna incēſi ī ſacrificio poſuit. Tūc magͣ adeſt infideliuꝫ leticia. ſꝫ fideles ingēs triſticia ꝑcuſſit. veꝝtn̄ capite infirmato fortiora mēbra reſurgūt et minas pͥncipū ꝑuipēdūt. Tūc fideles ad ſū mū pōtificē ꝯueniūt ⁊ ip̄ꝫ pl̓imū redarguūt Qd̓ ille cernēs in ꝯcilio ep̄oꝝ ſe ſuppoſuit iu dicādū. Ad quē illi Abſit vt ſūmꝰ potifex ab aliqͦ iudicet̉. ſꝫ tu ī te collige cām tuā. ⁊ ꝓprio ore te diiudica. Ip̄e āt iā penitēs pl̓imū īge muit ⁊ ſeip̄m depoſuit. ſꝫ tn̄ eū oīs turba iteꝝ reelegit. Qd̓ ceſares audiētes iteꝝ eū capi fe cerūt. ⁊ dum nullatenꝰ ſacrificare vellet euꝫ decollari mādauerunt. Et iteꝝ creuit furor hoſtil̓ vt infra mēſeꝫ. xvij. milia xp̄ianoꝝ pe rimerēt̉. Marcellinꝰ āt dū d̓capitari d̓beret ſe xp̄iana ſepulta indignū eſſe aſſeruit. ⁊ id̓o oēs q̇ ſe ſepelire p̄ſumerēt excōicauit. Qua ꝓpter corpꝰ eiꝰ inſepultū. xxxv. diebꝰ remāſit Pꝰ hͦ b. petrꝰ apl̓s marcello ſucceſſori eꝰ ap paruit di. Frat marelle qͣre n̄ ſepel̓ me Cui ille. Nōne dudū ſepultꝰ es dn̄e. Cui apl̓us. Me inſepultū reputo qͣꝫdiu marcellinū īſe pultū videro Cui ille. Nōne dn̄e noſti qꝛ ille oēs q̇ eū ſepelirēt anathematizauit. Cui pe. Nōne ſcpͥtū ē. q̇ ſe hūiliat exaltabit̉. vn̄ hͦ at tēdere d̓buiſti Uad̓ igͥr ⁊ ip̄ꝫ ad pedes meoſ ſepelias. q̇ ſtatī iuit ⁊ iuſſa laudabil̓r ꝯpleuit LIX ¶ De ſancto Uitali Italis quaſi ui ues tal̓. qꝛ qͣl̓ viuebat exteriꝰ ī oꝑe. tal̓erat intꝰ ī cord̓. Ul̓ vital̓ a vita. vl̓ vitalis viuēs alis.i. tuēs ſe alis v̓tutū. Ip̄e eī fuit tā qꝫ vnū d̓ aīalibꝰ d̓i q̄ vidit ezechiel hn̄s ī ſe qͣt tuor alaſ.ſ. alā ſpei. q̄ volabat ī celū. alā a mo ris qͣ volabat ī deū. alā timoris qͣ volabat ī infernū. alā cogͦtiōis q̄ volabat in ſeip̄m E paſſio in libello geruaſij ⁊ ꝓtaſij reꝑta fuiſ A ſe putat̉. Italis miles ꝯſulariſ. ex valeria vx ore geruaſiū ⁊ ꝓthaſiū genuit. hͦ cū paulino iudice rauennā ingreſſuſ cū q̄ndam ibidē xp̄ianū medicū nomine vr ſicinū. pꝰ ml̓ta tormētoꝝ genera iuſſum de collari videret. ⁊ ille medicus nimiū expauiſ ſet exclamauit ad eū ſanctꝰ vitalis. di. Noli frat vrſicine medice q̇ alios curare ꝯſueuiſti teipſum eterna morte occidere. ⁊ qui ad pal mam martirij ꝑ multas paſſiones veniſti. noli coronā amittere tibi a deo paratā. Qd̓ k 4 De uirgine quadā anthiocena vrſicinꝰ audiēs ꝯfortatꝰ ē ⁊ d̓ pauore ſuo pe nitēs martiriū libēt̓ accepit Sctūs āt vitaliſ eū honorifice ſepeliri fec̄. ⁊ pꝰ hͦ ad paulinuꝫ dn̄ꝫ ſuū vltra veīre ꝯtēpſit. Ille v̓o nimiū in digͣtꝰ. tū qꝛ ad ſe veīre noluit. tū qꝛ vrſici. ſa crificare volētē retraxit. tū qꝛ xp̄ianū ſe eē on̄ dit. iuſſit eū īeculeū leuari. Cui dixit vitalis. Stultiſſimꝰ es ſi me putas d̓ciꝑe q̇ alios ſꝑ ſtudui lib̓are. Et ait paulīꝰ mīſtris. Ducite eū ad palmā. ⁊ ſi ſacrificare noluerit. foueaꝫ ꝓfūdiſſimā donec ꝑueneritis ad aqͣm ibidē facite. ⁊ ibi eū viuū ⁊ ſupinū ſepelite. qd̓ ⁊ fece rūt ⁊ b. vitalē ibid̓ viuū ſepeliert̉ ſubnerone q̇ cepit circa ānuꝫ dn̄i. lvij. Sacerdos āt q̇ hͦ ꝯſiliū d̓derat ſtatī a demōe arreptꝰ ꝑ ſepteꝫ dies īſaniēs. ī illo loco exclamabat di. Incē dis me ſcē vital̓. Die āt ſeptia ī flumē a d̓mo ne p̄cipitatꝰ miẜabilit expirauit. Uxor āt ſctī vital̓ cū mediolanū redirꝫ. īueīt qͦſdā idol̓ ī molātes. Qui cū eā hortarēt̉ vt idol̓ īmola ta comed̓et rn̄dit. Xp̄iana ſū. n̄ lꝫ mihi d̓ vrīſ ſacrificijs māducare. qd̓ illi audiētes. tā dire eā v̓berauert̉ ꝙ hoīes ſui q̇ cū ea erāt vſꝫ me diola. eā ſemiuiuā d̓duxerūt. vbi īfra triduū felicit̓ migͣuit ad dn̄m LX A ¶ De v̓gine qͣdā anthiocena S rgo quedā fu it āthiochie cꝰ hiſtoriā amh̓. in. ij. li. de v̓gībꝰ recitat ī hͨ v̓ba. Anthiochie nuꝑ v̓ go q̄dā fuit fugitās publici viſus on̄tatiōeꝫ Sꝫ q̄ magͥ viroꝝ vitabat ocl̓os īcēdebat af fectꝰ eo āpliꝰ īpudicos. Pulcritudo ei audi ta nͨ viſa plꝰ d̓ſiderat̉ duobꝰ ſtimul̓ cupidi tatū amoris ⁊ cogͦtionis dū ⁊ nihil occurrit qd̓ minꝰ placeat. ⁊ plꝰ putatur eē qḋ placeat qd̓ n̄ indexoculꝰ explorat ſꝫ aīmꝰ amator ex optat. Itaqꝫ ſctā v̓go ne diutiꝰ aleret̉ potiē de ſpes cupiditatis ītegritatē pudoris ꝓfeſſa ſic reſtrinxit īproboꝝ faciēs. vt iā n̄ amaret̉ ſꝫ ꝓderet̉. Ecce ꝑſecutio. Puella fugere neſcia etate pauida. ne īciderꝫ ī inſidiatores pudo ris. aīmū ad v̓tutē ꝑauit tā religioſa vt mor tem n̄ timerꝫ. tā pudica vt morteꝫ expectaret Ueīt ei corone dies maxīa oīꝫ expectatio ꝓ ducit̉ puella. duplex p̄feſſa certamē ⁊ caſtita tis ⁊ religiōis. ſꝫ vbi viderūt ꝯſtātiā ꝓfeſſiōiſ metūt pudoris ꝑatā ad cruciatꝰ. erubeſcēteꝫ ad aſpectꝰ excogitare ceperūt quēadmodū ſpe caſtitatis religionē tollerēt. vt cum id ab ſtuliſſent qḋ erat. āpliꝰ ēt ideriꝑēt qḋ derelī q̄rent. Aut ſacrificare v̓ginē. aut lupanari ꝓſtitui iubēt. qͦmō colūt d̓os ſuos q̇ ſic vīdi cāt. aut quēadmod̓ ip̄i viuūt. q̇ ita iudicant. Hec puella n̄ qͦ d̓ religiōe ābigͣet ſꝫ qͦ d̓ pudo re trepidarꝫ ip̄a ſecū inq̇t. Quid agimꝰ ho die. aut martyr aūt v̓go. alt̓a nob̓ īuidet̉ co rona ſꝫ necv̓gīs nomē agnoſcit̉ vbi v̓gītatiſ autor negat̉ Nā quēadmod̓ v̓go ſi meretri cē colas. quēadmodū v̓go ſi adulteꝝ diligaſ quēadmod̓ v̓go ſi amorē petas Tolerabili us ē mētē v̓ginē qͣꝫ carnē hrē. Utꝝqꝫ bonuꝫ ſi liceat. ſi n̄ liceat. ſaltē n̄ hoī caſte ſꝫ d̓o ſimꝰ. Et ra ab meretrix fuit. ſꝫ pꝰ qͣꝫ dn̄o credidit. ſalutē inuenit. Et iudith ſe vt adult̓o placerꝫ ornauit. q̄ tn̄ qꝛ hͦ religiōe. n̄ amore faciebat. t Bn̄ ſucceſſit ex nemo eā adulterā iudicabe emplū. Nā ſi illa q̄ ſe cōn ligioni ⁊ pu ⁊ nos ẜuādo dorē ẜuauit. ⁊ patriā fort .Ꝙ ſi Iu religionē ẜuabimꝰ etiā ce oluiſſet. ꝑdi dith pudiciciā religioni p̄ ta patria etiā pudiciciā pd̓ Itaqꝫ tali ęnes v̓ba dn̄i bus informata exēplis ſil̓ a qͥbꝰ ait. q̇cūqꝫ ꝑdiderit aīam ſuā ꝓpt̓ me. īue niet eā. fleuit ⁊ tacuit ne eaꝫ vl̓ loquētē adult̓ audiret. nec pudoris elegit iniuriā. ſed xp̄i re cuſauit. Eſtīate vtꝝ adulterare potuerit cor pore q̄ nͨ voce adulterauit Iā dudū v̓ecun dabat orō mea. ⁊ qͣi adire geſtoꝝ ſeriē crimi noſam atꝫ explanare formidat Claudite au res v̓gīes dei. ducit̉ puella dei ad lupanar. ſꝫ aꝑite aures v̓gīēs dei. v̓go ꝓſtitui p̄t. adulte rari n̄ p̄t. Ubicūqꝫ d̓i v̓go ē. tēplū dei ē nͨ lu panaria infamāt caſtitatē. ſꝫ caſtitas ēt loci abolet infamiā. Ingēs petulantiū ꝯcurſus fit ad fornicē. Diſcite martyꝝ miracula ſan cte v̓gines. Diſcite hoꝝ vocabula. Claudit intus colūba. ſtrepūt accipitres foris. Cer tant ſinguli qui p̄dam pͥmus inuadat ¶ At illa manibus in celum leuatis. qͣſi ad domū orationis veniſſet. non ad libidis di uerſoriū xp̄e inquit domuiſti virgini feros De uirgine quadā anthio cena leones. potes domare etiā hoīꝫ feras mētes Chaldeis rorauit ignis. iudeis ſeſe vnda ſu ſpēdit. miſcd̓ia tua n̄nat̉a ſua. Suſāna ad ſuppliciū genua flexit. ⁊ d̓ adulteris triupha uit. Aruit dextra q̄ tēpli tui dona violabat. Nūc tēplū ip̄m attrectat̉ tuū. ne patiaris in ceſtū ſacrilegij q̇ n̄ paſſus es furtū Bn̄dicat̉ ⁊ nūc nomē tuū. vt q̄ ad adulteriū v̓go veni v̓go diſcēdā. Uix ꝯpleuerat orōꝫ. ⁊ ecce mi les ſpēt̓ribil̓ irrupit. quē ad mod̓ v̓go tremu ii. cui ppl̓s tremēs ceſſit. Sꝫ illa n̄ īmemor le ctōis. Et daniel inq̇t ſuppliciū ſuſanne ſpec taturꝰ aduenerat. ⁊ quā ppl̓s dānauerat vnꝰ abſoluit. Pōt ⁊ ī h̓ lupi hītu ouis latere H ⁊ xp̄s milites ſuos q̇ et̄ legiōes hꝫ Aut fortaſ ſe ꝑcuſſor ītrauit. ne verearis aīa ⁊ il̓es ſolēt martyres facere. O v̓go fides tua te ſaluā fe cit. Cui miles. Queſo ne paueas ſoror. huc veī ſaluare aīaꝫ n̄ ꝑdere. Serua me vt ip̄a ẜ ueris. Quaſi adult̓ īgreſſus ſi vis martyr egrediar. Ueſtimēta mutēꝰ Cōueniūt mea tibi. ⁊ tua mihi. ſꝫ vtraqꝫ xp̄o Tua veſtiſ me veꝝ militē faciet. ⁊ mea te v̓ginē. Bn̄ tu veſti eris. ego melius exuar vt me ꝑſecutor agno ſcat. Sume hītū q̇ abſcōdat feīaꝫ. trad̓ q̇ꝯſe cret martirē. Indue clamidē q̄ occultet mē bra v̓gīs ⁊ ẜuet pudorē. ſume pileuꝫ q̇ tegat cries. abſcondat ora. ſolēt erubeſcere q̇ lupa nar ītrauerūt. Sane cū egreſſa fueris. ne re ſpicias retro. memor vxoris loth q̄ naturaꝫ ſuā. qꝛ īpudicos lꝫ caſtis ocul̓ aſpexit. amiſi nec veare ne q̇d ꝑeat ſacrificio. Ego ꝓ te ho ſtiā deo meo reddā. tu ꝓ me milite xp̄o hn̄s bonā militiā caſtitatiſ. q̇ ſtipēdijs militat ſem pit̓nis. loricā iuſticie q̄ ſpūali munimīe cor pꝰ īduat. ſcutū fid̓i qͦ vulnꝰ repellas. galeā ſa lutis. Ibi eī ē p̄ſidiū nrē ſalutis vbi ē xp̄s. q̄ niā ml̓ieris caput ē vir. v̓ginū xp̄s. Et int̓ hͨ v̓ba clamidē exuit. ſuſpectꝰ tn̄ adhuc hītꝰ et ꝑſecutoris ⁊ adult̓i. Uirgo ceruicē. clamidē cepit miles offerre. Que pōpa illa. q̄ grā cū in ſupanari d̓ martirio certarēt. Addant̉ ꝑ ſone miles ⁊ v̓go. He diſſil̓es int̓ ſe nat̉a. ſed dei miẜatōe ꝯſil̓es. vt ꝯpleat̉ oraculū. Tūc lupi ⁊ agni ſil̓ paſcēt̉. Ecce agna ⁊ lupꝰ nō ſo lū ſil̓ paſcūt̉. ſꝫ ēt īmolāt̉. Quid pl̓a. Muta to hītu euolat puella d̓ laqueo. iā n̄ ſuis aliſ vtpote q̄ ſpūalibꝰ ferebat̉. Et ꝙ nll̓a vnqͣꝫ vi derūt ſecl̓a. Egredit̉ de lupanari virgo xp̄i. At illi q̇ videbā: ocul̓ ⁊ non videbant corde ceu raptores ad agnā lupi fremuere ad p̄dā vnus q̇ erat immodeſtior introiuit. Sꝫ vbi hauſit oculis rei textū. qͥd hoc inqͥt eſt. puel la ingreſſa eſt vir videt̉. Ecce nō fabuloſum illud cerua ꝓ v̓gine. ſꝫ qd̓ veꝝ eſt miles ex v̓ gine. At etiam audierā ⁊ non credideram q aquas xp̄s in vinā cōuertit. iā mutare cepit ſexū. Recedamꝰ hinc dūadhuc qd̓ fuimus ſumus. Nūq̇d ⁊ ip̄e mutatꝰ ſum q̇ aliud cer noqͣꝫ credo. Ad lupanar veni. cerno vadi moniū. ⁊ tn̄ dum mutetꝰ egrediar. pudicꝰ ex ibo q̇ adulter intraui. iudicio rei qꝛ debebat̉ tāto corona victori. dānatꝰ eſt ꝓ v̓gine q̇ ꝓ v̓ gine ꝯp̄hēſus ē. ita d̓ lupanari nō ſolū vgīeſ ſꝫ etiā martyres exierūt E ¶ Fert̉ puella ad locum ſupplicij cucurriſſe. certaſſe ābos de nece. Cum ille diceret. ego ſum iuſſus oc cidi te abſoluit ſnīa qn̄ me tenuit. At illa cla mauit. Nō ego te vadē mortis elegi. ſed p̄ſi dem pudoris optaui. Si pudor q̄rit̉ manet ſexus. Si ſanguis exponit̉ fideiuſſorē non deſidero. Un̄ diſſoluā habeo. ī me lata ē ſen tētia q̄ ꝓ me lata ē. Certe ſi pecunie te fideiuſ ſorē dediſſem. ⁊ abſente me iudex tuū cēſum feneratori adiudicaſſꝫ eadē me ſnīa ꝯuince res meo patrimonio ſoluere tuos nexꝰ. Si recuſarē. qͥs me īdignā morte cēſerꝫ. Quan to maior eſt capitis hꝰ cēſura. Moriar ino cēs ne moriar nocēs. Nihil mediū ē hodie. aut rea ero ſangͥnis tui. aut martir mei. Si cito redij q̇s me audeat excludere. Si morā feci qͥs me audeat abſoluere. Plꝰ legibꝰ de beo rea n̄ ſolū fuge mee. ſꝫ et̓ cedis aliene. ſuf ficiūt mēbra morti q̄ n̄ ſufficiebāt iniurie. eſt in v̓gine vulneri locꝰ q̇ n̄ erat ꝯtumelie Ego obꝓbriū declinaui n̄ martyriū. Tibi ceſſi ve ſtem n̄ ꝓfeſſionē mutaui ꝙ ſi mihi preripis morte nred̓miſti me. ſꝫ circūueniſti. Caue qͣ ſo ne ꝯtēdas. caue ne ꝯdicere audeas. Noli eriꝑe bn̄ficiū qḋ dediſti. Dū mihi hāc ſnī aꝫ negas illā reſtituis ſuꝑiorē. Snīa eī ſnīa ſu periore mutatur. Si poſterior me non tenet De ſancto Petro nouo martire ſuꝑior ſnīa tꝫ. Poſſūꝰ vtriqꝫ ſatiſfacere ſnīe ſi me pͥus patiaris occidi. In te habēt aliaꝫ. quā exerceāt penā ī v̓gine obnoxiꝰ pudor eſt Itaqꝫ gl̓ioſior eris ſi vid̓aris dadulta mar tirē feciſſe qͣꝫ d̓ martire adulterā credidiſſe. Quid expectatis. duo ꝯtēdert̓t ⁊ ābo vicert̉ nͨ diuiſa ē corona ſꝫ addita. Ita ſcī marty res īuicē ſibi bn̄dicta ꝯfitētes. alt̓a p̓ncipiuꝫ martirio d̓dit. alt̓ effectū D ¶ Atēt ph̓oꝝ gimnaſia damonē ⁊ ſintheā pictagoreos in colas fecerūt. qͦꝝ vnꝰ cū eēt morti adiudica tus ꝯmēdādoꝝ ſuoꝝ tꝑs popoſcit Tyrānꝰ āt aſtutiſſimꝰ cū reꝑiri n̄ poſſe eſtīarꝫ petiuit vt ſpōſorē daret qͥ ꝓ ſe feriret̉. ſi ip̄e morā fa ceret. Quid d̓ duobꝰ p̄clariꝰ neſcio viꝝqꝫ p̄ claꝝ alt vadē mortis īueīt. alt̓ ſe obtulit Ita qꝫ cū reꝰ morā ſupplicio faceret fideiuſſor ſe reno vultū morte n̄ recuſauit. Cū duceretur amicꝰ reuerſꝰ ē. ceruicē ſubſtituit. colla ſub iecit. Tūc āmiratꝰ tyrānꝰ cariorē ph̓is aīci ciā qͣꝫ vitā fuiſſe petiuit vt ip̄e ab ip̄is qͣs dā nauerat ī aīciciā reciꝑet̉. tātā v̓tutis eē grām vt tyrānū īclīarꝫ. digͣ laud̓ ſꝫ mīora nr̄is Nā illi ābo viri. hͨ vna v̓go q̄ prio etiā ſexū vicerꝫ illi aīci. iſti īcogniti. illi tirano ſe vni obtulert̉ iſti tyrānis pl̓ibꝰ ac ēt crudelioribꝰ ꝙ ille peꝑ cit. iſti occid̓rūt. Int̓ illos ī vno obnoxiā ne ceſſitas. ī his āboꝝ volūtas lib̓a. Hoc qͣꝫ iſti prudētiores. qꝛ illi ſtudij ſui finis amicicie gͣ tia. iſtis corona martyrij. Illi ei certauerūt hoībꝰ. iſti dn̄o. Hec Ambroſiꝰ. L.XI ¶ De ſctō Petronouo martyre Etrꝰ īterpretatur agnoſcōs l̓ diſcalciās Ul̓ d̓r petrꝰ a petros qd̓ ē firmū. Per hͦ ītelligūt̉ tria p̄uilegia q̄ fuerūt ī b. petro. Fuit ei p̄di cator egregiꝰ. ⁊ in̄ d̓r agnoſcēs. qꝛ ⁊ ꝑfectam ſcpͥturaꝝ noticiā hūit. ⁊ ī p̄dicatōe qͥd̓ cuiqꝫ ꝯuenirꝫ agnouit. Scd̓o fuit v̓go puriſſimꝰ ⁊ in d̓r diſcalciās qꝛ a pedibꝰ ſuaꝝ affectōnū oēm amorē mortuū diſcalciauit ⁊ exuit. vt n̄ ſolū corꝑe ſꝫ etiā mēte v̓go eēt. Tertio fuit martir dn̄i gl̓ioſꝰ. ⁊ in̄ fuit firmꝰ qꝛ martiriū ꝓdefenſiōe fid̓i ꝯſtāt̉ ſuſtiniūt. ¶ A Etrꝰ nouꝰ martyr d̓ ordīe p̄dicato rū. fidei pugil egregiꝰ d̓ ciuitate ve ron̄. extitit oriūdꝰ. Hic tanqͣꝫ ſplēdi dū lumē d̓ fumo. liliū cadēs d̓ ſentibꝰ rubēs roſa d̓ ſpinis exorit̉. dū d̓ ꝑentibꝰ ꝑ errorem excecatis. lucidꝰ p̄dicator exurgit. ⁊ d̓ ſaucia tis mēte. corꝑeqꝫ corruptis. v̓giale decꝰ ꝓce dit. ac d̓ ſpinis.i. d̓ et̓no incēdio deputatis. ī clitꝰ martir aſcēdit. Parētes nāqꝫ ſuos infi deles ⁊ heticos b. pe. hūit. a qͦꝝ tn̄ errore ſe pe nitꝰ mūdū ẜuauit. Cū āt adhuc eēt ſeptē an noꝝ ⁊ a ſcol̓ redirꝫ a patruo ſuo q̇ heſim ſa prebat. q̇d nā ī ſcol̓ didicerit īterrogat̉. Qui rn̄dit ſe didiciſſe. Credo ī de. pa. oī. cre. celi et t̓re ⁊cͣ. Et ille. Noli dicere creatorē celi ⁊ tre. cū ip̄e viſibiliū creator n̄ fuerit ſꝫ drabolꝰ oīa iſta q̄ vidēt̉ creauerit. Ip̄e v̓o puer ſe potiuſ velle dicere ſic̄ legerat affirmabat. ⁊ ſic̄ ſcri ptū erat ſe potiꝰ credere velle dicebat Tūc il le ꝑ autoritates hͦ ei ꝑſu ad̓re vt poterat nite bat̉. Quas oēs puer ſpūſcō repletꝰ ſic ꝯeuꝫ ꝯuertit. eūqꝫ ꝓprio gladio interemit. vt ille qͦ diuerteret n̄ hret. Qui īdigne ferēs a puero ſe ꝯfuſuꝫ prī totū qḋ int̓ ſe geſtū fuerat retu lit. ⁊ vt petrinū a ſcol̓ remoueret. modis om nibꝰ ꝑſua ſit. Timeo eī ait. ne cū petrinꝰ bene fuerit eruditꝰ ad meretricē illā romanā eccle ſiā ſe ꝯferat. ⁊ ſic fidē nrām deſtruat ⁊ ꝯfun dat. Qui neſciēs veꝝ dixit. dū petꝝ heticorū ꝑfidiā deſtructuꝝ eē tāqͣꝫ alt̓ cayphas ꝓphe tauit. Sꝫ qꝛ res a d̓o fiebat. pat fris monitiſ aſſenſum n̄ p̄buit. ſperās ꝙ ꝑ aliqueꝫ hereſi archā ad ſuā ſectā eū trahi faceret. cū ī grā maticalibꝰ fieret eruditꝰ B ¶ Vidēs igit̉ puer ſctūs nō eē tutū cū ſcorpionibꝰ hītare. mūdū parēteſqꝫ deſpiciēs. mūdꝰ ip̄e fratꝝ p̄ dicatoꝝ ordine introiuit. In qͦ q̇dr̄ ordīe qꝫ laudabilit̓ vixerit. Innocētiꝰ papa ī ſua epi ſtola aꝑit dicēs. Cū eī b. pe. a mūdi fallacijs in adoleſcētie ānis ꝓuide declinaſſꝫ. ad ordi nem fratꝝ p̄dicatoꝝ ſe trāſtulit. In qͦqd̓em ordine. xxx. fere annoꝝ ſpacio fultus caterua v̓tutū. fide p̄ambula. ſpe aſtāte. comitāte ca ritate ſic p̄ualuit ⁊ p̄fecit circa defenſionem ip̄iꝰ fidei pro qua totus ardebat ꝙ contra il lius diros hoſtes mente ītrepida. feruētiqꝫ De ſancto Betro nouo martire ſpū ꝯtinuū certamē exercēs. ſuū tādē agonē diutinū victrici ſuꝑāte martirio felicit ꝯſum mauit. Et ſic petrꝰ firmꝰ ī petra fidei petra d̓ mū paſſiōis alliſus ad petrā xp̄ꝫ digne lau reādꝰ aſcēdit. Uirgītate qͣꝫ mētis ⁊ corporiſ ſpillibatā ẜuauit nec alicꝰ mortal̓ criminis vnqͣꝫ ſenſit ꝯtactū ſic̄ ſuoꝝ ꝯfeſſoꝝ fideli te ſtimonio ē ꝓbatū. Et qꝛ ẜuꝰ delicate nutritꝰ ꝓteruit ī dn̄ꝫ. carnē ſuā aſſidua cibi ⁊ potꝰ ꝑci tate reſtrīxit. Ne v̓o ꝑ ocij d̓ſidiā hoſtilibus paterꝫ īſidijs ī iuſtificatōibꝰ dn̄i exercebat̉ aſ ſidue. vt eo circa licita totalit occupato. locū in ip̄o illicita n̄ hrēnt. ⁊ a ſpūalibꝰ neq̇cijs tu tꝰ eſſꝫ. Noct̉na q̇dē ſilētia hūane d̓putata q̄ eti pꝰ dormitōꝫ breuē d̓currebat ī ſtudijs le ctionū ⁊ ſōni tꝑs vigilijs occupabat. Dies aūt īpēdebat ꝯmodis aīaꝝ. vl̓ ſedul̓ īminen do p̄dicatōibꝰ. vl̓ ꝯfeſſionū audiētie inſiſtē do. aut hereticoꝝ dogma peſtiferū validis rōibꝰ ꝯfutādo. In q̇bꝰ ſpēalis grē dono no ſcit̉ claruiſſe. Deuotōne inſuꝑ gͣtꝰ. hūilitate lenis. ob̓ia placidꝰ. benigͥtate ſuauis. pietate ꝯpatiēs. patia ꝯſtās. caritate p̄ſtabil̓. ⁊ ī cun ctis moꝝ mat̄itate ꝯpoſitꝰ. alios ꝓfuſis v̓tu tū aromatibꝰ attrahebat. Feruens qͦꝫ ama tor fidei. cultor p̄cipuꝰ. ꝓpugͣtor ardēs. Sic aīo ſuo fidē īp̄ſſerat. ſic ſe totū ī illiꝰ mācipa uerat obſeqū ꝙ qͦqꝫ ip̄iꝰ oꝑa ⁊ v̓ba v̓tute fi dei redolebāt. Pro hac qͣꝫ mortē ſubire cu piēs. hͨ pͥncipalit̓ a dn̄o attentis ⁊ crebris po ſtulatōibꝰ ſupplicaſſe ꝓbat̉ ꝙ n̄ ſineret euꝫ ex hac luce migre. niſi ſūpto ꝓ illo calice paſſio nis. nec fraudatꝰ eſt tādē a d̓ſiderio ſuo C Multis v̓o ī vita ſua miraculis claruit. Nā cū apd̓ mediolanū q̄ndā ep̄m heticorū a fid̓libꝰ captū. b. pe. examinarꝫ. ⁊ multi ep̄i ⁊ religioſi ⁊ maxīa ꝑs ciuitatis illuc ꝯueniſſet. ⁊ dies tū p̄dicatōe. tū examīatōe in longūꝓ tracta fuiſſꝫ. ⁊ maximꝰ eſtꝰ cūctos affligeret dixit hereſiarcha corā oībꝰ. O petre puerſe ſi tu es ita ſctūs ſic̄ hͨ ſtultꝰ ppl̓s te eē affirmat cur eū eſtū mori ꝑmittis. ⁊ n̄ rogas dn̄m vt nubē aliquā int̓ponat. vt nō moriat̉ h̓ ſtultꝰ ppl̓s tāto eſtū. Ad quēb. Pe. rn̄t. Si vis ꝓ mittere te abnegatuꝝ heſim tuā ⁊ fidē catho licā receptuꝝ rogabo dn̄m ⁊ faciet qd̓ dixiſti Tūc fautores heticoꝝ ꝯclamātes hereſiarꝰ che dixerūt. Promitte ꝓmitte. Credebāt eī ꝙ fieri n̄ poſſꝫ qd̓ beatꝰ ſe factuꝝ corā oībus ſpōpōdit. ⁊ maxīe cū nulla vl̓ mīma nubecu la in aere appareret. Catholici āt ſuꝑ ꝓmiſſi onebtī Petri triſtari ceperūt. timētes ne fi des catholica ex hͦ ꝯfuſiōi pateret. Cū ergo hereticꝰ ſe obligare nollet beatꝰ petrꝰ cū ma gna fiduciā dixit. Ad hͦ ꝙ verꝰ d̓s viſibiliū ⁊ inuiſibiliū creator mōſtret̉. ⁊ ad ꝯſolatiōꝫ fi deliū ⁊ ad ꝯfuſionē hereticoꝝ rogo deum vt aliqͣ nubecula aſcēdat ⁊ ſe int̓ ſolē ⁊ ppl̓m in terponat. Qd̓ mox p̄miſſo crucis ſignacl̓o factū fuit ꝑ magnā horā ī modū papilioniſ ppl̓m nubecula ꝓtegēte. ¶ Cōtractꝰ q̇dā no mīe aſſerbꝰ cū ꝑ. v. ānos māſiſſꝫ ꝯtractꝰ. ita ꝙ ꝑ terrā ī ſextario traheret̉. mediolanuꝫ ad beatū Petꝝ ductꝰ fuit. Quē cū beatꝰ petrꝰ ſignaſſꝫ. ꝯtinuo ſanatꝰ ſurrexit. Quedā etiā miracula q̄ ꝑ eū dn̄s dū viueret fec̄. Inno cētiꝰ in p̄dicta epl̓a recitat dicēs. Cuiuſdam nobil̓ filiū p̄ nimio ⁊ horribili totius gule tu more nec loq̄ nec ſpirare valentē. leuatis ad dn̄m manibꝰ ⁊ crucis ī eo facto ſigͣculo. illo qꝫ accipiēte ip̄iꝰ cappā ⁊ infirmo ſuꝑponēte eū ilico ſanauit. Idē nobil̓ vehemēti pꝰ mo dū corꝑis torſiōe grauatꝰ. credēs ⁊ metuēs exinde ſibi mortis īmiere diſcrimē. cappam ip̄am quā extūc ꝯẜuauerat reuerēt̉ fec̄ affer ri qͣ ſuo appoſita pectori. mox vermē q̄ndaꝫ duo hn̄tem capita. ⁊ piloꝝ dēſitate villoſum euomuit. plena liberatōe ſecūta ¶ Cuidam iuueni muto. īmiſſo in os eius digito. ſueqꝫ lingue ſoluto ligamīe bn̄ficiū loq̄le cōceſſit. Hec ⁊ alia plura dū viuerꝫ dignatꝰ eſt ꝑ eū dn̄s oꝑari. D ¶ Ueꝝ cū peſtis heretica in lombardie ꝓuincia pullularet ⁊ ml̓tas iā ciuitates ꝯtagione peſtifera infeciſſet. ſūmꝰ pontifex ad peſtē dyabolicam abolendā di uerſos inq̇ſitores de ordine predicatorum ī diuerſis lombardie partibꝰ delegauit. Sed cum apud mediolanū heretici nō ſolū ml̓ti numero. ſꝫ etiā magni ſeculari potentia acu ti fraudulēta eloquentia. ⁊ pleni dyabolica ſcientia reſiderent. ſummus pontifex ſciēs ⁊ intelligēs beatū perꝝ viꝝ eſſe magnanimuꝫ De ſancto Petro nouo martire q̇ ad hoſtiū ml̓titudinē n̄ pauerat aīa duer tēsqͣꝫ eiꝰ ꝯſtātē v̓tutē ꝑ quā aduerſariorum potētie nec ī modico cederꝫ. cognoſcēs etiaꝫ eiꝰ facūdiā ꝑ quā facile heticoꝝ fallacias de teget. n̄ ignorās inſuꝑ ip̄m ī diuīa plene ſapi entia eruditū. ꝑ quā friuola heticorū argu mēta rōnabilit ꝯfutaret. ip̄m tā ſtrenuū fid̓i pugilē. ⁊ tā indefeſſū dn̄i bellatorē in medio lano ⁊ eiꝰ comitatū īſtituit. ⁊ inq̇ſitorē ſuum autoritate ꝯceſſa plenaria ordīauit Ip̄e igͣr uūctū officiū diligēt̓ exercēs heticos vbiqꝫ ꝑ q̇rebat. nullā eis req̇eꝫ tribuēs ſꝫ mirabiliter oēs ꝯfundēs. potet expellēs. ſapiēt̓ ꝯuincēs. ita vt nō poſſent reſiſtere ſapīe ⁊ ſpūi q̇ ꝑ euꝫ loq̄bat̉. Qd̓ vidētes heretici ⁊ dolētes. d̓ ip̄i morte cū ſuis fautoribꝰ tractare ceperūt. ar bitrātes ſe poſſe pacifice viuere ſi eoꝝ tā va lidꝰ ꝑſecutor d̓ medio tolleret̉. Cū igͦr p̄dica tor ītrepidꝰ mox martyr futurꝰ d̓ cumis me diolanū ꝓ inqͣrēdis heticis ꝑgeret. ī ip̄o itine re palmā martyrij ē aſſecutꝰ. ſic̄ Innocētiuſ explicat ī hͨ v̓ba. Cū de ciuitate cumana vbi fratꝝ ſui ordīs ibi morantiū pͥorerat. medio lanū ꝑgeret ꝓ exeq̄nda inq̇ſitōe ꝯͣ hereticos ſibi ab apl̓ica ſed̓ ꝯceſſa. ſic̄ in publica p̄dica tiōe p̄dixerat. q̇dā d̓ ip̄oꝝ hereticoꝝ credenti bus p̄ce illoꝝ inductꝰ ⁊ p̄cio. ī eū ſalutaris ꝓ poſiti iter ꝓſeq̄ntē funeſtꝰ inſilijt in agnū vti qꝫ lupꝰ. ferꝰ ī mitē. īpiꝰ ī piū. furibūdꝰ ī man ſuetū. ī modeſtū effrenis. ꝓphanꝰ in ſanctuꝫ p̄ſumit inſultū. exercet conatū. mortē intētat ſacꝝ aūt caput illiꝰ crudelit̓ impetēs et diris in ip̄m imp̄ſſis vulneribꝰ ⁊ ſatiato ſanguīe iuſti enſe. venerādū illū non diuertētē ab ho ſte. ſꝫ exhibētē ſe ꝓtinꝰ hoſtiā ⁊ ceſoris ſuſtinē tē in patīa truces actꝰ dimiſit. ſpū ſuꝑna petē te. in ip̄o loco paſſiōis occiſū. Ip̄o qͣꝫ ſacrile go ꝑcuſſuras ī xp̄i mīſtꝝ geminas inculcā te. ille nō q̄rula voce gemes vl̓ murmurans ſꝫ ſufferēs oīa patiēt̓ ſuū dn̄o ꝯmēdabat ſpi ritū. d. In ma. tu. d. ꝯͣ. ſpi. m. Symbolū etiā cepit dicere fidei. cꝰ nͨ ī hͦ articl̓o deſijt eſſe p̄ co. ꝓut ip̄e nephādꝰ q̇ a fidelibꝰ captꝰ fuit. ⁊ q̇dā frater dn̄icꝰ q̇ comes illiꝰ erat ⁊ ab ip̄o li ctore ꝑcuſſus diebus aliqͥbꝰ ſuꝑuixit poſtea retulerūt. Sꝫ cū adhuc martyr dn̄i palpita ret. cultellū crudel̓ lictor arripuit ⁊ ꝑ lat̄a eiꝰ trāſfixit. ¶ In ip̄a āt die ſui martyrij cōfeſ ſor mariyr ꝓph̓a ⁊ doctor qd̓ammo eſſe ꝓ meruit. Cōfeſſori eo ꝙ fidē xp̄i int̓ tormēta ꝯſtātiſſime ꝯfeſſꝰ fuit. ⁊ ī eo ꝙ ip̄a die ꝯfeſſio ne more ſolito fcā obtulit deo ſacrificiū lau dis. Martir ī eo ꝙ ꝓ d̓fenſiōe fid̓i ſangͥnem ſuū fudit. Propheta ī eo ꝙ cū ip̄e tunc qͣrta nā pateret̉ ⁊ ſocij dicerēt ꝙ n̄ poſſent medio lanū applicare. Ille rn̄dit Si n̄ poterimꝰ ad domū fraꝝ ꝑuenire. apd̓ ſctūm ſimplictanū poterimꝰ hoſpitari. Qd̓ ⁊ factū ē. Nā cū ſa crū eiꝰ corpꝰ deferret̉. frēs ꝓpt̓ nimiā ppl̓i fre quētiā nō p̓otuerūt illḋ ead̓ die ad domū de ducere. ſꝫ apd̓ ſanctū ſimplicianū d̓poſuert̉ ⁊ ibidē ea nocte ꝑmāſit. Doctor ī eo ꝙ ēt cuꝫ pateret̉ fid̓ē vera edocuit duꝫ ſimbolū fidei clara voce cecinit. E ¶ Eiꝰ qͦꝫ paſſio vene rāda dn̄ice paſſiōi ſil̓is ml̓tū fuiſſe videtur. Xp̄s eī paſſus ē ꝓ v̓itate quā p̄dicabat. Pe trꝰ ꝓ v̓itate fidei quādefendebat. Xp̄s paſſꝰ ē ab infideli ppl̓o iudeorū. Petrꝰ ab infideli turba heticoꝝ. Xp̄s ī paſcali tēpe crucifigit̉. Peirꝰ eod̓ tꝑe martiriū patit̉. Xp̄s cū pate ret̉ ī manꝰ tu. do. ꝯ. ſp. m. dicebat. Petrꝰ cuꝫ occideret̉ eadē v̓ba clamitabat. Xp̄s ꝓ. xxx. denarijs traditꝰ fuit vt cruciſigeret̉. Petruſ ꝓ. xl. libris papiēſiū fuit vēditꝰ vt interficeret̉. Chriſtꝰ ꝑ paſſionē ſuā ad fidē ml̓tos addu xit. Petrꝰ ꝑ martiriū hereticos ml̓tos ꝯuer tit. Quāuis enī egregiꝰ doctor ⁊ fidei pugil hereticoꝝ dogma peſtifeꝝ ī vita ſua pl̓imuꝫ eradicauerit. poſt mortē tn̄ ſuā eius meritis ⁊ choruſcātibꝰ miracul̓ fuit adeo extirpatuꝫ vt qͣꝫ plurimi errorē ſuū relinq̄rent ⁊ ad gre miū ſctē eccīe ꝯuolarēt. ita vt ciuitas medio lanū ⁊ comitatꝰ etuſdē. vbi tot hereticoꝝ co uēticula reſidebāt. adeo purgata eſt vt alijs expulſis ⁊ alijs ad fidē cōuerſis nullꝰ ibideꝫ auderet aliqualit̓ cōparere. Plures etiam de eis maximi ⁊ famoſi. p̄dicatoꝝ ordinē ſūt ingreſſi. q̇ vſqꝫ nūc cūctos hereticos ⁊ fauto res feruore mirabili ꝑſequunt̉. Sic noſter Samſon plures philiſteos interfecit mori ens qͣꝫ occideret viuēs. Sic granū frumēti cadēs ī terrā ⁊ īfideliū manibꝰ cōpreſſum. et De ſancto Petro nouo martire mortuū. vberē ꝯſurgit ī ſpicā Sic botrꝰ ī tor culari calcatꝰ. liq̄ris redudat ī copiam. Sic aromata pilo ꝯtuſa. odorē pleniꝰ circūfun dūt. Sic gnū ſynapis ꝯtritu v̓tutē ſuā ml̓ti pl̓r demōſtrauit F ¶ Pꝰ ſctī viri gl̓ioſū triūphū ml̓tis eū dn̄s miracul̓ illuſtrauit. qͣ rū q̄dā ſūmꝰ pōtifex refert. di. Pꝰ mortē ip̄i us lāpades ad ſepulcꝝ eiꝰ depedētes pl̓ies ꝑ ſeip̄as abſqꝫ oī hūano ſtudio ⁊ mīſterio di uinitꝰ ſūt accēſe. qꝛ cōueniēs nimis erat vt qͥ igne ⁊ luīe fidei excellēt̓ claruerat. ſingl̓are d̓ ip̄o ignis ac lumīs miraculū apperꝫ. ¶ Qui dā āt cū veſceret̉ cū alijs ⁊ eiꝰ ſcrītatē ⁊ mira cula d̓prauarꝫ. ſūpto q̇dā ſb atteſtatōe mor ſello ꝙ eū nō poſſꝫ ſi circa hͦ delinq̄rꝫ trāſglu tire. ſenſit mox ip̄m ſic gutturi īherētē vt illū inducere vl̓ educere n̄ valeret. Quare ilico penitēs. ⁊ iā vultꝰ mutato colore qͣſi ſentiens vicinū mortis euētū. fctō intra ſe voto ꝙ lin guā d̓ cetero ad tl̓ia nō laxaret. fuit ꝓtinꝰ illo euomito lib̓atꝰ ¶ Hydropica q̄dā ad locū paſſiōis eꝰ auxilio viri ſui vix ꝑueniēs fuſa ibi orōe ſanitatē ītegrā mox recepit. ¶ Ob ſeſſos a d̓monibꝰ martyr ip̄e deiectis ill̓ cuꝫ ml̓to ſangͥnis vomitū de corꝑibꝰ lib̓auit. fe bres expulit. lāguoreſqꝫ curauit pl̓imos ⁊ di uerſos. Cuidā ſiniſtre manꝰ digitū ex mor bo fiſtule pl̓imoꝝ foraminū ꝯcauitate defoſ ſum mira ꝯſolid̓atōe ſanauit ¶ Quidā īſu per puer ex caſu gͣuiſſimo opp̄ſſus. vt motu ⁊ ſenſu pertꝰ deſtitutꝰ tāqͣꝫ mortuꝰ d̓fleretur. mox ſuꝑpoſita de tra ſuo pectori ſacro eius martyris cruore ꝯtacta īcolumīs reſurrexit. Quedā ēt ml̓ier cꝰ carnē cācer edax ſedula corroſiōe vorabat. linitis hmōi t̓ra vulneri bꝰ ē curata ¶ Alij ēt diuerẜ īfirmitatibꝰ oc cupati. q̇ ſepulcꝝ eꝰ ī vehicul̓ ⁊ alijs ſuſtēta cul̓ adierūt exind̓ pꝰ modū plēa īcolūitate re cepta ſine aliqͥbꝰ ſubſidijs rediere. G ¶ Cū āt ſūmꝰ pōtifex Innocētiꝰ qͣrtꝰ b. petꝝ mar tyrē ſctōꝝ cathalogo aſcp̓ſiſſꝫ. frēs apud me diolanū ad capl̓m ꝯuenerūt Uolētes āt eiꝰ corpꝰ ad altiorē locū trāſferre. cū plꝰ qͣꝫ ꝑ an nū ſb̓ t̓ra iacuiſſꝫ. ita ſanū ⁊ ītegꝝ atꝫ ſine ali cuiꝰ exalatōe fetoris reꝑtū ē. ac ſi eaḋ die fuiſ ſet ſepultū. Frēs ig̓r ſuꝑ magnū pulpitum iuxta plateā corpꝰ eiꝰ cū magͣ reuerētia d̓du xerūt. ⁊ ibid̓ ſic ſanū ⁊ ītegꝝ corā oī ppl̓o ē on̄ ſum. ⁊ ab eo ſupplicit̓ īuocatū ¶ Pret̓ mira cula ſupradicta ī lrīs ſūmi pontificis poſita pl̓a alia ſūt ꝯꝑta. Nā ſuꝑ locū paſſiōis eiuſ ſepe lumīaria d̓ celo deſcēdētia pl̓es religioſi alijqꝫ qͣꝫ pl̓es viſibilit̓ ꝯſpexerūt. Int̓ que lu mīaria duos frēs ī hitu p̄dicatoꝝ ſe vidiſſe teſtati ſūt Quidā iuueīs noīe guifredꝰ al̓s gūfredꝰ d̓ ciuitate cumana. dū d̓ pāno tunt ce ſctī petri hrēt ⁊ q̇dā hereticꝰ eidē deridēdo diceret vt ſi ſctūꝫ eū cred̓ret ī ignē pānū ip̄m ꝓijceret. ⁊ ſi ꝯburi n̄ cōtingeret. abſqꝫ dubio ſctūs eēt. ⁊ ip̄e ſue fidei adhererꝫ. Moxqꝫ ſu per carbones accēſos pānū ſctī pe ꝓiecit. ſꝫ ab ip̄o igne altiꝰ reſilijt. deinde ꝑ ſe ſuꝑ ip̄os carbones reſiliēs. ip̄os ardētes peītꝰ extinxit Tūc īcredulꝰ ille dixit. Sic ꝑ oīa pānꝰ tūice mee faciet. Poſitꝰ ē igͦr ſuꝑ alios carbones ex vna ꝑte pānꝰ hetici. ⁊ ex alia ꝑte pānꝰ ſctī pe. Panꝰ āt hetici mox vt ignis calorē ſēſit. penitꝰ ē ꝯbuſtꝰ. pānꝰ v̓o ſctī petri ī igne p̄ua luit. ⁊ ignē ip̄m extinxit. ita ꝙ nec pilꝰ aliquiſ ꝯbuſtꝰ fuit. Qd̓ vidēs hereticꝰ ad viā v̓itatiſ redijt ⁊ miraculū oībꝰ publicauit ¶ Apud florētiā iuuenis qͥdā hetica prauitate corru ptus. cū ī eccl̓ia fratꝝ d̓ florētia cū qͥbuſdam alijs iuuenibꝰ an̄ qͣndā tabulā vbi ē depictū martiriū ſctī petri ſtaret. vidēs lictorē eū ꝑcu tientē euagīato gladio ip̄e dixit Utinaꝫ ego ibi fuiſſem. qꝛ validiꝰ ꝑcuſſiſſeꝫ. Quo dicto ſtatim mutꝰ effectꝰ ē. Cūqꝫ ſocij reqͥrerēt q̇d hrēt. ⁊ ip̄e nihil rn̄dere poſſꝫ. eū domū redu xerūt. Sꝫ cū ī via eccīam qͣndā ſctī michael̓ vidiſſet. elapſus d̓ manibꝰ ſocioꝝ eccīam in trauit. ⁊ flectēs genua corde ſanctū petꝝ ro gauit vt ſibi ꝑceret. voto ſic̄ potuit ſe obligāſ ꝙ ſi liberaret̉ pctā ſua ꝯfiteret̉. ⁊ oēm heſim abnegaret. Tunc ſubito loq̄lā recuꝑauit. ⁊ veniēs ad domū fratꝝ abiurata hereſi pctā ſua ꝯfeſſus eſt. data licētia ꝯfeſſori ꝙ hͦ ī ppl̓o p̄dicaret. Ip̄e qͦꝫ in publica fratꝝ p̄dicatiōe ſurgēs corā oī multitudīe hoc cōfeſſus eſt ¶ Nauis quedam dum in medio maris pene naufragiū pateret̉ ſeua fluctuum īun datione qͣſſata. oēſqꝫ caliginoſe noctis tene De ſancto Petro nouo martire bris tenerēt̉ diuerſoꝝ ſctōꝝ ſuffragia poſtu labāt. ſꝫ cū nullū ſue liberatōis vid̓ent idiciū ſeqꝫ ꝑiclitari pl̓imū formidarēt. q̇dā d̓ eis na tione ianuenẜ fctō ſilētio ſic eos alloqͥt̉. viri frēs nūq̇d n̄ audiſtis qͣlit̓ q̇dā frat̓ de ordīe p̄ dicatoꝝ noīe frat̓ pe. nuꝑ ob d̓fenſiōeꝫ fidei catholice ſit ab heticis īterfectꝰ. ml̓taqꝫ ꝑ cū dn̄s ſigͣ on̄dat. Nūc igͦr d̓uote eiꝰ prōciniuꝫ ī plorēꝰ qꝛ ſpoꝙ a nrā neq̄qꝫ poſtulatōe frau dabimur. Aſſentiūt vniuerſib. pe. ī ſui auxi liū deuotis p̄cibꝰ īuocātes. Ill̓ ſic orātibus. mox antēna nauis ī qͣ velū appēdit̉. cereis ac cēſis tota plena ꝯſpicit̉. ita ꝙ oīs obſcuritas ip̄oꝝ cereoꝝ mirabili fulgore fugat̉. noxqꝫ il la iā caliginoſa ī diē choriſſimū ꝯmutat̉ Re ſpiciētes viderūt q̄ndā cū hitu fratꝝ p̄dica toꝝ ſuꝑ velū ſtātē d̓ qͦ nulli dubiū fuit qͥn be. pe. extiterit. Cū ergo p̄dicti naute ianua īco lumes adueīſſent. ad domū fratꝝ p̄dicatoꝝ venerunt. ⁊ d̓o ⁊ btō pe. grās referētes eiſdē frībꝰ totiꝰ miracl̓i ſeriē narrauert̉. ¶ Ml̓ier q̄dā ī flādri ⁊ cū iā tres filios mortuos peꝑiſ ſet ⁊ ex hͦ a viro odio brēt̉. rogauit ſctūꝫ petꝝ vt ſibi in auxiliū fieret. Cū ergo qͣrtū filiū pe ꝑiſſet. ſil̓r mortuꝰ ē reꝑtꝰ. quē mat accipiens ad rogādū ſctūꝫ perꝝ totā ſeꝯtulit. eū vt filiū ſuū reuiuiſcere facerꝫ. p̄cibꝰ d̓uotis exorās. Uixorōꝫ cōpleuerat ⁊ ecce q̇ erat mortuus apparuit viuꝰ. Cū igͦr ad baptiſmū portatꝰ fuiſſꝫ. ⁊ vt ioh̓es vocaret̉ diffinitū eēt. ſacer dos cū eiꝰ nomē dicere debuit. neſciens dixit petrꝰ. Un̄ iſtd̓ nomē poſtmodū ex deuotōe ſctī petri ſꝑ retinuit ¶ In ꝓuincia theutoīe apd̓ traiectū. mulieres q̇dā vidētes ad eccle ſiā fratꝝ p̄dicatoꝝ ī honore ſctī pe. mariyris magnū ꝯcurſū fieri ppl̓oꝝ dū ip̄e ī platea cō ſiſterēt ⁊ filarēt aſtātibꝰ ſic dicebāt. Ecce iſti p̄dicatores oēm modū lucrādi nouerūt. nā vt magnā poſſint pecuniā cumulare. ⁊ lata edificare palatia. vnū nouū martyrē īuene runt. Dū hec ⁊ ſil̓ia dicerēt ecce ſubito filum totū ſanguīe cruentat̉. ⁊ digiti qͥbꝰ filum tor quebāt. ſangͥne mox replēt̓. Qd̓ ille videnteſ ⁊ admirātes digitos diligent extergūt ne for te in eis accidiſſet aliqͣ inſciſſura. Sꝫ cū digi tos oīno ſanos ꝯſpicerēt. ⁊ filū ſic ſangurno lentū viderēt tremētes ac penitētes dicere ce perūt. Uere qꝛ p̄cioſi martyris ſanguini d̓ traximꝰ. nob̓ hͦ ſangͥnis miraculū tāſtupen dū eueīt Currētes igͦr̄ ad domū fratꝝ prīori oīa expoſuerūt. ac filū ſangͥne cruentatū eid̓ pn̄tauerūt. Prior āt ad ml̓toꝝ inſtātiā ſolē nem p̄dicatōꝫ ꝯuocauit. ⁊ qͥcqͥd p̄dictis mu lieribꝰ acciderat corā oībꝰ retulit. filū ip̄m ſic cruētatū oībꝰ on̄dit. Uerum q̇dā mgͥr aruis grāmatice ī eadē p̄dicatōe ꝯſiſtēs. factū ip̄m cepit plurimū deridere ⁊ aſtātibꝰ dicere. Ut dete mō qͣlit̓ iſti frēs ſimpliciū corda d̓cipiūt Nā cū aliqͥbꝰ muliercul̓ d̓ſuis familiaribꝰ ꝯduxerūt vt filū ip̄m aliqͦ ſangͥne tingerēt. et ſic miraculoſe accidiſſe narrarent. Dū hͨ ille diceret ꝓtinꝰ vltōis diuīe plagā accepit. ⁊ ip̄ꝫ validiſſimaꝝ febriū eſtꝰ multis aſpiciētibuſ ſic vexauit. vt a p̄dicatōe ip̄a int̓ manꝰ ami coꝝ in ꝓpriā domū deferret̉. Sꝫ cū vehemēt̉ febris excreſceret ⁊ ille mortē vicinā timerꝫ p̄ dictū pͥorē accerſiri fec̄. ⁊ reatū ſuū ꝯfitēs d̓o ⁊ beato petro corā dicto pͥore votū vouit. ꝙ ſi eius meritis ſanutatē reciꝑet. eū ſemꝑ ī ſpe ciali deuotōe haberet ⁊ de cetero linguā ad talia nō laxaret. Mira res mox vt p̄dictuꝫ votū ꝓtulit. ſanitatē integrā recepit ¶ Qua dā vice cū ſupprior p̄dicti loci qͦſdaꝫ lapides pulcerrimos ⁊ magnos in qͣdā naui ꝓ con ſtructōe p̄dicte eccīe ducer et. nauis ip̄a exi ꝓuiſo cuidā littori ſic īheſit. vt nullatēꝰ poſſꝫ moueri. Deſcēdētes v̓o naute oēs vnanimi ter ip̄aꝫ īpellebant. ſꝫ nullatenꝰ mouere pote rāt. Cū ergo nauē ſe a miſiſſe putarēt p̄dictꝰ ſupprior oībꝰ alijs licētiatis manū ad naueꝫ appoſuit. ⁊ leuit̓ ip̄aꝫ īpellēs dixit. In nomīe ſctī petri martiris ī cꝰ bonoreꝫ lapides iſtos d̓ferimꝰ vade. Statimqꝫ nauis velociſſime ſe mouit. ⁊ d̓ littore ſana receſſit. Suꝑ quaꝫ naute aſcēdentes. oēs ſani ⁊ hilares ad pro pria remearūt I ¶ In ꝓuincia frācie ci uitate ſenonis. puella q̇dā cū in aquā raptiꝫ trāſeuntē cecidiſſꝫ. ⁊ ꝑ magnū ſpacium tꝑis ſtetiſſet. tandē de flumīe mortua eſt extracta Mortis cuiꝰ erāt qͣttuor argumēta. ſcꝫ ma gnū ſpaciū tꝑis. ⁊ rigiditas corꝑis. ⁊ frigidi tas ⁊ nigrēdo. Delatā eſt ergo a abuſdā ad De ſancto Petro nouo martire eccl̓iaꝫ fratꝝ. q̇ cū eā ſciō petro vouiſſent. ꝯti nue vite ē reddita ⁊ ſaluti ¶ Frat̓ ioh̓es po lonꝰ cū apd̓ bononiā qͣrtana laboraret. ⁊ in iſto feſto ſctī petri martyris ẜmonē ad cleꝝ facere drēt. acceſſionē eadē nocte iuxta curſū nat̉alē expectās tīere vald̓ cepit ne ī iniūcto ſibi ẜmōe deficeret. Ad ſctī igͥr pe. ꝯuerſꝰ ſuf fragia. ad altare ip̄iꝰ cū d̓uotōe acceſſit orāſ vt eiꝰ meritis iuuaret̉ cꝰ debebat gl̓iaꝫ p̄dica re. Sicqꝫ factū ē ꝙ illa nocte febris penitꝰ ceſ ſauit. ⁊ poſtea nūqͣꝫ eū īuaſit. ¶ Matrona q̄dā noīe girolda vxor iacobi de valle ſana. cū ꝑ. xiiij. anos ab īmūdis ſpiritibꝰ fuiſſꝫ ob ſeſſa. veīt ad q̄ndā ſacerdotē di. Ego ſuꝫ de moniaca ⁊ ſpūs malignꝰ vexat meMox ſa cerdos t̓ritꝰ fugiēs ſacriſtiā ītrauit. ⁊ libruꝫ q̄ndā in qͦ erāt ꝯiuratiōes demonū. ⁊ ſtola latent̉ ſub cappa d̓ferēs cū bona ſocietate ad ml̓ierē redijt. Quē mox vt vidit ait. Latro peſſime q̇ iuiſti. qͥd eſt qd̓ ſub cappa occulte portaſti Cuāt ſacerdos adiuratōes ſuas fa ceret. ⁊ nil curatōis afferret. veīt illa ad b pe dū adhuc viueret ab eo poſtulās adiuuari Tui ille ꝓphetica voce rn̄dit. Cōfide filia ne deſꝑes. qꝛ ⁊ ſi qḋ poſtulas ad pn̄s ꝑficere n̄ valeo. tꝑs tn̄ veīet ꝙ id qḋ a me petis plena rie obtinebis Qd̓ ⁊ factū ē. Nā pꝰ paſſiōem eiꝰ cū ad ſepl̓cꝝ eiꝰ p̄dicta ml̓ier acceſſiſſꝫ ab illa infeſtatōe demonū fuit penitꝰ liberata ¶ Ml̓ier q̄dā noīe eufemia d̓ loco corrion go mediolan̄. dyoce. vij. ānis ē a demonibꝰ verata. Sꝫ cū ad ſepulcꝝ ſcī petri ducta fuiſ ſet. ceperūt demōes eā ampliꝰ agitare ⁊ ꝑ oe eiꝰ cūctis audiētibꝰ clamare. Mariola ma riola. petrine petrine. Tc̄ demōēs exeūteſ. eā qͣſi mortuā dimiſerūt. Sꝫ modicū pꝰ plene ſanata ſurrexit. Aſſerebat āt ꝙ diebꝰ dn̄icis ⁊ feſtiuis ⁊ maxīe qn̄ miſſa celebrabat̉. eam demōes ampliꝰ moleſtabāt ¶ Quedā mu lier noīe verbona d̓ beregno ꝑ. vj. ānos a de monibꝰ agitata. cū ad ſepulcꝝſctī petri fuiſſꝫ adducta vix a ml̓tis viris detineri poterat. Int̓ qͦs erat q̇dā credēs hereticoꝝ noīe cōra dus de ladriano q̇ illuc aduenerat vt ſcī pe miracl̓a derideret Qui cū p̄dictā mulierem cūj ceteris d̓tinerꝫ. d̓mōes eid̓ ꝑ mulierē dixe rūt. Cur tenes nos. Nōne noſter es. Nōne te ad talē locū portauimꝰ ⁊ ibi tale hōicidiū ꝑpetraſti. Nōne te ad talē ⁊ talē locum duxi mus. ⁊ ibi tale ⁊ tale flagiciū ꝯmiſiſti. Cūqꝫ ml̓ta pctā ſibi dicerēt q̄ nullꝰ aliꝰ niſi ip̄e ſolꝰ ſciebat. vehemēt̓ expauit. Mox āt demoneſ collū ⁊ pectꝰ ml̓ieris excoriātes ⁊ ind̓ exeūtes ſemiuiuā eā dimiſerūt. ſꝫ pꝰ modicū penituſ ſanata ſurrexit. Predictꝰ āt cōradꝰ heticꝰ hͦ vidēs ⁊ ſtupēs ad fidē catholicā eſt ꝯuerſuſ ¶ Uir q̇dā noīe opiſo. credēs heticoꝝ. cum occaſiōe cuiuſdā hetice ꝯſanguinee ſue. ad eccl̓iaꝫ fratꝝ veīſſꝫ ⁊ ad tūbā ſctī pe. ꝑgēs du os ibi d̓narios ꝯſpexiſſꝫ. ip̄os d̓narios acci piens dixit. Bonū ē vt bibamꝰ iſtos. Statī qꝫ totꝰ cepit tremere. nec d̓ loco eod̓ aliqͣtenꝰ potuit ſe mouere. Qui t̓ritꝰ p̄dictos denari os in loco ſuo mox reſtituit. ⁊ ſic in̄ abſceſſit Uidēs āt b. Pe. v̓tutē heſim deſeruit ⁊ ad fi dē catholicā ſe ꝯuertit ¶ Sctīmonial̓ q̄daꝫ erat in alemania ⁊ ī clauſtro oetēbach. ordi nis ſctī ſixti ꝯſtātien̄. dyoc̄. q̄ ꝑ annū ⁊ āpliuſ gͣuē guttā in genu ꝑpeſſa ē. ita ꝙ nullo reme dio pot̓at liberari. Hec qꝛ ſepulcꝝ ſctī petri corꝑalit̓ viſitare n̄ poterat. vtpote q̄ erat ſub obediētia ꝯſtituta. ⁊ q̄ infirmitate gͣuiſſima vrgebat̉ cogitauit ſaltē p̄dictū ſepulcꝝ mēta li greſſu adire ac deuotione ſedula viſitare. Diſcēs v̓o ꝙ ī. xiij. dietis d̓ loco illo mediola nū poſſꝫ adiri. qͦtidie ꝓ qͣlibet dieta. c. pat̓ no ſter ad honorē ſctī petri dicere cepit Miꝝ in modū. cū iſtas mētales dietas talit̓ cepit fa cere ſucceſſiue ſꝑ ⁊ paulatim cepit ſe melius hrē. At vbi vltimā dietā ꝑfec̄. ⁊ ad tumbam mētali greſſu ꝑuenit. flexis genibꝰ ac ſi pn̄ti alit̓ corā tūba aſtaret. pſalteriū cū deuotōne maxīa totū legit. Quo expleto ab illa infir mitate ad̓o liberata ſe ſenſit. vt iā inde modi cū qͥd ſentiret. Rediēs v̓o eodē mō qͦ iuerat. anqꝫ oēs dietas expleuiſſꝫ penitꝰ eſt ſanata. ¶ Uir q̇dam de canapicio de villa mazati noīe rufinꝰ. gͣuē valde infirmitatē incurrit. Nā vena fracta in inferioribꝰ ꝑtibus anteri us ſine ceſſatōe ſanguineꝫ emittebat ita ꝙ a nullo medico aliqd̓ ſibi remediū poterat ad hiberi. Cū ergo ſanguīs ꝑ ſex dies ⁊ noctes De ſancto Betro nouo martire ꝯtinue effluxiſſꝫ. ille beatū pe d̓uote ī ſui au xiliū inuocauit Qui tā ſubito ſanatꝰ ē vt int̓ effuſam orōꝫ ⁊ receptā lib̓atōꝫ nullū pene fu erit īteruallū Cū āt ſe ſopori dediſſꝫ vidit q̇n dā frēm ī hītu ordīs fratꝝ p̄dicatoꝝ groſſuꝫ facie atqꝫ brunū. quē ſociū ſctī pe. martyris exiſtimabat. ſic̄ v̓e ⁊ tal̓ forme extiterat. Qui cū expāſiōe palmas plēas ſangͥne cū qͣdam ſuaui vnguēto eid̓ offerebat dicēs. Sāguis adhuc recēs ē. Ueni igͦr ad recētē ſanguinē ſctī pe. Qui euigilās ſepulcꝝ ſctī petri ſtatu it viſitare. Quedā comitiſſe de caſtro maſſi nō hypozen̄. dyoc̄. cū ī beatū pe. ſpālē deuo tionē hrēnt ⁊ eiꝰ vigiliā ieiunarēt. cū ad ſuaꝫ eccl̓iaꝫ vt audirēt veſpas acceſſiſſent. vna ea rū cādelā qͣndā ī honorē btī pe. martyris an̄ qd̓dā altare btī pe. apl̓i poſuit cōburēdam. Que cū domū rediſſent. ſacerdos auaricia ductꝰ ī ip̄am cādelā ſufflās eā extīxit. ſꝫ mox lumē redijt ⁊ d̓nuo ip̄aꝫ accēdit. Scd̓o ⁊ ter tio eā extinguere voluit. ſꝫ lumē vt pͥus redijt Un̄ tedio affectꝰ choꝝ ītrauit ⁊ an̄ maiꝰ al tare aliā cādelā īuenit. quā clericꝰ ī honoreꝫ ſctī pe. poſuerat. q̇ eiꝰ vigiliam ſil̓r ieiunabat Quā ſacerdos bis extinguere voluit ſꝫ neq̄ uit. Qd̓ vidēs clericꝰ iratꝰ dixit. Diabole. aꝑ tū miracl̓m nō videtis. ⁊ ꝙ ſctūs petrꝰ n̄ vult vt ſuā extinguatis cādelā. Territi igͦr ⁊ ſtu pētes ſacerdos ⁊ clericꝰ caſtꝝ aſcēderūt ⁊ pre dictū miracl̓m oībꝰ narrauerūt. ¶ Uir q̇dā noīe roba de meda. cū vſqꝫ ad veſtes ī ludo oīa ꝑdidiſſꝫ. domū ī ſero rediēs cuꝫ lucerna accēſa lectū ſuū adijt ⁊ vidēs ſe tā viles pan nos hrē. ⁊ ſe tantū amiſiſſe ꝯſiderās p̄nimia deſperatōe cepit demōeſ īuocare. ac ſe eiſdeꝫ ore nephario cōmēdare. Statimqꝫ tres de mones affuerūt. q̇ lucernā accēſam ī ſolari um ꝓijciētes. eū ꝑ collū arripuerūt. tam for tit ip̄m ſtringētes vt nullatēꝰ loqͥ poſſꝫ Quē cū pl̓imū agitarēt. q̇ erāt īdomo inferiori ad eū aſcēdētes dixerūt. Quid ē qḋ agis o Ro ba. Quibꝰ demōes rn̄derūt. Ite ī pace vrā. ⁊ lectos vros ītrate. Illi aūt vocē eſſe creden tes p̄dicū viriptinꝰ redierūt Ill̓ recedētibꝰ ce pit multo fortiꝰ a demonibꝰ agitari. Qd̓ illi cognoſcētes ſacerdotē ꝓtinijs aduocauert̉. Qui cum ꝑ beatū petꝝ demones adiuraſſꝫ duo ꝓtinꝰ exierūt. Sequēti aūt die ad ſepui crū ſancti petri adductꝰ eſt. Ad quem frateꝫ Guilhelmꝰ v̓cellen̄. accedēs. cepit demoneꝫ increpare Qui eū quē nūqͣꝫ viderat ex noīe vocās ait. Frat̉ gͣuilhelme ꝓte nunqͣꝫ exibo qꝛ h̓ noſter ē ⁊ nrā oꝑa fec̄. Quem cū iterro gaſſꝫ qͦ nomīe vocaret̉ ait. Uocor balcefas. Ueꝝtn̄ cū ꝑ beatū petꝝ adiuratꝰ fuiſſꝫ. ip̄m in terra ꝓijciēs mox exiuit. Ip̄e aūt ꝑfecte ſa nus remāſit. ⁊ pnīaꝫ falutare accepit. L ¶ Cū q̇dā heticꝰ acerrimꝰ diſputator ⁊ elo quētie ſingl̓aris. cū btō petro cū adhuc viue ret diſputaret. ⁊ errores ſuos ſubtilit̓ ⁊ acu te ꝓpoſuiſſꝫ in mediū. ac beatū petꝝ vt rn̄de ret ad ꝓpoſita īportunꝰ ꝑurgeret. ille delib̓a tōꝫ petēs oratoriū qḋdā qḋ ꝓpe erat. ītrauit cū lacrimis orās deū vt cām fidei ſue defen deret ⁊ loqͣcētumidū. aūt ad fidei veritateꝫ reducerꝫ. aut liugue pͥuatōe puniret. ne ꝑ ea d̓ cetero ꝯfidei v̓itatē timeret. Rediēſqꝫ ad hereticū corā oībꝰ palā dixit vt ſuas iterū ꝓ poneret rōes. Qui ita penitꝰ factꝰ eſt mutuſ vt nec vnū ſolū v̓bū aliqͣtenꝰ ꝓferre valeret. Un̄ heretici ꝯfuſi receſſerūt. ⁊ catholici deo grās retulerūt. ¶ Cū in ramiſpalmaꝝ duꝫ adhuc viueret mediolani p̄dicaret. ⁊ ibi vtri uſqꝫ ſexꝰ eēt maxīa multitudo. dixit publice alta voce. Scio ꝓ certo. ꝙ heretici tractant mortē meā. ita ꝙ ꝓ morte mea iā pecunia da ta ē. Sꝫ faciant q̇cq̇d pn̄t. qꝛ magͦ ꝑſeqͣr eos mortuꝰ qͣꝫ viuus. Qd̓ veꝝ fuiſſe maifeſtū ē. ¶ Apd̓ florētiā ī mōaſterio d̓ ripul̓ ſctīmo nialis q̇dā ī orōe poſita. ea die qͣ beatꝰ petrꝰ mortē ſuſtinuit. vidit beatā v̓gineꝫ in exceſſo throno in gl̓ia reſidere. ⁊ duos frēs d̓ ordine p̄dicatoꝝ ī celū aſcēdere. ⁊ hincinde iuxta ea collocatos eē. Et cū inq̇reret q̇ nā eſſent. au diuit vocē dicētē ſibi. Hic ē frat̓ petrꝰ q̄ ī con ſpectu dn̄i tāqͣꝫ fumꝰ aromatū gl̓ioſus aſce dit. Reꝑtūqꝫ ē ꝓcerto ꝙ eadem die mortem ſubijt. qͣ dicta ſcrimonial̓ viſiōꝫ vidit. Unde cū lōga ⁊ gͣui infirmitate laboraret. ad roga dū beatū petꝝ tota d̓uotōe ſe cōtulit. ⁊ ſani tatē integrā mox recepit. ¶ Scolaris q̇daꝫ cū de magalona ad mōtē peſſulanū rediret De ſancto Philippo apl̓o ex qͦdā ſaltu ad̓o eſt ruptꝰ ī inguīe vt dolore nimio vexaret̉. ⁊ īcedere n̄ valeret. hic aliqn̄ audiēs p̄dicare ꝙ q̄dā ml̓ier t̓rā ſangͥne btī pe. reſꝑſaꝫ ſuꝑ cācri corroſiōeꝫ ponēs fuerat lib̓ata dixit. Dn̄e d̓s d̓ t̓ra illa n̄ hēo ſꝫ qui illi terre meritis b. petri tātā dediſti v̓tutē. potes ⁊ iſti dare. Accipiēs iḡr d̓ terra. cū ſigno cru cis ⁊ īuocatōe martyris loco ſuprapoſuit. ⁊ ſtatim curatꝰ fuit ¶ Anno dn̄i. M.cclix. in ciuitate ꝯpoſtellis. fuit q̄dā vir noīe bn̄dictꝰ q̇ tibias inflatas bēbat ī modū vtriū vētrem tumentē inſtar p̄gnātiſ. faciē p̄nimio tumo re horribilē. totūqꝫ corpꝰ inflatū. ita vt mon ſtrū aliqd̓ videret̉ Hic cū a qͣdā matrōa vix ſuꝑ bacl̓m ſe ſuſtētās elemoſynā peteret. illa rn̄dit. Magͥ foſſa qͣꝫ aliqͦ cibo īdigeres. ſed meo ꝯſilio acq̇eſce ⁊ ad domū fratꝝ p̄dica toꝝ ꝑgēs ⁊ pct̄a ꝯfitēs. be. petri procinia iuo cato. Ille āt cū mane ad domū fratꝝ p̄dica toꝝ veniſſꝫ ⁊ oſtiū eccīe clauſū eſſꝫ. ſecꝰ portā ſe poſuit ⁊ dormiuit. Et ecce q̇dā reuerēdꝰ in hītu p̄dicatoꝝ eidē apparuit. ⁊ cappa ip̄m co operiēs eū in eccl̓iam ītroduxit. Ille at eui gilās ⁊ ī eccīa ſe reꝑit. ⁊ ꝑfecte ſe ſanatū īueīt. Qd̓ multis admiratōꝫ intulit ⁊ ſtuporē. cū viderēt hoīem pene mortuū tā ſubito a gra ui infirmitate fuiſſe liberatu. LXII ¶ De ſctō Philippo apl̓o Bilippus dicitur os lāpadis. vl̓ os manuū. vl̓ dicit̉ a philos qd̓ ē amor. ⁊ yper qd̓ eſt ſuꝑ. qͣi ama tor ſuꝑnoꝝ Dicit̉ igͦr os lā padis ꝓpt̓ ſuam luculētā p̄dicatōꝫ. os manuūꝓpt aſſiduam oꝑatione. amator ſuꝑnoꝝ propter celeſtem ꝯtemplatōꝫ. Hilippꝰ apl̓s cū. xx. ānis ꝑ ſithiā pre dicaſſꝫ a paganis tenet̉. ⁊ ad īmolā dū ſtatue martis ab eiſdē ꝯpellitur Tuc ſubito draco q̇dā ingēs d̓ ſub baſe exi uit. qͥ filiū potificis q̇ ignē mīſtrabat ī ſacrifi cio īterfec̄. duoſqꝫ tribuos qͦꝝ mīſtri philip pū ī vīcul̓ d̓tinebāt extixit. ceteroſqꝫ ad̓o ſui flatꝰ fetore infecit. vt oēs morbidi redderent̉ Dixitqꝫ philippꝰ Credite mihi ⁊ ſtatuā iſtaꝫ ꝯfringite. ⁊ in loco eiꝰ crucē dn̄i adorate. vt ī firmi vri ſanent̉ ⁊ mortui ſuſcitent̉. At hi qui cruciabant̉ clamabāt. Tātū fac vt ſanemur ⁊ hūc martē ꝓtinꝰ ꝯfringemꝰ. Tūc philipp draconi p̄cepit vt ī locū deẜtū diſced̓et. ita vt nulli oīno noceret. Qui ſtatī receſſit ⁊ vlteri us n̄ ꝯꝑuit. Tūc philippꝰ oēs ſanauit. ⁊ illis tribꝰ mortuis vite bn̄ficiū īpetrauit. Sicqꝫ vniuerẜ credētibꝰ ꝑ ānū vnū eis adhuc p̄di cauit. ⁊ ī eis p̄ſb̓ros ⁊ dyaconos ordinans ī aſiā ciuitatē iera polim venit. ibiqꝫ heſim he beonitaꝝ. q̄ xp̄m carnē fantaſticā aſſūpſiſſe dogmatizabat extinxit. Erāt āt illi due ſacra tiſſime v̓gīes filie eiꝰ ꝑ qͣs dn̄s ml̓tos ad fidē ꝯuertit. Philippꝰ aut an̄. vij. dies obitus ſui ep̄os ⁊ pſb̓ros ꝯuocauit. eiſqꝫ dixit. Hos ſe ptē dies ꝓpt̓āmonitōꝫ vrām mihi dn̄s cōceſ ſit. Erat at ānoꝝ. lxxxvij. Pꝰ hͦ infid̓les ip̄m tenuerūt. ⁊ cruci ad inſtar mgͥri ſui quē p̄di cabat affixerūt. ⁊ ſic ad dn̄m miguit. ⁊ felicit̓ vitā ꝯpleuit Iuxta aūt eū due filie eiꝰ. vna a dextris ⁊ alia a ſiniſtris ſūt ſepultē. De iſto philippo ſic d̓t Iſid̓. ī lib̓. de vita ortū ⁊ obitu ſctōꝝ. Philippꝰ gall̓ p̄dicabat xp̄ꝫ. barbaras gētes vicinaſqꝫ tenebras ⁊ tumenti oceano ꝯiūctas ad ſcīe lumen fideiqꝫ portū deduxit Demū in ierapoli frigie ꝓuincie vrbe cruci fixꝰ lapidatꝰqꝫ obijt. ſimulqꝫ cū filiabꝰ ſuis ibi reqͥeſcit. Hec Iſid̓. ¶ De philippo aūt q̄ fuit vnꝰ d̓ſeptē dyaconibꝰ dic Hiero. ī mar tyrilogio. ꝙ. viij. ydus iulij ſignis ⁊ ꝓdigijs īclitꝰ apd̓ ceſariā reqͥeuit. iuxta quē tres filie eiꝰ tumulate ſūt. nā qͣrta apd̓ epheſū reqͥeſcit Primꝰ ergo philippꝰ ab iſto differt. qꝛ ille fu it apl̓s. iſte dyaconꝰ. Ille qͥe ſcit apd̓ ierapo lim. iſte apd̓ ceſareā. Ille habuit duas filiaſ ꝓphetiſſas. iſte quattuor. Licꝫ hiſtoria eccle ſiaſtica videat̉ dicere ꝙ fuit philippus apl̓us q̇ hūit qͣttuor filias ꝓphetiſſas. ſꝫ in hͦ magiſ Hieronymo eſt credendū. LXIII ¶ De ſctō Iacobo apl̓o minori. Acobus dicitur ſupplātator vl̓ ſupplantās feſtinan tem. vl̓ p̄ꝑās. Ul̓ d̓r iacobꝰ a ia qd̓ 3 De ſancto Iacobo apoſtolo minori eſt d̓s. ⁊ cobar qḋ ē onꝰ l̓ pōdꝰ Ul̓iacobꝰ qͣi iacopꝰ. a iaculo ⁊ cope qḋ ē ceſio. qͣſi ceſꝰ ia cul̓. Dicit̉ ergo ſupplātator md̓i ꝑ ꝯtemptū. ſupplātās feſtinātē diabolū. p̄ꝑans ad oē bo nū corpꝰ ſuū. Male ei paſſiōes nob̓ inſunt ex tribꝰ. ſic̄ d̓t Gregꝰ. niſenꝰ ex mala educati one ſiue ꝯuerſatōe. ex corꝑis mala hītudine ex vicio ignorātie Curāt̉ at vt d̓t bōa ꝯſuetu dine. bōa exercitatōe ſtudio doctrīe. Sic be. iaco. ſe curauit. ⁊ iō corpꝰ ad oē bonū ꝑatuꝫ hūit. Dicit̉ ēt pōdꝰ dīnū ꝑ gͣuitatē moꝝ iacu lis ceſus ꝑͦ martyriū ¶ B Acobꝰ iſte apl̓s vocatꝰ ē iacobꝰ al phei.ſ. filiꝰ. Iacobꝰ frat̓ dn̄i. Iaco bꝰ mīor ⁊ iacōbꝰ iuſtꝰ. Iacobꝰ al phei d̓r nō tātū ẜm carnē. ſꝫ ēt ẜm noīs īterp̄ tatōꝫ. Alpheꝰ eī interp̄tat̉ doctꝰ l̓ documētū vl̓ fugitiuꝰ. l̓ milleſimꝰ. Dicit̉ ergo iacobꝰ al phei. qꝛ fuit doctꝰ ꝑ ſcīe inſpiratōꝫ. documē tū ꝑ alioꝝ eruditōꝫ. fugitiuꝰ d̓ md̓o ꝑ deſpe ctiōꝫ. ⁊ milleſimꝰ ꝑ hūilitatis reputatōꝫ Fra ter q̇dē dn̄i d̓r ex eo qḋ ſil̓imꝰ ſibi fuiſſe ꝑhibe tur. adeo vt pleriqꝫ ī eoꝝ ſpē fallerēt̉. Un̄ cū iudei ad capiēdū xp̄um ꝑgerēt. ne forte iaco bū in ꝑſona xp̄i caꝑent. a iuda q̄ xp̄m a iaco botāqͣꝫ eoꝝ familiaris optīe diſcernebat ſi gnū oſcl̓i accepert̓. Hoc ēt teſtat̉ ignacius in epl̓a ad ioh̓eꝫ euāgeliſ. ſic di. Si licitū ē mihi apd̓te ad hieroſolime ꝑteſ volo aſcēd̓e vt vi deā illū venerabilē iacōbū q̇ cognoīat̉ iuſtꝰ quē referūt xp̄o ih̓u ſil̓imuꝫ facie. vita ⁊ mō ꝯuerſatōis. ac ſi eiuſd̓ vteri frat̓ eēt gemellu Quē dicūt ſi video. video ⁊ ip̄ꝫ ih̓m ẜm oīa corꝑis eiꝰ lineamēta. Ul̓d̓r frat̓ dn̄i. qͦniam xp̄s ⁊ iacobꝰ ſic̄ a duabꝰ ſororibꝰ d̓ſcēderant ſic a duobꝰ frībꝰ.ſ. ioſeph ⁊ cleopha deſcēd̓e putabāt̉. Nō eī d̓r frat̓ dn̄t qꝛ fuerit filiꝰ Io ſeph ſpōſi marie d̓ vxore alia. ſic̄ aliq̇ volue rūt dicere. ſꝫ qꝛ erat filiꝰ marie filie cleophe. q̄ q̇dē cleophas fuit frat̓ ip̄iꝰ ioſeph ſpōſi ma rie. lꝫ mgͣr ioh̓es beleth dicat qꝛ alpheꝰ pater ip̄iꝰ iacobi fuit frater ioſeph ſpōſi marie. qd̓ veꝝn̄ credit̉. Iudei ergo frēs vocabāt. q̇ ſe vtraqꝫ ꝑte ſanguīs ꝯtingebāt. C ¶ Uel d̓r frat dn̄i ꝓpt̓ p̄rogatiuā ⁊ excellētiā ſctītatiſ ob quā p̄ ceteris apl̓is hieroſolimis ē ep̄s or dinatꝰ. Dicit̉ ēt tacobꝰ mīor ad drn̄tiā iaco bi filij zebedei. Licꝫ enī iacobo zebedei natꝰ ſit pͥor. fuit tn̄ vocatōe poſterior. Un̄ etiaꝫ hͦ ꝯſuetudo ī pleriſqꝫ regiōibꝰ obẜuat̉. vt ille q̄ pͥor igredit̉ maior vocet̉. ⁊ ille q̇ poſterior mi nor. lꝫ ſit pͥor. aut etate maior aut ſctītate di gnior. Dicit̉ ēt iacobꝰ iuſtꝰ ꝓpt̓ meritum ex cellētiſſime ſctītatis. Nā ẜm hiero. tāte reue rētie ⁊ ſctītatis ī ppl̓o extitit. vt fimbriam veſti mēti eiꝰ certatī cuꝑent tāgere. Un̄ ⁊ de eꝰ ſan ctitate ſic ſcpͥſit Egiſippꝰ apl̓oꝝ vicinꝰ ſic̄ ī ec cleſiaſticis hiſtorijs legit̉. Suſcepit inqͥt ec cleſiā frat̓ dn̄r iacobꝰ q̇ ab oībꝰ noīatꝰ ē iuſtꝰ ab ip̄is tꝑibus dn̄t ꝑdurās vſqꝫ ad noſ. Hic ex vto mr̄is ſue ſctūs fuit. vinū ⁊ ficerā nobi bit. carnes nūqͣꝫ māducauit. ferꝝ ī caput eiꝰ n̄ aſcēdit. oleo n̄ eſt vnctꝰ. balneis n̄ eſt vſus. ſindone.i. veſte linea ſp us. Totiens in orōe genuā flexerat. vt callos ī gēibꝰ ſic̄ ī cal caneis videret̉ hrē Pro hac īceſſabili ⁊ ſum ma iuſticia appellatꝰ ē iuſtꝰ ⁊ abba. qd̓ eſt in terp̄tatū munimētū ppl̓i ⁊ iuſticia. Hic ſolu int̓ apl̓os ꝓpt̓ nimiā ſctītatē ſuā ꝑmittebat̉ ī trare ī ſctāſciōꝝ. Hec egiſippꝰ. Dicit̉ etiā ꝙ mus int̓ a pl̓os miſſā celebrauit. Nā ꝓpt̓ ſue excellētiā ſctītatis hūc ſibi honorē apl̓i fecert̉ vt poſt aſcēſiōꝫ dn̄i pͥmus int̓ eos miſſam hi eroſolimis celebraret. etiā an̄qͣꝫ eſſꝫ ep̄s ordi natꝰ. cū an̄ eiꝰ ordinatōeꝫ ī actibꝰ dicat̉ ꝙ di ſcipuli erāt ꝑſeuerātes ī doctrīa apl̓oꝝ ⁊ cōi catiōe fractōis paīs. ꝙ d̓ miſſe celebratōe ac cipit̉. Ul̓ forte iō pͥmus celebraſſe d̓r ꝙ pͥmꝰ in pōtificalibus eā dixiſſe ꝑhibet̉. ſic̄ ⁊ petrul poſtmodū pͥmus ī anthiochia miſſam cele brauit. ⁊ marcꝰ ī alexādria. Hic ꝑpetue v̓gi nitatis extitit. ſic̄ teſtat̉ hieroni. ī li. ꝯiouinia nū. ¶ In ꝑaſceue āt mortuo dn̄o ſic̄ d̓t ioſe phus ⁊ hiero. ī li. d̓ viris illuſtribꝰ Iacobul votū voͣuit ſe n̄ comeſtuꝝ donᵉ vid̓ret dn̄m a mortuis ſurrexiſſe. In ip̄a āt die reſurre ctiōis. cū vſqꝫ ad diē illā iacobꝰ nō guſtaſſet cibū. eidē dn̄s apparuit. ac eis q̇ cū eo erat et dixit. Poīte meſam ⁊ panē. Deīde pane ac cipiēs bn̄dixit ⁊ d̓dit iacobo iuſto. d. Surge frat̓mi comed̓. qꝛ filiꝰ hoīs a mortuis reſur rexit. Septīo igͥr āno ep̄atuſ eiꝰ cū ad diē pa De ſancto Iacobo apl̓o minori ſce apl̓ihieroſolimis veīſſent. īterrogāte eoſ iacobo qͣnta ꝑ eos feciſſꝫ dn̄s corā ppl̓o refe rebāt. cū ergo. vij. diebꝰ iacobꝰ cū alijs apl̓is in tēplo p̄dicaſſꝫ corā caypha ⁊ aliqͥbꝰ iude is. ⁊ iā ꝓpe eēt vt baptizari vellēt. repēte q̇dā tēplū ingrediēs clamare īcepit. O viri iſra helite qͥd facitis. Cur ab iſtis vos magͣ deci pi ꝑmittitis. Intātum aūt ppl̓m ꝯcitauit vt apl̓os lapidare vellēt. Aſcēdit āt hō ille ſuꝑ gͣdū vbi ia cobꝰ p̄dicabat ⁊ ip̄ꝫ p̄cipitauit de orſū. ⁊ extūc pl̓imū claudicauit. Hec āt. vij. āno pꝰ aſcēſiōꝫ dn̄i b. Iac̄. paſſus eſt. ¶ D In ano āt ep̄atꝰ ſui. xxx. vidētes iudei ꝙ pau lū nō poſſēt occid̓e eo ꝙ ceſarē appellaſſꝫ ⁊ ro mā miſſus fuiſſꝫ ꝑſecuiōis ſue tyrānidē ī ia cobū ꝯuertert̉ ꝯeū occaſiōꝫ q̄rētes. ⁊ ſic̄ p̄di ctꝰ egiſippꝰ apl̓oꝝ ꝯtēꝑaneꝰ refert. ẜm qd̓ ī ec cleſiaſtica hiſtoria īuenit̉. iudei ad eū ꝯuene rūt dicētes Orāꝰ te vt reuoces ppl̓m qꝛ ip̄e er rat ī ih̓u putās ꝙ ip̄e ſit xp̄ſ. p̄camur ergo diſ ſuadeas oībꝰ ꝯueniētibꝰ ī die paſce d̓ ih̓u. ti bi eī obtꝑabimꝰ oēs. ⁊ de te tā nos qͣꝫ ppl̓s te ſtimoniū ferimꝰ. qꝛ iuſtꝰ es ⁊ ꝑſonā nullius accipis. Statuerūt igit̉ illū ſuꝑ pinnā tēpli. ⁊ voce magͣ clamātes dixerūt. Uiroꝝ iuſtiſ ſime cui nos oēs obtꝑare dēmꝰ. qͦniā ppl̓us errat pꝰ ih̓m q̇ crucifixꝰ ē enūcia nob̓ qd̓ tibi videt̉. Tūc iacōbꝰ cū īgēti voce rn̄dit Quid me īterrogatis d̓ filio hoīs. Ecce ip̄e ſedet in cel̓ a dextris ſūme v̓tutis vēturꝰ iudicare vi uos ⁊ mortuos. Hec audiētes xp̄iani valde gauiſi ſūt ⁊ libēter eū audierūt. Phariſei āt ⁊ ſcribe dixerūt. Male fecimꝰ tale teſtimoni um p̄ſtare ih̓u Sꝫ aſcēdamꝰ ⁊ p̄cipitemꝰ eū deorſū vt cēt̓i terreāt̉ ⁊ ei cred̓e nō p̄ſumāt. ⁊ ſil̓ magͣ voce clamauerūt dicētes. Oo ⁊ iu ſtꝰ errauit. Aſcēderūt gᵐͦ ⁊ p̄cipitauerūt euꝫ Cū ergo p̄cipitaſſent lapidibꝰ eū obruebāt. dicētes. Lapidēꝰ iacobū iuſtū. Qui d̓iectuſ nō ſolū mori n̄ potuit. ſꝫ ꝯuerſus ⁊ ſuꝑ gēua ꝓcūbens dicebat. Rogo dn̄e dimitte̓ eis q̇a neſciūt q̇d faciūt. Tūc vnꝰ ex ſacerdotibꝰ ex filijs rechab exclamauit. Parcite q̄ſo q̇d fa citis ꝓ vob̓ orat h̓ iuſtꝰ que lapidatis. Tunc vnꝰ ex ip̄is ꝑticā fullōis arripiēs valido ictu caput eius īpetijt. ⁊ cerebꝝ excuſſit. Hec Eg ſippꝰ. Taliqꝫ mariyrio migͣuit ad dn̄m ſub nerone q̇ cepit āno dn̄i. lvij. ſepultꝰ ibidē ppe tēplū. Cū aūt ppl̓s vellꝫ eiꝰ mortē vīdicare. et malefactores caꝑe ⁊ punire ꝓtinꝰ aufugert̉ ¶ Refert Ioſephꝰ ꝙ ꝓpt̓ pctūm mortis ia cobi iuſti factu ē excidiū ī hierl̓m ⁊ diſperſio iud̓oꝝ. ſꝫ n̄ ſolū ob mortē iacobi. ſꝫ et̄ ob mor tem dn̄i p̄cipue deſtructio fctā ē ẜm qḋ dn̄s dic̄. Nō relinquēt in te lapidē ſuꝑ lapidē eo ꝙ nō cognoueris tꝑs viſitatōis tue/ Sꝫ qn am n̄ vult dn̄s mortē pctōris. ⁊ vt ip̄i excuſa tionē nō hrēt ꝑ. xl. ānos eoꝝ pnīam expecta uit. ⁊ ꝑ apl̓os maxīe ꝑ iacobuꝫ frēm dn̄i īter eos ꝯtinue p̄dicantē eos ad pn̄iam reuoca bat. Sꝫ cū ꝑ ammonitōeꝫ eos n̄ poſſꝫ reuo care. voluit eos ſaltē ꝓdigijs exterrere. Nā ī his. xl. annis ſibi ad pnīam datis. ml̓ta mon ſtra ⁊ ꝓdigia. ſicut refert Ioſephꝰ. euenerūt Nā ſtella p̄fulgēs gladio ꝑ oīa ſil̓is viſa ē ci uitati deſuꝑ imminere. ac ꝑ totū annū exiti alibus flāmis ardere. In qͣdā feſto azimoꝝ hora noctis nona tātus fulgor araꝫ tēplūqꝫ circūdedit. vt oēs diē clariſſimū factuꝫ puta rēt In eadē feſtiuitate vitula ad īmolādum adducta. int̓ mīſtroꝝ manꝰ agnā ſubito eſt enixa. ¶ Pꝰ aliqͦt dies ꝓꝑe ſol̓ occaſuꝫ viſi ſūt currꝰ ⁊ qͣdrige ī oī regiōe ꝑ aerē ferri. ⁊ ar matoꝝ cohortes miſceri nubibꝰ ⁊ vrbes cir cūdare agminibꝰ īprouiſis. ¶ In alio die feſto q̄ penthecoſtē appellat̉ noctu ſacerdo tes tēplū ingreſſi ad miniſteria ex more ꝯplē da. motꝰ qͦſdā ſtrepituſqꝫ ſenſerūt. ac voces ſubitas audierūt dicētes. Trāſeamꝰ ab his ſedibꝰ ¶ An̄ qͣrtū et̄ annū belli. q̇dā vir no mine ih̓s ānanie filiꝰ ī feſto tabernaculoruꝫ repēte clamare cepit. Uox ab oriēte. vox ab occidēte. vox a qͣttuor vētis. nox ſuꝑ hieroſo lymā ⁊ ſuꝑ templū. vox ſuꝑ ſpōſos ⁊ ſpōſas Uox ſuꝑ populū vniuerſum. Predictꝰ igi tur vir capit̉. cedit̉. verberat̉. Sꝫ ille aliud di cere nequiēs qͣnto plꝰ v̓berat̉. tanto fortius clamabat. Ad iudicē igit̉ adducit̉ tormētis diris afficit̉ vſqꝫ ad patefactiōꝫ oſſium lani atur. Sꝫ ille nec p̄ces nec lacrimas effunde bat ſꝫ cū q̇dā vllulatū ꝑ ſingula pene v̓bera eadem ꝓferebat. addēs etiaꝫ hoc. Ue ve hie l 4 De ſancto Iacobo roſolimis. Hec Ioſephꝰ. E ¶ Cū āt iud̓i nec ā monitōibus ꝯuerterēt̉. nec tātis ꝓdigi is trerēt̉. poſt qͣdrageſimū ānū dn̄s veſpaſia nū ⁊ tytū hierl̓m adduxit. q̇ ip̄aꝫ ciuitatē fū ditꝰ deſtruxert̉. Hec āt fuit cā aduētꝰ ip̄oꝝ ī hierl̓m ſic̄ ī q̇dā hiſtoria īueīt̉ lꝫ apocrifa Ut dēs pilatꝰ qꝛ ih̓m īnocētē ꝯdenauerat timēſ offenſā tiberij ceſaris ꝓ ſe excuſando nūctuꝫ noīe albanū ad ceſare deſtīauit. Eo aūt tꝑe veſpaſianꝰ monarchiā ī galacia a tiberio ce ſare tenebat. Nūciꝰ igͦr pilati a vētis ꝯtrari is in galaciā pellit̉ ⁊ ad veſpaſianū adducit̉. Tal̓ āt ibi ẜuabat̉ ꝯſuetudo vt qͦcūqꝫ ibidē naufragiū patet̉ rebꝰ ⁊ ẜuituti pͥncipis ſub deret̉. Que veſpafianꝰ qͣs eſſꝫ aūt vn̄ veīret ſeu q̄tederet reqͥfiuit. Cui illi. Hieroſolimi tanꝰ ſū. d̓ ꝑtibꝰ ill̓ veni romā vſꝫ tēdebā. Cui veſpaſianꝰ. De tra ſapiētiū veīs arteꝫ noſtr medicamīs medicꝰ es. curare me d̓bes. Ue ſpaſiāꝰ ei qḋdā genꝰ v̓miū naribꝰ infitū ab i fantia gerebat. Un̄ ⁊ a veſpis veſpaſianꝰ di cebat̉. Cui vir ille rn̄dit. Artē medicaminis dn̄e neſcio. ⁊ iō curare te n̄ valeo. Cui veſpa ſianꝰ Niſi me curaueris morte morieriſ. cui alle ait. Ille q̇ cecos illumīauit. demōes effu gauit. mortuos fuſcitauit. ille nouit qꝛ arteꝫ medēdi ignoro. Cui veſpaſianꝰ. Quis ē ille de q̇ tāta ꝓfaris. Et ille. Ih̓s nazarenꝰ queꝫ iudei ꝑ inuidiā occiderūt. ī quē ſi credideris ſanitatis grām ꝯſeq̄ris. Et veſpaſianus art. Tredo qꝛ q̇ mortuos ſuſcitauit. me et̓ d̓ īfir mitate hac lib̓are potit. Et hͨ dicēdo veſpe d̓ naribꝰ eiꝰ ceciderunt. ⁊ ꝯtinuo ſanitatē rece pit. Tc̄ veſpaſiāꝰ ingenti gaudio repletꝰ ait. Tertꝰ ſū qꝛ filius d̓i fuit q̇ me curare potuit. petita iḡr a ceſare licētia hierl̓ima cū māu ar mata ꝑgā. ⁊ oēs ꝓditores hꝰ ⁊ occiſores fun ditꝰ euertā. Dixitqꝫ albano nūcio pilati. Re bus ⁊ vita ſanꝰ ⁊ īcolumīs domū tuā mei li cētia reuertaris. Veſpaſianꝰ igͦr romā adijt ⁊ deſtruēdi iudeā ⁊ hierl̓m a tiberio ceſare li centiā īpetrauit Per ānos igit̉ pl̓es exercitū ꝯgregauit. tꝑe ſcꝫ neronis īꝑatoris cū iudei imꝑio rebellaſſent. Un̄ ẜm cronicas nō fec̄ hͦ zelo xp̄i. ſꝫ qꝛ a dn̄io receſſerant romanorū Hierl̓m igit cū copioſo exercitu veſpaſian aduenit. ⁊ ī die paſce hierl̓m ꝑ circuitū potē ter obſedit. ibiqꝫ infinitā ml̓titudinē q̇ ad di em̄ feſtū ꝯuenerat ꝯcluſit F ¶ Per ali qd̓ aūt tꝑs an̄qͣꝫ veſpaſianꝰ hierl̓m adueni ret. fideles q̇ ibi erant a ſpūſancto admonen tur vt inde recedāt. ⁊ ī quodā opido trās ior dane qḋ Pellan vocat̉ ſecedāt. vt ablatiſ ab vrbe ſanctis viris celeſti vindicte fieret locꝰ. tā d̓ vrbe ſacrilega qͣꝫ d̓ ppl̓o ſcelerato. Quā dam aūt ciuitate iudee noīe ionapatā ī qua ioſephus ⁊ dux ⁊ p̓nceps erat. pͥmo oīm ē ag greſſus. Sed Ioſephꝰ cū ſu virilit̓ reſiſte bat. Tādē vides Ioſephꝰ īt ſere excidiuꝫ ciuuatis. aſſūptis. xj. iudeis ſubt̓raneam do mū intrauit. vbi qͣdridua na fame afflicti iu dei nō ꝯſentiēte ioſepho malebāt ibidē more qꝫ veſpaſiani ſe ſubijcere ẜuituti Uolebant qꝫ ſe mutuo īterficere ⁊ ſangͥnē ſuū ī ſacrifici um deo offerre. Et qniā ioſephꝰ int̓ eos di gnior erat. volebāt eū pͥmitꝰ occid̓e. vt eiꝰ ef fuſione ſangͥnis d̓s citiꝰ placaret̉. vl̓ vt ī q̇dā cronica d̓r. iō ſe mutuo iterficere volebāt. ne darēt̉ in manibꝰ romanoꝝ. At ioſephꝰ vir prudēs ⁊ mori nolēs. iudicē mortis ⁊ ſacrifi cij ſe ꝯſtituit. ⁊ qͣs pͥor alio occidēdꝰ eſſꝫ inter binos ⁊ binos ſortē mittere iuſſit Miſſis igͥr ſortibꝰ. ſors nūc vnū nūc aliū morti tradidit donec vētū eſt ad vltimū cū qͦioſephꝰ ſorteꝫ miſſurꝰ fuit. Tūc ioſephꝰ hōſtrenuꝰ ⁊ agil̓ gladiū illi abſtulit. ⁊ q̇d magͦ eligeret. vitā ſcꝫ aut mortē reqͣſiuit. ⁊ vt ſiue dilatōe eligerꝫ p̄ cepit. Et ille timēs rn̄dit. Uiuere nō recuſo ſi gratur vitā ꝯẜuare valeo. Tūc Ioſephꝰ vni familiari veſpaſiani ⁊ ſibi etiā familiari latent̓ locutꝰ ē. ⁊ vt ſibi vita donaret̉ petijt. et qd̓ petijt īpetrauit. Cū āt ad veſpaſianū Io ſephꝰ eſſꝫ adductꝰ Dixit ei veſpaſianꝰ Mor te meruiſſes ſi hꝰ petitōibꝰ lib̓atꝰ nō eſſes Et ioſephꝰ Si q̇d ꝑperā actū ē in meliꝰ ꝯmuta ri p̄t. Et veſpaſianꝰ. Qui victꝰ ē qͥd facere p̄t Et Ioſephꝰ. Aliqd̓ facere pot̓o ſi dictis me is aures tuas d̓mulſero. Et veſpaſianꝰ Co cedat̉ vt v̓bis tuis inhereas. ⁊ qͥcq̇d boni di cturꝰ es pacifice audiat̉. Et ioſephꝰ Imꝑa tor romanꝰ interijt. ⁊ ſenatꝰ imꝑatore te fecit Et veſpaſianus. Sippheta es. quare nō es apoſtolo minori vaticinatꝰ huic ciuitati ꝙ mee ſit ſubijciēda ditioni. Et Ioſephꝰ Per. xl. dies hͦ eis p̄dixi Intea legati romaoꝝ veniūt. veſpaſianum ad imꝑiū ſublimatū aſſerūt. eūqꝫ romā de ducūt. Hoc qͣꝫ euſebiꝰ ī cronica teſtat̉ ꝙ ſcꝫ ioſephꝰ veſpaſiano p̄dixit. tā d̓ īꝑatoris mor te qͣꝫ d̓ ſua ſb̓limatōe. Reliq̇t āt veſpaſianuſ titu filiū ſuū ī obſidiōe hierl̓m. Titꝰ āt vt in eadē hiſtoria apocrifica legit̉ audiēs prēꝫ ſu um ī imꝑiū ſublimatū. tāto gaudio ⁊ exulta tiōe replet̉ ꝙ neruoꝝ ꝯͣctiōe ex frigiditate cor ripit̉. ⁊ alt̓o crure d̓bilitatꝰ ꝑaliſi torqͣt̉ Ioſe. āt audiēs titū ꝑaliſi laborare. cāꝫ morbi ⁊ttꝑs morbi diliget īqͣrit Cā neſcit̉. morbꝰ igrat̉. d̓ tꝑe aūt qniā audita pr̄is electōe hͦ ſibi accide rit aꝑit̉. Ioſephꝰ aūt vir ꝓuidꝰ ⁊ ſapiēs ex paucis multa ꝯiecit. ⁊ ex tꝑe morbū ⁊ cām ī uenit. ſciēs qꝛ gaudio ⁊ leticia ſuꝑabundāti debilitatꝰ fuerit. Aniaduertēs itaqꝫ qꝛ ꝯͣrīa ꝯrijs curant̉. ſciēs et qꝛ qḋ amore ꝯqͥrit̉ dolo refrequēter amittit̉. q̄rere cepit an aliqͦs eſſet qͥ pͥncipis inimicitijs obnoxiꝰ teneretur. Et erat ibi ſeruꝰ adeo tito moleſtus vt ſine vehe mēti ꝯturbatiōe nullatenꝰ in eū poſſet reſpi cere. nec etiā nomē eiꝰ audire. Dixitqꝫ Tito Si curari deſideraſ oēs q̇ in meo comitatu venerint ſaluos facias. Cui titꝰ Quicunqꝫ ī tuo comitatu venerit ſecurꝰ habeat̉ ⁊ ſalu Tūc ioſephꝰ cito prādiū fieri p̄cepit. ⁊ mēſaꝫ ſuā mēſe titi oppoſitā locauit. ⁊ ẜuū a dextriſ ſuis ſedere fec. Que tytꝰ reſpiciēs moleſtia ꝯturbatꝰ infremuit. ⁊ q̇ pͥus gaudio īfrigida tus fuerat accēſiōe furoris īcaluit. neruoſqꝫ diſtēdēs curatꝰ fuit. Pꝰ hͦ tytꝰ ⁊ ẜuū in ſui gͦ tiā ⁊ ioſephū ī ſui aīciciā recepit. Utrū aūt hͨ hiſtoria apocrifa narranda ſit. lectoris iudi cio relinqͣt̉ G ¶ Biēnio igͦr a tito hierl̓m obſeſſa. inter cetera mala q̄ obſeſſos gͣuit̉ ꝑ urgebāt tāta fames omnes tenuit ꝙ parēteſ filijs. ⁊ filij ꝑentibꝰ. viri vxoribꝰ. ⁊ vxores vi ris cibos nō tātū ē manibꝰ. ſꝫ etiā ex ip̄is den tibus rapiebāt. Iuuenes etiā etate fortioreſ velut ſimulacra ꝑ vias oberrādo p̄ fame ex animes cadebāt Qui mortuos ſepeliebant ſepe ſuꝑ ip̄os mortuos mortui cadebāt. Fe torem itaqꝫ cadaueꝝ nō ferentes ex publico ſumptū ip̄a ſepeliebāt. Sꝫ deficiēte ſumptu vincēte cadaueꝝ ml̓titudīe d̓muro cadaue ra p̄cipitabāt. At tytꝰ circūies cū vidiſſꝫ val les repletas cadaueribꝰ. ⁊ totā patriā ex eo rū fetore corruptā. manꝰ ſuas cū lacrimiſ ad celū leuauit d. Deꝰ tu vides. qꝛ ego hͦ nō fa cio. Tāta eī ibi fameſ erat ꝙ calciamēta ſua ⁊ corrigias comedebāt ¶ Matrona q̇daꝫ inſuꝑ genere ⁊ diuitijs nobilis. ſic̄ in hiſtoria eccl̓iaſtica legit̉. cū p̄dones ī eiꝰ domū irruē tes eā oībꝰ expoliaſſent nec ſibi vltra qͥd co mederet remaſiſſꝫ. ꝑuulū lactētē tenēs ī ma nibꝰ ait. Infelicis mrīs infelicior fili ī bello. ī fame. in direptōe cui te reẜuabo. Ueī ergo nūc omī nate. eſtomr̄i cibꝰ p̄donibus furor ſecul̓ fabula. Et his dictis filiū iugulauit ⁊ coxit. ⁊ dimidiū cōmedēs ꝑtē altera occulta uit. Et ecce ꝯfeſtim p̄dones odorē carniſ co cte ſentiētes ī domū irrunt. ⁊ niſi carnē ꝓdat mortē minant̉ Tūc illa detegēs infantis mē bra. ecce inqͣt vobis ꝑtē optimam reſeruaui At illos tātꝰ horror iuaſit ꝙ nec loq̇ potuert. Et illa. Meꝰ eſt inq̇t filiꝰ hic. meū eſt pctūm Securi edite. qꝛ pͥor ego comedi quē genui Nolite fieri aut mrē religioſiores aut femis molliores. Ꝙ ſi vincit vos pietas ⁊ horretiſ ego totū comedā que dimidiū iaꝫ comedi. Illi v̓o tremētes ⁊ territi diſceſſerūt ¶ Tā dē ſcd̓o āno imꝑij veſpaſiani Tytꝰ hierl̓em cepit. ⁊ captā ſubuertit tēplūqꝫ funditus de ſtruxit. Et ſicut iudei xp̄m. xxx. denarijs eme rant. ſic ⁊ ip̄e vno denario. xxx. iudeos vēdi dit. Sicut aūt narrat Ioſephꝰ nonaginta ſeptē milia iudeoꝝ vendita ſunt ⁊ vndeciēs cetena milia fame ⁊ gladio ꝑierūt. ¶ H Legit̉ qͦꝫ ꝙ titus intrās hieruſalē qͣndā mu rū dēſiſſimū vidit. ip̄mqꝫ ꝑforari pcepit Fa ctoqꝫ foramīe qͣndā intꝰ ſenē aſpectu ⁊ can cie venerabilē īuenerūt Qui reqͥſitꝰ qͥs eſſet rn̄dit ſe eē ioſeph ab arimathia ciuitate iu dee. ſeqꝫ a iudeis ibidē clauſum ⁊ muratuꝫ fuiſſe. eo ꝙ xp̄m ſepeliſſet. Addiditqꝫ ꝙ ab il lo temꝑe vſqꝫ nunc celeſti ſit cibo paſtus. et diuino lumine ꝯfortatꝰ. In euāgelio tn̄ Ni cōdemi d̓r ꝙ cum iudei ipſum recluſiſſent. chriſtus reſurgens eum inde eripuit ⁊ in ar De inuentione ſancte crucis mathiā duxit. Pōt dici ꝙ cū eductꝰ a p̄dica tōe xp̄i n̄ ceſſarꝫ. a iudeis iterum eſt recluſuſ Mortuo qꝫ veſpaſiano īꝑatore. Titꝰ filiuſ eiꝰ eidē in ip̄io ſucceſſit. Qui fuit vir clemen tiſſimꝰ ⁊ ml̓te lib̓alitatis. Tāteqꝫ bonitatis fuit ſic̄ ait eūſebiꝰ ceſarien̄. ī cronica. ⁊ teſtat̉ hiero. ꝙ dū qͦdam ſero recordatꝰ fuiſſꝫ ꝙ illo die nil boni egiſſꝫ. aut nihil d̓diſſꝫ ait. O aici hūc diē ꝑdidi. Pꝰ lōga tꝑa q̇dā iud̓i hierl̓m reedificare volētes. eutes pͥmo māe pl̓imas cruces d̓ rore īuenerūt. Quas triti fugiētes ⁊ ſcd̓o māe redeūtes vnuſqͥſqꝫ vt ait Mile tus in cronica ſua cruces ſangneas veſtibꝰ ſuis inſitas īueīt. Qui vehement territi ī fu gā iteꝝ v̓ſi ſūt. ſꝫ tuo die reuerſi. vapore ignis de terra ꝓdeutis penitꝰ ſūt exuſti. I. XIIII ¶ De inuētiōe ſancte crucis Quentio ſācte cru cigd̓r. qꝛ tali die crux inuēta fuiſſe re fert̉. Nā ⁊ antea fuit inuēta a ſeth filio Adā ī terreſtri ꝑadiſo. ſic̄ infra narrat̉. a ſalomo ne in libano. a regina ſaba in ſalomonis tē plo. a iudeis ī aqͣ piſcine. hodie ab helena in mōte caluarie ¶ A Nuētio ſctē crucis pꝰ annos. cc. et ampliꝰ a reſurrectōe dn̄i fctā ē. Le git̉ ei in euāgelio nicodemi. ꝙ cum ada infirmaret̉. ſeth filiꝰ eiꝰ portas paradiſi adijt. ⁊ oleū ligni miſcd̓ie q̇ corpꝰ pr̄is punge ret ⁊ ſanitatē reciꝑet poſtulauit Cui apparēſ michael archangelꝰ ait Noli laborare neqꝫ flere ꝓ oleo ligni miſcd̓ie obtinēdo. qꝛ nulla tenꝰ illd̓ aſſe q̇ poteris. niſi qn̄ cōpleti fuerint qͥnqꝫ milia qͣngētiāni. lꝫ ab adā vſqꝫ ad paſ ſione xp̄i ānitatū qͥnqͣꝫ milia cētū nonagīta nouē fluxiſſe credāt̉. Legit̉ qͦꝫ alibi ꝙ angel eid̓ ramuſculū q̄ndā obtulit. ⁊ iuſſit ꝙ ī mō te libāi plātaret̉. In q̇dā v̓o hiſtoria grecoꝝ lꝫ apocrifa legit̉ ꝙ angelꝰ d̓ ligno in qͣ pecca uit adā. eid̓ tradidit dicēs. ꝙ qn̄ facerꝫ fructū pat ſanaret̉. Qui rediēs ⁊ prēm mortuū in ueniēs ip̄m ramū ſuꝑ tu mulū pr̄is plātauit Qui plātatꝰ in arbore magna creuit. ⁊ vſqꝫ ad ſalomōīs tꝑa ꝑdurauit. Utꝝ āt hec vera ſint. lectoris iudicio relinqͣt̉ cū ī nll̓a cronica vl̓ hiſtoria autētica hͨ legat̉. Salomō āt ar borē tā pulcrā ꝯſid̓rās ip̄aꝫ p̄cepit incidi ⁊ in domo ſaltꝰ locari. Nuſqͣꝫ tn̄ vt ait iohes be leth locari pot̓at nec alicui loco apta repiri valebat. ſꝫ mō aut excedebat lōgitudīe. aut deficiebat nimia breuitate. Si qn̄ v̓o ẜm lo ci exigētiā ip̄aꝫ rōnabilit̓ decurtaſſent. adeo breuis vid̓bat̉ ꝙ oīno īcōgrua hēbat̉. Ob hͦ īdigͣti artifices ip̄aꝫ reꝓbauer̄t. ⁊ ſuꝑ qͣndaꝫ lacū vt eēt pos trāſeūtibꝰ ꝓiecert̉. Regia aut ſaba cū veniſſꝫ audire ſapīaꝫ ſalomōīs. ⁊ p̄ dictū lacū trāſire vellꝫ. vidit ī ſpū ꝙ ſaluator md̓i ī ligno ſuſpēdēdus fuerat. ⁊ iō ſuꝑ illd̓ lignū trāſire noluit ſꝫ ip̄ꝫ ꝓtinꝰ adorauit In hiſto. tn̄ ſcolaſti. legit̉ ꝙ p̄dictū lignū regina ſaba ī domo ſaltus vidit Cūqꝫ ad domū ſu am rediſſꝫ. ītimauit ſalomōi ꝙ ī illo ligno qͥ dā ſuſpēdēdꝰ eſſꝫ ꝑ cꝰ mortē regnū iud̓oꝝde leri dret. Salomo igͦr p̄dictū lignū in̄ ſuſtu lit. ⁊ ī ꝓfūdiſſimis t̓re viſceribꝰ illud dimergi fec̄. Poſtea ꝓbatica piſcīa ibid̓ fctā ē. vbi na thīnei hoſtias abluebāt. ⁊ n̄ ſolū ex deſcenſu angeli. ſꝫ ēt ex v̓tute ip̄iꝰ ligni tradit̉ ibi fieri ⁊ aqͣ cōmotōꝫ ⁊ īfirmoꝝ curatōꝫ. Appropin qͣnte v̓o paſſiōe xp̄i p̄dictū lignū ſuꝑnataſſe ꝑhibet̉. Cū āt illḋ iudei vidiſſſent ip̄ꝫ accepe rūt ⁊ crucē dn̄o ꝑauerūt ¶ Ip̄a at crux xp̄t ex qͣttuor generibꝰ lignoꝝ fuiſſe ꝑhibet̉.ſ. pal me. cip̄ſſi. oliue. ⁊ cedri. Un̄ v̓ſus. Ligͣ cru cis palma cedrꝰ cip̄ſſus oliua. In cruceenī fuit hͨ qͣdruplex dr̄na lignoꝝ.ſ. lignū erectum lignū trāſuerſum. tabula ſuppoſita. ⁊ trūcꝰ cui crux erat īfixa. Ul̓ ẜm Grego. turonen. Tabula trāſuerſa q̄ fuit ſub pedibꝰ xp̄i. vn̄ qd̓libet hoꝝ potuit eē alicꝰ p̄dictoꝝ lignoruꝫ Hāc drn̄aꝫ ſignoꝝ videt̉ a pl̓s īnuere cū dic̄. vt poſſitis ꝯp̄hendere cū oībus ſanctis qͥ ſit longitudo. latitudo. ſublimitas. ⁊ ꝓfunduꝫ. Que v̓ba Auguſtinus ibidē doctor egregi us ſic exponit Trucē inquit dn̄i cuius latitu do d̓r in tranſuerſo ligno quo extendūt ma nus. longitudo a terra vſqꝫ ad ipſam lati tudinem quo a manibus infra totum cor pus affigitur. altitudo a latitudine vſqꝫ ſur ſum cui adheret caput. profundum vero De inuentione ſancte crucis qd̓ t̓re infixū abſcōdit̉ Quo ſigno crucis oīſ actio humana ⁊ xp̄iana d̓ſcribit̉. bn̄ oꝑari ī xp̄o ⁊ ei ꝑſeuerāt̉ īhere. ſpirare celeſtia ſacra mēta noꝓphanare B ¶ Iſtd̓ lignū cru cis p̄cioſū ꝑ ānos. cc. ⁊ vltra ſb̓ tra latuit. ſed abhelenamrē ꝯſtātini iꝑatoris hoc mō reꝑ tū fuit. In tꝑe illo ꝯgregata ē iuxta danubi um fluuiū ml̓titudo inuerabil̓ barbaroruꝫ volēs fluuiū trāſire ⁊ oēs regiōeſ vſqꝫ ad oc cidētē ſuo dn̄io ſb̓iugare. Qd̓ vbi ꝯſtātinꝰ ī pator ꝯꝑit caſtra mouit. ⁊ ꝯdanubiū ſe cuꝫ ſuo exercitu collocauit. At barbaroꝝ creſcē te ml̓titudīe ⁊ iā fluuiū trāſeūte Cōſtātinꝰ ni mio t̓rore ꝯcutit̉ vidēs qꝛ eēt die craſtīo cū eo p̄liū ꝯmiſſuri. Seq̄nti igr nocte ab āgl̓o excitat̉. ⁊ vt ſurſū reſpiciat admonet̉. Qui ī celū aſpiciēs vidit ſignū crucis ex clariſſimo luīe factū lrīs aureis hūc titulū hn̄s ſcpͥtum In hͦ ſigno vīces. Qui celeſti viſiōe ꝯforta tꝰ ſil̓itudinē crucis fec̄. ⁊ ip̄aꝫ an̄ ſuū exercitu ferri iuſſit. Irruēſqꝫ ī hoſtes ip̄os ī fugā ver tit. ⁊ ml̓titudinē maxīaꝫ īterfec̄. Tūc ꝯſtātinꝰ oēs tēploꝝ pōtifices ꝯuocauit. ⁊ cꝰ d̓i hoc ſi gnū eēt diligētiꝰ inq̇ſiuit Quibꝰ ſe neſcire di cētibꝰ. q̇dā xp̄iāi aduener̄t. ⁊ ei ſctē crucis mi ſteriū. ⁊ fide trinitatis plēiꝰ narrauer̄t. Qui in xp̄m ꝑfctē tūc credidit. ⁊ ab euſebio papa vl̓ ẜm q̇ldā libros a ceſariēſi ep̄o ſacꝝ baptiſ ma ſuſcepit. Sꝫ ī hac hiſtoriā ml̓ta ponūt̉ o bꝰ ꝯͣdicit hiſto. triꝑtita ⁊ eccīaſtica. ⁊ vita ſcti ſilueſtri. ⁊ geſta potificū romaoꝝ. Scd̓m ꝙ dā n̄ fuit iſte ꝯſtatinꝰ īꝑator q̇ a b. Silueſtro papa fuit baptizatꝰ ⁊ ad fidē ꝯuerſꝰ. ſic̄ aliqͣ hiſtorie vidēt̉ īnuere. ſꝫ fuit ꝯſtātinꝰ pat ip̄iꝰ ꝯſtātini. ſic̄ ī aliqͥbꝰ hiſtorijs īuenit̉. Ille eīm ꝯſtātinꝰ alio mō ad fidē veīt. ſic̄ ī hiſtoriā ſcī ſilueſtri legit̉. nͨ ab euſebio ſꝫ a ſilueſtroba ptizatꝰ fuiſſe narrat̉. Mortuo tn̄ ip̄o ꝯſtāti no. Cōſtā. mēor victorie pr̄is quā v̓tute ſciē crucis habuerat Helenā mr̄em ſuā hieroſo lymā ꝓ ip̄a cruce īueniēda trāſmiſit. ſic̄ infe riꝰ eſt notatū C ¶ Hiſtoria tn̄ eccl̓iaſtica hāc victoriā alit̓ facta narrat. Ait enī ꝙ cum maxētiꝰ romanū iꝑiū īuaſiſſꝫ. ꝯſtātinꝰ impe rator iuxta pōtē albinū cū maxentio ꝯflictu rijs aduenit. Cū igr anxiꝰ multū eſſet. ⁊ ꝓ ſibi mittēdo auxilio ad celū ocl̓os crebro leua ret. vidit ꝑ ſoporē ad oriētis ꝑtē in celo ſignū crucis fulgore igneo rutilare. āgeloſqꝫ aſta re. ⁊ ſibi dicere. Coſtātine ī hoc vinceſ. Et vt d̓r in hyſtoria triꝑtita. dū ꝯſtantinꝰ qͥd hͦ eſſꝫ miraret̉. Xp̄s nocte ſuꝑueniēte eid̓ apparuit cū ſigno qd̓ vidit in celo iuſſitqꝫ vt fieret eiꝰ ſigni figuratio. q̇ foret auxiliū ī ꝯgreſſibꝰ p̄li oꝝ. Tūc ꝯſtātinꝰ letꝰ redditꝰ ⁊ d̓ victoria iā ſecurꝰ ſignū crucis qd̓ in celo viderat. in ſua frōte deſignat. vexilla militaria ī ſignaculuꝫ crucis trāſformat ⁊ ī māu dextra aureā cru cē portat. Pꝰ hͦ dn̄m exorauit ne dexterā ſu am quā ſigno crucis munierat ſalutari cru ore romani ſāguīs macl̓ari ꝑmitterꝫ. ſꝫ ſine ſangͥnis effuſiōe victoriā ſibi d̓ tyrāno p̄ſta ret. Maxētiꝰ āt iuſſi: nauibꝰ ad d̓cipulā ꝯpo ſitis fluuiū ſterni ⁊ ſuppoſitis pōtibꝰ exeqͣri. Cū āt ꝯſtā. ad fluuiū appinqͣret. maxētiꝰ in occurſū cū pauciſ velociꝰ ei ꝑgit. iubēs vt ce teri ſe ſeqͣnt̉. ſuiqꝫ oꝑis pōtē cū paucis ꝯſcen dit. ⁊ decipula q̄ ꝯſtātinū deciꝑe voluit ē de ceptꝰ. ⁊ in fluuij ꝓfundū demerſus. Cōſtāti nus v̓o ab oībꝰ vnanimit̓ ē ſuſceptꝰ Et ſic̄ le git̉ in cronica ſatis autētica. ꝯſtātinꝰ tūc per fecte nō credidit. nec tūc ſacꝝ baptiſma ſuſce pit. ſꝫ aliqͣnto tꝑis interiecto. viſionē illā Pe tri ⁊ Pauli vidit. ⁊ ſacro baptiſmate ꝑ ſilue ſtru papa renatꝰ ⁊ a lepra mūdatꝰ in xp̄um deinceps ꝑfecte credidit. Et ſic mrēm ſuā he lenā hieroſolimā miſit vt crucē dn̄i reqͥreret Amb̓. tn̄ ī epl̓a de obitu theodoſij ⁊ hiſtoria triꝑtita dicūt ꝙ in vltimis ꝯſtitutꝰ baptiſma ſuſcepit. baptiſmū differēs vt poſſꝫ in iordā nis fluie baptizari Hoc idē dic̄ Hieronimꝰ in cronica. Certū eſt āt ꝙ ſub ſilueſtro papa xp̄ianꝰ effectꝰ eſt. Utꝝ ā baptiſmū diſtulit. ī dubiū v̓tit̉. Un̄ de illa legēda ſancti ſilueſtri q̇ ad pl̓a ſil̓r dubitat̉. Hec ig̓r hiſtoria de in uentōe ſctē crucis q̇ in eccl̓iaſticis hiſtorijs ī uenit̉. cui etiā ꝯſonat cronice. videt̉ eē magiſ autentica qͣꝫ illa q̄ ꝑ eccīas recitat̉. Cōſtat eī ml̓ta ibidē eē q̄ nō ꝯſonāt v̓itati. niſi forte qͥs vellet dicere vt ſuꝑiꝰ dictū ē. ꝙ n̄ fuit ꝯſtātinꝰ ille. ſꝫ ꝯſtātinꝰ pat eiꝰ. qd̓ tn̄ multū autēticuꝫ nō videtur. licet in quibuſdā vltramarinis De inuentione ſancte crucis biſtorijs ſic legat̉ D ¶ Cūāt helēa hierl̓ꝫ adueniſſꝫ. oēs iud̓oꝝ ſapiētes q̇ ꝑ totā regio nē reꝑti ſūt ad ſe ꝯgregari p̄cepit. Hec āt he lena pͥus ſtabularia fuerat. ſꝫ ꝓpt̓ eiꝰ pulcri tudinē ꝯſtāti nꝰ ſibi eā ꝯiūxit ẜm ꝙ d̓t ambro ſiꝰ in hͨ v̓ba. Stabulariā hāc fuiſſe aſſerunt ſꝫ ꝯiūcta ē ꝯſtātino ſeniori. q̇ poſtea regnuꝫ adeptꝰ ē. Bona ſtabularia q̇ tā diligent p̄ſe pe dn̄i reqͥſiuit Bona ſtabularia q̄ illuꝫ ſta bulariū non ignorauit q̇ vulnera curauit a latronibꝰ vulnerati Bona ſtabularia q̄ ma luit oīa eſtīare ſtercora vt xp̄m lucrifaceret. Iō illā xp̄s d̓ ſtercore leuauit ad regnū. hec Amb̓. ¶ Alij v̓o aſſerūt ⁊ ī q̇dā cronica ſa tis autētica legit̉. ꝙ ip̄a helena fuit filia choe lis regis britonū. quā ꝯſtātinꝰ in britaniā ve niēs cū eſſꝫ vnica prī ſuo duxit vxorē. vn̄ īſu la pꝰ mortē choel̓ ſibi deuenit. Hoc ⁊ ip̄i bri tones atteſtant̉. Licꝫ alibi legat̉ ꝙ fuerit tre ueren̄. Iudei igit̉ nimiū formidātes dicebāt ad inuicē Quare putatis ꝙ regīa nos ad ſe faciat ꝯgregari. Unꝰ aūt exeis noīe Iudaſ dixit. Scio enī qꝛ vult a nob̓ diſcere vbi naꝫ ſu lignū crucis ī qͦ xp̄s crucifixꝰ fuit. Uidēte ergo ne aliqͦs ſibi ꝯfiteri p̄ſumat. Sin aute certiſſime ſciatis ꝙ lex nrā euacuabit̉. ⁊ pat̓ ne traditōes funditꝰ d̓ſtruent̉. Zacheꝰ enim quꝰ meꝰ p̄nūciauit prīmeo ſymoni. ⁊ pater meꝰ moriēs dixit mihi. Uide fili qn̄ inq̇ret̉ crux xp̄i illam manifeſta an̄qͣꝫ aliqͣ patiaris tormēta. Nuſqͣꝫ ei extūc gēs iudeoꝝ regͣbit. ſꝫ illi q̇ crucifirū adorāt. quia ip̄e xp̄s filiꝰ d̓i erat. Cui ego dixi. Pat̓mi. ſi v̓e pres nr̄i ip̄ꝫ eſſe dei filiū cognouert̉. cur ip̄m crucis pati bulo affixert̉. Et rn̄dit. Nouit dn̄s qꝛ nūqͣꝫ ī ꝯſilio eoꝝ extiti. ſꝫ eis ſepiꝰ ꝯͣdixi. Qꝛ v̓o ipſe phariſeoꝝ vicia exprobrabat ip̄m crucifigi fecerunt. Ip̄e v̓o die tertia reſurrexit ⁊ celos diſcipulis vidētibꝰ penetrauit. In quem ſte phanꝰ frat̓ meꝰ credidit. quē iud̓oꝝ veſania lapidauit. Uide ergo fili ne ip̄m vl̓ diſcipu los eiꝰ audeas blaſphemare. Nō videt̉ aūt ml̓tū ꝓbabile ꝙ pat iſtiꝰ iud̓ tꝑe paſſiōis xp̄i eſſe potuerit. cū a paſſiōe xp̄i vſqꝫ ad helenā ſub q̇ iudas fuit. fluxerūt plꝰ qͣꝫ ducēti ſeptū aginta āni. niſi forte diceret̉ ꝙ tūc hoīes piqͣꝫ mō viuebāt. Dixerūt ergo iudei ad iudā Nos talia nūqͣꝫ audiuimꝰ. Ueꝝtū̄ ſi d̓ hͦ re gina q̄ſierit. vide ne hͦ ſibi aliqͣtenꝰ cōfitearis Cū ergo illi an̄ reginā ſtetiſſent. ⁊ illa eos in terrogaſſꝫ de loco vbi fuerat dn̄s crucifixꝰ ⁊ ip̄i locū nullatenꝰ indicare vellēt iuſſit eos oēs igne cremari. At illi oēs timētes tradid̓ rūt iudā dicētes. Hic dn̄ ⁊ ꝓph̓e filiui optīe nouit legē. ⁊ tibi oīa. ieris ab eo īdi cabit. Aūc illa oēs dimittēs tenuit iudā ſolū cui dixit. Mors ⁊ vita tibi ꝓpoſita ſt̓. quod malueris elige On̄de igͦr mihi locū q̄ golga tha d̓r vbi fuit dn̄s crucifixꝰ. vt crucē eiꝰ īue nire poſſim. Rn̄dit iudas. Quō locuꝫ ſcire valea cū ducēti anni iā ⁊ ampliꝰ fluxerūt. et neqͣqͣꝫ illo tꝑe natꝰ eſſeꝫ. Cui regīa. Per cru cifixū fame te ꝑimā niſi mihi dixeris v̓itateꝫ. Ip̄m igͦr in puteū ſiccū iuſſit ꝓijci ⁊ ibidē fa mis moleſtia cruciari. Cū ergo ibidē. vj. die bus ſine cibo māſiſſet. die ſeptio extrahi peti it. ⁊ crucē ſe īdicatuꝝ ꝓmiſit. Cū ergo extra ctus ad locū veniſſꝫ. ⁊ ibi d̓ oraſſꝫ. locꝰ ſubito cōmouet̉. ⁊ fumꝰ aromatū miri odoris ſen tit̉ ita vt miratꝰ iudas ābabꝰ māibꝰ plaude ret ⁊ dicerꝫ. In v̓itate xp̄e tū es ſaluator md̓i Erat aūt ī loco illo ſic̄ in eccl̓iaſticis hiſtoruſ legit̉. tēplū veneris qḋ adrianꝰ imꝑator ibid̓ ꝯſtruxerat. vt ſi q̇s xp̄ianoꝝ in loco illo ado rare voluiſſꝫ. videret̉ venerē adorare. ⁊ ob hͦ infrequēs ⁊ pene obliuiōi datꝰ fuerat locus Regina aūt tēplū funditꝰ fec̄ deſtrui ⁊ locū inarari. Pꝰ hoc iudas p̄cingēs ſe virilit̓ fo dere cepit. ⁊. xx. palſus fodiēs tres cruces ab ſcōditas reperit. qͣs ad reginā ꝓtinꝰ deporta uit. Cū āt crucē xp̄i ab alijs latronū neſcirēt diſcernere. eas ī medio ciuitatis poſuert. ibi dē gl̓iaꝫ dn̄i p̄ſtolātes. Et ecce cū circa horaꝫ nonā quidā iuuenis mortuꝰ deferret̉. iudaſ feretꝝ tenuit. ⁊ pͥmā ⁊ ſcd̓am crucē ſuꝑ corpꝰ d̓functi appoſuit. ſꝫ neqͣqͣꝫ ille ſurrexit. Appo nens aūt tertiā crucē ꝓtinꝰ redijt defunctus ad vitā. E ¶ In hiſtorijs āt eccleſiaſticiſ legit̉ ꝙ cū quēdā mulier pͥmaria ciuitatis ſe miuiua iaceret Machariꝰ ep̄s hieroſolimi tanꝰ pͥmā ⁊ ſcd̓am crucē adhibuit. ſꝫ nihil ꝓ fecit. tertiā v̓o appoſuit. ⁊ ml̓ier aꝑtis oculis De inujentione ſancte crucis ꝓtinꝰ ſanata ſurrexit. Ambroſiꝰ v̓o dicit ꝙ diſcreuit ip̄am crucē dn̄i ꝑ titulū quē poſue rat pilatꝰ. quē titulū ibid̓ inuenit ⁊ legit ¶ Di abolꝰ aūt ī aere vociferabat dicēs. O iuda qͥd hͦ feciſti. iude meo ꝯͣria oꝑatꝰ es. Nā ille me ſuadēte fecit ꝓditōꝫ. ⁊ tū me renuēte ih̓u inueniſti crucē. Per illū ml̓toꝝ lucratꝰ ſum aīas. ꝑ te ꝑdere videor iā lucratas. ꝑ illū regͣ bā in ppl̓o. ꝑ te iā expellar a regno. Ueꝝ tn̄ ti bi vicē repedā. ⁊ ꝯte regē aliū ſuſcitabo. q̄ fi dē deſerēs crucifixi. cū tormētis te negare fa ciet crucifixū. Qd̓ q̇dē de iuliano apoſtata dictū videt̉. q̇ iudā ep̄m hieroſolymis factū ml̓tis tormētis affecit. ⁊ martirē xp̄i fec̄. Au diēs iudas vociferātē diabolū nihil extimū it. ſꝫ ꝯſtāt̉ diabolo maledixit di. Xp̄s te dam net ī abyſſū ignis etn̄i. Pꝰ hͦ iudas baptiſat̉ Quiriacꝰ appellat̉ ⁊ hieroſolimoꝝ defūcto epōībid̓ ī ep̄m ordīat̉ ¶ Ueꝝ cū be. Helena clauos dn̄i n̄ hrēt. rogauit ep̄m q̇riacum vt ad locū ꝑget ⁊ clauos dn̄i q̄reret Qui cum veīſſet ⁊ ad dn̄ꝫ p̄ces fudiſſꝫ ꝯtinuo velut au rū claui fulgētes ī t̓ra apꝑuerūt. Quos ille accipiēs regīe detulit Illa āt genua figēs in t̓ra ⁊ caput īclinās eos cū multa reuerentia adorauit. Crucis ergo ꝑtē helena detulit fi lio. ꝑtē v̓o thecis argēteis ꝯditā reliqͥt in loco clauos v̓o q̇bꝰ dn̄icū corpꝰ fuerat affixū por tat ad filiū. ex qͥbꝰ vt Euſebiꝰ ceſarien̄. refert. frena q̇bꝰ vtēt̉ ad bellū ꝯpoſuit. ⁊ ex alijs ga leā ſuā armauit ¶ Nōnulli āt aſſerūt vt gre go. turon̄. clauos qͣttuor ī dn̄ico corꝑe fuiſſe ex q̇bꝰ Helena duos ī freno iꝑatoris poſuit tertiū ī imagīe ꝯſtātini q̄ rome ſuꝑemīet vr bi locauit. ⁊ qͣrtū in mare adriaticū. qd̓ vſqꝫ tūc fuerat nauigātiū vorago ꝓiecit. p̄cipiēs hͦ feſtū d̓ inuētōe ſctē crucis ſingul̓ ānis ſolē nit̉ celebrari. Ambroſiꝰ v̓o ſic ait. Queſiuit helena clauos dn̄i ⁊īuenit. Et de vno frena fieri p̄cepit. ⁊ de alt̓o dyadema ītexuit Recte clauꝰ ī capite. corona ī v̓tice. ⁊ ī maū habena vt ſenſus p̄mineat. fides luceat. ptās regat. ¶ Sctūꝫ at q̇riacū ep̄m Iulianꝰ apoſtata poſtmodū īterfec̄. ex eo ꝙ ſctām crucē īueīt. cū vbiqꝫ ſignū crucis deſtruere niteret̉. Cuꝫ ei ꝯꝑſas ꝑget. cepit q̇ria cū iuitare ad ſacrifi cia idoloꝝ. Qd̓ cū ille renueret. dexteraꝫ ſibi abſcidi fec̄ dicēs. Hac māu ml̓tas epl̓as ſcri pſit. q̇bꝰ ml̓tos a deoꝝ ſacrificijs reuocauit. Cui dixit q̇riacꝰ. Ml̓iū mihi canis inſenſa te ꝓfuiſti. qꝛ pͥuſqͣꝫ ī xp̄m crederē. ſepiꝰ ad ſy nagogas iudeoꝝ ſcribebā epl̓as vt nullꝰ in xp̄m crederet. Et ecce nūc ſcādalū mei corꝑiſ ab ſcidiſti. Tūc iulianꝰ plūbū fec̄ liqͣri ⁊ ī os eiꝰ infundi. Deinde lectu ferreū iuſſit affer ri ⁊ ī eo q̄riacū extēdi ⁊ deſuꝑͣ carbones ſalē ⁊ adipē ſpargi. Sꝫ cū qͣria cꝰ īmobil̓ ꝑmane ret dixit ei iulianꝰ. Si nō vis ſacrificare dijs ſaltē dic̄ te xp̄ianū nō eē. Qui cum execrans recuſaret. iuſſit altā foueā fieri. ⁊ ẜpētes vene natos ibidē poni. ⁊ q̄racū in eandem iacta ri. ſꝫ tn̄ ẜpētes ꝯtinuo mortui ſunt. Iuſſitqꝫ Iulianꝰ qͣriacum in caldariā oleo feruētiſ ſimo plenā mitti. Qui dū ſe ſignās ſponte ī trare vellet rogās dn̄m vt eū iteꝝ in martirij lauacro baptizaret. iratꝰ iulianꝰ iuſſit pectꝰ eius gladio ꝑforari. Et ſic in dn̄o ꝯſumma F ¶ Quāta aūt ſit v̓tus ſan ri ꝓmeruit. cte crucis ī illo fideli notario piꝫ. quē q̇dam magꝰ decepit. ⁊ ad quēdā locū ī quē demōeſ aduocauerat duxit. ꝓmittes ei ꝙ ml̓tis diui tijs abūdaret. Et ecce vidit quendā magnuꝫ ethyopē ſuꝑ excelſū thronū ſedētē. ⁊ ī circui tu eiꝰ alios ethiopes circa eū cū lāceis ⁊ fu ſtibꝰ ſtātes. Tūc ille magū p̄dictū interroga uit dicēs. Quis eſt iſte puer. Et ille. Dn̄e ſer uus noſter ē. Cui demo Si vis me adorare ⁊ ſeruꝰ meꝰ eē ⁊ xp̄m tuū negare faciā te ſede re in dextera mea. Ille āt ſignū crucis mox edidit. ⁊ ſe xp̄i ſaluatoris ſeruū libere eē excla mauit. Statīqꝫ vt edidit ſignū crucis oīs il la demonū ml̓titudo euanuit Pꝰ hͦ cū qͣdā vice tēplū ſctē Sophie p̄dactꝰ notariꝰ cū dn̄o ſuo ītraſſet ⁊ an̄ ſaluatoris imagineꝫ ambo ſtarēt. vidit dn̄s ſuꝰ ꝙ p̄dicta imago ſuꝑ no tariū ocl̓os fixos hrēt. ⁊ ip̄m attēte reſpiceret Qd̓ vidēs dictꝰ dn̄s ⁊ admirās iuuenem ex ꝑte dextera ſtare fec̄. Uiditqꝫ ꝙ imago in il la iteꝝ ꝑtē ocl̓os voluiſſꝫ ⁊ ſuꝑ notariū fixoſ hrēt. Rurſūqꝫ fecit ip̄m ire ex ꝑte ſiniſtra. Et ecce iteꝝ imago ocl̓os voluit ⁊ notariū vt pͥ us reſpicere cepit. Tūc adiuratus a dn̄o vt De ſancto iohāne apo. ante portā latinā ſibi dicerꝫ q̇d apd̓ deū meruiſſꝫ ꝓpt̓ qd̓ ſic eū imago reſpicerꝫ. dixit ſe nulliꝰ boni ꝯſciū eē. niſi ꝙ eū corā diabolo negare noluiſſet LXI A ¶ De ſctō Ioh̓e apl̓o an̄ portā latinā. Phannes aꝑ oſto lus ⁊ euāgeliſta dū epheſi p̄dicaret a ꝓcōſule capit̉. ⁊ vt dijs īmolet īui tat̉. Qui dū renueret ī carcerem mittit̉. ⁊ ad domicianū imꝑatorē epl̓a mittit̉. ī qͣ magnꝰ ſacrilegꝰ ⁊ d̓oꝝ ꝯtēptor. ⁊ crucifixi cultor no miat̉. Iuſſu igͦr domician romā deducit̉ ⁊ deducto oēs capilli ꝓ deriſiōe a capite p̄ci dunt̉. ac an̄ portā vrb̓ q̄ latina d̓r ī doliū fer uētis olei igne de ſubt cādēte mitti iubetur. Nullū tn̄ ibid̓ dolorē ſenſit ſꝫ penitꝰ illeſꝰ exi uit. In illo ig̓r loco eccīa a xp̄ianis fabricat̉ ⁊ dies illa tāqͣꝫ dies ſui martyrij ſolēnizatur Cū ergo nec ſic a p̄dicatōe xp̄i ceſſarꝫ. iuſſu domiciam ī pathmos īſulā relegatꝰ ē. Nec tn̄ imꝑatores romāi apl̓os ꝑſeq̄bāt̉. qꝛ xp̄m p̄dicabāt. cū ip̄i nullū deū reſpūerēt. ſꝫ qꝛ ip̄ꝫ ſine ſenatꝰ autoritate deificatū aiebāt. qd̓ ip̄i d̓ nemie fieri ꝓhibuerāt. Un̄ legit̉ ī hiſtoria eccl̓iaſtica ꝙ cū pylatꝰ qͣdā vice ad tyberiuꝫ epl̓as d̓ xp̄o miſiſſꝫ. ⁊ ip̄e tiberiꝰ eiꝰ fidē a ro manis recipi aſſentiret. ſenatꝰ oīno reſpuit. ex eo ꝙ n̄ ſui autoritate deꝰ vocatꝰ fuit. Alia cā eſt qͥ legit̉ ī qͣdā cronica. ex eo ꝙ romanis pͥus n̄ apꝑuerat. Alia cā ē ex eo ꝙ oīm deoꝝ cultū cui romā i inẜuiebāt euacuabat. Alia cā ē ex eo ꝙ md̓i deſpectū p̄dicabat ⁊ romāi auari ⁊ ābitioſi erāt. Xp̄s et̄ hͦ fieri n̄ ꝑmiſit. ne hͦ hūane potētie aſcriberet̉. Alia cāſcd̓m magiſtꝝ ioh̓eꝫ beleth. qͣre īꝑatores ⁊ ſenatus xp̄m ⁊ apl̓os ꝑſeq̄bant̉ erat. qꝛ videbat̉ eis deꝰ nimis ſuꝑbꝰ ⁊ īuidꝰ. eo ꝙ ꝯſortē hrē non digͣret̉. Alia cā ē quā oroſiꝰ refert. ꝙ ſenatꝰ in digne tulit ꝙ pylatꝰ ad tiberiū ⁊ n̄ ad ſenatū de xp̄i miraculis lrās deſtinauit. ⁊ iō eiꝰ ꝯſe cratōꝫ int̓ deos fieri noluit. Un̄ iratꝰ tiberi us ml̓tos de ſenatoribꝰ occidit. ⁊ qͦſdā exilio dānauit ¶ Mat̉ aūt ip̄iꝰ Ioh̓is audiēs fi liū rome detineri. mat̓na ꝯpaſſione ꝑmota romā ad eū viſitandū acceſſit. Sꝫ dū veīſſꝫ ⁊ ip̄m in exiliū relegatū audiſſꝫ indeqꝫ redi ret ī campania ciuitate vetulana migͣuit ad xp̄m Cuiꝰ corpꝰ in qͣdā ſpecū ſepultū multo tꝑe tacuit. ſꝫ poſtmodū a filio ſuo iacobore uelatū fuit. Qd̓ q̇dē ml̓to odore redolēs. ac miracul̓ multis refulgēs. ad p̄dictā ciuitatē cū multo honore tranſlatū eſt. L.XVI ¶ De letanijs. Etanie in āno bis fiūt.ſ. in feſto ſctī marci q̄ d̓r letania maior. ⁊ tribꝰ diebꝰ an̄ aſcēſiōꝫ dn̄i. q d̓r minor. Et interp̄tat̉ letania ſupplicatiol̓ rogatio. Prima igit̉ letania tripl̓r vocatur Primo letania maior. ſcd̓o d̓r ꝓceſſio ſepri formis. tertio d̓r cruces nigre. ¶ Dicit̉ autē letania maior ꝓpt̓ tres cauſas.ſ. rōne illiꝰ a quo inſtituta eſt.ſ. a magno gregorio papa Rōne loci in qͣ inſtituta eſt. qꝛ rome q̄ ē dn̄a ⁊ caput md̓i. ex eo ꝙ ibi ē corpꝰ p̓ncipis apo ſtoloꝝ ⁊ apl̓ica ſedes. Rōne q uſe ꝓqua in ſtituta eſt. qꝛ ꝓ magno ⁊ īmo morbo Romani enī cū in quad na ꝯtinēter vixiſſent. ⁊ in paſca corpꝰ iꝑent. poſt modū comeſationibꝰ ludi uxurie frena laxabant. Ideoqꝫ deus ꝓuocatꝰ peſtē ma ximā in eos miſit quā inguinariam vocāt. id eſt. apoſtema ſiue inflaturam in inguine Tā ſeua aūt illa peſtis fuit vt hoīes in via. ī menſa. in ludis. in colloquijs ſubito more rent̉. ita ꝙ cū aliqͦs vt d̓r ſternutabat ſepe cuꝫ ip̄a ſternūtatōe ſpūꝫ exa labat. Unde cū ali quis aliquē ſternutantē audiebat. ſtatī ac currens. deꝰ te adiuuet accl̓amabat. Et ab inde vt dicūt adhuc hͨ ꝯſuetudo ẜuat̉. vt cuꝫ aliquē ſternutātē audimꝰ. deꝰ te adiuuet ac clamamꝰ. Rurſus vt fert̉. Cū aliqͥs ofcita bat freq̄nter ꝯtinuo ⁊ ſb̓ito ſpūm emittebat. Un̄ cū aliqͥs ſe velle oſcitare ſentiebat conti nuo ſignum crucis ſibi impͥmere feſtinabat Et hͨ ꝯſuetudo ſil̓r vſqꝫ mō ẜuat̉. Hec autē peſtis qualit̓ ortū habuerit ī vita ſctī grego rij reꝑit̉. ¶ Scd̓o d̓r ꝓceſſio ſeptiformis. ex eo ꝙ beatus Gregoriꝰ ꝓceſſiones qͣs tūc fa ciebat ꝑ ſeptem ordines diſponebat. Nam De letanijs in pͥmo ordīe erat oīs clerꝰ. ī ſcd̓o oēs mona chi ⁊ religioſi. In tertio ſcimonialeſ. In qͣr to oēs infantes. In q̇nto oēs laici. In ſexto oēs vidue ⁊ ꝯtinētes. In ſeptiō oēs ꝯiugati Sꝫ qd̓ mon poſſumꝰ ī nūero ꝑſonaꝝ ſup plemꝰ ī nūero letaniaꝝ. qꝛ ſeptiēs dici debēt an̄qͣꝫ inſignia d̓ponāt ¶ Tertio d̓r cruceſ ni gre. quiā in ſignū meroris ex tāta ſtrage bo minū. ⁊ ī ſignū pnīe hoīes nigris veſtibꝰ in duebant̉. Et forte ꝓpt̓ eādē cām cruces ⁊ al taria ſaccis cilicinis velabāt. Hoīes etiā fid̓ les veſtes penitētiales dn̄i aſſumere. ¶ B Alia aūt d̓r letania minor q̄ fit tribꝰ diebꝰ an̄ aſcēſione. quābratꝰ mamertꝰ ep̄s viennēſis tꝑe Leonis imꝑatoris q̇ cepit āno dn̄i. cccc. lviij. an̄ inſtitutōꝫ pͥme inſtitui. Que d̓r le tania minor. rogatōes ⁊ ꝓceſſio. Dicit̉ āt le tania minor ad differētiā pͥme. qꝛ ſcꝫ inſtitu ta ē a minori ep̄o. in minori loco. ⁊ ꝓ minori morboCā q̄t īſtitutōis hꝰ hͨ fuit Tuc ei apd̓ viēnā freq̄ntes ⁊ maxī terremotꝰ fiebāt qͥ do mos ⁊ eccl̓ias pl̓imas ſubuertebāt. ⁊ noct̉ni ſonitꝰ ⁊ clamores ſepe audiebāt̉ Tūc et̄ alid̓ terribile accidit. qꝛ ī die paſce ignis d̓ celo ce cidit ⁊ regis palatiū ꝯcremauit. Aliud inſu per mirabiliꝰ fiebat. Sic̄ enī demoēs porcoſ dei ꝑ̄miſſione olim ītrauerūt. ſic permiſſiōe dn̄i ꝓpter pct̄a hoīm lupos ⁊ alias feras in trabant. ⁊ nullos veretes non ſolum ꝑ vias ſꝫ ꝑ ciuitatē publice diſcurrebāt. ⁊ paſſiꝫ ꝑue ros ⁊ ſenes viros ⁊ feminas deuorabāt. Cū igͥrtā doloroſi caſus qͦtdie fierēt. Predictꝰ ep̄s triduanū ieiuniū indixit. letanias īſtitu it. Et ſic p̄dicta tribulatio ꝯq̇euit. Deind̓ ſta tutū ē ab eccīa ⁊ firmatū vt hͨ letania vniuer ſalit̓ obẜuet̉ ¶ Dicit̉ etiā rogatōes qꝛ tē oīm ſctōꝝ ſuffragia īp̄lorāꝰ. Et merito tal̓ obſer uātia his t̓bꝰ diebꝰ ẜuādā ē. ⁊ rogatōibꝰ ſan ctoꝝ ⁊ ieiunijs his diebꝰ īſiſtēdū ml̓tiplici ro ne. Prīo vt d̓s bella pacificet. q̇ ī vere freq̄n tiꝰ ꝯcitant̉. Scd̓o vt teneros adhuc fructuſ ꝯẜuādo ml̓tiplicꝫ. Tertio vt motꝰ carnales q̇ h̓ tꝑe magͥ feruet ī ſe qͥſqꝫ magis mortificꝫ In vere ei ſanguis magͥ feruet. ⁊ illiciti mo tus magis pullulāt. Quarto vt ad recepto nē ſctīſpus ſe q̇ſqꝫ magis habilitet. Nā ꝑ ieiuniū hō magis habilitat̉. ⁊ ꝑ rogatiōes di gnior reddit̉. Duas alias rōnes aſſigͣt mgͥr Guilhel̓. altiſiodoren̄. Prīa vt ſcꝫ xp̄o aſcē dēte ⁊ dicēte. Petite ⁊ accipietis. ꝯfidētiꝰ pe tat eccl̓ia. Scd̓o qꝛ eccīa ieiunat ⁊ orat vt pa rū hēat d̓ carne ꝑ ip̄iꝰ carnis maceratōem ⁊ acq̄rat ſibi alas ꝑ or̄oꝫ. qꝛ or̄o eſt ala aīme. qͣ volat ī celū. vt ſic xp̄m aſcēdētē lib̓e poſſit aſ ſeq̄. qͥ aſcēdit pādēs an̄ nos iter ⁊ volauit ſu per penas vētoꝝ Auis ei qͥ ml̓tū abudatī carne ⁊ paꝝ ī plūis bn̄ volare n̄ p̄t. ſic̄ patet ī ſtrucione C ¶ Dicit̉ et̄ ꝓceſſio qꝛ tūc eccīa generalē fac̄ ꝓceſſiōꝫ In hac a ꝓceſſiōe crux defert̉. cāpane pulſant̉. vexillū portat̉. draco q̇dā cū ingēti cauda ī q̇buſdā eccl̓ijs baiulat̉ ⁊ oīm ſctōꝝ ſingularit patrocinia īplorant̉. Iō āt ibidē crucē deferimꝰ ⁊ cāpanas pulſa mꝰ vi demōēs t̓riti fugiāt. Nā ſic̄ rex in ſuo exercitu hꝫ inſignia regalia.ſ. tubas ⁊ vexilla ſic xp̄s rex eternꝰ ī ſua eccīa militāt i hꝫ cāpa nas ꝓ tubis ⁊ cruces ꝓ vexillis; Et ſic̄ aliqͥs tyrannꝰ valde timeret qͥ alicuiꝰ regis poten tis ⁊ ſibi inimici tubas in ſua terra audirꝫ. ⁊ vexilla videret. ſic demones q̄ ſunt in iſto ae re caliginoſo vehementer metuūt qn̄ tubas xp̄i.ſ. campanas pulſari ſentiunt. ⁊ vexilla i. cruces ꝯſpiciūt. Et iſta d̓r eſſe rō qͣre eccleſia campanas ꝯſuenit pulſare. qn̄ tempeſtates ꝯcitari videt. vt ſcꝫ demones q̇ hoc faciūt. tu bas eterni regis audiāt. ⁊ ſic territi fugiāt. et a tēpeſtana ꝯͣcitatione quieſcāt. Licꝫ alia rō ſit. qꝛ campane tūc fideles admonet ⁊ ꝓuo cant. vt ꝓ inſtāte ꝑicl̓o oroi inſiſtāt. Alid̓ etiā vexillū eterni regīs ē ip̄a crux. ẜm illud. Ue xilla regis ꝓdeūt ⁊cͣ. Qd̓ q̇dē vexillū d̓mōēs valde timet ẜm qḋ dic̄ Chryẜ. Ubicūqꝫ iqt demōēs ſignū dn̄icū viderint fugiūt. timen tes baculū q̇ plagā acceperūt. Et hͦ eſt ratio qͣre in q̇buſdā eccl̓ijs tꝑe tēpeſtatis crux d̓ ec cleſia extrahit̉ ⁊ tempeſtati opponit̉. vt ſcꝫ de mones vexillū ſummi regis videant ⁊ territi fugiant. Ideo igit̉ crux in ꝓceſſiōe defertur ⁊ capane pulſant. vt demones in ip̄o aere ex iſtentes territi fugiāt. ⁊ a noſtra infeſtatōne deſiſtant. Uexillum autem ibidem defert̉ ꝓ pter repreſentandam victoriaꝫ reſurrectōis De letanujs ⁊ victoriā aſcēſiōis xp̄i. q̇ cū magͣ p̄da celos aſcēdit. Un̄ ꝑ aera vexillū incedēs eſt xp̄s in celū aſcēdes. Et ſic̄ vexillū qd̓ ī ꝓceſſiōe d̓fert̉ ml̓titudo fideliū ſeqͥt̉ ſic xp̄m aſcēdētē mag ſctoꝝ collectio comitat̉. Cātꝰ āt q̇ ibi fiūt ſi gͣ ficat cātꝰ ⁊ laudes angeloꝝ q̄ xp̄o aſcēdenti obuiauerūt. ⁊ ip̄m cū ſua ſocietate vſqꝫ ī ce lū cū ml̓tis laudibꝰ ꝑduxerūt. ¶ In q̇buſdā āt eccl̓ijs ⁊ maxīe ī eccl̓ijs gallicais ꝯſuetu do hēt̉ ꝙ dracō q̇dā cū lōga cauda ⁊ inflata plēa ſcꝫ palea vl̓ aliqͣ tali. duobꝰ diebꝰ pͥmis an̄ crucē ⁊ tertio cū cauda vacua pꝰ crucē d̓ fert̉. ꝑ qd̓ ſigͥficat̉ ꝙ ī pͥmo die an̄ legē. ⁊ ī ſcd̓o ſub lege diebolꝰ ī hͦ md̓o regͣuit. ī tertio autē die.ſ. grē ꝑ paſſionē xp̄i de ſuo regno expul ſus fuit. Rurſus ī ip̄a p̄ceſſiōe oīm ſctōrum ꝑit̓ patrocinia poſtulāꝰ D ¶ Quare āt tūc ſctos rogamꝰ pl̓es cauſe ſūt ſuꝑiꝰ aſſigͣte Sūt āt ⁊ alie cauſe generales ꝓpt̓ qͣs deꝰ or dinauit. vt ſctōs oremꝰ.ſ ꝓpt̓ nr̄am inopiaꝫ ſctoꝝ gl̓aꝫ. ⁊ dei reuerētia. Sācti eī vota ſuꝑ plicatiū ſcire pn̄t. qꝛ ī illo eterno ſpecl̓o ītelli gūt qͣntū vl̓ illis ꝑtinet ad gaudiū vl̓ nob̓ ad auxiliū ¶ Pria ergo rō eſt ꝓpt̓ noſtrā ino piā. ⁊ hͦ vel ꝓpt̓ inopiā quā habemꝰ ī meren do. vt vbi noſtra nō ſuppetut merita patro cinent̉ aliena. Ul̓ ꝓptinoipa quā habemꝰ ī ꝯtēplādo. vt q̇ nō poſſumꝰ ſūmā lucē reſpi cere in ſe. ſaltē in ſctīs aſpicere valeamꝰ. Ul̓ ꝓpt inopiā quā habemꝰ in amādo. qꝛ plerū qꝫ iꝑfectꝰ hō magͥ ſentit ſe affici circa vnum ſanctū qͣꝫ etiā circa deū ¶ Scd̓a rō eſt ꝓpt̓ ſctoꝝ gl̓am. Uult ei d̓s vt ſanctos īuocemꝰ vt dū ꝑ eoꝝ ſuffragia qd̓ petimꝰ impetramꝰ ip̄os magnificemꝰ. ⁊ gl̓ificādo collaudemꝰ ¶ Tertia rō eſt ꝓpt̓ dei reuerentiā vt pctōr q̇ deū offendit qͣni nō audeat ip̄m in ꝓpria ꝑ ſona adire. ſꝫ amicoꝝ poſſit patrocinia im plorare. In hmōi aūt letanijs eēt illud āgeli cū canticū freq̄ntādū. Sācte deꝰ. ſctē fortis. ſcte ⁊ īmortal̓ miẜere nob̓. Refert ei Ioh̓es damaſcenꝰ li. iij. ꝙ cū apud cōſtantinopoliꝫ ꝓpt̓ qͣndā tribulatōꝫ letanie fieret. q̇dā puer de medio ppl̓i in celū eſt raptꝰ ⁊ iſtd̓ cāticum ibidē edoctus. Deinde ad ppl̓m rediēs illud angelicū canticū ī ꝯſpectu ppl̓i decantauit. ⁊ mox omnis tribulatio ceſſauit. In calcedo nenſi quoqꝫ ſynodo fuit iſtud canticum ap probatū. Et ꝯcludit ita damaſcenꝰ. Nos at dicimꝰ ꝙ ꝑ iſtud canticū de mōes recedant. Huiꝰ ergo cantici laus ⁊ autoritas ex qͣttu or colligit̉. Primo ex eo ꝙ angelꝰ illd̓ edocū it. Scd̓o ex eo ꝙ ad eiꝰ ꝓlatiōꝫ illa tribulatio ꝯquieuit. Tertio ex eo ꝙ calcedonē. ſynodꝰ illud approbauit. Quarto ex eo ꝙ demones illud timent. LXVII. A ¶ De aſcenſione dn̄i Scenſio domini quadra geſima die a reſurrectione fctā ē. Circa quā aſcēſiōꝫ ſeptē ꝑ or dinē ꝯſiderādā ſūt. Prīo vn̄ aſcēdit. ſcd̓o qͣ re nō ſtatī pꝰ reſurrēctiōꝫ aſcēdit. ſꝫ tot dies expectauit. tertio qͣlit̓ aſcēdit. quarto cū qͥbꝰ aſcēdit. qͣnto q̇ merito aſcēdit. ſexto qͦ aſcēdit ſeptimo qͣre aſcēdit. ¶ Circa pͥmū notādū qͦniā de mōte oliueti vſus bethaniam celos aſcēdit. Qui mons ẜm aliā trāſlatōnem d̓r mons triū luminū Nā d̓ nocte ex ꝑte occidē tis illumīabat̉ igne tēpli. qꝛ erat ignis iugis in altari. Mane ex ꝑte oriētis pͥmo excipie bat radios ſolis an̄qꝫ illumiaret ciuitatem. Habebat inſuꝑ in ſe copia olei. qd̓ ē fomen tu lumis. Et iod̓r mons triū luminum. In hūc igit̉ montē xp̄s diſcipulos ire p̄cepit Nā in ip̄a die aſcenſiōis bis apparuit. ſcl̓. ri. apl̓iſ comedētibꝰ in cenaculo. Oēs q̇dē tā apl̓i qͣꝫ alij diſcipuli. necnō ⁊ mulieres habitabāt in illa ꝑte hierl̓m que dicebat̉ mello. ſcꝫ in mōte ſyon. vbi dauid ꝯſtruxerat ſibi palatiuꝫ. Et erat ibi illd̓cenaculū gͣnde ſtratu ī q̇dn̄s p̄ cepit ſibi pari paſca. ⁊ in illo cenaculo iuc. xj apl̓i habitabat. Ceteri aūt diſcipuli ⁊ mulie res habitabāt circūquāqꝫ ꝑ diuerſa hoſpi tia. Dum igit̉ ī illo cenaculo comederēt. do minus eis apparuit. ⁊ incredulitatē eoꝝ exꝓ brobrauit Et cum comediſſet cū eis ⁊ p̄cepiſ ſet vt in montē oliuēti verſus bethaniā irent ibidem eis iteꝝ apparuit. ac indiſcrete querē tibus rn̄dit. Et eleuatis manibꝰ eis bn̄dixit. ⁊ inde coram eis in celū aſcēdit. De loco aūt De aſcenſione domini aſcēſiōis dic̄ Sulpiciꝰ ep̄s hieroſolimitanꝰ ⁊ hēt̉ in glo. Ꝙ cū ibi poſtea edificata eſſet eccīa locꝰ ille ī qͣ ſteterūt veſtigia xp̄i aſcēden tis. nūqꝫ potuit ſterni pauimēto. imo reſiſie bāt marmora ī ora collocātiū. Calcati etiaꝫ pulueris a dn̄o hͦ d̓t eē documētū ꝙ veſtigia imp̄ſſa cernūt̉. ⁊ eādē adhuc ſꝑēꝫ velut p̄ſſis veſtigijs tra cuſtodit B ¶ Circa ſcd̓ꝫ q̇ re ſcꝫ n̄ſtatim aſcēdit vt reſurrexit. ſꝫ ꝑ. xl. dieſ expectare voluit. Notādū ꝙ hͦ fec̄ ꝓpter tres rōes. Prīo ꝓpt̓ reſurrectōis certificatōꝫ. dif ficiliꝰ ei erat ꝓbare v̓itatē reſurrectōis qͣꝫ paſ ſiōis. qꝛ a pͥma die vſqꝫ ad t̓tiā v̓e pot̓at ꝓba ri paſſio. ſꝫ ad verā reſurrectōꝫ ꝓbādaꝫ pl̓es dies reqͥrebant̉. Et iō maiꝰ tꝑs req̇rebat̉ int̓ reſurrectōꝫ ⁊ aſcēſiōꝫ qͣꝫ int̓ paſſiōꝫ ⁊ reſurre ctione. De hͦ ſic d̓t leo papa in ſer d̓ aſcēſiōe Quadragenariꝰ hodie dieꝝ repletꝰ ē nūerꝰ ſacratiſſima ordinatōe diſpoſitꝰ ⁊ ad vtilita tē nrē eruditōis īpēſus. vt dū a dn̄o in hͦ ſpa cio mora pn̄tie corꝑal̓ extēdit̉. fides reſurre ctiōis documētis neceſſariis muniret̉. Gra tias agimꝰ diuīe diſpēſatōi. ⁊ ſctōꝝ patꝝ ne ceſſarie tarditati. Dubitatū ē ab ill̓. ne dubi taret̉ a nob̓. Scd̓o ꝓpt̓ apl̓oꝝ ꝯſolatiōeꝫ. qꝛ ei ꝯſolatōes diuīe ſuꝑabudāt tribulatōibuſ ⁊ tꝑs paſſiōis fuit tꝑs tribulatōis apl̓oꝝ. iō pl̓es debuerūt eē dies iſti qͣꝫ illi. Tertio ꝓpt̓ myſticā ſigͥficatōꝫ. vt ꝑ hoc daret̉ intelligi ꝙ ꝯſolatōes diuīe ꝯꝑant̉ ad tribulatiōes ſicut anꝰ ad diē. dies ad horā. hora ad momētuꝫ. Ꝙ ei ꝯꝑent̉ ſic̄ ānꝰ ad diē. ptꝫ ꝑ illd̓ qd̓ legit̉ Iſa. lxj. Predicarē annū placabilē dn̄o ⁊ di em vltiōis d̓o nr̄o. Ecce pro die tribulatōis reddit annū ꝯſolatōis. Ꝙ āt ꝯꝑent̉ ſic̄ dies ad hora ptꝫ ꝑ hͦ ꝙ dn̄s. xl. horis mortuꝰ iacu it. qd̓ fuit tribulatōis. ⁊ p̄. xl. dies ſurgens di ſcipul̓ apparuit. qd̓ fuit ꝯſolatiōis. Un̄ glo. Quadragita horis mortuꝰ fuerat ꝓpt̓ hoc xl. diebꝰ ſe viuere ꝯfirmabat. Ꝙ v̓o ꝯꝑent̉ ſic̄ hora ad momētum inſinuat̉ Iſa. lij. In momēto indigͣtiōis mee abſcodi faciē meaꝫ ⁊cͣ. C ¶ Tirca tertiū notādū ꝙ aſcēdit pri mōpotent. qꝛ ꝓprijs viribꝰ. Iſa. lxiij. Quis eſt iſte q̄ veīt d̓ edom ⁊cͣ. gdīes in ml̓titudinē v̓tutis ſue. Itē Iohes. Nemo aſcēdit ī celū ſcꝫ ꝓpria v̓tute. niſi q̇ d̓ſcēdit d̓ celo filiꝰ hoīs q̇ eſt ī celo. Licz ei qͣi ī q̇dā globo nub̓ aſcēd̓ rit. hoc tn̄ nō fec̄ ꝙ nubis mīſterio īdigerꝫ. ſꝫ vt ꝑ hoc ond̓et̉ ꝙ oīs creat̉a ꝑata ē obſeq̇ cre atori ſuo. Ip̄e ei potētia diuītatis ſue aſcen dit. Et ī hoc notat̉ drn̄a ẜm qḋ d̓r ī hiſto. ſco. xp̄i ad enoch ⁊ heliā. Nā enoch trāſlatus ē. Helias ſubuectꝰ ē. ſꝫ ih̓s ꝓpria v̓tute aſcen dit. Primꝰ ẜm greg. ꝑ coitu generatꝰ ⁊ gene rās. Scd̓s generatꝰ ſꝫ nō generās. Tertius nec generatꝰ nec generās. Scd̓o aſcēdit pa tent. qꝛ vidētibꝰ diſcipul̓. Un̄ d̓r. Uidētibuſ ill̓ eleuatꝰ ē. Itē Ioh̓. xvj. Uado ad eū qͥ mi ſit me. ⁊ neō ex vob̓ īt me q̄ vadis. Glo. Ita palā vt nēo īterroget qḋ viſu corꝑali fieri cer nat. Iō eī ill̓ vidētibꝰ aſcēd̓e voluit. vt ip̄i te ſtes aſcēſiōis exiſterēt. ⁊ naturā humanā in celū ferri gauderēt. ⁊ ip̄um ſeq̄ deſiderarent Tertio letāter. qꝛ iubilātibꝰ angelis Un̄. p̄s. Aſcēdit d̓s in iubilatōne. Augꝰ. Aſcēdente xp̄o pauet oē celuꝫ. aſtra mirant̉. plaudent agmina. tube ſonant. ⁊ letis ſe admiſcēt blā da modulamina choris. Quarto velociter pſal. Exultauit vi gigas ad currendū viam Ualde ei velocit aſcēdit qn̄ tātū ſpaciū qͣi in momēto ꝑcurrit Refert ei rabi moyſes ma ximꝰ ph̓s. ꝙ q̇libet circulꝰ ſiue qd̓libet celum cuiuſlibꝫ planēte hꝫ ī ſpiſſitudie viā qͥngēto rū ānoꝝ.i. ſpaciū tātū qͣntum poſſꝫ aliqͦs ire viā plana ī qͣngētis ānis. Et diſtātia int̓ ce lum ⁊ celū eſt ſil̓r vt dicit via qͣngētoꝝ ānoꝝ Et iō cū ſint ſeptē celi. erit ẜm ip̄m a cētro tre vſqꝫ ad ꝯcauū celi ſaturni. qd̓ eſt celū ſepti mū viā ſeptē miliū annoꝝ ⁊ ſeptīgētoꝝ āno rum.i. tatū ſpaciū qͣntū de viā plana aliquiſ iret in. vij. milibꝰ. dec̄. ānis ni tantū viuerꝫ. ita ꝙ qͥlibet annꝰ ꝯponat̉ ex. ccclxv. diebus ⁊ iter cuiuſlibet diei ſit. xl. miliariū. ⁊ qd̓libet milia re ſit duoꝝ miliū paſſuū ſiue cubitorū. Hec rabi moyſes. Utꝝ aūt hoc veꝝ ſit deus ſcit. Hac ei mēſuratōꝫ ille nouit q̇ oīa fec̄ ī nūero pōdere ⁊ mēſura Iſte ig̓r fuit magnꝰ ſaltuſ quē fecit xp̄s de terra.ſ. in celū. Et d̓ hoc ſaltu ⁊ quibuſdā alijs ſaltibꝰ xp̄i ſic d̓t Ambroſiꝰ Saltu qͥdam xp̄s venit in hunc mundum. De aſcenſione domini gīe p̄ſepe trāſilijt. deſcēdit ī iordanē. aſcēdit ī crucē. deſcēdit ī tumulū. ſurrexit e tumulo. ⁊ ſedet a dexterā patris D ¶ Circa qͣrtum cū q̇bus ſcꝫ aſcēdit. notādū ꝙ aſcēdit cū ma gna p̄da hoīm ⁊ magml̓titudīe angl̓orum Ꝙ ei cū p̄da hoīm aſcēd̓it. pꝫ ꝑ illd̓ qḋ d̓r in pſal. Aſcēdiſti ī altū cepiſti captiuitatem ⁊cͣ. Ꝙ at aſcēderit cū ml̓titudīe angl̓oꝝ pꝫ ꝑ il las īterrogatōes qͣs xp̄o aſcēdēte mīores an geli fecert̉ maioribus. vt hēt̉ Iſa. lxiij. Quiſ ē iſte q̄ veīt d̓ edo tin. ve d̓boſra. Ubi d̓t glo. ꝙ q̇dā āgeli n̄ plene cogͦ ſcētes miſteriū īcat natōis. paſſiōis ⁊ reſurrectōis. vidētes aſcē dere ad celos dn̄m cū ml̓titudīe angelorū et ſctōꝝ hoīm ꝓpria v̓tute. ip̄m īcarnationis ⁊ paſſiōis myſteriū admirāt̉ ⁊ angel̓ comitā tibꝰ dn̄m dicūt. Quis ē iſte qͣ venit. ⁊cͣ. Et ī pſal. Quis ē iſte rex gl̓ie. Dyoniſiꝰ āt ī li. āge lice hierarchie. capl̓o. vij. inſinuare videt̉ ꝙ dū xp̄s aſcēderꝫ tres qōnes ab angelis facte ſūt. Primā fecert̉ maiores angl̓i a diuiceꝫ ſibi jpſis. Scd̓aꝫ fecerūt maiores xp̄o aſcēdē ti. Tertiā fecerūt mīores maioribꝰ Querūt iḡrint̉ ſe maiores dicētes. Quis ē iſte q̇ veīt d̓edoni tin. ve. ⁊cͣ. Edom ſanguīea īterp̄tat̉. boſra munita. qͣi dicāt. Quis ē iſte q̄ venit d̓ md̓o ſanguieo ꝑ pctūm. ⁊ munito ꝑ malici am ꝯͣdeū. vl̓ q̇ veīt d̓ md̓o ſangneo ⁊ īferno munito. Rn̄dit dn̄s. Ego q̇ loqꝛ iuſticiā. ⁊cͣ. Dyoniſiꝰ ponit talē lr̄aꝫ. Ego ei dic̄ diſputo iuſticiā ⁊ iudiciū ſalutaris. In redēptōe hu mani generis fuit iuſticia. inqͣntū ſcꝫ factor creaturā ſuā a dn̄o alieno reduxit ⁊ fuit iu diciū inqͣntū diabolū inuaſoreꝫ alieni iuris ab eo que poſſidebat hoīnem potēter eiecit. Sꝫ ẜm h̓ fac̄ Dyoniſiꝰ q̄ſtionē h. Cū ip̄i ſu periores āgeli ſint d̓o ꝓximi ⁊ īmediate a do mino illuīent̉. qͣre ab īuicē q̄rūt. qͣi ab iuiceꝫ diſcere cupiēteſ. Sꝫ ſic ip̄e ſoluit ⁊ ꝯmētator exponit. ī eo ꝙ īterrogat ſigͥficāt ſe ſciam appe tere. ī eo āt ꝙ pͥmo int̓ ſe ꝯferūt. demonſtrant ꝙ diuinā in ſe ꝓceſſione nō audēt preuenire Apud ſe ergo pͥmo interrogare deliberant ne forte illuminatōem q̄ ip̄is a deo fit nimis feſtina interrogatōe p̄ueniāt. Hec ig̓r qͣſtio nō eſt doctrine inq̇ſitio. ſꝫ ignorane ꝓfeſſio. Scd̓a q̄ſtio ē quā fecerunt ip̄i ſup̄mi angela ad xp̄m dicētes Quare ergo rubrū eſt indu mētum tuū. ⁊ veſtimētū tuū ſic̄ calcātium torculari. Dn̄s d̓r habuiſſe indumētū.i. cor pus ſuū rubꝝ i. ſangͥne cruētatū ex eo ꝙ duꝫ aſcēderet in corꝑe ſuo cicatrices hēbat. Uo luit eī cicatrices in corꝑe ſuo ẜuare ẜm qḋ dꝫ cit Beda qͥnqꝫ de cauſis. Ait ei ſic. Cicatri ces dn̄s ẜuauit. ⁊ in iudicio ſeruaturꝰ eſt. vt fidē reſurrectōis aſtruat. vt ꝓhominibꝰ ſuꝑ plicando eas patri repn̄tet. vt boni qͣꝫ miſe ricordit̉ ſit redēpti videat vt reprobi qꝫ iuſte ſint damnati recognoſcāt vt ꝑpetue victorie ſue certū triuphū deferat. Huic ergo q̄ſtios dn̄s ſic rn̄det. Torcular calcaui ſolꝰ ⁊ d̓ gē. nō eſt vir mecū. Et p̄t vocari torcular crux. in qͣ tanqͣꝫ in p̄lo ſic p̄ſſus eſt vt etiā ſanguis effunderet̉. vel torcular vocat diaboluꝫ. qui humanū genus ſic funibꝰ pctōꝝ inuoluit ⁊ ſtrinxit. vt q̇cq̇d in eis ſpūale erat expͥmeret ⁊ ſolū vinacia remaneret. Sꝫ noſter bellator torcular calcauit. vincula pctōꝝ dirupit ⁊ in celū aſcendēs poſtmodū tabernā celi aꝑuit ⁊ vinū ſanctiſpūs effudit Tertia queſtio eſt quā fecerūt mīores angeli maioribꝰ dicētes. Quis eſt iſte rex gl̓ie. Quibꝰ illi reſpōderūt Dn̄s v̓tutū ip̄e eſt rex gl̓ie. De hac angeloꝝ q̄ſtione ⁊ alioꝝ ꝯueniēti rn̄ſiōe ſic d̓t Augu. Sctificat̉ diuīo comitatū īmēſus aer. ⁊ oīs illa volitas ꝑaerā demonū turba xp̄o aſcen dēte trāſfugit. Cui accurētes angeli quis eēt ſciſcitant̉ dicētes. Quis eſt iſte rex gl̓e. Qui bus alij rn̄dentes dixerūt. Hic eſt ille valde cādidus ⁊ roſeꝰ. hͦ eſt ille q̇ nō habuit ſpecieꝫ neqꝫ decorē. Infirmꝰ in ligno. fortis in ſpō lio. Uilis in corpuſculo. armatꝰ in p̄lio. Fe dus in morte. pulcer in reſurrectōe. Cādidꝰ ex v̓gine. rubicūdꝰ ī cruce. fuſcus ī opprobrio clarus in celo. ¶ Circa qͣntum. qͦ ſcꝫ merito aſcendit. notandū ꝙ triplici merito aſcendit de quo ſic dicit Hiero. Propter veritatem. qꝛ illa q̄ ꝑ ꝓphetas promiſeras adimpleſti ⁊ māſuetudinē. qꝛ ſic̄ ouis ꝓ vita ppl̓i īmolarit ⁊ iuſticiam. qꝛ non ptāte ſꝫ iuſticia eripuiſti homineꝫ. ⁊ deducet te mirabilit̓ dextera tua potentia ſiue v̓tus deducet te. hoc eſt in celū De aſcenſione domini E ¶ Circa ſextū qͦ.ſ. aſcēdit notād̓ ꝙ ſuꝑ oēſ celos aſcēdit. ẜm qḋ d̓r Eph̓. iiij. Qui deſcē dit ip̄e ē ⁊ q̇ aſcēdit ſuꝑ oēs celos vt adīplerꝫ oīa. Suꝑ oēs celos d̓t. qꝛ pl̓es ſūt celi ſuꝑ qͦs ip̄e aſcēdit. Eſt ei celū materia le. rōnale. ītel lectuale ⁊ ſuꝑſub̓ale ¶ Celū materiale ml̓ tiplex ē.ſ. celū aereū. ethereū. olimpiū. igneuꝫ ſidereū. criſtallinū. ⁊ empireū. Celū āt rōna le ē hō iuſtꝰ. qꝛ d̓r celū rōe inhītatōnis diuīe. qꝛ ſic̄ celū eſt ſedes ⁊ hītatio dei ẜm qḋ d̓r iſa ie. lxvj. Celū mihi ſedes ē Sic aīa iuſti. ẜꝫ qd̓ d̓r in li. Sapie. Aīa iuſti ſedes ē ſapiīe. Roe ꝯuerſatōis ſctē. qꝛ ſctī ꝑ ꝯuerſatōꝫ ⁊ deſideri um ſꝑ hītāt ī celo Sic̄ dicebat apl̓s. Nrā cō uerſatio ī cel̓ ē. Rōe oꝑatōis ꝯtinue. qꝛ ſic̄ ce lū ꝯtinue mouet̉. ſic ⁊ ſctī ꝑ bona oꝑa ꝯtiue mouēt̓. Celū ītellectuale ē āgelꝰ. Angeli enī dicūt̉ celū. qꝛ iſtar celi ſūt altiſſimi rōe digͥta tis ⁊ excellētie. De qͦꝝ digͥtate ⁊ excellētia dic̄ Dyoniſiꝰ in li. d̓ diui. no. c. iiij. Diuīe mētes ſūt ſuꝑͣ reliqͣ exn̄tia. ⁊ viuūt ſuꝑ reliqͣ viuētia. ⁊ intelligūt ⁊ cognoſcūt ſuꝑ ſenſū ⁊ rōem. ⁊ plꝰ qͣꝫ oīa exn̄tia pulcꝝ ⁊ bonū deſiderāt ⁊ eo ꝑticipāt. Scd̓o ſūt pulcerrimi rōe nat̉e ⁊ gl̓e De qͦꝝ pulcritudine d̓t Dyoniẜ. eod̓ li. An gelꝰ ē manifeſtatio occulti luis ſpecl̓m puꝝ clariſſimū incōtaminatū. incōinq̄natu. ima culatū. ſuſcipiēs. ſi fas ē dicere pulcritudinē boniformis deiformitatis. Tertio ſūt fortiſ ſimi rōe v̓tutis ⁊ potētie. De qͦꝝ fortitudine d̓t Damaſcenꝰ li. ij. c. iij. Fortes ſūt ⁊ ꝑati ad dei volūtatis expletiōeꝫ. et vbiqꝫ ꝯfeſtim iue niūt̉ vbicūqꝫ diuinꝰ iuſſerit nutꝰ. Celū ei hꝫ altitudinē. pulcritudinē. fortitudinē. De di obꝰ pͥmis Ecc̄i. xliij. Altitudīs firmamētū ⁊cͣ De tertō Iob. xxxvij. Tu forſitā cū illo fabri catꝰ es ⁊cͣ. ¶ Celū āt ſuꝑſub̓ale ē eqͣlitas di uine excellētie. De qͦ xp̄s veīt. ⁊ vſqꝫ ad illud poſtmodū aſcēdit. de q d̓r ī p̄ſ. A ſūmo celo egreſſio eiꝰ. ⁊ oc. e. v. ad ſū. eiꝰ. Suꝑ oēs igit̉ hos celos vſqꝫ ad ip̄m celū ſuꝑſub̓ale xp̄us aſcēdit. Ꝙꝫ ei aſcēderit ſuꝑ oēs celos mate riales hēt̉ ꝑ illd̓ qd̓ d̓r ī p̄s. Eleuata ē magni ficē. tu. ſuꝑ cel. d̓s. Suꝑ oēs ei celos materia les vſqꝫ in celū empireū aſcēdit. nō ſic̄ heliaſ q̇ in curru igneo aſcēdit vſqꝫ ad ſublunareꝫ regionē nec eā trāſcēdit ſꝫ in ꝑadiſū terreſtrē trāſlatꝰ eſt q̇ adeo eminet vt ꝑtingat ad ſub lunarē regionē nec eā trāſcēdit In hoc ergo celo empireo xp̄s reſidet ⁊ ē ſpēal̓ ⁊ ꝓpria eiꝰ māſio ⁊ an geloꝝ ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ. Et ꝯgrue ꝯuenit hec hītatio habitatoribꝰ. Illud enī celū ceteros celos excellit digͥtate. pͥoritate. ſi tu ⁊ ambitu. ⁊ iō eſt ꝯuenies habitatio xp̄i qͥ oēs celos rōnales ⁊ ītellectuales trāſcēdit di gnitate. eternitate. ſitū īmutabilitatiſ ⁊ ābitu ptātis. Sil̓r ē ꝯgrua habitatio ſctōꝝ. Illud ei celū eſt vniforme. īmobile lumīoſitatis ꝑ fecte ⁊ capacitatis īmēſe. Et recte ꝯgruit an gelis ⁊ ſctīs q̇ fuerūt vniformes ī oꝑatōe. im mobiles ī dilectōe. luminoſi ī fide ſiue cogͦti on. capaces ī ſpūſſctī receptōe. N āt ſuper oēs celos rōnales.i. oēs ſctōs aſcēderit. pꝫ ꝑ illd̓ qd̓ d̓r Can̄. ij. Ecce iſte venit ſaliēs ī mo tibꝰ trāſ. col. Et vocāt̉ montes angeli. colles v̓o viri ſctī Ꝙ v̓o ſuꝑ oēs celos ītellectualeſ .i. angelos aſcēderit. patꝫ ꝑ illd̓ qḋ d̓r in pſal. Qui ponis nubē aſcēſum tuū q̄ am. ſuꝑ pē. ventoꝝ. Itē aſcēdit ſuꝑ cherubin ⁊ volauit ſuꝑ pēnas vētoꝝ. Ꝙ aūt vſqꝫ ad celuꝫ ſuꝑ ſubſtātiale.i. dei eqͣlitatē aſcēderit. ptꝫ ꝑ illud qd̓ d̓r Mar. vlt̓. Et dn̄s q̇dē Ih̓s poſtqͣm locutꝰ eſt eis aſſumptꝰ eſt in celū ⁊ ſedet a de xtris dei. Dextera ei dei eſt eqͣlitas dei Bern̄ Dn̄o meo ſingulariter a dn̄o ⁊ dictū ⁊ da tum eſt ſedere a dexiris gl̓ie ip̄iꝰ vtpote ī glo ria coequali in eſſentia ꝯſubſtātiali. ꝓ regna tione ꝯſimili. maieſtate nō diſpari. eternita te nō poſteriori. ¶ Uel poteſt dici ꝙ xp̄s in aſcēſione ſublimis fuit q̇druplici ſublimita te.ſ. locali. remuneratōe p̄mij. cognitionali ⁊ v̓tuali. De pͥmo Eph̓. iiij. Qui deicēdit ip̄e eſt. ⁊ q̇ aſcēdit ſuꝑ oēs celos. De ſcd̓o Phi lip̄. ij. Factꝰ obediēs ⁊cͣ. Ubi d̓t Augꝰ. Hu militas claritatis eſt meritū. claritas humi litatis ē premiū. De tertio p̄s. Aſcēdit ſuper cherubin.i. ſuꝑ oēm ſcīe plenitudinē. De qͣr to ptꝫ. qꝛ aſcēdit etiā ſuꝑ ſeraphin. Ephe. iij. Scire etiā ſuꝑeminente charitatē chriſti. ¶ Circa ſeptimū quare ſcꝫ aſcendit Notā dum ꝙ aſcenſionis ſue noueꝫ ſūt fructꝰ ſiue vtilitates ¶ Prima vtilitas eſt conſecutio m 2 De aſcenſione domini amoris diuini. Ioh̓is. xvj. Niſi ego abiero ꝑaclitꝰ n̄ veīet. Ubi d̓t aug. Si carnalit̓ mi hi adheſeritis capaces ſpūs n̄ eritis. Scd̓a eſt maior cogͥtio dei. Ioh̓. xiiij. Si diligͥetis me gaud̓etis vtiqꝫ qꝛ vādo ad pr̄em Ubi d̓t Augꝰ. Iō ſubtraho formā iſtā ẜui in qͣ pat maior me ē. vt deū ſpūalit̓ videre poſſitis ¶ Tertia ē meritū fidei. De hac ſic d̓t Leo ī ler. d̓ aſcēſiōe. Tūc ad eqͣlē prī filiū eruditior fides greſſu mētis cepit acced̓e. ⁊ ꝯtrectatiōe corꝑee in xp̄o ſub̓e in qͣ prēmīor eſt n̄ egere. Magꝝ eī h̓ vigorē metur inenctant credere qͥ corꝑeo n̄ vidēt̉ intuitū. ⁊ ibi figere deſideri um q̇ neqͣas inferre aſpectū. Augꝰ. li. ꝯfeẜ. Exultauit vt gigas ad currēdā viā ſuā Nō ei tardauit ſꝫ cucurrit clamās. dictis. factis. morte. vita. deſcēſu. aſcēſu. Clamās vt redea mꝰ ad eū ⁊ diſceſſit ab ocul̓ vt redeamus ad cor ⁊ īueniamꝰ eū ¶ Quarta ē nrā ſecuritas Iō ei aſcēdit vt noſter aduocatꝰ ſit apd̓ pa trē. Ualde ei ſecuri eē poſſumꝰ qn̄ taleꝫ ad uocatū apd̓ prēm nos hrē ꝯſideramꝰ. j. Io. ij. Aduocatū habemꝰ apd̓ prēm ih̓m xp̄um iuſtū ⁊ ip̄e ē ꝓpiciatio ꝓ pctīs nr̄is. De hac ſecuritate dic̄ Bern̄. Secuꝝ acceſſuꝫ habes obo apd̓ deū. vbi mat an̄ filiū ⁊ filiꝰ an̄ preꝫ. mat on̄dit filio pectꝰ ⁊ vbera. filiꝰ on̄dit pri latꝰ ⁊ vulnera Nulla gͦ potit eē repulſa vbi tot ſūt caritatis inſignia ¶ Quīta ē nrā diḡ tas. Maxīa q̇dē nr̄ā digͥtas eſt qn̄ nat̉a nr̄a vſqꝫ ad dexterā d̓i exaltata ē. Un̄ ⁊ q̄gl̓i hāc digratē ī hoībꝰ ꝯſiderātes deinceps ꝓhibue rūt ſe adorari ab hoībꝰ. ſic̄ d̓r Apoc̄. xix. Ce cidi inq̇t an̄ pedes eiꝰ vt adorarem eū ⁊ dixit mihi. Uide ne feceris ꝯſeruꝰ tuꝰ ſuꝫ ⁊ fratꝝ tuoꝝ Ubroiē glo. In veteri lege n̄ ꝓhibuit ſe adorari. ſꝫ poſt aſcēſionē vidēs ſuꝑ ſe exal tari hoīem timuit adorari. Leo papa in ſer mone d̓aſcēſiōe. Hodie nat̉a nrē hūanita tis vltra cūctaꝝ altitudine ptātū ad dei prīs eſt ꝓuecta ꝯſeſſū vt mirabilior fieret grā dei cū remotis a ꝯſpectu hoīm q̇ merito reuerē tia ſui ſentiebāt̉ indicere. fides non diffiderꝫ ſpes nō fluctuaret. charitas non teperet. ¶ Sexta ē ſpēi nrē ſoliditas. Heb̓. iiij. Ha bētes ergo potificē magnū q̄ penetrauit celos. Ih̓m filiū dei teneamꝰ ſpei nrē ꝯfeſſiōꝫ Itē Heb̓. vj. Qui ꝯfugimꝰ ad tenēdam ꝓ poſitā ſpem. qua ſic̄ anchorā hēmꝰ aīe tutaꝫ ac firma ⁊ incedentē vſqꝫ ad interiora vela minis. vbi p̄curſor ꝓnobis introiuit Ieſus. De hac iteꝝ Leo. Xp̄i aſcēſio nrā eſt proue ctio. ⁊ qͦ ꝓceſſit gl̓ia capitis. eo ſpes tēdit ⁊ cor poris ¶ Septima eſt vie oſtēſio. Mich. iij. Aſcēdit pādens iter an̄ eos Augꝰ. Uia tibi factus ē ip̄e ſaluator. ſurge ⁊ ābula habes q. noli pigreſcere ¶ Octaua ianue celeſtis aꝑ tio. Sicut enī pͥmus adā aperuit ianuas in ferni. ſic ſecūdus ꝑadiſi. Un̄ eccīa cātat Tu deuicto mortis aculeo ⁊cͣ. ¶ Nona loci pre paratio. Iob̓. xiiij. Uado ꝑare vobis locuꝫ Augꝰ. Dn̄e para qd̓ paras. nos eī tibi ꝑas ⁊ te nobis ꝑas. qn̄ locū ꝑas ⁊ tibi in nobis et in te nobis. A LXVIII ¶ De ſpirituſancto PPirituſſanctꝰ ho dierna die vt ſacra actuū teſtat̉ hy ſtorta in apl̓os in linguis igneis miſſus eſt Circa cuiꝰ miſſionē ſiue aduentū octo cōſi derāda ſunt. Prīo a qͣ miſſus ē. ſcd̓o qͦt mo dis mittit̉ ſiue miſſus ē. tertio q̇ tꝑe miſſus ē qͣrto qtiēs miſſus ē. qͥnto qͣliter miſſus eſt. ſe xto in qͣs miſſus ē. ſeptimo ꝓpt̓ qd̓ miſſus e. octauo ꝑ qͥd̓ miſſus ē. ¶ Circa pͥmū ſcꝫ a qͣ miſſus ē. Notandū ꝙ ip̄m ſpūm pater miſit ⁊ filiꝰ miſit. ⁊ ip̄e ſpūſſanctꝰ ſeip̄m dedit ⁊ mi tit. De p̓mo Ioh̓. xiiij. Paraclitꝰ aūt ſpūſ ſanctus quē mittet pat̓ in noīne meo ⁊cͣ. De ſcd̓o Ioh̓. xvj. Si āt abiero mittā eū ad vos Miſſio ei in iſtis inferioribꝰ hꝫ cōꝑatōeꝫ ad ſuū mittentē ſub triplici habitudine.ſ. vt ad datē eſſe. ⁊ ſic mittit̉ radiꝰ a ſole. vt ad dātem v̓tutē. ⁊ ſic mittit̉ iaculū a ꝓiectore. vt ad dan tem iuriſditionē ſiue autoritatē. ⁊ ſic mittitur nunciꝰ a p̄ceptore Scd̓m huc triplicem mo dum miſſio pōt ꝯuenire ſpūiſancto. Mittit̉ ei a patre ⁊ filio tāqꝫ ab eis hn̄s eſſe ⁊ v̓tuteꝫ ⁊ autoritate in oꝑando. Nihilominꝰ ⁊ ipſe ſpūſſanctꝰ ſeip̄m dedit ⁊ miſit. qd̓ videt̉ infi nuari. Ioh̓. xvj. cū d̓r. Cū āt venerit ille ſpūs De ſpirituſancto v̓itatis ⁊cͣ. Nā ſic̄ d̓i Leo papa ī ẜ. d̓ penthe. Btā trinitas incōmutabilis deitas vna eſt in ſub̓a indiuiſa ī oꝑe ꝯſors ī volūtate. par ī oīpotētia. eqͣlis ī gl̓ia. Diuiſit āt ſibi opꝰ nrē redēptōis miſcd̓ia t̓nitatis. vt pat̓ ꝓpiciaret̉. filiꝰ ꝓpiciaret. ſpūſſctūs igniret. Ꝙꝛ eī ſpūſſā ctꝰ d̓s ē. iō recte d̓r ſe ip̄m dare. Hoc āt ꝙ ſpūſ ſctūs d̓s ſit on̄t Amb̓. ī li. de ſpūſcō ſic dicēs. Ex qͣttuor iſtis māifeſte diuītatis eiꝰ gl̓a cō ꝓbat̉ Deꝰ ei eē cognoſcit̉. aūt qꝛ ſine pͣctō eſt aūt qꝛ pctā ꝯdonat. aut qꝛ creat̉a n̄ ē. ſed cre ator ē. aūt qꝛ n̄ adorat. ſꝫ adorat̉. Et in hͦ on̄ dit̉ qͣlit̓biā trinitas ſe totalit̓ nobis exhibuit. Pateī oīa q̇ hūit nob̓ exhibuit. qꝛ ſicut dicit Aug. miſit nob̓ filiū ſuū in p̄ciū nr̄ē redēpti onis. ſpūmſcūm ī p̓uilegiū nrē adoptiōis et ſeip̄m totū reſeruat in heditate adoptionis. Sil̓r filiꝰ ſe totalit̓ nobis exhibuit. quia ſicut d̓t Bern̄. ip̄e paſtor ip̄e paſcua. ip̄e redēptio Dedit ei nobis aīam ī p̄ciū. ſangͥne in potu. ⁊ carne in cibū. ⁊ deitate in pͥmiū. Sil̓r ⁊ ſpi rituſſctus totalit oīa ſua dona nob̓ exhibu it ⁊ exhibꝫ. qꝛ ſic̄ d̓r. jͣ. Co. xij. Alij ꝑ ſpūmſcū dat̉ ẜmo ſapīe. alij ẜmo ſcīe. ẜm eudē ſpūm alteri fides ī eod̓ ſpū. Leo papa. Spūſſcūs inſpirator eſt fidei. doctor ſcīe. fons dilectōis ſigculū caſtitatis ⁊ totiꝰ cā ſalutis. B ¶ Circa ſcd̓m qͦt.ſ. modis mittit̉ ſiue miſſꝰ ē Notād̓ ꝙ ſpūſſcūs duobꝰ modis mittit̉.ſ. vi ſibilit̓ ⁊ inuiſibilit̓. Inuiſibilit̓ cū mētibꝰ ſcis illabit̉. Uiſibilit̓ cū ī aliqͦ ſigno viſibili demo ſtrat̉ De miſſiōe iuiſibili d̓r Ioh̓. iij. Spiritꝰ vbi vult ſpirat ⁊ vocē eiꝰ audis. ſꝫ neſcis vn̄ veniat aūt q̇ vadat. Nec miꝝ qꝛ ſic̄ d̓t Bern̄. de v̓bo inuiſibili. Per ocl̓os nō intrauit. qͥa nō eſt coloratū. ſꝫ neqꝫ ꝑ aures. qꝛ nō ſonuit ſꝫ neqꝫ ꝑ nareſ. qꝛ aeri nō miſcet̉ ſꝫ menti. nec inficit aerē ſꝫ fecit. neqꝫ v̓o ꝑ fauces. qꝛ n̄ eſt manſum vl̓ hauſtū. nec ꝑ tactū corꝑis. qꝛ il lud palpabilen̄ eſt. Queris igit̉ cū ita ſint in ueſtigabiles vie eiꝰ vn adeſſe nouerim. Irē pe ex motū cordis intellexi pn̄tiam eiꝰ ⁊ ex fu ga vicioꝝ aduerti potentiam v̓tutis eiꝰ. ⁊ ex diſcuſſione ſiue redargutiōe occultoꝝ meo rum admiratꝰ ſū ꝓfunditatē ſapīe eius. ⁊ ex qͣntulacūqꝫ emēdatōe moꝝ meoꝝ exꝑtꝰ ſuꝫ bonitatē māſuetudīs eiꝰ. ⁊ ex reformatiōe ⁊ renouatōe ſpūs mētis mee ꝑcepi vtcūqꝫ ſpe ciē decoris eiꝰ ⁊ ex ꝯtuitu hoꝝ oīm ſil̓ expaui ml̓titudinē magͥtudinis eiꝰ. Hec Bernar. ¶ Miſſio āt viſibil̓ eſt cū ī aliqͦ ſigno viſibi li on̄dit̉. Et notādū ꝙ in q̇ntuplici ſpē viſibi li ſpūſſctūs mōſtratꝰ eſt Primo in ſpecie co lumbe ſuꝑ xp̄m baptizatū. Luc̄. iij. De ſcen dit ſpūſſctūs corꝑali ſpē. ſicut colūba ī ip̄m. Scd̓o in ſpecie nubis lucide ſuꝑ xp̄m trāſfi guratū. Math̓. xvij. Adhuc eo loq̄nte. ecce nubes lucidā obūbrauit eos. Ubi ſicd̓t glo ſa. Sic̄ baptizato dn̄o. ſic ⁊ gl̓ificato myſte riū ſancte trinitatis on̄dit̉. ſpūſſctūs ibi in co lūba. h̓ in nube lucida Tertio in ſpē flatus. Ioh̓. xx. Inſufflauit ⁊ dixit eis. Accipite ſpi ritūſanctū ⁊cͣ. Quarto in ſpē ignis. Quīto ī ſpē lingue. Et ī hac duplici ſpē apparuit ho dierna die. Iō āt in hac qͣntuplici ſpē reruꝫ mōſtratꝰ eſt. vt det̉ intelligi ꝙ haꝝ reꝝ ꝓprie tates oꝑat̉ in cordibꝰ qͥbꝰ illabit̉. Prīo mon ſtratꝰ eſt ī ſpē colūbe. Colūba gemitū ꝓ catu hꝫ. felle caret. in foraminibꝰ petre manet Sic ſpūſſanctꝰ illos quos replet facit ꝓ ſuis pec catis gemere. Iſa. lix. Rugiemꝰ qͣſi vrſi oēs ⁊ quaſi colūbe meditātes gememꝰ. Ro. viij Ip̄e ſpūs poſtulat ꝓ nobis gemitibꝰ īenar rabilibꝰ.i. nos poſtulantes ⁊ gementes facit Scd̓o ſine felle amaritudinis eſſe. Sap̄. xij. Oqͣꝫ bonus ⁊ ſuauis eſt dn̄e ſpūs tuꝰ ī no bis Itē eod̓. vij. vocat̉ ſuauis benignꝰ. hūa nus. ex eo ꝙ ſuaues benignos ⁊ humanos faciat. Suaues in ẜmone. benignos ī corde ⁊ humanos in oꝑe. Tertio in petre foramī nibꝰ.i. in xp̄i vulneribꝰ habitare. Tantico. ij. Surge amica mea ſpōſa mea. ⁊ veni colū ba mea. Olo. Fouens mihi pullos meos i fuſione ſpūſſancti. in foraminibꝰ petre. Glo ſa.i. in xp̄i vulneribꝰ. Tren. vlt̓. Spūs oris noſtri xp̄s dn̄s captus eſt in peccatis nr̄is. cui diximus in vmbra tua viuemꝰ in gētibꝰ quaſi dicat. Spūſſanctus q̇ eſt oris nr̄i. qd̓ os noſtrum eſt xp̄s dominꝰ. qꝛ eſt os noſtꝝ ⁊ caro noſtra facit nos dicere xp̄o. In vm bra tua.i. in paſſione tua in qͣ xp̄us fuit tene broſus ⁊ deſpectus viuemꝰ ꝑ iugem memo m 3 De ſpirituſancto riā. ¶ Scd̓o mōſtratꝰ ē in ſpē nubis. Nu bes a terra eleuat̉. refrigeriū p̄ſtat. ⁊ pluuiā generat. Sic ſpūſſcūs q̇s replet. a t̓ra eleuat ꝑ ꝯtēptū trenoꝝ Ezech. viij. Eleuauit me ſpi ritꝰ int̓ celū ⁊ tra ⁊cͣ. Itē Ezech. j. Quocūqꝫ ibat ſpūs illuc eūte ſpū ⁊ rote ꝑit eleuabant̉ ſequētes eum. ſpūs enī vite erat in rotis Itē Greg. Guſtato ſpū deſipit oīs caro. Scd̓o refrigeriū p̄ſtat ꝯincētiua vicioꝝ. Un̄ ⁊ ma rie dictū eſt. Spūſſctūs ſuꝑueīet ī te ⁊ v̓tꝰ al tiſſimi obū tibi.i. te ab oī eſtū vicioꝝ refrīge rabit. Un̄ ⁊ ſpūſſanctꝰ vocat̉ aq̄ q̇ hꝫ vim re generatiuā. Ioh̓. vij. Flumīa d̓ vetre eiꝰ flu ent aqͣ viue. Hoc aūt dixit de ſpūſcto quem erat recepturi credētes ī eū. Tertio generat pluuiā lacrimaꝝ. pͣs. Flauit ſpūs eiꝰ ⁊ fluēt aqͣ.ſ. lacrimaꝝ Tertio moſtratꝰ eſt ī ſpecie flatꝰ. Flatꝰ ē mobil̓. calidꝰ. lenis ⁊ ad reſpi randū neceſſariꝰ. Sic ſpūſſctus mobilis.i. veloxē ad ſe diffundēdū. oībꝰ ei mobilibus mobilior ē. Glo. ſuꝑ illd̓. Factꝰ ē repēte d̓ ce lo ſonꝰ ⁊cͣ. Neſcit tarda molimia ſctīſpūs g tia. Scd̓o calidꝰ ē ad inflāmāduꝫ. Luce. xij. Igne veni mittere in terrā ⁊ q̇d volo niſi vt ardeat. Un̄ ⁊ auſtro vēto calido ꝯꝑat̉. Cā tic̄. iiij. Surge aq̇lo ⁊ veni auſter perfla ⁊cͣ. Tertio lenis eſt ad demulcendū. Un̄ et ad eiꝰ lenitatē inſinuādā vocat̉ noīe vnctiōis.jͣ. Io. ij. Unctio eiꝰ docet vos d̓ oībꝰ. Nomīe roris. Un̄ cātat eccīa. Et ſui roris itima aſꝑ ſiōe fecūdet ⁊cͣ. Noīe aure tenuis. iij. Re. xix. Et pꝰ ignē ſibilꝰ aure tenuis. ⁊ ibi dominus Quarto neceſſariꝰ eſt ad reſpirādū. Adeo qppe flatꝰ neceſſariꝰ eſt ꝙ ſi ad horā ſubtrahe ret̉ hō ꝯtinuo moreret̉. Sic ⁊ d̓ ſpūſcto ītelli gendū eſt. p̄s. Auferes ſpuꝫ eo. ⁊ defi. ⁊ ī pul ue. ſuū reuer. Emitte ſpūm tuū ⁊cͣ. Ioh̓. vj. Spus ē q̇ viuificat. ¶ Quarto moſtratꝰ ē in ſpē ignis ¶ Quinto ī ſpē lingue. Quare āt ī hac die duplici ſpē apꝑunt dicet̉ infra. C ¶ Circa tertiū.ſ. qͦ tꝑe miſſus ē. Nota dū ꝙ miſſus ē in qͥnqͣgeſimo die a paſca Iō aūt ī die qͥnqͣgeſimo miſſus ē. vt detͣ ītelligi. quiā a ſpūſcto eſt legis ꝑfectio. et̓na remue ratio. ⁊ pctōꝝ remiſſio ¶ Legis ꝑfectio q̇ni om ẜm gloſam. a die agni īmolati qͥnqͣgeſimodie data eſt lex in igne. In nouo etiā te ſtamēto qͥnqͣgeſimo die a paſca xp̄i deſcēdit ſpūſſanctꝰ i igne. Lex ī mote ſynaī. ſpūs in mote ſyon. Lex ī ſublimis motis loco. ſpūs dat̉ in cenaculo. Un̄ ꝑ hͦ inſinuat̉ ꝙ ip̄e ſpi rituſſanctꝰ ē ꝑfectio totiꝰ legis. qꝛ plenitudo legē dilectio ¶ Scd̓o et̓nīa remueratio Un̄ glo. Sic̄. xl. dies q̇bꝰ pꝰ reſurrectōꝫ xp̄s cum diſcipul̓ ꝯuerſatꝰ ē. pn̄tē eccl̓iaꝫ deſignāt. ita qͥnquageſimꝰ dies q̇ ſpūſſctūs dat̉ denariū et̓ne remuneratōis expͥmit. Tertio pctōꝝ re miſſio. Un̄ glo. ibid̓. Iō in anqͣgeſimo. qꝛ i dulgētia fiebat ī iubilo. ⁊ ꝑ ſpūmſanctū pec cata remittunt̉ Et ſeq̇t̉ in glo. In ſpūali iube leo rei mortis ſoluūt̉. debita dimittūt̉. exules in patriā reuocant̉. hereditas amiſſa reddit̉ ſerui.i. hoīes pctō venūdati a iugo ẜuitutis liberant̉. Hucuſqꝫ glo. Rei mortis ſoluun tur ⁊ liberant̉. Un̄ Ro. viij. Lex ſpūs vite ī xp̄o liberauit me a lege peccati ⁊ mortis. De bita pctōꝝ dimutunt. qꝛ charitas oꝑit mul titudinē pctōꝝ. Exules ī patriā reuo eāt̉. p̄s. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me in terrā rectam Hereditas amiſſa reddit̉. Ro. viij. Ip̄e ſpi ritus teſtimoniū reddit ſpūt nr̄o ꝙ ſumꝰ fi lij dei. Si āt filij ⁊ heredes. Serui a pctō li berant̉. ij. Co. iiij. Vbi ſpūs dn̄i ibi libertas. D ¶ Circa qͣrtū.ſ. qͦtiēs apl̓is miſſus eſt Sciendū eſt ẜm glo. tribꝰ vicibꝰ eis datꝰ eſt. ſcꝫ an̄ paſſiōꝫ. pꝰ reſurrectōꝫ. ⁊ pꝰ aſcēſioneꝫ Primo ad faciēdū miracl̓a. Scd̓o ad rela xandū pctā. Tertio ad ꝯfirmandum corda ¶ Primo qn̄ eos ad p̄dicandū miſit. ⁊ ſuꝑ oīa demonia. ⁊ vt languores curarēt eis po teſtatē dedit. Hec eī miracl̓a ꝑ ſpūmſanctuꝫ fiūt. ẜm qḋ d̓r Mat. xij. Si at ī ſpiritu d̓i eiſ cio demonia ⁊cͣ. Nō tn̄ ꝯn̄s ē vt qͦcūqꝫ habꝫ ſpūmſctūm faciat miracl̓a. quiā ſic̄ gregoriꝰ ait miracula hoīeꝫ ſctūꝫ nō faciūt ſꝫ on̄dūt. Nec q̇cūqꝫ fac̄ miracula hꝫ ſpūmſctūꝫ. qꝛ ⁊ mali aſſerūt ſe feciſſe miracl̓a dicentes. Dn̄e dn̄e none in noīe tuo ꝓphetauimꝰ ⁊cͣ. Deus enī facit mirabilia ꝑ autoritatē. angeli ꝑ ma terie abilitatōeꝫ. demones ꝑ v̓tutes natura les rebꝰ inſitas magi ꝑ occultos ꝯͣctus cum demonibꝰ. boni xp̄iani ꝑ publicā iuſticiam De ſpirituſancto mali xp̄iani ꝑ ſigna publice iuſticie. ¶ Se cundo dedit eis ſpūmſanctū. qn̄ in eos īſuf flauit dicēs. Accipite ſpūmſan. qͣꝝ re. pec. ⁊cͣ. Nō tn̄ pōt qͥs pctūm remittere qͣntū ad ma culā que eſt in aīa. aut quantū ad reatuꝫ.i. obligatōem ad penā eternā. aūt quantū ad dei offenſam q̄ ſolū ex infuſione grē ⁊ v̓tute ꝯtritiōis remittunt̉ Dicit̉ tn̄ ſacerdos abſol uere. tū qꝛ a culpa abſolutū eē inſinuat. tuꝫ qꝛ penā purgatoriā in tꝑalē cōmutat. tū qͥa de ip̄a tꝑali ꝑtē relaxāt. ¶ Tertio dedit eis hodierna die qn̄ eoꝝ corda ſic ſolidata ſunt vt niltormēta timerēt. pſal. Spū oris eiꝰ oīs v̓tus eoꝝ. Augꝰ. Talis eſt grā ſpūſſancti ꝙ ſi triſticiā inuenit diſſoluit ſi deſiderium pni cioſum cōſumit. ſi trepidatōem abijcit Leo papa. Sperabat̉ ab apl̓is ſpirituſſanctꝰ. n̄ vt tūc pͥmū ſctōꝝ habitator eſſe inciperet. ſed vt ſacrata ſibi pectora ⁊ feruentius accēd̓et. ⁊ copioſius mūdaret. cumulās ſua dona. n̄ inchoans. nec ideo nouus ope. qꝛ ditior lar guate E ¶ Circa qͣntū qualit̓ ſcꝫ miſſus eſt Notādū ꝙ miſſus eſt cū ſono in linguis igneis. ⁊ ip̄e lingue apparuerūt ſedēdo. ¶ So nus aūt fuit repētinꝰ. celeſtis. vehemēs. ⁊ re plenſ. Repētinꝰ qꝛ ſpūſſanctꝰ tarda molimi na neſcit. Celeſtis. qꝛ celeſtes efficit. Uehe mēs. qꝛ timorē filialē inducit. Ul̓ qꝛ eternuꝫ ve adimit. Un̄ vehemes qͣi ve adimēs. Uel qꝛ mētē ab oī carnali amore vehit. Un̄ ve hemēs qͣi vehēs mētē. Fuit ⁊ replens. qꝛ ſpi rituſſctus oēs apl̓os repleuit Un̄ repleti ſūt oēs ⁊cͣ. Triplex eſt aūt ſignū plenitudiniſs qd̓ fuit in apl̓is. Primū eſt nō reſonare. vt ptꝫ ī dolio qd̓ dum plenū eſt non reſonat. Iob. vj. Nunq̇d mugiet bos cū an̄ p̄ſepe plenum ſteterit. q. d. Cū p̄ſepe cordis plenitudinē ha bet grē locū nō habet mugitꝰ īpatiētie. Hoc ſignū habuerūt apl̓i qꝛ in tribulatiōibꝰ ꝑ im patientiā nō reſonabāt. īmo ibāt gaudenteſ a ꝯſpectu ꝯſilij ⁊cͣ. Secūdū ſignū eſt nō pluſ reciꝑe ſiue ſatietatē habere. Qn̄ enī vas ali quo liq̄re plenuꝫ eſt aliud reciꝑe nō p̄t. Sil̓i. hoſatur nō appetit ampliꝰ Sic ſancti q̇ hn̄t plenitudinē gr̄e nō poſſunt reciꝑe aliū liqͣrē dilectionis terrene. Iſa. j. Plenus ſum. id̓o holocauſta ⁊cͣ. Sil̓r qꝛ guſtauerūt celeſtem ſuauitatē. iō nō ſitiunt terrenā voluptatem. Aug. Qui biberit d̓ fluuio ꝑadiſi cuiꝰ vna gutta maior ē oceano. reſtat vt in eo ſitis hꝰ md̓i extincta ſit. Hoc ſignū habebāt apl̓i qͥ nihil ꝓpriū voluerūt hrē. ſꝫ in cōi oīa diuide re. Tertiū ſignū eſt ſuꝑeffluere. vt ptꝫ in flu uio inundatīe Ecc̄i. xxiiij. Qui implet quaſi phiſon ſapīam. Ad lrām illius fluuij ꝓpriū eſt effluere ⁊ circumadiacētia irrigare. Sic apoſtoli ceperūt effluere qꝛ ceperunt loq̄ va rijs linguis. Vnde dicit gloſa. Ecce ſignum plenitudinis. plenum vas erumpit. ignis in ſinu nō poteſt occultari Ceperūt iterum cir cumadiacētia irrigare Un̄ ſtatim Petruſ p̄dicare cepit. ⁊ tria milia cōuertit. ¶ Scd̓o miſſus eſt in linguis igneiſ. Circa quod tria vidēda ſunt. Prio qͣre ꝯiunctim in linguis igneis. Scd̓o qͣre in igne potiꝰ qͣꝫ in alio ele mēto. Tertio quare in lingua potiꝰ qͣꝫ ī alio mēbro ¶ De pͥmo ſciendū ꝙ triplici rōe ap paruit in linguis igneis Prīo vt v̓ba ignea ꝓferret. Scd̓o vt legē ignea p̄dicarent. ſcꝫ le gem amoris. De his duobꝰ Bern̄. Ueīt ſpi rituſſanctꝰ in linguis igneis. vt linguis oīm gentiū verba ignea loquerent̉. ⁊ legē igneaꝫ lingue ignee p̄dicarent. Tertio vt ſpūmſan ctum qui ignis eſt ꝑ eos loqui cognoſceret. ⁊ ne hͦ diffiderēt ⁊ ne aliorū ꝯuerſionem ſibi attribuerent. ⁊ vt omnes eoꝝ verba tāqͣꝫ dei audirēt F ¶ De ſcd̓o ſciendū ꝙ miſſus ē in ſpē ignis multiplici rōe. Prima ſumitur penes eiꝰ ſeptemplicē grām. Spūs eniꝫ ad modū ignis alta humiliat ꝑ donū timoris. emollit dura ꝑ donum pietatis. illumīat ob ſcura ꝑ ſcīam. reſtringit fluida ꝑ ꝯſiliū. ꝯſo lidat mollia ꝑ fortitudinē. clarificet metalla tollendo rubiginem ꝑ donum intellectꝰ. fur ſum tendit ꝑ donū ſapīe. Scd̓a ſumitur pe nes eius dignitatē ⁊ excellentiā. Ignis eī ex cellit oīa elemēta ſpecie ordine ⁊ v̓tute. Spe cie rōe pulcritudinis ī luce. ordine rōe ſubli mitatis in ſituatiōe. v̓tute rōe vigoroſitatis in actiōe. Sic ⁊ ſpūſſanctus in his oīa exce dit. Propter pͥmum d̓r ſpirituſſanctꝰ incōr qͥnatus. ꝓpt̓ ſcd̓m qꝛ capiat oēs ſpiritus in m 4 De ſpirituſancto telligibiles ꝓpt̓ tertiū hn̄s oēm v̓tutē. Sap̄ vij. Tertia ſumit̉ penes eiꝰ ml̓tiplicē efficaci am. Hac rōnem aſſigͣt rabanꝰ ſic di. Ignis qͣttuor hꝫ nat̉as. Urit. purgat. calefacit. ⁊ il luminat. Sic ſpūſſctus exurit pctā. purgat corda. tēporem excutit. ignorattas illultrat. Hec Rabanꝰ. Exurit pct̄ā. Un̄ Zach̓. xiiij. Per igne vr̄am eos ſicut vrit̉ argētuꝫ. Hoc etiā ignē vri petebat ꝓph̓a di. Ure renes me os ⁊cͣ. Purgat corda. Iſa. iiij. Si ſangͥnem hierl̓m lauerit d̓ medio eiꝰ ī ſpū iudicij ⁊ ſpu ardoris. Teporē excutit. Qn d̓r d̓ illis qͣs re plet ſpūſſā. Ro. xij. Spū feruētes ⁊cͣ. Grego. In igne apparuit ſpūſſcus qꝛ ab oī cord̓ qd̓ replet. torpore frigoris excutit. ⁊ hͦ ī deſiderio ſue et̓nitatis accedit. Ignorantes illuſtrat. Sap. ix. Senſū āt tuū qͣs ſciet. niſi tu d̓deris ſapiam. ⁊ miſeris ſpūmſcuꝫ tuū d̓ altiſſimis Et. j. Co. ij. Nobis at reuelauit ꝑ ſpūmſctuꝫ Quarta ſumit̉ penes ip̄iꝰ amoris naturaꝫ. Amor eī ꝑ ignē hꝫ ſigͥficari triplici rōe. Pri mo qꝛ ignis ſꝑ eſt ī motū. ſic ⁊ amor ſpūſſctī qͥs replet ſꝑ fac̄ elſe in motu bone oꝑatiōis. Un̄ Greg. Nūqꝫ ē amor dei ocioſus. oꝑat̉ ei magſi ē. ſi āt oꝑari negligit amorne. Se cudo qꝛ igniſ int̓cēta elemēta ē maxīe forma le. ⁊ modicū hꝫ d̓ matiā ⁊ multū d̓ forma. ſic amor ſpūſſancti qͣs replet fac̄ hr̄emodicū de amore trenoꝝ ⁊ pl̓imū de amore celeſtiuꝫ et ſpūaliū. vt iā nō carnalia carnal̓r. ſꝫ potius ſpūalia ſpūalit diligāt. Diſtinguit ei Bern̄. qͣttuor modos diligēdi l. dilige carnē carna lit̓. ſpūꝫ carnalit. carnē ſpūalit̓ ⁊ ſpūꝫ ſpūalit. Tertio qꝛ ignis hꝫ alta īclinare. ſurſū tēd̓re. fluidā adunare ⁊ ꝯgregare. Per hͨ tria ītel ligit̉ triplex vis amoris. Amor eī ſic̄ hēt̉ ex v̓ bis dyoniſii. ī li. d̓ diui. no. hꝫ triplicē vim. ſcꝫ inclinatiua. eleuatiua. ⁊ coordinatiuaꝫ. In clinatiuā qꝛ inclinat ſuꝑiora inferioribꝰ. ele uatiuā qꝛ eleuat inferiora luꝑioribꝰ. cōordi natiua. qꝛ coordinat eqͣlia equalibꝰ. Hec di oniſiꝰ. Hac eī triplice vim amoris ſpūſſctūſ efficit ī his qͥs replet. qꝛ īclinat eos ꝑ hūilita te ⁊ ſui ꝯtēptū. eleuat ī d̓ſideriū ſuꝑnoꝝ ⁊ cō ordīat īuicē ꝑ vniformitatē moꝝ. ¶ De t̓tio ſciendū ꝙ apparuit potiꝰ ī lingua qͣꝫ in alio mēbro triplici rōne. Lingua eī ē mēbꝝ igne gehene inflāmatū. difficile ad regēdū. ⁊ vtile bn̄ rectu. Ꝙꝛ ergo lingua igne īfernali inflā mata erat. iō igne ſpūſſci indigebat. Iac̄. iiij Lingua nr̄a ignis ē ⁊cͣ. Ꝙꝛ difficile regit̉. iō p̄ cetis mēbris grā ſpūſſctī indigꝫ. Iacō. iij. Ois nat̉a beſtiaꝝ ⁊cͣ. Qꝛ vtil̓ vald̓ ſi bn̄ regit̉ io neceſſe fuit vt ſpūmſctuꝫ rectore hrēt. In ligua et̄ apparuit. ad ſigͥficādū ꝙ p̄dicātibuſ valde neceſſariꝰ fuit. Predicātibꝰ ei neceſſa riꝰ ē. qꝛ fac̄ eos loq̇ feruēter abſqꝫ trepidatōe ⁊ iō miſſus ē in ſpe ignis. Bern̄. Ueīt ſpūſſ. ſuꝑ diſcipl̓os ī līguis igneis vt v̓ba ignea lo q̄rent̉. ⁊ legē igneā līgue ignee p̄dic̄ ret. Cō fitent abſqꝫ puſillanimitate. Act. iiij. Reple ti ſūt om. ſpūſciō. ⁊ ceperūt loq̄ cū fiducia v̓ bū dei ⁊cͣ. Ml̓tipl̓r ꝓpt̓ capacitatis auditoꝝ diuerfitatē. ⁊ iō d̓r Acc̄. ij. ꝙ cepert̉ loqͥ varuſ linguis. Utilit ad edificatōꝫ ⁊ vtilitatē Iſa. lxj. Spus dn̄i ſuꝑ me eo ꝙ vnxe. me ⁊cͣ. Ter tio ip̄e līgue apparuert̉ ſedēdo. ad ſigͥficādū ꝙ p̄ſidētibꝰ neceſſariꝰ erat. Preſidētibꝰ qͣꝫ ⁊ iudicibꝰ neceſſariꝰ ē. qꝛ ꝯfert autoritateꝫ ad pctūm remittēdū. Ioh̓. xx. Accipite ſpūmſā ctū qͦꝝ remi. pec. ⁊cͣ. Sapiam ad tudicāduꝫ. Iſa. xlij. Pona ſpūm meū ſuꝑ eū. iudiciuꝫ gētibꝰ ꝓferet. Māſuetudinē ad ſupportādū Nūeri. xj. Dabo eis d̓ ſpū qͣ i te eſt. vt ſuppor tet onꝰ ppl̓i tecū. Spus moyſi erat ſpūs mā ſuetudīs. vt pꝫ Nue. xij. Erat moyſes man ſuetiſſimꝰ ⁊cͣ. Ornatū ſctītatis ad informan dū. Iob. xxvj. Spus dn̄i ornauit celos G ¶ Circa fextū ī qͣs.ſ. miſſus ē Notādum ꝙ miſſus ē indiſcipl̓os. qͥ fuert̉ receptacl̓a mu dā ẜm ꝙ d̓ eis cātat̉. Fuert̉ enī receptacula mūda ⁊ habilia ad ſuſceptōꝫ ſpūſfcī ꝓpt̓. vij q̄ fuerūt in eis ¶ Ip̄i ei pͥmo fuerūt aīo q̇eti qd̓ notat̉ in hͦ qḋ d̓r. Dū cōplerent̉ dies pen the. i. dies reqͥetiōis. Illud ei feſtū erat ad re quiē deputatū. Iſa. lxvj. Suꝑ quē req̇eſcet ſpūs meꝰ niſi ſuꝑ hūilē ⁊ q̇etū. ⁊cͣ. ¶ Scd̓o di lectiōe vniti. qd̓ notat̉ in hͦ ꝙ d̓r. Erat oēs ꝑit̓ Erat ei eis cor vnū ⁊ aīa vna. Sic̄ enī ſpūs hoīs nō viuificat mēbra corꝑis niſi ſint vni ta. ſic nec ſpūſſcus mēbra ſpūalia Et ſic̄ igniſ lignorū diuiſione extinguit̉. ſic ſpūſſanctꝰ ꝑ De ſpirituſancto diſcordiā ī hoībꝰ. Et iō cātat̉ d̓ apl̓is. Inue nit eos ꝯcordes caritate illuſtrauit eos mū dās diuitas deitatis. ¶ Tertio loco ſecreti. qd̓ notat̉ ī h̓ qd̓ d̓r. In eod̓ loco.ſ. ī cenaculo Oſee ij. Ducā eā ī ſolitudīem. ⁊ ibi loqͣr ad coreiꝰ ¶ Quarto orōe aſſidui. Un̄ p̄mittit̉ Erāt ꝑſeuerātes vnanimit ī oroe. vn̄ cātāꝰ ⁊ eis. Orātibꝰ apl̓is deū veīſſe nūciat. Ꝙ enī oro ncc̄ia ſit ad ſuſceptōꝫ ſpūſſctī. on̄dit̉ Sa pie. vij. Inuocaui ⁊ veīt ī me ſpūs ſapīe Itē Ioh̓. xuiij Rogabo prēm meū ⁊ aliū ꝑaclitū dabit vob̓. Quīto huilitate p̄diti. qd̓ notat̉ ī hͦ qd̓ d̓r Sedētes. Pſal. Qui emittis fōtes īꝯuallibꝰ.i. grām ſpūſſctī in hūilibꝰ. Et ſuꝑ que req̇eſcet ſpūs meꝰ ⁊cͣ ¶ Sexto pace ꝯiu cti. qd̓ notat̉ ī hͦ ꝙ erāt ī hierl̓m qͦ iterp̄tat vi ſio paciſ. Ꝙ āt ad recipiēdū ſpūmſctuꝫ pax neceſſaria ſit on̄dit dn̄s Ioh̓. xx. vbi pͥmo pa cē obtulit dicēs Pax vob̓. Deind̓ ſtatī inſuf flauit ⁊ dixit. Accipite ſpūmſā. ¶ Septio in ꝯtēplatōe erecti. qd̓ notat̉ ī hͦ ꝙ ſpūmſctuꝫ re ceperūt ī ſuꝑiori cenacl̓o Un̄ d̓t glo. ibidem Qui ſpūmſcum d̓ſiderat carnis domīciliū mētis ꝯcēplatōr trāſcēdēs calcat H ¶ Cir ca ſeptimū ꝓpt̓ qḋ ſcꝫ miſſus ē. notad̓ ꝙ miſ ſus ē ꝓpt̓ ſex cās. q̄ notāt̉ ī hac autoritate. pa raclitꝰ āt ſpūſſctus ⁊cͣ. ¶ Prīo ad ꝯſolāduꝫ meſtos. qd̓ notat̉ cū d̓r ꝑaclitꝰ. qd̓ idē eſt qd̓ ꝯſolator. Iſa. lxj. Spus dn̄i ſuꝑͣ me ⁊cͣ. Et ſe q̇t̉. vt ponerē ꝯſolatōꝫ lugētibꝰ ſyonGregꝰ. Cōſolator ſpūſſctūs d̓r. qꝛ d̓ pctī ꝑpetratiōe merētibꝰ dū ſpeꝫ venie p̄ꝑat. ab afflictōe tri ſticie mētē leuat. ¶ Scd̓o ad viuificādum mortuos. qd̓ notat cū d̓r ſpūs. qꝛ ſpūs ē q̇ vi uificat. Ezechͨ. xxxvij. Oſſa arida audite ver bū dn̄i ⁊cͣ. Ecce ego imittā in vos ſpūm ⁊ vi uetis. ¶ Tertio ad ſctīficādū īmundos. qd̓ notat̉ cū d̓r ſctūs. ſic̄ enī d̓r ſpūs qꝛ viuificat. ita ſctūs qꝛ ſctīficat ⁊ mūdat. Un̄ ſctūs idē ē qd̓ mūdꝰ. p̄s. Flumīs īpetꝰ.i. inundās ⁊ ab undās grā ſpūſſctī. letificat ciuitatē dei.i. ec cleſiā dei. Et ꝑ iſtd̓ flumē ſctīficauit taberna culū ſuū altiſſimꝰ ¶ Quarto ad ꝯfortādū amore int̓ diſcordes ⁊ odioſos. qd̓ notat̉ cū d̓r pat̓. Pat̓ ei d̓r eo ꝙ naturalit̓ꝭ diligit nos. Ioh̓. xvj. Ip̄e ei pat amat vos. Si pater et nos filij eiꝰ ⁊ frēs ad inuicē ⁊ int̓ frēs ꝑfecta amicicia ꝑſeueret. ¶ Quinto ad ſaluāduꝫ iuſtos. qd̓ notat̉ ī eo qḋ d̓r. In noīe meo. qd̓ eſt ih̓s. ⁊ ſalꝰ īterp̄tat̉. In noīe igͦr ih̓ū.i. ſalu tis. pat̓ miſit ſpūm. vt on̄dat ꝙ ad ſaluādās gētes venit. ¶ Sexto ad docendū ignaros qd̓ notat̉ in eo qḋ d̓r. ille vos docebit omnia Circa octauū notādū ꝙ datꝰ ſiue miſſuſ eſt in pͥmitiua eccl̓ia pͥmo ꝑ oroem. Un̄. orā tibꝰ ap. ⁊cͣ. ⁊ Lu. iij. Orāte ih̓u deſcēdit ſpūſ ſan. ⁊cͣ. Scd̓o ꝑ v̓bi dei deuotā ⁊ attētā audi tiōꝫ. Act. x. Adhuc loq̄nte petro cecidit ſpūſ. Tertio ꝑ aſſiduā oꝑatōꝫ. qd̓ notat̉ ī manu um īpoſitōe. Act. viij. Tūc īponebāt manꝰ ſuꝑ illos ⁊cͣ. Uel impoſitio manuū ſigͣt ab ſolutōem que fit in ꝯfeſſione. LXIX ¶ De ſanctis gordiano ⁊ epimacho. Ordīanꝰ a geos qd̓ ē dogma ſiue domꝰ. ⁊ dyan qd̓ ēclaꝝ. qͣi clara domꝰ ī qͣ hītabat d̓s Sic̄ āt dic̄ aug. i li. d̓ ci d̓i. bōa domꝰ ē ꝑibus mēbris diſpoſita. āpla ⁊ lucidā. Sic ille ſctūſ fuit ꝑit̓ diſpoſitꝰ ꝑ ꝯcordie imitatiōꝫ. amplꝰ ꝑ caritatē. lucidꝰ ꝑ v̓itate. ¶ Epimachꝰ ab ep̄i qḋ ē ſupra. ⁊ machin qḋ ē rex. qͣi ſuꝑnus rex. l̓ ab ep̄i qḋ ē ſupra. ⁊ machos qd̓ eſt pug qͣſi ꝓ ſuꝑnis pugnas. A Ordianꝰ vicariꝰ iuliani imꝑatoris cū q̄ndā xp̄ianū noīe ianuariū ad ſacrificādū ꝯpelleret. ad p̄dicatōeꝫ tn̄ ip̄iꝰ ianuarij. ad fide cū vxore ſua. ⁊. liij. vi ris ꝯuerſus ē. Qd̓ audies iuliāꝰ iuſſit ianu ariū ī exiliū mitti. gordi. v̓o ſi ſacrificare nol let capite trucari Decollatꝰ ē igͦr b. gordianꝰ ⁊ corpꝰ eꝰ ad canes ꝑ octo dies Piectu ē. Sꝫ cū oīno remāſiſſꝫ ītactuꝫ. tādē a familia ſua rapit̉. ⁊ cū b. epimacho. quē dudū p̄dictꝰ iu lianꝰ occidi fecerat. n̄ longe ab vrbe miliario fere vno. circa ānu dn̄i.ccclx. ſepelit̉. LXX ¶ De ſanctis Nereo ⁊ achilleo Ereus interpreta tur lucis ꝯſiliū. l̓ nereꝰ a nereth qd̓ De ſancto Pancracio eſt lucerna. ⁊ vs feſtinās. vl̓ nereꝰ qͣi ne. i. necͣ qͣꝫ reꝰ. Fuit ergo ꝯſiliū lucis in v̓giuitatis ꝑ dicatōe. lucerna ī honeſta ꝯuerſatōne. feſti nās ī zeli feruore. nereꝰ.i. neq̄qꝫ reꝰ ī ꝯſcīe pu ritate ¶ Achilleꝰ ab achi qḋ ē frat meꝰ. ⁊ le ſa qd̓ eſt ſalꝰ. qͣi fratꝝ ſalꝰ. Hoꝝ paſſiōeꝫ eu thices victorinꝰ ⁊ macro al̓s maro ſerui xp̄i A ſcripſerūt. Ereꝰ ⁊ achilleꝰ eunuchi ⁊ cubicula rij domicille neptis domiciami iꝑ̄a Itoris fuerūt Quos b. petrꝰ apl̓s ba ptizauit. Cū ergo p̄dicta domīcilla aurelia nō filio ꝯſul̓ nupta eēt. ⁊ gēmis ⁊ purpureiſ veſtibꝰ tegeret̉. nereꝰ ⁊ achilleꝰ eid̓ fidē p̄dica uerūt. ⁊ v̓gitatē ml̓tiplicit ꝯmēdauerūt. oſtē dētes v̓ginitatē d̓o eē ꝓximā. āgel̓ germanā. hoībꝰ īnatā. vxorē viro ſubijci pugnis ⁊ cal cibꝰ cedi. deformes ꝑtꝰ ſepiꝰ ꝓcreari. rurſus q̄ vix mr̄is pia monita ſuſtinere poterat oꝑ tere gndia ꝯuicia pati mariti. Illa āt int̓ ce tera dixit. Scio prēm meū fuiſſe zelotipuꝫ ⁊ mrēm meā ab eo ꝯuicia pl̓ima paſſā eē Nū q̇d vir meꝰ tal̓ futurꝰ ē. Cui illi. Quoniāqͣꝫ diu ſūt ſpōſi vidēt̉ eē benigni ſꝫ mariti effecti crudelit dn̄ant̉. ⁊ aliqn̄ ācillas p̄ferūt dn̄abꝰ Oīs āt ſctītas amiſſa ꝑ pnīaꝫ reuocari pōt. ſola āt v̓ginitas ad ſuū ſtatū reuocari n̄ p̄t. Reatꝰ eī ꝑ pnīam expelli p̄t. v̓gītas reuoca ri nō pt. vt ad ſtatu pͥſtine ſanctitatis attin gat. Tc̄ flauia domicilla credidit. ⁊ v̓gitatē vouit. ⁊ a ſciō clemēte velata ē. Qd̓ ſponſuſ eiꝰ audiēs. licētia a domiciano īpetrata. v̓gi nē cū ſcīſ nereo ⁊ achilleo ī pōtianā īſulā rele gauit. putās ſe ꝑ hͦ poſſe v̓gis ꝓpoſitū īmuta re. Pꝰ aliqd̓ tꝑs cū ip̄e ad inſulā ꝑrexiſſet ⁊ multis muneribꝰ ſctōs vt v̓gī ſuaderet īdu ceret. ip̄i hͨ pēnitꝰ reſpuēteſ magͣ eā in dn̄o cō fortabāt. Quaꝓpter cū ad ſacrificia ꝯpelle rent̉ ⁊ dicerēt ſe a b. pe. apl̓o baptizatos nll̓a rōne poſſe idol̓ īmolare capite ceſi ſūt. circa ānū dn̄i. lxxx. Quoꝝ corꝑa iuxta ſepulcꝝ pe tronelle poſita it. Alios et.ſ. victorinū euthi cē ⁊ marone q̇bꝰ domicilla adh̓ebat. tāqͣꝫ ẜ uos tota die ī ſuis p̄dijs laborare faciebat ⁊ veſꝑe cātabꝝ ad māducādū eis dabat. Tā dē euthicē cedi iuſſit quſqꝫ ſpūꝫ exalaret. victo. v̓o ī aqͥs fetētibꝰ ſuffocari. maronē vero ſaxo igēti oppͥmiiuſſit. Cū āt imaniſſimam petrā quā vix. lxx. viri mouere potāt ſuꝑ euꝫ iactaſſēt. ip̄e p̄dictū lapidē ī hūeros accepit ⁊ qͣi leues paleas ad duo miliaria portauit. ⁊ cū pl̓imi credidiſſēt ꝯſularis eū occidi fecit. Pꝰ hͦ aureliāꝰ doīcillā d̓ exilio reduxit ⁊ du as v̓gīes effroſinā ⁊ theodorā collactāeas eꝰ vt eī ſuadēt miſit. qͣs tn̄ dōicilla ad fidē ꝯuer tit. Tē aureliāꝰ cū ſpōſis p̄dictaꝝ puellaꝝ et tribꝰ iocl̓atoribꝰ ad doīcillā veīt. vt eiꝰ nupui as celebraret. ⁊ ip̄aꝫ ſaltē violēter oppͥmeret. Sꝫ cū doīcilla p̄dictos duos tuuenes ꝯuer tiſſꝫ. aureliāꝰ doīcillā ī thalamū ītroduxit. et ibid̓ mimos canere fecit. ⁊ cetos ſecū ſaltare iuſſit volēs eā pꝰ modū violare. Sꝫ cū defi ceret minit̉ ī canēdo ⁊ cēti ī ſaltādo. ip̄e tn̄ ꝑ duos dies n̄ ceſſauit. quſꝫ ī ſaltādo deficiēs expirauit. Luxuriꝰ v̓o frat̓ eꝰ īpetrata licen tia oēs q̇ credid̓āt īterfec̄. ⁊ cubicl̓o vbi p̄dic te v̓gies morabāt̉ ignē ſuppoſuit. Que orā tes ſpūꝫ emiſert̉. qͦꝝ corꝑa ſctūs ceſariꝰ mae illeſa reꝑiens ſepeliuit. ¶ LXXI ¶ De ſancto Pancracio Ancracius a pan qd̓ ē totū. ⁊ gͣtꝰ ⁊ citiꝰ. qͣi totꝰ cito gtꝰ qꝛ ī ſua puericia gͣtꝰ. Ul̓ ſic̄ d̓r ī glo ſario pacras d̓r rapīa pācranariꝰ flagell̓ ſb̓ iectꝰ. pācrꝰ lapis varie coloratꝰ. ip̄e ei rapu t p̄dā captiuoꝝ. fuit ſubiectꝰ flagell̓ tormēto rū. coloratꝰ varietate v̓tutū. ¶ A Ancraciꝰ nobiliſſimis ortꝰ ꝑentibꝰ dū apd̓ frigiā ⁊ prē ⁊ mrē orbatꝰ eēt ſb̓ cura dioniſij patrui ſui relictꝰ eſt Ambo ergo romā vbi largū hēbāt primoni um rediert̉. In qͦꝝ vico corneliꝰ papa cū fi delibꝰ latītabat. A qͣ q̇dē cornelio cū dictꝰ di oniſiꝰ ⁊ pacraciꝰ fide xp̄i recepiſſent. tādē di oniſiꝰ in pace morit̉. ⁊ pācraciꝰ capit̉ ⁊ ceſari pn̄tat̉ Erat āt pācraciꝰ qͣſi ānoꝝ. xiiij. Cui di xit dyoclectanꝰ ceſar. Infantule ſuadeo tibi ne mala morte moriaris. qꝛ cum puer ſis fa cile deciperis. ⁊ quia nobilis cōprobaris et cariſſimi mei filiꝰ extitiſti. rogo te vt recedas ab hac veſania. vt velut filium meum te ha De ſancto Urbano beā. Cui pācraciꝰ. Et ſi puer ſū corꝑe. cor tn̄ gero ſenile Et v̓tute dn̄i nrī ih̓u xp̄i terror ve ſter tātū apd̓ nos ē qͣꝫtū hͨ pictura quā cerni mꝰ. Dij āt tui qͣs me hortaris colere. d̓cepto res ⁊ germanaꝝ ſtupratores fuert̓. q̇ etiā nͤ pentibꝰ peꝑcert. Ꝙ ſi hodie ẜuos tuos tl̓ia cognoſceres facere ꝓtinus occidi iuberes. Tl̓es deos miror quō colere non erubeſcis Auguſtꝰ iḡr putās ſe a puero victū iuſſit eū ī via aurelianā decollari circa ānos dn̄i. cc. rxi .xxvij. Cꝰ corpꝰ cōcauilla ſenatrix diligēter ſepeliuit. Ad eiꝰ ſepulcꝝ vt ait greg. turon̄. ſi qͦs falſū iurare voluerit an̄qͣꝫ ad cacellū cho ri ꝑueniat. aut ſtatī a d̓mōe captꝰ iſanit. aut cadēs ī pauimētū ꝓtinꝰ vitā ꝑdit ¶ Lis non modica int̓. ij. erat. ⁊ iudex reū mime ignora bat Zelo ig̓r iuſticie iud̓x ductꝰ ābos ad alta re ſctī pe. d̓duxit. ⁊ ibid̓ reū īnocētiā ſuā quaꝫ p̄tēdebat iuramēto expiare coegit. rogans apl̓m vt aliqͦ idicio ond̓et v̓itate. Cū aūt ille iuraſſꝫ. ⁊ nihil mali paſſꝰ fuiſſꝫ iudex eiꝰ ma licie ꝯſciꝰ. zelo accenſus iuſticie exclamauit. Senior iſte petrꝰ aut nimiſ miẜicors eſt. aut miori defert. eāꝰ ad pacraciū iuuenē ⁊ ab eo reqͥrāꝰ. Cū gͦ veīſſent ⁊ ſuꝑ tumulū reꝰ iu rare falſū p̄ſūpſiſſꝫ manū in trahe n̄ potuit ⁊ ibid̓ pꝰ modū expirauit. Vn̄ vſꝫ hodie a ple riſqꝫ obẜuat̉ vt ſuꝑ reliq̇as b. pacracij. ꝓ ar duis iuramētū fiat. De feſtiuitatibus que occurrūt infra tꝑs ꝑegrinatiōis Icto de feſtiuita tibꝰ q̄ occurrūt infra tꝑs recōcilia tōis qd̓ tꝑs repn̄tat eccīa a paſcha vſqꝫ ad octauā pethe. ſeq̇t̉ vid̓e d̓ feſtiuitati bus q̄ eueniūt īfra tꝑs ꝑegrinatōis. qd̓ tꝑus repn̄tat eccīa ab octaua pethe. vſꝫ ad aduen tu. Principiū āt huiꝰ tꝑis non ſꝑ hic incipit lꝫ iuxta paſcalē terminū variat̉. A I.XXII ¶ De ſancto Urbano Abanꝰ ab urba Initate dictꝰ. vl̓ vrbanꝰ ab vr̄ qd̓ eſt lumē l̓ ignis. ⁊ banal rn̄ſio. fuit eī lumē ꝑ cō uerſatōꝫ honeſtā. ignis ꝑ caritatē ſuccēſam rn̄ſio ꝑ doctrinā. Fuit lumē ſiue lux. qꝛ lux ē in aſpectu amabil̓. ī eſſentia īmaterial̓. ī ſitu celeſtis. ī actu ꝑutil̓. Sic ille ſctūs fuit ama bil̓ ī ꝯuerſatōe. īmaterial̓ ī md̓i d̓ſpectiōe. ce B leſtis ī ꝯtēplatōe. vtil̓ in p̄dicatōe. Rbanꝰ calixto pape ſucceſſit Cuiꝰ tꝑe cū fuiſſꝫ maxīa ꝑſecutio in xp̄ia nos. tādē alexāder cꝰ mater hamea xp̄iana erat. quā origenes ꝯuerterat īperiuꝫ ſūpſit. Ip̄a iḡr filiū p̄cibꝰ maternis induxit. vt a ꝑſecutō e xp̄ianoꝝ ceſſarꝫ. Uerutn̄ Al machiꝰ vrb̓ p̄fectꝰ q̇ beatā ceciliā decollaue rat. ī xp̄ianos crudel̓r ſeuiebat Sāctū gͦᵐͦ vr banū diligēt̓ inqͣri fec̄. ⁊ ī q̇dā ātro ꝓcurante carpaſio q̇dā miſtro cū t̓bꝰ p̄ſb̓ris ⁊ t̓bꝰ dia conibꝰ reꝑtū ī carcerē mitti iuſſi. Pꝰ hͦ corā ſe ip̄m adduci p̄cepit. ⁊ ꝙ. v. milia hoīꝫ cū ſa crilega cecilia ⁊ illuſtribꝰ viris tiburcio ⁊ va leriāo ſeduxerat. eid̓ obiec̄. ⁊ theſauros Ceci lie reqͥſiuit. Cui vrbāꝰ. Ut video plꝰ te ad ſe uiēdū ī ſcōs duc̄ cupiditas qͣꝫ cl̓tꝰ d̓oꝝ. The ſaurꝰ cecilie ꝑ manus paupeꝝ celos ꝯſcēdit. Cū gͦ ſctūꝫ vrb. cū ſocijs plūbatis ced̓rēt. ⁊ ip̄e nomē dn̄i elyo īuocarꝫ. ſb̓ridēſ p̄fectꝰ aut Sapiēs vl̓t iſte ſenex videri. ⁊ iō nc̄ ig ta lo q̇t̉. Cū āt ſuꝑari n̄ poſſēt. iteꝝ ī carcerē reclu dūt̉. Ubi tres tribuos ad ſe veniētes cū cu ſtode carceris anolino ſctūs vrba. baptiza uit. Audito igͦr ꝙ anolīꝰ xp̄ianꝰ factꝰ eēt p̄fe cto ſiſtit̉ et ſacrificare renuēs d̓collat̉ Sctūs at vrba. cū ſocijs ad ſiml̓acꝝ ducit̉. ⁊ thura ī ponere vrget̉. Tūc orate vrba. ſil̓acꝝ cecidit. ⁊ xxij. ſacerdotes q̇ ignem miſtrabat occidit Tc̄ gͣuiſſime laniāt̉ ⁊ pꝰ hͦ ad ſacrificādū du cūt̉. Qui ī ip̄m idolū expuētes frōtes cruce munierūt. ⁊ īuicē dato pacis oſcl̓o capitaleꝫ ſnīaꝫ accepert ſb̓ alexādro q̇ cepit circa ānuꝫ dn̄i.ccxx. Sꝫ ſtatī carpaſiꝰ a demōe arripit̉. ⁊ deos ſuos blaſphemāſ ⁊ xp̄ianos iuitꝰ ma gnificās a d̓mōe ſuffocat̉. Ꝙeꝰ vxor arme nia vidēſ. cū filia ſua lucina ⁊ tota familia a ſctō fortunato p̄ſb̓ro baptiſma ſuſcepit. ⁊ pꝰ hͦ ſctoꝝ corꝑa honorifice ſepeliuit A LXXIII De ſancta Petronella ¶ De ſancta Petronella Etronella cuiꝰ ui tā ſctūs marcellꝰ ſcpͥſit. fuit filia ſctī petri apl̓i. q̇ cū nimis ſpecioſa eſſꝫ ⁊ ex volūtate pr̄is febribꝰ laboraret diſcūbenti bus apd̓ eū diſcipul̓ dixit ad eū Tytꝰ. Cum oēs a te ſanēt̉ infirmi. cur petronellā iacere ꝑ mittis. Cui petrꝰ. Ꝙ ſic ei expedit. Uerut ne putet̉ īpoſſibilitas ſaītatis eiꝰ meis ẜmo nibꝰ excuſari. ait ad illā. Surge petronella velociꝰ ⁊ mīſtra nob̓. Que ſtatī ſanata ſur rexit ⁊ eis mīſtrauit Cōpleto aūt mīſterio di xit ei pe. Petronella redi ad lectū tuū. q̄ ſtatī redijt. ⁊ vt pꝰ febribꝰ eaborare cepit. At vbi ī dei amore cepit eē ꝑfct̄ā. eam ꝑfecte ſanauit. Comes igr̄ flaccꝰ ad ea veīt. vt ip̄am ꝓpt̓ eiꝰ pulcritudīeꝫ acciꝑet ī vxorē. Cui illa rn̄dit. ſi mei vxorē d̓ſid̓as iube ad me v̓gies venire q̄ me vſqꝫ ad domū tuā d̓beāt ſociare. Quas cū ille paret. petronella ieiunijs ⁊ orōibꝰ inſi ſtere cepit. ⁊ corpꝰ dn̄i ſuſcipiens ac ī lecto ſe reclinās. pꝰ triduū ad dn̄m miguit. Flaccꝰ deluſū ſe vidēs ad felicolā ſociā petronelle ſe ꝯuertit. ⁊ vt aūt ſibi nuberet aūt idol̓ īmola ret p̄cepit. Sꝫ cū illa viꝝqꝫ renueret. p̄fectus ſeptē diebꝰ ſine cibo ⁊ potū ī carcere ea eē fec̄ ac poſtmodū ī eculeo tortā occidit. ac corpꝰ in cloaca ꝓiecit. Quā tn̄ ſctūs nicodemꝰ ele uas ſepeliuit Un̄ a flacco comite nicodemꝰ accerſit̉. ⁊ ſacrificare renuēs plūbatis cedit̉. ⁊ in tyberi eiꝰ corpꝰ ꝓijcit̉. ſꝫ a iuſto eꝰ clerico leuat̉ ⁊ honorifice ſepelitur. LXXIIII A ¶ De ſctīs petro exorciſta ⁊ marcellino Etrꝰ exorciſta dū ab arthemio ī carcere detieret̉. ⁊ p̄ dicti arthemij filia a demōe vexare tur ⁊ ob hoc a prē ſepiꝰ plāgeret̉. dixit ei petrꝰ ꝙ ſi i xp̄um cred̓ret. ſtatī ſanitatē filia eiꝰ reci peret. Cui arthemiꝰ. Miror q̇ rōe dn̄s tuꝰ filiā meā liberare poterit q̇ te tāta patiēte pro. eo liberare n̄ valet. Cui petrꝰ. Potes q̇dem eſt deꝰ meꝰ eriꝑe me ſꝫ vult vt ꝑ paſſiōꝫ tra ſitoriā ꝑueniaꝰ ad gl̓iaꝫ ſempitnā Cui arthe miꝰ. ſi me cathenas ſuꝑ te duplicāte d̓s tuuſ te liberauerit. ⁊ filiā meā ſanauerit. ꝓtinꝰ in xp̄m credā. Qd̓ cū factū fuiſſꝫ ſctūs petrus cādidis veſtibꝰ indutꝰ ⁊ tenēs ſignuꝫ crucis eidē apparuit. ⁊ ille ſe eiꝰ pedibꝰ ꝓſtrauit. ⁊ fi lia eiꝰ ſanata. ip̄e cum tota domo ſua baptiſ ma ſuſcepit. Permiſitqꝫ alijs incarceratis ꝙ exirēt liberi q̇cūqꝫ vellēt fieri xp̄iani Qui bꝰ ml̓tiſqꝫ alijs credētibꝰ a bto marcellino p̄ ſbytero baptizāt̉. Qd̓ audies p̄fectꝰ oēs in carceratoſ ad ſe adduci p̄cepit Quos arthe miꝰ ꝯuocas ⁊ manus eoꝝ deoſculans dixit. Ut ſi qͥs vellet veīre ad martyriū veīret itre pidꝰ. qd̓ ſi qͥs nollet abiret illeſus Cōꝑto aūt iudex ꝙ marcellinꝰ ⁊ petrꝰ eos baptizaſſent. ip̄os accerſiuit. ⁊ eos ſeꝑatim ī carcere reclu ſit. Marcellinꝰ q̇dē nūdꝰ ſuꝑ vitꝝ fractū cō ſternit̉. ⁊ ei lume ⁊ aq̄ negat̉ Petrꝰ v̓o ī alio carcere altiſſimo ⁊ artiſſimo cippo ꝯſtringit̉ Angelꝰ aūt dn̄i marcellinū indues ⁊ ſoluēs ip̄m cū petro ī domo arthemij reſtituit. ⁊ vt ſeptē diebꝰ ppl̓m ꝯfortarēt ⁊ poſtea ſe iudici pn̄tarēt p̄cepit. Cū ergo p̄dictꝰ iudex eos in carcere ninueniſſꝫ. accerſitū arthemiū ⁊ ſa crificare nolētē ī tra cū vxore ſua obrui iuſſit Qd̓ ſctī marcellinꝰ ⁊ petrꝰ audiētes illuc ve nerūt. ⁊ ī illa cripta ſeptē diebꝰ ſctūs marcelli nus xp̄ianis ſe ꝓtegētibꝰ miſſā celebrauit Di xerūtqꝫ ſctī ad incredulos. Ecce arthemiuꝫ potuiſſemꝰ lib̓are ⁊ nos abſcōdere. ſꝫ neutꝝ voluimꝰ facere. Tc̄ irati gētiles. arthemiuꝫ gladio necauerūt. mrēm v̓o cū filia lapidibꝰ obruert̉. marcellinū at ⁊ petꝝ ad ſiluā nigrā qͥ nūc candida ꝓpt̓ eoꝝ martyriū vocat. de collarūt tꝑe diocleciant. q̇ cepit anno dn̄i. cō lxxxvij. Quoꝝ aīas veſtibus ſpendidis ⁊ ge mis īdutas ab angel̓ in celū deferri ſpicula tor noīe dorotheus vidit. Un̄ ⁊ xp̄ianus ef fectus poſtmodū ī pace qͣeuit. A LXXV ¶ De ſctīs Primo ⁊ Feliciano Rimꝰ quaſi ſūmꝰ ⁊ magnꝰ feliciāus qͣi felix anꝰ.i. felix ſenex Ille ei d̓r ſūmus ſiue magnuſ digͥtate ꝓpter martyrij ꝑpeſſiōꝫ. ptāte ꝓpter De ſancto Barnaba miracl̓oꝝ oꝑatōꝫ. ſctītate ꝓpt̓ vite ꝑfectōꝫ. fe licitate ꝓpt̓ gl̓ioſā fruitōꝫ Iſte eī d̓r ſenex no tātū ꝓpt̓ tꝑis ātiqͥtatē. ſꝫ et̄ ꝓpt̓ reuerētie diḡ tatē. ꝓpt̓ ſapīe mat̄itatē. ⁊ ꝓpt̓ moꝝ gͣuitate Rimꝰ ⁊ felicianꝰ apd̓ dyoclecianū ⁊ maximianū a tēploꝝ potificibus accuſāt̉. ꝙ niſi eos ſacrificare fece rit nll̓a a dijs bn̄ficia obtīere valebūt. Iuſſu ig̓r īꝑatoꝝ ī carcere recludūt̉. ſꝫ ab āgelo viſi tant̉. ⁊ a vincul̓ qͥbꝰ erāt ligati abſoluūt̉ ⁊ li bere ī carcere deābulātes. dn̄ꝫ clara voce col laudabāt. Poſtmod̓ iteꝝ iꝑatoribꝰ pn̄tant̉. Qui cuꝫ ī fid̓ firmi ꝑſiſterēt. crudelit laniati ab inuicē ſeꝑant̉. Dicitqꝫ preſes feliciano vt ſue ſenectuti ꝯſuleret ⁊ dijs īmolaret Cui fe licianꝰ. Ecce iā octuagīta ānos hēo. ⁊ xxx. ā ni ſūt exqͣ v̓itateꝫ agnoui ⁊ elegi d̓o viuere q̇ me p̄t d̓ tuis manibꝰ lib̓are. Tūc iuſſit p̄ſes cū ligari ⁊ clauos ī manibꝰ ⁊ pedibꝰ affigi. ei qꝫ dixit. Tādiu ſic eris donᵉ nob̓ ꝯſenſeris. Qui dū leto vultu ꝑſiſterēt euꝫ ibidē torq̄ri iuſſit. ⁊ nihil penitꝰ mīſtrari Pꝰ hͦ ſctūꝫ pͥmū adduci fec̄. eiqꝫ dixit. Ecce frat tuꝰ īꝑatoruꝫ d̓cretis ꝯſenſit. ⁊ ob hͦ magnꝰ ī palatio vene rat̉. Tu gͦ ſil̓r agē. Cui ille. Lꝫ diaboli filiꝰ ſis. veꝝ tn̄ ī ꝑte dixiſti. qꝛ frat meꝰ īꝑatoris ce leſtis d̓creto ꝯſenſit. Tc̄ iratꝰ p̄ſes. iuſſit faci bus lat̄a eiꝰ īcedi ⁊ plūbū bulliēs ī os eiꝰ in fundi. cernēte feliciano vt ſic t̓reri poſſꝫ Ip̄e āt plūbū tāqͣꝫ frigidā aqͣm ſuauit bibit. Tō p̄ſes iratꝰ duos leones ad eos mitti precepit Qui ſtatī ad pedes eoꝝ ſe ꝓiecert̉. ⁊ tāqͣꝫ ag gni māſueti corā eis ſteterūt. Rurſus vrſaſ crudeles dimittit. ⁊ cū leōibꝰ māſueſcūt Ad erāt ad hͦ ſpectacl̓m plꝰ qͣꝫ. xij. milia viroꝝ. de qͥbꝰ. d. viri ī dn̄o credid̓rūt. Preſes āt ſctōs fec̄ d̓collari ⁊ eoꝝ corꝑa cāibꝰ ⁊ auibꝰ ꝓijci. Sꝫ tn̄ ab his illeſa a xp̄ianis honorifice ſunt ſepulta. Paſſi ſt̓ āt circa ānos dn̄i.cclxxxvij. ¶ LXXVI A ¶ De ſancto Barnaba Arnabas īterpre tat̉ filiꝰ veniētis vl̓ filiꝰ ꝯſolatōnis. aut filiꝰ ꝓph̓e. aut filius ꝯcludens. Quattuor vicibꝰ ponit̉ filiꝰ ꝓpt̓ qͣttuor mo dos filiatōis ip̄iꝰ. Dicit̉ enī filiꝰ in ſcriptura rōe generatōis. eruditōis. imitatiōis. ⁊ ado ptiōis. Fuit eī a xp̄o regeneratꝰ ꝑ baptiſmū eruditꝰ ꝑ euāgeliū. ip̄m imitatꝰ ꝑ martiriū ⁊ ab ip̄o adoptatꝰ ꝑ celeſte p̄miū. ⁊ hͦ qͣntū ad ſe. Quātū v̓o ad alios fuit adueniēſ. ꝯſolāſ ꝓphetās ⁊ ꝯcludēs. Adueniēs diſcurrēdo ⁊ p̄dicādo vbiqꝫ. qd̓ pꝫ. qꝛ fuit ſociꝰ pauli. Cō ſolās pauꝑes ⁊ d̓ſolatoſ. pauꝑes q̇ͥbꝰ elemo ſynā d̓tulit. d̓ſolatos q̇bꝰ ex ꝑte apl̓oꝝ epl̓as deſtīauit. Prophetās. qꝛ ꝓph̓ie ſpū claruit. Cōcludēs. qꝛ magnā ml̓titudinē ī fid̓ ꝯcluſit ⁊ adunauit. ſic̄ patꝫ cū miſſus fuit ī ātiochiā De his qͣttuor Act̉. xi. Erat vir. i. viril̓ qͣntū ad pͥmū. bonꝰ qͣntū ad ſcd̓um. plenꝰ ſpūſctō qͣntū ad tertiū. ⁊ fidel̓ qͣntū ad qͣrtū. Eiꝰ paſſi onē cōpleuit ioh̓es q̇ ⁊ marcꝰ eiꝰ ꝯſobrinꝰ ⁊ maxime a viſione ip̄iꝰ Ioh̓is vſqꝫ fere ī finē Quā Beda de greco in latinum credit̉ trāſ tuliſſe. ¶ B Arnabas leuites cyprꝰ genere. vnꝰ d̓. lxxij. diſcipul̓ dn̄i. ab hiſtoria actu um ī ml̓tis extollit ⁊ laudat̉. Fuit nāqꝫ optīe informatꝰ ⁊ ordinatꝰ. ⁊ hͦ qͣntum ad ſe. ⁊ qͣntū ad deū. ⁊ qͣntū ad ꝓxim Quā tū ad ſe ordinatꝰ extitit ẜm tres vires.ſ. rona lem. ꝯcupiſcibilē ⁊ iraſcibileꝫ. Habuit nāqꝫ rōnalē illuſtratā luīe cognitōis. Un̄ d̓r Act. xiij. Erāt āt ī eccīa q̄ eſt antiochie ꝓphe ⁊ do ctores. in qͥbꝰ Barnabas ⁊ ſimon ⁊cͣ. Scd̓o habuitꝯcupiſcibilē purgatā a puluere mū dane affectōis. Un̄ d̓r Act. iiij. ꝙ Ioſeph q̇ cognoīatꝰ eſt barnabas. cū hrēt agꝝ vēdidit illū ⁊ p̄ciū attulit ⁊ poſuit ad pedes apl̓oruꝫ Ubi d̓t glo. Deſtituendū ꝓbat qḋ tāgere de uitat. ⁊ docet calcandum eſſe auꝝ qd̓ ſubdit greſſibꝰ apl̓oꝝ. Tertio habuit iraſcibilē ro boratā magͥtudine ꝓbitatis. ⁊ hͦ vl̓ virilit̓ ag grediēdo ardua. vl̓ ꝑſeuerāter agēdo fortia. vl̓ ꝯſtāter ſuſtinēdo aduerſa. Uirilit aggre diēdo ardua ſic̄ ptꝫ ī hoc ꝙ illā maximā ciui tatē anthiochiā ad ꝯuertendū accepit. ſic̄ pꝫ etiā Act̉. ix. qꝛ cū poſt ꝯuerſionē paulꝰ hiero ſolimā veniſſet. ⁊ diſcipulis ſe iugere vellet. ⁊ oēs eum tāqͣꝫ lupuꝫ agni fugeret. barnabas ip̄m audacter apprehendit. ⁊ ad apoſtolos De ſancto Barnaba duxit Perſeuerant oꝑando fortia. qꝛ corꝑ ſuū macerauit ⁊ ieiunijs afflixit. Un̄ d̓r act. xiij. de barnaba ⁊ q̇buſdā alijs. Mīſtrātibꝰ at ill̓ dn̄o ⁊ ieiunātibꝰ ⁊cͣ. Cōſtant̓ ſufferēdo aduerſa. ſic̄ apl̓i ꝑhibēt ei teſtimoniū dicētes Cū cariſſimis nr̄is barnaba ⁊ paulo hoībꝰ qͥ tradiderūt aīas ſuas ꝓ noīe dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. ¶ Scd̓o fuit ordīatꝰ qͣntū ad deū defe rēdo d̓i autoritati. maieſtati ⁊ bōitati. Auto ritati qd̓ pꝫ ex hoc ꝙ officiū p̄dicatiōis ſibi n̄ vſurpauit. ſꝫ hoc ex autoritate dei acciꝑe vo luit. Sic̄ hēt Act. xiij. Dixit ſpūſſcūs Segre gate mihi barnabā ⁊ paulū ī opꝰ ad qd̓ aſ ſumpſi eos. Scd̓o d̓i maieſtati. Cū eī ſic̄ hēt̉ Act. xiij. maieſtatē dinā ſibi q̇dā vellent attri buere. ⁊ eī tāqꝫ d̓o hoſtias īmolare. vocātes eū iouē tāqͣꝫ pͥore. ⁊ paulū mercuriū tanq̄m prudētē ⁊ eloqͣnte. ꝯtinuo barnabaſ ⁊ paulꝰ ꝯſciſſis tunicis clamauerūt. Uiri qḋ facitis ⁊ nos mortales ſumꝰ ſil̓es vob̓ hoīes ānun ciātes vob̓ ab his vanis dijs ꝯuerti ad deuꝫ viuū. Tertio dei boītati. Nā ſic̄ hēt̉ Act. xv. cūboītate grē dei qͥ gratis ⁊ n̄ ex lege ſumuſ ſaluati. q̇dā ꝯuerſi d̓ iudeis artare ⁊ diminu ere vellēt. aſẜētes hͦ ſine circūciſiōe neq̄qꝫ ſuf ficere. paulꝰ ⁊ barnabas ꝯͣ eos virilit reſtite rūt. ⁊ ſolā bonitatē gre dei ſine lege ſufficere on̄derūt. Inſuꝑ ⁊ qōꝫ ad apl̓os d̓tulerūt. et ꝯͣ illoꝝ apl̓oꝝ epl̓as īpetrauert̉. ¶ ¶ Ter tio fuit optīe ordīatꝰ qͣntū ad ꝓxim. qꝛ grege ſuū pauit. v̓bo. exēplo. ⁊ bn̄ficio. Uerbo. q̇a v̓bū dei ſolicite euāgelizauit. Un̄ d̓r Act. xv Paulꝰ ⁊ barnabas d̓morabāt̉ anthiochie docētes ⁊ euāgelizātes cū alijs pl̓ibꝰ v̓bum dn̄i Hoc ēt pꝫ ꝑ illā maximā ml̓titudīeꝫ quā antiochie ꝯuertit ad̓o vt ibi pͥmo vocaretur diſcipuli xp̄iani. Scd̓o exēplo. qꝛ vita ſua fu it oībꝰ ſpeculū ſctītatis ⁊ exēplar religionis. Fuit ei in oī oꝑe ſuo viril̓ ⁊ ſtrenuꝰ oīm mo rū bonitate ꝯſpicuꝰ. oī grā ſpūſſctī plenus ⁊ oī v̓tute ⁊ fid̓ p̄clarꝰ. De his qͣttuor hēt̉ Act. xv. Miſert̉ barnabā athiochiā Et ſeq̇t̉ Hor tabat̉ oēs ꝓpoſito cordis ꝑmanere īdn̄o. qꝛ erat vir bonꝰ. plenꝰ ſpūſco ⁊ fid̓. Tertio bn̄ ficio. ⁊ h̓ dupl̓r. Eſt ei dūplex bn̄ficiū ſiue ele moſyna.ſ. tꝑal̓. q̄ ꝯſiſtit ī neceſſarioꝝ ſb̓ mini ſtratōe. ⁊ ſpūal̓ q̄ ꝯſiſtit ī offenſe dim iſſione Primā hūit b. barnabas qn̄ el̓yna frībuſ qͥ erāt ī hierl̓m d̓tulit. Nā ſic̄ d̓r Act. xj. cū fctā eſt fames maxīa ſb̓ claudio ẜm qd̓ ꝓphaue rat agabꝰ. diſcipl̓i ꝓu: qͥſqꝫ hēbat. ꝓpoſuert̉ in miſteriū mitte hitātibꝰ ī iudea fribꝰ Qd̓ ⁊ fecert. mittētes ad ſeuiores ꝑ manꝰ barnabe ⁊ pauli. Scd̓aꝫ hūit qꝛ ioh̓i q̇ cognoīabatur marcꝰ offenſā dimiſit. Cū eī p̄dictꝰ diſcipulꝰ barnabā ⁊ paulū reliq̇ſſꝫ. redeūtī tn̄ ⁊ penitē ti barnabas indulſit. ⁊ iteꝝ ī diſcipl̓m aſſum pſit. Paulꝰ āt ip̄ꝫ iteꝝ aſſumere ī diſcipulū renuit. ⁊ iō int̓ eos ſeꝑatio fciā fuit. Uterqꝫ ei ex pia cā ⁊ intētiōe fec̄. Nam ꝙ barnabas ip̄m aſſūpſit hoc fec̄ ex dulcedine mīe. ꝙ aūt paulꝰ ip̄m aſſumere noluit. hͦ fec̄ ex feruoris rectitudīe Nā ſic̄ ibid̓ dic̄ glo. Act. xv. Quo niā in frōte aciei ſe ꝯſtituēs nimis trepidus ſtetat merito ip̄m paulꝰ abiecit. ne illiꝰ qͣi ꝯta giōe vires alioꝝ corruꝑent̉. Illa at ſeꝑatio nō ē fciā ex cōmotōr vicij. ſꝫ ex iſtīctu ſpūiſcī vt ſcꝫ ab īuicē ſeꝑarēt̉. ⁊ pl̓ibꝰ p̄dicaret. ſic̄ et pꝰ mōdū factū ē. D ¶ Nā cū eēt barna. ī iconio citate. p̄dicto ioh̓i eiꝰ ꝯſobrio vir q̄dā ſplēdidꝰ ī viſu apꝑuit. d. Ioh̓es ꝯſtās eſto. qꝛ amodo n̄ ioh̓es ſꝫ excelſꝰ vocaberis Qd̓ cū ille barnabe retuliſſꝫ. rn̄dit ei. Caue diligē ter. ne cuiqꝫ qḋ vidiſti reueleſ. Nā ⁊ mihi ſil̓r dn̄s hac nocte apꝑuit dicēſ. Cōſtās eſtobar na. qꝛ et̓na p̄mia ꝑcipiēs. eo ꝙ gētē tuā reliqͥ ſti. ⁊ aīaꝫ tuā ꝓ meo noīne tradidiſti. Cū gͦ paulꝰ ⁊ barnabas diu ī antiochia p̄dicaſſēt. angelꝰ qͣꝫ dn̄i paulo apparuit dicēs. Feſtina venire hierl̓m. qꝛ q̇dā frēs aduētū tuū p̄ſto lant̉ ibid̓. Cū ergo barnabas cypꝝ vellet ꝑ gere ⁊ ꝑentes ſuos īuiſere. paulꝰ āt hierl̓m ꝓ perare vellꝫ. ſctō ſic inſtigate ſpū ab iuicem diſceſſerūt. Ueꝝ cū paulꝰ barnabe qd̓ ſibi di xerat angelꝰ indicaſſet. rn̄dit barnabas. Fi at volūtas dn̄i. Nūc aūt cypꝝ vado ⁊ ibide vitā finiēs te ampliꝰ n̄ videbo. Et cū flēs eiꝰ pedibꝰ ſe hūilit̓ volūtaret. ꝯpatiēs ei paulus dixit. Noli flere qꝛ ſic dn̄i eſt volūtas. Naꝫ ⁊ mihi dn̄s in hac nocte apparuit dices. Ne ꝓ hibeas barnabā ire cypꝝ. qꝛ multos ibidē il luminabit ⁊ martiriū cōſūmabit. Perges De ſanctis Uito et No deſto igit̉ barnabas cypꝝ cū ioh̓e. euāgeliuꝫ ſācti mathei ſecū detulit. ⁊ ſuꝑ infirmos ponens ml̓tos d̓i v̓tute ſanauit. Cū āt de cypro exiſ ſent īuenerūt elymā magū quē paulꝰ lumīe oculoꝝ ad tꝑs priuauerat. Qui eis reſtitit ⁊ paulū ītrare ꝓhibuit. Die igit̉ qͣdā vidit bar nabas hoīes ⁊ mulieres nudas currētes ⁊ ſua feſta agētes. Un̄ indignatꝰ tēplo male dixit. ⁊ ſubito ꝑs eiꝰ corruēs ml̓tos oppreſſit. Tādē ſalaminā deuenit ⁊ ibid̓ ꝯͣ eū p̄dictus magꝰ ſeditōꝫ nō modicā excitauit. Cōp̄hen dētes igit̉ iudei barnabā. ml̓tis affectū iniu rijs trahebāt. ⁊ iudici ciuitatis puniēdū tra dere feſtinabāt. Cōperto aūt ꝙ Euſebiꝰ vir magnꝰ ⁊ potēs d̓ genere neronis illuc adue niſſet. timuerūt iudei ne ip̄m de manibꝰ eoꝝ eriꝑet. ⁊ ſic libeꝝ abire ꝑmitteret Ligātes igi tur funē in collo eiꝰ. extra portā eū traxerūt. ⁊ ibidē ꝓtinꝰ cōbuſſerūt. Deniqꝫ nec ſic ipij iudei ſatīati oſſa eꝰ in qͦdā vaſe plūbeo reclu ſerūt. in mare eadē p̄cipitare volētes. Iohā nes āt diſcipulꝰ eius cū duobꝰ alijs d̓ nocte ꝯſurgēs ea rapuit. ⁊ in qͣdā crippa occulte ſe peliuit. Que ibid̓ vt ait ſigibertꝰ vſqꝫ ad tꝑa zenonis imꝑatoris ⁊ gelaſij pape. ⁊ vſqꝫ ad annū dn̄i. d. latuerūt. Sꝫ tūc ip̄o reuelāte re perta fuerūt. Beatꝰ āt dorotheꝰ ſic ait. Bar nabas in roma xp̄um pͥmū p̄dicauit. epiſco pus mediolanenſis factus. A LXXVII ¶ De ſanctis vito ⁊ modeſto Itus dicitur a ui ta. Diſtinguit aūt Augꝰ in li. de ciui tate dei friplex genꝰ vite.ſ. actuoſū qḋ ꝑtinet ad vitā actiuā. ocioſum qd̓ ꝑtinet ad ocium ſpūale vite ꝯtēplatiue. ⁊ ex vtroqꝫ cōpoſituꝫ Et iſtd̓ triplex genꝰ vite fuit ī eo. Ul̓ vitꝰ qͣſi v̓tus.i. v̓tuoſus. Modeſtꝰ qͣſi ſtās ī medio. hͦ eſt ī medio v̓tutis. quālibꝫ ei v̓tutē tāqͣꝫ me diū circūſtāt duo vicia tāqͣꝫ extrema. Nā ex trema prudētie ſūt doloſitas ⁊ fatuitas. Ex trema tꝑantie d̓ſiderioꝝ carnaliū adīpletio. ⁊ oīmoda ſui afflictio. Extrema fortitudīs puſillanimitas ⁊ temeritas. Extrema iuſti ce crudelitas ⁊ remiſſio Itus puer egregiꝰ ⁊ fidel̓ ānoꝝ. xij in ſicilia martiriū paſſꝰ ē. Hic a pa tre crebro v̓berat̉. ex eo ꝙ idola ꝯtē nebat. nec ip̄a adorare volebat. Qd̓ audiēs valerianꝰ p̄fectꝰ pueꝝ accerſiuit. ⁊ ſacrifica re nolentē fuſtibꝰ cedi iuſſit. Grachia āt ver berantiū ⁊ manꝰ p̄fecti aruerūt. Clamauit qꝫ p̄fectꝰ. Ue mihi qꝛ manū amiſi Cui vitꝰ Accedāt dij tui ⁊ te ſanēt ſi pn̄t. Qui ille. Nū qͥd ⁊ tu facere vales h̓. Qui vitꝰ. In nomīe dei mei valeo. Statīqꝫ ꝓ eo orauit ⁊ ſanita tem ſibi obtinuit. Dixitqꝫ p̄fectꝰ prī. Corripe pueꝝ tuū ne male pereat. Tūc eū ī domum ducēs diuerẜ muſicoꝝ generibꝰ ⁊ puellarū luſibꝰ aliaꝝqꝫ deliciaꝝ generibꝰ immutare aīm pueri ſatagebat. Cū aūt eū ī thalamū ī cluſiſſet. mirabil̓ odoris fragrantia inde ex ijt. que prēm ⁊ totam familia nimio odore ꝑ fudit. Aſpiciēſqꝫ pat̓ ꝑ oſtiū vidit ſeptē āge los circa infantē ſtātes. dixitqꝫ. Dij venerūt in domū meā. Statīqꝫ cecatꝰ eſt. Ad cuius clamorē tota ciuitas lucana cōmota ē ita vt v̓alerianꝰ accurreret. ⁊ q̇d ſibi accidiſſet īter rogauit. Cui ille. Deos vidi igneos ⁊ vultū eoꝝ ferre nō potui. Ad tēplū igr̄ iouis dedu cit̉. ⁊ ꝓ recuꝑatōe lumīs thauꝝ cū cornibus aureis pollicet̉. Sꝫ cū nihi lpficeret. filium ſanatōe ſua rogauit. ⁊ lumē ſuis p̄cibꝰ recu perauit. cū āt nec ſic crederet ſꝫ potiꝰ filiū oc cidere cogitaret. angelꝰ dn̄i modeſto peda gogo eiꝰ apparuit. ⁊ vt nauē ꝯſcēdēs puerū ad aliā terrā deduceret impauit. Qd̓ cuꝫ fe ciſſet aq̇la eis ibidē cibū afferebat. Et multa ibid̓ miracula faciebāt. Interea filiꝰ dyocle ciani imꝑatoris a d̓mone arripit̉. ⁊ niſi vitꝰ lucanꝰ veniat ſe nūqͣꝫ exiro fatet̉. Uitꝰ q̄rit̉ ⁊ inuētus ad imꝑatorē ducit̉. Cui dyoclecia nus. Puer pueꝝ meū ſanare vales. Cui il le. Nō ego ſꝫ dn̄s. Statimqꝫ ſuꝑ eū manꝰ ī poſuit. ⁊ ꝓtinus ab eo demo aufugit. Et ait Dyoclecianꝰ. Puer ꝯſule tibi ⁊ dijs ſacri fica. ne mala morte ītereas. Qd̓ cū ille recu ſaret. ⁊ ī carcerē cū modeſto miſſus fuiſſꝫ. ſu bito ferri moles q̄ eis erat impoſita. cecidit ⁊ carcer īmēſo luīe coruſcauit. Qd̓ cū īꝑaiori nūciatū fuiſſꝫ. eductꝰ ī clibanum ardentem De ſanctis Quirico et Iulita miſtit̉. ſꝫ tn̄ illeſus egredit̉. Tūc leo t̓ribil̓ ad eū deuorādū mittit̉. ſꝫ tn̄ ab eo fidei veritate placat̉. Tādē ip̄e cū modeſto ⁊ creſcētia nu trice ſua q̄ ſꝑ eū ſecuta fuerat. ieculeū ſuſpē di iubet̉. Sꝫ ſubito aer ꝑturbat̉. t̓ra ꝯcutitur tonitrua mugiūt. idoloꝝ tēpla corruūt ⁊ ml̓ tos occidūt. Imꝑator at territꝰ fugiens pu gnis ſe ꝑcutiebat dicēs. Ue mihi ꝙ ab vno puero victꝰ ſum. Illi āt ab āgelo ꝯtiuo ſolu ti iuxta qḋdā flumē ſe īuenerūt. ⁊ ibid̓ pauſā tes ⁊ orātes aīas dn̄o reddiderūt. Quorum corꝑa ab aq̇lis cuſtodita florentia illuſtris matrona.s. vito reuelāte repit. ⁊ ea accipiēs honorifice ſepeliuit. Paſſi ſūt āt ſub dyocle ciano q̄ cepit circa ānos dn̄i. cclxxxvij. LXXVIII ¶ De ſanctis Quirico ⁊ Iulita. Uiricus querens arcū. Uela chiſil. quod ē fortitudo cus niger. v̓el a quiris qd̓ eſt haſta. vel a qͦri les qd̓ d̓r ſedile. Ip̄e enī fuit arcꝰ. idē. curuꝰ in ſui hūiliatōe. fortis in tormētoꝝ paſſione. niger in ſui deſpectōe. baſta in inimici debel latiōe. dei ſedile ex dei habitatione. Hec eim ī eo grā ſuppleuit. qͣ etas negauit ¶ Iulita iu uans vita. qꝛ vitā ſpūali vixit. ⁊ ꝑ hanc mul tis ꝓfuit. A Uiricꝰ fuit filius iulite illuſtriſſime matrone iconij. Que ꝑſecutōꝫ de clinare volēs ī tharſū cilicie cū pue ro ſuo qͣricō q̇ erat triū ānoꝝ veīt. Sꝫ tn̄ ale xandro p̄ſidi pn̄tat̉. ī vlnis ſuis pueꝝ geſtās Qd̓ due famule ſue vidētes fuger̄t. ⁊ eā ꝓti nus reliq̇rū Preſes ig̓r pueꝝ ī vlnis ſuis ſu ſcepit. ⁊ mrēꝫ ſacrificare nolentē crudis ner uis flagellar: p̄cepit. Puer āt mrēꝫ flagella ri ꝯſpiciēs amare flebat. ⁊ lamētabiles voceſ dabat. At p̄ſes pueꝝ q̇ricū ī vlnas ⁊ ſuꝑ ge nua ponēs eū oſculis ⁊ alijs blādicijs d̓mul cebat. Infans āt ad mrēm reſpiciēs p̄ſidis oſcula abhorrebat. ⁊ caput cū īdigͣtōe auer tēs. vultū eiꝰ vngul̓ laniabat. ⁊ mr̄i cōſonas voces dabat. qͣ. d. Et ego xp̄ianꝰ ſū. Tādem diu reluctās p̄ſidē ī ſcapul̓ momordit. Tūc p̄ſes indigͣtꝰ dolore cruciatꝰ. pueꝝ ab alto ꝑ gͣdꝰ p̄cipitauit. ita vt tribūali tenellū cerebri adhereret Iulita v̓o filiū ad regnū p̄ceſſiſſe vidēs. leta grās d̓o reddidit. Tc̄ iulita iuſſa eſt excoriari. ⁊ bulliēti pice ꝑfūdi. ⁊ demū ca pite trūcari. In qͣdā āt legēda īuenit̉ ꝙ qͥricꝰ tyrānū blādiētē eq̄ vt minātē ꝑuipēdēs xp̄ia nū ſe eē ꝯfitebat̉. ẜm q̇dē tꝑs elinguis infan tulꝰ. ſꝫ ī eo loq̄bat̉ ſpūſſctūs. Quē cū p̄ſes ī terrogaret q̇s eū docuiſſꝫ ait. Cuam o p̄ſes miror īſipiētiā q̇ meā tāt illā cernēs etatulaꝫ. nͤ dū tꝑis circulo triennē ꝑcunctaris q̇s me docuerit diuinā ſapiam. Qui cū cederetur clamabat. Xp̄ianꝰ ſuꝫ. Et quēs hͦ clamabat tonēs vires int̓tormēta recipiebat. Preſes āt matrē cū puero mēbratī ſcīdi fec̄. ⁊ eorum mēbra ne a xp̄iāis ſepelirēt̉ diſꝑgi mādauit. Sꝫ tn̄ ab angl̓o ſūt collecta ⁊ nocte a xp̄iaīs ſepulta. Hoꝝ corꝑa tꝑe ꝯſtātini magni cuꝫ pax eēt reddita eccr. ab vna d̓ ācill̓ q̄ adhuc ſuꝑerat reuelāt̉. ⁊ ī deuotōe magͣ ab oī ppl̓o habēt̉. Paſſi ſūt aūt circa annos dn̄i.ccxxx. ſub alexandro imꝑatore LXXIX A ¶ De ſancta Marina Arina uirgo uni ca erat patri ſuo. Cū aūt pat̓ qd̓dā moaſteruritraſſꝫ. mutauit hītū filie ſue vt n̄ femīa ſꝫ maſculꝰ vid̓et̉. rogauitqꝫ abbateꝫ ⁊ frēs vt filiū ſuū vnicū reciꝑent. Quibꝰ eiꝰ p̄ cibus annuētibꝰ. in monachū eſt receptuſ. ⁊ frat̓ marinꝰ ab oībꝰ eſt appellatꝰ. Cepit autē vald̓ religioſe viuere. ⁊ vald̓ obediēs eē. Cuꝫ aūt eēt. xxvij. ānoꝝ. ⁊ pat̓ eiꝰ ſe morti appropi qͣre ſentiret. filiā ſuā vocauit. ⁊ ip̄am ī bono ꝓpoſito ꝯfirmans p̨̄cepit. ne aliqn̄ alicui re uelaret ꝙ mulier eſſꝫ. Ibat igͥr frequēter cuꝫ plauſtro ⁊ bobꝰ. ⁊ ligna monaſterio defere bat. Cōſueuerat aūt hoſpitari ī domo cuiꝰ dā viri. cuiꝰ filia cū de qͦdā milite ꝯcepiſſꝫ in terrogata marmnū mona chū ſe violaſſe aſſe ruit. Interrogatꝰ aūt marinꝰ cur tātū flagi ciū ꝑpetraſſꝫ. ſe peccaſſe fotet̉. ⁊ veniā p̄catur Stati de monaſterio eiectꝰ. ad oſtiū mona ſterij māſit. ⁊ tribꝰ anni ibidem permanēs. buccella panis ſuſtentabat̉. Poſtmod̓ filiꝰ De natiuitate ſancti Iohānis baptiſte ablactat̉. abban mittit̉. ⁊ marino educādus tradit̉. ⁊ ibid̓ cū eo ꝑ duos annos cōmorat̉. Oīa āt cū maxīa patiētia recipiebat ⁊ ī oībꝰ grās deo referebat. Tādē eiꝰ hūilitatis ⁊ pa tiētie frēs miſerti eū ī monaſteriū recipiūt. ⁊ queqꝫ officia viliora ſibi iniūgūt. Ip̄e autē oīa hilarit̓ ſuſcipiebat ⁊ cūcta patient̉ ⁊ d̓uo te agebat. Tādē ī bonis oꝑbꝰ vitā ducens miguit ad dn̄m. Cū aūt corpꝰ eiꝰ lauarēt ⁊ ī vili loco ſepelire diſponerēt. reſpiciētes muli erē ip̄m eē viderūt. Stupefacti ſūt oēs ⁊ per territi ſe ī dei famulā pl̓imū deliqͥſſe fatentur Currūt oēs ad tā gͣnde ſpectaculū ⁊ veniaꝫ poſtulāt ignorātie ⁊ delicti. Corpꝰ igͦr eꝰ ī ec cleſia honorifice poſuerūt. Illa āt q̇ famulā dei infamauerat a demōe arripit̉. ⁊ ſcelꝰ ſu um ꝯfitēs ⁊ ad ſepulcꝝ v̓gīs veniēs liberat̉. Ad cuiꝰ tumulū ppl̓i vndiqꝫ ꝯfluūt. ⁊ multa miracula ibi fiūt. Obijt āt. xiiij. kl̓. iulij. ¶ I. XXX ¶ De natiuitate ſctī Ioh̓is baptiſte. Mannes bapti ſta ml̓tipl̓r noīat̉. Dicit̉ eī ꝓpheta amicꝰ ſpōſi. lucerna. angelꝰ. vox. he lias baptiſta ſaluatoris. p̄co iudicis. ⁊ p̄cur ſor regis. In ꝓpha deſigͣt̉ p̄rogatiua cogͦtio niſ. In amico ſpōſi p̄rogatiua dilectōis In lucerna ardēti progatiua ſctītatis. In āgl̓o p̄rogatiua v̓ginitatis. In voce p̄rogatiua hūilitatis. In helia p̄rogatiua feruoris. In baptiſta p̄rogatiua mirabil̓ honoris. In p̄ cone p̄rogatiua p̄dicatōis. In p̄curſore pre rogatiua p̄ꝑatiōis. A Atiuitas ioh̓is baptiſte ab archan gelo gabriele hͦ mō ānunciata fuit. ¶ ¶ Dauid eī rex ſic̄ hēt̉ ī hiſtoria ſcola ſtica volēs cultū dei āplia re. xxiiij. ſūmos ſa cerdotes inſtituit. qͦꝝ tn̄ vnꝰ maior erat q̇ pͥn ceps ſacerdotū dicebat̉ Statuit āt. xvj. viroſ d̓ eleazar. ⁊. viij. de ithamar. ⁊ ẜm ſortes d̓dit vnicuiqꝫ hebdomadā vicis ſue. Abias aūt octauā hebdomādā habuit. d̓ cuiꝰ genere za charias fuit. Erāt aūt zacharias ⁊ vxor eiuſ ſenes ⁊ abſqꝫ liberis. Cū ergo zacharias tē plū dn̄i vt incēſum poneret ingreſſijs fuiſſꝫ ⁊ ml̓titudo ppl̓i de foris expectaret. apꝑuit et gabriel archangelꝰ. Cū āt zacharias ī eiꝰ vi ſione timeret ait āgelꝰ. Ne tīeas zacharia qͦ niā exaudita ē oro tua. Propͥū ē eī bonorū āgl̓oꝝ ẜm qd̓ dic̄ glo. ex ſua viſione t̓ritos be nigna exhortatōe ꝓtinꝰ ꝯſolari. Ecōtra ma liāgl̓i ſe ī lucis āgelos trāſfigurātes ſi qͦs ex ſui pn̄tia t̓ritos ſenſerīt. āpliori eos horrore ꝯcutiūt. Annūciat igͦr gabriel zacharie ſe fi liū habituꝝ cꝰ nomen ioh̓es eēt. q̇ vinū ⁊ ſice rā n̄ biberet. ⁊ an̄ dn̄m ī ſpū ⁊ v̓tute helie p̄ce deret. Ioh̓es vocat̉ helias rōe ſitꝰ. qꝛ ābo in deẜto. rōe victꝰ. qꝛ ābo victu ꝑci. rōe cultꝰ. qꝛ ābo veſtitu īculti. rōne officij. qꝛ ābo p̄curſo res. ſꝫ ille p̄curſor iudicis. iſte ſaluatoris. rōe zeli. qꝛ vtriuſqꝫ v̓bū qͣi facl̓a ardebat. Zacha rias āt ꝯſiderās ſui ſenectutē ⁊ vxoris ſterili tatē dubitare cepit. ⁊ more iudeoꝝ ſignū ab angl̓o reqͥſiuit. Angelꝰ āt ꝓ eo ꝙ v̓bis ſuis n̄ credidit ip̄m taciturnitatis plaga ꝑcuſſit B ¶ Notād̓ āt ꝙ dubitatio ꝯſueuit fieri et excuſari. aliqn̄ ꝓpt̓ ꝓmiſſoꝝ magͥtudinē. ſic̄ legit̉ d̓ abraā. Cū ei dn̄s ſibi ꝓmiſiſſꝫ ꝙ ſemē ſuū terrā chanaan poſſid̓et. dixit ad eū abra am. Dn̄e d̓s vn̄ ſcire poſſū ꝙ poſſeſſurꝰ ſuꝫ eā. Et rn̄dēs dn̄s Sume inqͣt tibi vaccā trie nē ⁊c. Aliqn̄ ꝓpt̓ fragilitatis ꝓpͥe ꝯſideratōꝫ ſic̄ pꝫ i gedeone q̇ ait. Obſecro mi dn̄e in qͦ li berabo iſrl̓. Ecce familia mea infima ē ī ma naſſe ⁊ ego minimꝰ ī domo prīs mei. Et ex h̓ ſignū perijt ⁊ accepit. Aliqn̄ ꝓpt̓ nature ī poſſibilitatē. ſic̄ pꝫ ī ſara. Cū eī dixiſſꝫ dn̄s. re uertēs veniā ad te. ⁊ hēbit ſara filiū. riſit ſara pꝰ hoſtiū dicēs. Pꝰ qͣꝫ ꝯſenui ⁊ dn̄s meus vetulꝰ ē ⁊cͣ. Quid ē gͦͦ ꝙ ſolꝰ ⁊acharias ex eo ꝙ dubitauit plagā īcurrit. cū ibi eēt ⁊ magͥtu do ꝓmiſſiōis. ⁊ ꝯſideratio ꝓpͥe fragilitatis qͣ talē filiū ſe habituꝝ īdignū reputabat. ⁊ īp̄oſ ſibilitas natural̓. Hoc ml̓tiplici d̓ cā factum fuiſſe putat̉. Prīo ẜm bedā. quiā diſcreden do locutꝰ ē. iō ſilētio plectit̉ vt tacēdo credere diſcat. Scd̓o qͦniā iō mutꝰ effectꝰ eſt. vt ma ius miraculū in natiuitate filij apparerꝫ Cū eī in natiuitate Ioh̓is patri loq̄la redditur. miraculū miraculo cumulat̉. Tertio qꝛ cō gruū fuit vt vocē amitteret qn̄ vox naſceba De natiuitate ſancti Io hānis baptiſte tur ⁊ legi ſilētiū imponebat̉. Quarto qͦnia ip̄e a dn̄o ſignū perijt ⁊ ip̄am taciturnitateꝫ ī ſignū accepit. Cum aūt zacharias foras ad ppl̓m exiſſꝫ ⁊ eū factū mutū viderēt. cognoue rūt ip̄o īnuēte ꝙ viſionē vidiſſꝫ ī tēplo. Com pleta aūt ſeptimana officij ſui. abijt ī domū ſuā. ⁊ ꝯcepit elizabeth ⁊ mēſibꝰ qͥnqꝫ ſe occul tauit. qꝛ ſic̄ ibi d̓: Amb̓. partꝰ ſui erubeſceba etatē ne in ſenectute vacaſſe libidini videret̉. ⁊ tn̄ gaudebat ſterilitatis carere obprobrio qꝛ obꝓbriū eſt ml̓ieribꝰ nō hrē p̄miū nuptia rū ꝓpt̓ qḋ nuptie celebrāt̉ ⁊ carnal̓ coitꝰ ex cuſat. Mēſe āt. vj. b. maria q̄ iā dn̄m ꝯceꝑat ꝯgͣtulās v̓go fecūda ablate ſterilitati ⁊ ꝯpa ties ſenectuti. venit ad elizabeth. Et cū eā ſa lutaſſet b. iohes iā ſpūſctō repletꝰ ſenſit filiuꝫ dei venire ad ſe. ⁊ ꝑ gaudio in matris vtero exultauit ⁊ t̓pudiauit. ⁊ motu ſalutauit quē voce nō potuit. Exultauit eī qͣſi geſtiens ſa lutare ⁊ dn̄o ſuo aſſurgere Māſit ergo v̓go btū cū cogͣta ſua tribꝰ mēſibꝰ mīſtrās ei. na tūqꝫ pueꝝ ſuis ſctīs māibꝰ d̓ terra leuauit vt habet̉ ī hiſto. ſcolaſtica. ⁊ qͣſi morē gerule of ficioſiſſime ꝑegit ¶ ¶ Hic dn̄i p̄curſorbe atꝰ nouē ſpēalit̓ ⁊ ſingularit̓ pͥuilegijs claru at. Nā idē angelꝰ q̇ dn̄m annūciauit. ip̄ꝫ an nūciauit. In vt̓o mr̄is exultat. Mater dn̄i ip̄m a t̓ra leuat. Līguā prīs reſerat. Baptiſ mū pͥmus ordīat. Xp̄m indice demonſtrat. Xp̄m māibꝰ ſuis baptizat. Ip̄m p̄ oībꝰ lau dat xp̄s. In lībo poſitis xp̄m vētuꝝ p̄nūciat Propt̓ hͨ. ix. pͥuilegia vocat̉ a ip̄o dn̄o ꝓph̓a ⁊ plꝰ qͣꝫ ꝓph̓a. Chry. et qͣre dicat̉ plꝰ qͣꝫ ꝓph̓a ſic ait. Prophete ē bn̄ficiū ꝓph̓ie a d̓o acci pere. nūq̇d ꝓph̓e eſt bn̄ficiū baptiſmatis d̓o dare Prophereē vt ip̄e d̓ deoꝓphetet. nūq̇d̓ ꝓphete eſt vt deꝰ de illo ꝓphetet. Oēs ꝓphe te ꝓphetauerūt de xp̄o. de illis aūt ꝓphetatū nō eſt Ip̄e āt n̄ ſolꝰ ꝓphetauit d̓ xp̄o ſꝫ etiaꝫ alij ꝓph̓e ꝓphetauer̄t d̓ illo. Oēs portitores v̓bi fuerūt. iſte āt ip̄a vox. Quātū āt vox ꝓxi mior v̓bo n̄ tn̄ v̓bū. tātū ioh̓es ꝓpinq̇or xp̄o. nō tn̄ xp̄s ¶ Scd̓m Amb̓. laus ioh̓is ex qͥn qꝫ colligit̉ vl̓ cop̄hēdit̉.ſ. ex parētibꝰ. ex mira culis. ex moribꝰ. ex munere. ⁊ ex predicatōne Laus aūt ꝑentū ẜm eundē Ambroſium ex qͥnqꝫ manifeſtat̉. Ait eī ſic. Plena lauda tio eſt q̇ genꝰ in moribus. mores in equitate officiū in ſacerdotio. factū in mādatis. iudi ciū in iuſtificatiōibꝰ cōp̄hendit. ¶ Scd̓o ex miraculis. Quoꝝ quedā fuerūt an̄ eiꝰ cōce ptiōꝫ in vtero.ſ. angelica annūciatio. nomīs impoſitio. ⁊ loq̄le prīs amiſſio. Quedā qͣn tum ad eiꝰ ꝯceptōꝫ in vtero.ſ. ſuꝑnatural̓ cō ceptio. eiꝰ in vtero ſctīficatio ⁊ ꝓphetal̓ doni repletio. Quedā qͣntū ad eiꝰ natiuitatem ex vtero.ſ. vtriuſqꝫ ꝑentis ſpūſ ꝓphetalis adep tio. qꝛ ⁊ mater nomen ſciuit ⁊ pater cāticum edidit. Loquele prīs reſeratio ⁊ ſpūſſctī re pletio. Un̄ ⁊ zacharias pat̓ eiꝰ repletꝰ eſt ſpi rituſancto ⁊cͣ. Amb̓. Reſpicite Ioh̓em qͣꝫta vis ſit ī eiꝰ vocabulo cuiꝰ nuncupatio reddi dit muto vocē. patri ꝓleꝫ ⁊ ppl̓o ſacerdotem. Prius eī erat tacēs lingua. ſterilis filio. pri uatus officio At vbi iohānes naſcit̉. fit repē te pat̓ ꝓpheta. loq̄le vſum recipit. ꝓleꝫ a ſpū fancto ſuſcipit. ſacerdotē fūctio recognoſcit ¶ Tertio ex moribꝰ. qꝛ ſanctiſſime vite fuit De cuiꝰ ſanctitate d̓t Chryẜ. Cōuerſatio io hānis oīm vitā culpabilē faciebat apparere. Quēadmodū eī ſi videres albā veſtē dicis ſatis candida veſtis. Si vero poſueris eam iuxta niueꝫ incipit tibi ſordida apparere. et ſi vere ſord da nō eſt. Sic qͣntū ad ꝯꝑatiōem iohānis oīs hō videbat̉ immūdꝰ D ¶ Cuiꝰ q̇dē ſanctitas triplex habuit teſtimo niū. Primo a ſuꝑceleſtibꝰ.i. ab ip̄a trinitate ¶ Et pͥmo a prē q̇ vocat eū angelum. Ma lach. ij. Ecce ego mitto angelū meuꝫ ⁊cͣ. An gelꝰ aūt nomē eſt officij nō nature. Et iō d̓r angelꝰ rōe officij. ex eo ꝙ oīm angl̓oꝝ offici um exercuiſſe videt̉. Habuit enī officium ſe raphin. Interp̄tat̉ eī ſeraphin ardēs. qͥa ille nos ardētes faciūt. ⁊ in dei amore plꝰ ardēt. Et de iohāne d̓r in eccl̓ia. Surrexit Helias qͣſi ignis ⁊cͣ. Ip̄e eī venit in ſpū ⁊ v̓tute helye Scd̓o habuit officiū cherubin. Cherubin enī interp̄tatur plenitudo ſciētie. Et iohāneſ d̓r lucifer. Iob. xxxviij. ex eo ꝙ fuit terminus noctis ignorantie ⁊ initiū lucis gratie. Ter tio habuit officium thronoꝝ. quoꝝ officiuꝫ eſt iudicare. Et de iohāne d̓r ꝙ arguebat he Io hānis baptiſte De natiuitate ſancti rodē dicēs. Nō licet tibi hrē vxorem frīs tui. Quarto habuit officiū dn̄ationū. q̄ docent nos erga ſubditos dn̄iū gerere. Et ioh̓es er ga ſubditos habebat̉ ī amore. erga reges in timore. Quīto officiū p̓ncipatuū. q̇ docent nos ſuꝑiores reuereri Et ioh̓es d̓ ſe dicebat Qui de t̓ra e d̓ t̓ra loq̇t̉. De xp̄o āt. Qui de celo veīt ſuꝑ oēs eſt. Ite. Quiꝰ n̄ ſū dignꝰ ſol uere corrigiā calciamēti eiꝰ. Sexto officiuꝫ ptātū. ꝑ qͣs ptātes aeree vl̓ ꝯͣrie arcēt̉ q̄ n̄ po tuerūt nocere ſibi iā ſctīficato. A noh̓ ēt arce bat. cū ad bap̄m pnīe nos diſponebat. Se ptīo officiū v̓tutū. ꝑ qͣs fiūt miracl̓a. ⁊ beatꝰ ioh̓es ml̓ta miracl̓a ī ſeip̄o on̄dit. Mag enī miracula mel ſilueſtre ⁊ locuſtas edere. pi los cameloꝝ induere. ⁊ hmoi. Octauo offi ciū archangl̓oꝝ qn̄ reuelabat maiora. ſic̄ ea q̄ ſpectat ad nrām redēptōꝫ. cū dicebat Ecce agnꝰ dei ⁊c Nono officiū āgeloꝝ qn̄ ānūcia bat mīora ſic̄ ea q̄ ſpectāt ad mores. vt illud. Pniam agite ⁊cͣ. Ite nemine ꝯcutiatis ⁊cͣ. ¶ Scd̓o huit teſtimoniū a filio. ſic̄ pꝫ Ma thei. xj. vbi eū xp̄s ml̓tipl̓r ⁊ mirabilit̓ ꝯmen dat dicēs int̓ cet̓a. Int natos mu. nō ſurrex. ma. io. bap. Petrꝰ damīani. ab illo v̓bo Io hānis ſūt de ꝓmpta p̄conia. ꝑ qd̓ fūdata eſt arida. ⁊ mouēt̉ ſidera. ⁊ ſūt ꝯdita elementa. ¶ Tertio a ſpūſcō cū ꝑ prēꝫ ſuū dixit Tu pu er ꝓph̓a altiſſi. vocab̓is ⁊cͣ. Scd̓o a celeſtibꝰ .i. ab agel̓. ſic̄ pꝫ Lu. j. vbi eū āgelꝰ ml̓tipl̓r cō medabat. on̄dēs qͣnte ſit digͥtatis. q̇ ad deuꝫ cū dic̄. Arit ei magnꝰ corā dn̄o. Quāte ſctī tatis qͦ ad ſeip̄m cū ſubdit Uinū ⁊ ficerā no bibꝫ. ⁊ ſpūſcō replebit̉ ex vtero mr̄is. Quāte vtilitatis q̇ ad ꝓxim cū d̓t. Et ml̓tos filioꝝ iſ rael cōuertet ⁊cͣ. ¶ Tertio a ſubceleſtibus.i. ab hoībꝰ. ſic̄ a patre ſuo ⁊ vicinis. cū dicebāt Quis putas puer iſte erit ⁊cͣ. O ¶ Quar to cōp̄hendit̉ laus ioh̓is ex munere. Habu it ei munꝰ ī ſtatu. ī vt̓o. ī egreſſu ex vto. ī md̓i ꝓgreſſu. ⁊ in mūdi egreſſu. ¶ In vtero ha buit triplex mirabile munꝰ gr̄e. Primo gͣti am qͣ in vtero ſanctificatꝰ fuit. Un̄ fuit ante ſanctꝰ qͣꝫ natꝰ. Hiere. j. Priuſqͣꝫ te formarē in vtero noui te. ⁊ an̄qͣꝫ exires de vētre ſctīfi cauite. Scd̓o grām qua ꝓphetare meruit. ſic̄ qn̄ in vt̓o mrīs exultās deū adeſſe cogno uit. Un̄ Chry. volēs on̄dere qͣlit̓ fuerit plus qͣꝫ ꝓph̓a dic̄. Prophete ē ꝓ merito ꝯuerſati onis ⁊ fidei ꝓphetiā acciꝑe. Nūq̇d ꝓph̓e fu it vt pͥus fieret ꝓpheta qͣꝫ homo Et quia cō ſuetudo erat vt ꝓphete inungerent̉. tunc qn̄ btā v̓go elizabeth ſalutauit. xp̄s iohanneꝫ in vtero in ꝓphetā inunxit. ẜm ꝙ dic̄ Chryẜ. in hͨ v̓ba. Io xp̄s fecit mariā ſalutare elizabeth vt ẜmo ꝓcedēs de vtero mrīs vbi habitabat dn̄s. ⁊ ꝑ aures elizabeth ingreſſus deſcēderꝫ ad Ioh̓em. vt illic eū vngeret in prophetam Tertio grām qua ſuis meritis matri ꝓphe tie ſpūm trādidit. Un̄ Ehryẜ. volēs on̄dere qualit̓ fuit plꝰ qͣꝫ ꝓpheta ait Quis ꝓphetaꝝ cum eſſet ꝓpheta ꝓphetā facere potuit. He lias q̇dem vnxit heliſeū in prophetā. non tn̄ prophetādi grāmꝯtulit. Iſte aūt in vt̓o ma tris exiſtens diuini introitꝰ ſcīam matri do nauit. ⁊ os illiꝰ in v̓bo ꝯfeſſionis aperuit. vt cuiꝰ nō videbat ꝑſonam cognoſceret digͥta tem dicēs. Un̄ hͦ mihi vt mater dn̄i mei ve niat ad me ¶ In egreſſu ex vtero habuit tri plex munꝰ gratie. qͦ niā ortꝰ eiꝰ fuit miraculo ſus. ſanctꝰ ⁊ iocūdꝰ. Quia miraculoſus ex cludit̉ defectꝰ impotētie. qꝛ ſanctꝰ reatꝰ culpe qꝛ iocūdus lamētū miſerie. Celebrat̉ aūt or tus eiꝰ ſiue natiuitas ẜꝫ magiſtꝝ guilhelmū altiſiodoren̄. triplici rōne. Primo rōne ſan ctificatiōis in vtero. Scd̓o rōne dignitatis in officio. Ip̄e enī tāqͣꝫ lucifer venit. ⁊ et̓nuꝫ gaudiū nobis pͥmus nūciauit: Tertio rōe iocūditatis in ortu ſuo. Dixerat eī angelus Et multi in natiuitate eius gaudebūt. Et io dignum eſt vt ⁊ nos in natiuitate eiꝰ gaude amus. ¶ In progreſſu hab ſil̓r ml̓tiplex munꝰ. In hoc aūt patēt eiꝰ excellentiſſima ⁊ diuerſa munera grē. quoniā habuit ꝑfectio nem omniū ſanctoꝝ. Nā propheta fuit qn̄ dixit. Qui poſt me vēturꝰ eſt ⁊cͣ. Plus qͣꝫ ꝓ pheta quādo xp̄ꝫ digito demōſtrauit. Apo ſtolꝰ. qꝛ a deo miſſus fuit. Apoſtolus enim idem eſt qd̓ miſſus. Un̄. Fuit hō miſſus ⁊ͣ Martyr. quia ꝓ iuſticia mortem ſuſtinuit. Confeſſor. qꝛ ꝯfeſſus eſt ⁊ nō negauit. Vir go. Un̄ ⁊ ꝓpter ip̄iꝰ v̓ginitatem angelus eſt n 4 De natiuitate ſancti Iohānis baptiſte appellatꝰ. Malach. ij. Ecce ego mitto āgl̓m meū ⁊cͣ. ¶ In egreſſu d̓ md̓o habuit triplex munꝰ. Ꝙ efficit̉ martyr inuictꝰ. Tūc eim palmā martyrij adeptꝰ ē. Dirigit̉ nūcius p̄ cioſus. Ip̄e ei tūc illis q̇ erāt ī limbo p̄cioſuꝫ nunciū attulit.ſ. de aduētu xp̄i ⁊ de redēptōe ip̄oꝝ. Et colit̓ exitꝰ gl̓ioſus. Eiꝰ ei exitꝰ d̓ oī bus q̇ ad limbū d̓ſcēderūt ſpēalit̓ ab eccīa ſo lēnizat̉ ⁊ gl̓ioſe colit̉ F ¶ Quinto ex p̄di catōe. Circa cuiꝰ p̄dicatōꝫ angelꝰ qͣtuor po nit cū dic̄. ⁊ ml̓tos filioꝝ iſrl̓ ꝯuertet ad dn̄m deū ip̄oꝝ ⁊ ip̄e p̄cedet ⁊cͣ.ſ. fructū. ordinē. v̓tu tē ⁊ finē. ſic̄ pꝫ ī lrā. ¶ Et notādū ꝙ p̄dicatio ioh̓is tripl̓r fuit ꝯmēdabil̓. Ip̄e nāqꝫ p̄dica uit feruent̓. efficacit. ⁊ prudent. Feruēter cū dicebat. Genimina viperaꝝ ⁊cͣ. Qui q̇dem feruor fuit inflāmatꝰ charitate. qꝛ erat lucer na ardens. Un̄ dic̄ in ꝑſona ip̄iꝰ hieremias Poſuit os meū qͣſi gla. acutū. Informatꝰ vitate. qꝛ erat lucerna lucens. Un̄ Ioh̓is. v. Uos miſiſtis ad ioh̓em ⁊ ille ꝑhibuit teſtīo niū veritati. Directꝰ diſcretōne ſiue licentia Un̄ turbis ⁊ publicanis ⁊ militibꝰ ẜm vni uſcuiuſqꝫ exigētiā ꝓpriā legē d̓dit. Firmꝰ cō ſtātia. Un̄ ⁊ tā ꝯſtāter p̄dicauit ꝙ ex hͦ vitaꝫ amiſit. Hec eī qͣttuor dꝫ hrē zelꝰ ẜm qḋ dicit Bern̄. Zelū tuū inflāmet caruas. informet ꝟitas. regat ſcīa ⁊ firmet ꝯſtātia. ¶ Scd̓o ef ficacit. quiā ad p̄dicatōꝫ eiꝰ multi ꝯuerſi ſūt Predicauit eī v̓bo ꝑ aſſiduitatē doctrine. exēplo ꝑ ſctītatē vite. p̄dicauit ⁊ ꝯuertit meri tis ⁊ orōibꝰ deuotis ¶ Tertio prudent̓. C prudētia p̄dicatōis ī tribꝰ fuit. Prīo in eo ꝙ vſus fuit cōminatōibꝰ. vt malos terreret di cens. Iā enī ſecuris ad radicē arboris poſi ta eſt. Scd̓o ꝓgiſſionibꝰ. vt bonos alliceret dicēs. Pniam agite ap. eī reg. celo. Tertio moderatōibꝰ. vt mediocres paulatim ad ꝑ fectiōꝫ attraheret. Un̄ turbis ⁊ publicanis ⁊ militibꝰ leuia īponebat. vt poſtmoduꝫ ad maiora ꝓueherent̉. turbis vt oꝑbꝰ miſcd̓ie inſiſterēt. publicanis vt ſe ab alienoꝝ appeti tu abſtinerēt. militibꝰ vt neminē ꝯcuterēt. nul li calūniā facerēt. ⁊ ſuis ſtipēdijs ꝯtēti eſſent. G ¶ Et notandū ꝙ ſctūs ioh̓es euāgeliſta hac die migrauit ad dn̄m. ſꝫ eccl̓ia ip̄iꝰ feſti in tertiū diē poſt xp̄i natiuitatē celebrādū in ſtituit. qꝛ tūc eiꝰ eccl̓ia dedicata fuit. Et ſolē nitas natiuitatis beati ioh̓is baptiſte in ſuo die remāſit. Nimiꝝ qꝛ hec dies ab āgl̓o gau dio natiuitatis precurſoris autēticatus fuit. Nō aūt dogmatizandū eſt ꝙ euāgeliſta ba ptiſte ceſſerit tāqͣꝫ minor maiori. Nō eīm de cens eſt qͥs eoꝝ maior ſit diſputare. Qd̓ eti am qͣdā exēplo diuinitꝰ eſt on̄ſum. Erāt enī vt legit̉ duo doctores theologi. qͦꝝ vnꝰ Io hannē baptiſtā. alt̓ v̓o Ioh̓em euangeliſtaꝫ p̄ferebat. Tādē ſuꝑ hͦ ſolēni diſputatōne in dicta. q̇libet valde ſolicitꝰ erat autoritates ⁊ efficaces rōnes inuenire q̇ͥbꝰ ſuū Iohānem poſſꝫ p̄ferre. Adueniēte aūt diſputatōis die q̇libet ſanctoꝝ emulatori ſuo apparuit eiqꝫ dixit. Bene ꝯcordes ſumꝰ in celis. de nob̓ n̄ diſputetis in terris. Tūc illi ſibi ad inuicem ⁊ oī populo viſionē publicauerūt. ⁊ dn̄m be nedixerūt ¶ Paulꝰ lōgobardoꝝ hiſtorio graphꝰ romane eccīe diaconꝰ ⁊ caſſinenſis monachꝰ. cū deberet qͣdā vice cereū ꝯſecra re. fauces eiꝰ rauce facte ſūt cū pͥus vocalis eſſꝫ Ut ergo vox ſibi reſtitueret̉ hymnum.ſ. vt queāt laxis ⁊cͣ ad honorē b. ioh̓is ꝯpoſuit Ubi in p̓ncipio petit ſibi vocē reſtitui. ſicut ⁊ zacharie reſtituta fuit ¶ Oſſa mortuorum aīaliū vndecūqꝫ collecta in hac die ab aliqͥ bus cōburunt̉. Cuiꝰ duplex ē cā. vt ait ioh̓eſ beleth. Una ē ex antiq̄ inſtitutiōis obẜuan tia. Sūt eī q̄dā aīalia q̄ dracones vocantur q̄ in aere volāt. ī aqͥs natāt. in terra ābulant. Qn̄qꝫ aūt dū ꝑ aerē ambularēt ad libidīeꝫ ꝯcitabāt̉. ⁊ ī puteis ⁊ aq̇s fluuialibꝰ ſperma iactabāt. ⁊ inde ſeq̄bat̉ letalis annꝰ Cōtra hͦ ergo iſtud inuentū fuit remediū vt de oſſibꝰ animaliū rogus fierꝫ. ⁊ ſic talia aīalia fumꝰ fugaret. Et qꝛ iſtd̓ maxīe hͦ tꝑe fiebat. iō iſtd̓ adhuc ab aliqͥbꝰ obſeruat̉. Alia cā eſt ad re p̄ſentandū. qꝛ oſſa ſctī Ioh̓is in ſebaſte ciui tate. ab infidelibꝰ cōbuſta fuerūt. ¶ Ferun tur etiā facule ardētes. qꝛ ioh̓es fuit lucerna ardens ⁊ lucens. Et rota vertitur. qꝛ ſol tūc in cuculo deſcēdit. ad ſignificādum ꝙ fama Ioh̓is qui xp̄s putabat̉ deſcendit ẜm ꝙ ip̄e teſtimoniū ꝑhibuit diceijs. Me oportet mi De ſanctis Geruaſio et Prothaſio nui illū āt creſcere. Hoc ſigͥficatū eſt ẜm qd̓ dicit Augꝰ. in eoꝝ ortibꝰ ⁊ in eoꝝ mortibus In eoꝝ ortibꝰ. qꝛ circa natiuitatē ioh̓is dieſ incipiunt decreſcere. circa natiuitatē xp̄i cre ſcere. Iuxta illud. Solſticiū decimo xp̄ꝫ p̄it atqꝫ ioh̓em. Itē in eoꝝ mortibꝰ. qꝛ corpꝰ xp̄i in cruce fuit exaltatū. corpꝰ ioh̓is capite mi noratū ¶ Refert paulꝰ in hiſtoria lōgobar doꝝ ꝙ rocharith rex longobardoꝝ iuxta ec cleſiā ſctī ioh̓is bap. cū ml̓to ornatu ſepultꝰ fuit. Quidā v̓o cupiditate illectꝰ nocte ſepul crū aꝑiens abſtulit vniuerſa. Cui b. iohan nes apparēs dixit. Cur auſꝰ fuiſti tāgere mi hi cōmiſſū. Eccl̓iaꝫ meā d̓ cetero īgredi n̄ va lebis Qd̓ vtiqꝫ ſic euenit Nā qn̄cūqꝫ p̄dictā eccl̓iaꝫ itrare volebat qͣi a validiſſimo pu gile guttur eꝰ feriebat̉. ⁊ ſic ſb̓ito retro ruebat ¶ LXXXI ¶ De ſctīs geruaſio ⁊ proihaſio Eruaſius a gerat qd̓ ē ſacꝝ ⁊ vas. vl̓ a geua qd̓ ē īco latꝰ ⁊ ſyor ꝑuulꝰ. qͣi ſacer ꝑ vite me ritū. vas ꝑ v̓tutū receptaculū. ꝑegrinꝰ ꝑ mū di ꝯtēptū. ꝑuulꝰ ꝑ ſui deſpectū ¶ Prothaſi us a ꝓthos qḋ ē pͥmū. ⁊ ſyos deꝰ. ſiue diuī vel aꝓcul ⁊ ſtaſis qd̓ eſt poſitio. qͣi pͥmus ꝑ dignitatē. diuinꝰ ꝑ dilectōem. ꝓcul poſitꝰ a mundi affectōne. Horum paſſionem Am broſius in libello ad caput eorum poſito ſcri ptam inuenit. Eruaſiꝰ gemini frēs filij fuerūt ſan cti vitalis ⁊ beate valerie. Qui oīa ſua pauperibus erogantes mane bant cū ſancto Naſario q̇ apud ebrudunū oratoriū ꝯſtruebat ⁊ ei celſus puer lapides porrigebat. Ꝙ vero nazarius iam celſum habuiſſe narrat̉ forte ꝑ anticiꝑatōeꝫ accipit̉ cum longe pꝰ eū ſibi fuiſſe oblatū ex hyſto ria naſarij colligat̉. Cū aūt oēs ad neroneꝫ imꝑatorē ducerent̉. ſequebat̉ eos eiulās pu er celſus. Quē cū vnꝰ militū alapis cederet. ⁊ cedentē nazariꝰ increparet. irati milites na zariū calcibꝰ ceciderūt. ⁊ ip̄m cū alijs in carcere recluſerūt. ⁊ poſtmodū in mare p̄cipita uerūt. Geruaſiū v̓o ⁊ ꝓthaſiū mediolanuꝫ duxerūt. Nazariꝰ v̓o miraculoſe liberatus mediolanū venit. ¶ Eo tꝑe ſuꝑueniēte co mite aſtaſio q̇ ꝯtra marchomanos ꝓficiſce batur ad bellū. deoꝝ cultores eidē occurrert̉ aſſerētes ꝙ dij ſibi rn̄dere ꝯtemnerēt. niſi pͥ geruaſiꝰ ⁊ ꝓthaſiꝰ immolarēt. Cōtinuo igͦr tenent̉. ⁊ vt ſacrificēt inuitant̉. Cui cū gerua ſius oīa idola ſurda ⁊ muta diceret. ⁊ ip̄um ab omīpotēti deo victoriā req̇ere debere do ceret. iratꝰ tādiu eū plūbatiſcedi iuſſit qͣꝫ diu ſpūm exalaret. Deind̓ ꝓthaſiū accerſiri fecit eiqꝫ dixit. Miſer veltu viuere ſtude. et noli cum frē tuo mala morte perire. Cui ꝓthaſi uſ. Quis eſt miſer. ego q̇ te nō timeo. aut tu q̇ me timere ꝓbaris. Cui aſtaſiꝰ. Ego te mi ſer hō quō timeo. Cui ꝓthaſiꝰ. In hͦ me tie re ⁊ te ledi ꝓbaris. ſi nō ſacrificauero dijs tu 1s. Si enim te ledia me neqͣqͣꝫ timeres. nū qͣꝫ ad ſacrificiū idoloꝝ me ip̄e cōpellereſ. Tc̄ eū comes in eculeū ſuſpēdi p̄cepit. Cui pro ihaſiꝰ. Nō tibi comes iraſcor. quiam cecos ocl̓os tui cordiſ attēdo qͥn potiꝰ tui miſereor qꝛ neſcis q̇d facias. Age igr̄ qͦd cepiſti vt mi hi cū frē meo occurrere poſſit benigͥtas ſal uatori Tūc comes iuſſit eū decollari. Phi lippꝰ āt ẜuꝰ xp̄i cū filio ſuo corꝑa eoꝝ rapuit ⁊ occulte ī domo ſua ī archa ſaxea ſepeliuit ⁊ libellū eoꝝ ortū finē ⁊ vitā ꝯtinētē ad eoruꝫ caput poſuit. Paſſi ſūt āt ſb̓ nerone q̇ cepit circa annū dn̄i. lvij. Hoꝝ corꝑa ml̓to tꝑe la tuerūt. ſꝫ tꝑebtī ābroſij hͦ mō reꝑta fuerunt. Ambroſio nāqꝫ ī eccīa ſciōꝝ naboris ⁊ feli cis ī orōe poſito ita vt nec vicilaret aꝑte. nec dormiret ītegre. apparuerūt ei dūo pulcerri mi iuuenes veſtibꝰ cādidis.i. collobio ⁊ pal lio īduti. caligulis calciati. ſecū manibꝰ extē ſis orātes. Orauit igͦr ābroſiꝰ vt ſi ē illuſio n̄ vltro appareat. ſi āt vitas denuo reuelet̉. Si mili igitur modo canente gallo. orantes ſe cum iuuenes apparuerūt. Tertia v̓o nocte defecto iam corꝑe ieiunijs nō dormienti. ſꝫ ſtupenti cum tertia ſibi apparuere ꝑſona. q̄ ſimilis paulo apl̓o videbat̉ ẜm ꝙ in pictura n ſ De ſanctis Iohāne et Paulo ꝓſpexerat. Illiſqꝫ tacētibus apl̓us ſibi dixit. Iſti ſūt q̇ nihil t̓renuꝫ deſiderantes monita mea ſecuti ſūt. Quoꝝ corꝑa ī eo loco reꝑieſ ī qͦ ſtas Duodecī pedū altitudīe t̓ra cooꝑtā archā īuenies. ⁊ ad caput eoꝝ libellū in qͣ or tus eoꝝ ꝯtinet̉ ⁊ finiſ. Cōuocatis iḡr̄ viciniſ ep̄is. ip̄e pͥor trefoſſor acceſſit. ⁊ oīa ꝓut dixe rat ſibi paulꝰ īuenit Et lꝫ iā trecēti āni ⁊ vltra fluxiſſent. ita tn̄ corꝑa eoꝝ ſūt reꝑta. ac ſi ip̄a hora ibid̓ fuiſſent poſita. Inſuꝑ v̓o odor ſu auiſſimꝰ ⁊ mirabil̓ inde fragrabat ¶ B Cecꝰ āt q̇dā tāgēs feretꝝ illumīatꝰ ē. Et mul ti alij meritis eoꝝ curati ſūt. In hoꝝ ſolēni tate pax int̓lōgobardos ⁊ romanū imꝑiuꝫ reformata fuit. ⁊ iō Greg. papa. Loqͣt̉ dn̄s pacē in plebē ſuā. ī introitu miſſe cātari inſti tuit. Un̄ ⁊ officia ꝑti ſctīs ꝯueniūt. ptī euen tibꝰ q̄ ip̄is ꝯtiḡe diebꝰ. Refert Aug. in li. xx. de ciui. dei. ꝙ ip̄o pn̄te ⁊ īꝑatore ⁊ multa tba q̇dā cecꝰ apud mediolanū ad corꝑa marty rū geruaſij ⁊ ꝓthaſij lumē recepit. Utꝝ āt ſit p̄dictꝰ cecꝰ an̄ aliꝰ ignorat̉ Ide quoqꝫ refert ibidē ꝙ q̇daꝫ iuueīs in villa victoriana q̄ ab īp̄oregio triginta miliaribꝰ diſtat cū in qͣdā flumīe equū lauaret. ꝯtinuo eū diabolꝰ ve xauit. ⁊ ī flumē tāqͣꝫ mortuū eū ꝓiecit. Cū āt veſꝑe in eccl̓ia btoꝝ geruaſij ⁊ ꝓthaſij q̇ ꝓpe erat cātarent̉. ille vocibꝰ ill̓ qͣi ꝑcuſſus cū gn di fremitū eccl̓iam intrās altare tenebat ind̓ amoueri n̄ valēs tāqͣꝫ ſi ibidē alligatꝰ fuiſſet Et cū demo vt in̄ exiret adiuraret̉. ille ſe eiuſ mēbra āputare cū exiret minabat̉. Cū ergo adiuratꝰ exiret. oculꝰ eiꝰ ī maxillā fuſꝰ tenui venula depēdebat. ſꝫ ī locū ſuū ſic̄ potuerūt ocl̓m reuocauert̉. Et ecce itra paucos dies meritis ſctā geruaſij ⁊pthaſij plene ſanatꝰ eſt. Amb̓. qͣꝫ ī p̄fa. ſic ait. Hi ſūt q̇ vexillo cele ſti ſigti victricia apl̓i arma ſūpſerāt ⁊ a mu danis nexibꝰ abſoluti. neq̇ſſimi hoſtis vicio rū aciē ꝓſternētes liberi ⁊ expediti xp̄m dn̄m ſūt ſecuti. O qͣꝫ felix germaitas. q̇ ſacris ihe rēdo eloqͥis nll̓o potuit īterpolariꝯtagio O qͣꝫ gl̓ioſa certamīs cā. vbi ꝑit̓ coronāt̉ quos vnꝰ vterꝰ maternꝰ effudit. ¶ LXXXIII ¶ De ſanctis Iohe ⁊ Paulo Ohannes et pau lus pͥmicerij ⁊ prepoſiti ꝯſtātie filie ꝯſtantini auguſti fuerūt. Eo autē tꝑe cū gēs cythica daciā ⁊ traciā occuparꝫ. ⁊ gallicanꝰ dux romani exercitꝰ ꝯͣ p̄dictā gen tem mitti deberet. ꝯſtantiaꝫ filiā ꝯſtantini ꝓ mercede laboris ſibi in vxorem dari petebat Qd̓ etiā romani p̓ncipes inſtantiꝰ fieri po ſtulabāt. Pat̓ aūt pl̓imū triſtabat̉. ſciēs fili am ſuā poſtqͣꝫ a btā agnete ſanata fuerat in v̓gitatis ꝓpoſito poſitaꝫ faciliꝰ occidi poſſe qꝫ ad ꝯſenſū īclinari. Uirgo tn̄ d̓ d̓o ꝯfidēs prī ꝯſuluit vt eā ſibi ſpōdeat cū victor redirꝫ Ueꝝ n̄ duas filias ſuas q̇s ex vxore d̓fūcta ſuſceꝑat. idē gallicanꝰ ſecū manere ꝑmitt̓et vt ꝑ eas mores ⁊ votum pr̄is ſcire poſſet. Et ip̄a duos p̄poſitos ſuos iohānē ⁊ paulum ſibi ꝯcederet in ſpe qͣſi maioris firmitatis. ro gās deū vt ip̄um ⁊ filias ꝯuerteret. Qd̓ vbi oībꝰ placuit gallicanꝰ aſſūptis iohāne ⁊ pau lo ⁊ cōpioſo exercitu ꝓficiſcit̉. Sꝫ tn̄ a cythi caꝝ gēte eiꝰ exercitꝰ fragit̉. ⁊ ī vrbe traciaꝝ ab hoſtibꝰ obſidet̉ Ac̄ accedētes iohāneſ ⁊ pau lus ei dixerūt. Fac votū d̓o celi ⁊ eris victor meliorqꝫ fuiſti. Qd̓ cū feciſſet iuuenis ī hu mero ferēs cruce ſtatim ſibi apparuit eiqꝫ di xit. Sume gladiū tuū ⁊ ſeq̄re me. Queꝫ ille accipiēs. ꝑ media caſtra iuit ⁊ ad regeꝫ vſqꝫ deueniēs. illūqꝫ occidēs. ſolo tiore vniuerſū exercitū ſubiugauit ⁊ romanis tributarios fecit. Duoqꝫ milites armati eidē apparētes eum hincinde ꝯfirmabāt. Factꝰ igͦr xp̄ianꝰ romā redijt. ⁊ cū multo honore ſuſceptꝰ. ro gauit auguſtū vt ſibi indulgeret ſi filiā mini me deſpōſaret. eo ꝙ d̓ cetero xp̄o ꝯtinēter vi uere ꝓponeret. Qd̓ cū auguſto pl̓imū pla cuiſſet. ⁊ due filie gallicam a ꝯſtantia v̓gine ad xp̄m ꝯuerſe eſſent. ip̄e gallicanꝰ ducatur ceſſit. ⁊ omnia pauꝑibus tribuēs xp̄o cum alijs ſeruis dei in pauꝑtate ſeruiuit. Ml̓ta aūt mrracula faciebat. ita vt ſolo viſu demo nes de obſeſſis corꝑibus effugaret ¶ Huiꝰ ſacre opinionis fama in toto orbe terraruꝫ intantum excreuit. vt ab oriente ⁊ occidente venientes viderēt virum ex patricio cōſule De ſanctis Iohāne et Paulo lauantē pedeſ paupeꝝ ponētē mēſam. aqͣm maībꝰ effūdētē. lāguētibꝰ ſolicite mīſtrātē. et cet̓a ſctē ẜuitutis officia exhibētē. Cōſtātino ig̓r defūcto. ꝯſtātiꝰ ꝯſtātini magni filiꝰ arri ana heſi deprauatꝰ īꝑiū tenuit. Ueꝝ cū ꝯſtā tiꝰ frat̓ ꝯſtātini duos filios.ſ. gallū ⁊ iulianū reliqͥſſꝫ. ꝯſtātiꝰ īꝑator dictū gallū ceſarē fec̄. ⁊ ꝯͣ iudeā rebellāte miſit. Quē tn̄ poſtmodū ī terfec̄. Iulianꝰ v̓o times ne exēplo frīs a cō ſtātio ꝑimeret̉. monaſteriū īgreſſus ē. Ubi magna religiōꝫ ſil̓ans lector ordīatꝰ ē. Qui ꝑ maleficiū demonē ꝯſuluit. rn̄ſū accipiens ꝙ ad iꝑiū ſublimādꝰ eſſꝫ. Pꝰ aliqd̓ tꝑs vrgē tibꝰ aliqͥbꝰ negocijs ꝯſtātiꝰ Iulianū ceſareꝫ fec̄. ⁊ ip̄m ī galliā deſtinauit Qui oīa ſtrēue agebat. Mortuo āt ꝯſtātio ⁊ Iuliano apo ſtata in imꝑiū a ꝯſtātio ſublimato. iuſſit iu lianꝰ vt gallicāꝰ aūt dijs īmolaret aut abſce deret. Tāto enī viro nō audebat necē infer re. Ille igͦr alexandriā ꝑrexit. ⁊ ab infidelibuſ ꝑ cor trāſfixꝰ martyrij coronā ꝑcepit. At iuli anꝰ captꝰ cupiditate ſacrilega auariciā ſuā euāgelij teſtimonio colorabat. Nā faculta tes a xp̄ianis auferēs dicebat. Chriſtus ve ſter d̓t ī euāgelio. Qui n̄ renūciauerit oībuſ q̄ poſſidꝫ nō p̄t meꝰ eē diſcipulꝰ. Audiēs igi tur ꝙ ioh̓es ⁊ paulꝰ ex opibꝰ qͣs v̓go ꝯſtātia reliq̄rat xp̄ia nos pauꝑes ſuſtētabat. māda uit eiſdē ꝙ ſic̄ ꝯſtātino ita qͣꝫ ⁊ ſibi adh̓ere de berēt. At illi dixerūt. Dū gl̓oſi imꝑatores cō ſtātinꝰ ⁊ filiꝰ eiꝰ ꝯſtantiꝰ ſe eſſe ſeruos chri ſti gl̓iabant̉. nos famulabamur eiſdeꝫ. Tu v̓o qꝛ religionē plenā v̓tutibꝰ reliq̇ſti. a te om nino receſſimꝰ ⁊ tibi obedire ꝯtēnimꝰ Qui bus Iulianꝰ mādauit. Ego in eccl̓ia clerica tum obtinui. ⁊ ſi voluiſſem ad pͥmū eccīe ſta tum ꝑueniſſem. Sꝫ ꝯſiderās vanū eē inerti am ſectari ⁊ ociū. milicie aīm dedi. dijſqꝫ ſa crificans eoꝝ ſuffragijs imperium obtinui. Un̄ vos ī aula regia nutriti. nō debetis late ri meo deeſſe. vt pͥmoſ vos ī palatio meo ha beam. Qd̓ ſi a vob̓ ꝯtēptꝰ fuero agam vt ne ceſſe eſt vt ꝯtēni nō poſſim. Qui rn̄dētes di xerūt. Deū tibi p̄ponentes minas tuas neqͣ qꝫ timemꝰ. ne regiſ et̓ni inimicias īcurramꝰ Ad hͦ Iulianꝰ. Si infra decē dies vltro ad me venire ꝯtempſeritis. coacti poſtmoduꝫ faciētis qd̓ ſpōte facere nō curatis. Cui ſctī rn̄derūt. Iā d̓cē dies p̄teriſſe eſtima. ⁊ hodie facito qd̓ tūc te factuꝝ eē minaris. Quibus Iulianꝰ. Putatis qꝛ martyres vos faciāt xp̄iani. Niſi mihi ꝯſenſeritis puniam vos. nō vt martyres. ſꝫ vt publicos hoſtes. Tūc ioh̓es ⁊ paulꝰ ꝑ totos decē dies el̓ ynis īſiſtē tes. oīa ſua pauꝑibꝰ erogabāt. Decima aūt die miſſus ē ad eos Therēcianꝰ qͥ dixit eis. Dn̄s noſter iulianꝰ ſtatiūculū aureū iouis ad vos miſit vt eidē thura incēdatis. alioqͥn ābo ſil̓ pibitis. Cui ſctī dixerūt. Si tuꝰ dn̄s ē iulianꝰ habeto pacē cū illo. nobis aliꝰ dn̄s n̄ eſt niſi dn̄s Ih̓s xp̄s. Tūc iuſſit eos occulte decollari. ⁊ in fouea intra domū ſepeliri. fa mā faciēs ꝙ ī exiliū eēt miſſi B ¶ Poſt hͦ filiꝰ therēciani a demone arripit̉. ⁊ itra do mū clamare cepit ꝙ a d̓mone vreret̉. Qd̓ vi dens therēcianꝰ ſcelꝰ ꝯfitet̉. ⁊ xp̄ianꝰ efficitur paſſio ſciōꝝ ab eo ꝯſcribit̉. ⁊ eius filiꝰ liberat̉ Paſſi ſūt at circa ānū dn̄i. ccclxiiij. ¶ Refert gre. ī omelia euāgelij. Si qͥs vult veīre poſt me. ꝙ quedā matrona dū eccl̓iaꝫ iſtoꝝ mar tyꝝ freq̄ntiꝰ viſitaret. ⁊ die qͣdaꝫ inde rediret duos ſtātes mona chos ſub ꝑegrino habitu inuenit. qͦs ꝑegrinos credēs elemoſynā ſibi dari p̄cepit. Sꝫ poſtqͣꝫ diſpēſator eis ad lar giendum elemoſynā appropinquaſſet. aſti terūt ei viciniꝰ ⁊ dixerūt. Tu nos modo vi ſitas. nos te in die iudicij reqͥremus. ⁊ qͥcq̇d poterimꝰ tibi p̄ſtabimꝰ. Quo dicto ab ocu lis eius ablati ſunt. ¶ Ambroſiꝰ d̓ his mar tyribus in p̄fatiōe ſic dicit. Beati mariyres Iohannes ⁊ paulus veraciter impleuerūt qd̓ dauitica voce dicit̉. Ecceqꝫ conum ⁊ qͣꝫ iocundum habitare fratres in vnū. Naſcē di lege ꝯſortes. fidei ſocietate coniuncti paſ ſionis equalitate conſimiles. in vno ſemper dn̄o glorioſi. LXXXIII A ¶ De ſancto Leone papa Eo papa ut ī mi raculis btē v̓gis legit̉ ī eccīa ſancte Marie maioris in die reſurrectio De ſancto Leone papa nis miſſā celebrabat. ⁊ dū fideles ꝑ ordinem cōicaret. ⁊ q̄dā matrona manū eiꝰ oſculata fuiſſꝫ ex hͦ ī eū vehemēs carnis tēptatio īſui rexit. At vir dei ī ſemetip̄m ſeuiſſimꝰ vltor i ſurgit. ⁊ ead̓ die manū ſe ſcādalizātē occulte pēitꝰ āputauit ⁊ a ſe reiecit. Intea murmur oriebat̉ in ppl̓o cur ſūmꝰ potifex diuīa more ſolito n̄ celebraret. Tūc leo ad btam v̓gieꝫ ſe ꝯuertit. ⁊ eiꝰ ꝓuidētie total̓r ſe ꝯmiſit. Tūc il la ꝯtinuo ſibi aſtitit ⁊ manū ſuā ſuis ſctīſſi mis māibꝰ illi reſtituit ⁊ reformauit iubēs vt ꝓced̓et ⁊ filio ſuo ſacrificiū īmolaret. leo igit̉ oī ppl̓o q̇d ſibi ꝯtigerit p̄dicauit. ⁊ manuꝫ re ſtitutā oībꝰ euidēt on̄det. Hic calcedo. ꝯciliu celebrauit. ſolas v̓gīēs ibidē velari inſtituit. Ibi etiā ſtatutū fuit vt v̓go maria mater d̓i appellaret̉. ¶ Eo qͣꝫ tꝑe attila italiā deuaſta bat. Igͥr s. leo in eccl̓ia apl̓oꝝ tribꝰ diebus ⁊ tribꝰ noctibꝰ oroi vacās. pꝰ hͨ dixit ad ſuos. Qui vult me ſeq̇ ſeqͣt̉. Cū igͦr̄ ad attilā apꝑ pinqͣſſꝫ. ille vt b. leonē vidit d̓ eq̇ deſcēdit. eiuſ qꝫ pedibꝰ ꝑuolutꝰ rogauit vt pet̓et qͥcq̇d vel let. Qui petijt vt ab italia diſcederet ⁊ capti uos relaxaret. Et dū argueret̉ a ſuis ꝙ triu phator orbis a ſacerdote victꝰ eſſꝫ reſpōdit. Prouidi mihi ⁊ vob̓. Uidi ei a dextris eiuſ fortiſſimū militē euagīato gladio ſtātem mi hiqꝫ dicētē. Niſi huic parueris cū oībꝰ tuis interibis. ¶ Cū b. leo epl̓aꝫ ad fabianū ep̄m ꝯſtātinopolitanū aduerſū euthiciū ⁊ neſto riū ſcp̓ſiſſꝫ. ſuꝑ ſepulcꝝ b. petri ip̄aꝫ poſuit et ieiunijs ⁊ orōibꝰ īſiſtēs dixit. Quicqd̓ ī hac epl̓a vt hoerraui. tu cui eccīe cura ꝯmiſſa ē. corrige ⁊ emēda. Et pꝰ dies. xl. orāti illi. petrꝰ apparuit dicēs. Legi ⁊ emēdaui. Accipiēſq leo epl̓aꝫ īue t ea maibꝰ apl̓i correctā ⁊ emen datā. Alias ēt ſepl̓cro b. petri. xl. diebꝰ ieiuni is ⁊ orōibꝰ vacās leo aſtitit obſecrās vt ſuo rū ſibi pctōꝝ veniā īpetrarꝫ. Cui petrꝰ appa rēs dixit. Dep̄catꝰ ſū ꝓ te dn̄ꝫ ⁊ oīa pctā tua dimiſit. Solūmo de manuū ipoſitōe debes inqͣri.i. ſi bn̄ ſiue alit̓ alicui manꝰ īpoſueris exigeris. Obijt circa annos dn̄i. cccclx. ¶ LXXXIIII ¶ De ſancto petro apl̓o. Etrus trinomius extitit. Uocatꝰ ē enī ſimon bariona Simo īterp̄tat̉ obediēs vl̓ ponens triſticiā. bariona filiꝰ colūbe. Bar līgua ſira filiꝰ. iona hebraice colūba. Fuit ei obediēs qn̄ xp̄s eū vocauit. qꝛ ad vniꝰ iuſſiōis voceꝫ dn̄o obediuit. ponēs triſticiā qn̄ xp̄m nega uit. qꝛ egreſſꝰ fo. fle. amare. filiꝰ colūbe. qꝛ d̓o ſimplici ītētiōe ẜuiuit. Scd̓o vocatus eſt ce phas qḋ īterp̄tat̉ caput. vl̓ petra vl̓ īcrepanſ ore. Caput rōe p̓ncipatꝰ ī p̄latiōe. petra rōe firmitatis ī paſſiōe. īcrepās ore rōe ꝯſtātie ī p̄dicatōe. Terno vocatꝰ ē petrꝰ. qd̓ īterp̄tat̉ agnoſcēs. ſiue diſcalciās vl̓ diſſoluēs. qꝛ xp̄i diuītatē ag uit cū dixit Tu es xp̄s filiꝰ d̓i vi ui. Et pedes affectuū ſuoꝝ ī oroꝑe mortuo ⁊ treno diſcalciauit cū dixit. Ecce nos reliq̄. oīa ⁊cͣ. Et vincl̓a pctōꝝ a nob̓ diſſoluit. ⁊ hͦ ꝑ claues qͣs a dn̄o accepit ¶ Hūit āt triplex co gnomē. Dictꝰ ē eī ſimō iohāna. qd̓ īterp̄tat̉ dn̄i pulcritudo. Scd̓o ſimo ioh̓is qḋ īterp̄ tat̉ cui donatū ē. Tertio ſimō bariona. qd̓ ī terp̄tat̉ filiꝰ colūbe. Per qḋ dat̉ intelligi ꝙ ip̄e hūit pulcritudine moꝝ. dona v̓tutū. abu dātiā lacrīaꝝ. qꝛ colūba hꝫ gemitū ꝓ cantu. ¶ Iſtd̓ āt nomē petrꝰ ih̓s pͥmo ſibi īp̄onēdū ꝓmiſit cū dixit Ioh̓. j. Tu vocab̓is cephas qd̓ īterp̄tat̉ petrꝰ. Scd̓o ꝓmiſſū īpoſuit. ſic̄ d̓r Mar. iij. Et īpoſuit ſimoni nomē petrus Tertio īpoſitū ꝯfirmauit cū dixit Mat. xvj Et ego dico tibi. qꝛ tu es petrꝰ. ⁊ ſuꝑ ⁊cͣ. Eius martyriū marcellꝰ. linꝰ papa. egeſippꝰ. ⁊ leo A papa ſcripſerūt. Etrꝰ apl̓us int̓ cet̓os ⁊ ſupra cetos apl̓os maioris feruoris extitit. Nā ⁊ ſcire dn̄i ꝓditorē voluit. qꝛ vt dic̄ Augꝰ. ſi eū ſciuiſſꝫ dētibꝰ diſcerpſiſſꝫ. Et ob hoc dn̄s ꝓditorē ſuū noīnare nolebat. qꝛ vt ait Chry. ſi ip̄m noīaſſet petrꝰ ꝯtinuo ſurre xiſſet. ⁊ ip̄m ꝓtinꝰ trucidaſſꝫ. ¶ Hic ſuꝑ ma re ad dn̄m ambulauit. ī dn̄i trāſfiguratione ⁊ puelle ſuſcitatione a dn̄o electus fuit. ſtate rem in ore piſcis inuenit. claues regni celoꝝ a domino accepit. ⁊ paſcendas oues a xp̄o ſuſcepit. tria milia hominū in penthecoſten De ſancto Petro apl̓o ſua p̄dicatōe ꝯuertit. ananie ⁊ ſaphire mor tē p̄dixit. eneā ꝑaliticū curauit. corneliū bap tiſauit. tabitā ſuſcitauit. vmbra ſui corꝑis i firmos ſanauit. ab hode īcarcerat̉. ſꝫ ab an gelo lib̓at̉. Qual̓ āt eiꝰ cibꝰ vl̓ indumētū fu erit ip̄e hͦ in libro clemētis teſtat̉. Paīs inq̇t ſolꝰ ē mihi cū oliuis. ⁊ raro cū oleribꝰ ī vſu ē Indumētū āt hͦ ē mihi qḋ vides tunica cū pallio. ⁊ hͦ hn̄s nihil aliud reqͥro. Fert̉ qͦꝫ qꝛ ī ſinu ſꝑ ſudariū portabat q̇ crebro fluētes la crimas t̓gebat. qꝛ qn̄ dulcis allocuiōis ⁊ pn̄ tie dn̄i meor erat. p̄ nimia amoris dulcedine lacrīas ꝯtinere n̄ potat. Qn̄ ēt culpā nega tiōis ad memoriā reducebat vb̓rimas emit tebat. Un̄ ad̓o ī ꝯſuetudīe hūit flere vt eꝰ fa cies tota aduſta lacrīs vid̓et̉. ſic̄ d̓t Clemēs. Idē et̄ d̓t ꝙ audito ī nocte gallicātū ad orōꝫ ſurgere ꝯſueuerat. ⁊ tūc ſil̓r vt d̓r ad fletū ꝓ rumꝑe ꝯſueuit. Refert qͣꝫ clemēs ẜm qd̓ ī ec cleſiaſtica hiſtoriā īuenit ꝙ cū vxor petri ad paſſiōꝫ duceret̉. petrꝰ īgēti gaudio exultauit. ac eā ꝓprio vocas noīe poſt eam clamauit. Oꝯiux memēto dn̄i ¶ Quadā vice dū pe trus apl̓s duos d̓ diſcipul̓ ſuis miſiſſꝫ ad p̄ dicādū. dū. xx. dietas iuiſſent. vnꝰ illoꝝ d̓fun ctus ē. alt̓ v̓o ad petꝝ rediit. ⁊ qd̓ accid̓at nūci auit. Hic d̓r fuiſſe b. marcial̓. vl̓ ẜm q̇ſdā ma ternꝰ. Alibi legit̉ ꝙ pͥmꝰ fuit beatꝰ frōto. ſoci us q̇ defunctꝰ ē. ſcd̓s fuit p̄ſbyt georgiꝰ. Tc̄ petrꝰ ſuū baculuꝫ ſibi tradidit. p̄cipiēs vt ad ſociū ꝑget. ⁊ eū ſuꝑ illū poneret. Qd̓ cum fe ciſſꝫ. ille q̇ iā ꝑ. xl. dies iacebat mortuꝰ ꝓtinuſ ſurrexit viuꝰ B ¶ Eo tꝑe erat ī hierl̓m q̇ dā magꝰ noīe ſimo. q̇ ſe pͥma v̓itatē dicebat. ⁊ ſibi credētes ꝑpetuos effici aſſerebat ⁊ nll̓a ſibi ipoſſibilia dicebat. Legit̉ ēt in libro Cle mētis ip̄m dixiſſe. Adorabor vt deꝰ publice diuinis donabor honoribꝰ. ⁊ qͥcq̇d voluero facere pot̓o. Aliqn̄ cū mat mea rachel iube ret me exire ad capū vt meterē. ego falceꝫ vi dens poſita. p̄cepi falci vt ꝑ ſe mēteret. ⁊ meſ ſuit decuplo ampliꝰ cet̓iſ. Addidit qꝫ ⁊ hͦ ẜm qd̓ dic̄ Hiero. Ego ſum ẜmo dei. ego ſpecio ſus. ego ꝑaclitꝰ. ego oīpotēs. ego omnia dei Serpētes qͦꝫ eneos faciebat ſe mouere. ſta tuas eneas ⁊ lapideas ridere. ⁊ cāes cātare. Hic igr vt linꝰ ait volēs diſputare cū petro ⁊ on̄d̓e ꝙ d̓s eēt. ſtatuta die veīt petrꝰ ad lo cū certamīs ⁊ aſtātibꝰ petrꝰ dixit. Pax vob̓ frēs q̇ v̓itatē amatis. Cui ſimo. Nos tua pa ce opꝰ n̄ hēmꝰ. Si eī pax ſit ⁊ ꝯcordia ad in ueniēdā v̓itatē nihil ꝓficere poterimꝰ. Hn̄t eī int̓ ſe pacē latrones. ꝓpt̓ qd̓ noli inuocare pacē. ſꝫ pugnā. Duobꝰ ei dimicātibꝰ tūc erit pax cū alter fuerit ſuꝑatꝰ Et petrꝰ Cur timeſ audire pacē. Ex pctīs enī bella naſcūt̉. vbi āt pctūm nō fit. paxē. In diſputatōibꝰ v̓itas. ī oꝑbꝰ iuſticia inuenit̉. Et ſimō. Nihil dicis. ſꝫ ego on̄dā tibi deitatis mee potētiā vi repē te adores me. Ego ſum pͥma v̓tꝰ. ⁊ poſſū vo lare ꝑ aera. nouas arbores facere. lapides ī pane mutare. ī igne ſine leſiōe durare. ⁊ om nia q̄ volo poſſū facere. Cōtra hūc igͦr ſimo nē petrꝰ diſputabat. ⁊ oīa eiꝰ maleficia dete gebat. Tūc ſimon vidēs qꝛ petro non poſſꝫ reſiſtere. oēs libros ſue magice artis ne forte magꝰ ꝓderet̉ ī mare ꝓiecit. ⁊ romā vt ibi d̓s habeat̉ ꝑrexit. Qd̓ vbi petrꝰ cōperit. ip̄m in ſequit̉ ⁊ romā vſqꝫ ꝓficiſcit̉ C ¶ Quar to igit̉ āno claudij iꝑatoris petrꝰ romā appli cuūt. ⁊ ibi ānis. xxv. ſedit. ⁊ duos ep̄os linum ⁊ cletū ſibi coadiutores vt ait Ioh̓es beleth̓. vnū extra muros vrbis. aliū intra ordinauit Predicatōi aūt inſiſtēs ml̓tos ad fidē ꝯuer tebat ⁊ infirmos qͣꝫplures curabat. Sꝫ ⁊ ī p̄ dicatiōe ſua ſꝑ laudās ⁊ p̄ferēs caſtitatē. qͣt tuor ꝯcubinas agrippe p̄fecti ad̓o ꝯuertit. ꝙ ad p̄fectū redire vlteriꝰ recuſarēt. Un̄ iratꝰ p̄fectus aduerſus petꝝ occaſionē querebat. ¶ Poſt hoc apparuit dn̄s Petro dicens. Simon ⁊ nero cōtra te cogitat. ſed ne time as qꝛ tecum ſum vt eruāte ⁊ dabo tibi ſerui mei pauli ſolatiū. qui cras romā ingredie tur. Sciens igit̉ petrus vt ait linus quia ve lox eſſet depoſitio tabernaculi ſui in ꝯuentu fratrū poſitus manum clemētis apprehēdit. ⁊ eum in epiſcopuꝫ ordinauit. ⁊ in cathedra loco ſui ſedere coegit. Poſt hoc paulꝰ ſicut dn̄s p̄dixerat roma venit ⁊ cum petro xp̄m p̄dicare cepit. Simon aūt magus intātum a nerone amabatur ꝙ vite eius ⁊ ſalutis et totiꝰ ciuuatis cuſtos ſine dubio putabatur. Petro apl̓o De ſancto ¶ Quadā āt die ſic̄ d̓t leo papa dū an̄ Ne rone aſtarꝫ. eiꝰ effigies ſb̓ito mutabat̉ ⁊ mo ſenior mō ad oleſcētior videbat̉. Qd̓ cū vid̓ ret nero. veꝝ hunc eē dei filiū eſtīabat. Dixit itaqꝫ ſimo magꝰ neroni. ſic̄ idē leo refert. vt ſcias optīe imꝑator me d̓i filiū eē. iube me d̓ collari. ⁊ tertia die reſurgā. Precepit igit̉ ne ro carnifici vt eū decollare drēt. Qui cū pu taret ſe decollare ſimone d̓collauit arietem. Simo āt arte magica illeſus euaſit ⁊ arietiſ mēbra colliges ea abſcōdit. ⁊ tribꝰ diebus ſe occultauit Sāguis āt arietis ibid̓ ꝯgelatus remāſu. Die āt ttio on̄dit ſe neroni di. Fac ſangͥne meū q̄ effuſus ē extgi. qꝛ ecce ego q̇ d̓ collatꝰ fuerā ſic̄ ꝓmiſi die tria reſurrexi Que nero vidēs obſtupuit. ⁊ ip̄ꝫ veꝝ dei filiū pu tauit. Hec leo. Aliqn̄ et̄ cū ī ꝯclaui cū nero ne eēt d̓mo ī eꝰ ſpē foris ppl̓o loq̄bat̉. Deiqꝫ romāii tāta veneratōe eū habuert̉ ꝙ eidem imagine fecert̉. ⁊ hūc titulū ſuꝑſcpͥſert̉. ſimo ni d̓o ſctō. D ¶ Petrꝰ āt ⁊ paulꝰ vi leo te ſtat̉ ad nero. ītroier̄t. ⁊ oīa eꝰ maleficia dete gebāt. Addidit qͣꝫ pe. ꝙ ſic̄ ī xp̄o ſt̓ due ſb̓e.ſ. dei ⁊ hoīs. ſic ⁊ tiſto mago ſt̓ due ſb̓e.ſ. hoīs ⁊ diaboli. Dixitqꝫ ſimo vt teſtat̉.s. marcellꝰ ⁊ leo. Ne diutiꝰ hūc patiar limicū. p̄cipiā a gel̓ meis vt vidicēt me d̓ iſto. Cui pe. Ange los tuos n̄ tīeo. ſꝫ ip̄i me timet. Nero dixit. n̄ ties ſimonē q̇ diuītatē ſuā rebꝰ affirmat. cui pe. Si diuītas ē ī ip̄o dicat nūc mihi q̇d co gito vl̓ q̇d facio. quā cogitatōꝫ meā pͥꝰ auri bꝰ tuis īſinuo. vt n̄ audeat metiri. Nero di. Acced̓ huc ⁊ dic̄ mihi qd̓ cogitas. Petrꝰ āt accedēs ſecreto dixit. Iube mihi panē orde aceū afferri ⁊ occl̓te dari. Qui cū allatꝰ fuiſ ſet. ⁊ petrꝰ eū bn̄dixiſſꝫ ⁊ ſb̓ māica abſcōdiſſꝫ dixit. Dicat ſimō q̇ ſe deū fec̄ q̇ͥd ſit cogitatū. qd̓ dictū ⁊ qd̓ factu. rn̄dit ſimo. Petrꝰ magͥ dicat q̇d cogitē ego. Dixitqꝫ pe. Quid cogi tet ſimo me ſcire docebo. dū qḋ cogitauerit fecero. Tūc ſimo īdigͣtus clamauit. Proce dāt canes magni ⁊ d̓uorēt eū. Et ſb̓ito cāes maxi apparuert̓ ⁊ ī petꝝ impetū fecert. Ille v̓o pane bn̄dictū obtulit ⁊ ſubito ip̄oſ ī fugā ꝯuertit. Tūc dixit ad nerone petrꝰ. Ecce on̄ di tibi me noſſe q̇d ꝯͣ me cogitauerat ſimon. nō v̓bis ſꝫ factis. Nā q̇ ꝓmiſerat ꝯͣ me āgl̓oſ vēturos. exhibuit canes. vt on̄dat ſe diuīos angl̓os n̄ hrē ſꝫ caninos. Dixitqꝫ ſimo. Au ditē petre ⁊ paule. Si hͨ vob̓ nihil̓ poſſū face re. veniemꝰ vbi oꝑtꝫ me vos iudicare. Ego āt mō vob̓ ꝑco. hͨ Leo E ¶ Tc̄ ſimo vt ait Egeſippꝰ ⁊ linꝰ ī ſuꝑbia elatꝰ. auſꝰ ē ſe iacta re ꝙ poſſꝫ mortuos ſuſcitare. ⁊ accidit ꝙ qui dā iuuenis moreret̉. Uocatis gͦͦ petro ⁊ ſi mōe. hāc oēs d̓ volūtate ſimoīs ſnīaꝫ firma uerūt. vt ille occideret̉ q̇ mortuū ſuſcitare n̄ poſſꝫ. Simo igͦr dū ſuꝑ mortuū ſuas incā tatiōes faceret. viſus ē a circūſtantibꝰ caput agitare defūctꝰ. Tc̄ oēs exclamātes petꝝ la pidare volebāt. Petrꝰ āt vix iꝑato ſilētio di xit. Si viuit defūctꝰ ſurget ābulet ⁊ loqͣt̉. ali oqͥn ſciatiſ fantaſma eē qd̓ caput mortui cō mouet̉. Sepet̉ ſimon a lectulo. vt plene fig mēta diaboli denudēt̉. Seꝑat̉ igr ſimo a le ctulo ⁊ puer īmobil̓ remaſit. Petrꝰ āt a lōge ſtās. ⁊ oroe fctā exclamauit d. Adoleſcēs in noīe ih̓u xp̄i nazaremi crucifixi ſurge ⁊ ābu la. Et ſtatī viuꝰ ſurrexit ⁊ ābulauit. Cū autē ppl̓s vellet ſimonē lapidare ait petrꝰ. Satis eſt illi ad penā ꝙ ſe in ſuis artibꝰ agnoſcit ſu peratū. Mgr at noſter nos docuit vt ꝓ ma lis bona reddamꝰ. Dixit āt ſimo. Scitote vos petre ⁊ paule n̄ vobis ꝯtingꝫ qḋ cupitiſ vt martyrio vos digner coronare. Qui di xerūt Adueīat nob̓ qd̓ cupīꝰ. tibi āt nūqͣꝫ bn̄ ſit. qꝛ qͦcūqꝫ loq̄ris mētiris. Tc̄ ſimon vt ait ſctus marcellꝰ iuit ad domū marcelli diſci puli eiꝰ. ligauitqꝫ maximū canē ad oſtiū do mꝰ eiꝰ dicēs. Nūc videbo ſi petrꝰ q̇ ad te ve nire ꝯſueuit īgredi potit. Poſt paululū ve nit petrꝰ ⁊ fctō ſigno crucis cane ſoluit. Ca nis āt oībꝰ alijs blādꝰ. ſolū ſimonē ꝑſeq̄bat̉. Qui apprehendens eum ad terram ſubtus ſe deiecit. ⁊ eum ſtrangulare volebat. Accur rens aūt petrus cani clamauit ne ei noceret Et canis q̇dem corpus eiꝰ non leſit. ſꝫ veſtes adeo lacerauit. vt ille nudus poſitus rema neret. Populus aūt ⁊ maxime pueri cum cane tadiū poſt eum cucurrerūt donec illu qͣſi lupū de ciuitate fugarent. Cuiꝰ obꝓbrij pudore nō ferēs ꝑ annuꝫ nuſqͣꝫ comparuit De ſancto Petro apl̓o Marcellꝰ āt hͦ miracl̓a vidēs deinceps pe tro adheſit. Poſtea āt ſimō rediēs iteꝝ ī ne rōnis amiciciā eſt receptꝰ. Simon igͦr vt re fert leo ppl̓m ꝯuocauit. ⁊ ſe a galileis grauit̓ offenſuꝫ ꝑhibuit. ⁊ iō vrbē quātueri ſolebat ſe deſerere velle dixit ⁊ diē ſtatuere qͣ in celū deberet aſcēd̓e qꝛ nō dignabat̉ ī t̓ris ampliꝰ habitare. Statuto igͦr die turri excelſam. vl̓ ẜm linū capitoliū ꝯſcēdit. ⁊ inde ſe deijciens coronatꝰ lauro volare cepit. Dixit at paulꝰ ad petꝝ. Meu eſt orare ⁊ tuū eſt imꝑare Di xitqꝫ nero. Uerax ē h̓ hō. vos aūt ſeductoreſ eſtis. Petrꝰ aūt dixit ad paulū. Paule eri ge caput ⁊ vide. Cūqꝫ eleuaſſꝫ caput ⁊ vidiſ ſet ſimonē volantē dixit ad petꝝ Petre quid ceſſas. ꝑfice qd̓ cepiſti. iā enī vocat nos dn̄s Tūc petrꝰ ait. Adiuro vos angeli ſathane q̇ eū in aera fertis ꝑ dn̄m noſtꝝ ih̓m xp̄m vt ip̄m ampliꝰ nō feratis. ſꝫ corruere dimittatiſ Et ꝯtinuo dimiſſuſ corruit. ⁊ ꝯfractis cerui cibus expirauit. Audies hoc nero. talē virū ſe ꝑdidiſſe doluit. Dixitqꝫ apl̓is. Suſpecto aīo me feciſtis ꝓptea malo exēplo vos ꝑdā Hec Leo. Deditqꝫ eos ī manibꝰ paulini vi ri clariſſimi. ⁊ paulinꝰ tradidit eos in cuſto diā mamertini ſub cura militū ꝓceſſi ⁊ mar tiniani. Quos milites petrꝰ ad fide ꝯuertit. Un̄ carcerē aperuerunt ⁊ eos liberos dimi ſerūt. Quaꝓpt̓ paulinꝰ pꝰ paſſionē apl̓orū ꝓceſſum ⁊ martinianū accerſiuit. Et cōper to ꝙ xp̄iani eſſent iuſſu neronis capite ceſi ſt̓ Rogabat ergo frēs petꝝ vt inde diſcederet. Et cū diſcedere nollet. tādē victꝰ p̄cibus ab ſceſſit. Et cū veniſſet ad portā vt leo ⁊ linꝰ te ſtant̉ ad locū vbi nūc d̓r ſctā maria ad paſſꝫ vidit xp̄m ſibi occurrentē ⁊ ait. Dn̄e q̇ vadiſ Qui rn̄dit. Uenio romā iteꝝ crucifigiCui petrꝰ. Dn̄e iteꝝ crucifigeris. Cui dn̄s. Etiaꝫ Petrꝰ v̓o ait. Ergo dn̄e reuertar vt tecum crucifigar. His dictis dn̄s vidēte petro ⁊ la crimāte ī celū aſcēdit. Qd̓ cū de ſua paſſiōe dictū intelligeret redijt. Cūqꝫ hoc fribꝰ retu liſſet. a mīſtris neronis capit̉. ⁊ ꝑ̄fecto agͥppe pn̄tat̉. Factaqꝫ eſt eiꝰ facies ſic̄ ſol. vt ait Li nꝰ. Qui dixit. Cū ne es ille q̇ in plebibꝰ ⁊ mu ſiercul̓ qͣs a thoro viroꝝ ſeꝑas gl̓iaris Quē apl̓us increpās dicebat ſe ī cruce dn̄i gl̓iari Tūc petrꝰ tāqꝫ alienigena iuſſꝰ eſt crucifigi paulꝰ v̓o qꝛ ciuis erat romanꝰ iuſſus ē capi te trūcari F ¶ De hac āt ſnīa ī ip̄os data dic̄ dyo. ī epl̓a ad thimotheū d̓ morte pauli ī hͦ v̓ba. Ofrat̓ mi thimothee ſi vidiſſes ago nes ꝯſūmatōnis ip̄oꝝ defeciſſes q̇dē p̄ triſti cia ⁊ dolore. Quis n̄ fleret illa hora qn̄ p̄cep tū ſnīe egreſſū ī eos ē vt petrꝰ.ſ. crucifigeret̉. ⁊ paulꝰ decollaret̉. Uidiſſes tūc turbas gēti liū ⁊ iudeoꝝ ꝑcutiētes eos ⁊ exꝑuētes ī faci es eoꝝ. Adueniēte āt tribili tꝑe ꝯſūmatōnis ip̄oꝝ cū ſeꝑarent̉ ab inuicē ligauert̉ colūnaſ md̓i. nō vtiqꝫ abſqꝫ fratꝝ gemitu ⁊ planctu. Tūc inq̇t paulꝰ petro. Pax tecū fūdamētū eccīaꝝ ⁊ paſtor ouiū ⁊ agnoꝝ xp̄i. petrꝰ autē ad paulū ait. Uade ī pace p̄dicator bonoꝝ moꝝ. mediator ⁊ dux ſalutis iuſtoꝝ. Cū aūt elōgaſſent eos ab inuicē. ſecutꝰ ſū magiſtrū meū. n̄eī in eod̓ vico occiderūt eos. Hec dio nyſiꝰ ¶ Petrꝰ aūt vt leo ⁊ marcellꝰ teſtant̉. dū veniſſet ad crucē ait. Quoniā d̓s meꝰ de celo ad trā deſcēdit recta cruce ſublimatꝰ eſt Me aūt quē de terra ad celū vocare digͣtur crux mea caput meū ī terra dꝫ oſtēdere. ⁊ pe des ad celū dirigere Ego q̇ n̄ ſum dignꝰ ita ī cruce eē vt dn̄s meꝰ. cruce meā girate ⁊ capi te demiſſo me crucifigite. Tūc illi crucē ver terūt ⁊ pedes ſurſum. manꝰ aūt deorſū fixe rūt. Tūc ppl̓s furore repletꝰ volebat neronē ⁊ p̄fectu occid̓e ⁊ apl̓m liberare. Qui eoſ ro gauit ne paſſiōꝫ ſuā īpedire deberet Dn̄s āt vt ait Egeſippꝰ ⁊ linꝰ aperuit ocl̓os eoꝝ qui ibi flebāt. ⁊ viderūt angl̓os ſtātes cū corōis de floribꝰ rōſoꝝ ⁊ lilioꝝ ⁊ peꝝꝝ in cruce ſtāteꝫ cū eis. ⁊ libꝝ a xp̄o accipiente ⁊ ea v̓ba q̄ loq̄ batur ibi legentē. Tūc petrꝰ vt teſtatur idem Egeſippus de cruce dicere cepit Te domine imitare optaui. ſꝫ rectꝰ crucifigi n̄ vſurpaui Tu ſemꝑ rectus excelſus ⁊ altus. Nos pͥmi hominis filij qui caput ſuū dimerſit in traꝫ cuius lapſum ſignificat ſpecies generatiōis humane. ſic enim naſcimur vt ꝓni in terraꝫ videamur effundi Mutata qͣꝫ cōditio ē vt hoc putet mūdus dextrū. qd̓ ꝯſtat eē ſiniſtꝝ Tu dn̄e mihi omnia es. totum quod es tu Petro apl̓o De ſancto mihi totū. ⁊ nihil aliud niſi tu ſolꝰ. Grās tibi ago ſpū toto qͦ viuo. q̇ intelligo. q̇ interpello. Ubi due alie rōes tagunt̉. qͣre rectus noluit crucifigi. Vidēſqꝫ petrꝰ ꝙ fid̓les gl̓iam ſuaꝫ vidiſſent. grās agēs ⁊ d̓o fideles cōmedans ſpūm emiſit. Tūc marcellꝰ ⁊ apuleꝰ frēs ⁊ di ſcipuli eiꝰ d̓ cruce eū depoſuerūt. ⁊ diuerẜ co diētes aromatibꝰ ſepelierūt ¶ Iſid̓. in li. d̓ or tu ⁊ obitu ſctōꝝ ſic ait. Petrꝰ pꝰqͣꝫ āthioce na fundauit eccl̓iaꝫ ſb̓ claudio ceſare ꝯͣ Si monē magū romā ꝑgit. ibiqꝫ p̄dicās euāge liū xxv. anis eiuſdē vrbis pontificatū tenuit. Xxxvj. āt āno a paſſiōe dn̄i a nerōe deorſuꝫ vt ip̄e voluit crucifixꝰ ē. Hec Iſid̓. In ip̄a at die petrꝰ ⁊ paulꝰ dionitio apparuert̉ ẜꝫ ꝙ ip̄e ait ī p̄dicta epl̓a ī hͦ v̓ba. Attēde miracl̓m. vi de ꝓdigiū frat̓ mi thimothee diei victimatō nis ip̄oꝝ. Nā p̄ſto fui ī tꝑe ſeꝑatōis ip̄orum Pꝰ mortem at illoꝝ vidi eos īuicē māu ad manū itrātes portas vrb̓ ⁊ īdutos veſtes lu mioſitatis l̓ veſte luis. ⁊ coronis claritatis ⁊ lucis ornatoſ. hͨ dyo. G ¶ Nero at īpunitꝰ nō extitit. ſꝫ ꝓ hͦ ſcelere ⁊ alijs qͥ ꝯmiſit māuꝓ pria ſe ꝑemit. Quoꝝ ſceleꝝ hͦ aliqͣ breuit̓ inſe ramꝰ ¶ Qū ſeneca mgͣr ſuꝰ vt ī q̇dā hyſto ria lꝫ apocrifa legit̉. ꝯdignā mercedē laboriſ ſui ſpectaret. iuſſit nero ip̄m eliḡe in cꝰ arbo ris ramo ſuſpēdiū affectaret. dicēs ꝙ hoc p̄ miū laboris ſui ab eo recepturꝰ eēt. Cū autē ſeneca reqͥreret vn̄ hoc mortis ſuppliciū me ruiſſꝫ. acutū gladiū ſuꝑ eꝰ v̓ticē crebro vibra ri fec̄. Seneca āt nutu capitis mināti gladio cedebat. vehemēter timens ꝑiclitari mortis ꝑicl̓o. Cui nero ait. Mgͥr vt q̇d̓ nutū capitiſ mināti gladio cedis. Cui ſeneca rn̄dit. Ho ſū. ⁊ iō mortē vereor ⁊ iuitꝰ morior. Cui Ne ro ait. Sic ego adhuc te metuo. vt puer me tuere ꝯſueui. Quare te viuēte q̇ete nō pote ro viuere. Dixitqꝫ ſeneca. Si me mori neceſ ſe eſt ſaltē mihi ꝯcede vt qd̓ voluero eligam genꝰ mortis. Cui nero. Feſtinꝰ eligas tātuꝫ mori ne differas. Tunc ſeneca balneo in aqͣ facto ī vtroqꝫ brachio ſibi minui fec̄. ⁊ ſic ni mio ſangͥnis fluxū ibid̓ vitā finiuit. ⁊ ſic q̇dā p̄ſagio ſeneca nomē hūit qͣſi ſe necās. qͥa qd̓ ammo lꝫ coactꝰ māū ꝓpria ſe necauit Hic ſeneca duos frēs habuiſſe legit̉. vnꝰ fuit iuli us gallio declamator egregiꝰ q̇ manuꝓpria ſe ꝑemit. aliꝰ mela pat̓ lucani poete. Qui lu canꝰ iuſſu neronis inciſiōe venaꝝ obijſſe le git̉. ¶ Rurſus nero nefaria mētis veſania ductꝰ vt ī ead̓ hiſtoria apocrifa reꝑit̉ matrē occidi ⁊ ſcindi iuſſit vt vid̓et qͣlit̓ ī eiꝰ vt̓o fo uebat̉. Phiſici v̓o eū d̓ mr̄is ꝑditōe arguen tes dicebāt. Iura negāt ⁊ phasphibꝫ vt filiꝰ mr̄em necet. q̄ ip̄m cū tāto dolore pepit. ⁊ cū tato labore ⁊ ſolicitudīe enutriuit. q̇bꝰ nero. Faciatis me puero īp̄gnari ⁊ pꝰ ea ꝑere. vt qͣntꝰ dolor mr̄i mee fuerit poſſim ſcire. Hāc inſuꝑ volūtatē ꝑiēdi ꝯceꝑat. eo ꝙ ꝑ vrbē trā ſiēs qͣꝫdā ml̓iere pariētē vociferātē audierat Dicūt ei. Nō ē poſſibile qd̓ nature ꝯͣriū eſt nec ē ſcibile qd̓̇ rōni nō eſt ꝯſentaneū. Dixit ergo eis nero. Niſi me feceritis impgnari ⁊ pere. oēs vos faciam crudeli morte interire Tūc illi eū īpotionātes ranā ſibi occulte ad bibēdū ded̓rūt. ⁊ eā artificio ſuo ī eiꝰ vēire ex creſcere fecerūt. Et ſubito vēter eiꝰ nat̉e ꝯͣria nō ſuſtines ītumuit. ita vt nero ſe puero gui dū eſtimaret. Faciebātqꝫ ſibi ẜuare dieta q̄ lē nutriēde rane nouerāt ꝯuenire. dicētes ꝙ ꝓpt̓ ꝯceptū talia eū obẜuare oꝑt̓et. Tā dem nimio dolore vexatꝰ medicis ait. Accelerate tꝑs ꝑtꝰ. qꝛ lāguore pariēdi vix anhelitū hēo reſpirādi. Tūc ip̄m ad vomitū īpotionaue rūt. ⁊ ranā viſu terribilē hūoribꝰ infectam et ſangͥne edidit cruentatā. Reſpiciēſqꝫ Nero ꝑtū ſuū ip̄m abhorruit. ⁊ mirabat̉ ad̓o mon ſtruoſū. Dixerūt āt ꝙ tā mōſtruoſum ⁊ de formē fetū ꝓtulerit ex eo ꝙ tꝑus ꝑtꝰ noluerit expectare. Et ait. Fui ne tal̓ de mrīs egreſſ latibul̓. Et illi. Etiā. Precepit gͦ vt fetꝰ ſuuſ aleret̉. ⁊ teſtudini lapidū ẜuandus īcluderet̉ Hec āt ī cronicis n̄ leguntur ſꝫ apocrifa ſūt. ¶ Deind̓ miratꝰ qͣl̓ ⁊ qͣnta fuerit ſuccenſio troye. romā ꝑ ſeptē dies ⁊ noctes ſuccēdi fec̄ Qd̓ ex altiſſima turri ꝓſpectās. letatuſqꝫ flā me pulcritudine turgido habitu helyādaꝫ decātabat. Hic ſic̄ habet̉ in cronicis retibuſ aureis piſcabat̉. cantibꝰ intēdebat ita veoēs cithariſtas ⁊ tragedos ſuꝑaret. Uiꝝ ī vxo rē duxit. ip̄e a viro vt vxor acceptuſ eſt. vt ait De ſancto Petro apoſtolo oroſius. Romani v̓o eiꝰ veſaniā vlteriꝰ nō ferētes in eū īpetu fecerūt ⁊ vſꝫ extra ciuitatē ꝑſecuti ſt. Qui vidēs ꝙ euad̓e n̄ poſſet fuſtē dētiū morſibꝰ exacuit. ⁊ ſe ꝑ mediū palo trāſ fixit. ⁊ tali morte vitā finiuit. Alibi tn̄ legit̉ ꝙ a lupis deuoratꝰ ſit. Redeūtes igͦr romani ranā ī teſtudīe latitāte īuenerūt. ⁊ ip̄aꝫ extra ciuitatē ꝓijciētes cōbuſſerūt. Un̄ ⁊ ꝑs illa ci uitatis vt aliqͣ dicūt vbi latuerat rana latera nis a latēte rana nomē accepit. H ¶ Tꝑe ſctī cornelij pape greci fidēſes apl̓orū corꝑa furati ead̓ aſportabāt. Sꝫ demōes in idoliſ habitātes. diuīa coacti v̓tute clamabāt. Ui ri romāi ſuccurrite qꝛ dij vri auferūt̉. Qua ꝓpt̓ fidelibꝰ intelligētibꝰ d̓ apl̓is. gētilibꝰ v̓o de ſuis dijs ml̓titudo adunata fideliū ⁊ infi deliū illos ꝑſequit̉. vn̄ greci timētes apud ca thacūbas apl̓oꝝ corꝑa ī puteū ꝓiecerūt. ſꝫ a fidelibꝰ ind̓ pꝰ modū ſt̓ extracta. Grego. tn̄ in regiſtro di. ꝙ tāta eos vis tonitrui atꝫ ful guris truit ac diſꝑſit. vt ea apd̓ cathacūbas dimitterēt. Sꝫ cū dubitarēt q̇ oſſa eēt. b. pe tri. ⁊ q. b. pauli. orātibꝰ fidelibꝰ ⁊ ieiunijs inſi ſtētibꝰ d̓ celo eis rn̄ſū ē. Maiora oſſa ſt̓ p̄di catoris. mīora v̓o piſcatoris. Et ſic oſſa ab ī uicē ſeꝑauerūt. ⁊ ī ſuiſ eccl̓ijs qͣs cuilibꝫ edifi cauerat poſuerūt. Alij v̓o dicūt ꝙ ſilueſt pa pa volēs eccl̓ias ꝯſecrare tā magqͣꝫ ꝑua oſ ſa ī lāce ſūma reuerētia pod̓auit. ⁊ medieta tē in vna ecc̄ia ⁊ medietatē in alia collocauit ¶ Refert gre. in dialogo ꝙ in ecc̄īa ſcī petri vbi corpꝰ eiꝰ reqͥeſcit. vir q̇dā erat agontiuſ noīe magne hūilitatis ⁊ ſctītatis exn̄s. Cum v̓o q̇dā puella ꝑalitica in eiꝰ ecc̄ia ꝑmanes manibꝰ reꝑet. ⁊ diſſolutis renibꝰ ⁊ pedibus corpꝰ ꝑtrā trahet. diuqꝫ a btō petro ſanitatē petet. ei ꝑ viſionē aſtitit di. Uade ad agōtiū manſionariuꝫ. ⁊ ip̄e te ſaluti reſtituet. Cepit igͦr illa ꝑ eccl̓ie loca ſe huc atqꝫ illuc trahe. ⁊ qs eēt agōtiꝰ īueſtigare. Cui repente obuiā ip̄e factꝰ eſt quē qͣrebat. eiqꝫ dixit. Paſtor ⁊ nutritor noſter beatꝰ petrꝰ apl̓s ad te me mi ſit vt ab infirmitate me lib̓es. Cui ille rn̄dit. Si ab ip̄o miſſa es ſurge app̄hēſaqꝫ eiꝰ ma inu ip̄aꝫ leuauit. Illaqꝫ nll̓o lāguoris veſti gio remanēte plene ſanata fuit. ¶ In eodē qͦꝫ li. ait greg. ꝙ galla vrb̓ rōe nobiliſſima pu ella ſymachi ꝯſul̓ ac patricij filia marito tra dita. in vniꝰ anni ſpacio eiꝰ ē morte viduata Quā dū ad iterandū thalamū etas ⁊ opes vocarēt. elegit magͥ ſpūalibꝰ nuptijs cōpu lari d̓o. in q̇bꝰ a luctu incipit̉. ſꝫ ad et̓na gau dia ꝑuenit̉. qͣꝫ carnalibꝰ nuptijs ſubijci qͥ a leticia ſꝑ incipiūt ⁊ ad finē cū luctu tendunt. Huic at cū valde ignea ꝯſperſio corꝑis ineſ ſet. ceperūt medici dicere. qꝛ niſi ad aplexꝰ vi ri rediret. calore nimio ꝯͣ naturā barbā habi tura eēt. Qd̓ ita pꝰ factū ē. Sꝫ illa nihil exte riꝰ deformitatis timuit. q̄ interiorē ſpēꝫ ama uit. Nec verita ē ſi h̓ ī eo fedaret̉ qḋ a celeſti ſpōſon̄ amaret̉. Abiecto igr ſecl̓ari habitu apd̓ eccl̓iaꝫ.s. petri. moaſterio ſe dedit ibiqꝫ ml̓tis ānis ī ſimplicitate orōibꝰ ⁊ el̓ynis d̓o ẜuiuit. Tādē cācri vlcere ī māmilla ꝑcuſſa. dū an̄ eꝰ lectū duo cādelabra ſꝑ lucerēt. qꝛ ve lut aīca lucis. n̄ ſoluꝫ ſpūales ſꝫ ēt corꝑales tenebraſ odio hēbat. vidit. b. p. ap. īt̓ ip̄a duo cādelabra an̄ eꝰ lectū ꝯſtitiſſe. Que ex amo re ſumēs audaciā exultauit ⁊ dixit. Quid ē dn̄e meꝰ. Dimiſſa ſūt mihi pctā mea. Cui il le benigͥſſimo vultū īclīato capite ānuit di. Dimiſſa. veni. Et illa. Rogo vt ſoror bn̄di cta vēiat mecū. Et ille. Nō. ſꝫ tal̓ veniat tecū Qd̓ illa abbatiſſe indicās die t̓cia cū illa de fūcta ē. ¶ In eod̓ inſuꝑ li. gre. ait. ꝙ dū pre ſbyt q̇dā magne ſctītatis ad extrema dedu ctus eēt. cū magͣ leticia clamare cepit dicēs. Bn̄ueniūt dn̄i mei. bn̄ueniunt domini mei Quid ad tantillū ẜuū veſtꝝ digͣti eſtis veni re. Uenio. venio. grās ago. grāſ ago. Cūqꝫ q̇ aſtabāt q̇bꝰ hͦ diceret int̓rogarēt. ille admi rādo rn̄dit. Nūq̇d cōueniſſe hͦ ictos apl̓os petꝝ ⁊ paulū n̄ videtis. Cū v̓o iteꝝ vt pͥus re peteret. ſctā illa aīa e carne ſoluta eſt. ¶ Du bitat̉ āt ab aliqͥbꝰ vtꝝ eadē die petrꝰ ⁊ paulꝰ paſſi ſint. Dixert̉ āt q̇dā ꝙ eadē die reuoluto anno. Sꝫ hiero. ⁊ oēs fere ſctī q̇ de hͦ tractāt in hoc ꝯcordāt ꝙ eodē die ⁊ āno paſſi ſūt. ſic̄ māifeſte etiā hēt ex epl̓a Dyoniſij. ⁊ ſic̄ dicit leo vl̓ maxīꝰ ẜm q̇ſdā in qͣdaꝫ ẜmone vbi ſic ait. Nō eī ſine cā factū putamꝰ ꝙ vna die. in vnoloco. vniꝰ tyrāni tolerauere ſnīam. In De ſancto Paulo apoſtolo vno die paſſi ſt̓ vt ad xp̄m ꝑit̓ ꝑuenirēt. vno loco. ne alt̓i roma d̓eſſꝫ. ſb̓ vno ꝑſecutore vt eqͣl̓ crudelitas vtꝝqꝫ cōſtringet. Dies gͦ pro merito. locꝰ āt ꝓ gl̓a. ꝑſecutor āt ideꝫ decretꝰ ē ꝓ v̓tute. hͨ leo. Licꝫ at eadē die ⁊ hora paſſi ſint. n̄ tn̄ eod̓ loco. ſꝫ in diuerſis Et qḋ di. leo ꝙ eodē loco paſſi ſt̓. h̓ di. ex eo ꝙ ambo rome paſſi fuert̉. De hoc q̇daꝫ ſic v̓ſibꝰ dixit. Enſe coronat̉ paulꝰ. cruce petrꝰ eodē. Subduce luce loco. dux nero roma locꝰ. Ite aliꝰ. En ſe ſacrat paulū par lux. dux. vrbs. cruce petꝝ Licet aūt ead̓ die paſſi fuerint. ordinauit tn̄ gre. vt ip̄a die ſpeāliꝰ fieret q̇ ad officiū ſolē nitas petri. ⁊ in ſeq̄nti die cōmēoratio pauli. Tū qꝛ ea die fuit dedicata eccl̓ia.s. pe. tū qꝛ maiorē digͥtate. tū qꝛ pͥor ꝯuerſiōe. tū qꝛ pri matū tenuit rome. LXXXV ¶ De ſancto Paulo apoſtolo. Aulus interpreta tur os tube. l̓ os eoꝝ. ſeu electū mira bile. l̓ electōis miracl̓m. vel paulus a pauſa qd̓ ē reqͥes hebraice. ⁊ modicꝰ latine. Per hͦ ītelligūt̉ ſex p̄rogatiue qͣſ hūit paulꝰ ꝑcet̓is. Primū ē lingua fructuoſa. qꝛ ab ili rico vſqꝫ ad hirl̓m p̄dicauit euāgeliū. ⁊ iō d̓r os tube. Scd̓m caritaſ viſceroſa. qꝛ q̇s infir mat̉ ⁊ ego n̄ infirmor ⁊cͣ. ⁊ in̄ d̓r os eoꝝ. os.ſ. cordis. d̓ qͦ ip̄e dic̄. Os noſtꝝ pꝫ ad vos o cō rinthi. cor noſtꝝ dilatatū ē. Terciū ē ꝯuerſio miracl̓oſa. ⁊ in̄ d̓r electū mirabile. qꝛ mirabi lit̓ electꝰ ⁊ ꝯuerſus ē. Quartū ē manꝰ oꝑoſa ⁊ ind̓ d̓r electōis miracl̓m. Magnū ei mira culū fuit qn̄ elegit ſibi ꝓpͥis manibꝰ ſumptꝰ acq̇rere ⁊ inceſſant̓ p̄dicare. Quītū fuit ꝯtē platio delicioſa. qꝛ raptꝰ ē vſqꝫ in terciū celū ⁊ ind̓ fuit dn̄i reqͥes. qꝛ in ꝯtēplatōe exigit̉ re q̇es mētis. Sextū ē hūilitas v̓tuoſa. ⁊ ind̓ d̓r modicꝰ De hͦ āt noīe paulꝰ tres ſt̓ opiniōēs Origenes vult ꝙ ſꝑ fuerit biomiꝰ. ⁊ vocatꝰ ſit ſꝑ ſaulꝰ ⁊ paulꝰ. Rabāꝰ v̓o vult ꝙ an̄ di ctꝰ ē ſaulꝰ a ſaule rege ſuꝑbo. ſꝫ pꝰ ꝯuerſiōꝫ vocatꝰ ē paulꝰ qͣi ꝑuulꝰ a modico. ⁊ humili ſpū. Un̄ ⁊ nomē ſuū interpretando dicebat Ego ſū minimꝰ apl̓oꝝ ⁊c. Beda aūt vult ꝙ dictꝰ ē paulꝰ a ſergio paulo ꝓcōſule que ad fidē ꝯuertit. Paſſionē ſctī pauli Linus cō ſcripſit. ¶ A Aulꝰ apl̓s pꝰ ſui ꝯuerſionē ml̓tas ꝑſecutōes paſſus eſt. Quas beatꝰ hylariꝰ breuit̓ enūerat di. Paulus apl̓s in philippis v̓gis cedit̉. in carcere ponit̉ ⁊ ligno pedibꝰ affigit̉. in liſtris lapidat̉. in iconio et theſſalonica ab iniq̇s ꝑſeq̇t̉. in epheſo feris dat̉. in damaſco ꝑ ſportaꝫ e muro deponit̉ ī hirl̓m ſiſtit̉. cedit̉ ligat̉. inſidiatur. in ceſarea claudit̉ criminat̉. Nauigās in italiā ꝑiculo dirigit̉. Romā veniens ſub nerone iudicat̉. ⁊ occiſus finit̉. Hec hylariꝰ Apoſtolatū int̓ gētes accepit. Quendā ꝯtractū in liſtris ere xit. Iuuenē q̇ de feneſtra ceciderat ⁊ exſpira uerat ſuſcitauit. et ml̓ta alia miracula fecit. Apud initilenē inſulā vipera manū eiꝰ īua ſit ſꝫ nihil eū leſit. q̇n potiꝰ in igne ip̄aꝫ excuſ ſit. Dicit qͣꝫ ꝙ oēs q̇ de ꝓgenie illiꝰ hoīs qui paulū hoſpitio ſuſcepit naſcūt̉. a venenoſiſ nll̓atenꝰ ledūt̉. Un̄ cū pueri nati ſt̓ in cunis eoꝝ prēs ẜpētes ponūt vt ꝓbēt ſi veri eorū fi lij ſint. Inuenit̉ at aliqn̄ ꝙ paulꝰ ē minor pe tro. qn̄qꝫ maior qn̄qꝫ eqͣlis. Sed reuera mi nor dignitate. maior p̄dicatōe. eqͣlis fctītate. ¶ Refert haymo ꝙ paulꝰ a pullorū cantu vſqꝫ ad q̄ntā horā labori manuū inſiſtebat deinde p̄dicatōi vacabat. ita ꝙ plerūqꝫ vſqꝫ ad noctē ẜmonē ꝓtrahebat. Refiduuꝫ vero tꝑis comeſtioni ſomno ⁊ oroi ſatis neceſſa riū erat. Dū v̓o veniſſet romā cū nero non dū eēt in imꝑio ꝯfirmatꝰ. ⁊ etiā audiēs ꝙ de lege iudeoꝝ ⁊ fide xp̄ianoꝝ int̓ paulum ⁊ iu deos queſtio v̓tebat̉. n̄ multū inde curauit. ⁊ ſic paulꝰ qͣ volebat libere ibat ⁊ libere p̄di cabat. Hierony. qͣꝫ in li. de viris illuſtribus ait. ꝙ. xxv. āno a paſſiōe dn̄i hoc eſt neronis ſcd̓o. paulꝰ romā vinctꝰ mittit̉. ⁊ ꝑ bienniuꝫ in libera manēs cuſtodiā aduerſus iudeos diſputauit. Deinde a nerone dimiſſus euā geliū ī occidētis partibꝰ p̄dicauit. Decimo qͣrto v̓o neronis anno eodem anno ⁊ die ꝙ crucifixꝰ ē petrꝰ. capite trucat̉. Hec Hiero. ¶ Eius aūt ſapīa ⁊ religio vbiqꝫ diuulgeba tur. et ab oībꝰ admirabil̓ habebat̉. Ml̓tos etiā de domo ceſaris ſibi ī amiciciā cōpula De ſancto Paulo apoſtolo uit ⁊ eos ad xp̄i fidē ꝯuertit. Quedaꝫ ēt ſcri pta eiꝰ corā ceſare recitata ſt̓. ⁊ ab oībꝰ mira bil̓r cōmēdata. Senatꝰ ēt de illo alta nō me diocrit̓ ſentiebat. Quadā v̓o die duꝫ paulꝰ circa veſꝑas in qͣdā ſolario p̄dicaret q̇dā iu uenis noīe patroclꝰ pincerna neronis ⁊ ſibi admodū dilectꝰ. vt paulū ꝓpt̓ multitudineꝫ cōmodiꝰ audiret feneſtra aſcendit. ⁊ paulu lū ibi dormitādo decidēs expirauit. Qd̓ au diens nero pl̓imū de eiꝰ morte doluit. ⁊ ſta tim aliū in eiꝰ officiū ordinauit. Paulꝰ ve ro ꝑ ſpūm hoc cognoſcēs dixit aſtātibꝰ vt il luc irēt ⁊ patroclū ceſaris cariſſimū ad ſe de functū afferrēt. Quē allatū. paulus ſuſcita uit. ⁊ ad ceſareꝫ cū ſocijs ſuis miſit. Qui cū de morte eiꝰ lamētaret̉ ecce patroclꝰ viuens adeſſe p̄ foribꝰ nūciat̉. Audiens nero patro clū viuū quē paulo ante nouerat mortuuꝫ. pl̓imū q̇dē expauit. ⁊ eū ad ſe ingredi recuſa uit. ſꝫ tādē ꝑſuaſu aicoꝝ ītroire ꝑmiſit. Cui nero ait. Patrocle viuis. Et ille ceſar viuo. Et nero. Quis te fecit viuere. Cui ille. Dn̄s ih̓s xp̄s rex oīm ſcl̓oꝝ. Iratꝰ nero dixit. Er go ille regͣbit in ſecl̓a. ⁊ reſoluet oīa regͣ md̓i. Tui patroclus. Etiā ceſar. Tūc nero dedit ei alapam di. Ergo militas illi regi. Cui ille vtiqꝫ milito. qꝛ me a mortuis excitauit. Tūc qͥnqꝫ mīſtri imꝑatoris q̇ ei iugit̓ aſſiſtebāt. dixerūt ei. Cur imꝑator ꝑcutis iuuenē pru dentē ⁊ v̓acit̓ rn̄dentē. Nā ⁊ nos illi regi in uictiſſimo militāꝰ. Qd̓ audiēs nero eos re cluſit in carcerē vt eos nimiū torq̄ret q̇s an̄ nimis dilexerat. Tūc oēs xp̄ianos fecit inq̇ ri. ⁊ oēs ſine introgatiōe ꝑ tormenta varia puniri. B ¶ Tūc paulꝰ vinctꝰ int̓ ceteroſ anteneronē ductꝰ eſt. Cui nero. O hō ma gni regis ẜuus mihi aūt vinctꝰ cur milites meos mihi ſubtrahis et tibi recolligis. Cui paulꝰ. Nō ſolū de tuo angulo milites colle gi. ſꝫ etiā de orbe vniuerſo. q̇bus rex noſter dona talia q̄ nūqͣꝫ deficiēt ⁊ q̇ oēm excludēt indigentiā largiet̉. Huic ſi ſubiectꝰ eſſe vo lueris ſaluꝰ eris. q̇ tāte extat potētie vt iudex oīm veniat ⁊ md̓i huiꝰ figurā ꝑ ignem reſol uat. Hoc audies nero ⁊ ira ſuccēſus qꝛ figu rā mūdi ꝑ ignē paulꝰ dixerat diſſoluendaꝫ oēs milites xp̄i iuſſit igne cremari. paulū ve ro tanqͣꝫ maieſtatis reū capite trūcari. Tā ta aut xp̄ianoꝝ tūc occiſa ē turba. vt ppl̓s ro manꝰ palaciū v̓tute irruꝑet. ⁊ ſeditōeꝫ ꝯͣ eū excitare moliens ꝓclamaret. Pone modū ceſar tꝑa occiſione vl̓ iuſſionē. noſtrates ſūt qͦs ꝑdis. romanū tuent̉ imperiuꝫ. Timens imꝑator mutauit edictuꝫ. vt nullꝰ xp̄ianos tanget donec imꝑator de eiſ pleniꝰ iudicarꝫ Quapropt paulus iterū eſt reductꝰ ⁊ aſpe ctui neronis oblatus. Quē vt nero vidit ve hemētiſſime exclamauit. Tollite maleficuꝫ. decollate impoſtorē. nec ſinite viuere crimi natorē. ꝑdite ſenſuū alienatorē. auferte de ſu perficie terre mentiū īmutatoreꝫ. Ad quem paulꝰ ait. Nero tꝑe modico patiar. ſꝫ viuā et̓nalit̓ dn̄o ih̓u xp̄o. Nero dixit Auferte ab eo caput vt me rege ſuo fortiorē intelligat q̇ eū deuici. ⁊ videamꝰ ſi ſꝑ viuere valeat Cui paulꝰ. Ut ſcias me poſt mortē corꝑis et̓na liter viuere cū mihi caput abſciſuꝫ fuerit. vi uus tibi apparebo. ⁊ tūc cognoſcere poteris qꝛ xp̄s eſt deꝰ vite ⁊ nō mortis. Et his dictis ad locū ſupplicij ducit̉. Qui cuꝫ duceret̉ di xerūt ei tres milites q̇ eū ducebāt. Dic nobiſ paule q̇s eſt ille rex veſter quētantū diligitis ꝙ ꝓ eo magis mori qͣꝫ viuere eligitis. ⁊ qͣlem inde mercedē habebitis. Tūc paulus de re gno dei et pena inferni adeo eis p̄dicauit ꝙ eos ad fide ꝯuertit. Qui cū rogarēt eū vt li bere abiret q̇ vellet ait. Abſit frēs vt fugiam. Nō eīſuꝫ ꝓfugꝰ ſꝫ miles xp̄i legitimꝰ Scio enī ꝙ ꝑ hanc vitā trāſitoriā ad vitā tranſibo eternā. Mox autē vt fuero decollatꝰ viri fi deles rapiēt corpꝰ meū. Vos aūt locū nota te ⁊ illuc cras mane venite. inuenietis enim iuxta ſepulchꝝ meū duos viros orantes. ſcꝫ titū ⁊ lucam. Quibꝰ cū dixeritis qͣ de cauſa vos ad eos miſi ip̄i vos baptizabūt et regni celeſtis faciēt ꝯſortes ⁊ coheredes. Qd̓ cuꝫ loqueret̉ miſit nero duos milites vt viderēt ſi adhuc eſſet occiſus. Et cū eos vellet ꝯuer tere illi dixerūt. Cū mortuꝰ fueris ⁊ reſurre xeris. tūc credemꝰ tibi de his q̇ dicis. Nunc aut cito veni. ⁊ qd̓ meruiſti acciꝑe. Cūqꝫ ad locū paſſiōis duceret̉ ī porta hoſtiēſi cuidaꝫ o 2 De ſancto Paulo apoſtolo matrone noīe plantille diſcipule pauli q̄ ẜm dyoniſiū alio noīe dicebat̉ lemobia. qꝛ forte binomīa fuit obuiaꝫ dedit. Que flens ſuis orōibꝰ ſe recōmēdare cepit. Cui paulꝰ. Ua le plantilla eterne ſalutis filia. cōmoda mi hi velū q̄ caput tuū tegis. ⁊ inde ocl̓os meoſ ligabo ⁊ pꝰ mōdū tibi reſtituā illud. Qd̓ dū ſibi traderet irri debāt ei carnifices di. Quid impoſtori iſti ⁊ mago tā p̄cioſū pānū tribu is vt ip̄m amittas. Cū ergo ad locū paſſio nis paulꝰ veniſſꝫ. ad orientē v̓ſus ⁊ manibꝰ in celū extēſis diutiſſime cū lacrimis patria voce orauit. et grās egit. Pꝰ hͦ valefaciens frībꝰ ocl̓os ſibi de vdlo plātille ligauit. ⁊ vtꝝ qꝫ genu in t̓rā figens collū extēdit. ⁊ ſic decol latꝰ ē. Mox eiꝰ caput de corꝑe exiliēs. Ih̓s xp̄s qd̓ ſibi in vitā tā dulce extitat. ⁊ tam cre bro noīauerat. hebraice clara voce īſonuit d̓r ei ip̄m in ſuis epl̓is xp̄m vl̓ ih̓m vl̓ vtrūqꝫ qͥngētis vicibꝰ noīaſſe. De eiꝰ āt vulnere vn da lactis vſqꝫ in veſtimēta militis exiliuit. et poſtea ſanguis effluxit. ī aere lux īmēſa emi cuit d̓ corꝑe odor ſuauiſſimꝰ emanauit ¶ C Dyo. āt in epl̓a ad thimotheū d̓ morte pau li ſic di. In hora āt illa triſticie plena. frater mi dilecte dicēte carnifice paulo. collū para. tūc b. apl̓s ſuſpexit in celū muniēs fronteꝫ ⁊ pectꝰ ſuuꝫ ſigno crucis ⁊ dixit. Dn̄e mī ieſu xp̄e ī manꝰ tuas cōmēdo ſpūm meū. Et tūc abſqꝫ triſticia ⁊ ꝯpulſiōe extēdit collū ſuū ⁊ ſuſcepit coronā. Percutiente āt carnifice ⁊ āputate pauli caput. tūcbtīſſimꝰ in ip̄o ictu explicuit velū. ⁊ collegit ſangͥne ꝓpriū ī velo ⁊ ligauit eū ⁊ obuoluit ⁊ tradidit illi feīe. Et reuerſo militi carnifici dixit lemobia. Ubi dimiſiſti magiſtꝝ meū paulū. Rn̄dit miles Cū ſocio iacet ibi extra vrbe in valle pugiluꝫ ⁊ velo tuo velata ē facies eiꝰ. Ip̄a at rn̄denſ ait. Ecce ītrauerūt nūc petrꝰ ⁊ paulꝰ induti veſte p̄clara ⁊ coroas fulgētes luce radiātes hēbāt in capitibꝰ ſuis. Et ꝓtulit velū ſangͥne cruentatū ⁊ moſtrauit eis. Propt qd̓ opus ml̓ti crediderūt dn̄o et xp̄iani facti ſt̓. hͨ dyo. ¶ Audiēs nero q̇ ꝯtigerant vehement exti muit. ⁊ de his oībꝰ cū ph̓is ⁊ amicis loq̇ ce pit. Dū hͨ īuicē loq̄rent̉. venit paulꝰ ianuis clauſis. ⁊ an̄ ceſarē ſtās ait. Ceſar ecce pau. regis et̓ni ⁊ īuicti miles. Ul̓ nūc crede qꝛ nō ſū mortuꝰ ſꝫ viuꝰ. Sꝫ tu miſer eterna morte morireis. eo ꝙ ſctōs dei iiuſte īterficis. ⁊ his dictis diſparuit Nero autē ex nimio timore velut amēs effectꝰ q̇d aget ignorabat. ⁊ ſua ſu⁊ ꝯſilio aicoꝝ patroclū ⁊ barnabā cū alijs ſoluit. ⁊ qͦ vellēt libere abire ꝑmiſit. Illi vero milites.ſ. longinꝰ mgͣr militū. ⁊ acceſtꝰ ad ſe pulchrū pauli mane venerūt ⁊ duos viros ſcꝫ titū ⁊ lucā orātes. ⁊ ī medio eoꝝ paulum ſtātē viderūt. Quos titꝰ ⁊ lucas vidētes ve hement̓ territi fuge ceperūt. ⁊ paulꝰ diſparu it. Illi āt pꝰ eos clamātes dicebāt. Nō vt pu tatis vos ꝑſeq̇mur. ſꝫ a vob̓ baptizari volu mꝰ ſic̄ paulꝰ nob̓ dixit. quē mō vobiſcū orā tē vidimꝰ. Hoc illi audiētes reuerſi ſūt. ⁊ cū magno gaudio eoſbaptizauer̄t Caput āt pauli in qͣndā vallē ꝓiectu ē. et p̄ ml̓titudine alioꝝ q̄ interfecti fuerūt ⁊ illuc ꝓiecti inuēiri nō potuit. Legit̉ āt in eadē epl̓a dyo. ꝙ cū qͣ daꝫ vice fouea mūdaret̉. ⁊ caput illud pauli cū alijs purgamētis ꝓiectū fuiſſet. q̇daꝫ pa ſtor illud in vga ſua leuauit. ⁊ iuxta caulas ouiū fixit. Uidit āt ꝑ tres noctes ꝯtinuaſ ip ſe cū dn̄o ſuo ſuꝑ p̄dictū caput luce īeffabi lē refulgere. Qd̓ cū ep̄o ⁊ fidelibꝰ nunciatū fuiſſet dixerūt. Uere hͦ ē caput pauli. Ogreſ ſus igͦr ep̄s ⁊ vniuerſa fideliū multitudo ca put illd̓ ſecū detulerūt ⁊ in qͣdā mēſa aurea illud deponētes illḋ corꝑi ꝯiūge attēptabāt. Quibꝰ patriarcha rn̄dit. Nos ſcimꝰ ꝙ ml̓ ti fideles occiſi ſt̓. ⁊ eoꝝ capuo ſt̓ diſꝑſa. Un̄ dubito caput illud corꝑi pauli ꝯiūgere. Sꝫ caput hͦ ad pedes corꝑis ponamꝰ. ⁊ oīpotē tē dn̄m exoremꝰ. vt ſi caput ſuū ē ꝯuertatur corpꝰ ⁊ capiti ꝯiūgat̉. Qd̓ cū oībꝰ placuiſſꝫ caput ip̄m ad pedes corꝑis btī pauli poſue rūt. Et ecce cūctis orātibꝰ et ſtupētibꝰ corpꝰ ſe v̓tit. ⁊ in loco ſuo capiti ſe iūxit. Et ſic oēs deū bn̄dixerūt. ⁊ hoc eē caput pauli v̓acit̉ co gnouerūt. Hec dyo. D ¶ Refert gregtu ronen̄. q̇ tꝑe iuſtini iunioris claruit. ꝙ q̇daꝫ deſperās laqueū ſibi parabat. nomē tn̄ pau li īuocās ſꝑ dicebat. Adiuua me ſctē paule. Tūc affuit q̄dā vmbra ſqͣlida hortās eū ac De ſancto Paulo apoſtolo dicēs. Eya bone vir age qd̓ agis morā ne fe ceris. At ille ſꝑ parās laqueū dicebat. Btīſ ſime pa. adiuua me. Expedito iā laq̄o affu it alia vmbra tāqͣꝫ hoīs dicēs illi q̇ hoīeꝫ hor tabat̉. Fuge miẜrime qꝛ pau. aduocatꝰ ad uenit Tūc ſqͣlidā vmbra euanuit. ⁊ hō ad ſe rediēs ⁊ laqueū ꝓijciēs pn̄iaꝫ ꝯdignā acce pit. Greg. in regiſtro. Ex cathenis b. pauli ml̓ta miracl̓a demōſtrāt̉. ⁊ dū ml̓ti parū q̇d ex limatura petūt. aſſiſtit ſacerdos cuꝫ lima ⁊ aliqͥbꝰ petētibꝰ ita ꝯcite aliq̇d de cathenis ip̄is excutit̉ vt nll̓a mora ſit. Quibuſdaꝫ v̓o petētibꝰ diu ꝑ cathēas ip̄as lima ducit̉. et tn̄ vt aliqͥd inde exeat nō obtinet̉. ¶ In ead̓ qͦꝫ epl̓a q̄ ſupra dicta eſtbe. Dyoniſiꝰ mortem pauli mgͥri ſui pus v̓bis deplorat di. Quis dabit oculis noſtris aqͣs. ⁊ pupillis noſtris fontē lacrimarū. vt ploremꝰ die ac nocte lu men eccl̓iaꝝ qḋ extinctū eſt. Quis nō indu et fletū ⁊ gemitū aūt nō veſtiet̉ lugubribꝰ. et mente attonitꝰ nō obſtupeſcet. Ecce etenim petrꝰ fundamētū eccl̓iaꝝ. gl̓a ſctōꝝ apl̓oꝝ a nob̓ receſſit. ⁊ nos orphanoſ dereliq̇t. Pau lus qͣꝫ gentiū familiaris ⁊ ꝯſolator pau peꝝ deficit nob̓ ⁊ vlteriꝰ nō inuenit̉. Qui fuit pa ter patꝝ. doctor doctoruꝫ. paſtor paſtorum. Abyſſum ſa pīe. fiſtulā altiſonā p̄dicatorem v̓itatis infatigabilē. paulū dico nobiliſſimū apl̓m. hic angelꝰ t̓reſtris ⁊ hō celeſtiſ imago ⁊ ſil̓itudo deitatis. et ſpūs deiformis. omēs nos dereliq̇t. nos inqͣꝫ inopes ⁊ in dignos in hoc md̓o ꝯtemptibili ⁊ maligno. ⁊ ingreſſꝰ eſt ad deū ſuū dn̄m ⁊ amicū. Heu frater mi thimothee dilecte aīe mee. vbi eſt pater tuuſ mgr ⁊amator. Un̄ te vlteriꝰ ſalutabit. Ecce enim orphanꝰ factꝰ es ⁊ remanſiſti ſolus. iā neqͣqͣꝫ ſcribet tibi ſua ſctīſſima manu di. tibi. Fili cariſſime. Ue mihi frat̓ mi thimothee. Quid hic accidit triſticie ⁊ tenebraꝝ ⁊ dāni. qꝛ orphani facti ſumꝰ. Iā nō veniunt ad te epl̓e eius in qͥbꝰ ſcriptuꝫ ſit. Paulꝰ modicꝰ ẜuus ieſu xp̄i. Iā nō ſcribet de te vlterius ci uitatibꝰ dicēs. Suſcipite filiū meū dilectuꝫ. Cōplica frater libros ꝓpharū ⁊ ſigna ſuper eos. qꝛ neminē habemꝰ interp̄tem parabo laꝝ ⁊ paradigmatū ⁊ eloq̇oꝝ ip̄oꝝ. Dauid ꝓph̓a plāgebat filiū ſuū ⁊ dicebat. Ue mihi ꝓte fili mi. Ue mihi. Ego aūt. Ue mihi ma giſter mi. vere ve mihi. Amodo defecit ⁊ ceſ ſauit ꝯcurſus diſcipuloꝝ tuoꝝ romaꝫ veni entiū ⁊ q̄rentiū nos. Iā nemo dicturus eſt. eamꝰ ⁊ videamus doctores nr̄os ⁊ introge mꝰ eos qͣlit̓ nos regere oporteat eccl̓ias no bis cōmiſſas. ⁊ interp̄tabunt̉ nob̓ eloq̇a do mini noſtri ieſu xp̄i ⁊ eloq̇a ꝓph̓aꝝ. Uere ve his filijs frat̓ mī q̇ pͥuati ſunt prībꝰ ſpūalibꝰ q̇bus p̓uatꝰ eſt grex. Et nobis etiā frat̓ ve q̄ p̓uati ſumꝰ mgͥris noſtris ſpūalibꝰ q̇ colle gerant intellectū ac ſcientiā veteris ac noue legis. ⁊ colligauerāt in ſuis epl̓is. Vbi ē cur ſus pauli. ⁊ labor ſctōtū pedū eꝰ. Ubi eſt os loquens. ⁊ lingua ꝯſulens. ⁊ ſpūs bn̄placēs deo ſuo. Quis nō ploret ⁊ vlulet. Nā q̇ me ruerūt gloriā ⁊ honorē apud deū tāqͣꝫ male factores tradunt̉ in mortē. Ue mihi qniā in illa hora intuitꝰ ſum corpus ſanctū ſangͥne innocenti cruentatū. Heu mihi pat̓ mī ma giſter ⁊ doctor nō quidē reus tali morte extī tiſti. Nu: c̄ ergo qͦ ibo te qͣrere gl̓a xp̄ianorū ⁊ laus fideliū. Quis ꝯtīceſcere fecit vocē tu am. fiſtula eccleſiaruꝫ ⁊ fiſtula altiſona ple ctrum pſalterij decacordi. Ecce introiſti ad dn̄m deū tuū quē deſideraſti. ⁊ toto affectu ꝯcupiſti. Hieruſalē ⁊ roma praua amicicia equales facte ſunt in malo. Hierl̓m crucifi xit dn̄m noſtrū ieſum xp̄m. Roma v̓o apo ſtolos eiꝰ interemit. Hierl̓m aūt ẜuit ei quē crucifixit. Roma aūt ſolēnizando glorificat qͦs interemit. Ut nunc frat̓ mi thimothee qͣs dilexiſti et toto corde deſiderabas. ſaul dico regē ⁊ ionathaꝫ. in vita ſua nō ſūt ſeꝑati nec in morte. Et ego nō ſum ſepot a dn̄o magi ſtro meo niſi cū ſeparauerūt nos hoīes peſ ſimi et iniqui. Et ſeꝑatio huiꝰ hore non erit ſemꝑ. Ania eius cognoſcit dilectos etiā ſine hoc ꝙ eis loquat̉ q̇ nūc ab eo elongati ſunt. In die aūt reſurrectōis magna iactura eēt ſeꝑari ab eis. Hec Dyoniſiꝰ. ¶ Iohānes chryſoſto. in li. de lau dibꝰ pauli hucgl̓ioſū apl̓m multiplicit̓ cōmēdat ſic dicens. Nihil prorſus errauit q̇ pratū inſigne v̓tutū ac pa radiſum ſpūalē pauli anīam nuncupauit. De ſancto Paulo apoſtolo Que āt lingua laudibꝰ eiꝰ inueniat̉ equal̓. cū omnia q̄ in oībꝰ ſt̓ bona aīa ſua vna poſ ſideat. ⁊ ea cūcta plene accumulet nec ſolu hominū ſꝫ etiā qḋ ē āplius angeloꝝ. Nec tn̄ idcirco reticebimꝰ q̇n potiꝰ pauca dicemꝰ. Eſt enī hoc maximū laudis genꝰ cū orōis copiā v̓tus ſuꝑat ⁊ magͥtudo laudati. Sic qꝫ vinci ml̓to ē nobis gl̓ioſiꝰ qͣꝫ ſepe viciſſe. vnigͥr oportuniꝰ laudū eiꝰ ſumemꝰ exordi um niſi ab hocip̄o pͥmū. vt on̄damꝰ eū bōa oīm poſſidētē. E ¶ Abel obtulit ſacrificiū ⁊ inde laudat̉. ſꝫ ſi pauli hoſtiaꝫ adducāꝰ in mediū qͣntū celuꝫ a tra ſuꝑior apparebit. Si q̇dē ſemetip̄m ꝑ dies ſingulos immolabat. Quā tn̄ hoſtiā dupl̓i offerebat. tū in corde tū in corꝑe mortificatōeꝫ circūferēs. Nō enī oues offerebat aut bones. ſꝫ ſeip̄ꝫ dupl̓r im molabat. neqꝫ hiſ ꝯtētꝰ fuit. ſꝫ ēt orbē vniuer ſū ſtuduit offerre q̇ t̓rā ac mare. greciā atqꝫ barbariā. oēmqꝫ ſub ſole regionē qͣi volitās circūiuit. ex oībꝰ āgelos faciēs. q̇nimo ip̄os hoīes qͣi ex d̓mōībꝰ in āgl̓os ꝓuehēs. q̇d hu ic hoſtie reꝑiet̉ e qͣle quaꝫ paulꝰ gladio ſpūſ ſctī īmolauit. ⁊ in illo altari qḋ ſuꝑ celū loca tū ē obtulit. Sꝫ abel dolo german ꝑcuſſus occubuit. paulꝰ v̓o ab eis int̓fectꝰ ē qͣs ab in nūeris mal̓ cupiebat eruere. Uis at eꝰ īnūe ras tibi on̄daꝫ mortes. tot vtiqꝫ qͥt ēt dies vi xit ¶ Noe ſe tātū ī archa legit̉ ẜuaſſe cū libe ris. hͨ āt ml̓to ſeuiore inundāte diluuio n̄ ar cham coaptādo cōpaginibꝰ tabulaꝝ. ſꝫ ep̄i ſtolas cōponēdo ꝓ tabul̓. vniuerſū orbē ꝑi clitātē ex medijs fluctibꝰ liberauit. Hec autē archa n̄ vno loco circūfert̉. ſꝫ ſpū orb̓ t̓mīos cōp̄hēdit. nͨ bitumīe ac pice. ſꝫ ſpūſctō eiꝰ ta bule ſt̓ puncte Hec ſuſcipiēs pene irronabi libꝰ aīalibꝰ ſtultiores. imitatores efficit āge loꝝ. Hinc qͦꝫ illā vincit archā. qꝛ illa coruu recipiēs coruū rurſū emiſit. ⁊ includens lu pu feritatē eꝰ mutare nō potuit. Hec v̓o ac cipitres miluoſqꝫ ſuſcipiens fecit colūbas ⁊ excludēs oēꝫ feritatē māſuetudinē ſpūs ītro duxit. ¶ Abraā mirāt̉ oēs qꝛ ad dei p̄ceptuꝫ patriā atꝫ cogtos reliq̇t. Sꝫ quō paulo poſ ſit eqͣri q̇ nō tātumo patriā l̓ cogͣtos. ſꝫ ip̄m qꝫ md̓m reliq̇t īmo ēt celū ⁊ celuꝫ celi. ⁊ hͨ oīa xp̄m ſuſcipiēdo deſpexit. Un̄ ꝓ cūctis iſtud ſolū.i. xp̄i caritateꝫ req̄rens neqꝫ pn̄tia. inq̇t neqꝫ fut̉a. neqꝫ altitudo ⁊cͣ. Sꝫ ⁊ abraam in ꝑiculū ſe tradēs hoſtibꝰ filiū frīs eripuit. At paulꝰ vt vniuerſū orbē de ip̄a diaboli extra heret māu. innūerabilia ꝑicula ſuſtinuit ꝓ pͥiſqꝫ mortibꝰ maxīaꝫ ſecuritatē alijs cōꝑa uit. Filiū qͣꝫ abraā voluit immolare. paulꝰ v̓o ſemetip̄ꝫ millies īmolauit In iſaac pa ciētiā aliqͣ admirant̉ qͦniaꝫ puteos a ſe fctōs obſtrui patiebat̉. At paulus nō puteos cer nes lapidibꝰ obrutos. ſꝫ ꝓpriū corpꝰ nō ſolū ſic̄ ille cedebat. ſꝫ eos ēt a q̇bꝰ patiebat̉ in celū ſtudebat euehere. Quāto ei āpliꝰ obrūebat̉ iſte fons tātomagͦ erupebat. ac pl̓es a ſe flu uios effūdēdo emanabat ¶ De lōganimi tate atꝫ patientia iacob ſcpͥtura mirat̉. Et o nā illa ē tā adamātina aīa q̄ pauli patiētiaꝫ poſſit imirari. Neqꝫ eī ſepteꝫ ānoꝝ. ſed totiꝰ vite ẜuitiū ꝓ ſpōſa ꝑtulit xp̄i. nō aduſtꝰ ſolū eſtū diei ⁊ noctis gelū ſed tēptatōes mille ꝑ petiēs. ⁊ nūc q̇dē v̓beribꝰ. nūc v̓o lapidibus ſciſſus atꝫ colliſus. ⁊ int̓ certamīa vbiqꝫ ꝓſi liens. captas oues ex diaboli faucibꝰ abſtra hebat. Sꝫ ⁊ ioſeph pudicicie v̓tute decoratꝰ eſt. ⁊ ego vereor ne iā ridiculū ſit hinc etiam paulū laudare. q̇ ſemetip̄m crucifigēs nō ſo lū hūanoꝝ corpoꝝ pulcritudines. ſed oīa ēt q̄ vident̉ rebꝰ clara ac decora cernebat. quē admodū nos fauillā cinerēqꝫ ꝯſpicimꝰ. qui qͣi mortuꝰ ꝓrſus ad mortuū īmobil̓ ꝑmane bat. ¶ Stupēt iob oēs hoīes. Eſt enī athleta mirabilis. At paulꝰ nō mēſibꝰ tātuꝫ. ſꝫ ānis pl̓ibuſ in agonē ꝑdurās tā clarꝰ emicuit nō teſte gleba ſaniē carnis radēs. ſꝫ in ip̄iꝰ intel ligibile os leonis frequent̓ incurrens et pu gnas aduerſus tēptatōes innūeras oī erat lapide tolerātior. Qui nō a tribus ⁊ qͣttuor amicis. ſed a cūctis infidelibꝰ. a fribus etiaꝫ obprobria ſuſtinebat. ꝯſputꝰ ab oībus atqꝫ maledictus. Et illi erat magͣ hoſpitalitas et cura paupeꝝ. Sed quā ille curā impēdebat carne debilibꝰ. hāc iſte animis morbidis ex hibebat. Illiꝰ omni aduenienti aꝑiebat̉ do mus. hꝰ v̓o aīa vniuerſo patebat orbi. Et il le q̇deꝫ cū oues ⁊ bones hrēt in nūeros erat De ſancto Paulo apoſtolo in pauꝑes liberalis. hͦ v̓o nihil āplius corꝑe ſuo poſſidēs de hͦ ſufficient̓ indigētibꝰ mini ſtrabat. Qd̓ alicubi cōmemorās neceſſitati bus inq̇t meis ⁊ his qui mecū erāt miniſtra uerūt manꝰ iſte. Sꝫ et v̓mes atꝫ vulnera ſe uos ſctō iob inferebāt dolores. Sꝫ ſi pauli v̓bera. famē. cathenas. ꝑiculaqꝫ cōſideres q̄ a domeſticis. ab extraneis ac a cetero patie bat̉ orbe. ſolicitudinē quā ip̄e ꝓ eccl̓ijs vſtio nē quā ꝓ ſcādalizatis ſingul̓ ꝑferebat vide bis ꝙ oī erat ſaxo durior. Aīa illa ⁊ ferrū at qꝫ adamantē firmitate ſuꝑabat. Que enī il le corꝑe hec mēte paulus ſuſtinuit. Quē oī merore moleſtior de ſingul̓ q̇buſcūqꝫ labēti bus meſticia ꝯſumebat. Und̓ ⁊ iuges ex eo fontes lacrimarū nō diebꝰ ſolū ſꝫ ēt noctibꝰ effluebāt. Omīqꝫ ml̓iere ꝑturiēte vehemēti us affligebat̉ in ſingul̓. ꝓpter qḋ etiam dice bat. Filioli mei q̇s iteꝝ parturio. ¶ Moy ſes ꝓ iudeoꝝ ſalute deleri elegit de li. Moy ſes itaqꝫ ſe cū ceteris obtulit ꝑire. pau ꝓ cete ris. Nō enī cū pereuntibꝰ ꝑire voluit ſed vt alij ſaluarent̉ ip̄e de gl̓e et̓nitate decidere. Et quidē ille pharaōi. hic diabolo qͦtidie repu gnabat. Ille ꝓ vna gente. iſte ꝓ vniuerſo or be certauit. nō ſudore ſed ſangne. ¶ Ioh̓es in cibū locuſtas ⁊ mel ſilueſtre ſumebat. ſed paulus ita in medio md̓i ſtrepitū quemad modū ille in heremo q̇ete v̓ſatꝰ eſt. nō q̇deꝫ paſtꝰ locuſtis aūt melle ſilueſtri. ml̓to autē his victū viliorē ꝯtētꝰ ē. ac neceſſario quidē indulges cibo. feruēti ſtudio p̄dicādi. Ueꝝ illiꝰ aduerſus herodiadē apparuit magͣ co ſtātia. ⁊ ille nō vnū aūt duos. aut tres. ſꝫ in numeros et ſil̓i poſitos ptāte corriꝑuit. īmo longe illo ſeuiores tyrānos. F ¶ Reſtat vt paulū iā angelis cōparemꝰ in q̇bus ma gnificū p̄dicāꝰ. qꝛ cum oī cura d̓o obediuit. Qd̓ dauid amirādo dicebat. Potētes v̓tu te faciētes v̓bū eiꝰ ⁊cͣ. Quid v̓o aliud ꝓph̓a in angel̓ mirat̉. Qui facit inq̇t āgelos ſuos ſpūs ⁊ mīſtros ſuos ignē vrenteꝫ. Sed h̓ in paulo poſſumus inuenire. q̇ velut ignis ac ſpūs totū traꝝ ꝑcurrit orbe ⁊ ꝑcurrēdo pur gauit. ſꝫ nōdū celū iſte ſortitꝰ ē. ⁊ hͦ ē oīno mi rabile ꝙ tal̓ v̓ſat̉ in tris etiaꝫ mortali adhuc carne circūdatꝰ. Quāta gͦ nos ꝯdēnatione digni ſumꝰ cū vno hoīe bōa in ſe oīa ꝯgre gate nec minimā q̇dē ꝑtē eoꝝ ſtudēꝰ imitari Nō enī aliā ē iſte ſortitꝰ nat̉am. nec diſſil̓em nactꝰ aīaꝫ. nͨ alteꝝ habitās md̓m. ſꝫ in eadē t̓ra eadēqꝫ regiōe. ſub eiſdē ēt legibꝰ nutritꝰ ⁊ moribꝰ. cūctos q̇ nūc ſt̓ hoīes l̓ fuerūt aī v̓ tute trāſcēdit. Nec v̓o ī illo hͦ ſoluꝫ mirabile eſt ꝙ p̄ abudātia deuotiōis q̇dāmō n̄ ſenſit dolores ꝓ v̓tute ſuſceptos. ſꝫ ēt ꝙ v̓tutē ip̄aꝫ ꝓ mercede pēſauit. Nā ⁊ nos q̇dē ꝓpter eaꝫ ꝓpoſita mercede certāꝰ quā ille cōplectēs et ſine p̄mio diligebat. Cūcta illa q̄ aſperitate ſui vidēt̉ īpedire v̓tutē cū oī māſuetudine ꝑ petiēs qͦtidie celſior. qͣtidie aſſurgebat ardēti or. Et intētatis ſibi ꝑiculis noua ſꝑ alacrita te pugͣbat. Qui cū ſibi mortē iā imminentē videret. ad cōionē delectatonēqꝫ gaudij ali os ꝓuocabat dicēs. Gaudete ⁊ ꝯgtulamini mihi. Itaqꝫ ad ꝯfuſionē ⁊ iiuriaſqͣs ob p̄di cādi ſtudiū ſuſtinebat magisqꝫ ad honorū oblectamēta ꝓperabat. mortis potiꝰ qͣꝫ vite deſideriū appetes pauꝑtatis qͣꝫ opulentie. et ml̓to āplius laborē qͣꝫ alij requiē pꝰ labore. ac merorē maḡ eligēsqͣꝫ alij voluptateꝫ ſtu dioſius ꝓ inimicis ⁊ fructuoſiꝰ orās qͣꝫ alij aduerſus inimicos. vnū illi formidādū erat atqꝫ metuendū offenſa nimirū dei. nec deſi rabile illi aliud erat niſi placere d̓o ſꝑ. Non dico aūt ꝙ nihil p̄ſentiū deſiderabat. ſed nec aliquid futuroꝝ. ¶ Non enim mihi dicas merces. ingentes exercitus pecunias. ꝓuin cias. poteſtates. hec enim quaſi aranearuꝫ fila reputauit. ſed ea que ꝓmittunt̉ in celis. ⁊ tūc eius ardentē in xp̄o amorem videbis. Hic ſiquidē ꝓ illiꝰ dilectiōe nō angeloꝝ. nō archangeloꝝ dignitatē nec qͥcqͣꝫ horū ſimile ꝯcupiuit. Qd̓ enī erat maiꝰ oībꝰ xp̄i amo re fruebat̉. cū hoc enī beatiorē cūctis ſe puta bat. ſine hoc aūt neqꝫ dominantiū. neqꝫ p̓n cipatuū ſocius eſſe cupiebat. ſed cū hac dile ctione magis eſſe vl̓ extremꝰ. īmo etiā ex nu mero punitoꝝ qͣꝫ ſine hac int̓ ſūmos hono res ⁊ ſublimes. Hoc enī erat illi maximum ac ſingulare tormentū ab hac caritate diſce dere. hoc illi erat gehēna. hoc ſolū pena. hoc o 4 De ſancto Paulo apoſtolo infinita ⁊ intolerāda ſupplicia. Sꝫ ꝑfrui ca ritate xp̄i. h̓ illi vita. hͦ md̓s. hͦ regnuꝫ. hͦ ꝓmiſ ſio. hͦ bōa vid̓bāt̉ īnūera. Sic d̓ſpiciebat vni uerſa q̄ timēꝰ vt ſolet herba iā putrefacta cō tēni. ¶ Tirānos v̓o ac ppl̓os ſpirātes furore velut qͦſdā eē culices eſtiabat Mortē v̓o atꝫ cruciatus ⁊ mille ſupplicia qͣi ludū putabat eē pueroꝝ dūmo ꝓ xp̄o aliq̇d ſuſtineret. De corabat̉ ei magͣ vinctꝰ catena qͣꝫ diademate coronatꝰ. Etei coartatꝰ carcere hītabat ī ce lo. Ac libētiꝰ v̓b̓a recipiebat ⁊ vl̓nera qͣꝫ alij brauia diripiāt. ⁊ dolores nō minꝰ qͣꝫ p̄mia diligebat. cū vtiqꝫ ip̄os dolores loco dū ce ret pͥmioꝝ ꝓpt̓ea ip̄os ēt grāꝫ noīabat. quiā q̄ nob̓ ſt̓ cātriſticie hͨ illi maxīaꝫ ꝑiebāt volu ptatē. Merore qͦꝫ maxīo vrebat̉ ꝓpt̓ qḋ ⁊ di cebat. Quis ſcādalizat̉ ⁊ ego n̄ vror. Etiā ſi in merore dicat q̇s ineſſe aliquā voluptateꝫ. Multi eī q̇ filioꝝ mortibꝰ vl̓nerant̉ aliqͥd cō ſolatōis accipiūt. cū ſuis fletibꝰ reliquūt̉. ma giſqꝫ dolēt cū dolere ꝓhibēt̉. Sic ⁊ pau. no cte ac die ꝯſolatōeꝫ accipiebat ex lacrīſ. Nul lus q̇ppe tāto affectu mala ꝓpͥa qͣꝫto ille d̓fle bat aliēa. Queadmod̓ eī illū opinariſ affli ctū cū ꝑditōꝫ defleret pctōꝝ. q̄ vt illi ſalui fie rēt a celoꝝ gl̓a cupiebat excludi. Nā n̄ ſalua ri illos ml̓to acerbiꝰ eſtimabat qͣꝫ ſemetip̄ꝫ ꝑire. Hunc gͦ cui nā reꝝ pot̓it q̇s cōꝑare. cu ferro. cui adamāti. Quidnā illā aliqͥs appe let aīaꝫ aureā vl̓ magͦ adamātinā. Naꝫ ⁊ oī erat adamāte fortior. auro gēmiſqꝫ p̄cioſior ⁊ alterā q̇dē materiā firmitate alteraꝫ ſuꝑa bat p̄cioſitate. Cui igͦr rei hꝰ ab aliqͦ aīa cō paret̉. Eaꝝ q̇dē q̄ ſt̓oīno nll̓i. Ꝙ ſi vel auro adamātis fortitudo l̓ adamāti honor daret̉ auri. tūc forte aliqͣ mō ꝯꝑatio eꝰ pauli poſſꝫ aīe ꝯuēire. Sꝫ q̇d ego adamātē ⁊ auruꝫ ad ſil̓itudinē adduco pauli. Md̓m ſi ex aduer ſo appēdas oēꝫ ēt tc̄ videh̓ a ꝑte pauli ingēs pōdꝰ examīs. Md̓o igͦr ⁊ oībꝰ ꝗ in md̓o ſi paulū dicīꝰ diḡorē Si igͦr md̓s eo digͥor n̄ ē ſꝫ forte l̓ celū. ſꝫ iſtd̓ qͦꝫ inuēit̉ inferiꝰ. Si enī n̄ ſolū celū ſꝫ ēt q̇ hn̄t̉ in cel̓ dei pꝰ poſuit carita ti quō nō magͣ dn̄s q̇ tāto eſt benignior pau lo qͣnto maliciā bonitas antecellit. innume ris cel̓ eū iudicat digniorē. Nō ei nos tantū diligit d̓s qͣntū a nob̓ ip̄e diligit̉. ſꝫ tāto effu ſius qͣnto nͤ ẜmo ſufficit explicare. ¶ In pa radiſū qͦꝫ hūc d̓s rapuit. ⁊ ī celū terciū ſuble uauit. Nec imerito. Si q̇dē paulꝰ in t̓ra gͣ diēs ſic ſe gerebat ī cūctis qͣi āgelorū ſocieta te frueret̉. Nā viſibili adhuc corꝑi colligatꝰ illoꝝ ꝑfectōe gaudebat. Tātis fragilitatibꝰ corꝑis ſubditꝰ ī nll̓o inferior ſuꝑnis v̓tutibꝰ apparere certabat. Nā ⁊ tāqͣꝫ penatꝰ totū do cedo ꝑuolauit orbē. ⁊ velut incorporeꝰ labo res ꝑicl̓aqꝫ ꝯiēpſit. ⁊ qͣi iā celū poſſidēs cun cta ꝓrſus trena deſpexit et tāqͣꝫ cū ip̄is iā in corporeis v̓tutibꝰ degēs iugi mētis intētiōe vigilauit. Et angel̓ q̇dē ſepe diuerſaꝝ gētiū cura cōmiſſa ē. ſꝫ nullus illoꝝ ita creditū ſibi ppl̓m gubernauit vt paulus vniuerſuꝫ orbē Sic̄ āt aliqͦs indulgētiſſimꝰ pat̓ afficit̉ er ga filiū freneſi cōp̄hēſuꝫ. cuiꝰ qͣnto magͥ cō uicijs ictibuſqꝫ pulſat̉. tāto eꝰ potiꝰ mihet̉ et deflet. ita paulꝰ iſtis a q̇bꝰ affligebat̉ maio ra adhibebat fomēta pietatis. Nāqꝫ ſepe ꝓ illis q̇ eū qͥnq̇es v̓berauerāt. ⁊ eiꝰ ſangͥnē ſiti ebāt. lacrimabat̉ ⁊ vehemēt̓ dolebat. ⁊ ꝓ eis orabat. Frēs inq̇t volūtas q̇deꝫ cordis mei. ⁊cͣ. Uehemēt̓ qͦꝫ mordebat̉. ac penitꝰ diſſeca bat̉. cū eos ꝑeutes vid̓et Vt ei miſſū in ignē ferrū totū ꝓfecto ignis efficit̉. ſic paulꝰ cari tate ſuccēſus effectꝰ ē totꝰ caritas. Qui qͣſi cōis totiꝰ mḋi eēt pat̓. ita ī amore hoīꝫ ⁊ ip̄oſ eorū imitabat̉ ꝑentes. īmo cūctos nō carna les veꝝetiā ſpūales prēs ſolicitudine ac pie tate ſuꝑabat. Oēm enim ꝓrſus homine d̓o exhibere cupiebat. qͣi enī vniuerſū md̓m ip̄e genuiſſet. ſic omēs in regnū dei feſtinabat in ducere. corpꝰ ⁊ aīam ꝓ his qͦs diligebat im pendēs. Hō iſte ignobil̓ ⁊ circūferariꝰ q̇ ar tē exercebat in pellibꝰ tāta v̓tute ꝓgreſſus eſt vt vix. xxx. ānoꝝ ſpacio ⁊ romanos ⁊ ꝑſas ⁊ parthos ⁊ medos indos ⁊ ſcitas. ethiopes ⁊ ſaramathas atqꝫ ſaracenos. ⁊ oē ꝓrſus ho minū genꝰ ſub iugo mitteret v̓itatis. Et ſic̄ ī ſtipulas aut fenū ignis immiſſus. ſic oīa de monū oꝑa ꝯſūpſit. Paulo ei inſonante lin gua ⁊ oī igne vehemētiꝰ irruēte cedebāt oīa atꝫ fugiebāt. ⁊ demonū cultꝰ ⁊ tyrānoꝝ mi ne ⁊ domeſticoꝝ inſidie. Magis autem ſic̄ De ſancto Paulo apoſtolo radijs ſolis oriētibꝰ ⁊ tenebre fugāt̉ ⁊ adulte ri ac fures foueis cōdūt̉. ⁊ latrones recedūt hoīcide ad antra fugiūt. oīaqꝫ lucida effici unt̉ ⁊ clara. d̓ſuꝑ illuſtrātibꝰ radijs Sic vbi qꝫ euāgeliū diſſemināte paulo. fugabat̉ er ror ⁊ v̓itas remeabat. adultīa ⁊ alia dictu fe da d̓fecertatꝫ ꝯſūpta ſt̓ iſto ignis vapore pa leaꝝ vice ꝑeūtes. Clara v̓o int̓ hͦ v̓itatis flā ma ſurgebat. reſplēdēs ⁊ vſꝫ ad celi ſb̓limita tē ꝯſcēdēſ ab hiſ pōtiſſimū ſb̓leuata q̇ eā oꝑ pͥmere videbāt̉. Nec ꝑicl̓a aut īpetꝰ ꝓceſſuꝫ eiꝰ īpedire potuerūt. Erroris v̓o tal̓ ē ꝯditio ꝙ nll̓o ſibi obſiſtēte ꝯſeneſcit ac d̓fluit vl̓ deſi nit. Tal̓ āt e diuerſo v̓itatis ſtatꝰ ꝙ ml̓tis ī pugntibꝰ ſuſcitat̉ ⁊ creſcit. Quoniaꝫ igͦr ita genꝰ noſtꝝ nobilitauit d̓s ei ſil̓es ſtudeaꝰ in uētri. neqꝫ īpoſſibile iſtd̓ putēꝰ. qͦniaꝫ tale illi qͣle nob̓ corpꝰ fuit. tal̓ aīa. tl̓es cibi. idē illū te qꝫ formauit. ⁊ quēadmod̓ illiꝰ ita ē ⁊ d̓s tu Uis dei doa ī pau. cognoſcere veſtimēta eiꝰ t̓ror demōibꝰ erāt. hͨ v̓o āpliꝰ admirādā qꝛ paulꝰ nͨ cū ī ꝑicl̓a irrueret temeritatis ar gui pot̓at. nͨ cū ꝑicl̓a fuget timiditatiſ. ama bat ei pn̄tē vitā ob lucꝝ docēdi. Et rurſꝰ eaꝫ yalde deſpiciebat ob ph̓iaꝫ. ad qͣm illū md̓i ꝯtēptꝰ euexerat. Dēiqꝫ cū vid̓is paulū ꝑicu la fugiētē nō minꝰ illū admireris qͣꝫ cū ſe ꝑi cul̓ gaudet opponere. Ut eī hͦ fortitudīs. ita illd̓ ē ſapīe. Et cū videris illū de ſeip̄o aliqͣ ſo nātē. ſil̓r admireris ac ſi vid̓is illū ſemetip̄m deſpicere. vt eī illd̓ hūilitatiſ ē. ita iſtd̓ magni mitatis Maḡ ei merebat̉ loq̄ndo d̓ ſe qͣꝫ tā cēdo laudari. quiā niſi feciſſꝫ iſtd̓ cl̓ꝑabilior ill̓ eēt q̇ ſeip̄os īportune laudare didicerunt. Niſi ei gl̓atꝰ fuiſſꝫ creditos ſibi oēs ꝑdidiſſꝫ qꝛ dū ſe hūiliaſſet eos extuliſſꝫ. Ampliꝰ tunc pau. placuit gl̓ando qͣꝫ alt̓ laud̓s ꝓpͥas occl̓ tādo. Nc tātū qͥſqͣꝫ ꝓfuit cū ſua merita cela ret qͣꝫtū iſte cū ꝓd̓et Eſt āt gͣnde malū d̓ ſeip̄ lo gnde aliq̇d dicere atꝫ mirabile extremeqꝫ d̓mētie ē nll̓a īminēte ncc̄itate reꝝ violētiſ ꝓr ſus laudibꝰ velle d̓corari. Nō hͦ ẜm deū loq̄ īdiciū ē. ſꝫ potiꝰ ī ſanie ē. h̓ ei oēꝫ mercedē eua cuat laboribꝰ ſudoribꝰqꝫ q̄ſitā Eteī altiꝰ d̓ ſe efferre ẜmonē gl̓oſi ē ⁊ inſolētis ſeſeqꝫ iactā tis. dicere at illa q̄ pn̄ti cūe tātūmō nec̄cia ſt̓. fructū amātis ⁊ ml̓toꝝ remedia cogitātis ē. Sicut ⁊ fec̄ pau. q̇ dū a pſeudo caꝑet̉. in lau des ſuas ire ꝯpulſꝰ ē. maxīe q̇ digͥtatē ſuam on̄derēt. Pl̓a āt ⁊ maiora celauit ⁊cͣ. Ueniā inq̇t ad viſiōes ⁊ re d. ꝑco. ⁊cͣ. Tanta paulꝰ tanqꝫ crebra cū d̓o hn̄s colloqͥa qͣꝫta nec ꝓ ph̓aꝝ nͨ apl̓oꝝ vllꝰ hūit. ꝑ ea ip̄e huilior red debat̉. Uiſꝰ ē plagas metuere vt diſcereſ qꝛ ẜm nat̉aꝫ vnꝰ erat ex pl̓ibꝰ ꝑvolūtatē n̄ ſolū ſupͣ ml̓tos hoīes. veꝝet vnꝰ exāgel̓ erat. Ne qꝫ v̓o metuere plagas rep̄hēſiōe dignuꝫ ſed plagaꝝ metu aliqͥd indignū pietate cōmitt̓e hͦ ip̄o ei q̇ plagas tīet q̇ ī cert̓amīe n̄ vīcit̉ ad mirabilior on̄dit̉ qͣꝫ ille q̇ n̄tīet. Sic̄ nec me rere culpabile ē. ſꝫ ꝑ merorē dicere aut facere aliqͥd eoꝝ q d̓o diſplicēt. Hīc qͣl̓ fuerit paul on̄dit̉. qꝛ ī tali nat̉a viuēs potuit q̇dāmō ſu pra nat̉aꝫ. Ꝙ ſi mortē timuit nec ip̄am q̇dē recuſabat. Nō eī nat̉aꝫ hrē īfirmitatibꝰ ſub ditā. ſꝫ ẜuire infirmitatibꝰ crimīoſū ē. vt me rito ille mirabil̓ habeat̉ q̇ imbecillitatē natu re volūtatis v̓tute ſuꝑauit. Ꝙ ſi ioh̓eꝫ q̇ di cebat̉ marcꝰ a ꝯſortio ſeꝑauit. hͦ itaqꝫ rectiſ ſime ꝓ p̄dicatōis officio effecit. Eū ſiq̇deꝫ q̇ iſtud ſuſcipit officiū nō oꝫ eſſe mollē aut re ſolutū. ſed fortē ⁊ ꝑ cūcta robuſtū. Neqꝫ enī aliqͦs dꝫ attinge p̄clari hꝰ muneris functio nē niſi ꝑatꝰ ſit aīaꝫ millies tradere in morteꝫ ad diſcrimīa. Qui eī nō tali aīo ē. ml̓tos ali os ſuo ꝑdet exēplo. magiſqꝫ vtile ē ſi q̇eſcat. ſibiqꝫ tātū vacet. Nō ita gubernatorē nō ad beſtias dimicanteꝫ. nō ludo gladiatorio de ſtinatū. nō quēpiā oīno ſic ad diſcrimīa atꝫ mortes paratā atꝫ diſpoſitā aīaꝫ oꝫ habere vt eū qui officiū ſuſcepit p̄dicādi. Nā ⁊ peri cula ꝓfecto maiora. ⁊ aduerſarij ſeuioreſ nꝰ vſqͣꝫ ꝓrſus ſil̓i ꝯditōe certat̉. Celū nāqꝫ in p̄ mio. ī ſupplicio gehēna ꝓponit̉. ſi v̓o aliqͣ int̓ eos cōmotio fciā ē noli hoc delictū putare. Nō enī cōmoueri maluꝫ eſt. ſed irrōnabilit nulloqꝫ iuſto flagitante negocio cōmoueri malū ē. Hūc eī affectū ꝓuidꝰ nob̓ creator in ſeruit. vt dormiētes aīas atꝫ reſolutas ab in ertia atqꝫ deſidia ſuſcitaret. qͣſi enim gladio aciem. ita menti nrē ire acumē īpoſuit. vt cū oportet vtamur. Benigͥtas aūt ſemꝑ bona De ſeptem filiis beate felicitatis eſt. ſꝫ cū illa tp̄s efflagitat. Qn̄ v̓o id n̄ adeſt etiaꝫ illa vicioſa ē. Ita ⁊ paulꝰ ſepe hͦ vſus ē affectu ⁊ īmodeſte loq̄ntibꝰ melior erat ira tus. Hoc āt ī eo erat mirabile. qꝛ cū vinculiſ v̓beribꝰ atꝫ vulneribꝰ lōge ſplendidior erat diademate purpuraqꝫ fulgētibꝰ. Cūqꝫ vin ctus ꝑ tā vaſtuꝫ pelagꝰ ducebat̉. ita gaude bat tāqꝫ in maximū imꝑiū duceret̉ Poſtqͣꝫ v̓o romā īgreſſus ē. nec ibi ſtare ꝯtētꝰ ē. ſꝫ in hiſpaniā ꝑcurrit. Nec vnū q̇deꝫ diē in ocio paſſus ē ⁊ q̇ͥ ete frāſire. ſꝫ in p̄dicandi ardore ip̄o igne ardētior nec ꝑicula timuit nec irri ſiones erubuit. Hoc v̓o maiori admiratiōe dignū ē ꝙ cū tā audax eēt acvelut ad pugnā ſꝑaccinctꝰ. ⁊ ignē q̄ndā belli aſpirās. rurſu placabilē atꝫ flexibilē ſe p̄bebat. Nā ſeuienti vl̓ potiꝰ feruēti p̄ceperūt vt iret tharſuꝫ non recuſauit dixerūt ꝑ murū eū oportere depo ni ⁊ paſſus ē. Huiꝰ rei grā iſta faciebat. vt p̄ dicatiōi diutiꝰ inſiſteret. ⁊ cū ml̓tis hͨ credēti bus iret ad xp̄m. Metuebat ꝓfecto ne forte pauꝑ hinc atꝫ inops ſalutis ml̓toꝝ abſcede ret. Ceteꝝ cūqꝫ hi q̄ ſub vno pugnant igͥro viderit ī eo infixa vulnera. fluētem ſangͥnē ⁊ nec ſic ip̄m hoſtibꝰ aliqn̄ cedētē ſꝫ ſtātē fortit haſtāqꝫ vibrātē. ⁊ crebris ictibꝰ aduerſarioſ corruere facientē. nec oīno dolori parcentē maiori abſq dubio ſāto duci alacritate ſub dunt̉. Hoc ita factū ē ī paulo. Uidētes ei il lū ligatū cathenis. ⁊ nihilominꝰ ī carcere p̄ dicantē. vidētes etiā vulneratū ⁊ tn̄ v̓beran tes ip̄os ẜmone capientē. maioreꝫ ꝓfecto fi duciā colligebāt id̓qꝫ ſigͥficās ait. ita vt pl̓es ē fratribꝰ ꝯfidētes in vincul̓ meis abudant̉ auderēt ſine timore v̓bū dei loq̄. Tūc certio rē alacritateꝫ ⁊ ip̄e capiebat ac vehemētiꝰ in aduerſarios ferebat̉. Sicut ei ignis ī diuer ſas plerūqꝫ materias incidēs auget̉ magis ⁊ incremēta ſortit̉. ſic etiā lingua pauli q̇buſ cūqꝫ fuiſſet admota ad ſe eos ꝯtinuo trāſfe rebat. Impugͣtores qͦꝫ eiꝰ pabulum ſpūale huic efficiebant̉ igni. qꝛ ꝑ ipſos euāgelij flā ma magis excreſcebat. Hec Chryſoſtomꝰ. A ¶ L.XXXVI ¶ De ſeptem fratribus qui fuerunt filij be ate felicitatis. Epteꝫ fratres ſue rūt filij btē felicitatis. qͦꝝ noīa ſunt ia nuariꝰ. felix. philippꝰ. ſiluanꝰ alexan der. vitalis ⁊ marcialis. Hos oēs cū matre iuſſu imꝑatoris anthonij publiꝰ p̄fectuſ ad ſe vocari fecit. Sua ſitqꝫ mr̄i vt ſui et filiorū ſuoꝝ miẜeri deberet. Que ait. Neqꝫ blādi cijs tuis pot̓o allici. nͤ troribꝰ frangi. Secu ra eī ſū d̓ ſpūſctō quē hēo ꝙ te ſuꝑabo viua. ⁊ meliꝰ vincā occiſa. Et ꝯuerſa ad filios ait. Uidete filij ī celū. ⁊ ſurſuꝫ aſpicite cariſſimi. qꝛ ibid̓ xp̄s nos expectat. Fortit ꝓxp̄o pugͣ te. ⁊ fideles vos ī xp̄i amore exhibēte. Qd̓ p̄ fectꝰ audiēs eā alapis cedi iuſſit. Cū gͦ mat ⁊ filij in fide ꝯſtātiſſimi apparerēt. oēs mrē vi dēte ⁊ ꝯfortāte diuerſis ſt̓ ſupplicijs int̓empti Hāc btāꝫ felicitatē vocat greg plus qͣꝫ mar tyrē. qꝛ ſepties paſſa ē in ſeptē filijs. ⁊ octauo in corꝑe ſuo. Greg. in omel̓. Btā felicitas q̄ credēdo extitit ancilla xp̄i. p̄dicādo ēt fctā eſt martyr xp̄i. Septē qͥppe filios ſic pꝰ ſe relinq̄ re timuit viuos ī carne. ſic carnales parētes ſolēt metuere ne mortuos p̄mittāt. Partu riuit ſpū qͣs carne peperat vt p̄dicādo pare ret deo qͣs carne peperat mundo. Filios ſu os qͦs carnē ſuā eē nouerat ſine dolore non potat moriētes vid̓e ſꝫ erat vis amoris inte rior q̄ dolorē vinceret carnis. Recte gͦ hanc feminā plus qͣꝫ martirē dixerim q̄ totiēs ī fi lijs eſt ⁊ tā deſid̓rant̉ extincta. Dū eī multi plex martiriū obtinuit. ip̄a qͣꝫ martyrij pal maꝫ vicit. Ꝙ ⁊ amore xp̄i ſola mors ſua ei mime ſuffecit. Paſſi ſt̓ circa ānos dn̄i. cx. A ¶ LXXXVII ¶ De ſancta Theodora. heo dora nobilis ml̓ier ⁊ ſpecioſa apd̓ alexandriā tꝑe zenōis imꝑatoris viꝝ hēbat diuiteꝫ ac timēte deū. Diabolꝰ āt theodore iuidens ſctītati. viꝝ q̄ndā diuitē ī illiꝰ ꝯcupiſcētiā in citauit. Qui eā crebris nuncijs ⁊ muneribꝰ moleſtabat. vt aſſenſum ſibi p̄beret. Sꝫ illa nūcios reſpuebat. ⁊ munera ꝯtēnebat Inta tū aūt eā moleſtabat. ꝙ ip̄aꝫ q̇eteꝫ habere nō De ſancta Theodora ꝑmit ttet. ⁊ pene deficere vid̓et̉. Tādē qͣndā magā ad ea miſit. q̇ eā vt viri illiꝰ miſereret̉ ſibiqꝫ ꝯſentiret pl̓imū hortabat̉. Que cū di ceret ſe coraz ocul̓ dei cūcta cernētis tā gͣnde peccatū nūqͣꝫ cōmitte. malefica adiuxit. qͥc qd̓ ī die fit hͦ vtiqꝫ d̓s ſcit ⁊ videt. qͥcq̇dāt ad ueſpaſcēte ⁊ occidēte ſole cōmittit d̓s mime ituet̉. Dixitqꝫ puella malefice Nūq̇d v̓itatē dicis. Et illa. Etiā dico v̓itateꝫ. Decepta pu ella v̓bis malefice dixit. vt adueſpaſcēte die viꝝ ad ſe vēire facerꝫ. ⁊ volūtatē ſuā adiple ret. Qd̓ cū viro retuliſſet. ille vehement exul tās hora q̄ ꝯdixerat ad eā vēit ſecūqꝫ ꝯcūbu it ⁊ abſceſſit. Theodora āt ad ſe ip̄aꝫ redies amariſſime flebat ⁊ faciē ſuā ꝑcutiebat di ces. Heu heu me. ꝑdidi aīaꝫ mea. d̓ſtruxi aſ pectu decoris mei. Uir ateꝰ domū rediēs. ⁊ vxorē ſuā ſic d̓ſolatā ⁊ merētē vidēſ. cāꝫ tn̄ ne ſciēſ eā ꝯſolari nitebat̉. ſꝫ illa nll̓aꝫ ꝯſolatōeꝫ ꝑciꝑe volebat. Mae at fcō qḋdaꝫ moaſteri uꝫ moīaliū adijt. ⁊ abbatiſſaꝫ introgauit an d̓s qḋdā gͣue delictū qḋ die adueſꝑaſcēte co miſerat ſcire poſſꝫ. Cui illa. Nihil d̓o abſcō di p̄t. ⁊ d̓s ſcit ⁊ videt oē qd̓ fit q̇cūqꝫ hora il lud cōmittat̉ Que flēs amare dixit. Da mi hi libꝝ ſctī euāge. vt ſortiar memetip̄aꝫ. Ape riēs reꝑit. Qd̓ ſcpͥſi ſcpͥſi. Rediēs gͦ domum dū qͣdā die vir ſuꝰ abeſſꝫ comā ſua p̄cidit ve ſtimēta viri aſſumēs ad qd̓dā moaſterium moachoꝝ qd̓ ꝑ. xviij. miliaria diſtabat feſti nauit. ⁊ vt ibid̓ cū monachis reciꝑet̉ petijt. ⁊ qd̓ petijt īpetrauit. Int̓rogata de noīe dixit ſe theodoꝝ nūcupari. Illa v̓o officia omīa huil̓r faciebat. ⁊ eiꝰ ẜuitiū oībꝰ gͣtū fuit. P aliqͦt gͦ ānos abbas frēm theodorū vocauit. ⁊ vt boues ꝯiuget ⁊ oleū de ciuitate afferret p̄cepit. Uir at eiꝰ pl̓imū flebat timens ne cū viro altero receſſiſſet. Et ecce angelꝰ dn̄i ſibi dixit. Surge mane ⁊ ſta ī via martyrij petri apl̓i. ⁊ q̇ tibi obuiauerit ip̄a tua vxorē Quo facto theodora cū camelis vēit. ⁊ viꝝ ſuū vi dēs ⁊ recognoſcēs itra ſe dixit. Heu me vir bone meꝰ qͣꝫtuꝫ laboro vt eripiar a pctō qd̓ feci in te. Cuat appropinqͣſſꝫ ſalutauit eū di cēs. Gaudeas dn̄e meꝰ Ille āt eā penitꝰ nō cognouit. Sed cū diutiſſime expectaret. ⁊ ſe deceptū clamaret. fctā ē vox ad eū di. Ille qͥ te heri mane ſalutauit vxor tua erat. ¶ B Tāte āt ſctītatis fuit biā theodora vt multa miracula faceret. Nā ⁊ hoīeꝫ a beſtia lacera tū eripuit ⁊ ſuis p̄cibꝰ ſuſcitauit. Ip̄aꝫ qͣꝫ be ſtiā inſecuta maledixit. q̇ ſubito mortua cor ruit. Diabolꝰ āt ſctītatē ſuā ferre nō valens eid̓ apꝑuit di. Meretrix p̄ oībꝰ ⁊ adult̓a. re liqͥſti viꝝ tuū vt huc venires ⁊ me ꝯtēneres. Per v̓tutes meas tremēdas ī te ſuſcitabo ꝑ liū. ⁊ſi te n̄ fecero crucifixū negare. n̄ dicas qꝛ ego ſū. Ip̄a āt ſignū crucis ſibi edidit. ⁊ ꝓtiꝰ d̓mo euāuit. ¶ Quadā vice cū d̓citate cū ca mel̓ rediret. ⁊ ī q̇dā loco hoſpitata fuiſſꝫ. pu ella q̄dā nocte ad eā vēit dicēſ. Dormi mecū Que cū reſpueret iuit ad alteꝝ q̇ ī eod̓ loco iacebat. Cū āt eiꝰ vent ītumuiſſet. ⁊ de qͣ ꝯce piſſet introgata fuiſſꝫ. ait. Moachꝰ ille the odorꝰ dormiuit mecū Natū igr pueꝝ ad ab batē mōaſterij trāſmiſert. Qui cū theodoꝝ increparet ⁊ ille ſibi īdulgere pet̓et. ſcapuliſ ſuis puerū īpoſuit. ⁊ d̓ moaſterio ꝓiecit Il la at abiecta. ꝑ ſepteꝫ ānos extra moaſteriuꝫ māſit. de lacte pecoꝝ īfantē nutriuit. Diabo lus āt tāte eiꝰ patie īuides in ſpēm viri ſui ſe trāſfigurauit. eiqꝫ dixit. Quid hic agis dn̄a mea. Ecce lāgueo ꝓ te nͤ aliqͣꝫ ꝯſolatōꝫ reci pio. Ueni ergo lux mea. qꝛ ſi cū viro alio ia cuiſti hͦ tibi indulgeo. At illa credēs viꝝ ſuū eſſe dixit ad illū. Nūqꝫ apliꝰ tecuꝫ manebo. qꝛ filiꝰ ioh̓is militis iacuit mecū. ⁊ volo age pniaꝫ de eo qd̓ in te peccaui. Et cum oraſſet ſtatim euanuit. ⁊ demonem fuiſſe agnouit ¶ Alt̓a iteꝝ die diabolꝰ voluit eaꝫ trere. Nā in ſil̓itudīe feraꝝ t̓ribiliū demones ad eā ve nerūt. ⁊ vir quidā inſtigās eas dicebat. Co medite meretricē hac. Illa aūt orauit ⁊ eua nuerūt ¶ Alta vice multitudo militū venie bat. quā p̓nceps p̄cedebat. ⁊ eū ceteri adora bāt. Dixeruntqꝫ milites theodore. Surge ⁊ adora pͥncipē noſtę. Que rn̄dit. Dn̄m deū adoro. Qd̓ cū p̓ncipi nunciatū fuiſſet. iuſſit eam adduci ⁊ tot tormētis affici. vt mortua putaret̉. Et poſtmoduꝫ oīs turba euanuit. ¶ Alia iteꝝ vice vidit ibidē auy multū. q̄ ſi gnans ſe illud refugit. ⁊ deo ſe recōmēdauit De ſancta Margaretha ¶ Altera ēt vice vidit q̄ndā ferentē caniſtrū plenū oī genere ciboꝝ ⁊ dicētē ſibi. Dicit pͥn ceps q̇ te cecidit. Tolle comede. qꝛ neſciēs fe cit hͦ. Illa aūt ſe ſigͣuit ⁊ ꝓtinꝰ euanuit ¶ Cō pletis at ſeptē ānis abbas patīaꝫ eiꝰ ꝯſidrās eā recōciliauit. ⁊ cū puero ſuo ī mōaſteriū ī troduxit. Ubi cū duos pꝰ mod̓ ānos lauda bil̓r pegiſſet. pueꝝ accepit ⁊ ſecū illuꝫ in cella ſua clauſit Qd̓ cū abbati reuelatū fuiſſꝫ mi ſit qͦſdā moa chos q̇ diligētiꝰ auſcl̓tarēt q̇d nā cū eo loq̄ret̉. Illa āt pueꝝ āplexās ⁊ deo ſculās dixit. Fili mī dulciſſime tp̄s vite mee vēit. Relinq̇ te deo. ip̄m prēꝫ adiutorē habe as. Filij dulciſſime ieiunijs ⁊ orōibꝰ īſiſtas. ⁊ fribꝰ tuis d̓uote ẜuias. Et hͨ dicēs ſpūꝫ tra didit. ⁊ in dn̄o felicit obdormiuit. circa ānos dn̄i. cccc. lxx. Qd̓ puer cernēs pl̓imū flere ce pit ¶ In ip̄a at nocte viſio abbati monaſte rij moſtrata ē ī hūc mod̓ Nuptie maxīe ꝑa bāt̉. ⁊ vēiebāt ordīes āgl̓oꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ ⁊ mar tiꝝ ⁊ oīm ſctōꝝ. Et ecce in medio eoꝝ ml̓r ſo la gl̓a ineffabili circūdata. ⁊ vēit vſꝫ ad nup tias. ⁊ ſedit ſuꝑ lectū ⁊ oēs aſtātes adorabāt eā. Et ecce vox dicēs. Hic ē abba theodorꝰ qͥ falſo d̓ puero accuſatꝰ ē. Septē tꝑa ſuꝑ eaꝫ mutata ſt. caſtigata ē ei. qꝫ cubile viri ſui co inq̇nauit Excuatꝰ āt abbas ꝯcitꝰ cū frībꝰ ad cellā eiꝰ iuit ⁊ eā iā defūcta inuēit. Et ītrātes ⁊ diſcooꝑiētes ip̄aꝫ eē feīaꝫ īuenerūt. Miſit qꝫ abbas ꝓprē puelle q̄ eā infamauerat. ⁊ di xit illi. Uir filie tue mortuꝰ ē. Et auferēs vē ſtimētū ml̓ierē eſſe cognouit. Factꝰ ē igit̉ ti mor magnꝰ ſuꝑ oēs q̇ hͦ audiert̓. Angelꝰ āt dn̄i abbati locutꝰ ē. Surge velocit equū cō ſcēde ⁊ vad̓ ī cītatē. ⁊ ſi q̇s tibi obuiauerit aſ ſume ⁊ tecū adduc. Qui dū ꝑgeret. q̇dā vir currēs ſibi obuiauit. Quē cū abbas int̓ro garet qͣ ꝑget. ille ait. Ml̓ier mea mortua ē ⁊ vado vide eā. Et aſſūpſit abbaſ viꝝ theodo re i equū. ⁊ veniētes pl̓imū fleuert̓. ⁊ ip̄aꝫ cū ml̓tis laudibꝰ ſepeliert̉. Uir āt eiꝰ cellā vxo ris ſue theodore accepit. ⁊ ibid̓ ꝑmanēs tād̓ ī dn̄o obdormiuit. Puer āt theodo. nutricē ſeq̄ns oī moꝝ honeſtate pollebat. ita ꝙ mor tuo abbate mōaſterij ī abbatē ip̄e vnanimi ¶ LXXXVIII A ter eſt electus. ¶ De ſctā Margaretha. Argaretha dici tur a qͣdā p̄cioſa gēma q̄ marga rita vocat̉. q̄ gēma ē cādida ꝑua ⁊ v̓tuoſa. Sic btā margaretha fuit cādida ꝑv̓ginitatē. ꝑua ꝑ hūilitatē. v̓tuoſa ꝑ mira culoꝝ oꝑatōeꝫ. v̓tꝰ āt hꝰ lapidis d̓r eē ꝯſan guīs effuſionē. ꝯͣ cordis paſſionē. ⁊ ad ſpūs ꝯfortatōeꝫ. Sic btā margaretha habuit vir tutē ꝯͣ effuſionē ſui ſangnis ꝑ ꝯſtantiā. qꝛ in ſuo martirio ꝯſtātiſſima extitit. ꝯtra cordis paſſionē.i. demonis tēptatōeꝫ ꝑ victoriā qꝛ ip̄a diabolū ſuꝑauit. Ad ſpūs ꝯfortatōem ꝑ doctrinā. qꝛ ꝑ ſuā doctrinā multoꝝ anīos ꝯfortauit ⁊ ad fidē xp̄i ꝯuertit. Cuiꝰ legēdā B theotinꝰ vir eruditus ſcripſit. Argaretha de ciuitate anthiochie filia fuit theodoſij gentiliū patriar che. Hec nutrici tradit̉ ⁊ ad adultā etatē veniens baptiſat̉. ⁊ ꝓpt̓ hͦ exoſa prī pl̓i mū habebat̉. Quadā igͦr die dū iā ānuꝫ. xv. attigiſſet. ⁊ cū alijs v̓ginibꝰ oues nutriciſ cu ſtodiret. p̄fectꝰ olibriꝰ inde trāſitū faciens ⁊ puellā tam ſpecioſaꝫ ꝯſiderās. mox in eius amore exarſit. ⁊ pueros ad eā ꝯcitꝰ miſit di cēs. Ite ⁊ eā cōphēdite. ut ſi libera ē eā mihi in vxorē accipiā. ſi ancilla ē eā mihi in ꝯcubi nā habeā. Cū ergo eꝰ fuiſſet ꝯſpectui pn̄ta ta eā de genere ſuo ac noīe ⁊ religione req̇ſi uix. Illa aūt rn̄dit ſe genere nobilē. nomine margarethā. ac religiō e xp̄ianam. Cui p̄fe ctus. Duo pͥma tibi recte ꝯueniūt. qꝛ nobil̓ haberis. ⁊ pulcerrima margarita cōproba ris. ſꝫ terciū tibi nō ꝯuenit. vt puella tā pul cra ⁊ nobilis deū habeat crucifixū. Cui illa vnde ſcis xp̄m fuiſſe cruci fixū. Et ille. Ex li bris xp̄ianorū. Cui margaretha. Cū igitur legat̉ pena xp̄i ⁊ gl̓ia. q̄ verecūdiā ē veſtra vt vnū credatis ⁊ alteꝝ denegetis. Cū aūt mar garetha eū ſpōte crucifixū fuiſſe ꝓ redeptōe nrā aſſereret. ſꝫ nūc eū ī et̓nū viuere affirma ret. iratꝰ p̄fectꝰ eā in carcerē mitti iuſſit. Se quenti aūt die eā ad ſe vocari fecit. eiqꝫ dixit Uana puella miſerere pulcritudinis tue. et deos noſtros adora vt tibi bene ſit. Cui illa. De ſancta Margaretha Illū adora quē t̓ra ꝯtremiſcit. mare formi ꝑat. ⁊ oēs creat̉e timēt. Cui p̄fectꝰ. Niſi mi hi ꝯſētias corpꝰ tuū faciā laniari. Cui mar garetha. Xp̄s ī mortē ſemetip̄m ꝓ me tradi dit ⁊ iō ꝓ xp̄o mori deſidero. Tuc p̄fectꝰ iuſ ſit eā ī eculeū ſuſpēdi. ⁊ tā crudel̓r pͥmo v̓gis deīde pectinibꝰ ferreis vſqꝫ ad nudatōꝫ oſ ſiū laniari. ꝙ ſangͥs d̓ eiꝰ corꝑe tāqͣꝫ de fonte puriſſimo emanauit Flebāt āt q̇ ibi aderāt ⁊ dicebat. O margaretha v̓e d̓te dolemꝰ qꝛ corpꝰ tuū tā crudel̓r laniari ꝯſpicimꝰ. O qͣ lē amiſiſti pulcritudinē ꝓpt̓ tuā īcredulitatē Tn̄ nūc ſaltē cred̓ vt viuas. Quibꝰ illa. O mali ꝯſiliarij recedite ⁊ abite. hͨ carnis cru ciatio ē aīe ſaluatio. Dixitqꝫ ad p̄fectū. Im pudēs canis ⁊ īſatiabilis leo. ī carnē ptāteꝫ hēs ſꝫ aīaꝫ xp̄s reẜuat. Prefectꝰ āt faciē cla mide oꝑiebat nec tantā ſanguis effuſioneꝫ videre pot̓at. Deide eā deponi fec̄ ⁊ eā ī car cereꝫ recludi iuſſit. ⁊ mira ibi claritas fulſit. Ubi dū eēt orauit dn̄m vt inimicū q̇ ſecum pugͣt ſibi viſibiliter d̓moſtraret. Et ecce dra co imaniſſimꝰ ibidē apparuit Qui dū eam deuoraturꝰ īpet̓et ſignuꝫ crucis edidit et ille euanuit. Uel vt alibi legit̉ os ſuꝑ caput eiꝰ ponēs. ⁊ linguā ſuꝑ calcaneū porrigēs eā ꝓ tinꝰ deglutiuit. Sꝫ dū eā abſorbere vellet ſi gno crucis ſe muniuit. ⁊ iō draco v̓tute cru cis crepuit. ⁊ v̓go illeſa exiuit. Iſtd̓ āt qd d̓r de draconis deuoratōe ⁊ ip̄iꝰ creꝑatōe apo crifū ⁊ friuolū reputat̉. ¶ ¶ Diabolꝰ iteꝝ vt eam deciꝑe poſſꝫ ī ſpēm hoīs ſe mutauit. Quē vidēs ī or̄oeꝫ ſe dedit. ⁊ dū ſurrexiſſet diabolꝰ ad eam acceſſit ⁊ manu tenēs dixit. Sufficiat tibi q̇ feciſti. iā nūc ceſſa d̓ mea ꝑ ſona. Illa at eū ꝑ caput apprehēdit ⁊ ſub ſe ad terrā deiecit. ⁊ ſuꝑ ceruicē eiꝰ dextꝝ pedē ꝯternere ſuꝑbe demo ſub pe poſuit ⁊ dixit. dibꝰ feīe. Demo at clamabat Obtā marga retha ſuꝑatꝰ ſū. Si iuuenis me vinceret nō curaſſeꝫ. ecce a tenera puella ſuꝑatꝰ ſū. et in̄ plꝰ doleo. qꝛ pat̓ tuꝰ ⁊ mater tua amici mei fuerūt Illa v̓o eū coegit vt diceret cur veniſ ſet. Qui ſe veniſſe ait vt ſibi ꝯſuleret ꝙ mo nitis preſidis obediret. Toegit qͣꝫ vt diceret cur xp̄ianos tā multipl̓r temptaret. Qui re ſpōdit nat̉ale odiū ſibi eē ꝯͣ viros v̓tuoſos. ⁊ qͣꝫuis ab eis ſepe repellat̉. tn̄ deſiderio ſe ducendi ipſe infeſtꝰ exiſtit ⁊ qꝛ iuidet hoī de felicitate quā ipſe amiſit. qͣꝫuis eā recuꝑare nō poſſit ip̄aꝫ tn̄ alijs auferre ꝯtēdit. Addi ditqꝫ ꝙ ſal̓on infinitā demonū ml̓titudineꝫ ī qdā vaſe īcluſit. Poſt mortē ſuā cū de illo vaſe demōēs ignē mitterēt. ⁊ hoīes ibidem magnū eē theſauꝝ putarēt. vas ꝯfregerūt ⁊ demōes exeutes aere īpleuerūt. His dictis v̓go pedem ſubleuauit ⁊ dixit. Fuge miſer Et demon ſtatim euanuit. Secura igit̉ ef ficit̉. qꝛ q̇ pͥncipeꝫ vicerat. mīſtꝝ ꝓculdubio ſuꝑaret. ¶ Seq̄nti igit̉ die ꝯueniētibꝰ ppl̓is iudici pn̄tat̉. ⁊ ſacrificare ꝯtēnēs exuit̉. cor puſqꝫ facibꝰ ardētibꝰ ꝯburit̉. ita vt cūcti mi rarent̉ quo tā tenera puella tot poſſꝫ tormē ta ſuſtinere. Deinde ī vaſe magno plēo aqͣ ip̄aꝫ ligari ⁊ poni fecit vt ex penaꝝ cōmuta tione creſceret vis doloris Sꝫ ſubito t̓ra cō cutit̉. ⁊ cūctis vidētibus v̓go illeſa egredil. Tūc qͥnqꝫ milia viroꝝ crediderūt ⁊ ꝓ noīe xp̄i capitalē ſnīaꝫ acceperūt. Prefectꝰ aūt ti mens ne alij ꝯuerterēt̉. ꝯcitꝰ btaꝫ margare thaꝫ decollari p̄cepit. Illa at impetrato ſpa cio orandi ꝓ ſe ⁊ ſuis ꝑſecutoribꝰ necno ⁊ ꝓ eius memoriā agētibꝰ ⁊ ſe inuocātibꝰ deuo te orauit. addens vt q̄cūqꝫ iꝑtu ꝑiclitas ſe inuocaret illeſam ꝓlē emitteret. Factaqꝫ ē vox de celo ꝙ in ſuis ſe nouerit petitōibꝰ ex auditā. Surgēſqꝫ ab orōe dixit ſpiculatori Frater tolle gladiū tuū ⁊ ꝑcute me. Qui ꝑ cutiēs caput eiꝰ vno ictū abſtulit. ⁊ ſic mar tirij coronā ſuſcepit. Paſſa ē aūt. xiij. kal̓. auguſti. vt in eiꝰ hiſtoria inuenit̉. Alibi legi tur. ꝙ. iij. idꝰ iulij. ¶ De hao ſct̄ā v̓gie ſic dic̄ q̇dā ſanctus. Btā margaretha fuit timoris dei plena. iuſticia p̄dita. religione cōpta. cō puctione ꝑfuſa. honeſtate laudabilis. patiē tia ſingularis. nihilqꝫ in ea ꝯtrariū religio ni chriſtiane inueniebat odioſa patri ſuo. dilecta dn̄o ieſu xp̄o. ¶ CXXXIX De ſancto Allexio. Alexiꝰ dicit̉ ab a De ſancto Allexio qͦd eſt valde. ⁊ lexis q̇d ē ẜmo. inde allexiꝰ qͣ valde in v̓bo dei robuſtꝰ. Llexiꝰ fuit filiꝰ eufemiani viri no biliſſimi romanoꝝ. ⁊ ī aula iꝑ̄ato ris pͥmi. Cui tria milia pueroꝝ aſ ſiſtebāt. q̇ zonis aureis cingebāt̉. ⁊ veſtime tis ſericis iduebāt̉. Erat at p̄fectꝰ eūfemiaꝰ vald̓ miſericors. ⁊ ſingul̓ diebꝰ ī domo ſua tres mēſe pauꝑibꝰ orphais viduis ⁊ ꝑeg̓niſ parabāt̉. qͥbꝰ ſtrenue ẜuiebat. ⁊ hora nona ip̄e cū viris religioẜ cibū ī timore dn̄i capie bat. Cui vxor noīe aglaes eiuſdē religionis ac ꝓpoſiti erat. Cū āt filiū nō hrēnt. ad p̄ces tn̄ ſuas dn̄s eis ꝯtulit filiū. Poſt que ip̄i de inceps ī caſtitate viuere firmauert̉. Tradi tꝰ āt puer lib̓alibꝰ diſcipliniſ. cū oībꝰ ph̓ie ar tibꝰ ip̄e floreret ⁊ iā ad puberē etatē veniſſet puella ſibi d̓ domo iꝑ̄iali eligit̉ ⁊ ſibi ī ꝯiugē copulat̉. Uēit nox ī qͣ cū ſpōſa ſua ſuſcepit ſecreta ſilētia. tūc ſctūs iuuenis cepit ſpōſaꝫ ſuā ī dei timore īſtruere. ac ip̄aꝫ ad v̓gitatis ꝓuocare pudorē Deinde ānulū ſuū aureū ⁊ caput balthei q̇ cingebat̉ ſibi ẜuāda tradi dit dicēs. Suſcipe hͦ ⁊ ẜua donᵉ d̓o placue rit ⁊ dn̄s ſit int̓ nos. Pꝰ hͦ de ſub̓a ſua acci piēs ad mare diſceſſit. aſcēdēſqꝫ occulte na uē laodiciā vſqꝫ deuēit. indeqͣꝫ ꝑgēs ī ediſſā ciuitatē ſirie ꝓfectꝰ ē. vbi imago dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ſine hūano oꝑe facta ī ſindone habebat̉ Quo ꝑueniēs oīa q̄ ſecū detulerat pauꝑi bus diſtribuit. ⁊ veſtimēta vilia induens cu ceteris pauꝑibꝰ ī atrio d̓i geītricis marie ſe dere cepit. De elemoſynis v̓o qͣntū ſibi ſuffi cere pot̓at retiebat. ceta v̓o alijs pauꝑibus erogabat. ¶ At v̓o pat̓ de receſſu filij pluri mū igemiſcēs: ꝑ vniuerſas mūdi ꝑtes pue ros ſuos miſit q̇ eū inqͣrerēt diligēt Quoꝝ cū aliqͦ ad ciuitatē ediſſā veīſſēt ab eo cogni ti ſꝫ ip̄i eū mīme cognoſcētes. eidē cū ceteris pauꝑibꝰ elemoſynas tribu erūt. Quas ac cipiēs deo grās agens dixit. Grās tibi ago dn̄e. qꝛ a ẜuis meis elemōſynā recipe me fe ciſti. Reuerſi āt pueri nūciant patri ꝙ nuſ qͣꝫ valeat reꝑiri. Mater igr ſua a die ſui re ceſſus ſaccū in pauimēto cubiculi ſui ſtra uit. vbi eiulās lamētabiles voces dabat dicēs. Hic ſꝑ ī luctu manebo donec filiū meū recupauero. Spōſa v̓o ad ſocꝝ dixit. Do nec audiā d̓ ſpōſo meo dulciſſimo īſtartur turis ſolitaria tecū maebo. ¶ Qū igͦr allexiꝰ ī p̄dicto atrio ānis. xvij. maneret ī d̓i ẜuitio imago tādē btē v̓gīs q̇ ibidē erat cuſtodi eo cleſie dixit. Fac ītroire hoīeꝫ d̓i qꝛ dignꝰ ē re gno celoꝝ. ⁊ ſpūs d̓i req̇eſcit ſuꝑ eū. Nā oro eiꝰ ſic̄ incēſuꝫ ī ꝯſpectu dei aſcēdit. Cū āt cu ſtos d̓ qͦ naͣ diceret ignoraret. iteꝝ ei dixit. Il le q̇ foris ſedet ī atrio ip̄e eſt. Tūc cuſtos fe ſtinꝰ exijt ⁊ ip̄m ī eccl̓aꝫ ītroduxit. Qd̓ factu dū cūctis īnoteſceret. ⁊ ab oībꝰ venerari ce piſſet hūanā gl̓aꝫ fugiens inde receſſit ⁊ lao diciā venit. Ibiqꝫ nauē aſcēdes cū ī tharſū cilicie vellet ꝑge. diſpēſante d̓o nauis a ven tis pulſa ī romanū portū deuenit. Qd̓ cer nes allexiꝰ ait itra ſe. In domo pris mei ig notꝰ manebo nͤ alteri oneroſꝰ ero. Patreꝫ igͦr a palatio redeūtē ml̓titudine obſeq̄ntiū circūdatū obuium hūit ac pꝰ eū clamare ce pit. Serue d̓i me ꝑegrinū ī domo tua ſuſci pi iubeas. ⁊ de micis mēſe tue me nutriri fa cias. vt tui qͦꝫ ꝑegrini dignet̉ dn̄s miſereri. Qd̓ audiēs pat̓ ob amorē filij ſui eū ſuſcipi iuſſit. ⁊ locū ꝓpriū ī domo ſua ſibi ꝯſtituit ⁊ cibū de mēſa ſua ſibi tribuit. ⁊ mīſtꝝ ꝓpriuꝫ delegauit. Ip̄e at ī orōibꝰ ꝑſeerabat. ⁊ cor pus ſuū ieiunijs ⁊ vigilijs macerabat. Fa muli āt domꝰ ip̄m ml̓tipl̓r deridebāt ⁊ aqͣꝫ vtenſiliū ſuꝑ caput eiꝰ freq̄nt fundebant. et multas iniurias ei irrogabant. ſꝫ ip̄e ad oīa paciēs valde erat. Decēſeptē igͦr ānos ī do mo prīs ꝑmāſit ſic ignotꝰ. B ¶ Uidens ergo ꝑ ſpūm ꝙ appropinqͣret terminus vite ſue. cartā cū atramēto petijt. et totū ordineꝫ vite ſue ibidē ꝯſcripſit. Dn̄ica igͦr die pꝰ miſ ſaꝝ ſolennia in ſanctuario vox de celo inſo nuit dicēs. Uenite ad me oēs q̇ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Qd̓ audien tes oēs ī facies ſuas territi ceciderūt Et ecce vox ſcd̓o dicēs. Querite hoīeꝫ dei vt oret ꝓ roma. q̄rētibꝰ ill̓ ⁊ mime inuenientibꝰ. iterū dictū eſt. In domo eufemiani querite. Re quiſitꝰ ille ſe nihil ſcire de hoc dicebat. Tūc imꝑatores archadiꝰ ⁊ honoriꝰ vna cū pōti De ſancto Allexio fice innocētio ad domū p̄dicti viri venerūt. Et ecce mīſter allexij ad dn̄m ſuū venit di. Uide dn̄e ne ille noſter ꝑeg̓nꝰ ſit. qꝛ magne vite ⁊ patie hō ē. Currēs igr̄ eūfemiāꝰ eū de functū reꝑit. ⁊ vultū eiꝰ tāqͣꝫ āgeli rutilātē vi dit. Uoluitqꝫ cariā quā ī manu hēbat acci pere ſꝫ neqͣuit. Exeūte igͦr eo cū hͦ īꝑatoribꝰ ⁊ potificibꝰ retuliſſꝫ. ⁊ illi ad eū ītraſſēt dixe rūt. qͣꝫuis pctōres ſimꝰ regni tn̄ gubernacl̓a gerīiꝰ. ⁊ h̓ curā vniuerſalē regimīs paſtoral̓ Da igͦr nob̓ cartā vt ſciāꝰ q̄ ī ea ſcpͥta ſunt. Et accedēs pōtifex cartā d̓ manu ſua acci piebat. ⁊ ille eā ſtatī ſibi dimiſit. Fecitqꝫ eaꝫ legi corā oī ppl̓o ⁊ ml̓titudīe ⁊ pr̄e ip̄iꝰ At eū femiāꝰ hͦ audies nimio dolore ꝯturbatꝰ ob ſtupuit. ⁊ factꝰ exanimis reſolutuſqꝫ viribꝰ ītrā decidit. Cū v̓o aliqͣntulū ad ſe rediſſet veſtimenta ſcidit. cepitqꝫ canos capitis ſui euell̓e barbā trahe. atꝫ ſemetip̄m diſcerꝑe. ⁊ ſuꝑ filij ſui corpꝰ corruēs exclamabat Heu me fili mi. qͣre me ſic ꝯtriſtaſti. ⁊ ꝑ tot ānos mihi dolores ⁊ geītꝰ īcuſſiſti. Heu me miſe rū qꝛ te video baculū ſenectutis mee ī gͣba to iacēte ⁊ n̄ loq̄ntē mihi. Heu me qͣlē ꝯſo latōeꝫ d̓ cēto hrē poto. Mat̉ v̓o eiꝰ hoc au diēs qͣſi leena rupes rete. ita ſciſſis veſtimē tis rues. coma diſſoluta ad celū ocl̓os leua bat. Et cū p̄nimia ml̓titudīe ſanctuꝫ corpꝰ adire nō poſſet clamauit di. Date mihi viri aditū vt videā filiū meū. vt videā ꝯſolatōeꝫ aīe mee. ⁊ q̇ ſuxit vbera mea. Et cū ꝑueīſſet ad corpꝰ īcūbes ſuꝑ illd̓ clamabat Heu me filimi lumē ocl̓oꝝ meoꝝ q̄re ſic nob̓ feciſti ⁊ tā crudel̓r nobiſcū egiſti. Uidebas patrē tuū ⁊ me miſerā lacrimātes ⁊ nō on̄debas teip̄m nob̓. Serui tui īiuriabāt̉ tibi ⁊ ſuſtīe bas. Et iteꝝ atꝫ iteꝝ ꝓſternebat ſe ſuꝑ corpꝰ ⁊ nūc brachia ſuꝑ illd̓ expādebat. nc̄ maībꝰ āgelicū vultū ꝯtrectabat oſculāſqꝫ clama bat. Plorate mecū oēs q̇ adeſtis. qꝛ ꝑ. xvij. ānos eū ī domo mea habui ⁊ nō cognoui qꝛ vnicꝰ filiꝰ meꝰ eēt. Serui eiꝰ eū etiā cōui ciabant̉ ⁊ alapis ꝑcutiebāt. Heu me qͣs da bit ocul̓ meis fōtē lacrimaꝝ vt plāgā die ac nocte dolorē aīe mee. Sponſa v̓o eiꝰ īduta veſte adriatica cūcurrit plorans ⁊ di. Heu me qꝛ hodie deſolata ſum ⁊ apparui vidua iā nō habeo ī que ꝯſpiciā. nec ī quē ocl̓os le uē. nūc ruptū ē ſpeculū meū ⁊ ꝑijt ſpes mea Amodo cepit dolor q̇ fine n̄ hꝫ. Populus at audiēs hoc lacriabilit̓ flebat. Tūc ponti fex cū iꝑatoribꝰ poſuert̉ corpꝰ ī honorato fe retro ⁊ duxert̉ ī mediā ciuitateꝫ. ⁊ nūciatū ē ppl̓o īuētū eē hoīeꝫ dei. Que ciuitas tota q̄ rebat. ⁊ oēs obuiā currebāt ſctō. Si qͥs aūt īfirmꝰ illd̓ corpꝰ ſacratiſſimū tāgebat ꝓtinꝰ curabat̉. ceci viſū recipiebāt. demoīaci libe rabāt̉. ⁊ oēs īfirmi qͣcūqꝫ īfirmitate tenti ta cto corꝑe ſctō curabāt̉. ¶ Imꝑatores at ta ta mirabilia vidētes. cepert̉ ꝑ ſe cū potifice lectu portare. vt ⁊ ip̄i letificaret ab eodē cor pore ſctō. Tūc īꝑatores iuſſerūt copiā auri ⁊ argēti ī plateis ſpargi vt turbe occuparēt̉ amore pecuiaꝝ ⁊ ſineret corpꝰ ſanctū ꝑduci ad eccl̓aꝫ. Sꝫ plebs amore pecuiaꝝ ſepoſi to. mag ac mag̓ ad tactū ſacratiſſimi corpo ris irruebat. Et ſic cū magno labore ad tem plū ſctī bonifacij martiris illd̓ tandē ꝑduxe rūt. ⁊ illic ꝑ. vij. dies in dei laudibꝰ ꝑſiſtētes. oꝑati ſūt monumētū ex auro ⁊ gēmis et la pidibꝰ p̄cioẜ. in qͣ ſanctiſſimū corpꝰ cū magͣ veneratōe collocauerūt. De ip̄o qͣꝫ monu mēto ita ſuauiſſimꝰ odor fraguit. vt oībus videret̉ aromatibꝰ eſſe plenū. Obijt at. xvj. kal̓. auguſti. circa ānos dn̄i. ccc.xcviij. A XC ¶ De ſctā maria magdalena Aria interpretat amaꝝ mare vel illuīatrix aūt illu minata. Per hͨ tria intelligūt̉ tres ꝑtes optīe qͣs elegit.ſ. ꝑs pnīe. ꝑs ꝯtēplatōiſ int̓ne. ⁊ ꝑs celeſtis gl̓e. De qͣ triplici ꝑte ītelli git̉ qͦd dic̄ dn̄s. maria optima ꝑtē elegit qͥ n̄ auferet̉ ab ea. Prīa ei ꝑs nō auferet rōe fi nis q̇ ē ꝯſecutio beatitudīs. Scd̓a rōe cōti nuitatis. qꝛ ꝯtēplatio vie ꝯtinuat̉ cū ꝯtēpla tiōe patrie. Tertia rōe ſue etnītatis. Inqͣn tu igr̄ elegit optimā ꝑte pnīe d̓r amaꝝ mare qꝛ ibi ml̓iā amaritudinē habuit. qd̓ patꝫ ex eo ꝙ tot lacrimas fudit ꝙ inde pedes dn̄i la uit. Inqͣntū elegit optimā ꝑte ꝯtēplatōis in p 2 De ſancta Maria magdalena terne d̓r illuīa trix. qꝛ ibi hauſit auide qd̓ pꝰ modū effudit abude. ibi lumē accepit qͣ pꝰ modū cet̓os illuſtrauit. Inqͣntū elegit opti mā ꝑtē celeſtis gl̓ie d̓r illuīata qꝛ nc̄ illuīata ē luie ꝑfecte cognitōis in mēte ⁊ illuīabit̉ lu mine claritatꝭ ī corꝑe. Magdalēa d̓r qͣi ma nēs rea. vl̓ magdalēa intp̄tat̉ munita vl̓ in uicta. vl̓ magͥfica ꝑ q̄ inſinuat̉ qͣlis fuit ante ꝯuerſionē. qͣl̓ in ꝯuerſiōe. ⁊ qͣl̓ pꝰ ꝯuerſionē Nā an̄ ꝯuerſionē fuit manes rea ꝑ obliga tionē ad penā et̓nā. in ꝯuerſiōe mūita vl̓ in uicta ꝑ penitētie armat̉aꝫ. optime enī oībꝰ armis pnīe ſe muniuit. qꝛ qͦt in ſe hūit oblec tamēta tot d̓ ſe reꝑit olocauſta Pꝰ ꝯuerſio nē magͥfica ꝑ gre ſuꝑabūdātiā. qꝛ vbi abū dauit delictū ſuꝑabudauit ⁊ grā. Aria magdalēa a magdalo caſtro cognoīata clariſſimis ē orta natali pꝰ vtpute ex regia ſtirpe deſcēden tibꝰ. cuiꝰ pat̓ ſirꝰ. mat̓ v̓o eucharia nūcupa ta ē. hͨ cū frēſuo lazaro ⁊ ſorore ſua martha magdalū caſtꝝ qd̓ eſt ſcd̓o miliario a gene zareth. ⁊ bethaniā q̄ ē iuxta irl̓m. ⁊ magnaꝫ hieroſolimoꝝ ꝑtē poſſidebat. q̄ tn̄ oīa int̓ ſe talit̓ diuiſert̉. ꝙ maria magdalū a qͦ ⁊ mag dalena nūcupata ē. Lazarꝰ ꝑtē vrb̓ irl̓em. ⁊ martha bethaniā poſſederūt. Cū āt mag dalēa delicijs corꝑis ſe totā exponeret. et la zarꝰ plꝰ milicie vacaret. martha prudens ꝑ tes ſororis ⁊ frīs ⁊ ſuā ſtrenue gub̓nabat. et militibꝰ ⁊ famulis ſuis ac pauꝑibꝰ ncc̄aria mīſtrabat. Oīa tn̄ hͨ pꝰ aſcēſionē dn̄i vendi derūt. ⁊ ad pedes apl̓oꝝ p̄ciū poſuerūt. Cū igͦr magdalēa diuitijs abūdaret. qꝛ reꝝ af fluētiā voluptas comes ſeq̇t̉ qͣnto diuitijs ⁊ pulcritudīe ſplēduit. tāto corpꝰ ſuū volu ptati ſubſtrauit. Un̄ iā ꝓp̓o noīe ꝑdito pec catrix ꝯſueuerat appellari. Sꝫ cū xp̄s illic et alibi p̄dicaret. illa nutu inſpirata diuīo ac domū ſimōis leproſi vbi audiuit eū diſcū bere ꝓperauit. ⁊ nō audens vt peccatrix int̓ iuſtos cōꝑere. retro ſecꝰ pedes dn̄i manſit. vbi pedes eiꝰ lacrimis lauit. capillis terſit. ⁊ vngēto p̄cioſo ꝑūxit. Nā incole regiōis illiꝰ ꝓpt vehemētiſſimū ſol̓ ardorē vnguentis ⁊ balneis vtebāt̉. Cūqꝫ ſimon phariſeꝰ intra ſe cogitaret. qͦniā ſi hͦ eēt ꝓph̓a a peccatrice tangi ſe nequaqͣꝫ ꝑmitt̉et. dn̄s illū de ſuꝑba iuſticia redarguit ⁊ mulieri oīa pctā dimi ſit. Hec ē igͦr illa maria magdalēa cui dn̄s tā magͣ bnficia ꝯtulit ⁊ tāta ſigͣ dilectōis on̄ dit. Nā ab ea ſeptē demonia expulit. in ſuo amore eā total̓r accēdit. familiariſſimaꝫ eā ſibi ꝯſtituit hoſpitā ſuā fec̄. ⁊ ꝓcuratricē ſu am eā in itinere hrē voluit. ⁊ eā ſꝑ dulcit̉ ex cuſauit. Nā excuſauit eā apd̓ pharifeū q̇ di cebat ip̄aꝫ īmundā. ⁊ apd̓ ſororē ſuā q̄ dice bat ip̄aꝫ ocioſaꝫ. ⁊ apd̓ iudā q̇ dicebat eā ꝓ digā. Lacrimātē vidēs lacrīas ꝯtinere nō potuit. Cuiꝰ dilectōe qͣdriduanū frēꝫ ſuū re ſuſcitauit. Guiꝰ amore marthā ſororē ſuaꝫ a fluxū ſanguīſ quē. xij. ānos ꝑpeſſa fuerat liberauit. Cuiꝰ meritis martillā fororis ſue famulā vt illd̓ tā beatū ⁊ tā dulce v̓bū Btūs vēter q̇ te portauit ⁊cͣ. exclamās diceret. dig nā fec̄. Nā ẜm Amb̓. illa fuit martha. ⁊ hec eiꝰ famula. Hec eſt inqͣꝫ illa q̄ pedes dn̄i la crimis lauit. capill̓ terſit. ⁊ vngēto ꝑunxit. q̄ ī tꝑe grē ſolēnē pnīaꝫ pͥmo fec̄. q̄ optimā ꝑtē elegit. q̄ ad pedes ſedēs dn̄i v̓bū eiꝰ audiuit ⁊ dn̄i caput ꝑūxit. q̄ iuxta crucē ī dn̄i paſſio ne fuit. qͥ vngūēta parās corpꝰ eiꝰ vnge vo luit. q̄ a monumēto diſcipul̓ recedētibꝰ non receſſit. cui xp̄us reſurgēs pͥmo apparuit et apl̓oꝝ apl̓aꝫ fec̄. B ¶ PPoſt aſcēſionē igͥr dn̄i.ſ. āno. xiiij. a paſſione. cū iud̓i ſtephanū iā diu occidiſſēt. ⁊ cet̓os diſcipl̓os a iudee fi nibꝰ eieciſſēt diuerſaꝝ gētiū diſcipuli ſubeūt regiōes. v̓bū dn̄i ibidē ſeminātes. Erat aūt tc̄ tꝑis cū apl̓is btūs maximinꝰ vnꝰ d̓. lxxii dn̄i diſcipul̓. cui a btō Petro maria mag dalena fuerat cōmēdata. In hac igͦr diſper ſione btūs Maximinꝰ maria magdalena. lazarꝰ frater eiꝰ. martha ſoror ipſiꝰ. ⁊ mar tilla pediſſeqͣ marthe. necnō ⁊ btūs cedoniꝰ q̄ cecꝰ a natiuitate extiterat. ſed a dn̄o fuerat liberatꝰ. oēs hi inſiml̓ ⁊ pl̓es alij xp̄iani nā ui ab īfidelibꝰ īpoſiti. ⁊ pelago ſine aliqͣ gu bernatore expoſiti. vt oēs ſcꝫ ſil̓ ſubmergerēt̉ diuīo tādeꝫ nutu marſiliā aduenerūt. Ubi cū nullos q̇ eos hoſpicio reciꝑe vellēt inue niſſent. ſub quadā porticij que fano gentis De ſancta maria magda. illiꝰ terre p̄erat morabāt̉. Cum āt btā maria magdalēa videret ppl̓m ad fanū ꝯfluere vt idol̓ īmolaret aſſurgēs vultū placido. facie ſerena. lingua diẜta. eos ab idoloꝝ culta re uocabat. ⁊ xp̄m ꝯſtātiſſime p̄dicabat. ⁊ ami rati ſūt vniuerſi p̄ ſpē. p̄ facūdia. p̄ dulcedie eloq̄ntie illiꝰ. Nec miꝝ ſi os qḋ tā pia ⁊ tam pulcra pedibꝰ ſaluatorꝭ īfixerat oſcula cēte ris āpliꝰ v̓bi d̓i ſpiraret odorē. C ¶ Pꝰ hͦ āt aduēit p̓nceps ꝓuicie illiꝰ cū vxore ſua vt ꝓ habēda ꝓle idol̓ īmolaret Qui magdalēa xp̄m p̄dicās ſacrificia diſſuaſit. Int̓ea euo lutꝭ aliqͦt dieꝝ curricul̓ apparuit ī viſu mag da. illi matrōe di. qͣre cū tot diuitijs abūdetꝭ ſcōs d̓i fame ⁊ frīgore mori ꝑmittitꝭ. addidit qꝫ mīas. niſi marito ſuo ꝑſuad̓et vt ſctoꝝ i opiā ſubleuaret. irā d̓i oīpotētis īcurreret. Ip̄a āt viſionē viro ſuo īdicare timuit. Se qͣnti igͦr nocte eidē ſil̓ia dicēs apparuit. ſꝫ ad huc viro ſuo hͦ īdicare neglexit. Tertio v̓o ſub ītēpeſte noctꝭ ſilētio apparuit vtriqꝫ fre mes ⁊ irata vultū igneo ac ſi tota domꝰ ar deret. ⁊ ait. Dormis ne tyrāne mēbꝝ patris tui ſathane cū viꝑa ꝯiuge tua. q̄ tibi īdicare noluit v̓ba mea. qͥeſcꝭ ne crucis xp̄i inimice diuerẜ ciboꝝ generibꝰ vētrꝭ tui refecta īglu uie ⁊ ſctōs d̓i fame ⁊ ſiti ꝑmittꝭ ꝑire. Iaces ne ī palatio pānis īuolutꝰ ſericꝭ. ⁊ illos deſo latos ſine hoſpicio vidēs ⁊ p̄teris. Non ſic iniq̇ nō ſic euades. nec īpune feres ꝙ tantuꝫ eis bn̄facere diſtuliſti. ſic locuta ē ⁊ abſceſſit Tūqꝫ mr̄ona euigilās ſuſpiraret ⁊ tremerꝫ viro ſuo eadē d̓ cā ſuſpirāti ait. dn̄e mi vidi ſti ne ſomniū qd̓ vidi. Uidi inq̇t ⁊ admira ri ⁊ pauere n̄ d̓ſino. q̇d īde faciēꝰ. Cui ml̓ier Utiliꝰ ē ei obtꝑare qͣꝫ irā d̓i ſui quē p̄dicat īcurrere. Quaꝓpt̓ ip̄os hoſpitio recepert̉ ⁊ eis ncc̄aria mīſtrauert̉. D ¶ Cū āt qͣdā die maria magd̓. p̄dicaret p̄dictꝰ pͥnceps di xit ei. putas poſſe defend̓e fidē quā p̄dicas. Cui illa. Eqdeꝫ illā defend̓e p̄ſto ſū. vtpote qͦtidianis miracul̓ ⁊ p̄dicatōe mgͣri mei pe tri q̇ rome p̄ſidet roboratā. Cui p̓nceps cū ꝯiuge dixit. Ecc̄e dictꝭ tuis ꝑ omīa obtꝑare ꝑati ſumꝰ ſi a deo quē p̄dicas nob̓ filiū īpe trabis. ꝓpt̓ hͦ inq̇t magd̓. nō remāebit. Tūc biā maria magd̓. ꝓ ip̄is dn̄m exorauit vt ſi bi filiū ꝯced̓e digret̉. Cuiꝰ p̄ces dn̄s exaudi uit. ⁊ mr̄ona illa ꝯcepit. Tūc vir eius cepit velle ꝓficiſci ad petrū vt ꝓbaret ſi vt maria magda. d̓ xp̄o predicauerat ſic v̓itas ſe hrēt Cui vxor dixit. qͥd eſt dn̄e. putas ne ſine me ꝓficiſci. Abſit. Te eī recedēte recedā. te veni ente veniā. te qͣeſcēte qͣeſcā. Cui vir ait. Nō ſic fiet dn̄a. etei cū ſis gͣuidā ⁊ ī mari ſint īfi nita ꝑicl̓a d̓ facili ꝑiclitari poſſes. domī iḡr q̇eſces ⁊ poſſeſſiōibꝰ nr̄is curā īpēdes. Eco tra illa īſtabat. femineū nec mutās feīa mo rē. ⁊ cū lacrimis pedibꝰ eiꝰ obuoluta qḋ pe tebat tandē obtinuit. Maria gͦ hūeris eoꝝ ſignū crucis īpoſuit. ne eos atiquꝰ hoſtis ī aliqͦ i itinere īpedirꝫ. Nauē igͦr oībꝰ neceſſa rijs copioſe onerātes. ceta q̄ hēbāt ī marie magdal̓. cuſtodiā relinqͣntes ꝓficiſci cepe rūt. Iāqꝫ vniꝰ diei ⁊ noctis curſu ꝯſūmato cepit nimiū mare itumeſcere. ventꝰ flare. ita vt omēs ⁊ maxīe mr̄ona gͣuida ⁊ debil̓. tā ſe ua inundatiōe fluctuū qͣſſati gͣuiſſimis an guſtijs vrgerēt̉ intātū ꝙ ī eam ſubito dolor ꝑtus irruit ⁊ int̓ anguſtias vētrꝭ ⁊ p̄ſſuras tꝑis filiū ꝑturiēs expirauit. Natꝰ igͦr puerū lus palpitabat. ⁊ mamillaꝝ mat̓naꝝ q̄rens ſolatia lamētabiles dabat vagitꝰ. Proch dolor ⁊ natꝰ ē infans viuꝰ ⁊ matricida effe ctus mori eū ꝯuenit cū nō ſit qͥ vite tribuat alimentū. Quid faciet ꝑegrinꝰ. cū ⁊ vxoreꝫ mortuā videat ⁊ pueꝝ vagiētē q̄rulis voci bus matris māmas appetentē. lamentabat̉ plurimū ⁊ dicebat. Heu heu miſer q̇d faci es. Filiū hrē deſideraſti ⁊ mrēꝫ cū filio ꝑdi diſti. Naute acclamabat dicēteſ. Proijciat̉ ī mare hͦ corpꝰ an̄qͣꝫ inſil̓ ꝑeamꝰ. qͣꝫdiu enī nobiſcū fuerit hͨ qͣſſatio nō ceſſabit. Et cum corpꝰ apprehēdiſſent vt illd̓ ī mare iactarēt. ꝑcite inqͣt ꝑegͣnꝰ ꝑcite. et ſi nec mihi nec mri pcere volueritis miſereamī ſalteꝫ ꝑuuli va giētis. ſinite modicū ⁊ ſuſtinete ſi forte mu lier p̄ dolore ī extaſi poſita adhuc valeat re ſpirare. Et ecce nō ꝓcul a naui qͥdaꝫ collis apparuit. q̇ viſo vtiliꝰ eē credidit corpꝰ ⁊ pue rulum illuc deferri qͣꝫ marinis beluīs ad de uorandū dari. Et vix a nautis prece ⁊ p̄cio p 3 De ſancta Maria magdalena extorſit vt illic applicarēt. cūqꝫ illic p̄ duricia foueā n̄ potuiſſet effod̓e. ī ſecretiori ꝑte coll̓ clamide ſuꝑpoſita corpꝰ collocauit. ⁊ pue rulū māmis eiꝰ apponēs cū lacrimis ait O maria magd̓. cur ad ꝑditōis ⁊ miſerie mee cumulū marſilie ꝑtibꝰ applicuiſti. cur īfelix q̄monitōe tua hͦiter arripui. petiſti ne deuꝫ vt ml̓er mea hac d̓ cā ꝯciꝑet vt ꝑiret. ecce enī ꝯcepit ⁊ pariēdo morteꝫ ſubijt. Cōceptuſqꝫ ē natꝰ vt ꝑeat cū nō ſit q̇ enutriat. ecce qd̓ p̄ ce tua obtinui tibi cui omīa mea ꝯmēdaui. deoqꝫ tuo ꝯmēdo. ſi potens ē memor ſit aīe mr̄is ⁊ p̄ce tua miẜeat̉ neꝑeat natꝰ. Tunc clamide ſua corpͥꝰ cū puero circūqͣqꝫ oꝑuit ⁊ poſtmodū nauē ꝯſcēdit. E ¶ Cūqꝫ ad petꝝ vēiſſꝫ petrꝰ ei obuiꝰ fuit. q̇ viſo ſig cru cis hūerꝭ eiꝰ affixo qͥs eēt ⁊ vn̄ vēiſſꝫ ſciſcita tus ē. q̇ oīa ſibi ꝑ ordinē narrauit Cui petrꝰ Pax tibi fiat bn̄ueniſti. ⁊ vtili ꝯſilio credidi ſti. Nec moleſte feras ſi ml̓er tua dormit. ſi ꝑuulꝰ cū ea qeſcit. potens enī ē dn̄s cui vult dona donare. data auferre. ablata reſtitue re. ⁊ merorē tuū ī gaudiū ꝯmutare. Petrꝰ āt ip̄m hieroſolimā duxit. ⁊ oīa loca in q̇bꝰ xp̄s p̄dicauit. miracl̓a fec̄. locū ēt ī qͦ paſſus ē ⁊ in qͦ celos aſcēdit eidē on̄dit. Tūqꝫ d̓ fide a petro diligēt̓ inſtructꝰ fuiſſꝫ. biēnij ſpacio iā elapſo nauē aſcendit. repatriare curans. Tū igr̄ nauigarēt dn̄o diſponēte iuxta col lē in qͣ corpꝰ vxorꝭ cū puero poſitū fuerat ꝑ uenert̉. qͥ p̄ce ⁊ p̄cio eos ad ibi applicandū ī duxit. Puerulꝰ āt ibidē a btā magda. inco lumis ꝯſeruatꝰ freq̄nt̓ ad littꝰ maris ꝓcede bat ⁊ ibidē vt pueroꝝ morꝭ ē cū lapill̓ et gla reis lud̓e ſolitꝰ erat. ⁊ cū applicuiſſꝫ vidit pue rulū more ſolito ī littore marꝭ cū lapill̓ ludē tē. ⁊ q̇d nā eēt admirari nō d̓ſinēs d̓ ſcapha exilijt. quē vidēs puerulꝰ cū nūqͣꝫ tale q̇d vi diſſꝫ expauit ⁊ ad ſolita mrīs recurrēs vbe ra occulte ſub clamide latitabat. Peregͣnꝰ v̓o vt maīfeſtiꝰ vid̓et illuc acceſſit. ⁊ pueru lū pulcerrimū mrīs vbera ſugētē īuenit. Et accipiēs pueꝝ ait. O btā maria magd̓. qͣꝫ fe lix eſſem qͣꝫ mihi cūcta ꝓſpera adueniſſent. ſi ml̓ier reſpiraret ⁊ mecū repatriare valer Scio eq̇deꝫ ſcio et ꝓculdubio credo ꝙ tu q̄ pueꝝ dediſti ⁊ ī hac rupe ꝑ biēnium pauiſti poterꝭ mrēꝫ ſuā p̄ce tua pͥſtine reſtituere ſa nitati Ad hͨ v̓ba ml̓ier reſpirauit. ⁊ qͣi a ſom nō euigilās ait. Magni meriti es btā ma ria magda. ⁊ gl̓ioſa q̇ ī ꝑtꝰ mei p̄ſſuris ob ſtetricis īpleſti officiū. et ī oībꝰ neceſſitatibꝰ ancille ẜuitiū expleſti. Quo audito ꝑeg̓nꝰ admirans ait. Uiuis ne vxor mea dilecta. Cui illa. Uiuo equidē. Et nc̄ pͥmo d̓ ꝑegri natiōe de qͣ ⁊ tu veniſti venio. Et ſic̄ beatus petrꝰ te hieroſolimā duxit. ⁊ oīa loca in qͥbꝰ xp̄us paſſus eſt. mortuꝰ ⁊ ſepultꝰ. ⁊ pl̓a alia loca on̄dit. ſic ⁊ ego vna cū btā maria mag dalena duce ⁊ comite vobiſcū fui ⁊ ſingula loca ꝯſpexi. ⁊ ꝯſpecta mēorie ꝯmēdaui. Et incipiens oīa loca et miracl̓a q̄ vir viderat adeo plene explicuit vt nec ī vno articl̓o de uiaret. Tūc ꝑegrinꝰ recepta ꝯiuge ⁊ puero nauī letꝰ cōſcendit. Et paulo poſt marſilie ꝑtibꝰ applicuerūt. Et nauī egreſſi inuenerūt btām mariā magda. cū ſuis diſcipul̓ predi cantē Et eiꝰ pedibꝰ cū lacrimis ꝓuoluti oīa q̄ eis acciderāt narrauerūt. ⁊ a btō Maxi mino ſacꝝ baptiſma ſuſceperūt. Tūc in ci uitate marſilie oīa idoloꝝ tēpla deſtruētes xp̄i eccl̓ias ꝯſtruxerūt ⁊ beatū Lazaruꝫ in eiuſdē ciuitatis ep̄m vnanimiter elegerunt Tandē diuionutu ad aquēſem ciuitateꝫ venerūt ⁊ ppl̓m illū ad fidē xp̄i ꝑ ml̓ta mira cula adduxert̉. Vbi etiā btūs Maximinꝰ ī ep̄um ordinatꝰ eſt. F ¶ Interea btā ma ria magdalena ſuꝑne ꝯtemplatōis auida. aſprima heremū petijt. ⁊ in loco āgelicꝭ ma nibꝰ p̄ꝑato ꝑ. xx. ānos incognita māſit. In q̇ q̇dē loco nec aquaꝝ fluēta. nec arboꝝ nec herbaꝝ erāt ſolatia. vt ex hͦ manifeſtaret̉ ꝙ redēptor noſter ip̄aꝫ nō t̓renis refectōibꝰ. lꝫ tātū celeſtibꝰ epul̓ diſpoſuerat ſatiare. qua libet āt die ī ſeptē horis canonicis ab angel̓ ī ethera eleuabat̉. ⁊ celeſtiū agminū gl̓oſos ꝯcētus etiā corꝑalibꝰ auribꝰ audiebat. Un̄ diebꝰ ſingulis his ſuauiſſimis dapibꝰ ſacia ta. ⁊ inde ꝑ eoſdē angelos ad locū ꝓpriū re uocata corporalibus alimētis nullatenus indigebat. Sacerdos autem quidā ſolita riam vitam agere deſiderās ad duodecim De ſancta maria magda. ſtadiā loco eid̓ vicinā ſibi cellā locauit. Die ig̓r q̇dā dn̄s p̄dicti ſacerdotꝭ ocl̓os aꝑuit ⁊ corpeis ocul̓ euidēt̓ aſpexit qͣl̓r āgeli ad p̄di ctū locū ī qͦ b. maria morabat̉ d̓ſcēdebant ⁊ eā in ethera ſubleuabāt. ⁊ pꝰ hore ſpaciū ad eūd̓ locū cū diuīs laudibꝰ reuocabāt. Uo lēs āt ſacerdos tā admirabil̓ viſiōis v̓itateꝫ agnoſcere creatori ſuo p̄cibꝰ ſe ꝯmēdās ad p̄dictū locū audaci d̓uotōe ꝓperabat. cūqꝫ ad vniꝰ iactū lapidis appropinqͣret. ceperūt eiꝰ crura reſolui. ⁊ tiore valido ip̄iꝰ p̄cordia medullitꝰ āhelare. cūqꝫ retro rediret ābulā di vſū crura cū pedibꝰ ſil̓ p̄bebāt. Sꝫ ſi v̓ſo iramite ad p̄dictū locū acced̓e conaret̉ totiꝰ eū lāguor corꝑis ⁊ hebetudo mētꝭ modis oī bꝰ ꝓhibebāt. Intellexit igͦr vir d̓i illd̓ ꝓculdu bio celeſte eē ſacramētū. ad qd̓ acced̓e hūa nū n̄ pot̓at exꝑimētū. īuocato igͦr ſaluatorꝭ noīe exclamauit. Adiuro te ꝑ dn̄m vt ſi ho es vl̓ aliqͣ rōnal̓ creat̉a q̄ ī illa ſpelūca habi tas mihi rn̄deas. ⁊ tui ediſſeras v̓itatē. cūqꝫ hͦ tertio repetiſſꝫ btā maria magda. ei rn̄dit Accede ꝓpiꝰ ⁊ oīm q̇ d̓ſiderat aīa tua ſcire potis v̓itatē. Cūqꝫ ille tremēs vſꝫ ad medij ſpacij t̓minū appropinqͣſſet ait ad eū. Me mīſti ex euāgelio d̓ maria illa famoſa pecca trice q̄ pedes ſaluatorꝭ lacris lauit ⁊ capill̓ terſit. ⁊ ſuoꝝ delictoꝝ veniā ꝓmeruit. Cui ſa cerdos. Memī ⁊ plꝰ qͣꝫ. xxx. annoꝝ euoluta ſunt curricl̓a ꝙ hͦ factū eē ſciā credit ⁊ ꝯfitet̉ eccl̓a. Ego inqͣt ſū illa q̄ ꝑ. xxx. ānoꝝ ſpaciuꝫ oībꝰ hoībꝰ ignota ꝑmaſi. ⁊ ſic̄ heri cernere ti bi ꝑmiſſū ē. ſic ſingul̓ diebꝰ āgelicꝭ maībꝰ in ethera ſubleuata. celeſtiū agminuꝫ dulciſſi mā iubilatōꝫ ſeptenis vicibꝰ ꝑ ſingl̓os dies corꝑeis auribꝰ audire ꝓmerui. qꝛ igͦr̄ a dn̄o mihi reuelatū ē ꝙ ex hͦ migͣtura ſū ſcl̓o. bea tu maximinū adeas ⁊ ei hͦ ſtudeas itimare. ꝓxio die reſurrectōis dn̄ice tꝑe q̄ ad matuti nū ſurge ꝯſueuit. oratoriū ſolꝰ ingrediat̉ et me illic ꝑ āgeloꝝ mīſteriū inueniet ꝯſiſtentē Sacerdos at vocē eiꝰ velut voceꝫ ageli au diebat neminē āt videbat. Cōcitꝰ igͦr btūm maximinū adijt ⁊ ei oīa ꝑ ordinē enarrauit Sctus āt maximinꝰ nimio repletꝰ gaudio. ſaluatori grās immēſas retulit. ⁊ illa die ac hora vt ſibi iuſſū fuerat oratoriū ſolꝰ īgreſ ſus vidit btāꝫ mariam magdalenā ī choro ſtantē in medio eoꝝ q̇ eā adduxerāt āgeloꝝ Ęrat āt ſpacio duoꝝ cubitoꝝ eleuata a tra ſtās ī medio āgeloꝝ ⁊ extēſis manibꝰ deū ex orās. Cū āt. b. maximinꝰ ad eā acced̓e trepi daret ꝯuerſa dixit ad eū. Accede hūc ꝓpiꝰ ne fugias filiā tuaꝫ pat̓. Appropinqͣte at illo ſic̄ ī ip̄iꝰ btī maximini legit̉ libris. ita vultus dn̄e ex ꝯtinua ⁊ diut̓na viſiōe āgl̓oꝝ radia bat vt faciliꝰ ſol̓ radios qͣꝫ ip̄iꝰ facie ītueri q̇ſ poſſꝫ. Cōuocato igͦr vniuerſo clero ⁊ ſacer dote p̄dicto corpꝰ ⁊ ſanguinem dn̄i ab ep̄o btā maria magdalena cū ml̓ta lacriaꝝ iun datōe ſuſcepit. Deinde toto corpuſculo an̄ altarꝭ ꝓſtrato crepidieꝫ ſctīſſima illa aīa mi gͣuit ad dn̄m. Pꝰ cuiꝰ exitū tātꝰ odor ſuaui tatꝭ ibidē remaſit. vt ꝑ. vij. dies fere ab ingre diētibꝰ oratoriū ſentiret̉. Cuiꝰ ſctīſſimū cor pus btūs maximinꝰ diuerẜ ꝯditu aromati bus honorifice ſepeliuit. ⁊ pꝰ mortē ſuā iux ta ip̄aꝫ ſe ſepeliri p̄cepit. G ¶ Egeſippus āt vl̓ ẜm qͦſdā libros ioſephꝰ ſatis cū p̄dicta hiſtoria ꝯcordat. Ait ei in qͣdā ſuo fractatu ꝙ maria magd̓. poſt dn̄i aſcēſionē p̄ ardore caritatis xp̄i ⁊ tedio qͦd hēbat nūqͣꝫ hoīeꝫ vi dere volebat. Sꝫ poſtqͣꝫ ad aquēſe territo riū vēit ī deſertū abijt. ⁊ ibi. xxx. ānis ī cogni ta māſit. vbi vt ait qͣlibet die ī ſeptē horis ca nonicis ab āgelis ī aera eleuabat̉. Addidit tn̄ ꝙ ſacerdos dū ad eā veniſſꝫ reperit eā in cella clauſaꝫ. q̇ ad eiꝰ petitōeꝫ veſtē ſibi por rexit. quā induens ad eccl̓aꝫ ſecū iuit. Et ibi cōmunione ꝑcepta. eleuatꝭ ī or̄one manibꝰ iuxta altare ī pace q̇euit. ¶ Tꝑibꝰ āt karoli magni. ſcꝫ āno dn̄i. dcclxix. Girardus dux burgudīe dū d̓ vxore ſua filiū hr̄e nō poſſet larga manu res ſuas pauꝑibꝰ erogabat. et eccl̓ias ml̓tas ⁊ mōaſteria ꝯſtruebat. Cū gͦ vicelia cēſe mōaſteriū ꝯſtruxiſſꝫ. miſit ip̄e et abbas ip̄iꝰ mōaſterij moachū q̄ndā cū de centi comitatū ad aquēſē ciuitatē. vt inde ſi poſſꝫ btē marie magdalene reliqͥas trāſpor taret. Ueniēs igͦr p̄dictꝰ moachꝰ ad p̄dictā ciuitatē cū ip̄aꝫ fūditꝰ a paganis deſtruciā reꝑiſſꝫ caſu q̇ddā īuēit ſepulcꝝ cuiꝰ ſculptu p 4 De ſancta Maria magdalena ra marmorea demōſtrabat ꝙ corpꝰ b. ma rie magd̓. repoſitū intꝰ erat. In ip̄o āt ſepul cro hiſtoria eiꝰ miro oꝑe ſculpta erat. No cte igͦr illd̓ effrigēs. aſſūptas reliqͥas ad ho ſpitiū deportauit. In ip̄a āt nocte. b. maria magd̓. eid̓ mōacho apparuit dicēs. ne time ret ſꝫ ceptū opꝰ ꝑficeret. Rediēs igͦr cum ad mediā leugā a mōaſterio vēiſſꝫ nll̓o mō in̄ reliqͥas mouere potuert̉ donec veniēte ab bate cū mōachis cū ꝓceſſiōe honorifice ſūt recepte ¶ Miles q̇dā q̇ ſingul̓ ānis ad cor pus btē marie magd̓. vēire ꝯſueuerat. ī pre lio occiſus ē. Qui dū ī feretro a ꝑētibꝰ plo raret̉. magdalene pijs q̄reliſ opponebāt. cur d̓uotū ſuū mori ſine ꝯfeſſiōe ⁊ pnīa ꝑmiſiſ ſet. Tc̄ ſubito q̇ defūctꝰ fuerat ſtupētibꝰ cun ctis ſurrexit. ⁊ ſacerdotē ad ſe vocari p̄cepit Cūqꝫ d̓uote ꝯfeſſus fuiſſꝫ ⁊ viaticū recepiſ ſet ꝓtinꝰ ī pace q̇euit. ¶ Nauis q̄dā viris et feīs onerata naufragiū ꝑtulit. vna aūt feīa cū eēt p̄gnās ⁊ ſe in mari ꝑiclitari ꝯſpiceret. magdalenā inqͣntū pot̓at acclamabat. vo uēs ꝙ ſi ſuis meritꝭ a naufragio euad̓et ⁊ fi liū ꝑeret ip̄ꝫ eꝰ mōaſterio ꝯdonarꝫ. ſtatīqꝫ feīa qͥdā ſpecie ⁊ hītu venerāda ei apparuit q̄ eā ꝑ mentū arripiēs ꝑiclutātibꝰ alijs īcolu mē ad ripā ꝑduxit. Illa āt poſtmodū filiuꝫ peꝑit. ⁊ votū ſuū fidel̓r adipleuit. ¶ Aiūt qͥ dā mariā magd̓. ſpōſā fuiſſe ioh̓is euāgeli ſte. quā duxerat tūc qn̄ d̓ nuptijs xp̄s eū vo cauit. Ex hͦ ip̄a indigta ꝙ ſcꝫ ſpōſū ſuū ſibi abſtulerat. abijt ⁊ oī voluptati ſe dedit. Sꝫ qꝛ ꝯgruū nō erat vt ioh̓is vocatio dānatio nis ſibi occaſio fieret. dn̄s ad pnīaꝫ ip̄aꝫ mi ſericordit̓ ꝯuertit. Et qꝛ a ſūma delectatiōe carnali eā remouit. iō ip̄aꝫ ſūma delectatio ne ſpūali q̄ ē in dei amore p̄ ceterꝭ eā īpleuit. Qd̓ et d̓ ioh̓e q̇daꝫ fatent̉ ꝙ iō dulcedīe ſue familiaritatꝭ eū p̄ ceterꝭ decorauit. qꝛ a p̄di cta delectatōe eū remouit. Hec āt falſa ⁊ fri. uola reputāt̉. qꝛ frat̓ albertꝰ in ꝓhemio ſuꝑ euāgeliū ioh̓is ponit ꝙ hͨ ſpōſa d̓ cꝰ nuptijs vocatꝰ fuit idē ioh̓es ī v̓ginitate ꝑmā ſit. ⁊ ī ſocietate btē marie v̓gīs mr̄is xp̄i poſtmod̓ viſa fuit et tādē fine bono q̇euit. ¶ Uir qui dā ocl̓oꝝ luīe pͥuatꝰ cū ad monaſteriū viceliacēſe cauſa viſitādi corpꝰ btē marie mag dalene vēiret. ⁊ ſuꝰ ei ductor diceret ſe eccl̓aꝫ iā videre. ille magͣ voce exclamauit. O ſctā maria magdalēa vtinā aliqn̄ videre mere ar eccl̓aꝫ tuā. ſtatimqꝫ oculi eiꝰ ſunt aperti. ¶ Quidā dū pctā ſua ī qͣdā cedula ſcpͥſiſſꝫ ea ſub palla altarꝭ btē marie magd̓. poſuit. rogās eā vt ſibi īdulgētiā īpetraret. Qui pꝰ modū cedulā accipiēs pctā ſua d̓ ip̄a cedu la oīno deleta īuenit. ¶ Quidā dū ob pecu nie exactōeꝫ ī cōpedibꝰ teneret̉. mariā mag dalenā ī ſui adiutoriū īuocabat. Et ecce qꝛ dā nocte ml̓ier q̄dā ſpecioſa ſibi apparuit. q̇ vīcl̓a frāgēs ⁊ hoſtiū reſerās ſibi vt fuget i pauit. qͥ ſe abſolutū vidēs ꝓtinꝰ in̄ aufugit. ¶ Clericꝰ q̇dā d̓ flādria ſtephāꝰ noīe ī tantā ſcelerꝭ īmanitatē ceciderat ꝙ oīa exercēs fla gicia ea q̄ ſalutꝭ erāt nō ſolū nō facere ſꝫ nͤ audire volebat. in btāꝫ tn̄ mariā magdale nā deuotōeꝫ magnā hn̄s eiꝰ vigiliā ieiuna bat ⁊ feſtū colebat. Dū igͦr eiꝰ tumulū viſi taſſꝫ maria magd̓. nec ex toto dormiēti nec ex toto vigilāti. tāqꝫ ml̓er formoſa lugubreſ gerēs ocl̓os ⁊ duoꝝ angeloꝝ dextra leuaqꝫ ſuſtētata p̄ſidio apparuit. eiqꝫ dixit. Cur qͣ ſo ſtephane īdigͣ meis meritꝭ facta repēdis. cur labioꝝ meoꝝ īſtātia nll̓a ꝯpūctōe moue ris Ex qͣ ei deuotōeꝫ ī me hrēcepiſti ꝓ te do minū ſꝑ inſtāter exoraui. Surge igr ⁊ peni tere neqꝫ ei ego te deſerā donᵉ d̓o fuerꝭ recō ciliatꝰ Ille igͥr mox ī ſe infūdi tātā grāꝫ ſen ſit ꝙ ſecl̓o abrenūciās religionē ītroiuit ⁊ ꝑ fectiſſime vite fuit. In cuiꝰ morte viſa ē ma ria magdalēa iuxta feretrū cū angelis aſti tiſſe. ⁊ eius animā qͣſi colūbam candidā cū laudibus in celum ſuſtuliſſe. A XCI ¶ De ſancta Praxede Raxedis dicta qͣſi viridis a praſin qḋ eſt viride inde praxedis qͣſi praſin virens qꝛ viruit ⁊ floruit flore v̓ginitatis. Raxedis v̓go fuit btē potētiane ſo ror. qͥ fuerunt ſorores ſctī donati et thimothei q̇ ab apl̓is ī fide eruditi De ſctō Appollinari ſunt. Que cū ꝑſecutiōe ſeuiēte ml̓toꝝ xp̄ia noꝝ corꝑa ſepeliſſent ⁊ facultates ſuas pau peribꝰ erogaſſēt tāde ī pace q̇euert̉ circa an nos dn̄i. clxv. ſub marco ⁊ anthonio ſcd̓o. XCII ¶ De ſancto Appollinari. Ppollinaris dici tur a pollēs ⁊ ares qd̓ eſt v̓tus qͣſi pollēs v̓tutibꝰ. Uel d̓r ab appollo qd̓ interp tat̉ mirabilis. ⁊ naris ꝑ quā intelligit̉ diſcre tio. qͣſi mirabilis diſcretiōis vir. vel ab a qd̓ eſt ſine ⁊ polluo. ⁊ ares v̓tus. qͣſi v̓tuoſus ſi A ne pollutōe vicioꝝ. Ppollinaris petri apoſtoli diſci pulus fuit. ⁊ ab eo rauennā de ro ma miſſus ē. vbi vxore tribun ab eo ſanata ip̄aꝫ cū viro ⁊ eiꝰ familia baptiza uit. Qd̓ q̇dem iudici nunciat̉ ⁊ ab eo appo linaris ꝓtinꝰ accerſit̉. Ductuſqꝫ ad tempiū iouis vt ibi īmolaret. cū diceret ſacerdotibꝰ idoloꝝ aurū ⁊ argentū idolis appēſum me lius pauꝑibꝰ dari qͣꝫ ante demones ſic ap pendi. ꝓtinꝰ capit̉ ⁊ fuſtibꝰ ceſus ſemiuiuꝰ relinq̇t̉. ſed a diſcipulis collectꝰ in domo cu iuſdā vidue ſeptē mēſibꝰ refouet̉. In̄ āt ve nit ad ciuitatē claſſenſem vt q̄ndā nobilem mutū ibidē curaret. Cū aūt domū īgredere tur puella q̄dā īmundū ſpūm hn̄s exclama uit dicens. Recede hinc ſerue dei. nā faciaꝫ te ligatis manibꝰ ⁊ pedibꝰ de ciuitate extra hi. quā appollinaris increpās ꝓtinꝰ demo ne exire ex ea coegit. Cū igr ſuꝑ mutum no men dn̄i inuocaſſet ⁊ curatꝰ fuiſſet plus qͣꝫ qͥngenti hoīes crediderūt. Pagani aūt eū fuſtibꝰ ceſum ꝓhibebant ne ih̓m nomīaret Ille v̓o in terra iacēs clamabat. quoniam ip̄e verus eſt deus. Tūc nudis pedibꝰ ſuꝑ prunas eū ſtare fecerūt. Sꝫ cū adhuc xp̄m ꝯſtantiſſime p̄dicaret extra vrbem eū ꝓiece rūt B ¶ Eo tꝑe dū Ruſus patriciꝰ rauē ne filiā infirmā haberet ⁊ ad eā ſanandā ap pollinarē vocaſſet. mox vt domū ingreſſus eſt defuncta eſt. Cui Ruſus. Utinā domū meanō introiſſes. dij enī magni irati ſunt ⁊ filiā meā ſanare noluerūt. Tu v̓o q̇d ei facere poteris. Cui appollinaris. Noli time re. tantū mihi iura ꝙ ſi puella ſurrexerit. eā creatorē ſuū ſeq̇ nequaqꝫ ꝓhibeas. Quod cū feciſſet. facta orōne puella ſurrexit. et no men xp̄i ꝯfitens cū matre ⁊ magmultitudi ne baptiſma ſuſcepit ⁊ v̓go ꝑmāſit. Qd̓ au diens ceſar ſcpͥſit ad p̄fectū p̄torij vt appolli narē aūt ſacrificare faceret. aut ī exiliū mit terēt. Prefectꝰ igͦr eū ſacrificare nolente fu ſtibus cedi fecit. ⁊ in eculeo extēſum torque ri mādauit. vbi dū dn̄m cōſtantiſſime p̄di caret. aquā feruentē in eiꝰ vulneribꝰ recenti bus iactari iuſſit. ⁊ ſic graui pōdere ferri vi ctu in exiliū mittere voluit. Uidentes auteꝫ chriſtiani tantā impietatē accēſi aīo ī paga nos irruerūt. ⁊ plꝰ qͣꝫ. cc. viros ex ip̄is occi derūt. Qd̓ videns p̄fectꝰ abſcondit ſe et ap pollinare in artiſſimū carcere truſit. Dein de cathenatū in nauim poſuit ⁊ cū tribꝰ cle ricis eū ſequētibꝰ in exiliū deſtinauit. vbi ſo lūmodo cū duobꝰ clericis ⁊ duobꝰ militibꝰ ꝑiculū tempeſtatis euadens ipſos milites baptizauit. Deinde rauennā rediens a pa ganis capit̉ ⁊ ad templū appollinis ducitur Cuius ſimulacrū videns maledixit ⁊ ſubi to corruit. Qd̓ videntes potifices ip̄m tau ro iudici pn̄tauerunt. Qui iudex cū filium ſuū cecū illuminaſſet credidit. et ipſum an nis quatuor in ſuo p̄dio manere fecit. Pꝰ hoc cum pontifices apud veſpaſianū eum accuſaſſent. iuſſit veſpaſianus vt quicūqꝫ dijs irrogaret iniuriā aut ſacrificet aut vr be priuet̉. Non enī iuſtū eſt vt deos vindi cemus. ſed ipſi de inimicis ſuis ſe vlciſci po terūt ſi iraſcant̉. Tūc demoſtenes patriciꝰ eū nolentē ſacrificare cuidā centurioni iam xp̄iano tradidit. cuiꝰ rogatu ꝑgens in vicū leproſoꝝ vt ibidem ꝓpter furorē genciliū la titaret. a paganis inſecutꝰ ē et vſqꝫ ad mor tem diutiſſime ceſus. vbi ſeptem dies ſuper uiuens et diſcipulos admonens ſpiritum tradidit ⁊ ibideꝫ a chriſtianis honorifice ſe pultus eſt ſub velpaſiano. q̇ cepit circa an nos dn̄i. lxx. ¶ De hͦ martire ſic dic̄ Amb̓. in p̄fa. Appollinaris digniſſimꝰ preſul a pͥn cipe apoſtoloꝝ petro rauēnā mittitur ieſu p S De ſancta Criſtina nomē īcredul̓ nūctare. Quidū illic mira v̓ tutū ſigͣ ꝯferret in xp̄o credētibꝰ. ſeuis v̓beꝝ flagell̓ ſepe ꝯterit̉. ⁊ ſenile iā corpꝰ ab impijs horrēdis cruciatibꝰ laniat̉. ſꝫ ne d̓ ſuis vexa tiōibꝰ fideles trepidēt ī v̓tute dn̄i nrī ih̓u xp̄i ſigͣ apl̓ica ꝑficit? Pꝰ tormēta puellā reſuſci tat mortua. viſū ꝯſpicuū cecis reddit. ⁊ mu to reſtaurat loq̄lā. obſeſſā a demonio libe rat. ꝯtagione mūdat leproſi. diſſoluta mor bo peſtifero fanat mēbra portētū ſimulacri ſil̓ cū tēplo deiecit O digniſſimꝰ admiratōe p̄conij potifex. q̇ cū potificꝭ digͥtate apl̓ica ꝓ meruit acciꝑe ptātem. O fortiſſimꝰ atbleta xp̄i qͥ etatꝭ iā frigeſcēte calore ꝯſtāter ī penis ih̓m xp̄m mūdi p̄dicat redēptorē. XCIII ¶ De ſancta Criſtina. Riſtina quaſi a criſmate vncta. Habuit eī balſa mū boni odorꝭ ī ꝯuerſatōe. ⁊ oleū deuotōis ¶ A in mēte. ⁊ bn̄dictōis in ore. Riſtīa nobiliſſimis ꝑētibꝰ orta in tyro italie a prē ſuo ī qͥdā turri cū Axij. pediſſeq̇s collocata ē. d̓os argē teos ⁊ aureos ſecū hn̄s. ⁊ cū pulcerria eēt ⁊ a multꝭ ī ꝯiugiū petet̉ ꝑētes eiꝰ nulli eā vole bāt ꝯced̓e. volētes vt ī doꝝ cultura maneret Ip̄a āt a ſpūſcō docta idoloꝝ ſacrificia ab horrebat. ⁊ īcēſa dijs īmolāda ī feneſtra ab ſcōdebat. Ueniēti at pra eiꝰ pediſſeq̄ dixert̉. Filia tua dn̄a nrā dijs nr̄is īmolare ꝯtēnit ſꝫ xp̄ianā ſe eē aſſerit. Pater āt ei blādiēs ad d̓oꝝ culturā eā ꝓuocabat. Cui illa. noli me vocare filiā tuā ſed eiꝰ quē ſacrificiū laudis decet. Nō ei dijs mortalibꝰ ſꝫ d̓o celi ſacrifi ciū offero. Cui pat̓. mea filia ne vni d̓o tātū ſacrificiū offeras ne tibi alij iraſcāt̉. Cui illa Bn̄ locutꝰ es neſciēs v̓itatē. Offero ei ſacri ficiū patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſcō. Cui pat̓. Si tres deos adoras cur et alios n̄ adoras. cui illa Tres illi vna deitas ſūt. Pꝰ hͦ criſtina prīs ſui d̓os ꝯfregit ⁊ auꝝ ⁊ argētū pauꝑibꝰ ero gauit. Rediēs pat vt d̓os adoraret. ſꝫ ip̄os ninueniēs ⁊ ab acillis q̇d d̓ ill̓ criſtīa fecerit audiēs iratꝰ eā iuſſit expoliari ⁊ a xij. virꝭ ce di ad̓o vt ip̄i mīſtri d̓ficerēt. Tūc criſtīa prī dixit. Sine honore ⁊ pudore et abomīabil̓ d̓o. q̇ me cedūt deficiūt. pete illis a dijs tuis v̓tutē ſi vales. Tc̄ catenatā eā ī carcerē mitta iuſſit Audies hͦ mat̉ veſtimenta ſua ſcidit. ⁊ ad carcere ꝑgēs filie pedibꝰ ſe ꝓſtrauit di. Filia mea criſtīa lumē ocl̓oꝝ meoꝝ miẜere mei. Cui illa. q̇d me dicis filiā tuā. neſcis q̇a nomē d̓i mei habeo. Cūqꝫ nil ſibi ꝑſuadere poſſꝫ. ad viꝝ redijt ⁊ q̇d ſibi rn̄derit īdicauit Tūc pat̓ iuſſit eā an̄ tribunal ſuū duci. Cui dixit. Sacrifica dijs. ſin āt ml̓tꝭ afficierꝭ ſuꝑ plicijs ⁊ mea filia nō dicerꝭ. Cui illa. Ma gnā mihi grāꝫ p̄ſtitiſti. qꝛ iā me nō vocas fi liā diaboli. Qd̓ āt d̓ diabolo naſcit̉ demon ē. tu es pat ip̄iꝰ ſathane. Tc̄ ille iuſſit carnes eiꝰ vngulis radi. ⁊ mēbra eiꝰ tenera diſrūpi. Criſtina āt d̓ carnibꝰ ſuis accipiēs ī vultuꝫ prīs ꝓiecit di. Accipe tyrāne ⁊ carnē a te ge nitā comede. Tc̄ pat̓ ſuꝑ rota ea poſuit ⁊ ig nē cū oleo ſuppoſuit. ſꝫ flāma exiliens mille qͥngētos viros occidit. Pat āt eiꝰ oīa hͨ ma gicꝭ artibꝰ aſcribēs ip̄aꝫ iteꝝ ī carcerē mitti fec̄. ⁊ facta nocte iuſſit pueris ſuis vt lapidē grandē ad collū eiꝰ ligarēt ⁊ ī mare ꝓijcerēt. Qd̓ cū feciſſent ꝓtinꝰ āgeli eā aſſumūt Xp̄s āt ad eā deſcēdit. ⁊ eā in mari baptizauit di. Baptizo te ī deo prē meo ⁊ī me ih̓u xp̄o fi lio eiꝰ ⁊ in ſpūſcō. Et cōmiſit eā michaeli ar changelo q̇ eam ad terrā adduxit. Qd̓ au diēs pater frontē ſuā ꝑcutiēs dixit. Quibꝰ maleficijs hͨ facis vt in mari maleficia tua exerceas. Cui illa Stulte ⁊ infelix a xp̄o hac accepi gram. Tūc in carcerē eam miſit iu bens vt in craſtino debeat decollari. B ¶ Ip̄a aut nocte pater ſuus mortuus ē in uentus. Huic q̇dam iudex iniquus ſucceſ ſit noīe Elius q̇ cunā ferreā ſuccēſam cum oleo reſina ⁊ pice parari fecit ⁊ criſtinā ibid̓ iactari cunāqꝫ a viris qͣtuor agitari. vt citiꝰ ꝯſumeret̉. Tūc criſtina deū laudauit ꝙ eā nuꝑ renatā denuo volebat vt infantula in cunabulis agitari. Tunc iudex iratus fecit radi caput eius. ⁊ nudam ꝑ ciuitatem vſqꝫ ad appollinē duci. Ubi idolo imperauit et corruēs in puluerē eſt redactū. Qd̓ audiēs De ſctō Iacobo apo. maiori iudex expauit ⁊ ſpūꝫ tradidit Huic ſucceſſit iuliaꝰ q̇ fornacē ſuccēdi fec̄ ⁊ criſtinā ītꝰ iac tari. vbi ꝑ qͥnqꝫ dies cū āgel̓ cātās ⁊ deābu lās illeſa ꝑmāſit Qd̓ audiēs iuliāꝰ ⁊ magicꝭ artibꝰ hͦ aſcribēs duas aſpides. duas vipe ras. duoſqꝫ colubros ad eā dimitti fecit. ſꝫ ẜpētes eꝰ pedes līgūt. aſpides nil nocētes ad vbera pēdēt. colubri collo ſe voluētes fudo rē līgūt. Iuliāꝰ āt īcātatori dixit. nūq̇d et tu magꝰ es. irrita beſtias. qͦd cū faceret ẜpētes ī eū īpetū fecert̉. ⁊ eū ꝓtinꝰ occidert̉. Tūc ẜpē tibꝰ īꝑauit criſtina ⁊ ad deẜtū locū ire fec̄ et mortuū hoīeꝫ ſuſcitauit. Tūc iuliāꝰ māmil las eꝰ p̄cidi mādauit. d̓ qͥbꝰ lac ꝓ ſangͥne flu xit. dei de līguā eꝰ p̄ſcidi fec̄. criſtia v̓o neqͣqͣꝫ loq̄lā amittēs. p̄ciſurā līgue accipiēs ī faciē iuliāi ꝓiecit ⁊ oculū eiꝰ in ꝑcutiēs eū exceca uit. iratꝰ qꝫ iuliāꝰ duas ſagittas circa cor eꝰ ⁊ vnā ī latꝰ eꝰ dimiſit. Et illa ꝑcuſſa ſpūꝫ d̓o tradidit circa ānos dn̄i. cclxxxvij. ſub diocle ciāo. reqͥeſcit āt corpꝰ eꝰ ī qͦdā caſtro qd̓ bul ſenū vocat̉ int̓ vrbe veterē ⁊ viterbiū ſito. ty rus eī q̄ iuxta caſtꝝ illd̓ erat fūditꝰ ē euerſa. A XCIIII ¶ De ſcō Iacōbo apl̓o maiori. Acobꝰ iſte apl̓us dictꝰ ē iacobꝰ zebedei. iacōbꝰ frater ioh̓is boanerges.i. filiꝰ tonitrui. et iacobꝰ maior. d̓r eī iacobꝰ zebedei.ſ. filiꝰ n̄ tā tū carne. ſꝫ ēt noīs int̓p̄tatōe. Zebedeꝰ īterp̄ tat̉ donās ſiue donatus. ⁊ btūs iaco. ſeip̄m xp̄o donauit ꝑ mortꝭ martiriū. ⁊ a deo nob̓ donatꝰ eſt in ſpūalē patronū d̓r āt iaco. frat̓ ioh̓is qꝛ fuit eꝰ frat. nō tātū carne. ſꝫ ēt moꝝ ſil̓itudīe. ābo eī fuert̉ eiuſd̓ zeli. eiuſd̓ ſtudij. eiuſd̓ voti. Eiuſd̓ zeli ad dn̄m vlciſcēdū. Cū eī ſamaritani xp̄ꝫ n̄ reciꝑent iaco. ⁊ ioh̓es di xert̉. Uis dicīꝰ deſcēdat ignis d̓ celo ⁊ cōſu mat illos. Eiuſd̓ ſtudij ad diſcēdū. vn̄ iſti p̄ cipue fuert̉ q̇ xp̄m d̓ die iudicij ⁊ alijs vētu ris int̓rogauert̉. Eiuſd̓ voti ad obtinendū. qꝛ ſeſſionē ad dexterā ⁊ ſiniſtrā xp̄i ābo hrē voluerūt. d̓r filiꝰ tonitrui rōe ſonore p̄dica tiōis. qꝛ malos trebat. pigros excitabat oēs ſua altitudīe ī āmiratiōeꝫ ꝯuertebat. vn̄ dic̄ Beda de ioh̓e ꝙ tā alte intonuit vt ſi aliqͣn tulū altiꝰ intonuiſſꝫ totꝰ mūdus eū caꝑe nō potuiſſet. Dicit̉ iacobꝰ maior ſic̄ alt̓ minor. Prīo rōe vocatōis. qͦniā pͥus vocatus ē a xp̄o. ſcd̓o rōe familiaritatis. quiā maiorē fa miliaritatē videt̉ xp̄s habuiſſe cū iſto qͣꝫ cū illo. ſic̄ pꝫ. qꝛ ip̄m ad ſecreta ſua admittebat ſic̄ fuit ad puelle reſuſcitatōeꝫ. ⁊ ad gl̓ioſaꝫ trāſfiguratōeꝫ. Tertio rōe paſſiōis. qꝛ pri mus int̓ cet̓os apl̓os paſſus ē. Sic̄ ergo d̓r maior alio ex eo ꝙ pͥus vocatꝰ ē ad apoſto latꝰ grām. ita p̄t dici maior ex eo ꝙ pͥus vo catus eſt ad etnitatis gloriā. Acobꝰ apl̓s filiꝰ zebedei pꝰ aſcēſio nē dn̄i dū ꝑ iudeā ⁊ ſamariā p̄dica ret. in hiſpaniā tādē iuit. vt ibi v̓bū dn̄i ſeminaret. Sꝫ dū ibi ſe ꝓficere nil vide ret. ⁊ ſolūmodo ibidē. ix. diſcipl̓os acq̇ſiuiſ ſet duos ex illis cā p̄dicādi reliqͥt. ⁊ alios ſe ptē ſecū aſſumēs iteꝝ ī iudeā redijt. Magi ſter āt ioh̓es beleth dic̄ ꝙ tātū vnū ibi cōuer tit. Cū ergo in iudea v̓bū dn̄i p̄dicaret ma gus q̇dā noīe hermogenes cū phariſeis di ſcipulū ſuū noīe philetū ad iacōbū miſit vt ip̄m philetꝰ corā iudeis ꝯuinceret ꝙ ſua pre dicatio falſa eēt. Sꝫ cū apl̓s corā oībꝰ rōna biliter eū ꝯuīciſſet ⁊ ml̓ta corā eo miracula feciſſet. redijt philetꝰ ad hermogenē doctri nā iacobi approbās. ⁊ miracl̓a recitās ac eiꝰ diſcipulū ſe velle fieri ꝯteſtās ⁊ vt ip̄e ſil̓r ef ficeret̉ diſcipulꝰ ꝑſuadēſ. Tūc hermogenes iratꝰ arte ſua magica ita eū īmobilē fecit vt ſe nullatenꝰ mouere poſſet dicens. Uidebi mus ſi iacobus tuꝰ te ſoluat. qd̓ cū philetꝰ iacobo ꝑ pueꝝ ſuū nūciaſſet. miſit ad eū ſu dariū ſuū di. Accipiat ſudariū ⁊ dicat. Do minus erigit eliſos ipſe ſoluit compeditos. Statimqꝫ vt de ſudario tactꝰ ē ſolutus a vinculis magicis artibꝰ hermogenis inſul tauit. ⁊ ad iacobū ꝓperauit. Iratꝰ hermo genes demōes aduocauit. p̄cipiēs vt ipſuꝫ iacobū vinctū cū phileto adducāt vt d̓ ip̄is ſe vindicet. ne diſcipuli eiꝰ de cetero ſibi au deāt talit̓ inſultare Ueniētes āt demōes ad iacobū ī aere vlulare cepert̉ di. Iaco. apl̓e d̓i miẜere nob̓. qꝛ an̄qͣꝫ tꝑs noſtꝝ aduēit iā De ſancto Iaco. ap. maiori ardemꝰ Quibꝰ iacobꝰ ait. Ut q̇ vēiſtis ad me. q̄ dixert̉. Hermogenes miſit nos vt te ⁊ philetū ad ip̄ꝫ ducerēꝰ. ſꝫ mox vt ad te venīꝰ agelꝰ d̓i nos cathēis igneis religauit ⁊ pluri mū cruciauit. qͥbꝰ iacobꝰ. Exoluat vos an gelꝰ dn̄i. ⁊ ad ip̄ꝫ redite ⁊ eū ad me vīctū ad ducite. ſꝫ illeſū. Qui cū abijſſent apprehēdē tes hermogenē manꝰ ei a tergo ligauerūt ⁊ ip̄ꝫ ſic vinctū ad iaco. adduxert̉ di. Miſiſti nos vbi incēſi ſumꝰ ⁊ gͣuit̉ cruciati. dixert̉ qꝫ demōēs ad iaco. Da nob̓ ī eū ptātē vt poſ ſimꝰ tuas īiurias ⁊ nrā īcēdia vidicare. qͥbꝰ ait iaco. Ecce philetꝰ an̄ vos ē cur eū n̄ tene tis. Cui illi. Nos nō poſſūꝰ nͨ formicā q̄ in cubicl̓o tuo ē manu ꝯtīge. Dixitqꝫ iaco. ad philetū vt bōa ꝓ mal̓ ẜm qḋ xp̄s nos docu it reddāꝰ. hermogenes te ligauit tu eū ſol ue. Solutꝰ hermo. ꝯfuſꝰ ſtetit. ⁊ iaco. apl̓us ei dixit. vade lib̓ qͥcūqꝫ voluerꝭ. nō enī diſci pline nrē eſt vt iuitꝰ aliqͦs ꝯuertat̉. Dixitqꝫ ei hermo. Ego noui iras d̓monū. niſi mihi aliq̇d dederis qḋ mecū habrā occident me Cui iaco. baculū ſuū dedit. Ille āt ꝑrexit et oēs libros artꝭ ſue magice ad apl̓m cremā dos attulit. Iaco. āt ne forte odor īcēdij ve xaret īcautos eos ī mari ꝓijci fec̄. ꝓiectꝭ gͦ li bris ad apl̓m redijt ⁊ plātas eiꝰ tenens dixit Aīaꝝ lib̓ator accipe penitētē quē inuidētē ⁊ detrahentē actenꝰ ſuſtinuiſti. Cepit igr ī de tiore ꝑfectꝰ eē. ad̓o vt v̓tutes pl̓ime ꝑ eū fierēt Uidētes āt iud̓i hermo. ꝯuerſū zelo ꝯmoti iaco. adiert̉ ⁊ cur ih̓m crucifixū p̄dicaret in crepauert̉. Ille v̓o cū eis pͦ ſcpͥt̉as aduentū xp̄i ⁊ paſſionē euidēt̓ ꝓbaſſꝫ pl̓imi credidert̉ B ¶ Abyathar v̓o potifex āni illiꝰ ſeditōꝫ ī ppl̓o excitauit ⁊ miſſo fune in collo apl̓i ip̄m ad hodē agrippā adduci fec̄. Cūqꝫ iuſſu eiꝰ ad decollādū duceret̉. q̇dā ꝑaliticꝰ in via ia cēs ad eū clamauit vt ſibi ſanitatē cōferret. Cui iaco. ait. In noīe ih̓u xp̄i ꝓ cuiꝰ fid̓ du cor ad decollāduꝫ exurge ſanꝰ ⁊ bn̄dic crea torē tuū. ⁊ ſtatī ſanatꝰ ſurrexit ⁊ dn̄ꝫ bn̄dixit Scriba āt q̇ funē in collo ſuo miſerat ⁊ tra hebat noīe ioſias hͦ vidēs ad pedes eꝰ ſe ꝓie cit ⁊ veniā petens ſe xp̄ianū fieri poſtulauit. Qd̓ videns abiathar eū teneri fec̄ ſibiqꝫ di. Niſi nomē xp̄i maledixerꝭ cū ip̄o iaco. d̓col laberis. Cui ioſias. Maledictꝰ tū ⁊ maledi cti oēs dies tui. nomē āt dn̄i ih̓u xp̄i ſit bn̄di ctū in ſcl̓a. Tūc abiathar os eiꝰ pugnis ce di iuſſit. ⁊ miſſa d̓ eo legatōe ad herodē īpe trauit vt cū iaco. d̓collaret̉. Cū āt ābo decol ſari drēnt. iaco. a ſpiculatore lagenā aqͣ pe tijt ⁊ ibid̓ ioſiā ꝓtinꝰ baptizauit. ⁊ ſtatī capi tis obtrūcatōe vterqꝫ martiriuꝫ ꝯſūmauit. C ¶ Decollatꝰ ē āt. b. iacobꝰ. viij. kal̓. aplis ī annūciatōe dn̄ica. ⁊. viij. kal̓. auguſti com poſtellā tranſlatꝰ ē. ⁊. iij. kal̓. ianuarij ſepul tus. qꝛ ſepulcri eiꝰ fabrica fuit ab auguſto vſqꝫ ad ianuariū ꝓtelata. Statuit iḡr eccl̓a vt feſtū eiꝰ. viij. kal̓. auguſti in tēꝑe ſcꝫ mag̓ ꝯgruo deberet vniuerſalit̓ celebrari. Decol lato āt iaco. vt ioh̓es beleth ait. q̇ hāc trāſla tōeꝫ diligent̓ exeq̇t̉. diſcipuli eius corpus no cte timore iudeoꝝ rapiētes naui illud impo ſuerūt et ſepulturā diuīe ꝓuidentie cōmittē tes nauim fine regimine ꝯſcēderūt. ⁊ āgelo dn̄i duce in galiciā in regno Lupe applicue rūt. Erat enim in hiſpania regina q̇daꝫ ſic dicta noīe ⁊ merito vite. Deponētes igitur corpꝰ de naui ſuꝑ q̄ndā magnū lapidē illd̓ depoſuerūt. Qui lapis mox vt cera corpo ri ceſſit ⁊ in ſarcofagū corꝑi ſe mirabilit co aptauit. Ingredientes igit̉ diſcipuli ad lu pam dixerūt. Dn̄s ih̓s xp̄s mittit ad te cor pus diſcipuli ſui vt quē noluiſti ſuſciꝑe vi uū ſuſcipias defunctū. Et narrantes ei mi raculū qͣliter illud ſine regimine illuc adue niſſet. locū ad eius ſepulturā ꝯgruum peuie rūt. Qd̓ dū regina audiſſet. vt dic̄ idem Io hānes beleth. eos in dolo ad q̄ndā virū cru deliſſimū. vel ẜm alios ad regē hiſpanie de ſtinauit. vt eiꝰ ſuꝑ hoc ꝯſenſum hrēnt. Qui eos cepit ⁊ in carcerē recluſit. Cū aūt ille di ſcūberet angelꝰ dn̄i carcerē aperuit ⁊ eos li bere abire ꝑmiſit. Qd̓ cū ille cognouiſſꝫ ve locit pꝰ eos milites q̇ eos caꝑent deſtinauit Cū aūt milites illi potē trāſirent fracto pon te oēs in flumine ſūt ſubmerſi. Qd̓ ille au diēs pnīa ductus ſibi ⁊ ſuis metuens miſit poſt illos rogās vt ad ſe redirent. ⁊ q̇cquid vellēt ad libitū impetrarēt. Illi āt redierunt De ſctō Iacobo apl̓o maiori ⁊ ppl̓m ciuitatꝭ ad fidē dn̄i ꝯuertert̉. Qd̓ lu pa audiēs vehement̓ doluit. ⁊ redeūtibꝰ ad ſe diſcipul̓ ⁊ aſſenſū regͦ aꝑientibꝰ illa rn̄dit Accipite boues qͦs habeo ī tali locol̓ mōte ⁊ plauſtꝝ iūgīte ⁊ corpꝰ dn̄i vrī d̓ferte ⁊ locū ſic̄ volueritꝭ edificate. Hec āt lupina cogita tiōe dicebat. ſciebat enī boues tauros eſſe ī domitos ⁊ ſilueſtres. ⁊ iō putauit ꝙ nō poſ ſēt iūginͨ applicari. vl̓ ſi iugerēt̉ hūc illucqꝫ diſcurrerēt. ⁊ ſic currū diſſiparēt ⁊ corpꝰ de ijcerēt ⁊ ip̄os necarēt. Sꝫ n̄ eſt ſapīa ꝯdeū. Illi āt dolū eiꝰ n̄ cogitates mōtē aſcēdūt et draconē q̄ndā ſpirāteꝫ ⁊ ī eos irruētē cruce oppoſita ꝑ mediū vētrē ſcindūt. Fctō etiā ſi gno crucis ſuꝑ thauros velut agni ſubito māſueſcūt. ⁊ eos iūgētes corpꝰ ſci iacobi cū lapide ſuꝑ quē poſitū fuerat ī curru poſue rūt. Boues āt ſine alicꝰ regimīe corpꝰ ī me diū palatiū lupe d̓tulert̉. Qd̓ illa audiēs et ſtupēs credidit. ⁊ xp̄iana effecta oīa q̄ petie rūt tribuit. ⁊ palatiū ī eccl̓aꝫ.s. iacobo dedi cās magͥfice ip̄aꝫ dotauit ⁊ ī bōis oꝑbꝰ vi tā finiuit. ¶ Uir q̇dā noīe bernardꝰ d̓ep̄atu mutinen̄. vt ait calixtꝰ papa. dū captꝰ ⁊ cate natꝰ ī ꝓfūdo tͣris poſitꝰ eēt ⁊ ſꝑ b. iacobū in uocaret. apparuit ei.s. iacobꝰ di. Veni ſeq̄re me ī galiciā. ⁊ ꝯfractꝭ cathēis cū diſparuiſſꝫ ille vincul̓ ad collū ſuſpēẜ ad ſūmitatē turrꝭ ꝯſcēdit. ⁊ in̄ ſine aliqͣ leſiōe vnicum ſaltū fec̄. cū tn̄ turrꝭ. lx. cubitoꝝ altitudinē poſſideret ¶ Quidā vt ait beda cū enorme peccatuꝫ pl̓imū ꝯmiſiſſꝫ. ⁊ ep̄s ꝯfitētem abſoluere ti muiſſꝫ. hoīeꝫ illū cū cedula ī qͣ illud peccatū ſcpͥtū erat ad.s. iacobū miſit. Cum gͦ īfeſto eiuſdē cedulā ſuꝑ altare poſuiſſꝫ. ⁊ s. iac̄. vt illd̓ peccatū deleret ſuis meritis exoraret ce dulā poſtmodū aꝑuit ⁊ penitꝰ deletū inue niēs d̓o ⁊.s. iaco. grās reddidit. ⁊ factū oībꝰ publicauit. ¶ Trigīta viri d̓ lotorigia vt ait vbertꝰ biſuntinꝰ circa annū dn̄i. M. lxx. ad s. iaco. ꝓperātes oēs vno excepto fideꝫ ſibi mutui ẜuitij ꝓmiſert̉. Unꝰ igͦr illoꝝ īfirma tꝰ. xv. diebꝰ a ſocijs expectat̉. ſꝫ tādeꝫ a cūctꝭ relinq̇t̉. ⁊ a ſolo illo q̇ fidē n̄ ꝓmiſerat ad pe dē motꝭ ſcī michael̓ cuſtodit. ſꝫ adueſpaſcē te die morit̉. Uiuꝰ āt ꝓpt̓ illiꝰ loci ſolitudinē ⁊ defūcti pn̄tiaꝫ ⁊ īminentē noctꝭ caliginē et gētis barbare feritatē vald̓timuit. ſꝫ ſtatī. b. iacobꝰ ī ſpecie eqͥtis ſibi apparēs ⁊ eū ꝯſolās ait. Trade mihi hūc mortuū. ⁊ tu aſcēde p̄ me ſuꝑ equū. Sicqꝫ illa nocte an̄ ſol̓ ortuꝫ dietas. xv. ꝑagētes ad mōtē gaudij q̇ eſt di midia leuga circa.s. iacobū ꝑuenerūt. ibiqꝫ s. iacobꝰ vtrūqꝫ depoſuit p̄cipiēs vt canoni cos ſctī iacobi ad ſepeliēdū ꝑeg̓nū mortuū ꝯuocaret. ⁊ ſuis ſocijs diceret ꝙ ꝓpt̓ fidem fractā eoꝝ ꝑeg̓natio nil valeret. q̇ iuſſa ꝯple uit ⁊ ſtupētibꝰ ſocijs d̓ eiꝰ itinere ea q̄ ſanctꝰ iacobꝰ dixerat ītimauit. E¶ Theutoni cus q̇dā vt ait calixtꝰ papa cū filio ſuo circa annū dn̄i. M. xx. ad. gacobū ꝑgens ⁊ ī vr be tholoſa grā hoſpitādi diuertes ab hoſpi te inebriat̉. ⁊ ab eo ī malha argēteꝰ cyphꝰ ab ſcondit̉. Mane igͦr exeūtes qͣſi latrōes inſe q̄ns reuocauit. ⁊ ꝙ cyphū argēteum furati fuerīt eiſdē obiecit. Cui cū dicerēt ꝙ punire eos faceret ſi apd̓ eos cyphū inuenire poſſꝫ ⁊ cū aꝑta malha īuentꝰ fuiſſꝫ. ꝓtinꝰ ad iudi cem rapiunt̉. Data ergo ſnīa oīa q̄ hēbant hoſpiti tradunt̉. ⁊ vnꝰ eoꝝ ad ſuſpendiū iu dicat̉. Sꝫ cum pater ꝓ filio. ⁊ filius ꝓ patre mori vellet. ādem filius ſuſpendit̉. ⁊ pat̓ ad ſanctū Iacobum merens ꝓgredit̉. Igitur poſt. xxxvj. dies rediēs ⁊ ad corpꝰ filij diuer tens. ſuꝑ eū lamentabiles voces promebat Et ecce filiꝰ ſuſpenſus ꝯſolari cepit ip̄m di. Dulciſſime pater ne fleueris qꝛ nūqͣꝫ mihi ſic bn̄ fuit. qͦniā hucuſqꝫ ſctūs iacobꝰ me ſu ſtentat. ⁊ celeſti dulcedie me refocillat. Qd̓ pater audiens ad vrbē cucurrit ⁊ venienteſ ppl̓i filiū ꝑegrini īcolumē depoſuerūt et ho ſpitē ſuſpenderūt. ¶ Referthugo d̓ ſancto victore ꝙ cuidā ꝑegrino ad ſanctū iacobuꝫ ꝑgenti diabolꝰ in ſpecie ſancti iacobi appa ruit ⁊ de miſeria pn̄tis vite pl̓a ꝯmemorās felicē ſe eē ſi ob honorē ſuū ſe necaret aſſeru it. Qui mox gladiū arripuit ⁊ ꝓtinꝰ ſe ip̄m occidit. Et cū ille ī cuiꝰ domo hoſpitatꝰ fue rat ſuſpectus haberet̉ ⁊ mori plurimū for midaret. ꝯtinuo q̇ mortuꝰ fuerat reuixit aſ ſerēs ꝙ dū demon q̇ mortē ſuaſerat ad ſup plicia ip̄m duxiſſet. b. iacobꝰ mox occurrit De ſctō Iacobo apl̓o maiori ⁊ ereptū ad thronū iudicis deduxit. ⁊ accu ſantibꝰ demōibꝰ vt vite reſtitueret̉ obtinuit. ¶ Quidā iuuenis d̓ t̓ritorio lugdun̄. vt nar rat hug. abbas cluniacen̄. q̇ ad.s. iacobum freq̄nt cū d̓uotōe magͣ ire ſolebat. qͣdā vice dū illuc tēdere vellet. nocte illa in fornicatōꝫ lapſus ē. Pergēti iḡr nocte qͣdā diabolꝰ in ſpecie.s. iacobi apparuit di. Noſti q̇ ſū. Ne gāti illi dixit diabolꝰ. Ego ſum iacobꝰ apl̓s quē ſingul̓ ānis viſitare ꝯſueuiſti Scias ꝙ ml̓tū d̓ deuotōe tua gaudebā. ſꝫ nuꝑ de do mo tua egrediēs ī fornicatōꝫ īcidiſti ⁊ n̄ cō feſſus ad me accd̓e p̄ſūpſiſti. qͣi tua ꝑeg̓na tio d̓o ⁊ mihi placere poſſit. Nō ſic expedit. ſꝫ q̇cūqꝫ ad me ꝑeg̓nūdo vēire deſiderat pͥ pctā ſua ꝑ ꝯfeſſionē dꝫ pādere ⁊ pꝰ ꝑegrinā do eadē ꝯmiſſa punire. Et his dictis demō euanuit. Tūc iuuenis āxiatꝰ domū ſuā re dire ⁊ pctā ſua ꝯfiteri. deinde iter reinciꝑe di ſponebat. Et ecce diabolꝰ apparēs iteꝝ ī ſpē apl̓i hͦ oīno diſſuaſit. aſſerēs ꝙ peccatū illd̓ nll̓o mō ſibi remitt̓et̉. niſi penitꝰ genitalia ſi bi mēbra ſecaret. beatior āt foret ſi ſe vellet oc cidere. ⁊ ꝓ eiꝰ noīe martir eſſe. Iuuenis igit̉ nocte ſocijs dormiētibꝰ gladiū accipiēs ge nitalia ſibi p̄cidit. Deinde eodē cultro ſe ꝑ vētrē trāſfixit. Exꝑgefacti ſocij hͦ vidētes et plurimū formidātes ꝓtinꝰ aufugerūt ne ſu ſpecti de homīcidio haberēt̉. Ueꝝ cū fouea ei pararet̉. qͥ fuerat defunctꝰ reuixit. ⁊ cūctis fugiētibꝰ ⁊ ſtupentibꝰ q̄ ſibi acciderāt enar rauit dicēs. Cū me ad ſuggeſtiōeꝫ demōis occidiſſeꝫ. demōes me capiētes v̓ſus romā deducebāt. Et ecce poſt nos btūs Iacobꝰ ꝓtinꝰ cūcurrit ⁊ demōes de fallacia pl̓imuꝫ increpauit. Cūqꝫ ad inuicē diutiꝰ diſcepta rēt. cogēte btō iacobo ad q̇ddā pratū venīꝰ. vbi v̓go btā cū ml̓tis ſanctis colloq̄ns reſi debat. Cui cūbtūs iacobꝰ ꝓme ꝯq̄ſtꝰ fuiſſ illa plurimū demōes increpauit. ⁊ me vite reſtitui p̄cepit. Btūs iḡr iacobꝰ me ſuſcipi ens vite reddidit vt videtis. Pꝰ triduū er go ſol̓ in illo cicatricibꝰ remanentibꝰ iter ar ripuit. et inuētis ſocijs oīa ꝑ ordinē enarra uit. F ¶ Frācus q̇dā vt ait calixtꝰ papa circa annū dn̄i. M. c. cū vxore ⁊ filijs ad s. iacobum ibat. tū volēs mortalitatē q̄ erat ī frācia fuge. tū ſanctū iacōbū cupiēs viſita re. Qui cū ad vrbē popilonā veniſſet vxor eiꝰ ibidē obijt. ⁊ hoſpēs totā illiꝰ pecuniā ſi bi cū iumēto q̇ vehebāt̉ pueri vſurpauit. ille āt deſolatꝰ incedens. pueros qͦſdā in hūeris portauit. qͦſdaꝫ ad manū trahebat. Cui vir cū aſino cōpaſſiōe cōmotꝰ occurrēs ſibi aſi nū cōmodauit vt ſuꝑ illum pueri veherēt̉. Qui cū ad.s. iacōbū ꝑueniſſꝫ eidē vigilāti ⁊ orāti.s. iacobꝰ apparuit. ⁊ an ſe cognoſcer reqͥſiuit. Cui negati ait. Ego ſū iacobꝰ apl̓s q̇ tibi meū aſinū cōmodaui ⁊ iteꝝ accōmo do reuertēti Sꝫ ſcito p̄noſcēs ꝙ hoſpes tuꝰ d̓ ſolario corruēs moriet̉. ⁊ oīa q̄ tibi abſtu lerat rehabebis. Que cū oīa cōtigiſſent. ille domū letꝰ redijt ⁊ pueris d̓ aſino depoſitis aſinꝰ ſtatī diſparuit ¶ Quidā mercator a q̇dā tirāno iniuſte ſpoliatꝰ in cuſtodia tene bat̉ q̇ d̓uote.s. iacobū in ſui auxiliū inuoca bat. Cui.s. iacobꝰ vigilātibꝰ cuſtodibꝰ appa ruit. ⁊ vſqꝫ ad tͣris ſūmitatē ip̄m ꝑduxit. ſta timqꝫ turris adeo ſe inclinauit ꝙ ip̄iꝰ ſūmi tas tre eqͣlis fuit. de qͣ ſine ſaltū deſcēdēs ſo lutꝰ receſſit. Quē cuſtodes inſeq̄ntes lꝫ iux ta eum ꝑgerēt tn̄ ipſum videre nō poterāt. ¶ Dū tres milites vt ait Ubertꝰ byſuntinꝰ lugdun̄. dioc̄. ad ſanctū iacōbū ꝑgerēt. vnꝰ eoꝝ a qͣdaꝫ muliercula rogatꝰ ſacculū ipſiꝰ amore ſācti iacobi ſuꝑ equū ſuū portabat. Deinde qͣndā infirmū in via deficientē in ueniēs ip̄m ſuꝑ equū poſuit. ⁊ infirmi buri donē cū ſacrlo mulieris accipiēs equum parit̓ ſeq̄bat̉. Sꝫ feruore ſol̓ ⁊ labore itine ris fractꝰ cū galiciam adueniſſet īfirmitate gͣuiſſima laborauit. Cūqꝫ a ſocijs d̓ ſalute aīe rogaret̉. ille tribꝰ diebꝰ extitit mutꝰ. ſꝫ qͣr to die ſocijs eiꝰ mortē expectātibꝰ gͣuit̉ ſuſpi rās ait. Grās deo ⁊ ſctō Iacobo qꝛ eius ſū meritis liberatꝰ. Cum enī qd̓ monebatis fa cere vellē demones ad me venerūt me tam grauit ꝯſtringētes vt nihil qḋ ad ſalutē ani me ꝑtineret aliqͣtenꝰ loq̇ poſſem. Uos q̄ppe audiebā ſed ꝓrſus reſpondere non potera. Nūc āt ſctūs iacobꝰ huc intrauit. ferens in ſiniſtra manu ſacculū mulieris. in dextera De ſancto Friſto fero. baculū pauꝑis. quos ī via adiuuerā. ita vt burdonē ꝓ lācea ⁊ ſacculū ꝓ ſcuto haberꝫ ⁊ demōēs qͣſi iratꝰ aggredīes eleuato baculo truit ⁊ ī fugā ꝯuertit. Nūc ergo ecce b. iaco bi gr̄ā me lib̓auit ⁊ loq̄lā reſtituit Vocate er go ſacerdotē ad me qꝛ diu ī hac vita eē non poſſuꝫ. ⁊ ꝯuerſus vni eoꝝ dixit. Amice noli amodo dn̄o tuo militare qꝛ v̓acit̉ ē dānatꝰ ⁊ mala morte īꝓxio moriturꝰ. Sepulto at ſocio cū ille dn̄o ſuo hͦ dixiſſꝫ. ille ꝓ nihilo hͦ ducēs. ⁊ ſe emēdare ꝯtēnēſ. pꝰ modicū lācea ībello ꝯfoſſꝰ interijt. G ¶ Cū cuidā viro d̓ vizilaco vt ait calixtꝰ papa ad.s. iacobū ꝓpe rati pecuīa d̓feciſſꝫ. ⁊ ille mēdicare erubeſce ret. ſub q̇dā reqͥeſcēſ arbore ſōniabat ꝙ.s. ia cobꝰ eū paſcebat Euigilās igr ſubcinericiū panē ad caput reꝑit. de qͣ. xv. diebꝰ vixit quſ qꝫ ad ꝓpͥa remeauit. Singul̓ enī diebꝰ ſuffi ciēter bis d̓ eo comedēs ſeq̄nti die ip̄m ī ſacͣ culo ītegꝝ īueniebat ¶ Refert calixtꝰ papa ꝙ ciuis q̇dā barchinone vrbis circa annuꝫ dn̄i. M. c. ad ſanctū iacobū veniens hͦ ſolū poſtulaſſe d̓r. ne deinceps ab aliq̇bꝰ hoſtibꝰ caꝑet̉. Rediens igr ꝑ ſiciliā ī mari a ſarace nis capit̉ ⁊ pluries ab eis ꝑ nundinas ven dit̉. ſꝫ tn̄ ſꝑ cathene qͥbꝰ ligatus fuerat ſolue bant̉. Cūāt iam. xiij vicibꝰ vēditꝰ fuiſſꝫ. ⁊ du plicibꝰ cathenis aſtrictꝰ eēt. ⁊ ille beatū ia co bum īuocaret. ſctūs iacobꝰ eidē apparuit di cēs. Quoniā ī eccl̓ia mea ꝯſiſtēs poſtpoſi ta ſalute aīe. liberatōꝫ tantū corꝑis poſtula ſti. deo ī hͨ ꝑicl̓a īcidiſti. Sꝫ qꝛ dn̄s miſeri cors eſt. miſit me vt te redimā. Statiqꝫ rup tis cathenis ꝑ t̓ras ⁊ caſtella ſaracenoꝝ ꝑtē qͣndam cathene ī teſtimoniū hꝰ miraculi fe rens ad t̓rā ſuā cūctis videntibꝰ ⁊ ſtupenti bus redijt. Cū enī eū aliqͦs caꝑe volebat. vi ſa cathena tritꝰ ꝓtinꝰ fugiebat. Sꝫ cū leōes alieqꝫ fere ī eū ꝑ deſerta gͣdientē vellent īſui gere mox viſa cathena ꝯcutiebāt̉ terrore ni mio ⁊ ī fugā ꝓtinꝰ v̓tebāt̉. ¶ Anno dn̄i. M. ccxxxviij. ī vigilia ſctī iacobi ī q̇dā caſtro qd̓ dr pratuiter florentiā ⁊ piſtoriū ſito. iuueniſ qͥdā ruſtica q̇dam ſimplicitate d̓ceptꝰ ī ſege tes tutoris ſui ignē appoſuit eo ꝙ hereditā tem ſuā ſibi vſurpare volebat. Tentꝰ igͦr et ꝯfeſſus ad caudā equi trahēdꝰ incēdio ad iudicatꝰ eſt. Qui peccatū ꝯfitens et.s. iaco bo ſe deuouēs. cū ſuꝑ terrā petroſam ī ſola camiſia diutiꝰ tractꝰ fuiſſꝫ. nec ī corꝑe nec in camſia ſenſit aliquā leſionē. Tande ad pa lū ligat̉. ligna vndecūqꝫ ꝯgerunt̉ igne ſuꝑ poſito ligna ⁊ vincula comburunt̉. ſed ip̄o ſemꝑ beatū Iacobū inuocante. nec ī cami ſia nec in corꝑe aliqͣ leſio reꝑit̉. Quē dum ī ignē vellēt iterato iactare a ppl̓o eripit̉. ⁊ deꝰ ī apl̓o ſuo magnifice collaudat̉. ſXQV A ¶ De ſancto Criſtofero. Riſtōferꝰ ante ba ptiſmū dicebat̉ reprobꝰ. ſꝫ poſtmo dū xpoferꝰ dictꝰ eſt qͣſi xp̄m ferens ex eo ſcꝫ ꝙ xp̄m qͣtuor modis portauit. ſcꝫ in hueris ꝑ traductōeꝫ. ī corꝑe ꝑ maceratōem ī mēte ꝑ deuotōeꝫ. ī ore ꝑ ꝯfeſſionē ſiue p̄di cationē B Riſtoferꝰ genere chananeꝰ ꝓceriſ ſime ſtature. vultūqꝫ tribilis erat. ⁊. xij. cubitos ī lōgitudīe poſſid̓bat Qui vt ī q̇buſdaꝫ geſtis ſuis legit̉ cū ſtaret cū q̇dā rege chananeoꝝ. venit ſibi ī mētē vt maiorē p̓ncipē q̇ ī mūdo eēt q̄reret. ⁊ ad eū dē ſecū moraturꝰ accederet. Uenit igit̉ ad qndā maximū regē. d̓ qͣ generalis fama ha bebat̉ ꝙ maiorē mūdꝰ pͥncipē nō hrēt. Quē rex videns libenter recepit. ⁊ ī ſua curia ma nere fecit. Quādā aūt vice ioculator q̇daꝫ cantioneꝫ corā rege cantabat in qͣ freq̄nter diabolū noīabat. Rex aūt cū fidem xp̄i ha beret. qn̄cūqꝫ diabolū noīari audiebat pro tinꝰ in faciem ſua crucis ſignaculū impͥme bat. Qd̓ videns criſtoferꝰ plurimū admi rabat cur hoc rex ageret. ⁊ qd̓ nāͣ hmoi ſig nū ſibi vellet. Cū autem de hac re regem in terrogaret. ⁊ ille hoc ſibi manifeſtare nollet. Rn̄dit xpoferꝰ. Niſi hoc mihi dixeris tecū vlteriꝰ nō manebo. Quapropter coactus rex dixit ei. Qn̄cūqꝫ diabolū noīari audio hoc ſigno me munio. timens ne in me pote ſtatē accipiat mihiqꝫ noceat Cui criſtoferꝰ De ſancto Criſto fero Si diabolū ne tibi noceat metuis. ergo ille maior ⁊ potētior te eē ꝯuīcit̉. quē tu intantu formidare ꝓbaris Fruſtratꝰ igr ſū ſpe mea putas ꝙ maiorē ⁊ potētiorē md̓i dn̄m inue niſſe. Sꝫ iā nūc valeas. qꝛ ip̄m diabolū q̄re re volo vt ip̄ꝫ mihi ī dn̄m aſſumā ⁊ eiꝰ ẜuꝰ efficiar. Diſceſſit igͦr̄ ab illo rege ⁊ diabolū q̄rere ꝓperabat. Cu āt ꝑ qͣndā ſolitudinē ꝑ gͣet. vidit magnā ml̓titudinē militū. qͦꝝ q̇dā miles ferꝰ ⁊ tribil̓ veniebat ad eū ⁊ qͦnaͣ ꝑge ret reqͥſiuit. Cui xp̄oferꝰ rn̄dit Uado qͣrere dn̄m diabolū vt ip̄m ī dn̄m mihi aſſumaꝫ. Cui ille. Ego ſū ille que qͣris. Gauiſꝰ xp̄ofe rus ſe ſibi in ẜuū ꝑpetuū obligauit ⁊ ip̄m ꝓ dn̄o ſuo accepit Cū ergo ābo ꝑgerēt ⁊ ī q̇dā viā cōi qͣndā cruce erectā īueniſſent mox vt diabolꝰ ip̄aꝫ crucē vidit t̓ritꝰ fugit ⁊ viā deſe res ꝑ aſperā ſolitudinē xpofeꝝ duxit. ⁊ poſt modū ip̄m ad viā reduxit. Qd̓ vides xpofe rus ⁊ admirās introgauit illū cur intātu ti mēs viā planā reliq̄rit. ⁊ tātū deuias ꝑ tā aſ perā ſolitudinē ierit. Qd̓ cū ille nullatēꝰ ſibi īdicare vellet. dixit xp̄oferꝰ Niſi mihi hͦ indi caueris ſtatī a te diſcēdā. Quappt̓ cōpulſ diabolꝰ dixit ei Quidā hō q d̓r xp̄s in crucē affixꝰ fuit. cuiꝰ crucis ſignū cū video pl̓imū ꝑtimeſco ⁊ tritꝰ fugio. Cui xpoferꝰ. Ergo il le xp̄s maior ⁊ potētior te eſt cuiꝰ ſignū itan tu formidas. Inuacuum igͦr laboraui. nec adhuc maiorē p̓ncipēmūdi inueni. Iā nūc valeas. qꝛ te volo deſerere ⁊ ip̄m xp̄m inq̇re re. ¶¶ Cū igit̉ diu q̄ſiſſꝫ qͣs nā ſibi xp̄i no ticiā indicaret. tandē ad quēdā heremitam deuenit q̇ ſibi xp̄m p̄dicauit. ⁊ in eiꝰ fide ip̄ꝫ rit diligēter inſtru.. Dixitqꝫ heremita xp̄ofe ro. Rex iſte cui ſeruire deſideras iſtud reqͥ rit obſequiū. qꝛ te frequent ieiunare oporte bit. Cui Criſtoferus. Aliud a me requirat obſequiū qꝛ iſtā rem nequaqꝫ agere valeo Rurſus heremita. Multas qͣꝫ or̄ones te ſibi facere oportebit. Cui xp̄oferus Neſcio qd̓ ſit hoc nec hmōī obſequiū ꝑficere poſſū Cui heremita. Noſti talē fluuiū in qͣ multi tranſeūtes ꝑiclitant̉ ⁊ ꝑeunt. Tui xp̄oferus. Noui. Et ille. Cū ꝓcere ſtature ſis ⁊ fortis viribꝰ. ſi iuxta fluuiū illū reſideres ⁊ cūctos traduceres regi xp̄o cui ẜuire d̓ſideras pl̓i mū gratū eſſet. ⁊ ſpero ꝙ ibidē ſe tibi mani feſtaret. Cui criſtoferus. Utiqꝫ iſtud obſe quiū agere valeo. ⁊ me ſibi in hoc ẜuituꝝ ꝓ mitto Ad p̄dictū igit̉ fluuiū acceſſit. ⁊ ibidē ſibi habitacl̓m fabricauit. portāſqꝫ loco ba culi qͣndā partica in manibꝰ qͣ ſe in aqͣ ſuſtē tabat. ⁊ oēs ſine ceſſatione trāſferebat. Euo lutis ml̓tis diebꝰ cū in domucula ſua qeſce ret. audiuit vocē cuiuſdā pueri ſe vocatis ⁊ dicētis Criſtofere veni foras ⁊ meip̄ꝫ tradu cas. Cōcitꝰ xp̄oferꝰ exilijt ſꝫ nemine reperit. Rediēſqꝫ ī domūculā ſua. p̄dicta iteꝝ vocē ſe acclamantis audiuit. Qui rurſus foras cucurrit. ſed neminē iuenti. Tertia vice ab eodē vt pͥus vocatꝰ exijt. ⁊ pueꝝ qͣndā iuxta ripā flumis īuenit. Qui criſtofeꝝ vt ſe tra duceret obnixe rogauit. Xp̄oferꝰ igit̉ pueꝝ ſibi ī hūeris eleuās ⁊ baculū ſuū accipiens. flumen trāſiturꝰ intrauit. Et ecce aqͣ flumi nis paulati intumeſcebat ⁊ puer inſtar plū bi gͣuiſſime pōderabat. Quātoqꝫ mag ꝓce debat tāto āpliꝰ vnda creſcebat. ⁊ puer ma gis ac magis criſtoferi hūeros pōdere in tolerabili depͥmebat. adeo vt criſtoferꝰ ī an guſtia ml̓ta poſitꝰ eēt. ⁊ ſe ꝑiclitari plurimū formidaret Sꝫ cū vix euaſiſſet ⁊ fluuiū trāſ fretaſſet. pueꝝ ī ripa depoſuit eiqꝫ dixit. In magno ꝑiculo puer me poſuiſti. ⁊ adeo po deraſti ꝙ ſi totū mundū ſuꝑ me habuiſſem vix maiora pōdera ꝑſenſiſſem. Ad quē pu er rn̄dit. Ne mireris Criſtofere. qꝛ nō ſolū ſuꝑ te totū mundū habuiſti. ſꝫ etiā illū qui creauit mundū tuis hūeris baiulaſti. Ego enī ſū xp̄s rex tuꝰ. cui in hoc oꝑe ip̄e deẜuis. Et vt me veꝝ dicere cōprobes. cū ꝑtrāſieris baculū tuū iuxta domuculā tua in t̓rā fige ⁊ mane ip̄m floruiſſe ⁊ fructificaſſe videbis Statīqꝫ ab oculis eiꝰ euanuit. Uenies igit̉ xp̄oferꝰ cū baculū ſuū in terrā fixiſſet mane ſurgēs inuenit ip̄m ad modū palme fron des ⁊ dactilos ꝓtuliſſe. ¶ Poſt hoc aūt ſa mon ciuitatē licee veīt. Ubi dū eoꝝ lingua nō intelligeret orauit dn̄m vt illius lingue ſi bi concederet intellectum. Dum aūt in pre ce cōſiſterēt. iudices eū inſanum putantes De ſancto Criſto fero eū reliq̄rt̉. Aſſecutꝰ xp̄oferꝰ qḋ petebat. vul tu oꝑiens ad loca certaminis venit. et xp̄ia nos q̇ torq̄bant̉ in dn̄o ꝯfortabat. Tūc vnꝰ ex iudicibꝰ in faciē eū ꝑcuſſit. Cui xp̄oferus vultuꝫ diſcooꝑiens dixit. Niſi xp̄ianꝰ eſſem mea ꝓtinꝰ iniuriā vindicaſſeꝫ. Tūc xp̄oferꝰ v̓ga ſuā intrā fixit. ⁊ vt ꝓpter ꝯuerſionē ppl̓i froderet dn̄m exorauit. Qd̓ dū ꝓtinꝰ factuꝫ fuiſſet. viij. milia hoīm crediderūt. Rex aūt cc milites q̇ eū ad ſe ducerent miſit. Et cū eū orantē īueniſſent. ⁊ ſibi hͦ intimare timerent iteꝝ totide miſit. Qui ⁊ ip̄i cū eo orāte ꝓtinꝰ orauerūt. Surgēs xpoferꝰ dixit eis. Quid q̄ritis. Qui eiꝰ vultū vidētes dixerunt. Rex miſit nos vt te ad ip̄m vinctū ducamꝰ Qui bus xp̄oferꝰ. Si ego voluero nec ſolutꝰ nec ligatꝰ a vob̓ duci pot̓o. Dicūt ei. Si ergo n̄ vis vade liber q̇cūqꝫ volueris. ⁊ nos regi di cemꝰ ꝙ te neq̄qꝫ inueimꝰ. Nō ita inq̇t ſꝫ ego vobiſcū vadā. Ip̄e āt eos ad fideꝫ ꝯuertit ⁊ ab eis manus ſibi tergo ligari fecit. et ſe regi vinctū pn̄tari. Que rex vidēs tritꝰ eſt ⁊ de ſe deſua ꝓtinꝰ corruit. Deinde a ẜuis ſuis le uatꝰ d̓ nōīe ſuo ⁊ patria eū introgauit. Cui xpoferꝰ. An̄ baptiſmū reꝓbꝰ dicebar. nunc at xpoferꝰ vocor. Cui rex. Stultū tibi nomē impoſuiſti xp̄i ſcꝫ crucifixi q̇ nec ſibi ꝓfuit nꝰ tibi ꝓdeſſe pot̓it Nunc gͦ chananee malefice q̄renſacrificas dijs nr̄īs Cui xp̄oferuſ. Re cte vocaris dagnus. qꝛ tu es mors md̓i. ſoci us diaboli. dij at tui ſunt oꝑa manuū hoīm Cui rex. Int̓ feras nutritꝰ es et n̄ potes niſi feralia ⁊ hoībꝰ incognita loq̄. Nūc gͦ ſi ſacri ficaueris magnos honores a me cōleq̄ris. ſinant ſupplicijs ꝯſumeris. Nolentē ergo ſa crificare in carcere mitti iuſſit. ac illos miſi tes q̇ ad xp̄ofeꝝ miſſi fuerāt ꝓ xp̄i noīe decol lari fecit. Deinde duas formoſas puellas qͣ rū vna dicebat̉ nicea et alt̓a aq̇lina ſecuꝫ in carcere recludi fecit. ꝓmittes eiſ ml̓ta mune ra ſi eū ad peccādū ſecū allicerēt. Qd̓ vidēs xp̄o ꝓtinꝰ in orōeꝫ ſe dedit. Sꝫ cū a puel lis vrgeret̉ ſurrexit ⁊ ait illis. Quid qͣritis et ob quā cām hūc introducte eſtis. At ille cla ritate vultꝰ eiꝰ ꝑt̓rite dixerūt. Miſerere nri ſctē dei. vt in deū quē p̄dicās cred̓e valeamꝰ Qd̓ audiens rex eas ad ſe duci fecit dicens Ergo et vos ſeducte eſtis. Per deos iuro. qꝛ niſi dijs ſacrificaueritis mala morte pibi tis. Que rn̄derūt. Si vis vt ſacrificemꝰ iu be plateas md̓ari ⁊ oēs ad tēplū cōgregari. Quo facto cū ille ītroiſſēt tēplū ſoluētes cin gulū ſuū poſuerūt in colla deoꝝ. ⁊ ad t̓ram trahētes in puluerē ꝯfregerūt. dixert̓qꝫ aſtā tibus. Ite ⁊ vocate medicos vt curent deos vrōs. Tūc iuſſu regis aq̇lina ſuſpendit̉ ⁊ li gato ad eiꝰ pedes ingēti ſaxo mēbra eiꝰ oīa dirūpunt̉. Que cū migraſſet ad dn̄m ſoror eius nicea in igneꝫ ꝓijcit̉ ſꝫ inde illeſa exiens ꝓtinus decollat̉. Poſt hͦ xpoferꝰ regi p̄ſen tat̉. Qui iuſſit eū v̓gis ferreis cedi. ⁊ caſſideꝫ ferreā ⁊ igneaꝫ in caput eius poni. Deinde ſcamnū ferreū fieri fecit ⁊ xp̄ofeꝝ ibidē liga ri ⁊ igneꝫ iniecta pice ſuccēdi. Sꝫ inſtar cere ſcamnū ꝯfringit̉. ⁊ xp̄oferus illeſus egredit̉ Deinde iuſſit eū ad ſtipitem ligari. ⁊ a. cccc. militibꝰ ſagittari. Sagitte at oēs in aere ſu ſpendebant̉. nec ip̄m aliqͣ contingere potuit. Rex at putās ip̄m a militibꝰ ſagittatū cum eidē inſultaret. ſubito vna de ſagittiſ ab aere venies ⁊ retro ſe v̓tens regē in oculo ꝑcuſſit ⁊ ip̄m ꝓtinꝰ excecauit. Cui xp̄oferꝰ. Craſti na die ꝯſumādꝰ ſum. Tu igit̉ tyrane lutuꝫ de ſangͥne meo faciēs. oculū inunges. ⁊ ſan tatē recipiēs. Tūc iuſſu regis ad decollādū ducit̉. ⁊ ibi fuſa or̄one decollat̉. Rex at mo dicū de ſangͥne eius accipiens ⁊ ſuꝑ oculuꝫ ſuū ponēs ait. In noīe dei ⁊ ſct̄ī xp̄oferi. Et ꝯtinuo ſanus effectus eſt. Tūc rex credidit. dās p̄ceptū vt ſiq̇s deū ⁊ ſanctu xp̄ofeꝝ blaſ phemaret ꝯtinuo gladio feriret̉. ¶ Ambro ſius aūt in p̄fatiōe ſic ait de hͦ martyre. Chri ſtofero tāte v̓tutis cumulū ⁊ doctrine grāꝫ dn̄e ꝯtuliſti. vt. xlviij. milia hoīm de gētilita tis errore ad xp̄iani dogmatis cultuꝫ coru ſcantibꝰ miracul̓ reuocaret. Quīqꝫ nicea ⁊ aq̇linā publico lupanari longo tꝑe ſub me retriciā ſorde famulātes. ad caſtitatis habi tū ꝓuocauit. eaſdēqꝫ coronā ꝑciꝑe edocuit. ꝓpterea int̓igneū rogū ferreo ſcāno cōſtri ctus nimiū calore nō timuit. atqꝫ ꝑ die inte grū oīm militū ſagittis trāſfigi non potuit. De ſeptem dormientibus Ceteꝝ vna ex his carnificis oculum colliſit. cui tn̄ beati martyris cruor mixtꝰ cū t̓ra lu men reſtituit. ⁊ corꝑis cecitatē tollendo illu minauit ⁊ mentē. Nā ⁊ apud te veniā impe trauit atqꝫ vt morbos ⁊ infirmitates repel A XCVI lat ſupplicit̓ obtinuit. ¶ De ſeptem dormientibꝰ. Eptem dormien tes in ciuitate epheſi orti ſūt Deci us aūt imꝑator ꝑſequēs xp̄ianos cū veniſſet epheſū iuſſit edificari tēpla in me dio ciuitatis vt omēs cū eo miſcerent̉ ſacrifi cijs idoloꝝ. Cū gͦ oēs xp̄ianos inq̇ri iuſſiſſet ⁊ vinctos aūt ſacrificare aūt mori ꝯpelleret tantꝰ penaꝝ t̓ror cūctis inerat ꝙ aīcꝰ amicū ⁊ filiū pater. ⁊ prēm filiꝰ abnegabat. Tūc in illa vrbe īuēti ſt xp̄iani ſeptē. Maximianus malchꝰ. marcianus. dyoniſiꝰ. ioh̓es. ſerapi on ⁊ ꝯſtantinꝰ. Qui hͦ videntes nimis dole bāt. Et cū eſſent pͥmi palacij ſacrificia idolo rū ſꝑnentes ī domo ſua ſe celabāt ⁊ ieiunijs ⁊ oroibꝰ vacabāt. Accuſati igr an̄ deciū ſta tuunt̉. ⁊ cōꝓbati v̓acit̉ xp̄iani dato eis reſipi ſcendi ſpacio vſqꝫ ad reditū decij dimittunt̉ At illi patrimoniū ſuū interi int̓ pauꝑes ex pēdētes. inito ꝯſilio in mōtē celion ſeceſſerūt ⁊ ibi eē ſecretiꝰ decreuerūt. Diu ergo ſic latē tes vnus eoꝝ ſꝑ miniſtrabat. ⁊ qͣtiens intra bat vrbē figura ſe mēdici. ⁊ habitu veſtiebat Cū ergo deciꝰ in vrbe rediſſet. ⁊ eos ad ſacri ficandū ꝑari iuſſiſſet malchus mīſter eorū territꝰ ad ſocios redijt ⁊ eis furorē imꝑato ris indicauit. Qui cū grauit terrerent̉ mal chus allatos panes eis appoſuit vt cibo cō fortati fortiores ad p̄liū redderent̉. Poſtqͣꝫ aūt cenabāt ſedētes ⁊ colloq̄ntes in luctu et lacrimis ſubito ſicut deꝰ voluit dormierūt. Mane facto cū q̄ſiti fuiſſent ⁊ inueniri non poſſent ⁊ deciꝰ doleret ꝙ tales iuuenes ꝑ̄di diſſet. accuſati ſunt ꝙ hucuſqꝫ in monte celi on latuiſſent. ⁊ ſua xp̄ianis pauꝑibꝰ erogā tes ī ſuo ꝓpoſito ꝑmanerēt. Iuſſit ergo de cius vt parētes eoꝝ adeſſent. ⁊ cōminatꝰ eſt eis mortē niſi de eis dicerēt q̇cq̇d ſcirent. Illi aūt eos ſil̓r accuſauerūt ⁊ diuitias ſuaſ pau peribꝰ expēdiſſe cōqueſti ſūt. Tūc cogitans q̇d de eis faceret. nutu dei iuſſit os ſpelunce lapidibꝰ obſtrui vt ibi morerent̉ fame et in opia circūcluſi. Qd̓ miniſtri q̇dem fecerūt. Et duo xp̄iani theodorus ⁊ rufinꝰ eoꝝ mar tyriū deſcribentes. caute int̓ lapides poſue rūt. Mortuo igit̉ decīo ⁊ tota illa generatio ne pꝰ annos. ccclxxij. āno. xxx. imꝑij theodo ſij pullulauit hereſis eoꝝ q̇ negabāt reſurre ctionē mortuoꝝ. Un̄ ꝯtriſtatꝰ theodoſius xp̄ianiſſimꝰ imꝑator. qꝛ fidē tā impie agita ri videbat. indutꝰ cilicio ſedēs in interiori lo co ꝑ ſingulos dies flebat. Qd̓ vidēs miſeri cors deus ꝯſolari lugētes ⁊ ꝯfirmare ſpem de reſurrectiōe voluit mortuoꝝ ⁊ theſaurū ſue pietatis aperiens. ita p̄dictos martyres ſuſcitauit. Miſit q̇dē in cor cuiuſdam ciuis epheſi vt in illo monte edificaret ſtabula pa ſtoribꝰ ſuis. Cemētarijs ſpeluncā aperienti bus ſurrexerūt ſancti ⁊ ſeinuicē ſalutāteſ pu tabāt ſe tantū vna nocte dormiſſe ⁊ p̓dianā triſticiā recordātes int̓rogauerūt malchuꝫ qͣ eis miniſtrauerat q̇d de eis decius decre uiſſet. At ille rn̄dit. Sicut dixi in ſero queſiti fuimꝰ vt idolis īmolemꝰ. Ecce q̇d de nobis cogitat imꝑator. Rn̄dit maximianꝰ. Et de us ſcit ꝙ nō ſacrificabimꝰ. Cūqꝫ ſocios cō fortaſſꝫ. iuſſit malcho vt empturꝰ panes ad vrbē deſcēderet ⁊ plures qͣꝫ heri afferens pa nes. q̇d iuſſiſſꝫ imꝑator rediēſ nūciaret Tol lens ergo malchꝰ. v. ſolidos de ſpelūca exijt ⁊ vides lapides miratꝰ ē. ſed aliud cogitās paꝝ de lapidibꝰ cogitauit. Ueniēs igit̉ timi dus ad portā vrbis. valde miratꝰ eſt videns ſuꝑpoſitū ſignū crucis. Un̄ ꝑgēs ad alterā portādū idē ſignū inuenit vltra moduꝫ mi ratꝰ eſt. Uidēs oēs portas ſigno crucis ap poſito. ⁊ mutatā ciuitatē. ſignāſqꝫ ſe ad pri ma portā redijt ſe exiſtimās ſomniare. Un̄ ſe ꝯfirmās ⁊ vultū oꝑiens vrbeꝫ ingredit̉. et veniēs ad vēditores pann audiuit hoīes lo quētes de xp̄o. ⁊ āpliꝰ ſtupefactꝰ ait. Quid eſt inq̇t ꝙ heri nemo aud̓bat xp̄m nomīare. ⁊ nūc oēs xp̄m ꝯfitent̉. Puto ꝙ hec non eſt epheſoꝝ ciuitas. qꝛ aliter edificata eſt. ſꝫ alia ciuitatē neſcio talē. Et cū interrogās audiſ De ſeptem dormientibus ſet hāc eē epheſū errare v̓acit̉ ſe putauit. ⁊ re dire ad ſocios cogitauit. acceſſit tn̄ ad eos q̇ panē vēdebāt. ⁊ cū argēteos ꝓtuliſſet mirati venditores dicebāt ad inuicē ꝙ ille iuuēiſ an tiquū theſauꝝ īueniſſꝫ. Malchꝰ v̓o eos ad īuicē loq̄ntes vidēs pūtabat ꝙ vellēt eū tra here ad imꝑatorē. ⁊ territꝰ rogauit eos vt ſe dimitterēt ⁊ panes ⁊ argēteos retinerēt. At illi tenētes eū dixerūt ei. Un̄ es tu. qꝛ theſau ros antiqͦꝝ imꝑatoꝝ īueniſti. indica nobiſ ⁊ erimꝰ ſocij tecū ⁊ celabimꝰ te qꝛ alit̓ celari n̄ potes. Malchꝰ v̓o n̄ inueniebat q̇d diceret ill̓ p̄ timore. Illi v̓o vidētes eū tacēteꝫ miſſo fune in collo eiꝰ trahebāt ꝑ vicos vſqꝫ in me diu ciuitatis Et exijt rumor ad oēs ꝙ q̇dam iuueīs theſauros inueniſſet. Cōgregatis gͦ ad eū vniuerſis ⁊ cū mirātibꝰ volebat eis ſa tiſfacere ꝙ nihil īuenerat. Et circūſpiciēſ oēſ a neie cognoſci pot̓at. Et ꝓſpiciēs ī ppl̓m vo lebat cognoſcere alique de ꝯſanguineis ſu is. qͣs v̓acit viuere putabat ⁊ nullū īueniens ſtabat qͣi inſanꝰ in medio ppl̓i cītatiſ. Qd̓ cū audiſſet ſctūs martinꝰ ep̄s ⁊ antipat̉ ꝓ ꝯſul q̇ nuꝑ in vrbem aduenerat. mādauer̄t ciui bꝰ vt eū caute adduceret ⁊ argēteos eiꝰ. Cū qꝫ a mīſtris traheret̉ ad eccl̓iam putabat ꝙ duceret̉ ad imꝑatorē. Ep̄s igit̉ ⁊ ꝓcōſul mi rātes argenteos introgauerūt eū vbi theſau rū incognitū inueniſſet. At ille rn̄dit ſe nihil penitꝰ īueniſſe. ſꝫ de ſacculo parentū ſuoruꝫ eoſdē denarios habuiſſe. Et introgatꝰ cuiꝰ ciuitatis eēt. rn̄dit. Bn̄ ſcio ꝙ hꝰ ciuitatis ſū ſi tn̄ hͦ eſt ciuitas epheſorū. Procoſul dixit. Fac venire parentes tuos vt teſtentur ꝓ te Quos cū noīaſſet ⁊ nullꝰ eos cognoſceret dicebant eū ſe finge vt aliqͦ mō euaderet. Et ait ꝓcōſul. Quo credimꝰ tibi ꝙ hͦ argentuꝫ parētū tuoꝝ fuerit cū ſcpͥtura eiꝰ hēat plꝰ qͣꝫ ccclxxvij. ānos. ⁊ ſit pͥmoꝝ dierū decij imꝑa toris. ⁊ in nll̓o ſil̓es ſint argēteis nr̄īs. et quo ꝑentes tui an̄ tā tū tp̄s fuerūt. tu v̓o iuuenis vis d̓ciꝑe ſapiētes ⁊ ſenes epheſi Idcirco iu bebo te legibꝰ tradi donᵉ ꝯfitearis q̇d īueni ſti. Tūc ꝓcidēs malchꝰ ante eos dixit. Pro deo d̓n̄i dicite mihi qḋ vos interrogo. ⁊ ego dico vob̓ qd̓ ē in corde meo. Deciꝰ imꝑator q̄ fuit in hac ciuitate vbi nūc ē. Ep̄s dixit Fi li nō ē hodie in tra q̄ deciꝰ noīet̉. imꝑatorāt fuit an̄ lōguꝫ tp̄s. Malchus aūt dixit. In hͦ dn̄e ita ſtupeo ⁊ nemo credit mihi ſꝫ ſeq̄mi ni me ⁊ ego on̄dā vob̓ ſocios meos q̇ ſūt in mote celion ⁊ ip̄is credite. Hoc ei ſcio ꝙ a fa cie decij imꝑatoris nos fugimꝰ. et ego ſero vidi ꝙ ingreſſꝰ ē deciꝰ in hac vrbeꝫ ſi tn̄ hͨ eſt ciuitas epheſi Tūc ep̄s cogitās in ſemetip̄o dixit ꝓcōſuli. Ꝙꝛ viſio eſt quā d̓s vult on̄de re in iuuene iſto. Perrexerūt gͦ cū eo ⁊ ciui tatis pl̓ima multitudo. Et ingreſſus eſt pri mo malchꝰ ad ſocios ſuos. ⁊ poſt eū ep̄s in grediens inuenit int̓ lapides lrās ſigillatas duobꝰ ſigillis argenteis. ⁊ cōuocato ppl̓o le git eas ⁊ audientibꝰ ⁊ admirātibꝰ cūctis. Et videntes ſctos dei ſedētes in ſpelūca et faci es eoꝝ tāqͣꝫ roſas florentes ꝓcidētes glorifi cauerūt deū. Statimqꝫ ep̄s ⁊ ꝓcōſul miſert̉ ad theodoſiū imꝑatorē rogātes vt cito veni ret ⁊ miracula dei nuꝑ on̄ſa videret. Qui ꝓ tinꝰ ſurgēs de humo ⁊ d̓ ſacco in qͦ lugebat glorificās deū venit a cōſtātinopoli epheſū. Et obuiātibꝰ ei cūctis aſcenderūt ſil̓ oēs ad ſpeluncā. Et mox vt ſancti viderūt imꝑato rem reſplenduerunt faciēs eoꝝ ſic̄ ſol. Et in greſſus imꝑator ꝓcidit an̄ eos glorificās de um. Et ſurgēs amplexatꝰ ē eos. ⁊ ſuꝑ ſingu los fleuit dicēs. Sic video vos tāqͣꝫ ſi viderē dn̄m reſuſcitāteꝫ lazaꝝ. Tūc dixit ſctūs ma ximianꝰ ad eū. Crede nobis ꝙ ꝓpter te reſu ſcitauit nos d̓s an̄ diē magne reſurrectiōis. vt credas indubitant ꝙ relurrectio mortuo rū eſt. Uere enī reſurreximꝰ ⁊ viuimꝰ. Et ſi cut infans eſt in vtero mr̄is non ſentiens le ſionē. ⁊ viuit. ſic fuimꝰ viuētes iacētes ⁊ dor mientes ⁊ nō ſentientes. Et his dictis viden tibꝰ cūctis inclinantes capita ſua in trā ob dormierūt ⁊ tradiderunt ſpūs ſuos ẜm dei imperiū. Surgens aūt imꝑator cecidit ſuꝑ eos flens ⁊ deoſculās eos. Et cū iuſſiſſet fie ri loculos aureos in q̇bꝰ mitterent̉. ī ip̄a no cte apparuerūt imꝑatori dicētes. vt ſic̄ hacte nus in t̓ra iacuerāt et ex tra reſurrexerāt. ita eos dimitteret donec deꝰ iteꝝ eos ſuſcitaret. Iuſſit ergo imꝑator locū illū inauratis la q 2 De ſanctis nazario et cel pidibus adornari. ⁊ oēs ep̄os reſurrectōnē ꝯfitentes abſolui. ¶ Ꝙ.ccc. lxxij. annis dor miſſe dicunt̉ dubiū eſſe p̄t. qꝛ āno dn̄i.ccc.xl viij. ſurrexerūt. Decius āt regͣuit vno tantū anno et tribꝰ mēſibꝰ.ſ. āno dn̄i. cclij. ⁊ ita no dormierūt niſi. cxcvj. annis. A XCVII De ſanctis nazario ⁊ celſo Azarius dicitur qͣinazareꝰ. qd̓ int̓p̄tat̉ ꝯſecratꝰ vl̓ md̓s vl̓ ſeꝑatꝰ vl̓ floridus aūt cu ſtodiēs. In hoīe repiūt̉ hͨ qͥnqꝫ.ſ. cogitatio affectio. intētio. actio ⁊ locutio Cogitatio āt dꝫ eſſe ſctā. affectio md̓a. intentio recta. actio iuſta. ⁊ locutio moderata. Hec oīa fuerūt ī btō nazario. Habuit ei cogitatōeꝫ ſctāꝫ. ⁊ in de d̓r ꝯſecratꝰ. Affectionē md̓am. et inde d̓r mūdus. Intētionē rectaꝫ. ⁊ inde d̓r ſeꝑatus. Intētio ei eſt q̄ ſeꝑat oꝑa qꝛ ex ocl̓o ſimplici corpꝰ lucidū. ex oculo nequā corpꝰ tenebro ſum creat̉. Actionē iuſtā. ⁊ ind̓ d̓r floridꝰ. qꝛ iuſtꝰ florebit ſicut liliū. Locutione modera tā. ⁊ inde d̓r cuſtodies. qꝛ cuſtodiuit vias ſu as vt non delinq̄ret ī lingua ſua. ¶ Celſus qͣi excelſꝰ. qꝛ ſe ſupra ſe extulit dū etatē pueri lē v̓tute aī ſuꝑauit. Hoꝝ vitā ⁊ paſſionē am bro. ī li. geruaſij ⁊ ꝓthaſij reꝑiſſe d̓r. In ꝗ̇buſ dā āt libris legit̉ ꝙ q̇dā ph̓s nazario deuotꝰ eiꝰ paſſionē ꝯſcp̓ſit. quā ceraciꝰ q̇ ſctōꝝ cor pora ſepelierat ad caput ip̄oꝝ poſuit. Azariꝰ filiꝰ illuſtriſſimi viri noīe af fricani. ſꝫ iudei. ⁊ btē ꝑpetue xp̄iāiſſi me. ⁊ romanoꝝ nobiliſſime. ⁊ a be. petro apl̓o baptizate. cū hrēt. ix. annoſ pluri mū mirabat̉ vidēs prēm ſuū ⁊ mrēm in ob ſeruatiōe religiōis tā diſſil̓r variari. ⁊ ꝙ ma ter ſua legē baptiſmi. pater v̓o ſuꝰ legeꝫ ſab bati ſeq̄ret̉. Und̓ cui magis adherere debe ret pl̓imū dubitabat. cū vterqꝫ ad fidē ſuam eū attrahere niteret̉. Tandē nutu dei veſti gijs mr̄is adheſit. ⁊ abto lino papa ſacruꝫ baptiſma ſuſcepit. Qd̓ pat̓ intelligens cepit ip̄m a ſctō ꝓpoſito auertere. ⁊ tormētoꝝ ge nera q̇ xp̄ianis inferunt̉ ꝑ ordine explicare. Qd̓ aūt d̓r eū a lino papabaptizatum forte intelligit̉ nō q̇ tūc papa erat ſꝫ q̇ futurꝰ eratꝭ Nazariꝰ enī pꝰ baptiſmū ſic̄ infra ptꝫ ānis ml̓tis ſuꝑuixit. q̇ tn̄ a nerone mariyriū ꝑtu lit. q̇ petrū anno vltimo ſui imꝑij crucifixit. Linus aūt pꝰ mortē petri papa fuit. Cū au tē patri nullatenꝰ aſſentiret. ſed potius xp̄m ꝯſtātiſſime p̄dicaret. ad p̄ces parentuꝫ q̇ ne occideret̉ timebāt de vrbe roma exijt. ⁊ ſeptē ſaumarios de ꝑentū diuitijs oneratos acci piens. ꝑ ciuitates italie venit et oīa pauꝑibꝰ erogauit. Decimo autē anno digreſſionis ſue a roma placentiā ⁊ inde mediolanū ad ueniēs. ſctōs geruaſiū ⁊ ꝓthaſiū ibidē ī car cere detineri reꝑit. Audito āt ꝙ nazariꝰ p̄di ctos martyres aniaret. cito ad p̄fectū trahit̉ ⁊ in ꝯfeſſiōe xp̄i ꝑdurans fuſtibꝰ v̓berat̉. Et ſic ex vrbe illa ꝓiectus dū de loco ad locū ꝑ geret. mater eiꝰ q̄ obierat ſibi apparuit. ⁊ fili um ſuū ꝯfortans vt ad gallias ꝓperaret ad monuit. Cūqꝫ ad vrbē gallie q̄ gemellus d̓r adueniſſet ⁊ ibidē pl̓imos ꝯuertiſſet. quedā matrona filiū ſuū noīe celſum elegantē pue rū ſibi obtulit. rogās vt ip̄m baptizaret et ſe cū duceret. Qd̓ p̄fectꝰ galliarū audiēs ip̄m cū puero celſo retro manibꝰ vinctuꝫ ⁊ collo catena cōſtrictū in carcere recluſit vt euꝫ in craſtīo tormētis afficeret. Tūc vxor ſua mi ſit ad eū aſſerēs iniuſtū eē iudiciū vt inocē tes occideret. ⁊ deos oīpotētes vindicare p̄ ſumeret. Quibꝰ v̓bis p̄ſes correctꝰ. ſciōs ab ſoluit. ſꝫ ne ibi p̄dicare p̄ſumerēt admonuit ⁊ int̓dixit. Uenit aūt ad vrbeꝫ treueris et ibi xp̄m pͥmus p̄dicās ⁊ ml̓tos ad fidē xp̄i ꝯuer tens ibidē ſibi eccl̓iamedificauit. Qd̓ audi ens corneliꝰ vicariꝰ neroni imꝑatori māda uit. Qui centū milites ad eū capiēduꝫ miſit Quē cū illi iuxta oratoriū qḋ ſibi cōſtruxe rat inueniſſent. manꝰ eiꝰ ligauerūt dicētes. Magnꝰ nero te vocat Quibꝰ nazariꝰ In cōpoſitꝰ rex incōpoſitos milites hꝫ. Quare enī veniētes honeſte non dixiſtis. nero te vo cat. ⁊ veniſſem. Uinctū igit̉ ad neronē duce bāt. ⁊ pueꝝ celſū plorātē alapis cedētes. vt ſe queret̉ vrgebāt. Quos cū nero vidiſſet iuſ ſit eos ī carcere recludi don ip̄os ſupplicijs excogitatis ꝑimeret. Interea cū nero q̇dā De ſanctis nazario et celſo vice ad capiendas feras miſiſſet venatores. ſubito feraꝝ ml̓titudo erupens viridarium neronis intrauit vbi ml̓tos lacerauit et ple roſqꝫ occidit. intātū vt nero turbatꝰ diffuge ret. ⁊ vulnerato pede vix ad palaciū ꝑuēiret Multis āt diebꝰ illiꝰ vulneris dolore decū bens. tādē nazarij ⁊ celſi meminit. ⁊ putauit deos ſibi itaros fuiſſe. eo ꝙ tādiu ip̄os viue re ꝑmiſit. Iuſſu igͦr imꝑatoris milites naza riū calcibꝰ tūdētes ⁊ pueꝝ v̓berātes. de carce re eduxerūt ⁊ corā imꝑatore ſtatuerunt. Ui dens āt nero faciē eiꝰ inſtar ſol̓ ſe fantaſtice deludi putauit. ⁊ vt magicas artes depone ret ſibi dixit. ac vt dijs īmolaret p̄cepit. Du ctus gͦ nazariꝰ ad tēpluꝫ. rogauit vt oēs exi rēt. ⁊ ſic eo orāte omīa idola ſt̓ ꝯfracta. Qd̓ audiēs nero iuſſit eū ī mare p̄cipitari. p̄cipi ens vt ſi forte euad̓et ip̄m inſeq̄ntes igni cō burerēt ⁊ puluerē eiꝰ ī mare ꝓijcerēt. Naza riꝰ ig̓r ⁊ puer celſꝰ naui īponūt̉ ⁊ in mediū pelagꝰ ꝑducti ibi p̄cipitant̉. ſꝫ ſtatī circa na uē tēpeſtas maxīa ꝯcitat̉. ⁊ circa ſctōs tran qͥllitas mag cernit̉. Cū illi ꝑiclitari timerēt. ⁊ maloꝝ q̄ in ſcōs cōmiſerāt peniterēt. ecce na zariꝰ cuꝫ puero celſo ſuꝑ aqͣs ābulās hilari vultū eiſdē apꝑuit ac ſuꝑ nauē ꝯſcēdēs ip̄is iā credētibꝰ oroe ſua mare placauit. ac inde cū eis ad locū ꝑ paſſus fere. de. iuxta vrbe ia nuēſeꝫ ꝑuenit. Ubi cuꝫ diutiꝰ p̄dicaſſet me diolanū tādē vbi ſctōs geruaſiū ⁊ ꝓthaſiuꝫ reliq̄rat venit. Qd̓ cuꝫ anolinꝰ p̄fectꝰ audi uiſſet eū remanēte celſo in domo cuiuſdam matrone in exiliū direxit. Nazariꝰ v̓o romā veniēs ⁊ pr̄em ſuū iā ſene ⁊ xp̄ianū īueniens quō ꝯuerſuſ fuerit inq̇ſiuit. Cui dixit apl̓m petꝝ ſibi apparuiſſe ⁊ vt p̄cedētes ſe ad xp̄m vxorē ⁊ filium ſeq̄ret̉ admonuiſſe Deinde a temploꝝ potificibꝰ ad vrbē mediolanū vnd̓ romā ī exiliū miſſus fuerat redire cū īiuria multa cōpellit̉. vbi cū puero celſo p̄ſidi p̄ſen tat̉. Qui eductꝰ extra portaꝫ romanā ī loco q d̓r tres muri cū puero celſo decollatꝰ eſt. Quoꝝ corꝑa cū xp̄iani rapuiſſent ⁊ in ortis ſuis collocaſſent. in ip̄a nocte ſctī cuidā noīe ceracio apparētes dixerūt vt eoꝝ corꝑa ī do mo ſua ꝓpt̓ nerone ꝓfundiꝰ ſepeliret. Quibus ille. Queſo dn̄i ſanate pͥus filiā meā pa raliticā. Que cū ꝯtinuo ſanata fuiſſet corꝑa eoꝝ tulit. ⁊ vt iuſſerāt ſepeliuit. ¶ Pꝰ lōguꝫ v̓o tꝑis corꝑa eoꝝ btō ambroſio reuelauit. Celſum v̓o in loco ſuo relinqͣns nazarium cū ſangͥne recenti qͣſi eadeꝫ hora ſepultū mi ro odore fragrante integꝝ ⁊ incorruptuꝫ cū capillis ⁊ barba reꝑiens ip̄m ad ecc̄iaꝫ apl̓o rū trāſtulit ⁊ ibi honorice ſepeliuit. Celſū qͦꝫ inde poſtmodū ſuſtulit ⁊ in eadē ecc̄īa collo cauit. Paſſi ſūt at ſub nerone q̇ cepit circa ānos dn̄i. lvij. De hͦ martyre ſic dicit amb̓. ī p̄fatione. Martir ſctūs roſeo luſtratꝰ cruo re nazariꝰ. celeſte meruit ꝯſcēdere regnum. Qui dū ꝑ innūera tormentoꝝ ſupplicia cru deliꝰ vexaret̉. tyrāni cā rabiem fidei ꝯſtantia ſuꝑabat. Nec potuit ꝑſecutoꝝ illatis cedere minis qn̄ ꝓ ſe certante ip̄e actor victorie xp̄s dn̄s dimicabat. Ducit̉ intea ad tēplū idolis p̄libare ꝓphanis. qͦꝝ portenta diuiīo fultꝰ p̄ ſidio mox vt īgreſſus ē redegit in puluerem Ob hͦ liq̇das maris in vndas lōgiꝰ a t̓ra ꝓ iectus angelici muneris famulatū ſolida in ter fluctꝰ veſtigia p̄figebat. O felix et inclitꝰ dn̄i p̄liator q̇ md̓i aggreſſus p̓ncipē īnume rā ppl̓i ml̓titudineꝫ vite ſociauit et̓ne. O ma gnū ⁊ ineffabile ſacramentū. vt de illoꝝ poti us ſalute letet̉ eccl̓ia. qͦs puniſſe md̓s exultat Obtā mater natoꝝ ſuoꝝ gl̓ificata tormētis qͥs nō plāctu. nō gemitū ad inferna deducit ſed ad celeſtia et̓na migntes ꝑpetua laude ꝓ ſequit̉. O teſtis fragrantiſſime nitore celeſti fulgide cuiꝰ ineſtimabil̓ odor ſabeicis p̄pol let aro matibꝰ. Quē ambroſiꝰ reꝑiens ꝑen nem patronū dedit ⁊ medicū. fidei ꝓpugna torē. ſacri p̄lij bellatorē. Tu dudū multo lati tantē puluere dragmā inuenis accenſa v̓bi v̓tute ſuꝑna. Ut pateat cunctis tua xp̄e mu nera ſeclis Angelicos cernāt humanaqꝫ lu mina vultus. Hec Ambro. ¶ De ſancto felice papa. XCVIII A Elix loco liberit papā eligit̉ ⁊ ordīat̉. Cū eī liberius (papa nollet arriane hereſi aſſentire De ſanctis ſimplicio et fauſtino miſſus eſt in exiliū a cōſtātio filio ꝯſtātini. ⁊ ibi ꝑ trienniū moratꝰ eſt. Quaꝓpt̓ vniuer ſus clerꝰ romanꝰ loco eiꝰ felice ordīauerūt ip̄o liberio volēte ⁊ ꝯſentiente. Qui quideꝫ felix ꝯcilio ꝯuocato corā. xlviij. ep̄is ꝯſtātiū imꝑatorē arrianū hereticū. ⁊ d̓uos p̄ſbros ſibi fauētes ꝯdēnauit. Quaꝓpt̓ ꝯſtātiꝰ īdi gnatꝰ felicē de ep̄atu ſuo deiecit. ⁊ liberiū eo pacto reuocauit vt.ſ. ſolūmō ꝯſtātio ⁊ alijs qͦs felix dānauerat cōicaret. Liberius iḡr te dio affectꝰ exilij ī heretica prauitate ſubſcri pſit. ⁊ ſic intātū ꝑſecutio excreuit vt qͣꝫpl̓imi ſacerdotes ⁊ clerici liberio nō ꝓhibēte intra eccl̓iaꝫ ſt̓ necati. Felix v̓o de epatu deiectus cū ī p̄ſidio ſuo hītaret. inde eductꝰ martiriū capitis obtrūcatione ꝓmeruit. circa annos A ¶ XAIX dn̄i.cccxl. ¶ De ſanctis ſimplicio ⁊ fauſtino. I Vmpliciꝰ et fauſti nus frēs cū ſacrificare ꝯtēnerēt ſub dio cleciano rome ml̓ta ſupplicia ꝑ tulerūt. Tādē data ſuꝑ eos ſnīa decollati ſt̓ ⁊ ī tiberim corꝑa eoꝝ ꝓiecta. Soror aūt eoꝝ noīe beatrix eoꝝ corꝑa d̓ fluie leuauit et ho norifice ſepeliuit. Lucreciꝰ āt p̄fectꝰ ⁊ eiꝰ vi cariꝰ dū p̄diū ip̄oꝝ ābiret. eā teneri fecit. ⁊ vt idol̓ īmolaret p̄cepit. Quā rēnuētē lucretiꝰ nocte a ẜuis ſuis p̄focari p̄cepit. Cuiꝰ corpꝰ lucina v̓go rapiēs iuxta frēs ſuos ſepeliuit. Pꝰ hͦ p̄fectꝰ lucretiꝰ p̄diū ip̄m intrauit. vbi facto amicis ſuis ꝯuiuio. cū martyribꝰ īſul taret infantulꝰ q̇dā lactēs pānis īuolutꝰ de gremio mrīs q̄ ibi aderat cūctis audiētibuſ exclamauit. Audi lucreci. Occidiſti ⁊ inua ſiſti. Ecce datꝰ es ī poſſeſſionē inimici. Sta timqꝫ lucreciꝰ times ac tremēs a demōe ar ripit̉ ⁊ ꝑ tres horas adeo ē vexatꝰ vt ī ip̄o cō uiuio moreret̉. qd̓ vidētes q̇ aderāt ad fideꝫ ꝯuerſi ſt̓ ⁊ narrabāt oībꝰ paſſionē ſcē beatri cis v̓ginis ī ꝯuiuio vindicatā. Paſſi ſūt aūt A circa annos dn̄i. cclxxxvij. C De ſancta Martha. Artha hoſpita chriſti ſyro prē eucharia mnrē regali ex ꝓgenie deſcēdit. Pat̓ eiꝰ ſyrie ⁊ ma ritime ml̓taꝝqꝫ oraꝝ dux extitit. Tria āt opi da.ſ. magdalū ⁊ bethaniā vtrāqꝫ ⁊ hieroſo lymitane vrb̓ ꝑtē martha cū ſorore iure ma terne hereditatis poſſidebat. Nūqͣꝫ āt legit̉ virū habuiſſe. aut hoīm ꝯtuberniū ſubijſſe Miniſtrabat āt dn̄o nobil̓ hoſpita. ⁊ ſororē parit̓ mīſtrare volebat. qꝛ videbat̉ ſibi ꝙ ad ẜuiēdū tāto hoſpiti n̄ ſufficeret ēt totꝰ md̓s. Poſt aſcēſionē dn̄i cū facta eēt diſꝑſio diſci puloꝝ. ip̄a cū frē ſuo lazaro ⁊ ſorore ſua ma ria magdalena necno biūs maximinꝰ q̇ eaſ baptizauerat. ⁊ cui a ſpūſctō fuerāt ꝯmēda te. ml̓tiqꝫ alij ablatis remis velis ⁊ guberna cul̓ oībꝰ alimētiſqꝫ. ratibꝰ ab īfidelibꝰ inclu dunt̉. Qui dn̄o duce marſiliā ꝑuenert̉. Tā dē t̓ritoriū aquēſe adeūt ⁊ ibid̓ ppl̓m ad fideꝫ ꝯuertūt. Erat āt b. martha valde facunda ⁊ oībꝰ gͣtioſa. Frat āt tūc tꝑis ſuꝑ rodanū in nemore qͦdā int̓ arelatē ⁊ auinionē draco qͥ dā mediꝰ anīal mediꝰ piſcis. groſſior boue longior eqͦ. hn̄s dētes vt ſpata acutos binis parmis ex vtraqꝫ ꝑte munitꝰ. Qui latēs in fluīe oēs trāſeūtes pimebat ⁊ naues ſubmer gebat. Uenerat āt ꝑ mare d̓ galacia aſie. ge neratꝰ a leuiathan. q̇ ē ſerpēs aqͦſus ⁊ ferociſ ſimꝰ ⁊ bonacho aniali qḋ galacie regio gi gnit. ⁊ qd̓ in ſectatores ſuos ꝑ ſpaciū iugeris ſtercꝰ ſuū velut ſpiculū dirigit. ⁊ qͥcq̇d tetige rit velut ignis exurit Ad quē martha a ppl̓is rogata accedēs ip̄mqꝫ in nemore q̄ndā ho minē māducātē reꝑiens aquā bn̄dictaꝫ ſuꝑ eū iecit ⁊ crucē qͣndā ſibi on̄dit. Qui ꝓtinus victꝰ vt ouis ſtās a ſctā martha ꝓp̓o cingl̓o alligat̉ ⁊ ilico a ppl̓o lanceis ⁊ lapidibꝰ peri mit̉. Uocabat̉ at draco ab incolis taraſco nus. Un̄ in hꝰ mēoriā locꝰ ille adhuc vocat̉ taraſcona q̇ an̄ vocabat̉ nerluc.i. niger lucꝰ eo ꝙ ibi erāt nemora nigra ⁊ vmbroſa. Ibi igit̉ btā martha de licentia mgͥri ſui maxi mini ⁊ ſororis ſue deinceps remāſit ⁊ orōibꝰ ⁊ ieiunijs indeſinent̓ vacabat. Deinde ꝯgre gato ibidē magno ſoroꝝ ꝯuētu ⁊ ad honorē beate marie ſꝑ v̓ginis magna edificata ba ſilica ſatis ibi aſperā duxit vitā. carnē ⁊ oēm pinguedinē oua caſeum ⁊ vinū vitās. ſemel V APa De ſancta tantuꝫ in die edebat. Centies ī die totiēſqꝫ in nocte genua flectebat. B ¶ Quadam vice dū apd̓ auinionē int vrbē ⁊ fluuiū rodani p̄ dicaret. iuuēis q̇dā vltra fluuiū ꝯſiſtēs eius v̓ba audire deſiderans. cū nauigio careret. nudatꝰ natare cepit. ſed ſubito vi flumīs ra pit̉ ⁊ ꝓtinꝰ ſuffocat̉. Cuius corpꝰ vix ſecūda die inuētū an̄ pedes ſctē marthe reſuſcitan dū pn̄tat̉. Illa v̓o ī modū crucis ſolo ꝓſtra ta talit̓ orauit. Adonaydn̄e ih̓u xp̄e q̇ frēm meū lazaꝝ dilectū tuuꝫ olī reſuſcitaſti. reſpi cemi hoſpes care ad fidē circūſtātiū. ⁊ reſu ſcita pueꝝ iſtū. Et app̄hēſa eiꝰ maū dextera mox iuueīs ſurrexit. ⁊ ſacrū baptiſma ſuſce pit. ¶ Refert euſebiꝰ ī li. v. hiſto. eccl̓iaſtice ꝙ ml̓ier emorrōiſſa poſtqͣꝫ ſanata fuit. ī curia ſiue viridario ſuo ſtatua fecit ad imagineꝫ xp̄i cū veſte ⁊ fimbria. ſic̄ ip̄m viderat. ⁊ eam pl̓imū reuerebat̉. herbe vero ſub illa ſtatua creſcētes q̇ an̄ nulliꝰ erāt v̓tutis. cū fimbriaꝫ attingeret tāte v̓tutis erāt vt ml̓ti infirmi ind̓ ſanarent̉. Illā āt emorroiſſam quā dn̄s ſa nauit ambroſiꝰ dicit fuiſſe marthā. ¶ Re fert aūt Hiero. ⁊ habet̉ in hiſto. tripartita ꝙ iulianꝰ apoſtata imagine quā emorroiſſa fecerat inde ſuſtulit. ⁊ ſuā ibidē collocauit. q̄ ictu fulminis ꝯfracta fuit. C ¶ Obitū aūt ſuū ſibi dn̄s an̄ ꝑ annū reuelauit. In qͣ toto anno febribꝰ elaborās an̄ octauū diē ſui exi tus angelicos choros ſororis ſue ī celū ani mā deferētes audiuit. q̇ mox fratꝝ ⁊ ſororuꝫ ꝯuētu ꝯgregato ait. Mei comites ⁊ dulciſ mi alūni mihi q̄ſo ꝯgͣtulamini. quiā angeli cos choros ſororis mee aīaꝫ ad ſedes politi cas ferētes ouanter cerno. O pulcherrima ami dilecta ſoror viuas cū mgro tuo et ho ſpite meo ī ſede btā. Statīqꝫ btā martha exi tu ſuū vicinū p̄ſenties ſuos admonuit vt lu minaribꝰ accēſis circa ſe vſqꝫ ad obitū vigi larēt. Nocte v̓o media an̄ trāſitꝰ ſui dieꝫ cu ſtodibꝰ ſomno gͣuatis vetꝰ vehemēs irruit ⁊ lumiaria cūcta extinxit. Illa v̓o maligno rū ſpirituū turbā cernes orare cepit Mi pa ter hely. mi hoſpeſ care. ꝯgregati ſt̓ ad deuo randū me ſeductores mei. ſcpͥta tenētes ma la q̄ geſſi. Hely ne elōgeris a me. ſꝫ in adiuto riū meū intēde. Et ecce ſororē ad ſe venientē vidit q̇ manu facē tenēs cereos ⁊ lampades inde accendit. Dūqꝫ altera alterā ꝓpͥo noīe vocaret. ecce xp̄s aduenit dicens. Ueni dile cta hoſpita. ⁊ vbi ego ſum illic mecum eris. Tu me ſuſcepiſti in hoſpicio tuo. ego te re cipiā in celo meo. Et inuocātes te exaudiaꝫ amore tuo. ¶ Appropinquāte v̓o hora ſui trāſitꝰ. foras deferri ſe fecit. vt celū poſſet vi dere. Iuſſitqꝫ ſe in t̓rā ſuꝑ cinerem poni ⁊ ſi gnū crucis coraꝫ ſe teneri. ⁊ in hͦ v̓ba orauit. Hoſpes mi care hac pauꝑculā tuā cuſtodi ⁊ ſic̄ mecū dignatꝰ es hoſpitari. ſic me ſuſci pe in hoſpicio tuo celeſti. Iuſſitqꝫ vt paſſio ẜm lucā corā ſe legeret̉. Et cū diceret̉. pater ī manꝰ tuas comendo ſpūm meū. illa emiſit ſpūm. Seq̄nti v̓o die.ſ. dn̄ica dū circa corpꝰ eiꝰ laudes exoluerēt. circa horā terciā apud petragoricas btō frōtoni miſſaꝫ celebrati. et poſt epl̓aꝫ ī cathedra dormitāti dn̄s apꝑuit dicēs ei. Dilecte mī frōto ſi vis adīplere qd̓ olim hoſpite nrē pollicitꝰ es ſurge velocit ⁊ ſeq̄re me. qͦ iuſſa cōplēte ſubito ābo taraſco nū venerūt ⁊ circa corpꝰ eiꝰ pſallētes. totuꝫ officiū ābo ceteris rn̄dētibꝰ ꝑegerūt. ⁊ corꝑ eiꝰ in ſepulcro ſuis manibus collocauerūt. Ueꝝ dū apd̓ petragoricas finitiſ cātibꝰ dia conꝰ euāgeliū lecturꝰ bn̄dictiōeꝫ petēs ep̄m excitaret. ille vix excitatꝰ rn̄dit Fres mei cur me excitaſtis. Dn̄s ih̓s xp̄s ad corpus mar the hoſpite ſue me duxit ⁊ ip̄am tradidimuſ ſepulture. Dirigite igit̉ illuc velocit nūcios qͥ nob̓ anulū noſtꝝ aureū ⁊ cyrothecas cri ſeas deferāt. q̇ dū ad corpꝰ ſepeliēdū me ap tarē ſacriſte ꝯmēdaui. ⁊ ex obliuione dimiſ qꝛ me tā cito excitaſtis. Miſſi nuncij et hͦ vt ep̄s dixerat īueniētes. anulū ſolāqꝫ cyrothe ca attulerūt. aliā v̓o ī hꝰ rei teſtimoniū ſacri ſta retinuit. Addidit qͦꝫ btūs frōto di. Cū pꝰ ſepulturā ab eccl̓ia exiremꝰ frat̓ q̇dā illiꝰ lo cilris ꝑitꝰ nos inſecutus dn̄m introgauit qͥ noīe vocaret̉. Cui ille nihil rn̄dēs on̄dit ei cō dicē que in manu tenebat aꝑtū. ī qͣ nihil ali uderat ſcriptū niſi v̓ſiculꝰ iſte. In memoria et̓na erit iuſta hoſpita mea. ab auditiōe ma la nō timebit ī die nouiſſimo. Cū v̓o cōdicē De ſanctis Abdon et Sennen reuolueret. cūctis folijs hoc reperit ſcriptuꝫ. ¶ Cū āt ad eiꝰ ſepulcꝝ crebra miracl̓a fierēt clodoueꝰ rex frācorū xp̄ianꝰ effectꝰ. ⁊ a ſcio remigio baptizatꝰ. cū gͣueꝫ renū pateret̉ do lorē. ad eiꝰ tumulū veniēs ſanitatē ītegrā re portauit. Quaꝓpt̓ illū locū ditauit ⁊ trium miliarioꝝ ſpacio in giro ex vtraqꝫ ꝑte roda ni t̓rā villas ⁊ caſtra dedit locūqꝫ illū libeꝝ fe cit. Martilla v̓o eiꝰ faml̓a vitā ip̄iꝰ ꝯſcpͥſit. q̇ pꝰ modū in ſclauoniā ꝑgēs ⁊ ibi euāgeliū xp̄i p̄dicās pꝰ decimū ānua dormitōe mar A the in pace q̇euit. ¶ OI De ſanctis Abdon ⁊ Sennen. Udon et Sennen ſub decio imꝑatore martyriū paſſi ſūt. Cū enī deciꝰ imꝑator babylōiaꝫ cū alijs ꝓu̓incijs ſuꝑaſſet. q̇ſdā xp̄ianos ibi inuēit qͣs ſecū ad vrbē cordubā deducēs di uerſis ſupplicijs ꝯſūmauit. ⁊ eos duo ſubre guli rapiētes.ſ. abdon et ſennen ſepeliert̓. vn̄ accuſati ⁊ decio pn̄tati romā pꝰ eū vincti ca tenis ducūt̉. ⁊ ī ꝯſpectu decij ⁊ ſenatꝰ intro ducti. aūt ſacrificare ⁊ reꝝ ſuaꝝ reciꝑe liber tatē. aut morſibꝰ beſtiaꝝ d̓uorari iubēt̉. Cō tēnētes itaqꝫ ⁊ expuētes ī ſimulacra ad the atꝝ ꝑtrahūt̉. ⁊ ad eos duo leones ⁊ vrſi qͣttu or dimittūt̉. Qui cū ſctōs nō tāgerēt. ſꝫ etiaꝫ cuſtodirēt iniectis in eos gladijs occidūt̉. ⁊ ligatis pedibꝰ tracti ſt̓ ⁊ iactati an̄ ſimulacy ſol̓. Qui cū ibi triduo iacuiſſent. qͥrinus ſub dyaconꝰ eos collegit. ⁊ ī domo ſua ſepeliuit Paſſi ſt̓ āt circa ānos dn̄i. ccliij. Tꝑe aūt cō ſtantini ip̄i qͣttuor martyres eoꝝ corꝑa reue lauerūt. ⁊ a xp̄ianis trāſlata ſt in cimiteriuꝫ ponciani. vbi dn̄s ꝑ eos multa p̄ſtat benefi CII cia ppl̓o. ¶ De ſancto Germano. Ermanꝰ dicitur a germīe ⁊ ana qḋ ē ſurſū. qͣſi ſuꝑnuꝫ germē. Tria enī reꝑiūt̉ in ſegete ger mināte.ſ. calor natural̓. hūor nutrimētaliſ. ⁊ rō ſeminal̓. Beatꝰ igͦr germanꝰ d̓r qͣſi ſemē germinās. qꝛ in ip̄o fuit calor ꝑ feruorē dile ctionis. humor ꝑ pinguedinē deuotōis. ⁊ rō ſeminal̓ ꝑ v̓tutē p̄dicatōis. ꝑ quā ml̓tos ī fi de ⁊ moribus generabat. Cuius vitā ꝯſtan tinus preſbyt̉ ad ſanctū cenſuriū ep̄m alti ſiodorēſem ſcripſit. Ermanꝰ nobiliſſimꝰ genere ī vrbe altiſiodoro natꝰ. ⁊ liberalibꝰ ſtudi is pl̓imū eruditꝰ. tādē romā ad di ſcendū iuris ſcientiā eſt ꝓfectꝰ. Ubi tātū di gnitatis accepit vt eū ſenatus ad galliaſ trāſ mitteret. vt apicē ducatꝰ totiꝰ burgūdie ob tineret. Cū ergo altiſiodorenſem ciuitatē ce teris diligentiꝰ gubernaret. arborē qͣndam pinū in media ciuitate habebat ad cuius ra mos ꝓ admiratione venatiōis ferarum ca pita ſuſpendebat. Sed cum ſanctꝰ amator eiuſdē ciuitatis ep̄s de tali euꝫ vanitate ſepe redargueret. monens vt etiā illā arborē inci cidi mandaret ne aliqͣ mala occaſio ex hoc xp̄ianis eueniret. ille nullatenus acquieuit. Quadā aūt vice abſente germano arboreꝫ incidit ⁊ incēdio totā dedit. Qd̓ germanus audiēs xp̄iane religionis oblitꝰ. vallatꝰ mi litibus illuc aduenit ⁊ mortē ep̄o intentauit. Ep̄s aūt diuina renelatione germanuꝫ ſibi ſucceſſurū agnoſcēs. furēti ceſſit. ⁊ auguſtu dunū ꝑrexit. Poſtmodū altiſiodoꝝ reuer ſus germanū in eccl̓ia caute ꝯcluſit. ⁊ ibideꝫ eū tonſurās ip̄m ſibi ſucceſſurū eſſe predixit. Qd̓ factū ē. Nā paulopꝰ ep̄s felicit̓ obijt. et germanū plebs oīs in antiſtiteꝫ poſtulauit. Qui ſubſtātia pauꝑibꝰ erogata et vxore in ſororē cōmutata corpꝰ ſuū ꝑ. xxx. annos ſic afflixit. vt nunqͣꝫ panē frumēti. nō vinuꝫ. nō oleū. nō ſagimen. nunqͣꝫ vel ſalē ꝓ ſapore co mederit. Bis tn̄ in anno.ſ. in paſca ⁊ natali vini ſaporē aqͥs vinum ſumebat. ſed tr̄ ctione primo ci nimijs extinguebat. anē ordeaceum nerem prelibabat. dei ſumebat. Semꝑ āt ieiunās nūqͣꝫ niſi veſꝑe comedebat. In eſtate vel hyeme nullaꝫ ve ſtem habuit pret ciliciū ⁊ tunicā vel cūcullā Que veſtis niſi forte alicui donaret̉ tādiu ferebatur donec attritione nimia ſolueret̉. ¶ Lectus ſuꝰ cinere cilicio ⁊ ſacculo orna bat̉. Nullū puluinar caput ab hūeris eius leuabat. ſꝫ ſemꝑ gemēs ⁊ ſanctoꝝ reliquias De ſancto Germano collo gerēs. nūqͣꝫ veſtimētū. raro calciamē ta ⁊ raro cingulū detrahebat. Suꝑ hoīeꝫ ſi qͥdē fuit oē qd̓ geſſit. Tal̓ ei eiꝰ extitit vita. vt ſi miracul̓ caruiſſꝫ īcredibil̓ videret̉. Et tāta fuerūt miracl̓a vt niſi merita p̄ceſſiſſent fan taſtica putarent̉. B¶Hoſpitatꝰ ī qͦdaꝫ lo co cū pꝰ cenā mēſa iteꝝ paret̉. admiratꝰ int̓ rogat cui denuo p̄ꝑarēt. cui cū dicerēt ꝙ bo nis ill̓ ml̓ieribꝰ q̄ d̓ nocte incedūt p̄ꝑaret. illa nocte ſan. germanꝰ ſtatuit vigilare. Et ecce vidit ml̓titudinē demonū ad mēſam in for ma hoīm ⁊ ml̓ieꝝ veniētē. Qui eis p̄cipienſ ne abirēt. cūctos de faīlia excitauit inq̇res ſi ꝑſonas agnoſcerēt. Qui cū oēs vicinos ſu os ⁊ vicinas eē dicerēt. miſit ad domos ſin gl̓oꝝ d̓mōībꝰ p̄cipiēs ne abirēt. Et ecce oēs ī ſuis lectul̓ ſt̓ inuēti. Adiurati igr ſe demōēs eſſe dixert̉ q̇ ſic hoībꝰ illudebāt. Eo tꝑe. b. lu pus ep̄s tracaſine florebat. cuiꝰ vrbe cū athi la rex obſideret. ſuꝑ portā btus lupus accla mās qͥs eēt q̇ eos ſic īpeteret inq̇ſiuit. Cui il le. Ego ſū athila flagellū dei. Quo ꝯͣ huilis p̄ſuldei ait gemēs. Et ego ſum lupꝰ heu va ſtator gregis d̓i ⁊ īdigēs flagello d̓i. Mox qͣꝫ portas reſerari iuſſit. Illi at diuinitꝰ exce catiꝑ portā ad portā trāſierūt. nemine at vi dētes aūt ledētes. Btūs igͥr germanꝰ aſſum pto p̄dicto ep̄o lupo in britanias vbi hetici pullulauerūt ꝓfectꝰ ē. Sꝫ dū in mari eēnt et tēpeſtas maxīā oriret̉ ad oroem.s. germant ꝓtinꝰ trāq̇llitas mag efficit̉. Honorifice igͦr appl̓is ſuſcipiunt̉. qͦꝝ aduētū demōēs iā p̄di xerat. qͣs s. germanꝰ d̓ obſeſſis expulerat. ve rū cū heticos ꝯuiciſſent ad ꝓpͥa rediert̓ ¶ C Cū in qͦdā loco infirmꝰ decuberet cōtigit vt totꝰ ille vicus repētino incēdio cōflagraret. Qui cū rogaret̉ vt inde aſportatꝰ ignē eua deret. ille incendio ſe opponit. et vltra citraqꝫ oīa ꝯſumēte flāma hoſpiciū eiꝰ non tetigit. ¶ Dū adbritanias iterato rediret. vt here ticos ꝯfutaret. q̇dā ex diſcipul̓ eiꝰ gͣdū cōci to eiꝰ veſtigia ſeq̄bat̉. q̇ tn̄ apud cordomarū infirmatꝰ occubuit. Rediēs inde beatꝰ ger manꝰ ſepulcꝝ eius aꝑiri fecit. ip̄mqꝫ vocas ex nōīe qd̓ ageret. an adhuc ſecum militare cuperet reqͥſiuit. Mox ille reſidens cūcta ſibi ꝯſtare ſuauia. ac ſe nolle ecōtra vlteriꝰ re uocari rn̄dit. Tunc ſctō annuente vt requi eſceret. ille depoſito capite rurſum in domi nō obdormiuit. ¶ Dū in britānia p̄dicaret ⁊ ſibi ⁊ ſocijs rex britanie hoſpiciū denegaſ ſet. ſubulcus regis regreſſus a paſcuis. rece ptā p̄bendā in palacio ad tuguriū ꝓpriū re ferens. vidit beatū germanū cū ſocijs fame ⁊ frigore laborātē. Quos ī domo ſua beni gne recepit ⁊ vnicū vitulū queꝫ habebat ho ſpitibꝰ occidi p̄cepit. Pꝰ cenā ſctūs germa nus oīa oſſa vituli ſuꝑ pellē cōponi fec̄. ⁊ ad uoxit eiꝰ orōem vitulꝰ ſine mora ſui. Seqnti die germanꝰ regi feſtinus occurrit. et cur ei hoſpiciuꝫ denegauit potent̓ inqͣrit. Tūc rex vehement attonitus ſibi rn̄dere non potuit. Et ille. Egredere inq̇t ⁊ regnū meliori dimit te. Germanus igr dei mādatō ſubulcū cuꝫ vxore venire fecit. ⁊ vninerſis ſtupētibꝰ regē ꝯſtituit. Et te reges de ſubulci genere ꝓdeū tes dn̄ant̉ gēti britōnū Cū ſaxōēs ꝯbritōes dimicarent ⁊ ſe paucos viderent ſctōs inde trāſeūtes vocauer̄t ⁊ ab eis p̄dicati certatim oēs ad baptiſmi grām ꝯuolabant. Die igit̉ paſce ex feruore fidei ꝓiectis armis ꝓponūt fortit̉ p̄liari. Qd̓ illi audiētes audacter ꝯͣ in ermes ꝓperāt. ſꝫ gexmanus latēs cum ſuis oēs admonuit vt cuꝫ ip̄e all̓a clamaret oēs ſibi vno clamore rn̄deant. Qd̓ cū factū eſſet tantꝰ hoſtes ſuꝑ ſe iā irruētes terror inuaſit. vt ꝓiectis armis nō ſolū mōtes ſꝫ celū ſuꝑ ſe ruere putarēt. cūctiqꝫ diffugerent. ¶ Qua dā die dū ꝑ augultudunū tranſiens ad tu mulū ſancti caſſiani ep̄i deuēiſſet quō ſe ha beret inq̇ſiuit. Ille ſtatī ex tumulo cūctis au diētibꝰ ſic rn̄dit. Dulci q̇ete ꝑfruor. ⁊ aduen tu redēptoris expecto Et ille. Quieſce ꝑ lon gū in xp̄o tp̄s ⁊ ꝓ nob̓ attētiꝰ int̓cēde vt obti nere ſacre reſurrectōis gaudia mereamur. ¶ Dū apud rauennaꝫ deueniſſet a regina placida ⁊ filio ſuo valentiniano honorifice ſuſceptus eſt. Hora v̓o cene regina miſit ei vas argēti apliſſimū delicatioribꝰ cibis ple nū. qd̓ ille ſic ſuſcepit vt cibos faml̓is tradet ⁊ ſibi ꝓ pauꝑibꝰ ip̄m vas argēteū retineret. Loco vo mūeris miſit regie ſcutellā ligneā De ſancto Euſebio panē ordeaceū ꝯtinentē. Qd̓ illa libent̓ rece pit ⁊ vas illud poſtmodū argēto texit. D Quadā āt vice dū p̄dicta regina eū ad con uiuiū iuitaſſet. ille benigne anuēs ab hoſpi cio ſuo vſqꝫ ad palaciū. eo ꝙ ieiunijs ⁊ oroi bus ac laboribꝰ eēt ꝯfectꝰ. aſino deferēte por tatꝰ eſt. ſꝫ dū comederet aſinus.s. germant mortuꝰ ē. Qd̓ regina audiēs equum mire māſuetudīs ep̄o pn̄tari fec̄. Que intuēs ait Meꝰ mihi aſinuſ pn̄tet̉. qꝛ q̇ me hūc attulit reꝑtabit. Pergēſqꝫ ad cadauer. ſurge inq̇t muſcio reuertamur hoſpicio. Statīqꝫ ſub ſiliēs ſeip̄m ꝯcuſſit ⁊ qͣi nihil mali paſſꝰ eſſet germanū ad hoſpiciū deportauit. ſꝫ an̄qͣꝫ d̓ rauēna exiret p̄dixit ꝙ neq̄qꝫ in hͦ ſcl̓o diutiꝰ moraret̉. Pꝰ modicū febre corripit̉. ⁊ die ſe ptimo ī dn̄o morit̉ ⁊ corpꝰ eiꝰ ad gallias ſic̄ a regina petierat trāſportat̉. Obijt circa an nos dn̄i. ccccxxx. E ¶ Ueꝝ cu. s. germanuſ bto euſebio v̓cellenſi ep̄o ꝓmiſiſſet ꝙ ī ſui re uerſione ecc̄īaꝫ quā fundauerat ſibi dedica ret. cū ītellexiſſet ſctūs euſebiꝰ beatū germa nū exiſſe d̓ corꝑe ecc̄iaꝫ ſuā dedicaturꝰ cere os accēdi iuſſit. Sꝫ qͣnto plꝰ accēdebāt̉ tāto plꝰ extīguebāt̉. Qd̓ vidēs euſebiꝰ ītellexit de dicatōneꝫ aūt alio tꝑe fieri oportere. aut alt̓i ep̄o reẜuari. Cū igͦr be. germani corpꝰ v̓cel las delatū fuiſſꝫ. mox in p̄dictā ecc̄iam indu cit̉. ⁊ ſtatī cerei oēs diuinitꝰ inflāmāt̉. Tūc ſctūs euſebiꝰ ꝓmiſſiōis bt̄i germani memi nit. ⁊ qd̓ viuēs ſe factuꝝ ꝓmiſerat. mortuuꝫ feciſſe cognouit. Hoc ita oꝫ accipi vt nō in telligat̉ de magno eū ſebio v̓cellēſi ꝙ tꝑe ip̄iꝰ factū ſit hͦ. Nā ip̄e ſub valēte imꝑatore mor tuus fuit ⁊ a morte ip̄iꝰ vſqꝫ ad mortem ſctī germani vltra ānoſ qͥnqͣgīta effluxerāt. Fu it ergo aliꝰ euſebiꝰ ſub quo iſtud qḋ enarra tur euenit. CIII. ¶ De ſancto Euſebio. Uſebiꝰ dicitur ab eū qd̓ ē bonū ⁊ ſebe qḋ d̓r eloq̄ntia l ſtatio. vl̓ euſebiꝰ ſonat bonꝰ cultꝰ. Ip̄e na qꝫ habuit bonitatē in ſctīficatiōe ſui. eloq̄nti am in defenſiōe fidei. ſtationeꝫ in cōſtantia martyrij. bonū cultū in reuerētiā dei. ¶ A ¶ Uſebiꝰ ſꝑ v̓go exn̄s duꝫ adhuc ca thecuminꝰ eēt ab euſebio papa ba Iptiſma ⁊ nomen ſuſcepit. In qͦba ptiſmo manꝰ angelice viſe ſt̓ q̄ ip̄m de ſacro fōte leuauer̄t. Matrona q̇dā eiꝰ pulcritudi ne capta. cū ip̄iꝰ cubiculū vellet adire cuſto diētibꝰ angel̓ ꝑuenire nō potuit. Un̄ facto mae ad eiꝰ pedes ꝓcidit ⁊ veniā ab eo petijt. Ordinatꝰ p̄ſb̓r tāta ſctītate emicuit vt ī miſ ſaꝝ ſolēnijs int̓ manꝰ eius miſteriū angeli cū appareret. Pꝰ. hͦ cū arriana heſis totam italiā īficerēt. imꝑatore ꝯſtantio eidē heſi fa uēte. Iulianꝰ papa eū ſebiū in v̓cellen̄. ep̄m ꝯſecrauit. qͥ tūc obtinebat int̓ aliaſ vrbes ita lie pͥncipatuꝫ. Qd̓ hetici audiētes oēs fores eccl̓ie claudi fecerūt. At euſebiꝰ vrbē ingreſ ſus. an oſtiū maioris eccl̓ie q̄ eſt. b. marie ge nua flexit. ⁊ oīa oſtia ſua mox or̄one aꝑuit. Maxentiū mediolanen̄. ep̄m heretica ꝑ̄ui tate corruptū de ep̄atū eiecit. ⁊ ꝓ eo viruꝫ ca tholicū dioniſiū ordinauit. Sicqꝫ euſebius totā eccl̓iaꝫ occidetis ⁊ athanaſiꝰ totā eccle ſiā orientis ab arrianoꝝ peſte purgabāt Ar riꝰ nāqꝫ p̄ſb̓r alexādrinꝰ fuit. q̇ xp̄m puram creat̉aꝫ eē dicebat. aſſeres ꝙ erat qn̄ neratet ꝙ ꝓpt̓ nos factꝰ ē vt nos ꝑ eū tanqͣꝫ ꝑ inſtru mentū d̓s crearet. Et iō magnꝰ cōſtantinꝰ celebrari fec̄ nicenū ꝯciliū. vbi error ꝯdena tus ē. Ip̄e at poſtmodū miſerabili morte ī terijt. qꝛ oīa viſcera ⁊ inteſtina ꝑ ſeceſſū emi ſit. Cōſtātius aūt ꝯſtātini filiꝰ ip̄a hereſi cor ruptus fuit. Quocirca cōſtantinꝰ imꝑator ꝯ euſebiū pl̓imū indignatꝰ multoꝝ ep̄oꝝ co ciliū ꝯuocauit. ⁊ dioniſiū accerſiuit. multaſ qꝫ epl̓as ad euſebiū deſtinauit. q̇ ſciens ma liciā in multitudine p̄ualere venire cōtēpſit. ⁊ ſuā ſenectutē oppoſuit. Un̄ imꝑator ſtatu it ꝯeius excuſationē in mediolanenſi vrbe q̄ ꝓpe erat conciliū celebrari. Ubi cū euſebiuꝫ deeſſe videret. iuſſit arrianos fidē ſuā deſcri bere. ⁊ dioniſiū ep̄m mediolanenſem ac. xxx iij. ep̄os eidē fidei ſubſcribere. Qd̓ audiens euſebiꝰ de vrbe ſua mediolanū ꝓfecturꝰ ex ijt. ⁊ multa ſe paſſuꝝ p̄dixit. B ¶ Cū igi tur ad quendā fluuiū veniſſet vt mediola nuꝫ ꝑgeret. nauis ꝓcul ex alia ꝑte fluminis De ſanctis machabeis exiſtēs eo iubēte ad eū venit et ip̄m cū ſocijs ſine gubernatore alio trāſportauit Tūc ei p̄ dictꝰ dyoniſiꝰ obuiauit. ⁊ ad pedes eiꝰ ꝓci dēs veniā poſtulauit. Cū igit̉ eūſebiꝰ ab im peratore nec minis nͤ blādicijs flecti poſſet corā oībꝰ dixit. Uos dicitis filiū minore eſſe patre. cur gͦ mihi filiū meū ⁊ diſcipl̓m p̄tuli ſtis. Nō ē ei diſcipulꝰ ſuꝑ ingͥrm nec ẜuus ſuꝑ dn̄m ſuū. nͨ filiꝰ ſuꝑ prēm. Quā illi rōe cōmoti ſtatī cyrogͣphum quē ſcpͥſerāt. ⁊ cui dyoniſiꝰ ſubſcpͥſerat ei obtulerūt At ille. ne qͦqꝫ pꝰ filiū ſcriba. cui autoritate p̄ſū. ſꝫ iſtuꝫ ſuccedite nouūqꝫ cui ſubſcribā ſi vultis cō ſcribite. Sicqꝫ nutu d̓i ſuccēſꝰ ē cyrogͣphꝰ. cui dioniſiꝰ ⁊ alij xxxiij. ep̄i ſubſcpͥſerāt. Rur ſūqꝫ arriani aliū cirogͣphū ꝯſcpͥſerūt. ⁊ euſe bio ⁊ alijs ep̄is vt ſubſcriberet tradiderūt. ſꝫ cū ab euſebio aīati nll̓atenꝰ ꝯſentirent. cepe rūt pl̓imū gͣtulari ꝙ cirogphū cui coacti cō ſcripſerat penitꝰ cōbuſtū videbāt. Tūc ira tus ꝯſtātiꝰ eūſebiū volūtati arrianoꝝ tradi dit. Qui ꝓtinꝰ ip̄m de medio alioꝝ ep̄oꝝ ra piētes ⁊ duriꝰ flagellātes eū ꝑ gͣdꝰ palacij a ſūmo vſqꝫ adimū. ⁊ rurſus ab imoyſqꝫ ad ſūmū traxerūt. Cū ergo capite ꝯqͣſſato ml̓ tū ſangnē fudiſſet. ⁊ adhuc nō aſſentiret. vin ctis pꝰ tergū māibꝰ ꝑ collū cū fune ip̄m tra hebat. Ip̄e aūt grās agēs dicebat ſe ꝓ ꝯfeſ ſione fidei catholice mori eſſe paratū. Tūc ꝯſtantiꝰ liberiū papā dioniſiū paulinum ⁊ oēs alios ep̄os q̇ eiꝰ exēplo fuerāt animati in exiliū mitti fecit. Euſebiuꝫ v̓o apud ſcito polim vrbē paleſtine arriani duxerūt ⁊ ip̄m in qͣdā loco ſic artiſſimo recluſerūt. vt eēt il lo longitudine breuior. latitudīe anguſtior ita vt curuatꝰ nec pedes extedere nec ſe in la tus alteꝝ vertere poſſet. capiteqꝫ dep̄ſſo hu meros tātū ⁊ cubitos mouere valebat. Ue rutū ꝯſtātio defuncto. iulianꝰ eidē ſuccedēs ⁊ oībꝰ placere volēs. iubet exulatos ep̄os re uocari ⁊ deoꝝ tēpla apiri ⁊ pace frui ſuble ge q̇ qͦſqꝫ vellet. Et ſic euſebiꝰ inde exienſ ad athanaſiū venit. ⁊ qͣnta paſſus fuerat eideꝫ expoſuit. Defuncto aut iuliano et iouinia nō regnate ſopitis arrianis eulebius vercel las redijt. ⁊ eū ppl̓s cū magna exultatiōe ſuſcepit. Sꝫ iteꝝ valente regnāte arriani repul lulāt ⁊ eū ſebij domū vallātes. ⁊ extra domū ſupinū ip̄m trahētes lapidibꝰ eū obruerūt. ⁊ ſic ad dn̄m felicit̓ migrans in eccl̓ia quā ip̄e ꝯſtruxerat ſepultꝰ eſt. Fert̉ qͦꝫ hāc grām ſue ciuitati euſebius a deo ſuis p̄cibꝰ impetraſ ſe. vt nullus arrianꝰ ibidē viuere poſſit. Ui xit aūt ẜm cronicaꝫ ad minꝰ. lxxxviij. annis. Floruit circa annos dn̄ii. cccl. A CIIII ¶ De ſanctis machabeis. Achabei fuerunt Yſeptē frēs cū matre reuerēda. ⁊ elea zaro ſacerdote. q̄ ꝓ obẜuatōne legis cū car nem porcinā nollēt comedere. inaudita ſuꝑ plicioꝝ genera ꝑtulerūt. ẜm qḋ in. ij. macha beoꝝ pleniꝰ ꝯtinet̉. Et notāduꝫ ꝙ eccl̓ia ori ental̓ facit feſta de ſanctis vtriuſqꝫ teſtamē ti. occidentalis aūt non facit feſta de ſanctis veteris teſtamēti eo ꝙ ad inferos deſcende rūt. p̄terqͣꝫ de innocētibꝰ. eo ꝙ in ip̄is ſingu lis occiſus eſt xp̄s. ⁊ de machabeis. Sūt aūt qͣttuor rōnes qͣre eccl̓ia de iſtis machabeis licet ad inferos deſcenderint ſolēniſat. Pri ma eſt ꝓpter p̄rogatiuā martyrij. Quia ei inaudita ſupplicia int̓ ſctōs veteris teſtamē ti paſſi ſunt. iō pͥuilegiati ſunt vt eorū paſſio merito celebret̉. Hec rō ponit̉ in hiſto. ſcola ſtica. Scd̓a eſt ꝓpt̓ rep̄ſentatione myſterij. Septenariꝰ ei numerꝰ ē numerꝰ vniuerſi tatis. Significant̉ ergo ī iſtis oēs pres vete ris teſtamēti celebritate digni. Nā licꝫ d̓ ip̄is nō ſolēniſat eccl̓ia. tū qꝛ ad limbū deſcende rūt. tū qꝛ multitudo ml̓toꝝ nouoꝝ ſubintra uit. in his tn̄ ſeptē impēdit oībꝰ reuerētiā. qꝛ ꝑſeptē vt dictū ē vniuerſitas deſignat̉. Ter cia eſt ꝓpt̓ exēplū patiēdi. ꝓponunt̉ enī in ex emplū fidelibꝰ. vt ẜm hoꝝ ꝯſtantiā ad zeluꝫ fidei animent̓. ⁊ ad patiendū ꝓ lege euange lij ſicut illi ꝓ lege moyſi fortiꝰ accingantur. Quarta eſt ꝓpt̓ cam ſupplicij. Nā ꝓ defen ſiōe legis ſue tl̓ia ſupplicia paſſi ſt̓. ſic̄ ⁊ xp̄ia ni ꝓ defenſiōe legis euāgelice patiunt̉ Has tres vltimas rōnes aſſigt magiſter Ioh̓es beleth in ſumma de officijs. ca. v. Ad nincula ſancti Petri A Ad vincula ſctī petri. ¶ CV. Eſtu ſancti petri apl̓i qd̓ ad vincula d̓r. qͣdruplici de cā inſtitutū fuiſſe putat̉.ſ. ī me moriā liberatiōis petri. in memoriā liberati onis alexādri ꝓ deſtruēdo ritu gentiliū. et ꝓ impetrāda abſolutiōe ſpūaliū vinculorum Prima ergo cā eſt in memoriaꝫ liberatiōis petri. Naꝫ ſicut d̓r in hiſto. ſcola. Herodes agrippa romā adijt. ⁊ ibi gayo nepoti tiberij ceſaris familiariſſimus extitit. Quadā aūt die cū eſſet herodes in curru cuꝫ gayo leua tis in celū manibꝰ ait. Utinā videre morteꝫ ſenis. ⁊ te dn̄m totiꝰ orbis. ſꝫ hͦ auriga hero dis audiuit. ⁊ tiberio ꝯtinuo itimauit. Qua ꝓpter indigͣtꝰ tiberiꝰ ceſar herodē recluſit in carcerē vbi dū qͣdā die iuxta arborē innixuſ eſſet. cuiꝰ frōdibꝰ inſidebat bubo. vnꝰ de cō captiuis ꝑitus ī augurijs dixit ei. Noli time re. qꝛ cito libaberis. ⁊ intātū ſublimaberis ꝙ aīcos tuos ī tui inuidiā ꝯcitabis. ⁊ in hac ꝓ ſperitate morieris. Quācito aūt hꝰ generis aīal ſuꝑ te videriſ. vltra q̄ntū diē viuere n̄ va lebis. Pꝰ aliqͦt tp̄s tiberiꝰ morit̉ ⁊ gaiꝰ ī im periū ſublimat̉. q̇ q̇dē herodē de vincul̓ libe rauit. ⁊ magͥfice ſublimatū regē in iudeā mi ſit. Cūqꝫ veniſſꝫ. miſit manꝰ vt affligeret qͦſ dā de eccl̓ia. Occiſo āt iacobo frē iohis gla dio ab eod̓ an̄ dies azimoꝝ vidēs. qꝛ hͦ giu eſſꝫ iudeis. ī diebꝰ azimoꝝ petꝝ app̄hēdit ⁊ ī carcerē miſit volēs pꝰ paſca ꝓducere eū ppl̓o Angelꝰ āt noctu eid̓ aſſiſtēs mirabil̓r euꝫ a vincl̓oꝝ nexibꝰ liberauit ⁊ ad mīſteriuꝫ p̄di catōis libeꝝ ire iuſſit. Facinꝰ āt regͦdilatōeꝫ nō patit̉ vltōis. Seq̄nti v̓o die cuſtodes ad ſe venire fec̄. vt ꝓ fuga petri diris eos penis afficeret. Hoc tn̄ īpeditꝰ ē facere. ne ſolutio petri alicui noceret. Nā ꝯcitꝰ in ceſareaꝫ de ſcēdit. ⁊ ibi ꝑcuſſꝰ ab āgelo expirauit. ¶ Eter ſic̄ refert ioſephꝰ in. xix. antiq̇tatū libro cū ce ſareā adueniſſet. ⁊ ad eū totius ꝑuincie viri vnanimit̓ ꝯuēiſſent. ille fulgēti veſte ex auro argētoqꝫ mirabil̓r ꝯtexta indutꝰ incipiente die ꝓcedit ad theatꝝ. Ubi cuꝫ pͥmū ſol̓ radi os veſtis argētea ſuſcepit. reꝑcuſſo ſplēdore duplicatā ſpectātibꝰ luceꝫ fulgor metalli vi brātis effudit. vt intuētibꝰ ꝑſtringet aciē ter ror aſpectꝰ. Et ꝑ hͦ plꝰ aliq̇d de eo qͣꝫ hūane nat̉e ē artifex arrogātia mētiret̉. Ilico adu̓ lātis vulgi ꝯcrepāt voces dicētiſ. hucuſqꝫ vt hoīeꝫ te tenuimꝰ ſꝫ ex hͦ iā ſupra hūanaꝫ na turā te eē fatemur. Et dū adulatorijs demul ceret̉ honoribꝰ. ⁊ oblatos ſibi diuīos hono res n̄ reſpueret. reſpiciēs vidit inſidentē ſuꝑ funiculū capiti ſuo. angelū.i. buboneꝫ mor tis eiꝰ ꝓxīe nūciū. reſpicienſqꝫ ad ppl̓m dixit En ego d̓s veſter morior. Sciebatenī iuxta p̄dictōeꝫ auguris ſe ifra qͥnqꝫ dies morituꝝ Et ꝯtinuo ꝑcuſſꝰ ꝑ qͥnqꝫ dies v̓mibus euꝫ corrodētibꝰ expirauit. Hec ioſephꝰ ¶ In mēoriā igr tā mire liberatōis p̓ncipis apl̓o rū a vincul̓. ⁊ tā dire vindicte in tyranuꝫ ꝓti nus ſubſecute. eccl̓ia feſtū ſctī petri ad vincū la ſolēniſat. Un̄ ⁊ epl̓a ī miſſa canit̉ in qͣ hͦ li beratio facta fuiſſe ꝑhibet̉. ⁊ ẜm hͦ videt̉ ꝙ hͦ feſtū deberet vocari Petri a vincul̓. ¶ Acd̓a cā inſtitutōis extitit. quiaꝫ alexan der papā q̄ ſextꝰ poſt beaiū petꝝ rexit eccl̓ia ⁊ hermes p̄fectꝰ vrbis rome q̇ ꝑ alexādrū ad fidē cōuerſus fuerat. a qͦrino tribuno in di uerſis locis ī cuſtodia tenebant̉ Dixitqꝫ tri bunꝰ ad hermē p̄fectu. Miror te virū pru dentē honorē dimittere ꝑfecture. ⁊ vitā aliaꝫ ſomniare. Cui hermes dixit. Et ego an̄ hos ānos hͨ oīa deridebā. ⁊ hāc vitā ſolā eſſe pu tabaꝫ. Rn̄dit q̇rinꝰ. Fac ergo ꝓbare me ꝙ aliā vitā noueris eē ⁊ ꝯtinuo fidei tue diſci pulū me habebis. Qui hermes dixit. Sctūs alexāder quē tenes in vincul̓ ip̄e hoc melius te docebit. Tūc quirinus maledicēs hermē ait. Ego tibi dixi vt me ꝓbare faceres hoc. et nūc me mittis ad alexandꝝ quē ꝓ ſuis ſcele ribus teneo vinculatū. Uerutū ſuꝑte ⁊ ale xandrū cuſtodiā duplicabo. ⁊ ſi ip̄m tecū vl̓ te cū ip̄o inuenire potero. vere fidē tuis ⁊ eiꝰ dictis vel ẜmonibꝰ adhibeo. Fecit qd̓ dixit. Et alexandro hoc hermes ꝓtinꝰ indicauit. Orante igit̉ ſctō alexandro angeſus ad euꝫ venit ⁊ ip̄m ad herme in carcerem duxit. Et inueniēs eos q̇rinꝰ inſimul plurimū admi ratus ē. Et cū hermes q̇rino narraret q̄mo Ad uincula ſancti Petri. Alexāder filiū ſuū mortuū ſuſcitaſſet. dixit alexādro q̇rinꝰ Habeo filiā gutturoſā noīe balbinā ꝓmitto igͦr me tuā reciꝑe fidē ſi filie mee īpetrare pot̓is ſalutē. Cui alexād̓. vade citiꝰ ⁊ ip̄aꝫ ad carcere meum adducito. Cui dixit q̄rinꝰ. cū h̓ ſis qūo ī carcere tuo te po tero īuenire. Ad quē Alex. Uade cito. qꝛ q̇ me huc adduxit. ille me illuc cito reducet. Pergēs igͦr q̇rinꝰ filiā ſuā ad carcerē alexā dri adduxit. ⁊ ibid̓ ip̄m īuenies ad pedes ſu os ſe ꝓſtrauit Tc̄ filia eꝰ cepit vicl̓a.s. alexā dri deuote oſculari vt ſanitatē reciꝑet. Cui alexād̓ dixit. noli filia mea has meas oſcl̓a ri catenas. ſꝫ boīas.s. petri diligēt̓ inqͣre qͣs d̓uote oſculās recipies ſanitatē. Quirīꝰ igͦr ī carcere vbi petrꝰ d̓tētꝰ fuerat diligēt̉ boīas inqͥri fec̄ eaſqꝫ cū īuēiſſet filie ſue oſculādas dedit. Illa mox vt oſcl̓ata ē vicl̓a ſanitatꝭ ē ītegrebn̄ficiū aſſecuta. Tc̄ q̇rīꝰ veniā petēs alexādꝝ d̓ carcere extraxit. ⁊ ip̄e cū familia ⁊ alijs qͣꝫpl̓ibꝰ bap̄ma ſuſcepit. Tc̄.s. alexād̓ hͦ feſtū ī kal̓. auguſti celebrādū īſtituit. et in honorē apl̓i petri eccl̓aꝫ fabrcauit. vbi vicl̓a repoſuit. ⁊ ad vicl̓a noīauit. In hac ſolēni tate ad p̄dictā eccl̓aꝫ magnꝰ fit ꝯcurſus ppl̓i ⁊ ibid̓ ppl̓s vicl̓a oſculat̉. ¶¶ Tertia cā in ſtitutōis ẜm bedā hͨ ē. Octauianꝰ īꝑator et anthoniꝰ ſibijnuicē affinitate ꝯiucti. ſic īter ſe mūdi totiꝰ īꝑiū diuiſert̉. vt octauiaꝰ ī occi dēte italiā. galliā ⁊ hiſpaniā. Anthoniꝰ v̓o ī oriete aſiā pontū ⁊ affricā poſſiderēt. Anto niꝰ āt laſciuꝰ ⁊ lubricꝰ cū ſororē octauiani in vxorē hrēt. ip̄aꝫ repudiauit. ⁊ cleopatrā regi nā egypti ī vxorē accepit. Ob hͦ īdigtꝰ octa uianꝰ manu armata ī aſiā ꝯͣ anthoniū ꝓce dit. ⁊ ip̄ꝫ ī oībꝰ ſuꝑauit. Tc̄ anthoniꝰ ⁊ cleo patra victi fugert̉. ac ſemetip̄os p̄ dolore ni mio occidert̉. Egypti igͦr regnū octauianꝰ deſtruxit. ⁊ romanā ꝓuinciā fec̄. In̄ ī alexā dria ꝑrexit ⁊ oībꝰ eā diuitijs ſpolians romā ip̄aꝫ tranſuexit. Un̄ rēpublicā auxit. ita ꝙ ꝓ vno denario daret̉ qͦd pͥus ꝓ qͣtuor vēdeba tur. Et qꝛ ciuilia bella valde vrbē vaſtaue rai. ita ea renouauit vt dixerit. Inueni late ricia. relinq̇ marmoreā. Quia iḡr intantuꝫ republicā auxit. auguſtꝰ pͥmo oīm vocat eſt. Un̄ ⁊ ab eo auguſti dicti ſūt q̇ ſibi ī im perio ſucceſſert̉. ſic̄ a Iulio ceſare eiꝰ auun culo ceſares appellant. Un̄ ⁊ hūc mēſeꝫ au guſtū q̇ pͥꝰ ſextilis dicebat̉. qꝛ a martio ſextꝰ erat ppl̓s ſuo noīe intitulauit eū auguſtum vocas. In mēoriā itaqꝫ et honore victorie illiꝰ quā pͥma die auguſti octauianꝰ habu it oēs romani hac die ſolēnizabant vſqꝫ ad tꝑs theodoſij īꝑatorꝭ q̇ cepit regre āno dn̄i ccccxxvij. Eudoxiā igr filia p̄dicti Theodo ſij iꝑatorꝭ vxor valētiniani. hieroſolimaꝫ ex voto ꝑrexit. Ubi q̇dā iudeꝰ ꝓ magno mu nere duas ei catenas obtulit. qͥbꝰ ſub hero de petrꝰ apl̓s vinctꝰ fuit. Cum igͦr romā re diſſet ī kal̓. auguſti. ⁊ ī honorē īꝑatoris gen tilis romanos ſolēnizare vid̓et. dolēs ꝙ dā nato homini tātꝰ honor exhiberet̉. cogitanſ qꝫ ꝙ nō eos de facili a tali cult̉a ⁊ ꝯſuetudīe reuocare poſſꝫ. cogitādo tractauit vt obſer uātia q̇dē ſic ſtaret. ſꝫ in honorē ſctī petri fie ret. ⁊ illū diē vniuerſus ppl̓s ad vicula noīa ret Habita igͦr collatōe cū btō Pelagio pa pa ppl̓m blādis exhortatiōibꝰ induxerūt. vt obliuioni tradet̉ mēoria p̓ncipis pagano rū. ⁊ celebris fieret memoria p̓ncipis apl̓oꝝ Qd̓ dū cūctꝭ placuiſſꝫ. illa catenas quas d̓ hierl̓m attulerat ꝓtulit ⁊ ppl̓o on̄dit. Papa v̓o ⁊ illā cathenā ꝓtulit q̇ ſub Nerone idem apl̓s vinctꝰ fuit. Hac ergo ill̓ ſociata ita mi raculoſe vna cathena facta ē. ac ſi ſꝑ vna et eadē extitiſſet. Un̄ papa ⁊ regina ꝓtinꝰ ſta tuerunt vt qd̓ hoīm indiſcreta religio facie bat gētili damnato. in meliꝰ mutata faceret apl̓oꝝ pͥncipi petro. Ip̄a igͦr vicl̓a papa cū regina ī eccl̓ia ſancti petri ad vincl̓a poſuit. ⁊ ip̄aꝫ mūeribꝰ multis ⁊ pͥuilegijs magnis dotauit ac p̄dictā diē vbiqꝫ celebrē fore īſti tuit. Hec Beda. Idem dicit Sigiberius. ¶ Quāte āt v̓tutꝭ hͨ cathena fuit anno dn̄i cccclxiiij. apparuit. qndā enī comiteꝫ īꝑatorꝭ Ottōnis ꝓpīquū diabolꝰ an̄ ocl̓os oīm tā crudel̓r arripuit. vt ſeip̄m dentibꝰ laceraret Tūc iuſſu īꝑatoris ad Ioh̓eꝫ papā ducit̉. vt cathena ſancti petri eiꝰ collo circūdaret̉. Sꝫ cū q̄dā alia cathena furētis collo fuiſſet ip̄oſita. ⁊ nihil ex hac ꝓuēiſſet ſalutꝭ. nimirū Ad uincula ſancti Petri vbi nil latebat v̓tutꝭ. tādē v̓a petri cathēa ꝓ ducit̉. ⁊ furētꝭ collo īponit̉. Tāte āt v̓tutꝭ pē dus diabolꝰ ferre nō potuit. ſꝫ mox corā oī bꝰ exclamās abſceſſit. Tūc theodoricꝰ me tenẜ ep̄s ip̄aꝫ cathenā arripuit ⁊ eā ſe nulla tenꝰ dimiſſuꝝ niſi manꝰ ſibi p̄cideret̉ aſſeru it. Cū igͦr ſuꝑ hͦ int̓ ep̄m ⁊ papā alioſqꝫ cleri cos gͣuis oriret̉ ꝯtētio. īꝑator tandē ip̄m liti giū ſedauit. ⁊ ep̄o ex ip̄a catena a papa anu lū īpetrauit. ¶ Narrat miletꝰ ī cronica. ⁊ id̓ hēt̉ in hiſtoria triꝑtita. ꝙ his diebꝰ apd̓ ep̄iꝝ draco ingēs apparuit. ī cuiꝰ ore donatꝰ ep̄s v̓tute inſignis expuēs mox eū occidit. pͥꝰ tn̄ an̄ eiꝰ faciē digitꝭ crucē deſigͣns. ⁊ eidē oſtē dēs Quē vix octo iuga bon ne eiꝰ putredīe aer ificeret̉ ad locū incēdij trahere potuert̉. Ide qͣꝫ ait ibidē ⁊ ī eadē triꝑtita hiſtoria ha bet̉ ꝙ ī creta diabolꝰ ī ſpecie moyſi ſe poſuit Qui iud̓os vnd̓cūqꝫ ꝯgregās ſuꝑ magnū mōtꝭ p̄cipitiū iuxta mare eos duxit. Quos dū ad t̓rā ꝓmiſſiōis ſicco pede ſe p̄eute du cere polliceret̉ innūeros enecauit. Un̄ cre dit̉ ꝙ diabolꝰ indigtꝰ. qꝛ occaſiōe iudei q̇ re gine cathenam dederat plauſus octauiant ceſſauit. d̓ his ſe talit̓ vindicauit. Multi āt ex his q̇ euaſerūt. ad baptiſmi grāꝫ ꝯuolart̉ Cū enī mos ip̄e decliuis incūberet. ⁊ illi ſeſe euoluerēt. pͥores tā acutꝭ rupibꝰ lacerati qͣꝫ ī mari p̄focati mortui ſūt. Cūqꝫ reliq̇ idē fa cere vellēt. ⁊ de p̓oribꝰ q̇d eis acciderit igno rarēt. q̇dā piſcatores in trā ſeūtes malū qd̓ acciderat narrauerūt eiſdē. ⁊ ſic illi cōuerſi ſūt. Hec īhiſtoria triꝑtita D ¶ Quarta cā inſtitutōis hͨ aſſigͣri p̄t. Dn̄s enī a vincul̓ petꝝ miraculoſe abſoluit. ⁊ eidē ligādi ⁊ ab ſoluēdi ptātē dedit. Nos aūt vincul̓ pctōꝝ obligati tenem ⁊ abſolui īdigemꝰ Id̓o igr ip̄m ī ſolēnitate q d̓r ad vīcl̓a honoramꝰ vt ſic̄ ip̄e a vincul̓ abſolui ꝓmeruit. ⁊ ſic̄ abſol uēdi a dn̄o prāteꝫ accepit. ſic ⁊ ip̄e a peccato rū vinculis nos abſoluat. Hāc vltimā inſti tutōis cām nō nullā extitiſſe q̇s de facili per pēdere p̄t. ſi videat ꝙ abſolutōꝫ a vinculis ī apl̓m factā epl̓a ꝯmeorat. abſoluēdi ptāteꝫ ſibi ꝯceſſaꝫ euāgeliſta recitat. abſolutōꝫ ab ip̄o nob̓ fiendā hodierna oratio poſtulat. ¶ Ꝙ aūt ꝑ claues qͣs accepit interdū etiā dānandos abſoluat. in qͣdā miraculo qd̓ le git̉ in li. miracl̓oꝝ btē v̓gis ſatis claret. Apd̓ nāqꝫ coloniā vrbē in moaſterio ſctī Petri erat q̇dā mōachꝰ leuis lubricus ⁊ laſciuus Hic dū ſubita morte fuiſſꝫ p̄uentꝰ d̓mones ip̄m accuſabāt. ⁊ qͣlibꝫ pctōꝝ genera ꝯͣ ip̄m clamabāt. Unū dicebat. Ego ſū cupiditaſ tua. q̄ ꝯͣ d̓i p̄cepta tā freq̄nt cupiſti Alid̓ cla mabat Ego ſū vana gl̓a. q̇ te apd̓ hoīes ia ctāt̉ exaltaſti. Alid̓ ait. Ego ſū mēdaciū ī qͦ mentiēdo peccaſti. ⁊ cet̓a ſil̓r. Ecōtra q̇daꝫ oꝑa q̄ fecerat ip̄m excuſabant dicētia. Ego ſum obediētia quā ſenioribꝰ ſpūalibꝰ exhi buiſti. Ego ſum pſalmoꝝ cantꝰ quē freq̄nt̉ deo ꝯciniſti. Sctūs at petrꝰ cuius erat mo nachꝰ ꝓ ip̄o dep̄caturꝰ deū adijt. Cui rn̄dit dn̄s. Nūquid nō ꝓph̓a me inſpirāte dixit. Dn̄e qͣs habitabit ī tabernacl̓o tuo. aut q̇s reqͥ. ī mōte ⁊cͣ. Qui ingredit̉ ſine macula ⁊ͣ. Quo h̓ p̄t ſaluꝰ eē cū nec ſine macula ſit in greſſus. nec ſit iuſticiā oꝑatꝰ. Rogāte igͥr ꝓ eo petro cū v̓gīe mrē dei. hāc dn̄s ſnīaꝫ ꝓtu lit. vt ad corpꝰ rediret ⁊ ibi pnīaꝫ ageret. Tc̄ ꝯfeſtī petrꝰ claui quā manu tenebat diabo lū terruit ⁊ in fugā ꝯuertit. Animā v̓o eius in manu cuiuſdā q̇ ī p̄dicto mōaſterio mo nachꝰ fuerat tradidit. ⁊ vt ad corpꝰ ip̄aꝫ re duceret p̄cepit. Qui ab eo ꝓ mercede redu ctiōis popoſcit vt ſingulis diebꝰ pſalmum Miſerere mei deꝰ diceret. ⁊ ſepulturā eiꝰ ſe pe ſcobis mūdaret. Ip̄eqꝫ d̓ morte rediens q̄ ſibi ꝯtigerāt oībꝰ enarrauit. ¶ CVI ¶ De ſancto ſtephano papa Tephanus papa cum multos gentiliū v̓bo et exem plo cōuertiſſet ⁊ multa corꝑa ſctō rum martiyrū ſepeliſſet a valeriano et Ba lieno anno dn̄i. cclx. ſummo ſtudio perqui rit̉. vt eū ⁊ clericos aūt ſacrificare cōgerent aūt ſupplicijs diuerſis punirēt. Dederūtqꝫ edictū vt q̇cūqꝫ eos ꝓderet totā eoꝝ ſub̓am poſſideret. Quapropter decem de eiꝰ cleri cis ſtatim ꝯp̄henſi ſunt et ſine audientia de De īuentione ſctī Stephani prothomar. collati. Seq̄nti die ſtephāꝰ papa ꝯp̄hēdit̉ ⁊ ad tēplū martꝭ ducit̉. vt ibi aut idolū ado raret. aut capitalē ſnīaꝫ ſubiret. Sꝫ cū tēplū īgreſſus fuiſſꝫ ⁊ deū vt ip̄m tēplū d̓ſtrueret exoraſſꝫ. ſtatī magͣ ꝑs tēpli corruit. ⁊ oīs ml̓ titudo p̄ nimio timore aufugit. Ip̄e v̓o ad cimiteriū ſcē Lucie ꝑrexit. Qd̓ audiēs va lerianꝰ. milites plures pͥoribꝰ ad eum miſit Qui veniētes eū miſſam celebrantē īuene rūt et ſtantē intrepidū ac incepta deuote ꝑ ficientē in ſua ſede decollauerūt. A QVII ¶ De īuentōe ſctī ſtephani ꝓthomartirꝭ. Quentio corporꝭ pro thomartirꝭ ſtephani āno dn̄i.ccccxvij. Ho norij pͥncipis āno. vij. fcā fuiſſe narrat̉. Re perit̉ āt eiꝰ īuētio trāſlatio ⁊ ꝯiūctio. Inuē tio ip̄iꝰ hͦ ordīe fcā fuit. Nā cū q̇dā pb̓r noīe luciāꝰ. ī t̓ritorio hicrl̓itano quem Genadiꝰ inter illuſtres viros ꝯmēorat ⁊ hͨ ſcpͥſit. feria ſexta in ſtratu ſuo qͣeſceret ⁊ pene euigila ret q̇dā vir ſenex ſtatura ꝓcerꝰ. vultū d̓cor barba ꝓlixa. pallio cādido aīctꝰ. cui gēmu le auree ⁊ cruces īerāt ꝯtexte. calciatꝰ caligꝭ ī ſuꝑficie deauratꝭ eiḋ apparuit. q̇ manu au reā v̓gā tenēs tetigit eū di. Sūma cū diligē tia nros patefacito tuml̓os. qꝛ īdecēt deſpe cto loco recōditi ſumꝰ. vadē igr ⁊ dic Ioh̓i ep̄o hierl̓itano vt nos ī honorabili loco re ponat. qꝛ cū ſiccitas ⁊ tribulatio md̓m ꝯcuſ ſerit. nroꝝ ſuffragijs d̓s md̓o ꝓpiciare d̓cre uit. Cui luciāꝰ pb̓r dixit. Dn̄e qͣs es. Ego ſū inq̇t gamaliel q̇ paulū apl̓m enutriui. ⁊ ad pedes meos legē ꝑdocui. q̇ āt mecū iacet.s. eſt ſtephanꝰ q̇ a iudeis lapidatꝰ extra ciuita tē ꝓiectꝰ ē. vt a feris ⁊ auibꝰ deuoraret̉. Sed hͦ oīno ille ꝓhibuit cui idē martir illeſā fidē buauit. Ego āt ip̄m cū reuerētia ml̓ta colle gi. ⁊ ī meo nouo tumulo ſepeliui. Aliꝰ aūt q̇ mecū iacet eſt nicodemꝰ nepos meꝰ qͥ nocte ih̓m adijt. ⁊ a petro et ioh̓e ſacꝝ bap̄ma ſu ſcepit. qua ꝓpt̓ indigͣti ī eū p̓ncipes ſacerdo tu eū occidiſſent niſi ob nr̄i reuerentiā deſti tiſſent. Uerūtn̄ oēꝫ ſub̓aꝫ eiꝰ diripuert̉. et a pͥn̄cipatū depoſuerūt. multiſqꝫ eū afficiētes v̓beribꝰ ſemiuiuū reliq̄rūt. Hūc cū ego ī do mo mea duxiſſeꝫ diebꝰ aliqͥbꝰ ſuꝑuixit. ⁊ de fūctū iuxta pedes btī ſtephani ſepeliri feci. Tertiꝰ v̓o q̇ mecū ē. ip̄e eſt abibas filiꝰ meꝰ q̇ āno etatꝭ ſue. xx. mecū bap̄ma ſuſcepit. ⁊ v̓ go ꝑmanēs cū paulo diſcipl̓o meo legē di dicit. Uxor v̓o mea ethea ⁊ ſelemyas filius meꝰ qꝛ fidē xp̄i noluert̉ reciꝑe. nrā neqͣqͣꝫ di gni ſepulta fuere. ſꝫ eos alibi ſepultos inue nies. ⁊ eoꝝ tumulos vacuos ⁊ īanes. Hoc dicto ſctūs gamaliel diſparuit. Luciāꝰ v̓o euigilās dn̄m exorauit vt ſi hͨ viſio in v̓itate fieret eidē ſcd̓o ac tertio appareret. In ſeq̄n ti igͦr feria ſexta eid̓ ſic̄ pͥus apparuit. ⁊ cur ea q̄ ſibi dixerat neglexerit reqͥſiuit. Nō inquit dn̄e neglexi. ſꝫ rogaui dn̄m vt ſi hec viſio ex deo eēt mihi tertio appareret. Dixitqꝫ ei ga maliel. quoniā ī mēte tua cogitaſti ſi nos ī uenires qūo reliq̇as ſingl̓oꝝ diſcernere poſ ſes ex his q̄ tibi ſub ſil̓itudīe offero ſingl̓oꝝ locl̓os et reliq̇as edocebo. On̄ditqꝫ ei tres calathos aureos ⁊ qͣrtū argenteū. qͦꝝ vnus erat plenꝰ roſis rubetibꝰ. ⁊ alij duo roſis a bis. qͣrtū etiā on̄dit calathū argēteū plenum croco Dixitqꝫ gamaliel. Hij calathi nrī ſūt loculi. ⁊ he rōſe nrē ſūt reliq̇e. Calathꝰ plenꝰ roẜ rubeis ē loculꝰ ſctī ſtephani. q̇ ſolus ex nob̓ martirio meruit coronari Alij duo ro ſis albis pleni mei ⁊ Nicodemi ſunt locu li. q̇ ſincero corde ī ꝯfeſſiōe xp̄i ꝑſeuerauīꝰ Quartꝰ v̓o argēteꝰ croco plenꝰ ē abibe filij mei. q̇ cādore v̓gītatꝭ pollebat ⁊ mūdus de mūdo exiuit. His dictꝭ iteꝝ diſparuit Feria āt ſexta ſeq̄ntꝭ hebdomade eiḋ iratꝰ apꝑuit. ⁊ de dilatōe ⁊ negligētia ſua eū gͣuit̉ īcrepa uitCō: inuo igr luciāꝰ hierl̓imā adijt. ⁊ ioh̓i ep̄o cūcta ꝑ ordinē enarrauit. Pergūt igit̉ cū alijs ep̄is accerſitis ad locū p̄dictū lucia nō on̄ſum. Cūqꝫ cepiſſent fod̓e t̓ra ꝯcutit̉. ⁊ ſuauiſſimꝰ odor ſentit̉. ad cuiꝰ odorꝭ mirā fragrātiā meritꝭ ſctōꝝ. lxx. hoīes a diuerẜ in firmitatibꝰ liberāt̉. Sicqꝫ ī eccl̓aꝫ ſyon q̄ eſt ihierl̓m. vbi ſctūs ſtephanꝰ archidia cona tus officio fūctꝰ eſt. cū magno gaudio ſcōꝝ reliq̇as trāſtulert̉. ⁊ eas ibi honorifice cōdi derūjt. Ea āt hora pluiia magna deſcendit r 2 De īuentione ſctī Stephani prothomar. Huiꝰ viſiōis ⁊ īuentōis mētōeꝫ facit beda ī crōica ſua. E ¶ Hec inuētio ſcī ſtephant fcā eſt ea die qͣ eiꝰ paſſio celebrat̉. ⁊ eiꝰ paſſio ī hac die fuiſſe d̓r. Feſta āt ab eccl̓a mutata ſūt duplici rōne. Prīa eſt qͦniā xp̄s iō natꝰ ē ī terrꝭ. vt hō naſceret̉ in cel̓. Decuit igͦr vt na tiuitati xp̄i ꝯtinuaret̉ natale ſctī ſtephani qͥ pͥmꝰ ꝓ xp̄o martiriū ſuſtinuit. qd̓ ē naſci in celo. vt ꝑ hͦ notaret̉ vnā ex alia ſeq̇. Un̄ etiā cantat̉ de ip̄o. Heri xp̄s natꝰ ē in tris vt ho die ſtephanꝰ naſceret̉ in cel̓. Scd̓a rō eſt. qͦ niā feſtū d̓ inuētōe ſolēniꝰ agebat̉ qͣꝫ feſtū d̓ paſſiōe. Et hͦ tū ꝓpt̓ reuerentiaꝫ natiuitatis dn̄i. tū ꝓpt̓ ml̓ta miracl̓a q̄ in ip̄iꝰ inuentiōe dn̄s oſtēdit. Quia gͦ paſſio ip̄iꝰ dignior eſt qͣꝫ inuētio. ⁊ ob hͦ ſolēnior dꝫ eſſe. iō eccl̓a fe ſtū de paſſione ad aliud tꝑs trāſtulit. in qͦ in ampliori reuerētia habeat̉. ¶ Trāſlatio āt eiꝰ vt ait Augꝰ. h̓ mō fuit. Nā Alexāder ſe nator ꝯſtātinopolitāꝰ hierl̓m cū vxore ſua adijt. ⁊ ꝓthomartiri ſtephano pulcerrimū oratoriū ꝯſtruxit. ac poſt eiꝰ obitū iuxta eiꝰ corpꝰ ſe ſepeliri fec̄. Euolutꝭ gͦ ſeptē ānis. iu liana eiꝰ vxor ī patriā ſuā volēs redire vtpo te q̄ a pͥncipibꝰ iniuriā patiebat̉. corpus viri voluit deferre. Qd̓ cū ab ep̄o ml̓tꝭ p̄cibꝰ po ſtulaſſet. ep̄us duos loculos argēteos ꝓtu lit dicēs. Nō noui qͦs ſit ex his loculus viri tui. Et illa. ego noui. Et īpetū faciēs ample xata ē corpꝰ ſctī ſtephani. Sic ergo dū cor pus viri putat acciꝑe. caſu corpꝰ ꝓthomar tiris accepit. Cū āt nauim cū corꝑe ꝯſcen diſſet. hymni audiunt̉ angelici. odor effra grat. clamāt demones ſeuā ſuſcuāt tēpeſta tē di. Ue nob̓. qꝛ ꝓthomartir ſtephanꝰ trā ſit diro nos v̓berans igne. Cū ergo naute naufragiū formidarēt. ſtephanꝰ inuocat̉. ⁊ ꝯtinuo apparuit eis di. Ego ſū nolite time re. Statīqꝫ trāqͥllitas magͣ ſubſecuta ē. Tō audite ſūt voces demonū clamantiū. Im pie p̓nceps naueꝫ accēde. qꝛ aduerſariꝰ no ſter ſtephāꝰ ē in ea. Tūc p̓nceps demonuꝫ qͥnqꝫ demōes q̇ nauē incēderet miſit. ſꝫ āge lus dn̄i ī ꝓfundū eos dimerſit. Et cū calce donē veniſſent. demones clamabāt Seruꝰ dei vēit q̇ ab iniq̇s lapidatꝰ ē iudeis. Cōſtātinopolim igr incolumes ꝑuenert̉ ⁊ in qͣdā eccl̓ia corpꝰ.s. ſtephani cū magͣ reuerentia ꝯdidert̉. Hec augꝰ ¶ Cōiūctio āt corꝑis.s. ſtepham cū corꝑe ſctī laurētij hͦ ordīe facta fuit. Cōtigit enī eudoxiā filiā theodoſij im patorꝭ a demōe gͣuit̉ cruciari. Qd̓ cū patri ſuo ꝯſtātinopolim ꝯſtituto itimatū fuiſſet. iubet filiā ꝯſtātinopolī adduci vi ſacroſctīs ꝓthomartirꝭ ſtephani reliquijs tāget̉. De mon āt ī ea clamabat. niſi ſtephāꝰ romā ve niat nō exibo. qͦniā ſic ē a pl̓oꝝ volūtas. Qd̓ cū īꝑator audiuiſſet a clero ⁊ ppl̓o ꝯſtātino politano obtinuit vt corpꝰ ſctī ſtephani ro manis darēt. ⁊ ip̄i btī laurētij corpꝰ acciꝑēt. Tūc īꝑator pelagio pape ſuꝑ hoc ſcripſit. Papa v̓o de ꝯſilio cardinaliū iꝑatoris pe titioni ꝯſenſit. Miſſi igͦr cōſtātinopoli car dinales corpꝰ ſctī ſtephani romā deferūt et greci ꝓ accipiēdo corꝑe ſctī laurētij ꝓſequū tur. Capue igr corpꝰ ſtephani recipit̉ ⁊t bra chiū eiꝰ dextrū a capuanis deuotis p̄cibus obtinet̉. ⁊ metropolitana eccl̓a in eiꝰ hono re fabricat̉. Cū aūt romā veniſſent ⁊ ī eccl̓aꝫ ſcū petri ad vincula corpꝰ deferre vellēt. ve ctores ſubſiſtūt nec vltra ꝓccd̓e pn̄t. Demo aūt in puella clamabat. Fruſtra laboratꝭ. qꝛ nō hͨ ſꝫ apud frēm ſuū laurentiū ſedē ele git. Illuc igͦr corpꝰ defert̉. ⁊ ad eiꝰ tactū pu ella a demōe liberat̉. At laurētiꝰ aduentui frīs ſui qͣſi ꝯgratulans ⁊ arridēs. in alterā ꝑtem ſepulcri ſeceſſit ⁊ medietatē illiꝰ vacuā fratri reliqͥt. Greci v̓o dū manꝰ apponūt vt laurentiū ferāt ad terrā velut exanimes cor ruerūt. Sꝫ orātibꝰ ꝓ eis papa ⁊ clero ⁊ ppl̓o vix ad ſe ad veſperaꝫ redierūt. Oēs tn̄ infra decē dies mortui ſūt. Latini etiā q̇ ſibi ꝯſen ſerāt in freneſim v̓ſi ſanari nō potuerūt. qͣ aduſqꝫ ſctōꝝ corꝑa inſiml̓ tumulata fuert̉ Tūc vox de celo audita ē. O felix roma q̄ corpꝰ laurētij hiſpani ⁊ ſtephani hierolim: tani tā glorioſa pignora vno claudis mau ſoleo. Fcā eſt āt iſta ꝯiūctio. ix. kal̓. maij. cir ca ānos dn̄i.ccccxxv. ¶ ¶ Refert Augꝰ. ī li. xxij. d̓ ciui. dei. ſex mortuos ad iuocatio nē ſancti ſtephani ſuſcitatos. vicꝫ quendaꝫ q̇ cū mortuus ſic iaceret vt exiam pollices De ſancto dominico ligarēt̉. īuocato ſuꝑ eū noīe btī ſtephani cō tinuo ſuſcitatꝰ ē. Itē qͣndā pueꝝ a plauſtro ꝯtritu. que matad eccl̓aꝫ.s. ſtephani d̓ferēs viuū ⁊ ſanū recepit. Itē qͣndā ſctīmonialeꝫ q̄ cū ī extrēo ſpū ꝯſtituta ad eccl̓aꝫ.s. ſtepha ni d̓lata fuiſſꝫ ⁊ ibid̓ expiraſſꝫ. vidētibꝰ oībꝰ ⁊ ſtupētibꝰ ſanata ſurrexit Itē qͣndā puellā apd̓ ypone cuiꝰ tuica cū pat ad eccl̓aꝫ s. ſte. deportaſſꝫ. eā poſtmodū ſuꝑ corpꝰ d̓functe puelle ꝓiecit. ⁊ illa ſtatī ſurrexit. Itē qͣndam iuuene apd̓ yponē cꝰ corpꝰ cū iunctu fuiſſet oleo. s. ſte. ſtatī ſurrexit. Itē quēdā pueꝝ q̄ cū ad eccl̓aꝫ.s. ſte. mortuus fuiſſet ſatus ad īuocatōeꝫ ſctī ſte. vite ē ꝓtinꝰ reſtitutꝰ. De h̓ martire ſic dic̄ aug. Martire iſtū gama lielſtolatꝰ reuelauit. ſaulꝰ ſpoliatꝰ laudauit xp̄s panis inuolutꝰ ditauit ⁊ p̄cioſo lapide coronauit Idē. In ſtephāo emicuit pulcri tudo corꝑiſ. flos etatꝭ. eloq̄ntia ẜmocionātꝭ ſapīa ſctīſſime mētꝭ. ⁊ oꝑatio diuītatꝭ. Ide. Fortis colūna dei cū int̓ lapidiferas manꝰ captatorio forcipe teneret̉ fide fūdabil̓ ignie bat̉. feriebat̉ ⁊ ꝓducebat̉. ꝯſtrigebat̉ ⁊ ange bat̉. cedebat̉ ⁊ nō vicebat̉. Idē ſuꝑ illd̓ Du ra ceruice ⁊cͣ. Hic nō blādit̉ ſꝫ iuehit. nō pal pat ſꝫ ꝓuocat. nō trepidat ſꝫ iſtigat. Idem. Attēde ſtephanū ꝯẜuū tuū. hō erat ſic̄ ⁊ tu. de maſſa pctīerat ſic̄ ⁊ tu eo p̄cio redēptꝰ qͣ tu. Et cū diaconꝰ erat euāgeliuꝫ legebat. q̇d̓ legꝭ vl̓ audis ⁊ tu. Ibi īueīt ſcpͥiū. Diligite īimicos vros. Didicit legēdo. ꝑfecit obediē do. CVIII ¶ De ſancto Dominico. Ominicꝰ dicitur qͣſi dn̄i cuſtos vl̓ a dn̄o cuſtodit Uel d̓r dn̄icꝰ qͣntū ad ethimologiā hꝰ noīs qd̓ ē dn̄s Dicit̉ āt cuſtos dn̄i tribꝰ modis.ſ. cuſtos honoris dn̄i q̇ ad deū. cuſtos vinee dn̄i vel gregꝭ dn̄i qͦ ad ꝓximū. cuſtos volun tatꝭ dn̄i ſiue p̄ceptoꝝ dn̄i q̇ ad ſeip̄m. Scd̓o d̓r dn̄icꝰ qͣſi a dn̄o cuſtoditꝰ. dn̄s ei cuſtodi uit ip̄m qͣntū ad triplicē ſtatū ſuū. in qͦꝝ pri mo fuit laicꝰ. ī ſcd̓o regularꝭ canonicꝰ. ī ter tio vir apl̓icꝰ. Nā ī pͥmo rū cuſtodiuit faci endo eū laudabilit̓ īciꝑe. ī ſcd̓o feruet ꝓfice re. ī tertio ꝑfectōeꝫ apprehēd̓e. Tertio p̄t dici dn̄icꝰ ꝑ ethimologia hꝰ noīs dn̄s. Dn̄s nā qꝫ d̓r qͣſi donas minas. vl̓ donās minꝰ. vel donas munꝰ. Sic btus dn̄icꝰ fuit donās.i. ꝯdonās minas ꝑ iniuriaꝝ dimiſſione. do nas minus ꝑ corꝑis maceratōeꝫ. qꝛ corpori ſuo ſꝑ minus dabat qͣꝫ appetebat. donans munus ꝑ libertatis largitione. quia non ſo lū ſuā pauꝑibꝰ tribuit. ſꝫ etiā ſeip̄m pluries vendere voluit. A Ominicus ordīs p̄dicatoꝝ dux ⁊ pater inclitꝰ. ex hiſpanie ꝑtibꝰ villa q d̓r calaregia oxoniēẜ dioceẜ. pre felice. mrē v̓o iohāna noīe ẜm carnē origīeꝫ duxit. Cuiꝰ matan̄ ip̄iꝰ ortū vidit ī ſomnis ſe catulū geſtātē ī vtero ardentē ī ore faculā baiulante. Qui egreſſus ex vtero totā md̓i machinā incēdebat. Cuidā etiā matrone qͥ ip̄m ex ſacro fōte leuauerat videbat̉ ꝙ puer dn̄icꝰ ſtellā p̄fulgidā hret ī frōte q̄ totū orbeꝫ illuſtrabat. Dū adhuc eēt puerulꝰ ⁊ ſub nu tricꝭ cuſtodia ꝯſtitutꝰ dep̄hēſus ē ſepe lectū dimitte ⁊ ſuꝑ nudā humū iacere. Miſſus tandē palētiā ad ſtudiū amore ſapīe addi ſcēde. vinū ꝑ decēniū nō guſtauit. Ubi cuꝫ fames valida eſſet libros cū oī ſuppellectili vēdidit ⁊ p̄ciū eoꝝ pauꝑibꝰ erogauit. Cre ſcēte iā eiꝰ fama abep̄o oxonien̄. ī ſua eccl̓ia canonicꝰ regularꝭ efficit̉. ⁊ poſtmodū factꝰ oībꝰ vite ſpeculū a ꝯcanonicis ſupprior or dinat̉ Ip̄e āt die ac nocte lectōi ⁊ oroi vaca hat aſſidue deū exorās vt ſibi hac grāꝫ infū dere digret̉. qͣ ſe totū aliqn̄ ſaluti poſſꝫ īpen dere ꝓximoꝝ In libro qͣꝫ d̓ collatōibꝰ patꝝ ſtudioſiſſime legēs magnū ꝑfectōis cumu lū apprehedit. Pergēs at cū p̄dicto ep̄o tho loſam. dep̄hēdit hoſpitē ſuū heretica praui tate corruptū. Quē ad fidē ꝯuertit. ⁊ qͣi qͣn dā pͥmiciaꝝ maipulū fut̉e meſſis dn̄o pn̄ta uit. ¶ Legit̉ in geſtꝭ comitis motꝭ fortis ꝙ cubtus dn̄icꝰ qͣdā vice aduerſus hereticos p̄dicaſſet. autoritates qͣs ī mediū ꝓduxerat redegit ī ſcpͥtꝭ. ⁊ cuidā heretico cedulā illam tradidit. vt ſuper obiectꝭ deliberare deberet. Illa āt nocte ad ignē hereticꝭ ꝯgregatis ce dulā quā receꝑat ꝓduxit ī mediū. Cui ſocit r 3 De ſancto dominico dixert̉ vt ī ignē illā ꝓijceret. ⁊ ſi ꝯburi ꝯtīgel eoꝝ fides īmo ꝑfidia v̓a eēt. Si v̓o ꝯburi n̄ poſſꝫ. verā fide romāe eccl̓e p̄dicaret. Qua ꝓpt̓ cedula ī ignē ꝓijcit̉. Que cū aliqͣntuluꝫ morā ī igne feciſſꝫ. īcōbuſta ab igne ꝓtinus ꝓſilijt. ſtupētibꝰ cūctꝭ. vnus cet̓is durior ait. Proijciat̉ iteꝝ. ⁊ ſic exꝑiētia pleniꝰ reꝑietur ⁊ pleniꝰ exꝑiemur v̓itatē Proijcit̉ iteꝝ. ⁊ iteꝝ ꝓſilijt incōbuſta. Iteꝝ ille dixit. Tertio ꝓuj ciat̉. ⁊ tūc ſine dubio rei exitu cognoſcemꝰ. Proijcit̉ tertio. ⁊ iteꝝ incōbuſta ꝓſilijt et il leſa. Heretici āt ī ſua duricia ꝑmanētes. di ſtrictiſſima int̓ ſe iuratōe firmauert̉ ne hͦ ali q̇s publicaret. q̇dam tn̄ miles q̇ ibi aderat ⁊ nrē fidei aliqͣntulū adh̓ebat. iſtd̓ miraculū poſtmodū publicauit. Factū eſt āt hͦ apud mote victorialeꝫ. ¶ Sil̓e q̇ddā d̓r accidiſſe apd̓ fanū iouis indicta ibidē ī diebꝰ illis ꝯ hereticos qͣdā diſputatōe ſolēni B ¶ Ce terꝭ igͦr ad ꝓpͥa redeūtibꝰ ⁊ ep̄o oxonien̄. de fūcto ſolꝰ ibid̓ ſctūs dn̄icꝰ cū paucꝭ remāſit ꝯͣ heticos ꝯſtāter v̓bū dei ānūciās. Irride bāt āt eum aduerſarij v̓itatꝭ. ſputa. lutum. ⁊ hmōi vilia ꝓijciētes ī eū. ⁊ a tergo ꝓ deriſu ſibi paleas alligātes. Cū aūt ſibi iteritū mi narent̉ imꝑterritꝰ rn̄debat. Nō ego mar tirij dignꝰ ſū gl̓ia. nōdū merui iſtā mortem Quaꝓpt̓ locū trāſiēs in qͦ ſibi ꝑate ferebāt̉ inſidie. nō ſolū ītrepidꝰ veꝝētiā cātās et ala cer ꝓcedebat. Qd̓ illi admirātes dixert̉ illi. Nūq̇d nō tū mortꝭ horrore ꝯcuteris. quid acturꝰ eras ſi ꝯp̄hēdiſſemus te. At ille. Ro gaſſem vos ne repetinis me ſubito ꝑimeretꝭ vulneribꝰ. ſꝫ paulatī ⁊ ſucceſſiue mēbra ſin gula mutilātes. deinde on̄ſis corā ocul̓ me is detrucatꝭ mēbroꝝ ꝑticul̓. ip̄os etiā ocl̓os eruētes ad vltimū ſemiuiuū laceratūqꝫ cor pus ſic ꝑmittētes ī ſuo ſanguīe volūtari vl̓ ꝓrſus ad libitū me necaretis. ¶ Cū qndaꝫ reꝑiſſet ꝓpt̓ nimiā quā patiebat̉ inopiā he reticoꝝ ꝯſortijs adheſiſſe decreuit ſe ip̄m ve nudare qͣtenꝰ ex accepto p̄cio de ſeip̄o ⁊ ege ſtatis ſiml̓ occaſione p̄cideret. ⁊ ſub errore venūdatū liberaret. Qd̓ ⁊ feciſſꝫ niſi inopie eiꝰ diuīa miſcd̓ia alit ꝓuidiſſꝫ ¶ Alias etiā cū q̄dā mulier frēm ſuū ī ſaracenoꝝ capijuitate detentū. lamētabili ſibi ꝯq̄ſtiōe expo neret. nullūqꝫ ſibi ad eiꝰ liberatōꝫ fateret̉ cō ſiliū ſuꝑeſſe. ille itima ꝯpaſſiōe ꝯmotꝰ ſeip̄ꝫ ꝓ redēptōe captiui vendendū obtulit. Sed deus q̇ ip̄m ncc̄ariorē ad redēptiōeꝫ ſpūalē multoꝝ captiuoꝝ p̄uiderat non permiſit. ¶ Hoſpitatꝰ in ꝑtibꝰ tholoſanis apud qͣſ dā matronas ab hereticis ꝑ oſtentatiōeꝫ re ligionis deceptas ꝑ totā qͣdrageſima vt ſic clauū clauo retūderet. in pane ſolū et aqua frigida cū adiūcto ſibi ſocio ieiunauit. No cte v̓o vigilās cum neceſſitas cogebat. laſſa mēbra ſuꝑ nudā tabulā reclinabat. Sicqꝫ factū eſt vt illas matronas ad agniōeꝫ ve ritatꝭ ꝑduceret ¶ Poſt hͦ autem cepit de in ſtitutōe ordīs cogitare cuiꝰ officiū eēt ꝑ mū dum p̄dicādo diſcurrere. ⁊ ꝯͣ hereticos fidē catholicā cōmunire. Cum igͦr in ꝑtibꝰ tho loſanis māſiſſet ꝑ decē ānos a tranſitu oxo nienẜ ep̄i vſqꝫ ad tꝑ̄s qͦ lateranēſe ꝯciliū de buit celebrari cuꝫ Fulcone tholoſano ep̄o romā ad ꝯciliū generale adijt ac a ſummo pontifice Innocentio ordinē q̇ p̄dicatorū diceret̉ ⁊ eēt cōfirmari ſibi ſuiſqꝫ ſucceſſori bus poſtulauit. Qui cū aliqͣntulū ſe diffici lem exhiberet. nocte qͣdaꝫ idē pontifex vide bat in ſomnis ꝙ lateranenẜ eccl̓a gͣuē ſubi to ruinā minaret̉. Qd̓ dū tremēs aſpiceret ex aduerſo vir dei dn̄icꝰ occurrebat. hume riſqꝫ ſuis ſuppoſitis totā illā caſurā fabricā ſuſtētabat. Euigilās āt ⁊ viſionē intelligēs petitionē viri dei hilarit acceptauit. hortas vt ad frēs ſuos rediens regulam aliqua ap probatā ſibi eligeret. et ſic ad ipſum rediens ꝯfirmationē ad libitū impetraret. Regreſ ſus igͦr v̓bum ſummi pontificis frībus pa tefecit. Erant autē frēs numero circiter. xvj. Qui inuocato ſpūſancto regulā beati Au guſtini doctoris ⁊ p̄dicatoris eximij. ip̄i pa riter ⁊ re ⁊ noīe p̄dicatores futuri vnanimit̉ elegerūt qͣſdam artioris q̇dem vite ꝯſuetu dines. qͣs ſibi ꝑ formā ꝯſtitutionū obſeruā das ſtatuerūt. inſuꝑ aſſumētes. Ueꝝ inte rea Innocentio defuncto ⁊ Honorio ī ſū mū potificē ſublimato. ꝯfirmatōꝫ ordiſ an nō dn̄i. M.ccxvj. a p̄dicto honorio īpetra De ſancto dominico uit. Dū igͦr rome ī eccl̓a ſcī petri ꝓdilatatōe ſui ordīs exoraret gl̓oſos p̓ncipes apl̓oꝝ pe trū ⁊ paulū ad ſe venientes aſpexit. qͦꝝ pͥmꝰ petrꝰ vicꝫ baculū. paulꝰ v̓o ſibi libꝝ trad̓e vi debāt̉. addebātqꝫ dicētes. Uade p̄dica qꝛ a deo ad hͦ mīſteriū es electꝰ. Moxqꝫ in mo mēto tꝑis videbat̉ ei ꝙ filios ſuos ꝑ totum mūdū diſperſos aſpiceret incedētes binos ⁊ binos. Quaꝓpt̓ tholoſā rediēs frēs ſuos diſꝑſit ⁊ qͦſdā q̇dē ī hiſpaniā. qͦſdā v̓o ꝑiſius alios tādē bononiā deſtīauit. ip̄e v̓o romā reuerſus ē. Moachꝰ q̇dā an̄ ordīs p̄ dicatoꝝ īſtitutōꝫ ī extaſi factꝰ vidit btāꝫ v̓gi nē flexis genubꝰ ⁊ iūctꝭ maībꝰ ꝓ hūano gne filiū dep̄cantē. q̇ dās ſepe pie mr̄i repulſam tandē inſtāte eā ſic ait. Mat qd̓ poſſū vl̓ de beo āpliꝰ eis facere. miſi priarchas ⁊ ꝓph̓as ⁊ paꝝ ſe emēdauert̉. veni ego ad eos. deide miſi apl̓os. ⁊ me ⁊ illos occidert̉. Miſi mar tires ⁊ ꝯfeſſores ⁊ doctores nec ill̓ acqͣeuert̉. Sꝫ qꝛ nō ē fas vt tibi aliq̇ denegē. dabo eis meos p̄dicatores ꝑ qͣs valeāt illuīari ⁊ mu dari. ſin at veniā ꝯͣ illos. ¶ Sil̓eꝫ viſionem aliꝰ vidit eod̓ tꝑe qͣ. xij. abbates ciſtercien̄. or dīs tholoſā ꝯͣ heticos ſūt trāſmiſſi. Nā cū fi liꝰ mr̄i orati rn̄diſſꝫ vt ſupra. dixit mat. Bo ne fili nō ẜm eoꝝ maliciā. ſꝫ ẜm tuā miſeri cordiā age debes. Tūc filiꝰ victꝰ p̄cibus ait. Ad votū tuū adhuc cū eis hāc miſcd̓iaꝫ fa ciā ꝙ p̄dicatores meos eis mittā. qͥ eos mo neat ⁊ īformet. ⁊ ſi ſe nō correxerint ā pliꝰ eis non parcā. ¶ Quidā frat mīor q̇ ml̓to tꝑe ſociꝰ ſctī frāciſci extiterat. pl̓ibꝰ frībꝰ de ordīe p̄dicatoꝝ narrauit. cū bt̄s onicꝰ rome ꝓ cō firmatiōe ſui ordīs apd̓ papā īſtaret nocte oras vidit ī ſpū xp̄m ī aere exiſtētē ⁊ tres lan ceas ī manu tenente ⁊ ꝯmd̓m eas vibrantē Cui velocit mater occurrēs qd̓ nā vellet fa cere inq̇ſiuit. Et ille. Ecce totꝰ md̓s tribꝰ vi cijs plēꝰ ē ſcꝫ ſuꝑbia. ꝯcupiſcētia. ⁊ auaricia ⁊ iō his tribꝰ lāceis ip̄m volo pimere. Tūc v̓go ad eiꝰ genua ꝓcidēs ait. Fili cariſſime miſerere ⁊ tuā iuſticiā miſcd̓ia tēꝑato. Cui xp̄s. Nōne vides qͣnte mihi iniurie irrogāt̉ Cui illa. Tēꝑa fili furore. ⁊ pauliſꝑ expecta Habeo enī fidelē ẜuū ⁊ pugilē ſtrenuij. qui vbiqꝫ diſcurrēs mundū expugnabit ⁊ tuo dn̄io ſubiugabit. Aliū qͦꝫ ẜuū ī adiutoriū ſi bi dabo. q̇ ſecū fidel̓r decertabit. Cui filius. ecce placatꝰ faciē tuā ſuſcepi. ſꝫ vellē ego vi dere qͣs vis ad tantū officiū deſtinare Tūc illa xp̄o ſctūm dn̄icū pn̄tauit. Cui xp̄s. Ue re bonꝰ ⁊ ſtrenuꝰ pugil iſte. ⁊ ſtudioſe faciet q̇ dixiſti. Obtulit etiā ſctum franciſcum. Et hūc xp̄s ſic̄ ⁊ pͥmū ꝑiter ꝯmēdauit. Sanctꝰ āt dn̄icꝰ ſociū ſuū ī viſiōe ſua diliget ꝯſide rās quē an̄ nō nouerat. ī craſtino in eccl̓a i uentuꝫ ex his qͥ nocte viderat ſine indice re cognouit. ⁊ ī eiꝰ āplexꝰ ⁊ oſcula pia rues ait. Tu es ſociꝰ meus. tu piter curres mecū ſte mus ſil̓ ⁊ nullꝰ aduerſariꝰ p̄ualebit. Uiſio nēqꝫ p̄dictaꝫ ſibi ꝑ ordineꝫ enarrauit. Et ex tūc factꝰ ē eis cor vnū ⁊ aīa vna ī dn̄o. qd̓ et ī poſterꝭ mādauert̉ ꝑpetuo obẜuari. D ¶ Cū q̄ndā nouiciū apulū ad ordine rece piſſet q̇daꝫ q̇ p̄dicti nouicij ſocij fuerāt eum adeo ꝑuertert̉ ꝙ ad ſcl̓m iā redire deliberas veſtes ſuas modis oībꝰ expetebat. qd̓ beatꝰ dn̄icꝰ audiēs ꝯtinuo or̄oni ſe dedit. Igͦr cū dictū iuuenē iā religioẜ veſtibꝰ expoliaſſent ⁊ iā ſua camiſia induiſſent. ille magnis vo cibꝰ clamare cepit ac dicere. En eſtuo. en ar deo. en totꝰ exuror Extrahite extrahite hanc camiſiā maledictā q̇ me totū exurit. Nullo ergo mō qͥeſcere potuit quſqꝫ exutꝰ camiſia religioẜ veſtibꝰ denuo ē indutꝰ ⁊ ad clauſtꝝ reductꝰ. ¶ Exiſtēte bio dn̄ico bononiē cuꝫ frēs iā ad dormiendū iuiſſent q̇dā frat con uerſus a diabolo vexari cepit. Qd̓ cuꝫ frat̓ Reyneriꝰ lauſanenẜmgͥr eius audiſſet biō dn̄ico hͨ ſtuduit indicare. Sctus āt dn̄icus ad eccl̓aꝫ an̄ altare eū portari fecit. qui cum vix a frībꝰ decē fuiſſet deportatꝰ. dixit btus dn̄icꝰ Adiuro te miſer vt dicas mihi quare vexas creaturā dei. ⁊ qͣre ⁊ quo hūc intraſti Qui rn̄dit. Uexo eū qꝛ meruit. Bibit ei he ri in ciuitate ſine licētia pͥoris non adhibito ſigno crucꝭ. vn̄ tūc intraui in eū in ſpecie bi bionis. q̇n potiꝰ ip̄e bibit me ſil̓ cū vino. hoc āt tūc eū bibiſſe veꝝ ꝯpertū eſt. Int̓ hͦ factu ē pͥmū ſignum ad matutias. Quo audito diabolꝰ q̇ in eo loq̄bat̉ dixit. Amodo hͦ plꝰ r 4 De ſancto dominico ſtare nō poſſū ex qͣ capuciati ſurgūt. ⁊ ſic ad orōeꝫ bn̄ dn̄ici exire ꝯpulſus ē ¶ Cū ī ꝑtibꝰ tholoſanis q̇ddā flumē trāſiſſꝫ. libri eiꝰ nul lū hn̄tes ꝯẜuatoriū in fluuiū ceciderūt Die āt tertia q̇dā piſcator ibi hamū ꝓijciens. cū magnuꝫ piſcē ſe prendidiſſe putaret. libros ip̄os extraxit. pēitꝰ ſic illeſos ac ſi ī aliqͣ arma rio fuiſſent cū oī diligētia cuſtoditi. Cum ad qddā mōaſteriū veniſſꝫ ⁊ frēs qͣeſcerent nolēs eos inq̇etare orōne fuſa clauſis ianu is moaſteriū cū ſocio introiuit. Ide etiā cō pertū eſt cū ī ꝯflictū heticoꝝ cū q̇dā ꝯuerſo ciſtercien̄. fuiſſꝫ. Nā cū ſero ad qͣndā eccl̓aꝫ deueniſſent ⁊ clauſam īueniſſent. orōe fuſa a bto dn̄ico ītra eccl̓iaꝫ ſe ſubito īuenerūt. et noctē illā totā ī or̄oe duxerūt. ¶ Poſt labo rē itineris an̄qͣꝫ ad hoſpitiū deueniſſꝫ ſitim ad fontē aliquē extinguere ꝯſueuit. ne ī do mo hoſpitis plꝰ bibēdo aliqͣꝫ notā īcurreret E ¶ Scolaris q̇dā lubricū carnis patiēs venit in quodā feſto ad domū fratꝝ de bo nonia vt ibi miſſam audiret. Cōtigit āt tūc miſſam beatū dn̄icum celebrare. Cum aut ad oblatōem ventū fuiſſꝫ. dictus ſcolarꝭ ac ceſſit. ⁊ manu eius cū ml̓ta deuotōe oſcula tus eſt. Quā cū oſculatꝰ fuiſſet tantā ex illa ꝓdire ſenſit odoris fragrantiā. qͣntā in vita ſua nūqͣꝫ aliqn̄ exꝑtꝰ eſt. Et extuc eſtus libi dinis ī eo mirabil̓r refriguit adeo vt q̇ ante erat vanꝰ ⁊ lubricꝰ. efficeret̉ poſtmodū cōti nens atꝫ caſtꝰ. O qͣnta mūdicie puritate eꝰ caro pollebat cuiꝰ od̓or tā mirabil̓r ſordes mentis purgabat. ¶ Sacerdos q̇dā vidēs aliqn̄ beatū dn̄icū cū ſuis fratribꝰ p̄dicatōi tā feruēter inſiſtere. deliberauit eis adhere re dumodo nouū teſtamentū ſibi ad p̄dicā dum neceſſariū hrē poſſet. Hec eo cogitāte q̇daꝫ iuuenis venale teſtamentū ſub veſte baiulās affuit. Quod ſtatī ſacerdos cum magno gaudio emit. Sꝫ dū adhuc aliqͣn tulū dubitaret. fuſa ad deū p̄ce. īpreſſaqꝫ ſu per libꝝ exteriꝰ cruce. libꝝ aperuit ⁊ oculos ad capl̓m qd̓ pͥmo ſe obtulit mox cōiecit. et illud qd̓ ī actibꝰ petro dictū eſt. eid̓ occurrit Surge d̓ſcēde ⁊ vad̓ cū eis nihil dubitās. qꝛ ego miſi illos. Statīqꝫ ſurgēs eiſdē adheſit ¶ Cū apud tholoſam in theologia regeret magiſter q̇dā ſcīa ⁊ fama p̄clarꝰ. q̇daꝫ ma ne an̄ diē dū ſuas p̄uideret lectiones oppreſ ſus ſomno caput ſuū in cathedra paululuꝫ reclinauit. viſūqꝫ eſt ſibi ꝙ ſeptē ſtelle ei pre ſentarent̉ Qui cum de nouitate talis exenij pl̓imū miraret̉. ſubito ī lumīe ⁊ qͣntitate p̄ dicte ſtelle intātū creuerūt ꝙ totū mundum illumiauerūt. Qui euigilās q̇d nam ſibi hͦ vellet plurimū mirabat. Et ecce dū ſcolas intraſſet ⁊ leget. btus dn̄icꝰ ⁊ cum eo ſex fra tres eiuſdē habitꝰ ad p̄dictū magiſtꝝ hūili ter acceſſerūt. ⁊ ſuū ſibi ꝓpoſitū intimantes dixerūt. ꝙ ſcolas ſuas cuperent frequētare. Qui recolens viſionē. ip̄os eſſe ſeptem ſtel las qͣs viderat nō dubitauit. ¶ Rome vi ro dei dn̄ico poſito vir q̇dā magiſter Regi naldus ſctī Amiani aurelianen. decanus q̄ etiā pariſius ī iure canonico rexerat ānis qn̄qꝫ. romam cum aurelianenſi ep̄o mare trāſiturꝰ aduenerat. Dudū aūt in ꝓpoſito hēbat. relictis oībꝰ p̄dicationi inſiſtere. ſed q̇ na mō id cōplere poſſet nec dū aduerterat. cū aūt a quodā cardinali cui hmoi votum exp̄ſſerat de inſtitutione p̄dicatoꝝ didiciſſꝫ et btō dn̄ico accerſito eidem ſuū ꝓpoſitum reuelaſſet. extūc ipſiꝰ ordīs deliberauit igreſ ſum. Nec mora gui infirmitate febriū cor ripit̉. et de eius ſalute penitꝰ deſperat̉. Per feuerate aūt in orone btō dn̄ico ac btāꝫ v̓gi nē cui tanqͣꝫ ſpeciali patrone curā ordinis tota cōmiſerat exorante. vt vel ſaltē modico tꝑe eū ſibi ꝯcedere dignaret̉. Ecce ſubito re ginā miſcd̓ie duabꝰ admodū ſpecioſis co mitatā puellis. Reginaldꝰ vigilās ⁊ morteꝫ expectās ad ſe viſibilit̓ venientē aſpexit. blā daqꝫ facie ſibi dicētē. Pete a me quod vis ⁊ dabo tibi. Deliberanti q̇d pet̓et. vna ex p̄ dictis puellis ſuggeſſit ne qͥd pet̓et ſed ſe to tu regine miſcd̓ie volūtati cōmitteret. Qd̓ dū feciſſet illa manu extendēs virginea. au res eius ⁊ nares. manꝰ eius ⁊ pedes ſaluta ri quā tulerat vnctōe ꝑunxit. formulas ver boꝝ ꝓprias ad ſingulas vnctiones ſubinfe rens. Ad renes ait. Stringāt̉ renes tui cin gulo caſtitatis. Ad pedes at ait. Ungo pe De ſctō Dominico des tuos ī p̄paratōeꝫ euāgelij pacis. Addi ditqꝫ. Die tertia mittā tibi ampullā reſtitu tionis plenarie ſanitatꝭ. Tunc ei hitu ordīs oſtendens. en inquit iſte eſt habitꝰ ordinis tui. Hāc aūt viſionē ſil̓r btus dn̄icꝰ ī orōne poſitꝰ vidit. Mane āt facto ad eū veniens s. dn̄icꝰ ⁊ ſanu repperit. ⁊ ab eodē totiꝰ viſio nis ſeriē audiuit. ⁊ hitū quē v̓go mōſtraue rat aſſūpſit. Nā antea frēs ſuꝑpellicijs vte bant̉. Die āt tercia dei mater affuit et corpꝰ Reginaldi adeo ꝑunxit ꝙ nō ſolū eſtum fe briū ſꝫ etiā ardore cōcupiſcētie ſic extinxit. vt ſic̄ ip̄e poſtmodū eſt ꝯfeſſus. nec pͥmꝰ in eo motꝰ libidinis de cet̓o pullulauit. Hanc vi ſionē iterato exhibitā q̇dam religioſus d̓ or dine hoſpita larioꝝ pn̄te qͣꝫ biō dn̄ico ꝓprijſ oculis vidit ⁊ ſtupuit. Hāc viſionē multis frībꝰ maxīe poſt illiꝰ obitū btus dn̄icꝰ publi cauit. Miſſus igͦr Reginaldꝰ bononiā pre dicatōi ardēter inſtabat. ⁊ fratꝝ numerꝰ ex creſcebat. Poſt hͦ āt miſſus ꝑiſiꝰ nō pꝰ mul tos dies ī dn̄o obdormiuit. F ¶ Iuue nis quidā nepos dn̄i ſtephani cardinal̓ de foſſa noua. cū equo in fouea p̄cipicio lap ſus inde mortuꝰ eſt eductꝰ. Qui bto dn̄ico oblatꝰ. orōe fuſa vite priſtine eſt reſtitutus. ¶ In eccl̓a ſctī Sixti architectū qͣndā con ductū a frībꝰ ſub cripta q̄dā ruina deſuper reſoluta ꝯtriuit. diuqꝫ ſub cumulo cadētis macerie iacentē extinxit. Sꝫ vir dei dn̄icus corpꝰ ſub cauerna ſubductum ad ſe deferri iuſſit. orationūqꝫ ſuaꝝ ſuffragio ſtatim vi te ſil̓ ⁊ ſanitati reſtituit. ¶ In eadē eccl̓a apd̓ romā dum frēs circiter. xl. manerēt ⁊ qͣdam vice panis valde modicū inueniſſent. btūs dn̄icꝰ id̓ modicum qḋ habebat̉ panis ī ꝑteſ diuidi ſuꝑ mēſam mādauit. Dūqꝫ vnuſq̇ſ qꝫ buccellā panis cū gaudio frangeret ecce duo iuuenes eiuſdē habitꝰ formeqꝫ ꝯſil̓es refectoriū intrauerūt pallioꝝ ſinus q̇ a col lo pendebāt plenos panibꝰ deferētes. Qui bus ī capite menſe ſerui dei dn̄ici ſilēter ob latis ita ſubito diſceſſerūt. vt nullus de cete ro vel vnde venerīt vel qͦ abierint ſcire poſſꝫ Tuc ſctūs dn̄icus manu ad frēs circūqua qꝫ ꝓtenſa. modo inq̇t fratres mei cōmedite ¶ Cūqꝫ btūs dn̄icꝰ aliqn̄ ī itinere poſitꝰ eēt ⁊ guis pluuiaꝝ inundatio facta eēt. ille ſig nū crucis edidit ⁊ a ſe ⁊ ſocio omnē pluuiā adeo ꝓpulſauit vt qͣſi facto papilione d̓ cru ce. cū tota terra denſa imbriū inundatione madeſceret. nec vna gutta ad ſpaciū triū cu bitoꝝ eos ꝯtinget. ¶ Quadā vice dū ī par tibus tholoſanis trāſiſſet nauigio qͣndam aquā nauta ab eo denariū ꝓ mercede trāſi tus exigebat. Cui cū vir dei ꝓ ſeruitio ſibi i pēſo celoꝝ regnum ꝓmutet. addēs ꝙ diſci pulus xp̄i eſſꝫ. nec auꝝ vel pecuniā deporta ret. ille eū ꝑ cappā trahēs. mihi inq̇t aūt cap pam aut denariuꝫ dimittes. Tunc vir dei erectis ad celum ocuỉ paululū intra ſe oras moxqꝫ ī terrā reſpiciēs ⁊ diuīo nec dubium ꝓcuratū nutu denariū iacentē vidēs. ecce i qͥt frater qd̓ poſtulas tolle ⁊ me libeꝝ in pa ce dimitte. ¶ Cōtigit aliqn̄ viro dei iter agē te aſſociari ſibi religioſum qͣndā ꝯuerſatio nis q̇dē ſctītate domeſticū ſꝫ loq̄la ⁊ lingua penitꝰ alienū. Dolēs itaqꝫ ꝙ diuinis eloq̇is vna cum illo mutua ſe collatōe refouere n̄ poſſet. tandē a dn̄o vt vnꝰ lingua loqueret̉ alteriꝰ v̓biſqꝫ ſic alterutꝝ variatꝭ ſeſe per tri duū qͣ vicꝫ ſimul ituri erāt ītelligerēt īpetra uit. ¶ Quadā vice cū quidā multis obſeſ ſus demonijs ſibi fuiſſet oblatꝰ. ille ſtolā ac cipiēs pͥus ſuꝑ ꝓprium collū poſuit. deinde demoniaci collū cinxit. mandas illis vt d̓ ce tero illum hoīem nō vexarent. Ip̄i vero in eiuſdē obſeſſi corꝑe torqueri ſtatī fortiter ce perunt ⁊ clamare. Permitte nos exire qͣre nos cruciari h̓ cōpellis. At ille. Nō dimīt tam vos inquit niſi mihi fideiuſſorē de de ritis ꝙ vltra nequaqͣꝫ de cetero redeatis. Quos inquiunt illi fideiuſſores poterimꝰ tibi dare. Et ille. Sanctos martyres quo rum corpora in eccleſia hac requieſcunt. Et illi. Non poſſumus quia noſtra meri ta contradicunt. Quibus ille dixit. Opor tet vos dare. alioquin a cruciatu hoc neqꝫ qͣꝫ liberos vos dimittam. Tunc reſponde runt ad hͦ operā ſe daturos. ⁊ poſt modicū dixerūt. Ecce impetrauīꝰ. licet imeriti ꝙ ſctī marures fideiuſſerūt ꝓ nobis. Requirente r§ De ſancto dominico āt eo hꝰ rei ſignū dixert̉. Eatꝭ ad capſaꝫ in qͣ ſūt recōdita capita martiꝝ ⁊ eā inuenietꝭ in uerſam. q̄ſitū eſt ⁊ ita inuētū eſt ſic̄ illi fuerāt ꝓteſtati. G ¶ Predicāte āt eo aliqn̄ q̄dā matrōe ab heticꝭ deprauate eiꝰ pedibꝰ ꝓuo lute dixerūt. Serue dei adiuua nos ſi vera ſūt q̄ hodīe p̄dicaſti. iā diu mētes nr̄as erro ris ſpūs excecauit. qͥbꝰ ille. Cōſtantes eſtote ⁊ expectate pauliſꝑ. vt videatꝭ qͣli dn̄o adhe ſiſtis. Statīqꝫ vidert̉ de medio ſui cattum vnū teterrimū ꝓſilire q̇ magni canis qͣntita tē p̄ferēs hēbat groſſos ocl̓os ⁊ flāmantes. linguā lōgā latāqꝫ atꝫ ſanguinolētā ⁊ ꝓtra ctā vſqꝫ ad vmbilicū. caudā v̓o hn̄s curtā ſurſūqꝫ ꝓtēſaꝫ poſtertoꝝ turpitudīeꝫ q̄cūqꝫ ſe v̓teret on̄debat. d̓ q̇bꝰ fetor ītolerabil̓ exa labat. Cūqꝫ circa illas matroas ſe aliqͣꝫ diu huc illucqꝫ v̓tiſſet. tādē ꝑ cordā cāpane ī cā panile ꝯſcēdēs diſparuit. fedā pꝰ ſe veſtigia derelinqͣns. Ille gͦ matrōe d̓o grās agētes. ad catholicā fidē ſūt ꝯuerſe. ¶ Cū in ꝑtibꝰ tholoſanis qͦſdā heticos ꝯuīciſſꝫ. ⁊ illi eēnt ī cēdio deputati. aſpiciēs int̓eos qͣndā Ray mundū noīe ait mīſtrꝭ. iſtū ẜuate ne aliquo mo cū cet̓is ꝯburat̉. Cōuerſuſqꝫ ad eū blā deqꝫ alloq̄ns. ſcio inqͣt fili mi ſcio ꝙ adhuc lꝫ tarde bonꝰ hoeris ⁊ ſctūs. Dimiſſus ita qꝫ ꝑ annos vigīti ī hetica prauitate ꝑmāſit. Tandē ꝯuerſus ⁊ frat̓ p̄dicatoꝝ effectꝰ ī eo dem ordine vitā ſuā laudabil̓r duxit ⁊ felici ter ꝯſūmauit. ¶ Cū eēt ī hiſpania q̇buſdā ſibi frībꝰ ſociatis apparuit ei ꝑ viſū īmaniſſi mus draco. q̄ frēs illos q̄ ſecū erāt abſorbe re aꝑtis faucibꝰ nitebat̉. qd̓ vir dei ītelliges frēs fortiter reſiſtere hortabat̉. Et poſt mo dicū oēs illi excepto frē adam ⁊ duobꝰ con uerſis ab eo receſſert̉. Introgatꝰ āt q̇daꝫ ex ill̓ ab eo an ſil̓r vellet abire ait. Abſit pat vt relicto capite ſeqͣr pedes. ⁊ ꝯtinuo oratōi ſe dedit. ⁊ fere oēs poſt modicū ſua oroe con uertit. Apd̓ ſctūm ſixtū in vrbe romana cu frībꝰ exn̄s ſubito facto ſuꝑ eū ſpū dn̄i ad ca pitulū fratribꝰ ꝯuocatis palam oībꝰ nūcia uit. qͣtuor frēs ex ip̄is ī breui duos videlꝫ in corꝑe. duos v̓o ī aīa morituros. Poſt mo dicū duo frēs ad dn̄m miguerūt. duo v̓o d̓ ordīe receſſerūt ¶ Exiſtēte eo bononie. erat ibi quidā mgr cunradꝰ theutonicꝰ cuius i greſſum ad ordinē frēs mirabil̓r affectabāt Cū aūt btūs dn̄icus cū pͥore mōaſterij caſ ſamarie de ordīe ciſtercien̄. in vigilia aſſum ptionis btē marie ſermocionaret̉ familiari q̇dam ꝯfidentia exigente materia inter alia dixit ei. Fateor tibi p̓or qḋ tn̄ adhuc nulli ex poſui vnqꝫ. nec tu alteri qͣꝫdiu vixero reue labis. ꝙ nūqͣꝫ a deo ī hac vita aliqd̓ petij qd̓ non aſſequerer iuxta votū. Cui cū p̄dictus pͥor diceret ꝙ forſitan an̄ eū vitā finiret. bea tus dn̄icꝰ ſpū ꝓphetico ꝙ ip̄e pͥor poſt ſe diu viueret. ſic̄ ⁊ factū fuiſſe ꝯſtat p̄dixit. Tūc il le pͥor adiecit. Pete ergo pat̓ vt det tibi ma giſtrū Cūrādū ad ordine cuiꝰ frēs introitū tantū flagitare vident̉. At īp̄e rem inq̇t bo ne frater difficilē poſtulaſti. Finito cōple torio cetis fratribꝰ ad quieſcendū ꝑgentibꝰ ip̄e in eccl̓a remāſit ⁊ ī oroe more ſolito per noctauit. Cōuenientibꝰ igͦr frībꝰ ad primaꝫ cūcantor incepiſſet Iam lucis orto ſidere. ecce lucis noue ſidus nouū futurꝰ magiſter Cunrādus ſubito veniēs ad pedes btī Do minici ſe ꝓſternēs habitū ordīs inſtāter pe tijt ⁊ ꝑſeueranter accepit. Hic fuit in ordine valde religioſus. et lector in ordine pluri mum glorioſus. Qui tandē moriens cum iam oculos clauſiſſꝫ ⁊ frēs eū migͣſſe crede rent ille aꝑtis oculis frēs circumſpicies ait. Dn̄s vobiſcū. Quibꝰ rn̄dentibꝰ. Et cū ſpū tuo. Adiunxit. Fideliū aīe ꝑ miſcd̓iam dei requieſcant in pace. Et ſic ꝓtinꝰ ille in pace quieuii. H ¶ Inerat aūt ſeruo dei do minico firma valde mētis eqͣlitas. niſi cum ad ꝯpaſſionē ⁊ miſcd̓iaꝫ turbaret̉ Et qͥa cor gaudes exhilarat facie placidā īterioris ho minis ꝯpoſitōeꝫ manifeſta deforis benigͥta te ꝓdebat. Tēꝑe diurno cū frībꝰ ſuis ſocijs ve ſaluo q̇dem honeſtatis tenore nemo co munior. nocturnis horis. vigilijs ⁊ orōibꝰ nemo inſtātior. Diē imꝑtiebat̉ ꝓximis. no ctem deo. De oculis ſuis qͣſi quendā fon tem effecerat lacrimaꝝ. Freq̄nt̓ qn̄ corpus dn̄i eleuabat̉ ī miſſa. in tantū mētꝭ rapiebat̉ exceſſū. ac ſi ibidē xp̄m incarnatum preſen De ſctō Dominico tē vid̓et ꝓpt̓ qḋ miſſam ml̓to tꝑe cū cet̓is nō audiuit Erat āt ſibi ī eccl̓a ꝑnoctādi ꝯſuetu do creberrima vt vix aut raro certu ad qe ſcendū locū vid̓et̉ hrē. Et cū laſſitudīe ſucce dēti ſōni īterpellaret ncc̄itas ſiue an̄ altare aūt ſuꝑ lapidē capite reclīato paululū q̇eſce bat. Tres ſingul̓ noctibꝰ accipiebat manu ꝓpͥa de qͣdaꝫ catena ferrea diſciplinas. vnā vicꝫ ꝓ ſe alterā ꝓ pctōribꝰ q̇ v̓ſant̉ in mūdo. tertiā v̓o ꝓ his q̇ in purgatorio cruciatur. ¶ Electꝰ aliqn̄ ī cōteronen̄. al̓s citauien̄. ep̄ oīno renuit ꝯteſtās ſe pͥus terrā deſerere qͣꝫ electiōi alicui d̓ ſe facte aliquatenꝰ ꝯſentire. ¶ Int̓rogatꝰ aliqn̄ cur nō libētiꝰ tholoſe in tholoſanaqꝫ dioceſi. in eiꝰ vicꝫ dioceſi qͣꝫ in carchaſonēſi dioce. moraret̉. rn̄dit. Quia ī tholoſana dioceſi ml̓tos q̇ me honorat īue nio. apd̓ carchaſonā v̓o oēs eꝯrio me īpu gnāt. ¶ Introgatꝰ a qͣdā ī qͦ libro plꝰ ſtudū iſſet. rn̄dit. In libro caritatꝭ. ¶ Quadā vice dū vir d̓i dn̄icꝰ apd̓ bononiā ꝯſtitutꝰ ī eccl̓a pnoctaret. diabolꝰ ī ſpecie frīs eidē apꝑuit. Quē ſctūs dn̄icꝰ frēm exiſtimās ei inuebat vt cū cetis ad qͣeſcēdū ꝑgͥet. Ille v̓o qͣi deri dēdo eūdē ſibi nūtibꝰ rn̄debat. Tūc ſāctus dn̄icꝰ qͣs naͣ eēt q̇ ſuū mādatū ꝯtēneret ſcire volēs candelā ad lāpāde accēdit. ⁊ ī faciē eꝰ reſpiciēs ꝙ diabolꝰ eēt ꝯfeſtī cognouit. qua re cū eū vehemētiꝰ īcrepaſſꝫ. mox eid̓ diabo lus d̓ fractōe ſilētij īſultare cepit. Sctus aūt dn̄icꝰ vtpote frartū igro ſibi loq̇ licere aſſe rēs. coegit ip̄m vt ſibi diceret d̓ qͦ frēs in cho ro tēptaret. Qui rn̄dit. Facio eos tarde ve nire ⁊ cito exire. Deinde duxit eū ad dormi toriū. de qͣ ibidē frēs temptaret inq̇res. Qui ait. Facio eos nimis dormire. tarde ſurge. ſicqꝫ a diuīo officio remanere. ⁊ īterdū im mūdas cogitatōes hre. deide ad refectoriū ip̄m duxit. et de qͣ ibidē frēs tēptaret qͣſiuit Tc̄ demon ꝑ mēſas ſaliēs. plꝰ ⁊ minꝰ. plꝰ ⁊ minꝰ ſepiꝰ repetēdo dicebat. Quē cū ſctūs dn̄icꝰ q̇d ſibi h̓ vellet īterrogaret ait. Quoſ da frēs tēpto vt plꝰ comedāt. ⁊ ſic ex nimia ci bi ſūptiōe delinquāt. qͦſdā vt minꝰ ſumat et ſic ī dei ẜuitio ⁊ ſui ordīs obẜuatōe debiles fiāt. In̄ duxit eū ad locutoriū de qͣ ibid̓ frēs tēptaret inq̇rēs. Tc̄ ille crebro linguā reuol ues mirabil̓ ꝯfuſiōis ſonū ꝓmebat. Queꝫ cū ſctūs dn̄icꝰ quid ſibi hͦ vellet inqͥreret ait. Hic locꝰ totꝰ meus eſt. Cū enī frēs ad loqͥn dū ꝯueniūt eos tēptare ſtudeo vt cōfule lo quāt̉. ⁊ multꝭ ſeſe inutilibꝰ v̓bis ꝯmiſceant ⁊ vnꝰ aliū nō expectet. Poſtremo duxit eum ad capl̓m. Sꝫ cū an̄ oſtiū capituli fuiſſet. de mon nullatenus intrare voluit. ſꝫ ait. Huc nūqꝫ īgrediar. qꝛ locꝰ maledictiōis ⁊ īfernꝰ mihi ē. ⁊ totū ibi amitto qd̓ in alijs locis lu cror. Nā cū aliquē frēꝫ ꝑ aliquā negligētiaꝫ delinqͣre fecero. mox ī loco hͦ maledictōis d̓ ip̄a negligētia ſe purgat. ⁊ corā oībꝰ ſe ꝓcla mat Nā h̓ monēt̉. hͨ ꝯfitēt̉. hͨ accuſant. h̓ ver berāt̉. h̓ abſoluunt̉. ⁊ ſic totū amiſiſſe me do leo qḋ alibi me lucratū gaudebā. Et his di ctis euanuit. I ¶Tandē appropinqͣnte ꝑeg̓natōis termio ꝯſtitutꝰ apd̓ bononiā gͦ ui cepit corꝑis īfirmitate lāguere. Sui autē corꝑis diſſolutio ſibi in viſiōe moſtrata eſt Uidit ei iuuene pulcerrimū his v̓bis ſe vo cantē ⁊ dicētē. Ueni dilecte mi. veni ad gau dia veni. Cōuocatꝭ igͦr ex frībꝰ bononiēſis ꝯuetꝰ. xij. ne eos exheredes ⁊ orphanos de relinqͣret. teſtamētū ꝯdidit di. Hͨ ſūt q̄ vob̓ tāqͣꝫ filijs hereditario iure poſſidēda relinq̄ Caritatē habete. hūilitatē ẜuate. pauꝑtateꝫ volūtariā poſſidēte. Illa v̓o q̇ potuit diſtri ctōe ꝓhibuit. ne qͣs vnqꝫ ī ſuō ordīe poſſeſſi ones īduceret tꝑales. maledictōeꝫ dei oīpo tetꝭ ⁊ ſuā tribilit̓ imp̄cās ei q̇ p̄dicatoꝝ ordi nē t̓renaꝝ diuitiaꝝ puluere p̄ſumerꝫ macu lare. Fribꝰ v̓o de eiꝰ deſtitutōe īcōſolabilit̓ dolētibus dulciter eos ꝯſolans ait. Ne vos mea filij corꝑal̓ turbet diſceſſio. nullatenus dubitātes vtiliorē me vos mortuū habitu ros qͣꝫ viuū. Proinde ad extremā horā ve niens anno dn̄i. M.ccxxj. dormiuit in dn̄o Cuiꝰ q̇dem trāſitꝰ eadē die eadēqꝫ hora fra tri Guali tūc pͥori fratrū p̄dicatoꝝ d̓ brixia ⁊ poſtmodū eiuſdeꝫ ciuitatis ep̄o hͦ modo moſtratus eſt. Nam cum in campanili fra trū capite ad muruꝫ inclinato leui ſomno dormitaſſꝫ vidit celū aꝑtum ⁊ duas ſcalas cadidas ad terraꝫ ſubmitti. qͦꝝ ſummitates De ſancto dominico xp̄s cū mrē tenebat. ⁊ āgeli ꝑ eas iubilantes aſcēdebāt ⁊ deſcēdebāt. In medio āt ſcalaꝝ ī imo ſedes poſita erat. ⁊ ſuꝑ ſedē velato ca pite frat̓ ſedes. Ih̓s āt ⁊ mat eiꝰ ſurſuꝫ ſca las trahebāt donᵉ ſedēte ī celo eleuata aper tura celi clauſa ē. Uenies igͦr p̄dictꝰ frat̓ bo noniā ꝯtinuo ead̓ die ⁊ hora preꝫ migraſſe cognouit. Frat q̇dā noīe raho poſitꝰ apd̓ tybur eadē die ⁊ hora qͣ pat miguit a corꝑe miſſaꝫ celebraturꝰ acceſſerat ad altare cum audiſſet eū bononie egrotaſſe. ⁊ ad locū ca nonis veniēs ī q d̓ viuis mētio fieri ꝯſueuit ⁊ vellꝫ ꝓ eiꝰ ſalutē orare. ſubito factꝰ ē ī exceſ ſu mētꝭ viditqꝫ viꝝ d̓i dn̄icū qͣdā corōa lau rea laureatū totūqꝫ mirabili ſplēdore fulgē te. duobꝰ q̇dē reuerēdis virꝭ comitatū hinc inde extra bononiā ī via regia ꝓcedētē. Diē igͦr notās ⁊ horā īuenit tūc ẜuū dei dn̄icum a corꝑe migͣſſe Cū igͦr corpꝰ eiꝰ ml̓to tꝑe ſub t̓ra iacuiſſꝫ ⁊ crebreſcētibꝰ īdeſinēt̉ miracl̓is non poſſꝫ vlteriꝰ eiꝰ ſctītas occultari. fideliū dignū duxit deuotio corpꝰ eiꝰ ad altiorē lo cū trāſferre. Cūqꝫ monumētū fuiſſꝫ. fracto vix ferreis īſtrumētꝭ cemēto ſublatoqꝫ lapi de patefactū. tāta ex ip̄o ſuauiſſimi odoris ꝓrupit fragrāuia. vt nō tā ſepulcꝝ qͣꝫ cella vi deret̉ aromatū patuiſſe. Qui q̇dē odor cu cta ſuꝑabat aromata. nec alicꝰ rei natural̓ odor ſil̓is videbat̉. Nec ſolū oſſibꝰ aūt pul ueri ſacri corꝑis inerat vel capſe. veꝝetiā tre circūq̄qꝫ ꝯgeſte. ita vt ad lōginq̇s regiones poſtmodū delata odorē ip̄m lōgo tꝑe reti neret. Fratꝝ v̓o maībꝰ maxīe aliq̇d d̓ reliqͣ is ſacroſctis tāgētibꝰ ſic inheſit. vt qͣntūcūqꝫ lote vl̓ etiā ꝯfricate eēnt ꝑ pl̓es dies ꝯẜuate fragrātie teſtīoniū pn̄taret. R ¶ In ꝓui cia vngarie vir q̇dā nobilis cū vxore ſua et filio ꝑuulo ad reliq̇as btī dn̄ici q̄ ī ſylon ha bebant̉ viſitādas acceſſit. At filiꝰ eiꝰ īfirma tus ibideꝫ ad extremū vite moriēdo ꝑuenit. Pater at corpꝰ filij corā altari bt̄ī dn̄ici col locās lamētari cepit ⁊ dicere. Btē dn̄ice letꝰ veni ad te. en triſtis redeo. Cum filio veni ⁊ orbatꝰ recedo. redde mihi qͥſo filiū meū. red de mihi leticiā cordis mei. Et ecce circa me diū noctis puer reuixit ⁊ ꝑ eccl̓iaꝫ ābulauit. ¶ Iuuenis q̇dā cuiuſdā nobilis dn̄e man cipiū dū in qͣdā fluuio piſcādi grā inſiſterꝫ. in aqͣ lapſus ⁊ ſuffocatus diſparuit. Ma gno at ſpacio tꝑis interiecto eiꝰ corpꝰ d̓ ꝓfū do fluuij eſt eductū. Dn̄a at ipſiꝰ ꝓ eius re ſuſcitatōe btūm dn̄iicum inuocās. ꝓmiſit ſe ad ſuas reliq̇as nudis pedibꝰ acceſſurū et reſuſcitatū mancipiū libertati datuꝝ. Sta timqꝫ q̄ fuerat mortuꝰ in mediū vidētibꝰ oī bus vite redditꝰ ꝓſilijt. votumqꝫ ſuū p̄dicta dn̄a ſicuti ꝓmiſerat adīpleuit. ¶ In eadeꝫ ꝓuinciā vngarie dū q̇dā vir filiū ſuū defū ctu amare lugeret ⁊ btūm dn̄icū ꝓ eiꝰ reſu ſcitatōe inuocaret. circa pulloꝝ cātu q̄ mor tuꝰ fuerat ocl̓os aꝑuit ⁊ pr̄i dixit. Quid eſt pater ꝙ ſic habeo faciē madefactaꝫ. Et ille. Lacrie pr̄is tui ſūt fili. qꝛ tu mortuꝰ fueras ⁊ ego ſolꝰ remā ſerā oī gaudio d̓ſtitutꝰ Cui ille. Multū fleuiſti pat. ſꝫ bt̄s dn̄icꝰ d̓ſolator tue ꝯpatiēs vt tibi viuꝰ redderer ſuis meri tis impetrauit. ¶ Languidꝰ q̇dā ⁊ ꝑ. xviij. ānos cecus reliqͥas beati dn̄ici viſitare deſi derās. tanqͣꝫ temptās ire de lecto ſurrexit. tā tamqꝫ ſubito ſibi ſenſit infundi v̓tutē ꝙ pal ſu ꝯcito gd̓i cepit. Tantoqꝫ magis in ꝯͣua leſcētia corꝑis ⁊ illuminatōe ocl̓oꝝ ꝓficies. qͣnto qͦtidie in ſtinere ꝓcedebat. donec tādeꝫ ad locū deſtinatū ꝑueniēs. ꝑfectum recepit viriuſqꝫ beneficiū ſanitatis. ¶ In eadē ꝓ uincta vngarie matrona q̇dā ad honorem beati dn̄ici miſſam diſponēs facere celebra ri. ſacerdotē hora debita non inuenit. Qua ꝓpter candelas tres ad hoc paratas manu tergio mūdo inuoluit ⁊ in qͣdā vaſe repoſu it. Aliqͣntulū āt diuertes. ⁊ poſtea rediēs cā delas flāmis patētibꝰ ardere vidit. Curren tes oēs ad tā grāde ſpectaculū. tamdiu ibi de tremētes ⁊ orātes ſteterunt. donec ſine le ſione manutergij penitus exarſerūt. ¶ L Apud bononiā ſcolaris q̇dam nomine Iraui renuꝫ ac genuum dolore Nic olo adeo eū vexatus ꝙ de lecto ſurgere nō vale bat. Cuius ⁊ femur leuū emarcuit intantū ꝙ omnis ab eo ſpes curatōis abſceſſit Deo igr̄ ⁊ beato Dominico ſe deuouēs. cī ſe fi lo de qͦfienda erat candela totū mēſus eſſꝫ De ſctō Dominico ī lōgū. cepit etiā corpꝰ collū ⁊ pectꝰ cinge cū tāde genu filo ambiēte cinxiſſet. īuocato ad quālibꝫ mēſuratiōeꝫ noīe ih̓u ⁊ b. dn̄ici ꝯti nuo ſe alleuiatū ſētiēs exclamauit. ego ſum lib̓atꝰ. Exurgēs ⁊ p̄ gaudio lacrimas. ſine aliq̇ fulcimēto vēit ad eccl̓aꝫ ī qͣ corpꝰ ſcī do minici q̇eſcebat In ead̓ qͦꝫ ciuitate ml̓ta ⁊ fe reinūerabilia miracl̓a d̓s ꝑ ſuū ẜuū dn̄icū oꝑatꝰ ē ¶ In ſicilia apd̓ auguſtā cū puella q̄dā q̇ vicio lapidis laborabat īcidi deberet mat eiꝰ ꝓ inſtāti ꝑicl̓o filiā ſuā d̓o ⁊ b. dn̄ico ꝯmēdauit. Seq̄nti igr nocte dormiēti puel le b. dn̄icꝰ aſtitit ⁊ ī maū eꝰ lapidē qͦ torūbat̉ poſuit ⁊ abſceſſit. quē puella euigilās ⁊ ſe li beratā īueniēs mr̄i dedit ⁊ viſionē ꝑ ordinē explicauit. Mat̉ v̓o lapidē ad domū fratꝝ attulū. ⁊ ip̄ꝫ ī meoriā tāti miracl̓i cor ima ginebti dn̄ici ſuſpēdit ¶ In auguſta ciuita te cūi feſto trāſlatiōis. b. dn̄ici matrōe q̇daꝫ q̄ ī eccl̓a fratꝝ miſſaꝝ ſolēnijs īterfuere do mū redirent ⁊ qͣndā mulierē p̄ foribꝰ domꝰ ſue filātē viderēt. ip̄aꝫ caritatiue redargue re cepert̉. cur ī feſto tāti pr̄is a ẜuili oꝑe no ceſſaret. Illa v̓o īdigͣta rn̄dit. Uos q̇ eſtis byzote fratꝝ feſtū colite vr̄i ſctī. Statimqꝫ ocl̓is in tumorē cū pruritū ꝯuerẜ. ex ip̄is ce pert̓ v̓mes ꝓtinꝰ ſcaturire. ita ꝙ vicina q̇daꝫ decēocto v̓mes eduxit ex eiꝰ ocul̓ nūeratim Cōpūcta igͦr ad eccl̓aꝫ fratꝝ veīt. ibiqꝫ pctā ſua ꝯfitēs ⁊ votū emittēs ꝙ de cēto ſctō dei dn̄ico nūqͣꝫ detrah̓et ⁊ eiꝰ feſtū deuote aget ꝓtinꝰ reſtituta ē pͥſtīe ſanitati. M ¶ Scti monialis q̇dā noīe maria apd̓ tripolim in moaſterio qḋ d̓r magdalenā validiſſimis ī firmitatibꝰ elaborās. at in tibia gͣuit ꝑcuſſa qnqꝫ mēſibꝰ cruciatū mirabili vrgebat̉. ita vt ſingulis horis exitꝰ timeret̉. q̄ intra ſe re colliges ſemetip̄aꝫ ſic exorauit. Mi dn̄e nō ſu ego digorare te. nec a te exaudiri. ſꝫ rogo dn̄m meū. b. dn̄icum. vt ſit media. nt me ⁊ te. ⁊ mihi īpetret bn̄ficiū ſanitatꝭ. Cū ergo diu cū lacris exoraret. ī extaſi fcā vidit bium dn̄icū cū duobꝰ frībꝰ aꝑta cortina q̄ ante le ctu eiꝰ pondebat ītrātē ſibiqꝫ dicētē. qͣre tātū ſanari deſideras Et illa. Dn̄e vt d̓o meo de uotiꝰ ẜuire poſſim. Aūc ille d̓ ſub cappa vn ctionē mire fra grātie ꝓferēs tibiā eiꝰ vnxit ⁊ ſtati ſanata fuit Et ait. Hec vnctio eſt valde p̄cioſa dulcꝭ ⁊ difficilis. Cuiꝰ v̓bi cū mulier reqͥreret rōeꝫ dixit. Hec vnctio dilectiōis eſt ſignū q̄ vicꝫ p̄cioſa eſt. qꝛ nullo p̄cio emi p̄t. ⁊ qꝛ ī donis dei nullū eſt meliꝰ. Dulcꝭ. quia nihil dulciꝰ caritate. Difficil̓. qꝛ cito ꝑditur niſi caute cuſtodiat̉. Ip̄a etiaꝫ nocte ſorori ſue ī dormitorio q̇eſcēti apparuit dicēs. ego ſanaui ſororē tua. Que curres ip̄aꝫ ſanatā iuenit. Que cū ſe etiā ſenſibili vnctiōe inun ctā ſentiret. ip̄aꝫ cū bobice ⁊ reuerētia ml̓ta exterſit. q̄ cū abbatiſſe ꝯfeſſori ⁊ ſorori oīa re tuliſſet ⁊ vnctōeꝫ ī bōdice pn̄taſſet. tāta et tā noua odoris fragrātiā ſūt ꝑcuſſi vt nll̓a eiſ poſſent aromata ꝯꝑari. Ip̄aꝫ āt vnctionē cū multa reuerentia ẜuauerūt. Quā gͣtus at deo exiſtat locꝰ in qͣ ſacroſanctu corpus bti dn̄ici reqͥeſcit. lꝫ ex miracl̓is ml̓tis clarue rit. vnū tn̄ hͦͨ poſuiſſe ſufficiat. ¶ Refert ma giſter Alexander ep̄s vindonicenẜī poſtill̓ ſuis ſuꝑ illud v̓bum Miſericordia et veri tas obuiauerūt ſibi. ⁊cͣ. ꝙ q̇dā ſcolarꝭ degēs bononiē vanitatibꝰ ſeculi deditꝰ viſonē talē ꝯſpexit. Uidebat̉ ſiq̇dē ſibi ꝙ ī q̇daꝫ campo magno ꝯſiſteret ⁊ ibidem tepeſtas ingens ſuꝑ ip̄m deſcenderet. qui dum fugeret a fa cie tempeſtatis. ad quandaꝫ domū ꝑuenit. Quaꝫ cū clauſam inueniſſet. ⁊ pulſans ad oſtiū ſe ibidē recipi poſtulaſſꝫ. q̄ deintꝰ erat hoſpita rn̄dit. Ego ſum iuſticia q̇ hͦ habito ⁊ hͨ domus mea eſt. Quia at tu iuſtꝰ nō ēs in ea habitare nō vales. Ad cuius v̓ba ille plurimū merens abſceſſit. ⁊ aliam domuꝫ vltra illā ꝯſpiciēs ad eā venit. ⁊ pulſans ad oſtiū ſe ibidē recipi poſtulabat. Sꝫ q̄ dein tus erat hoſpita rn̄dit. Ego ſum veritas ꝙ hic habito. ⁊ hec domus mea eſt. Te at ho ſpitio nō recipiaꝫ. qꝛ veritas eū non liberat qui eam non amat. Indeqꝫ abſcedens ter tiā domū vltra illā ꝓſpicit. ad quaꝫ venies ſe ſimiliter ꝯtra impetū tēpeſtatis recipi fla gitauit. Cui q̇ deintꝰ erat domina reſpon dit. Egoſum pax que hic habito. nō eſt aut pax impijs ſed hominibꝰ bone voluntatis Uerij quia ego cogito cogitationes pacis De ſancto Sixto ⁊ nō afflictōis. vtile ꝯſiliū tibi do. Ultra me ſoror mea hītat q̄ miſerꝭ ſꝑ auxiliū p̄ſtat. ad hac accede ⁊ eiꝰ monita ꝯple Cū gͦ acceſſiſſꝫ q̄ deintꝰ erat rn̄dit. Ego ſū miſcd̓ia q̇ hͦ hīto Si igͦr ab īminēte tēpeſtate ſaluari deſide ras. vade ad domū in qͣ frēs p̄dicatores de bononiā hītant. ibiqꝫ īuenies ſtabulū pnīe ⁊ p̄ſepe ꝯtinētie ⁊ pabulū doctrīe. aſinū ſim plicitatꝭ cū boue diſcretōis. Maria illumi nantē ⁊ ioſeph ꝓficientē. ⁊ pueꝝ ih̓m te ſal uātē. Cū igͦr p̄dictꝰ ſcolarꝭ euigilaſſꝫ ad do mū fratrū venit ⁊ viſionē ꝑ ordinē recitans habitum ordinis petijt ⁊ accepit. A CX ¶ De ſancto Sixto. Ixtus dicitur a ſyos qd̓ ē deꝰ. ⁊ ſtatꝰ. qͣſi diuinus ſtatꝰ. Vel ſixtꝰ a ſiſto ſiſtis. qͣſi firmꝰ ⁊ fixus in fide paſſiōe ⁊ bona oꝑatōe. Ixtꝰ papa atheniēẜnatōe. pͥmo q̇ de ph̓s ſꝫ poſtea diſcipl̓s xp̄i ⁊ po tifex ſummꝰ electꝰ Decio ⁊ valeria no cum duobꝰ diaconibꝰ ſuis feliciſſimo ⁊ agapito pn̄tatꝰ ē. quē cū deciꝰ nullis poſſet ꝑſuaſiōibꝰ īclīare fec̄ eū duci ad tēplū martꝭ vt aūt ſacrificaret aut vt ī cuſtodia mamer tini reciꝑet̉. Sꝫ cū ſacrificare renuēs ī cuſto diā duceret̉. btūs laurētiꝰ poſt eū clamans ibat ⁊ dicebat. q̄ ꝓgrederis ſine filio pater. qͣ ſacerdos ſctē ſine mīſtro ꝓperas. Cui fixtꝰ. Nō ego te deſero fili neqꝫ derelinq̄. ſꝫ maio ra tibi debent̉ ꝓ fide xp̄i certamīa. Poſt tri duū me ſequeris ſacerdotē leuita. Interim gͦ theſauros eccl̓e acciꝑe. ⁊ q̇bꝰ tibi videt̉ di uide. Quos cū ille xp̄ianis pauꝑibꝰ diſtri buiſſꝫ. valeriāꝰ p̄fectꝰ decreuit vt ſixtꝰ ad tē plū martꝭ ſacrificaturꝰ duceret̉. qͦd ſi renue ret ibidem capite trucaret̉. Qui cū duceret̉ btus laurētiꝰ poſt eū clamare cepit ac dice re. Noli me d̓relinqͣre pat ſcē. qꝛ theſauros tuos iā expēdi. Tc̄ milites audiētes theſau ros nomīare Laurentiū tenuert̉. ſixtū v̓o cū feliciſſimo et agapito ibid̓ decollauerūt. ¶ In hac die ē feſtū trāſfiguratōis dn̄i ⁊ ſā guis xp̄i de nouo vino ſi fieri p̄t ⁊ īueniri in aliqͥbꝰ eccl̓ijs ꝯficit̉ vel ſaltē d̓ mat̉a vua ali q̇ntulū in calice eliquat̉. ¶ In hac etiaꝫ die racemi bn̄dicūt̉ ⁊ ppl̓s in cōicat. Rō aūt hꝰ eſt. ex eo ꝙ dn̄s diſcipl̓is ſuis dixit ī die cene. Nō bibā amodo d̓ hͦ genimie vitꝭ donec bi bā illḋ nouū ī regno pr̄īs mei. Illa v̓o trāſ figuratio dn̄i ⁊ qḋ dixit nouū vinū. repn̄tat gl̓ioſaꝫ inouatōeꝫ quā xp̄s pꝰ reſurrectiōeꝫ huit. ⁊ iō in hac die trāſfiguratiōis q̇ reſur rectione dn̄i repn̄tat vinū nouū inq̄rit̉. non ꝙ ī hac die vt q̇dā aiūt trāſfiguratio ſit fctā ſꝫ ī hac die ab apl̓is manifeſtata. Trāſfigu ratio eī fcā d̓r fuiſſe circa p̓ncipiū veris. Di ſcipuli at ꝓpt̓ ꝓhibitōeꝫ eis facta ip̄aꝫ tadiu celauerūt ⁊ in hac die manifeſtauerūt. Sic legit̉ in libro qui d̓r murale ¶ CX ¶ De ſancto Donato Onatus dicitur qͣſi a deo natꝰ. ⁊ hoc ꝑ regenera tionē ⁊ grē infuſionē et glorifica tioneꝫ. q̄ eſt triplex generatio ſpūalis a deo. Nam cū ſancti moriunt̉ tuc naͣſci dicūtur. Un̄ obitꝰ ſctōꝝ nō mors ſꝫ natale vocatur Puer enī appetit naſci vt recipiat ampliorē locū ad manēdū. vberiorē cibū ad veſcēdū. liberiorē aerē ad reſpirandū. ⁊ lucē ad vidē dū. et qꝛ ſancti cū de vtero matris eccleſie ꝑ morte exeunt. illa quatuor ẜm modū ſuum recipiunt. ideo naſci dicunt̉. Uel d̓r donatꝰ qͣſi dono dei datus. Onatus cum Iuliano imꝑatore eruditꝰ ⁊ nutritꝰ eſt. ita ꝙ p̄dictus Iulianꝰ fuit tūc in ſubdiaconū or dinatus. Sꝫ cū in impiū ſublimatꝰ fuiſſet. patrē ⁊ matrē beati donati occidit. Dona tus v̓o ī aretinā ciuitatē aufugit. ⁊ apd̓ Hi lariū moachuꝫ manēs ml̓ta ibidē miracl̓a fecit. Nam cum p̄fectꝰ ciuitatis hn̄s filium demoniacū eū ad donatū adduxiſſet. ſpūs immundꝰ clamare cepit ac dicere. In noīe dn̄i ih̓u xp̄i noli mihi eſſe moleſtꝰ. vt de do mo mea egrediar. O donate qͣre me exire coartas cū tormētis. Sꝫ orāte donato fuit ꝓtinus liberatus. ¶ Uir quidaꝫ Euſtaſiꝰ De ſctō Donatō noīe. exactor fiſci ī tuſcia publicā pecuniaꝫ ī cuſtodia vxorꝭ noīe Eufroſine dereliqͥt Sꝫ cū ꝓuicia ab hoſtibꝰ vrget̉. pecuniā abſcon dit ⁊ dolore p̄uēta vitā finiuit. Uir āt eiꝰ re diēs cū pecuīaꝫ īuenire nō poſſꝫ ⁊ iā cum fi lijs ſuis ad ſuppliciū tradi deberꝫ. ad ſctūm donatū ꝯfugit. Donatꝰ āt ad ſepulcꝝ vxo ris cū eo ꝑgēs orōe fcā clara voce dixit Eu froſina ꝑ ſpiritūſanctuꝫ te adiuro. vt dicas nob̓ vbi talē pecuniā poſuiſti. Et fctā ē vox de ſepulchro di. In ingreſſu domꝰ mee ibi eā ſubfodi. Et eūtes eā ibi vt dixerat īuenert̉ ¶ Poſt aliq̇t āt dies Satirꝰ ep̄s ī dn̄o ob dormiuit. ⁊ oīs clerꝰ Donatū in ep̄m elegit. Cū āt vt refert Greg. ī dialogo. qͣdā die miſ ſa celebrata ppl̓us cōicaret ⁊ diaconꝰ cōicās xp̄i ſanguine ꝓpinaret. ſubito paganoꝝ im pulſu diaconꝰ cecidit ⁊ calicē ſanctu fregit. De q̇ cū ip̄e ⁊ oīs ppl̓s pl̓imū meſtꝰ eſſꝫ Do natꝰ fragmēta colligēs calicꝭ. orōe fcā ip̄m ī pͥſtinā formā reſtaurauit. Una āt ꝑticula a diabolo abſcōſa fuit q̄ in calice p̄dicto de fecit. q̄ tn̄ ē ad teſtimoniū miraculi hꝰ. Pa gani aūt hͦ viſo miracl̓o ſūt ꝯuerſi. ⁊ octu a gintia baptiſma ſuſceperūt. ¶ Fons q̇daꝫ adeo erat infectꝰ vt q̇cūqꝫ de illo biberet ꝓti nus moreret̉. Dū igͥr ſctūs Donatꝰ ſuꝑ aſi nū ſuū illuc iret. vt or̄one ſua aquā ſanaret. draco t̓ribilis inde erupit. ⁊ pedes aſini cau da inuoluēs ꝯͣ donatū ſe ꝓtinꝰ erexit. Quē donatꝰ flagello qͦdā ꝑcuriēs. Uel ẜm quod alibi legit̉ in os eiꝰ expuēs ꝯtinuo interfecit. Orauitqꝫ ad dn̄m ⁊ oē venenū a fonte fu gauit. Aliūqͣꝫ fontē dū ip̄e cum ſocijs ſuis valdeſitiret. q̇daꝫ vice ſua orōe ibid̓ ꝓduxit. ¶ ¶ Cū filia Theodoſij īꝑatorꝭ a demo ne vexaret̉ ⁊ ad ſctūm donatū adducta fuiſ ſet. dixit donatꝰ. Exi immūde ſpūs ⁊ noli in plaſmate d̓i hītare. Cui demon. Da michi trāſitū qͦ exeā aūt q̇ vadā. Cui donatꝰ. Un̄ huc veniſti. Cui demon. de hemo Et ſctūs. Illuc reuerte. Et demō. Uideo ſignū cru cis ī te de qͦ ignis exit ꝯͣ me. ⁊ p̄ timore igno ro q̇ vadā. ſꝫ da michi locum exeūdi ⁊ exeo. Qui donatꝰ Ecce hēs tranſitū. redi ad locū tuij. Et vniuerſam domum ꝯcutiēs exiuit. ¶ Cū q̇dā mortuꝰ efferret̉. aduenit q̇dā cū cirogpho aſſerēs deberi ſibi ab ip̄o ducētoſ ſolidos. vn̄ nullatenus ip̄m ſepeliri ſinebat. Qd̓ cū vxor eiꝰ vidua b. Donato cū lacris indicaſſet. adiugēs ꝙ hō ille pecuniā totalit̓ recepiſſꝫ. aſſurges ad loculum iuit ⁊ manu defūctū tangens ait. Audi me. Qui rn̄dit. Ego ſū. Et ſctūs donatꝰ ad eū ait. Surge ⁊ vide q̇d agas cū hoīe iſto q̇ te ſepeliri nō ſi nit. Qui reſidēs eū de ſolutōe debiti coram oībꝰ ꝯuīcit. ⁊ cirogͣphū accipiēs māu ſcidit Deinde dixit ſcō donato. Iube me iteꝝ pa ter dormire. Et ille Uade amodo fili qͥeſce. ¶ Eo tꝑe cū fere anis tribꝰ nō pluiſſet ⁊ ſte rilitas mag eēt. īfideles ad iꝑatorē theodo ſiu ꝯueniūt petētes vt ſibi donatu traderet. q̄ ꝑ artē magicā hͦ feciſſꝫ. Ad iꝑatorꝭ igr in ſtātiā donatꝰ egreſſus dn̄m exorauit ⁊ plu uiā copioſaꝫ dedit. ſicciſqꝫ veſtibꝰ cet̓is plu uia infuſis domū redijt. ¶ Cū āt gothi eo tꝑe italiā deuaſtarēt. ⁊ multi a fide xp̄i rece derēt. Euadratianꝰ p̄fectꝰ a ſcō Donato et Hilarīo de apoſtaſia rep̄hēſus ſctōs ipſos cepit cōpellēs eos vt ioui īmolarēt. Qd̓ cū renuerēt hilarinū expoliatuꝫ tādiū cedi fec̄. quſqꝫ ſpūm exalarꝫ. Donatū v̓o in carcerē recluſit. ⁊ poſtmodū eū decollari fecit. circa annū dn̄i. ccclxxx. A CXI ¶ De ſancto Ciriaco. Iriacus a Mar cello papa diaconus ordinatꝰ cō p̄henſus ⁊ ad Maximianū dedu ctus. iuſſus ē cū ſocijs ſuis vt terrā foderet. ⁊ ad locū.ſ. termas q̇ ibidem cōſtruebatur ſuis eā humeris deportaret. vbi erat lctūs Saturninus ſenex. Que Ciriacus ⁊ Sy ſinnius ad portandū iuuabant. Tande in carcerē recluſum. p̄fectus iuſſit Syſinniū pn̄tari. Et cū eū Apronianꝰ educeret ſubi to vox cū luce de celo veniens dixit. Uenite bn̄dicti patris mei ⁊cͣ. Et tunc Apronianꝰ credidit. ⁊ baptizari ſe fecit. ⁊ ad p̄fectū con fitēs xp̄m venit. Cui prefectus. Nūquid tu xp̄ianꝰ factus es. Qui reſpondit. Ue mihi De ſancto Laurentio qꝛ ꝑdidi dies meos. Rn̄dit p̄fectꝰ. vere mō ꝑdes dies tuos. ⁊ miſit eū decollari. Satur ninꝰ v̓o ⁊ ſiſinniꝰ cū ſacrificare nollēt diuer ſis ſupplicijs affecti tādē decollati ſūt. Filia at diocleciani noīe arthemia cū a demonio vexaret̉. clamabat ī ea demo di. Nō exeā ni ſi ciriacꝰ diaconꝰ veniat. vn̄ ad eā adductꝰ Ciriacꝰ cū demoni īꝑaret rn̄dit. Si vis vt exeā da mihi vas aliqͦd̓ ī qd̓ intrē. Rn̄ditqꝫ ciriacꝰ Ecce corpꝰ meū ſi potes īgred̓e. Cui demo. In vas tuū ītrare nō poſſū. qꝛ vndi qꝫ ē ſigͣtū ⁊ clauſū. ſꝫ ſi eijcꝭ me. ſcito ꝙ in ba byloniā faciā te vēire. Et cū coactꝰ exiſſꝫ. ar themia clamauit duxy deū que ciria cꝰ p̄di cat vid̓et. Cū igͦr illā ciriacꝰ baptiſaſſet. et ex grā diocleciani ⁊ Serene vxoris eꝰ ī domo quādederāt ei ſecurꝰ viueret. vēit nūciꝰ a re ge ꝑſaꝝ ad dioclecianū. rogas vt ad ſe ciria cꝰ mittet̉. qꝛ filia ſua a demōe vexaret̉. Ad p̄ ces igr Dioclecian ciriacꝰ cū largo ⁊ ſma ragdo naui īpoſitꝭ neceſſarijs ī babyloniā letꝰ iuit Cūqꝫ ad puellā ꝑueniſſꝫ demō ꝑ os eiꝰ clamauit di. Fatigatꝰ es ciriace. Cui ci riacꝰ rndit. Nō ſū fatigatꝰ. ſꝫ vbiqꝫ d̓i auxi lio gub̓natꝰ. ait demon. Tn̄ ego ad qd̓ vo lui te ꝑduxi. Tc̄ ciriacꝰ dixit d̓moni. Impe ret tibi ih̓s vt exeas. Et ſtatī exiēs demō di xit. O nomē tribile qḋ me coartat exire. Et ſic ſanatā puellā cū pre ⁊ mrē ⁊ ml̓tꝭ alijs ba ptizauit. Et cū ml̓ta ſibi mūera offerrent̉ re ciꝑe noluit. ſꝫ qͣdragītaqͥnqꝫ diebꝰ ī pane et aqͣ ieiunas tandē romā redijt. Pꝰ duos āt mēſes dyoclecianꝰ defūctꝰ ē. Cui maxīanꝰ ſuccedēſ iratꝰ d̓ ſorore ſua arthemia ciriacū ꝯp̄hēdit. ⁊ nudū ⁊ cathenis ligatū an̄ currū ſuū trahi iuſſit. Iſte maxīanꝰ ꝓtāto p̄t dici filiꝰ dyocleciani ꝙ ſibi ſucceſſit ⁊ eiꝰ filiā ha buit ī vxorē. q̇ valeriana nūcupata ē. De in de iuſſit carpaſio vicario vt ip̄m cuꝫ ſocijs ſacrificare ꝯpell̓et aut diuerẜ ſupplicijs occi deret. Et cū ip̄e picē ſuꝑ caput eiꝰ liqͣſſꝫ et in eculeo ſuſpēdiſſꝫ. fecit ciriacū cū oībꝰ ſocijs ſuis decollari. Carpaſiꝰ āt cū domū ſctī ci riaci īpetraſſꝫ. ⁊ ad deriſionē xp̄ianoꝝ in lo co vbi ciriacꝰ baptizabat ſe lauaret. epulaſ qꝫ cū decēnouē ſocijs celebraret. ſubito oēs mortui ſunt. Et extūc clauſo balneo gētiles xp̄ianos timere ⁊ venerari ceperūt. CXII A ¶ De ſciō Laurētio. Aurentiꝰ dicitur qͣſi laureā tenēs. q̇ eſt corona de lauro facta. qꝛ oli de hmoi ramis victores coronabāt̉. Hec at arbor eſt victorie oſtēſi ſiua ꝯtinua viriditate amena. odore gia et efficacia v̓tuoſa. Btus igͦr Laurentiꝰ d̓r a lauro. qꝛ victoriā obtinuit ī ſui paſſiōe. vn̄ ⁊ ꝯfuſus deciꝰ dixit. Puto qꝛ iā victi ſumus. Uiriditatē hūit ī cordis mudicia ⁊ purita te. vn̄ ⁊ dixit. Mea nox obſcuꝝn̄ hꝫ ⁊c̄. odo rē hūit ꝑ mēorie ꝑpetuitatē. Un̄ diſpſit de dit pauꝑibꝰ. ⁊ iō iuſticia eiꝰ manet ī ſcl̓m ſe culi. Btus maximꝰ. Qūo nō ī eternū huiꝰ maebit iuſticia quā ⁊ ſctō īpleuit oꝑe. ⁊ glo rioſiſſimo martirio ꝯſecrauit Efficacia ha buit ꝑ v̓tuoſam p̄dicatiōeꝫ ꝑ quā Lucillū ypolitū ⁊ romanū ꝯuertit. Hmōi āt arbo ris efficacia eſt. qꝛ calculuꝫ frāgit. ſurditati ſubuenit. fulmē nō metuit. Sic laurētiꝰ frā git cor duꝝ. ſpūalē reddit auditum. ꝓtegit a fulmīe ſnīe reproboꝝ Aurentiꝰ martir et leuita. genere hiſpanꝰ. a bto ſixto romā deduciꝰ eſt. Nam ſic̄ dicit magiſter Iohā nes beleth. cū idem btus fixtus in hiſpaniaꝫ ꝓfectꝰ eſſet duos iuuenes ibidē reperies. ſcꝫ Laurentiū ⁊ vincentiū eiꝰ cognatu. moruꝫ honeſtate cōpoſitos. ⁊ in omni actione pre claros. ip̄os ſecū romā adduxit. qͦꝝ alter. l. Laurentius fecū rome māſit. vincētiꝰ v̓o ī hiſpaniā redijt. ⁊ ibi glorioſo martirio vitā finiuit. Huic at opinioni magiſtri Iohan nis beleth repugnat tēpus martirij vtriuſ qꝫ. Nā laurentiꝰ ſub decio. vincentiꝰ aūt in iuuenili etate ſub Dyocleciano et Dacia nō paſſus eſt. Sed int̓ Deciū ⁊ Dyoclecia nū fluxerūt anni circit. xl. ⁊ imꝑatores ſeptē medij fuerūt. vt tūc btus vincētiꝰ nō potuūt iuuenis exutiſſe Btus aūt ſixtꝰ laurentium ſuū archidiaconū ordinauit. Eodem teꝑe Philippꝰ imꝑator ⁊ filius ſuus noīe Phi De ſancto laurentio lippꝰ fidē xp̄i receꝑant. ⁊ xp̄iani effecti eccl̓ia ſublimare pl̓imū nitebat̉ Iſte philippꝰ pͥmꝰ imꝑator fuit q̇ fidē xp̄i recepit. quē origenes vt d̓r ad fidē xp̄i ꝯuertit. lꝫ alibi legat̉ ꝙ btūs ponciꝰ eū ꝯuertit. Regͣuit at āno milleſimo ab vrbe cōdita vt milleſimꝰ annꝰ rome xp̄o potiꝰ qͣꝫ idol̓ dedicaret̉. Qui q̇dē ānꝰ mille ſimus fuit a romanis cū ingēti ludoꝝ ⁊ ſpe ctaculoꝝ apparatu celebratꝰ. Erat at philip po imꝑatori miles q̇dā noīe Deciꝰ ī armis bellicis pl̓imū ſtrenuꝰ ⁊ famoſꝰ Cū āt ijſdeꝫ tꝑibꝰ gallia rebellaret illuc imꝑator Deciuꝫ miſit. vt rebellātē galliā romano impio ſub iugaret. Miſſꝰ deciꝰ ꝓſꝑe cūcta geſſit. et ad libitū potitꝰ victoria romā redijt. Audiens imꝑator eiꝰ aduētū eū altiꝰ honorificare vo luit. ⁊ eid̓ a roma vſꝫ adv̓onā obuiꝰ iuit Sꝫ qꝛ maloꝝ mētes q̇ magis ſe honorari ſētiui eo aplius ꝑ ſuꝑbiā intumeſcūt. Decius ī ſu pbia elatꝰ imꝑiuꝫ cepit ābire. ⁊ de morte ſui dn̄i ꝑtractare. Cū igͦr imꝑator in ſtratu ſuo ſub papilione qͥeſceret. Decius papiliōeꝫ la tent introiuit. ⁊ dormietem dn̄m iugulauit. Exercitu at q̇ cū imꝑatore venerat ad ſe p̄ce ⁊ p̄cio mueribꝰ ⁊ ꝓmiſſis attraxit. ⁊ advrbe regiā gͣdū ꝯcito ꝓperauit. Audiēs hͦ philip pus mīor vehement̓ extimuit ⁊ totū theſau rū prīs ⁊ ſuū vt ait ficardꝰ in cronica ſua be ato ſixto ⁊ ſctō laurētio ꝯmēdauit. vt ſi ip̄m a decio int̓fici ꝯtingeret theſauꝝ ip̄m eccl̓ijs et pauꝑibꝰ erogaret. Nec te moueat ꝙ the ſauri qͣs btus laurentiꝰ diſpēſauit. nō dicūt̉ theſauri īꝑatoris ſꝫ ecc̄īe. qꝛ potuit eē ꝙ cum ip̄is theſauris philippi iꝑ̄atoris alique et the ſauꝝ eccl̓ie diſpēſauit. Uel forte iō dicūt̉ the ſauri eccl̓ie. qꝛ philippus eos reliq̄rat eccleſie pauꝑibꝰ diſpēſandos. licꝫ hēat dubitatiōeꝫ vehemētē vtꝝ ſixtꝰ tūc tꝑis fuerit ſic̄ infra di cet. Poſtea philippꝰ aufugit. ⁊ ſe a facie de cij occultauit. Senatus igr̄ obuiā decio ꝓ ceſſit. ⁊ ip̄m in imꝑiū ꝯfirmauit. Ne v̓o ꝓdi torie. ſꝫ zelo idolatrie dn̄m ſuū occidiſſe vi de ret xp̄ianos cepit crudeliſſime ꝑſeqͥ. p̄cipi ēs ilos ſine vlla miſcd̓ia trucidari. In hac ꝑ ſecutiō e multa milia martyꝝ corruerūt In ter qͣs etiā philippus iunior martyrio ē coro natus. Poſt hͦ deciꝰ de theſauro dn̄i ſui in qͥſitioneꝫ faciēs oblatꝰ ē ei btūs ſixtus tāqͣꝫ q̄ xp̄m coleret. ⁊ īꝑatoris theſauros hrēt. Tūc deciꝰ iuſſit eū in carcerē recipi vt ꝑ illata tor menta xp̄m negaret et theſauros proderet. Btus āt laurētiꝰ ip̄m ſeq̄ns. pꝰ eū clamabat Quo progrederis ſine filio pat̓. q̇ ſacerdos ſctē ſine dyacono ꝓperas. Tu nūqͣꝫ ſine mi niſtro ſacrificiū offerre ꝯſueueras. Quid gͦ in me diſplicuit patnitati tue. Nūq̇d degene re me ꝓbaſti. Exꝑire certe vtꝝ ydoneū mini ſtru elegeris. Cui cōmiſiſti dn̄ici ſangͥnis di ſpenſationē. Cui b. ſixtus dixit. Nō ego te de ſero fili. neqꝫ derelinq̄. Sꝫ maiora tibi debē tur ꝓ fide xp̄i certamīa. Nos qͣi ſenes leuio ris pugne curſū recipimꝰ. Te āt qͣi iuueneꝫ manet de tyrāno gl̓ioſior triuphꝰ. Poſt tri duū me ſeq̄ris ſacerdoteꝫ leuita. Deditqꝫ et oēs theſauros p̄cipiēs vt eccl̓ijs et pauꝑibꝰ erogaret. Btūs iḡr laurētiꝰ xp̄ianos die ac nocte diligent qͣſiuit ⁊ vnicuiqꝫ ꝓut opꝰ fue rat mīſtrauit. Uēitqꝫ ad domū cuiuſdā vi due q̇ ml̓tos xp̄ianos in domo ſua abſcōde rat quā lōgꝰ dolor capitis detenebat Sctūs āt laurētiꝰ ꝑ impoſitōꝫ manꝰ eā a dolore ca pitis liberauit. ⁊ pauꝑū pedes lauās oībus elemoſynā dedit. Eadē nocte ī domo cuiuſ dā xp̄iani veniēs qͣndā cecū ibideꝫ reperit. ⁊ facto ſigno crucis eū illuminauit. ¶ ¶ Cū aut btus ſixtꝰ decio nollet ꝯſentire nec ydol īmolare. ip̄m ad decollādū duci p̄cepit. Ac curres atbtus laurētiꝰ poſt ip̄m clamauit. Noli me derelinqͣre pat ſctē. qꝛ theſauroſtu os iā expendi qͣs tradidiſti mihi. Tunc mili tes audiētes theſauros. laurētiū tenuerūt. ⁊ parthemio tribuno tradiderūt. Ip̄e aūt eū decio pn̄tauit. Cui decius ceſar ait. Ubi ſūt theſauri eccl̓ie. qͣs apud te cognouimꝰ eē re cōditos. Qui cum ſibi nō rnderet. tradidit Ualeriano prefecto. vt aut theſauros ꝓdat ⁊ idolis ſacrificet. aut diuerſis eū intire faci at ſupplicijs ⁊ tormētis. Ualerianꝰ āt cuidā prefecto noīe ypolito in cuſtodiā eum tradi dit. Que ille cū ml̓tis alijs ī carcere recluſit. Eratat in cuſtodia ibi q̇dā gētil̓ noīe lucillꝰ qui plorādo lumē oculoꝝ amiſerāt. Cui cu De ſancto laurentio laurentius lumē ſe reſtaurare ꝓmitteret. ſi ī xp̄m crederet ⁊ baptiſma ſuſciꝑet. ille ſe inſtā tius baptizari poſtulauit. Accipiēs gͦ aquā laurētiꝰ dixit ei. Oīa in ꝯfeſſiōe lauant̉. Cū qꝫ ip̄m de articul̓ fidei diligent int̓rogaſſet. ⁊ ille oīa ſe cred̓e ꝯfeſſꝰ fuiſſꝫ aquā ſuꝑ caput eiꝰ effudit. ⁊ ip̄m ī xp̄i noīe baptizauit Qua ꝓpter ml̓ti ad eū ceciveniebāt. ⁊ ab eo illumi nati redibāt. hͦ vidēs ypolitꝰ dixit ei. Oſtēde mihi theſauros. Cui laurētiꝰ. o ypolite ſi in dn̄m ieſum xp̄m credideris ⁊ thefauros tibi on̄do. ⁊ vitā et̓nā ꝓmitto. Cui ypolitꝰ Si di ctis facta ꝯpēſes faciā qḋ hortaris. Eadem hora ypolitꝰ credidit. ⁊ ſacꝝ baptiſma cū fa milia ſua ſuſcepit. Baptizatus āt ait. Uidi aīas innocētiū letas gaudere. Pꝰ hͦ māda uit valerianꝰ ad ypolitū vt laurentiū pn̄ta ret. Cui laurētiꝰ ait. Ambulemꝰ ābo parit̓ qꝛ mihi ⁊ tibi gl̓ia p̄ꝑat̉. Ad tribunal gͦ am bo veniūt. ⁊ fit iteꝝ inq̇ſitio d̓ theſauro. Lau rentiꝰ aūt triduo inducias petijt. qͣs valeria nus eidē ſub ypoliti cuſtodia cōceſſit. In hͦ triduo laurentius pauꝑes claudos ⁊ cecos collegit. ⁊ eos in palacio ſaluſtiano corā de cio pn̄tauit dicēs. Ecce iſti ſunt theſauri et̓ ni q̇ nunqͣꝫ minuunt̉. ſꝫ creſcūt. q̄ in ſingulis diſꝑgunt̉. ⁊ in oībꝰ inueniunt̉. Hoꝝ enī ma nus theſauros in celū deportauerūt. Uale rianꝰ pn̄te decio dixit. Quid variariſꝑ mul ta. Iā nūc ſacrifica. ⁊ magicā arteꝫ depone Cui laurentiꝰ. Quis dꝫ adorari. q̇ factꝰ eſt an qͥ fecit. Iratꝰ decius iuſſit euꝫ ſcorpioni bus cedi. ⁊ omē genꝰ tormētoꝝ an̄ ip̄m defer ri. Quem cū ſacrificare iuheret vt hͨ tormē ta euaderet. rn̄dit. Infelix has epulas ſemi optaui. Cui deciꝰ. Si epule iſta ſūt. tibi ſil̓es pande ꝓphanoſ vt tecū ꝑit̓ epulent̉. Cui lau rentiꝰ. Iā cel̓ noīa ſua dederūt. ⁊ eorū aſpe ctibꝰ nō ēs dignꝰ Tūc iubēte decio nūdꝰ fu ſtibꝰ cedit̉. ⁊ ardētes lamīe ad latera apponū tur. Dixitqꝫ laurētiꝰ. Dn̄e ih̓u xp̄e d̓s d̓ deo miſerere mei ẜui tui. Quia accuſatꝰ nō ne gaui nomē ſanctū tuū. int̓rogatꝰ te dn̄m cō feſſꝰ ſū. Dixit ei deciꝰ. Scio qꝛ ꝑ artē magi cā tormēta deludis. me tn̄ delud̓e diu nō va leb̓. Teſtor deos deaſqꝫ. qꝛ niſi ſacrificaueris diuerſis ſupplicijs pūieris. Tūc iuſſit eū plūbatis diutiſſime cedi. Laurētiꝰ aūt ora uit di. Dn̄e ih̓u xp̄e accipe ſpūꝫ meū Tūc au diēte decio vox de celo inſonuit. Adhuc tibi ml̓ta certamīa debēt̉ Tūc deciꝰ furore reple tus dixit. Uiri romāi audiſtis demōes iſtū ſacrilegū ꝯſolātes. qui nec deos colit nector mēta metuit. nec iratos p̓ncipes expaueſcit Iuſſitqꝫ eū iteꝝ ſcorpionibꝰ cedi. Subridēs aūt laurentiꝰ grās egit. ⁊ ꝓ aſtātibꝰ exorauit Eadē hora miles q̇daꝫ noīe romanꝰ credi dit et beato laurentio dixit. Uideo an̄te iu uenē pulcherrimū ſtantē ⁊ mēbra tua cū lin theo extergentē. Adiuro ergo te ꝑ deum ne me derelīqͣſ. ſꝫ feſtina me baptizare. Dixitqꝫ deciꝰ valeriano. Puto qꝛ iā ꝑ artē magicā victi ſumꝰ. Iuſſit ergo eū de cataſta ſolui. ⁊ in cuſtodia ypoliti recludi. Romanꝰ auteꝫ afferens vrceū cū aqua ad pedes laurentij ꝓcidit. ⁊ ſacrū ab eo baptiſma ſuſcepit. Qd̓ vbi decius cōperit. Romanū fuſtibus cedi iuſſit. Qui cum libere ſe xp̄ianū ꝓfiteret̉ iuſ ſu decij decollatꝰ eſt. Eadē nocte laurentius ad deciū adducit̉. Cū autē ypolitꝰ fleret ⁊ ſe chriſtianū eſſe vellet clamare. Dixit ad eum laurentius. In interiori hoīe magis chriſtū abſconde ⁊ dū clamauero audi ⁊ veni. Oīa igit̉ tormentoꝝ genera afferunt̉. Dixit ergo decius laurentio. Aut dijs ſacrificabis. aut nox iſta in te cū ſupplicijs expendet̉. Cui lau rentius. Mea nox obſcurū nō habet. ſꝫ om nia in luce clareſcūt. Dixitqꝫ decius. Affera tur lectꝰ ferreꝰ. vt req̇eſcat in eo ꝯtumax lau rentius. Miniſtri ergo eū exuerūt ⁊ ſuꝑ cra tē ferreā extenderūt ⁊ prunis ſuppoſitis eum cum furcis ferreis compreſſerunt. Dixitqꝫ laurentiꝰ valeriano. Diſce miſer. qꝛ carbo nes tui ſt̓ mihi refrigeriū. tibi āt etnū ſupplici um p̄ſtant. Quia ip̄e dn̄s nouit ꝙ accuſatꝰ nō negaui eū. interrogatus chriſtū cōfeſſus ſum. aſſatus grās ago. Dixitqꝫ hilari vul tu ad deciū. Ecce miſer aſſaſti vnā partē gi ra ad aliam ⁊ manduca. Et grās agens di rit. Grās tibi ago dn̄e. qꝛ ianuas tuaſ ingre di merui. ⁊ ſic ſpiritū emiſit. Confuſus deci us cuꝫ Ualeriano abijt in palaciū. Tiberū De ſancto laurentio relicto corꝑe ſuꝑ igne. Qd̓ ypolitꝰ mane ra puit. ⁊ cū iuſtino p̄ſbro in agro verano cō pitu aromatibꝰ ſepeliuit. Xp̄iani igͦr ieiunā tes triduo vigilias celebrarūt. mugitꝰ dātes ⁊ lacrīas effūdētes. D ¶ Utꝝ at hͦ verū ſit ꝙ laurētiꝰ ſub iſto decio imꝑatore martiriū ſit paſſus a ml̓tis dubitat̉. cū in cronicis Si xtꝰ lōge fuiſſe pꝰ deciū legat̉. Eutropiꝰ āt hͦ aſſerit di. Deciꝰ ꝑſecutōeꝫ ī xp̄ianos mouēſ int̓ cetos btīſſimū leuitā ⁊ martirē laurētiuꝫ extinxit. In qͣdā āt cronica ſatis autētica d̓r ꝙ nō ſub decio imꝑatore q̇ philippo ſucceſſit ſꝫ ſub q̇dā decio minore q̇ ceſar nō imꝑator extitit. martiriū paſſus fuit Nā int̓ deciū im peratorē ⁊ hūc deciū minorē ſub qͦ laurentiꝰ d̓r paſſus. pl̓imi imꝑatores ⁊ ſūmi pōtifices int̓medij extiterūt. Etenī vt ibidē d̓r cū decio imꝑatori gallus ⁊ voluſianꝰ eius filiꝰ in im perio ſucceſſiſſent. ⁊ valerianꝰ cū galieno pꝰ eoſdē imꝑiū tenuiſſent. dicti valerianꝰ ⁊ ga lienus minorē deciū ceſarē nō tn̄ imꝑatoreꝫ fecerūt. Nā antiq̇tus qn̄qꝫ aliqͦ ab imꝑatori bus fiebāt ceſares. nō tn̄ auguſti vl̓ imꝑato res ſic̄ legit̉ in cronicis ꝙ dioclecianus maxi mianū ceſarē fecit. poſtmod̓ ex ceſare augu ſtū creauit. Tꝑe at hoꝝ imꝑatorū.ſ. valeria ni ⁊ galieni ſixtꝰ romanā ſedeꝫ tenebat. Hic igit̉ deciꝰ ceſar appellatꝰ nō īꝑator effectꝰ be atū laurētiū martirē fecit. Un̄ nuſqͣꝫ in legē dabtī laurētij vocat̉ deciꝰ īꝑator. ſꝫ tātū de cius ceſar. Deciꝰ eī imꝑator duobꝰ tātū an nis reguit. ⁊ beatū fabianū papā martirē fe cit. Fabiano ſucceſſit corneliꝰ qͥ ſubvoluſia nō ⁊ gallo paſſus ē. Cornelio ſucceſſit luciꝰ. Lucio ſtephanꝰ q̇ ſub valeriano ⁊ galieno q̇ ānis. xv. imꝑauerunt paſſus ē. Stephano ſucceſſit ſixtꝰ. Hec in cronica illa leguntur. Oēs cronice tā euſebij qͣꝫ bede et yſidori in hoc ꝯcordāt. ꝙ ſixtꝰ papa nō fuit tꝑe decij ī peratoris. ſꝫ galieni. Legit̉ tn̄ ī alia qͣdā cro nica ꝙ p̄dictꝰ galienꝰ fuit binomiꝰ. dictꝰ eſt enī galienꝰ ⁊ deciꝰ. ⁊ ſub illo paſſi ſt̓ Sixtꝰ ⁊ laurētius circa ānū dn̄i.cclvij. Godofriduſ qꝫ ī libro ſuo q̇ d̓r pātheon idē aſſerit. ꝙ.ſ. ga lienꝰ vocatꝰ ē alio noīe deciꝰ. ⁊ ꝙ ſub eo paſ ſilūt ſixtꝰ ⁊ laurētiꝰ. ⁊ ſi hͨ v̓a ſt̓ tūc poſitio io hānis beleth v̓a poſſet eē Refert grego. ī li. dyalogoꝝ. ꝙ in ſabina q̇dā ſctimonial̓ fuit. q̇ carnis q̇dē ꝯtinētiā hūit. ſꝫ lingue ꝓcacita tē nō declinauit. Hec dū ī eccl̓ia ſctī laurētij fuiſſꝫ ſepulta an̄ altare martiris a demōibꝰ ſecata ꝑs illa ꝑmanet altera ꝯcremat̉. ita vt mane viſibil̓r aduſtio apꝑeret. Gre. qͦꝫ turo nen. ait. ꝙ dū q̇dā ſacerdos qͣndā eccleſiā s. laure. reꝑaret ⁊ trabs q̄dā nimiū breuis eēt. rogauit beatū laurētiū vt q̇ pauꝑes fouerat ſue inopie ſubueniret. Que ſubito ſic excre uit. vt ꝑs nō modica abūdaret. Quā ꝑtem ſacerdos minutati incidit. ⁊ ml̓tas ind̓ infir mitates ſanabat. Idē teſtat̉. b. fortunatus. Factū ē āt hͦ apud pͥoras caſtꝝ italie. ꝙ q̇dā dū dolore dentū p̄meret̉. de illo ligno tagit̉ ⁊ ꝓtinꝰ dolor fugat̉ ¶ Quidā īſuꝑ p̄ſb̓r noīe ſanctulꝰ vt refert gre. in dyal̓. s. laurētij eccle ſiā a lōgobardis incēſaꝫ reꝑare volēs artifi ces ml̓tos ꝯduxit. Quadaꝫ at die dū q̇d eis apponeret n̄ hrēt. p̄miſſa orōe in clibanū re ſpexit ⁊ ibidē cādidiſſimū panē inuēit. Sed cū vix ad vniꝰ pradij eſū tribꝰ ꝑſonis ſuffice re vid̓et̉. Laurētiꝰ artifices ſuos nolēſ d̓fice re. ſic p̄dictū panē ml̓tiplicari fecit ꝙ ī alimē tū decē dieꝝ oꝑarijs cūctis ſuffecit. ¶ In ec cleſia ſctī laurētij apud mediolanū. vt refert Uincentiꝰ in ſua cronica. Calix q̇dā criſta linus mire pulcritudīs hēbat̉. q̄ cū in qͣdaꝫ ſolēnitate ad altare a diacono portaret̉. ela pſus ē manibꝰ in t̓rā cecidit. ⁊ ſtatī cōminu tus fuit. At diaconꝰ merēs fragmēta colle git. ⁊ ſuꝑ altare ponēſbtūꝫ laurētiū exorauit ⁊ fractū calicē integꝝ ⁊ ſolidatū recepit. ¶ E Legit̉ qͣꝫ in libris de miracl̓is btē v̓ginis. ꝙͥ q̇dā iudex ſtephanꝰ nomīe rome erat. q̇ mu nera libent accipiēs multoꝝ iudicia ꝑuerte bat. Hic tres domos ecc̄īe ſctī laurētij. ⁊ vnu ortū ſctē agnētis violent̓ abſtulit. ⁊ ablata in iuſte poſſedit. Accidit āt vt moreret̉ ⁊ an̄ dei iudiciū duceret̉. Quē ſctūs laurētiꝰ cernēs ad eū cū nimia indigtiōe acceſſit. ⁊ tribꝰ vici bus brachiuꝫ eiꝰ duriſſime ſtrinxit. et dolore nimio cruciauit. Sctā v̓o agnes cuꝫ ceteris v̓ginibꝰ eū videre noluit. ſꝫ faciē ſuam ab eo auertit. Tūc iudex ſuꝑ eū ſnīam ferēs dixit. s 2 De ſancto laurentio Quoniā aliena ſubtraxit. ⁊ munera accipi ens. v̓itatē vēdidit. in loco iude ꝓditoris tra dat̉. Sctus at ꝓiectꝰ quē idē ſtephanꝰ in vi ta ſua valde dilexerat. ad. b. laurētiū ⁊ ad be ata agnetē accedēs ꝓ eo veniā p̄cabat̉. Illis ꝟo ⁊ be. v̓gine ꝓ eo orātibꝰ ꝯceſſū ē vt eiꝰ aīa ad corpꝰ rediret. ⁊ ibidē. xxx. diebꝰ pnīaꝫ age ret. Accepit inſuꝑ a bea. v̓gine ī mādatis vt pſalmuꝫ btī īmaculati. ſingl̓is diebꝰ vite ſue diceret. Cūqꝫ ad corpꝰ rediſſet brachiū eꝰ ita erat liuidū ⁊ aduſtuꝫ. ac ſi hͦ in corꝑe paſſus eēt. Qd̓ ſignuꝫ in eo extitit q̇ad vixit. Male igͦr ablata reſtituēs. ⁊ pnīaꝫ ages die. xxx. mi guit ad dn̄m ¶ Legit in vitā. s. Henrici im peratoris ꝙ dū ip̄e ⁊ kunegūdis vxor eiꝰ vir gines inſil̓ ꝑmaneret. diabolo inſtigante de q̇dā milite vxorē ſuſpecta hn̄s ip̄aꝫ ſuꝑ can dētes vomeres. xv. pedū nudis pedibꝰ ince dere fecit. Qua aſcēdēte dixit. Sicut me ab henrico ⁊ oībꝰ intactam nouiſti ita adiuua me xp̄e. Henricꝰ v̓o verecūdia ductꝰ eam in maxillā ꝑcuſſit. Cui vox dixit. v̓go maria te v̓ginē liberauit. Totā igͦr candēte maſſaꝫ il leſa ꝑcurrit. Cū gͦ ceſar obijſſꝫ ml̓titudo ma xima demonū an̄ cellā cuiuſdam heremite trāſibat. Qui aꝑta feneſtra introgauit vlti mū q̇ naͣ eēt. Et ille. Legio demonū ſumꝰ. q̇ ad mortē ceſaris ꝓperamꝰ ſi forte aliq̇d ꝓ priū in eo reꝑire poſſimꝰ. Adiurat̉ igr̄ vt ad ſe redeat. Qui rediēs dixit Nihil ꝓfecimus qꝛ dū falſa vxoris ſuſpicio ⁊ alia mala. ⁊ etiā bona ī ſtatera fuiſſent poſita. aduſtꝰ ille lau rētiꝰ ollā aurea īmēſi pōderis attulit. Et du ſuꝑaſſe videbamur illa iactata ꝑs alia ſtate re pl̓imū pōderauit. Tūc ego iratꝰ vnā au rē olle prupi. Ollā calicē vocabat quē dictꝰ ceſar ī honore.s. laure. eccl̓ie ayſtetēſi fieri fe cerat. quē ī ſpēali deuotōe habuerat. Cui ꝓ pter magͥtudineꝫ due aures ierat. Reꝑtūqꝫ eſt ⁊ imꝑatore tūc obijſſe. ⁊ vna aure calicis fractā fuiſſe ¶ Refert gre. ī regiſtro ꝙ dūp deceſſor ſuꝰ q̇dā ad corpꝰ.s. laurētij cuperet meliorare. ⁊ vbi naꝫ corpꝰ eēt neſciret. ſubito corpꝰ eiꝰ ignorat aꝑit̉. oēſqꝫ q̇ aderat tā mo nachi qͣꝫ māſionarij q̇ corpꝰ eiꝰ viderāt īfra x. dies mortui ſt̓ F ¶ Notādū ꝙ paſſio lau rētij int̓ ceteras ſctōꝝ martiꝝ paſſiōes excel lētiſſima videt̉ eē ī qͣtuor ſic̄ ex dictis ſctī ma ximi ep̄i ⁊ b. Aug. colligit̉. Prio ī paſſionis acerbitate. ſcd̓o ī effectu ſiue vtilitatē. tercio ī cōſtātia ſiue fortitudinē. qͣrto ī mirabili pugͣ ⁊ mō victorie ¶ Prio igr̄ excellētiſſima fuit in pene acerbitate. De cuiꝰ pene acerbitate ſic dicit btus maximꝰ ep̄s vel ẜm quoſdaꝫ li bros. Ambroſiꝰ. Nō enī frēs btūs laurentiꝰ breui vl̓ ſimplici paſſiōe patit̉. Nā q̇ gladio ꝑcutit̉ ſemel morit̉. q̇ ī flāmaꝝ camino mer gitur vno impetū liberat̉. Hic autē longa ⁊ multiplici pena cruciat̉. vt mors ei nō deſit ad ſuppliciū ⁊ deſit ad fine. Legimꝰ beatos pueros ī penaꝝ ſuaꝝ deambulaſſe flāmis ⁊ igneos globos pedibꝰ ꝯculcaſſe. Un̄ ⁊ be atꝰ laurentiꝰ nō mīori gl̓ia p̄ferendꝰ eſt. Si q̇dē illi ī penaꝝ flāmis ambulabat. hic ī ip̄o ſupplicij ſui igne diſcubuit. Illi veſtigijs pe dū ꝯculcauerūt incediā. iſte lateꝝ ſuoꝝ diffu ſione reſtrinxit. Iſti ſtantes in pena eleuatiſ manibꝰ orabāt ad dn̄m. Iſte ꝓſtratꝰ ī ſua pena toto corꝑe dn̄m dep̄cabat̉. ¶ Et notā dū ꝙ btus laurētiꝰ pꝰ bt̄um ſtephanū int̓ce teros martyres pͥmatū tenere d̓r. nō qꝛ ma iorem penaꝫ ſuſtinuerit qͣꝫ ceteri martyres cū multi tantā penā. ⁊ aliqͣ etiā maiorē ſuſti nuiſſe legant̉. ſꝫ hoc d̓r ꝓpter ſex cās inſil̓oc currētes. Prio ꝓpter paſſiōis locū qꝛ rome q̄ eſt caput mūdi ⁊ vbi ē ſedes apl̓ia paſſus eſt. Scd̓o ꝓpter p̄dicatōis officiū. qꝛ officiū p̄dicatōis diligenter impleuit. Tercio ꝓpter laudabilē diſtributiōeꝫ theſauroꝝ q̇s omēs pauꝑibꝰ ſapient diſtribuit. Has tres rōes ponit magiſter Guilelmꝰ altiſiodorenſis. Quarto ꝓpter autenticatū ⁊ approbatū eiꝰ martyriū. qꝛ ⁊ ſi de aliqͥbꝰ maiora tormēta legant̉ tn̄ hoc autenticū nō habet̉ ⁊ aliqn̄ in dubiū vertit̉. Hꝰ autē paſſio in eccl̓ia valde eſt ſolēnis ⁊ approbata. Un̄ ⁊ ml̓ti ſctī ī ſuis ẜmonibꝰ eius paſſionē approbāt ⁊ ꝯfirmāt. Quinto ꝓpter dignitatis ḡdū. qꝛ fuit archi diaconꝰ ſedis apl̓ice. Poſt que vt aiunt in romana ſede archidiaconus non ſurrexit. Sexto ꝓpter ſeuiciā tormētorū. qꝛ gͣuiſſima ſupplicia ꝑtulit. vtpote q̇ ſuꝑ cratē ferreā aſ De ſancto laurentio ſatus fuit. Un̄ de eo dicit btūs Augꝰ. Lace ratos artꝰ ⁊ ml̓ta v̓beꝝ ſectōne ꝯciſos ſubie cto p̄cepit igne torreri. vt ꝑ cratē ferrea q̄ iā d̓ feruore ꝯtinuo vim in ſe hrēt vrēdi. ꝯuerſoꝝ alterna mutatōe mēbroꝝ fieret cruciatꝰ ve hemētior ⁊ pena ꝓductior. G ¶ Scd̓o fuit excellētiſſima in effectu ſiue vtilitate. Ip̄a eī pene acerbitas ẜm Aug. ⁊ maxim fecit eum glorificatōe ſublime. opiniōe ⁊ fama celebrē peuotiōe laudabilē. ⁊ imitatione inſignem. ¶ Prio igr gl̓ificatōe ſublime. Und̓ Aug. dicit. Seuiſti ꝑſecutor in martirē. ꝯſeuiſti ⁊ auxiſti palmādū aggeras penā. Itē maxi mꝰ vl̓ ẜm qͦſdā libros ambro. Quāuis in fa uillā mēbra ſoluāt̉. fidei tn̄ fortitudo n̄ ſoluit̉ Corꝑis detrimētū ſuſtinet. ſꝫ lucꝝ ſalutis ac q̄rit. Itē aug. Uerebtum corpꝰ qd̓ non a fi de xp̄itormētū īmutauit. ſꝫ ad requiē ſct̄ā re ligio coronauit. Scd̓o opiniōe ⁊ fama ce lebrē. Maximꝰ vl̓ ẜm qͦſdā libros ambroſiꝰ Btūm martirē laurētiū gno ſinapis poſſu mus cōꝑare. qꝛ diuerſis attritꝰ paſſiōibꝰ ꝑ totū orbeꝫ grā ſui meruit fragrare myſterij. Qui antea ꝯſtitutꝰ in corꝑe hūilis ignotus ⁊ vilis. poſtea qͣꝫ vexatꝰ laceratꝰ. exuſtus fu it. vniuerſis ꝑ totū md̓m eccleſijs odoreꝫ ſue nobilitatis infudit. Idē. Sanctū eſt ac deo placitū. vt natale ſctī laurētij p̄cipua deuoti one veneremur. cuiꝰ radiātibus flāmis vi ctrix in hūc qͣꝫ diē toto orbe xp̄i choruſcat ec cleſia. Idē. Tāta ei gl̓a martyrij p̄clarꝰ ex titit in paſſiōe ſua qd̓ md̓m illumīauerit vni uerſū. ¶ Tercio deuotiōe laudabilē. Qua re aūt ſit laudādꝰ ⁊ cū deuotōe ſuſcipiēdus on̄dit aug. tribꝰ rōibꝰ ſic di. Btūm viꝝ lau. tota dēmꝰ deuotōe ſuſciꝑe. Prīo qꝛ p̄cioſū ſangue ꝓpt̓ deū tradidit. Deind̓ qꝛ ei p̄roga tiua apd̓ deū noſtꝝ n̄ mimā ꝯtulit on̄dēs qͣl dꝫ eē xp̄iana fideſ. d̓ cꝰ ꝯſortio exiſtere marti res meruert. Tercio ꝙ id̓ tāte ⁊ tā ſcē ꝯuerſa tōis fuit vt coronā martirij tꝑe pacis īuēiret ¶ Quarto fecit eū imitatōe inſignē. Un̄ au gu. Hec totiꝰ cā paſſiōis ꝓpt̓ quā morti ad dictꝰ ē vir ſctūs vt ſui ſil̓es cētos eē hortaret̉. In tribꝰ āt ſe nob̓ imitabilē exhibꝫ. Prīo in aduerſoꝝ forti ꝑpeſſiōe. Un̄ aug. Ad erudi endū dei ppl̓m nll̓oꝝ ē vtilior forma qͣꝫ mar tiꝝ. Eloq̄ntia facil̓ ad exhortādum fit rō effi cax ad ſuadēdū. Ualidiora tn̄ ſūt exēpla qͣꝫ v̓ba ⁊ plꝰ ē oꝑe docere qͣꝫ voce. In qͣ excellē tiſſimo genere doctrīe b. mar. laurētiꝰ qͣꝫ gl̓i oſa polleat digͥtate ēt ꝑſecutores ip̄iꝰ ſentire potuert q̇ illa mirabil̓ fortitudo animi n̄ ſo lū n̄ ced̓et. ſꝫ etiā alioſ exēplo ſue tolerātie ro boraret. Scd̓o in fidei magͥtudīe et feruore Maximꝰ vl̓ amb̓. Dū ī fide ſua ꝑſecutoris flāmas vicit. on̄dit nob̓ ꝑ ignē fidei gehēne incēdia ſuꝑare ⁊ amore xp̄i diē iudicij nō ti mere. Tercio in ardēti deuotōe. Idem vel Ambro. Illumīauit md̓m plane laurentiꝰ eo lumīe q̄ ip̄e ſuccēſus eſt. ⁊ flāmis qͣs ipſe ꝑtulit oīm xp̄ianorū corda calefecit. De his tribꝰ etiā ſic dicit maximꝰ vl̓ Ambro. ẜm q̇ſ dā libros. Beati laurētij exēplo ꝓuocamur ad martiriū. accēdimur ad fidē. incaleſcimꝰ ad deuotionē. H ¶ Tercio fuit excellen tiſſima in ꝯſtātia ſeu fortitudine. De cuiꝰ cō ſtantia ⁊ fortitudinē ſic dicit btūs aug. Bea tus laurētius māſit in xp̄o vſqꝫ ad tēptatio nē. vſqꝫ ad tyrannicā introgationē vſqꝫ ad acerrimā cōminationē. vſqꝫ ad ꝑemptōem In qͣ longa morte qꝛ bn̄ mādū cauerat ⁊ be ne biberat tāqꝫ illa eſca ſaginatꝰ ⁊ illo calice ebrius factꝰ. tormēta nō ſenſit. nō ceſſit ⁊ ī re gnum ſucceſſit. Adeo at fuit ꝯſtās ⁊ firmus ꝙ nō ſolū tormētis nō ſuccubuit. ſed etiaꝫ ex ip̄is tormentis. vt habet̉ ex dictis btī Maxi mi. factꝰ eſt ꝑfectior in timore. feruentior in amore. ⁊ iocūdior in ardore. De prio ſic dic̄. Extendit̉ ſuꝑ flāmaꝝ ignitos globos ⁊ ſepi us v̓ſat̉ in latera. ſed qͣnto plus penaꝝ patit̉ tanto ampliꝰ xp̄m dn̄m ꝑtimeſcit. Quantū ad ſcd̓m ſic ait. Maximꝰ. vl̓ ẜm quoſdā li bros ambro. Granu ſinapis cū atterit̉ accē dit̉. Laurētius cū patit̉ inflāmat̉. Ideꝫ. no uo admiratōis genere aliꝰ illū torquet. ⁊ a lij ſeuiētes tormēta ꝑficiunt. ſed deuotiorem laurentiū ſaluatori ſupplicia atrociora fece runt. Quātū ad terciū ſic dicit. Cor eiꝰ tan ta fide in xp̄i magnanimitate ꝯcaluit vt de ſpectis ꝓprij corꝑis cruciatibꝰ īſuauiſſimo tortori ſuo ⁊ triuphans eiꝰ ignibus letus il s 3 De ſancto laurentio luderet. I ¶ Quarto fuit excellētiſſima in mirabili pugna ⁊ mō victorie. Beatꝰ nā qꝫ laurētius ſicut ex v̓bis beati maximi ⁊ au gꝰ. colligit̉. qͥnqꝫ ignes exteriores q̇dāmo ha buit qͣs tn̄ oēs ſuꝑauit fortit̉ ⁊ extinxit. Pri mus fuit ignis gehēne. ſcd̓s ignis material̓ flāme. tercius carnal̓ cōcupiſcētie. qͣrtus ar dentis auaricie. qͥntꝰ furētis inſanie. ¶ De extinctiōe pͥmi ignis.ſ. gehēne ſic dicit maxi mus. Nunq̇d cedere potat momētanee cor poris vſtioni cūius fides eternū gehēne ex tinguebat ardore. Itē trāſijt ꝑ ignē mome taneū atqꝫ terrenū. ſꝫ flāmaꝫ gehene ꝑpetuo exurētis euaſit. ¶ De exunctōe ſcd̓i ignis. ſcꝫ materialis flāme ſic arMaximꝰ vl̓ Amb̓. ẜm qͦſdā libros corꝑali laborabat incendio. ſed diuinꝰ ardor materialē reſtrinxit ardorē Itē. Quāuis rex improbꝰ ligna ſubijceret. incēdia maiora ſupponeret. tn̄ ſctūs laurētiꝰ bas flāmas fidei calore accenſus non ſenſit Itē Augꝰ. Suꝑari caritas xp̄i flāma non potuit. ⁊ ſegnior fuit ignis q̇ foris vſſit qͣꝫ qui intus accendit. ¶ De extinctōne tercij ignis ſcꝫ carnal̓ ꝯcupiſcentie ſic dicit maximꝰ. Ec cebe. laurētius trāſijt ꝑ ignē nō q̇ aduſtꝰ in horruit ſꝫ illuminatꝰ effulſit. arſit ne arderet ⁊ ne vreret̉ vſtus ē ¶ De extinctōe qͣrti ignis ſcꝫ auaricie qͣlit̓ euanuit auaricia illoꝝ q̄ the ſauros cupiebāt ⁊ fruſtrata eſt ſic dicit Au gꝰ. Armat̉ gemina face hocupidꝰ pecunie. ⁊ veritatis inimicꝰ. auaricia vt rapiat auꝝ. impietate vt auferat xp̄m. Nihil obtines. ni hil ꝓficis hūana crudelitas. Subtrahit̉ tor mentis tuis materia mortal̓. ⁊ laurētio in ce lū abeunte tu deficis flāmis tuis. ¶ De extin ctione q̄nti ignis.ſ. furētis inſanie qͣlit̓ videli cet inſaniā ꝑſeq̄ntiū fruſtrata eſt ⁊ ānihilata ſic dicit Maximꝰ. Suꝑatis flāmarū mini ſtris omē mūdane inſanie reſtrinxit incēdi um. Ad hoc vſqꝫ diabolica ꝓfecit intētio vt vir fidel̓ ad dn̄m ſuū gl̓ioſus aſcēdat. ⁊ cru delitas ꝑſeq̄ntiū cū ſuis ignibꝰ ꝑfuſa torpe at. Qd̓ enī ꝑſeq̄ntiū inſania ignis fuerit oſtē dit cū ait. Furor gentil̓ accēſus craticulā p̄ parat ignitā. vt indigtōis ſue flāmas ignibꝰ vindicaret. ¶ Nec miꝝſi hos qͥnqꝫ ignes exteriores ſuꝑauit. qͦniā exv̓bis p̄dicti maximi hn̄t̉ tria refrigeria q̄ intꝰ hūit ⁊ tres ignes in corde portauit. ꝑ q̇ oēꝫ ignē ext̓iorē ⁊ refrige rio mitigauit ⁊ maiori īcēdio ſuꝑauit. Pri mū nāqꝫ refrigeriū fuit deſideriū regni cele ſtis. ſcd̓m meditatio diuīe legis. terciū puri tas ꝯſcīe. Per hͦ triplex refrigeriū oēm ignē exteriorē extinctu fecit ⁊ frigidum reddidit. ¶ De pͥmo refrigerio qḋ ē deſideriuꝫ celeſtis gl̓ie dicit Maxiꝰ vl̓ ambro. ẜm qͦſdā libros. Nec eībius laurētiꝰ igniū ſentire tormenta poterat q̇ in ſenſibꝰ refrigeriū ꝑadiſi poſſide bat. Itē iacet an̄ pedes tyranni exuſta caro corpª exaīe. nihil tn̄ detrimēti patit̉ in t̓ris cu ius aīmꝰ demorat̉ in cel̓ ¶ De ſcd̓o refrige rio qḋ ē meditatio legis diuine ſic dic̄ maxīꝰ vl̓ ambro. Dū xp̄i cogitat p̄cepta frigidū eſt illi oē qḋ patit̉. ¶ De tercio refrigerio qd̓ eſt puritas ꝯſcīe ſic dicit. Ardet ꝓfecto totis vi ſceribꝰ fortiſſimꝰ martir ⁊ vrit. ſꝫ regnū dei ꝑ tractās refrigerio ꝯſcīe victor exultat ¶ Ha buit nihilominꝰ vt idē maximus on̄dit tres ignes interiores. ꝑ qͣs omēs ignes exteriores maiori incēdio ſuꝑauit. Primus fuit fidei magͥtudo. ſcd̓s ardēs dilectio. terciꝰ vero d̓i cognitio q̄ ip̄m irradiauit tanqͣꝫ ignis ¶ DDe pͥmo igne ſic dicit idē vl̓ ambro. Inqͣꝫtū in il lo fidei ardor feruet. intātum ſupplicij flāma frigeſcit. Itē eē ſaluatoris ignē feruorē fidei legimꝰ in euāgelio. Ignē veni mittere in trā Hoc igͦr igne b. laurētiꝰ accēſus flāmaꝝ nō ſenſit incendiū. ¶ De ſcd̓o igne ſic ait ideꝫ vel Ambro. Ardebat extrinſecꝰ martir laurētiꝰ tyrāni ſeuiētis incendijs. ſꝫ maior illū intrin ſecꝰ xp̄i amoris flāma torrebat. ¶ De tercio igne ſic di. Fortiſſimū martirē ſeuiſſima ꝑ ſecutoris flāma ſuꝑare nō potuit qꝛ loge ar dētiꝰ v̓itatis radijs mēs eiꝰ accēſa feruebat. Itē. Odio ꝑfidie et amore v̓itatis accenſus appoſitā ſibi extrinſecꝰ flāma aut non ſenſit aūt vicit. ¶ Hꝫ āt int̓ cet̓os martires be lau rentiꝰ tria pͥuilegia qͣꝫtū ad officiū. ¶ Pri mū ē in vigilia. Solꝰ eī int̓ martires vigilia hꝫ. Sꝫ vigilie ſcōꝝ ꝓpt̓ ml̓tas deordinatōes hodie ī ieiunia mutate ſt̓. Mos enī fuit oli vt refert ioh̓es beleth vt ī feſtiuitatibꝰ ſctōru De ſancto Ipolito hoīes cū vxoribꝰ ⁊ filiabꝰ ad ecc̄iaꝫ vēirēt. ⁊ ibi cū lūiaribꝰ ꝑnoctarēt. Sꝫ qꝛ ml̓ta adul teria in his vigilijs fiebāt. ſtatutū fuit vt vigi lie in ieiunia ꝯuerterent̉. Nomē tn̄ antiquū eſt retentū. qꝛ nō ieiunia ſꝫ vigilie adhuc ap pellant̉. ¶ Scd̓m ē ī octaua. Ip̄e nāqꝫ ſolus cū ſtephano hꝫ octauā int̓ martires. ſic̄ mar tinꝰ int̓ ꝯfeſſores ¶ Terciū ē in regreſſiōibꝰ antiphonaꝝ qḋ ſolꝰ ip̄e ⁊ paulꝰ hꝫ. Sꝫ pau lus ꝓpt̓ excellētiā p̄dicatōis. iſte ꝓpt̓ excellen tiā paſſiōis. ¶ CXI ¶ De ſancto Ypolito. Policus dicitur ab yper qḋ ē ſupra. ⁊ lytos qḋ ē la pis qͣi ſuꝑ lapidē.i. xp̄m fundatꝰ vl̓ ab in ⁊ polis qḋ ē ciuitas. Ul̓ ypolitꝰ qͣſi valde politꝰ. Fuitenī ſuꝑ lapideꝫ xp̄m bene fundatꝰ ꝑ ꝯſtātiā ⁊ firmitatē. Fuit in ciuita te ſuꝑna ꝑ deſideriū ⁊ auiditateꝫ. Fuit bene politꝰ ꝑ tormētoꝝ acerbitatē. ¶ A Politꝰ poſtqͣꝫ corpꝰ beati lauren tij ſepeliuit. vēit in domū ſuā ⁊ dās pacē ſuis ſeruis ⁊ ancillis. oēs de ſa cramēto altaris qd̓ Iuſtinꝰ p̄ſb̓r obtulerat cōicauerūt. Et appoſita mēſa pͥuſqͣꝫ cibū ſu meret. veniētes milites eū rapuerūt ⁊ ad ce ſarē duxerūt. Quē vidēs decius ceſar ſubri dēs dixit ei. Nūq̇d e tu magus effectus es q̄ corpꝰ laurētij abſtuliſti. Cui ypolitꝰ Hoc fe cino qͣi magꝰ ſꝫ qͣi xp̄ianꝰ Tūc deciꝰ furore repletꝰ p̄cepit vt habitu q̇ vt xp̄ianꝰ vtebat̉. expoliaret̉. ⁊ os eiꝰ lapidibuſtunderet̉. Cui ypolitus. Nō me expoliaſti ſed magis ve ſtiſti. Cui decius. Quo inſipiēs effectus es. vt nuditatē tua nō erubeſcas. Nūc ergo ſa crifica ⁊ viues ne cū laurentio pereas. Cui ypolitus. Exemplū merear fieri beati laurē tij quētu ore polluto auſus es noīare. Tūc decius fecit eū fuſtibus cedi ⁊ pectinibꝰ fer reis laniari. Ille aūt ſe xp̄ianū eſſe voce cla ra ꝯfitebat̉ Et cū tormenta hmoi derideret. veſte militari qͥ antea vtebat̉ eū veſtiri fecit. hortans vt amiciciā ⁊ militiā priſtinam re tineret. Cui ypolitus cum diceret ſe xp̄o mi Llare. decius ira repletus valeriano p̄fecto eum tradidit. vt omēs facultates eius acci peret. ⁊ diris tormentis eum interficeret. In uento qͣꝫ ꝙ eius familia xp̄iana eſſet. addu cti ſunt omēs ante ꝯſpectū eius. Qui cū ad ſacrificia cogerētur. Concordia nutrix ypo liti ꝓ oībus rn̄dit. Nos cū dn̄o noſtro volu mus mori potius pudice qͣꝫ impudice viue re. Cui Ualerianus. Genus ſeruoꝝ non ni ſi cū ſupplicijs emendat̉. Tunc pn̄te ypolito ⁊ gaudente iuſſit eā tam diu plumbatis cedi quſqꝫ emiſit ſpiritū. Dixitqꝫ ypolitus Gra tias tibi ago dn̄e qꝛ nutrice meam ante con ſpectum ſanctoꝝ tuoꝝ p̄miſiſti. Deinde ex tra portā tiburtinam valerianus ypolitum cum familia ſua duci fecit. Ypolitus autem omnes ꝯfortans dixit. Fratres nolite metu ere qꝛ ego ⁊ vos vnum deū habemꝰ. Iuſſit qꝫ valerianus vt in cōſpectu ypoliti oībus capita amputarentur. Ypoliti v̓o pedes ad colla indomitoꝝequoꝝ fecit ligari. ⁊ per car duos ⁊ tribulos trahi tādiu donec ſpiritum exalaret circa annos dn̄i. cclvj. Eorū corꝑa Iuſtinus preſbyter rapuit. et iuxta corpus ſancti Laurentij ſepeliuit. Corpus v̓o ſan cte Cōcordie inuenire non potuit. qꝛ fuerat in cloacam ꝓiectum. Miles aūt quidā no mine Porphirius. credēs btam Concordi am aurū aut gēmas in veſtimentis habere ad q̄ndaꝫ cloacariū noīe yreneū q̄ erat oc culte xp̄ianus acceſſit ⁊ dixit. Secretū cuſto di ⁊ extrahe cōcordiā. qꝛ ſpero ꝙ auꝝ aut gē mas ī veſtibus ſuis hꝫ. Cui ille. Oſtēde mi hi locū ⁊ ſecretū habeo. ⁊ quicquid inuene ro nunciabo Cum ergo corpus extractum fuiſſet ⁊ nihil inueniſſent. miles ille ꝓtinꝰ fu git. Et yreneus vocato q̇dam xp̄iano noīe Habundo corpꝰ ad ſanctuꝫ Iuſtinū detu lit. Quod ille deuote ſuſcipiēs iuxta corpus ſancti ypoliti ⁊ alioꝝ ſepeliuit. Qd̓ valeria nus audiēs. yreneū ⁊ habundū tenuit. ⁊ am bos in cloaca viuos miſit. Quoꝝ corꝑa iu ſtinus rapuit. ⁊ cum alijs ſepeliuit. ¶ B Poſt hͦ deciꝰ cū valeriano in currū aſcen dit aureum. ⁊ pergunt ad amphiteatruꝫ vt crucient chriſtianos. Arreptus igitur De cius a demonio clamabat. O Ypolite ca s 4 De ſancto Ipolito thenis aſꝑis vinctū me tenes. Ualerianus ſil̓r clamabat. O laurēti igneis cathenis me ligatū trahis. Et eadeꝫ hora valerianꝰ expi rauit. Decius aut domū reuerſus triduo a demonio vexatꝰ clamabat. Adiuro te lau renti modicū ceſſa a tormētis. Et ſic miſera bil̓r mortuꝰ ē. Qd̓ vxor eiꝰ triphonia crude lis vidēs. dimiſſis oībꝰ ad ſctūm iuſtinū cu filia ſua cyrilla acceſſit. ⁊ ab eo cū multis a lijs baptizari ſe fecit. Alia v̓o die cū oraret tri phonia emiſit ſpūm. Cꝰ corpꝰ iuſtinꝰ p̄ſb̓r iuxta corpꝰ.s. ypoliti ſepeliuit. Audiētes v̓o xlvij. milites ꝙ regīa ⁊ eiꝰ filia xp̄iane effecte eēt. venerūt cū vxoribꝰ ſuis ad iuſtinū p̄ſbi teꝝ vt baptiſma ſuſciꝑent. Quos oēs dioni ſiꝰ q̇ ſctō ſixto ſucceſſerat baptizauit. Claudi us at īꝑator cyrillā cū ſacrificare nollꝫ iugu lari fecit. ⁊ ceteros milites decollari. Quorū corꝑa ī agro v̓ano cū ceteris ſepeliūt̉. ¶ Et aduertēdū ꝙ exp̄ſſe hēt̉ hͦ ꝙ illi decīo q̇ laurē tiū ⁊ ypolitū martirizauit ſucceſſit claudiuſ Claudiꝰ āt n̄ ſucceſſit decio īꝑatori. īmo de cio ſucceſſit ẜm croicas voluſiāꝰ. voluſiano galienꝰ. galieno claudiꝰ. Oꝑtet gͦ dicere vt videt̉ ꝙ aūt galienꝰ fuerit binomīꝰ ⁊ qd̓ di ctꝰ ſit galienꝰ ⁊ deciꝰ. ſic̄ dic̄ vincentiꝰ ī croni ca ſua. ⁊ godofridꝰ ī libro ſuo. aūt ꝙ galienꝰ in ſui adiutoriū qͣndā noīe deciū fecerit ceſa rē nō tn̄ īꝑatorē. ſic̄ dic̄ Richardꝰ ī cronica ſua. ¶ De hͦ martire ſic dic̄ ambro. in p̄fatōe Btus martir ypolitꝰ xp̄m veꝝ ducē cōſide ras miles eiꝰ eē maluit. qͣꝫ dux militū coꝓba ri Beatūqꝫ laurētiū ſue cuſtodie macipatu nō ꝑſecutꝰ ē ſꝫ ſubſecutꝰ. Qui cū theſauros ecc̄ie diſcuterēt īuenit theſauꝝ quē nō tyra nꝰ eriꝑet. ſꝫ que pietas poſſideret. īuenit the ſauꝝ vn̄ vere diuitie peterēt̉. ſpreuit fauorē ti rāni vt cū regis ꝑpetui grā cōꝓbaret̉. mem bris diuidi nō refugit ne nexibꝰ diuelleret̉ et̓ nis. ¶ Bubulcꝰ q̇dā noīe petrꝰ cū ī feſto ſcē marie magdalene plauſtꝝ iuxiſſet. et boues ſeq̄n̄s ip̄os maledictis vrgeret ꝓtinꝰ boues ⁊ aratꝝ a fulmīe abſumūt. ⁊ ip̄e petrꝰ q̇ hoc impcatꝰ fuerat ſupplicio atrociori torq̄bat̉. Nā ignis eū arripuit adeo ꝙ carnibꝰ ⁊ ner uis tibie ⁊ cruris ꝯſumptis oſſa paterent. et ip̄a tandē tibia a ſua cōpage penitꝰ ſolueret̉ Tūc ille ad qͣndaꝫ eccl̓iam bt̄e v̓gis accedēs tibia ip̄am in qͣdā foramīe ip̄iꝰ eccl̓ie abſcō dit. ⁊ bt̄aꝫ v̓gīeꝫ lacrīs ⁊ p̄cibꝰ ꝓ ſua liberatio ne rogauit. Et ecce nocte q̇dābtā v̓go cū be ato ypolito ei ī viſione affuit. ⁊ eidē ypolito vt Petꝝ pͥſtine ſanitati reſtitueret imꝑauit. Statīqꝫ ſctūs ypolitꝰ tibiā de foramīe acci piēs. loco ſuo qͣi ſurculū arbori ī momento inſeruit. In qͣ inſitiōe tantos dolores ſenſit vt ſuis clamoribꝰ totā failia excitaret. Qui ſurgētes ⁊ lumē accēdētes. petrū duo crura ⁊ duas tibias hr̄e ꝯſpiciūt. Sꝫ ſe deludi pu tātes ip̄m iteꝝ atꝫ iteꝝ ꝯtrectabāt. ⁊ mēbra ve ra ip̄m hrē ꝯſpiciebat. Qui vix eū excitātes vn̄ ſibi hͦ accid̓it ſciſcitāt̉. Sꝫ ille eos lud̓e exi ſtimas tādē victꝰ rē vidit ⁊ extupuit. Sed tn̄ coxa noua mollior qͣꝫ vetuſta. ad ſuſtinētiā corꝑis nō potat exeqͣri. Un̄ ad publicatōeꝫ miracl̓i ꝑannū claudicauit. Et tūc iterū btā v̓go eideꝫ apparēs ſctō ypolito dixit. vt q̇cq̇d curatōi deeſſet. ſupplere deberet. Euigilans ig̓r ⁊ ſe plene ſanatū īuenies recluſoriū ītro iuit. cui diabolꝰ in ſpe nude ml̓ieris freq̄ntiſ ſime apparebat ⁊ nudā ei ſe ingeres qͣnto il le fortiꝰ reſiſtebat tāto illa impudētiꝰ incūbe bat. Cū ergo illa eū pl̓imuū vexaret. tandē ille ſtolā ſacerdotalē accipiens collū eiꝰ cinxit. ⁊ mox diabolo abſcedēte cadauer putridum ibidē remāſit. Tantuſqꝫ fetor inde exalauit vt nll̓s q̇ hͦ vidit ābigeret qn corpꝰ alicꝰ mu lieris mortue fuiſſet ⁊ ꝙ diabolꝰ aſſumpſiſ ¶ QXIIII ſet. ¶ De aſſumptonebtē marie virginis. Sſumptio beate Marie virginis qualiter facta ſit ex quodam libello apocrifo q̇ Io hanni euangeliſte aſcribit̉ edocet̉. Apoſtol̓ nanqꝫ ob predicatōis gratiā diuerſas mu di ſubeuntibus regiones virgo beata in do mo iuxta montē ſyon poſita d̓r remanſiſſe. Qīaqꝫ loca filij ſui.ſ. locuꝫ baptiſmi. ieiunū. oronis. paſſionis. ſepultū re. reſurrectōnis ⁊ aſcenſionis. quoad vixit deuotione ſedula viſitauit. Et ẜm ꝙ ait Epiphanius. xxiiij. De aſſūptione beate marie uirginis annis pꝰ aſcēſiōꝫ filij ſui ſuꝑuixit. Refert gͦ ꝙ btā vgo qn̄ xp̄m ꝯcepit erat ānoꝝ. xiiij. ⁊ in xv. ip̄m pepit. et vixit cū eo ānis. xxxiij. ⁊ poſt mortē xp̄i ſuꝑuixit. xxiiij. ānis. Et ẜm hoc qn̄ obijt erat ānoꝝ. lxxij. Probabiliꝰ tn̄ vid̓r qd̓ alibi legit̉. vt. xij. ānis filio ſuꝑuixerit. ⁊ ſic ſexa genaria ſit aſſūpta. cū apl̓i totidē annis p̄di cauerint in iudea ⁊ circa ꝑtes illas. ſic̄ eccleſi aſtica tradidit hyſtoria. Die igit̉ qͣdā duꝫ in filij deſideriū cor virginis vehement̓ accēdit̉ eſtuās aīmꝰ ꝯmouet̉. ⁊ ī exteriorē lacrimaꝝ abūdātiā excitat̉. Cūqꝫ ad tp̄s ſubtracti fili eqͣnimit̓ nō ferret ſubtracta ſolacia. Ecce an gelus cū ml̓to lumīe eideꝫ aſtitit ⁊ reuerēter. vtpote ſui dn̄i mrēm ſalutauit. Aue inq̇t be nedicta maria ſuſcipiēs bn̄dictionē illiꝰ qui mādauit ſalutē iacob. Ecce āt ramuꝫ palme de ꝑadiſo ad te dn̄am attuli quē an̄ feretruꝫ portare iubeas. cū die tercia d̓ corꝑe aſſume ris. Nā filiꝰ tuus te mrēm reuerendā expe ctat. Cui maria rn̄dit. Si inuēi grāꝫ in ocul̓ tuis. obſecro vt nomē tuū mihi reuelare di gneris. Sꝫ hͦ peto inſtātiꝰ vt filij et frēs mei apl̓i ad me pit cōgregent̉. vt eos an̄qͣꝫ mori ar corꝑalibꝰ ocul̓ videā. ⁊ ab eis ſepeliri vale am. ⁊ ip̄is pn̄tibꝰ ſpūm deo reddā. Hoc tteꝝ peto ⁊ obſecro vt aīa mea de corꝑe exiēs nul lū ſpūm teterrimū videat nll̓aqꝫ mihi ſatha ne ptās occurrat. Cui angelꝰ. Cur ſcire deſi deras dn̄a nomē meū. qd̓ āmirabile ē ⁊ ma gnū. Ecce āt oēſ ad te hodie ꝯgregabūt̉ apl̓i q nobiles tibi exhibebūt exeq̇as funeris. ⁊ in eoꝝ ꝯſpectu ſpūm exalabis. Nā q̇ olī ꝓph̓aꝫ de iudea in babyloneꝫ ī crine attulit ſubito. ip̄e ꝓculdubio ad te apl̓os adducere poterut in momento. Malignū āt ſpūm videre cur metuis. cū caput eiꝰ oīno ꝯtriueris. ⁊ ſpolia ueris ip̄m ſue ptātis imꝑio. fiat tn̄ volūtas tua vt ip̄os nō videas. His dictis angelꝰ cū ml̓to lumīe celos aſcendit. Palma āt illa ni mīa claritate ſplēdebat. ⁊ erat q̇deꝫ v̓ge viri ditate ꝯſil̓is. ſꝫ folia ip̄iꝰ vt ſtella matutīa ful gebāt Factū ē āt dū ioh̓es ī epheſo p̄dicaret celū repēte intonuit. ⁊ nubes cādida ip̄m ſu ſtulit ac raptū an̄ marie ianuā collocauit. ꝑ cutieſqꝫ oſtiū interiꝰ introiuit. ⁊ reuerent̉ vir go v̓ginē ſalutauit. Quē felix maria ꝯſpici ens. vehement̓ obſtupuit. ⁊ p gaudio lacri mas ꝯtīere neq̇uit. Dixitqꝫ. fili ioh̓es mēor eſto v̓boꝝ igͣri tui. q̇bꝰ me tibi mrēꝫ. ⁊ te mi hi in filiū ꝯmedauit. Ecce a dn̄o euocata de bitū hūane ꝯditōis exoluo. ac corpꝰ meū ti bi cura ſolicita recōmēdo. Audiui eī iud̓os inijſſe ꝯſiliū dicētes. Expectēꝰ viri frēs qͦad uſqꝫ illa q̄ ieſū portauit ſb̓eat mortē. ⁊ corpꝰ eiꝰ ꝯtinuo rapiemꝰ. ac iniectū ignibꝰ ꝯbure mus. Tu igͦr hāc palmā deferri facies an̄ fe retrū cū corpꝰ meū duxeritis ad ſepulchruꝫ. Dixitqꝫ ioh̓es. O vtinā hͨͦ eēt oēs apl̓i frēs mei. vt decēt̓ tibi ꝑare poſſemꝰ exeq̇as ac ex oluere laudes digͣs Hec illo dicēte. oēs apl̓i de locis ī qͥbꝰ p̄dicabat a nubibꝰ rapiunt. et an̄ marie oſtiū collocant̉ Qui vidētes ſe ibi dē inſil̓ ꝯgregatos mirabant̉ dicētes. Que nā cā ē ꝓpt̓ quā nos hͦ dn̄s inſil̓ cōgregauit. Ioh̓es igͦr ad eos exijt. ⁊ dn̄aꝫ d̓ corꝑe receſ ſurā p̄dixit. Et addidit dicēs. Uidete frēs ne cū obierit aliq̇s eā defleat. ne hͦ videns ppl̓us ꝯturbet̉ ⁊ dicat. Ecce quomō iſtitimēt mor tem qui tn̄ alijs predicant reſurrectioneꝫ B ¶ Dyoniſius pauli apl̓i diſcipulus in li bro de diuinis noībus hoc idē aſſerit. apl̓os ſcꝫ in dormitione v̓ginis ꝯueniſſe. ⁊ ſe ſimili ter interfuiſſe. ac vnūquēqꝫ in laudeꝫ chriſti ⁊ v̓ginis ſermoneꝫ feciſſe. Ait enī ſic loquēs ad ierotheū. Nos vt noſti ⁊ ip̄e ⁊ multi ſcōꝝ noſtroꝝ fratꝝ ꝯuenimꝰ ad viſioneꝫ corꝑis vite p̓ncipis ⁊ qḋ deū ſuſcepit. Aderat auteꝫ ⁊ frater dn̄i Iacobus ⁊ petrus ſūma ⁊ ꝓue ctiſſima theologoꝝ ſūmitas. Poſtea viſuꝫ eſt poſt viſionē vt vniuerſi gerarche lauda rent. ſicut vnuſquiſqꝫ erat ſufficiens. infini te v̓tutis bonitatem thearchice infirmitatis Hec dyoniſius. ¶ Cū aūt biā maria omēs apl̓os ꝯgregatos vidiſſet. dn̄m bn̄dixit. et in medio eoꝝ ardentibꝰ lā padibus ⁊ lucernis ꝯſedit. Circa v̓o horā noctis terciaꝫ Ieſus aduenit cū an gelorū ordinibus patriarcha rum cetibus. martiꝝ agminibꝰ cōfeſſorum acie. v̓ginumqꝫ choris ⁊ ante thoꝝ virginis acies ordinant̉. et dulcia cantica freq̄ntant̉. Quales autē exequie ibideꝫ celebrate ſint. ex De aſſūptione beate marie uirginis p̄dicto libello q̇ ioh̓i aſcribit̉ edocet̉. Nā pͥor ip̄e ih̓s inchoauit ⁊ d. Ueni electa mea. ⁊ po nā in te thronū meū qꝛ ꝯcupiui ſpecieꝫ tuaꝫ Et illa. Paratū cor meū dn̄e ꝑatū cor meuꝫ Tūc oēs q̇ cū ih̓u venerāt dulcit̉ intonaue rūt dicētes. Hec ē q̄ neſciuit thorū in delictis hēbit fructu ī refectōe aīaꝝ ſctārū. Ip̄a āt de ſemetip̄a cecinit di. Beatā me dicent oēs ge neratōes. Ꝙ fe. mi. ma. q̇ potēs ē. ⁊ ſan. no. eiꝰ. Tūc cātor cātoꝝ oībꝰ intonauit excellēti us. Uēi d̓ libano ſpōſa vēi coronaberis. Et illa. Ecce vēio. qꝛ ī capite libri ſcpͥtū eſt d̓ me vt facerē voluntatē tuā d̓s qꝛ exultauit ſpūs meꝰ ī te ſalutari meo Sicqꝫ marie aīa d̓ cor pe egredit̉. et ī vlnas filij aduolauit. Fuitqꝫ tā a dolore carnis extranea qͣꝫ a corruptiōe extiterat aliēa. Dixitqꝫ apl̓is dn̄ſ. Corpꝰ v̓gꝰ nis mr̄is ī vallē ioſaphat deferte. ⁊ in monu mēto nouo qḋ ibidē īuenietis illd̓ recōdite. ⁊ me ibidē triduo donec ad voſ redeā expecta te. Statīqꝫ circūdederūt eā flores roſaꝝ.ſ. ce tus martiꝝ ⁊ lilia ꝯualliū. agmīa.ſ. angeloꝝ ꝯfeſſoꝝ ⁊ vginū. Poſt eā apl̓i clamitāt dicē tes. Uirgo prudētiſſima q̄ ꝓgrederis. Eſto noſtri mēor o dn̄a. Tūc ad ꝯcentū aſcēden tiū cetꝰ q̇ remāſerāt admirati ꝯcite obuiā ꝓ ceſſerūt. Videnteſqꝫ regē ſuū femīe aīam in vlnis ꝓprijs baiulantē illāqꝫ ſuꝑ illū innixā. obſtupefacti clamare ceperūt dicēteſ. Que eſt iſta q̇ aſcendit de deſerto delicijs affluēs innixa ſuꝑ dilectū ſuū. Quibꝰ cōcomitātes dixerūt. Iſta eſt ſpecioſa int̓ filias hirl̓m. ſic̄ vidiſtis eam plenā charitate ⁊ dilectōe. Sic qꝫ in celuꝫ gaudēs ſuſcipit̉. ⁊ a dextris filij in throno gl̓ie collocat̉. Apl̓i aūt viderūt eius aīam tanti eē candoris vt nulla mortalium lingua poſſit effari. C ¶ Tres aūt virgi nes q̇ ibidē erāt cū corpus eiꝰ lauandi gra tia expoliaſſent tanta ſtatī corpꝰ eiꝰ clarita te reſplenduit. vt tangi quidē ad lauandum poſſet. videri āt nō poſſet. Tādiu aūt lux il la ibidē reſplēduit donec corpꝰ a v̓ginibꝰ lo tū fuit. Apl̓i āt corpꝰ eiꝰ reuerent̉ ceperūt et ſuꝑ feretrū poſuerūt. Dixitqꝫ ioh̓es petro. Hanc palmaꝫ an̄ feretrū petre portabis. qꝛ dn̄s nobis te p̄tulit. ⁊ ſuaꝝ ouiū paſtorem ⁊ p̓ncipem ordinauit. Cui petrus. Hāc potiꝰ portare te ꝯuenit. qꝛ v̓go a dn̄o es electus. et dignū eſt vt palmā v̓ginis v̓go ferat. Tu ſu per pectꝰ dn̄i recūbere meruiſti. ⁊ ex inde ſa pientie ⁊ gratie plus ceteris fluenta potaſti. Et iuſtū videt̉ vt q̇ a filio recepiſtiplus mu neris impēdas v̓gini plus honoris. Tu igi tur portare debes hanc palmā lumīs ad ex equias ſanctitatis. qui potatꝰ es poculo lu cis de fonte ꝑpetue claritatis. Ego aūt por tabo cū feretro ſanctuꝫ corpꝰ. Ceteri āt apl̓i frēs noſtri circūdātes feretrū referāt laudeſ deo. Paulꝰ aūt dixit ei. Et ego q̇ minimus oīm veſtꝝ ſū portabo tecū. Eleuantes itaqꝫ petrꝰ ⁊ paulꝰ feretruꝫ. Petrꝰ īcepit cantare ac dicere. Exijt iſrl̓ de egypto all̓a. Ceteri āt apl̓i cantū dulcit̉ ꝓſequūt̉. Dn̄s āt feretꝝ et apl̓os nube ꝓtexit. ita ꝙ ip̄i nō videbant̉. ſed tatū eoꝝ vox audiebat̉. Affuerūt ⁊ angl̓i cū apl̓is ꝯcinētes. ⁊ totā t̓rā ſonitu mire ſuaui tatis replētes. Excitati oēs ad tā dulcē ſonū ⁊ melodiā. de ciuitate velociꝰ exeūt. ⁊ q̇dnaꝫ hoc ſit diligent̓ ſciſcitāt̉. Tūc extitit q̇ diceret mariā illā diſcipl̓i ih̓u efferūt mortuā. circa illā hāc quā auditis ꝯcinūt melodiā. Tunc ad arma oēs cūcurrerunt. et ſe mutuo hor tabant̉ dicentes. Uenite oēs diſcipl̓os occi damus. ac corpus illud qḋ ſeductorē illum portauit ignibꝰ cōburamꝰ. Princeps autē ſacerdotū hoc vidēs obſtupuit. ⁊ ira reple tus ait. Ecce tabernacl̓m illiꝰ q̇ nos ⁊ genuſ noſtrū ꝯturbauit. qualē gl̓iam nūc accepit. Et hoc dicēs manꝰ ad feretrū miſit volēs il lud euertere ac ad terrā deducere. Tūc ma nus eiꝰ ſubito ambe aruerunt ⁊ lectulo ad heſerūt. ita vt ad lectuluꝫ manibꝰ pēderet ⁊ nimio cruciatu vexatꝰ lamentabl̓r eiularet. Reliquus āt populus ab angelis q̇ erant in nubibꝰ cecitatē ꝑcuſſus ē. Princeps aūt ſacerdotū clamabat dicēs. Sancte petre in hac tribulatōe me nō deſpiciaſ. ſed ꝓ me ob ſecro ad dn̄m p̄ces fundas. Memor enim debes eſſe qͣliter aliqn̄ tibi aſtiti ⁊ qͣliter te ac cuſante ancilla oſtiaria excuſaui. Cui petr In obſequijs dn̄e noſtre impediti ſumuſ. ⁊ curatōii tue intendere nō valemꝰ. Uerūtn̄ De aſſūptione beate marie uirginis ſi in dn̄m noſtꝝ ieſū ⁊ in hāc q̄ ip̄m genuit et portauit credideris. ſpero ꝙ ꝯtinuo ſanita tis bn̄ficio potieris. Qui rn̄dit. Credo dn̄m ih̓m xp̄m veꝝ eē filiū dei. ⁊ hāc ſacrātiſſimaꝫ mrēꝫ eꝰ. Statīqꝫ a feretro manꝰ eiꝰ ſolute ſt̓. ſed tn̄ in brachijs adhuc ariditas remanſit. ⁊ dolor vehemēs non receſſerat. Dixit ei pe irꝰ. Oſculare feretꝝ ⁊ dic. Credo in deū ieſū xp̄m quē iſta in vtero portauit ⁊ pꝰ ꝑtū v̓go ꝑͥmāſit. Qd̓ cū feciſſet. ꝯtinuo pͥſtine ē reddi tus ſanitati. Dixitqꝫ ei petrꝰ Accipe hāc pal mā de manu fris nr̄i ioh̓is. ⁊ pones eaꝫ ſuꝑ ppl̓m excecatū. ⁊ q̇cūqꝫ credere voluerit reci piet viſum. q̇ aūt credere noluerit. videre nō poterit ineternū. Mariā aūt portātes apl̓i ī monumento poſuerūt. ⁊ iuxta illud vt dn̄s iuſſerat ꝯſederūt. Tercia aūt die veniens ie ſus cū multitudīe angeloꝝ ip̄os ſalutauit di cēs. Pax vobis. Qui rn̄derūt. Gl̓ia tibi de us qͥ facis mirabilia magͣ ſolꝰ Et dixit apl̓is dn̄s. Quid grē ⁊ honoris vobis videtur vt mee nūc ꝯferā genitrici. Et illi. Iuſtuꝫ videt̉ dn̄e ẜuis tuis vt ſic̄ tu deuicta morte regnas in ſecl̓a. ſic tue reſuſcites mrīs corpuſculū. et a dextris tuis colloces ineternū. Quo ānu ente michael angelus ꝯtinuo affuit. ⁊ marie anīam corā dn̄o pn̄tauit. Tūc ſaluator lo cutꝰ eſt di. Surge ꝓxima mea. colūba mea. tabernaculū gl̓ie. vaſculū vite. tēpluꝫ celeſte. vt ſicut ꝑ coitu labē nō ſenſiſti crimīs. ſic ī ſe pulchro ſolutionem corꝑis mīme patiaris. Statiqꝫ aīa ad marie acceſſit corpuſculū. ēt de tumulo ꝓdijt gl̓ioſuꝫ. Sicqꝫ ad ethereuꝫ aſſumit̉ thalamū. comitāte ſecū multitudīe angelorū. Thomas āt cū abeſſet. ⁊ rediens credere recuſaret. ſubito zonā qͣ corpꝰ eiꝰ p̄ cinctū fuerat ab aere recepit illeſaꝫ. vt vel ſic intelligeret ꝙ total̓r fuiſſet aſſūpta. D Hoc aūt totū qḋ predictū eſt videt̉ eſſe illud apocrifū. de qͦ Hiero. in epl̓a ſiue ẜmone ad paulā ⁊ euſtochiū ſic ait. Ille ſane libellꝰ ve re apocrifus eſt cēſendus. niſi q̇ ad aliqͣ fide digna q̄ vident̉ a ſctīs approbata. q̄ ſūt nouē ſcꝫ ꝙ ꝓmiſſa ſit ⁊ exhibita v̓gini oīmoda cō ſolatio. apl̓oꝝ oīm congregatio. ſine dolore ꝯlumatio. ſepulture in valle ioſaphat p̄paratio. exequial̓ deuono chriſti ⁊ totius curie celeſtis obuiatio. iudeoꝝ ꝑſecutio. miracu lorū in omī cā decente coruſcatio. in aīa ſil̓ ⁊ corꝑe aſſūptio. Porro alia ml̓ta ſūt ibi poſi ta potiꝰ ad ſimulatōnē qͣꝫ ad v̓itatē. vt ꝙ tho mas nō affuerit. ⁊ veniēs dubitauerit. et his ſil̓ia q̄ ꝑ ſe patēt q̄ ſt̓ relinq̄nda potiꝰ qͣꝫ aſſe renda ¶ Ueſtimēta āt ip̄iꝰ ad ꝯſolationeꝫ fideliū dicūt̉ in tumulo remāſiſſe. Und̓ ⁊ de qͣdā ꝑte ip̄aꝝ veſtiū tale miraculuꝫ cōtigiſſe narrat̉. Cū dux normānoꝝ vrbē carnotēſiū obſediſſet. ep̄s illiꝰ vrbis tunicaꝫ be. marie q̄ ibideꝫ ẜuabat̉ more vexilli haſte impoſuit. ⁊ ſubſeq̄nte ppl̓o ſecurꝰ ad hoſtes exiuit. Sta timqꝫ oīs hoſtil̓ exerctꝰ amētia ⁊ cecitate ꝑ cuſſus ē. ſtabatqꝫ totꝰ corde tremulꝰ. et totꝰ aīo ſtupefactꝰ. Qd̓ illi de ciuitate vidētes. di uino iudicio ſuꝑaddunt. ⁊ atrocit̉ hoſtes ce dūt. Qd̓ b. marie pl̓imū diſplicuiſſe ꝓbatur ex eo ꝙ ꝓtinꝰ tunica illa diſparuit ⁊ viſuꝫ cō tinuo hoſtis recepit. ¶ In reuelatiōibꝰ ſctē elyzabeth legit̉. ꝙ dū ip̄a elyzabeth qͣdā vice in ſpū rapta eſſet. vidit in loco valde remo to q̇ddā ſepulchrū multo lumīe circūfuſum ⁊ qͣſi ſpecie mulieris in eo. ⁊ circūſtabat mul titudo angeloꝝ. ⁊ poſt puſilluꝫ de ſepulchro erepta eſt. ⁊ in ſublime cū illa aſtantiū multi tudine eleuata. Et ecce in eiꝰ occurſum vir q̇dā de celis admirabilis ⁊ gl̓ioſus aduenit portās in dextera crucis vexillū. ⁊ cū eo infi nita milia angeloꝝ. Sicqꝫ eū alacriter ſuſci piētes. cū magno ꝯcentu eā in celos deduxe rūt. Poſt modicū v̓o tꝑis Elyzabethange lū cū q̇ ſepe loq̄bat̉ de p̄dicta viſione interro gauit. Qui rn̄dens ait. Oſtēſum ē tibi ī hac viſione quō tam in carne qͣꝫ in ſpū dn̄a no ſtra in celū aſſumpta eſt. Dicit aūt in eiſdeꝫ reuelationibꝰ ſibi reuelatū eſſe. ꝙ pꝰ. xl. dies ſui tranſitꝰ in corꝑe ſit aſſumpta. Nam biā maria ſecū colloquēs ait. Poſt aſcenſionē dn̄i anno integro ⁊ tot diebꝰ qͦt ſūt a die aſcē ſionis vſqꝫ ad diē mee aſſumptōis ſuꝑuixi. Omnes aūt apl̓i dormitōi mee interfuerūt ⁊ corpus meū reuerenter ſepulture dederūt. Sed. xl. die poſtmodum reſurrexi. Cuꝫ au tem elyzabeth eaꝫ interrogaſſet vtrum hoc De aſſūptione beate marie uirginis manifeſtare vl̓ celare deberet dixit. Nec car nalibꝰ ⁊ incredul̓ reuelāda. nec deuotis ⁊ fi delibꝰ abſcōdēda. E ¶ Notādū eſt gͦ ꝙ glo rioſa v̓go maria aſſūpta ⁊ exaltata eſt integͣ liter. honorabil̓r. letant ⁊ excellent̓. Aſſum pta ē.n. integre in aīa ⁊ corꝑe ſicut pie credit ecc̄ia. Qd̓ q̇dē ml̓ti ſctōꝝ nō ſolū aſſert̓. ſꝫ ēt hͦ ꝓbare aꝑtis rōibꝰ moliūt̉ ¶ Bernardi.n. rō eſt. Quoniā ſctōꝝ corꝑa d̓s p̄cioſa ſubli mauit. vtputa petri ⁊ iacobi. tā gl̓ioſe vene rabilia reddidit ⁊ honore tam mirifico ſubli mauit. vt ⁊ ip̄is deputet̉ locꝰ eoꝝ veneratōi ꝯgruꝰ. ⁊ ad ip̄a md̓s ꝓꝑet vniuerſꝰ. Si igit̉ marie corpꝰ ſuꝑt̓rā eē dicat̉ ⁊ nec tn̄ deuota freq̄ntet̉ viſitatōe fideliū. nͨ eid̓ locꝰ deputet̉ honoris. nimiꝝ videbit xp̄s honoreꝫ mat̓ni corꝑis ꝯtēpſiſſe. cū tn̄ ſuꝑ trā alioꝝ ſcōꝝ cor pora ſic honoret. Hierony. ēt dicit ꝙ. xviij. kal̓. ſeptēbris maria ad celos aſcendit. Qd̓ v̓o dic̄ de marie corꝑali aſſūpiōe ecc̄ia potiꝰ elegit pie dubitare qͣꝫ aliqͥd temere diffinire in ſeq̄ntibꝰ credēdū eē ſic ꝓbat. Si n̄ deſūt q̇ dicūt in his q̇ cū xp̄o reſurrexerūt ꝑpetuā re ſurrectōꝫ iā eē cōpletā ⁊ n̄ nll̓i credāt cuſtodē v̓gis iohem ēt gl̓ificata carne gaud̓e cū xp̄o cur id nō magis ē credēdū d̓ mrē ſaluatoris Qui eī dixit honora prēꝫ ⁊ mrēꝫ. ⁊ non veni ſoluere legē ſꝫ adimplere ꝓfecto mrēꝫ ſuā ſu per oēs honorauit. Nec nos debiā maria mō factū ambigimꝰ ¶ Augꝰ. āt non ſolū hͦ affirmat. ſꝫ etiā tribꝰ rōibus hͦ ꝓbat. Et pͥma q̇dē ē carnis xp̄i ⁊ v̓ginis vnitas. Ait enī ſic. Putredo nāqꝫ ⁊ v̓mis hūane ē obꝓbriū cō ditionis. a q̇ obꝓbrio cū ih̓s alienꝰ ſit marie natura excipit̉ quā ihs de ea aſſūpſiſſe ꝓba tur. Scd̓a rō ē corꝑis eiꝰ dignitas. Un̄ ait. Thronū dei thalamū dn̄i tabernaculū xp̄i dignū ē ibi eē vbi ip̄e ē. Tā p̄cioſū theſaurū dignius ē celo ẜuari qͣꝫ t̓ra. Tercia ē v̓ginal̓ carnis ꝑfecta integritas. Ait enī ſic. Letare maria leticia inenarrabili corꝑe ⁊ anīa in prio filio cū ꝓp̓o filio ꝑ ꝓpriuꝫ filiū. Nec ſeq̇ dꝫ corruptōis erūna quā nll̓a ſecuta ē tātuꝫ filiū pariēdo integritatis corruptio. vt ſit ſꝑ incorrupta quā tāta ꝑfudit grā. ſit integrevi uēs q̄ oīm integrā ꝑfectāqꝫ genuit vitā. ſit cū illo quē in ſuo geſſit vtero. ſit apud illuꝫ illa q̄ genuit. fouit ⁊ aluit illū. maria dei genitrix dei mīſtrix ⁊ ſeruitrix. De qͣ qꝛ alit̓ ſentire nō audeo. aliud dicere non p̄ſumo. Ad hͦ facit qd̓ ille egregiꝰ v̓ſificator ait. Scādit ad ethe ra v̓go puerꝑa. v̓gula ieſſe. Nō ſine corꝑe ſꝫ ſine tꝑe tendit ad eſſe. ¶ Scd̓o letant̉. De hͦ dicit Gerardꝰ ep̄s ⁊ martir in ſuis omelijs Hodie v̓ginēbiaꝫ celi ſuſceperūt letant̓. an geli gaudēdo. archāgeli iubilādo. throni ex ultando. dn̄atōes pſallēdo. pͥncipatꝰ armo niſando. ptātes cythariſando. cherubin ⁊ fe raphin hymniſando. atqꝫ ad ſuꝑnū diuine maieſtatis tribunal ducendo. F ¶ Ter cio honorabil̓r. qꝛ ip̄e ieſus ⁊ totꝰ militie ce leſtis exercitus eidē obuiā vēit. Un̄ Hiero. Quis illud cogitare ſufficiat qͣꝫ gl̓ioſe ho die regina mūdi ꝓceſſit. qͣnto deuotōis affe ctu tota in eius occurſuꝫ celeſtiū legionū ꝓ dierit ml̓titudo quantis ad thronū canticis ſit d̓ducta. qͣꝫ placito vultū qͣꝫ ſerena facie qͣ diuinis amplexibꝰ a filio ſit ſuſcepta. et ſuꝑ oēm creaturā exaltata. Ideꝫ. hodierna die credēdū eſt militiā celoꝝ feſtiue genitrici de obuiā adueniſſe eāqꝫ ingēti lumīe circūful ſiſſe. ⁊ vſqꝫ ad dei thronū cū laudibꝰ ⁊ canti cis ſpūalibꝰ ꝑduxiſ ſe. celeſtē qͦꝫ militiā hieru ſalē tūc ineffabili leticia exultaſſe ⁊ iocundaꝫ tā ineffabili caritate ⁊ oī gratulatione iubi laſſe quiā feſtiuitas hͨ q̄ nobis hodie reuol uit̉ ānua. illis oībꝰ facta ē ꝯtinua. Credit̉ qͦꝫ ꝙ ip̄e ſaluator ꝑ ſe totus feſtiuꝰ occurrerit. ⁊ cū gaudio eā ſecum in throno collocauerit. al̓s qͣꝫ n̄ impleſſꝫ qḋ in lege ip̄e mādauit ho nora patrē tuū ⁊ mrēm tuā. Hec Hierony ¶ Quarto excellent̓. Hiero. Hec eſt dies ī qua vſqꝫ ad throni celſitudinem intemera ta mater ⁊ v̓go ꝓceſſit. atqꝫ ī regni ſolio ſub limata poſt xp̄m gl̓ioſa reſedit. Qualit̓ aūt in celeſti gl̓ia ſublīata ⁊ honorificata ſit oſtē dit beatus Gerardus in ſuis omelijs dicēs Solus dn̄s ih̓s xp̄s pōt hanc magnificare quēadmodū fecit. vt ab ipſa maieſtate lau dem continue accipiat ⁊ honoreꝫ. angelicis ſtipata choris. archāgelicis vallata turmis thronorum hincinde poſſeſſa iubilatōnibꝰ. De aſſūptione beate marie uirginis pn̄ationū circūcincta tripudijs. pͥncipatuuꝫ circūſepta obſequijs. poteſtatū amplexata plauſibꝰ. v̓tutū girata honoribꝰ. cherubī cir cūſtātiata hymnificatōibꝰ. ſeraphin vndiqꝫ poſſeſſa ineffabilibꝰ cantatōibꝰ. Ip̄a qͦꝫ in effabiliſſima trinitas penni tripudio ſibi ap plaudit atꝫ ſua grā ī ea tota redūdāte oēs ei dē attēdere facit. Apl̓oꝝ ſplēdidiſſimꝰ ordo inceſſabili laude eā extollit. Martiꝝ ml̓titu do oīmode ſupplicat tāte dn̄e. Cōfeſſoꝝ exer citꝰ īnūerabil̓ ꝯtinuū ſibi ꝑſonat cantū Uir ginū cādidiſſima ꝯcio iugē choreā ad ſuā ce lebrat gl̓iaꝫ. Inuite ēt infernꝰ ſibi vlulat ⁊ ꝓ caciſſimi demōes ꝯclamāt. ¶ Quidā clerio v̓gini marie deuotꝰ ꝯͣ dolorē qͥnqꝫ vulnerū xp̄i eā qͦtdie ꝑ hͨ v̓ba qͣi cōſolari ſtudebat di. Gaude dei genitrix vgo īmaculata. gaude q̄ ab angl̓o gaudiū ſuſcepiſti. gaude q̇ genu iſti et̓ni lumīs claritateꝫ. gaude mat̓. gaude ſctā dei genitrix v̓go. Tu ſola mat̓ innupta te laudat oīs creatura ⁊ factura. genitrix lu cis. ſis ꝓ nob̓ q̄ſumꝰ ꝑpetua int̓uentrix Hic cū nimio ſanguore correptꝰ ad extrema ve niſſet. pauore ꝑturbari cepit. Cui v̓go appa rens dixit. Cur fili tāto timore trepidas q̇ to tiens mihi gaudiū nūciaſti Gaude etiā tu ⁊ vtet̓nal̓r gaudeas vēi mecuꝫ. G Miles q̇dā potēs valde ⁊ diues dū oīa bona ſua in diſcreta lib̓alitate diſꝑgͥet ad tātā deuenit in opiā vt q̇ magͣ ꝯſueuerat tribuere iā inciꝑet mimis indigere. Hēbat aūt qͣndā vxorē pu diciſſimā ⁊ btē marie valde deuotā. Appro pinqͣnte āt qͣdaꝫ ſolēnitate in qͣ p̄dictꝰ miles ml̓ta donaria ꝯſueuerat elargiri. cū iā quid tribueret nō hrēt. nimia ꝯfuſiōe ⁊ verecūdia ductꝰ qͦuſqꝫ p̄dicta trāſiſſet ſolēnitas deẜtū locū meroris amicuꝫ expetijt vt fortune ſue incōmoda plāgeret. ⁊ verecūdiam euitaret. Et ecce ſubito q̇dā equꝰ valde t̓ribil̓ t̓ribilio re hn̄s ſeſſorē ad eū acceſſit. Cuius ſeſſor eū alloquit̉. ⁊ cām tāte triſticie ſciſcitat̉. Cui cū oīa q̄ ſibi ꝯtigerāt ꝑ ordineꝫ enarraſſet. Ille ait ſi mihi in modico obtꝑare volueris ma gis qͣꝫ antea gl̓a ⁊ diuitijs abūdabis. Spō bet ille pͥncipi tenebraꝝ ſe q̇cq̇d iuſſerit liben ter facturū dūmō ip̄e ſibi impleat q̄ ꝓmittit. Et ille. Ecce ꝑgens in domū tuā in tali loco reqͥras. ⁊ ibidē tot auri ⁊ argēti pondera. tot lapides p̄cioſos inuenies. Mihi aūt hoc fa cias vt tali die vxorē tuam hūc ad me addu cas. Sub tali ꝓmiſſiōe miles ad domuꝫ re uertit̉. ⁊ in loco de qͦ ſibi dixerat q̄rens omīa reꝑit q̄ p̄dixit. Que inueniēs. mox emit pa lacia. largit̉ dona. redimit fundos. cōpara ẜuos. Appropinqͣnte v̓o die ſtatuta vxorem ſuā vocauit ⁊ dixit. Equum ꝯſcēdite. qꝛ aliqͦ longiꝰ mecū ꝑgere vos oꝑtet. At illa tremēſ ac pauēs. ⁊ viri imꝑio ꝯͣdicere nō p̄ſumens btē marie ſe deuote cōmēdauit. ⁊ pꝰ virū ab ire cepit. Cū āt longiꝰ ꝓceſſiſſent ⁊ in via qͣn dā eccl̓iaꝫ inuēiſſent. ulla de eqͦ deſcēdēs eccle ſiā ītrauit. viro exteriꝰ expectāte. Dū v̓o btē marie ſe deuote ꝯmēdaret. illa ſubito obdor miuit. ⁊ v̓go gl̓ioſa p̄dicte matrone ī habitu ⁊ qͣlitate ꝑ oīa ſil̓is de altari ꝓceſſit. et foras exiēs equū ꝯſcēdit. matrona illa ī ecc̄ia dor miente ⁊ remanēte. Uir āt ſuā eē vxorē arbi trās ꝓfectꝰ ē. Cū āt ad locū ſtatutū veniſſet. Ecce p̓nceps tenebraꝝ cū nimio īpetu venie bat. ⁊ ad locū feſtinabat. Et cū appropinqͣſſꝫ ſtatī ille īfremuit. ⁊ tremēs ac pauēs accede re n̄ p̄ſumpſit. Dixitqꝫ militi. Infideliſſime hoīm cur me tal̓r illuſiſti ⁊ ꝓ tantis bn̄ficijs mihi talia ꝯtuliſti. Ego enī tibi dixerā vt ad me deduceres tuā cōiugē. ⁊ tu adduxiſti dn̄i genitricē. Uolebā vxorē tuā ⁊ tu adduxiſti mihi mariā. Nā cū vxor tua mihi ml̓tas in ferat iniurias de ea volebā expetere vltionē. Et tu ad me iſtā adduxiſti vt me torq̄at ⁊ ad infernū mutat. Audiēs hͦ vir vehement̉ ſtu pebat. ⁊ p̄tīore ⁊ admiratōe nimia loq̄ n̄ po terat. Btā aūt maria dixit. Qua temeritate nequā ſpūſ d̓uote mee nocere p̄ſūpſiſti Nō hͦ tibi īpune cedet. Et nūc te hac plector ſnīa vt in infernū deſcēdas. ⁊ alicui me cū deuo tione inuocāti nocere de cetero nō p̄ſumas Ille aūt cū ml̓to eiulatu receſſit. Et vir de e quo exiliēs ſe ad eiꝰ pedes ꝓſtrauit. Quem v̓go increpās ad ſuā vxorē q̇ adhuc ī eccl̓ia dormiuit iubet redire ⁊ oēs diuitias demo nis ahijcere. Rediēs igit̉ cū adhuc vxorē ſu am dormiētē inuēiret eā excitauit. ⁊ ſibi que De aſſūptione beate marie uirginis acciderāt enarrauit Cū aūt domū rediſſent ⁊ oēs demonis diuitias abieciſſent. in laude v̓ginis deuotiſſime ꝑmāſerūt. ⁊ ml̓tas poſt modū diuitias ip̄a largiēte v̓gine receperūt H ¶ Ad iudiciū dei q̇dā in viſione rapit̉. qͥ pctoꝝ ſarcina gͣuabat̉. Et ecce ſathan affuit ⁊ dixit. Nihil in hꝰ aīa hētis ꝓprij. ſꝫ mei po tius extat dominij. Hēo ei inde publicuꝫ in ſtrumētū. Cui dixit dn̄s. Ubi eſt tuū inſtru mētū. Et ille. Inſtrumēiū hēo qd̓ ore ꝓprio ip̄e dictaſti. ⁊ ꝑpetuo duratuꝝ ſanxiſti. Dixi ſti enī. qͣcūqꝫ hora comederitis morte mori emini. Cū igͦr iſte ſit de ꝓgenie illoꝝ q̇ cibuꝫ vetitum comederūt iure inſtrumēti publici mecū ī iudicio dꝫ mori Dixit aūt dn̄s ꝑmit tit̉ tibi o hō ꝓ te loqͥ. Ille aūt obmutuit. Di xit iteꝝ demon. Mea ē iteꝝ p̄ſcpͥtōe. qꝛ eaꝫ iā xxx. annis poſſedi. ⁊ mihi tāqͣꝫ ẜuꝰ ꝓpriꝰ obe diuit. Et adhuc ille obmutuit. Demon iteꝝ dixit. Mea ē etiā. qꝛ ⁊ ſi aliqͣ bona fecerit. eiꝰ tn̄ mala incōꝑabil̓r vincūt bona. Dn̄s autē nolēs ꝯͣ eū cito ꝓferre ſnīaꝫ eidē t̓minū ꝯceſ ſit octo dieꝝ vt octauo die corā ſe cōꝑeret. et de his oībꝰ rōeꝫ redderet. Cū igͦr a facie dn̄i timēs ac merēs abiret. q̇dā ei obuiauit. ⁊ cāꝫ tāte triſticie reqͥſiuit Cui cū ille oīa ꝑ ordineꝫ retuliſſet. Ait ille. Ne timeaſ. nͨ formides. qꝛ de pͥmo viril̓r te iuuabo. Cū āt ab eo int̓ro garet̉. qͦ noīe vocaret̉. ait Ueritas eſt nomē meuꝫ. Inuenit qͦꝫ ẜm q̇ ꝓmiſit eū iuuare ef ficacit̓ de ſcd̓o. Int̓rogatꝰ aūt qͦ noīe voca ret̉ rn̄dit. Iuſticia vocor. Die auteꝫ octauo an̄ iudiciū vēit. ⁊ demon ei pͥmū obiecit. Ad qd̓ rn̄dēs v̓itas ait. Duplicē mortē eſſe noui mus. corꝑis.ſ. ⁊ gehēne. Illud ergo īſtrumē tū qḋ ꝓ te demon allegas nō loquit̉ de mor te gehene ſꝫ corꝑis. Qd̓ q̇dē ex hͦ manifeſtū eſt. qꝛ cū oēs in illa ſnīa includant̉.ſ. ꝙ corꝑe moriant̉. nō tn̄ oēs gehēne ignibꝰ moriunt̉. qͣntū enī ad mortē corꝑis eſt ſꝑ duratuꝝ. qͣn tu v̓o ad mortē aīe eſt ꝑ xp̄i ſanguineꝫ reuo catū. Tūc demon videns qꝛ in pͥmo ſuccu buit. ſcd̓m ſibi obijcere cepit. Sed iuſticia af fuit ⁊ ꝓ eo talit̓ rn̄dit. Licet eū multis annis ſeruū poſſederis. tn̄ rō ſꝑ ꝯtradixit. ſꝑ enī rō murmurabat ꝙ tam crudeli dn̄o ſeruiebat. Ad terciū obiectū neminē habuit adiutorē Dixitqꝫ dn̄s. Afferat̉ ſtatera. ⁊ bōa ⁊ mala oīa pōderent̉. Veritas āt ⁊ iuſticia pctōri di xerūt. Ad matreꝫ miſcd̓ie q̄ iuxta dn̄m ſedēt tota mēte recurre. ⁊ eā in tui adiutoriū inuo care ſtude. Qd̓ cū ille feciſſet b. maria in eiꝰ adiutoriū venit ⁊ ſuꝑ ſtateraꝫ ex illa ꝑte vbi erāt pauca bona manū appoſuit. Diabolꝰ aūt ex alia ꝑte trahere cōnabat̉. ſꝫ mat̓ miſe ricordie p̄ualuit. ⁊ pctōrē liberauit. Ille igit̉ ad ſe rediēs ī meliꝰ vitā mutauit. I ¶ In ciuitate bituricēſi circa ānos dn̄i. d. xxvij. cū xp̄iani in die paſce cōicarēt cuꝫ pueris xp̄ia noꝝ q̇dā puer iudeoꝝ ad altare accedēs cor pꝰ dn̄i cū eiſdē ꝑcepit. Reuerſus domuꝫ cū a prē vn̄ veniſſet introgaret̉. rn̄dit ſe cū pue ris xp̄ianis cū qͥbꝰ ad ſcolas ibat ad eccl̓iam iuiſſe. ⁊ cū eis cōicaſſe. Tūc pat̓ eiꝰ furore re pletꝰ pueꝝ app̄hendit. ⁊ cōtinuo in fornaceꝫ ardētē q̄ ibidē erat ꝓiecit. Statī aūt dei geni trix in ſpecie imaginis quaꝫ puer ſuꝑ altare viderat eidē affuit. ⁊ eū illeſum ab igne ẜua uit. Mater v̓o pueri ml̓tos iudeorū ⁊ xp̄ta noꝝ ſuis clamoribꝰ ꝯgregauit. q̇ vidētes pu erū in fornace nil leſionis hn̄tē. ip̄m inde ex traxerūt. ⁊ quō potuiſſet euadere interroga uerunt. Qui rn̄dit. Quoniā illa reueranda dn̄a q̄ ſuꝑ altare ſtabat mihi auxiliū prebu it. ⁊ omē a me incendiū ꝓpulſauit. Tūc xp̄i ani ītelligētes eē imaginē btē marie prēꝫ pue ri acceperūt. ⁊ ip̄m in fornacem proiecerunt Qui ꝯtinuo cōbuſtꝰ ⁊ penitꝰ ꝯſumptꝰ eſt. ¶ Quidā monachi ante diē iuxta fluuiuꝫ ſtabāt ⁊ ibidē ſe fabulis ⁊ ocioſis ẜmonibuſ reſoluebāt. Et ecce audiūt remiges ꝑ flumē impetu nimio nauigātes. Quibꝰ monachi dixerūt. Qui eſtis vos. Et illi. Demōes ſu mus q̇ aīaꝫ ebroini p̄poſiti domꝰ regis frā coꝝ q̄ a moaſterio ſancti galli apoſtatauit ī infernū deferimꝰ. Qd̓ andientes monachi vehemētiſſime timuerunt. ⁊ fortit̉ exclama uerunt. Sancta maria ora ꝓ nobis. Qui bus demones dixerūt. Bene mariā inuoca ſtis. vos eī diſcerpere ⁊ ſubmergere voleba mus. qꝛ vos diſſolute ⁊ extra horā confabu lantes inuenimꝰ. Tūc monachi redeūt ad De aſiūptione beate marie uirginis cenobiū. ⁊ demones ꝓperāt ad infernum. ¶ Erat q̇dā monachꝰ valde lubricꝰ. ſed in btām mariaꝫ valde deuotꝰ. Quadaꝫ nocte ad ſcelus aſſuetū ꝑgēs ⁊ corā altari trāſiens btām v̓ginē ſalutauit. ⁊ ſic de eccl̓ia exiēs dū q̄ndā fluuiū vellet trāſire ī aqͣm decidens ex pirauit. Cuiꝰ aīam cū demones rapuiſſent affuerūt angeli vt eā liberarēt. Quibꝰ d̓mo nes dixerūt. Ut q̇d huc adueniſtis nihil in hac aīa habetis Statīqꝫ btā maria affuit. ⁊ cur eiꝰ anīam raꝑe p̄ſumpſerāt increpauit. Illi aūt dixerūt. qꝛ eū finiſſe vitā in mal̓ oꝑi bus inuenerūt. At illa. Falſa ſunt q̄ ꝓfertis Scio enī ꝙ aliqͦ ꝑgēs me pͥmo ſalutabat. et rediēs ſil̓r faciebat. Ꝙ ſi dicitis vobis vim fieri ponamꝰ in iudicio ſūmi regis. Cū de hͦ corā dn̄o diſceptarēt. placuit ei vt aīa ad cor pus rediret ⁊ de ſuis actibꝰ peniteret. Inte rea frēs vidētes matutinas differri ſacriſtā q̄runt. ⁊ vſqꝫ ad fluuiū ꝑgentes ſubmerſuꝫ in aqua reꝑiūt. Cunqꝫ extracto corꝑe ſecuꝫ qͥd factū fuerat mirarent̉. ille repente ad vi ta redijt. ⁊ rem geſtā referēs vitam in bonis oꝑbꝰ ꝯſūmauit. ¶ Quedā ml̓ier a demone ſibi viſibilit̓ in forma hoīs apparēte multas moleſtias ſuſtinebat. ml̓taqꝫ remedia nūc aque bn̄dicte aſꝑſionē. nūc hoc. nūc illud ad hibebat. ſꝫ nec ſic ille ceſſabat. Quidā aūt vir ſctūs ſibi ꝯſuluit. vt cū ad eaꝫ accederet. illa eleuatis manibꝰ. ſctā maria adiuua me ꝓti nus exclamaret. Qd̓ cū illa feciſſet. diabolꝰ q̄ſi lapide ꝑcuſſus territꝰ ſtetit. ⁊ poſtmodū dixit. Malus diabolꝰ intret in buccaꝫ illiꝰ q̇ te iſtud docuit. ⁊ ſtatim euanuit nec ad eam poſtmodū acceſſit. K Odꝰ ſacratiſſime aſſūptōis Ma rie tradit̉ in qͣdā ẜmōe ex diuerẜ di ctis ſctōꝝ ꝯpilato. q̇ in pl̓ibꝰ eccl̓ijs ſolennit̓ legit̉. Ubi ſic habet̉. Que in ſctōrū patrū narratiōibꝰ in toto orbe de veneran da migratōne dei genitricis inuenire potui ad ip̄iꝰ laudē cōmeorare curaui. Fanctus coſmas cognomēto veſtitor ea q̄ ab eoꝝ po ſteris q̇ interfuerūt ſe didiciſſe certa relatiōe comemorat obmittēdū nō eſt. Ait eī. Quo na eni xp̄s ad ſe vite genitricē diſpoſuit adducere. ꝑ angelū ꝯſuetū ei p̄nūciat dormiti onis exitu ne mors inopinate veniēs turba tionē ip̄i afferret. Obſecrauerat illa facie ad faciē cū adhuc ī t̓ra ꝯuerſaret̉ filiū. ne vide ret q̄nqͣꝫ ſpūuꝫ malignoꝝ Premittit igͥr an gelū ad ea cū hmōi v̓bis. Tp̄s ē te aſſumen di ad memrēꝫ meā. Sic̄ enī traꝫ gaudio re pleſti. ita fac celeſtia gͣtulari. prīs mei māſio nes iocūdas redde. ſctōꝝ meoꝝ ſpūs ꝯſola re. Ne turberis deſerens corrūpēdū cū ſuis ꝯcupiſcētijſ md̓m. adeptura celeſte palaciū Nec o mat̓ terreat te carnis ſeq̄ſtratio. q̄ ad vitā vocaris ꝑpetuā. ad gaudiuꝫ indeficiēs. ad pacis reqeꝫ. ad ꝯuerſatōꝫ ſecurā. ad refe ctionē int̓mīabilē. ad lucē īacceſſibilē. ad diē nō veſꝑaſcētē. ad gl̓aꝫ īenarrabilē. ad meip̄ꝫ tuū filiū vniuerſitatis factorē. Ego eī ſū vita et̓na. dilectio incōꝑabil̓. habitatio ineffabil̓. lumē neſciēs tenebras. ineſtimabil̓ bonitas. Da ſine trepidatiōe t̓re qd̓ ſuū eſt. Nō te qͥſ qͣꝫ de manu mea rapiet. quiā in manu mea ſunt oēs fines terre. Depone mihi corpꝰ tu um. qꝛ in vtero tuo poſui diuinitatē meam. Nō gloriabit̉ ſuꝑ te mors. qꝛ vitaꝫ genuiſti. Nō obfuſcabit te caliginis vmbra. qꝛ lumē peperiſti. Non ꝯciſionis ꝯtritio te attinget. qꝛ meū vas fieri meruiſti. Ueni iā ad euꝫ qͥ ex te natꝰ eſt receptura materni vteri pigno ra. educatōis mercedē. lactis ⁊ eſce viciſſitu dineꝫ. habita cū vnigenito. feſtina adherere filio. Noui eī ꝙ alteriꝰ affectu filij nō angu ſtieris. Qui te v̓ginē matreꝫ exhibui. totius mūdi exhibeo te muꝝ. archā ſaluādoꝝ. pon tē fluctuantiū. baculū imbecilliū. ſcalā ad ce los aſcēdētiū. ꝓpicia tricē peccantiū. Addu cam aūt apl̓os ad te qͦꝝ ac ſi meis ſepeliaris manibꝰ. Decet nāqꝫ vt ſpūales mee lucis fi lij qͥbꝰ ſctūm tradidi ſpūm. tuū corpꝰ ſepeli ant. ⁊ ip̄i in tuo admirabili funere meā ꝑſo nā impleāt. Poſt hoꝝ narrationē dat ange lus v̓gini brauiū palme miſſū ex ꝑadiſi ꝓpa gine. ad certitudinē aduerſus corruptioneꝫ mortis victorie ⁊ veſtimēta funebria. Ac ce lū qͦ venerat repetit. ¶ ¶ Biā maria conuo cans amicos ⁊ cognatos dixit. Notuꝫ vob̓ facio me a tꝑali vita fore trāſituꝝ. Oportet t 2 De aſſūptione beate marie uirginis ergo vigilare. qꝛ vnoqꝫ trāfeunte diuīa vir tus angeloꝝ ⁊ maligni ſpūs ad moriētis le ctū veniūt. His dictis oēs flere ceperunt ac dicere. Tu times facies ſpirituuꝫ q̇ autoris oīm mat effici meruiſti. qͥ p̄donē inferni ge nuiſti. q̄ ſuꝑ cherubin ⁊ ſeraphin p̄paratuꝫ hrē ſoliū meruiſti. Quid igit̉ nos faciemuſ aūt qͣlit̓ fugiemꝰ. Aderat ml̓titudo ml̓ieruꝫ flentiū ⁊ dicentiuꝫ ne ſe orphanas derelinq̄ꝫ ret. Btā aūt v̓go eas ꝯſolās ait. Si vos cor ruptibiliū natoꝝ mrēs non toleratis ab eis modicū ſeꝑari. quō ego mat̓ ⁊ v̓go deſidera re nō debeo ad meū ꝑgere filiū dei prīs vni genitū. Si q̄libꝫ veſtꝝ aliqͦ vrbabit̉ filio ꝯſo labit̉ ſuꝑſtite vl̓ naſcituro. ego āt q̇ vnicū poſ ſideo ⁊ incorrupta maneo. quō ad eū nō ꝓ perē anxiā q̇ oīm ē vita Dū āt hͨ agerent̉. be. ioh̓es adueniēs quo res ſe habeat ꝑcūctat̉. Cui cū v̓go ſuā celeſtē migͣtiōeꝫ ānūciaſſet. ille in t̓ra ꝓſtratꝰ cū lacris clamabat. Quid ſumꝰ nos dn̄e qͦniā ſuꝑ nos tātas tribulati ones inducis. Ut q̇d potiꝰ de corꝑe me non eduxiſti. vt maḡ ſepultꝰ fuiſſeꝫ a dn̄i mei ma trē qͣꝫ eiꝰ funeri inteſſeꝫ. Quē v̓go flentem in thalamū introducēs palmā ⁊ veſtimēta on̄ dit. Et pꝰ hͦ ī lecto ſibi ad ſepulturā ſtrato re q̇euit. Et ecce validiſſimꝰ tonitrui ſonꝰ au dit̉. tͥbo qͣi nubes candida generat̉. ⁊ apl̓i an̄ ianuādomꝰ v̓gīs inſtar imbriuꝫ collocant̉. Qui cū de hͦ pl̓im mirarent̉. Ioh̓es ad eos ꝓgrediēs reuelat q̄ btē v̓gini ꝑ angelū nūcia ta erāt. Qui cū oēs flerēt. Ioh̓es eos ꝯſola tus ē. Deterſis igit̉ lacrimis introierūt ⁊ be atā v̓ginē reuerent̓ ſalutātes eā adorauerūt Et illa. Auete filij vnigeniti mei. Et dū mo dū aduentꝰ eoꝝ ab eis audiuiſſet. illa eis oīa manifeſtat. Qui apl̓i. In te celeberrima vir go qͣi ip̄m dn̄m ⁊ magiſtꝝ noſtꝝ aſpicientes ꝯſolabamur. Hoc ſolū refrigeriū habemꝰ ꝙ te media tricē apud deū nos habere ſpera mus. Que cū pauluꝫ noīatim ſalutaſſet ille ait. Aue imꝑatrix mei ſolaminis. licet enī in carne xp̄m nō viderim. cū tn̄ te ī carne video ac ſi ip̄m videā ꝯſolor. Vſqꝫ ad hūc diē deū te genuiſſe gentibꝰ p̄dicabam. amodo te ad ip̄m trāſlatā eſſe docebo. Pꝰ h̓ ea q̄ angelꝰ attulit ei. v̓go on̄dit. ⁊ de lucernis vſqꝫ ad o bitū nō extinguēdis admonuit. Aderāt. cxx v̓gines ī eiꝰ obſeq̇ū occupate. Deinde veſti mēta funebria īduēs ⁊ oībꝰ valedicēs. corpꝰ ad exitū ī lecto ꝯpōit. petro ad caput poſito ioh̓e ad pedes locato. cet̓is apl̓is lectū ambi entibꝰ ⁊ dei genitricē laudātibꝰ. Petrꝰ igit̉ inchoās dixit. Gaude celeſtiuꝫ thalamoruꝫ ſpōſa ⁊ trifidū arduilūis cādelabꝝ ꝑ quāē et̓na claritas manifeſtata ¶ Hoc at.ſ. apl̓oſ ad dormitōnē ſacratiſſime v̓gis ꝯueniſſe te ſtat̉ b. Germanꝰ ꝯſtātiopolitanꝰ archiep̄s dicēs. Licet ineuitabilē mortē o dei genitrix humane nature ſuſceꝑis. nō tn̄ dormitabit neqꝫ dormīet q̇ nos cuſtodit oculꝰ tuꝰ. Nō enī ſine teſtimonio trāſmigratio tua. nͨ mē dax dormitio. Celū enarrat gl̓iaꝫ eoꝝ q̇ ſuꝑ te cecinerūt. terra de illis exhibet veritatē. nu bes vociferāt honorē q̇ ex eis tibi admīſtra tus eſt. angeli factū in te obſequiū p̄dicāt. qͦ videlicet apl̓i ad te in hierl̓m conuenerunt. ¶ Magnꝰ qͦꝫ Dyoniſiꝰ ariopagita h̓ idē teſtatur dicēs. Nos vt noſti ⁊ ip̄e ⁊ multi ex fratribꝰ nrīs ad viſionē corꝑis qḋ deū ſuſce pit ꝯuenimꝰ. Preſto aūt erat Iacobꝰ fra ter dn̄i ⁊ Petrꝰ eximia ⁊ maxīa theologoꝝ ſūmitas. Deinde placuit ꝙ pꝰ viſioneꝫ vni uerſi ſūmi ſacerdotes hymniſarēt ꝓut vnuſ quiſqꝫ eſſet ſufficiens immēſe v̓tutis bonita tem viuifice infirmitatis. M Subſecu tus āt ſctūs coſmas ſuā narrationē ait. Pꝰ hoc aūt tonitruū magnū totā domū cōcuſ ſit. ⁊ ſpūs fragrās domū tanta ſuauitate re pleuit. vt cūctos q̇ aderāt exceptis apl̓is ⁊ tri bus v̓ginibꝰ lucernas geſtantibꝰ. ingens ſo por opprimeret. Dn̄s ei cū ml̓titudine ange loꝝ deſcendēs aīam matris ſue aſſumpſit. Tanta autē eiꝰ aīa claritate reſplenduit. vt nullus apl̓oꝝ in eā reſpicere poſſet. Dixitqꝫ dn̄s petro. Corpꝰ mr̄is mee cū oī reuerētia ſepelite. ⁊ tribꝰ diebꝰ illud cū diligētia cuſto dite. Ego q̇ppe tūc veniā ⁊ illd̓ ad īcorruptio nē tranſferā. ⁊ ſimili mecū claritate induam vt id qd̓ acceptū eſt. ⁊ id qḋ accepit piter co ueniāt ⁊ ꝯcordent ¶ Refertqͣꝫ ⁊ idē ſanctus Coſmos terribile ⁊ mirabile myſteriuꝫ qd̓ De aſſūptione beate marie uirginis nō indiget naturali diſcuſſiōe nec curioſa ī ueſtigatōne cū oīa q̄ de dei genitrice dicunt̉ ſint ſuꝑnaturalia. ⁊ admirādā et tremenda potiꝰ qͣꝫ inueſtigāda. Egreſſa vt ait d̓ corꝑe eiꝰ aīa. hͨ v̓ba ꝓtulit corpus. Grās tibi ago dn̄e q̄ tua ſū digna gl̓a. Memēto mei qniā tuū ſū figmētū ⁊ tuū ẜuaui depoſitū. Exꝑge facti ig̓r vt ait ceteri videntes v̓gīs corpꝰ ex anīe ꝯtriſtari pl̓imū ac gemere ceperūt Tol lentes ig̓r apl̓i corpꝰ ad monumētū ferebāt. incipiēte petro pſalmū. In exitu iſrl̓ de egy pto. Chori qͣꝫ angl̓oꝝ v̓ginem laudāt. ita ꝙ̄ hierl̓m ad tātā gl̓iaꝫ ē ꝯcuſſa. Tunc ſūmi ſa cerdotes cū gladijs ⁊ fuſtibꝰ ml̓titudinē mi tūt. Unꝰ āt impetū faciēs ad gͣbatū acceſſit cupiēs ad t̓rā trahere corpꝰ d̓i gēitricis ma rie. Qui qꝛ indigne tangenitit̉. eiꝰ tactu ma nibꝰ merito pͥuat̉. Utraqꝫ nāqꝫ manꝰ a cu bitis euulſa abſcidit̉. Illiſqꝫ ad gͣbatū pen dētibꝰ dolore horribili cruciat̉ Implorat āt veniā ⁊ ꝓmittit emēdā. Cui petrꝰ. Nll̓aten veniā ꝯſeq̇ poteris niſi corpꝰ ꝑpetue v̓ginis oſculeris. ⁊ xp̄m ex ea ꝓpagatū dei filiū eē cō fitearis. Qd̓ cū feciſſet manꝰ vn̄ auulſe fue rāt cubitis ſūt adiucte. Accipiēſqꝫ petrꝰ vnū dactilū ex palma dedit illi dicēs. Uade īgre dere ciuiatē ⁊ pone ſuꝑ infirmos. ⁊ oēs qui crediderint recipiēt ſanitatē. Peruenientes igͥr apl̓i ad p̄diū gethſemani. īuenerūt ibi ſe pulcꝝ ſil̓e xp̄i ſepulcro mirifico. vbi corpus cū ml̓ta reuerētia poſuerūt. illud ſublimiſſi mū dei vas tāgere nō audētes. ſꝫ hincinde app̄hēſa ſindone deponētes. Quo munito dū apl̓i ⁊ diſcipl̓i dn̄i iuxta mādatū dn̄i circa ſepulcꝝ ſtarēt terciā die nubeſ ſplēdidiſſima ſepulcrū circūdedit. voces angelice reſonāt. ineffabil̓ odor ſentit̉. Fit oībꝰ ſtupor immē ſus dū dn̄m illuc cernerēt deſcēdiſſe. ⁊ corpꝰ v̓ginis cū gl̓ia tā īmēſa trāſferre. Oſculātes igit̉ apl̓i ſepulcꝝ in domū euāgeliſte ⁊ theo logi ſctī iohis reuerſi ſūt. tāte v̓gis cuſtodeꝫ laudātes. Unꝰ aūt ex apl̓is tātis ſolēnijs de fu it. Qui tāta mirabilia audiēs ⁊ admirās. ſepulcrū ſibi aꝑiri inſtantius poſtulabat. v hoꝝ oīm cognoſceret v̓itatē. Qd̓ cū apl̓i re nuerēt ſufficere ſibi tātoꝝ teſtīoīa aſſerētes ne forte ſi hͦ infideles intelligerēt corpꝰ furto ſublatū eſſe p̄dicarēt. ille ꝯtriſtatus dicebat. Cur me ſil̓eꝫ vobis cōis noſtri theſauri por tione fraudatis. Tandē ſepulcruꝫ aꝑientes corpꝰ mīme inuenerūt. ſꝫ tantū veſtimēta et ſindonē reꝑerūt. N ¶ In euthimīata qͣꝫ hi ſtoria libro. iij. c. xl. ſctūs germanꝰ ꝯſtantino politanꝰ archiep̄s ſe reꝑiſſe dicit. qd̓ ⁊ mgͣnꝰ damaſcenꝰ ſil̓r atteſtat. ꝙ ſctē memorie pul cerrima auguſta cū apud ꝯſtantinopolim ml̓tas ecc̄ias erexiſſet. int̓ cet̓as apd̓ balther nas admirabilē eccl̓iam tꝑe martiniani im peratoris ad honorē ſacre v̓ginis edificauit Et ꝯuocās iuuenalē archiep̄m hieroſolimi tanū. ⁊ alios paleſtine ep̄os. q̇ tūc in vrbe re gia morabant̉ ꝓpt̓ ſinodū q̄ facta ē calcedo nie dixit eis. Audiuimꝰ corpꝰ ſctīſſime v̓gi nis ī p̄dio gethſemani tumulatū. Uolumꝰ igit̉ ad cuſtodiā hꝰ vrbis corpꝰ illud cū debi ta reuerētia huc trāſferre. Cui cū iuuenalis rn̄diſſet corpꝰ illud ſic̄ ex antiq̇s hyſtorijs cō perit in gl̓iaꝫ eē trāſlatū ⁊ ſola veſtimenta in monumēto cū ſindone remanſiſſe. ip̄a veſti mēta dictꝰ iuuenal̓ ꝯſtātinopolī miſit. ⁊ ī di cta ecc̄ia honorifice collocant̉. Nec me qͥſqͣꝫ ꝓp̓o hͦ arbitret̉ ſenſu finxiſſe. ſed ea poſui q̇ ꝑ doctrinā ⁊ ſtudiū lectōis eoꝝ didici q̇ veriſſi ma traditōe a pͥoribꝰ acceperunt. Hucuſqꝫ ſūt v̓ba q̄ in p̄dicto ẜmōe hn̄t̉. ¶ Ueꝝ iohes damaſcenꝰ q̇ ⁊ ipſe grecꝰ extitit pl̓a mirāda de hac ſacratiſſima v̓gīs aſſūptōe ꝓſecutꝰ ē Ait ei in ẜmonibꝰ ſuis. Hodie ſacratiſſima v̓go celeſti thalamo inuehit̉. Hodie ſacra ⁊ aīata archa q̄ intra ſe ſuū tulit artificē in tē plo nō māufacto reponit̉. Hodie ſacratiſſi ma colūba innocēs ⁊ ſimplex euolans ex ar cha.i. ex corꝑe. qd̓ deū ſuſcepit pedibꝰ ſuis re q̄eꝫ adiuenit. Hodie īmaculata v̓go t̓renaꝝ paſſionū neſcia īmo celeſtibꝰ ītellectibꝰ eru dita n̄ in t̓rā abijt. ſꝫ v̓e celū aīatū appellata ī celeſtibꝰ tab̓nacul̓ hītat. Licꝫ enī nat̉al̓r ſa cerrima btāqꝫ aīa tua a gl̓ioſo tuo corꝑe ſe paret̉ ⁊ ſepulture corpꝰ tradat̉ veꝝ tn̄ nō ma net in morte nͤ diſſoluit̉ in corruptiōe. Cuiꝰ enī ꝑientis v̓ginitas inuiolata ꝑmanſit. hꝰ ⁊ migrātis corpꝰ irreſolutū ꝑ oīa ꝑſeuerat. et z De aſſūptione beate marie uirginis ad meliorē ſanctiorēqꝫ vitā traducitur. non morte diſſolutū. ſꝫ etiā in et̓na ſecula ꝑman ſurū. Sicut enī ſol iſte ſplēdidus ac luciflu us ſub lunari corꝑe latēs ad breuē horā vi det̉ qͦdāmō deficere. tn̄ ip̄e ſuo nō p̓uabit̉ lu mīe hn̄s ī ſe pennē fontē lūis. Sic ⁊ tu fons veri lūis. incōſūptꝰ vite theſaurꝰ lꝫ qͦdā bre ui int̓uallo tꝑis corꝑal̓r morti ſis addicta tn̄ copioſe nob̓ īfundis indeficiētis lūis clarita tē. Hinc ſacra tua obdormitio nō eſt mors appellāda. ſꝫ tranſmigratio ſiue receſſus ſeu magis ꝓpͥe aduētꝰ. Diſcedēs eī a corꝑe ad uenis celo. Tibi obuiāt angeli ⁊ archageli. aſcēſūtuuꝫ horrēt ſpūs īmd̓i. Nō iuiſti v̓go biā in celū vt helias. neqꝫ vt paulꝰ vſꝫ ad tci uꝫ celū aſcēdiſti. ſꝫ vſqꝫ ad regalē thronū filij tui attigiſti. Mors alioꝝ ſcoꝝ bn̄dicit̉ eo ꝙ ip̄os btos exhibet. in te āt hͦ locū n̄ hꝫ Mors enī tua nec btītudo tua. nec tranſmigͣtio tua nec ꝑfectio tua. ſꝫ nec receſſus largit tibi btī tudinis ſecuritatē. Oīm eī bonoꝝ q̄ hūanaꝫ mentē excedūt. tu principiū medium ⁊ finis Tua ſecuritas ⁊ vera ꝑfectio et ſine ſemine ꝯceptio. diuīa inhabitatio. Un̄ vere dixiſti nō a morte ſꝫ ab ip̄a ꝯceptōe ab oībꝰ genera tionibꝰ te beatificari. Hinc te mors non bea uit. ſꝫ tu mortē clarificaſti. ſoluēs eiꝰ meſtici am. mortēqꝫ ꝯuertēs in gaudiū. Si enī deꝰ dixit. ne forte ꝓthoplaſtꝰ extēdat manū ſuaꝫ ⁊ arripiat de ligno ⁊ viuat in et̓nū. quō que ip̄am vitā portauit vitā ſine p̓ncipio vitā ſi ne fine. nō viuet in ſeculū ſempiternū. Olim deꝰ parētes hūani generis in morte peccati dormiētes. inobediētie p̄cipitio iaꝫ ſepultos peccati crapula iā fetētes. exules de paradi ſo expulit. Nunc āt hāc q̄ toti hūano generi vitā attulit dei ac prīs obedientiaꝫ exhibuit. totiꝰ paſſiōis īmiſſionē excuſſit. quo paradi ſus nō ſuſcipiet. celū gaudēs ianuas nō pa tefaciet. Eua ſerpenti aurē exhibuit. peſtifeꝝ virꝰ hauſit voluptatibꝰ allicit̉ partꝰ dolori ſubijcit̉. ⁊ tn̄ adā ꝯdēnat̉. Hāc aūt vere btāꝫ q̄ aurē inclinauit deo quaꝫ ſpūſſctūs reple uit q̄ paternā miſcd̓iam in vtero baiulauit. qͥ ſine viri ꝯtactu ꝯcepit. ſine dolore peperit. quō mors abſorbꝫ. quō corruptio audet ali qͦd in corpꝰ qd̓ ip̄am vitā portauit. ¶ Q Addit qͦꝫ idē damaſcenꝰ in eiſdē ẜmōibꝰ di cens. Ueꝝ apl̓os q̇ vbiqꝫ terraꝝ diſperſi ho minū piſcatiōi vacabāt. ſagena v̓bi homīes de ꝓfundis tenebris ad celeſtē mēſam curie ſeu ſolēnes prīs nuptiaſ educētes diuinū p̄ce ptū qͣi ſagena q̄daꝫ vl̓ nubes ē finibꝰ t̓re hie ruſalē ꝯtulit. vltra qͣſdā aqͣs ꝯgregās ⁊ colli gēs. Tūc q̇dē Adā ⁊ eua pͥmi ꝑentes ex cla mauere. Ueni ad nos o ſacꝝ ⁊ ſalutifeꝝ cel lariū tu noſtꝝ adīpleſtideſideriū Ecōtra ſcō rū caterua q̄ corꝑal̓r aderat dicebat Mane nobiſcū ꝯſolatio nrā. ne dereliqͣs noſ orpha nos quā hēmꝰ laboꝝ ſolaciū ſudoꝝ refrige riū tibi viuēti conuiuere. tibi moriēti cōmori gl̓ioſuꝫ. Nobis eī hͨ vita quō vita. tua deſti tutis pn̄tia. Hec et his ſil̓ia vt arbitror apl̓r cū reliqͣ plenitudine eccl̓ie crebris ſingultibꝰ q̄relas interrūpentibꝰ ꝓponebāt. Illa ad fi liū ꝯuerſa ait. Tu dilectis filijs qͦs frēs appel lare placuit de meo diſceſſu dolentibus fiaſ ꝯſolator. ⁊ impoſitioni manuū meaꝝ appo ne benedictionē ſuꝑ bn̄dictionē eoꝝ. Dein de extendēs manꝰ. fideliū collegiū bn̄dixit. ⁊ addidit. In manꝰ tuas dn̄e cōmēdo ſpūm meū. Fili ſuſcipe aīam meam tibi dilectam quā inculpatā ſeruaſti. Tibi ⁊ non terre cō mendo corpꝰ meū. cuſtodi illud integrū qd̓ tibi inhītare ꝯplacuit. Tranſfer me ad te. vt vbi tu es viſceꝝ meoꝝ partꝰ. ſim ⁊ ego tibi co habitās. Illic itaqꝫ talia ſunt audita. Sur ge itaqꝫ veni dilecta mea. o pulcra in mulie ribꝰ pulcra es amica mea. ⁊ macula nō eſt ī te. Hec btīſſima v̓go audiēs. cōmēdat ī ma nus filij ſpūm ſuū. Profuſis autē lacrimis apl̓i figūt oſcula tabernaculo dn̄i benedicti on ac ſanctitate ex cōtactu ſacri corꝑis ad impleti. Tunc morbi ⁊ demones fugāt̉ aer ⁊ celū ſanctificat̉. ſpūs aſcenſione t̓ra corꝑis depoſitiōe. aqͣ v̓o corꝑis ablutiōe. Abluitur enī ſacꝝ corpꝰ aqͣ mūdiſſima. nō ab ip̄a mū datū. ſꝫ ab ip̄o ſctīficata. Deinde ſacruꝫ cor pus mūda ſindone īuolutū lecto ſuꝑponit̉. lapades choruſcāt. vnguēta redolēt. hymni angelici reſonāt. Apl̓is auteꝫ alijſqꝫ ſanctis qui aderant diuinas odas modulantibus De aſſūptione beate marie uirginis archa dn̄i e mōte ſyō ſacriſ apl̓oꝝ ceruicibꝰ impoſita ad ſacratiſſimā villaꝫ gethſemant adducit̉. angel̓ an̄cedētibꝰ ⁊ ſubſeq̄ntibꝰ. aliſ qꝫ ſacꝝ corpꝰ velātibꝰ tota ecc̄ie plenitudine comitāte. Affuerūt ⁊ q̇dā iudeoꝝ fermento vet̓is ꝯſuetudīs obſtinati. Referūt etiaꝫ cū iā e mōte ſyō deſcēderēt ſacꝝ corpꝰ dei geni tricis ferētes. hebreū q̄ndā organuꝫ diaboli temerario actū īpetudiaboliqꝫ īpulſū incur ſu ad ſacꝝ corpꝰ acceſſiſſe. ad qḋ āgeli trepi dabāt acced̓e. ac vtraqꝫ māu furibūde lectū arripiēs ad t̓rā traxiſſe. Fert̉ tn̄ manꝰ illi tā qͣꝫ lig aridā decidiſſe. Eratqꝫ vid̓e tāqͣꝫ trun cū inutilē donec fides mentē alterauit. ſuiqꝫ ſceleris penituit ingementē. Hi āt qui porta bāt feretꝝ ſtetere donec miſer īp̄onēs manū ſacratiſſimo corꝑi ad tactū eiꝰ ī ſtatū pͥſtinū reuocat̉. Inde igit̉ adit̉ gethſemani. vbi oſ cula. cōplexꝰ. hymni ſacri. lacrime ſudoris gutte fluētes. ⁊ ſic ſacꝝ corpꝰ venerabili in ſe pulcro ponit̉. Sꝫ nō eſt derelicta aīa tua in inferno. nec corpꝰ tuū vidit corruptiōeꝫ. De cebat aūt dei ſacrariū. fontē indefoſſuꝫ. agꝝ inaratū. vineā nō irrigatā. oliuā fructiferā. terre gremio nō teneri. Decuit matrē a filio ſublimari. vt ad ip̄m aſcēdat ſic̄ ad ip̄aꝫ de ſcēderat. vt q̄ in partu ẜuauit v̓ginitatē poſt mortē corpus nō videat corruptionē. ⁊ que creatorē portauit ī ſinu. in dīnis tabernacul cōmoret. ⁊ quā pat̓ deſpōſauit in ſpōſaꝫ. in celeſtibꝰ thalamīs ꝯẜuet̉ ⁊ a matre q̄ ſunt fi lij poſſideant̉. Hec damaſce. P ¶ Sctūs qꝫ Augꝰ. in qͣdā ẜmone eiꝰ ſacratiſſimā aſ ſumptionē multiplicit̓ on̄dit dicēs. De ſctīſ ſimo corꝑe ꝑpetue v̓ginis eiuſqꝫ ſacre aīe al ſumptiōe loq̄ ſuſcipiētes hͦ pͥmuꝫ dicimꝰ. ꝙ in ſcripturis poſtqͣꝫ eā dn̄s in cruce diſcipu lo cōmēdauit. nihil de ea reꝑit̉ p̄terqͣꝫ qd̓ lu cas cōmēorat in actibꝰ dicēs. Hi oēs erant ꝑſeuerātes vnanimit̓ in orone cū maria ma tre ieſu. Quid ergo de morte. qͥd de eiꝰ aſſū ptione dicēdū eſt Un̄ ſcriptura nil ꝯmemo rat niſi q̄rendū rōne qd̓̇ cōſentiat v̓itati. Fi at ergo ipſa v̓itas autoritas ſine qͣ nec valet autoritas. Memores igit̉ ꝯditōis humane mortem illā ſubijſſe tꝑalē dicere non metui mus. Sed ſi dicimꝰ eā reſolutā in cōem pu tredinē vermē ac cinerē deliberādū eſt ſi tan te ꝯueniat ſanctitati tante aule. dei p̄rogati ue. Scimꝰ enī dictū pͥmo ꝑenti. qꝛ puluiſ es ⁊ in puluerē ibis. Hāc ꝯditionē caro xp̄i euā ſit q̄ corruptioneꝫ nō ſuſtinuit. Excipit̉ ergo ab illa generali ſnīa de v̓gine ſūpta natura. Mu lieri qͣꝫ dn̄s dixit. Multiplicabo erū nas tuas. In dolore ꝑies. Erunā maria ſu ſtinuit. cuiꝰ aīam gladiꝰ ꝑtranſiuit. Sꝫ ſine dolore genuit. Maria ergo et ſi cōicat eru nis eue. nō tn̄ cōicat ꝑturiedo cū dolore. Ex ciꝑit̉ ergo a q̇buſdā generalibꝰ quā tāta at tollit dignitatiſ p̄rogatiua. Si gͦ dicimꝰ mor tē eā ſubijſſe. nec tn̄ vinculis eiꝰ retineri. nun q̇d impiū erit ſi voluit dn̄s integꝝ mr̄is v̓gi nitatis ẜuare pudorē. cur non velit incorru ptā a putredinis ẜuare fetore. Nunq̇d non ꝑtinet ad benignitatē dn̄i mrīs ẜuare hono rē. q̇ legē ſoluere nō venerat. ſed ad implere. Qui enī in vita p̄ ceteris illā grā ſui ꝯceptꝰ honorauit. piū eſt credere eā in morte ſingu lari ſaluatiōe ⁊ ſpeciali grā honoraſſe. Pu trēdo ⁊ vermis hūane eſt obprobriū ꝯditio nis. Ab hͦ obprobrio cū ieſus ſit alienꝰ. natu ra marie excipit̉. quā ieſus d̓ ea aſſumpſiſſe ꝓbat̉. Caro enī ieſu caro ē marie quā ſuper aſtra trāſuexit. honorās oēꝫ hūanā naturā. ⁊ multo magis maternaꝫ. Si natura mr̄is eſt filiꝰ. ꝯueniēs eſt vt ſit ⁊ filij mater nō qͣn tū ad vnitatē ꝑſone. ſed qͣntū ad vnitatē cor poralis nature. Si enī vnitatē facere p̄t grā ſine proprietate ſpecial̓ nature. qͣnto magis grē vnitas ⁊ corꝑal̓ ſpecial̓ natiuitas. Uni tas gratie ē vt diſcipl̓oꝝ in xp̄o de q̇bꝰ dicit. Ut ſint vnuꝫ ſicut ⁊ nos. Et poſtea. Pater volo vt vbi ſum ego ⁊ illi ſint mecū. Si igūt̉ ſecū hrē vult eos q̇ hic ſua fide vniti vnuꝫ cū eo eſſe iudicant̉ q̇d eſtimādū eſt d̓ matre vbi dignaſit haberi niſi in pn̄tia filij. qͣntū igitur intelligo. qͣntū credo marie aīa excellentiori quadaꝫ p̄rogatiua a filio honorat̉ poſſidēs in xp̄o corpꝰ ſuū qḋ genuit glorificatū. ⁊ qͣre nō ſuuꝫ ꝑ qḋ genuit. Si nō obuiauerit nec dū ꝑfecta autoritas vere credo ⁊ ꝑ qḋ genu it. Quia tanta ſanctificatio dignior eſt celo De aſſūptione beate marie uirginis qͣꝫ terra. Thronū dei thalamū ſpōſi. domū domini atqꝫ tabernaculū chriſti. dignuꝫ eſt ibi eſſe vbi ip̄e eſt. Tam p̄cioſuꝫ theſaurū di gniꝰ eſt celū qͣꝫ terrā ſeruare. Tantā integri tatem merito incorruptibilitas. nō putredi nis vlla reſolutio ſequit̉ Illud ſacratiſſimū corpꝰ in eſcā vermibꝰ traditū. qꝛ ſentire non valeo. dicere ꝑtimeſco. Quā eſtimationē ꝓ cul pellit incōparabilis gratie munus. Qd̓ me dicere multarū ſcripturaꝝ conſideratio inuitat. Suis aliquando miniſtris veritas ait. Ubi ego ſum illic et miniſter meus erit. Si hec eſt general̓ ſnīa oīm ꝑ fidē ⁊ oꝑatio neꝫ xp̄o miniſtrantiū. q̄nto magis qͦdamo do ſpecialit̓ marie q̄ abſqꝫ dubio oī oꝑe mi niſtratrix extitit. q̄ hūc in vtero geſſit. partu qꝫ ꝑfuſū aluit ⁊ fouit ⁊ in p̄ſepio reclinauit. ⁊ fugiens in egyptū abſcōdit. ⁊ oēm infan tiā eiꝰ ꝓſecuta vſqꝫ ad crucē ab eiꝰ nō receſ ſit ſectatu. Nō potuit aūt eiꝰ diuinitatis nō eſſe credula q̄ ſe nouerat hūc nō virili ſemīe ſed diuīo ſpiramīe ꝯcepiſſe. Un̄ de filij po teſtate tanqͣꝫ de dei v̓tute nō nutabūda defi ciente vino dixit. Uinū nō hn̄t. ſciēs eū hoc potuiſſe qd̓ eū mox ꝯtigit miraculo comple uiſſe. Ecce igit̉ maria fide ⁊ oꝑe xp̄i miniſtra trix. ſi ibi non fuerit vbi xp̄s miniſtros ſuos vult eſſe. vbi ergo erit. ⁊ ſi ibi fuerit. nūq̇d eqͣ li gratia. ⁊ ſi eqͣli gratia vbi equa dei cēſura q̇ reddit vnicuiqꝫ ẜm merita. Si merito pre oībꝰ marie viuenti tāta eſt grā donata. ⁊ gra tia mortue erit minuenda abſit. Si enī oīm ſctōꝝ mors eſt p̄cioſa. marie ſane eſt p̄cioſiſ ſima. Cōfidendū igit̉ cenſeo mariā ad eter nitatis gaudiū aſſumptaꝫ benignitate xp̄i. ⁊ honorabilius ſuſceptā ceteris. quaꝫ grā ho norauit p̄ ceteris. Atqꝫ ad cōmuneꝫ huma nitatē non eſſe abductā poſt mortē putredi nis videlicet vermis ⁊ pulueris que ſuum ⁊ omniū genuit ſaluatorē. Si elegit diuīa vo luntas inter igniū flāmas pueroꝝ veſtimē ta ſeruare illeſa cur abnuat in matre ꝓpria quod elegit in veſte aliena. Ionā ſeruare in ventre ceti incorruptū voluit ſola miſericor dia Mariam incorruptam non ſeruabit gratiā. Seruatus eſt daniel in deſperatiſſi ma fame leonū. nō ſeruāda eſt maria tantiſ donata etiam meritis dignitatū. Hec ergo cuncta q̄ diximꝰ. qꝛ naturā non ſeruaſſe cō gnoſcimꝰ. in integritate quoqꝫ marie plus gratiā qͣꝫ naturam potuiſſe nō dubitamus. Chriſtus ergo letari facit mariā anīa ⁊ cor pore in ſe ꝓprio filio. nec vllā ſequi corrupti onis erūnam quā nulla ſecuta eſt in parien do filiū integritatis corruptio. vt ſit ſemꝑ in corrupta quātanta ꝑfudit grā. ſit integralit̓ viuens q̄ oīm integrā genuit vitaꝫ. Si ergo dixi vt debui approba chriſtetu ⁊ tui. Si v̓o nō vt debui. ignoſce obſecro tu ⁊ tui. CXV A ¶ De ſancto Bernardo. Ernardꝰ dicitur aber quod eſt puteus vel fons. ⁊ nardus. que vt dicit gloſa ſuper Cantica herba eſt humilis ⁊ calide nature ⁊ odorifera. Fuit enī calidꝰ in feruēti amore. humilis in conuerſatione. fons in doctrine emanatione. puteus in ſcientie ꝓfunditate. ⁊ odoriferus in fame ſuauitate. Eius vitaꝫ Guilelmꝰ abbas ſctī Theodorici ſociꝰ bea ti Bernardi. ⁊ Bernardus abbas boneual 1 B lis ſcripſerunt. Ernardus in burgūdia caſtrofon tanis ex nobilibus valde ac religio ſis parentibꝰ ortus eſt. Cuiꝰ pater decelinus miles ſeculo ſtrenuꝰ. nec minꝰ d̓o religioſus. mater v̓o Aaleth nuncupata eſt. Hec ſeptē filios genuit. ſex mares ⁊ feminaꝫ vnā. Mares autē oēs monachos futuros feminā aūt ſanctimōialē ꝓmiſerat. Mox āt vt filiū partu ediderat. manibꝰ ꝓprijs ipſuꝫ deo offerebat. Alienis vberibꝰ ip̄os nutriri refugiebat. quaſi cū lacte materno. materni q̇dāmodo boni infundens eis naturaꝫ. Cū aūt creuiſſent qͣꝫdiu ſub manu eiꝰ erāt. here mo magis qͣꝫ curie nutriebat cibis groſſio ribus ⁊ cōibꝰ paſcēs eos qͣi ꝯtinuo ad here mū trāſmittendos. Cum igit̉ terciū filiuꝫ.ſ. Bernardum adhuc geſtaret in vtero. vidit ſomniū p̄ſagiuꝫ futuroꝝ. catellū.ſ. totū can didū. totū in dorſo ſubrufum. ⁊ latranteꝫ in De ſancto Bernardo vtero ſe habere. Qd̓ cū cuidā viro dei expo ſuiſſet. ille ꝓphetica voce rn̄dit. Optimi ca telli mater eris. q̇ domꝰ dei cuſtos futurus magnos ꝯͣ inimicos dabit latratꝰ. Erit enī p̄dicator egregiꝰ. ⁊ ml̓tos medicinal̓ lingue gratia curaturꝰ ¶ Cū autēbtus Bern̄. ad huc puerulus eēt. ⁊ gͣui dolore capuis egro taret. venientē ad ſe mulierculā vt dolore ſu is carminibꝰ mitigaret. cū indigͣtiōe nimia exclamās repulit ⁊ abiecit. Pueruli aūt bo nō zelo miſcd̓ia dei nō defuit. ſꝫ tūc cōtinuo ſurgēs liberatū ſe eſſe cognouit. ¶ In ſacra nſſima dn̄ice natiuitatiſ nocte cū puer bern̄ matutinale officium in eccl̓ia expectaret. ⁊ qͣ hora noctis xp̄s natꝰ fuiſſet ſcire cuꝑet. appa ruit ei puerulꝰ ieſus qͣi iteꝝ an̄ oculos ſuos naſcens ex vtero matris. Vnde qͣꝫdiu vixit hanc fuiſſe horaꝫ natiuitatis dn̄ice ſꝑ puta uit. Ab illa ergo hora in his q̄ ad illud perti nēt ſacramētū. ⁊ ſenſus ei ꝓfundior ⁊ ſermo copioſiordatꝰ eſt. Un̄ ⁊ poſtmodū ī laudē genuricis ⁊ geniti. int̓ ip̄a ſuoꝝ tractatuum initia. inſigne opuſculū edidit. in qͦ illā lectio nē euāgelicā. Miſſus eſt gabriel angelꝰ ex planauit. Uidēs antiquꝰ hoſtis ꝓpoſitum pueri tā ſalubre. eiꝰ caſtitatis ꝓpoſito īuidit multoſqꝫ ſibi laqͥeos temptatiōis appoſuit. Cū enī aliqn̄ in qͣndā feminā ocl̓os defixos aliqͣꝫdiu tenuiſſet ꝯtinuo de ſeip̄o erubeſcēs in ſemetip̄m ſeueriſſimꝰ vltor inſurgit. ac in ſtagnū gelidaꝝ aqͣrū inſiliens tādiu ibidē ꝑ māſit. donec pene exanimis effectꝰ ꝑ gram dei a calore carnal̓ ꝯcupiſcētie totꝰ refriguit C ¶ Circa idē tp̄s inſtinctu demonis puel la q̇dam in lectu dormientis ſe nudā iniecit. Quā ille ſentiēs cū oī pace ⁊ ſilentio parte lectuli qua occupauerat derelinquēs ei ceſ ſit. ⁊ in latꝰ alteꝝ ſe ꝯuertens dormiuit. Mi ſera vero illa aliqͣꝫdiu ſuſtinens ⁊ expectās deinde palpans ⁊ ſtimulās. nouiſſime cum immobil̓ ip̄e ꝑſiſterēt. illa licet impudentiſſi ma eſſet erubuit ⁊ horrore ingēti atqꝫ admi ratiōe ꝑfuſa ſurgens aufugit. ¶ Cū iteꝝ in domo cuiuſdā matrōe hoſpitaret̉. illa ado leſcentē aſpectu decoꝝ ꝯſiderans. vehement̓ in ꝯcupiſcentia eiꝰ exarſit. Cū aūt ſeorſuꝫ lectū ſibi ſterni feciſſet. ip̄a impudent̓ ⁊ ſilenter de nocte furgens ad eū acceſſit. Quam ille ſentiens ꝓtinꝰ exclamauit. Latrones latro nes. Ad quā vocē mulier fugit. familia ſur git. lucerna accendit̉. latro querit̉. ſed mīme inuenit̉. Ad lectulos ſinguli redeūt. Quie ſcunt ceteri ſed nō illa miſera requieſcit. Nā denuo exurgit. bernardi lectulū petit. Sꝫ il le latrones latrones denuo exclamauit La tro iterū querit̉. ſed nequaqͣꝫ ab eo qui ſolꝰ nouerat publicat̉. Uſqꝫ tercio īproba muli er ſic repulſa. vix tandē metu vel deſperatio ne victa ceſſauit. Cū aūt ſequēti die iter age ret. arguentes eum ſocij ꝙ totiens latrones ſomniauerit perquirebant. Quibus ille ait Ueraciter hac nocte inſidias ꝑpeſſus ſum latronis. qꝛ hoſpita mihi nitebatur auferre theſaurum irrecūperabilē caſtitatis ¶ Per pendens igitur non eſſe tutū cohabitare ſer penti fugam meditari cepit. ⁊ ordineꝫ ciſter cienſiuꝫ ex tunc ingredi deliberauit. Quod cum fratres eius cognoſcerent. ⁊ eū ab hoc ꝓpoſito modis omnibꝰ ꝓhiberent. tantā et gratiam dominꝰ contulit. vt non ſolum ip̄e a conuerſione n̄ prohiberet̉. ſed oēs fratres ſuos ⁊ multos alios ad religionē domīo lu craretur. Gerardus tamē frater eius miles ſtrenuus hec fratris verba vana putabat ⁊ eius omnino monita repellebat. Tūc bern̄. fide iam igneus ⁊ fraterno caritatis zelo mi rūimmoduꝫ exaſperatus. ſcio inquit frater mi ſcio. ſola vexatio intellectu dabit auditui Digitūqꝫ lateri eius apponens. veniet inq̇t dies ⁊ cito veniet qn̄ lancea latus hoc ꝑfora bit ⁊ ad cor tuū ꝯſilio qd̓ abijcis viaꝫ dabit. Poſt paucos dies gerardus ab inimicis capitur ⁊ in loco cui frater digitu impoſue rat infixā lanceaꝫ geſtans trahit̉. et in cuſto dia vinculat̉. Ad quē bern̄. venies cū ſibi lo qui non ꝑmitteret ad eū exclamauit. Scito frat̓ gerarde. qꝛ in ꝓxio ituri ſumꝰ ⁊ mona ſteriū intraturi. Eadē nocte cōpedes de eiꝰ pedibus ceciderunt. ⁊ oſtio ꝑ ſe aꝑto letꝰ ati fugit. Indicauitqꝫ fratri ſe mutaſſe ꝓpoſi tu ⁊ fieri velle monachū. D ¶ Anno ab incarnatione domini. M. cxij. a ꝯſtitutōne De ſancto Bernardo domꝰ ciſtercienſiū xv. ẜuꝰ dei Bern̄. annos nactꝰ circiter vigitiduos cū ſocus aplius qͣꝫ xxx. ordine ciſtercien̄. ingreſſus eſt. Cū auteꝫ bernardꝰ cū frībꝰ ſuis domū pat̓nā egrede ret̉. Guido pͥmogenitꝰ vidēs Niuardū fra trē ſuū minimū pueꝝ ludente in platea cum pueris. eya inq̇t frater Nyuarde ad te ſoluꝫ reſpicit oīs tra poſſeſſiōis nrē. Cui nō pueri liter puer rn̄dit. Uos ergo celū hēbitis ⁊ mi hi ſolū traꝫ relinqͣtis. Nō ex eqͣ diuiſio facta eſt hec. Modico igit̉ tꝑe cuꝫ patre remanſit ſed frēs poſtmodū ſecutꝰ eſt. Ingreſſꝰ igit̉ ordine ẜuus dei Bern̄. ita totꝰ in ſpiritu ab ſorptꝰ eſt. ⁊ deo totalit occupatꝰ. vt iā nullis ſenſibꝰ corꝑis vteret̉. Iam appe annū ī cella nouicioꝝ exegerat. ⁊ adhuc an domꝰ habe ret teſtudinē ignorabat. Multo tꝑe eccl̓iaꝫ intrans ⁊ exiens in capite vbi tres erāt vnā tantū putabat eſſe feneſtrā. ¶ Abbas aūt ci ſtercienẜ. frēs ad edificādū domū clareual lenſem miſit. ⁊ eis ſanctū bern̄. in abbatē p̄fe cit. Qui multo ibidē tꝑe in nimia pauꝑtate degebāt ⁊ pulmēta ſepiꝰ ex folijs fagi ꝯficie bant. Uigilabat aūt ẜuꝰ dei vltra poſſibili tatē humanā. nulluꝫ enī tp̄s ſe magis ꝑdere ꝯq̄ri ſolebat qͣꝫ q̇ dormiuit ydoneā ſatis re putas cōꝑatōneꝫ ſomni ⁊ mortis vt ſic dor miētes videant̉ mortui apud homīes. quo apud deū mortui dormiētes. Un̄ etiā ſi quē forte duriꝰ ſtertentē audiret. ſeu minꝰ cōpo ſite videret iacentē. patient ferre vix potuit. ⁊ carnalit̓ ſeu ſecularit̓ eū dormire cauſabat̉. Ad cōmedendū vix aliqͣ voluptate traheba tur appetitꝰ. ſed ſolo timore defectꝰ. ſic acce debat ad ſumendū cibū qͣſi ad tormentum. Poſt cibū qͣntū comederit ſꝑ cogitare ſoli tus erat. Si qn̄ vel ad modicū menſurā ſo litaꝫ exceſſiſſe ſe dep̄hendit impune abire nō patiebat̉. Sic gule illecebras edomuerat. vt ip̄am qͦꝫ ſapoꝝ diſcretione ex magna parte ꝑdiderit. Nā ⁊ oleuꝫ ꝑ errorē ſibi aliqn̄ ꝓpi natū bibit. ⁊ penitꝰ ignorauit. nec pͥus id eſt cognitū donec quideꝫ labia eiꝰ miraret̉ in uncta. Sagimen inſuꝑ crudū ꝑ erroreꝫ ſibi oblatū pro butiro multis diebus noſcit̉ co mediſſe. Solam aūt aquaꝫ ſibi ſapere dicebat. eo ꝙ dū ſumeret fauces ⁊ guttur ei refri geraret. Quicq̇d in ſcpͥturis didicerat. ma xime in ſiluis ⁊ in agris meditando ⁊ oran do ſe confitebat̉ accepiſſe. et nullos ſe aliqn̄ magiſtros habuiſſe. niſi quercus ⁊ fagos. inter amicos dicere ſolebat. Deniqꝫ confeſ ſus eſt aliquando meditanti vl̓ oranti ſacrā omnē velut ſuppoſitā vl̓ expoſitā ſibi apparu iſſe ſcripturā. ¶ Quodā tꝑe ſicut ip̄e in can ticis refert. cū interloq̄ndū ex his que ſugge rebat ſpiritꝰ. ⁊ ſi non infideli. minꝰ tn̄ fidenti ānio reſeruaret vt haberꝫ qd̓ diceret denuo tractaturꝰ. ecce vox ad eum venit dicēs. Do nec iſtud tenueris aliud nō accipiēs. E ¶ In veſtibꝰ ei ſemꝑ pauꝑtas placuit. ſor des nunqͣꝫ nimirum animi fore indices aie bat aūt ne gligētis aūt apud ſe inaniter glo riantis. aut foris humana gloriā affectatis. Prouerbiū illud in ore eiꝰ frequēter ſꝑ ī cor de erat. Qui hoc facit quod nemo. mirant̉ omnes. Unde ⁊ciliciū pluribꝰ annis porta uit. qͣꝫdiu occultuꝫ eſſe potuit. Sed vbi hoc cognitū eſſe ſenſit. ꝯtinuo illud abijciens ad cōmunia ſe conuertit nūqͣꝫ ſic riſit vt nō po tius ad ridendū qͣꝫ ad repͥmendū vim ſibi fa cere oporteret. ⁊ riſui ſuo magis ſtimulum adhibere qͣꝫ frenū. Cū aūt patiētie genꝰ ſoli tus erat dicere tripartitū. vicꝫ ad v̓boꝝ iniu rias. ad dāna reꝝ. ad corꝑis leſionē. hac ipſe his exēplis ſe hr̄e ꝓbauit. Cū enī cuidaꝫ epo amicabilit eū admonēs qͣndā ſcripſiſſet epi ſtolā ille vehement exacerbatꝰ amariſſimaꝫ ei ſcripſit epl̓am in pͥncipio ita dicēs. Salu tē ⁊ nō ſpūm blaſphemie. tanqͣꝫ ex ſpūblaſ phemie illa ſcripſiſſet. Ad qḋ ille. Ego ſpiri tū blaſphemie me hr̄e nō credo. nec maledi xiſſe cuiqꝫ aut maledicere me velle ſcio p̄ſer tim pͥncipi ppl̓i mei. ¶ Quidā abbas ꝓ vno cenobio ꝯſtruēdo ſexcentas marcas eidem miſit argēti. Sꝫ totā pecunia dū d̓ferret̉ a p̄ donibꝰ ſublata eſt. Quo audito nihil aliud dixit niſi benedictꝰ deꝰ q̇ nobis peꝑcit ab one re. Sed ⁊ illis inquit qui tulerūt. leuiꝰ eſt fe redij. tum qꝛ hoc hūana cupiditas ſuſtulit. tū quia magna pecunia magnam eis tem ptationis occaſioneꝫ ingeſſit. ¶ Quidā in De ſancto Bernardo ſuꝑ canonicꝰ regularis ad euꝫ venit ⁊ vt in monachū reciꝑet̉ inſtant̓ rogauit. Cui cuꝫ ille nō acq̇eſceret. ſꝫ ad ſuā eccl̓iam redire ꝑ ſuaderet. ait ille. Ut q̇d ergo in libris tuis ꝑ fectionē tantoꝑe cōmēdaſti. ſi eā nō exhibes cupiēti. vtinam illos tuos haberē libros. vt eos penitꝰ lacerarē. Cui ille. In nullo eorū legiſti nō poſſete in tuo clauſtro eē ꝑfectuꝫ. Morū correctōnē nō locoꝝ mutationē in li bris oībꝰ cōmedaui. Ille v̓o inſanꝰ ī eū im petū faciēs tā grauit̓ maxillā eius ꝑcuſſit. vt ſuccederet rubor ictui ⁊ tumor rubori. Iā q̇ aderāt in ſacrilegū inſurgebāt. Sed p̄uenit eo sẜuus dei clamās ⁊ adiurās ꝑ nomē xp̄i vt nullatenus tangeret̉. nec ſibi qͥcqꝫ iniurie inferret̉. ¶ Nouicijs aūt intrare volētibus dicere ꝯſueuerat. Si ad ea q̄ intꝰ ſūt feſtina tis hic foris dimittite corꝑa q̇ de ſecl̓o attuli ſtis. Soli ſpūs ingrediant̉. caro aūt nō pro deſt q̇cqꝫ. ¶ Pater eiꝰ q̇ ſolus domī reman ſerat. ad monaſteriū iuit. ⁊ ibidē poſt aliqͥt tp̄s in ſenectute bona deceſſit. F ¶ So ror aūt eiꝰ ſecl̓o nupta. cuꝫ in diuitijs ⁊ deli cijs ſecl̓i ꝑiclitaret q̇dā vice frēs ſuos ad mo naſteriū viſitatura acceſſit. Cūqꝫ veniſſet cū comitatū ⁊ apparatu ſuꝑbo. ille eā tanqͣꝫ re thediaboli ad aīas capiedas abhorruit. nec ad vidēdū eā exire aliqͣtenus acquieuit. Ut dens illa ꝙ nullꝰ fratꝝ ſuoꝝ occurreret. ſꝫ ab vno eoꝝ q̇ tūc portariꝰ erat. ſtercꝰ inuolutū diceret̉. tota in lacrimis reſoluta. et ſi pecca trix ſum inq̇t ꝓ talibꝰ xp̄s mortuꝰ eſt. Quia enī peccatrice me ſentio. idcirco ꝯſiliuꝫ ⁊ col loquiū bonorū requiro. Et ſi deſpicit frater meus carneꝫ meam ne deſpiciat ſeruus dei animā meam. Veniat ⁊ p̄cipiat. ⁊ qͥcq̇d p̄ce perit ad implebo. Hanc ergo ꝓmiſſione te nens exijt ad eam cū fratribus. et quia eam a viro ſeparare nō poterat. pͥmo ei omnem mūdi gloriā interdixit. ⁊ formā matris imi tandā eidem indicens illam dimiſit. Illa ve ro rediēs. ita repente mutata eſt. vt ī medio ſeculi vitam duceret heremiticam ⁊ omni ſe culo prorſus ſe faceret alienam. Tandē pre cibus multis virum ſuum vicit. ⁊ ab ip̄o ab ſoluta monaſterium intrauit. ¶ Infirma tus aliquando vir dei cū extremū iam ſpiri tum trahere videret̉ in exceſſu mētis ſue an te tribunal dei viſus eſt pn̄tari. Affuit auteꝫ ⁊ ſathan ex aduerſo improbis eū accuſatio nibus pulſans. Ubi vero ille oīa fuerat ꝓſe cutus. ⁊ viro dei ꝓ ſua fuit parte dicendum nihil territus aut turbatus ait. Fateor no ſum dignꝰ ego. nec ꝓprijs poſſuꝫ meritis re gnū obtinere celoꝝ. Ceteꝝ duplici iure illud obtinēs dn̄s meꝰ. hereditate. ſcꝫ pris ⁊ meri to paſſionis. altero ip̄e ꝯtentꝰ. alteruꝫ mihi donat. Ex cuius dono iure illud mihi vēdi cans nō ꝯfundor. Cōfuſus in hͦ v̓bo inimi cus. ꝯuentꝰ ille ſolutꝰ eſt. ⁊ vir dei in ſe reuer ſus eſt. Tanta aūt abſtinentia labore ⁊ vigi lijs corpꝰ ſuū attriuit. ꝙ ⁊ gͣuiſſima ⁊ fere cō tinua egritudine languēs cōuentū vix ſequi poſſet. ¶ Quadā vice duꝫ grauiſſime infir maret̉. fratribꝰ ꝓ eo inſtant orantibꝰ aliqͣn tulū cōualuiſſe ſe ſenſit. Congregatis auteꝫ fratribus dixit. Quid tenetis miſerum ho mineꝫ. Fortiores eſtis ⁊ inualuiſtis. Par cite queſo parcite ⁊ ſinite me abire ¶ A mul tis autē ciuitatibꝰ vir dei in epiſcopuꝫ electꝰ p̄cipue a ciuitate ianuenſi ⁊ ciuitate medio lanenſi. petentibꝰ ſe nec annuens nec impro be renuens dicebat ſe nō eſſe ſuū. ſed alioruꝫ ſeruitio deputatum. Fratres autē ex conſi lio viri dei ſibi prouiderāt. ⁊ ſūmi pontificis autoritate muniti erant. ne quis gaudiū ſu um ab eis tollere poſſet. ¶ Quodaꝫ tꝑe cū frēs cartuſiēſes viſitaſſet. et ip̄i ab eo in oībꝰ plurimū edificati fuiſſent. vnū fuit qd̓ p̄dicti loci priorem aliquātulū mouit.ſ. ꝙ ſella cui equitando inſidebat minus neglecta erat ⁊ paꝝ p̄ferens pauꝑtatē. Qd̓ cū dictꝰ pͥor vni ex fratribꝰ ⁊ ille viro dei retuliſſet. nō minus ip̄e miratꝰ qualis eſſet ſella querebat. Nam a claraualle vſqꝫ cartuſiam venerat. ⁊ tn̄ qͣ lis eſſet ſella penitus ignorabat. ¶ Iuxta la cum lauſanenſem totius diei itinere ꝑgens penitꝰ eū nō vidit. aūt ſe videre nō vidit. Cū enī ſero facto de eodeꝫ lacu ſocij loquerent̉. interrogauit eos vbi nā lacus ille eſſet. Qd̓ illi audientes plurimū admirati ſunt. G ¶ Uincebat ſane in eo ſublimitatem noīs De ſancto Bernar do hūllitas cordis. Nec tā pot̓at vniuerſus euꝫ erigere mūdus qͣꝫ ſei pedeijcere ſolꝰ Sumꝰ reputabat̉ ab oībꝰ. infimū ip̄e ſe reputans. ⁊ quē ſibi oēs ip̄e ſe nemini p̄ferebat. Deniqꝫ ſic̄ ſepiꝰ fatebat̉ int̓ ſūmos qͣꝫ honores ⁊ fa uores ppl̓oꝝ alteꝝ ſibi mutuatꝰ hoīeꝫ videba tur. ſeqꝫ potiꝰ reputabat abſenteꝫ velut q̇d dā ſomniū ſuſpicatꝰ. Ubi v̓o int̓ ſimplicio res frēs erat. ⁊ amica ſemꝑ licebat huilitate frui. ibi ſe inueniſſe gaudebat. ⁊ in ꝓpriaꝫ re diſſe ꝑſonā. ¶ Semꝑ āt īueniebat̉ aut orās aūt leges aūt ſcribēs aut meditans aut frēs v̓bo edificans. ¶ Quadā vice cū ppl̓o p̄dica ret. ⁊ oēs v̓ba eiꝰ attēte ⁊ deuote ſuſciꝑent. eiꝰ aīo q̇dā tal̓ irrepſit tēptatio. Uere nūc opti me p̄dicas. ⁊ ab oībꝰ libent audiris. ⁊ ſapiēs ab oībꝰ reputaris. At vir dei tali tēptatione pulſari ſe ſenties. paruper ſubſtitit. ⁊ an̄ ꝓce deret vel finē faceret cogitare cepit. Statīqꝫ diuino ꝯfortatꝰ auxilio tēptatori ſilenter re ſpondit. Nec ꝑ te cepi. nec ꝑ te dimittā. Sic qꝫ ſecurꝰ p̄dicatione vſqꝫ ad fine ꝓſecutꝰ eſt ¶ Monachꝰ q̇dā q̇ in ſecl̓o ribaldꝰ fuerat atqꝫ luſor maligno ſtimulatꝰ ſpū ad ſeculū redire voluit. Cū at btus bern. eum retinere nō poſſet introgauit eū vn̄ victurꝰ eēt. Qui rn̄dit. ad taxillos ludere ſcio ⁊ ide viuere po tero. Et ille. Si tibi capitale ꝯmiſero vis ſin gulis annis ad me redire ⁊ lucꝝ mecū diui dere. Qd̓ ille audies gauiſus ē. ⁊ ſe libent ſic actuꝝ ꝓmiſit. Uiginti igit̉ ſolidos ei dari p̄ cepit. Et ille cū illis abijt. Hoc at faciebat vir ſctūs vt eū iteꝝ reuocare poſſet ſic̄ ⁊ poſtmo dū factū eſt. Ille igit̉ abiēs totū ꝑdidit et ad portā ꝯfuſus redijt. Quo audito vir dei ad eū letus exijt. extenditqꝫ gremium vt ſil̓ diui deret lucꝝ. Cui ille. Nihil pat̓ lucratꝰ ſū. ſed etiā capitali noſtro nudatꝰ ſuꝫ. Si vultis ꝓ noſtro capitali recipite me. Cui bern. beni gne rn̄dit. Si ita inqͣt eſt. meliꝰ eſt vt hoc re cipiāqꝫ ſil̓ vtrūqꝫ ꝑdam. ¶ Quadā vice du btus bern. iumēto inſidens aliqͣ ꝑgeret cui dā ruſtico materia ſic ſe offerēte de cordis ī ſtabilitate in or̄one ē ꝯqueſtꝰ. Qd̓ ille audi ens mox eū deſpexit. ⁊ in or̄onibus ſuis cor firmuꝫ ⁊ ſtabile hrē ſe dixit. Uolens atberij. eum ꝯuincere ⁊ a ſua femeritate coercere di xit. Sequeſtrare pauliſꝑa nobiſ. ⁊ tota qua poteris intētiōe or̄onē dn̄icā īchoato. Quā ſi abſqꝫ aliqͣ cordis digreſſione ⁊ vagatione finire poteris iumētū cui inſideo tuuꝫ ꝓcul dubio mox habebis Tu āt mihi in fide tua ſpōdeas. ꝙ ſi aliud ibidē cogitaueris. hͦ mi hi aliqͣtenꝰ nō celabis. Letat̉ ille ⁊ tanqͣꝫ iu mentū iā lucratū ſe reputas audact̉ ſecedit. ⁊ ſeip̄m recolligēs or̄one dn̄icā dicere incho auit. Uix or̄onis expleuit dimidiū ⁊ ecce im portuna cogitatio de ſella cordi ſuo ſe inge rit vtꝝ eā habere debeat cū iumēto. Qd̓ ille aduertens. cōcitus ad bern̄. redijt ⁊ qd̓ ī ipſa or̄one ſolicite cogitauerit indicauit et de ſe poſtea temere no p̄ſumpſit. H ¶ Frat robertus eiꝰ monachꝰ et ẜm ſecl̓m propin quus. in adoleſcētia ſua qͣrūdā ꝑſuaſiōe de ceptꝰ clunia cū ſe ꝯtulerat. Uenerabil̓ auteꝫ pater poſtqͣꝫ aliquādiū diſſimulauit. eundē ſtatuit ꝑ epiſtolā reuocare. Quā cū ſub di uo dictaret. ⁊ aliꝰ monachꝰ eam ex ore ſuo ꝯſcriberet. ſubito inopinatꝰ imber erupit. et hic qͥ ſcribebat cartam ꝯplicare voluit. Cui bern̄. Opꝰ dei ē. ſcribere ne formides. Scri pſit ergo epl̓am in medio imbre ſine imbre. Cū emī vndiqꝫ plueret. ibidē tn̄ moleſtiā im bris v̓tus expulit caritatis. Tū q̇ddā mona ſteriū qḋ vir dei ꝯſtruxerat occupaſſet mu ſcaꝝ incredibil̓ ml̓titudo. ita vt oībꝰ graueꝫ moleſtiā generaret. ille dixit. ego excōico eaſ Mane aut omēs pariter mortuas inuene runt ¶ Cū a ſūmo potifice mediolanū miſ ſus fuiſſet vt ip̄os cū eccl̓ia recōciliaret. ⁊ iaꝫ papiam rediſſet. q̇dam vxorem ſuā demoni acam ad euꝫ adduxit. Moxqꝫ ꝑ os miſere mulieris diabolus in ꝯtumelias eiꝰ proru pit dicēs. Nō me de anicula mea hic porru los edens ⁊ braſicas deuorās pellet. At vir dei ip̄am ad eccl̓iam beati ſyri remiſit. Bea tus aūt ſyrus hoſpiti ſuo deferre voluit. nec eidē aliq̇d curationis impēdit. Sicqꝫ iteruꝫ ad beatū bern̄. adducta eſt. Tunc diaboluſ ꝑ os eiꝰ garrire cepit ac dicere. Nō me expel let ſyrulus nec eijciet bernardinus Ad hec ẜuijs dei reſpondit. Nec ſyrus nec bernari De ſancto Bernardo dus te eijciet. ſꝫ dn̄s ieſus xp̄us. Mox vt ille oronē effudit. ſpūs nequā dixit. Quā liben ter egrederer ab hac anicula gͣuit̉ moleſta tus in ea. Quā libent̓ egrederer. ſꝫ nō poſſū qꝛ nō vult magnꝰ dn̄s. Cui ſctūs. Et q̇s eſt magnns dn̄s. Cui ille. Ih̓s nazarenꝰ. Ad quē vir dei. Uidiſti ne vnqꝫ eū. Quo rn̄dē te. et. ait. Ubi eum vidiſti. Et ille. In gl̓a. Et ſctūs. Et tu in gl̓a fuiſti. Quo rn̄dēte. vtiqꝫ ait. Quō inde exiſti. Et ille. cū lucifero mul ti cecidimꝰ. Hec āt oīa voce lugubri ꝑ os ve tule omībꝰ audiētibꝰ loq̄bat̉. Dixitqꝫ ei vir dei. Nūq̇d in illā gl̓iam redire velles. At ille miro mō cachinnās ait. Modo tardatū ē. Tūc orāte viro dei demon de ml̓iere exiuit Sꝫ cū vir dei receſſiſſet. diabolꝰ iteꝝ ip̄aꝫ in uaſit. Uir āt eiꝰ poſt eū accurrēs q̇d accide rat indicauit. Ille āt collo eiꝰ alligari cartu lā ꝯtinētē hͨ v̓ba p̄cepit. In noīe dn̄i nrī ieſu xp̄i p̄cipio tibi demon ne hāc ml̓ierē amodo ꝯtingere p̄ſumas. Qd̓ cū factū fuiſſet ad eā poſtea nō ē auſus accedere ¶ Apud aqͣta niā q̄dā ml̓r miſerabil̓ erat. q̇ a qͦdaꝫ demōe petulāte ⁊ incubo vexabat̉. Sex ei ānis ab uſus ē ea. ⁊ incredibili vexauit libidine. Ad ueniēte āt illuc viro dei demon ml̓ieri ne ad eū accederet vehement̓ minat̉. qꝛ nil ei ꝓdeſ ſe poſſet. ⁊ recedēte eo ip̄e q̇ eius fuerat ama tor crudeliſſimꝰ fieret ꝑſecutor. At illa ſecu re ad virū dei acceſſit. ⁊ q̄ pateret̉ cū ml̓to ge mitu enarrauit. Cui ille. Tolle hūc meū ba culū. ⁊ in tuo lectulo pone. et ſi q̇d agere pōt agat. Qd̓ cū feciſſet. ⁊ in lectulo ſuo recube ret adeſt ille ꝯtinuo. Sꝫ nec ad ꝯſuetū opus nec ad ip̄m cubile p̄ſumit accedere. Sꝫ acer rime minat̉ ꝙ illo recedēte ſe de ea atrociter vindicabit. Qd̓ cū illa bernardo retuliſſet. il le ppl̓m ꝯuocauit. ⁊ oēs cādelas in māu accē ſas hr̄e p̄cepit. demonēqꝫ cū vniuerſo q̇ ad erat cetu excōicauit. ac ne ad illā vl̓ aliā dein ceps acceſſum habeat interdixit. Sicqꝫ illa a tali illuſiōe penitꝰ liberata eſt. I Cū in eadē ꝓuincia vir ſctūs legatōne fungeret̉. vt duce aquitanie eccl̓ie reconciliaret. ⁊ ille mo dis oībꝰ recōciliari renueret. vir dei ad alta re celebraturꝰ acceſſit. ip̄o duce tanqͣꝫ excōmunicato p̄ foribꝰ expectāte. Cum aūt pax dn̄i dixit. corpꝰ dn̄icū ſuꝑ patenā ponit. ⁊ ſe cū tollit atqꝫ ignea facie ⁊ flāmeis oculis fo ras egredit̉. ⁊ v̓bis terribilibꝰ comitē aggre dit̉. Rogauimꝰ te inqͣt̓ ⁊ ſpreuiſti nos. Ecce ad te ꝓceſſit v̓ginis filiꝰ q̇ eſt dn̄s eccl̓ie quā tu ꝑſeq̄ris. Adeſt iudex tuꝰ in cuiꝰ noīe om ne genu curuat̉. Adeſt iudex tuꝰ in cuiꝰ ma nibꝰ illa aīa tua deueniet. nūq̇d ⁊ ip̄m ſic̄ ſer uos eiꝰ ꝯtēnis. Reſiſte ei ſi vales. Statimqꝫ dux totꝰ irriguit. ⁊ mēbris oībꝰ diſſolutis. ad pedes eiꝰ ꝓtinꝰ ꝓſiliuit. Quē vir ſctūs calce pulſans ſurge iubet. ⁊ dei audire ſnīam. Il le aūt tremebūdꝰ ſurrexit. ⁊ q̇cq̇d vir ſctūs p̄ cipiebat ꝓtinꝰ ad impleuit. ¶ Cū regnū ger manie ꝓ q̇dā mag ſedanda diſcordia ẜuus dei intraſſet archieps mogūtinenẜ. venera bilē q̄ndā clericū obuiū ei miſit. Cui dū cleri cus ſe ſibi obuiū a ſuo dn̄o miſſū fuiſſe dice ret. vir dei rn̄dit. Aliꝰ dn̄s miſit te. Miratꝰ il le. ſe nō niſi a ſuo dn̄o archiep̄o miſſuꝫ fuiſſe affirmabat. Ecōtra ẜuꝰ xp̄i dicebat. Falle ris fili falleris. Maior dn̄s ē q̇ miſit te xp̄s. Qd̓ clericꝰ intelligēs ait. Putas ꝙ mona chus velim fieri. Abſit hoc a me Nō cogita ui nec aſcēdit ſuꝑ cor meū. Quid plura In eodē itinere ſecl̓o valefecit. ⁊ a viro dei habi tū ſuſcepit. ¶ Cū quēdā militē valde nobi lem ad ordinē recepiſſet. ⁊ virū dei quodaꝫ tꝑe ſequeretur. grauiſſima cepit temptatiōe pulſari. Cū aūt eū quidam de fratribꝰ tam triſtem videret. cauſaꝫ tāte triſticie reqͥſiuit. Cui ille rn̄dit. Scio inquit ſcio ꝙ nūqͣꝫ am plius letus ero. Qd̓ verbuꝫ cum dictus fra ter ad ſeruū dei retuliſſet. ille pro eo attentiꝰ orauit. Statimqꝫ ille frater q̄ tam grauiter temptatꝰ ⁊ tā triſtis erat. tantū ceteris appa ruit iocundior ⁊ hilarior qͣntum prius cete ris triſtior. Cū autē ei dictus frater verbum meſticie quod locutꝰ fuerat amicabilit̓ im properaret. ille rn̄dit. Et ſi tūc dixi nūqͣꝫ am plius letus ero. ſed nūc dico. Nunqͣꝫ ampli us triſtis ero. R ¶ Cum ſanctus mala chias ep̄s hybernie cuius vitā plenam vtu tibꝰ ipſe deſcripſit ad xp̄m feliciter in mona ſterio ſuo migraſſꝫ. ⁊ vir dei ꝓ eo hoſtiaꝫ ſa De ſancto Timotheo lutarē offerret. gl̓iam eiꝰ dn̄o reuelante co gnouit. ⁊ eodē inſpirāte poſt cōionē formaꝫ orōnis mutauit. leta voce ſic dicēs. Deꝰ qui beatū malachiā ſctōꝝ tuoꝝ meritis coeq̇ſti. tribue q̄ſumꝰ. vt q̇ p̄cioſe mortis eius feſta agimꝰ vite qͣꝫ imitemur exēpla. Cui dū can tor innuerēt ꝙ erraret ait. Nō erro ſed noui qd̓ dico. Deinde accedens ſacra eiꝰ veſtigia oſculat̉. Cū inſtāte qͣdrageſima a multis fu iſſet tironibꝰ viſitatus. rogauit eos vt in illis ſaltē ſacris diebus a ſuis vanitatibꝰ ⁊ laſci uijs abſtinerēt. Quibꝰ nll̓o mō acq̇eſcenti bus iuſſit eis ꝓpinari vinū dicēs. Bibite po culū aniaꝝ. Quo hauſto ſubito mutati re cedūt. Et q̇ modicū tp̄s denegauerant totū tp̄s vite ſue deo dederunt ¶ Cande beatus bernardus morti felicit̓ appropinqͣns ait fra tribꝰ ſuis. Tria vobis obẜuādā relinq̇ que in ſtadio pn̄tis vite q̄ cucurri memini me ꝓ viribꝰ obſeruaſſe. Nemini ſcandalū facere volui. ⁊ ſi aliqn̄ accidit. ſedaui vt potui. Mi nus ſꝑ ſenſui meo qͣꝫ alteriꝰ credidi. Leſus de ledente nūqͣꝫ vindictā expetij. Ecce carita tem. hūilitatē ⁊ patientiā vob̓ relinqͣ. ¶ De niqꝫ poſtqͣꝫ ml̓ta miracl̓a ꝑpetraſſet. ⁊ cētuꝫ ſexaginta monaſteria ꝯſtruxiſſet. ml̓toſqꝫ li bros ⁊ tractatus ꝯpilaſſet. ꝯſūmatis vite ſue diebꝰ circit annos ſexagintatres. anno dn̄i milleſimo. cliij. int filioꝝ manꝰ obdormiuit in dn̄o. ¶ Poſt obitu ſuū ml̓tis gl̓iam ſuā manifeſtauit. Cuidā enī abbati in qͣdā mo naſterio apparuit et vt ſe ſeq̄ret̉ admonuit. Qui cū ſeq̄ret̉ dixit ei vir dei. Ecce ad motē libani venimꝰ. ⁊ tu hic manebis. ego autē il luc aſcendaꝫ. Introgatꝰ ab eo. ad q̇d vellet aſcēdere. diſcere inq̇t volo. Miratꝰ ille quid inq̇t vis diſcere pat. cui nullū hodie in ſcien tia credimꝰ eſſe ſcd̓m. Et ille. Nulla hic ſcīa. nulla veri cognitio. Surſuꝫ ſcīe plenitudo. ſurſuꝫ vera noticia veritatis. Et in hͦ verbo diſparuit. Ille aūt diē notauit. ⁊ tucvirū dei bernandū de corꝑe migraſſe inuenit. Mul ta autē alia ⁊ pene innuerabilia miracula ꝑ ſeruū ſuū deꝰ oꝑatus eſt. CXVI A ¶ Deſancto Cimotheo. Imotheus quaſi timorē tenens. Uel a timore ⁊ theos qd̓ eſt deꝰ. qͣi timor dei. Cauſat̉ autē iſtetimor in qͦlibet viro ſctō ſic̄ ait Grego. ꝯſiderando vbi fuit. vbi erit. vbi eſt. vbi neſt Ubi fuit quiā in pctō. vbi erit in iudicio. vbi eſt in miſeria. vbi nō eſt in gl̓ia. ¶ B Imoiheꝰ ſub nerone a p̄fecto vrb̓ rome duꝫ gͣuittorꝗͥret̉. ⁊ calce viua eiꝰ plage aſꝑgent̉. ⁊ ip̄e in his grās ageret. duo angeli ſibi aſtiterūt dicētes. Eri ge caput in celū ⁊ vide. Aſpicienſqe vidit ce los aꝑtos ⁊ ieſum coronā gēmata tenenteꝫ ⁊ dicentē ſibi. Hanc de manu mea accipies Qd̓ q̇dā vir noīe appollinaris videns ſe ba ptizari fecit. Quaꝓpter p̄ſes iuſſit ambos ī ꝯfeſſiōe dn̄i ꝑſeuerātes decollari. Circa an nos dui. lvij. ¶ CXVII A ¶ De ſancto Simphoriano. Imphorianus di citur a ſimphonia. Fuit enim tāqͣꝫ vas muſicū emittēs armoniā v̓tu tū. In qͣ tanqͣꝫ in vaſe muſico tria fuerunt. Nam vt dicit auerrōis. ſonatiuū dꝫ eſſe du rū ad reſiſtendū. lene ad ꝯtinuandū. latū ad implendū. ſic ⁊ ſimphorianꝰ tanqͣꝫ vas mu ſicū fuit durꝰ ſibi ꝑ auſteritateꝫ. lenis alijs ꝑ manſuetudinem. latus omnibus ꝑ carita tis amplitudinem. Imphorianus in auguſtudunē ſi vrbe ortus. duꝫ adhuc adoleſcēs eēt tanta morū grauitate pollebat ꝙ ſeniorū vitā anticipare videret̉. Cum igit̉ pagani feſtum veneris celebrarent. ⁊ ſtatu am ante eradium prefectum deferrent. ſim phorianus affuit ⁊ nolens eaꝫ adorare diu ceditur ⁊ carceri mancipatur. Et cū eductꝰ de carcere ad ſacrificiū cōgeret̉. ⁊ ml̓ta ei do naria promitterent̉ dixit. Deꝰ noſter vt no uit remuerare merita. ita nouit punire pec cata. Uitā quā xp̄o ſoluturi ſumꝰ ex debito ſoluamꝰ ex toto. Sera penitudo eſt ſub iu dicis timuiſſe ꝯſpectū. Munera vrā fucata mellis ꝑmixta dulcedine. male credulis mē De ſancto Bartholomeo tibꝰ venena pturiūt. Cupiditas vrā oīa ha bēdo nil poſſidet. qꝛ diabolicis artibus obli gata miſeri lucri detinet̉ cōpedibꝰ. ⁊ gaudia vrā in ſil̓itudīeꝫ vitri cū ceꝑint ſplēdere fran gunt̉. Tūc iudex ira repletꝰ data ſnīa prece pit vt ſimphorianꝰ occideret̉. Qui cū ad lo cū duceret̉. mat eiꝰ de muro exclamans ait Nate nate memēto et̓ne vite. Surſuꝫ reſpi ce ⁊ regnātē in celo intuere. Tibi vita nō toſ lit̓. ſꝫ in meliꝰ cōmutat̉. Mox igit̉ decollatꝰ eſt. ⁊ a xp̄ianis corpꝰ eiꝰ ſublatuꝫ honorifice eſt ſepultū. Ad cꝰ ſepulchꝝ tāta fiebāt mira cula. vt ēt a paganis ī honore maxīo hrētui ¶ Refert gre. turonēẜ. ꝙ de loco vbi ſanguiſ eiꝰ effuſus ē q̇dā xp̄ianꝰ tres lapillos ſangui ne reſꝑſos ſuſtulit. ⁊ ī capſa argētea tabul̓ li gneis circūſepta locauit. Quā cū in qͦdā ca ſtrolocaſſet ⁊ totū caſtꝝ incēdiuꝫ ꝯſūpſiſſet. de medio ignis p̄dicta capſa ſana et integra eſt educta. Paſſus ē circa ānos dn̄i.cclxx. CXVIII A ¶ De ſancto Bartholomeo. Artholomeus in terp̄tat̉ filiꝰ ſuſpēdētis me. vl̓ filius ſuſpēdētis aqͣs. Dicit̉ enī a bar. qd̓ eſt filiꝰ. ⁊ tholos qd̓ ē ſūmitas. et moys qḋ ē aqͣ. ind̓ bartholomeꝰ.i. filiꝰ ſuſpēdētiſ aqͣs.i. dei qͥ mētes doctoꝝ ſurſū eleuat. vt aqͣs do ctrinaꝝ inferiꝰ fūdāt. ⁊ eſt nomē ſirū ⁊ nō he breū. Per pͥmū v̓o notat̉ triplex ſuſpendiu qd̓ ip̄e habuit. Fuit eī ſuſpēſus.i. eleuatꝰ ab amore md̓i. vl̓ ſuſpēſus.i. intentꝰ amore cele ſti. vl̓ ſuſpēſus. innixꝰ grē ⁊ auxilio dei. vt nō a ſuis meritis ſꝫ a d̓i adiutorio totā vita ſua dependeat. Per ſcd̓m v̓o ꝓfūditas ſue ſapi entie. De cꝰ ſapīe ꝓfunditate dicit dyoniſiꝰ īmyſtica theologia. Diuinꝰ bartholomeꝰ dicit ⁊ multā theologiā eē ⁊ minimā. ⁊ euan geliū latū ⁊ magnū ⁊ rurſus ꝯciſuꝫ. Et vult on̄dere bartholomeꝰ ẜm intētionē dyoniſij ꝙ vna ꝯſideratiōe pn̄t oīa affirmari de deo alia ꝯſideratiōe magis ꝓprie negari. ¶ B Artholomeꝰ apl̓s veniēs ad indiā q eſt in fine orbis. templuꝫ in qͦ erat ydolū noīe aſtaroth intrauit. ⁊ qͣſi ꝑegrinꝰ ibideꝫ manere cepit. In hͦ ydolo qͦ dā demō habitabat qui ſe languētes curare dicebat. ſꝫ nō ſanādo ſubueniebat. ſꝫ a leſiōe ceſſando. Sꝫ cū templū languētibꝰ plenum eēt. ⁊ qͦtidie ſacrificātibꝰ ꝓ īfirmis etiā ex lon ginq̇s regionibꝰ adductis nullū ab idolo re ſponſum hrē poſſent. ad aliā ciuitateꝫ ꝑrexe runt. vbt aliud idolū noīe berith colebat̉. Et int̓rogātibꝰ cur ſibi aſtaroth rn̄ſū nō daret rn̄dit berith. Deꝰ veſter cathenis igneis cō ſtrictꝰ ē nec reſpirare nec loq̇ audet ex illa ho ra qͣ apl̓s dei bartholomeꝰ īgreſſꝰ ē. Dicūt illi. Et q̇s ē iſte bartholomeꝰ Et demo. Ami cus ē dei oīpotētis. ⁊ iō vēit in iſtā ꝓuincia vt oēs deos ide euacuet. Et illi Dic nobis ſi gna eiꝰ vt eū inuēire poſſimꝰ. Quibꝰ demō ait. Capilli eꝰ criſpi ⁊ nigri. caro cādida. ocu li gͣndes. nares eqͣles et directe. barba ꝓlixa. hn̄s paucos canoſ. ſtatura eqͣliſ. collobio al bo clauato. purpura veſtitur Induit̉ pallio albo. qd̓ ꝑ ſingulos angulos gēmas habet purpureas. Uigintiſex anni ſūt ex qͦ veſtes ⁊ ſandalia eiꝰ nec veteraſcūt nec ſordidant̉. Centies flexis genibꝰ ꝑ diem orat. et centies ꝑ noctē. Angeli dei cū eo ambulāt. q̇ nunqͣꝫ eij fatigari nec eſuriri ꝑmittūt. Semꝑ eodē vultū ⁊ aīo. letus ⁊ hilaris ꝑſeuerat. Omīa p̄uidet. omīa nouit. Omniū gentiū linguaſ nouit ⁊ intelligit. Et qḋ vobiſcū loquor ipſe iam nouit. Et qn̄ queritis eum ſi vult oſten det ſe vobis. ſi aūt nō vult. eū nō poteritis in uenire Rogo aūt vos vt cū eū inueneritis. rogetis eum ne huc veniat ne angeli ſui hoc mihi faciant qd̓ meo ſocio iā fecerūt. Cum igitur ꝑ duos dies ſolicite q̄rentes eum mi nime inueniſſent. quadā die quidā demoni acus exclamauit dicens. Apoſtole dei bar tholomee incendunt me orationes tue. Cui apl̓s. Obmuteſce et exi foras ab eo. Et ſtatī eſt liberatus. Quod audiēs rex regionis il lius polemius noīe. cū haberet filiaꝫ lunati cam. miſit ad apl̓m rogās vt ad ſe veniret ⁊ filiā ſuā ſanaret. Ad quā cū apl̓us veniſſet. ⁊ eā cathenis ligataꝫ videret. qꝛ accedentes morſibꝰ lacerabat. iuſſit eā ſolui. Et cuꝫ mi niſtri ad eaꝫ accedere nō auderēt dixit. Ego De ſancto Bartholomeo demoniū qḋ ī ea erat iā ligatū teneo. ⁊ vos ti mētis. Et ſoluta ſtatī liberata ē. Tūc rex ca melos auro ⁊ argēto ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis one rauit. ⁊ apl̓m inqͣri faciēs nll̓atenꝰ īuēire po tuit. Mane at ſeq̄nti apparēs apl̓s cum ſolo rege in cubicl̓o dixit ei. Ut q̇d me cū auro ⁊ argēto ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis tota die q̄ſiſti Iſta muera ſt̓ neceſſaria his q̇ t̓rena reqͥrūt Ego nihil t̓renū nihil carnale deſidero. Tūc ſcūs bartholo. cepit eū ml̓ta de mō redeptōis no ſtre docere. on̄dēs int̓ ceta xp̄m viciſſe diabo lū ꝑ mirabilē ꝯgruētiā. potētiā. iuſticiā et ſa pientiā. ꝯgruū enī fuit vt q̇ filiū vgis.i. adaꝫ factū de tra. dū adhuc eēt vgo vicerat a filio v̓gis vinceret̉. Potentqͣꝫ ip̄m vicit cū d̓ ſua dn̄atōe potēt̓ eū eiecit quā diabolꝰ ꝓ deiecti one pͥmi hoīs vſurpauit. Et ſic̄ alicꝰ victor tyrani comites ſuos mittit vt eꝰ titulos vbi qꝫ erigāt ⁊ tirani tul̓os deijciāt. ſic xp̄s victor nūcios vbiqꝫ mittit vt diaboli cultū euacu ent ⁊ xp̄i cultū ſtatuāt Iuſte v̓o. qꝛ iuſtū ē vt q̇ cōmedēte hoīe vinces hoīeꝫ detinebat. a ie iunāte hoīe victꝰ hoīem ampliꝰ nō teneret. Sapient at dū ars diaboli deludit̉ arte xp̄i. Ars diaboli fuit vt ſic̄ accipiter rapit auem ita in deẜtū caꝑet xp̄m. vt ſi ibi ieiunāſ nō fa meſceret abſqꝫ dubio deus eēt. ſi q̄t eſuriret. ip̄m vt pͥmū hoīem ꝑ cibū deuiceret Sꝫ co gnoſcideꝰ nō potuit. qꝛ eſuriuit. nec vinci qꝛ eiꝰ tēptatōi nō ceſſit. Cū ergo eidē ſacramē ta fidei p̄dicaſſet. dixit regi ꝙ ſi baptizari vel let deū ſuū cathenis ligatū ſibi on̄deret. ¶ Seq̄nti igit̉ die iuxta regis palaciū dū po tifices idolo ſacrificarent cepit clamare de mon ac dicere Ceſſate miſeri ſacrificare mi hi. ne peiora me patiamini. qͥ cathenis igne is ab angel̓ ih̓u xp̄i quē iudei crucifixerūt re ligatꝰ ſū putāteſ eū a morte detineri. Ille āt ip̄am mortē que regina nrā ē captiuauit. et ip̄m noſtꝝ pͥncipē autoreꝫ mortis vincul̓ igͣ neis vinxit. Statīqꝫ oēs miſerūt funes vt ſi mulacrū euerterēt ſed nō potuerūt. Apl̓us aūt demoni p̄cepit vt inde exiēs ydolū cōmi nueret. Qui ſtatī exiēs oīa ydola tēpli p ſe ip̄m ꝯfregit. Deinde fuſa or̄one ab apoſto lo oēs infirmi ꝓrinꝰ curati ſūt. Apl̓s aūt tēplū deo dedicauit. ⁊ demonē in deẜtū abire p̄cepit. Tūc angelꝰ dn̄i ibidē apparuit ⁊ tem plū circūuolās in qͣtuor angulos ſignū cru cis digito ſuo ſculpſit dicēs. Hec dicit dn̄s. Sicut vos oēs ab infirmitate veſtra mūda ui. ita ⁊ tēplū hͦ ab oī ſorde mūdabit̉ ⁊ habi tatore eiꝰ quē apl̓s in deſertū locū ire p̄cepit pͥus tn̄ eū vobis on̄dā. quē vidētes ne time atis. ſed qͣle ſignū in lapidibꝰ his ſculpſi tale in veſtris frontibꝰ impͥmatis. Tūc oſtendit eis ethiopem nigrioreꝫ fuligine. facie acuta barba ꝓlixa. crinibꝰ vſqꝫ ad pedes ꝓtenſis. ocul̓ igneis vt ferrū ignitū ſcintillas emitten tibꝰ. flāmas ſulphureas ex ore ⁊ ocul̓ ſpirā tē. cathenis igneis vinctū retro manibꝰ ⁊ di xit ei angelꝰ. Quoniā iuſſionē apl̓i audiſti ⁊ de templo exiens oīa ydola ꝯfregiſti ſoluaꝫ te vt vadas in talē locū vbi nullꝰ hō morat̉. ⁊ ſis ibidē vſqꝫ ad diē iudicij. Ille aūt ſolutꝰ cū magno ſtrepitu ⁊ vlulatū diſparuit. An gelus aūt dn̄i in celū cūctis vidētibꝰ euola uit. Tūc rex cū vxore ⁊ filijs oīqꝫ ppl̓o bapti zatꝰ eſt. ⁊ relicto regno apl̓i diſcipulꝰ eſt effe ctus. D ¶ Tūc oēs tēploꝝ pōtifices ꝯgre gati ad aſtragē regēfrēm eiꝰ ꝯuenerūt ⁊ de deoꝝ ſuoꝝ amiſſione ⁊ tēpli ſubuerſiōe ⁊ re gis ꝑ arte magicā deceptiōe cōtra apl̓m ſūt coqueſti. Aſtrages igit rex indignatꝰ mille viros armatos ad capiendū apl̓m deſtina uit. Qui cū adductꝰ fuiſſet coram eo. dixit ei rex. Tu ne es ille q̇ euertiſti frēm meuꝫ. Cui apl̓s. Ego illū nō euerti ſed ꝯuerti. Cui rex. Sic̄ tu feciſti eū frēꝫ meū deū ſuū relinqͣre ⁊ tuo credere. ſic ⁊ ego te faciā deū tuū relinqͣ re ⁊ meo deo ſacrificare. Cui apl̓s Ego deū quē colebat frat tuꝰ ligaui ⁊ ligatuꝫ on̄di. ⁊ vt ſimulacꝝ frāgeret coegi. Si ſic poteris fa cere deo meo poteris me ad ſimulacꝝ ꝓuo care. Sin aūt ego deos tuos cōminuaꝫ ⁊ tu crede deo meo. Hec illo dicēte. nunciat̉ regi ꝙ deꝰ ſuꝰ baldach cecidiſſet ⁊ cōminutꝰ fu iſſꝫ. Qd̓ rex audiēs purpurā ſcidit qͣ indutꝰ erat ⁊ apl̓m fuſtibꝰ cedi iuſſit. ⁊ ceſum viuū excoriari mandauit. Xp̄iani autē corpꝰ eiꝰ tulerunt ⁊ honorifice ſepelierunt. Rex autē aſtrages ⁊ temploꝝ pontifices a demonibꝰ De ſancto Gartholomeo arrepti mortui ſūt. Rex āt polemiꝰ ī ep̄m or pinat̉. ⁊ vigīti ānis officiū ep̄atꝰ laudabilit̓ iplēs plenꝰ v̓tutibꝰ ī pace q̇euit. ¶ De gn̄e ſue paſſiōis diuerſa ē opīo. Nā btus doro theꝰ dic̄ ꝙ crucifixꝰ eſt. Ait eī ſic. Bartholo meꝰ īdis p̄dicauit q̇ ⁊ euāgeliū ẜm matheū in ꝓpͥa eoꝝ līgua eis tradidit. Dormiuit in albana ciuitate magne armenie. crucifixus deorſū caput hn̄s. Btūs āt theodorꝰ dic̄ ꝙ fuit excoriatꝰ. In ml̓tꝭ āt libris legit̉ ꝙ tantū fuit decollatꝰ. Hec āt ꝯrietas tal̓r ſolui pōt. vi dicat̉ ꝙ pͥmo ceſus. deinde crucifixꝰ fuit. deīde anqͣꝫ ibidē moreret̉ d̓ cruce fuit depo ſitꝰ. ⁊ ob maiorē cruciatū fuit excoriatꝰ. po ſtrēo capite trūcatꝰ. E ¶ Anno dn̄i. ccc xxxj. ſaraceni ſiciliā īuadētes liparitanā īſu lā vbi corpꝰ ſctī bartholomei q̇eſcebat vaſta uerūt. ac eiꝰ ſepulcꝝ ꝯfrīgētes oſſa eꝰ diſꝑſe rūt. Nā ad hac īſulā corpꝰ eiꝰ tal̓r de india aduēiſſe ꝑhibet̉. Cū enī pagani ꝓpt̓ ſignoꝝ freq̄ntiā viderēt corpꝰ eꝰ pl̓imū venerari. in dignati loculo plūbeo poſitū ī mare p̄cipi tauerūt. qd̓ diuīo nutū ad p̄dictā inſulā de uenit. Cū igͦr ſaraceni eiꝰ oſſa diſꝑſiſſent. ill recedētibꝰ apparuit apl̓s cuidā moacho di. Surge ⁊ collige oſſa mea q̄ diſꝑſa ſūt. Cui ille. Qua rōe oſſa tua collige. aut aliquē ti bi honorē exhibere debemꝰ cū nos deleri ꝑ miſeris. nec auxiliū nob̓ īpenderis. Cui ille Per multū tꝑis meis meritꝭ dn̄s ppl̓o huic peꝑcit. Sꝫ eoꝝ pctīs nimis inualeſcētibꝰ et vſqꝫ ad celū clamātibꝰ iā ꝓ eis nō potui ve ma obtinere. Sꝫ cū mōachꝰ ſibi diceret q̇ modo int̓ tot alioꝝ oſſa ſua qn̄qꝫ inuenire poſſꝫ ait. Nocte ad ea colligenda ibis ⁊ ea q̄ vt ignē ſplendētia videris ꝓtinꝰ hͨ leuabis Qui oīa vt dixerat inueniēs apl̓i oſſa leua uit. ⁊ ſuꝑ qͣndā nauē ꝯſcendēs beneuentū q̄ ⁊ metropol̓ apulie ea trāſtulit. Nūc āt d̓r ꝙ ſint rome. licet beneuētani ſe adhuc corpus illud hrē affirmēt. ¶ Cum q̇dā mulier vas plenū oleo attuliſſet vt in lāpa de btī bartho lomei poneret̉. qͣntūcūqꝫ vas ſuꝑ lāpadē ī clinarēt nil ex eo exire valebat. cum tn̄ digi tos ī vas mitterēt ⁊ oleū liq̇dū oīno palpa rent. Tunc q̇dā exclamauit. Puto ꝙ apl̓o acceptū nō eſt vt hͦ oleū ī ſuā lā padē infun dat̉. Quaꝓpter in aliā lāpadē infudert̉ ⁊ ꝓ tinꝰ oleū emanauit. F ¶ Cū imꝑator fri dericꝰ beneuentū deſtrueret. ⁊ oēs eccl̓ias q̄ ibidē erant dirui mandaſſꝫ. ciuitatē totā ad aliū locū trāſferre intendēs. vir q̇dā qͦſdā vi ros albatos ⁊ fulgētes īuenit. q̇ ad inuicem loq̇ ⁊ int̓ ſe aliqͣ tractare videbāt̉. Qui cum vehemēter admirās q̇ nā eētiterrogaſſet. vnꝰ eoꝝ rn̄dit. Iſte ē īar: holomeꝰ apl̓s cū ceteris ſctīs qͦꝝ ī hac vrbe eccl̓e habebantur Qui inſiml̓ ꝯuenert̉ vt int̓ ſe inq̇rerēt ⁊ tra ctarēt qͣli pena eēt ille plectēdꝰ q̇ eos de habi taculis ſuis eiecit. Et iam int̓ eos iuiolabili ſnīa eſt firmatū. vt ille ſine mora ad iudiciū dei accedat. de his oībꝰ in eiꝰ iudicio rn̄ſur Poſt modicū v̓o tꝑis dictꝰ īꝑator miſera bilit̓ vitā finiuit. ¶ Legit̉ in qͣdā libro de mi raculis ſctōꝝ ꝙ q̇dā mgͥr feſtū ſancti Bar tholomei oī anno ſolēniter celebrabat. Cui p̄dicāti diabolꝰ in ſpecie cuiuſdā puelle ad modū ſpecioſe apparuit. quā iniectꝭ ī eā ocu lis ad prandiū inuitauit. Qui dū ī mēſa cō ſiſterent illa in amorē ſuū multū eū allicere nitebat̉ btūs bartholomeꝰ in ſpecie ꝑegrini p̄foribꝰ affuit. ⁊ vt amore ſctī bartholomei introduceret̉ obnixiꝰ flagitauit. Qua diſ ſuadente panis ei mittit̉. Sꝫ ille hūc acciꝑe recuſauit. Rogauit tn̄ magiſtꝝ ꝑ nūciū vt ſibi diceret. quid magꝭ in hoīe ꝓpriū eſſe pu taret. Cui cū ille diceret. riſibile. puella rn̄dit Imo peccatū cū qͦ hō ꝯcipit̉ naſcit̉ atqꝫ vi uit. Cui bartholomeꝰ rn̄dit. ꝙ ille bn̄ intulit ſed mulier ꝓfundiꝰ indagauit. Scd̓o dictꝰ ꝑegrinꝰ magiſtro miſit. vt ſibi diceret q̇s lo cus vniꝰ pedis eſſet vbi deꝰ in terra maiora miracl̓a oſtendiſſet. Cui cum ille diceret lo cus crucis. in quo deꝰ mirabilia operatꝰ eſt Illa ait. Imo caput hoīs in quo qͣi minor mundus exiſtit. Utrorūqꝫ ſnīaꝫ apl̓us ap probauit. Tertio inqͣſiuit qͣnta diſtātia eſſꝫ a ſummo celi vſqꝫ ad ꝓfundū inferni. Cui cum mgr ſe neſcire diceret. illa ait. Modo video ꝙ p̄cipitor. Sꝫ ego hͦ noui qꝛ de alte ro ad alteꝝ decidi. ⁊ oportꝫ ꝙ hoc tibi oſten oam. Tūc diabolꝰ cū magno eiulatū ſe in De ſancto Bartholomeo abiſſum p̄cipitauit. Et dum q̄rerent ꝑeg̓nū mīme inuenert̉. Sil̓e v̓o legit̉ d̓biō andrea G ¶ Beatꝰ autē Ambroſiꝰ in p̄fatione quāfecit de illo apl̓o eiꝰ legendā abbreuiās ita dicit. Diſcipulis xp̄e tuis vnica diuitate p̄dicantibꝰ trinitatē tuā mundo. mirabiliter dignatꝰ es oſtendere maieſtatē. Int̓ quos beatiſſimū bartholomeū magͣ v̓tutum pre rogatiua colendū benigna tui ꝓſpectio ad ppl̓m direxit lōginquū. quēlꝫ penitꝰ hūana ꝯuerſatōe remotū. tibi tn̄ p̄dicatōis augmē to meruit ꝯſigͣre vicinumO qͣntis p̄conijs apl̓m mirabilē celebrādū. cui dum ad ſemi nandū fidē ꝓximoꝝ corda nō ſufficerēt po puloꝝ. alatis qͣſi veſtigijs extremos traꝝ fi nes penetrauit indoꝝ Cū lāguētiū innūera caterua tēplū ingreſſus demoniacū. effecit illico vt nullū cultoribꝰ demō p̄beret rn̄ſuꝫ. O qͣꝫ mira v̓tutū ip̄iꝰ īſignia dū hūana vo ce v̓boſantē ꝯͣ ſe aduerſariū ſolo iuſſu lace ratꝭ diutiſſime viris reddidit mutuꝫ. Regi nā diabolica ꝯtagiōe lunaticaꝫ lib̓auit. pu ellāqꝫ ſolutꝭ nexibꝰ pr̄i repn̄tauit ſaniſſimā. Oqꝫ ſublime ſctītatꝭ eiꝰ miracl̓m dū anti quū hūani generꝭ inimicū ſuū fec̄ in nihilū redigere ſil̓acꝝ. O qͣꝫ digne exercitui nume rādꝰ celeſti. cuiꝰ vt miracul̓ fidē cōmodaret certiſſimā. āgelꝰ apparuit ſuꝑna delapſꝰ ab aula. Is igͦr cathenatū demonē cūctꝭ oſtē tās deformē. ſalutiferā ſaxo dn̄icaꝫ īpreſſe rat crucē. Rex reginaqꝫ ſil̓ baptizant̉ cū gē te. vrbiūqꝫ. xij. a cole te deū prēꝫ corꝑe ſequūt̉ ⁊ mente. Ad extremū v̓o tēploꝝ delatu pon tificū neophici polemij frater tyrannꝰ btūꝫ apl̓m oīmode in fide ꝯſtātē. ceſū atqꝫ excō riatū acerrimā fec̄ ſuſciꝑe mortē Qui tante mortꝭ virilit̓ ꝑferēdo diſcrimē gl̓oſi certami nis ad celeſte gaudiū reportauit triuphuꝫ Hucuſqꝫ Ambroſiꝰ. ¶ Btūs āt theodorꝰ abbas ⁊ doctor p̄cipuꝰ de hͦ apl̓o int̓ cet̓a ſic ait. Apl̓s dei bartholomeꝰ pͥmū ī licaonia p̄dicauit. poſtmod̓ ī india. ad vltimū ī alba na vrbe. ſcꝫ maioris armenie. vbi pͥmo exco riatꝰ. tāde capite plexꝰ. ibidē ſepultꝰ ē. Qui dū ad p̄dicādū mut̓et̉ a dn̄o vt opinor au diuit. Uade diſcipule meꝰ ad p̄dicādū. exi ad pugnandū. capax eſto ꝑiculoꝝ. ego pa ternū opus ꝯſummaui. pͥmꝰ teſtis factus. Uas qd̓ neceſſariū eſt imple. Imitare ma giſtꝝ tuū. emulare dn̄m tuū. Sanguinem ſanguībꝰ pone. carneꝫ carnibꝰ irade. que ꝓ te paſſus ſuſtinui patere. Arma ſint tibi be nignitas in ſudoribꝰ. manſuetudo int̓ ma leficos. paciētia in his q̇ ꝑimūt. Nō refuta uit apl̓s ſꝫ vt famulꝰ fidelis dn̄ico acq̇eſcēs p̄cepto ꝑegit. gaudēs tāqͣꝫ lux mūdi vt tene broſos illuīaret. tanqͣꝫ ſal tre vt gētes inſipi das ſaliret. tanqͣꝫ agricola vt ſpūalē agricul turā ꝑficeret. Petrꝰ qͣꝫ apl̓us docet natōes ſed bartholomeꝰ ꝯſeq̄nter paria inueſtigat Petrꝰ operat̉ ꝓdigia magna. ſed bartho lomeꝰ facit mirabilia valida. Petrꝰ capite deorſū crucifigit̉. bartholomeꝰ poſtqͣꝫ viuꝰ excoriatus eſt capite plectit̉. Ad quot valet petrꝰ capeſcenda miſteria. ad tot bartholo meus ſufficit penetrāda. equalit̓ fecūdat ec cleſiā equa lance habuit ⁊ cetera diuina ca riſmata. Hic ex diuino duodenario nu mero mediꝰ ex vtraqꝫ ꝑte ſonuꝫ diuine ſer mocinatōnis dat ſic̄ in cithara armoniam Oēs apl̓i vniuerſitatē ſibi diſpartiētes pto res regꝭ regū ꝯſtituti ſūt Huic aūt eſt ſors ⁊ portio armenie. locꝰ q̇ eſt ab euilath vſꝫ ad gabaoth diſtributa. Igit̉ vide eum lingue aratro. rōnabilia rura ſulcantē fidei v̓buꝫ in ꝓfundo cordis recondentem paradiſos ⁊ vineas dn̄i plantantem ſingulis paſſio num remedia medicinaliter inſerenteꝫ. ſpi nas inutiles euellentem. ſiluas impietatis ſecare. ſepes dogmaticas circumponere. Sed quales mercedes creatori obtulerunt Utiqꝫ pro honore inhonorantiam. pro be nedictione malediciōnem. pro muneribus penas. pro requieſcibili vita amariſſimam mortem. Nām poſtqͣꝫ intolerabilia tormē menta ſubijt ab eis decoriatus ī morem fol lis fuit. Nec poſtqͣꝫ migrauit ab hoc mun do neglexit occiſores. ſed inuitabat mira culis perditos. et prodigijs admittebat ad uerſos. ſed beſtialē mentem nil erat quod compeſceret. nil quod a malo retraheret. Quid de cetero faciūt. Inſaniūt ꝯtra illud De ſancto Bartholomeo ſacꝝopꝰ. Reſpuūt egroti medētem. orbati manuducētē ceci ductorē. naufragi gub̓na torē. mortui viuificatorē. Et hͦ qūo. Proij ciūt nāqꝫ ī pelagꝰ corpꝰ ſanctū. HMo ta ē igͦr cū īpetu d̓ regiōibꝰ armenie archa cū qͣtuor alioꝝ martiꝝ archis q̇ ſil̓r dum ſigͣ oꝑarēt̉ cū ea fuerāt ī mare ꝓiecte. ⁊ ꝑ tantuꝫ ſpaciū marꝭ qͣtuor his p̄cedētibꝰ ⁊ tāqͣꝫ mi ſtris obſequiū q̇dāmodo apl̓o faciētibꝰ. ve nert̉ ī ꝑtes ſicilie ī inſulā q̄ liparꝭ nūcupat̉. ſic̄ ep̄o hoſtiēſi q̇ tūc pn̄s erat reuelatū fuit. Uēit ad pauꝑculā theſaurꝰ ditiſſimꝰ. vēit ad ignobilē p̄cioſiſſima margarita. Uenit ad meſtā ſplēdidiſſimū luiare Alijs igͦr q̇tū or ad diuerſas t̓ras eūtibꝰ ſctūm apl̓m ī di cta īſula reliq̄rt̉. Etenī p̄dictos qͣtuor marti res apl̓s relinqͣns retrorſū. vnū ſcꝫ papinū ī ciuitate ſicilie milas. aliū v̓o lucianū noīe eſſinā trāſmiſit. reliqͦs v̓o duos ī calabritidē trā direxit. gregoriū q̇dē ī ciuitate calūnam. achaciū āt ī ciuitatē q̄ chale vocat̉. q̇ vſꝫ ho die ſuffragijs ſuis ſplēdēt. Suſceptꝰ ē igr̄ cū ml̓iꝭ hymnis laudibꝰ ⁊ cādel̓ ⁊ tēplū ſibi ma gnifice fabricat̉. Mōs āt vulcanꝰ īſule cōit guꝰ cū hītatoribꝰ eēt nociuꝰ eo ꝙ ignē emit tebat. qͣi ꝑſtadia ſeptē ſe inuiſibilit elōgauit circa mare ſuſpēſus. ita vt vſꝫ hodie appare at vidētibꝰ qͣi figuratio fugiētꝭ ignis. Nunc igͥr aue o btē btoꝝ terbtē bartholomee. q̄ es diuīe lucꝭ ſplēdor. ſctē eccl̓e piſcator. rōnabi liū piſciū ꝑiture capture. dulcꝭ fructꝰ viuidi palmitꝭ. vulnerator diaboli mūdum ſuo la trocinio vulnerātis. Gaudeas ſol orbis t̓re cūcta illuminās. os dei līgua ignita ſapīaꝫ ꝓmens. fons iugit̉ ſanitates emanās q̇ ma re meabilibꝰ greſſibꝰ ſctīficaſti. q̇ terrā pur purea tuo cruore feciſti. q̇ ad celos comea ſti. vbi in medio diuīe aciei refulges in ſplē dore imarceſſibilis gl̓e ſplendes. ī exultatio ne iocunditatis inſatiabilis gaudēs. Hec Theodorus. ¶ CXIX ¶ De ſancto Auguſtino. Uguſtinꝰ hoc no mēſortitꝰ ē vl̓ ꝓpt̓ excellēnā diḡtatꝭ vel ꝓpt̓ feruorē dilectōis. vel ꝓpt̓ ethimolo giā noīs. Propt̓ excellētiā digͥtatꝭ. qͦniaꝫ ſic̄ īꝑator auguſtꝰ p̄cellebat oēs reges. ſic et iſte excellit oēs doctores. ẜm qd̓ dic̄ Remigius Un̄ alij doctores ꝯꝑāt̉ ſtell̓. Dan̄. xij. Qui ad iuſticiā erudiūt ml̓tos qͣſi ſtel. ⁊cͣ. Hic āt ꝯꝑat̉ ſoli ſic̄ pꝫ in epl̓a q̄ de eo cātat̉. Quaſi ſol refulgēs. ſic ip̄e refulſit ī tēplo dei. Scd̓o ꝓpt̓ feruorē dilectiōis. quiā ſic̄ mēſis augu ſtus valde feruet eſtū caloris. ſic ⁊ ip̄e vald̓ incaluit igne diuini amoris Un̄ ip̄e in li. cō feẜ. de ſe ſic dic̄. Sagittaueras tu cor meuꝫ caritate tua ⁊cͣ. Itē ibidem. Aliqn̄ intromit tis me in affectu multū inuſitatū introrſus neſcio ad quā dulcedinē. q̄ ſi ꝑficiat̉ ī me ne ſcio q̇d erit ſi vitā et̓na nō erit. Tertio ꝓpter ethimologia noīs. Dicit̉ enī auguſtinꝰ ab augeo ⁊ aſtin qd̓ ē ciuitas. ⁊ āna qd̓ ē ſurſū In̄ auguſtinꝰ qͣi augēs ſuꝑnam ciuitatem Un̄ de eo cantat̉ Qui p̄ualuit āplificare ci uitate. ⁊cͣ. De qͣ ciuitate ip̄e dic̄ in li. xj. d̓ ciui. dei. Ineſt ciuitati dei ⁊ origo ⁊ īformatio et beatitudo. Quoniā ſi querat̉ vn̄ ſit. deꝰ eā ꝯdidit. Si vn̄ ſapiens a deo illuminat̉. Si vn̄ felix. deo fruit̉. Subſiſtens modificatur contēplans illuſtrat̉. inherens iocundatur Uidet ⁊ amat. In eternitate dei viget. In veritate dei lucet. In bonitate dei gaudet. Uel vt d̓r in gloſario auguſtinus d̓r magi nificus. felix. p̄clarus. Fuit enim magnifi cus in vita. p̄clarus in doctrina. felix in gl̓a. Eius vitam cōpilauit Poſſidonius cala menſis ep̄s vt dicit Caſſiodorus in libro de viris illuſtribꝰ A Uguſtinus doctor egregius. in ꝓ uincia affricana ciuitate carthagi nenſi ortus. ex honeſtis valde pa rentibus. ſcꝫ patre Patricio. matre Mo nica genitus. in liberalibꝰ artibꝰ ſufficienter edoctus fuit. adeo vt ſummus philoſophꝰ et rethor luculētiſſimus haberet̉. Nam li bros ariſtotelis ⁊ omnes libros liberalium artium quoſcūqꝫ legere potuit ꝑ ſe didicit ⁊ intellexit. ſicut ip̄e in li. confeẜ. teſtatur dicēs. Oēs libros arniū qͣs liberales vocāt tūc ne qͥſſimꝰ malaꝝ cupiditatū ẜuꝰ ꝑ meip̄m legi v 2 De ſancto Auguſtino ⁊ ītellexi qͦſcūqꝫ leḡe potui. Itē ī eodē. Quic q̇d ē de arte loq̄ndi ⁊ diſſerēdi. qͥcq̇d d̓dimē ſiōibꝰ figuraꝝ. ⁊ d̓ muſicꝭ ⁊ d̓ nūerꝭ. ſine ma gna difficultate nll̓o hoīm tradente ītellexi. Scis tu dn̄e deꝰ meꝰ qꝛ celeritas ītelligendi ⁊ diſcēdi acumē donū tuū ē. ſꝫ nō inde ſacri ficabā tibi. Ueꝝ qꝛ ſcīa ſine caritate nō edi ficat ſꝫ inflat. ī errorē manicheoꝝ q̇ xp̄ꝫ fan taſticū fuiſſe affirmāt. ⁊ carnis reſurrectōeꝫ negāt. īcidit ⁊ ī eo ꝑ ānos. ix. dū adhuc ado leſcēs eēt ꝑmāſit. Ad has etiā nugas addu ctus ē vt arborē fici plorare diceret. cū ab ea foliū vel ficꝰ toll̓et̉. Cū igͦr eēt ānoꝝ. xix. ⁊ q̇n dā libꝝ cuiuſdā ph̓i ſcꝫ ciceronis in qͣ vani tas mūdi ꝯtēnenda ⁊ philoſophia appeten da docebat̉ ꝑleg̓et. ex hͦ q̇dē liber pl̓imū pla cuit. ſꝫ qꝛ nomē ih̓u xp̄i qd̓ a mrē imbiberat ibi nō erat dolere cepit. ¶ Mater v̓o eiꝰ ꝓ eo pl̓imū flebat. ⁊ ip̄m ad vnitatem fidei re ducere ſatagebat. Quadā igr vice vt legit̉ in li. iij. ꝯfeẜ. vidit ſe ſtare ī qͣdā linea lignea licet triſtē. ⁊ q̇dā ei iuuenis aſtitit. ⁊ cāꝫ tan te triſticie reqͥſiuit. Que cū diceret ꝑditiōeꝫ filij mei deploro. ille rn̄dit Eſto ſecura. quia vbi tn ibi ille. Et ecce ꝯtinuo filiū ſuū iuxta ſe ſtare vidit. Hoc cū auguſtino retuliſſet. ille ait. Falleris mater falleris. nec ſic tibi di ctum eſt. ſed vbi ego ibi tu. Econtra illa di cebat. Non fili mihi dictuꝫ eſt vbi ille ibi tu. ſꝫ vbi tū ibi ille. Rogabat igr ſedula mater qͣi īportuna qͣndaꝫ ep̄m ſic̄ in eodē libro cō feẜ. augꝰ teſtat̉ vt ꝓ ſuo filio ītercedere dig naret̉. Qui tanta q̇dāmodo īportunitate deuictus ꝓphetica voce rn̄dit. Uade ſecu ra. qꝛ īpoſſibile eſt vt filiꝰ tantaꝝ lacrimarū pereat. ¶ Cū aūt apud carthaginē multis annis rethoricā docuiſſꝫ occulte matre ne ſciēte romā venit. ⁊ ibideꝫ ml̓tos diſcipulos ꝯgregauit. Cū enī mater vſqꝫ ad portū eū ſecuta fuiſſet. vt aut eū retraheret. aut ſecuꝫ iret. ip̄e eā d̓cipiēs nocte latēter receſſit. Qd̓ illa mane ꝯſideras aures dei clamoribꝰ im plebat. quolibet aūt die mane et veſpere ad eccleſiā ibat. ⁊ ꝓ filio orabat. His tēpibꝰ me diolanēſes a Simacho p̄fecto romanorū petierūt ſibi doctorē in rethorica deſtinari. Preſulabat̉ tunc ibi vir dei Ambroſiꝰ. Et ad p̄ces mediolanēſiū illuc mittit̉ auguſtīꝰ Mater aūt eiꝰ quieſcere nō valens. cū ml̓ ta difficultate ad eum venit. ⁊ ip̄m iam nec vere manicheū nec vere catholicū reperit Cepit aūt Auguſtinꝰ btō Ambroſio adhe rere. ⁊ eiꝰ predicationes frequenter audire. Erat aūt valde in p̄dicatione ſuſpenſus. ne quid contra ip̄am manicheoꝝ hereſim vel ꝓ ipſa diceret̉. Quādā enī vice ꝯtra illū er rorem Ambroſiꝰ diutius diſputauit. ⁊ ip̄m apertis rōnibꝰ ⁊ autoritatibꝰ cōfutauit. ita vt error ille a corde auguſtini penitꝰ pell̓et̉. B ¶ Quid aūt poſt hoc ſibi ꝯtigerit. ip̄e in libro ꝯfeẜ. narrat dicens. Cum te primū cognoui. reuerberaſti infirmitatē aſpectus mei. radians in me vehemēter. Et ꝯtremui amore et horrore ⁊ inueni me longe eſſe a te in regione diſſimilitudīs. tanqͣꝫ audireꝫ vo cem tuā de excelſo. Cibus ſum grandium creſce et manducabis me. Nec tu me mu tabis in te ſicut cibū carnis tue. ſed tu mu taberis in me ¶ Cū autem ſicut ibidem re fert viā chriſti ſibi placeret. ſed per iſtam an guſtam adhuc ire pigeret. immiſit dominꝰ in mentem eiꝰ vt ad Simplicianū in qͣ luce bat lux diuinā. ſcꝫ gratia ꝑgeret. vt ſibi actꝰ ſuos ſecū conferenti proferret q̇s eēt aptus modus viuendi ad ambulandū in via dei. in qͣ aliꝰ ſic aliꝰ ſic ibat. Diſplicebat auteꝫ ex qͥcqd̓ agebat in ſeculo p̄ dulcedine dei ⁊ de core domꝰ eius quā dilexit. Simplicianus aūt cepit eū hortari. ip̄e qꝫ cepit ſe ip̄m horta ri ⁊ dicere. Quot pueri et puelle intra eccle ſiam deo ſeruiunt. et tu non poteris quod iſti et iſte. An vero iſti et iſte in ſeipſis poſ ſunt et non in deo ſuo. Quid in te ſtas ⁊ nō ſtas. proijce te ī eum et excipiet ie et ſaluabit te. ¶ Inter horum colloquia memoria vi ctorim in medium venit. Unde exhilaratꝰ Simplicianꝰ narrat qualiter idem adhuc gentilis ob ſui ſapientiam romē quod ma ximuꝫ tunc erat ſtatuam in foro meruiſſet. ⁊ qual̓r ſe ſepius xp̄ianū dicebat. Cui cum Simplicianꝰ diceret. nō credo niſi te in ec cleſia videro. ille iocando dicebat. Nunqd̓ De ſancto Auguſtino parietes faciūt hoīeꝫ xp̄ianū. Tandē dū ad eccl̓aꝫ veniſſꝫ ⁊ ei tanqͣꝫ v̓ecundo occulte li ber vbi erat ſimbolū fidei ad legendū ⁊ pro nūciandū vt tūc moris erat datꝰ fuiſſet. ille ī altu aſcēdit. ⁊ alta voce ꝓnūciauit. mirante roma. gaudētę eccl̓a. Oēs aūt ſubito ꝑſtre puerūt. victorinꝰ victorinꝰ. cito ſonuerūt et cito ſiluerūt. Tūc etiā ab affrica q̇dā amic auguſtini noīe Poncianꝰ ſuꝑuenit. ⁊ vitā ⁊ miracl̓a illiꝰ magni anthonij q̇ nuꝑ ī egy pto ſub Cōſtantino īꝑatore defunctus fue rat recitauit. Hoꝝ exēplis augꝰ vehemēter exarſit. ita ꝙ ſociū ſuū alipiū tā vultū qͣꝫ me te t̓batꝰ īuaſit. ⁊ fortiter exclamauit. qͥd pati mur. q̇ͥd audimꝰ. ſurgūt indocti ⁊ celum ra piūt. ⁊ nos cum doctrinis nr̄is ī infernū di mergimur. An qꝛ p̄ceſſerūt pudet ſeq. ⁊ nō pudet nec ſaltē ſeq̄. Et accurres in qͣndā or tū ſub qͣdā ficū ſe ꝓiecit. vt in eodem li. ꝯfeẜ. ꝯmemorat ⁊ amariſſime flens lamētabiles voces dabat dicēs. Quādiū qͣꝫdiu cras et cras. ſine mō ⁊ ſine paululū. Modo nō ha bebat modū. ⁊ ſine paululuꝫ ꝓdibat in lon ginquū. De hac ſui tarditate plurimū con querebat̉. ſicut poſtmodū in eodē li. ſcpͥſit. Heu mihi qͣꝫ excelſus es ī excelſis. ⁊ qͣꝫ ꝓfū dus in ꝓfundis. ⁊ nuſqͣꝫ recedis ⁊ vix redi mus ad te. Age dn̄e ⁊ fac ⁊ excita ⁊ reuoca nos. Accede ⁊ rape ⁊ fragra ⁊ dulceſce. Im pedimētis oībꝰ ſic timebaꝫ expediri quēad modū impediri timendū eſt. Sero te ama ui pulcritudo tā atiq̇ ⁊ tā noua. ſero te ama ui Intus eras ⁊ ego foris. ⁊ ibi te querebā. ⁊ in iſta formoſa q̄ feciſti deformis irruebā. Mecū eras ⁊ tecū nō eram. Uocaſti ⁊ cla maſti. ⁊ rupiſti ſurditatē meā. Coruſcaſti ⁊ ſplenduiſti. ⁊ fugaſti cecitatē meā. Fragra ſti ⁊ duxiſti ſpūm meum ⁊ anhelo tibi. Gu ſtaui ⁊ eſurio ⁊ ſitio te. Tetigiſti me et exar ſi in pacem tuaꝫ. Cum autem amariſſime fleret audiuit vocē dicenteꝫ ſibi. Tolle lege. tolle lege. Aperuitqꝫ ſtatī cōdicē apl̓icuꝫ et ꝯiectis oculis ad pͥmū capl̓m legit. Indui mini dn̄m ieſum xp̄m. Et ſtatī omēs ab eo dubietatis tenebre diffugerūt. G ¶ In terim āt tam vehementiſſimo dentiū doloretorq̄ri cepit. vt fere ſic̄ ip̄e ait ad credendū opinionē Cornelij ph̓i duceret̉. q̇ ſummuꝫ bonū aīe ī ſapiētia. ſummū v̓o bonū corꝑiſ in nullū ſentiēdo dolorē poſuerat. Tam ve hrmens at ille dolor fuit. ꝙ etiā loq̄lā amiſit Quocirca vt in li. ꝯfeẜ. refert. in tabulis ce reis ſcpͥſit. vt oēs ꝓ eo orarent. vt dn̄s dolorē illū mitigaret Ip̄e igͦr cū alijs genua flexit. ⁊ ſubito ſanū ſe ſenſit ¶ Inſinuauit gͦ ꝑ litte ras ſancto viro Ambroſio ſuū votū vt mo neret q̇d ſibi de libris ſanctis legendum eſſet quo aptior fieret fidei xp̄iane. At ipſe iuſſit Iſaiā ꝓph̓am eo ꝙ euangelij ⁊ vocatōnis gentiū ꝓnūciator aptior videat̉. Cuiꝰ p̓nci piū cū auguſtinꝰ nō intelligeret totum alid̓ tale eſſe arbitrans diſtulit vt illud releget cū in ſcpͥturis ſanctis magis exercitatus eſſet. Adueniēte v̓o paſcali tꝑe auguſtinꝰ cū eſſet annoꝝ. xxx. cum filio ſuo Adeodato puero valde ingenioſo. quē auguſtinꝰ in ſua ado leſcentia dū adhuc gentilis ⁊ ph̓s eēt genue rat. necnon ⁊ cū Alipio amico ſuo meritis matris ⁊ p̄dicatione Ambroſij ſac̓rū bap tiſma ſuſcepit. Tunc ſicut fertur Ambroſiꝰ Te deū laudamꝰ inq̇t. Et augꝰ. te dn̄m ꝯfi temur. reſpōdit. Et ſic tūc ip̄i duo hūc hym nū alternatim ꝯpoſuerūt. ⁊ vſqꝫ in fine de cantauerūt. Sic etiam teſtat̉ Honoriꝰ in li bro ſuo qd̓r ſpeculū eccl̓e. In aliqͥbꝰ auteꝫ libris antiq̇s titulus talis preponit̉. Canti cum ab Ambroſio et Auguſtino cōpilatū Protinus aūt in fide catholica mirabiliter confirmat̉ ſpem omne quā habebat ī ſecu lo dereliquit. ⁊ ſcolis qͣs regebat abrenūcia uit. ¶ Quanta aūt dulcedine diuini amo ris extunc frueret̉. ipſe hoc in li. ꝯfeẜ. aperit dicens. Sagittaueras tu cor meū caritate tua. ⁊ geſtabam verba tua tranſfixa ī viſce ribus meis. et exempla ſeruoꝝ tuorū quos de nigris lucidos. ⁊ de mortuis viuos fece ras cogeſta in ſinum cogitationis mee vre bant ⁊ cōſumebant grauem torpore ⁊ aſcē denti a cōualle plorationis ⁊ cantanti can ticum graduum dederas ſagittas acutas ⁊ carbones vaſtatores nec ſatiabar in illis diebꝰ dulcedine mirabili ꝯſiderare altitudi v De ſancto Auguſtino nem diuini ꝯſilij ſuꝑ ſalutē generꝭ humani Quantū fleui ī himnis ⁊ cāticꝭ tuis. ſuaue ſonatis eccl̓e vocibꝰ ꝯmotꝰ. acriter voces il le influebāt auribꝰ meis. ⁊ eliqͣbat̉ v̓itas tua ī cor meū. ⁊ currebant lacrie. ⁊ bn̄ mihi erat cū eis. Tūc enī in eccl̓a mediolanēſi hͨ canti ca inſtituta ſunt. Et clamabā clamore alto cordis mei. O ī pace. O ī idip̄m. O q̇ dixit dormiā ⁊ reqͥeſcā ⁊ ſomnū capiā Tu es enī ī idip̄m q̇ nō mutariſ. ⁊ ī te reqͥes obliuiſcēs laboꝝ oīm. Legebā totū pſalmū illū ⁊ arde baꝫ q̄ fuerā latrator amarꝰ ⁊ cecꝰ aduerſus lrās de melle celi melleas ⁊ de luie tuo lumi noſas. ⁊ ſuꝑ ſcpͥturas hmōi tabeſcebā. Xp̄e ih̓u adiutor meꝰ qͣꝫ ſuaue mihi ſubito eſt fa ctu carere ſuauitatibꝰ nugaꝝ meaꝝ ⁊ quas amitte metꝰ fuerat. iā dimittere gaudiū erat Eijciebas enī eas a me v̓a tu ⁊ ſūma ſuaui tas. Eijciebas ⁊ ītrabas ꝓ eis oī voluptate dulcior. ſꝫ nō carni ⁊ ſanguini oī luce clari or. ſꝫ oī ſecreto īterior. oī honore ſublimior. ſꝫ nō ſublimibꝰ in ſe. D ¶ Poſt hoc aſ ſumptis Nebrodio et Euodio ⁊ matre ad affricā remeabat Sed cū eēt apud hoſtia tiberina pia mater eius defuncta eſt. Poſt cuiꝰ mortē reuerſus eſt auguſtinꝰ ad agroſ ꝓpͥos. vbi cū his q̇ ſibi adherebat ieiunijs ⁊ orōibꝰ d̓o vacabat. libros ſcribebat. ⁊ indo ctos docebat. Fama āt eiꝰ vbiqͣꝫ diffūdeba tur. ⁊ in oībꝰ libris ſuis ⁊ actibꝰ admirabilis habebat̉. Refugiebat āt ad aliquā ciuitatē accedere q̄ ep̄o careret. ne ip̄m ī p̄dicto offi cio īpediri ꝯtinget. ¶ Eodē tꝑe apd̓ yponā erat q̇dā vir magnaꝝ opum q̄ Auguſtino miſit ꝙ ſi ad eū accederet ⁊ verbū ex ore ſuc audiret. ſeculo renūciare poſſet. Qd̓ augu ſtinus vbi cōperit illuc ꝯcitus iuit. Audiēs aut valerius yponēſis ep̄s famā eius ip̄m plurimū renitente in eccl̓a ſua preſbyteꝝ or dinauit. nōnullis q̇dē lacrimas ſuas ſuꝑbe interp̄tantibꝰ ⁊ tanqͣꝫ eū ꝯſolantibꝰ ⁊ dicen tibꝰ. qꝛ ⁊ locus preſbyterij licet ipſe maiore dignus eſſꝫ appropinquaret tn̄ epiſcopatui. Qui ſtatim moaſteriū clericoꝝ inſtituit. et cepit viuere ẜm regulā a ſanctis apl̓is cōſti tutā De cuius moſta erio fere decē ep̄i ſunt electi. Et qꝛ p̄dictus ep̄s erat grecꝰ ⁊ minus in latina lingua ⁊ lr̄is doctꝰ. auguſtino po teſtatē tribuit. vt ꝯͣ morē oriētalis eccl̓ie corā ſe in eccl̓a p̄dicaret. Un̄ cū multi ep̄o dero garēt. ille de hͦ nō curabat. dumodo ꝑ eū fie ret qḋ ꝑ ſe fieri non valebat. Eo tꝑe Fortu natū p̄ſbyterū manicheū ⁊ alios hereticos p̄cipue rebaptizatores donatiſtas ⁊ mani cheos ꝯuīcit abſtulit ⁊ ꝯfutauit. Cepit aūt valerius formidare ne ſibi auguſtinꝰ tolle retur. ⁊ ab alia ciuitate in ep̄m petet̉. Nā ſi bi aliqn̄ ablatus fuiſſet niſi eū ad locū ſecre tu trāſmitte curaſſet. ita vt īueniri mīme po tuiſſet. Impetrauit igr ab archiep̄o cartha ginenſi vt ip̄e cederet et auguſtinū yponēſi eccl̓e in ep̄m ꝓmoueret. Sꝫ cū hͦ auguſtinꝰ oīmode recuſaret. cōpulſus tn̄ ⁊ coactꝰ ſuc cubuit. ⁊ ep̄atꝰ curaꝫ ſuſcepit. Qd̓ in ſe fieri non debuiſſe vt ſuo viuente ep̄o ordinaret̉ poſtea et dixit ⁊ ſcp̓ſit. ꝓpter ꝯcilij vniuerſa lis ꝓhibitōem. quā poſtmodū ordinatꝰ di dicit. Nec qd̓ ſibi factū eſſe doluit alijs fieri voluit Un̄ etiā ſatagit vt in ꝯcilijs ep̄oꝝ cō ſtitueret̉ vt oīa ſtatuta patrū ordinādīs de berēt ab ordīatoribꝰ ītimari. Ip̄e āt de ſe di xiſſe poſtmodū legit̉. In nulla re michi do minū ſentio ſic iratū ſic̄ in hͦ ꝙ cū nō eſſem dignꝰ poni ad remū poſuit me ad amplu ſtre in apice regimīs eccl̓e. Ueſtimēta eius ⁊ calciamēta ⁊ ornamēta alia nec nitida ni miū. nec abiecta plurimū. Sed ex modera to ⁊ ꝯpetēti habitū erāt. Ip̄e enī de ſe dixiſſe legit̉. Fateor de p̄cioſa veſte erubeſco. ⁊ id̓o cudat̉ mihi vēdo eam. vt qꝛ veſtis non po teſt eſſe communis precium ſit commune. ¶ Menſa frugali ⁊ parca ſemꝑ vſus eſt. ⁊ inter olera ⁊ legumina ꝓpter īfirmos et ho ſpites plerūqꝫ carnes habebat. In ip̄a autē mēſa magꝭ lectōeꝫ vl̓ diſputatōeꝫ qͣꝫ epula tionē diligebat. ⁊ ꝯͣ peſtē detractōis in ea ſic ſcpͥtū habebat. Quiſqͥs amat dictis abſen tu rōdere vitā. Hāc menſaꝫ indignā noue rit eſſe ſibi Nam ⁊ aliqn̄ cū q̇dā ſibi familia riſſimi coep̄i ad detractōꝫ linguā laxaſſent ad̓o dure eos redarguit. vt diceret ꝙ niſi de ſiſterēt aūt v̓ſujs ip̄os deleret aūt a mēſa re De ſctō Auguſtino cederet. ¶ Quadā vice cū qͦſdā ſuos fami liares ad prandiū inuitaſſet. vnꝰ illoꝝ curio ſior cetis cōquinā īgreſſus eſt. Cūqꝫ oīa fri gidā reperiſſet. reuerſus ad auguſtinū iter terrogauit. q̇d ciboꝝ ip̄e prāſurꝰ pater fami lias p̄paraſſet. Cui auguſtinꝰ nequāqꝫ ta liū epulaꝝ curioſus rn̄dit. Et ego vobiſcuꝫ neſcio. E ¶ Tria a btō Ambroſio ſe di diciſſe ait. Primū eſt ꝙ vxorē cuiqͣꝫ nunqͣꝫ pct̄et. Scd̓o ꝙ militare volente ad hͦ nō cō mendaret. Tertiū ꝙ ad ꝯuiuia īuitatꝰ non iret. Cauſa pͥmi eſt. ne illi int̓ ſe nō cōueniāt ⁊ ſibi maledicāt. Cauſa ſecūdi eſt. ne militā tes calūuiā exerceant ⁊ ī eū alij culpā refun dāt. Cauſa tertij eſt. ne forte tēperātie modū pdat. ¶ Tante at puritatis ⁊ hūilitatꝭ fuit. vt ip̄a etiā mīma pctā q̄ apud nos nulla vl̓ mima reputant̉. in li. ꝯfeẜ. cōfiteat̉. ⁊ de his coram deo humiliter ſe accuſet. Nā ibidem accuſat ſe de eo ꝙ cuꝫ puer eſſet ludebat ad pilam dū ad ſcolas ire deberet. Itē de eo ꝙ nolebat legere vl̓ addiſcere niſi a parentibꝰ vel magiſtro vrgeret̉. Iteꝫ de eo ꝙ fabulas poetaꝝ ſicut fabulā eneē cū adhuc eſſꝫ puer libēter legebat. ⁊ didonē mortua ꝓpt̓ amo rem plorabat. Iteꝫ de hoc ꝙ de cellario pa rentū vel menſa aliquid furabat̉. vt pueris ludentibꝰ daret. Item de eo ꝙ in ludo pue roꝝ fraudulentas victorias exercebat. Itē de eo ꝙ pira de qͥdam arbore vicina vinee ſue cum adhuc eſſet annoꝝ. xvj. furatꝰ fuit. ¶ In eodē qͣꝫ libro accuſat ſe de ip̄a modi ca delectatione quā aliquādo in comeden do ſentiebat dicēs. Sic me docuiſti vt que admodū medicamēta ſic alimēta ſūptur accedā. Sꝫ dum ad quietē ſacietatis ex in digentie moleſtiā tranſeo in ip̄o trāſitu in ſidiat michi laqueꝰ ꝯcupiſcētie. ip̄e enī trāſi tus voluptas eſt ⁊ non eſt alius q̇ tranſeat̉. qͣtranſire cogit neceſſitas. Et cum ſalus ſit cauſa edendi ⁊ hibendi. adiugit ſe tanqͣꝫ pe diſſequa ꝑiculoſa iocūditas ⁊ plerūqꝫ p̄ire conat̉. vt eius cauſa fiat qd̓ ſalutꝭ cauſa me facere vel dico vel volo. Ebrietas longe eſt a me. miſereberis ne appropinquet michi Crapula autē nōnunqꝫ ſubrepit ſeruo tuo miſereberis vt longe fiat a me. Et quis eſt dn̄e qui non aliquando rapiatur aliquan tulum extra metas neceſſitatis. Quiſquis ille eſt magnꝰ profecto eſt. Magnificet no men tuū. Ego nō ſum qui homo peccator ſum. Habebat etiam ſe ſuſpectū de olfactu dicens. De illecebra odorum nō ſatago ni mis. cum abſunt non requiro. cum aſſunt non reſpuo. Paratus etiā eis ſemper care re ita michi videor et forſitan fallor. Nemo enim ſecurus eſſe debet ī iſta vita que tota tēptatio noīatur. Unde qui fieri potuit ex deteriori melior. non fiat ex meliori deterior Iterum de auditu confitetur dicens. Uo luptates aurium tenactus me implicaue rant ⁊ ſubiugauerant. ſed reſoluiſti ⁊ libera ſti me. Cum michi accidit vt me amplius cantus qͣꝫ res que canitur moueat penali ter me peccare confiteor. ⁊ tunc mallem nō audire cantantem. Accuſat etiam ſe de vi ſu. ſicut de eo ꝙ aliquando nimis libenter vidit canem currentem. ⁊ de eo ꝙ ꝑ agrum caſu tranſiens venationem libenter proſpe xit. ⁊ de eo ꝙ domī exiſtēs araneas muſcas ſuis retibus capientes nimis attente con ſpexit. Ideo autem de his coram domino confitetur. vt ibidem dicit. quia aliquando hec a bonis meditatiōibus auertunt. ⁊ ora tiones interrupunt. Accuſat etiā ſe de appe titu laudis et motu inanis glorie dicens. Qui laudari ab homībus vult vituperan te te. non defendetur ab hominibꝰ iudicate te. nec eripietur damnante te. Laudat̉ ho mo propter aliquod donū quod dediſti ei. ⁊ tamē plus gaudet ſe laudariqꝫ donum. Tēptamur his tēptationibꝰ quotidie ſine ceſſatione. quotidiana fornax noſtra eſt hu mana lingua. Verūtamen nollē vt vl̓ auge ret mihi gaudiū cuiuſlibet boni mei ſuffra gatio oris alieni. Sꝫ auget fateor nō ſolum ſꝫ vituꝑatio minuit. Cōtriſtor aūt aliquan do laudibꝰ meis cū ea laudant̉ in me ī qͥbꝰ mihi ip̄e diſpliceo. vel etiā bona minora vel leuia pluris exiſtimant̉ qͣꝫ exiſtimāda ſunt. Hereticos vir iſte ſctūs validiſſime ꝯfutabat. na vt ip̄i int ſe publice p̄dicarent pͥ 4 De ſancto Auguſtino peccatū nō eē int̓ficere auguſtinū. queꝫ tāqͣꝫ lupū occidēdū dicebāt. ⁊ occiſoribꝰ oīa ſua pctā a d̓o dimittēdā aſſerebāt. Multas ab eis inſidias ꝑtulit. ita vt ſibi aliqͣ ꝑgēti in via inſidias ponerēt. ſꝫ d̓i ꝓuidētia itinerꝭ errore ſeducūt̉. vt īuenire eū nō poſſent. ¶ Cōpau perū ſꝑ memor erat. eiſqꝫ ex his q̇ hr̄e potat liberal̓r exhibebat. Nā ⁊ d̓ vaẜ dn̄icꝭ ꝓpter pauꝑes ⁊ captiuos aliqn̄ iubebat frangi et ꝯflari. ⁊ īdigētibꝰ diſpēſari. Domū vel agꝝ ſiue villā nūqͣꝫ emere voluit. Multas etiaꝫ hereditates ſibi dimiſſas reſpuit. eo ꝙ mor tuoꝝ filijs vl̓ ꝓpīqͣs potiꝰ ip̄a deberi dicebat In his qͣꝫ q̇ in eccl̓a poſſidebat itentꝰ amo re vl̓ implicatꝰ nō erat. ſꝫ die ac nocte de ſcri pturis ⁊ rebꝰ diuīs cogitabat. Fabricaꝝ qꝛ nouaꝝ nūqͣꝫ ſtudiū habuit. deuitas ī eis im plicatōeꝫ ſui animi quē ſꝑ libeꝝ hr̄e volebat ab oī moleſtia corꝑali vt libere vacare poſ ſet ꝯtinue meditatōi ⁊ aſſidue lectōi. Nō tn̄ illa edificare volētes ꝓhibebat. niſi forte im moderate fieri ꝯſpexiſſet. ¶ Laudabat qͣꝫ pl̓imū illos qͥbꝰ moriēdi deſideriū inerat. ⁊ ſuꝑ hͦ triū ep̄oꝝ exēpla ſepiꝰ recitabat. Am broſiꝰ enī cū in extremis eēt. ⁊ rogaret̉ vt ꝓ longatōem vite ſibi p̄cibꝰ obtineret. reſpon dit. Non ſic vixi vt me pudeat inter vos vi uere. nec mori timeo quoniā bonū habemꝰ dn̄m. Qd̓ rn̄ſum Auguſtinꝰ mirabilit̓ ex tollebat. Addebat qͣꝫ de alio ep̄o. cui cū dice ret̉ eū eccl̓e multū neceſſariū fore. ⁊ ꝙ iō ad huc eū dn̄s liberaret ait. Si nunqͣꝫ. bene. ſi aliqn̄. quare nō mo. De alio qͣꝫ ep̄o aiebat Ciprianū referre ꝙ cū infirmitate graui la boraret adhuc ſibi ſanitatem reſtitui exora bat. Cui iuuenis ſpecioſus apparens cū in dignatione infremuit ⁊ ait. Pati timetꝭ. ext re nō vultis. q̇d faciā vob̓. ¶ Feiaꝝ nullā vnqꝫ. nec etiā germanā ſorore. aut fris ſui fi lias. q̇ deo pariter ſeruiebāt ſecum habitare ꝑmiſit. Dicebat enī ꝙ ⁊ ſi de ſorore vl̓ nepo tibꝰ nulla mala poſſet oriri ſuſpicio. tamen quia tales ꝑſone ſine alijs ſibi neceſſarijs eē nō poſſent. ⁊ ad eas etiā alie aduentarēt ex illis poſſent infirmiores aūt hūanis tēpta tionibꝰ cōmoueri. aut certe malis hoīm ſu ſpitionibꝰ infamari. Nūqͣꝫ cū muliere ſolꝰ loqui volebat niſi ſecretum aliqd̓ intereſſet ¶ Conſanguineis ſic bn̄ fecit nō vt diuiti as haberēt. ſꝫ vt aūt nō aūt minus egerent. Raro ꝓ aliqͣ aūt lr̄is aūt v̓bis intredere vo lebat. recolens quendā philoſophū ꝯtēpla tione famē amicis nō multa p̄ſtitiſſe Et ſe pe dicebat. plerūqꝫ poteſtas qͥ petit̉ premit. Cū aūt id faciebat ſic ſtilū tꝑabat vt onero ſus nō eſſet. ſꝫ mereret̉ vrbanitate dictamīs exaudiri. G ¶ Uolebat potiꝰ int̓ igno tosqͣꝫ intamicos cauſas audire dicens. qꝛ int̓ illos potat libere iniquū cognoſcere. et vnū ex his amicū eſſe facturꝰ. ꝓ qͣ ſcilꝫ iuſti cia mediāte ſnīaꝫ daret. Ex amicis v̓o eſſet vnū ꝑditurꝰ. ſcꝫ ꝯtra que ꝓferret ſententiā. A multis eccleſijs inuitabat̉ ⁊ ibi verbuꝫ dn̄i p̄dicabat. ⁊ ml̓tos ab errore ꝯuertebat. Aliqn̄ a ꝓpoſito digreſſionē facere ꝯſueue rat in p̄dicatōe. ⁊ tūc dicebat deū hͦ ad ꝓfec tum ſalutis alicꝰ ordinaſſe. ſic̄ in qͣdam ma nicheoꝝ negociatore patuit. q̄ in p̄dicatōne qͣdaꝫ Auguſtini vbi ipe digreſſionē faciēs ꝯtra hūc erroreꝫ p̄dicauerat cōuerſus fuit. ¶ Co tꝑe dum gothi romā cepiſſent ydo latre ⁊ īfideles xp̄ianis plurimū inſultabāt. Propter quod Auguſtinꝰ librum de ciui tate dei compoſuit. in quo iuſtos in hac vi ta debere p̄mi. impios autē florere oſtēdit. Ubi de duplici ciuitate ſcꝫ hieruſalem ⁊ ba bylone ⁊ earum regibus agit. quia rex hie ruſalem chriſtus. rex babylonis diabolus. Quas duas ciuitates vt ibidem dicit duo amores ſibi fabricant. quia ciuitatē diabo li conſtruit amor ſui creſcēs vſqꝫ ad contē ptum dei. ciuitatē dei amor dei creſcēs vſqꝫ ad contēptum ſui. In diebus aūt eiꝰ anno ſcꝫ dn̄i. ccccxl. wandali totam affrice proui ciā occupauerūt vaſtantes omnia nec par centes ſexui ordini vel etati. Poſt hoc autē ad yponēſem ciuitatē ꝑuenerūt. ⁊ ip̄aꝫ ma nū validā obſederūt Sub hac tribulatione auguſtinꝰ p̄ ceteris ſue ſenectutis amariſſi mā ⁊ lugubrē duxit vitā Fuert̉qꝫ ſibi lacrīe eiꝰ paes die ac nocte. cū alios vid̓et occiſos alios effugatos. eccl̓ias ſacerdotibꝰ vidua De ſctō Auguſtino tas ciuitates cū acolis diſſipatas. Inter tot tn̄ mala cuiuſdā ſapiētꝭ ſnīa ſe ꝯſolabat̉ di cētꝭ. Nō erit magnꝰ magnū putās ꝙ cadūt ligna vel lapides ⁊ moruūit̉ mortales. Cōuo catis igr fribꝰ dixit eis. Ecce rogaui dn̄m vt aut nos ab his ꝑicul̓ eruat. aut patiam tri buat. aut me d̓ hac vita ſuſcipiat ne tot cala mitātes vid̓e ꝯpellar. Et ecce tertiū qḋ peti uit obtinuit. ⁊ tertiodecimo obſidiōis mēſe febribꝰ laborās lecto decubuit. Intelligens āt diſſolutōeꝫ ſui corꝑis īminere vij. psͣ. pe nitētiales ſibi ſcribi fec̄. ipſoſqꝫ in loco ꝯͣ pa rietē poſitos lecto decubās legebat. ⁊ vberti ac iugit̉ lacrias fūdebat. Et vt deo vacaret liberiꝰ ⁊ eiꝰ intētio a nll̓o īpediri poſſet. ante decē dies ſui exitꝰ nullū ad ſe ingredi p̄cepit. niſi cū medicꝰ īgrederet̉ vl̓ cum ſibi refectio portaret̉. H ¶ Quidā at eger ad eū vēit ⁊ vt ſibi manu īponeret ⁊ ab īfirmitate ip̄m curaret inſtanter rogauit. Cui augꝰ rn̄dit. Quid eſt hoc fili qḋ̓ loq̄rꝭ. Putas ꝙ ſi tale qͥd facere poſſem. mihi hͦ ip̄m nō ꝯferrem. Ille āt inſtabat aſſerēs ſibi ī viſione p̄ceptū eſſe vt ad eū accederet ⁊ ſanitatē reciꝑet. Ui dēs āt fidē eiꝰ ꝓ ip̄o orauit ⁊ ſanitatem rece pit. Energuminos ml̓tos curauit. ⁊ plura alia miracula fecit ¶ In li. xij. de ciuita. de duo miracl̓a de ſe tāqͣꝫ de q̇dā alio refert di cēs Yponēſem qͣndā v̓ginē ſcio. q̇ cū ſe oleo punxiſſet. ⁊ ꝓ illa orās ph̓r lacrīas ſuas in ſtillauerat mox a demone fuiſſe ſanatā. In eodē etiaꝫ libro ſic ait. Scio etiā ep̄m ſemel ꝓ adoleſcente quē nō vidit oraſſe. illūqꝫ ili co demonio caruiſſe. Nullū āt dubiū vide tur q̇n de ſe loquat̉. ſꝫ hūilitatꝭ cauſa ſeip̄m noluit noīare. In eodeꝫ qͣꝫ li. de ciui. dei ſic ait. ꝙ cū q̇dā infirmꝰ incidi deberet. ⁊ de eiuſ morte ob inciſionē plurimū timeret̉. ⁊ infir mus multis lacrimis deū exoraret. cū eo et ꝓeo auguſtinꝰ orauit. et ſine inciſione aliqͣ integrā ſanitatē recepit. ¶ Deniqꝫ diſſolu tione corꝑis appropinqͣnte hͦ memoriale do cuit. nullū vicꝫ hoīeꝫ qͣntūcūqꝫ excellētꝭ me rui ſine ꝯfeſſiōe ⁊ eukariſtia debere trāſire. Ad extremaꝫ at horā veniēs mēbris oībus ſui corꝑis incolumīs ītegro aſpectu atꝫ au ditu. āno etatis ſue. lxxvij. ep̄atꝰ v̓o ſui. xl. co rā poſitꝭ frībꝰ ⁊ orātibꝰ migͣuit ad dn̄m. Te ſtamentū nulluꝫ fecit. qꝛ vn̄ faceret pauper xp̄i nō habuit. Floruit circa ānos dn̄i. cccc. I ¶ Itaqꝫ augꝰ. ſapiētie lumen p̄fulgi du. ꝓpugnaculū v̓itatis. ⁊ fidei munimētū oēs eccl̓e doctores tā ingenio qͣꝫ ſciētia vicit incōꝑabiliter florens tam exemplis v̓tutuꝫ qꝫ affluētia doctrinaꝝ. Un̄ ⁊ btus Remi giꝰ Hierony. et qͦſdā alios doctores cōme morās ſic ꝯcludit. Hos oēs doctores Au guſtinꝰ ingenio ⁊ ſcia ſua vicit. Nā lꝫ Hie ronimꝰ ſex milia volumīa Origenis ſe le giſſe fateat̉. iſte tn̄ tanta ſcp̓ſit vt non ſolum diebꝰ ac noctibꝰ ſcribere libros eius q̇s non poſſit. ſed nec lege q̇deꝫ occurrat. Uoluſia nus aūt cui Auguſtinꝰ epl̓aꝫ ſcpͥſit. ſic d̓ eo dicit. Legi dei deeſt q̇cq̇d auguſtinū conti gerit ignorare. Hieronymꝰ quoqꝫ in qua dam epiſtola ſcribēs Auguſtino ait. Duo bus libellis tuis eruditiſſimis. et omni elo quētie ſplendore fulgentibꝰ reſpondere nō potui. certe quicquid dici potuit. et aſſumi ingenio. et de ſcripturarū hauriri fontibus a te poſitum atqꝫ diſertum eſt. Sed queſo reuerentiam tuam paruper patiaris me tu um laudare ingenium. Hieroꝰ. etiā in li. de duodecim doctoribus. ſic de eo ſcribit. Au guſtinus epiſcopus volans per montium cacumina quaſi aquila. ⁊ ea que ſūt ī mon tium radicibus nō conſiderans. multa ce lorum ſpacia terrarūqꝫ ſitus. ⁊ aquaꝝ cir culū claro ſermone ꝓnūciat. Deniqꝫ in qͣn ta eum reuerentia et dilectōe Hieronimus habuit patet in epl̓is quas eidem miſit. In quaꝝ vna ſic dicit. Dn̄o ſancto ac beatiſſi mo pape Auguſtino Hieronymꝰ. Omni q̇dem tempore beatitudineꝫ tua eo quo de cet honore veneratꝰ ſum. ⁊ habitantē ī te di lexi dn̄m ſaluatorem. Sed nunc ſi fieri po teſt cumulo aliquid addimꝰ. et plena com plemus vt abſqꝫ noīs tui mentōne ne vnā horā q̇dē p̄terire patiamur. Idē ī alia epl̓a ad eundē. Abſit aūt vt quicqͣꝫ de libris bea titudinis tue attingere audeam. Sufficit enim mihi mea probare ⁊ aliena nō rapere De ſancto Auguſtino Greg. qͦꝫ ī epl̓a ad Innocētiū affrice p̄fectū d̓ eiꝰ libris ſic ait. Qd̓ expoſitōꝫ ſctī Iob vo bis trāſmitti voluiſtꝭ vro ſtudio ꝯgaudēꝰ. Sꝫ ſi delicioſo cupitis pabulo ſaginari. bti auguſtini ꝯpatriote vr̄i opuſcula legite. et ad ꝯꝑatōeꝫ illiꝰ ſimilagis noſtꝝ furfurē nō q̄retis. Ide qͣꝫ ī regiſtro ſic ait. Legit̉ ꝙ bt̄s Auguſtinꝰ nec cū ſorore ſua hītare ꝯſenſit dicēs. Que cū ſorore mea ſunt ſorores mee nō ſūt. Docti ergo viri cautela. mag nobis dꝫ eſſe inſtructio. In p̄fatiōe qͣꝫ ambroſia na ſic legit̉. Magͥficētia tua ī mortificatōe auguſtini adorāꝰ tua in oībꝰ oꝑante v̓tute. vt nullis promiſſis blādimētoꝝ fallaciū vir tuo ignitꝰ ſpū vinceret̉ qꝛ eū ita oī gne pieta tis imbueras vt ip̄e tibi ara ⁊ ſacrificiū ⁊ ſa cerdos eēt ⁊ tēplū. Btūs igͦr Proſper ī ter tio libro de vita ꝯtemplatiua ſic de eo dicit. Sctus augꝰ ep̄s acer ingenio. ſuauis elo quio ſecularis litterature peritꝰ. in eccleſia ſticꝭ laboribꝰ operoſus. in qͦtidianis diſpu tatiōibꝰ clarꝰ. in oī ſua actōe ꝯpoſitꝰ. ī qͣſtio nibꝰ ſoluēdis acutꝰ. ī ꝯuīcendis heticꝭ circū ſpectꝰ. ī expoſitōe fidei nrē catholicꝰ. ī expla nā dis ſcpͥturis canonicꝭ cautꝰ. Bern̄. qꝫ ſic de eo ſcribit. Auguſtinꝰ hͦ ē validiſſimꝰ mal leꝰ heticoꝝ. K ¶ Poſt hͦ aūt cū barbara gens terrā illā occupaſſet ⁊ ſciā loca ꝓpha naret. fideles corpus auguſtini ceperunt et ip̄m in ſardiniā trāſtulerūt. Trāſactꝭ āt ab eꝰ obitu ānis. cclxxx. circa ānos dn̄i. dccxviij Liprandus deuotꝰ lōgobardoꝝ rex audi ens ſardiniā a ſaracenis depopulatā. ſolē nes illuc nūcios miſit vt doctoris ſancti reli quias papiā deferrēt. Qui magno precio dato corpꝰ ſctī auguſtini tulert̉ ⁊ ip̄m vſꝫ ia nuam deportauerūt. Qd̓ deuotꝰ rex audi ens vſqꝫ ad p̄dictā ciuitatē cū magno gau dio eide obuiauit ⁊ reuerēter excepit. Cum āt mane vellēt corpꝰ deducere. nullo mō de loco moueri potuit donec rex votū emiſit. ꝙ ſi ſe inde duci ꝑmittet. ibid̓ in ſuo noīe ec cleſiā fabricaret. Cū aut votū feciſſet ſtatim ſine difficultate inde deductū ē. Rex aūt qd̓ vouerat īpleuit. ⁊ ibid̓ ī honore ſctī auguſti ni eccl̓aꝫ ꝯſtruxit. ¶ Idē miracl̓m die ſeq̄n ti in qͣdā villa ep̄atꝰ terdonēẜ q̄ d̓r caſelle ꝯti git. ⁊ eod̓ mō ibidē in honore ſctī auguſtini eccl̓aꝫ fabricauit. Inſuꝑ villā ipſaꝫ cū oībꝰ ſuis appenditijs ꝯceſſit ẜuiētibꝰ eccl̓e ſctī au guſtini ꝑpetuo poſſidendam. Quia v̓o rex viderat ſctō ꝯplacere vt ī ſuo noīe eccl̓a fie ret vbicūqꝫ maſiſſꝫ. ⁊ timēs ne ī alio loco qꝫ vbi deſideraret locū ſibi eligͣet. in oī loco vbi de nocte cū corꝑe hoſpitabat̉ ī honore ip̄iꝰ eccl̓aꝫ ꝯſtruebat. Sicqꝫ cū magno gaudio papiā deducit̉. ⁊ ī eccl̓a ſctī Petri q̇ celū au reū d̓r honorifice collocat̉. Molēdinariꝰ q̇dā ī btum auguſtinū ſpēalē deuotōꝫ hn̄s cū qͣndā īfirmitatē q̄ d̓r flegma ſalſū ī tibia patet̉. beatū aug. deuote ī ſui adiutoriū iuo cabat. Cui ꝑ viſū.s. augꝰ apparuit ⁊ tibiam manu palpas ītegre reſtituit ſanitati. Qui excitatꝰ ſe liberatū inuenit. ⁊ d̓o ⁊ bto augu ſtino grās reddidit. ¶ Quidaꝫ puer cū vi cio lapidis pͥmeret̉. ⁊ de ꝯſilio medicoꝝ inci di deberet. mater pueri mortis ſibi timēs pi culū btūm auguſtinū deuote ī ſui filij ſubſi diu inuocauit. Statimqꝫ fuſa orōne puer lapidē cū vrina emiſit. ⁊ plenā ſanitatē rece pit. L ¶ In monaſterio qd̓ elemoſina d̓r mōachꝰ q̇dā in vigilia.s. aug. raptꝰ ī ſpū vidit nubē ſplendidā celitus elapſam. ⁊ ſuꝑ nubē auguſtinū ſedentē pontificalibus in ſignitū. cuiꝰ oculi qͣi duo ſolis radij totā il lā eccl̓aꝫ illuiabant. ⁊ odor inde nimiꝰ exala bat. ¶ Sctusqꝫ Bern̄. dū q̇dā vice ī matu tinis exn̄s aliqͣntulū obdormiſſꝫ. ⁊ de q̇dam tractatū Auguſtiui lectiōes legerent̉. vidit qndam pulcerrimū iuuenem ibi ſtantē. de cuiꝰ ore tantus inundantiū aquaꝝ impetꝰ exibat ꝙ totā illā eccleſiaꝫ videretur replere. Qui auguſtinū adeſſe non dubitauit. qui fonte doctrine totā eccl̓aꝫ irrigauit. ¶ Qui dam ſanctū auguſtinū valde diligens. mo nacho cuſtodi corꝑis ſctī auguſtini pecu niā magnā dedit vt ſibi ſcrī auguſtini digi tu vnū daret. Sed ille accepta pecunia digi tu cuiuſdā mortui ſericꝭ īuolutū ſibi tribuit ſiml̓ans eē digitū ſctī auguſtini. Quē ille re uerēt̉ accipiēs ſꝑ d̓uotiſſime adorabat. ⁊ ori oculiſqꝫ apponēs crebro pectori aſtrigebat De ſctō Auguſtino Cuiꝰ fidē deꝰ intuēs. digito illo ꝓiecto vnū digitu.s. aug. tā mirabil̓r qͣꝫ miſericordit̉ ſi bi dedit. qͥ cū reꝑatriaſſꝫ ⁊ ml̓ta ibi miracl̓a fierent. fama vſqꝫ papiam delata ē. Sed cū p̄dictꝰ moachꝰ aſſereret ꝙ cuiuſdā mor tui digitꝰ ille eēt. ſepulcꝝ apperuert̉. ⁊ vnum deeſſe de eiꝰ digitꝭ īuenert̉. Un̄ abbas re cō gnita moachū ab officio depoſuit. ⁊ dire af flixit. ¶ Apd̓burgudiā in moaſterio qd d̓r fontanetū erat q̇dā moachꝰ hugo noīe ſctō aug. vald̓ deuotꝰ. q̇ in eiꝰ ſcpͥtꝭ miro deſide rio paſcebat̉. que etiā crebra ſupplicatōe ro gauerat vt ip̄m ex hac luce migre nō ſine ret. niſi ī die ſue ſacratiſſime ſolēnitatꝭ. Ipſe igͥr. xv. die an̄ feſtū eiuſdē ſic cepit duris fe bribꝰ eſtuare vt ī vigilia ip̄iꝰ ſuꝑ humū tāqͣꝫ moriens poneret̉. Et ecce pl̓es decori ac ful gētes viri amicti albis eccl̓aꝫ dicti mōaſterij ꝓceſſionaliter intrauert̉. qͣs ſeq̄bat̉ q̇dā reue redus potificalibꝰ inſignitꝰ. Quidā at mo nachꝰ ī eccl̓ia ꝯſiſtēs hͦ vidēs obſtupuit. et q̇ nā eēt vl̓ q̇ ꝑgerēt inqͣſiuit. Cui vnꝰ eoꝝ di xit ꝙ s. augꝰ eēt cū ſuis canonicꝭ. q̇ ad deuo tu ſuū morietē ꝑgͣet vt eiꝰ aīaꝫ ad regnū gl̓ie deportaret. Pꝰ hͦ illa reuerēda ꝓceſſio ad i firmaria ingredit̉. vbi cū aliqͣꝫdiu manſiſſet ſctiā illa anīa a carne ſoluta eſt. quaꝫ dulcis aīcꝰ ⁊ ab hoſtiū īſidijs ſecurā reddidit. et ad celi gaudia ītroduxit. ¶ Legit̉ qͦꝫ ꝙ dū ad huc augꝰ. in carne viueret ⁊ q̇dā releget an̄ ſe trāſire vidit demonē libꝝ huerꝭ bauulāteꝫ quia ab eo ꝓtinꝰ adiurat̉. vt q̇ ibi ſcpͥta late ant ſibi pandat. qui peccata hoīm ibidē eſſe aſſerit ſcpͥta. q̇ vndeciaqꝫ collegit ⁊ in eo re poſuit. Moxqꝫ ei p̄cepit vt ſi aliqd̓ ſuorum pctōꝝ ibi ſcpͥtū retineret ſibi legēdū cōtinuo manifeſtet. Oſtēſo āt loco nihil aug. ibi ſcri ptū reperit niſi ꝙ q̇dā vice ꝯpletoriū ex obli uione dimiſit. Precipiēſqꝫ diabolo vt ſuuꝫ p̄ſtolaret̉ aduētū eccl̓aꝫ ē ingreſſus ⁊ cōple toriū deuote dixit. ⁊ ſolitas orōes complete ꝑegit. Reuerſuſqꝫ dixit ei. vt p̄dictū locū ſi bi oſtenderet iteꝝ relegendū. qui dū crebro reuolueret ⁊ tandē locū vacuum reperiſſet iratus dixit. Turpiter me decepiſti. penitet me ꝙ libꝝ meuꝫ tibi oſtēdi. qꝛ peccatū tuum orōnū tuaꝝ v̓tute deleſti. Et his dictis cōfu ſus euanuit. M ¶ Cū q̄daꝫ mulier a qͦ buſdā malicioſis iniuriā patet̉. illa ad btuꝫ Aug. acceſſit vt ſuꝑ hͦ eiꝰ ꝯſiliū imploraret. Que cū ip̄m ſtudentē inueniſſꝫ. ⁊ eū reuere ter ſalutaſſet. ille nec ad eā reſpexit nec q̇cqͣꝫ ſibi rn̄dit Cogitas illa ne forte ob nimiā ſā ctitatē ī facie mulieris nollet ītedere ꝓpiꝰ ac ceſſit ⁊ negociū diligenter expoſuit. Sed ille nec ſe ad eā ꝯuertit nec rn̄ſum aliqd̓ ſibi de dit. Ideoqꝫ illa cū triſticia magna receſſit. Altera at die cū auguſtinꝰ miſſam celebra ret ⁊ dicta mulier intereſſet. poſt eleuatōem corpis rapta in ſpū vidit ſe poſitā an̄ tribu nal ſanctiſſime trinitatis. Ubi vidit augu ſtinū facie inclinata de trinitatis gl̓a atten tiſſime ⁊ ſublimiſſime diſputantē. Factaqꝫ eſt vox ad eam dicēs. Cum ad auguſtinuꝫ iuiſti. ille ſic de trinitatis gl̓a attentiſſime di ſpūtabat. ⁊ ideo ꝙ ibi fueris penitus nō ad uertit. ſed ad eū ſecure redeas qꝛ et eum cle mentē inuenies ⁊ ꝯſilium ſalubre reperies. Qd̓ cum feciſſet auguſtinꝰ benigne ea au diuit ⁊ ꝯſiliū ſalubre donauit. ¶ Fertur qꝫ ꝙ dū q̇dā vir ſctūs in ſpū raptꝰ ſctōs ī gl̓ia ꝯſpexiſſet. ⁊ beatū Auguſtinū mīme vidiſ ſet. qͣndā de ſanctis vbi naͣ auguſtinus eſſet ꝑcuctatꝰ eſt. Qui rn̄dit. Auguſtinꝰ reſidet ī excelſis. vbi diſputat de gl̓ia excellentiſſime trinitatis. ¶ Cu q̇daꝫ papiēſes a marchio ne malaſpine ī carcere detinerentur. ab eis oīs potꝰ penitus ē interdictꝰ vt poſſet ab eis magna pecunia extorq̄ri. vnde pleriqꝫ iam ſpūm exalabant. quidā v̓o vrinā bibebant. At quidā iuuenis inter eos q̇ in beatū Au guſtinū magnaꝫ deuotionē habebat. ip̄m in ſui adiutoriū inuocauit Tūc circa noctꝭ mediū ſanctus Auguſtinꝰ p̄dicto adoleſcē ti apparuit. ⁊ quaſi manu eius dexteraꝫ ap p̄hendens vſqꝫ ad flumen graueloni ipſuꝫ deduxit. ibiqꝫ cū folio vitis ī aqͣ madefacto ſic eius linguā refrigerauit vt q̇ iam vrinaꝫ bibere cupierat. de potū nectaris n̄ curaret ¶ Prepoſitus cuiuſdā eccl̓e in beatu Au guſtinū magnā deuotōeꝫ habens. cū ꝑ tres annos graue infirmitateꝫ incurriſſet ita vt De ſancto Auguſtino de lecto ſurgͥe nō valeret. adueniēte ſolēnita te ſcī auguſtini cū iā ī vigilia ad veſꝑas pul ſaret̉. ad rogādū ſctūm auguſtinū tota de uotōe ſe ꝯtulit. Cui ī albis auguſtinꝰ appa rēs eidē ter citato ꝓpͥo noīe dixit. Ecce aſſū totiēs a te īuocatꝰ. ſurge cito ⁊ celebra mihi officiū veſꝑtinū. Qui ſanꝰ ſurgēs cūctꝭ ſtu petibꝰ eccl̓aꝫ intrauit ⁊ officiū deuote ꝑegit. ¶ Cum cuidā paſtori ſeuū vlcꝰ int̓ ſcapu las ortū eēt ad̓o morbꝰ īualuit vt iā totꝭ eſſet viribꝰ deſtitutꝰ. Qui dū ad ſctūm auguſti nū p̄ces emittet. eid̓ auguſtinꝰ ī viſu apparu it ⁊ ſuꝑ locū īfirmū manū apponens ꝑfecte eū ſanauit. Ide qͣꝫ vir ꝓcedēte tꝑe oculorū luīē ē pͥuatꝰ. q̇ cum ſanctū auguſtinū ſedu le inuocaret. q̇dā die circa meridiē eidē appa ruit. ⁊ ocl̓os manibꝰ ſuis tergēs pͥſtinā ſibi ſanitatē reſtituit. N ¶ Cicra ānum dn̄i decccxij. viri q̇dā gͣuiter īfirmi nūero plꝰ qͣꝫ xl. de germania ⁊ gallia romā ibāt ad limia apl̓oꝝ viſitāda. qͦꝝ q̇dā ſcānis ī tra curui ſe hn̄tes. alij cū baculis ſe ſuſtētātes. alij pͥuati oculis poſt alios ſe trahētes. alij ꝯͣctas ma nus ⁊ pedes hn̄tes ꝑgebāt. q̇ mōtes trāſeū tes ad locū q d̓r carbonaria ꝑuenert̉. Cum āt pene ad locū q̇ cana d̓r adueniſſent. q̇ tri bus milibꝰ a papia diſtat. ſanctꝰ auguſtinꝰ potificalibus indutꝰ de qͣdā eccl̓a ī honore ſctōꝝ coſme ⁊ damiani ꝯſtructa exiēs eiſdē apparuit. eoſqꝫ ſalutas q̇ tēderent requiſiuit Qui cuꝫ ei qͦ tenderēt rn̄diſſent adiecit. Ite papiā. ⁊ de cenobio ſctī petri qḋ d̓r celū au reū introgate. ⁊ ibi miſcd̓iaꝫ habebitis quā optatis Qui cū eum de noīe ſuo īterrogaſ ſent ait. Ego ſum augꝰ. qͦndā yponēẜ ciui uitatis ep̄s. ſtatīqꝫ ab oculis eoꝝ euanuit. Illi āt papiā ꝑgētes. cū ad dictū mō aſteriū ꝑueniſſent ⁊ ibi corpꝰ ſctī auguſtini req̇eſce re didiciſſent. ceperunt oēs voces leuare ac vnanimit̉ ꝯclamare. Sctē auguſtine adiu ua nos. Ad qͦꝝ clamores ciues ⁊ monachi excitati. ad tam grāde ſpectaculū ꝯfluebāt. Et ecce ex neruoꝝ diſtenſione ſanguis mul tus cepit effluere. ita vt ab introitu cenobi vſqꝫ ad tūbā ſctī auguſtini tota t̓ra ſangͥne videret̉ aſperſa. Cum at ad ſepulcꝝ ſctī auguſtini veniſſent. oēs ſanitati ſunt ītegre re ſtituti. ac ſi nulla in eoꝝ corꝑibꝰ leſio extitiſſꝫ Cepit extunc fama ſancti auguſtini crebre ſcere ⁊ multitudo languētiū ad eius tumu lū aduentare. q̄ oēs ſanitatis bn̄ficia repor tātes. ſue ſalutis pignora relinq̄bāt. Factū qꝫ eſt vt tāta p̄dictoꝝ pignoꝝ fuerit ml̓titu do vt inde totum oratoriū ſctī auguſtini et porticꝰ plena eēt. ita vt eūdi ⁊ redeūdi īpe dimētū nō modicū generaret. qua propter moachi neceſſitate cōpulſi ea inde remoue ri fecerunt. ¶ Notanduꝫ ꝙ cū tria ſint que a mūdauis hoībꝰ appetunt̉.ſ. diuite. delicie ⁊ honores. vir iſte ſctūs tāte ꝑfectōis extitit. ꝙ ip̄e diuitias ꝯtēpſit. honores reſpuit. vo luptates abhorruit. Qd̓ eī diuitias ꝯtēpſe rit. ip̄e teſtat̉ in libro ſoliloquioꝝ. vbi rō int̓ rogat eū dicēs. Diuitias nullas cupis. Et rn̄det augꝰ. Hoc q̇dē nec nūc pͥmū. Nā cū xxx. ānos aga. xiiij. fere anni ſunt exqͣ iſta cu pere deſtiti. nec aliud in his p̄ter neceſſariū victū cogitaui. Prorſus vnus ciceronis li ber mihi facile ꝑſuaſit. nullo modo appeten das eſſe diuitias. Ꝙāt honores reſpuerit. in eodē libro teſtat̉. vbi rō eū interrogat di cens. Quid honores. Et rn̄det Augꝰ. Fa teor eos modo ac pene his diebꝰ cupere de ſtiti. Uoluptates qͣꝫ ⁊ delicias cōtempſit. et qͣntum ad cōcubitum ⁊ qͣntum ad guſtuꝫ. Quantū ad pͥmū interrogat eū rō dicens in eodem libro. quid vxor. Nonne te delec tat pulcra. pudica. morigerata. diues. pre ſertim ſi certꝰ ſis nichil ex ea te moleſtie eſſe paſſuꝝ. Et reſpondet Auguſtinꝰ dicēs. qͣn tūlibet velis eam depingere atqꝫ cumulare bonis omnibꝰ nil michi tam fugiendū eſſe qͣꝫ concubitū decreui. Cui ratio. Non ego q̄ro qͥd decreueris. ſꝫ vtꝝ ad hͦ alliceris. Et reſpondet Augꝰ. Prorſus nichil in hmōi q̄ro. nichil deſidero. etiam cū onere horrore ⁊ aſpernatione talia recordor. Quantū ad ſcd̓m interrogat eū rō dicens. qd̓ de cibis. Et reſpondet Augꝰ. Siue de cibo ⁊ potu ſiue de balneis. ceteraqꝫ corꝑis voluptate nihil interroges. tantū ab ea peto qͣntū ī va litudinis opem ꝯferri poteſt. De decollatione ſctī Iohānis bap. A LXx ¶ De decollatōe ſctī Iohāuis baptiſte. Ecollatio ſctī io hānis baptiſte qͣtuor d̓ cauẜ inſti tuta fuiſſe videt̉ ſic̄ in libro mitra lid̓ officio īuenit̉. Prīo ꝓpt̓ eiꝰ decollatōeꝫ. Scd̓o ꝓpt̓ oſſiū ip̄iꝰ ꝯcrematōꝫ ⁊ collectōeꝫ Tertio ꝓpt̓ capitꝭ ip̄iꝰ īuētiōꝫ. Quarto ꝓpe digiti ip̄iꝰ trāſlatōꝫ ⁊ eccl̓e dedicatōꝫ Et ẜm h̓ feſtū iſtd̓ a q̇buſdā diuerſimode noīat̉. ſcꝫ decollatio. collectio. inuentio. ⁊ dedicatio. ¶ Primo ig̓r celebrat̉ hͦ feſtū ꝓpt̓ ip̄iꝰ d̓col latōeꝫ. q̄ q̇dē hoc mō fcā eſt. Nā vt hēt̉ in hi ſtoria ſcolaſtica Herodes antipas filiꝰ ma gni herodis romā ꝓficiſcēs ⁊ ꝑ frēꝫ ſuū phi lippū trāſitū faciēs cū herodiade vxore phi lippi. ⁊ ẜm ioſephū ſorore Herodis agrippe ſecreto pepigit ꝙ ī reditu ſuo vxorē repudia ret. ⁊ ip̄aꝫ ī ꝯiuge duceret. qd̓ vxorē ſua ſcꝫ fi liā arethe regꝭ damaſcenoꝝ mīme latuit. et iō nō expectato viri reditū ad prēm qͣntotiꝰ feſtīauit. Rediēs āt herodes herodiadem philippo abſtulit. et Arethā regē ⁊ Herodē agrippā ⁊ philippū ī ſui inimiciciā cōcitauit. Iohes āt eū de hͦ arguebat. quīaꝫ ẜm legeꝫ quā receperat frīs ſui vxorē ip̄o viuēte ſibi mīme hrē licebat Uidēs herodēs ꝙ Ioh̓es tā dire eū ſuꝑ hoc redargueret. ⁊ qꝛ ob p̄di catōꝫ ⁊ baptiſmū ẜm ioſephū magnū ppl̓m ꝯgregaret. ip̄m in carcere vinculauit. vxori placere cupiēs ⁊ ppl̓i ſubſeq̄ntꝭ ioh̓eꝫ diſpē diū ꝑtimeſcēs. Ip̄m āt occidere voluit ſed ppl̓m timuit. Deſiderātes āt herodias ꝑiter ⁊ herodes occaſionē aliquā īuēire vt ioh̓eꝫ occid̓e poſſent. vidēt̉ int̓ ſe ſecreto cōdixiſſe. vt hodes natal̓ ſui diē corā pͥmis galilee ſu iſqꝫ pͥncipibꝰ celebraret. ⁊ puelle ſaltāti filie herodiadis qͥcq̇d petierit ſe ſibi datuꝝ iura mēto firmaret. ⁊ ip̄a caput ioh̓is petēte. illd̓ ſibi ꝓpt̓ iuramētū factū eū tribuere oporte ret. ſꝫ d̓ iuramēto fctō ſe ꝯtriſtari ſimularet. ¶ Ꝙ enī hāc v̓ſutiā ⁊ ſimulatōꝫ habuerit videt innui ī hiſto. ſco. vbi ſic d̓r. Credibile ē ꝙ herodes cū vxore d̓ nece ioh̓is ſub tali oc caſiōe faciēda pͥus ſecreto tractauerit. Iteꝫ Hiero. in glo. Iō forte iurauit vt occaſiōeꝫ īueniret occidēdi. Nā ſi illa prīs aut matris interitū poſtulaſſꝫ herodes nō vtiqꝫ ꝯſēſiſ ſet. Ordinato igͦr ꝯuiuio puella adeſt corā oībꝰ ſaltat. placet cūctis. Se ſibi q̇cq̇d petie rit datuꝝ rex iurat. Amrē p̄monita. caput iohānis expoſtulat. Sꝫ v̓ſipellis herodēs ꝓpt̓ iuſiurandū ſe ꝯtriſtatū ſimulauit. eo ꝙ vt dicit Rabanꝰ temere iuraſſet qḋ eū face re oporteret. Sꝫ triſticiā p̄ferebat ī facie cuꝫ leticiā hrēt ī mēte. Excuſat ſcelꝰ iuramento vt ſub occaſione pietatꝭ īpiꝰ fieret. Iḡr ſpi culator minit̉. caput ioh̓is p̄ſcidit̉. puelle da tur. ⁊ a puella matri adultere pn̄tat̉. Augu ſtinꝰ occaſione hꝰ iuratōis narrat ī ẜmone q̇dā quē fecit ī decollatōe ioh̓is baptiſte ta le exēplū. G ¶ Fuit q̇dā hō īnocēs et fi delis a qͦ audiui qd̓ narro. Cū enī q̇daꝫ ſibi negaſſꝫ qd̓ ei accomodauerat vl̓ qḋ ſibi de bebat̉. cōmotꝰ ille ꝓuocauit eū ad iuſiuran dū. Ille ig̓r iurauit. iſte ꝑdidit. Uidebat er go in ip̄a nocte ſe ad iudicē raptū fuiſſe ⁊ ab eo īterrogatū fuiſſe his v̓bis. Quare ꝓuo caſti hoīeꝫ ad iuratōeꝫ quē ſciebas falſū eē iuratuꝝ. Rn̄dit ille. Negauit mihi rē meaꝫ Et iudex. Meliꝰ erat vt rē tuā ꝑderes qͣꝫ vt aīaꝫ ip̄iꝰ falſa iuratiōe pimeres. Proſtratꝰ igr tā grauiter cedi iuſſus ē. vt ī dorſo euigi lātiſ plagaꝝ veſtigia apparerēt. ſꝫ īdultū ē ei poſtqͣꝫ emendatꝰ eſt. Hec augꝰ ¶ In hac āt die ioh̓es decollatꝰ nō eſt. ſꝫ circa dies azi moꝝ āno p̄cedente paſſionē xp̄i. Oportuit ergo vt ꝓpt̓ dn̄ica ſacramēta minor cederet maiori. Hic exclamat Ioh̓es cryſoſtomꝰ dicēs. Ioh̓es ſcala vitrutū. magiſteriū vite. ſctitatꝭ forma. norma iuſticie. v̓ginitatꝭ ſpe culū. pudicitie titulꝰ. caſtitaiꝭ exēplū. penitē tie via. pctōꝝ venia. fidei diſciplīa. Iohan nes maior hoīe. par angelis. legis ſumma. euāgelij ſanctio. apl̓oꝝ vox. ſilentiū ꝓph̓aꝝ. lucerna mūdi. p̄curſor iudicꝭ. totiꝰ medius trinitatis. Et h̓ tantꝰ dat̉ inceſtuoſe. tradit̉ adultere. addicit̉ ſalta trici. ¶ Herodes aūt impunitꝰ nō abijt. ſꝫ exilio dānatꝰ fuit. Nā ſic̄ habet̉ ī hiſto. ſco. alter herodes ſcꝫ agrip pa cū eēt vir ſtrenuꝰ ⁊ pauꝑ. p̄nimia pauꝑ De decollatōe. s. Io. bap. tate deſperās qͣndā turrim intrauit vt ibidē ſe fame afficiens moreret̉. Qd̓ cū herodias loror ſua audiſſet viro ſuo.ſ. herodi antipe tetrarche ſupplicauit. vt eū inde educeret ⁊ ſi bi neceſſaria mīſtraret. Qd̓ cū feciſſꝫ. ⁊ am bo īuicē epularēt̉. herodes tetrarcha vino incaluit. ⁊ herodi agrippe bn̄ficia q̄ ſibi cōtu lerat īproperare cepit. Ex hͦ ille vehemēt̓ do luit. ⁊ romā ꝓficiſcēs intātū a Gayo ceſare ī grāꝫ ē receptꝰ vt ei duas tetrarchias.ſ. liſa nie ⁊ abiline tribueret ⁊ regē ī iudeā īpoſito dyademate deſtinaret. Uidēs herodias ꝙ frat eiꝰ hrēt nomē regꝭ. viro ſuo moleſtis p̄ cibꝰ īſiſtebat vt romā ꝑgͥet ⁊ ſibi nomen re giū cōꝑaret. Ille v̓o cū ml̓tꝭ diuitijs abun daret acq̇eſcere nolebat magꝭ diligēs ociu qͣꝫ honorē laborioſuꝫ. Tāde deuictꝰ vxoris p̄cibꝰ romā cū ip̄a ꝑrexit. Qd̓ agrippa ītelli ges ceſari lrās deſtinauit. ꝙ herodes cū re ge parthoꝝ aīcicias firmauerit. et romano iꝑ̄io voluerit rebellare. Et ī argumētū huiꝰ rei ſigͥficauit ei ꝙ in ciuitatibꝰ ſuis hēbat ar ma q̄ ſufficerēt. lxx. milibꝰ armatoꝝ. Lecta āt epl̓a Gayꝰ qͣi aliūde īcipiēs herodem de ſtatu ſuo īterrogauit. ⁊ int̓ ceta viꝝ tāta co pia armoꝝ eſſꝫ ī vrbibꝰ qͣꝫtū ip̄e audierat re q̇ſiuit. Qd̓ ille mīme negauit. Tūc Gay veꝝ eſſe credens qḋ herodes agrippa ſcpͥſit. ip̄m ī exiliū relegauit. Uxori āt eiꝰ qꝛ erat ſo ror herodis agrippe quē maxime diligebat ptātē tribuit vt ī trā ſuā rediret. Ip̄a at viꝝ ſuū voluit comitari dicens ꝙ illū cui cōica uerat ī ꝓſperis nō derelinq̄ret in aduerſis. Lugdunū igͦr̄ deportati fuerūt. ⁊ ibi vitam miſerabilit̓ finierūt. Hec in hiſtoria ſco. C ¶ Scd̓o ꝓpt̓ oſſiū ip̄iꝰ ꝯcrematōeꝫ ⁊ col lectōeꝫ q̄ ipſa die ẜm q̇ſdā fuerūt ꝯcremata ⁊ a fidelibꝰ ex ꝑte collecta. Un̄ qͣi ſcd̓m mar tiriū patit̉ qn̄ ip̄e in ſuis oſſibꝰ ꝯcremat̉. Et iō eccl̓a tāqͣꝫ ſcd̓m eiꝰ martiriū feſtū hoc ce lebrat. Sic eī legit̉ in. xij. li. hiſtorie ſcolaſtice vl̓ eccl̓aſtice. cū diſcipuli Ioh̓is corpꝰ eius apud ſebaſten vrbeꝫ paleſtine int̓ helizeū et abdiā ſepeliſſent. ⁊ ad eiꝰ tumulū multa mi racula fierēt. iubēte Iuliano apoſtata. gen nles eiꝰ oſſa ſparſert̉. ⁊ cū miracl̓a nō ceſſarēt. poſt collecta ⁊ igne ꝯcremata. ī puluerē redegerūt ⁊ ꝑ agros vētilauert̉. ſic̄ d̓r ī hiſto. ſco. ⁊ eccl̓iaſtica ¶ Beda v̓o dic̄ ī cronicꝭ ꝙ ip̄a oſſa collecta latiꝰ ſparſert̉. ⁊ ſic ſecundū martiriū q̇dāmo paſſus videt̉. Hoc q̇daꝫ repn̄tāt neſciētes dū ī eiꝰ ntītate oſſa vnde cūqꝫ collecta ꝯcremāt Dū āt ad ꝯcremādū colligent̉ vt hēt̉ in hiſt. ſco. ⁊ Beda teſtat̉. qͥ dā mōachi a hierl̓imis veniētes latent̓ colli gētibꝰ ſe miſcuert̉. ⁊ magnā eoꝝ ꝑtē tulerūt. Ip̄a qͦꝫ oſſa ad philippū hieroſolimitanuꝫ ep̄m detulerūt. q̇ ea poſtmodū Athana ſio alexandrino ep̄o miſit. Poſtmod̓ v̓o theo philꝰ eiū ſd̓ vrbis ep̄s ea ī tēplo ſcrapis a ſor dibꝰ purgato repoſuit. ⁊ ī honorē ſctī ioh̓is baſilicā ꝯſecrauit. Hec beda ⁊ hi. ſco. Nūc āt apd̓ ianuā deuote colunt̉. ſic̄ alexād̓. iij. et Innoc̄. iiij. rei v̓itate cognita ſuis p̓uilegijs approbarūt. Sic̄ āt herodes q̇ eiꝰ caput apu tari fec̄ ſuoꝝ ſceleꝝ penā ꝑtulit. ſic ⁊ iulianū apoſtatā q̇ eiꝰ oſſa ꝯburi iuſſit vltio diuīa ꝑ cuſſit. De cuiꝰ ꝑcuſſiōe hēt̉ ī hiſtoria ſancti iuliani. q̇ eſt poſt ꝯuerſionē ſancti pauli. D ¶ De hꝰ q̄t iuliani apoſtate origīe īpe rio crudelitate ⁊ morte ī hiſtoriā triptita ple niꝰ edocet̉. Cōſtantiꝰ nāqꝫ frat̓ magni con ſtātini ex eodē prē. duos habuit filios.ſ. gal lū ⁊ iulianū. Mortuo āt cōſtātino. cōſtātiꝰ eiꝰ filiꝰ gallū ceſarē fecit. quē tn̄ poſtmodū ī terfecit. At iulianꝰ metuēs moachꝰ effectꝰ ē Cepitqꝫ magos ꝯſulere ſi poſſꝫ adhuc ad ī periū ꝑuenire. Poſt hͦ cōſtantiꝰ Iulianuꝫ ceſarēfecit. ⁊ ad gallias miſit. vbi victorias ml̓tas exercuit Corona āt laurea īter duas colūnas depēdens rupto funicl̓o ſuper ca put eiꝰ in̄ trāſeūtꝭ decidit. eūqꝫ aptiſſime co ronauit. cūctꝭ clamātibꝰ qꝛ iperij ſignū eſſet Tūqꝫ a militibꝰ appellaret̉ auguſtꝰ. ⁊ coro na cū qͥ coronarēt ibidē deeſſꝫ. vnus torquē quē hēbat ī collo. iuliani capiti īpoſuit. ⁊ ſic ab eis imꝑator ē effectꝰ. Tūc figmētū xp̄ia nitatis qd̓ habebat abiecit. ⁊ tēpla idoloruꝫ aperiēs ⁊ eis ſacrificās. ſe paganoꝝ pontifi ce noīabat. ⁊ ſignū crucis vbiqꝫ deſtruebat Quadam vice ros ſuꝑ eius veſtimēta cete rorūqꝫ q̇ cū eo erant cecidit. ⁊ guttā quelibꝫ De decollatione ſctī Iohānis bap. ſe ī crucꝭ ſigͣculū trāſformauit. Uolēs āt cō placere oībꝰ mortuo ꝯſtātīo voluit vt vnꝰ qͥſqꝫ cui vellet ritui deẜuiret. ac d̓ curia ſua eunuchos tōſores ⁊ coqͦs fugauit. Qunu chos q̇dē. qꝛ vxor eiꝰ obierat pꝰ quā aliā nō duxerat. Coqͥs qꝛ cibis ſimplicioribꝰ vteret̉ Tōſores āt qꝛ vnꝰ inq̇t ſufficit ml̓tis. Mul tos libros dictauit in qͥbꝰ oēs an̄ ſe p̓ncipes ſacerauit. vt gͦ coqͥs atꝫ tōſores expell̓et opꝰ ph̓i nō tn̄ īꝑatorꝭ egit. Ut āt detraheret atꝫ laudaret neqꝫ ph̓i neqꝫ īꝑatorꝭ fuit. Dū ali qn̄ iulianꝰ ydolis ſacrificaret. ī viſceribꝰ pe cudiſ īmolati ſigͣculū crucꝭ corona circūda tū eidē on̄ſuꝫ eſt. Qd̓ mīſtri vidētes timue rūt īterp̄tātes crucꝭ futurā vnitatē victoriaꝫ ⁊ ītermiabilitatē. Quos iulianꝰ ꝯfortās ait hͦ eē ſignū xp̄iane dogmatꝭ coercēdi. nec vl tra circulū dilatādi. ¶ Dū cōſtātinopolim fortune iuliāꝰ ſacrificaret. maris ep̄s calci donie q̇ p̄ ſenectute lumē amiſerat. ad eū ac cedens ip̄m īpiū ⁊ apoſtatā appellauit. Cui iuliāꝰ ait. Neqꝫ galileꝰ tuꝰ potuit te curare. Et ille. De hͦ grās ago deo meo qꝛ iō lumīe me pͥuauit ne te videā pietate nudatū. Iu lianꝰ āt nil aliud rn̄dens abſceſſit. ¶ Apud antiochiā vaſa ſctā ⁊ pallia colliges ⁊ ī t̓ra ꝓijciēs ſuꝑ ea ſedit. ⁊ ignominiam addidit Moxqꝫ ī locꝭ illis ad̓o ē ꝑcuſſus vt inde v̓ mes ſcaturirēt ⁊ carnes corroderēt. a qͣ pal ſione qͦuſqꝫ vixit liberari nō potuit. ¶ E ¶ Iulianꝰ qͦꝫ p̄fectꝰ dū ad p̄ceptū īꝑatorꝭ ec cieſiaꝝ vaſa abſtuliſſꝫ. ſuꝑ ea mingens ait. Ecce ī qͥbꝰ vaẜ marie filio mīſtrat̉. Cui re pēte os v̓ſū eſt in anū et egeſtiōis organū ē factū. ¶ Dū apoſtata iulianꝰ fortune tēplū itraret. ⁊ mīſtri templi aqͣ vt mūdarēt̉ ingre diētes aſpergerēt. valentinianꝰ aſperſionis guttā vidit ī clamide. ⁊ indignatꝰ pugno ꝑ cuſſit mīſtruꝫ dicēs ſe maculatū potius qꝫ purgatū. Qd̓ vidēs īꝑator iuſſit eū ī cuſto diā redigi. ⁊ ad heremū deſtinari. Erat enī xp̄ianꝰ q̇ ꝓ mercede meruit poſtmod̓ ad im periū ſublimari. In odiū qͣꝫ xp̄ianoꝝ iulia nus tēplū iud̓oꝝ iuſſit reparari ip̄is iudeis ſuptꝰ largiſſime ſubmīſtrās Sꝫ dū maxīaꝫ cemēti copiā ſubmīſtraſſet. ſb̓ito vētꝰ maximꝰ veniēs totā diſꝑſit. Deinde t̓remotꝰ ma ximꝰ eſt effectꝰ. Poſtmodū ignis a fundaꝫ mētis egrediēs pl̓imos ꝯcremauit Alia v̓o die ſignū crucꝭ ī celo apparuit. ⁊ iudeorū ve ſtes nigro colore crucꝭ ſigͣculo ſunt implete ¶ Cū ad perſas vadēs teſifontē veniſſet et regē obſideret. rex ſue patrie ꝑtem obtulit ſi ab eo diſcederet. Ille aūt nullatenꝰ acq̇euit putabat enī ẜm pitagore platoniſqꝫ ſnīam ex mutatōe corpoꝝ alexādri aīaꝫ poſſidere. aut potiꝰ eē in alio corꝑe aliꝰ alexāder. Sed iaculū repēte diſcurrēs eiꝰ lateri eſt infixuꝫ. qͦ vulnere terminū vite ſuſcepit. Qui v̓o in tulit actenꝰ ignorat̉. ſꝫ alij q̄ndā īuiſibiliū h̓ intuliſſe ferūt. alij vnū paſtorē yſmahelitaꝝ alij militē fame ⁊ itinere fatigatū. Sed ſiue hō ſiue angelꝰ fuerit. palā eſt qꝛ diuīs iuſſio nibꝰ mīſtrauit. Calixtꝰ āt eiꝰ fa miliarꝭ dicit eū a demōe fuiſſe ꝑcuſſū. Hec ī hiſt. triꝑtita F ¶ Tertio ꝓpt̓ ip̄iꝰ capitꝭ inuētōeꝫ. Nā hac die vt aiūt caput eiꝰ reꝑtū eſt. Sic̄ enī d̓r in li. xj. hiſtorie eccl̓aſtice. ioh̓es ī caſtello ara bie dicto macheronta fuit vinctus ⁊ capite trūcatꝰ. Herodias āt caput ioh̓is hieruſa lē fecit deferri. ⁊ iuxta herodis habitaculuꝫ caute ſepeliri timens ne ꝓpha reſurget ſi cu corꝑe caput ſepultū fuiſſꝫ. ¶ Tꝑe v̓o mar ciani pͥncipis vt hēt̉ in hiſt. ſco. qͣ cepit āno dn̄i.cccliij. iohānes caput ſuū duobꝰ mona chis q̇ hieroſolimā venerāt reuelauit. Qui ad palatiū qd̓ herodis fuerat ꝓperantes ca put eiꝰ inuenerūt ſaccis cilicinis inuolutuꝫ veſtibꝰ eſtimo qͥbꝰ in deẜto fuerat obuolu tꝰ. Qui dū cū p̄dicto capite ad ꝓpͥa remea rēt. q̇dā emiſſene ciuitatꝭ figulꝰ pauꝑtatē fu giēs comitē ſe eiſdē exhibuit. Hic dū peram ſibi creditā cū ſacro capite portaret. admo nitꝰ nocte a ſctō iohāne ip̄os fugiēs emiſſe nam vrbē cū ip̄o capite eſt ingreſſus. Ibiqꝫ qͣdiū vixit in qͣdaꝫ ſpecū ſanctū caput vene rās ꝓſperitate nō modicā aſſecutꝰ eſt. Mo riēs at illd̓ ſorori ſue ſub fide reuelauit. ⁊ ẜm eūdē modū ſibi inuicē ſucceſſores ¶ Poſt multū v̓o tꝑis ſctō marcello monacho ī eo dē ſpecū degēti btūs ioh̓es caput ſuū h̓mō reuelauit. Uidebat̉ enī ſibi dormiēti ꝙ ml̓te De decollatōe. s. Io. bap. turbe pſallētes īcederēt ac dicerēt. Ecce ſan ctus ioh̓es bap. venit. Deīde vidit beatū io hannē quē vnꝰ a dextris aliꝰ a ſiniſtris du cebat. Oēſqꝫ ad eū accedētes ab eo bn̄dicē bant̉. Ad quē cū Marcellꝰ acceſſiſſet. et eiꝰ pedibꝰ ſe ꝓſtrauiſſet eleuās eū ⁊ ꝑ mentum apprehendens dedit ei oſculū pacis. Tunc Marcellꝰ īterrogauit eū di. Dn̄e mi vnde ad nos veniſti Et ille. de ſebaſte veni. Cum igͦr excitatꝰ fuiſſꝫ ⁊ de hac viſiōe pl̓imū mi raret̉ qͣdā alia nocte cū dormiret q̇dā ad eū veniēs ip̄m excitauit. Et ecce dū excitatꝰ fu iſſet. vidit ſtellā fulgentē ī oſtio cellule reſide re. quā ſurgēs cum palpare vellet ſubito in aliā ꝑrē ſe trāſtulit. Ilte āt cepit abire pꝰ ſtel laꝫ. quſqꝫ ſtella ſtetit in loco vbi erat caput ioh̓is baptiſte vbi fodiens reꝑit vrnā ⁊ in ea ſanctū theſauꝝ. Quidā aūt cū nō crederet manū ad ydriā miſit. Sꝫ ſtatī manꝰ exaru it ⁊ ydrie adheſit. Orātibꝰ āt ſocijs manum extraxit. ſꝫ inualida remāſit. Apparuit autē eidē ioh̓es dicēs. Cū caput meū in eccl̓a de ponet̉. ydriā ꝯtinges ⁊ ſanitatē recipies. qd̓ ⁊ fecit ⁊ ſanitatē ītegrā recepit. Hoc autē cū marcellꝰ iuliāo eiuſdē vrbis ep̄o īdicaſſꝫ. ab eis eſt eleuatū ⁊ ī vrbē delatū. Ex qͣ tꝑe cepit in eadē vrbe decollatio ioh̓is celebrari ipſa die vt arbitramʳ. ſic̄ d̓r in hiſt. ſco. qͣ caput ē inuentū ſiue eleuatū. qd̓ poſtmodū cōſtan tinopolim eſt trāſlatū. G ¶ Nam ſicut d̓r ī hiſto. triꝑtita. cū valens imꝑator iuſſiſſꝫ ſacꝝ caput in vehiculo poni ⁊ conſtantino polim trāſferri. cū circa calcedoniā veniſſet vehiculū nullatenꝰ trahi pot̓at qͣntūcunqꝫ boues ſtimulis vrgerent̉. ideoqꝫ ip̄m ibidē deponere ſūt coacti. Sꝫ cum poſtea Theo doſiꝰ ip̄m inde auferre vellet. ⁊ qͣndam ma tronā v̓ginē cuſtodie capitꝭ deputatā repe riſſet ibidē rogauit eā vt ſibi auferri dimit teret ſacꝝ caput. Illa āt ꝯſenſit. credēs ꝙ ſic̄ tꝑe valētis ita etiā ⁊ nūc nō ꝑmittet ſe aufer ri. Tūc deuotus imꝑator purpura caput amplectēs cōſtantinopolim trāſtulit. et ibi pulcerrimā eccl̓am edificauit. Hec in hiſto ria triꝑtita. Et inde gallias apud pictauiaꝫ regnante Pipino poſtmodij eſt tranſlatū vbi eiꝰ meritis multi mortui ſunt reſuſcitati ¶ Et ſic̄ punitꝰ eſt herodes q̇ Iohannem decollauit. ⁊ Iulianꝰ apoſtata q̇ eius oſſa cōbuſſit. ſic ⁊ herodias punita eſt. q̄ puelle vt caput petet ſuggeſſit. ⁊ ip̄a puella q̇ hͦ pe tijt. Quidā enī dicūt ꝙ herodias in exilium dānata nō ē. nec ibi defūcta. ſꝫ cū caput Io hānis ī maībꝰ teneret ⁊ eidē gaudēs pl̓imū inſultaret. diuīo nutu caput ip̄m ī eiꝰ facieꝫ inſufflauit ⁊ illa ꝓtinꝰ expirauit. Hoc q̇deꝫ vulgariter d̓r. Sed qd̓ ſuperiꝰ dictū ē ꝙ ī exi lio cū herode miſerabilit ꝯſūpta fuerit. ſct tradūt ī cronicꝭ. ⁊ ſic tenēdū videt̉. Filia v̓o eiꝰ cū ſuꝑ glacieꝫ deābularet. ſub ea glaciēs reſoluit̉ ⁊ ip̄a ī aq̇s ꝯtinuo p̄focat̉. In cro nica v̓o qͣdā d̓r ꝙ t̓ra ip̄am viuā deglutiuit. qd̓ p̄t intelligi ſic̄ de egyptijs ī mari rubro p̄ focatis d̓r. Deuorauit eos terra. H ¶ Quarto ꝓpter digiti ip̄iꝰ tranſlatōem. et eccl̓e dedicatōeꝫ. Digitꝰ enī ſuꝰ qͦ dn̄m oſtē dit vt fert̉ cōburi nō potuit. Un̄ ip̄e digitꝰ a p̄dictis mōachis ē reꝑtꝰ. quē poſtmodum vt hēt̉ in hiſtoria ſcolaſtica ſctā tecla int̓ al pes attulit ⁊ ī eccl̓ia ſctī maximi collocauit. Hoc etiā teſtat̉ Ioh̓es beleth dicens ꝙ p̄di cta ſctā tecla ip̄m digitū q̇ cōburi nō potuit de vltra ꝑtibꝰ marinis ī normanniā attulit. ⁊ ibi in honore ſctī Iohānis eccl̓aꝫ fabrica uit. quā eccl̓aꝫ vt ibidē dic̄ q̇dā hac die dedi cata fuiſſe aſſerūt. Un̄ a dn̄o papa ſtatutū fuit. vt hͨ dies ꝑ totū mūdū celebris haberet̉ ¶ Apd̓ mariennā vrbē gallie matrona q̄ dam iohāni baptiſte valde deuota deū in ſtantiꝰ exorabat. vt ſibi de reliquijs ſctī Io hānis aliqn̄ aliq̇d donaret̉. Cū aūt orando nihil ꝓficere ſe videret. ſūpta de deo fiducia iuramēto ſe aſtrinxit ꝙ actenꝰ nō comede ret donec qḋ petebat acciꝑet. Cū aūt diebꝰ aliqͥbꝰ ieiunaſſet pollicē ſuꝑ altare miri can doris vidit. ⁊ dei donuꝫ leta ſuſcepit. Tres āt ep̄i illuc accurrētes. cū q̇libet de illo polli ce ꝑtem vellet accipere. tres ſanguīs guttas ſtillare in lintheo ſuppoſito ſtupuerunt. et ſinguli ſingulas ſe meruiſſe letati ſunt. ¶ Theodolina regīa lōgobardoꝝ medoe ne iuxta mediolanū nobilē eccl̓iaꝫ ī honorē De ſctīs Felice et Adaucto ſctī ioh̓is baptiſte cōſtruxit ⁊ ditauit. Pro cedēte tꝑe vt teſtat̉ paulꝰ ī hiſt. lōgobardoꝝ Cōſtantinꝰ qͥ ⁊ ꝯſtās īꝑator volēs ytaliā a lōgobardis eriꝑe. ⁊ qͦdā ſctō viro q̇ ſpūm ꝓ phetie habuit d̓ exitu belli q̄ſiuit. Qui nocte oroni vacās mane rn̄dit. Iohāni eccl̓aꝫ re gina ꝯſtruxit. ⁊ ip̄e ꝓ lōgobardis ꝯtinue in tercedit. ⁊ iō ſuꝑari nō pn̄t. Ueniet tn̄ tꝑs qͦ locꝰ ille deſpiciet. ⁊ tūc ſuꝑabūt̉. Qd̓ tꝑe Ka roli fuit īpletū. ¶ Uir q̇dā magne v̓tutꝭ vt ait Greg. ī dial̓. noīe Sāctulꝰ cū qͣndā dia conū a lōgobardis captū ī ſua cuſtodia ta li ꝯditōe recepiſſet. vt ſi fuget ip̄e ꝓ eo capita lē ſnīam ſubiret. coegit p̄dictꝰ Sactulꝰ ip̄m diaconē vt fuget ⁊ ſe liberaret. quapropter p̄dictꝰ Sāctulꝰ ad decollādū adducit̉. et ad hͦ fortiſſimꝰ ſpicl̓ator eligit̉. d̓ qͦ dubiū n̄ erat qͥn vno ictu caput eiꝰ abſcideret. Extenſoqꝫ collo cū carnifex forti anniſu brachium cu enſe ī altū leuaſſet. ille ꝓtinꝰ ait. Sctē Iohā nes ſuſcipe illū. Statīqꝫ brachiū ꝑcuſſoris irriguit. ⁊ erecto in celo gladio inflexibile re manſit. Preſtitoqꝫ iuramēto ꝙ de ceto nul lum xp̄ianum feriret. vir dei ꝓ eo orauit. et brachiū ſtatim depoſuit. A CXXI ¶ De ſcūs Felice p̄ſbytero ⁊ adaucto. Elix preſbiter et frater ſuꝰ ſil̓r noīe Felix et ph̓r ¶ Diocleciano et maximiano ob lati ſūt. qͦꝝ ſenior cū ad tēplū ſerapis vt ibid̓ ſacrificaret adductꝰ eēt. inſufflauit ī faciem ſtatue ⁊ ꝓtinꝰ cecidit. Ductꝰ ſil̓r ad ſtatuaꝫ mercurij ꝑiter inſufflauit ⁊ ꝓtinꝰ ſtatua ce cidit. Ductꝰ tertio ad ſimulacꝝ diane fecit ſil̓r. Tortꝰ igͦr ī eculeo. ductꝰ eſt qͣrto ad ar borē ſacrilegā vt ibidē īmolaret Qui flexis genibꝰ orauit. ⁊ in arborē inſufflans eā a ra dice ſubuertit. ⁊ ſimulacꝝ cū ara ⁊ tēplo ar bore corruēte ꝯtriuit. Qd̓ cū p̄fectꝰ audiſſet eū ibidē decollari p̄cepit. ⁊ corpꝰ eiꝰ lupis et canibꝰ dereliqͥt. Tūc q̇dam in mediū repen te ꝓſiliens xp̄ianū ſe libere ꝯfeſſus eſt. Am bo igͦr ſe inuicē oſculātes ibidē inſimul de collati ſūt. Chriſtiani v̓o eiꝰ nomē ignoran tes eū Adauctū vocauerūt. eo ꝙ ſctō Feli ci auctꝰ ſit ad coronā martirij. Quos cum xp̄iani ī fouea quā arbor effecerat ſepeliſſēt pagani eos effodere volētes ꝓtinꝰ a dyabo lo ſunt arrepti. Paſſi ſunt circa annos dn̄i cclxxxvij. ¶ CXXII ¶ De ſctīs Sauiniano ⁊ Sauina. Auinianus et ſa uina fuerūt filij ſauini viri nobiliſ ſimi. ſꝫ pagani. q̇ de pͥma vxore ſa uinianū genuit. de ſcd̓a ſauinā filiā genera uit. ⁊ ex noīe ſuo ambos vocauit. Legēs āt ſauinianꝰ v̓ſum illū Aſꝑges me dn̄e ⁊cͣ. q̇d hͦ eēt q̄rebat ſꝫ ītelliḡe nō valebat. Un̄ ītrās ī cubiculū in cinere ⁊ cilicio ꝓſtratꝰ iacebat dicēs ſe malle mori qͣꝫ nō ītelliḡe ſenſuꝫ v̓bi. Cui apparens angelꝰ dixit. Noli te vſqꝫ ad morteꝫ affligere. quiā inueniſti grām apud deū. ⁊ cū baptiſatꝰ fueris niue cādidior eris ⁊ tūc intelliges qḋ nūc queris. Recedēte an gelo letꝰ efficit̉. ⁊ ydola de cet̓o venerari ꝯtē nēs a prē plurimū obiurgat̉ Cū gͦ pat̓ ſepiꝰ ſibi diceret. meliꝰ eſt vt qꝛ deos nō adoras tu ſolꝰ moriaris. qͣꝫ nos oēs ī morte tua in ſimul inuoluamur. latēter aufugit ⁊ ad vr bē trecaſinā deuenit. Cūqꝫ ſuꝑ fluuiū ſeca ne veniſſet. ⁊ vt ibi ex eo baptiſaret̉ dn̄m ex oraſſet. ibidem baptiſatꝰ eſt. Dixitqꝫ ei dn̄s. Nūc inueniſti qd̓ tādiu querēdo laboraſti Statīqꝫ in t̓ra baculuꝫ fixit. Et facta or̄one baculꝰ ille corā multis aſtātibꝰ frodes ⁊ flo res ꝓduxit. ita ꝙ. M. cviij. viri dn̄o credide rūt. Imꝑator at Aurelianꝰ hoc audiēs mi lites ad eū capiendū plures direxit. Qui eū orātem inueniētes ad ip̄m acccd̓e timuerūt. Imꝑator āt plures pͥoribꝰ miſit. q̇ veniētes cū eo orante pariter orauerūt. Surgenteſ qꝫ dixerūt. Imperator deſiderat te videre. Qui cū veniſſet ⁊ nollet ſacrificare. manus eius ⁊ pedes fecit ligari ⁊ vectibꝰ ferres cedi Cui ſauinianꝰ. Adauge tormēta ſi potes. Tūc iuſſit eū ī media ciuitate ligari ſuꝑ ſcā nū. ⁊ ſuppoſitꝭ lignis oleo ⁊ igne incēdio cō cremari. Rex at intuēs vidit eū ī media flā ma ſtāteꝫ ꝑit̓ ⁊ orātē. Stupefactꝰ ī faciē ſuā x 3 De ſanctis Sauiniano et Sauina cecidit. ⁊ ſurgēs ei dixit. Fera mala non tibi ſufficiūt aīe quas decepiſti. niſi ⁊ nos ꝑ ma gicā artē deciꝑe moliaris. Cui ſauinianus. Adhuc ml̓te aīe ⁊ tuip̄e ꝑ me ſūt dn̄o credi ture. Cū aūt imꝑator ex hͦ nomen dn̄i blaſ phemaſſet. ī craſtinū iuſſit eū ad ſtipitē liga ri ⁊ ſagittari Sagitte āt a dextris ⁊ a ſiniſtri ī aere ſuſpēdebant̉. nec aliqͣ eū leſit. Alt̓a die īꝑator ad eū veniēs dixit ei. Et vbi ē d̓s tuꝰ. Ueniat nūc ⁊ de ſagittis iſtis te liberet. ſta timqꝫ vnā de illis ſagittis exiliēs regē ī ocu lo ꝑcuſſit. ⁊ penitꝰ excecauit. Un̄ iratꝰ iuſſit eum in carcere recipi. ⁊ ī craſtino decollari. Sauinianꝰ āt orās vt ad locū vbi baptiſatꝰ fuerat trāſferret̉. ꝯfractꝭ cathenis ⁊ apertis oſtijs ꝑ medios milites tranſiēs illuc venit. Qd̓ audiens imꝑator iuſſit eū illuc inſeq̇ ⁊ capite trūcari. Uidēs aūt ſauinianꝰ militeſ inſeq̄ntes. ſuꝑ aquā velut ſuꝑ petrā ambu lauit. quſqꝫ ad locum ſui baptiſmi ꝑuenit Cū ig̓r milites trāſuadaſſent. ⁊ eū ꝑcut̓e for midarēt. ait ill̓. Securi me ꝑ̄cutite. ⁊ de ſan guine meo ad imꝑatorē veſtꝝ deferte vt lu men recipiat ⁊ dei v̓tutē agnoſcat. Percuſ ſus igͦr caput ſuū leuauit. ⁊ paſſibꝰ. xlix. illd̓ portauit. At īꝑator cū de eiꝰ ſangͥne oculuꝫ tetigiſſet. ꝯtinuo ſanatꝰ eſt dicēs. Uere bo nus ⁊ magnꝰ eſt d̓s xp̄ianoꝝ. Qd̓ audiens q̇dā q̇ ānis. xl. lumē amiſerat. ad locū porta ri ſe fecit. ⁊ facta oratiōe ꝓtinꝰ lumē accepit. Paſſus ē aūt circa annos dn̄i. cclxx. ix. kal̓. feb̓. Sꝫ hͦ iō inſerit̉ vt hiſtorie ſororis ſue cu ius feſtū hic p̄cipue recolit̉ hͦ qͣꝫ hiſtoria cō iungat̉. B ¶ Cū igͦr ſoror eiꝰ ſauina fra trē ſuū qͦtidie fleret. ⁊ ꝓ eo idolis ſupplicaret tādem ſibi dormiēti apparuit angelꝰ dicens Sauina noli flere ſꝫ qͣcūqꝫ habes derelino ⁊ īuenies frēꝫ tuū ī honore maxīo ꝯſtitutuꝫ Que euigilās collectanee ſue dixit. Amica mea aliq̇d ne ſenſiſti. Et illa. Etiā dn̄a. Nā video hoīeꝫ tecū loq̄ntē. ſꝫ neſcio q̇dē qͥd di centē. Nō me inq̇t accuſabis. Et illa. Abſit dn̄a. Quecūqꝫ vis facias. tantū te nō occi das. Sicqꝫ in craſtino ambe receſſerūt Cū ergo pater diu feciſſet eā inq̇ri. ⁊ nō īueniſſꝫ. eleuatis ad celū manibꝰ ait. Si tū es d̓s po tens in celo. ydola mea comminue q̄ natos meos ſaluare nō potuerūt. Tūc dn̄s into nans oīa cōminuit ⁊ fregit. Qd̓ multi vi dētes crediderūt. ¶ Uerū btā ſauina romā veniens ab Euſebio papa baptiſat̉. ⁊ duos cecos duoſqꝫ ꝯtractos ſanans. qͥn̄qꝫ ānis ibi ꝑmāſit. Cui dormiēti apparēs āgelus di xit. Sauina q̇d eſt qͦd facis vt tuas diuiti as deſerens nūc in delicijs hͨ epuleris. Sur ge ⁊ vade in cretas ciuitatē vt frēm tuū ibi dem inuenias. Dixit ergo famule ſue. Nō oportet nos hͦ ampliꝰ habitare. Et illa. Do mina q̄ vis ire. ecce oēs valde te diligūt. ⁊ tu ꝑegre mori cupis. Et illa. Deꝰ nobis ꝓuide bit. Et accipiēs panē ordēaceū in vrbem ra uennā deuenit. Ueniēſqꝫ ad domū cuiuſ dam diuitis cuius filia quaſi mortua plan gebat̉. ſe ibidē a famula hoſpicio recipi po ſtulabat. Que ait. Dn̄a mea qūo hic ho ſpitari vales cū filia dn̄e mee moriat̉. ⁊ oēs ſe grauiter affligāt. Nō ꝓpter me inq̇t mo riet. Intrās igr domū manū puelle appre hendit. ⁊ ſanā ip̄am erexit. Et cū vellēt eam retinere nullatenꝰ acquieuit. Cū ergo iuxta cretas ad miliare veniſſet. dixit famule ſue vt parū repauſarēt. Et ecce vir q̇dā nobilis noīe Licerius de ciuitate veniens dixit eis. Un̄ eſtis. Cui ſauina. Hinc ſum de iſta ci uitate Et ille. Cur mētiris. cū loq̄la tua indi cat te eſſe ꝑegrinā. Et illa. Dn̄e vere ꝑegri na ſum. ⁊ frēm meū Sauinianū diu ꝑditū quero. Qui ait. Uir ille quē q̄ris an̄ paulu lū ꝓ xp̄o decollatꝰ eſt. ⁊ in tali loco ſepultus Tūc ſe ꝓſternens in orōne ait. Dn̄e qui me ſꝑ in caſtitate ſeruaſti. nō ꝑmittas me am plius duris itneribꝰ fatigari. aut corpꝰ me um vlteriꝰ de loco iſto moueri. Cōmendo tibi famulā meā q̄ ꝓpt̓ me tāta ſuſtinuit. fra trēqꝫ meū quē hic videre nō potui. ſac vt in regno tuo videre merear. Finita orōne mi grauit ad dn̄m. Qd̓ videns eiꝰ famula ce pit flere. qꝛ ad ſepeliendū neceſſaria nō ha bebat. Predictꝰ aūt vir p̄conē ꝑ ciuitatē mi ſit vt homīes ad ſepeliendū mulierem pere grinam venirent. Qui venientes honorifi ce eam ſepelierūt ¶ Hac quoqꝫ die fit feſti De ſancto Aupo ſancte ſabine q̄ fuit vxor valētini militis. cuꝫ nollet ſacrificare ſub adriano imꝑatore de collata eſt. CXXIII A ¶ De ſancto Lupo. Upus apud au relianuꝫ ex gne regali ortꝰ. dū cūctꝭ vtutibꝰ eniteret ſenonenẜ archiep̄s ē electꝰ. Qui cū oīa fere pauꝑibꝰ erogaret. ⁊ qͣdam die pl̓imos ad cōuiuia īuitaſſet. cū vinū ad mediū nō hrēt. ſic rn̄dit mīſtro. Credo ꝙ d̓s q̄ volatilia paſcit noſtrā ꝑficiet caritatē. Et ſtati nūcius affuit q̄ centū vin modios ad eſſe p̄foribꝰ nūciauit. ¶ Cū omēs de curia ſibi vehemēter detraheret. ꝙ v̓ginem dei fa mulā ⁊ filiā p̄deceſſoris ſui nimis īmodera te amaret. corā detrahētibꝰ ip̄am v̓ginē ap prehēdens oſculatꝰ eſt eam dicēs. Nihil no cent homini v̓ba aliena. quē ꝓpͥa nō macu lat ꝯſcīa. Quia ei ip̄aꝫ deū amare ardēt̓ co gnouerat. eā mēte puriſſima diligebat. Cū rex francoꝝ Lotarius burgundiaꝫ intrās ſeneſcalcū ſuū contra ſenones direxiſſꝫ. et ci uitatē obſideret. ſctūs Lupus eccl̓aꝫ ſancti ſtephani īgreſſus campanā pulſare cepit. quā hoſtes audiētes tantꝰ eos terror īuaſit vt niſi fugeret mortē ſe eu adere nō putarēt. ¶ Tande obtento regno burgūdie. cū rex aliū ſeneſcalcū ſenonē miſiſſet. ⁊ btus Lupꝰ ei cum muneribꝰ nō occurriſſꝫ. indignatus nimis adeo euꝫ apud regem infamauit. vt rexbeatū Lupum in exiliū deſtinaret. q̄ ibi in doctrina ⁊ miraculis valde emicuit. In terea ſenonici qͣndam ep̄m q̇ locum ſancti Lupi inuaſerat occidentes. vt ſanctꝰ Lu pus de exilio rediret a rege impetrauerunt. Que rex videns exilio tabefactū ita diuini tus eſt mutatꝰ vt corā illo ꝓſtratꝰ veniā pe teret multiſqꝫ aucͣtu muneribꝰ ſue reſtituit ciuitati. q̇ dum ꝑ pariſius remearet. ei mul ta incarceratoꝝ turba apertis hoſtijs ſolu tiſqꝫ vinculis obuiauit. Quadam die dn̄i ca dū miſſam celebraret. lapſa eſt celitꝰ gem ma in eiꝰ ſancto calice. quā rex int̓ ſuas reli quias collocauit. ¶ Rex Clotariꝰ audies ꝙ campana ſancti ſtephani ī ſono mirā ha beret dulcedineꝫ. miſit vt pariſiꝰ deferret̉. vt ab ip̄o ſepiꝰ audiret̉. Sꝫ cū ſctō Lupo di ſplicuiſſꝫ mox vt de vrbe ſenonica delata eſt ſoni ſui dulcedine p̄didit. qd̓ rex audiēs ſta tim reſtitui eam iuſſit. ſtatimqꝫ ſono reddi to inſonuit ſeptio ab vrbe miliario. Itaqꝫ ſctus Lupꝰ obuiā ꝑrexit. ⁊ qḋ dolēs ꝑdide rat cū honore recepit. ¶ Nocte qͣdā cū ora ret. inſtinctu diaboli vehemēter ſitiens iuſſit ſibi aquā frigidā deportari. Dolos at ītelli gēs inimici. puluinar ſuū ſuꝑ vas poſuit. et ibi diabolū itus incluſit. qͥ tota nocte vocife rando vlulare cepit Facto āt mane. q̇ clam temptare venerat in de confuſus abſceſſit. ¶ Quadā aūt vice dum more ſolito ciui tatis eccl̓ias circuiſſet. rediens domum au dit clericos ſuos rixantes eo ꝙ cum mulie ribus fornicari vellent. Qui eccleſiā intras ꝓeis orauit. ⁊ mox ab eis oīs ſtimulis tem ptationis abſceſſit. venienteſqꝫ ante illuꝫ ve niam poſtulauerunt. Tandem multis cla rus virtutibꝰ in pace quieuit. Claruit circa annos dn̄i. dex. tꝑe eraclij. ¶ CXXIIII A ¶ De ſctōMamertino. Amertinꝰ priꝰ pa ganꝰ cum ydola q̄daꝫ vice coleret vnū oculū ꝑdidit ⁊ vniꝰ manus ariditatem incurrit. qui dum ſe deos offendiſſe puta ret. ⁊ ad templū ad adorandū ydola perge ret. obuiabat ei vir q̇dam religioſus nomīe Sauinus. qͥ eū vnde ſibi tanta acciderit in firmitas requiſiuit. qui ait. Deos meos of fendi. ⁊ ideo eos orare vādo. vt que michi abſtulerunt irati. reddant propicij. qui ait. Erras frater erras. ſi demones deos putes Sed vade ad ſanctum Germanū antiſio dorenſem epiſcopum. ⁊ ſi eius conſilio ac quieueris cōtinuo ſanus eris. Qui ſtatim iter arripiens venit ad ſepulchrum ſancti Amatoris epiſcopi et plurimoꝝ epiſcopo rum ſanctoꝝ. Seceſſitqꝫ propter pluuiam nocte illa ad quandā cellulaꝫ ſuꝑ tumbam ſancti Concordiam collocatā. Cū autē ob k 4 De ſancto Mamertino dormiſſet. apparuit ei viſio q̄daꝫ mirabilis. ꝙ q̇dā ſcꝫ vir venit ad oſtiū celle. vocauitqꝫ ſanctū concordianū vt veniret ad feſtū qd̓ ſctūs ꝑegrinꝰ ⁊ ſctūs Amator cū alijs ep̄is faciebāt. Cui ille de tu mulo rn̄dit. Nō poſ ſum mō venire qꝛ hoſpitē q̄ndaꝫ me cuſto dire oportet. ne a ſerpentibꝰ q̇ hͦ habitāt occi dat̉. Abiēs ille q̄ audierat nūciauit. Reuer ſuſqꝫ ait. Sācte concordiane veni ⁊ adduc tecū iuuianū ſubdiaconē ⁊ iuuianū acoli tu vt officiū ſuū faciāt. Alexander auteꝫ ho ſpiē tuū cuſtodiet. Uiſumqꝫ eſt igr Ma mertino ꝙ ſctūs Cōcordianꝰ apprehēſa ma nū duceret eū ſecū. Cūqꝫ ad eos veniſſꝫ. di xit ei ſctūs Amator. Quis eſt iſte q̇ tecum ingreſſus eſt. qui ait. Hoſpes meꝰ eſt. Et ille Expelle eū. qꝛ pollutꝰ ē ⁊ nobiſcū nō p̄t eſſe. Qui cū expelleret̉ ꝓſtratꝰ corā eis ſctī ama toris gr̄aꝫ īpetrauit. Qui iuſſit eū vt ad ſan ctū Germanū ꝑgere feſtinaret. Euigilans iḡr ad ſanctu Germanū venit. ⁊ corā eo ꝓ ſtratꝰ veniā poſtulabat. Qui cum ea q̄ ſibi ꝯtigerāt enarraret. ꝑrexerūt ambo ad tum bābt Cōcordiani. ⁊ remoto lapide vidert̓ plures ſerpētes q̇ decē pedū lōgitudinē exce debāt. Tūqꝫ oēs diffugerēt. btus Germāꝰ eis imperauit. vt ad talē locū ꝑgāt vbi de ce tero nemini p̄ſumat nocere. ſicqꝫ Mamer tinꝰ baptizatꝰ eſt ⁊ ſanatꝰ. factuſqꝫ ē mona chus mōaſterij ſctī Germani. vbi pꝰ ſctūm Allodiū abbas factꝰ fuit. B ¶ Huius tꝑe in eiꝰ mōaſterio ſctūs Marinus extitit. cuiꝰ obedientiā ſctūs mamertinꝰ ꝓbare vo lēs viliꝰ officiū monaſterij ei cōmiſit. paſto rē ſcꝫ eū faciēs bubaloꝝ. Cū igͦr ī ſilua q̇daꝫ boues ⁊ vaccas libēter cuſtodiret tāta ſctī tate pollebat ꝙ etiā aues ſilueſtres ad ſe ve nientes manu ꝓpͥa nutriebat. Nā ⁊ aprum q̄ ad cellā eiꝰ ꝯfugerat a canibꝰ eripuit ⁊ ab ire fecit. Latrones q̇daꝫ cū eū expoliaſſent ⁊ veſtes eiꝰ ſecū ferētes abirēt. ſolū ei palliū dimiſerunt. Qui ſtatim poſt eos clamauit dicens. Reuertimini dn̄i mei. ecce denariū colligatū ī medio pallio inueni. q̇ vobis for ſitā neceſſariꝰ erit. Qui ꝓtinꝰ reuertētes pal liolū cū denario abſtulert̉ ⁊ nūdū penitꝰ di miſerunt. Sꝫ cū feſtināter ad ſuas latebras ꝓperarēt. tota nocte euntes in ip̄o crepuſcu lo ad eius cellulā ſūt reꝑti. qͣs ille ſalutās in cellā ſuā benigne recepit. pedeſqꝫ eoꝝ lauās neceſſaria qͣntū potuit mīſtrauit. Qui ſtu pefacti de eo qͦd fecerāt doluerūt. ⁊ vnuſqͥſ qꝫ eoꝝ ad fidē ꝯuerſus eſt. ¶ Quadā vice cū q̇dā iuniores monachi ſecū manētes vr ſe cuidā q̄ ouibꝰ inſidiabat̉ laqueos tetēdiſ ſent. illa in laqueos nocte irruēs capta tene bat̉. Qd̓ ſctūs Mamertinꝰ p̄ſciēs de lecto ſurrexit ⁊ eā inueniēs dixit illi. q̇d facis omi ſera. fuge cito ne capiarꝭ. Eamqꝫ diſſoluēs dimiſit. Ueꝝ cū mortuꝰ fuiſſet ⁊ corpus eiꝰ antiſiodoꝝ deportarēt. ⁊ cū fuiſſent in qͣdaꝫ villa nullo mō illud inde mouere potuerūt q̄aduſqꝫ qͦdā incarceratꝰ ſubito fractꝭ vin culis liber exiliens venit ad corpꝰ ⁊ cū alijs vſqꝫ ad vrbem portauit. Ubi in eccl̓a ſancti Germani honorifice eſt ſepultꝰ. ¶ XV A ¶ De ſancto Egidio. Gidius dicit̉ ab le quod eſt ſine. ⁊ geos qd̓ eſt tra. et dyan qd̓ eſt clarū ſiue diuinū. Ip̄e nāqꝫ fu it ſine terra ꝑ terrenoꝝ deſpectiōem. clarꝰ ꝑ ſciētie illuſtratōeꝫ. diuinꝰ ꝑ amorē q̇ aſſimi lat amantē amato. Gidius athenis ex regia ſtirpe ꝓ genitꝰ ⁊ ſacris lr̄is ab infantia eru ditus dū qͣdaꝫ die ad eccl̓iaꝫ ꝑget. cuidam egro in platea iacenti ⁊ elemoſynā petenti tunicā ſuā tribuit. qͣ indutꝰ ſanitateꝫ integrā mox recepit. Poſt hoc parentibus ſuis in dn̄o quieſcentibus. patrimonij ſui xp̄m fecit heredem Quadam vice dum ab eccl̓ia rediret. quidam vir a ſerpente ꝑcuſ ſus eidem obuius extitit. Sed oratōne fuſa Egidius ꝓtinus virus fugauit. Quendaꝫ demoniacū in eccleſia cum ceteris exiſtentē ⁊ fideles clamoribꝰ ſuis turbantē Egidius demone fugato ſanauit. Uerū humani fa uoris formidans periculū. clam littus ma ris petijt. ⁊ nautas quoſdam in mari peri clitantes conſpexit. ⁊ facta orōne tempeſta De ſancto Egidio tem omnem ſedauit. Applicantibꝰ autem nautis audito ꝙ romā tenderet gratias eiꝰ meritis egerunt. ⁊ ꝙ eū ſecum gratis vehe rent ꝓmiſerunt. Cum igͦr arelatē veniſſet. ⁊ biennio cum ſancto Ceſario eiuſdem ciui tatis epiſcopo manſiſſet. et ibidem quendā triennio febricitantē curaſſet. heremum cū piens clam diſceſſit. et cum Ueredonio he remita ſanctitate cōſpicuo diu manſit. vbi ſterilitatem terre ſuis meritis fugauit Sed dum vbiqꝫ miraculis choruſcaret. huma ne laudis timens periculū relicto eo interio rem heremū penetrauit. vbi quoddā antrū ⁊ quendā fonticulū reperiens. quādam ni hilominus diuinitus ceruā preparatā ibi dem habuit in nutrice. que certis horis lac tis alimoniā ſibi prebebat. Sed cum ibideꝫ regis pueri venarent̉. predictā videntes cer uam ceteris feris cōtemptis hanc cum ca nibus inſequunt̉. A quibus cum vehemē ter vrgeretur. ad pedes ſui cōfugit alumni. Ille vero admirās cur preter ſolitū ſic mu giret. exiens ⁊ venatores audiens dn̄m exo rauit. vt quā ſibi tribuerat nutricē ſeruaret. Canū aūt nullus infra lapidis iactum ſibi appropinquare auſus eſt. ſed cum nimio vlulatū ad venatores reuertebant̉. Nocte igͦr ſuperueniente domū redeunt. et ſequen ti die illuc reuertentes caſſo labore domum iterū redierūt. Quod cum rex audiſſꝫ rem vt erat ſuſpicatꝰ. cū ep̄o ⁊ multitudine vena toꝝ illuc ꝓperauit. Sed cum canes vt pri us accedere nō preſumerent. ſꝫ omēs vlulā do redirent. locum veprium denſitate inac ceſſibilem in girum circūdederunt. Unus autem incaute ſagittā dirigens vt inde cer ua expelleret. viro dei pro ceruo oranti gra ue vulnus inflixit. Sed milites ſemitaꝫ fer ro aperiētes ad ipſiꝰ deuenerunt ſpeluncā Et vidētes ſenem habitu monachali veſti tum. canicie autē ⁊ etate venerabilē ceruam qꝫ ad eius genua prouolutā ſolus epiſco pͥus ⁊ rex eū pedites adierūt. ceterꝭ retro ſta re iuſſis. Et interrogauerūt eū quis eſſet. vl̓ vnde veniſſet. aut cur tam denſam heremi vaſtitatē petiſſꝫ. ſeu quis eū vulnerare tam grauiter preſumpſiſſet. Quibus cū ad ſin gula reſpondiſſet. et illi ab eo humiliter ve niam poſtulaſſent. medicos ſanando vul neri ſpōponderūt ⁊ multa donaria obtule rūt. Sꝫ ip̄e nec medicinā adhibere voluit. ⁊ munera ꝯtemnēs. ad ip̄a etiam nō reſpexit qn potius ſciens virtute ī infirmitate ꝑfici. dn̄m exorauit. ne qͣꝫdiu viueret ſanitati pri ſtine redderet̉. Sed cum rex eum frequent viſitaret. ⁊ pabulū ſalutis ab eo reciperet i mēſas diuitias obtulit. ſed eas ille recipere recuſauit. admonēs vt inde monaſteriū cō ſtrueret. vbi monaſtici ordīs diſciplina vi geret. Qd̓ cum rex feciſſet. victus Egidius lacrimis ⁊ p̄cibus regis poſtqͣꝫ plurimū re nuiſſet. illius monaſterij curam ſuſcepit. B ¶ Huius ſancti famā rex Karolus vt audiuit eius impetrato aduentu reuerēter eum ſuſcepit. Inter cetera ſalutis colloq̇ͥa rex eum rogauit. vt pro eo dignaret̉ orare quia quoddā facinꝰ enorme cōmiſerat. qd̓ nulli vnqͣꝫ nec ip̄i ſancto confiteri auderet. Sequēti igitur dominica dū egidius cele bras ꝓ rege oraret. angelus domini eide ap pares cedulam ſuper altare poſuit. in qua ſcriptū erat ꝑ ordinem ⁊ regis peccatum. et Egidij p̄cibꝰ dimiſſum. ſi tamen penitens ⁊ ꝯfitens ab illo deinceps abſtineret. Adiun ctūqꝫ erat in fine vt qͥſqꝫ ſanctuꝫ Egidium ꝓ quocūqꝫ cōmiſſo inuocaret ſi tamen ab illo deſiſteret. eius meritis ſibi remiſſum nō dubitaret. Oblata igͦr regi cedula peccato ſuo rex agnito veniā humiliter poſtulauit. Egidius aūt cū honore rediens apud neu maſenſem vrbē filiū p̓ncipis qͥ tūc obierat ſuſcitauit ¶ Poſt aliqͣntulū vero tempus p̄nuncians monaſteriū ſuū non longe ab hoſtibus euertendū romam adijt. et priui legium eccl̓e ſue duoqꝫ hoſtia cypreſſina in quibus ſculpte erat imagines apoſtoloꝝ a papa impetrans. dimittenſqꝫ ea in tiberim diuino regimini cōmendauit. ⁊ ad mona ſterium rediens cuidam contracta apud ti berone greſſum reſtituit. Tūqꝫ ad mona ſteriū rediſſet p̄dicta hoſtia ī portū īuenit. et grās agēs deo ꝙ inter tot marꝭ ꝑicula illeſa De natiuitate gl̓oſe uirgīs marie ſeruaſſet ea in limībꝰ eccl̓e ſue ad decꝰ eccl̓ie ⁊ monimētū pacti romane ſedis erexit Tā dem dn̄s diē ſui obitꝰ īminere ſibi ꝑ ſpiritū reuelauit. Qd̓ ille fratribꝰ indicās et pro ſe orare ſuadens in dn̄o feliciter obdormiuit. vbi choros angeloꝝ eiꝰ animā in celū ferrē tiū plurimi ſe audiuiſſe teſtati ſunt Claruit circa ānos dn̄i ſeptingenteſimū. CXXVI A ¶ De ntītate gl̓oſe v̓gīs marie Atiuitas glorioſe v̓ginis marie ex tribū iuda et regia ſtirpe dauid duxit originē. Matheꝰ autē et Lucas nō generatōe marie ſꝫ Ioſeph de ſcpͥſerūt. q̇ tn̄ a ꝯceptōe xp̄i penitꝰ alienꝰ fuit qꝛ ꝯſuetudo ſcpͥture d̓r fuiſſe vt nō mulierū ſꝫ viroꝝ generatiōis ſeries texeret̉. Ueriſſi me tn̄ v̓gobtā ex ꝓgenie dauid deſcēdit. qd̓ p̄cipue pꝫ ex hͦ. quoniā vt ſepe ſcpͥtura teſta tur xp̄s de ſeīe dauid duxit originē. Cū igit̉ xp̄s de ſola v̓gīe natꝰ ſit. maīfeſtū eſt ⁊ ip̄am v̓ginē ex dauid natā eē. ⁊ hoc ex cathena na than. Dauid enī int̓ cet̓os habuit duos fi lios ſcꝫ nathan ⁊ ſalomonē Ex cathena igͦr nathan filij dauid vt teſtat̉ ioh̓es damaſce nus leui genuit melchi ⁊ pāther. pāther ge nuit barpāther. barpāther genuit ioachim. ioachim v̓gineꝫ mariā. Ex catena aūt ſalo monis mathan hūit vxorē ex qͣ genuit Ia cob Defūcto āt mathan melchi ex tribu na than. qͥ filiꝰ q̇dē leui. frat̓ āt pātheris nupſit vxori mathas matri āt iacob ⁊ genuit ex ea hely. Facti ſūt āt frēs vterini iacob et hely. Iacob qͥdē ex tribu ſalomonis. belyex tri bū nathan. Defūctꝰ eſt aūt hely ex tribū na than ſine liberis. ⁊ accepit iacob frat̓ eius q̄ ex tribu ſalomonis vxorē eiꝰ ⁊ ſuſcitauit ſe mē frīs ſui ⁊ genuit ioſeph. Ioſeph ig̓r na tura ē filiꝰ iacob ex deſcēſiōe ſalomonis. ẜm legē āt hely q̇ ex nathan. Nā filiꝰ q̇ naſcebat̉ ẜm naturā erat q̇dē generātis. ẜm aūt lege defūcti. Hec Damaſcenꝰ. ¶ Sic̄ āt ī eccle ſiaſtica hiſt. d̓r. et Beda ī ſua cronica teſtat̉ cū oēs generatōes hebreoꝝ ⁊ alienigenaꝝ ī archiuis tēpli ſecretioribꝰ ſeruarēt̉. herodes oēs iuſſit incēdi. exiſtimās ſe nobilē poſſe vi deri ſi deficiētibꝰ ꝓbamētis ꝓgenies ſua ad iſrl̓ ꝑtinere crederet̉. Fuerūt tn̄ q̇dam dicti dn̄ici ſic dicti ob ꝓpinq̇tateꝫ xp̄i q̇ ⁊ nazarei fuerūt. q̇ ordinē generatōis xp̄i ꝑtim vt a ꝓ auis didicerant. ꝑtim vt a q̇buſdā libris ha buerūt qͦs domī hēbāt qͣntū poterāt ꝑdoce bāt. B ¶ Ioachim āt accepit vxorē noīe Annā. q̄ habuit ſororē noīe hyſmeriā. Hec āt hyſmeria genuit Elizabeth ⁊ eliud. Eliza beth ioh̓em baptiſtā. De eliud natꝰ eſt emi nen. de eminen natus eſt ſctūs Seruacius cuiꝰ corpus eſt in opido trāiecti ſuꝑ fluuiū moſan in epiſcopatu leodienſi. Anna au tem tres viros habuiſſe d̓r. ſcilꝫ Ioachim. Cleopham. ⁊ Salomē. De pͥmo autē viro ſcꝫ Ioachim vnā filiā ſcꝫ mariā matrē dn̄i genuit. quam Ioſeph nuptui dedit. q̄ xp̄m dn̄m genuit et peperit. Mortuo Ioachim accepit Cleopham frēm Ioſeph et genuit ex eo aliā filiā quā ſil̓r Mariam vocauit. et Alpheo poſtmoduꝫ in ꝯiugem ſociauit. Hec aūt Maria ex Alpheo viro ſuo qua tuor filios genuit. ſcꝫ Iacobū minoreꝫ. Io ſephiuſtū q̇ et Barſabas Simonē et Iu dam. Mortuo ſecūdo viro Anne. tertium cepit nomīe Salomē. ex qͦ aliā filiā genuit. quā rurſus Mariā vocauit. ⁊ Zebedeo ī ꝯiugē tradidit. Hec āt Maria exZebedeo viro ſuo duos filios genuit. ſcꝫ Iacobum maiorē. et Iohannē euangeliſtā. Un̄ et de h̓ extant v̓ſus. Anna ſolet dici tres ꝯcepiſſe marias. Quas genuere viri. ioachim. cleo phas. ſalomeqꝫ. Has duxere viri. Ioſeph. alpheꝰ. zebedeus. Prima parit chriſtum. iacobum ſecunda minorē. Et ioſeph iuſtū. peperit cum ſimone iudam. Tercia maio rem iacobum. volucremqꝫ Iohannem. ¶ Sed mirū videt̉ qūo btā Maria potu tuit eſſe cognata Elizabeth. vt ſuperius di ctū eſt. Cōſtat enī Elizabeth vxorē fuiſſe za charie q̇ erat de tribū leui. ⁊ ẜm legē quilibꝫ de ſua tribū ⁊ familia ducere debebat vxo rē. ⁊ ip̄aꝫ de filiabꝰ Aaron Lucas fuiſſe te ſtat̉. Anna āt fuit ẜm Hiero. de bethleem q̄ erat d̓ tribu iudā. Sed ſciendū ꝙ ip̄e aaron De natiuitate gl̓oſe uirgīs marie ⁊ Ioīadā ſūmꝰ ſacerdos ābo de tribu iuda duxerūt vxores. Un̄ tribꝰ ſacerdotalis ⁊ re gal̓ cognatōe ſꝑ ad inuicē ꝓbāt̉ fuiſſe ꝯiun cte. Potuit āt vt dicit bēdā hmōi ꝯiūctō re cētiori tꝑe fieri datꝭ nuptui feīs d̓ tribu in tri bū vt manifeſte btāꝫ mariā q̄ ex tribu regia deſcēdit cū tribū ſacerdotali cogͣtōeꝫ generꝭ habuiſſe ꝯſtaret Et ita btā maria de vtraqꝫ tribū erat. Uoluit enī dn̄s vt he tribꝰ pͥuile giate ꝓpt̓ miſteriū ad inuicē miſcerēt̉. qꝛ de eis dn̄s naſciturꝰ erat. q̇ vere rex ⁊ ſacerdos ꝓ nob̓ ſeip̄m offerret. ⁊ fideles ſuos in mili tia hꝰ vite pugnātes regͣet. ⁊ poſt victoriam coronaret. Qd̓ etiā ex noīe xp̄i.i. inuncti in nuit̉. qꝛ ſoli ſacerdotes ⁊ reges ⁊ ꝓph̓e in le ge veteri vngebant̉. Un̄ ⁊ nos a xp̄o xp̄iani dicimur ⁊ genꝰ electū ⁊ regale ſacerdotium appellamur. Sꝫ ⁊ qḋ dicebat̉ ꝙ mulieres tā tu ſue tribꝰ hoībꝰ iugerent̉ dictū fuiſſe ꝯſtat ne diſtributio ſortiū ꝯfunderet̉. qꝛ v̓o leuiti ca tribꝰ ſortē int̓ cētas nō hēbat. mulieres d̓ illa tribu nubere poterāt cui volebāt. C ¶ Hiſtoriam āt natiuitatis btē v̓gīs beatꝰ Hieronimꝰ vt in ꝓlogo refert adoleſcētul in qͣdā libello legit. Sꝫ poſt multū tꝑis vt ſe ibidē legiſſe recoluit. pͥmo rogatꝰ trāſſcpͥſit Ioachim nanqꝫ ex galilea ⁊ ciuitate naza rethſanctā Annā ex bethleē duxit vxorem. Ambo āt iuſti erāt. ⁊ ambo ſine rep̄hēſiōe in oībꝰ mādatis dn̄i incedebāt. omnēqꝫ ſuā ſubſtantiā tripharie diuidebāt. Unā partē tēplo ⁊ tēpli ſeruitoribꝰ impendebant. Aliā ꝑegrinis ⁊ pauꝑibꝰ erogabāt. Tertiā ſibi et familie ſue vſibꝰ reſeruabāt. Et ita ꝑ annos xx. prolem ex ꝯiugio nō habentes. vouerūt dn̄o ꝙ ſi eis ſobolem ꝯcederet eam ſeruitio dn̄i māciparent. Cuius rei grā cū ſingulis annis ī tribꝰ feſtis p̄cipuis hieruſalem fre q̄ntarēt. in feſto Encenioꝝ Ioachim cū cō tribulibꝰ ſuis hieruſalē aſcendit. ⁊ cū ceteris ad altare accedens oblationem ſuā offerre voluit. Quē videns ſacerdos cū indigna tione nimia repulit. Et cur ad altare dei ac cedere p̄ſumeret increpauit. aſſerēs non eſſe ꝯueniēs maledicto legis obnoxiū oblatōeꝫ dn̄o legis offerre. nec int̓ fecūdos infecūdūj. ⁊ q̄ ppl̓m dei nō auxit aſtare. Ioachim igit̉ ſic ꝯfuſum ſe vidēs p̄ pudore domū redire noluit. ne ſimiliter a ꝯtribulibꝰ ſuis q̇ hͦ au dierant tantū opprobrium ſuſtineret. Sece dens igr ad paſtores ſuos cum ibi aliqͣꝫ diu fuiſſet q̇daꝫ die ei ſoli angelus cum magna claritate apparuit. ⁊ de eius viſiōe turbatuꝫ ne limeret admonuit dicēs. Ego ſum āgelꝰ dn̄i miſſus ad te vt annunciē tibi p̄ces tuas exauditas eſſe ⁊ elemoſinas tuas in cōſpe ctu dn̄i aſcendiſſe. Uidi enī pudorem tuuꝫ. ⁊ audiui ſterilitatis opprobriuꝫ nō recte tibi obiectū. Peccati quippe nō nature vltor eſt deꝰ. Et ideo cū alicꝰ vteꝝ claudit. ad hͦ facit vt mirabiliꝰ denuo apperiat. ⁊ non libidinis eſſe qd̓ naſcit̉. ſꝫ diuini fore muneris cogno ſcat̉. Prima gētis veſtre mater Sara nō ne vſqꝫ ad nonageſimū annū ſterilitatꝭ ob probrium ꝑtulit. ⁊ tn̄ Iſaac cui repromiſſa erat omniū gentium benedictio generauit. Rachel etiā nōne diu ſterilis fuit. et tamen Ioſeph genuit. q̇ totius egypti dominium habuit. Quis fortior ſamſone vel ſanctior Samuele. ⁊ tn̄ hi ambo ſteriles matres ha buere. Ratiōe igͦr ⁊ exemplis crede dilatos diu ꝯceptꝰ ⁊ ſteriles ꝑtus mirabiliores eſſe ſolere. Proinde Anna vxor tua pariet tibi filiaꝫ. ⁊ vocabis nomen eius Mariā. Hec vt vouiſtis erit ab infantiā dn̄o ꝯſecrata. et adhuc ex vtero matris ſue ſpūſancto plēa. nec forinſecus inter populares. ſed in tem plo dn̄i ſemꝑ morabit̉ ne q̇d ſiniſtruꝫ de ea aliqͥs ſuſpicet̉. Et ſic̄ ip̄a ex ſterili matre na ſcet̉. ita mirabiliter ex ea altiſſimi filius gene rabit̉. cuius nomen erit Ieſus. et ꝑ eū om nibus gentibus erit ſalus. Et hoc tibi ſignū Cum ꝑueneris hieroſolimis ad aureā por tam Annam vxorem tuā obuiam habebis que de tua tardatione modo ſolicita. tunc in cōſpectu tuo gaudebit. His dictis ange lus ab eo diſceſſit. Anna autē cū amare fle ret ⁊ qnam vir ſuus iuiſſet ignoraret. idem angelꝰ eidem apparuit. ⁊ ſibi eadē q̄ viro an nūciauerat patefecit. addens vt ꝓſigno hie ruſalē ad aurcā portā ꝑgeret. et ibideꝫ viro ſuo redeunti obijiarci. Igitur iuxta angeli De natiuitate gl̓oſe uirgīs marie p̄ceptū ābo ſibijnuīcē obuiātes d̓ mutua vi ſione letati. ⁊ d̓ prole ꝓmiſſa ſecuri. adorato dn̄o domū rediert̉ diuinū ꝓmiſſū hilariter expectantes. Anna igͦr ꝯcepit. ⁊ filiā peꝑit. et nomē eiꝰ mariā vocauit. Cōpleto igr̄ ꝑ triē niū ablactatōis tꝑe ad tēplū dn̄i v̓ginē cum oblatōibꝰ adduxert̉. Ęrāt āt circa tēplū iux ta. xv. gͣduū pſalmos. xv. aſcēſiōis gͣdꝰ. Nā qꝛ tēplū ī mōte erat ꝯſtitutū. altare olocau ſti qd̓ forinſecꝰ erat adiri niſi ꝑ gͣdꝰ nō pot̓at In hoꝝ itaqꝫ nouiſſimo v̓go ꝯſtituta cun ctos ſine alicꝰ adiutorio ita ꝯſcēdit. ac ſi iā etatis ꝑfecte eſſꝫ. Perfecta igͦr oblatōe filiā cū alijs v̓gībꝰ ī tēplo dimittētes ad ꝓpͥa re dierūt. Uirgo āt qͣtidre ī oī ſctītate ꝓficiens ⁊ ab angel̓ qͦtidie viſitabat̉. ⁊ viſiōe diuina qͦtidie fruebat̉. Ait eī Hiero. ī qͣdaꝫ epl̓a ad Cromaciū ⁊ heliodoꝝ ꝙ btā v̓go hāc regu lā ſibi ſtatuerat. vt a mane vſqꝫ ad tertiam orōibꝰ īſiſteret. a tertia vſꝫ ad nonā textrino oꝑi vacaret. a nona ab orōibꝰ nō recedebat quſqꝫ āgelꝰ apparēs ſibi eſcam daret. D Quarto at decimo etatꝭ ſue āno pōtifex publice denūciauit. vt v̓gīes q̄ ī templo in ſtruebāt̉. ⁊ etatis ip̄s īpleſſent. domū reuer terent̉. ⁊ viris legitime iūgerēt̉. Cuiꝰ māda to cuꝫ cct̄e paruiſſent. ſola btā maria v̓go hͦ ſe facere non poſſe rn̄dit. tū qꝛ parentes ſui eā dn̄i ſeruitio mācipaſſēt. tū qꝛ v̓gītatē ſuā dn̄o ip̄a vouiſſet. Tūc anxiatꝰ potifex eo ꝙ neqꝫ ẜm ſcpͥturam q̄ dic̄ Uouete ⁊ reddite. votū īfringēdū putaret. nec morē gēti inſue tū ītroducere auderet. ad īminētē feſtiuita tē iudeoꝝ ſenioribꝰ ꝯuocatꝭ. oīm hͨ vna fuit ſnīa vt ī re tā dubia ꝯſiliū dn̄i qͣreret̉. Cū āt orōni inſiſterēt ⁊ potifex ad ꝯſulendū dn̄m acceſſiſſꝫ. mox de loco oratorij cūctꝭ audien tibꝰ vox inſonuit dicēs. vt qͥcūqꝫ de domo dauid nuptijs habiles ꝯiugati nō eēt ſin guli v̓gas ſingulas ad altare deferrēt. ⁊ cu iuſcūqꝫ v̓gula germīaſſet ⁊ ī cacumīe eius ẜm yſaie vaticiniū ſpūſſctūs ī colūbe ſpecie ꝯſediſſꝫ. ip̄e ꝓculdubio eēt cui v̓go deſpōſa ri deberet. Erat inter cet̓os ioſeph d̓ domo dauid. Cui cū incōgruū videret̉. ſi vir tam ꝓuecte etatis tā tenerā v̓ginē duceret ī vxorē. ceteris v̓gas ſuas afferētibꝰ ſolꝰ ip̄e v̓gaꝫ ſuā ſubtraxit. Un̄ cū nil diuīe voci ꝯſonuꝫ appareret. pōtifex iterato dn̄m ꝯſulēdū pu tauit. Qui rn̄dit ꝙ ſolꝰ ille v̓gā ſuā nō attu lit. cui v̓go deſpōſari deberet. Proditꝰ ita qꝫ iōſeph cū v̓gā ſuā attuliſſꝫ. ⁊ ip̄a ilico flo re germinaſſet. ⁊ ī eiꝰ cacumīe colūba de ce lo veniēs ꝯſediſſet. liq̇do oībꝰ patuit ip̄i v̓gi nē deſponſandā fore. Deſpōſata igͦr v̓gine ioſeph ip̄e qͥdē in ſuā ciuitatē bethlee recedit domū ſuā diſpoſiturꝰ ⁊ nuptijs neceſſaria ꝓuiſurꝰ. Uirgo āt maria cū ſepteꝫ v̓ginibꝰ coeuis ⁊ collectaneis ſuis qͣs ob oſtenſionē miraculi a ſacerdote acceꝑat ad domū pa rentū ī nazareth reuerſa ē. In diebꝰ āt illis angelꝰ gabriel ei oranti apparuit. ⁊ de ea na ſcituꝝ dei filiū nūciauit. E ¶ Dies āt na tiuitatis v̓gīs aliqͣnto tꝑe fideles latuit. Cō tigit igr ſic̄ refert ioh̓es beleth vt q̇dā vir ſan ctus ſedule ꝯtēplatiōi inſiſtēs. ſingul̓ annis vj. ydꝰ ſeptēbris in or̄one poſitꝰ iocūdiſſimā angeloꝝ ſocietatē ſolēniſantē audiret. Cun qꝫ deuotiſſime ſibi reuelari peteret cur qͦli bet anno illo tantū die ⁊ non alio hͦ audiret. diuinū accepit rn̄ſuꝫ. ꝙ v̓go glorioſa maria tali die fuerit mūdo nata. ⁊ iō hͦ manifeſta ret filijs ſctē eccl̓e vt ꝯcordes fierent ī hac ce lebritate celeſti curie. Cū aūt hoc ſūmo pō tifici ⁊ alijs intimaſſet. ⁊ illi orōnibus et ieiu nijs. ſcpͥturis ⁊ antiquitatū teſtimonus ve ritatē coꝑiſſent. hūc diem ī honore natiuita tis v̓gīs celebrandū vniuerſal̓r ſtatuerunt. ¶ Octaua āt nalitatꝭ btē marie olī nō cele brabat̉ ſꝫ dn̄s Innocētiꝰ. iiij. natōe ianuenẜ ip̄am inſtituit celebrandā. Cuiꝰ hͨ cauſa fu it. Gregorio enī nono ꝑ morteꝫ ſublato de medio. romani oēs cardinales in quodaꝫ conclaui incluſerūt. vt citiꝰ eccl̓ie ꝓuideret̉. Sed cū ꝑ plures dies ꝯcordare nō potuiſ ſent. ⁊ ip̄i a romanis ml̓tas moleſtias ſuſti nuiſſent. vouerūt regine celi ꝙ ſi eius meri tis cōcordarent. ⁊ liberi abire poſſent. octa uas ſue natiuitatis diu neglectas de cetero ſtatuerent celebrādas. Sicqꝫ ī dn̄m celeſti nū ꝯuenerūt ⁊ liberati ꝑ dn̄m Innocentiū votū adimpleuerūt. Celeſtinꝰ enī modico De natiuitate gl̓oſe uirgīs marie tꝑe ſuꝑuixit. ⁊ iō ꝑ eū īpleri nō potuit. ¶ Et nota ꝙ tres natiuitates eccl̓a ſolēnizat.ſ. na tiuitatem xp̄i. marie. ⁊ ioh̓is bap. Que tres deſigͣnt tres ſpūales natiuitates. Cū iohā ne nāqꝫ in aqͣ. cū maria ī pnīa. cū xp̄o rena ſcim̉ in gl̓a. Cū igͦr ntītatē baptiſmi ī adul tis oporteat p̄ced̓e ꝯtritōꝫ ⁊ gl̓e ſil̓r. ideo ille due merito vigilias habēt. Sꝫ cū pnīa tota ſit ꝓ vigilia nō oportuit vt vigiliā hrēt. Oc tauas v̓o oēs hn̄t. qꝛ oēs ad octauaꝫ reſur rectōis anhelāt. F Miles q̇daꝫ valde ſtrenuꝰ ⁊. b. marie valde deuotꝰ ad tornea mētū vadēſ. prīo qͦddā mōaſteriū ad hono rē. b. marie ꝯſtructū ī itinere reꝑtū miſſam auditurꝰ ītrauit. Cū āt miſſa miſſe ſuccede ret ⁊ ille ob honorē v̓gīſ nullā p̄termitte vellꝫ tandē mō aſteriū exiens ad locū ꝯcitꝰ ꝓpe rabat. Et ecce redeūtes eidem occurrerūt ⁊ ip̄m ſtrenuiſſime militaſſe referūt. Qd̓ dū oēs q̇ aderāt aſſererēt. ⁊ vniuerſi eū ſtrenuiſ ſime militaſſe vnanimiter acclamarent. nec nō ⁊ q̇dā q̇ ſe ab eo captos dicebāt ſe eid̓ of vxēt ꝑpēdēs vir diſcretꝰ vrbanā reginā vr ſelī ei bano mō ſe honoraſſe. q̇d acciderit manife ſtauit. ⁊ ad mōaſteriū rediēs filio v̓gīs d̓ ce tero militauit ¶ Ep̄s q̇dā q̇. b. mariā in ſū ma reuerētia ⁊ deuotōe hēbat. qͣndā eccl̓iaꝫ btē marie ī nocte media ex deuotōe adibat. Et ecce v̓go v̓ginū comitata vniuerſo v̓gi nū choro venienti viro occurrit. ⁊ cū ſūmo honore ſuſceptū ad eccl̓aꝫ ad quā tendebat ducere cepit. p̄cinētibꝰ duabꝰ de choro puel lis atꝫ dicētibꝰ. Cātemꝰ dn̄o ſocie. cātemus honorem. Dulcꝭ amor xp̄i reſonetore pio. Quos v̓ſus totꝰ aliꝰ chorꝰ v̓ginū reſumen do ꝑcātat. Predicteqꝫ bine cantatrices bi nos q̄ ſequūt̉ in ordine v̓ſus ſubſecute ſunt Primꝰ. Ad ima ruit magna de luce ſuꝑbꝰ Sic hō cū tumuit pͥmꝰ ad ima ruit. Sic q virū dei cū tali ꝓceſſiōe vſqꝫ ad eccl̓aꝫ ꝑdu xexūt. duabꝰ ſꝑ incipiētibꝰ ⁊ cet̓is rn̄dentibꝰ ¶ Quedā mulier ſolatio viri ſui deſtituta vnicū filiū habebat quē tenerrime diligebat Quadā āt vice filiꝰ eius ab inimicꝭ capit̉ et in cuſtodia vinculat̉. Qd̓ illa audiēs incō ſolabilit̓ flebat. ⁊ btām vginē cui multū deuota erat ꝓ liberatōe filij īportunis p̄cibus exorabat. Tandē vidēs ꝙ ſic nichil ꝓficeret eccl̓aꝫ in qͣ erat ſculpta imagobtē marie ſo la ītrauit. ⁊ corā imagīe ſtās ip̄aꝫ ſic alloqͥt̉ dicēs. Virgo btā ꝓ liberatōe filij mei te ſepe rogaui ⁊ adhuc nequaqͣꝫ mr̄i milere ſubue niſti. Patrociniū tuū ꝓ filio meo imploro. ⁊ nullū adhuc ſentio fructū. Iḡr ſic̄ filiꝰ me us mihi ablatꝰ eſt. ſic ⁊ ego filiū tuū tibi au ferā ⁊ obſidē ꝓ filio meo in cuſtodiā ponā. Et hͨ dicēs ꝓpius acceſſit. ⁊ imagineꝫ pueri quā v̓go ī gremio baiulabat auferens do mū abijt Accipiciēſqꝫ imaginē pueri ip̄aꝫ ī lintheo mūdiſſimo inuoluit. ⁊ ī arca recon dens ip̄aꝫ cū claui diligētiꝰ obfirmauit. bo nū obſidē ꝓ filio ſuo hrē gaudēs. ⁊ ip̄m dili gēter cuſtodiēs. Et ecce ſeq̄nti nocte beata v̓go iuueni apparuit. ⁊ ianuā carcerꝭ aꝑiēs inde vt exeat p̄cepit. eiqꝫ dixit. Matri tue fi li dices. vt meū mihi reddat filiū. exqͦ reddi di ſibi ſuū. Qui exiens ad matrē venit. ⁊ qͣ liter btā v̓go eum liberauerit enarrauit. Il la aūt plurimū exultans imaginē pueri ac cepit ⁊ ad eccl̓aꝫ vadens beate Marie red didit dicens. Grās vobis dn̄a refero. quia mihi meū vnicū filiū reddidiſtis. ⁊ nūc vo bis filiū veſtrū reddo. quia meū me recepiſ ſe ꝓfiteor. G ¶ Erat q̇dam fur qui ſepe latrocinia exercebat. ſed btām mariā pluri mū in deuotione habebat. et eam crebriꝰ ſa lutabat. Quadā igͦr vice furtim q̄dam ra piēs capit̉. ⁊ ſuſpendio adiudicat̉. Cū autē ſuſpenderet̉ ꝯtinuo btā virgo ei affuit. et ſu ſpenſum tribꝰ diebꝰ vt ſibi videbat̉ ſuis ma nibꝰ ſuſtentauit. ita ꝙ nullā leſioneꝫ ꝑſenſit. Illi v̓o qui eū ſuſpenderūt. caſu inde tranſ euntes eū viuētem ⁊ vultu hilari repererūt. et arbitrātes ꝙ nō bene fuiſſet laqueo aſtri ctus gladio ip̄m iugulare volebāt. Sꝫ bea ta maria ferientiū gladio manum oppone bat. ⁊ illi ſibi nil nocere poterant. Cognoſcē tes ergo illo referente ꝙ btā Maria ſic euꝫ iuuabat. mirātes eū depoſuerunt ⁊ amore v̓ginis abire liberum dimiſerūt. qui abiens monaſterium intrauit. ⁊ quoad vixit in ſer uino dei genitricis ꝑmanſit ¶ Fuit ȧdam De natiuitate gl̓oſe uirgīs marie clericꝰ q̇ btāꝫ mariā valde diligēs horas eiꝰ ſedule decātabat. Cū āt ꝑentes eꝰ morerent̉ aliū nō hn̄tes hedē. eidē heditatē dimiſerūt. Cōpulſus eſt igͦr ab aīcꝭ vt vxorē acciꝑet ⁊ heditatē ꝓpͥaꝫ gub̓naret. Quadā āt die cū ad celebrādas nuptias tēd̓et ī itinere qͣndaꝫ eccl̓aꝫ reꝑit. ⁊ recordatꝰ ẜuitij. b. marie ī ip̄aꝫ īgrediēs horas eiꝰ dicere cepit. ⁊ ecce. b. ma ria eidē apꝑuit. ⁊ qͣſi ſeueriꝰ ei dixit. O ſtulte ⁊ infidel̓ cur me aicā ⁊ ſpōſaꝫ tuā relinq̇s. ⁊ mihi aliā feīaꝫ an̄ponis. Ad hͦ ille ꝯpūctus ad ſocios redijt. ⁊ totum diſſil̓ans. celebratꝰ nuptijs media nocte oībꝰ relictꝭ d̓ domo au fugit ⁊ mōaſteriū itrās. b. marie d̓uote ẜui uit. ¶ Sacerdos cuiuſdā prochie ⁊ hone ſte vite nullā miſſā niſi miſſaꝫ. b. marie ſciē bat quā ī eiꝰ honorē ſedule decātabat. Apd̓ ep̄ꝫ igͦr accuſat̉. ⁊ ab eo citiꝰ accerſit̉. Cū v̓o corā ep̄o ſe aliā miſſaꝫ neſcire dicerꝫ. ep̄s ip̄ qͣi ſeductorē dure redarguit. ⁊ ab officio eū ſuſpēdēs ne d̓ cet̓o eā miſſā d̓cātare audeat īterdixit Seq̄nti āt nocte. b. maria ep̄o appa rēs eū pl̓imū increpauit. ⁊ cur ſuū male ſic tractaſſꝫ famulū reqͥſiuit. Addidit qͦꝫ ꝙ die trigeſima moreret̉. niſi ille ad ꝯſuetū officiū reſtitueret̉. Tremefactꝰ ep̄s p̄ſbyteꝝ accerſi uit ⁊ veniā poſtulās vt nullā miſſā p̄ter illā quā ſciebat d̓. b. maria celebrare debeat īpe rauit. ¶ Quidā clericꝰ vanꝰ ⁊ lubricꝰ erat. ſꝫ tn̄ dei genitricē pl̓imū diligebat. ⁊ eius ho ras ſctās deuote ⁊ alacrit̓ decātabat. qͣdam igr nocte ī viſiōe vidit ſe an̄ tribunal d̓i aſta re ⁊ dn̄m circūſtantibꝰ dicere De illo q̇ vos aſpicit qͦ iudicio dignꝰ ſit voſip̄i decernatis quē tādiu toleraui ⁊ nullū adhuc ī eo emen datōis ſignū īueni. Tūc dn̄s oībꝰ approbā tibꝰ ſuꝑ eū dānatōis tulit ſnīaꝫ. Et ecce v̓go btā ſurrexit ⁊ filio ſuo dixit. Pro iſto pie fi li clemētiā tuā rogo vt ſuꝑ eū dānatōis ſen tentiā mitiges. Uiuat gͦ h̓ ob grāꝫ mei. q̄ ob ꝓpͥa merita addicit̉ morti. Cui dn̄s. Tuis ei petitōibꝰ eū tribuo ſi vl̓ ſaltē nūc eiꝰ corre ctionē īſpexero. Et ꝯuerſa v̓go ad hoīeꝫ di xit. Uade ⁊ āpliꝰ noli peccare ne deterius ti bi ꝯtingat. Ille igͦr excitatꝰ vitaꝫ mutauit. et religionē petijt. ⁊ ibi ī bonis oꝑbꝰ vitā finiuit. H ¶ Apd̓ ſiciliā āno dn̄i dxxxvij. fuit q̇dā vir noīe throphilꝰ cuiuſdā ep̄i vicedn̄s vt ait Fulbertꝰ carnotēẜ ep̄s. q̇ tā prudēter ſub ep̄o res eccl̓aſticas diſpenſabat ꝙ mor tuo ep̄o eū dignū ep̄atū oīs ppl̓us acclama bat. At ille vicedominatū ꝯtētꝰ aliū in ep̄m maluit ordīari. Tādē ab ip̄o officio inuite ab ep̄o d̓poſitꝰ ī tantā īpatientiā ē delapſus vt ad ſuā recuꝑandā digͥtatē cuiuſdā iudei malefici ꝯſiliū expet̓et. Ille igr diabolū ad uocauit. ⁊ aduocatꝰ ꝯcitꝰ veīt. Theophil ergo iuſſu demōis xp̄m ⁊ inrēꝫ eiꝰ abnega nit. xp̄iane ꝓfeſſioni abrenūciauit. ⁊ ipſiꝰ ab renunciatōis ⁊ abnegatōis cyrogͣphū ſuo ſangͥne ꝓpͥo ſcpͥſit ⁊ ſcriptū anulo ſigillauit. ⁊ ſigillatū demoni tradidit. ⁊ ſic eiꝰ ſeruitio ſe addixit. In craſtinū igr ꝓcuratōe demo nis theophilꝰ ī grām ep̄i recipit̉. ⁊ ī ſui digͥta tē officij reſtituit̉. Tādē ad ſe reuerſus d̓ eo qd̓ fecerat valde īgemuit. ⁊ ad v̓ginē gl̓oſaꝫ vt ſibi ī adiutoriū fieret tota mētis deuotōe ꝯfugit. Quadā igͦr vice btā maria illi in vi ſione apparēs de impietate ip̄m redarguit ⁊ diabolo abrenūciare p̄cepit. ac xp̄m dei fi liū ⁊ omne xp̄ianitatis ꝓpoſitū ꝯfiteri fecit. ⁊ ſic ip̄m in ſui ⁊ filij gr̄aꝫ recuꝑauit. ⁊ ad in diciū indulte venie iteꝝ ſibi apparens cyro graphū qḋ diabolo dederat ſibi reddidit. ⁊ ſuꝑ pectus poſuit. vt iam nō ſe diaboli ẜuū timeret ſed per virginem ſe liberum factum gauderet. Quo Theophilus recepto. ve hementer exultans. coram ep̄o omniqꝫ po pulo quid ſibi acciderat retulit. ⁊ cūctis ad mirantibus ⁊ virginem glorioſam laudā tibus ipſe poſt triduum in pace quieuit. I ¶ Quidā vir ⁊ vxor ſua ꝓpelugdunū circa annū dn̄i. M. c. filiā vnicā hn̄tes. eam cuidā iuueni nuptui tradiderūt. Ob amo rem āt filie generum ſuū ſecū in domo tene bāt. Mater āt puelle iuuenē amore filie ſue tam diligent̓ colebat. vt nō maior eēt amor puelle ad pueꝝ qͣꝫ ſocrꝰ ad generū. Int̓hec malicioſi dicere ceperūt. ꝙ hͦ nō filie cāface ret. ſed vt eidem ꝓ filia ſeſe ingereret; Cum igͦr mulieris animū tāta falſitas ꝯcuſſiſſet. timēs ne ī vulgi fabulā verteret̉. duos ruſti De ſancto Adriano cos alloqͣt̉. vt ſi occulte generū ſtrangulare vellēt. cuilibꝫ. xx. ſolidos pollicet̉. Quadam ig̓r die eos ī cellario recludēs maritum ſuū ex īduſtria aliqͦ ire ꝯſuluit. ⁊ filiā alio tranſ miſit. Tuc adoleſcēs iuſſu dn̄e ſue cellariū vt vinū afferret ingredit̉. ⁊ mox a latronibꝰ ſtrāgulat̉. Mox ſocrꝰ ip̄m ī lectum filie de tulit. ⁊ qͣi dormiētē veſtibꝰ circūtexit Redeū tibꝰ gͦ marito ⁊ filia ⁊ ad mēſam poſitꝭ iubet mat filie vt maritū debeat excitare ⁊ ad me ſaꝫ vocare. quē cū defūctū reꝑiſſꝫ. ⁊ hͦ ꝯcita nūciaſſꝫ. tota faīlia ī lamētū v̓tit̉. Et illa mu lier hoīcida qͣi dolēs cū cetis lamētat̉. Tan dē ml̓r d̓ ꝑpetrato ſcelere valde ingenuit. ⁊ ſacerdoti oīa ꝑ ordine ꝯfeſſa fuit. Pꝰ aliqd̓ ip̄s int̓ muliere ⁊ ſacerdotē litigiū orit̉. ⁊ a ſa cerdote ſibi generi homicidiū irrogat̉. Qd̓ cū ad parētū iuuenis noticiā deueniſſꝫ. ad ducit̉ ad iudicē. ⁊ ab eo ignibꝰ ꝯcremanda dānat̉ Finē gͦ ſuū īminere ꝯſiderās ad btā v̓ginē ſe ꝯuertit. ⁊ eiꝰ intrās eccl̓aꝫ ī orōe cū lacrimis ſe ꝓſtrauit. Poſt modicū exire cō pellit̉. ⁊ ī magnū ꝓiectā ignē oēs ibidē ſtare illeſaꝫ ⁊ īcolumem ꝯtuent̉. At ꝑentes pueri ignē ꝑuū eē putātes. ad ſarmēta ꝯcurrūt et ī igne ꝓijciūt. Uidētes āt ꝙ nec ſic ī aliqͣ le deret̉. lāceis ⁊ haſtꝭ eā īpugnare cepert̉. Tc̄ iudex q̇ aderat vehemēt obſtupuit. ⁊ eoſ ab ip̄iꝰ īpuguatiōe ꝯpeſcuit. Eam at diligēter ꝯſiderās. nullū in ea ſignū incēdij p̄ter ſola vulnera lāceaꝝ īuenit. Cū aūt parētes eius domū eā reduxiſſent. ⁊ eā fomētꝭ et balneis recrearēt nolens eā deꝰ vlteriꝰ hūana ſuſpr tione fedari. poſt triduū ī laude v̓gīs ꝑſeue rantē ex hac vita vocauit. XXVII A ¶ De ſctō Adriano. Prianus a maxi miano iꝑatore regnante martiriū paſſus ē. Cū enī p̄dictꝰ maximianꝰ in nico media vrbe ydolis īmolaret. iuſſu eiꝰ cūcti xp̄ianos ꝑqͥrētes. alij timore pene. alij amo re ꝓmiſſe pecunie vicini vicinos. propiqui domeſticos ad ſuppliciū trahebat. Int̓ qͦs xxxiij. a ꝑquirētibꝰ ꝯphenſi ante rege adducti ſunt. Quibꝰ rex. Nō audiſtis qͣlis pena aduerſus xp̄ianos poſita ſit. Cui illi. audi uimꝰ ⁊ ſtulticie tue iuſſionē irriſimꝰ. Tunc rex iratꝰ neruis crudis eos cedi iuſſit. ⁊ lapi dibꝰ orā eoꝝ ꝯtundi mādauit. ac annotata vniuſcuiuſqꝫ ꝯfeſſiōe ferro victos ī carcere recludi p̄cepit Quoꝝ adrianꝰ ꝯſtantiā pͥor officij militaris ꝯſiderās dixit eis. Adiuro vos ꝑ deū veſtꝝ vt mihi dicatis q̇ ē remune ratio quā expectatis ꝑ iſta tormenta. Ad hͦ dixert̉ ſancti. Oculus nō vidit. nec aurꝭ au diuit. nec ī cor hoīs aſcēdit qͥ p̄parauit deꝰ diligētibꝰ ſe ꝑfecte. Tunc adrianꝰ in mediū ꝓſiliēs ait. Annotate me cum iſtis. qꝛ ⁊ ego xp̄ianꝰ ſum. Qd̓ cū iꝑ̄ator audiſſet. nolentē ſacrificare vinctū ferro in carcerem poſuit. Natalia v̓o vxor eiꝰ audiēs virū ſuū incar ceratū ſcidit veſtimēta ſua. flens plurimū ⁊ eiulās. Sꝫ cū audiſſet ꝙ ꝓpter fidē xp̄i icar ceratus fuiſſet. gaudio repleta ad carcereꝫ cucurrit. ⁊ vincl̓a viri ſui ⁊ alioꝝ oſcl̓ari ce pit. Erat enī xp̄iana. ſꝫ ꝓpt̓ ꝑſecutōeꝫ ſe non publicauerat Et dixit ad virū ſuū. Btus es dn̄e mī adriane. qꝛ īuēiſti diuitias qͣs nō di miſerūt parētes tui. qͥbꝰ egebūt illi q̇ multa poſſidet qn̄ nō erit fenerādi tꝑs nͨ mutuo accipiēdi. dū nullꝰ de pena aliū liberabit. nͤ pater filiū. nec mater filiā. nec ſeruꝰ dn̄m.n. amicꝰ amicū. nec diuitie poſſeſſorē. Cunqꝫ eū admonuiſſet vt oēꝫ gl̓aꝫ terrenā ꝯtemne ret. ⁊ amicos ⁊ ꝑentes ſperneret. ⁊ ſꝑ ad cele ſtia cor haberet. Dixit ad eam Adrianus. Uade ſoror mea tꝑe paſſiōis nr̄e accerſiaꝫ te vt videas fine noſtꝝ. Sicqꝫ virum ſuum alijs ſanctis recōmendans vt eū ſcꝫ ꝯforta rēt. redijt in domū ſuā. B ¶ Poſtmod̓ audiēs Adrianus diē paſſionis ſue adeſſe dans munera cuſtodibꝰ. ⁊ ſanctos q̇ ſecuꝫ erant in fideiuſſores. abijt domū vocare na taliā ſic̄ ei iuramēto ꝓmiſerat. vt eoꝝ paſſio nibꝰ p̄ſens eſſꝫ. Quidam autē eum videns p̄cucurrit ⁊ nunciauit natalie dicēs. Abſo lutꝰ eſt adrianꝰ ⁊ ecce venit. Quod illa au diens non credebat dicens. Et quis potuit eū abſoluere a vinculis. Non mihi contin gat vt ſoluat̉ a vinculis ⁊ ſeparet̉ a ſanctis. De ſancto Adriano Dū hͦ loq̄ret̉ puer domeſticꝰ vēit dicēs. En dn̄s meꝰ dimiſſus ē. Illa āt putās ꝙ marty riū refugiſſꝫ amariſſime flebat. Et cū vidiſ ſet eū ſurgēs velociꝰ hoſtiū domꝰ ꝯͣ eū clau ſit ⁊ dixit. Loge a me efficiat̉ q̇ a d̓o corruit. Nō mihi ꝯtingat loq̄ ori illiꝰ ꝑ qd̓ dn̄m ſuū abnegauit. Et ꝯuerſa ad eū dixit. O tu mi ſer ſine d̓o. qͣs te coegit apprehēdere qd̓ non potuiſti ꝑficere. q̇s te ſeꝑauit a ſctīs. aut qͣs te ſeduxit vt recederes a ꝯuentu pacis. Dic mihicur fugiſti an̄qͣꝫ pugna fieret. an̄qͣꝫ re pugnantē videres. quo vulneratꝰ es nōdū emiſſa ſagitta Et ego mirabar ſi ex gēte ſine deo ⁊ de genere imꝑioꝝ aliqͦs offerret̉ deo. Heu me infelicē ⁊ miſerā. qͥd faciā q̄ ꝯiūcta ſū huic ex gn̄e imꝑioꝝ. Nō eſt ꝯceſſū michi vt vniꝰ hore ſpacio vocater vxor martiris. ſꝫ vt dicerer vxor trāſgreſſoris. Ad modicū q̇dem exultatio mea fuit. vt ecce ꝑ ſecl̓a ob probriū meū erit. Hec at btūs Adrianꝰ au diēs vehemēter gaudebat. admirās de feīa iuuene. pulcerrima ⁊ nobili ⁊ ante. xiiij. me ſes nupta. quo talia loqͥ poſſet. Un̄ ex hoc ad martiriū ardētior effectꝰ v̓ba eiꝰ libētiſſi me audiebat Sed cū eānimis affligi vid̓et dixit ei. Aperi mihi dn̄a mea natalia. Non ei vt putas mariyriū fugi. ſꝫ te vt ꝓmiſi vo care veni. Que nō credens ait. Uide qūo me ſeducit trāſgreſſor. quo mētit̉ alt̓ iudas. Fuge a me miſer meip̄aꝫ iam īterficiaꝫ vt ſatieris. Et dū moraret̉ ad aperiēdū ei dixit. Aperi citiꝰ. nam vadā ⁊ vltra nō videb̓ me ⁊ poſt hoc lugebis ꝙ me an̄ exitu meū non videris. Fideiuſſores dedi ſctōs martyres ⁊ ſi mīſtri me reqͥrētes nō inuenerīt. ſuſtine būt ſctī ſimultormēta ſua ⁊ mea. Hec audi ens natalia aperuit. ⁊ ſibijnuiceꝫ ꝓſtrati ad carcerē ſimul abierūt. Ubi natalia ꝑ ſepte dies ſctōꝝ vlcera cū liniheis p̄cioẜ exterge bat. C ¶ Statuta āt die imꝑator eos p̄ ſentari iuſſit. Qui reſoluti penis. qꝛ ambu lare n̄ poterāt velut aīalia portabāt̉. Adria nus v̓o retro vinctis manibꝰ ſeq̄bat̉. Dein de adrianꝰ portās ſibi eculeū ceſari p̄ſentat̉. Natalia v̓o adiugēs ſe ei dicebat. Uid̓ dn̄e meꝰ ne forte trepides cū tormēta videbis. Modi cū q̇dē nūc patieris. ſꝫ ꝯtinuo cum angelis exultabis. Adrianꝰ igr̄ ſacrificare nolēs gͣuiſſime ceſus eſt. Currēſqꝫ natalia cū gaudio ad ſanctos q̇ erant in carcere ait Ecce dn̄s meꝰ inchoauit martiriū. Cū aūt rex ne deos ſuos blaſphemaret moneret il le ait. Si ego torqueor qꝛ eos q̇ nō ſunt dij blaſphemo. qual̓r ip̄e torq̄berꝭ q̇ verū deuꝫ blaſphemas. Cui rex. Hec v̓ba te illi ſeduc tores docuerunt. Ad quē adrianꝰ. Quare ſeductores eos dicis qui ſunt doctores vite eterne. Currēs natalia hͨ rn̄ſa viri ſui alijs cū gaudio referebat. Tūc rex a qͣtuor vali diſſimis viris fecit eū gͣuiter cedi. Oēs aut penas ⁊ īterrogatiōes ⁊ rn̄ſiones Natalia alijs martyribꝰ q̄ erāt in carcere ꝯtinuo re ferebat. Intantū aūt ceſus eſt vt eiꝰ viſcera effūderent̉. Tūc ferro vinctꝰ cū alijs marti ribꝰ in carcerē recludit̉. Erat āt adrianꝰ iu uenis delicatꝰ valde ⁊ decorꝰ. annoꝝ. xxviij. Natalia v̓o virū ſuū ſupinū iacentē ⁊ totū laceratū ꝯſiderās. mittēs manu ſub vertice eius dicebat. Btus es dn̄e meꝰ. qꝛ dignꝰ ef fectus es de numero eſſe ſctōꝝ. Btūs es lu men meū. vt patiaris ꝓ eo qͥ ꝓte paſſus eſt. Perge nūc dulcꝭ meꝰ vt videas gl̓iam eiꝰ. Audiens auteꝫ imꝑator ꝙ multe matrone ſanctis in carcere miſtrarent. p̄cepit ne vlte rius ad eos ingredi permittant̉. Quod au diens natalia ſeipſam conſurauit. ⁊ habitū virilem aſſumens ſanctis in carcere mīſtra bat. alias quoqꝫ exemplo ſuo ad hoc indu xit. Rogauitqꝫ virū vt cum eſſet in gl̓a hac p̄cem ꝓ ſe faceret. vt ſe intactam cuſtodiēs ab hoc ſeculo citius euocaret. Audiēs aūt rex q̇ matrone feciſſent. iuſſit incudē afferri vt fractis ſuꝑ eam cruribus ſancti marty res interirēt. Timens aūt natalia ne vir ſu us ex alioꝝ ſupplicijs terreret̉. rogauit mini ſtros vt ab eo inciperent Abſciſis igitur ab eo pedibus. cruribuſqꝫ fractis. rogauit euꝫ natalia vt manū ſibi abſcidi permitteret. qͣ tenus alijs ſanctis q̇ plura paſſi fuerant co par eſſet. Quo facto Adrianus ſpūm red didit. Ceteri vltro pedes ꝓtendētes ad dn̄m migrauerūjt. Rex autē eoꝝ corpora crema De ſanctis Gorgonio et dorotheo ri mādauit. Natalia v̓o manū adriam in ſi nū ſuo abſcōdit. Cū āt corꝑa ſctōꝝ in igneꝫ p̄cipitarent̉ voluit ⁊ natalia ſe cū eis in ignē p̄cipitare. Sed ſubito vehemētiſſimꝰ imber erupit. ⁊ ignē extinguēs. corꝑa ſcōꝝ illeſa ſer uauit. Chriſtiani vo ꝯſilio inito corꝑa eorū cōſtātinopolim trāſferri fecerūt. qͦuſqꝫ pace eccl̓ie reddita cū honore referrent. Paſſi ſūt aūt circa ānuꝫ dn̄i. cclxxx. Natalia v̓o domi remanēs manū ſctī adriani ſibi retinuit qͣm in ſolaciū vite ſue ſꝑ ad caput lectuli ſui tene bat. D ¶ Poſt hͦ āt tribunꝰ vidēs nataliā tā pulcrā tāqꝫ diuitē ⁊ nobilē. de volūtate im peratoris honeſtas matronas ad eaꝫ miſit. vt in ſuū ꝯiugiū ꝯſentiret. Quibꝰ natalia re ſpondit. Quis mihi p̄ſtare poterit vt ꝯiun gar tali viro. Sꝫ peto vt triū dieꝝ mihi dent̉ inducie vt me valeā p̄parare. Hoc aūt dice bat vt inde fuḡe poſſet. Cū aūt dn̄m exora ret vt ſe intactam ꝯſeruaret. ſubito obdormi uit. Et ecce vnꝰ martyꝝ ei apparuit. ⁊ eā dul citer ꝯſolās. vt ad locū in qͣ ſunt corꝑa mar tyrū veniat imꝑauit. Euigilās igit̉ ⁊ manu adriani ſolā accipiēs cū ml̓tis xp̄ianis nauē ꝯſcendit. Qd̓ tribunꝰ audiēs cū ml̓tis mili tibus eā ꝑ nauigiuꝫ inſecutꝰ eſt. Exurgēs āt ventꝰ ꝯtrariꝰ ml̓tis eoꝝ ſubmerſis eos redi re cōpulit. Media aūt nocte diabolꝰ in ſpe cie naucleri cū naui fantaſtica his q̄ erāt cū natalia apparuit. et qͣſi voce naucleri ait eis. Un̄ venitis. ⁊ q̇ ꝑgītis. Et illi. Ex nicomedia venimꝰ. ⁊ ꝯſtātinopolim ꝑgimꝰ. Quibꝰ il le ait. Erratis. Ad ſiniſtrā ꝑgīte vt rectiꝰ na uigetis. Hoc aūt dicebat vt eos in pelagus mitteret ⁊ ꝑirēt. Cū āt vela mutarent ſubito adrianꝰ in nauicl̓a ſedēs eiſdem apparuit. ⁊ eos nauigare ſic̄ priꝰ ceꝑant admonuit. aſ ſerens malignū ſpūm fuiſſe q̇ ſibi locutꝰ fue rat. ponēſqꝫ ſe an̄ eos. p̄cedebat illos ⁊ viam eis oſtēdebat. Natalia v̓o adrianū p̄cedere vidēs īmenſo gaudio repleta ē. Sicqꝫ an̄qͣ illuceſceret ꝯſtātinopolim aduenerunt. Cū aūt natalia in domū vbi erāt corꝑa martyꝝ intrōiſſet. ⁊ manuꝫ adriani ad corpꝰ poſuiſ ſet. ⁊ poſt orōnē dormitaſſet. adrianꝰ ei apꝑa ruit. ⁊ ſalutās eā vt in et̓nā pacē ſecū veniret p̄cepit. Que cū euigilaſſet. ⁊ ſomniū aſtanti bus retuliſſet valefaciēs oībus emiſit ſpūm. Fideles āt corpꝰ eiꝰ accipiētes iuxta corꝑa martyꝝ illud poſuerunt. AXXVIII A ¶ De ſanctis Gorgonio ⁊ Dorotheo. Orgoniꝰ et doro theꝰ apud nicomediā pͥmi in pala cio diocleciami antiq̄ militie renū ciant vt liberiꝰ regē ſuū ſequant̉. ⁊ xp̄ianos ſe voce libera ꝯfitent̉. Qd̓ ceſar audiēs plu rimū anxiabat̉ egreferēs ꝑdere tales viros q̄s intra palaciū nutritos moꝝ ⁊ generiſ no bilitas decorauit. Cū igit̉ nec minis nͤ blan dicijs mouerent̉. in eculeo diſtendunt̉ ⁊ fla gellis ⁊ vngulis toto corꝑe lacerati. aceto et ſale nudatis pene eoꝝ viſceribꝰ ꝑfundunt̉. ⁊ cū hͨ alacrit̓ tolerarēt. in craticula aſſant̉ vbi qͣi in lecto floꝝ videbāt̉ iacere. nihilqꝫ leſiōis ſentire. Deinde iuſſu ceſaris laqueo ſuſpen dunt̉. ⁊ corꝑa lupis ⁊ canibꝰ exponunt̉. ſꝫ tn̄ intacta a fidelibꝰ colligunt̉. Paſſi ſūt circa annū dn̄i. cclxxx. Poſt ml̓tos ānos corpus ſctī gorgonij romā trāſlatuꝫ ē. Anno āt dn̄i dcclxiij. ep̄s metenẜ nepos pipini regis. ip̄m ad gallias trāſtulit. ⁊ in gorgocienſi mona ſterio collocauit. XXIX A ¶ De ſanctis Protho ⁊ Iacincto. Rothus et iacin ctus fuerunt domicelli ⁊ in ſtudio phie ſocij eugēie filie philippi nobi liſſimi romanoꝝ genere. Qui q̇deꝫ philippꝰ a ſenatu p̄fecturā alexandrie acceꝑat. ⁊ illuc claudiā vxorē ſuā. ⁊ filios auitū ⁊ ſergiuꝫ. fi liā qͦꝫ eugeniā ſecū duxit. Porro eugenia oī bus liberalibꝰ artibus et litteris erat ꝑfecta. Prothus qͣꝫ ⁊ iacinctꝰ ſecū ſtuduerat. ⁊ ad ꝑfectionē omniū ſciētiaꝝ deuenerant. Euge nia igit̉. xv. etatis ſue anno ab aquilino aqͣ lini conſulis filio petit̉ vxor. Cui illa. Et ma ritus nō natalibꝰ. ſed moribꝰ eſt eligendus. Peruenit igit̉ ad manus eiꝰ doctrina pau li. ⁊ cepit anio fieri chriſtiana. Permiſſum erat tunc xp̄ianis iuxta alexandriā habitare. De ſanctis Protho et Iacincto Unde illa qͣſi ſolaciando ꝑgens ad villam tranſiēs audiuit xp̄ianos cantātes. Oēsʳ dij gentiuꝫ demonia. dn̄s āt celos fecit. Tūc dic̄ ad pueros pthū ⁊ iacinctū q̄ ſecū ſtuduerāt Philoſophorū ſilogiſmos ſcrupuloſo ſtu dio trāſegimꝰ ariſtotelica argumēta. ⁊ pla tonis ydeas. ⁊ ſocratis monita ⁊ breuit qͥc qͥd cantat poeta. q̄c q̇d orator. ⁊ q̄cq̇d ph̓us cogitat hac ſnīa excludunt̉. Dn̄am me vo bis vſurpata ptās. ſororeꝫ v̓o ſapientia fecit. Simꝰ ergo frēs ⁊ xp̄m ſeqͣmur. Placet cō ſiliū. ⁊ aſſumpto habitu viri ad mōaſteriuꝫ cui elenus vir dei p̄erat venit. q̄ nullā ad ſe fe minā venire ſinebat. Quietiā qͣdaꝫ vice cū heretico diſputās cū vim argumētorū ferre nō poſſet. magnū ignē accendi fecit. vt ille qͥ nō cōbureret̉ verā fidē ꝓbaret̉ hrē Qd̓ cum factum eſſet pͥor intrauit ⁊ illeſus exiuit. He reticꝰ aūt cū intrare nollet ab oībꝰ expulſtis eſt. Ad hūc igͦr cū acceſſiſſet ⁊ ſe viꝝ diceret. ille ait. Recte vir diceris. qꝛ cū ſis femīa viri lit̓ agis. Nā ſibi eiꝰ ꝯditio a deo fuit reuela ta. Ab eo igͦr cū ꝓtho ⁊ iacincto monaſticuꝫ habitū ſuſcepit. ⁊ ſe frēm eugeniū ab oībꝰ ap pellari fecit. Pat̓āt eiꝰ ⁊ mat̓ vidētes curru eugenie domū vacuū rediſſe merētes vndi qꝫ filiā inq̇ri fecerūt. ſꝫ mīme īuenire potue rūt. Int̓rogāt vates q̇d d̓ filia factū ſit. Qui rn̄det eā a dijs int̓ aſtra trāſlataꝫ. Quo cir ca pat̓ imaginē filie fecit ⁊ ip̄aꝫ ab oībꝰ ado rari mādauit. Ip̄a v̓o cū ſocijs ī dei timore ꝑmāſit. ⁊ mortuo p̄poſito ip̄a p̄ficit̉. ¶ B Erat tūc alexādrie matrona q̇dam diues ⁊ valde nobil̓ melancia noīe. quā ſcā eugenia oleo pungēs a qͣrtana liberauit ī noīe Ieſu xp̄i. Un̄ multa ei miſit munera. ſꝫ non rece pit. Predicta igit̉ matrona frēm eugeniu virū eſſe arbitrās ſepiꝰ eā viſitabat. Uidēſ qꝫ elegātiā iuuētutis ⁊ pulcritudinē corꝑis in eiꝰ amorē vehement exarſit. ⁊ qͣliter cū eo cōmiſceri poſſꝫ anxia cogitare cepit. Simu lans igit̉ languorē miſit vt ad eā veniret. ⁊ ſe inuiſere dignaret̉. Qui cū veniſſet aperuit ſi bi qͣliter eiꝰ amore capta eſſet. ⁊ qͣlit̓ in eiꝰ cō cupiſcētia eſtuaret. rogans vt ſecū carnalit̓ cōmiſceret̉. Statimqꝫ eū app̄hendeijs amplectit̉ ⁊ oſculat̉ ⁊ ad crimen hortat̉. Qd̓ fa ctū frater eugeniꝰ abhorruit dicēs ei. Recte melancia nomē hrē cognoſceris. nigrediniſ enī repleta ꝑfidia nigra diceris ⁊ obſcura. fi lia tenebraꝝ. amica diaboli. dux pollunōis. fomentū libidinis. ſoror anxietatis ꝑpetue. ⁊ mortis filia ſempiterne. Illa v̓o ſe deceptaꝫ videns. ⁊t timēs ne forte ſcelus publicaret. vo luit ipſa pͥor detegere. clamareqꝫ cepit. ꝙ eu geniꝰ ſe voluit violare. Abijt igit̉ ad philip pū p̄fectū ⁊ ꝯqueſta eſt dicēs. Iuuenis q̇dā ꝑfidus xp̄ianꝰ ad me medendi cā ingreſſus in me irruens impudent voluit me violare. ⁊ niſi vniꝰ ancille q̄ intra cubiculū erat fuiſ ſem liberata ſuffragio. ſue me libidini ſoci aſſet. Audiēs hoc p̄fectꝰ tra accēdit̉. ⁊ miſſa apparitoꝝ ml̓titudine eugeniā ceteroſqꝫ ſer uos xp̄i ferro vinctos adduci fecit. diemqꝫ ſtatuit. in qͣ oēs tradi deberēt morſibꝰ beſtia rū. Accerſitis aūt eis corā ſe. dixit ad eugeni am. Dic nobis enī ſceleratiſſime. hͦ vos xp̄s veſter quē colitis docuit vt operā corrupti onibꝰ detis. ⁊ matronas impudēti veſania violetiſ. Cui eugenia demiſſa facie ne agno ſceret̉ rn̄dit. Dn̄s noſter caſtitateꝫ docuit. et integritatē ẜuantibꝰ eternam vitam ꝓmiſit Hanc aūt melanciā falſaꝫ teſteꝫ monſtrare poſſumꝰ. ſed meliꝰ ē vt nos patiamur qͣꝫ ꝙ illa cū ꝯuīcta fuerit puniat̉. ⁊ fructꝰ patiētie nrē depeat. Veꝝtn̄ adducat ancillā quā di cit nrī ſceleris eſſe teſtē vt ex ore eiꝰ poſſint re futari mendacia. Que cū adducta eſſet. illa a dn̄a ſua docta ꝯſtant̉ ſibi opponebat ꝙ do minā ſuā opprimere voluit. Cūqꝫ oēs de fa milia ſimilit̓ deprauati ſic eſſe teſtarent̉. ait eugenia. Tempꝰ tacēdi trāſijt. ⁊ tp̄s loq̄ndi aduenit. Nolo vt impudica in ẜuos xp̄i cri men imponat. nec fallacia gloriet̉. Ut auteꝫ mendaciū v̓itas ſuꝑet. ⁊ ſapientia maliciaꝫ vincat. veritatē on̄daꝫ nō ꝓpter iactantiam ſed ꝓpter dei gl̓iaꝫ. Et hͨ dicēs tunicā a capi te vſqꝫ deorſum ſiue vſqꝫ ad cingulū ſcidit. ⁊ femīa apparuit. Dixitqꝫ p̄fecto. Tu mihi pater. claudia mater. fratres hi duo q̇ tecuꝫ ſedent auitus et ſergius. ego Eugenia filia tua. Hi duo prothus ⁊ iacinctꝰ. Qd̓ pater De exaltatione ſancte crucis audiēs ⁊ filiū cognoſcere incipiēs. in āplexꝰ cū matre irruit. et lacrimas multas effudit. Eugenia āt veſtibꝰ aureis induit̉. ⁊ in ſubli me tollit̉. Ignis āt de celo vēit. ⁊ melāciaꝫ cū ſuis ꝯſūpſit. Sicqꝫ eugenia prēꝫ ⁊ mrēꝫ frēs ⁊ totā falliā ad fidē xp̄i ꝯuertit. ita ꝙ pat̓ a p̄ fectura depoſitꝰ. a xp̄ianiſ ep̄s ordīat̉. ⁊ ī orō ne pſiſtēs ab infidelibꝰ occidit̉. Claudia aūt cū filijs ſuis ⁊ eugenia. romaꝫ reuertit̉. ⁊ ibi ml̓ti ab eis ad xp̄m ſt̓ ꝯuerſi. Eugenia āt iuſ ſu īꝑatoris ligata gͣndi ſaxo in tyberim p̄ci pitat̉. Sꝫ rupto ſaxo ſuꝑ vndas incolūis gͦ diebat̉. Tūc in fornacē ardētē ꝓijcit̉. ſꝫ extin cta fornace refrigerio vtebat̉. Recludit̉ de inde ī tenebroſū carcere. ſꝫ lumē ſplēdidiſſi mū radiabat eidē Cūqꝫ ꝑ decē dieſ ſine cibo fuiſſet. ſaluator eidē apꝑuit. ⁊ pane cādidiſſi mū ſibi porrigēs dixit. Accipe cibū d̓ manu mea. ego ſū ſaluator tuꝰ quē tota mētis intē tiōe amaſti. Eodē die qͦ ad t̓ras deſcēdi ip̄e te eripiā. In die igit̉ natal̓ dn̄i ſpicl̓ator mit tit̉ ⁊ caput eiꝰ abſcidit̉. Que poſtmodū ma tri apꝑuit. ⁊ ꝙ die dn̄ica ſe ſeq̄ret̉ p̄dixit. Ue niēte igr dn̄ica die claudia ī orōne poſita ē miſit ſpūꝫ. Pro. hꝰ āt ⁊ iacinctꝰ cū ad tēplū idoloꝝ traherent̉. oroe ſimulacꝝ cōminue rūt. Et cū ſacrificare nollēt capitis obtrūca tione martyriū poſtmod̓ cōpleuerūt. Paſ ſi ſūt aūt ſub valeriano ⁊ gallo circa annos dn̄i. cclvj. CXRx A ¶ De exaltatione ſancte crucis. Laltatio ſancte crucis d̓r eo ꝙ tali die fides ⁊ ſā cta crux plurimuꝫ exaltata fuit. Notādū āt ꝙ an̄ xp̄i paſſioneꝫ lignū crucis fuit lignū vilitatis. qꝛ hmōi cruces de ligniſ vilibꝰ ꝑabāt̉. Infructuoſitatiſ. qꝛ qͣntūcūqꝫ in mōte caluarię plātabat̉ fructu mime faci ebat. Ignobilitatiſ qͦꝫ. qꝛ erat ſuppliciū latro nū. Cenebroſitatis. qꝛ tenebroſū ⁊ ſine oī de core erat. Mortis. qꝛ ibi hoīes morti trade bant̉. Fetoris. qꝛ in medio cadaueꝝ planta bat̉. Pꝰ paſſionē v̓o fuit ml̓tiplicit exaltata qꝛ vilitas trāſijt ī p̄cioſitatē. Un̄ dixit andre as. Salue crux p̄cioſa ⁊cͣ. Infructuoſitas ī fertilitatē. Can̄. vij. Aſcēdā ī palmaꝫ ⁊ appre. fr. eiꝰ. Ignobilitaſ ī ſublimitatē. Aug. Crux q̄ erat ſuppliciū latronū trāſijt ad frōtes im ꝑatoꝝ. Cenebroſitas ī claritatē. Cryſ. Crux ⁊ cicatrices xp̄i radijs ſol̓ in iudicio erūt luci dioreſ. Mors ī vite ꝑpetuitatē. vn̄ cātat̉ Ut vn̄ mors oriebat̉ ⁊cͣ. Fetor ī odoris ſuauita tē. Can̄. j. Cū eēt rex in accubitu ſuo narduſ .i. crux ſctā dedit odorē ſuū. B Ealtatio ſctē crucis ſolēnit̓ ab ecc̄ia celebrat̉. qꝛ in ea fides qͣꝫpl̓imū exal tata fuit. Annocī dn̄i. dcxv. ꝑmittē te dn̄o flagellari ppl̓m ſuū ꝑ ſeuiciā pagano rū. cōſdroe rex ꝑſaꝝ oīa regna traꝝ ſuo im perio ſubiugauit. Hierl̓m at veniēs a ſepul cro dn̄i t̓ritꝰ redijt. ſꝫ tn̄ ꝑtē ſctē crucis quaꝫ ſctā helena ibidē reliq̄rat aſportauit. Uolēs aūt ab oībꝰ coli vt deꝰ. turrim ex auro et ar gento ⁊ interlucētibꝰ gēmīs fecit. ⁊ ibidē ſol̓ ⁊ lune ⁊ ſtellarū imagines collocauit. Per ſubtiles etiā ⁊ occultos ductꝰ qͣſi deꝰ aquaꝫ deſuꝑ infundebat. ⁊ in ſubterraneo ſpecū e qui qͣdrigas trahētes in circuitu ibāt. vt qͣſi turrim mouerēt ⁊ tonitruū ſimularēt Filio igit̉ ſuo regno tradito ī tali phano ꝓphanꝰ reſidet. ⁊ iuxta ſe crucē dn̄i collocās appellari ab omībꝰ ſe deū iubet. Et ſic̄ legit̉ in libro mi trali de officio. ip̄e cōſdrōe in throno reſidēs tanqͣꝫ pat̓ lignuꝫ crucis ſibi a dextris poſuit loco filij. ⁊ gallū a ſiniſtris loco ſpūſſctī. ſe v̓o iuſſit prēm noīari. Tūc eraclius imꝑator ex ercitū copioſū collegit. ⁊ ꝯͣ filiū cōſdrōe iux ta danubiū fluuiū dimicaturꝰ aduēit. Tā dē vtriſqꝫ p̓ncipibꝰ placuit vt ſuꝑ pontē ſo li ꝯfligerēt. ⁊ q̇ victor exiſteret ſine dāno vtri uſqꝫ exercitꝰ imꝑiū vſurparet. Decretū etiā exijt. vt q̇cūqꝫ p̓ncipē ſuuꝫ iuuare p̄ſumeret. cruribꝰ abſciſis ⁊ brachijs. ob hoc ꝯtinuo in flumine mergeret̉. At craclius totuꝫ ſe deo obtulit. ⁊ ſctē cruci deuotōne q̄ potuit comē dauit. Ambobꝰ itaqꝫ in cōflictu durātibus eraclio victoriā dn̄s ꝯtulit. et ꝯtrariū exerci tū ſuo imꝑio ſubiugauit. ad̓o ꝙ vniuerſus ppl̓s cōſdroe fidei xp̄iane ſe ſubdidit. ⁊ ſa crū baptiſma ſuſcepit. Coſdroe āt ignorabat ex itu belli. qꝛ cū ab oībꝰ odiret̉ ſibi a nemine i y 2 De exaltatione ſancte crucis timat̉. Eracliꝰ āt ad eū ꝑuēit. ⁊ ī throno au reo eū ſedere reꝑienſ. eidē dixit. Quia lignū ſctē crucis ẜm tuū modulū honoraſti. ſi ba ptiſmū ⁊ fidē xp̄i ſuſcepis. adhuc vitam ⁊ re gnū paucis a te acceptis obſidibꝰ obtinebis Si aūt hͦ implere cōtēpſeris. gladio meo te feriā ⁊ caput tuū p̄ſcidā. Cū igit̉ ille acq̇eſce re nollet extracto gladio eū ꝓtinꝰ decollauit. Et qꝛ rex fuerat ſepeliri p̄cepit. Filiū v̓o ſuū x. annoꝝ quē cū eo reꝑit baptizari fecit. ⁊ de ſacro fonte ip̄m ſuſcipiēs regnuꝫ paternū ei dimiſit. Turrim v̓o illā deſtruēs argētū in p̄dā ſui exercitꝰ tribuit. auꝝ v̓o ⁊ gēmas ad reparādū eccl̓ias qͣs tyrānꝰ deſtruxerat re ẜuauit. Sacrā igͦr crucē ſuſcipiēs hieroſoli mā reportauit. ¶ ¶ Cūqꝫ āt de mōte oliue ti deſcēdēs ꝑ portā q̇ dn̄s paſſurꝰ ītrauerat in eqͣ regio ⁊ ornamēto imꝑiali īgredi vellet. repente lapidēs porte deſcēderūt ⁊ inuicē qͣſi murꝰ vl̓ vnꝰ paries ſe clauſerūt. Suꝑ qͦ cu ctis ſtupētibꝰ. angelꝰ dn̄i ſignū crucis ī ma nibꝰ tenēs ſuꝑ portā apparuit dicēs. Cū rex celoꝝ ad paſſionē ꝑ hac portā ītraret. nͨ cul tu regio ſꝫ hūili aſello ingrediēs. hūilitatiſ ex empluꝫ ſuis cultoribꝰ dereliq̇t. Et his dictis angelꝰ abſceſſit. Tūc imꝑator lacrimis īfu ſis ſeip̄m diſcalciauit. ⁊ veſtimēta vſqꝫ ad ca miſiā exuit. crucēqꝫ dn̄i accipiēs vſqꝫ ad por tā hūiliter baiulauit. Moxqꝫ duricia lapi dū celeſte ꝑſenſit imperiū. ſtatimqꝫ porta ſe ſuberigēs. libeꝝ intrātibꝰ patefecit ingreſſuꝫ Odor aūt ſuauiſſimꝰ q̇ eodē die eodeqꝫ mo mento qͦ de turri cōſdrōe ſacra crux fuit ab lata. hieroſolymis de perſaꝝ ꝓuincia ꝑtam longa terraꝝ ſpacia fuerat illapſus. tunc re dijt. oēſqꝫ mirabili ſuauitate refecit. Rex āt deuotiſſimus in has crucis laudes ꝓrupit. Ocrux ſplēdidior cūctis aſtris md̓o celebriſ hoībꝰ ml̓tū amabil̓. ſanctior vniuerſis. q̄ ſo la fuiſti digna portare talentū md̓i. Dulce li gnuꝫ. dulces claui. dulcis mucro. dulcis ha ſta. dulcia ferēs pondera. ſalua pn̄teꝫ cater uā in tuis hodīe laudibꝰ ꝯgregatā tuo vexil lo ſignatā. Sicqꝫ p̄cioſa crux in ſuo loco re ſtituit̉. ⁊ antiqͣ miracl̓a renouāt̉. Mortui ȧ dā vite reſtituunt̉. paralitici qͣttuor curant̉. leproſi decē mūdant̉. ceci xv. illuīant̉. demo nes effugant̉. ⁊ a varijs languoribꝰ pl̓imi li berant̉. Et ſic imꝑator eccl̓ias reparās ⁊ re gijs muneribꝰ cumulās ad ꝓpria remeauit ¶ In cronicis aūt h̓ geſtū alit̓ fuiſſe narra tur. Dicit̉ eī ꝙ dū coſdroe occupās vniuer ſa regna. hierl̓m cū zacharia patriarcha ⁊ li gno crucis cepiſſet. ⁊ eracliꝰ pacē cū eo face re vellet. iurauit ſe cū romanis pacē non fa cturū. donec crucifixū abnegarēt ⁊ ſolē ado rarēt. Tūc eracliꝰ zelo armatꝰ ꝯtra eū exer citū mouit. ⁊ perſas multis p̄lijs deuaſtauit ⁊ coſdroe vſqꝫ teſifonteꝫ fuge cōpulit. Tan dē cōſdrōe diſſenteriā incurrēs medaſan fi liū ſuū in regeꝫ coronare voluit. Qd̓ ſirōis pͥmogenitꝰ eiꝰ audiens. cū eraclio fedꝰ inijt patreqꝫ cū nobilibꝰ ꝑſequens in vinculis ie cit. Quē pane tribulatiōis ⁊ aqua anguſtie ſuſtentās. tādē ſagittari ⁊ occidi fecit. Poſt modū aūtomēs incarceratos cum patriar cha ⁊ ligno crucis. Eraclio deſtinauit. Ille aūt precioſum lignū crucis hierl̓m detulit. ⁊ poſtmoduꝫ conſtantinopolim deportauit. Hec in multis cronicis legunt̉. ¶ De hͦ āt ligno crucis ſic dixit ſibilla apud paganos. ſic̄ d̓r in hyſtoria tripartita. Oter beatum li gnū in qͣdeꝰ extēſus eſt. Hoc forte dictū ē ꝓ pter vitā nature grē ⁊ gl̓ie q̄ ex cruce ꝓuenit D ¶ Apud ꝯſtantinopolim iudeꝰ q̇daꝫ ec cleſiā ſctē ſophie ingreſſus qͣndā imaginem xp̄i ibidē ꝯſpexit. Qui ſe ibi ſolū ꝯſiderans gladiū arripuit ⁊ appropiās imaginē xp̄i in gutture ꝑcuſſit. ſtatimqꝫ inde ſanguiſ exiuit ⁊ iudei faciē ⁊ caput aſꝑſit. Qui territꝰ ima ginem accepit. ⁊ ip̄am in puteū ꝓijciens ſta tim aufugit. Quidā aūt chriſtianꝰ eidē ob uiauit. eiqꝫ dixit. Unde venis iudee. Aliquē hoīem occidiſti. Et ille. Falſum eſt. Cui rur ſus hō ille dixit. Vere homicidiū ꝑpetraſti. ⁊ ideo ſanguine aſperſus es. Et iudeꝰ. Ue re deꝰ xp̄ianoꝝ magnꝰ eſt. ⁊ fides eiꝰ firma p oīa cōprobat̉. Nequaqͣꝫ enī hoīeꝫ ꝑcuſſi. ſed xp̄i imaginē. ⁊ cōtinuo ſanguis emana uit de eiꝰ gutture. Duxit āt iudeꝰ hoīeꝫ illuꝫ ad puteū. ⁊ inde ſctām imaginē extraxerunt. Plaga āt ī gutture xp̄i vt fert̉ adhuc hodie De exaltatione ſancte crucis cernit̉. ⁊ iudeꝰ ꝯtinuo fidelis efficit̉. ¶ Apud ſiriā in ciuitate berithq̇dā xp̄ianꝰ ſub ānua penſiōe hoſpitiū hn̄s imagineꝫ dn̄i crucifix ꝯtra lectuli faciē in pariete affixerat. ⁊ ibi oro nes ſuas ꝯtinue faciebat. Poſt ānū v̓o aliā pomū locauit. ⁊ imaginē ibidē ex obliuione reliqͥt. Quidā aūt iudeꝰ p̄dictā domū cōdu xit. ⁊ qͣdā die vnū de ſuis ꝯtribulibꝰ ad cōui uiū inuitauit. Int̓ epulas āt ille q̇ inuitatꝰ fuerat caſu circūſpiciēs. ima ginē infixā pa rieti contuet̉. ⁊ in illū q̇ ſe inuitauerat ira fre mens cur imagineꝫ ih̓u xp̄i nazareni tenere audeat cōminat̉. Ille āt cū adhuc p̄dictam imaginē nō vidiſſet ſacramētis q̇bꝰ poterat affirmabat ꝙ illā de qͣ dixit imagineꝫ penit ignorabat. Tūc ille placatū ſe ſimulās vale fecit ⁊ ad p̓ncipem ſue gētis abiens iudeū il lū de eo qḋ viderat accuſauit. Iudei igit̉ cō gregati ad domū eiꝰ ꝯueniūt. ⁊ viſa imagi ne illū ꝯtumelijs diris afficiūt. ⁊ extra ſyna gogā ſemiuiuū ꝓijciūt. imaginē v̓o ꝯculcā tes pedibꝰ. cūcta in ea dn̄ice paſſiōis obpro bria renouarūt. Cū v̓o latꝰ lancea ꝑfora ſſēt protinꝰ ſāguis ⁊ aqua vbertim exiuit. ⁊ ſuꝑ poſitū vas impleuit. Stupefacti iudei ſan guinē illū ad ſinagogas detulerūt. ⁊ omnes infirmi ex ip̄o inuncti ꝓtinꝰ curabant̉. Tūc iudei ep̄o terre illiꝰ oīa ꝑ ordinē narrauerūt ⁊ baptiſmū ⁊ fideꝫ xp̄i vnanimit̉ ſuſceperūt. Ep̄s aūt ſanguinē illū in ampullis criſtalli nis ⁊ vitreis ꝯſeruauit. Xp̄ianū etiā illū ac cerſiuit ad ſe ⁊ q̇s tā pulcrā imagineꝫ cōpo ſuiſſet inqͣſiuit. At ille dixit. Nicodemꝰ illa cōpoſuit quā moriēs gamalieli. gamaliel za cheo. zacheus iacobo. iacobꝰ ſimoni reliq̇t. Sicqꝫ in hierl̓m vſqꝫ ad excidiuꝫ vrbis fuit donec ind̓ a fidelibꝰ in regnū agrippe delata ⁊ inde ad patriā meā deducta a ꝑentibꝰ me is ad me hereditario iure deuenit Factū eſt hoc āno dn̄i. dccl. Tūc omēs iudei ſinago gas in eccl̓ias ꝯſecrarūt. Et extūc hͨ mos in oleuit vt eccl̓ie ꝯſecrarent̉. qꝛ ante tantū alta ria ꝯſecrabant̉. Propt̓ iſtud miraculuꝫ or dinauit eccl̓ia. v. kalend̓. decēbris memoriaꝫ fieri dn̄i ce paſſionis. vel vt alibi legit̉. v. ydꝰ nouēbris. Un̄ ⁊ rome ꝯſecrata eſt eccl̓ia in honore ſaluatoris. vbi ampulla cū illo ſan guine reſeruat̉. ⁊ ſolēne fe ſtū tūc agit̉. ¶ E Uirtꝰ crucis etiaꝫ apud infideles maxima ꝑ oīa cōprobat̉ Nā vt Greg. ī. iij. dyalogoꝝ libro cōmemorat. andreas fundane ciuita tis ep̄s dum quandā ſanctimonialē femi nā ſecū habitare ꝑmitteret antiquꝰ hoſtiſ ce pit iſtiꝰ ſpeciē oculis mētis eiꝰ impͥmere vt ī lecto nephanda cogitaret. Quadā vero die iudeꝰ q̇dā romā veniēs. cū iā dieꝫ declinare cerneret. ⁊ vbi manere poſſet mīme reꝑiſſet. in qͦdā tēplo appollinis ad manēdū ſe ꝯtulit Qui ip̄m loci illiꝰ ſacrilegiuꝫ ꝑtimeſcēs. qͣꝫ uis fideꝫ crucis mīme hret ſigno crucis tn̄ ſe munire curauit. Nocte aūt mediā euigilās vidit malignoꝝ ſpirituū turbā qͣſi in obſeq̄ um cuiuſdā potētis p̄ire. Cūqꝫ q̇ ceteris p erat in eoꝝ medio ꝯſederet. cepit ſingl̓oꝝ ſpi rituū ſibi obſequētiū cauſas actuſqꝫ diſcu tere. qͣtenꝰ vnuſqͥſqꝫ qͣꝫtū egiſſet nequicie in ueniret. Modū aūt hꝰ diſcuſſiōis gregori us cauſa breuitatis ꝑtranſit. Sꝫ ex ſil̓i exem plo qḋ legit̉ in vitaſpatꝝ innoteſcere poteſt. Nā dū q̇dā in tēplū idoloꝝ intraſſꝫ. vidit ſa thanā ſedentē ⁊ oēm eiꝰ militiā ei aſſiſtentē. Et veniēs vnus de malignis ſpiritibꝰ ado rauit eū. Cui ille. Unde venis. Et ille. In il la ꝓuincia fui. ⁊ ibi bella pl̓ima ſuſcitaui. ⁊ ꝑ turbatiōes multas feci. ⁊ ſanguinē copioſu effudi. ⁊ vēi nūciare tibi. Et ſathā ait. Quā to tꝑe hoc feciſti. Et ille. In. xxx. diebꝰ. Et ſa than. Quare tāto tꝑe hoc feciſti. Et ait aſſi ſtentibꝰ. Ite ⁊ flagellis eū cedite ⁊ duriꝰ v̓be rate. Et ſcd̓s veniēs adorauit eū dicens. In mari dn̄e eram ⁊ cōmotiōes maxīas excita ui. ⁊ naues ml̓tas demergēs. homīes qͣꝫ plu res occidi. Et ait. Quāto tꝑe hoc feciſti. Et ille. in. xx. diebꝰ. Et iu ſſit hūc ſil̓r flagellari di cens. Ita modicū tāto tꝑe laboraſti. Et ter cius veniēs ait. In qͣdā ciuitate fui. ⁊ rixas ī q̇buſdā nuptijs excitaui. ⁊ multā ſanguis ef fuſionē feci. ⁊ ſponſuꝫ ip̄m occidi. ⁊ veni nū ciare tibi. Cui dixit. Quanto tꝑe hoc feciſti. Et ille. in. x. diebꝰ. Et ille ait. None plura in tot diebꝰ oꝑatꝰ es. Et iuſſit eū a circūſtātibꝰ verberari. Et qͣrtus veniēs ait. In heremo y 3 De exaltatione ſancte crucis manſi ⁊ ꝑ. xl. ānos circa q̄ndā monachū la boraui ⁊ vix tādē ip̄m in lapſū carnis p̄cipi taui. Qd̓ ſathan audiēs. de ſolio ſuo ſurre xit. ⁊ euoſculans de capite ſuo coronaꝫ ab ſtulit ⁊ capiti illiꝰ impoſuit ac ip̄m ſecū cōſe dere fecit dicēs. Magnā rē fortit egiſti. ⁊ plꝰ oībꝰ laboraſti. Hic igit̉ vel ſil̓is pōt eſſe mo dus illiꝰ diſcuſſiōis quē gregoriꝰ p̄termittit Cū ergo ſinguli ſpūs exponerēt q̇d egiſſent. vnꝰ in mediū ꝓſilijt. ⁊ qͣnta carnis tēptatiōe de illa ſctīmoniali femia andree animuꝫ co mouiſſet aperuit. Addēs ꝙ heri hora veſpe raꝝ vſqꝫ ad hoc eiꝰ menteꝫ traxerit. vt in ter gū eiꝰ blandiens alapā daret Tūc malignꝰ ſpūs euꝫ hortatꝰ eſt vt ꝑficeret qḋ cepiſſet. vt illiꝰ ruine ſingularē int̓ ceteros palmā tene ret. Precepitqꝫ vt quererēt quiſnaꝫ eſſet ille qui iacere in templo eodeꝫ p̄ſumpſiſſet. Cū autē ille vehementiꝰ palpitaret ⁊ miſſi ſpiri tus eū crucis myſterio ſignatū viderēt. terri ti clamauerūt. Vere vas vacuuꝫ. ſed ſigna tum. Ad hanc vocem protinꝰ illa maligno rū turba diſparuit ſpirituū. Iudeꝰ aūt cōci tus ad ep̄m venit. ⁊ ei oīa ꝑ ordineꝫ enarra uit. Qd̓ ille audiēs vehementer ingemuit. ⁊ omne mulierē a domo ſua ⁊ vicinia ꝓtinꝰ re mouit. ⁊ iudeū baptizauit ¶ Refert quoqꝫ Grego. in li. dyalo. ꝙ q̄dā ſanctimonial̓ or tū ingrediens ⁊ lactucā ꝯſpiciens ꝯcupiuit eam q̄ ſigno crucis benedicere oblita auide momordit. Sꝫ arrepta a dyabolo ꝓtinꝰ ce cidit. Cū aūt beatꝰ equitiꝰ ad eā veniſſet dia bolus clamare cepit ac dicere. Ego q̇d feci. ego qͥd feci. Sedebā hic ſuꝑ lactucaꝫ. illa ve nit ⁊ momordit me. Ad imperiuꝫ aūt p̄dicti viri diabolus mox de ea exiuit. ¶ Legit̉ in hiſtoriā eccleſiaſtica ꝙ gentiles ꝑ alexandri am arma ſerapis in parietibꝰ depinxerant. Theodoſius v̓o illis deletis ſignū crucis de pingi mandauit. Quo viſo gentiles ⁊ ſacer dotes idoloꝝ baptizati ſunt. dicētes traditū eſſe ab antiq̇s ꝙ ea q̄ colebant ſtarent donec veniret ſignū illud in quo eſt vita. Quedaꝫ tūc lrā apud illos quā ſacrā vocabat. habe bat formā crucis. quā dicebant interpretari vitam futurā. CX. xxviſ A ¶ De ſctō Iohanne criſoſtomo. Ohannes cogno mine chriſoſtomꝰ anthiocenꝰ filiꝰ ſcd̓i ⁊ anthure nobiliū fuit. Cuiꝰ vi ta genꝰ ꝯuerſatio ⁊ ꝑſecutio in hy. triꝑ ple niꝰ declarat̉. Qui cū ph̓ie ſtudiū impediſſꝫ. tandē hāc deſerēs diuīs lectiōibꝰ incūbebat. Qui p̄ſbyt̓ ordīatꝰ ꝓpt̓ caſtitatis zelū ſeue rior habebat̉. ⁊ feruori magis qͣꝫ māſuetudi ni ẜuiebat. Et ꝓpt̓ vite rectitudinē īcautꝰ ad futura ꝓſpicere neſciebat. In ꝯfabulatione arrogas a neſciētibꝰ putabat̉. In docendo erat p̄cipuꝰ. in exponēdo egregiꝰ. ad mores coercēdos optimꝰ. Regͣntibꝰ iḡr archadio ⁊ honorio auguſtis. ⁊ damaſo ī romana ſe de p̄ſidēte. factꝰ eſt ep̄s. Qui dū vitā clerico rū repēte corrige voluit. oēs in ſui odiū cōci tauit. ⁊ eū velut furioſuꝫ declīabāt ⁊ apd̓ oēſ ei detrahebāt. Et qꝛ nūqͣꝫ aliquē ad prādiuꝫ inuitabat. nͨ ab aliqͣ iuitari volebat. dicebāt eū hͦ iō facere. qꝛ turpit̉ māducaret. Alij ꝓpt̓ excellentē ⁊ exq̇ſitū vſuꝫ ciboꝝ hͦ eū facere p̄ dicabāt. Reuera āt ꝓpt̓ abſtinētiam ſtoma chū ⁊ caput ſepe dolebat. ⁊ iō prandioꝝ epu las euitabat. Populꝰ āt ꝓpt̓ ẜmōes q̇s ī ec cleſia faciebat eū pl̓imū diligebat. paruipen dens ꝙ ꝯͣ eū emuli loq̄rent̉. Appoſuit qͦꝫ Io hānes ⁊ qͦſdā ꝓcerū obiurgare. ⁊ iō ꝯeu ma ior īuidia ē accēſa. Aliud qͣꝫ fecit qd̓ cūctos valde cōmouit. Eutropiꝰ nāqꝫ p̄poſitꝰ īꝑa toris ⁊ hn̄s ꝯſulis dignitatē. volens in q̇buſ daꝫ ad eccl̓iaꝫ fugiētibꝰ ſe vindicare. ſtuduit vt lex ab imꝑatore poneret̉. vt nullꝰ ad eccle ſiā ꝯfug̓et. īmo q̇ dudū refugerāt extraherēt Poſt paucos āt dies cū eutropiꝰ regē offē diſſet. ad eccl̓iam mox ꝯfugit. Ep̄s āt hͦ audi ens ad eū ſub altari latitātē acceſſit. ⁊ omeliā increpatoriā ꝯͣ euꝫ faciēs ip̄m duriſſime ob iurgauit. Ex qͣ re ml̓tos offendit eo ꝙ homī ni infelici nō ſolū noluit miſcd̓iaꝫ impēdere. ſꝫ inſuꝑ nō deſtitit obiurgare. Imꝑator er go eutropiū rapiēs. eiꝰ caput abſcidit. Pro diuerſis igit̉ cauſis ml̓tos hoīes fiducialiꝰ obiurgabat. ⁊ iō erat plurimis odioſus. De ſancto Iohanne chriſoſtomo ¶ Theophilꝰ āt alexandrinꝰ ep̄s iohanneꝫ peponere volebat. ⁊ p̄ſbyteꝝ q̄ndā noīe yſi doꝝ intrudere affectabat. ⁊ iō cauſas depo ſittōis diligent̓ q̄rebat. Populꝰ āt defende bat iohāne. ⁊ eiꝰ doctrina mirabili auidita te paſcebat̉. Sacerdotes qͦꝫ iohānes ẜm ec cleſiaſticas ſanctōnes viuere cogebat. dicēs nō debere frui honore ſacerdotij q̇ eoꝝ vitā ꝯtēnerēt imitari. Nō ſolū aūt ciuitatē ꝯſtan tinopolitanā ſtrenue gubernabat. ſed ⁊ plu res circūadiacētes ꝓu incias imꝑiali autori tate ꝓuidis legibꝰ ordinabat. Cūqꝫ cogno uiſſet in fenice adhuc demōibꝰ ſacrificia mi niſtrari. cleros illuc ⁊ monachos deſtinauit oīaqꝫ templa ydoloꝝ deſtruifecit ¶ Eodē tꝑe gaīmas q̇dā erat genere celticus. cōſilio barbarꝰ. ſtudio tyrānico vehement elatus arriana hereſi deprauatꝰ. magiſter tn̄ mili tū factꝰ. Hic imꝑatorē rogauit vt intra ciui tatē ſibi ſuiſqꝫ eccl̓iam vnā daret. Qd̓ cū ꝓ miſiſſet. rogauit iohānē vt eccl̓iaꝫ vnā illi cō cederet. vt ſic eiꝰ tyrānidē refrenaret. At Io hānes v̓tute fortiſſimꝰ ac totꝰ zelo ignitꝰ nō li inq̇t o imꝑator hͦ ꝓmitte. nͨ ſanctu canibꝰ dare. nec hūc barbaꝝ metuas. Sed ambos nos iube vocare ⁊ ſub ſilētio int̓ nos q̄ dicū̉ audi. Ego nāqꝫ hꝰ linguaꝫ ſic refrenabo. vt hmōi petere nō p̄ſumat. Qd̓ audiēs imꝑa torgauiſus eſt. ⁊ vtrūqꝫ altera die vocauit. B ¶ Cunqꝫ gaimas vnū ꝓ ſe oratoriū pe teret. ait iohānes. Ubiqꝫ tibi diuīa domus aperta eſt vt nullꝰ te vetet orare. At ille. Ego alteriꝰ ſecte ſum. ⁊ vnū templuꝫ cū meis ha bere depoſco. Multoſ quidē ꝓ romana re publica labores aſſumpſi. et iō nō debeo in mea petitiōe ꝯtemni. Qui iohānes. Pluri ma p̄mia ⁊ q̄ trāſcendūt tua certamina rece piſti. Magiſter militū factꝰ es cōſulari to ga inſuꝑ exornatꝰ. ⁊ oportet te ꝯſiderare q̇d dudū fueris. ⁊ qͣlis mō ꝯſpiciaris. Que pri ſca pauꝑtas. ⁊ q̇ mō ſubſtātia. Quibꝰ veſti mentis ante vtebaris. ⁊ q̇bꝰ ornaris modo. Igit̉ qꝛ pauci labores maxīa tibi p̄mia con tulerūt. ꝯtra honorantē te non ſis ingratus His ẜmonibus eius os obſtruxit. ip̄mqꝫ copulit vt taceret. Dū igit̉ conſtātinopolita nā vrbē ſtrenue gubernaret. gaimas impe riū ambiens cū in die nihil agere poſſet no cte barbaros miſit q̇ palatiuꝫ cōcremarent. Tunc aꝑte monſtratū eſt quō ſctūs iohan nes cuſtodiebat ciuitatē. Barbaris enī an geloꝝ armatoꝝ ingens corpꝰ habentiuꝫ co pioſa turba apparuit. q̄ ip̄os ꝓtinus effuga uit. Qd̓ cū dn̄o ſuo nūciaſſent. ille valde mi ratꝰ eſt ſciens exercitū militū ꝑ ciuitates ali as ꝯſtitutū. Cū igit̉ ſeq̄nti nocte eos iteꝝ de ſtinaſſet. a viſione angeloꝝ ſunt ſimilit effu gati. Rouiſſime ille egreſſus miraculuꝫ vi dit ⁊ fugit. eſtimās milites in die latere ⁊ no cte ciuitatē cuſtodire. Egreſſus inde ad tra ciā iuit ⁊ magno cōgregato exercitu cuncta vaſtabat. timētibꝰ cūctis barbaricā feritatē. Imꝑator ergo iohanni ſanctiſſimo onꝰ le gationis impoſuit. Ille āt inimiciciarū im memor alacrit̉ eſt ꝓfectꝰ Gaimas v̓o agno ſcens eiꝰ fiduciā. pietate aſſūpta longo itine re eidē occurrit. ſuiſqꝫ oculis dexterā eiꝰ cir cūpoſuit. ⁊ filios ſuos ſacra eiꝰ genua oſcu lari p̄cepit. Huiꝰ nāqꝫ v̓tutis iohānes fuit. vt etiā valde terribiles hūiliari cogͦet ⁊ time re. C ¶ Eodē qͦꝫ tꝑe q̄ſtio mota ē vtꝝ de corpꝰ haberet. ex qͣ q̄ſtiōe ꝯtētōes ⁊ certami na ſurrexerūt. alijs hͦ. alijs aliud affirmanti bus. maxīe tn̄ moachoꝝ turba ſimpliciū eſt decepta. dicētiū deū forma corporea eē diſtī ctū. Theophilꝰ āt ep̄s alexandrinꝰ ꝯtrariū ſapiebat. ita vt ī eccl̓ia ꝯͣ eos q̇ hūane forme deū aſſeruerāt ꝯtēderet ⁊ deū īcorporeū p̄di caret. Qd̓ egyptioꝝ mōachi agnoſcētes ha bitacula ſua reliq̄rūt. ⁊ alexandriā veniētes. ſeditionē ꝯͣ theophilū excitarūt. ita vt eū oc cidere niterent̉. Qd̓ ille cognoſcēs ⁊ timens ait illis. Sic vos inq̇t video ſicut dei vultuꝫ. Et illi. ſi vere inquiūt dicis. qꝛ vultꝰ d̓i ſic eſt vt noſter. anathematiza libros Origenis q̇ nrē opinioni aduerſant̉. Qd̓ ſi nō feceris q̇ imꝑatoribꝰ ⁊ d̓o rebellis es a nob̓ obꝓbriuꝫ ſuſtinebis. Et ille. Nolite in me ſeuire. Ego q̇dem q̄ vobis placēt facio. Et ſic mōachos a ſuo impetu reuocauit. Exercitati v̓o ⁊ ꝑfe cti monachi in hoc ſeducti nō ſunt. ſꝫ ſimpli ces ardore fidei ꝯtra frēs ꝯtrariū ſapientes y 4 De ſancto Iohanne chriſoſtomo inſurrexerūt et ml̓tos occidi fecerūt. Dū hͦ ī egypto fierēt ioh̓es apd̓ ꝯſtātinopoli doctri na florebat. ⁊ apud oēs admirabil̓ habebat̉ Ueꝝ cū arriam pl̓imū pullularēt ⁊ extra ci uitatē ecc̄iaꝫ hrēt. ſabbato tn̄ ⁊ dn̄ica intra portas ⁊ porticꝰ ꝯgregati. hymnoſ ⁊ ātipho nas nocte cātabāt. Diluculo āt cū ip̄is anti phōis ꝑ mediā ciuitatē portas egreſſi ad ſu aꝫ ecc̄iaꝫ ꝯcurrebāt. Hec āt ad vituꝑationē orthodoxoꝝ facere nō ceſſabāt. freq̄nt̓ hͦ de cātātes. Ubi ſūt q̇ dicūt tria v̓tute vnū. Io hānes āt metuēs ne ſimplices his cātibꝰ tra herēt̉ īſtituit vt fideliū turba noct̉nis hym nis inſiſteret. vt ⁊ illoꝝ opꝰ obfuſcaret̉. ⁊ fide liū ꝓfeſſio firmaret̉. Fecitqꝫ cruces argente as qͣ cū argēteis cereis portabant̉. Tūc arri ani zelo accēſi īuidie vſꝫ ad necē inſurgunt. Una igit̉ nocte petra ꝑcuſſus eſt briſon eu nuchꝰ auguſte. q̄ ad hymnoſ exercendos a ioh̓e fuerat deputatꝰ. Sꝫ ēt q̇dā d̓ ppl̓o vtriꝰ qꝫ ꝑtis extīcti ſt̓. Ex his motꝰ īꝑator ꝓhibuit arrianos hymnoſqꝫ publice decantare. ¶ Eo tꝑe ſeuerianꝰ gabalen̄. ep̄s honorabil̓ apd̓ ml̓tos ꝓceres ⁊ ab ip̄o īꝑatore ⁊ augu ſta ml̓tū dilectꝰ ꝯſtātinopoli vēit. ⁊ a ioh̓e gͣ tant̉ ſuſceptꝰ ē. Cūqꝫ ioh̓es aſiā ꝑrexiſſet. ſu aꝫ eidē ecc̄īaꝫ ꝯmēdauit. Ille āt n̄ fidel̓r am bulabat. ſꝫ ſemetip̄m ppl̓o ꝯmēdabat. Sera pion aūt cl̓icꝰ ioh̓is hͦ ioh̓i ſtuduit nūciare. Trāſeūti āt ſeueriano n̄ aſſurrexit ſerapion Ille āt indigͣtꝰ clamauit. Si ſerapion cleri cus n̄ mortuꝰ fuerit xp̄s ī hūana nat̉a natꝰ n̄ ē. Hec audiēs ioh̓es redijt. ⁊ ip̄m tāqͣꝫ blaſ phemū de ciuitate eiecit. Qd̓ auguſte ml̓tū diſplicuit ⁊ ip̄m reuocari fecit. rogās ioh̓eꝫ vt ip̄m ſibi recōciliaret. Qui nll̓atenꝰ acq̇e uit donec auguſta filiū ſuū theodoſiū eiꝰ ge nibꝰ imponeret ſupplicās ⁊ ꝯiurās vt ſeueri anū recoliaret D ¶ Eode qͣꝫ tꝑe theophilꝰ alexandrinꝰ ep̄s dyoſcoꝝ viꝝ ſctīſſimū ⁊ yſi doꝝ pͥus ſibi amiciſſimū iniuſte eiecit. Qui ꝯſtātinopolī venerūt vt pͥncipi ⁊ iohāni eiꝰ facta narrarēt. Ioh̓es āt eos q̇deꝫ honora bat. ſꝫ an̄ cauſe cognitōꝫ cū eis ꝑticipare no lebat. Falſꝰ tn̄ rumor ad theophilu venit. ꝙ voh̓es cū ill̓ cōicaret. ⁊ eis auxiliuꝫ ferret. At theophilus indignatꝰ. nō ſolū in illos vindi ctā exercere ſꝫ iohānē deponere fortiter ſe ar mabat. Celās igr intētionē ſuā miſit ad ſin gulaꝝ ep̄os ciuitatū dicens ſe origenis velle libros dānare. Epiphaniū qͣꝫ ep̄m cypri vi rū ſctīſſimū ⁊ famoſiſſimū circūuēit ⁊ aīcu fecit. rogās vt ⁊ ip̄e ſil̓r libros origenis dāna ret. Epiphaniꝰ ꝓpt̓ ſui ſctītateꝫ eiꝰ fallacias nō attendēs. apud ciprū ſuos ep̄os cōuoca uit. ⁊ lectōeꝫ origenis int̓dixit. rogās iohānē ꝑlrās vt ſe ab hoꝝ lectōe libroꝝ ſuſpēderet. ⁊ q̄ ordīata fuerāt ꝯfirmaret. Iohānes aūt hͦ paruipendēs ī doctrina eccl̓iaſtica labora bat. ⁊ ī ea florebat. nihilqꝫ de his q̄ ꝯͣ eū cogi tabāt̉ curabat. Demū theophilus odiū diu celatū māifeſtauit. ⁊ ſe velle iohānē d̓ponere indicauit. Mox inimici ioh̓is ml̓tiqꝫ cleri ci ⁊ ꝓceres palatij tp̄s oportunū inueniētes nitebāt̉ vt ꝯͣ iohānē apd̓ ꝯſtā tinopolī ꝯciliū fieret. Poſt hͦ āt epiphaniꝰ ꝯſtātinopolī ve nit. dānationē libroꝝ origenis ſecū ferēs ⁊ in uitationē iohānis cā theophili declīauit. Et q̇dā ꝓpt̓ epiphanij reuerentiā dānatōi libro rū origenis ſubſcribebāt. pl̓imi āt hoc face re recuſabāt. qͦꝝ vnꝰ fuit theotinꝰ ſichie p̄ſul vir rectitudine vite famoſiſſimꝰ. Qui ita re ſpondit. Ego inq̇t o epiphani eiꝰ q̇ dudū be ne requieuit iniurias nō fero. neqꝫ rem blaſ phemā tēptare p̄ſumo. dānans ea q̄ pͥores noſtri reſpuere noluerūt. Nā neqꝫ malam doctrinā in libris eiꝰ eē ꝯſpicio. Qui his cō tumelias inferūt. neſciunt ſemetipos. Atha naſiꝰ āt defenſor nicen ꝯcilij ꝯͣ arrianos te ſtē ſue fidei hūc virū appellat. illiꝰ libros ſuis ꝯiūgens ⁊ dicēs. Mirabilis inq̇t ⁊ laborio ſiſſimꝰ origenes hͦ de filio dei nobis teſtimo niū ꝑhibet. aſſerēs coeternū eum patri. Io hannes āt indignatꝰ nō eſt cur abſqꝫ regul̓ in eccl̓ia ſua epiphaniꝰ ordinationē fecerit. Sed tn̄ rogabat vt int̓ ep̄os cū eo maneret. At ille nec ſe cuꝫ eo manere nec orare rn̄dit. niſi dyoſcoꝝ eijceret ⁊ damnationi libroruꝫ origenis ſuſcriberet. Iohāne hoc facere re nuente. aduerſus iohannem ab eiꝰ inuidis epiphaniꝰ incitat̉. Unde epiphaniꝰ libros origenis dānauit. ⁊ dyoſcoꝝ adiudicauit. et De ſancto Iohanne chriſoſcomo iohāni tanqͣꝫ hoꝝ defenſori detrahere cepit. Cui ioh̓es mādauit. Cōtra regl̓as ml̓ta fe ciſtio ēpiphani. Primū qꝛ ordīatōeꝫ feciſti in ecc̄ia ſub meo iure ꝯſtituta. Deinde qꝛ in ea autoritate ꝓpͥa ſacra celebraſti. Et rurſꝰ qꝛinuitatꝰ excuſaſti. ⁊ nūc denuo qꝛ ī teip̄m ꝯfidis. Quaꝓpt̓ obẜua ne in ppl̓o ſeditio o riat̉. ⁊ hꝰ rei ꝑiculū ip̄e ſuſcipias. Hoc āt au diens epiphaniꝰ diſceſſit. Qui cū ad cipruꝫ reuerſurus eēt. mādauit iohāni. Spero qꝛ ep̄s nō morieris. At ille remādauit. Spero qꝛ ad patriā tuaꝫ nō redibis. Qd̓ ſic euenit Nā epiphaniꝰ ī via obijt Et ioh̓es poſtmo dū de epatu depoſitꝰ in exilio vitā finiuit. E ¶ Ad ſepulcꝝ aūt hꝰ epiphanij viri ſctīt ſimi demōes expellūt̉. Fuit at vir mire libe ralitatis ad pauꝑes. Qui cū qͣdā vice totaꝫ eccl̓ie pecuniā erogaſſet ⁊ nihil ſibi remāſiſſꝫ q̇dā ſubito veniēs ſacculū ml̓taꝝ pecuniaꝝ ſibi obtulit ac diſceſſit. Nec vn̄ venerit aūt q̇ abierit ſcitū fuit. ¶ Pauꝑes q̇daꝫ volentes epiphaniū deciꝑe vt aliq̇d eisdaret. vnꝰ eo rū ſupinū ſe in tra ꝓſtrauit. alt̓ ſuꝑ eū ſtans qͣi mortuū flebat. ⁊ ꝙ nihil vn̄ eū ſepelire poſ ſet hrēt. q̄rul̓ vocibꝰ clamabat. Epiphanius ig̓r ſuꝑueniēs vt in q̇ete dormiret orauit. et ſepulture neceſſaria mīſtrauit Hoīemqꝫ cō ſolatꝰ abijt. Ille āt ſociū pulſās dicebat. ſui ge hodie tuis laboribꝰ epulemur. Queꝫ cū crebro pulſaſſet. ⁊ mortuū agnouiſſꝫ. ad epi phaniū cucurrit. ⁊ q̇d accid̓it nūciauit. ac vt eū reſuſcitaret. rogare cepit. Ille āt benigne eū ꝯſolatꝰ ē. n̄ tn̄ eū reſuſcitare voluit. ne mi niſtris dei facile illudat̉. ¶ Uerū cū epipha niꝰ diſceſſiſſꝫ relatū ē ioh̓i ꝙ eudoxia augu ſta ꝯ eū epiphaniū incitaſſet. Qui ſolito ze lo accēſuſ ẜmonē ad ppl̓m fec̄. qͥ cūctaꝝ ml̓ie rū vituꝑatōeꝫ oīmodā ꝯtīebat. Hic ſermo ab oībꝰ ē acceptꝰ vt qͣi ꝯͣ auguſtā ſit ꝓlatus Qd̓ cū auguſta cognouiſſet īꝑatori ꝯq̄ſta eſt dicēs ꝯtumeliā illatā vxori in eū potiꝰ re dūdare. Motꝰ ad hͦ imꝑator ꝯͣ ioh̓eꝫ prece pit ſinodū celebrari. Theophilꝰ igit̉ feſtine ep̄os ꝯuocabat. Oēſqꝫ iohānis inimici ala crit ꝯfluebāt. ſuꝑbū ⁊ impiuꝫ eum vocātes. Uniuerſi igit̉ ep̄i apud ꝯſtātin opolim ꝯſti tuti nō iam de libris origenis tractabāt. ſed ꝯtra iohānē ſe manifeſtiꝰ erigebāt. Mitten tes igit̉ ꝓ iohāne ip̄m citauerūt. q̇ eos velut inimicos vitare cenſuit. ac vniuerſalē ſino dū fieri ꝓclamauit. Illi v̓o quater eum de nuo citauerūt. Qui cū eos refugeret ⁊ ſino dū fieri ꝓclamaret. dānauerunt eū. in nullo eū culpantes niſi ꝙ vocatus noluit obedire Qd̓ ppl̓s audiens ad ſeditōes maximas ex citatꝰ eſt. ⁊ eū trahi ab eccl̓ia nō ſinebat. ſꝫ vt hoc ad maiꝰ referret̉ ꝯciliū ꝓclamabat. Iuſ ſio aūt pͥncipis cōpellebat euꝫ velocit̉ eijci. ⁊ ī exiliū deportari. Ioh̓es aūt timēs ne in ppl̓o ſeditio oriret̉. neſciēte ppl̓o ſemetip̄m tradidit in exiliū deferendū. Qd̓ cū ppl̓s cognouiſſet importabilis ſeditio ē exorta. ita vt etiā mul ti inimicoꝝ eiꝰ ad miſcd̓iaꝫ mouerent̉ dicen tes eū calū niā paſſuꝫ quē paulo ante deſide rabāt videre depoſitū. F ¶ Seuerianꝰ āt de qͦ ſupra ẜmo habitꝰ ē. in ecc̄ia docēs iohā ni detrahebat dicēs. Et ſi nullū aliud crimē haberet. eiꝰ tn̄ ſuꝑbia depoſitōis eiꝰ cā ſuffi ciens eſſe poſſet. Orta igr̄ ꝯtra imꝑatoreꝫ ⁊ ep̄os immēſa ſeditōe in ppl̓o. auguſta impe ratorē rogauit vt iohāne de exilio reduci fa ceret. Terremotꝰ qͦꝫ maximꝰ ciuitatē inua ſit dicentibꝰ cūctis hoc accidere ꝓpter iniu ſtā eiectionem iohānis. Miſſi ſūt igit̉ legati ad iohannē rogātes. vt cito rediret. ⁊ ciuita ti pereūti ſuis orōnibꝰ ſubueniret. et in ppl̓o ſeditionē excitatā ſedaret. Alij qͣꝫ poſt illos. ⁊ rurſus alij deſtinati ſunt q̇ eum cito redi re cōpellerent. Qui eū redire nolentē ad ꝓ pria cito reduxerūt. eideꝫ cū cereis ⁊ lampa dibꝰ vniuerſo populo occurrente. Ip̄e aūt in ep̄ali ſedē reſidere nolebat. dicens oporte re hoc fieri iudicio ſinodali. ⁊ eos qui dam nauerant ſuam ſententiam reuocare. Po pulus autem miro modo accendebatur eū in epiſcopali ſede reſidentem videre. et ver ba doctoris audire. Preualuit igitur popu lus. coactuſqꝫ eſt ſermoneꝫ facere ad popu lum. ac in ſua cathedra reſidere. Theophi lus igit̉ aufugit. Qui cum ierapolim adue niſſet mortuꝰ ē eiuſdeꝫ ciuitatis ep̄s. ⁊ ibi la mon ſanctiſſimꝰ monachus eſt electus. At De ſancto Iohanne chriſoſtomo ille cū crebro refuget ei theophilꝰ ſuadebat. vt ſue electiōi ꝯſenſum p̄beret. Tūc ille ꝓmi ſit dicēs. Cras qḋ dn̄o placet implebit̉. Cra ſtina gͦ die veniētes ad cellā ſuā eū vt ep̄atu ſuſciꝑet inſtant̓ rogabāt. Qui ait. Oremꝰ pͥ mo ad dn̄m Qui dū oraret. mox cū ip̄a oro ne t̓minū vite ſue ſuſcepit. Ioh̓es itaqꝫ do ctrine ſedule īſiſtebat. Eo at tꝑe ſtatua argē tea clamide circūamicta. in platea iuxta ec cleſiaꝫ ſctē ſophie ad honorē eudoxie augu ſte ꝯſtituta erat. vbi milites ⁊ ꝓceres luſꝰ pu blicos exercebāt. Qd̓ q̇dē iohi pl̓imū diſpli cebat cū videret hͦ ad eccl̓ie ſpectare iniuriā. G ¶ Cōſueta igͦr fiducia rurſꝰ linguā ſuā armauit. Et cū oporteret p̓ncipes ſupplicati onis v̓bo deflectere vt a tali luſū recederēt. hͦ nō fecit. ſꝫ impetu ſui vſus eloquij iubētes fi eri talia maledicebat. Auguſta v̓o rurſꝰ ad ſuā hoc trahebat iniuriam. ⁊ denuo labora bat vt aduerſus eū ſinodꝰ iteꝝ celebraretur. Hoc ſentiēs iohes illā famoſiſſimā in ecc̄ia ꝓtulit omeliā cuiꝰ initiū eſt. Rurſus herodi as inſanit. rurſus turbatur. denuo ſaltat. de nuo caput ioh̓is in meſſorio ꝯcupiſcit acci pere. Qd̓ factū ad iracūdiaꝫ plus incitauit auguſtā. Dū aūt q̇dā iohānē vellet occide re a ppl̓o eſt cōprehēſus. ⁊ ad iudicādū tradi tus. Sꝫ a p̄fecto ne occideret̉ ereptꝰ ē. Qui dā etiā ẜuus cuiuſdā p̄ſbyteri in eū impetū faciēs ip̄m occidere molitꝰ eſt. Qui dū a qͣ dā teneret̉. ip̄m q̇ tenebat. ⁊ aliū aſtātē ⁊ terci um ꝑcuſſit. Tūc clamore facto ml̓tis cōcui rentibꝰ plurimos interfecit. Ex illo tꝑe ppl̓e iohānē cuſtodiebat. eiꝰ domū diebꝰ ac no ctibus muniēs Suadente igit̉ auguſta ep̄i cōſtantinopolim ꝯuenerunt ⁊ accuſatores iohānis fortit̉ inſiſtere ceperūt. Cū aūt feſti uitas natalis dn̄i ſuꝑueniſſet mandauit im perator iohāni. qꝛ niſi pͥus criminibꝰ exuere tur nō cōicaret eidē. Ep̄i aūt nihil ꝯtra eū re pererūt niſi ꝙ poſt depoſitōnē reſidere in ſe de epiſcopali ſine decreto ꝯcilij p̄ſumpſiſſet. Et ſic dānauerūt eū ¶ Appropinquate tan dē ſolēnitate paſcali mādauit ei imꝑator nō poſſe ſecū in eccl̓ia manere cū eū duo conci lia ꝯdemnaſſent. Uacabat igit̉ iohannes ⁊ nequaqͣꝫ in eccl̓iam deſcēdebat. Illi qui io hanni fauebāt iohannite dicebant̉. Poſt hͦ aūt imꝑator iohannē de ciuitate expelli fecit ac duci in exiliū in quandā ciuitate paruaꝫ vbi fines ſunt ponti imperijqꝫ romani. q̄ lo ca crudelibꝰ barbaris ſunt vicina. Sed cle mens dn̄s nō ꝑmiſit diu in locis talibꝰ ath letam ſuū fideliſſimū cōmorari. Hoc inno centius papa audiens moleſte ferebat. vo lenſqꝫ conciliū celebrare ſcripſit clero ꝯſtan tinopolitano ne iohanni ſucceſſoreꝫ aliquē ordinarent. ¶ Cuꝫ igit̉ longo fuiſſet itinere fatigatus ⁊ dolore capitis vehementiſſime cruciatus. necnō ⁊ ardorē ſolis intolerabilē pateret̉. ſancta illa anīa in cumanis. xiiij. die mēſis ſeptēbris ē carne ſoluta eſt. Quo de functo gndo vehemēs in ꝯſtantinopolim ⁊ oīa ſuburbana deſcēdit dicētibꝰ cūctis hoc dei iracūdia geſtū eſſe. eo ꝙ iniuſte iohānes fuerit ꝯdemnatꝰ. Quibꝰ verbis fidem fecu mors auguſte ꝓtinꝰ ſubſecuta Quarta nā qꝫ die poſt grādineꝫ eſt defuncta. Mortuo qͣꝫ omniū doctore terraꝝ. occidētales ep̄i cū orientalibꝰ nullatenꝰ cōicare voluerunt. do nec illiꝰ ſacratiſſimi viri nomē int̓ p̄deceſ ſo res ep̄os poneret̉. Uerū theodoſiꝰ xp̄ianiſſi mus filiuſ p̄dicti archadij. q̇ aui ſui nomen ⁊ pietatē tenebat. ſacras hꝰ doctoris reliqͥas in menſe ianuario in regiā ciuitatē trāſferri fecit. Cui fideliſſimꝰ ppl̓s cū lampadibꝰ ⁊ ce reis obuiauit. Theodoſiꝰ autem ſuppliciter eius adorans reliquias. pro archadio ⁊ eu doxia genitoribꝰ ſupplicauit. vt ignorant de linquentibꝰ veniā cōdonaret. Dudū enim parentes eius mortui fuerāt. Hic theodoſiꝰ clementiſſimꝰ fuit. adeo vt nullū ſe ledentiū morti adiudicaret dicēs. Utinaꝫ eſſet mihi poſſibile ad vitaꝫ etiam mortuos reuocare. Eius curia monaſterium videbat̉. matuti nas laudes agebat. cōdices diuīos legebat. Huic erat vxor nomīe eudoxia que heroy co metro poemata multa ꝯfecit. Habuitqꝫ filiā noīe eudoxiā quā valētiniano quē im peratorē fecerat dedit vxorē. Hec oīa de hy ſtoria tripartita extracta ſunt. Mortuꝰ eſt aūt circa annd̓s dn̄i. cccc. De ſanctis Cornelio et Cipriano ¶ CXXXII ¶ De ſanctis Cornelio ⁊ Cypriano. Orneliꝰ īterpreta tur ītelligēs circūciſionē. Ip̄e eī in tellexit ⁊ intelligēdo ẜuauit circūci ſioneꝫ a ſuꝑfluis licitis ⁊ ēt neceſſarijs. Uel corneliꝰ d̓r a cornu ⁊ leos qd̓ ē ppl̓s qͣi cornu l. fortitudo ppl̓i. ¶ Ciprianꝰ d̓r a cipro qd̓ ē mixtura. ⁊ ana qd̓ ē ſurſū. Uel d̓r a cipro qd̓ eſt meſticia vl̓ hereditas. Ip̄e eī habuit ſuꝑ nā mixturā grē ⁊ v̓tutū. meſticiā pctōꝝ ⁊ he reditatē celeſtiū gaudioꝝ. A Orneliꝰ papa ſucceſſor ſctī fabiani a decio ceſare cū ſuis clericis in exi liū relegat̉. Ibiqꝫ a ſcō cip̓ano car thagmēſi ep̄o lras ꝯfortatōis accepit. Tādē de exilio reductꝰ decio pn̄tat̉. ⁊ dū īmobil̓ ꝑ maneret. iuſſit eū deciꝰ plūbatis cedi. p̄cepit qꝫ vt ad tēplū martis duceret̉. vt ibi aūt ſacri ficaret. aut capitalē ſnīam ſubiret. Cū ergo iluc duceret̉. miles q̇dā rogauit eū vt addo mū ſuā diuerteret ⁊ ꝓ vxore ſua ſaluſtia q̄ ꝑ qͥnqꝫ annos paralitica iacebat oraret Que dū ad orōnē eiꝰ ſanata eēt. xx. milites cū ipſa ⁊ viro ſuo dn̄o crediderūt. Qui oēs iubēte decio ad tēpluꝫ martis deducti. ⁊ in illud ex puentes cū ſctō cornelio martirizati ſt̓. Paſ ſus ē āt circa ānos dn̄i. ccliij. ¶ Ciprianꝰ aūt carthagin̄. ep̄s ī eadē citate prono ꝓcōſuli p̄ ſentat̉. Qui cū a fide nll̓atenꝰ mutari poſſet lexiliū mittit̉. Ind̓qꝫ reuocatꝰ ab anglirico ꝓcōſule q̇ patrono ſucceſſerat ſnīam capita lē accepit Qua ſnīa lata dixit ciprianꝰ Deo grās. Cū āt ad locū cū ſpicl̓atore vēiſſet. p̄ce pit ſuis vt eideꝫ ſpicl̓atori ꝓ mercede. xv. au reos darēt. Accipienſqꝫ lintheū manu ſua ocl̓os texit. ⁊ ſic coronā ſuſcepit. circa annos dn̄i.cclvj. CXXXIII A ¶ Deſancta Eufemia. Fufemiā dicitur ab eu qd̓ ē bonuꝫ. ⁊ feīa. qͣi bona feīna.i. vtil̓. honeſta ⁊ delectabil̓. qꝛ hͦ triplici mō d̓r bonū. Fuit ei vtil̓ alijs ꝑ ꝯuerſatōeꝫ. boneſta ſibi ꝑ moꝝ ꝯpoſitōꝫ. d̓lectabil̓ d̓o ꝑ celeſtē ꝯtēplatōꝫ. Ul̓eufemia d̓r qͣi eufonia. qd̓ ē ſuauis ſonoritaſ. Suauis āt ſonꝰ ſit tri bꝰ modis.ſ. voce vt ī cātu. pulſu vt ī cithara. flatu vt ī organo. ſic btā eūfemia fec̄ d̓o dul cē ſonū cū voce p̄dicatōis. cū pulſu bōe oꝑa tiōis. ⁊ cū flatu intne deuotōis. B ¶ Ufemia filia ſenatoris vidēs xp̄ia nos tꝑe diocleciani tā diuerſis pe nis laniari. ad priſcū iudicē ꝓpera uit. ⁊ xp̄m publice ꝯfitēs exēplo ſue ꝯſtantie ēt viroꝝ aīos ꝯfortabat. Cū igͦr iudex xp̄ia nos ſucceſſiue occid̓et. alios pn̄tes eſſe iube bat vt ſaltē t̓riti īmolarēt. dū ꝯſtātes tā crude lit̓ laniari viderent. Cū gͦ corā eufemia ſctōs crudel̓r detrūcaret. ip̄s eoꝝ ꝯſtantia āpliꝰ ꝓ uocata iniuriam a tudice ſe pati clamabat. Tūc iudex gauiſꝰ ē. putās eā ſacrificijs vel le ꝯſentire Un̄ cū ab ea quā ſibi iniuriā face ret req̇ſiſſet illa ait. Cū ſim genere nobil̓. cur mihi ignotos ⁊ aduenas anponis. ⁊ priores facis ad xp̄m ꝑtinge. ⁊ ad ꝓmiſſaꝫ gl̓iaꝫ ꝑue nire. Cui iudex. Putaba te ad mēteꝫ rediſſe ⁊ gaudebā te tue nobilitatis vl̓ ſexꝰ memīſſe Recluſa igͦr ī carcere. ⁊ ſeq̄nti die cū vinctis ſine vincul̓ adducta. iteꝝ gͣuiſſīe ē ꝯq̄ſta. cur ꝯͣ legē īꝑatoꝝ ſibi ſoli a vincul̓ ꝑceret̉. Tunc alapis duriſſime cedit̉. ⁊ in carcere recludit̉. Quā iudex ſecutꝰ ex libidīe opprimere volu it. Sed illa virilit̓ reluctāte manū eiꝰ virtus diuina ꝯtraxit. Tūc putās ſe incātatū. p̄po ſitū domꝰ ſue ad ip̄am direxit ml̓ta ꝓmittēs ſi eā faceret ꝯſentire. Sꝫ ille carcere clauſuꝫ nec clauibꝰ aperire potuit nec ſecuribꝰ fran gere. donec a demone arreptꝰ clamans ⁊ ſe ip̄m dilaniās vix euaſit. Deinde educta po ſita eſt ſuꝑ rotā. cuiꝰ vectes carbonibꝰ pleni erant. ⁊ artifex intra rotā tale ſignū trahenti bus dedit. vt qn̄ ſonū faceret ſimul traherēt. ⁊ ſic exeunte igne vectes corpꝰ eiꝰ diſſiparēt. Sed nutu dei ferramentū q̄ rota tꝑabat̉ de manu eiꝰ decidēs ſonum fecit. ⁊ ꝯtinuo illis trahentibꝰ rota artificē cōminuit. ⁊ eufemi am ſtantē ſuꝑ eam illeſaꝫ ẜnauit. Tūc parē tes artificis lamētātes ſuppoſito igne ipſam cū rota cōburere voluerūt. Sed rota com buſta. eufemia ab angelo ſoluta in quodaꝫ De ſancto Lamperto loco excelſo ī columis ſtare ꝯſpicit̉ Appellia nꝰ iudici ait. Uirtꝰ xp̄ianoꝝ nō niſi in ferro vincit̉. Un̄ ꝯſulo vt eā facias decollari. Ere ctis igit̉ ſcalis. cū q̇dā ad eā capiēdā manu mittere vellet. mox totꝰ paraliſi ſolutꝰ vix in de ſemiuiuꝰ eductꝰ ē. C ¶ Aliꝰ aūt noīe ſo ſtenes aſcēdes ꝯtinuo mutatꝰ ab ea veniaꝫ petijt ⁊ euagīato gladio ad iudicē clamauit ꝙ ſeip̄m libētiꝰ occid̓et qͣꝫ ea quā angl̓i defen debat ꝯtinget. Deniqꝫ inde educta. iudex ca cellario ſuo dixit vt ad ea oēs petulātes iuue nes ꝯuocaret. Qui tādiū eā illuderet donꝰ fatigata deficeret. Sꝫ ille ad eā ingredīes ⁊ ml̓tas v̓gies ſplēdidiſſimas circa eā orantē vidēs. montis eiꝰ ꝓtinꝰ xp̄ianꝰ effectꝰ ē. Pre ſes v̓o ꝑ capillos v̓ginē ſuſpēdit. Sꝫ īmobi lē ꝑmanēte negato cibo in carcere recludi fe cit. vt. vij. die int̓ qͣttuor magnos lapides ſic̄ oliua ꝯſtringet̉. Illa v̓o qͦtidie ab angelo ſa ciata. du. vij. die itra lapides duriſſimos po ſita eēt ad eiꝰ orōeꝫ ip̄i lapides ī cinerē tenu iſſimū ſūt redacti. Un̄ p̄ſes ſe victū a puella erubeſcēs ea in foueā ꝓijci iuſſit. vbi tres ta te imaitatis beſtie erat. ꝙ oēꝫ hoīeꝫ d̓glutirēt Que ſtatī blādiēdo ad v̓ginē ꝯcurreteſ ⁊ iū ctis ad īuicē caudis ei qͣſi cathedrā ad ſedēd̓ p̄bētes. iudicē hͦ vidēte vehemētiꝰ ꝯfuderūt Un̄ cū p̄ſes fere p̄ āguſtia moreret̉. īgreſſuſ carnifex vt dn̄i ſui iniuria vīdicaret. gladiuꝫ ī latꝰ ſuū fixit. ⁊ xp̄i martire fec̄. Que iud̓x ꝓ mercede veſte ſerica induit. ⁊ torq̇ aurea cir cudedit. Sꝫ egredies a leone arripit̉ et ab eo ꝓtinꝰ deuorat. Un̄ ſui eū diutiꝰ ꝑqͣrētes vix pauca eiꝰ oſſa cū veſte ſerica ⁊ torq̇ aurea re perert̓. Priſcꝰ qͦꝫ iudex ſeip̄ꝫ comedes mor tuꝰ ē īuetꝰ. Sctā at eūfemia ī calcedoniā cū honore ſepl̓ta ē. Meritis cꝰ oēs iudei ⁊ gēti les calcedonie ī xp̄ꝫ credider̄t. Paſſa e at cir ca anos dn̄i. cclxxx. ¶ Ambroſiꝰ d̓ hac v̓gie ī p̄fatōe ſic ait. Uirgo alma triūphatrix eūfe mia v̓gitatis retines mitraꝫ. paſſiōis meruit veſtiri corona. Quiꝰ p̄cibꝰ hoſtis inimicus euicit̉. pͥſcꝰ aduerſariꝰ ſuꝑat̉. a fornaciſ igne v̓go ſoſpes eripit̉. duri lapides ī puluere cō uertūt̉. Fere māſueſcūt. collaqꝫ ſb̓mittūr at qꝫ oīa penaꝝ ſupplicia eiꝰ or̄oe ſuꝑant̉. Nouiſſime gladij mucrone ꝯfoſſa carnea relin q̄ns clauſtra celeſti choro iūgit̉ leta. Hec ſa cra v̓go tibi dn̄e ecc̄iaꝫ tuāa ꝯmedet. hͨ ꝓ nob̓ pctōribꝰ intpellet. hͨ ēt vota nr̄a ⁊ v̓go v̓nu la illibata tibi p̄ſtet. CXXXIIII A ¶ De ſancto Lamperto. Ampertus nobi lis genere ſꝫ nobilior ſctītate vite r. a pͥmeuo etatis ſue lrīs eruditꝰ ad̓o ꝓ ſui ſctītate ab oībꝰ amabat̉. vt pꝰ theodar dū mgr̄m ſuū trecenẜ eccl̓ie in ep̄m meruit ꝓmoueri. Quē childericus rex pl̓m dilige bat. ⁊ p̄ oībꝰ ep̄is caruꝫ ſꝑ hēbat. Sꝫ creſcēte iuidoꝝ malicia eū ſine cā impij expellēteſ ho nore debito p̓uauerūt. ⁊ feramūdū in eiꝰ ca thedrā ſtatuert̉. At lāpertꝰ mōaſteriū īgreſ ſus ꝑ. vii ānos ibideꝫ optime ꝯuerſatus eſt. Quadā v̓o nocte ad orōeꝫ ſurgēs in paui mēto ꝑ ignorātiā ſonū fecit. Qd̓ audies ab bas dixit. Quiſq̇s hūc fec̄ ſonuꝫ ſtatī vadat ad crucē. Tūc lāpertꝰ ilico nudis pedibꝰ in cilicio ad crucē cucurrit. ibiqꝫ tādiū ⁊ ī niue ⁊ gelū ac glacie fixꝰ ſtetit donec frībꝰ pꝰ ma tutinas ſe calefacientibꝰ abbas eū deeſſe co gnouit. ⁊ audies a q̇dā frē ꝙ ille eēt q̇ ad cru cē iuiſſet eū ītroduci fec̄. ⁊ ab eo cū moachis veniā poſtulauit Ille v̓o nō ſolū clement in dulſit. ſꝫ ⁊ de bono patientie eis ſublimit̓ p̄di cauit. Poſt. vij. ānos feramūdꝰ expulſus eſt. ⁊ ſctūs lāpertꝰ iubete pipino ad ſedē pro pria ē reductꝰ Tū at ſic̄ priꝰ v̓bo ⁊ exēplo pol leret. inſurgētes ī eū duo maligni eū grauit̓ inſectare ceperunt. Quos amici pontificis eos ſic̄ meruerat occiderūt. Eo tꝑe lāpertus pipinū de q̇dā meretrice quā tenebat pl̓imū increpauit. Dodo at ꝯſanguineꝰ eoꝝ q̇ oc ciſi fuerāt. ⁊ frat̓ ip̄iꝰ meretricis domeſticus aule regie. cōgregato exercitu domū ep̄i cir cūquaqꝫ obſedit. volēs occiſoꝝ necē in ſan ctu vindicare lāpertū. At cū puer lāperto in orone poſito nunciaſſet. ille ꝯfiſus in dn̄o vt eos expugnaret mucronē arripuit. Sed ad ſe rediēs gladiuꝫ de manu ꝓiecit. meliꝰ iudi cans vt ꝑſiſtēdo ⁊ moriēdo vinceret. qꝫ vt ſa cratas manꝰ de impioꝝ ſangͥne macularet De ſancto Mattheo Tūc vir dei ſuos āmonuit vt pctā ſua ꝯfite rent̉. mortē patient̓ ſuſtinerēt. Statīqꝫ im pij irruētes. ſanctū in orōne lamꝑtū ꝓſtratū pemerūt. circa ānos dn̄i. dcxx. Quibꝰ diſce pētibꝰ qͥdā ex eiꝰ famul̓ euadētes corpus eiꝰ occulte ad cathedralē eccl̓iam nauigio ꝑdu xerūt. ⁊ cū multa ciuitatis meſticia ſepultu re dederūt. CXXXV ¶ De ſancto Mattheo. Atheus binomiꝰ extitit.ſ. mattheꝰ ⁊ leui. Mattheꝰ āt interp̄tat̉ donū feſtinatōis l̓ do nator ꝯſilij. vl̓ d̓r mattheꝰ a magnꝰ et theos qd̓ ē deꝰ qͣi magnꝰ deo. vl̓ a manꝰ ⁊ theos qͣ ſimanꝰ dei Fuit enī donū feſtinatōis ꝑ feſti na ꝯuerſionē. donator ꝯſilij ꝑ ſalubre p̄dica nonē. magnꝰ deo ꝑ vite ꝑfectione. manꝰ dei ꝑ euāgelij ꝯſcpͥtionē. Leui interp̄tat̉ aſſūptꝰ vl̓ applicatꝰ. ſiue additꝰ aūt appoſitꝰ. Fuit eī aſſūptus ab exactōe vectigaliū. applicatꝰ nu mero apl̓oꝝ. additus ꝯſortio euāgeliſtaꝝ. ⁊ appoſitꝰ cathalogo martyꝝ. A Attheꝰ apl̓s in ethiopia p̄dicās ī ci uitate q̄ d̓r nadaber duos magos noīe zaroen̄ ⁊ arphaxat repperit. qͥ ita hoīes ſuis artibꝰ demētabant vt qͥſcunqꝫ vellēt mēbroꝝ officio ⁊ ſanitate pͥuare vide rent̉. Qui in tātā ſuꝑbiā eruperūt vt ſe qͣi de os ab hoībꝰ facerēt adorari. Mattheꝰ aut apl̓s p̄dictā ciuitatē īgreſſꝰ ⁊ apd̓ eunuchū cadacis regīe quē philippꝰ baptizauerat ho ſpitatꝰ. ita magoꝝ p̄ſtigia detegebat ꝙ q̇cq̇d ipi faciebāt hoībꝰ ī ꝑniciē. hͦ ip̄e ꝯuertet ī ſa lutē. Eunucho āt ſctuꝫ mattheū introgate q̄ mo tot linguas loq̄ret̉ et ītelliget. expoſuit et mattheꝰ ꝙ ſpūſcō d̓ſcēdēte oīꝫ linguaꝝ ſcīaꝫ recepiſſet. vt ſic̄ illi q̇ ꝑ ſuꝑbiā turrim vſꝫ in ce lū edificare volebant p̄ ꝯfuſione linguaꝝ ab edificatōe ceſſauerūt. ſic apl̓i ꝑ oīm linguaꝝ ſciam turrim nō de lapidibꝰ ſꝫ de v̓tutibꝰ cō ſtruant. ꝑ quā oēs q̇ crediderint in celū aſcē dant. Tuc venit q̇ diceret magos illos cum duobꝰ adueniſſe dracōibꝰ q̇ ignē ſulphure um ex ore ⁊ naribꝰ euomētes cūctos hoīes occiderēt. Apl̓s āt ſigno crucis ſe muniens ad eos ſecure exiuit Quē mox vt dracōes vi derūt an̄ eiꝰ pedes ꝓtinꝰ dormierūt. Dixitqꝫ magis. Ubi ē ars veſtra. Excitate eos ſi po teſtis. Ego āt niſi dn̄m rogaſſeꝫ. qd̓ in me co gitaueratis inferre ī vos ꝓtinꝰ retorſiſſe Cū at ppl̓s ꝯueniſſet. in noīe ih̓u dracōibꝰ vt ab iret p̄cepit. Et nullū ledētes ꝓtinꝰ abiert̉. Ce pit qͣꝫ ppl̓o de gl̓ia ꝑadiſi terreſtris magnuꝫ ẜmonē ꝯtexere. aſſerēs ip̄m oībꝰ mōtibꝰ emi nere ⁊ ꝓxīm celo eē. ſpinas vl̓ tribulos ibi nō eſſe. lilia vl̓ rōſas ibi n̄ marceſcere. ſenectutē ibi nō euenire ſꝫ hoīem ibi iuueneꝫ ſꝑ mane re. angeloꝝ organa ibidē ſonare. aues voca tas ꝯtinuo obedire De hͦ āt ꝑadiſo terreſtri dixit hoīeꝫ eiectū eē. ſꝫ ꝑ xp̄i natiuitatē ī para diſuꝫ celeſtē reuocatū fuiſſe. Et cū hͨ ppl̓o lo q̄ret̉. ecce ſubito tumultꝰ exortus ē. in qͣ regiſ filiꝰ mortuus plāgebat̉. Que cū magi ſuſci tare nō poſſent ſuadebāt regi ꝙ in deoꝝ cō ſortiū raptꝰ fuiſſet. ⁊ iō ſimulacrū et tēplū ſi bi ꝯſtrui oporteret. Predictꝰ autē eunuchꝰ magos cuſtodiri faciens. apl̓m aduocauit Qui orōne fuſa eū ꝓtinꝰ ſuſcitauit. Quaꝓ pter rex noīe egippus hͦ viſo ꝑ vniuerſas ſu as ꝓuincias miſit dicēs. Uenite ⁊ vidēte de um in effigie hoīs latentē. Uenerūt igit̉ cuꝫ coronis aureis ⁊ diuerſis ſacrificioꝝ generi bus volētes ſacrificare ei. Quos matiheus cōpeſcuit dicēs. Uiri qd̓ facitis. Ego d̓s nō ſum ſꝫ ẜuus dn̄i ieſu xp̄i. Illi igit̉ de auro et argento qd̓ ſibi attulerāt. ip̄o iubēte eccl̓iam magnā fabricauerūt. quā intra. xxx. dierum ſpaciū ꝯſūmauerūt. In qͣ apl̓s. xxxiij. ānis ſedit. ⁊ tota egyptū ad fidē ꝯuertit. Rex aūt egippus cū vxorē ſua ⁊ oī ppl̓o baptizatꝰ eſt. Ephigeniā qͣꝫ filiā regis apl̓s deo dicatam plus qͣꝫ ducētis v̓ginibꝰ p̄fecit. B ¶ Poſt hoc hirtacus regi ſucceſſit. ⁊ v̓ginē p̄dictam ꝯcupiſcēs. dimidiuꝫ regni ſui apl̓o ꝓmiſit ſi eā in ꝯiugiū ſuum ſibi faceret ꝯſentire. Cui apl̓s ait vt iuxta morē p̄deceſſoris die dn̄ica ad eccl̓iam ꝯueniret ⁊ pn̄tē ephigenia cū ce teris v̓ginibꝰ qͣꝫ bona ſint iuſta cōiugia au diret. Quo rex cū gaudio feſtīauit. putās ꝙ ephigenie vellet ꝯiugiū ſuadere. Mattheꝰ igit̉ vginibꝰ ⁊ omī ppl̓o cōgregatis de bono De ſancto Mattheo matrimonij diu locutꝰ. a rege plurimuꝫ eſt laudatꝰ. credens ꝙ hoc ideo diceret vt v̓gi nis animū ad matrimoniū ꝓuocaret. De inde imꝑato ſilentio ẜmoneꝫ repetit dicens. Cu ergo bonū ſit matrimoniū ſi ſaluo fede re teneat̉. bene ſcitis aſtātes ꝙ ſi regis ſpōſaꝫ aliqͥs ẜuoꝝ vſurpare p̄ſumeret. nō ſoluꝫ re gis offenſam ſꝫ mortē inſuꝑ mereret̉. non qꝛ vxorē duxiſſe ꝓbat̉. ſꝫ qꝛ ſpōſam dn̄i ſui acci piens eiꝰ matrimoniū violaſſe ꝯuincit̉. Ita ⁊ tu rex ſciēs ephigeniā regis etnī ſpōſaꝫ effe ctam. ⁊ ſacro velamīe ꝯſecrataꝫ. q̄mo pote ris ſpōſam potētioris te tollere ⁊ tuo matri monio copulare. Quo audito rex p̄ ira in ſaniens furibūdꝰ abſceſſit. Apl̓s autē intre pidus ⁊ ꝯſtās oēs ad pa cientiā ⁊ ꝯſtātiā co fortauit ⁊ ephigeniā corā ſe ex timore ꝓſtra tā cū ceteris v̓ginibꝰ bn̄dixit. Poſt miſſarū aut ſolēniā rex ſpiculatorē miſit q̇ iuxta alta re mattheū ſtāte ⁊ expāſis manibꝰ in celum orante miſſo a tergo gladio īterfecit ⁊ marti rē fec̄. Qd̓ ppl̓s audies ad palaciū regis oīa incēſurꝰ ꝓperabat. Sꝫ a p̄ſb̓ris ⁊ dyaconi bus vix detenti apl̓i martiriū cū gaudio cele brauerūt. Rex v̓o cū nec ꝑ matronas ad eā directas. nec ꝑ magos ephigeniā poſſet ali qͣtenꝰ īmutare. tota eiꝰ domū igne copioſo vallauit. vt ip̄am cū ceteris v̓ginibꝰ ꝯcrema ret. Apl̓s aūt eiſdē apparēs oēm ignē ab eaꝝ domo excuſſit. Qui erupens regis palaciū inuaſit. ⁊ ſolo rege eū adete vix cū vnico filio cūcta cōſumpſit. Statimqꝫ filiꝰ arreptus a demonio patris crimīa ꝯfitens ad ſepulcꝝ apl̓i ꝓperauit. Pater v̓o turpiſſimꝰ lepro ſus effectꝰ cū curari non poſſet manu ꝓpria gladio ſe ꝑemit. Populꝰ autē frēm ephige nie ab apl̓o baptizatū regē cōſtituit. Qui ꝑ annos. lxx. regnauit. ⁊ filiū ſuū ſibi ſubſtitu ens xp̄ianū cultū magnifice ampliauit ⁊ to tam ethiopie ꝓuinciaꝫ eccleſijs xp̄i repleuit. Zarōes aūt ⁊ arphaxat ab ea die qͣ regis fi liū apl̓s ſuſcitauit in ꝑſidē fugerūt. Sed ſy mon ⁊ iudas ibidē eos vicerūt. C ¶ No tandū ꝙ in btō mattheo qͣttuor p̓ncipal̓r cō ſiderant. Primū eſt obediētie velocitas. qꝛ mox vt xp̄s eij vocauit. ꝯtinuo teloneū reliquit. nec dn̄os ſuos timēs rōes vectigaliuꝫ imꝑfectas reliq̇t. et xp̄o ꝑfecte adheſit. Pro hac velocitate obedientie q̇dā occaſionē er roris ſibi aſſumpſerunt. ſic̄ recitat Hiero. in originali ſuꝑ p̄dictū locū dicēs. Arguit in hͦ loco porphiriꝰ ⁊ iulianꝰ auguſtꝰ vl̓ imperi ciā hiſtorici mētietis. vl̓ ſtulticiā eoꝝ qui ſta tim ſecuti ſunt ſaluatorē qͣi irrōnabilit̓ quē libet vocante hoīem ſint ſecuti. cū tāte virtu tes tātaqꝫ ſigna p̄ceſſerint q̇ apl̓os an̄qͣꝫ cre derent vidiſſe nō dubiū eſt. Certe fulgor ip̄e ⁊ maieſtas diuinitatis occulta. q̄ etiā in hu mana facie relucebat. ex pͥmo ad ſe vidētes trahere poterat aſpectu. Si enī in magnēte lapide hec eſſe v̓tus d̓r vt ānulos et feſtucas ſibi copulet. qͥntomagis dn̄s oīm creatura rū ad ſe poterat trahere quos volebat. Hec Hiero. ¶ Scd̓m eſt eiꝰ largitas ſiue libera litas. qꝛ ſtatim fecit ei cōuiuiū magnū in do mo ſua. Qd̓ quidē cōuiuiū nō tantum fuit magnū rōne laute p̄paratōis ſꝫ etiā fuit ma gnū pͥmo rōne voti. qꝛ cū magno affectu et deſiderio ip̄m recepit. Scd̓o rōne myſterij. qꝛ illud fuit idicatiuū magni myſterij. Qd̓ myſteriū exponit glo. ſuꝑ Lucā dicēſ. Qui domicilio xp̄m recipit interno maximis ex uberantiū paſcit̉ delectatōibꝰ voluptatum. Tercio rōne documētoꝝ. qꝛ ibi magna do cumenta exhibuit. ſicut miſericordiā volo ⁊ nō ſacrificiū. ⁊ nō eget q̇ ſani ſunt medico ⁊ Quarto rōne inuitatoꝝ qꝛ magni diſcūbē tes etiā inuitati fuerūt.ſ. xp̄s ⁊ diſcipuli eius. ¶ Terciū eiꝰ hūilitas q̇ apparuit in duobꝰ Primo in hoc ꝙ ſe publicanū māifeſtauit. Ceteri euāgeliſte vt dicit glo. verecūdie cau ſa ⁊ euangeliſte honore nomē vulgatuꝫ nō ponūt. Ip̄e ẜm ꝙ ſcriptū eſt iuſtus in pͥmis accuſator eſt ſui. mattheum ſe ⁊ publicanu nominat. vt oſtendat nullū ꝯuerſum debe re de ſalute diffidere. cū apl̓us ⁊ euangeliſta de publicano repente ſit factꝰ. Scd̓o in hoc ꝙ ad ſuas iniurias patiēs fuit. Quādo enī phariſei murmurabāt ꝙ xp̄s ad hoīem pec catorē diuertiſſet potuiſſꝫ eis mattheꝰ rn̄diſ ſe ac dixiſſe. Vos potiꝰ miſeri ac peccatores eſtis qui vos iuſtos arbitrantes medicum De ſancto Mattheo refugitis. Ego aūt iā pctōr dici non valeo qͥ ad medicū ſalutis ꝯfugio. ⁊ eidē vulnꝰ meū n̄ abſcōdo. D ¶ Quartū ē euāgelij ip̄iꝰ in eccl̓ia magna ſolēnitas. diꝰ enī euāgeliuꝫ p̄ ceteris euāgelijs magis ī eccl̓ia freq̄ntat̉ ſic̄ ⁊ pſalmi dauid ⁊ epl̓e pauli p̄ ceteris ſcpͥtu ris ampliꝰ ī ecc̄ia recitant̉. Cuiꝰ hͦ eſt ro. qꝛ niā teſte ioh̓e tria ſūt genera pctōꝝ.ſ. pecca tū ſuꝑbie. luxurie et auaricie. Pctō ſuꝑbie peccauit ſaulꝰ a ſaule ſuꝑbiſſimo rege dictꝰ q̇ eccl̓iaꝫ ſupra modū ꝑſecutꝰ ē. Pctō luxu rie peccauit dd̓ q̇ ⁊ adulteriuꝫ cōmiſit. ⁊ ꝓpt̓ ip̄m adulteriū fideliſſimū militē vriā occidit Pctō auaricie peccauit matiheꝰ. q̇ ꝑ auari ciā lucris turpibꝰ inhiabat. Fuit enī telona rius. Eſt enī teloneū vt dicit Iſido. locꝰ in portū maris. vbi merces nauiū ⁊ nautaꝝ e molumēta reddunt̉. Telos at grece vt dicit Beda latine d̓r vectigal. Licet igit̉ iſti pctō res extiterint. eoꝝ en̄ pnīa adeo placuit vt n̄ ſolū dn̄s eoꝝculpis ignoſceret. ſꝫ etiā eis do na ſua ml̓tipliciꝰ cumularet. Nā ſeuiſſimū ꝑſecutorē fecit fideliſſimū p̄dicatorē. adulte rū ⁊ homicidā fecūt ꝓph̓aꝫ ⁊ pſalmiſtā lucriſ inhiantē ⁊ cupidū fecit apl̓m ⁊ euangeliſtā. Iō igit̉ hoꝝ triūdicta nobis tā freq̄ntiꝰ re citant̉. vt nullꝰ q̇ ꝯuerti voluerit deſperet de venia. qn̄ tātos ī culpa tales ꝯſpicit fuiſſe in grā ¶ Notādū īſuꝑ ꝙ ẜm b. āb̓. circa ꝯuer ſionē bt̄ī matthei q̇dā ex ꝑte medici. q̇daꝫ ex ꝑte infirmi ſanati. q̇dā ex ꝑte modi ſanandi ꝯſiderant̉. In medico tria fuerūt.ſ. ſapīa qͣ radiceꝫ morbi cognouit. bonitas qͣ medica mēta adhibuit. potētia q̄ ip̄m tā ſubito mu tare potuit. De his tribꝰ ſic ideꝫ dicit Amb̓. in ꝑſona ip̄iꝰ matthei. Hic pōt auferre cor bis mei dolore ⁊ anīe pallore q̇ nouit occul ta. Et hoc qͣntū ad pͥmū. Inueni medicuꝫ qͥ in celis habitat ⁊ in tris ſpargit medicamē ta. hoc qͣntū ad ſcd̓m. Hic pōt ſolus ſanare vulnera mea q̄ neſcit ſua. hoc qͣꝫtū ad tertiū ¶ In ip̄o aūt infirmo ſanato.ſ. in btō mat theo tria cōſiderant̉ ẜm ꝙ dictꝰ ambroſius on̄dit. Ip̄e nāqꝫ morbuꝫ ꝑfecte exuit. curati gratus extitit. ⁊ in ſanitate recepta ſꝑ md̓m ſe ſeruauit. Un̄ ait. Seq̄bat̉ mattheus iā le tus ⁊ alacer ⁊ exultabat dicēs. Iā nō publi canū gero. iā nō porto leui. Exui leui poſtqͣꝫ xp̄m indui. Et hoc qͦ ad pͥmuꝫ. Odio genus meū. fugio vitā meā. ſolū te ſequor dn̄e ieſu q̄ ſanas vulnera mea. Hoc quo ad ſecūdū. Quis eſt qui me ſeꝑat a caritate dei que in me eſt. tribulatio an aguſtia. an fames. hoc qͦ ad terciū. ¶ Modus aūt ſanādi ẜm bea tū ambro. triplex fuit. Primo enī xp̄s ipſuꝫ vinculis ligauit. Scd̓o cauteriū ip̄m imp̄ſ ſit. Tercio omne putredinē emūdauit. Un̄ ait Ambro. loquēs in ꝑſona Matthei. Li gatus ſum fidei clauis ⁊ bonis cōpedibꝰ ca ritatis. Aufer ieſu meoꝝ putredines pctōrū dū habes vinculis caritatis ligatum. Seca qdcunqꝫ inueneris vicioſum. hoc qͣntuꝫ ad primū. Omne mādatū tuū ſicut cauterium imp̄ſſum tenebo. ⁊ ſi vrit cauteriū mandati. tn̄ putrefacta carnis exurit ne ad virus ſer pat ꝯtagio. Et ſi mordet medicamētū tn̄ vl ceris tollit viciū. Quantū ad ſcd̓m. Ueni ci to dn̄e incidens occultas ⁊ latentes varias paſſiones. Aperi cito vulnꝰ ne noxiꝰ ſerꝑat humor. emūda oē qḋ fetiduꝫ eſt ꝑegrino la uacro. Hoc qͣntū ad terciū. Eiꝰ aūt euange liū āno dn̄i. d. qd̓ manibꝰ ſuis ſcpͥſerat cū oſ ſibus beati barnabe reptū eſt. Qd̓ q̇dē euā geliū beatꝰ barnabas ſecū ferebat. ⁊ ſuꝑ in firmos illud ponēs oēs tā fide barnabe qͣꝫ merito matthei ꝯtinuo liberabat. CXXXVI De ſancto Mauricio. Auricius dicitur a mari ⁊cis quod dicit̉ vomens vel durus. ⁊ us qd̓ interptat̉ conſi liator vel feſtinans. Uel dicit̉ a mauros qd̓ ẜm Iſidoꝝ grece dicit̉ nigrū. Ip̄e nāqꝫ ha buit amaritudinem ꝓ incolatū miſerie ⁊ di latione patrie. Fuit vomens ꝑ ſuꝑfluoꝝ ab iectionem. durus ⁊ firmus ꝑ tormentorū ꝑ peſſionē. ꝯſiliator ꝑ cōmilitonū exhortatio nem. feſtinans ꝑ feruore ⁊ bonoꝝ opeꝝ mul tiplicationē. niger ꝑ ſui deſpectioneꝫ. Huiꝰ paſſionē ſcripſit ⁊ cōpilauit beatꝰ eūchariꝰ lugdunenſis archieps. A 3 2 De ſancto Mauricio Auricius in ſacratiſſima legiōe. q̄ thebea d̓r dux extitiſſe phibet̉. Dicti aut ſt̓ thebei a ciuitate ſua q̄ thebea nūcupata ē. Eſt aūt ip̄a regio in ꝑtibꝰ orien tis vltra fines arabie habilis opibꝰ. fructibꝰ fertilis. arboribꝰ delectabil̓. Habitatores ve ro illiꝰ regiōis dicunt̉ eſſe magni corꝑibus. armis ſtrenui. in bello fortiſſimi. callidi inge nio. ſapīa locupletiſſimi. Ip̄a āt ciuitas cē tu portas habuit. ⁊ ſuꝑ nilu fluuiū q̇ d̓ padi ſo egredit̉ ⁊ gyon d̓r ſita fuit. De q d̓r. Ecce vetꝰ thebea cētu iacet obruta portis. His ia cobꝰ frat dn̄i v̓bū ſalutis p̄dicauit. ⁊ fidē xp̄i ꝑfecte eos docuit. Diocleciāꝰ āt ⁊ maximia nꝰ qͥ ceperūt āno dn̄i. cclxxxvij. volentes fidē xp̄i penitꝰ extirpare. tales epl̓as ꝑ oēs ꝓuin cias in q̇bꝰ xp̄iani morabat̉ trāſmiſerūt. Sꝫ aliqd̓ det̓mīari oporteret aūt ſciri. ⁊ totꝰ mū dus ex vna ꝑte cōgregatꝰ eēt. ⁊ ſola roma ex alia ꝑte ꝯſiſteret. md̓s totꝰ victꝰ fuget. ⁊ ſola roma in culmine ſcie remaneret. Cur gͦ vos pua plebecula eiꝰ p̄ceptis reſiſtitis ⁊ ꝯͣ ip̄ius ſtatuta tā ſtolide ſuꝑbitis. Aut igit̉ deoꝝ im mortaliū fidē ſuſcipite. aut īmutabil̓ de vob̓ ſnīa ꝓferet̉ dānatōis. Xp̄iani aūt hmōi lras ſu ſcipiētes. nūcios oēs vacuos remiſerunt. Tūc dioclecianꝰ ⁊ maximianꝰ in ira cōmo ti ꝑ oēs ꝓuincias miſerūt vt oēs bellicis ar mis apti ad romā venirēt. vt oēs rebelles ro mano imꝑio ſubiugarēt. Lrē āt auguſtorū ad ppl̓m thebeoꝝ delate ſt̓. Qui ppl̓s ẜm d̓i p̄ ceptuꝫ q̄ dei erāt deo. ⁊ qͥ erant ceſaris ceſari reddebat Cōgregātes igͦr electā militū legio nē. ſ. vj. milia. d̓clxvj. eos ad iꝑatorē miſer̄t vt in bellis iuſtis imꝑatorē iuuarēt. nō vt ꝯtra xp̄ianos arma moueret. ſꝫ eos potiꝰ defen ſarēt. Huic aūt ſacratiſſime legiōi dux erat inclitus vir mauriciꝰ. ſigniferi aūt candid innocētius. exuperiꝰ. victor ⁊ ꝯſtantiꝰ. Dio clecianꝰ igit maximianū quē ſibi in collegā imperij aſſumpſerat ꝯͣ gallias cum infinito exercitu miſit. ⁊ ei legione thebeam ſociauit. Hi a ſancto marcellino papa exhortati ſūt. vt ante gladijs interirēt qͣꝫ fidē xp̄i quā acce perant violarēt. B ¶ Cū igit̉ vniuerſus exercitꝰ mōtes alpiū tranſmeaſſet. ⁊ ottodo rū adueniſſet. iubet imꝑator vt oēs qui ſecū erāt idolis īmolarēt. ⁊ ꝯͣ rebelles ip̄io. ⁊ ma xie ꝯxp̄ianos vnanimit̓ ꝯiurarēt. Qd̓ ſan cti milites audiētes octo miliaribꝰ ab exerci tu ſeceſſerunt. ⁊ in quodam loco ameno cui aganū nomen eſt iuxta rodanū ꝯſederunt. Qd̓ audies maximianꝰ. miſſis militibꝰ p̄ce pit vt ad deoꝝ ſacrificia cū alijs feſtinarent. Qui ſe nō poſſe facere rn̄derunt vtpote qͥ fi dem xp̄i haberēt. Tūc imꝑator ira ſuccēſus ait. Iungit̉ deſpectui meo celeſtis iniuria. ⁊ mecū religio romana ꝯtenit̉. Sentiat cōtu max miles nō ſolū mihi ſed etiam dijs meis me poſſe dare vindictam. Tūc ceſar miſſis militibꝰ ſuis iuſſit vt aūt dijs ſacrificare eos cōpellerent. aut decimū quēqꝫ eoꝝ protinꝰ decollarēt. Sancti igit̉ cū gaudio capita ex tendētes. vnꝰ an̄ alteꝝ feſtinabat ⁊ ad mortē p̄uenire certabat. Tūc ſanctꝰ Mauricius aſſurgens int̓ cetera ſic cōcionatꝰ eſt. Con gratulor vobis. qꝛ ꝓ fide xp̄i oēs mori para ti eſtis. Cōmilitones veſtroſ necari ſuſtinui qꝛ vos ad paſſionē ꝓ xp̄o paratos vidi ⁊ dn̄i mandatū ſeruaui q̇ ait petro. Mittē gladi um tuū in vaginaꝫ. Quia ergo iā cōmilito nū corꝑibꝰ vallati ſumꝰ. ⁊ ſocioꝝ ſanguini bus rubricatas veſtes habemꝰ. noſip̄os ad martyriū ſeqͣmur. Hec ergo ſi placet ceſari mandemꝰ rn̄ſa. Milites tui imꝑator ſumꝰ ⁊ ad defenſionē reipublice arma ſuſcepimꝰ Non eſt in nobis proditio. nō formido. ſed xp̄i fidem nullatenꝰ deſeremꝰ. Cū hoc impe rator audiſſet iuſſit iterū vt decimū trucida rent. Quo facto exuperiꝰ ſignifer vexillū ar ripiens. ⁊ int̓ cōmilitones ſtās dixit. Glorio ſus dux noſter Mauriciꝰ de noſtroꝝ com militonū gl̓ia eſt locutꝰ. nec exuperiꝰ ſigni fer noſter ideo hec arma arripuit vt talibus reſiſtamꝰ. Proijciāt dextre noſtre arma hͦ carnalia. ⁊ arment̉ v̓tutibꝰ. et talia ſi placet ceſari remandemꝰ. Milites ſumꝰ imꝑator tui. ſerui autē quē libere ꝓfitemur xp̄i. Tibi debemꝰ militiā. illi innocentiaꝫ. A te laboris ſtipendiū. ab illo exordiū ſūpſimꝰ vite. Om nia ꝓ ip̄o tormēta ſuſciꝑe parati ſumꝰ. ⁊ ab eiijs fide nūqͣꝫ diſcedemꝰ. Tūc impiꝰ ceſar De ſancto Mauricio iuſſit ſuū exercitū totā legionē circūdare ita vt vnꝰ euad̓e nō poſſet. Uallant̉ igͦr milites xp̄i a militibꝰ diaboli. ⁊ nephādis māibꝰ tru cidant̉ ⁊ pedibꝰ eqͦꝝ cōcuicant̉. ⁊ xp̄o p̄cioſi martires ꝯſecrant̉. Paſſi ſūt āt circa annoſ dn̄i. cclxxxvij. Dei āt nutu qͣꝫ pl̓es euaſerūt. vt in regiones alias veniētes xp̄i nomē p̄di carēt. ⁊ gl̓oſiſſime in locis alijs triūpharent Ex qͥbꝰ fuiſſe dicūt̉ ſolutor. auētor ⁊ octauiꝰ apud thaurinū. alexāder apd̓ ꝑgamū. ſcd̓s apd̓ vintinū. necnō ⁊ btūs ꝯſtātiꝰ ⁊ victor ⁊ vrſus ⁊ qͣꝫ pl̓es alij. Cū igit̉ carnifices p̄dam diuideret ⁊ inſil̓ epularēt̉. q̄ndā ſenē noīe vi ctorē inde caſu trāſeūtē ad ſecū ꝯuiuādū in uitāt. Ille āt req̇rere cepit quō int̓ tot milia occiſorū poſſent cū gaudio epulari. Cū āt a qdaꝫ audiſſet ꝙ ꝓ fide xp̄i mortui eēt. ſuſpi rās ille vehement īgemuit. beatū oīno ſe cla mians ſi cū illis fuiſſet occiſus. Cū āt cōꝑiſ ſent quiā xp̄ianꝰ eēt ī eū īpetū fecerūt. ⁊ ip̄m ptinꝰ trucidarūt. ¶ ¶ Poſt hͦ aūt maximi anꝰ apud mediolanū. dyoclecianꝰ v̓o apd̓ nichomediā vna die purpurā depoſuerunt vt pͥuatā vitā agerēt. ⁊ adoleſcētiores.ſ. ꝯſtā tius ⁊ maximꝰ ⁊ galeriꝰ qͦs ceſares fecerant imperarēt. Sꝫ cū maximianꝰ iterū tyrānice imꝑare vellet a ꝯſtantio genero ſuo ꝑſecutꝰ ſuſpēdio vitā finiuit. Tandē corpus ſctī in nocentij de eadē legiōe in vndaꝫ rodani im merſum a domiciano genanenſi et gratho auguſtano ⁊ ꝓthaſio eiuſdeꝫ loci ep̄is. cum alijs in eccl̓ia ē ſepultū. In cuiꝰ ꝯſtructōe q̇ da gentil̓ artifex erat q̇ alijs die dn̄ico ſolēni zantibꝰ ſolus opus ſuum exercebat. Adeſt ſctoꝝ exercitus. rapit̉. cedit̉ ⁊ arguit̉ ꝙ opus ſuuꝫ ꝓphanus aſſūpſerit. ⁊ die dn̄ica cū alij diuinis intēderēt ip̄e oꝑibꝰ mechanicis inhi aret. Correctus ad eccleſiā cucurrit. ⁊ ſe fieri xp̄ianū poſtulauit. ¶ Ambroſius in p̄fati one de his martyribꝰ ſic ait. Caterua fideli um diuio luſtrata lumīe ab extremis t̓re fi nibus venies tibi fidel̓r ſupplicauit. Et tam corporeis bellatorū legio mucronibꝰ circū ſepta qͣꝫqꝫ ſpūalibus etiā armis vallata ad mariyriū vigili ꝯſtātia ꝓperauit. Quos pe ſtifer tyrānꝰ vt eos metū ꝑterreret ad intn̄itionē ſupplicij gladio decimauit. atꝫ poſtmo dū ꝯſtant eos ꝑdurantes in fide vniuerſos parit capite plecti p̄cepit. Sꝫ hi tanto carita tis ardore feruebant. vt eiectis armis flexo poblice paſſim geniculātes ſpiculatorū tela hilari corde ſuſciꝑent. Int qͣs btūs maurici us tue fidei amore ſuccēſus decertādo mar tyrij eſt coronā adeptus. Hec ambroſius. ¶ Mulier q̄daꝫ filiū ſuū abbati mōaſterij in qͣ ſctōꝝ martyꝝ corꝑa reqͥeſcūt. erudiēdū tradidit. quē in breuidefunctū irremediabi li luctu plāgebat. Cui apparēs mauriciꝰ cur filiū ſuū ſic flerꝫ q̄ſiuit. Que ſibi rn̄dit. ꝙ qͣꝫ diu viueret a lacrimis nō ceſſaret. Cui ille. Noli eū flere vt mortuū ſꝫ ſcias eū habitare nobiſcū. Qd̓ ſi ꝓbare deſideras. cras ⁊ in oī bꝰ diebꝰ vite tue ſi ad matutinas ſurrexeris vocē eius int̓ moachoꝝ pſallētiū voces au dire valebis. Qd̓ illa ſꝑ fecit ⁊ vocē filij cum monachis cantantē ſꝑ diſcernens audiuit. ¶ Rex gaturanicꝰ cū theſauros ſuos reli ctis ſecl̓i popis pauꝑibꝰ ⁊ eccleſijs erogaret q̄ndā p̄ſbyteꝝ miſit vt ſibi de ſacroſciis ip̄o rū reliquijs aſportaret Qui cū reliquijs im petratis rediēs. dū nauis orta tēpeſtate ī la cū lauſanēſi ꝑiret. capſam cū reliquijs flucti bus oppoſuit. ⁊ mox ſecuta fuit trāquillitas magna. ¶ Anno dn̄i. deccclxiij. cū q̇dā mo nachi obtentu karoli a nicolao papa corꝑa ſctī vrban pape ⁊ ſct̄i tyburcij martiris im petraſſent. ⁊ redeūtes ſctōꝝ martyꝝ ecc̄iaꝫ vi ſitaſſent ab abbate et moachis īpetrarūt vt corpus ſctī mauricij et caput ſctī innocentij apud antiſiodoꝝ in ecc̄ia quā ſctūs germa nus eiſdē martyribꝰ dudū dedicauerat trāſ portarēt. ¶ ¶ Refert petrꝰ damiani ꝙ in bur gūdia erat q̇dā clericꝰ ſuꝑbꝰ ⁊ ambicioſus. q̇ qͣndā eccl̓iam ſancti mauricij ſibi vſurpa uerat. q̇dā potente milite ſibi pl̓imū obſiſten ti. Dū āt qͣdā die miſſa cantaret̉ ⁊ ī fine eua gelij diceret̉. oīs q̇ ſe exaltat hūiliabit̉. deriſit miſer ⁊ ait falſum eſt. Nā ſi ego meis hoſti bus me hūiliaſſem tot hodie diuitias eccl̓ie nō haberē. Et ecce fulmē inſtar gladij in os eius ꝑ qḋ blaſphemie v̓ba euomuit ītroiuit. ⁊ ſubito eū extinxit. 3 3 De ſancta Iuſtina A CXXXVII ¶ Deſancta Iuſtina. Uſtina a iuſticia dicta eſt. Ip̄a enī ꝑ iuſticiā vnicui qꝫ qḋ ſuū eſt reddidit.ſ. deo obediē tiā. ſuꝑiori p̄lato reuerentiā. pari ꝯcordiā. in feriori diſciplinā. inimicis patiētiaꝫ. miſeris ⁊ afflictis cōpaſſione operoſaꝫ. ſibi ſancti moniā ⁊ ꝓximis caritate. B Uſtina v̓go de ciuitate antiochie filia ſacerdotis idoloꝝ qͦtidie ad fe neſtrā ſedens. prelū dyacone euan geliū legentē audiebat. a qͣ tandē ꝯuerſa eſt Qd̓ cū mater patri ī lecto retuliſſet ⁊ ambo dormiſſent. xp̄s cū angelis apparuit eis dicēſ Uenite ad me ⁊ dabo vobis regnū celoruꝫ. Qui euigilātes ſtatim cū filia ſua ſe bapti zari fecerunt. Hec ergo iuſtina v̓go a cipria nō pl̓im moleſtata. ip̄m tāde ad fidē ꝯuertit Ciprianꝰ eī a ſua puericia magus extiterat Nā cū. vij. ānoꝝ eēt a ꝑentibꝰ diabolo cōſe cratꝰ ē. Hic igͦr magice arti inẜuiebat ⁊ ma tronas in iumēta ꝯuertere videbat̉ ⁊ multa alia p̄ſtigia exercebat. Ardes igͦr ī amore iu ſtine v̓ginis. ad magicas artes ſe cōtulit. vt ip̄aꝫ ꝓ ſe vl̓ ꝓ viro q̇dā acladio q̇ ſil̓r in eius amorē exarſerat poſſet hre. Aduocat iḡr̄ de mone vt ad ſe veniat ⁊ iuſtinaꝫ ꝑ eū valeat hrē. Adueniēs demon dixit ei. Quid me vo caſti. Cui ciprianꝰ. Amo v̓gine de galileis. potes ne facere vt ip̄am habea ⁊ voluntatē meā ſecū ꝑficiā. Cui demo. Ego q̇ hoīem de ꝑadiſo eijcere potui. cayn frēm ſuuꝫ occide re ꝓcuraui. iudeos xp̄m occid̓e feci. hoīes ꝑ turbaui. ⁊ nō potero facere vt vnā puellam habeas. ⁊ ea iuxta tuū placitū fruaris. Un gͣuētū hͦ accipe ⁊ circa domū eꝰ deforis ſpar ge. ⁊ ego ſuꝑuenies cor eiꝰ ī tuū amorē ince dā. ⁊ tibi eā aſſentire cōpellaꝫ. Seq̄nti nocte demon ad ea ingredit̉. ⁊ cor eiꝰ ad amorē illi citu incitare conat̉. Qd̓ illa ſentiēs deuote ſe dn̄o cōmedauit. ⁊ totū corpꝰ ſuū ſigno cru cis muniuit. Ad ſignū aūt ſctē crucis dya bolꝰ territꝰ fugit. ⁊ ad Ciprianū veniēs ante eū ſtetit. Cui ciprianꝰ dixit. Quare nō addu xiſti ad me v̓ginē illā. Cui demon. Uidi ī eo qͥddā ſignū ⁊ ꝯtabui. ⁊ oīs v̓tus ī me defecit. Ciprianꝰ aūt eū dimiſit ⁊ aliū fortiorē voca uit. Cui demon. Audiui tuā iuſſionē ⁊ vidi illiꝰ impoſſibilitatē. Sꝫ ego emēdabo ⁊ tuaꝫ cōplebo volūtate. Aggrediar eaꝫ ⁊ cor eius vulnerabo in amorē libidinis. ⁊ ea iuxta de ſideriū tuū ꝑfrueris. Ingrediēs igit̉ diabo lus nitebat̉ ei ꝑſuadere. ⁊ aīm eiꝰ ad amorē illicitū inflāmare. Illa aūt ſe deo deuote re cōmēdans ſigno crucis omnē temptationē repulit. ⁊ inſufflans in demonē ꝓtinꝰ eā ab iecit. Demon at ꝯfuſus abijt ⁊ aufugit ⁊ an̄ ciprianuꝫ ſtetit. Ad quē ciprianꝰ. Et vbi eſt v̓go ad quā te trāſmiſi. Et demon. Uictuꝫ me fateor ⁊ qͣliter dicere ꝑtimeſco Quoddā enī ſignū terribile in ea vidi. ⁊ ꝯtinuo robur omne amiſi. Tūc ciprianꝰ eū deridēs dimi ſit. ⁊ ip̄m p̓ncipē demonū aduocauit. Cūqꝫ veniſſet ad euꝫ dixit. Que eſt v̓tus veſtra tā modica vt vicat̉ ab vna puella. Dixit d̓mō Ecce egrediēs varijs febribꝰ eam vexabo. ⁊ aīm eius ardentiꝰ inflāmabo. ⁊ totuꝫ corpꝰ eius vehemēti ardore reſpergaꝫ ⁊ freneticaꝫ illā faciā. ⁊ varia ſibi fanta ſmata offeram. ⁊ media nocte eā adducā tibi. Tūc diabolus in ſpeciē vniꝰ v̓ginis ſe trāſfigurauit. ⁊ ad v̓ ginem veniēs dixit. Ecce ad te venio. qꝛ tecū in caſtitate viuere cōcupiſco. Uerūtn dic qͥ ſo te. q̄ naꝫ certamis noſtri merces erit. Cui ſancta virgo rn̄dit. Merces q̇deꝫ multa. la bor modicus. Dicit ei demon. Quid ē ergo qd̓ deus p̄cepit. Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊ replete terrā. Timeo ergo bona ſocia ꝙ ſi in virginitate māſerimus. v̓bū dei irritū facie mus. ⁊ velut ꝯtēnētes et inobediētes in gͣue iudicium decidemꝰ. ⁊ vn̄ videbamur ſpera re pͥmiū graue incurremꝰ tormentuꝫ. Cepit aūt cor vginis grauibꝰ cogitatōibus ꝑ im miſſioneꝫ demonis cōcuti. ⁊ ardore cōcupi ſcentie fortiꝰ inflāmari. ad̓o vt iā ſurgēs ab ire vellet. Tūc ſciā v̓go ad ſe reuerſa et quis eſſet q̇ ſecū loqueret̉ intelliges. ꝯtinuo ſe cru ce muniuit. et in diabolū ſufflās ip̄m inſtar cere ꝓtinꝰ liquefecit. ⁊ ab oī tēptatiōe ſtatim liberatā ſe ſenſit. C ¶ Poſtmodū diabolꝰ De ſancta Iuſtina i ſpeciē iuueniſ pulcerrimi ſe trāſfigurauit ⁊ thalamū eiꝰ ingredīes cū ip̄a in lectulo ia ceret. impudent̓ in eiꝰ lectulū ꝓſiliuit. ⁊ in eiꝰ amplexꝰ ruere voluit. Qd̓ videns iuſtina ⁊ malignū ſpūꝫ adeſſe cognoſcēs. mox ſignuꝫ crucis edidit. ⁊ inſtar cere diabolum liq̄fecit Tūc diabolꝰ ꝑmittēte deo febribꝰ eam fati gans. ⁊ plures cū gregibꝰ ⁊ armētis occides maxima mortalitatē in tota antiochia futu rā ꝑ demoniacos p̄dicebat. niſi iuſtina cōiu gio ꝯſentiret. Quaꝓpt̓ tota ciuitas morbo languēs ad ianua ꝑentū iuſtine ꝯuenit. cla mans vt iuſtinā ꝯiugio traderēt. ⁊ ſic ciuita tē a tāto ꝑiculo liberarēt. Sꝫ cū iuſtina nul latenꝰ ꝯſentiret ⁊ ex hͦ mortē eideꝫ oēs mina rent̉. vij. āno mortalitatis ip̄a ꝓ eis orauit ⁊ oēꝫ peſtilētiā ꝓpulſauit. Uidens diabolꝰ ꝙ nihil ꝓficeret. in formā iuſtine ſe trāſforma uit vt famā iuſtine pollueret. ⁊ cip̓anū delu dens ſe iuſtinā ad ſe duxiſſe iactabat. Per gens igͦr diabolꝰ ad cip̓anū in ſpecie iuſtine ad ip̄m cucurrit. ⁊ eū qͣſi q̄ eiꝰ amore lāgue ret oſculari voluit. quā ciprianꝰ vidēs ⁊ iu ſtinā eē credēs. gaudio repletꝰ ait. Bn̄ vēiſti iuſtina oīm feīarū decora. Mox vt ciṗan nomē iuſtine noīauit. diabolꝰ nomē illd̓ fer re nō potuit. ſꝫ ad eiꝰ ꝓlationē īſtar fumi ſta tim euanuit. Quaꝓpt̓ cip̓anꝰ deluſuꝫ ſe vi dēs triſtis remaſit. Un̄ ⁊ apliꝰ in amorē iu ſtine eſtuās ad oſtiū v̓ginis diu vigilauit. et qn̄qꝫ in feīaꝫ qn̄qꝫ in auem vt videbat̉ arte magica ſe cōmutas. cū veniſſet ad oſtiū v̓gi nis neqꝫ femina neqꝫ auis ſꝫ ciprianꝰ ꝓtinꝰ apparebat ¶ Acladiꝰ qͣꝫ arte diabolica mu tatꝰ in paſſere cū ad feneſtrā iuſtine volaſſet mox vt v̓go eū aſpexit. nō paſſer ſꝫ acladius apparuit. anguſtiariqꝫ nimis cepit. ac treme re. qꝛ nec fuge poterat nec ſalire. Times v̓o iuſtina ne caderet ⁊ creparet. eū ꝑ ſcalā d̓po ni fecit. ⁊ admonēs vt a ſua veſania ceſſaret ne iuxta leges tāqͣꝫ maleficus puniret̉. Iſta oīa ẜm figmēta diabolicā ad qͣndā apparen tiā fiebant. D ¶ Uictꝰ igr p oīa diabol ad ciprianū redijt ⁊ an̄ eū ꝯfuſus ſtetit. Cui dixit ciprianꝰ. Nūq̇d ⁊ tu victꝰ es. Que eſt miſer p̄tus vr̄a vt vnā puellā nō poſſitis vin cere. nͨ ptātē ī eā hrē. ſꝫ ecōuerſo ip̄a vos vin cat. ⁊ tā miſerabil̓r vos ꝓſternat. Dic in̄ mi hi obſecro in qͦ eſt eiꝰ tā maxima fortitudo. Cui demon ait. Si mihi iuraueris vt a me neq̄qꝫ recedas v̓tutē eiꝰ victorie tibi pandaꝫ Cui ciprianus. Per qd̓ tibi iurabo. Cui de mon. Iura mihi ꝑ v̓tutes meas magnas ꝙ a me nūqͣꝫ diſcedās. Dicit ei ciprianꝰ. Per v̓tutes tuas magͣs tibi iuro ꝙ a te nūqͣꝫ diſ cedā. Tūc diabolꝰ qͣi ſecurꝰ ei dixit. Puel la illa ſignū crucifixi edidit. ⁊ ſtatim ꝯtabui ⁊ oēm v̓tutē amiſi ⁊ qͣi cera a facie ignis ef fluxi. Dicit eī cip̓anꝰ. Ergo crucifixꝰ maior te eſt. Et demon. Uqꝫ maior oībꝰ ē. ⁊ nos ⁊ oēs qͣs hic decipimꝰ tradet igni inextingui bili cruciādos. Cui ciprianus. Ergo ⁊ ego amicꝰ debeo fieri crucifixi. ne tantā aliqn̄ pe nā incurrā. Cui diabolꝰ. Iuraſti mihi ꝑ v̓ tutes mei exercitꝰ ꝑ qͣs nemo ꝑiurare valet ꝙ a me nunqͣꝫ diſcēderes. Ad que ciprianꝰ. Te ⁊ oēs fumigātes tuas v̓tutes ꝯtēno. ⁊ ti bi ⁊ oībꝰ diabolis tuis abrenūcio ⁊ crucifixi ſalutari ſigno me munio. Statimqꝫ ab eo diabolꝰ ꝯfuſus diſceſſit. Tūc ciprianus ad ep̄m iuit. Quē videns ep̄s ⁊ credens eū ve niſſe vt xp̄ianos ī errorē mitteret. ait ei. Suf ficiāt tibi cipriane hi qͥ foris ſunt. nihil ei po teris aduerſus eccl̓iam dei. Inuicta eſt enī v̓tus xp̄i. Cui ciprianꝰ certus ſuꝫ qꝛ inuicta eſt v̓tus xp̄i. Narranſqꝫ q̄ ſibi acciderat. ab eo ſe baptizari fecit. Qui poſtmodū tā in ſci entia qͣꝫ in vita valde ꝓficiens. mortuo ep̄o ip̄e in ep̄m ordinatꝰ eſt. Beata v̓o v̓gine iu ſtinaꝫ in monaſterio poſuit. ⁊ multis ſacris v̓ginibꝰ eā ibidē in abbauiſſaꝫ p̄fecit. Sctus aut ciprianꝰ martyribꝰ ſepe epl̓as mittebat ⁊ eos in certamine roborabat. Comes autē regionis illius audiēs famā cipriani ⁊ iuſti ne. eos ad ſe pn̄tari fecit ⁊ an ſacrificare vel lent. req̇ſiuit. Qui dū in fide xp̄i ꝑſiſterēt fir mi iuſſit eos ī ſartaginē plenā cera pice ⁊ adi pe poni. Que tn̄ eis mirū refrigeriū preſtitit nec aliqd̓ ſuppliciū irrogauit. Sacerdos at idoloꝝ prefecto dixit. Iubeas me ante ſarta ginē ſtare ⁊ ꝯfeſtim vincā omnē v̓tutē eorū. Cū ergo iuxta ſartaginē veniſſet dixit. Ma De ſanctis Coſma et ꝯamiano gnus es deꝰ hercules. ⁊ pater deoꝝ iupiter. Et ecce ꝯtinno de ſartagine ignis exiuit ⁊ pe nitꝰ eū ꝯſumpſit. Tūc ciprianꝰ ⁊ iuſtina de ſartagine extrahunt̉. ⁊ data ſuꝑ eos ſenten tia pariter decollant̉. Hoꝝ corꝑa cū ſeptem diebꝰ ad canes ꝓiecta māſiſſent. poſtmodu romā tranſlata ſunt. Nūc aūt vt d̓r placen tie reqͥeſcūt. Paſſi ſunt aūt. vj. kal̓. octobris circa anos dn̄i. cclxxxviij. ſub dyocleciano. ¶ CXXXVIII ¶ De ſanctis Coſma ⁊ damiano. OOſmas dicitur a cōſmos qd̓ eſt forma vel ornatus. Uel ẜm Iſidorū coſmos grece d̓r mūdus latine. Fuit eī forma alijs in exēplis ornatꝰ v̓tutibꝰ bonis. md̓s ab oībus vicijs. Damianꝰ dictꝰ ē a dama qͣdaꝫ beſtia. q̄ hūilis ē ⁊ māſueta. Uel damīanꝰ a dogma qd̓ eſt doctrina. ⁊ āna qḋ ē ſurſum. Ul̓a da mū qd̓ ē ſacrificiū. Ul̓ damianꝰ qͣi dn̄i ma nus. Ip̄e enī māſuetudinē habuit in ꝯuer ſatiōe. doctrinā ſuꝑnā habuit in p̄dicatiōe. ſacrificiū fuit ī carnis maceratōe. dn̄i manꝰ fuit ī medicinali curatione. A Uſmas et damianꝰ germani frēs in ciuitate egea ex religioſa matre nomīe theodora nati ſunt. Hi arte medicine edocti tantā a ſpūſancto grām ac ceperūt vt oēs languores nō ſolū ab hoībꝰ ſed etiā a iumētis curarēt. gratis oīa tribuē tes. Matrona aūt quedā noīe palladia cū omīa ſua in medicis cōſumpſiſſet. ad ſctōs acceſſit. ⁊ ab eis ſanitatē integrā reportauit. Tūc illa quoddā munuſculuꝫ ſctō damia no obtulit. Et cū nollet reciꝑe. illa euꝫ ſacra mentis terribilibꝰ adiurauit. Qd̓ ille acqui euit reciꝑe. nō q̇dē ductus cupiditate mune ris. ſed ⁊ deuotiōi ſatiſfaciēs offerentis. ⁊ ne nomen dn̄i videret̉ ſpernere ꝑ qd̓ videbat ſic ſe adiuratuꝫ eſſe. Hoc vbi ſctūs coſmas cō perit p̄cepit ne corpus eiꝰ vna cū ip̄iꝰ corpo re poneret̉. Sed ſeq̄nti nocte dn̄s coſme ap paruit ⁊ frēm de ſuſcepto munere excuſauit Audiens eoꝝ famaꝫ ꝓcōſul liſias eos ad ſe accerſiri fecit. ⁊ q̄ eoruſunt noīa. que patria. que fortuna inq̇rere cepit. Sancti martires dixerūt. Noīa noſtra ſunt coſmas ⁊ damīa nus. ⁊ alios tres frēs habemꝰ qͦrū noīa ſunt antimus leoneius ⁊ eū prepius. Patria aūt noſtra arabia eſt Porro fortuna chriſtiani neſciūt. Iuſſit ergo ꝓcōſul. vt frēs ſuos ad ducerent. ⁊ ſil̓ idolis īmolarent. Sꝫ cū oīno īmolare ꝯtēnerēt. p̄cepit eos in manibꝰ ⁊ pe dibꝰ dire torq̄ri. Cū aūt eiꝰ tormēta deride rent. iuſſit eos cathena ligari ⁊ in mare p̄cipi tari. Sꝫ ſtatim ab angelo de mari liberātur ⁊ an̄ p̄ſidē ſtatuunt̉. Qd̓ p̄ſes ꝯſiderans ait. Per d̓os magnos maleficijs vīcitis. qꝛ tor mēta cōtēnitis ⁊ mare ſopitis. Docete gͦ me hͦ vrā maleficia. ⁊ in noīe dei adriani ſequar vos. Et hͦ dicto ſtatī duo demōes affuerūt ⁊ eū gͣuiſſime in faciē ceciderūt. Et ille clamās dixit. Dep̄cor vos o boni viri vt ꝓ me ad do minū veſtꝝoretis. Quibꝰ orantibꝰ ꝯtinuo demones diſceſſerūt. Preſes aūt dixit. Ui detis qͣlit̓ aduerſuꝫ me dij indignati ſunt. qꝛ eos relinq̄re cogitabā. Iā ergo deos meos vos nō patiar blaſphemare Tūc eos ī ignē copioſum iactari p̄cepit. ſꝫ tn̄ eos nilleſit qͥn potiꝰ flāma ꝓſilijt lōge. et ml̓tos de aſtātibꝰ interemit. Iubent̉ ergo in eculeo ſuſpendi. Sed ab angelo ip̄os cuſtodiente. fatigatis admodū in cedēdo mīſtris. an̄ p̄ſidē depo nunt̉ illeſi. Tres igit̉ frēs in carcerē fecit re cludi ⁊ coſmā ⁊ damianū crucifigi et a ppl̓o lapidari. ſꝫ ī ſuos lapides redibāt autores. ⁊ qͣꝫpl̓imos vulnerabāt. Tunc p̄ſes furore re pletꝰ. eductis tribꝰ frībꝰ ⁊ ſtātibꝰ iuxta crucē iuſſit coſmā ⁊ damīanū ſupra crucē a qͣttu or militibꝰ ſagittari. Sagitte v̓o ꝯuerſe plu rimos vulnerabāt. ſꝫ ſctōs martyres non le debāt. Uidēs aūt p̄ſes in oībꝰ ſe ꝯfuſuꝫ vſqꝫ ad morteꝫ anguſtiatꝰ. oēs qͥnqꝫ frēs fecit ſil̓ decollari. Memores autē xp̄iani v̓bi qḋ di xerat ſctūs coſmas ne in vnū ſepelirent̉. cogi tabant quō vellent martyres ſepeliri. Et ec ce ſubito camelus aduenit ⁊ humana voce ꝓclamans. ſanctos in vno loco ſepeliri p̄ce pit. Paſſi ſūt ſub dyocleciano qui cepit cir ca annos dn̄i. cclxxxvij. B ¶ Ruſticus q̇dam cū poſt laborē meſſis inj cāpo aperio De ſancto Forſeo ore dormiret. ſerpens in eiꝰ ventrē ingreſſus eſt. Euigilās aūt cū nihil ſentiret domuꝫ re diit. ⁊ ſero facto gͣuiſſime torq̄ri ſe ſenſit. vo ces igit̉ miſerabiles emittebat. ⁊ ſcōs dei coſ mā ⁊ damianū in ſui auxiliū inuocabat. Sꝫ cū dolor ſꝑ increſceret ad eccl̓iaꝫ ſctōꝝ mar tyrū ꝯfugit ⁊ ibidē eo ſubito dormiēte ẜpēs ſic̄ ꝑ os eiꝰ intrauerat ſic exiuit. ¶ Uir q̇dā longe ꝓfecturꝰ. ſctīs martyribꝰ coſme ⁊ da miano vxorē ſuā cōmēdauit. dās ei ſignum cui ꝓtinꝰ deberet annuere ſi aliqn̄ eaꝫ voca ret. Poſt hͦ aūt ſciēs ſignū diabolꝰ qd̓ ei ma ritꝰ dederat ſe in hoīeꝫ trāſfigurauit. ⁊ ſignū viri offerēs dixit. Uir tuꝰ ab illa ciuitate me miſit ad te vt ducā te ad eū. At illa adhuc ire formidās ait. Signū q̇dē agnoſco. ſꝫ qꝛ ſcīs martyribꝰ coſme ⁊ damīano cōmēdata ſū. ſuꝑ eoꝝ altare mihi iura ꝙ ſecurā me duceſ ⁊ tūc ꝓtinꝰ ꝓficiſcar. Ille at cōtinuo vt dixe rat ſibi iurauit. Secuta gͦ eū cū ad qͣndā lo cū ſecretū veniſſent. voluit eā de iumēto dia bolus p̄cipitare vt eā occideret. Qd̓ illa ſen nens exclamauit. Deꝰ ſctōꝝ coſme ⁊ damia ni adiuua me. Uobis ei credidi ⁊ ſecuta ſuꝫ eū. Cōfeſtim aūt ſancti cū multitudine deal batoꝝ ibidē affuerūt ⁊ eā liberauerūt. Dia bolꝰ v̓o ſtatim euanuit. Et dixerūt ei. Nos ſumꝰ coſmas ⁊ damīanꝰ qͦrū iuramēto cre didiſti. ideoqꝫ feſtinauimꝰ venire in auxiliū tibi. ¶ Felix papa attauus ſancti Gregorij in honore ſanctoꝝ Coſme ⁊ damīani nobi lem eccleſiā rome ꝯſtruxit. In hac eccl̓ia q̇ dam vir ſanctis martyribꝰ ẜuiebat cui can cer vnū crus totū cōſumpſerat. Et ecce d̓or miente illo. ſancti Coſmas ⁊ damīanus de uoto ſuo apparuerūt. vnguēta ⁊ ferramēta ſecū portātes. Quorū vnꝰ alteri dixit. Ubi carnes accipiemꝰ vt abſciſa carne putrida locū vacuū repleamꝰ. Tūc ait alt̓. In cimi terio ſancti petri ad vincula hodie ethiops recens ſepultꝰ eſt. De illo gͦ affer vt huic ſuꝑ pleamꝰ. Et ecce ad cimiteriū ꝓperauit ⁊ co xam mauri attulit. p̄cidēteſqꝫ coxā infirmi. loco eiꝰ coxa mauri inſeruerūt. ⁊ plagā dili Sent vngētes coxā infirmi ad corpus mau ri mortui detulerūt. Euigilās autē cū ſe ſine dolore ſenſiſſet. manū ad coxā appoſuit ⁊ nil leſionis inuēit. Apponēſqꝫ candelā cū ī cru re nihil mali videret. cogitabat an non ip̄e q̄ erat ſed aliꝰ alter eſſet. Rediēs aūt ad ſe pre gaudio de lectulo ꝓſilijt. ⁊ q̇d in ſomnis vide rat ⁊ qͣlit̓ ſanatꝰ fuerat oībꝰ enarrauit. Qui cōciti ad tumulū mauri miſerunt. ⁊ coxam mauri p̄ciſaꝫ ⁊ coxā p̄dicti viri loco illius in tumulo poſitā repererūt. Paſſi ſunt aūt cir ca annos dn̄i. cclxxx. ſub dyocleciano. CXXXIX A ¶ De ſancto Forſeo. Orſeꝰ. epiſcopus cuius hiſtoriā Beda ſcripſiſſe cre ditur. dū omni v̓tute ⁊ boitate pol leret. ad extremuꝫ veniens ſpūm emiſit. Ui dit quoqꝫ duos angelos ad ſe venientes et eius animā deferentes. terciū vero armatu ſcuto candido ⁊ gladio fulgureo ſe p̄ceden tem ꝯſpexit. Deinde demones clamātes au diuit. Precedamꝰ ⁊ ante faciē eius bella cō moueamus. Cū ergo p̄ceſſiſſent cōuerſi ia ctabant in eum ignita iacula. Sꝫ angelꝰ p̄ cedens ſcuto ea ſuſcipiebat ⁊ ꝓtinꝰ extingue bat. Tunc demones angelis opponētes di xerūt. Ocioſos ſermones ſepe dixit. ⁊ iō ille ſus nō debet ꝑfrui vita btā. Quibꝰ angeli. Niſi p̓ncipalia vicia ꝯͣeū ꝓtuleritis ꝓpt̓ mi nima nō ꝑibit. Tūc dixit eis demon. Si iu ſtus eſt deꝰ hō hic nō ſaluabit̉. Scriptuꝫ eſt enī. Niſi ꝯuerſi fueritis ⁊ efficiamini ſic̄ par uuli. nō intrabitis in regnū celoꝝ. Cui ange lus excuſans ait. Intelligentiā in corde ha buit. ſꝫ ꝯſuetudo hoīm ꝯcitauit. Cui demō Sicut accepit malū ex cōſuetudine. ita acci piat vindictā a ſuꝑno iudice. Sctūs ange lus dixit. Iudicemur an̄ deū. Preliante an gelo aduerſarij territi ſunt. Tūc demon di xit. Seruꝰ q̇ ſcit voluntatē dn̄i ſui et nō facit plagis vapulabit ml̓tis. Cui angelꝰ. Quid enī iſte d̓ dn̄i ſui volūtate nō impleuit. Et de mon. Dona iniquoꝝ recepit. Cui angelus Credidit ꝙ vnuſqͥſqꝫ eoꝝ pnīaꝫ egiſſet. De mon dixit. An̄ debuit ꝓbare pnīe ꝑſeueran tiā. ⁊ ſic fructus ſuſcipere. Angelꝰ reſpōdit. 3 5 De ſancto Forſeo Iudicemur an̄ deū. Sꝫ demon ſuccubuit. Iteꝝ aūt ad bellandū ſurrexit dicēs. Uſqꝫ nūc deū exiſtimabamꝰ veracē q̇ oē delictuꝫ qd̓ in tris nō purgat̉ ſe ineternū punituꝝ ꝓ miſit. Hic ergo hō qͣndā veltē a q̇dā vſura rio recepit. nec d̓ hͦ punitꝰ fuit. Ubi eſt ergo iuſticia dei. Cū ī angelus. Filete qꝛ occulta dei iudicia ignoratis. qͣꝫdiu enī ſperat̉ pnīa. comitat̉ hoīem diuīa miſcd̓ia. Demon rn̄ dit. Sꝫ nullꝰ hic locꝰ ē pnīe. Cui āgelꝰ Pro funditatē iudiciorū dei ignoratis. Erit etenī Tūc diabolꝰ tam gͣuit eū ꝑcuſſit vt poſtmo dū vite reſtitutꝰ ſꝑ ꝑcuſſiōis veſtigiū retine ret. Arripiētes enī demones vnuꝫ de his qͥs in ignibꝰ torq̄bat ip̄m in eū iactauerūt q̇ eiꝰ hueꝝ maxillāqꝫ incēdit Cognouitqꝫ hoīeꝫ. qꝛ ille erat cuiꝰ veſtē acceꝑat. Dixitqꝫ āgelꝰ. Qd̓ incēdiſti arſit te. Si enī hꝰ viri in pctīs mortui donū nō accepiſſes. nec pena ī te ar deret. Et hāc ꝑcuſſionē ꝑmittēte deo ꝓ rece ptiōe veſtimēti illiꝰ ꝑcepit. Alt̓ āt demon di xit. Adhuc reſtat illi anguſta porta vbi illuꝫ ſuꝑare potimꝰ. Diliges ꝓxim tuū ſic̄ te ip̄m Rndit angelꝰ. Uir iſte in ꝓxios ſuos oꝑa tus ē bona. Aduerſariꝰ rn̄dit. Nō ſufficit h̓ niſi etiā ſic̄ ſe ip̄m dilexerit. Qui angelꝰ. Fru ctus dilectōis ē bn̄ oꝑari. qꝛ deꝰ reddet vni cuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Dixitqꝫ demon. Sed qꝛ v̓buꝫ de diligēdo nō impleuit dānatus erit. Pugnate turba nephāda. ſct̄i angeli victo res fuerūt. Dixitqꝫ iterū demon. Si deꝰ ini quꝰ nō eſt. ⁊ v̓bi illiꝰ tranſgreſſio ei diſplicet. iſte penaꝝ expers nō erit. Promiſit eī ſecl̓o abrenuciare. ⁊ ecōtrario ſcl̓m dilexit ꝯͣid̓ qd̓ dictū eſt. Nolite dilige md̓m neqꝫ ea que in md̓o ſunt. Sanctꝰ angelꝰ rn̄dit. Nō ſibi ea q̄ ſunt ſeculi. ſꝫ hoībꝰ indigētibꝰ diſpēſanda dilexit. Diabolꝰ rn̄dit. Qualicūqꝫ mō dili gat̉ ꝯtra p̄ceptū diuinū eſt. Uictis aduerſa rijs. rurſus diabolꝰ ad callidas cōuertit̉ ac cuſatiōēs dicēs. Scriptū ē. Si nō annūcia ueris iniq̇ iniqͥtate ſuā. ſanguine eiꝰ de mau tua reqͥra. Hic nō annūciauit digne pctōri bus pn̄īam. Sanctꝰ angelꝰ rn̄dit. Quaudi tores deſpiciūt v̓bū. lingua doctoris loq̇ p̄pe dit dū videt ꝙ p̄dicatio audita deſpicit Un̄ prudentis eſt dū nō eſt loq̄ndi ip̄s. noſſe ta cere. In omī v̓o ꝯtradictōe demonū p̄uali da nimis extuit pugna. donec iudice dn̄o tri umphantibꝰ angel̓. deuictiſqꝫ aduerſarijs. īmēſa claritate vir ſctūs circūfuſus ē. Unꝰ aūt vt Beda teſtat̉ ex angel̓ dixit ei. Reſpice mundū. Reſpiciēſqꝫ vidit valleꝫ tenebroſaꝫ ⁊ qͣttuor ignes in aere aliqͥbꝰ ſpacijs a ſe di ſtantes. Dixitqꝫ et angelꝰ. Hi ſūt qͣttuor ig nes q̇ mūdū ſuccēdūt. Unꝰ eſt ignis mēda cij. cū hͦ ꝙ abreniciare diabolo ⁊ oībꝰ pom pis eiꝰ in baptiſmo hoīes ꝓmiſerunt mime implēt. Scdus cupiditatis. cū md̓i diuitias amori celeſtiū p̄ponūt. Terciꝰ eſt diſſenſio nis cū aīos ꝓxioꝝ in ſuꝑuacuis rebꝰ offen dere nō formidāt. Quartꝰ īpietatis. cū infir miores expoliare ⁊ eis fraudē facere ꝓ nihi lo ducūt. Deinde illi ignes appropinqͣntes ī vnū redacti ſūt. et illi appropinqͣbat. Timēſ qꝫ angelo dixit. Dn̄e ignis mihi appropin qͦt. Cui āgelꝰ. Qd̓ nō accēdiſti n̄ ardebit ī te Ignis ei iſte ẜm merita oꝑa hoīm ſingulos examīat. Nā ſic̄ corpꝰ ardet ꝑ volūtate illici tā. ita etiā ardebit ꝑ debitā penā. Tandeꝫ ad ꝓpriū reductꝰ ē corpꝰ. plāgētibꝰ ꝓpinas qui eū mortuū eſtimabat. Ille aūt aliquāto tꝑe ſuꝑuixit ⁊ in bonis oꝑbꝰ laudabilit̓ vitā fi niuit. A CXI ¶ De ſctō Michaele. Ichael interpre tat̉ q̇s vt deꝰ. Et qͣtiēs ſic̄ ait greḡ. mire virtutis aliqͥd agit̉ michael mitti ꝑhibet. vt ex ip̄o actu ⁊ noīe det̉ intelli gi ꝙ nullꝰ p̄t facere qḋ facere p̄ualet deꝰ. Et idcirco eide michaeli multa q̄ ſunt mire v̓tu tis attribuunt̉. Ip̄e enī vt daniel atteſtat̉ in tꝑe antixp̄i ꝯſurget ⁊ ꝓ electis tāqͣꝫ defenſor ⁊ ꝓtector aſtabit. Ip̄e cū dracōne ⁊ angelis eiꝰ pugnauit. ⁊ ip̄m de celo eijciēs victoriaꝫ fecit magnā Ip̄e cū diabolo d̓ moyſi corꝑe altricatꝰ eſt eo ꝙ diabolꝰ eiꝰ corpꝰ ꝓdere vo luit vt ip̄m ꝓ deo iudeoꝝ ppl̓s adoraret Ip̄e ſanctoꝝ aīas recipit ⁊ in ꝑadiſum exultatio nis ꝑducit. Ip̄e olim p̓aceps fuit ſynagoge ſꝫ nūc cōſtitutꝰ eſt a dn̄o in principem eccl̓ie De ſancto Michaele Ip̄e vt d̓r plagas egyptijs intulit. mare ru brū diuiſit. ppl̓m ꝑ deẜtū duxit ⁊ in trā ꝓmiſ ſionis introduxit. Ip̄e int̓ ſctōꝝ acies ange loꝝ ſignifer xp̄ibēt̉. Ip̄e ad dn̄i imꝑiū anti xp̄m exiſtētē in mōte oliueti p̄potent occidet In voce ip̄iꝰ archāgeli michael̓ mortui re ſurgēt. Ip̄e cruceꝫ clauos lanceā ⁊ coronā ſpineā in die iudicij p̄ſentabit. ¶ B Ichael̓ archāgeli ſacra ſolennitas d̓r apparitio. dedicatio. victoria. et mēoria. Apparitio āt ip̄iꝰ āgeli ml̓ti plex ē Prīa qͣ in monte gargano apparuit In appulia nāqꝫ ē q̇daꝫ mos noīe garganꝰ iuxta ciuitatē q̄ d̓r ſypotꝰ Anno āt dn̄i. cccxc in p̄dicta vrbe ſypoto erat q̇dā vir noīe gar ganꝰ q̇ ẜm qͦſdā libros a mōte illo nomē ac perat. Ul̓ a q̇ monſ ille nomē acceꝑat. Qui ouiū ⁊ boū infinita ml̓titudine pollebat Cū aūt circa p̄dicti mōtis latera paſcerent̉. cōti git qͣndā thaurū alios relinqͣre ⁊ v̓ticē mon tis ꝯſcēdere. Cū domū alijs redeūtibꝰ nō re diſſet. collecta dn̄s ml̓titudine famuloꝝ ꝑ de uia q̄qꝫ reqͥres. ip̄m tādē in v̓tice mōtis iux ta hoſtiū cuiuſdā ſpelūce inuēit. Per motꝰ itaqꝫ cur ſoliuagꝰ inced̓et. mox in ip̄ꝫ ſagittā toxicatā direxit. Sꝫ ſtatī velut a vēto retorta ip̄m q̇ iecerat reꝑcuſſit. Turbati ſuꝑ h̓ ciueſ ep̄m adeūt ⁊ ſuꝑ re tā ſtupēda ip̄m reqͥrunt Qui triduanū ieiuiū eis indixit. ⁊ a deo qͣrē dū eē admonuit Quo ꝑactos. mich. ep̄o ap paruit dicēs. Sciatis hoīem illum volūtate mea ſuo telo eē ꝑcuſſū. Ego enī ſū michae archāgelꝰ q̇ locū hūc in tris incolere tutūqꝫ ẜuare ſtatuēs. hoc volui ꝓbare indicio ip̄iꝰ me loci īſpectorē eē atꝫ cuſtodē. Statīqꝫ ep̄s atꝫ ciues cū ꝓceſſiōe locū adeūt. ⁊ ingredi n̄ p̄ſumētes. oroi p̄ foribꝰ īſiſtūt ¶ Scd̓a appa ritio ē q̄ circa ānū dn̄i. dccx. accidiſſe d̓ſcribit̉ Nā in loco q̇ tūba d̓r iuxta mare. vj. milib ab vrbe abriacēſi michael ep̄o p̄dicte ciuita tis apꝑuit iubēs vt in p̄dicio loco ecc̄iam cō ſtrueret. ⁊ ſic̄ fit ī mōte gargano. ita ⁊ ibi ī me moriā.s. michaelis archāgeli celebraret. Cū aut ep̄s de loco in qͣ eccl̓iaꝫ ꝯſtrueret dubita ret ab ip̄o edocet̉. vt ibi ꝯſtrui eaꝫ faceret vbi thauꝝ a latrōibꝰ abſcōditū inuēiret. Iterū qꝫ de loci amplitudine dubitāſ iubet̉ modū in āplitudinē ſtatuere qͣꝫtū videret thauꝝ in circuitu pedibꝰ ꝓtriuiſſe. Due at rupes ibid̓ erat qͣs nll̓atenꝰ v̓tus hūana mouere pot̓at Tūc mich. cuidā viro apꝑuit. p̄cipiēs vt ad p̄dictū locū accedat ⁊ ip̄as rupeſ remoueat Quo accedente tā facile rupes mouit vt ni hil brē ponderis viderent̉. Edificata igit̉ ibi de eccl̓ia. de monte gargano parte pallij qd̓ ſcūs michael ſuꝑ altare poſuit. ⁊ partē mar moris ſuꝑ qͦ ſtetit ad ſuaꝫ eccl̓iaꝫ detulerunt. Cū v̓o ibidē aq̄ penuriaꝫ paterent̉. monitu angeli. qͦddā foramē in qͣdaꝫ ſaxo duriſſimo fecerūt. ⁊ tāta aqͣꝝ copia ꝓtinꝰ emanauit. vt vſqꝫ nunc eiꝰ bn̄ficio cōpioſiꝰ ſuſtententur Hec autē apparitio in p̄dicto loco. xvij. kal̓. nouēbris ſolēnit̓ celebrat̉. In eodē aūt loco q̇d̓dā memoria dignū ꝯtigiſſe refert̉ miracū lū. Ille enī mons vndiqꝫ occeano cingit̉. ſꝫ bis in die ſctī michael̓ iter p̄bens ppl̓o aperit̉ Cū ergo copioſa turba ad eccleſiaꝫ ꝑgeret. ꝯtigit ⁊ qͣndā mulierē grauidā vicināqꝫ par tui ſecū ire. Et ecce magno impetu vnda re dijt. ⁊ oīs turba timore ꝯcuſſa ad littꝰ fugit. ſola aūt ml̓ier pregnās fugere nō valuit. ſed a marinis fluctibꝰ capta fuit. At michael ar changelus mulierē ẜuauit illeſaꝫ. ita etiaꝫ ꝙ in medio pelagi filiū parturiuit. quē ī vlnis ſuſcipiēs lactauit. ⁊ mari iteꝝ ſibi iter p̄bente cū puero leta exiuit. C ¶ Tercia appari tio eſt q̄ romē tꝑe gregorij pape legit̉ accidiſ ſe. Nā dū idē gregoriꝰ papa ꝓpt̓ peſtē igui nariā letanias maiores inſtituiſſet ⁊ deuote ꝓſalute ppl̓i exoraret. vidit ſuꝑ caſtrū quod olim memoria adriani dicebat̉ angeluꝫ dn̄i qui gladiū cruentatū tergebat ⁊ in vaginaꝫ mittebat. Un̄ ſanctꝰ gregoriꝰ intelliges pre ces a dn̄o exauditas. eccl̓iam in honorē an geloꝝ ibidē cōſtruxit. Vn̄ ⁊ caſtrū illud vſqꝫ nūc caſtrū ſancti angeli vocat̉. Hec aūt ap paritio cū illa q̄ in monte gargano apꝑuit cū ſypotanis victoriā dedit. viij. idꝰ maij. ce lebrat̉ ¶ Quarta apparitio eſt qͥ ꝯſiſtit in ge rarchijs ip̄oꝝ angl̓oꝝ. Naꝫ pͥma gerarchia d̓r epiphania.i. ſuꝑior apparitio. media dicit̉ yperphania.i. media apparitio. vltima dicit̉ De ſancto Michaele ypophania.i. inferior apparitio. Et d̓r gerar chia a gerar qḋ ē ſacrū ⁊ archos pͥnceps qͣſi ſacer pͥncipatꝰ. Quelibet at gerarchia cōti net tres ordīes. Nā ſuꝑior cōtinet ſeraphin. cherubin ⁊ thronos. Media ꝯtīet ẜm aſſigͣ tionē dioniſij dn̄atōes v̓tutes ⁊ ptātes. Ulti ma ꝯtiēt ẜm aſſigͣtiōeꝫ eiuſdē pͥncipatꝰ arch angelos ⁊ angl̓oſ. Et hoꝝ ordinatio ⁊ diſpo ſitio p̄t videri ꝑ ſil̓e in trenis ptātibꝰ. Nā mi niſtroꝝ q̇ ſt̓ ſub vno rege. q̇dā oꝑant̉ īmedi ate circa ꝑſonaꝫ regͦ. ſic̄ cubiculari ꝯſiliarij ⁊ aſſeſſores. Sil̓es his ſūt ordines pͥme gerar chie Quidā v̓o hn̄i officia ad regimē regni in coi. nō deputati huic vl̓ illi ꝓuincie. vt pͥn cipes militie ⁊ iudices curie. Sil̓es his ſt̓ or dies ſcd̓e gerarchie. Quidaꝫ v̓o p̄ponūt̉ ad regimē alicuiꝰ ꝑtis regni. vt p̄poſiti ⁊ baliui ⁊ hmoi mīores officiales Et his ſil̓es ſt̓ ordi nes tercie gerarchie. Tres igͦr ordines pri me gerarchie accipiūt̉ inqͣꝫtū deo aſſiſtūt ⁊ ad ip̄m ꝯuertunt̉. Ad hͦ tn̄ tria neceſſaria ſt̓. ſcꝫ ſūma dilectio. ⁊ hͦ qͣꝫtū ad ordinē ſeraphi qd̓ interptat̉ ardentes. Perfecta cognitio. ⁊ hͦ qͣntū ad cherubin qd̓ interp̄tat̉ plenitudo ſcie. Perpetua cōprehenſio ſiue fruitio. ⁊ hͦ qͣntū ad thronos. qd̓ interpretat̉ ſedes. qꝛ in eis ſedet deꝰ ⁊ qeſcit. duꝫ eos in ſe qͣeſcere fa cit. Tres autē ordines medie gerarchie acci piūt̉. inqͣꝫtū hn̄t p̄eſſe ⁊ regͥe vniuerſitatē ho minū ī cōi. Hoc aūt regime ꝯſiſtit in tribus. Primo in p̄ſidēdo ſiue imperando. ⁊ hͦ ꝑti net ad ordinē dn̄ationū. ad quē ſpectat alijſ inferioribꝰ p̄eſſe ⁊ eos in oībꝰ mīſterijs diui nis dirigere. ac eis oīa imꝑare. Qd̓ innuit̉ Zach̓. v. vbi vnꝰ angelꝰ alteri dixit. Curre ⁊ loq̄re ad pueꝝ iſtū dicēs ⁊cͣ. Scd̓o ī oꝑando ⁊ hoc ꝑtinet ad ordinē v̓tutū. qͥbꝰ nihil eſt im poſſibile exeq̇ qḋ imꝑat̉. qꝛ eiſ datū eſt poſſe ſuꝑ oīa difficilia ad diuinū mīſteriū ꝑtinen tia. ⁊ iō attribuit̉ eis miracl̓a facere. Tercio in arcendo. vt ſcꝫ impediētia ⁊ infeſtātia ar ceant̉. ⁊ hͦ ꝑtinet ad ordine ptātū. q̄ hn̄t coer cere ꝯͣrias ptātes. qd̓ ſigͣtuꝫ ē Thob. viij. vbi d̓r ꝙ raphael religauit demoniū in deẜto ſu perioris egypti. Tres v̓o ordines vltime ge rarchie accipiunt̉ ẜm qḋ hn̄t regimē det̓mi natū ⁊ limitatū. Quidā eī eoꝝ p̄ſunt vni ꝓ uincie. Hi ſūt de ordine p̓ncipatꝰ. ſic̄ erat pͥn ceps ꝑſaꝝ q̇ p̄erat ꝑſis. de q̇ habetur Dan̄. x. Quidā v̓o deputati ſūt ad regimē multitu dinis. vtputa vniꝰ ciuitatis. Et hi dicunt̉ ar chāgeli. Quidā v̓o ad regimē ꝑſone ſingl̓a ris. Et hi dicūt̉ angeli. Un̄ et dicunt̉ mīma nūciare ex eo ꝙ eoꝝ miſteriū ad vnū hoīem limitat̉. archangeli v̓o dicunt̉ maiora nun ciare. qꝛ bonū vniꝰ ml̓titudinis digniꝰ eſt qͣꝫ bonū vniꝰ hoīs. In aſſigͣiōe aūt ordinū pri me gerarchie greg ⁊ bern̄. cū dioniſio cōcor dat. qꝛ accipit̉ penes eoꝝ fruitōeꝫ q̄ ꝯſiſtit in feruēti dilectōe qͦ ad ſeraphin. ꝓfūda cogni tione q̄ ad cherubin. ꝑpetua retentone quo ad thronos. Sꝫ in aſſigͣtiōe medie ⁊ vltime r duobꝰ ordinibꝰ.ſ. p̓ncipatū ⁊ v̓tute diſſenti re vident̉. Greḡ. ei. ⁊ Bern̄. aliā ꝯſideratōeꝫ habuerunt ꝓut ſcꝫ media gerarchia accipit̉ penes p̄latōꝫ. vltima penes mīſtratōeꝫ Pre latio aūt in angel̓ triplex eſt. Preſunt enī an geli angelicis ſpiritibꝰ. ⁊ hi dn̄atiōes dicunt̉ Preſūt etiā angeli bonis hoībꝰ. et hi dicunt̉ p̓ncipatꝰ. Preſūt demonibꝰ. ⁊ hi dicunt̉ po teſtates. Et ordo ⁊ gradus dignitatis in his patet. Miniſteriū aūt triplex eſt. qͣddaꝫ qd̓ ꝯſiſtit in oꝑando. qͣddā in docēdo aut ma iora aut minora. Primū eſt v̓tutū. ſcd̓m ar changeloꝝ terciū angeloꝝ. D ¶ Quita apparitio eſt de qͣ legit in hiſtoria tripartita. Na iuxta ꝯſtātinopolim eſt q̇daꝫ locus vbi olim dea veſta colebat̉. Sꝫ nūc eccl̓ia in ho norē ſancti michaelis fabricata ē. q̇ etiā locꝰ micha eliū nuncupat̉. Cū igit̉ quendā noīe aquilinū ardentiſſima febris rubeis colori bus mota cōprehediſſet. eſtuāti poculū me dici dederūt qḋ euomuit adeo vt poſtmod̓ q̇cq̇d comederet vl̓ biberet eū omeret. Duꝫ aūt iā morti vicinꝰ eēt. ad locū hūc ſe duci fe cit credens ſe illic aut mori aūt languore pri uari. Cui michael appares dixit vt ꝯfectiōeꝫ ſibi ex melle ⁊ vino ⁊ pipe faceret. ⁊ oīa q̄ cō mederet ibi intingeret. ⁊ ſic plenā ſanitatē re ciperet. Qd̓ cū feciſſet plene liberatꝰ eſt. Cū tn̄ ẜm medicine rōnem ꝯtrariuꝫ eſſe videa tur calida pocula colericis exhibere Hec in De ſancto Alchaele hiſtoria triꝑtita. ¶ Scd̓o d̓r victoria. Ml̓ti plex at victoria ip̄iꝰ archāgeli michael̓. ⁊ an geloꝝ inuēit̉. ¶ Prīa ē quā archāgelus mi chael p̄dictis ſypotanis hͦ mō p̄ſtitit. Poſt aliqd̓ ei tp̄s ab iuēto loco. neapolite adhuc gētiles ꝯͣ ſypōtanos ⁊ bn̄uētanos q̇ qͥnqͣgin ta milibꝰ a ſypoto diſtant ordinato exercitu bellare ceperūt. Qui dē ep̄i ꝯſilio triduo in ducias petier̄t vt ieiunio triduano vacarēt. ⁊ patronū ſuū michaelē ī ſui auxiliū īplora ret. Tercia at nocte michael ep̄o apparet. p ces dic̄ exauditas. victoriā ꝓmittit affuturā qͣrta diei hora iubet hoſtibꝰ occurrēdū. q̇b occurrētibꝰ mos garganꝰ īmēſo tremore cō cutit̉. fulguraqͣꝫ crebra volāt et caligo tene broſa totū motis cacumē obduxit. ita vt. de. viri de aduerſarijs tā ex ferro hoſtiū qͣꝫ ex ſa gittis igneis interirēt. Reliq̄ v̓o v̓tute archā geli cōpta. idolatrie reliqͥrūt errorē ⁊ ꝯtinuo colla xp̄iane fidei ſb̓miſert̉ ¶ Scd̓a victoria eſt quā michael archagelꝰ obtinuit qn̄ dra cone.i. lucifeꝝ cū oībꝰ ſuis ſeqͣcibꝰ de celo ex pulit. De qͦ exponit̉ illd̓ qḋ hēt̉ in apoc. Fa ctu ē p̄liū magnū in celo michael ⁊cͣ. Cū enī lucifer dei eqͣlitatē appetiſſet archangelꝰ cele ſtis exercitꝰ ſignifer michael adueniēs ip̄m luciferū cū ſuis ſeqͣcibꝰ d̓ celo expulit ⁊ ī hūc aerē caliginoſū vſꝫ ī diē iudicij retruſit. Nō ei ꝑmiſſuꝫ ē eis ī celo hītare ſiue ī ſuꝑiori ꝑte aeris. qꝛ locꝰ clarꝰ ⁊ amenꝰ ē. nͤ in tra nobiſ cū ne nimis nos īfeſtarēt. ſꝫ ī aere int̓ celuꝫ ⁊ terra vt dū ſuꝑiꝰ reſpiciūt ⁊ vidēt gl̓iaꝫ quaꝫ amiſerūt. inde dolorē hēant. ⁊ dū inferiꝰ re ſpiciūt. ⁊ vidēt hoīes illuc aſcēdere vn̄ ip̄i ce ciderūt. inde iuidia freq̄nt̓ torqͥant̉. Freq̄nt̓ tn̄ ex diuīa diſpēſatōe ad noſtꝝ exercitiū ad nos deſcēdūt. Un̄ ſic̄ aliqͥbꝰ viris ſctīs mon ſtratū ē. freq̄nt̓ circa nos volitāt ſicut muſce Innūerabiles enī ſt̓ ⁊ velut muſce totū aerē repleuerūt. Un̄ dic̄ haymo vt ph̓i dixerūt ⁊ doctores nr̄i opināt̉. aer iſte ita plenꝰ eſt de monibꝰ ⁊ malignis ſpiritibꝰ ſic̄ radiꝰ ſol̓ mi nutiſſimiſ puluiſcul̓. Licꝫ āt tot ſint. tn̄ iuxta mnīaꝫ origenis eoꝝ exercitꝰ minuit̉ cū eos vi cimꝰ. ita vt q̇ ab aliqͣ ſctō viro victus fuerit. deinceps ille de illo vicio de qͣvictus eſt ip̄m n̄ valeat tēptare ¶ Tercia victoria ē quā an geli qͦtidie d̓ demōībꝰ obtinēt duꝫ ꝓ nobis ꝯͣ eos pugͣntes ab eoꝝ tēptatōne nos liberant Tribꝰ āt modis ab ip̄oꝝ tēptatōe nos libe rat. Prio ptātē demōīs refrenādo Apoc. xx de angl̓o q̇ demonē ligauit ⁊ in abyſtū miſit ⁊ Thob. viij. de diabolo in deẜto ſuꝑiori re ligato. Hꝰ eī religatio nihil alid̓ eſt qͣꝫ ptātis eiꝰ refrenatio. Scd̓o ꝯcupiſcētiā refrigeran do. Qd̓ ſigͥficatu ē Gen̄. xxxij. vbi d̓r ꝙ ange lꝰ tetigit neruū iacob ⁊ ſtatiꝫ emarcuit. Ter cio mēoriā dn̄ice paſſiōis nr̄is mētibꝰ impͥ mēdo. Hoc ſigͥficatū ē apoc. vij. vbi d̓r. No lite nocere t̓re ⁊ mari nec arboribꝰ qͦuſqꝫ ⁊cͣ. Itē Ezech̓. ix. Signa thau in frōtes virorū gemētiū. Thau enī lrā ad modū crucis ē fa cta. Et q̇ hͦ ſigͣti ſūt nō timet angelū ꝑcuſſorē. Un̄ ibidē d̓r. Suꝑ que videris thau n̄ occi das. ¶ Quarta victoria ē quā archāgelꝰ mi chael de antixpo habiturꝰ ē qn̄ ip̄m occidet. Tūc ei michael pͥnceps magnꝰ vt d̓r Dan̄. xij. ꝯſurget. ⁊ ꝓ electis tāqꝫ adiutor ⁊ ꝓtector ꝯantixp̄m fortit̉ ſtabit. Deinde antixp̄us vt dicit glo. Apoc̄. xiij. ſuꝑ illud. vidi vnū de ca pitibꝰ eiꝰ occiſum ⁊cͣ. mortuū ſe finget. ⁊ per triduū latens poſtea apparebit dicēs ſe ſuſci tatu. arteqꝫ magica ferentibꝰ eū demonibꝰ in aere aſcēdet. ⁊ vniuerſis mirātibꝰ adora bunt eū. Tandē in mōtē oliueti aſcēdens. vt dicit glo. ſuꝑ illud. ij. Theẜ. ij. quē dn̄s ieſus interficiet ⁊cͣ. dū ſtabit in papilione ⁊ in ſolio ſuo in illo loco ꝯͣ quē dn̄s aſcendit. michael adueniēs ip̄m interficiet. De qͣ p̄lio ⁊ victo ria intelligit̉ ẜm gre. illud qḋ d̓r Apocal̓. xij. Factu ē p̄liū magnū in celo michael ⁊cͣ. Il lud ei v̓bū de triplici p̄lio michael̓ intelligit̉. ſcꝫ de p̄lio qḋ habuit cū locifero cū ip̄m d̓ce lo repulit. ⁊ de p̄lio qḋ cū demonibꝰ hꝫ nos infeſtantibꝰ. ⁊ de iſto. E ¶ Tercio hͨ ſo lennitas dicit̉ dedicatio ex eo ꝙ hac die p̄di ctū locū in mote gargano a ſe dedicatuꝫ fu iſſe michael archangelꝰ reuelauit. Reuerſi enī ſypontani a cede aduerſarioꝝ ⁊ tā ma gnifica potiti victoria. adhuc dubitare cepe rūt. vtꝝ p̄dictū locū ingredi vel dedicare de berēt. Tūc ep̄s ſuꝑ his duxit papā pelagiuꝫ De ſancto Michaele ꝯſulendū. Qui rn̄dit dicēs. Si hō illā eccle ſiaꝫ dedicare deberet. hͦ maxīe die q̄ victoria data ē fieri oporteret. Sꝫi v̓o alit̓ ſco michae li placuerit ab ip̄o ē ſuꝑ hͦ eiꝰ reqͥrēda volun tas Inſtātibꝰ igͦr papa ⁊ ep̄o cū ciuibꝰ tridu ano ieiūio. michael i hac die apꝑuit ep̄o di cēſ. Nō ē opꝰ vob̓ quā e go edificaui dedica re ecc̄iaꝫ. Ip̄e eī q̇ ꝯͣdidi dedicaui. Precepit qꝫ vt die ſeq̄nti locū cū ppl̓o īgredīes ip̄m p̄ci bꝰ freq̄ntarēt. ⁊ ſe ſpēalē ſuū pronuꝫ ſentirēt. Deditqꝫ ei p̄dicte dedicatiōis ſignū vt.ſ. ab oriēte ꝑ poſterulā aſcēderēt. ⁊ ibidē veſtigia hoīs imp̄ſſa marmori inueīrēt. Mane igit̉ ep̄s ⁊ vniuerſꝰ ppl̓s ad locū veniūt. ⁊ ītrogre diētes criptā magnā tria altaria īuener̄t. qͣ duo ī auſtrali ꝑte poſita erāt. terciū v̓o ī ori entali venerādū qͥdē ⁊ rubeo pallio circūte ctū. Celebratis igr ibid̓ miſſaꝝ ſolēnijs cū ſa cra cōionē ſingl̓i accepiſſent. oēs ad ꝓpͥa cū īmēſo gaudio redierunt. Ep̄s at ibidē ſacer dotes ⁊ clericos delegauit. qͥ iugit̓ diuinū of ficiū celebrarēt. In eadē ſpelūca aqͣ lucidā ⁊ nimiū dulcis emanat. qͣ pꝰ cōionē ppl̓us po tat̉ ⁊ diuerſe egritudīes ſanant̉. Tuc ſūmꝰ pontifex his auditis hūc diē ī honore ſancti michael̓ ⁊ oīm ſctōꝝ ſpirituū ꝑ totuꝫ orbem vniuerſalit̓ ſtatuit celebrādū. ¶ Quarto hͨ ſolennitas d̓r memoria ſctī michaelis. In qͣ tn̄ ſolēnitate oīm angeloꝝ mēoria agimuſ. ⁊ oēs generalit̓ honoramuſ. Decet nāqꝫ nos eiſdē laudē ⁊ honorē īpendere ml̓tiplici rōe. Ip̄i enī ſūt cuſtodes nr̄i. mīſtratores noſtri frēs ⁊ ꝯciues nr̄i. anīaꝝ nrāꝝ in celū portito res. oronū nrāꝝ apud deum repn̄tatores re gis et̓ni. nobiliſſimi milites ⁊ tribulatoꝝ ꝯſo latores. ¶ Primo igit̉ debemꝰ eos hono rare. qꝛ ſūt cuſtodes noſtri. Quilibꝫ enī hoī dant̉ duo angeli. Unꝰ malꝰ ad exercitium. Alius bonꝰ ad cuſtodiendū. Cuſtodia enī boni angeli deputat̉ hoī ⁊ ī natiuitate ⁊ ī vte ro. ⁊ ſtatim pꝰ natiuitatē ex vtero. ⁊ ſꝑ eſt cū ip̄o iā adulto. In hͦ enī triplici ſtatu neceſſa ria eſt hoī cuſtodiā angelica. Nā dū ꝑuulꝰ adhuc ē in vtero p̄t interimi ⁊ dānari. Dū ē extra vteꝝ ante adulta etatē p̄t a baptiſmate impediri. Du eſt in adulta etate pōt ad diuerſa pctā ꝑtrahi. Diabolꝰ enī ī hoīe adul to rōnē ſeducit ꝑ aſtucias. voluntateꝫ allicit ꝑblandicias. v̓tutē oppͥmit ꝑ violentiā. ideo neceſſe fuit vt bonꝰ angelꝰ eidr ad cuſtodiā deputer̄ vt hoīem erudiat ⁊ dirigat ꝯͣ fallaci am. exhortet̉ ⁊ incitet ad bonū ꝯͣ blādiciciaſ ⁊ defendat ab opp̄ſſione ꝯͣ violētiā. ¶ Effe ctus āt angelice cuſtodie ī hoīe qͣdruplex aſ ſignari p̄t. Primꝰ ē vt ꝓficiat aīa ī bonum grē. Et hͦ fac̄ angelꝰ in aīa tribꝰ modiſ. Pri mō oē īpedimētū ad bonū remouēdo Hoc ſigͣtū ē Exo. xij. vbi angelꝰ ꝑcuſſit pͥmogēita egypti. Scd̓o pigriciaꝫ excitādo. Qd̓ ſigͣtuꝫ eſt Zach̓. iiij. vbi d̓r. Angelus dn̄i excitauit me qͣi hoīeꝫ q̇ excitat̉ a ſomno. Tercio ī via pnīe ducēdo ⁊ reducēdo. Qd̓ ſigtū ē Tho bie. v. in angl̓o q̇ eū duxit ⁊ reduxit. Scd̓s eſt vt no cadat ī malū culpe. Et hͦ fac̄ angelꝰ tribꝰ modis. Prio impediēdo peccatu fu turū ne fiat. Hoc ſigͣtū eſt Nume. xxij. in ba laam q̇ ad maledicēduꝫ iſrl̓ ꝑgēs ab angelo impeditꝰ ē. Scd̓o increpādo peccatuꝫ vt ab eo qͥs recedat. Hoc ſigͣtu ē Iudicū. ij. vbi cū angelꝰ filios iſrl̓ de p̄uaricatiōe increpaſſet ip̄i eleuauer̄t vocē ⁊ fleuer̄t. Tercio violētiā qͣi inferēdo vt a pn̄ti pctō eripiat. Hoc ſigͣtū eſt in violēta eductōe loth ⁊ vxoris eiꝰ de ſo domīs.i. de pctī ꝯſuetudīe. ¶ Terciꝰ effectꝰ eſt ſi cadat ꝙ poſtmodū reſurgat. Et hoc fa cit angelꝰ tribꝰ modis. Prio mouendo ad ꝯtruōeꝫ. Hoc ſigͣtū ē Thob̓. xj. vbi ad docu mētuꝫ angeli de felle ꝑ qd̓ intelligit̉ ꝯtritio li niuit patri oculos ſcꝫ cordis. Scd̓o purgā do labia ad cōfeſſionē. Qd̓ ſignat̉ Iſa. vj. vbi ꝑ āgelū labia yſaie purgāt̉. Tercio gau dēdo ad ſatiſfactiōeꝫ. Lu. xv. d̓r ꝙ maiꝰ gau diū eſt in ce. ſuꝑ vno pctōre ⁊cͣ. Quartꝰ effe ctus ē ne totiēs vl̓ in tot mala cadat. qͣtiēs vl̓ ad qͦt diabolus incitat. Et hͦ facit tribꝰ mo dis. ſcꝫ poteſtatē demōis refrenādo. ꝯcupi ſcentiā debilitādo. ⁊ memoriam dn̄ice paſſi onis nr̄is mētibꝰ imprimēdo. De q̇bus ſu pra dictū eſt. F ¶ Secūdo debemꝰ eos honorare. qꝛ ſunt miſtratores nr̄i. Oēs enī ſic̄ d̓r Heb̓. j. ſūt admīſtratorij ſpūſ. Oēs enī ꝓpter nos mittunt̉. qꝛ ſuꝑiores ad medios De ſancto Michaele medij ad infimos. infimi mittuntur ad nos Hec āt miſſio cōpetit bonitati dīne. In hͦ ei manifeſtat̉ diuīa bonitas qͣꝫtū nrām ſalutē piligat. dū nobiliſſimos ſpūs q̇ ei intima ca ritate iūgunt̉ dirigit ⁊ trāſmittit ad ꝓcuran dū ſalutē noſtram. Scd̓o caritati angelice. Cū enī caritatis ardētis ſit maxīe deſidera re alioꝝ ſalutē. ob qua etiaꝫ dixit Iſa. Ecce ego dn̄e mitte me. ⁊ angeli pn̄t noſ iuuare. ꝓ eo ꝙ vident nos ſuo auxilio indigere. ⁊ ma los angelos nos impugͣre. iō ꝙ ad nos mit tunt̉ lex exigit angelice caritatis Tercio hūa ne īdigētie. Mittūt̉ eī boni āgeli ad inflāmā dū affectū ad amorē. Un̄ ī figurā hꝰ legunt̉ miſſi fuiſſe ī curru igneo. Scd̓o ad illuīan dū ītellectū ad cognitōeꝫ. Hoc ſigͣtu ē apoc. x. in angelo q̇ hēbat libꝝ aꝑtu in manu ſua. Tercio ad corroborādū in nob̓ omē imꝑfe ctu vſqꝫ ī finē. Hoc ſigͣtū eſt. iij. Reg. xix. vbi ange ꝰ portauit Helie panē ſubcinericiū ⁊ vas aqͣ. ⁊ comedit. et ambulauit ī fortitudīe chhi illiꝰ vſqꝫ ad motē dei oreb. ¶ Tercio ho norādi ſūt. qꝛ ip̄i ſunt frēs ⁊ ꝯciuēs nr̄i. Oēs enī electi aſſumunt̉ ad ordīes ageloꝝ. q̇dam ad ſuꝑiores. q̇dā ad inferiores. q̇daꝫ ad me dios ꝓ diuerſitate ſuoꝝ meritoꝝ. licꝫ bt̄ā vir goſuꝑ oēs ſit. Qd̓ b. Gre. in omel̓. inſinua re videt̉. Nā vt ait ſt̓ nōnulli q̇ ꝑua capiunt ſꝫ tn̄ hͦ annūciare frībꝰ nō deſiſtūt. Iſti ī an geloꝝ nūero currūt. Et ſt̓ q̇ ſecretoꝝ celeſtiū ſūma ⁊ caꝑe p̄ualēt ⁊ nūciare. hi cū archāge lis. Et ſt̓ q̇ mira faciūt ſigͣ ⁊ valent oꝑantur. Ethicū v̓tutibꝰ. Et ſūt q̇ malignos ſpūs v̓ tute orōis ⁊ vi accepte prātis fugāt. Et hi cū ptātibꝰ. Et ſt̓ q̇ acceptis v̓tutibꝰ electoꝝ meri ta trāſcēdūt. ⁊ electis frībꝰ pͥncipāt̉. Et hi cū pͥncipatibꝰ meritū ſortiūt̉. Et ſt̓ q̇ ſic in ſemet ip̄is oībꝰ vicijs dn̄ant̉. vt ip̄o iure mundicie dij int̓ hoīes vocent̉. Un̄ ad moyſen d̓r. Ec ce ꝯſtitui te deū pharaonis. Et hi cū dn̄atio nib̓ꝰ. Et ſt̓ in q̇bꝰ velut ī throno ſuo dn̄s p̄ſi bes alioꝝ facta examinat. ꝑ qͣs dū ſctā ecc̄ia regit pleꝝqꝫ de ſuis q̇buſdaꝫ infirmis actibꝰ alij electi iudicant̉. Et hi cū thronis. Et ſunt qdei ⁊ ꝓximi caritate ampliꝰ ceteris pleni ſt̓. ethi meritoꝝ ſuoꝝ ſorte int̓ cherubin nūeꝝ acceperūt. qꝛ cherubin plenitudo ſcīe dicit̉. ⁊ iuxta pauluꝫ plenitudo legis eſt caritas. Et ſunt q̇ ſuꝑne ꝯtemplatōis amore accenſi in ſolo ꝯditoris ſui deſiderio anhelant. nihil iā in hoc md̓o cupiunt. ſolo eternitatis amore paſcunt̉. terrena queqꝫ abijcuit. cuncta tꝑa lia mente trāſcendūt. amat ⁊ ardet atqꝫ ipſo ſuo ardore requieſcūt. amādo ardēt. loquē do accendūt. ⁊ quoſcūqꝫ v̓bo tangūt. arde reꝓtinus in dei amore faciūt. Quo iſti niſi inter ſeraphin numeꝝ ſorte ſue vocatōis ac ceperunt. Hec Greg. ¶ Quarto honorādi ſunt. qꝛ ip̄i ſunt animaꝝ noſtraꝝ in celū por titores. Et hoc faciūt triplici modo. Primo viā p̄parando. Malach̓. iij. Ecce ego mit to angelū meū qui p̄parabit viā ante facieꝫ meam. Scd̓o ꝑ viam p̄paratā in celū baiu lando. Exodi. xxiij. Ecce ego mitto angeluꝫ meū q̄ te cuſtodiet in via ⁊ inducat te in traꝫ quā promiſi patribꝰ tuis. Tercio in celo col locando. Luce. xvj. Factū eſt vt moreretur mendicꝰ ⁊ portaret̉ ab angelis in ſinū abrae G ¶ Quinto honorādi ſunt. qꝛ ip̄i ſūt ora tionū noſtraꝝ apud deū rep̄ſentatoreſ. Ip̄i nanqꝫ primo or̄ones nr̄as deo repſentant. Thob̓. xij. quādo orabas cū lacrimis ⁊ ſepe liebas mortuos. ego obtuli orōnē tuaꝫ dn̄o. Scd̓o ibidē ꝓ nobis allegāt. Iob. xxxiij. Si fuerit ꝓ eo angelus loquēs vnus de milib vt annunciet hoīs equītatē. miſerebit̉ eiꝰ ⁊cͣ. Item Zach̓. j. Et rn̄dit angelus dn̄i ⁊ dixit. Dn̄e exercituū vſqꝫ q̄ nō miſereberis hieru ſalē ⁊ vrbiū iuda quibꝰ iratꝰ es. iſte iā ſeptu ageſimꝰ annus eſt. Tercio dei ſententiā no bis renunciant. Dan̄. ix. vbi d̓r ꝙ gabriel ad eū volās dixit. Ab exordio precū tuaꝝ egreſ ſus eſt ẜmo. glo. i. ſnīa a deo. Et ſequit̉. Ego aūt veni vt indicarē tibi. qꝛ vir deſiderioꝝ es De his tribus dicit Bern̄. ſuꝑ Can. Diſcur rit angelus mediꝰ inter dilectum ⁊ dilectaꝫ. vota offerens. referēs dona. excitat iſtā. pla cat illum. ¶ Sexto honorandi ſunt. qꝛ ipſi ſunt regis eterni nobiliſſimi milites. ẜm qd̓ dicit̉ Iob. xxv. Nunq̇d eſt numerꝰ milituꝫ eius. Sicut āt videmꝰ in militibꝰ alicuiꝰ re gis ꝙ q̇daꝫ eoꝝ ſꝑ in aula regia cōmorātur. De ſancto Hieronimo ⁊ regē aſſociant. ⁊ ad eiꝰ honorē ⁊ ſolacium cantat. q̇dā aūt ciuitates ⁊ caſtella regnicu ſtodiūt. q̇dam v̓o regis inimicos expugnat Ita ⁊ hoꝝ militū xp̄i. q̇dā in aula regia.ſ. in celo empireo ſꝑ regē regū aſſociāt. ⁊ ad eius honorē cantica leticie ⁊ gl̓ie ſꝑ cantāt dicen tes. Sctūs. ſctūs. ſctūs ⁊cͣ. Itē bn̄dictio ⁊ cla ritas ⁊ ſapīa ⁊cͣ. Apoc̄. vij. Alij aūt cuſtodi unt ciuitates. ſuburbana. villas ⁊ caſtra. illi ſcꝫ q̄ nobis ſūt ad cuſtodiaꝫ deputati. cuſto diētes ſtatū v̓ginū. ꝯtinentiū. ꝯiugatoꝝ ⁊ ca ſtra religionum. Iſa. xij. Suꝑ muros tuos hier l̓m ꝯſtitui cuſtodes ⁊cͣ. Alij v̓o d̓i inimi cos.i. demones expugnat. Apoc̄. xij. Factu eſt p̄liū magnū in celo. i. ẜm vnā expoſitionē in eccl̓ia militati. Michael ⁊ angeli eiꝰ p̄lia bant̉ cū dracone. ¶ Septimo ⁊ vltīo hono randi ſunt. qꝛ ip̄i ſūt tribulatoꝝ cōſolatores Zach̓. j. Angelꝰ q̇ loq̄bat̉ in me v̓ba bona ⁊ ꝯſolatoria. Itē Thob̓. v. Forti aīo eſto ⁊cͣ. Et hͦ faciūt tribꝰ modis. Prīo ꝯfortando ⁊ roborando. Dan̄. x. vbi cū daniel corruiſſet tetigit eū angelꝰ dicēs. Noli timere. pax tibi ⁊ ꝯfortare ⁊ eſto robuſtus. Scd̓o ab impa cientia ꝯẜuando. Pſal̓. Angelis ſuis man dauit de te ⁊cͣ. in manibꝰ porta. te ⁊cͣ. Tercio ip̄am tribulationē refrigerādo ⁊ minuēdo. Et hoc ſignat̉ Dan̄. iij. vbi angelꝰ dn̄i cū tri bus pueris in fornacē deſcēdit. ⁊ fecit mediū fornacis qͣſi ventu roris flantē. CXII A ¶ De ſancto Iheronymo. Seronimꝰ dicitur a gera qḋ ē ſanctū ⁊ nemꝰ qͣi ſanctū nemꝰ. vl̓ noma qd̓ ē lex. Un̄ d̓r in le genda ſua ꝙ hieronymꝰ interp̄tat̉ ſacra lex Fuit enī ſctūs.i. firmꝰ. vl̓ md̓s. vl̓ ſanguine tinctꝰ vl̓ vſui ſacro deputatꝰ. ſic̄ vaſa templi dicebant̉ ſctā. qꝛ ſacro vſui deputata. Fuit enī ſctūs.i. firmꝰ ī bono oꝑe ꝓpt̓ ꝑſeueratie longanimitatē. ⁊ md̓s ī mēte ꝑ puritatem. ⁊ ſangne tinctꝰ ꝑ dn̄ice paſſiōis meditationē. ſacro vſui deputatꝰ ꝑ ſcpͥture ſacre expoſiti on ⁊ īterp̄tationeꝫ. Dicit̉ ⁊ nemꝰ a nemore vbi aliqn̄ ꝯuerſatꝰ fuit. ⁊ lex ꝓpt̓ regularem diſciplinā quā mōachos ſuos docuit. vl̓ aꝛ ſacrā legē expoſuit ⁊ interp̄tatꝰ fuit. Hiero nymꝰ etiā interp̄tat̉ viſio pulcritudīs. vl̓ di iudicās locutōes. Eſt āt triplex pulcritudo. Prima ē ſpūalis q̄ ē in aīa. Scd̓a moralis q̇ ꝯſiſtit in honeſtate moruꝫ. Tercia intelle ctualis q̇ eſt pulcritudo angelica. Quarta ſuꝑſubſtātialis q̇ eſt diuīa. Quinta celeſtis q̇ eſt ſanctoꝝ in patria. Hāc qͣntuplicē pul critudinē hieronymus in ſe vidit et habuit. Nā habuit ſpūalē in v̓tutū varietate. Mo ralem in vita honeſtate. Intellectualē in ex cellenti puritatē. Suꝑſubſtātialē in ardenti caritate. Celeſtē in eterna vl̓ in excellēti clari tate. Diiudicauit etiā locutiōes ſiue v̓ba tā ſua qͣꝫ alioꝝ. ſua examinate ꝓferendo. alio rū vera ꝯfirmando. falſo ꝯfutando. dubia vero exponendo. ¶ B Heronymꝰ euſebij viri nobil̓ filiꝰ ab oppido ſtridonis qḋ dalmacie ⁊ ꝑānonie ꝯfinia tenet. extitit oriūdꝰ. Hic adhuc iuuenis romā adijt ⁊ lr̄is greciſ ⁊ latinis ⁊ hebraicis plene eruditꝰ eſt. In ar te grāmatica donatū habuit p̄ceptoreꝫ. In rhetorica aut victorinū oratorē In ſcpͥturis autē diuinis exercitabat̉ die ac nocte ⁊ inde hauſit auide qḋ poſtmodū effudit abunde. Quodā v̓o tꝑe ſicut ip̄e in epl̓a ad euſtochi um ꝑhibet cū de die tulliū ⁊ de nocte plato ne auide legeret. eo ꝙ ẜmo incultus ſibi in li bris ꝓpheticis nō placeret. circa mediā qua drageſimā tā ſubita ⁊ ardenti febre corripit̉. vt toto frigeſcēte iā corꝑe vitalis calor ī ſolo pectore palpitaret. Duꝫ ergo exeqͣe funeris pararent̉ ſubito ad tribunaliudicis trahit̉. ⁊ introgatꝰ cuiꝰ ꝯditōis eēt. xp̄ianū ſe eſſe li bere ꝓfitet̉. Ad quē iudex. Mentiris inqui Cyceronianꝰ es. nō xp̄ianꝰ. Ubi eī eſt the ſaurus tuꝰ ibi eſt ⁊ cortuū. At hieronymus obmutuit. ⁊ ꝯtinuo ip̄m iudex duriſſime ce di iuſſit. Tūc exclamauit ⁊ dixit. Miſerere mei dn̄e miſerere mei. Tūc q̇ aſtabāt preca bant̉ iudicē vt veniaꝫ tribueret adoleſcenti. Ipſe enī iurare cepit ac dicere. Dn̄e ſi vnqꝫ habuero cōdiceſ ſeculares ſi legero te nega bo. In hͦ igit̉ iuramēti v̓ba dimiſſꝰ ſubito De ſancto Iheronimo reuiuiſcit. Tūc lacris totū ſe īuenit ꝑfuſū. ⁊ ex v̓beribꝰ q̄ an̄ tribunal ſuſceꝑat ſcapulas terribilit̓ repperit liuiētes. Tāto at ſtudio li bros diuīos legit extūc qͣnto libros gentiliū vnqͣꝫ legat. Dū at eēt ānoꝝ. xxix. ī romana eccl̓a cardīalis ph̓r ordīatꝰ eſt. Mortuo at Liberio papa Hieroꝰ dignꝰ ſūmo ſacerdo tio ab oībꝰ acclamat̉. ſꝫ dū q̇rūdā clericoꝝ ⁊ moachoꝝ laſciuiā īcreparet. illi nimiū indi gnati ei īſidias ꝑauerūt. ſꝫ ⁊ ꝑ veſtē ml̓iebrē vt ait ioh̓es beleth ⁊ vincētiꝰ ab eis turpiter ē deriſus Nā cū hieroꝰ ad matutias ſolito more ſurget. veſtē mulierꝭ qua emuli iuxta lectu poſuerat repperit. ſuāqꝫ eē credēs īdu it ⁊ ī eccl̓am ſic ꝓceſſit. hͦ āt emuli faciebāt. vt mulierē hre in thalamo crederet̉. Qd̓ ille vi dēs tāte eoꝝ veſanie locū dedit. ⁊ adGrego riū nazanzenū cōſtātinopolitane vrb̓ ep̄m puēit. Poſtqͣꝫ at ab ip̄o ſacras lrās didicit ihemū ꝓperauit vbi ꝓ xp̄o qͣꝫta ſuſtinuerit ip̄e ad euſtochiū narrat dicēs. Quotiēs in hemo ꝯſtitutꝰ ⁊ ī illa vaſta ſolitudine q̇ exu ſta ſolis ardoribꝰ horridum moachis p̄ſtat habitaculū putaui me romanis delicijs in tereſſe. Horrebāt ſacco membra deformia. ſqualidā cutꝭ ſitū ethiopice carnis adduxe rat. qͦtidie lacrime. qͦtidie gemitꝰ. ⁊ ſi qn̄ re pugnantē ſomnꝰ īminens oppreſſiſſꝫ. nuda humo vix oſſa herētia collidebā De cibis ⁊ potū taceo cū etiā lāguētes moachi etiā aqͣ vix frigidā vtant̉ ⁊ coctu aliqd̓ accepiſſe lu xuria ſit. ⁊ dū ſcorpionū tantū eſſem ſocius ⁊ feraꝝ. ſepę choreis iterera puellaꝝ. ⁊ in fri gido corꝑe ⁊ carne p̄mortua ſola libidinuꝫ incēdia pullulabāt. Itaqꝫ ꝯtinuo flebaꝫ. et repugnātē carnē hebdomadaꝝ inedia ſubi gebā. Die crebro ꝯiunxi cū nocte. nec prius a pectoris ceſſabā v̓beribꝰ qͣꝫ a dn̄o trāq̇lli tas redderet̉. Ip̄aꝫ qͣꝫ cellulā meā qͣi cogita nonū ꝯſcīaꝫ ꝑtimeſcebā. et mihi iratꝰ ⁊ rigi dꝰ ſolꝰ deſerta penetrabā. Et vt michi teſtꝭ e on̄s. pꝰ ml̓tas lacrīas nonūqꝫ videbar mi hi ītereſſe agmībꝰ āgeloꝝ. Per qͣdriēnium igr ibidē pnīa ſic ꝑacta ad bethlee oppidum remeauit. Ubi qͣſi domeſticū aīal apd̓ p̄ſe pe dn̄i ſeſe obtulit ꝑmāſuꝝ. Bibliotē cā autē ſuā quā ſūmo ſtudio ſibi ꝯdiderat clauſaꝫ. alioſqꝫ libros relegēs diē ieiunꝰ dūcebat ad veſpeꝝ. Multos at ibidē diſcipl̓os cōadu nas ī ſctō ꝓpoſito ⁊ trāſlatōne ſcpͥturaꝝ. lv. anis ⁊ ſex mēſibꝰ deſudauit. ⁊ vſqꝫ ad fineꝫ vite v̓go ꝑmāſit. ¶ Licet āt ī hac legēdā di cat̉ ꝙ ſꝑ v̓go fuerit. ip̄e tn̄ de ſe ita ſcribit ad pamachiū. Uirgītate ī celo p̄fero. nō qꝛ ha beo. Tātaqꝫ laſſitudīe fatigatꝰ eſt. vt in ſtra tu ſuo iaces funiculo ad trabē ſuſpēſo ſupi nus maībꝰ ſe leuaret vt ſcꝫ officiū monaſte rij ꝓut potat exhiberet C ¶ Quādā v̓o die adueſperaſcēte cū hieroꝰ cū frībꝰ ad ſa crā lectōeꝫ audiendā ſederet ſubito leo q̇dā claudicās moaſteriū ingreſſus ē. Quo vi ſo cū ceteri frēs fugerēt. hieroꝰ ei qͣſi hoſpiti obuiauit. Leo igͦr̄ dū pedē leſū ſibi on̄deret vocatis fribꝰ pedes ſibi p̄cepit ablui ⁊ dili gēter eiꝰ plagā inqͣri. Qd̓ cū factū fuiſſꝫ īue nerūt leonis plātā a ſentibꝰ vulneratā. Ad hibita ig̓r diligēti cura leo ꝯualuit. ⁊ oī feri tate depoſita int̓ eos qͣſi domeſticū aīalha bitauit. Tūc hieroꝰ vides ꝙ nō tā ꝓ ſanita te ſui pedis qͣꝫ ꝓ eoꝝ vtilitate dn̄s leonē mi ſiſſet. de fratꝝ ꝯſilio eidē hͦ iniuxit officiuꝫ vt aſinū que habebat q̇ ligna de nemore defe rebat. ipſe leo ad paſcua duceret ⁊ ductum ibidē cuſtodiret. qd̓ factū eſt. Nam iniucta leoni aſini cura more paſtoris īduſtrij eun do ad paſtū ſociꝰ inceſſant itineris rure pa ſcendo vndecūqꝫ defenſor tutiſſimus erat. Uerūtamen vt ſe cibaret. ⁊ aſinꝰ ſolitū ꝑfi ceret opꝰ. ꝯſuetis ſꝑ horis cū eo domū redi bat. Quadā iḡr vice paſcente aſino ⁊ leone gͣuit ſoporato. mercatores cū camelis inde trāſeūtes aſinū ſolū viderūt. ⁊ eū qͣꝫcitiꝰ ra puerūt. Exꝑgefactꝰ itaqꝫ leo cū ſociū nō in ueniret rugiēdo huc illucqꝫ ibat. Que tan dem nō inueniēs ad portas monaſterij tri ſtis adijt ⁊ intus vt ſolitus erat p̄ verecūdia ingredi nō p̄ſumpſit Et videntes fratres ꝙ tardius more ſolito ⁊ ſine aſino veniſſꝫ pu tauerunt ꝙ fame cōpulſus aſinū comediſ ſet. nolenteſqꝫ ei annonā tribuere ꝯſuetam dicebant. Uade et reliquā ꝑtem aſelli q̇ tibi remanſit mande ⁊ tuā ingluuiē reple. Heſi A Iheronimo De ſancto tātes tn̄ vtꝝ h̓ malū ꝑpetraſſꝫ. exierūt ad pa ſcua ſi forte aliqd̓ mortꝭ indiciū inuenirent. Et nihil iueniētes hͦ hieronimo retulerunt. Tūc monitꝭ eiꝰ officiū aſini leoni iniūgunt ⁊ ligͣ cedētes leoni īponūt. Qd̓ cū leo patiēt̓ ferret q̇dā die expleto oꝑe ad agꝝ exijt hac il lacqꝫ diſcurrit. ſcire deſiderās qd̓ de ſuo fu iſſꝫ ſocio factū. Et ecce vidit a lōge negocia tores cū onuſtꝭ camel̓ p̄cedēte aſino venien tes. Mos eī illi regioni ē vt qn̄ cū camelis longiꝰ gͣdiunt̉. cameli vt directiꝰ vadāt. p̄ce dentē ⁊ collo funiculū geſtantē aſinū ſubſe quūt̉. Recognito igͦr leo aſino cū īgēti rugi tu ſuꝑ eos irruit ⁊ oēs hoīes ī fuga ꝯuertit. Et leo tribilit̓ rugīes ꝑcutiebat cauda fortit̉ tra. ꝑterritoſqꝫ camelos ſic̄ erāt onuſti ante ſe ad cellā ire coegit. Qd̓ cū frēs vidiſſent et hieronimo nūciaſſent. Ille ait. Hoſpitibꝰ nr̄is frēs cariſſimi pedes abluite. eſcas p̄be te ⁊ ſuꝑ hͦ volūtatē dn̄i expectate. Tūc leo ꝑ moaſteriū cepit vt ſolebat letꝰ diſcurrere ſin guloꝝ fratꝝ veſtigijs ſe ꝓſternes ⁊ qͣi d̓ per petrata qua n̄ fecerat culpa cauda alludēs veniā poſtulabat. Hieroꝰ āt futuroꝝ p̄ſciꝰ ait frībꝰ Ite frēs ⁊ veniētibꝰ hoſpitibꝰ neceſ ſaria p̄ꝑate. Adhuc eo loq̄nte nunciꝰ ad cū venit annuncias an̄ fores hoſpites adeſſe q̇ abbatē vellēt videre. Ad qͦs cū ille iu iſſꝫ ꝓti nus illi eiꝰ pedibꝰ ꝓuoluūt̉ ꝓ culpa veniam poſtulātes. Quos ille benigne eleuās. p̄ce pit vt ſua reciꝑent ⁊ aliena nō vſurparent. Rogabant igr̄ illi btum hieronimū vt me dietatē olei ꝓbn̄dictōe accipiat. Quibꝰ vix aſſentiens tandē coactꝰ ſuſcipi iubet. Pro miſerūt at ſe annuatim eādē olei mēſuram frībꝰ ip̄is daturos ⁊ a ſuis dare hedibꝰ p̄ce pturos. D ¶ Cū āt olī in eccl̓ia vnuſq̇ſ qꝫ caneret qḋ volebat Theodoſiꝰ īꝑator vt ait ioh̓es beleth. Damaſū papā rogauit vt alicui viro docto officiū eccl̓aſticū ꝯmittet ordinādū. Ip̄e igͦr ſciēs Hieronimū in lin gua latina greca ⁊ hebraica ꝑfectū. ⁊ in om ni ſapīa ſūmū. eidem officiū p̄dictū cōmiſit Hieronimꝰ igͦr pſalteriū ꝑ ferias diſtinxit. ⁊ vnicuiqꝫ ferie nocturnū ꝓpriū aſſignauit ac gl̓a patri in fine cuiuſlibet pſalmi dicendū inſtituit. vt ait Sigibertꝰ. Deīde epl̓as ⁊ euāgelia ꝑ āni circulū decantandas. cetaqꝫ ad officiū ꝑtinētia p̄ter cantū rōnabil̓r ordi nauit. Miſitqꝫ illḋ de bethleē ad ſūmū pō tificē ⁊ ab eo ⁊ cardīalibꝰ ſuis fuit valde ap probatū ⁊ ꝑpetuo autēticatū ¶ Poſt hͦ āt īore ſpelūce in qͣ dn̄s iacuit monumētū ſibi ꝯſtruxit. vbi expletꝭ. xcviij. ānis ⁊ ſex mēſibꝰ ſepultꝰ fuit ¶ In qͣnta reuerētia eū augꝰ ha buerit ptꝫ ꝑ epl̓as qͣs ſibi miſit. In qͦꝝ vna ei tali mō ſcripſit. Dn̄o dilectiſſimo ⁊ cultu ſinceriſſimo caritatꝭ obſeruādo atꝫ ample ctēdo Hiero. augꝰ ⁊cͣ. Alibi qͦꝫ de eo ſic ſcri bit. Sctus Hieroꝰ ph̓r greco latīo ⁊ hebreo eloquio eruditꝰ in locis ſanctis ⁊ in literꝭ ſa cris vſqꝫ ad decrepita vixit etatem. Cuiꝰ no bilitas eloquij ab oriente in occidentem in ſtar ſolis lampas reſplēduit. Beatus autē Proſper in ſuis cronicis de eo ſic ait. Hie ronimꝰ ph̓r ī bethleem toto iam mūdo cla rus habitabat. egregio igento ⁊ ſtudio vni uerſe eccl̓e ſeruiēs. Ip̄e qͣꝫ de ſe ſic ait ad al bigēſem. Nihil a puericia ita vitare conatꝰ ſum vt animū tumentē ⁊ erectā ceruice. dei cōtra ſe odiū ꝓuocantē. Idem. Ego etiam tuta oīa timeo. Idem. In monaſterio ho ſpitalitati ex corde intendimꝰ. ⁊ omnes ad nos venientes p̄ter hereticos leta fronte lu ſcipimꝰ. ac venientiū pedes abluimꝰ Yſido rus v̓o in li. ethimologiaꝝ ait. Hieronimꝰ triū linguaꝝ exitit ꝑitus Cuiꝰ interp̄tatio ce teris antefert̉. quoniā ⁊ v̓boꝝ tenacior eſt. ⁊ ꝑſpicuitate ſnīe clarior. atꝫ vtpote a xp̄iano interp̄te verior. In dialogo qͣꝫ ſeueri diſci puli ſancti Martini q̇ eiꝰ tꝑe fuit ſic de Hie ronimo ſcpͥtū habet̉. Hieronimꝰ p̄ter fidei meritū dotēqꝫ v̓tutū nō ſolū latinis atꝫ gre cis ſꝫ etiaꝫ hebreis ita lr̄is inſtructus eſt. vt ſe illi in omni ſciā nemo audeat compara re. Cui iugis aduerſus malos pugna. per petuūqꝫ certamen. Oderūt eum heretici qꝛ eos impugnare nō deſijt. Oderūt clerici qꝛ vitā eoꝝ inſectat̉ ⁊ crimīa. Sed plane boni oēs ⁊ mirant̉ ⁊ diligunt. Nam q̇ eū hereti cum eſſe arbitrant̉ inſaniūt. Totꝰ ſꝑ i lectio ne. totꝰ in libris eſt. nō die nō nocte reqͣeſcit. De ſancto Remigio aut legit aliq̇d aūt ſcribit. Hec ſeuerꝰ. Et ſic̄ ex his v̓bis pꝫ. ⁊ ſic̄ etiā ip̄e ſepe teſtat̉ ml̓tos ꝑſecutores ⁊ ml̓tos detractores ꝑpeſſus eſt Quas tn̄ ꝑſecutōesqͣꝫ libēt̓ ſuſtinuerit ptꝫ ex eo ꝙ ſic dic̄ ī epl̓a ad aſellā. Gras ago d̓o qꝛ dignꝰ ſū habitꝰ quē oderit md̓s ⁊ malefi cū me garriūt. ſꝫ ſcio ad regnū ꝑuēire ꝑ īfa miā ⁊ bonā famā. Item. Utinā ob dn̄i mei nomē atꝫ iuſticia vniuerſa me īfideliuꝫ tba ꝑſeqͣt̉. vtinā ī opprobriū meū ſolidiꝰ exurgat hͦ md̓s tantū vt merear a xp̄o laudari ⁊ ſue pollicitatōis ſperare mercedē. Grata vtiqꝫ ⁊ deſiderata tēptatio ē cuiꝰ p̄miū a xp̄o ſpe rat̉ ī celo. nec maledictio gͣuis ē q̇ diuīa lau de mutat̉. Obijt circa ānos dn̄i. cccxcviij. A CXLII ¶ De ſancto Remigio. Emigius dicit̉ a remige qͥ ē nauis ductor vl̓ rector Uel d̓r a remis q̄ ſūt inſtrumēta qͥbꝰ nauis ducit̉. ⁊ gyon qd̓ ē luctatio. Ip̄e enī eccl̓am gubernauit a ꝑiculo naufragij eā duxit ad poriū ꝑadiſi. ꝓ ea luctatꝰ eſt cōtra inſidias diaboli. Emigiꝰ regē ⁊ gētē frācoꝝ ad xp̄m ꝯuertiſſe d̓r. Hēbat ei rex vxorem nōīe clotildim xp̄ianiſſima q̇ viru ſuū nitebat̉ ad fideꝫ ꝯuert̓e. ſꝫ neqͥbat. Que dū filiū genuiſſꝫ ip̄m baptizare voluit ſꝫ rex oīno ꝓhibuit. Illa āt qͥeſcere nō valēs tādē vix hͦ a rege obtinuit ⁊ filiū baptizauit Qui dū baptizatꝰ eēt ſubito ē defūctꝰ. Cui rex ait Nūc apparet qꝛ xp̄s vilis ē deꝰ q̇ eū ꝑ quē fi des eiꝰ pot̓at ſublīari ī vita ꝯẜuare n̄ potuit Qui illa. Imo in hͦ a deo meo valde me di ligi ſentio ꝙ pͥmū fructu vetris mei ip̄m re cepiſſe cognoſco q̇ regnū ī infinitū tuo meli us filio meo largitꝰ ē. Cōcepit igͦr iteꝝ ⁊ filiū aliū ꝑeꝑit quē ſic̄ pͥmū cū ml̓ta iſtātia bapti ſari fec̄. Sꝫ ecce ſubito īfirmat̉. ita ꝙ de eiuſ vita deſperat̉. Dixitqꝫ rex vxori. Uere debi lis ē d̓s tuꝰ q̇ nullū ī ſuo noīe baptizatū ī vi ta ꝯẜuare p̄t. Nā ſi mille genuerꝭ ⁊ cunctos baptizaueris oēs ſil̓ ꝑibūt. Sꝫ tn̄ puer ꝯua ſuit ⁊ ſanitatē recepit ita ꝙ poſt pr̄eꝫ reguit. At fidel̓ mulier viꝝ ſuū ad fidē reducere co nabat̉. ſꝫ ille modis oībꝰ reſiſtebat. Qualit̓ āt ad fide ꝯuerſus ē in alio feſto qd̓ eſt poſt eph̓iaꝫ dictū eſt. Uolēs āt p̄dictꝰ rex clodo ueꝰ factꝰ xp̄ianꝰ remēſeꝫ eccl̓iaꝫ dotare btō remigio dixit. vt qͣntū circūiret dū ip̄e ī me ridie dormiret ſibi daret. qd̓ ⁊ factū eſt. Sꝫ cū q̇daꝫ molendinū ſuū hēbat itra fines btī remigij. molēdinariꝰ ip̄m dū circūiret cū in dignatōe repulit. Cui dixit remigiꝰ. Amice nō ſit tibi durū vt hͦ molēdinū ſil̓ habeamꝰ At ille vt eū reiecit ſtatī rota moſēdini in cō trariū v̓ti cepit. clamauitqꝫ poſt.s. remigiu dicēs. Serue dei veni ⁊ habeāꝰ ꝑit molēdi nū. Cui ille. Nec mihi nec tibi. Statimqꝫ ſe tra aperuit ⁊ molēdinū penitus deglutiuit. ¶ Preuides remigiꝰ famē futura cū ī vil la q̇daꝫ bladi cū mulos ꝯgregaſſꝫ. inebriati ruſtici ſenis prudētiā deridētes igne ſuppo ſuerūt. Qd̓ ille audies illuc veīt. ⁊ p̄ frigore etatis ⁊ veſꝑtini tꝑis ſe calefacere cepit ⁊ trā q̇llo corde dixit. Sēꝑ focꝰ bonꝰ eſt. Uerūtn̄ q̄ hͦ fecert̉ ⁊ poſteri eoꝝ viri ī genitalibꝰ rup ti. feīe gutturoſeerūt. Qd̓ ſic ī ill̓ euenū quſ qꝫ ꝑ Karolū ſūt diſperſi. ¶ Notandū at ꝙ illd̓ feſtū.s. remigij qḋ agit ī mēſe ianuarije feſtū de felici obitū illiꝰ. Illd̓ āt d̓r eſſe de eiꝰ ſacri corꝑis trāſlatōe. cū enī corpꝰ eius poſt ip̄iꝰ obitū ad eccl̓aꝫ ſcōꝝ thimothei ⁊ appol linaris cū feretro deferret̉. ſecꝰ eccl̓iaꝫ ſancti Triſtoferi cepit ad̓o pōderare ꝙ nullatenꝰ moueri potuit Tāde coacti rogauert̉ dn̄m vt eis on̄dere digret̉ ſi forte ī eccl̓a illa ſancti Triſtoferi vbi nulle reliq̇e ſctōꝝ qͥeſcebāt ſe peliri vellet. Statīqꝫ corpꝰ leuiſſime ſuſtule rūt. ⁊ ip̄m ibi honorifice poſuert̉. Ubi cum ml̓ta miracl̓a fierēt eccl̓iaꝫ āpliauert̉. Et fa cta cripta retro altare. cū effoſſū corpꝰ ibi re ponere vellēt mouere nullatenꝰ potuerunt Cum at in orōibꝰ ꝑnoctarēt ⁊ media nocte oēs ꝑit obdormiuiſſēt. ī craſtinū.ſ. kal̓. octo bris īuenerūt ſepulcꝝ cū corꝑe ſctī remigij ī illā criptā ab āgelis deportatū. qd̓ tn̄ pꝰ lon gu tꝑs in pulcriore criptā eadē die cū capſa argētea trāſlatū eſt. Floruit circa annū dn̄i ccccxe. De ſancto Leo degario A CXCIII ¶ De ſancto Leodegario Eo degariꝰ dū oī v̓tute poll̓et eduēſi eccl̓ie meruit in potificē ꝓmoueri. Qui dū clotario rege de cedēte cura regni gͣuiꝰ p̄meret̉ volūtate dei ⁊ p̓ncipū ꝯſilio childericū frēꝫ clotarij adole ſcentē vald̓ idoneū p̄fec̄ in regē. Sꝫ ebroinꝰ theodoricū ip̄iꝰ childerici germanū p̄ficere nitebat̉. nō ꝓpt̓ regni cōmodū. ſꝫ qꝛ de ptāte eiectꝰ et oībꝰ odioſus irā regꝭ ⁊ p̓ncipū vere bat̉. Timēs igͦr ebromnꝰ licētiā a rege petijt ⁊ moaſteriū ītroiuit. q̇ ꝯcedēte ⁊ frēꝫ ſuū theo doricū ne ꝯregnū aliqͥd moliret̉ ī cuſtodia detinēte. ſctītate ⁊ ꝓuidētia ep̄i pace mirabi li oēſ gaudebāt Sꝫ pꝰ aliqͦt tꝑs rex maligno rū ꝯſilio deprauatꝰ intātū ī viri d̓i odiū inci tat̉ ꝙ oportunitatē ⁊ modū mortꝭ eiꝰ attētiꝰ inq̇rebat. ſꝫ ep̄s blāde ferēs ⁊ oēs inimicos ſuos vt aīcos āplectēs egit cū rege vt diē pa ſce ī vrbe cui p̄erat celebraret. Et ecce illa die nūciatū ē ei ꝙ rex ī illa nocte q̇cq̇d de morte eiꝰ tractauerat ꝑficere decreuiſſꝫ. At ille ni hil trepidās ſꝫ illa die cū rege ī mēſa cōicās ꝑſecutoreꝫ ſic fugit ꝙ ī luxuniēſi moaſterio dn̄o ẜuiēs ēt ebroino qͥ ibi ī moaſtico hītu latitabat ſedula caritate ẜuiuit. Pꝰ modi cū rex morit̉ ⁊ theodoricꝰ ī regnū ſublimat̉. Quaꝓpt̓ leodegariꝰ ppl̓i ſui lacrīs ⁊ p̄cibꝰ motꝰ ⁊ abbatꝭ īꝑio ꝯpulſus ad ſedeꝫ ſuā re dijt. ac ebroinꝰ ꝓtinꝰ apoſtatauit ⁊ regͦ ſeneſ calcꝰ ordīatꝰ ē. q̇ lꝫ pͥus malꝰ fuerit. tn̄ poſtea fuit peior. totoqꝫ ſtudio leodegariū occid̓e nitebat̉. Miſſis igr militibꝰ q̇ eū caꝑent cū hͦ leodegariꝰ ꝯꝑiſſꝫ. eoꝝ furori cedēs dum ī hītu potificali de vrbe egred̓et̉ a militibꝰ ca pit̉ ⁊ ei ſtatī ocl̓os eruerūt. Pꝰ biēniū ſciūs leodegariꝰ cū frē ſuo garino quē ebroinus exulauerat ī palatiū regꝭ ē adductꝰ. Cū ad irriſionē ebroini ſapiēt̓ ⁊ pacifice rn̄deret. ne qꝫ ille iuſſit garinū lapidibꝰ obrui ſanctūqꝫ ep̄m tota die nudis pedibꝰ ꝑ qͣndaꝫ fluuiuꝫ ſuꝑ acutiſſimos lapides decurrētē deduci. Et audiēs ꝙ ī his tormētꝭ deū laudaret lin guā eiꝰ p̄ſcidi fec̄. ⁊ poſtmodū eū cuidā cuſtodi tradidit vt ip̄ꝫ nouis ſupplicijs reẜua ret. Ille āt vſū loq̄ndi n̄ ꝑdidit. ſꝫ p̄dicatōi ⁊ exhortatōi ꝓut potat vacabat. p̄dixitqꝫ qn̄ ⁊ qͣl̓r ip̄e ⁊ ebroinꝰ ex hac vita migͣrent. Lux āt imēſa ī modū corone caput eꝰ circūdedit Quā cū ml̓ti vidiſſēt qͥd hͦ eēt ab ip̄o ep̄o q̄ ſierūt. At ip̄e ſe ī orōe ꝓſternes grās deo re tulit. ⁊ oēs aſtātes vt ī meliꝰ vitā mutarent admonuit. Qd̓ ebroinꝰ audiēs ⁊ inuidens miſſis qͣtuor ſpiculatoribꝰ ip̄ꝫ decollari p̄ce pit. Cū gͦ ip̄m ducerēt ait eis. Nō ē inq̇t opꝰ frēs vos diutiꝰ fatigari. ſꝫ hͦ īplete deſideriū eiꝰ q̇ vos miſit. Ad hͦ tres illoꝝ ad̓o ſūt ꝯpū cti ꝙ ad pedes eiꝰ ꝓcidentes veniā p̄cabant̉ Quartꝰ v̓o cū eū decollaſſꝫ ꝓtinꝰ a demōe arreptꝰ ⁊ ī ignē ꝓiectꝰ vitā miſerabil̓r termi nauit Biēnio expleto audiēs ebroinꝰ corpꝰ ſctī viri ml̓tꝭ miraculis illuſtrari. miſerabili ter cruciatꝰ īuidia militē illuc miſit vt an ſic ſe hrēt v̓itas ītimaret. Miles āt ſuꝑbꝰ ⁊ ar rogās cū illuc vēiſſꝫ calce tumbā ſct̄ī ꝑcutiēſ exclamauit. Moriat̉ q̇ mortuū miracl̓a fa cere poſſe credit. Mox ille arreptꝰ a demo nio ⁊ ſubito moriēs morte ſua ſanctū āpli ꝯmēdauit. his auditꝭ ebroinꝰ ampliꝰ īuidia torq̄bat̉ ⁊ famā ſctī extinguere moliebatur. Sed iuxta p̄dictōnem ſctī gladio nequiter neqͣꝫ ip̄e occidit̉. Paſſus eſt aūt circa annu dn̄i. d̓clxxx. tꝑe Coſtantini qͣrti. ¶ CXLIIII ¶ De ſancto Franciſco. Rāciſcꝰ priꝰ dictꝰ ē ioh̓es. ſꝫ poſtmodū mutato noīe frāciſcꝰ vocatꝰ ē. Cuiꝰ mutatōis noīs mul tiplex cāfuiſſe videt̉. Prīo rōne miracl̓i cō notādi. Liguā eī gallicā miracl̓oſe a d̓o re cepiſſe cognoſcit̉. Un̄ d̓r in legēda ſua ꝙ ſꝑ cū ardore ſpūſſctī repleret̉ ardētia foris ver ba eructās gallice loq̄bat̉. Scd̓o rōe officij diuulgādi. Un̄ d̓r ī legēda ꝙ diuīa ꝓuiden tia ſibi hͦ vocabulū indidit vt ex ſingl̓ari ⁊ ī ſueto noīe opinio mīſterij eius toti citius i noteſceret orbi. Tertio rōne effectus conſe quēdi vt ſcꝫ ꝑ hoc daret̉ intelligi ꝙ ip̄e per ſe et per filios ſuos multos ſeruos peccati et De ſancto Frauciſco diaboli debeat frācos ⁊ lib̓os facere Quar to rōe magnimitatꝭ ī corde. nā fracia feroci tate ſūt dicti. qꝛ eis īeſt nat̉alis feritas ⁊ ma gnanimitas aīoꝝ. Quīto rōe v̓tuoſitatis ī ẜmor. qꝛ eiꝰ ẜmo īſtar ſecurꝭ vicia īcidebat. Sexto rōe t̓rorꝭ ī demonū fugatōe Septio rōe ſecuritatꝭ ex v̓tute ⁊ opeꝝ ꝑfectōe ⁊ hoe ſtatꝭ ī ꝯuerſatōe. Ait ei fraciſcas dici ſigͣ q̄ dā īſtar ſecuriū q̇ rome an̄ ꝯſules ferebat. q̄ erāt ī t̓rore ī ſecuritatē ⁊ ī honore. ¶ A Rāciſcꝰ ẜuꝰ ⁊ aīcꝰ altiſſimi ī ciuitate aſiſij ortꝰ ⁊ negociator effectꝰ fere vſꝫ (ad viceſimū etatꝭ ſue ānu tꝑs ſuū va ne viuēdo ꝯſūpſit. que dn̄s īfirmitatꝭ flagel lo corripuit. ac ī viꝝ alteꝝ ſubito trāſforma uit. ita ꝙ iā ſpū ꝓphetico poll̓e cepit. Nā cū qͣdā vice ip̄e cū pl̓imis a ꝑuſinis captꝰ diro fuiſſꝫ carceri mācipatꝰ. dolētibꝰ alijs hͦ ſolꝰ exultat. ⁊ redargutꝰ ſuꝑ hͦ a ꝯcaptiuis rn̄dit Iō me exultare noueritꝭ. qꝛ adhuc ſct̄s ꝑ to tū ſcl̓m adorabor. ¶ Quadā vice romā cā deuotōis ꝓficiſcēs. veſtimēta ſua depoſuit. ⁊ pauꝑis cuiuſdā veſtimēta iduēs an̄ eccl̓aꝫ ſctī petri int̓ pauꝑes ſedit. ⁊ cū eis velut vnꝰ ex ill̓ auide māducauit. Et ſepiꝰ ſil̓e feciſſet niſi notoꝝ v̓ecūdiā īpediuiſſꝫ Antiquꝰ ho ſtis eū a ſalubri ꝓpoſito cōnabat̉ auerte. et feīaꝫ qͣndā ſue ciuitatꝭ mōſtruoſe gibboſaꝫ cordi eiꝰ īmittit. ⁊ niſi reſipiſcat a ceptꝭ. ſil̓em ſe factuꝝ minat̉. Sꝫ a dn̄o ꝯfortatꝰ audiuit Cx aciſce amara ꝓ dulcibꝰ ſūe. ⁊ teip̄ꝫ ꝯtēne ſi me cupis agnoſcere ¶ Quedā igr̄ leproſū obuiū hn̄s cū hmoi hoīes nat̉al̓r ml̓tuꝫ ab horrēt̉. diuini tn̄ memor oracl̓i accurres in oſcl̓a eiꝰ ruit. ⁊ pꝰ hͦ ille ſtatī diſparuit. Ꝙa ꝓpt̓ ad leꝓſoꝝ hītacl̓a ꝓperat ⁊ eoꝝ manus duote oſculās pecuniā donat ¶ Eccl̓aꝫ ſctī damīani orōiſ caīgredit̉ ⁊ imago xp̄i eū mi racl̓oſe alloq̇t̉. Franciſce inq̇t vade repara domū meā q̄ vt cernis totā deſtruit̉. Ab ea igr hora aīa eꝰ liq̄facta ē. ⁊ crucifixi ꝯpaſſio eꝰ cordi mirabil̓r ē īfixa Inſiſtit ſolicite eccl̓e reꝑande. ⁊ vēditꝭ q̄ hēbat cū pecuniā cuidā ꝓſbytero daret. ⁊ ille timore ꝑentū reciꝑe re cuſaret corā ip̄o eā ꝓijciēs tāqͣꝫ puluere vili hēdit. Qua ꝓpt̓ a prē ligatꝰ ⁊ captꝰ pecuniā eid̓ reſtituit ac veſtē ꝑit̓ reſigͣuit ⁊ ſic nūdus ad dn̄m euolauit ⁊ cilicio ſe īduit Aduocat īſuꝑ ẜuꝰ d̓i qͣndā ſimplicē viꝝ quē loco pr̄īs ſuſcipiēs rogat vt cū pat eiꝰ maledictā cōge minet ip̄e ſibi ecōuerſo bn̄dicat. ¶ Frat eiꝰ carnal̓ hiemali tꝑe frāciſcū vilibꝰ paniculis tectu orōi vacātē ⁊ tremebūdū vidēs ait cui dam. Dic frāciſco vt de ſudore ſuo vnā tibi numatā vēdat. qd̓ ille audies alacrit rn̄dit. Reuera ego hāc dn̄o meo vēda ¶ Quadā die dū audiret ea q̄ dn̄s diſcipul̓ ſuis ad p̄ dicādū miſſis locutꝰ ē. ſtatī ad vniuerſa ſer uāda tota viute ꝯſurgit. ſoluit calciamēta d̓ pedibꝰ. tunica vna ſꝫ vili iduit̉. ⁊ ꝓ corrigia mutauit funiculū. ¶ Tꝑe niuis ꝑ ſiluā abu lās a latrōibꝰ capit̉ ⁊ ab eis qͣs ſit reqͥſitꝰ p̄co ned̓i ſe eſſe aſſeruit. quē illi arripiētes īniuē B ꝓijciūt dicētes. Iace ruſtice pcō dei. ¶ Multi nobiles ⁊ ignobiles clerici ⁊ laici ſpreta ſeculi pōpa eiꝰ veſtigijs adheſert̉. qͣs pat̓ ſctūs docuit euāgelicā ꝑfectiōeꝫ īplere. pauꝑtate apprehendere. ⁊ ꝑ viā ſctē ſimplici tatꝭ īcedere. Scp̓ſit p̄terea euāgelicā regu lā ſibi ⁊ ſuis frībꝰ habitꝭ ⁊ habēdis quā dn̄s papa innocentiꝰ ꝯfirmauit. Cepit extūc fer uentius v̓bi d̓i ſemīa ſparge ⁊ ciuitates ⁊ ca Ex ſtella feruore mirabili circuire. ¶ eat q̇dā erat. qͣꝫtū a foris videbat̉ eximie ſctītatꝭ. ſꝫ in admodū ſingl̓arꝭ. qͥ tāta diſtriciōe ſilentiuꝫ obẜuabat vt nō v̓bis ſꝫ nutibꝰ ꝯfitet̉. Cūqꝫ ſctus ab oībꝰ laudaret̉. vir d̓i illuc adueniet dixit Sinite frēs. nec mihi ī eo diabolica fig mēta laudate. Moneat̉ ſel̓ vel bis ī hebdo māda ꝯfiteri. qd̓ ſi nō fecerit. diabolica tep tatio ē ⁊ deceptio fraudulēta. Monctibuſ qꝫ illū frībꝰ digitū ori ſuo īpoſuit ⁊ caput cō tutiēs ſe nullatēꝰ ꝯfeſſuꝝ inuit. Nō pꝰ ml̓toſ dies ad vomitū redijt ⁊ ī facinoroẜ actibus vitā finiuit ¶ Fatigatꝰ ī itinere ẜuꝰ d̓i dū aſi nū eqͥtaret. ſocius eiꝰ frat̓ leonardꝰ de aſiſio ſil̓r fatigatus itra ſe cepit cogitare ac dicere. Nō de pari ludebāt hꝰ ꝑentes ⁊ mei. Et cō tinuo vir dei de aſino deſcēdēs dixit fri ſuo. Nō ꝯuēīt me eqͥtare ⁊ te pedite vēire. qꝛ no bilior me fuiſti. Stupefactꝰ frater ad pedes pris ꝓcidit ⁊ veniā poſtulauit. ¶ Trāſeunti A 3 De ſancto Franciſco ſibi aliqn̄ ml̓r q̄dā nobil̓ ꝯcito gͣdū occurrit cuiꝰ laſſitudine ⁊ int̓cluſos āhelitꝰ miſeratꝰ q̇dnā reqͥreret inqͣſiuit. Et illa Ora ꝓ me pa ter. qꝛ ſalubre ꝓpoſitū ꝯcepi. viro īpediente nō exeqͣr. ſꝫ īẜuitio xp̄i mihi pl̓im aduerſat̉. Cui ille. Uade filia qꝛ cio d̓ eo ꝯſolatōꝫ re cipies ⁊ ex ꝑte d̓i oīpotētꝭ ⁊ mea ſibi d̓nūcies ꝙ nūc ē tꝑs ſalutꝭ. poſtmod̓ eqͥtatꝭ. qͣ denū ciante vir ſubito īmutat̉ ⁊ ꝯtinētiā pollicet̉. ¶ Cuidā ruſtico in qͣdā ſolitudine ſiti defi cienti. fontē aque ibid̓ ſuis orōibꝰ īpetrauit. ¶ Cuidā frī ſibi admodū falliari ſecretū hͦ ſctō īſtigāte ſpū retulit di. Hodie ē aliqͦs ſer uꝰ d̓i ſuꝑtrā ꝓpt̓ quē qͦad vixerit nō ꝑmittet dn̄s famē ſuꝑ hoīes deſeuire. ſꝫ ſic ꝓculdu bio fuiſſe narrat̉. Sꝫ illo ſublato tota ī ꝯͣriū ꝯditio ꝑmutat̉. nā pꝰ eiꝰ felicē trāſitū p̄dicto fri apparuit di. Ecce iā vēit fames quā donꝰ viuerē ego. venire ſuꝑterrā dn̄s nō ꝑmiſit. ¶ In feſto paſce cū frēs ī hemo greci mēſā accuratiꝰ ſolito albis ⁊ vitreis p̄ꝑaſſent. ⁊ vir dei hͦ ꝯſpexiſſꝫ. ꝓtinꝰ greſſū retrahēs ca pellum cuiuſdā pauꝑis q̇ tūc aderat capiti ſuo īponit. ⁊ baculū māu geſtās foras egre dit̉ ⁊ ad oſtiū p̄ſtolat̉. Māducātibꝰ igͦr frī bus clamabat ad hoſtiū vt amore d̓i ꝑegri nō pauꝑi ⁊ īfirmo elemoſynā largiat. Uo catꝰ pauꝑ īgredit̉ ⁊ ī t̓rā ſolꝰ recūbēs diſcuꝫ ponit ī cinere. Qd̓ vidētes frēs ſtupore ni mio ſūt repleti. q̇ͥbꝰ ille ait. Mēſaꝫ vidi ꝑatā ⁊ ornatā ⁊ paupeꝝ hoſtiati eutiuꝫ vnicū nō eſſe cognoui. ¶¶Pauꝑtatē ī ſe ⁊ ī alijs adeo diligebat vt pauꝑtate dn̄aꝫ ſuā ſꝑ vo caret. Si qn̄ pauꝑiorē ſeip̄o vid̓et ꝓtinꝰ īui debat. ⁊ ſe ab ip̄o vinci timebat. Nā ⁊ cū die qͣdā pauꝑculū q̄ndā obuiū habuiſſꝫ ait ſo cio ſuo. Magna v̓ecūdiā ītulit nob̓ hꝰ ino pia ⁊ nrāꝫ pauꝑtatē pl̓im rep̄hēdit Nam ꝓ meis diuitijs meā dn̄aꝫ pauꝑtatē elegi. ⁊ ec ce āpliꝰ relucꝫ ī iſto. ¶ Dū q̇dā pauꝑ corā eo trāſiret ⁊ vir d̓i itima fuiſſꝫ ꝯpaſſiōe ꝯmotꝰ dixit ei ſociꝰ Et ſi hͨ ſit pauꝑ ſꝫ forſitā in tota ꝓuicia nō ē eo ditior volūtate. Cui vir d̓i di xit. Tito tunicā tuā exue ⁊ pauperi tribue. et ad eiꝰ pedes ꝓſtratꝰ culpabilē te clama Cui ille ꝓtinꝰ obediuit. ¶ Quadā vice tres mulieres facie ⁊ hītu ꝑ oīa ſil̓es obuias habuit q̇ eū tal̓r ſalutauert̉. Bn̄ueniat dn̄a pauꝑ tas. ⁊ ꝯtinuo diſparuert̉ ⁊ vltra viſe nō ſūt. Cū ad ciuitatē artij aduēiſſꝫ ⁊ ibi bellū in teſtinū ꝯmotū fuiſſꝫ. vidit vir dei de burgo ſuꝑt̓rā illā demōes exultātes. Uocāſqꝫ ſo ciū ſuū noīe ſilueſtꝝ dixit ei. Uadē ad poriā ciuitatꝭ ⁊ demōibꝰ vt ciuitatē exeāt ex ꝑte d̓i oīpotētꝭ p̄cipe. q̄ feſtinās an̄ portā valēt cla mauit. Ex ꝑte d̓i ⁊ iuſſu pr̄is nr̄i frāciſci diſ cedite demōes vniuerſi. Sicqꝫ omēs ciues pꝰ modicū ad ꝯcordiā rediert̉. Predictꝰ āt ſilueſter dū adhuc ſacerdos ſcl̓arꝭ eēt vidit ī ſomnis crucē aureā d̓ ore frāciſci ꝓdeūteꝫ. cuiꝰ ſūmitas celos tāgebat. cuiꝰ brachia ꝓtē ſa ī latū vtrāqꝫ mūdi ꝑtē āplexādo cingebāt Cōpūctꝰ ſacerdos ꝓtinꝰ mūdū deſerit. ⁊ vi ri dei ꝑfectꝰ imitator efficit̉. D ¶ Exiſtente viro d̓i ī oroe diabolꝰ ter eū ꝓpͥo noīe voca uit. Cui cū ſctūs rn̄diſſꝫ adiecit Nullꝰ ē ad̓o in hͦ mūdo pctōr cui ſi ꝯuerſus fuerit nō in dulgeat dn̄s Sꝫ q̇cūqꝫ ſemetip̄ꝫ pnīa dura necauerit. miſcd̓iaꝫ ī ꝑpetuū nō inuēiet. Cō tinuo ẜuꝰ dei ꝑ reuelatiōeꝫ cognouit hoſtis fallaciā. quo niſus fuerit ad tēporē eū redu cere. Cernes āt hoſtꝭ ātiquꝰ qꝛ ſic n̄ p̄ualuit gͣuē carnis tēptatōꝫ eidē īmiſit. Qd̓ vir dei ſentiēs veſte depoſita. cordula duriſſima ſe v̓berat dicens. Eya frat̓ aſine. ſic te manere decet. ſic ſubire flagellū. Sꝫ cū tēptatio neq̄ qͣꝫ diſced̓et. foras exiēs ī magnā niuē ſe nu dū demerſit. Accipiēſqꝫ niuem ī modū pile ſeptē glebas ꝯpingit. qͣs ſibi ꝓponens cepit alloq̇ corpꝰ. Ecce inq̇t hͨ maior vxor tua iſte qͣtuor duo filij ſūt ⁊ due filie tue. reliq̄ due ſūt ſeruꝰ ⁊ ācilla. Feſtīa gͦ oēs īduere qniā fri gore moriūt̉. Si āt eoꝝ ml̓tiplex ſolicitudo te moleſtat. vni dn̄o ſolicitꝰ ſerui. Ilico dia bolꝰ ꝯfuſus abſceſſit. ⁊ vir dei deū glorificās ī cellā redijt. ¶ Cū a pd̓ dn̄m leone cardina lē ſctē crucis ab eo rogatꝰ aliqͣꝫ diu moraret̉ nocte qͣdā demōēs ad ip̄m veniētes eū gra uiſſime v̓berauerunt. Uocāſqꝫ ſociū ⁊ ſibi rem aꝑiēs ait. Demōes ſūt caſtaldi dn̄i nrī qͥs deſtinat ip̄e ad puniēdos exceſſus. Ego v̓o offenſam nō recolo quā ꝑ miſcd̓iaꝫ dei Franciſco De ſancto ſatiſfactōe nō lauerī. Sꝫ forte iō caſtaldos ſuos in me ꝑmiſit irruere. qꝛ maneo ī curijſ magnatū. qd̓ forſitā frībꝰ meis pauꝑculis bonā ſuſpitiōeꝫ nō generat. qꝛ forte me exti māt delicijs abudare. ⁊ ſurgēs ſūmo mane inde receſſit. ¶ Exiſtēte aliqn̄ eo ī orōe. au diuit ſuꝑ tectu domꝰ cateruas demonū diſ currētes cū ſtrepitū. Qui ꝯcitꝰ foris exiens ⁊ crucis ſignuꝫ ſibi impͥmēs dixit. Ex ꝑte oī potētis dei vob̓ dico demōes vt q̇cqd̓ vob̓ ꝑmiſſū eſt ī meo corꝑe faciatꝭ Libent ei oīa ſuſtinebo. qꝛ cū maiorē inimicū nō habeaꝫ corꝑe. vindicabitis me de aduerſario meo. dū in ip̄o vice mea exercebitꝭ vltōeꝫ. Cōfuſi igͥr demōes euaneſcūt. ¶ Frat q̇dā ſocius viri dei ī extaſi factus. int̓ cetas celi ſedes vi dit vnā digniſſimā ⁊ nobili gl̓a p̄fulgentem Qui cū miraret̉ cui nā tā p̄clara ſedes ẜua ret audiuit. Sedes iſta vniꝰ de ruētibꝰ pͥn cipibꝰ fuit. ⁊ nūc hūili frāciſco ꝑat̉. Et exies ab oroe virū dei interrogauit dicēs. Quid de te opinaris pat̓. Et ille. videor mihi ma ximꝰ pctōꝝ. Statīqꝫ ī corde frīs ſpūs dixit. Cognoſce ꝙ v̓a fuerit viſio quaꝫ vidiſti. ꝙ nia ad ſedeꝫ ꝑ ſuꝑbiā ꝑditā hūilitas leuabit humilimū. E ¶ In viſiōe ẜuꝰ dei ſupra ſe ſeraphin crucifixū aſpexit. q̇ crucifixionis ſue ſigͣ ſic euidēt̉ ei imp̄ſſit vt crucifixꝰ vid̓et̉ ⁊ ip̄e. Cōſignāt̉ manꝰ ⁊ pedes ⁊ latꝰ crucis caractere. ſꝫ diligēti ſtudio ab oīm ocul̓ ip̄a ſtigmata abſcōdebat. Quidā tn̄ hͦ ī vita vi derūt. ſꝫ ī morte pl̓imi ꝯſpexerūt. Qd̓ aūt hͨ ſtigmata ꝑ oīa v̓a extiterit multis miracul̓ oſtēſuꝫ ē. Quoꝝ duo q̄ poſt eiꝰ obitū ꝯtige rūt hͦ interſerere ſufficiat. ¶ In apulia vir qͥdaꝫ noīe rogeriꝰ an̄ imaginē ſctī franciſci ſtas cepit cogitare dicēs. Eſſꝫ ne hͦ veꝝ vt ta li claruiſſꝫ miracl̓o an pia fuiſſꝫ illuſio ſiue ſuoꝝ fratꝝ ſil̓ata inuētio. Qd̓ dū mente re uolueret. ſubito audiuit ſonū qͣi ſpiculū ꝓſi liens de baliſta. ſenſitqꝫ ſe in ſiniſtra manu guit vulneratū. Sꝫ cū ī cyrotheca nil leſio nis appareret cyrothecā de manu extraxit ⁊ gue vulnꝰ qͣi ſagitte ī palma ꝯſpexit. ex quo tata vis ꝓcedebat ardoris vt totꝰ ex dolore ⁊ ardore deficere videret̉. Cūqꝫ peniteret ⁊ ſe beati Franciſci ſtigmata credere veraciter teſtaret̉. poſt duos dies dū ſanctū dei ꝑ ſua ſtigmata exoraſſꝫ. fuit continuo liberatus. ¶ In regno qͦꝫ caſtelle cū q̇daꝫ vir ſcō Frā ciſco deuotꝰ ad cōpletoriū ꝑget. ab inſidijs ad mortē alteriꝰ ibi patis ex errore īpetit̉. ⁊ le talit̓ vulneratꝰ ſemiuiuꝰ relinq̇t̉. Deide gla diū in gutture crudelis lictor infixit. ⁊ extra here nō valēs receſſit Fit vndiqꝫ ꝯcurſus ⁊ clamor. ⁊ ab oībꝰ plangit̉ mortuꝰ. Cū auteꝫ nocte media campana fratꝝ ad matutias pulſaret̉ vxor clamare cepit Mi dn̄e ſurge ⁊ vade ad matutinas qꝛ campana te vocat Statī ille manū eleuās videbat̉ alicui inue re vt gladiuꝫ extrahet. Et ecce vidētibꝰ oībꝰ gladiꝰ qͣſi validiſſimi iactatꝰ manu pugilis eminꝰ pſiliuit. Statimqꝫ ille ꝑfecte ſanatꝰ ſe erexit dicēs Btūs frāciſcꝰ ad me veniēs ſua qꝫ ſtigmata meis vulneribꝰ apponens. eoꝝ ſuauitate cūcta vulnera deliniuit. ⁊ cōtactu mirifice ſolidauit. q̇ cū vellet diſcedere ſibi ī nuebā vt gladiū extraheret. qꝛ loq̄ aliter nō valebā. Quē ſtatim apprehendēs valide ꝓ iecit ⁊ ſtigmatibꝰ ſanctis vulneratū guttur demulcēs ꝑfecte ſanauit. ¶ In vrbe roma clara illa lumīa ria orbis ſcꝫ btus Frāciſcꝰ ⁊ btūs Dn̄icus corā dn̄o hoſtiēſe q̇ poſtea fuit ſummꝰ pontifex aderant. Dixitqꝫ eis ep̄s. Cur non facimus de veſtris fratribus ep̄os ⁊ p̄latos q̇ documento ⁊ exemplo cete ris p̄ualent. Fit int̓ ſanctos de reſpondēdo longa ꝯtentio. Uicit tandē huilitas Fran ciſcum ne ſe preponeret. Uicit ⁊ Dn̄icū vt pͥmo rn̄dendo huiliter obediret. Dixit ergo btus Dn̄icus. Dn̄e gradū bono ſi cogno ſcunt ſublimati ſunt fratres mei. nec ꝓ meo poſſe permittā vt aliud aſſequant̉ ſpecimē dignitatis. Poſt hoc rn̄dens ſctūs Fran ciſcus dixit. Domine minores ideo vocati ſūt fratres mei vt maiores fieri nō p̄ſumat. ¶ Igitur beatus Franciſcus columbina ſimplicitate plenꝰ oēs creaturas ad creato ris hortat̉ amorē. p̄dicat auibꝰ. audit̉ ab eiſ tangunt̉ ab ip̄o. nec niſi licenciate recedunt Irundines dum eo predicante garrirent. ipſo imperante protinus conticeſcunt. A 4 Franciſco De ſancto F ¶ Apd̓ porciūculā tuxta eiꝰ cellā cicada īficū reſidēs freq̄nt̓ canebat. quā vir d̓i ma nū extēdēs vocauit dicēs. Soror mea cica da veni ad me. q̄ ſtatī obediēs ſuꝑ eꝰ manū aſcēdit. Cui ille. Canta ſoror mea cicada et dn̄m tuū lauda. q̄ ꝓtinꝰ canēs n̄ niſi licēcia ta receſſit. Parcit lucernis lāpadibꝰ ⁊ cāde lis nolēs ſua manu deturpare fulgorē. ſuꝑ petras reuerent̓ ābulat ītuitu eiꝰ qͥ d̓r petra. Legit de via v̓miculos ne trāſeūtiū pedibꝰ ꝯculcēt̉. Et apibꝰ ne inediā ꝑeāt glacie hie mali mel ⁊ optīa vina iubꝫ apponi fraterno noīe aīalia cūcta vocabat. Miro ⁊ īeffabi li gaudio replebat̉ ob creatorꝭ amorē cū ſo lē lunā ⁊ ſtellas intuepat̉ ⁊ eas ad creatoris amorē īuitabat. coronā ſibi magnā fieri ꝓ hibebat dicens. Volo ꝙ frēs mei ſimplices ꝑtē hēant ī capite meo. ¶ Uir q̇dā admodū ſcl̓arꝭ cū ẜuū d̓i frāciſcū apd̓ ſāctū ſeuerinū p̄dicātē īueniſſꝫ. vidit d̓o ſibi reuelāte ſctūm frāciſcū duobꝰ trāſuerẜ enſibꝰ valde fulgē tibꝰ ī modū crucꝭ ſigͣtū. qͦꝝ vnꝰ a capite vſqꝫ ad pedes. aliꝰ a manu ī manū ꝑ pectꝰ trāſ uerſalit̓ tēdebat̉. Quē cū nūqͣꝫ vidiſſꝫ tali ī dicio recognoſcēs ꝯpūctꝰ ordinē ītroiuit ⁊ vitā felicit ꝯſūmauit. ¶ Cū infirmitatē ocl̓o rū ex fletu ꝯtinuo incurriſſꝫ ſuadētibꝰ ꝙ ab ſtineret a lacrīs. ſic rn̄dit. Nō ē ob amorē lu minis qd̓ hēmꝰ cōe cū muſcis et̓ne lucis vi ſitatio repellēda. Cū āt a frībꝰ vrget̉ vt pate ret̉ infirmitati viſus remediū adhiberi ⁊ cy rurgicꝰ īſtrumētū ferreū igne cādēs in ma nū teneret. vir d̓i ait. Mi frat̓ ignis eſto mi hi in hac hora ꝓpiciꝰ ⁊ curial̓. p̄cor dn̄m q̇ te creauit vt tuū mihi calorē tēꝑet Et hͦ dicens ſignū crucꝭ ꝯͣ illḋ edidit. Profūdatoqꝫ illo in tenera carne ab aure vſꝫ ad ſuꝑciliū nul lū vt retulit dolorē ſenſit. ¶ Apd̓ heremū ſctī prbani ẜuo d̓i egritudine validiſſima labo rāte. cū ip̄e defectū nat̉e ſentiēs vini poculū poſtulaſſet. nihilqꝫ adeſſꝫ allatā ſibi aquaꝫ ſigno crucꝭ edito bn̄dixit. mox ī optimū vi nū ꝯuerſa ē. Qd̓ deſerti loci pauꝑtas impe trare nō potuit. viri ſācti puritas īpetrauit. ad cuiꝰ guſtū ſubito ꝯualuit. Malebat d̓ ſe vituperiū audire qͣꝫ laudē. Et iō cum ppl̓i merita in eo ſanctitatis extollerēt p̄cipiebat alicui fratri vt v̓ba ip̄m vilificātia ſuis auri bus ꝯculcādo ꝓferret. Tūqꝫ frat̓ ille lꝫ īuitꝰ eū ruſticū ⁊ mercēnariū iꝑitū ⁊ inutilē dice ret exhilaratꝰ dicebat. Bn̄dicat tibi dn̄s. qͥs tu veriſſima loq̄ris ⁊ talia me decet audire. ¶ Non tā ẜuꝰ dei peſſe voluit qͣꝫ ſubeſſe. nec ta p̄ciꝑe qͣꝫ parere Idcirco gnali cedēs offi cio gardianū petijt. cuiꝰ ꝑ oīa volūtati ſub iaceret. Fratri qͣꝫ cū q̄ ſolitꝰ erat ire ſꝑ ꝓmit tebat obediētiā ⁊ ẜuabat G ¶ Cū frat q̇dā ⁊ ꝯͣ legē obediētie aliqͥd feciſſꝫ ⁊ pnīe ſigͣbrēt vir tnd̓i ad alioꝝt̓rorē eiꝰ capuciū in igneꝫ ꝓiciiuſſit. Cūqꝫ ꝑ morā capuciū fuiſſet in medio ignis. p̄cepit ip̄m extrahi ⁊ fratri re ſtitui. Extrahit̉ igr̄ capuciū d̓ medio flama rū nullū hn̄s aduſtiōis veſtigiū. ¶ Quodā tꝑe ꝑ paludēs venētiaꝝ ābulās inueīt maxi mā auiū ml̓titudinē cantātiū in palude. di xitqꝫ ad ſociū. Sorores aues lau dāt creato rē ſuū. eamꝰ ⁊ ī eaꝝ medio horas canōicas dn̄o decātemꝰ. Quibꝰ intrātibꝰ aues mote nō ſūt. ſꝫ qꝛ ob nimiū garritū ſe inuicē audi re nō potuert̉ ait. Sorores aues a cātu ceſ ſate donec laudes debitas dn̄o ꝑſoluamꝰ. Quibꝰ ſtatī tacētibꝰ finitꝭ laudibus licētiā cantādi dedit. ⁊ ſtatī cantuꝫ ſuū more ſolito reſūpſerūt ¶ Inuitatus deuote a qͦdā mili te dixit ei. Frater hoſpes meis monitꝭ acqe ſce. ⁊ pct̄a tua ꝯfitere. qꝛ cito alibi māducab̓ Qui ſtatī acqeſcēs domui ſue diſpoſuit. et pnīaꝫ ſalutarē accepit. Cū ergo ad menſaꝫ intraſſent hoſpes ſubito expirauit. ¶ Cum q̄ndā auiū multitudine reꝑiſſet. ⁊ eas velut rōnis ꝑticipes ſalutaſſet dixit. Fres mei vo lucres multū debetꝭ laudare creatorē veſtꝝ q̇ plumis vos induit. pēnas ad volanduꝫ tribuit. aeris puritatem ꝯceſſit. ⁊ ſine veſtra ſolicitudine vos gubernat. Aues āt cepert̉ v̓ſus eū extēdere colla. ꝓtendere alas. aꝑire roſtra. ⁊ in illū attēte reſpicere. Ille v̓o ꝑ me diū eaꝝ trāſiens. tunica ꝑtingebat eaſdem. nec tn̄ aliqͣ d̓ loco eſt mota donec licētia da ta oēs inſimul auolauerūt. ¶ Cum apud caſtrum almariū p̄dicaret. ꝓpter garritus irundinū ibidem indificantium audiri nō De ſancto Franciſco pot̓at. Quibꝰ ille. Sorores mee irūdīes iā tꝑs ē vt loqͣr ego qꝛ vos ſatꝭ dixiſtꝭ. tenete ſi lētiū donᵉ v̓bū dn̄i ꝯpleat̉. Cui ꝯtinuo obe diētes ꝓtinꝰ ꝯtīcuert̉. H ¶ Trāſeūte aliqn̄ viro dei ꝑ apuliā vnā burſaꝫ magnā reppe rit ī via denarijs tumeſcētē. quā ſociꝰ vides acciꝑe voluit vt pauꝑibꝰ erogaret. ſꝫ nulla tenꝰ ille ꝑmiſit dicēs. Nō lꝫ fili alienū aufer re. Sꝫ cū ille vehemēt̓ īſtaret frāciſcꝰ paulu lū orās iubꝫ vt burſā tollat. q̇ iā colubꝝ ꝓ pe cunia ꝯtinebat. Qd̓ vidēs frat timere cepit ſꝫ obedire volēs ⁊ īplere mādatū. burſā ma nibꝰ capit ⁊ ide magnꝰ ſerpes ꝓtinꝰ exiliuit. Et ait ſct̄s. Pecunia ẜuis dei nihil aliud ē qͣꝫ diabolꝰ ⁊ coluber venenoſus. ¶ Cū frat q̄daꝫ gͣuit̉ tēptaret̉. cogitare cepit ꝙ ſi aliq̇d ſcpͥtū d̓ manu pr̄is hrēt ip̄a ꝓtinꝰ tēptatio fu garet̉. ſꝫ cū rē ſibi nullatēꝰ aꝑire aud̓et. qͣdaꝫ vice vir d̓i vocauit eū dicēs. Porta mihi fi li cariā ⁊ attramentū. qꝛ laudes d̓i qͣſdā ſcri bere volo. qͣs cū ſcpͥſiſſꝫ ait. Accipe cartam hāc ⁊ vſqꝫ ad die mortꝭ tue cuſtodias dili gent̓. Statīqꝫ oīs temptatio ab eo receſſit. ¶ Idē qͦꝫ frat̓dū ſctūs īfirmꝰ iaceret cogita re cepit. ecce morti appropinqͣt pat̓ ⁊ qͣꝫ pl̓im ꝯſolarer ſi pꝰ mortē hrēꝫ tunicā pr̄is mei. ꝑ modicū.s. frāciſcꝰ vocat eū di. Tibi tra do tunicā iſtā ⁊ pꝰ mortē meā ip̄aꝫ habeas ple nō iure ¶ Cū apd̓ alexādriā lombardie cū qdā honeſto viro hoſpitatꝰ fuiſſꝫ ab eo ro gat̉ vt ꝓpt̓ euāgelij obẜuātiā de oī appoſito māducaret. Qui cū eiꝰ deuotiōi aſſentiret. ille accurrēs caponē ſeptēne p̄ꝑat māducā dū. Manducātibꝰ ill̓. infidelis q̇dā amore dei elemoſinā petijt. Mox vir d̓i nomē au diēs bn̄dictū mēbꝝ ſibi trāſmittit caponis Reſeruat īfelix datū ⁊ ī craſtinū dū ſanctꝰ p̄dicaret on̄dit dicēs. Ecce qͣles carnes co medit iſte frat̓ quē vt ſanctū honoratꝭ. Nā mihi hͦ ī ſero tribuit. Sꝫ cū mēbꝝ caponis ab oībꝰ piſcis videret̉ velut inſanꝰ ab oī ppl̓o īcrepat̉. Qd̓ cū ille didiciſſꝫ erubuit ⁊ veniā poſtulauit. Redierūtqꝫ carnes ad ſui ſpēꝫ poſtqͣꝫ redijt p̄uaricator ad mētē. ¶ Dum qͥdā vicē ad mēſaꝫ ſederet ⁊ d̓ pauꝑtate btē ygīs ⁊ filij eiꝰ collatio fieret ꝓtinus vir dei a mēſa ſurgēs ſingultus ingeminat doloro ſos. ⁊ ꝓfuſus lacris ſuꝑ nudam humū reli quū pane māducat. ¶ Sacerdotalibꝰ ma nibꝰ qͥbꝰ ꝯficiēdi dn̄ici corꝑis ſacramētū eſt collata ptās magnā volebat reuerētiā exhi beri. Un̄ ⁊ ſepe dicebat. Si ſctō cuidā de ce lo vententi ⁊ pauꝑculo alicui ſacerdoti me ꝯtigͣet obuiare. ad ſacerdotꝭ manꝰ deoſcu lādas citius me ꝯferrē. ⁊ ſctō dicerē. Expec ta me ſctē Laureti. qꝛ manꝰ hꝰ v̓bū vite con trectāt ⁊ vltra hūanū aliq̇d poſſidēt. ¶ Miraculis ml̓tꝭ ī vita claruit. Nam pa nes ei ad bn̄dicēdū oblati ml̓tꝭ īfirmis attu lere ſaluteꝫ. ¶ Aquā in viuū ꝯuertit. ⁊ inde eger q̇dā guſtās ꝓtinꝰ ſanitatem recepit. Et ml̓ta alia miracula fecit. ¶ Cū v̓o ad dies iā appropinqͣret extremos longa īfirmitate ꝯfectꝰ ſuꝑ nudā humuꝫ poni ſe fec̄. Fecitqꝫ oēs frēs ibidē aſſiſtētes ad ſe vocari et ma nus ſingulis īponēs oībꝰ ibi pn̄tibꝰ bn̄dixit. ⁊ inſtar cene dn̄ice ſingul̓ buccellā pāis di uiſit. ¶ Inuitabat vt moris ſui erat omēs creaturas ad laudē dei. Nā ⁊ mortē ipſam cūctis terribilē ⁊ exoſam hortabat̉ ad laudē eiqꝫ letꝰ occurrit. ⁊ ad ſuū inuitabat hoſpi ciū dicens. Bn̄ueniat ſoror mea mors. Ad extremam igitur horam veniens dormiuit ī dn̄o. Cuiꝰ aīaꝫ q̇dā frat vidit ī modū ſtelle ſil̓is lune in qͣntitate ſoli in ſplēdore. ¶ Mi niſter fratꝝ ī terra laboris noīe auguſtinꝰ in hora ia vltima poſitꝰ. cū diu iā amiſiſfet loq̄lā ſubito clamās dixit. Expecta me pat. expecta. ecce iā venio tecū. Querētibꝰ frībꝰ qd̓ diceret ait. Nō vidētis pr̄em noſtꝝ fran ciſcū q̄ vadit in celū. Et ſtatim ī pace obdor miuit ⁊ prēm ſecutꝰ eſt. ¶ Aū q̄dā dn̄a que bio Fraciſco deuota extiterat viā vniuerſe carnis fuiſſet ingreſſa. ⁊ clerici et preſbyteri feretro exequias celebrātes aſtarent. ſubito ſe mulier erigit ſuꝑ lectū ⁊ vnū de aſtantibꝰ ſacerdotibꝰ vocat dicens. Volo pater con fiteri. ego enī mortua fuerā ⁊ diro eram car ceri mancipanda. quoniaꝫ peccatū qd̓ tibi pandam necdū cōfeſſa fuerā. Sꝫ orante ꝓ me ſctō Frāciſco ad corpus mihi redire in dultū eſt. vt illo reuelato pͣctō veniā merear De ſancto Franciſco Statīqꝫ vt iſtd̓ maīfeſtauero ī pace cernē tibꝰ vob̓ qͣeſcā. Cōfeſſa igͦr ⁊ abſolutōe rece pta mox ī dn̄o obdormiuit. ¶ Cū frēs d̓ vice ra plauſtꝝ q̇ddā a q̇dā viro mutuo peterēt. ille indigtꝰ rn̄dit. Ego potiꝰ duos ex vob̓ cū ſctō frāciſco excoriare qͣꝫ plauſtꝝ meū vob̓ accomodarē. ſꝫ in ſe reuerſus ſemetip̄m re darguit ⁊ blaſphemie penituit. irā d̓i formi dās. Moxqꝫ filiꝰ eiꝰ infirmat̉ ⁊ ad extrema deducit̉. Qui filiū defunctū vidēs ī t̓ra vo lutabat̉ ⁊ flēs ſctūꝫ frāciſcū īuocās dicebat. Ego ſum q̇ peccaui me flagellare debuiſti. redde ſctē iā deuote p̄canti quē abſtuliſti i pie blaſphemāti. Mox filiꝰ eius ſurrexit et planctū ꝓhibēs ait. Cū mortuꝰ eſſeꝫ.s. fran ciſcꝰ ꝑ qͣndā viā lōgā ⁊ obſcuraꝫ me ducēs ī q̇dā tādē me viridario pulcerrimo colloca uit ac deīde dixit mihi. Reuerte ad prēꝫ tuū nolo te āpliꝰ detinere. ¶ Pauꝑ q̇dā cuidaꝫ diuiti debēs qͣndā pecunie qͣꝫtitatē rogauit vt ſctī fran. amore ſibi t̓minū ꝓlōgarꝫ. Cui ille ſuꝑbe rn̄dēs. tali inq̇t loco te recludā vbi nec fraciſcꝰ nec aliꝰ pot̓it te iuuare. Moxqꝫ illū viculatū ī carcerē obſcuꝝ īcluſit. Pau lopoſt ſctūs frāciſcꝰ affuit. ⁊ fracto carcere ruptiſqꝫ vicul̓ hoīeꝫ īcolumē reduxit ad ꝓ pria. R ¶ Quidā miles ſctī frāciſci oꝑi bus ⁊ miracul̓ detrahēs cū qͣdā vice luderꝫ ad tax illos veſania ⁊ īcredulitate plenꝰ cir cuſtātibꝰ ait. Si frāciſcꝰ ē ſctūs. xviij. veniāt ī taxill̓. Mox ī eis ſenariꝰ triplicatꝰ apparuit ⁊ vſqꝫ ad. ix. vices qͦlibet ſuo iactu ter ſenos accepit. ſed īſaniā addēs īſanie ait. Si verū ē ꝙ frāciſcꝰ iſte ſit ſctūs cadat hodie corpus meū gladio. ſi v̓o ſct̄s nō ē euadā īcolumīs Ludo finito vt eiꝰ oro fieret ī peccatū cū ne poti ſuo īferret iniuriā ille gladiū accipiēs ī viſcera patrui trāſfixit ⁊ ꝓtinus interfecit. ¶ Uir q̇dā crure ſic ꝑdito vt nullatēꝰ ſe mo uere poſſꝫ ſanctū fraciſcū talibꝰ vocibꝰ īcla mabat. Adiuua me ſctē frāciſce memor de uotōis ⁊ ẜuitij qḋ tibi īpēdi. Nam in aſino meo te portaui. ſctōs pedes tuos ⁊ manus oſculatꝰ fui. ⁊ ecce morior dolorꝭ hꝰ duriſſi mo cruciatu. Moxqꝫ ille ſibi apparens cuꝫ ꝑuulo baculo q̇ thau ī ſe figurā hēbat locū doloris tengit. ⁊ fracto apoſtemate ſanita tē ꝓtinꝰ recepit. ſꝫ ihau ſignū ſuꝑ locū remā ſit. Hoc ſigno ſctūs frāciſcꝰ lrās ſuas ꝯſue uerat ꝯſigre. ¶ Cū in caſtro pomereto in motanis apulie puella qͥdā ⁊ pr̄i ⁊ mr̄i vni ca fuiſſꝫ d̓fūcta. ⁊ mat.s. frāciſco deuota ni mīa triſticia fuiſſꝫ abſorpta apparuit ei ſct̄s dicēs. Noli flere qꝛ lucerne tue lumē qd̓ de ploras extictu. mea ē tibi int̓ceſſiōe reddēdū Mat igr̄ ſūpta fiduciā corpꝰ extinctu noꝑ miſit efferri ſꝫ.s. frāciſci nomē īuocās ⁊ mor tuā filiā apprehēdes eā incolumē alleuauit. ¶ In vrbe roma cū puer ꝑuulꝰ de feneſtra palacii cecidiſſꝫ ⁊ penitꝰ expiraſſꝫ btūs fran ciſcꝰ inuocat̉ ⁊ vite ꝓtinꝰ reſtituit̉. ¶ In ci uitate ſueſa cū q̇dā domꝰ corruēs qͣndaꝫ iu uenē extixiſſꝫ. ⁊ cadauer ī lecto ad ſepeliēdū poſuiſſent. mater. b. frāciſcū tota deuotōe q̄ potatīuocabat. Et ecce circa mediā nocteꝫ puer oſcitauit ⁊ ſanꝰ ſurrexit. ⁊ ī laudis v̓ba ꝓrupit. ¶ Frater iacobꝰ reatinꝰ cū ī naui cula ꝑua fluuiū qͣndā cū frībꝰ ꝑtrāſiſſꝫ. ⁊ ſo cijs iā ſuꝑ ripā poſitꝭ poſtremo ſe ad nauis exitū p̄pararet. reuoluta naue ip̄e ī ꝓfundū flumis eſt dimerſus. Frībꝰ igͦr ꝓ liberatiōe ſubmerſi beatu franciſcū inuocantibꝰ. ip̄o etiā corde vt potat beati frāciſci auxiliū im plorāte. ecce p̄dictꝰ frater ꝑ ꝓfundum ſicut ꝑ aridā ambulabat. ⁊ demerſam nauiculā capiēs cū ea ꝑuenit ad littus. veſtimēta aut eiꝰ madida facta nō ſunt nec aque gutta ꝓ ximauit ad tunicam. ¶ CXI.V ¶ De ſctā Pelagia Elagia prima fe mīaꝝ antiochie ciuitatis. rebus et diuitijs plēa. corꝑe pulcerria. hitu ambicio ſa ⁊ vana. aīo ⁊ corꝑe īpudica. Quadā vi ce ꝑ ciuitatē cū ābitiōe maxīa trāſibat ita ꝙ nihil ſuꝑ eā niſi aurū ⁊ argentū ⁊ p̄cioſi la pides viderēt̉. ita vt qͦcūqꝫ iret aere diuerſo rū aromatū odore repleret. quā p̄cedebat ⁊ ſeq̄bat̉ multitudo maxīa puellaꝝ ⁊ pueroꝝ qui ⁊ ipſi p̄claris erant induti veſtimentis. quā quidā ſanctꝰ pater nomine Veronus De ſancta Pelagīa ep̄s eliopoleos q̇ nunc damiatha vocat̉. vi pēs amariſſime flere cepit ex eo ꝙ maioreꝫ curā hēbat placere md̓o qͣꝫ ip̄e hrēt placere d̓o. Procidēſqꝫ ſuꝑ pauimētū faciē ſuā cū t̓ra ꝑcutiebat ⁊ ip̄aꝫ trā lacrīs rigās dicebat Altiſſime d̓s ignoſce michi pctōri. qꝛ vnius diei meretricꝭ ornatꝰ totiꝰ vite mee īduſtriaꝫ ſuꝑauit. Ne me dn̄e ꝯfūdat vniꝰ meretricis ornatꝰ an̄ ꝯſpectu tremēde maieſtatis tue. Illa ꝓ terrenis ſūmo ſe ſtudio decorauit. ego tibi īmortali dn̄o placere ꝓpoſui ⁊ per mea negligentia nō īpleui. Dixitqꝫ his qui ſecū erāt. In v̓itate dico vob̓ qꝛ d̓s hac con tra nos ī iudicio ꝓducturꝰ eſt. quiā hͨ tā ſo licite ſe depigit vt trenis amatoribꝰ placeat. ⁊ nos celeſti ſpōſo placere negligimꝰ Dū hͦ ⁊ ſil̓ia diceret. ſubito obdormiuit. viſūqꝫ eſt ſibi ꝙ q̄daꝫ colūba nig ⁊ fetida nimis circa eū celebrātē miſſaꝫ volaret. Qui dū cathe cuminos abſcedere p̄cepiſſet colūba diſpa ruit. ⁊ pꝰ miſſaꝫ rediēs ⁊ ab ip̄o ep̄o in vaſe qͦdā aqͣ merſa mūda ⁊ cādida exiens tā alte volauit ꝙ videri nō potuit. Euigilans iḡr dū qͣdā vice ad eccl̓aꝫ ꝓcedēs p̄dicaret. et pe lagia pn̄s eēt adeō ꝯpucta ē ꝙ ei lrās ꝑ nun ciū miſit dicēs. Sctō ep̄o diſcipl̓o xp̄i pela gia diſcipula diaboli Si v̓e xp̄i diſcipulꝰ cō ꝓbaris q̇ vt audiui ꝓ pͣctōribꝰ d̓ celo deſcen dit. me peccatricē ſꝫ penitentē ſuſciꝑe digne ris. Cui ille remiſit. Rogo vt hūilitatē meā nō tēptes qꝛ hō peccator ſū. Sꝫ ſi v̓e ſalua ri deſideras ſolū me videre nō poteris ſꝫ in ter alios me videbis. Cūqꝫ ad eū corā pluri bus adueniſſꝫ. pedes eiꝰ apprehēdit ⁊ ama riſſime flens dicere cepit. Ego ſum pelagia pelagꝰ iniqͥtatꝭ exundās fluctibꝰ pctōꝝ Ego ſum ꝑditiōis abiſſus. ego vorago ⁊ laqueꝰ aīaꝝ ml̓tos deceptos decepi qͥ nūc cūcta ꝑ horrui. Tūc ep̄s interrogauit eam dicens. Quod tibi nomē eſt. Cui illa. A natiuitate pelagia vocor. ſꝫ ꝓpt̓ veſtimētoꝝ pompam oēs me margaritā appellāt. Tūc ep̄s clemē ter eam ſuſcipiēs pnīaꝫ ei ſalutare iniuxit. ⁊ ī dei timorē diligēter inſtruxit. ⁊ ſacro ba ptiſmate regenerauit. Diabolꝰ āt ibidē cla mabat dicēs. O violētia quā patior ab hoc ſene decrepito. O violētia. O ſenectꝰ mala. Maledictꝰ dies in qͣ ꝯtrariꝰ natꝰ es michi. qꝛ ſpem meā maximā abſtuliſti Quadam inſuꝑ nocte cū Pelagia dormiret diabolꝰ ad eam venit ⁊ eam excitans dixit ſibi. Do mina margarita quid vnqꝫ tibi male feci. Nūquid nō omībꝰ diuitijs ⁊ gl̓a te ornaut Queſo dic̄ michi in qͣ te ꝯtriſtaui. ⁊ ꝓtinus tibi ſatiſfaciam. Tantū obſecro ne me deſe ras. ne opprobriū xp̄ianis efficiar. Ip̄a aut ſe ſignauit. ⁊ in diaboluꝫ inſufflauit. ⁊ ſtatī euanuit. Die tertio omīa q̄ habebat cōgre gauit et pauꝑibꝰ tribuit. Poſt aliqͣt āt dies cūctis ignor antibus Pelagia inde noctu aufugit. ⁊ in monte oliueti deuenit. vbi ha bitū heremite accipiēs in parua cella ſe ibi dem collocauit. ⁊ deo in multa abſtinentia ſeruiuit. Maxime aūt fame ab omnibꝰ ha bebat̉ ⁊ frater pelagius dicebat̉. Poſt hoc quidā diaconꝰ ſupradicti ep̄i hieroſolimaꝫ cauſa viſitādi loca ſancta aduenit. Cui di xit ep̄s vt poſt ſctōꝝ locoꝝ viſitatōeꝫ qͣndaꝫ monachū noīe Pelagiū quereret ⁊ ipſum viſitaret. cum verus dei ſeruꝰ eſſet. Qd̓ cuꝫ ille feciſſet. mox ab illa cognitꝰ nequaqꝫ ip ſaꝫ ꝓpter nimiā maciem cognouit. Cui di xit pelagia. Habes ep̄m. Et ille. Imo dn̄e. Et illa. Oret ꝓ me ad dn̄m. qꝛ vere apoſto lus xp̄i eſt. Recedens aūt inde die tertia ad cellā eius redijt. Sed cū ad oſtium ꝑcuſſiſſꝫ ⁊ nullus ei apperuiſſet feneſtram aperuit et mortuū eū inuenit ac vidit. Currēſqꝫ cum hoc ep̄o nūciaſſet. ep̄s ⁊ clerꝰ omēſqꝫ mona chi conuenerūt. vt tam ſancto viro exequi as celebrarent. Cūqꝫ de cella corpus eiꝰ ex traxiſſent. repererūt ꝙ mulier eſſet ⁊ pl̓imuꝫ admirātes deo gratias reddiderunt et ſan ctum corpus honorifice ſepelierunt. Obijt autem octauo die intrante octobri circa an nos dn̄i. cclxxxx. CXLVI A ¶ De ſancta Margarita. Argarita dicta pe lagiꝰ v̓go pulcerrima diues ⁊ nobil̓ tata fuit ꝑentū ſolicitudīe cuſtodita De ſancta Margarita ⁊ optimis moribꝰ īſtructa. tātaqꝫ pudicicie honeſtate vigebat ꝙ ab hoībꝰ videri modiſ oībꝰ renuebat. Deniqꝫ a q̇dā adoleſcēte no bili ī ꝯiugiū qͣrit̉ ⁊ vtriuſqꝫ ꝑētꝭ aſſēſu cūcta nuptus neceſſaria cū īmēſa diuitiaꝝ ⁊ deli ciaꝝ gl̓a p̄ꝑant̉ Cū gͦ nuptiaꝝ dies aduēiſſꝫ ⁊ iuuenes ⁊ puelle ⁊ cūcta ſil̓ nobilitas ante thalamū iā ꝑatū nuptiarū feſta cū gaudio celebrarēt. v̓go d̓o īſpirāte ꝯſiderās dānū v̓ ginitatꝭ tā dānoſis plauſibꝰ ꝯꝑari ꝓſtrata ī terrā cū lacrīs gl̓aꝫ v̓gitatꝭ ⁊ nuptiaꝝ mole ſtias tāta ī cord̓ ſuo ꝯpēſatōe librauit ꝙ oīa hꝰ vite gaudia qͣi ſtercora reſpuebat. Und̓ nocte illa a viri ꝯſortio abſtines. media no cte d̓o ſe recommēdās tonſis crinibꝰ ī virili habitu clam aufugit Loge at ad q̇ddā mo naſteriū venies ⁊ frēꝫ pelagiū ſe appellans. ab abbate receptꝰ ē ⁊ diligēter īſtructꝰ. Qui tā ſctē ac religioſe ſe habuit ꝙ defuncto ſctī monialiū ꝓuiſore d̓ ſenioꝝ ꝯſilio ⁊ abbatꝭ ī periolꝫ inuitꝰ mōaſterio v̓ginū eſt p̄latus. Dū ergo eis nō ſolū corpoꝝ ſꝫ etiā aīaꝝ pa bula ꝯtinue ⁊ īculpabilit̓ mīſtraret. diabolꝰ ei inuidēs ſtuduit qͣlit̓ ꝓſpeꝝ eiꝰ curſū obie ctu crimis īpediret. Nā vnā v̓ginē qͥ p̄ fori bus erat ī adulteriū traxit ⁊ itumeſcēte vte ro cū iā celari nō poſſꝫ tantꝰ pudor ⁊ dolor oēs v̓gies ⁊ moachos vtriuſqꝫ monaſterij ꝯſternauit ꝙ ſolꝰ pelagiꝰ vtpote eaꝝ famili aris atꝫ p̄poſitꝰ ſine iudicio ⁊ examīatōe ab oībꝰ ꝯdēnaret̉. Qui foras cum ignominia pellit̉. ac in qͣdā rupis ſpecū recludit̉. ſibiqꝫ moachoꝝ ſeueriſſimꝰ deputat̉. q̇ ſibi paneꝫ ordeaceū ⁊ aquā tenuiſſime mīſtraret. q̇bꝰ geſtis moachi receſſerūt. ⁊ ſolū ibi pelagiu reliquerūt. At ille omīa paciēter ſuſtines in nullo turbatꝰ fuit. ſꝫ ſꝑ grās deo referēs per ſctoꝝ exēpla ſe ꝯtinue ꝯfortabat. Tande cu finē ſuū adeſſe cognouiſſet. abbati ⁊ mona chis ꝑ lrās ſic mādauit. Nobili orta genere margarita ī ſeculo dicta fui. q̄ vt pelagꝰ tē ptationū tranſirē pelagiꝰ mihi nomē impo ſui. vir ſum nō ꝓ deceptione mentita qd̓ fa ctis oſtēdi. De crimie v̓tutē obtinui. pnīam egi innocēs. ⁊ iā q̄ſo vt quā viri feīaꝫ neſcie rūt. ſctē ſorores ſepeliāt ⁊ ſit expiatio viuētꝭ. oſtēſio moriētꝭ. vt femīe v̓ginē recognoſcāt quā calūniatores adulterū iudicabat. His auditꝭ moachis ⁊ ſctīmonialibꝰ ad ſpelūcā currētibꝰ pelagiꝰ a feminis femina ⁊ v̓go ī tacta cognoſcit̉. ⁊ cūctis pn̄iam agentibꝰ in monaſterio virginum honorifice ſepelit̉. ¶ Finit legenda de pͥma femiaꝝ anthio chie ciuitatis abundantiſſima tandem Pe lagius appellata. CXIVII A ¶ De ſciā Thaiſi meretrice. Galſis meretrix vt in vitaſpatrū legit̉ tante pul critudinis extitit vt multi ꝓpt̓ eā venditis ſubſtātijs ſuis ad vltimā pauꝑta tem deuenirēt. Sed amatores ſui p zelo li tibꝰ int̓ ſe ꝯſertis freq̄nt̓ puelle limia ſangͥne replebant Qd̓ cū audiſſet abbas pafunciꝰ ſumpto habitu ſeculari ⁊ vno ſolido ꝓfectꝰ eſt ad eā in quadam egypti ciuitare. dedit qꝫ ei ſolidū qͣſi ꝓ mercede peccādi. Illa ac cepto p̄cio ait illi. Ingrediamur in camera Cūqꝫ ingreſſus eſſet ⁊ lectū p̄cioſis veſtibꝰ ſtratu aſcendere inuitaret̉ dicit ad eam. Si eſt interiꝰ cubiculum in ip̄m eamꝰ. Et cum duxiſſet eū ꝑ plura loca. ille ſꝑdicebat ꝙ vi deri timebat. Illa at dixit. Eſt q̇ddā cubicū lum vbi nullꝰ ingredit̉. Si v̓o deum times. nō eſt locꝰ q̇ deitati eius abſcondat̉. Qd̓ cū ſenex audiſſet. dixit ei. Et ſcis eſſe deū. Cūqꝫ illa rn̄diſſet ſe ſcire deū ⁊ regnū futuri ſeculi necnō ⁊ tormēta peccatoꝝ. dixit ei. Si ergo noſti cur tantas anīas ꝑdidiſti. Et nō ſolū ꝓ aīa tua ſꝫ ꝓ illoꝝ redditura rōem damna beris. Illa vero hoc audies ꝓuoluta ad pe des abbatis pafuncij. cū lacrimis exorabat dicēs. Scio eſſe pnīam pater. ⁊ ꝯfido remiſ ſione te orante ſortiri. Tantu peto tribꝰ ho ris inducias ⁊ poſt hoc q̇ iuſſeris ibo ⁊ que cūqꝫ p̄ceperis faciā. Tūqꝫ locum illi abbas conſtituiſſet. vbi venire deberet. Illa colle ctis omnibꝰ q̄cunqꝫ ex peccato lucrata fue rat. ꝑlatiſqꝫ ī mediā ciuitatē populo ſpecta te igne cōbuſſit clamās Uenite oēs q̇ pecca ſtis mecūj ⁊ vidēte qūo ea q̄ mihi cōtuliſtis De ſancta Thaiſi meretrice exurā. Erat āt p̄ciū auri libraꝝ qͣdringētaꝝ. Que cū oīa īcediſſꝫ. ad locū que abbas pa funciꝰ ꝯſtituerat ꝑrexit. Quā ille reꝑto v̓g nū mōaſterio ī cellulā ꝑua recludēs hoſtiū cellule plūbo ſigͣuit. ⁊ ꝑuā reliqͥt feneſtraꝫ ꝑ quā ei victꝰ modicꝰ īferret̉. Iuſſitqꝫ ei oībꝰ diebꝰ paꝝ pāis ⁊ paululū aqͣ a cet̓is mīſtra ri. Cū āt ſenex diſcēd̓et Thaiſis ad eum ait Quo iubes pat̓ vt ex nat̉ali meatu aquaꝫ meā effūdā. Et ille. In cellā ſic̄ digͣ es. Cūqꝫ iteꝝ qūo deū deberet adorare inqͣrerꝫ rn̄dit. Nō es digͣ noīare deū. neqꝫ ī labijs tuis no mētrinitatꝭ adducere. ſꝫ nͤ ad celū manꝰ ex pād̓e. qͦniā labia tua iniq̇tate plēa ſūt. ⁊ ma nꝰ tue ſordibꝰ inq̄nate. Sꝫ tantūmō īcūbēs ꝯͣoriētē reſpice. hūc ẜmonē freq̄nt̓ iterans. Qui plaſmaſti me miſerere mei. Cū gͦ tribꝰ ānis fuiſſꝫ īcluſa. ꝯdoluit abbas pafūciꝰ. et ꝓfectꝰ ē ad abbatē anthoniū vt ab eo requi reret ſi remiſiſſꝫ illi deꝰ pctā ſua. Et narrata cā ſctūs anthoniꝰ ꝯuocatꝭ diſcipul̓ ſuis p̄ cepit eis vt illa nocte vigilātes in orōe ꝑſiſte rēt ſingillatī qͣtēꝰ alicui ex his declararet deꝰ cāꝫ ꝓ qͣ abbas pafūciꝰ venerat. Cū igͦr īceſ ſantoraſſent abbas paulꝰ maior diſcipulꝰ anthonij vidit ſubito ī celo lectū p̄cioẜ veſti bꝰ ornatū. quē tres v̓gies clara facie cuſto diebāt. Tres iſte v̓gies fuert̉. timor pene fu ture q̄ ip̄am a malo retraxit. Pudor culpe ꝯmiſſe. q̇ ei veniā ꝓmeruit. Amor iuſticie. qͥ eū ad ſuꝑnaͣ trāſuexit. Cūqꝫ paulꝰ ill̓ dicerꝫ grāꝫ illā tantū eē anthonij. vox diuīa rn̄dit. Nō ē prīs tui anthonū. ſꝫ thaiſis meretricꝭ. Qd̓ cū abbas paulꝰ mane retuliſſꝫ. cognita dei volūtate. abbas pafūciꝰ cū gaudio diſ ceſſit Et mox ꝓfectꝰ ad mōaſteriū hoſtium celle diſſipauit. illa vero rogabat vt adhuc maneret īcluſa. Dixit āt ei. Egred̓e qͦuiaꝫ re miſit tibi deꝰ p̄ciā tua. Et illa rn̄dit. Teſtor deū qꝛ exq̇ huc ingreſſa ſū. ex oībꝰ pctīs feci velut ſarcinā ⁊ ſtatui an̄ oculos meos. Et ſic̄ nō diſcedit anhelitꝰ d̓ naribꝰ meis. ſic no diſceſſerūt pctā mea ab ocul̓ meis. ſed flebā ſꝑ illa ꝯſiderās. Cui abbas pafūcius dixit. Nō ꝓpt̓ pnīaꝫ tuā remiſit tibi d̓s pctā tua. ſꝫ qꝛ timorē ſꝑ habuiſti in aīo. Et cū inde illā eduxiſſꝫ. xv. dies ſupuixit. ⁊ pauſauit ī pa ce. ¶ Abbasqͣꝫ effrē aliam meretricē ſil̓i fere mō ꝯuert̓e voluit. Nā cū illa meretrix ſctūꝫ effrem ad peccādū alliceret īpudenter dixit ei effrem. Seq̄re me. Qua ſeq̄nte. cū ad q̄n oā locū vbi erat ml̓titudo hoīm vēiſſꝫ dixit ei. Sede huc vt ꝯmiſcear tecū Et illa. Qūo poſſū hͦ facere tāta ml̓titudīe h̓ aſtāte. Et il le. Si hoīes erubeſcis. nōne magis tuū de bes erubeſcere creatorē q̇ reuelat occulta te nebraꝝ. Illa āt ꝯfuſa receſſit. CXI.VIII A ¶ De ſancto Dioniſio Ioniſius īterpre tat̉ vehemēter fugiēs. Vel d̓r dioni ſiꝰ a dya qd̓ eſt duo. ⁊ niſus qd̓ ē eleuatio qͣt ẜm duo eleuatꝰ.ſ. ẜm corpꝰ ⁊ ẜm aīaꝫ. Uel d̓r a dyana qḋ ē venꝰ.ſ. dea pulcritudīs. ⁊ ſy os qd̓ ē deꝰ qͣſi pulcer deo. Uel vt qͥdā aiūt d̓r a dyoniſia. q̄ vt dic̄ yſidorꝰ eſt q̄dā gēma nigra valēs ꝯebrietatē. Fuit gͦ vehemēter fu gies de mūdo ꝓpt̓ ꝑfectā abrenūciatōeꝫ. ele uatꝰ ꝑ internoꝝ ꝯtēplatōeꝫ. pulcer deo ꝑ de corē v̓tutū. valēs pctōribꝰ ꝯebrietatē vicioꝝ ¶ Hic an̄ ꝯuerſioneꝫ ml̓ta p̄nomīa habuit Uocatꝰ ē enī ariopagīta a vico in qͦ habita bat. Itē dictꝰ ē theoſophꝰ.i. deū ſapiēs. Itē a grecorū ſapiētibus vſqꝫ hodie d̓r p̄rigion tuarami. qd̓ latine d̓r ala celi. qꝛ ī celum ala ſpūalis intelligētie mirabilit̓ volauit. Item dictꝰ eſt machariꝰ.i btūs. Itē a patria dictꝰ eſt ionicꝰ. Ionica āt vt ait Papias vna eſt ex linguis grecoꝝ. Uel ionice ſūt genera ro tūdaꝝ colūnaꝝ. vel ionicū vt idē dicit ē pes q̇ hꝫ duas correptas ⁊ duas longas. Per qd̓ oſtendit̉ ꝙ ip̄e fuit ſapiēs deū ꝑ occulto rū inueſtigatiōem. ala celi ꝑ celeſtiū ꝯtēpla tionē. btūs ꝑ eternoꝝ poſſeſſionē. Per alia on̄dit̉ ꝙ ip̄e fuit mirabilis rhetor ꝑ eloquen tiā. eccl̓e ſuſtentator ꝑ doctrinā. breuis ſibi ꝑ humilitatē. longꝰ alijs ꝑ caritatē. Augꝰ aut in li. viij. de ciuitate dei dicit ꝙ ionicū eſt ge nus ph̓oꝝ. Diſtinguit eī ibidē duo genera ph̓oꝝ. ſcꝫ italicū qḋ eſt ex parte italie. ⁊ ioni cū qd̓ eſt ex ꝑte grecie. Quia ergo dioniſiꝰ B De ſancto Dioniſio ſummꝰ erat ph̓us. ideo antonomaſice dice bat̉ ionicus. Eius paſſionem et vitam gre ce dictauit Methodiꝰ conſtantinopolita nus. latine v̓o Anaſtaſius apl̓ice ſedis bi bliotecarius. vt dicit Igmarꝰ rhemoꝝ epi ſcopus. Ioniſiꝰ ariopagita a beato Pau lo apl̓o ad fidem xp̄i ꝯuerſus fuit. Qui ariopagita a vico ciuitatis ī qͦ habitabat dictꝰ fuiſſe d̓r. Ariopagꝰ enim erat vicus martis. in qͣ ſcꝫ erat tēplū martis Athenienſes enī ſingulos vicos denomīa bant a dijs qͣs colebant. vt vicū in qͣ colebat̉ mars vocabāt ariopagū. quia arioth dicit̉ mars. Uicum in qͣ colebant pan. vocabāt panopagū. Et ita a ſingulis dijs ſingulos vicos denoīabant. Ariopagꝰ aūt erat vicꝰ excellentior. quia ibi erat curia nobiliū ⁊ ſco le liberaliū artium. In hoc ergo vico mo rabat̉ Dioniſiꝰ maximꝰ ph̓s q̇ ob plenitu dinem diuinoꝝ numinū ⁊ ſapīe theoſophꝰ id eſt. deū ſapiens dicebat̉. Erat et ſecū Ap pollophanꝰ eius cōphiloſophꝰ. Ibi etiam erant ep̄icuri. qͥ ponebant felicitatem hoīs ī ſola corꝑis voluptate. ⁊ ſtoici q̇ in ſola ani mi v̓tute. ¶ In die igitur dn̄ice paſſiōis cu tenebre facte fuiſſent ſuꝑ vniuerſam terraꝫ ph̓i qui erant athenis non potuerunt huiꝰ cauſam in cauſis naturalibꝰ inuenire. Nō fuit enī naturalis ecclipſis ſolis Tum quia luna fere erat eregione ad ſolem. eclipſis āt fieri ſolet in ſynodo ſolis et lune. Luna au te tūc erat qͣntā decima ⁊ ita in ꝑfecta diſtā tia a ſole. Tum quia eclipſis nō aufert lu men vniuerſis ꝑtibus terre Tum quia per tres horas durare nō poteſt. Ꝙ auteꝫ illa eclipſis in vniuerſis ꝑtibꝰ terre lumen ab ſtulerit. patet ex eo ꝙ Lucas euangeliſta hͦ dicit. ⁊ ex eo ꝙ vniuerſitatꝭ dominꝰ patieba tur. ⁊ ex eo ꝙ fuit apud eliopolim egypti. et ex eo ꝙ fuit rome ⁊ in grecia ſiue aſia mīori. Ꝙ aūt fuerit romē teſtat̉ Oroſiꝰ dicēs Cū dn̄s patibulo affixꝰ eſt. maxio terremotū ꝑ orbē facto ſaxa in montibꝰ ſciſſa. maximaꝝ qꝫ vrbiū plurime ꝑtes plus ſolita ꝯcuſſiōe ceciderunt. Eodemqꝫ die ab hora diei ſexta ſol intantū obſcuratꝰ eſt ꝙ tetfra nox ſubito obducta terris adeo vt ſtellas tūc diurnis horis. vel potiꝰ in illa horrenda nocte toto celo viſas fuiſſe referatur. Hec Oroſius. ¶ Fuit etiā apud egyptū. Et huiꝰ memi nit Gioniſiꝰ in epiſtola ad Appollophanū dicēs. Obfuſi nāqꝫ orbes vniformiter tene brarum caligine tabeſcente. vt purgatuꝫ re dijt ſolis diametruꝫ regulam ph̓i aridei aſ ſumpſimꝰ. Cūqꝫ reperimꝰ quod et erat no tiſſimū ſolem pati moleſtias nō debere. aīo ad te faſte peritie ſacrariū adhuc neſcimus tante rei myſteriū. Quid inqͣꝫ ſpeculuꝫ do ctrine appollophani his ſecretꝭ aſcribis ad quem mihi ore diuino ⁊ non humani ſen ſus ſermone. O bone dioniſi diuinaruꝫ ꝑ mutatiōes ſunt rerū. Deniqꝫ notatuꝫ ferie diem ⁊ annū annunciatiōis quā Paulus noſtris auribꝰ ſuſpenſis intonuit. ſignis ac clamantibꝰ recordari expertus. dedi verita ti manꝰ ⁊ falſitatis ſum nexibus abſolutus Hec Dioniſiꝰ. B ¶ Huius etiam me minit idem in epiſtola ad Policarpum lo quens de ſe ⁊ appollophano dicens Ambo apud eliopolim tūc p̄ſentes ⁊ coaſtātes in opinabiliter ſoli lunā incedentē videbamꝰ. Non enī erat cōueniens tempꝰ. Et rurſus ip̄aꝫ a nona hora vſqꝫ ad veſperaꝫ ad ſolis dyamētrū ſuꝑnaturalit reſtitutā. Eclipſim aūt illā vidimꝰ in oriente īchoata. ⁊ vſqꝫ ad ſolarē terminū venientē. poſtea regrediētē. Et rurſus nō ex eodē ⁊ defectū ⁊ purgatōeꝫ ſꝫ ecōuerſo ẜm dyametꝝ factā. Hͨ dioniſiꝰ Tūc enī dioniſiꝰ cum appollophano voto aſtrologice diſcipline apud eliopolim egy pti perrexerat. et poſtea inde reuerſus eſt. ¶ Ꝙ āt fuerit in aſia teſtat̉ Euſebiꝰ ī cro nica aſſerēs ſe ī dictis ethnicoꝝ legiſſe ꝙ tūc in bithinia q̄ eſt ꝓuincia aſie mīoris. fuit ter remotꝰ magnus et maior ſolis obſcuratio qꝫ vnqꝫ fuerit ⁊ ꝙ dies hora ſexta ita ī tene broſā noctē v̓ſus ſit vt ſtelle ī celo viſe ſint. ⁊ ꝙ ī nicena que vrbs eſt bithinie ml̓tas edes terremotꝰ ſubuertit. ¶ Tandeꝫ vt in hiſto ria ſcolaſtica legit̉ ph̓i ad hoc adducti ſunt vt dicereijt ꝙ deꝰ nature patit̉. Alibi tamen De ſancto dioniſio legit̉ ꝙ dixerūt. aut ordo nature ꝑuertit̉ aut elemēta mētiūt̉. aut d̓s nat̄e patit ⁊ elemēta ſibi ꝯpatiūt̉. Alibi qꝫ d̓r ꝙ dioniſiꝰ dixit. H nox quā nouā miram totiꝰ mūdi verā luce aduēturā ſigͣt. Tūc atheniēſes illi d̓o aram ꝯſtruxerūt. ⁊ ſuꝑpoſitꝰ ē titulꝰ. ignoto deo. Singul̓ enī aris ſuꝑponebat̉ titulꝰ indicās cui eēt dedicate. Et cū vellēt illi offerre ho locauſta ⁊ victimas dixert̉ ph̓i. Bonoꝝ no ſtroꝝ nō egēt. ſꝫ facietꝭ genuflexiōes an̄ arā eiꝰ ⁊ ſupplicabitꝭ ei. qꝛ nō qͣrit oblatōes peco rū ſꝫ deuotōeꝫ aīoꝝ. Cū gͦ paulꝰ vēiſſꝫ athe nas ep̄icuri ⁊ ſtoici ph̓i cum eo diſputabāt Quidā at dicebāt. Quid ſemīator v̓boꝝ hͦ vult dicere. Alij dicebāt. Nouoꝝ demonio rū videt̉ annūciator eē. Adducētes gͦ eū ad vicū ph̓oꝝ vt noua doctrīa ibidē examē re ciꝑet dixerūt. Noua q̇dā infers auribꝰ nr̄is Uolumꝰ gͦ ſcire q̇dnā velint hͨ eē Athenien ſes āt ad nihil aliud vacabāt niſi aūt dicere aūt audire aliq̇d noui. Cū ergo Paulꝰ ſin gula deoꝝ altaria pluſtraſſꝫ. ⁊ int̓ cēta igno ti dei altare vidiſſꝫ. dixit ill̓ ph̓is. Quē igno rates colitis hūc ego annūcio vob̓ veꝝ deū qͥ fec̄ celū ⁊ terrā. Deīde dixit dioniſio queꝫ ꝑ ceteris magis doctu ī diuīs videbat. qͣs ē dioniſi ille deꝰ ignotꝰ. Cui dioniſiꝰ. Ip̄e eſt deꝰ verus q̇ int̓ cētos deos nō eſt demoſtra tus. Sꝫ nobis eſt ignotꝰ ⁊ ſcl̓o vēturo futu rus ⁊ ī ꝑpetuum regnaturꝰ. Et paulꝰ. Ho an tantū ſpūs eſt. Et dioniſiꝰ. Deꝰ ⁊ hō eſt. Sꝫ ideo incognitꝰ eſt. qꝛ eiꝰ tantū ī celis cō uerſatio eſt. Cui paulꝰ. Ille eſt quē p̄dico q̇ de celis deſcēdit. carnē ſuſcepit. morteꝫ ſuſti nuit. ⁊ die tertia reſurrexit. ¶ Cū āt dioniſiꝰ adhuc cū paulo diſputaret. fortuitu trāſijt ꝑ viā cecꝰ coraꝫ eis. Statīqꝫ dixit dioniſius paulo. Si dixeris huic ceco. in noīe dei tui vide. ⁊ viderit ſtatim credā. Sꝫ vitatꝭ v̓bis magicis. qꝛ forte noſti v̓ba q̄ hn̄t hmoi effi cacia. ego formā v̓boꝝ tibi p̄ſcribā. In hac igr forma v̓boꝝ dicēs ei In nomīe ih̓u xp̄i nati de v̓gie. crucifixi. mortui. q̇ reſurrexit. et ad celū aſcēdit. vide. Sꝫ vt oīs ſuſpitio tolle ret̉. dixit paulꝰ dioniſio. vt hͨ ip̄e v̓ba ꝓferret. Cū ergo in eadeꝫ forma dioniſiꝰ ceco vt videret dixiſſꝫ. ꝓtinꝰ viſum recepit. Statimqꝫ dioniſiꝰ cū damari vxore ſua ⁊ tota familia baptiſatꝰ eſt ⁊ fideſis effectꝰ. Sicqꝫ a paulo ꝑ trienniū inſtructꝰ athenis ep̄s ordinatꝰ ē. Ubi ille p̄dicatōi inſiſtēs ip̄aꝫ ciuitatē ⁊ ma ximā ꝑte regiōis illiꝰ ad fidem xp̄i adduxit. C ¶ Huic paulꝰ ea q̄ in tertiū celū raptꝰ vidit reuelaſſe d̓r. ſic̄ ⁊ ip̄e dioniſiꝰ in pleriſ qꝫ locis īſinuare videt̉. Un̄ ⁊ de gerarchus ip̄oꝝ angeloꝝ ordībꝰ diſpoſitōibꝰ et officijs tā luculēter ⁊ clare diſſeruit vt non putares ip̄m hͦ ab alio didiciſſe. ſꝫ ip̄m potiꝰ etiā vſꝫ ī tertiū celū raptū eſſe. ⁊ ibi hͨ omīa ꝯſpexiſſe ¶ Prophetie ſpū claruit. ſic̄ pꝫ in epl̓a quā miſit ad Ioh̓eꝫ euāgeliſtā in pathmos īſu lam in exilio relegatū. vbi ꝓphetauit ꝙ inde rediturꝰ eſſet ſic dicēs. Gaude v̓e dilecte. v̓e amabilis ⁊ deſiderabilis ⁊ diligibilis valde dilecte. Et infra. Ex cuſtodia q̇ ē ī pathmos dimitteris. ⁊ ad terrā aſie reuerteris. ⁊ faciēs ibi boni dei imitatiōes ⁊ his qui erūt poſt te trades ¶ Dormitionibtē Marie interfuit ſic̄ ip̄e in libro d̓ diuīs noībꝰ inſinuare videt̉ ¶ Cū ergo audiſſet petrū ⁊ paulū rome a Nerone in carceribꝰ detineri. ep̄m ſibi ſub ſtituit. ⁊ ad eos viſitādos acceſſit. Uerū cū illi ad dn̄m felicit̓ migraſſent ⁊ poſtmoduꝫ Clemens p̄ſideret. ab ip̄o bto Clemente pꝰ aliqd̓ ſpaciū tꝑis in franciā deſtinat̉. et ſibi ruſticus ⁊ eleuteriꝰ ſociant̉. Miſſus igitur pariſius venit ⁊ multos ibidē ad fidem con uertit. ⁊ eccl̓ias plurimas fabricauit. ⁊ cleri cos diuerſi ordīs collocauit. Tanta aūt in eo gratia celitꝰ emicuit ꝙ cū ſepiꝰ pontifices ydoloꝝ ꝯͣ eū ſeditōem ppl̓i cōcitarēt ⁊ ppl̓us ad eū ꝑdendū ſepe cū armis ꝯcurreret. mox illo viſo aūt omī feritate depoſita ſe eiꝰ pedi bus ꝓuoluebat. aut nimio timore ſoluti ab eius p̄ſentia fugiebāt. Sꝫ diabolꝰ videns et inuidens ꝙ qͦtidie ſui cultura decreſceret. et multiplicatis fidelibꝰ eccl̓a triūpharet. Do micianū imꝑatore in tantā ꝯmouit ſeuiciā vt p̄ceptū daret. ꝙ q̇cūqꝫ xp̄ianū aliquē re periret. aut ip̄m ſacrificare cogͦet. aut diuer ſis ſupplicijs cruciaret. Prefectꝰ igͥr feſcēni nus ꝯxp̄ianos pariſiꝰ a roma directꝰ. btuꝫ De ſancto Dioniſio Dioniſiū ppl̓o p̄dicante īuenit. ſtatimqꝫ ca ptum. collaphiſatū. cōſputū. deriſum. et lo ris duriſſimis alligatū. cū ſanctis Ruſtico et Eleutherio ſibi p̄ſentari cepit. Cum ergo ſancti corā illo in ꝯfeſſione dei ꝯſtātes aſta rent. ecce q̇dam matrona nobilis aduenit ⁊ virū ſuū Lubriū turpiter ab his magis de ceptū aſſeruit. Pro eius vtiqꝫ viro citiꝰ mit titur ⁊ in dei ꝯfeſſione ꝑſeuerās iniuſte ne cat̉. Sancti v̓o a duodecim militibꝰ flagel lant̉. Deinde magno pondere cathenaruꝫ ꝯſtricti carceri mancipant̉. Seq̄nti die dio niſiꝰ ſuꝑ cratē ferreā ſuppoſitis flāmis nud extendit. vbi dn̄o decantabat dicēs. Ignitū eloquiū tuū vehementer ⁊ ſeruꝰ tu. di. illud. Inde āt erigitur ⁊ ad beſtias ferociſſimas multo ieiunio excitatas ꝓijcit̉. Sꝫ cū in euꝫ impetuoſe currerent ſignū crucis oppoſuit et manſuetiſſimas eas fecit. Deinde in cli banū iactat̉. ſed extincto igne nil ledit̉. Cru ci affigit̉ ⁊ diutiꝰ ibidem torquet̉. Inde de poſitꝰ cū ſuis ſocijs ⁊ multis alijs fidelibus carceri mācipat̉. Ubi dū miſſaꝫ celebraret ⁊ ppl̓m cōicaret. dn̄s ieſus eidē cū immenſo lumīe apparuit. ⁊ panem accipiens ei dixit. Accipe hoc care meꝰ. qꝛ mecū eſt maxima merces tua. Poſt hoc iudici p̄ſentati iterū nouis ſupplicijs mactant̉. ⁊ iuxta ydolum mercurij cū ſecuribꝰ triū capita ī cōfeſſione trinitatis p̄cidunt̉. Statīqꝫ corpꝰ ſctī Dio niſij ſe erexit ⁊ caput ſuum int̓ brachia an gelo duce ⁊ celeſti lumīe p̄cedente ꝑ duo mi liaria deportauit. a loco q̇ d̓r mons marty rū vſqꝫ ad locū vbi nūc ſua electōe ⁊ dei ꝓ uidentia reqͥeſcit. Tanta aūt ibidem ange loꝝ melodia inſonuit vt inter multos q̇ au dierūt ⁊ crediderūt etiā larcia vxor p̄fati lu brij xp̄ianam ſe eſſe clamauit. ⁊ mox ab im pijs decollata ⁊ in ſuo ſanguine baptizata occubuit. Filius autē eius nomīe virbius rome ſubtribus imꝑatoribꝰ militauit. De inde pariſius rediens baptizat̉. ⁊ religioſoꝝ numero ſociatur. Dum aūt infideles me tuerent ne ſanctoꝝ ruſtici et eleutherij cor pora xp̄iani ſepelirent. iuſſerūt vt in ſecana mergerent̉. De Matrona aūt quedaꝫ nobilis vectores ad prandium inuitauit. ⁊ illis epulantibus ſanctorū corpora furtiue ſurripuit. ⁊ in agro ſuo occulte ſepeliri fecit Que poſtea ꝑſecutione ceſſante inde ſuſtu lit. ⁊ corpori beati Dioniſij honorifice ſocia uit. Paſſi ſunt ſub Domiciano anno do mini. xcvj. etatis vero beati Dioniſij. xc. ¶ Circa annos dn̄i. dcccxv. temꝑe Ludo uici legati Michaelis imꝑatoris conſtan tinopolitani inter cetera munera detulerūt Ludouico filio Karoli magni libros dio niſij de gerarchia de greco in latinū trāſla tos. Qui cum gaudio ſunt recepti. et. xix. in firmi in ipſa nocte in eccleſia eius curati. ¶ Cum apud arelatē ſanctus Regulꝰ ep̄s miſſarum ſolē nia celebraret. apoſtolorum nominibus in canone recitatis adiunxit. et beatis martyribꝰ tuis Dyoniſio Ruſtico et Eleutherio. Quo dicto cum adhuc dei famulos viuere crederet. plurimuꝫ mirari cepit cur eoꝝ nomīa ſic neſciens in canone ꝓtuliſſet. Et ecce eidem miranti tres colūbe apparuerunt ſuꝑ cruce altaris reſidentes q̇ ſanctoꝝ martyꝝ nomīa habebant ſuis pe ctoribus ſangͥne inſignita. Quas diligent intuens ſanctos migraſſe a corꝑe intellexit. Circa annū dn̄i. dcxliiij. Dagobertꝰ rex francoꝝ vt in qͣdam habet̉ cronica q̇ longe ante Pipinum regnauerat a ſua puericia ſanctu Dioniſiū in magna veneratiōe hrē cepit. Nam ⁊ qn̄ Clotarij patris ſui irā me tuebat. ad eccl̓aꝫ ſancti Dyoniſij ꝯtinuo fu giebat. Cū ergo factus iam rex mortuꝰ fuiſ ſet. cuidā ſctō viro ī viſione moſtratū eſt ꝙ anīa eiꝰ ad iudiciū rapta fuit. ⁊ multi ſancti ſuaꝝ eccleſiaꝝ expoliationē obijciebāt eidē. Cum ergo mali angeli iam ad penas rape re eam vellēt. affuit beatus dioniſiꝰ ⁊ eius i teruentū liberata eſt. ⁊ penam euaſit. Forte enī eiꝰ anīa ad corpꝰ redijt. ⁊ ibi pnīam egit. ¶ Clodoueus rex corpus ſancti Dyoniſi minus religioſe diſcooperiens os brachi eius fregit. ⁊ cupide rapuit. q̄ mox in amen tiam verſus eſt. Et nota ꝙ igmarus epiſco pus remenẜ. dicit in epiſtola quā miſit ad Karolū ꝙ iſte Dyoniſius miſſus in galliā De ſancto Calixto fuit dyoniſiꝰ ariopagita vt ſupra dictuꝫ eſt. Idē teſtat̉ Iohānes ſcotꝰ in epl̓a ad karo lum. Nec forte ratio ex cōpoto tꝑis ꝯtradi cit ſicut aliqui obijcere voluerunt. XCLIX A ¶ De ſancto Calixto. Alixtꝰ papa āno dn̄i.ccxxij. ſub Alexandro īꝑatore martiriū paſſus ē. Cuiꝰ tꝑibꝰ ꝑs eminētior vrbis rome diuīo eſt incendio ꝯcremata. ⁊ ſiniſtra manꝰ rouis aurea liquefacta. Tūc oēs ſacerdotes ad alexādꝝ iꝑatore venerūt petētes vt dij irati ſacrificijs placarēt̉. Dū ergo offerrent ſubito celo ſereno mane diei iouis diuīo fulmīe qͣtuor ſacerdoteſ idoloꝝ mortui ſūt. ⁊ ara iouis ꝯcremata ē. ⁊ ſol ob ſcuratꝰ ē ata vt ppl̓s romanꝰ fuget extra mu ros. Audiēs aūt palmaciꝰ ꝯſul ꝙ calixtꝰ cu ſuis clericis trās tyberim latitaret. rogauit vt xp̄iani ꝑ qͣs hͦ malū ꝯtigat ad purgatōeꝫ ciuitatꝭ penitꝰ delerēt̉. Palmaciꝰ itaqꝫ p̄tā te accepta cū illuc cū militibꝰ ꝓperaſſꝫ. ſꝫ illi p inꝰ excecati fuiſſent. t̓ritꝰ alexādro hͦ ꝓtinꝰ nūciauit. Tūc īꝑator iuſſit vt die mercurij oīs ppl̓s ꝯueīret ⁊ mercurio ī molaret vt ab eo ſuꝑ his rn̄ſa acciꝑet. Qd̓ dū fieret v̓go q̄ dā tēpli noīe iuliana arrepta a demone ex clamauū. Deꝰ calixti ē verꝰ ⁊ viuꝰ d̓s q̇ nrīs ē pollutōibꝰ īdigͣtꝰ Qd̓ audiēs Palmaciꝰ trās tyberim ad vrbē rauenatiū ad ſāctum calixtū acceſſit. ⁊ cū vxore ſua ⁊ familia ſe ab eo baptizari fecit. Qd̓ audiēs īꝑator eū ac cerſitū ſimplicio ſenatori tradidit. vt verbis blādis eū moneret ex eo ꝙ reipublice pl̓imū neceſſariꝰ eēt. Palmacio v̓o ieiunijs ⁊ orōi bus ꝑſeuerāte. venit ad eū q̇dā miles ꝓmi tēs ꝙ ſi vxorē ſuam ꝑaliticā ſanaret ꝯtinuo cred̓et. Cū gͦ palmaciꝰ oraret. illa ſanata ad palmaciū cūcurrit dicēs Baptiza me ī noīe xp̄i q̇ tenuit manu meā ⁊ alleuauit me Tūc calixtꝰ veniēs ip̄aꝫ cū viro ſuo ⁊ ſimplicio ⁊ ml̓tꝭ alijs baptizauit. Qd̓ audiēs imꝑator iuſſit oēs baptizatos decollari. Calixtuꝫ v̓o qn̄qꝫ diebꝰ ſine cibo ⁊ potū manere fec̄ Ille at vidēs eū āpliꝰ ꝯfortari iuſſit eū diebꝰ ſingul̓ fuſtigari. Deīde ꝑ feneſtrā p̄cipitatū al ligatūqꝫ ſaxo ī puteū p̄cipitari. Aſteriꝰ aut ph̓r corpꝰ eius de puteo eleuauit. ⁊ ip̄m in ci miterio calipodij ſepeliuit. A ¶ De ſancto Leonardo Eonardus dicit odor ppl̓i. a leos qd̓ ē ppl̓s. ⁊ nardꝰ qd̓ ē herba redolēs. or odore bone fame po pulū ad ſe trahebat. Uel leonardꝰ d̓r qͣſi le ges ardua. Uel leonardꝰ d̓r a leone Leo ei qͣtuor hꝫ ī ſe. Prīo hꝫ fortitudinē. quā forti tudinē vt dic̄ yſodorꝰ hꝫ ī pectore ⁊ ī capite. Sic btūs leonardꝰ habuit fortitudinē ī pec tore ꝑ malaꝝ cogitationū refrenatiōeꝫ. ⁊ in capite ꝑ infatigabilē ſuꝑnoꝝ ꝯtēplatōꝫ. Se cūdo hꝫ ſagacitatē ⁊ hͦ ī duobꝰ ſcꝫ ī apertiōe ocl̓oꝝ cū dormit. ⁊ ī deleiōe veſtigioꝝ cū fu git. Sic leonardꝰ vigilauit ꝑ labore actōis. ⁊ vigilādo dormiuit ꝑ ḋete ꝯtēplatiōis. ⁊ ī ſe deleuit veſtigia totiꝰ mūdane affectōis Ter tio hꝫ v̓tuoſitatē ī voce. qꝛ eiꝰ vox tertia die ſuſcitat leunculū natū mortuū ⁊ oēꝫ beſtiaꝫ figere facit gͣdū. Sic leonardꝰ ml̓tos mor tuos ī pctīs ſuſcitauit. ⁊ ml̓tos beſtialit̓ vi uētes ī opibꝰ bonis fixit Quarto hꝫ timorē ī corde. qꝛ ẜm yſid̓. duo timet.ſ. ſtrepitū rota rū. ⁊ ignē accēſuꝫ. Sic leonardꝰ timuit et ti mēdo vitauit ſtrepitū mūdane ſolicitudīs. et ideo in deſertum fugit. et ignē terrene cu piditatis. et ideo omnes theſauros ſibi ob latos contempſit. ¶ B Tonardꝰ fuiſſe d̓r circa annū dn̄i qͥngenteſimū. Hic a ſctō Remigio A remēſi archiep̄o de ſacro fōte leua tus. ⁊ ab ip̄o ſalutaribꝰ diſciplinis īſtructꝰ eſt. Cuiꝰ parētes pͥmi ī palacio regꝭ francie habebāt̉. Hic tātam gr̄aꝫ a rege obtinuit ꝙ oēs incarcerati qͣs ip̄e viſitabat ꝓtinꝰ abſol uebāt̉. Cū igͦr fama ſctitatꝭ eiꝰ excreſcerꝫ. rex ml̓to tꝑe eū ſecū manere coegit donec opor tuno tꝑe ei ep̄atū donaret. Qd̓ ille renuit et ſolitudinē deſiderās relictꝭ oībꝰ aurelianū p̄ dicādo cū frē ſuo liuardo deuēit. Vbi poſt qͣꝫ ī qͣdā cenobio aliqͣꝫdiu vixert̉. dū lifardꝰ B 3 De ſancto Ieonardo ſuꝑ ripam ligeris ſolitariꝰ manere vellet. et Leonardꝰ ꝑ ſpūſſancti admonitōeꝫ ī aq̇ta nia diſponeret p̄dicare. oſculantes ſe ab in uicem diſceſſerūt. Leonardus igͦr vbiqꝫ p̄ dicans. ml̓ta miracula exercens in quadaꝫ ſilua ciuitati lemonice vicina habitauit. vbi erat aula regia cauſa venatōnis ꝯſtructa. Accidit aūt vi q̇dā die rex ibi venaret̉ ⁊ regi na illuc cauſa delectatōis egreſſa ꝑtu ꝑicli taret̉. Cū ergo rex ⁊ familia ꝓpt̓ regīe ꝑicli tationem lugeret. ⁊ Leonardus ꝑ nemus tranſiret. ⁊ gementiū voces audiret. pietate cōmotus illuc ꝓperauit. ⁊ a rege vocatꝰ ꝓti nus introiuit. Cū igr̄ a rege interrogatꝰ qͣs eſſꝫ. ⁊ ſe ſancti Remicij diſcipulū fuiſſe nar raret. rex ſpem bona ꝯcipiēs. ⁊ a bono ma giſtro ip̄m bn̄ inſtructū exiſtimans. ip̄m ad reginā induxit. rogans vt ſuis p̄cibꝰ de re cuꝑata ꝯiuge ⁊ edita prole duplex gaudiuꝫ obtineret. Tunc ille orōe fuſa qd̓ petebat ꝓ tinus impetrauit. Cū aūt rex multa ī auro et argento ſibi offerret ille ꝓtinus recuſauit admonēs vt hec pauperibus daret dicens Ego nullis hoꝝ indigeo. ſꝫ tantū in aliqͣ ſil uaꝝ ꝯtēptis hꝰ mūdi diuitijs ſoli xp̄o famū lari deſidero. Cū aūt rex totū illud nemus ſibi tradere vellet. ille ait. Nō totū illud acci pio. ſꝫ qͣntū nocte cū meo aſello circūire po tero tantū mihi ꝯcedi exopto. Qd̓ rex liben tiſſime adimpleuit. Cōſtructo itaqꝫ ibide monaſterio. ibi diu cuꝫ adiūctis ſibi duobꝰ monachis ī abſtinētia multa degebat. Cū āt aqua vno ab eis miliario diſtaret puten ibidē ſiccū penitꝰ fodi iuſſit quē aqua oroi bus ſuis impleuit. Locū aūt illū nobilia cū appellauit eo ꝙ a rege nobili traditꝰ ſibi fuiſ ſet. Ibi tantꝭ miraculis choruſcauit ꝙ qui cūqꝫ eiꝰ nomē in carcere inuocaſſꝫ. mox ru ptis vinculis nullo ꝯͣdicēte liber abiret ⁊ ſu as eideꝫ cathenas vel compedes p̄ſentaret. Hoꝝ plures ſecū manebant ⁊ ibide domīo ſeruiebant. Septem qͣꝫ familie de eius no bili ſtirpe venditis omnibꝰ ad eū venerunt. et diſtributo ſingulis nemore ibi cum ipſo manentes exemplo ſuo plurimos attraxe rūt. Deniqꝫ ſanctus vir Leonardus mul 2 tis clarus virtutibus octauo idus nouem bris ad dn̄m migrauit. Ubi poſtqͣꝫ multa feciſſet miracula. clericis illius eccleſie eſt re uelatum. vt quia locus ille ꝓpter multitudi nis frequentiam artus erat. alibi eccleſiam fabricarent. ⁊ illuc corpus ſancti Leonardi honorifice tranſportarent. At illi cum po pulo triduano ieiunio ⁊ orationi inſiſtētes reſpicientes viderūt totam ꝓuinciam niue coopertam. locum autē illum in qͣ ſanctus Leonardus quieſcere volebat omnino va cuū conſpexerūt. Ibi itaqꝫ tranſlatus qͣn ta miracl̓a precipue circa incarceratos do minus ꝑ eum faciat. immēſi ferri varietas ante eius tumulū depēdentis teſtis exiſtit. ¶ Uicecomes lemonicenſium ad terroreꝫ maloꝝ quandā grauiſſimā cathenam fece rat. qua in cippoſue turris affigi mādaue rat. qua cathena quicūqꝫ collo cingebatur cuilibet aeris intemperiei expoſitus. vo vna ſed quaſi mille mortibus āgebat̉. Accidit autē vt quidam ſeruus ſancti Leonardi il la cathena ſine culpa ligaret̉. Qui cum fere vltimū ſpūm efflaret intra ſe quo potuit to to ſanctuꝫ Leonardū affectu rogauit vt q alios liberaret ſibi qꝫ ſeruo ſuo ſubueniret. Statimqꝫ ſanctꝰ Leonardus in veſte can dida ſibi apparens dixit. Noli timere qꝛ nō morieris. Surge ⁊ hanc cathenā tecum ad eccleſiā meam deferās. Sequere me qͣꝛ ego precedam te. Qui cōſurgens et cāthenam accipiens ſanctū Leonardū p̄cedentē vſqꝫ ad eccl̓am ſua ſecutus eſt. Statimqꝫ vt an fores fuit. ſanctꝰ Leonardus ip̄m dimiſit ⁊ eccleſiaꝫ intrans que ſanctus Leonardus ſibi fecerat omnibꝰ enarrauit. ⁊ cathenam illā tam maximā ante tumuluꝫ eiꝰ ſuſpēdit. ¶ Uir quidā in loco ſancti Leonardi no biliaco habitans. ⁊ eideꝫ ſancto valde fide is exiſtēs. a qͣdaꝫ tyra nno captus eſt. Qui tyrannus intra ſe cogitans dicebat. Leon hardus iſte omnes compeditos abſoluit. ⁊ omnis vis ferri ante eū velut cera an̄ igneꝫ liqueſcit. Si hunc igitur vinculis ligauero protinus Leonardus aderit ⁊ ip̄m libera bit. Si autē ipſum cuſtodire poſſem mille De ſancto Luca ſolidis ip̄ꝫ redimi facerē. Scio igͦr q̇d faciā. Inturre mea ꝓfūdā foueā faciā ⁊ homīeꝫ hūc cōpedibꝰ agguatū ibidē ſubmergā. d̓ inde ſuꝑ os fouee ligneā archa ꝯſtruam ī qͣ armatos milites accubare faciā. Licet enī leonardꝰ ferrū ꝯfrīgat. tn̄ nōdū ſub terrā in trauit. Qd̓ cū totū vt cogitauerat ꝯpleuiſſꝫ ⁊ ille hō ſanctū leonardū ſepiꝰ īclamaret. le onardꝰ nocte venies archa in qͣ iacebāt mi lites reuoluit. ⁊ tāqͣꝫ mortuos ī ſepulcro ita eos ſub ip̄a ꝯcluſit. Deīde cū multa luce fo uea īgreſſus manu fidel̓ ſui tenuit ac dixit. Dormis an vigilas. Ecce leonardꝰ quē tu deſideras At ille admirās ait. Dn̄e adiuua me. Cōfeſtī ꝯfractꝭ cathēis apprehēſū ꝓprijſ vlnis extra turrim portauit. Deide ſecū ſic̄ aīcꝰ cū aico ꝯfabulās vſqꝫ ad locū ſuū ⁊ do mū ip̄m deduxit. D ¶ Pereg̓nꝰ q̇dā cū a viſitatōe ſctī leonardi rediſſꝫ. ⁊ in auernia captꝰ. ī cauea īcluſus eēt. eos pl̓imū dep̄ca bat̉ vt amore ſctī leonardi cū nihil vnqꝫ eoſ offendiſſꝫ. eū relaxare deberēt. Qui rn̄dert̉ ꝙ niſi ſe copioſe redimeret nō exiret. Et ille. Sit int̓ vos ⁊ ſctuꝫ leonardū cui me ſciatis recomēdatū Seq̄nti igr nocte ſctūs leonar dus dn̄o illiꝰ caſtri apparuit ⁊ vt ꝑeg̓nū ſuū dimittet īꝑauit. Ille v̓o mane euigilās ⁊ vi ſionē qͣꝫ ſomniū ꝑuipēdēs nullatēꝰ dimitte voluit. Alt̓a nocte eadē īꝑans ſibi apparuit Sꝫ ille iteꝝ obedire ꝯtēpſit. Tertia v̓o no cte ſctūs leonardꝰ ꝑeg̓nū accipiēs extra op pidū deduxit. ſtatīqꝫ turrꝭ cū media ꝑte ca ſtri corrues oppreſſis pl̓ibꝰ ſolū p̓ncipem ad ſui ꝯfuſionē fractꝭ cruribꝰ reẜuauit. ¶ Mi les q̇dā in britania īcarceratꝰ ſanctū leonar dū inuocabat. Qui ſtatī cūctꝭ vidētibus et cognoſcētibꝰ ⁊ ſtupētibꝰ ī media domo ap paruit. ⁊ carcerē intrās ⁊ vincl̓a frāgēs hor cathenas ī maībꝰ poſuit ⁊ ꝑ mediū illoꝝ de ducens oēs ſtupore p̄truit. ¶ Fuit ⁊ alius leonardꝰ eiuſd̓ ꝓfeſſiōis ⁊ v̓tutꝭ. cuiꝰ corpus apd̓ corbiacū reqͥeſcit. Hic cū in moaſterio eet platꝰ tāta ſe hūilitate deijciebat vt oībꝰ ī ferior vid̓et̉. Sꝫ cū oīs pene ppl̓s ad eū ꝯflu eret. qͥdā īuidi regi clotario ſuaſerunt ꝙ niſi puideret. ꝑ leonardū q̇ ml̓tos ſub obtētū re ligiōis colligebat regnū frācie detrimētum nō modicū ſuſtineret. Quibꝰ rex nimis cre dulꝰ cū expelli iuſſit. veniētes at milites ad̓o eiꝰ v̓bis ꝯpucti ſunt ꝙ ſe ſuos futuros diſci pulos ſpōpōderūt Rex qͣꝫ penitēs veniam petijt ⁊ detractores rebꝰ ⁊ honoribꝰ pͥuauit. ⁊ ſanctū leonarduꝫ valde dilexit. ⁊ vix ad p̄ ces ſctī detractores digͥtati pͥſtine reſtituit. Qui a d̓o ſil̓r īpetrauit vt qͥcūqꝫ in carcere tenerēt̉ mox īuocato ſuo noīe ſoluerēt̉. Dū at q̇dā die oroi incūberet ſerpēs q̇daꝫ maxi mꝰ a ꝑte pedū vſqꝫ in eiꝰ ſinu tētendit. Qui ꝓpt̓ hͦ nullatēꝰ ab oroe ſurrexit. Cōpleta v̓o orōe dixit ei. Scio qꝛ ab initio creatiōis tue hoīes qͣꝫtū ꝑuales inqͣetas. ſꝫ nūc ſi ī me tibi tradita ē ptās. fac in me qͥcqd̓ merui. Quo dicto ſerpes ꝑ capuciū exiliēs ad pedes eiꝰ mortuꝰ corruit. Poſt hͦ āt cum duos ep̄os diſcordātes ſedaſſet in craſtinū ſe finienduꝫ p̄dixit circa annos dn̄i. dlxx. A ¶ De ſancto luca euāgeliſta Ucas īterpretat ip̄e ꝯſurgēs vel eleuas. vl̓ d̓r lucas a luce. Ip̄e enī futt ꝯſurges ab amore md̓i. eleuās ſe ī amorē dei. Fuit ei lux mūdi eo ꝙ mūdū illuīauit vniuerſumMath̓. v. Vos eſtꝭ lux md̓i. Lux at md̓i ē ip̄e ſol. q̄ q̇deꝫ lux hꝫ ī ſitu ſublimitateꝫ Ecc̄i. xxvj. Sol oriens mūdo ī altiſſimis d̓i. In aſpectu delectabi litatē Ecc̄s. xj. Dulce lume ⁊ delectabile eſt ocul̓ vid̓e ſolē. In motu velocitateꝫ. ij. Heſ. iiij. Mag eſt terra ⁊ excelſuꝫ eſt celū ⁊ velox curſus ſolis. In effectu vtilitatē. qꝛ ẜm phi loſophū hō generat hoīeꝫ ⁊ ſol. Sic lucas habuit ſublimitate ꝑ celeſtiū ꝯtēplatōeꝫ. de lectabilitatē ꝑ dulce ꝯuerſatōeꝫ. velocitatē ꝑ feruente p̄dicatōem. vtilitatē ꝑ doctrine ſue ꝯſcriptionem. B Ucas ſyrꝰ natiōe antiochenꝰ arte medicus. fuit ẜm qͦſdā vnꝰ de. lxxij. dn̄i diſcipul̓. Sane cū Hieronimꝰ dicat eū fulſſe diſcipulū apl̓oꝝ nō dn̄i. ⁊ glo. ſuꝑ. xxv. Exodi notet ꝙ dn̄o p̄dicāti nō ad heſit. ſꝫ poſt reſurrectōeꝫ eiꝰ ad fidem venit. B 4 De ſancto Luca magis tenendū eſt ꝙ nō fuerit vnꝰ de. lxxij. li cet aliq̇ ſic fuerint opinati. Qui tante fuit ꝑ fectōis ⁊ vite vt optime ordinatꝰ fuerit qͣꝫtū ad deū ⁊ qͣntū ad ꝓximū ⁊ qͣntū ad ſeipſum ⁊ qͣntum ad ſuū officiū. Et in ſignū hꝰ qua druplicis ordinatōis qͣtuor faciēs hrē deſcri bit̉. ſcꝫ faciē homīs ⁊ leonis bouis ⁊ aquile. Quodlibꝫ enī de aīalibꝰ habebat quatuor facies ⁊ qͣtuor pennas. vt d̓r Ezech̓. i. Et vt hͦ meliꝰ videat̉. imaginemur aliqͥd aīal qḋ ha beat caput quadratū. vt lignū quadratum ⁊ in qualibet ſuꝑficie imaginemur vnaꝫ fa ciem. a pie anteriori faciem hoīs. a dexirꝭ fa ciem leonis. a ſiniſtris faciem vituli. a par te poſteriori faciem adle. Quia vero faciēs aquile ſuꝑ alias eminebat ꝓpt̓ colli ꝓducti onem qd̓ in ea longū eſt. ideo d̓r qḋ erat de ſuꝑ. Quodlibet etiā hoꝝ qͣtuor pennas ha bebat qꝛ cū q̇dlibꝫ aīal qͣſi qͣdratū imagine mur. ⁊ in qͣdrato ſint qͣtuor anguli. in qͣlibet angulo erat vna pēna. Per iſta qͣtuor ani malia ẜm ſctōs qͣtuor euāgeliſte ſigͥficāt̉. qͦꝝ licet q̇libet habuerit qͣtuor facies ſcribendo ſcꝫ de hūanitate. paſſione. reſurrectiōe. ⁊ di uinitate. ſingule tn̄ ſingul̓ ꝑ qͣndā appropͥa tionē attribuūt̉ ẜm Ihero. Matheꝰ ī hoīe figurat̉. qꝛ pͥncipal̓r circa xp̄i hūanitate im morat̉. Lucas in vitulo agens de xp̄i ſacer dotio. Marcꝰ in leone euidētiꝰ ſcribens de reſurrectiōe. Catuli enī leonū vt dicūt vſqꝫ in tertiū diē qͣſi mortui iacēt. ſꝫ rugitu leōis in die tertio excitant̉. Itē qꝛ incepit a rugitu p̄dicatōis. Iohānes in aqͥla ceteris altiꝰ vo lans ſcribēs de xp̄i diuītate. Xp̄s etiam de qͦ ſcribunt oīa iſta qͣtuor fuit.ſ. homo natꝰ de v̓gine. vitulus in paſſione. leo in reſurrecti on. aquila in aſcenſione. Per has igͦr qͣtu or faciēs in q̇bꝰ deſignatꝰ eſt Lucas ſic̄ qui libet aliꝰ euangeliſta. oſtendit̉ qual̓r ill̓ qͣtu or modis fuerit ordīatꝰ. Nam ꝑ faciē hoīs oſtendit̉ ꝙ recte fuerit ordinatꝰ quantū ad ꝓximū que debet rōne inſtruere. manſuetu dine attrahere. ⁊ libertate fouere. Homo ei eſt anīal rōnale māſuetū ⁊ liberale. Per fa ciem aqͥle oſtendit̉ ꝙ recte fureit ordinatus quantū ad deū. qꝛ in eo oculꝰ intellectꝰ contuet̉ deū ꝑ ꝯtemplatiōeꝫ. roſtrū affectus ad ip̄m exacuit̉. ꝑ meditatōem. ſenectꝰ effectus abijcit̉ ꝑ nouā ꝯuerſatiōem. Aquila enim acuti lumīs eſt vt rotā ſolis irreuerberatis oculis aſpiciat. ⁊ in altū mirabiliter eleua ta piſciculos ī medio maris videat. Roſtꝝ etianimis aduncatū ne īpediat̉ in cibo ca piendo petre allidit. ⁊ ſic vſui cibandi abile efficit. Exuſta inſuꝑ a calore ſolis ⁊ in fontē magno impetu ſe ꝓijciens ſenectutē abijcit. calore ſolis oculoꝝ caliginē ꝯſumēte ⁊ pen nas alleuiante Per faciē leonis oſtendit̉ ꝙ recte fuerit ordinatꝰ quantū ad ſe. qꝛ habu it generoſitatem ꝑ honeſtam morū conuer ſatōꝫ. ſagacuate ꝑ inſidiarū hoſtiliū vitatio nem. ⁊ paſſibilitatē ꝑ afflictoꝝ compaſſiōeꝫ Leo enī eſt animal generoſū. qꝛ rex aīaliū. Eſt ſagax. qꝛ veſtigia cauda delet cum fu git ne inueniat̉. Paſſibile qꝛ quartanā pa titur. Per faciem vituli ſiuebouis oſtendꝫ tur ꝙ recte fuerit ordinatꝰ quantū ad ſuum officiū. qd̓ fuit ſcribere euangelium. Ibi eī moroſe ꝓceſſit. qꝛ īcepit a natiuitate ꝑcurſo ris ⁊ natiuitate ⁊ infantia xp̄i. Et ſic paula tim ꝓceſſi: vſqꝫ ad vltimā ꝯſummationem Diſcrete incepit. qꝛ poſt alios duos euāge liſtas vt qd̓ illi omiſiſſent iſte ſuppleret. ⁊ qd̓ ſufficienter dixiſſent omitteret. Circa tēpluꝫ ⁊ ſacrificiū minoratꝰ fuit. qd̓ pꝫ in p̓ncipio ⁊ in medio ⁊ in fine. Bos enī eſt aīal moroſū in vngulis fiſſum. ꝑ qd̓ intelligit̉ diſcretio i molantiuꝫ.§ ¶ Uerum qualiter beaiꝰ Lucas in p̄dictis quatuor modis ordina tus fuerit. melius oſtendit̉ ſi vite eius ſeries melius indaget̉. ¶ Primo ig̓r ordinatus fuit quantū ad deum. Tripliciter auteꝫ or dinat̉ homo quantū ad deum ẜm beatuꝫ Bernardū. ſcꝫ affectiōe. cogitatiōe. ⁊ inten tione. Affectio debet eſſe ſancta. cogitatio munda ⁊ intentio recta. Affectione igitur ſanctam habuit. qꝛ ſpūſancto plenus fuit. Iheronimꝰ in ꝓlogo ſuꝑ Lucam. Obijt inquit in bithinia plenus ſpūſancto. Scd̓o habuit cogitationem mundā. qꝛ fuit virgo corpore ⁊ mente. in qͣ notat̉ mundicia cogi tationis ipſiꝰ. Tertio habun intentionem De ſancto Luca reciā. qꝛ in oībꝰ q̄ faciebat honorē dn̄i quere bat. De his duobꝰ vltimis d̓r in ꝓlogo ſuꝑ ſuꝑ actus apl̓oꝝ. Sine crimīe in v̓ginitate ꝑͥmanens. Hoc qͣntū ad mundiciā cogita tionis. Dn̄o maluit ſeruire.i. ad honorem dn̄i. Hoc quantū ad rectitudinē intentōis. ¶ Scd̓o fuit ordinatꝰ qͣntuꝫ ad ꝓximum. Ad ꝓximū aūt ordinamur cū ei impēdimꝰ qd̓ debemꝰ. Tria at ẜm Rich̓. de ſctō victo. ſunt q̄ ꝓximo debemꝰ.ſ. noſtꝝ poſſe. noſtrū noſſe. noſtꝝ velle. ⁊ vt qͣrtū addat̉ noſtrum agere. Noſtrū poſſe in ſubſidijs. noſtrum noſſe in ꝯſilijs. noſtꝝ velle in deſiderijs. no ſtru agere in obſequijs. Quantū ad hͦ qͣtu orordīatꝰ fuit btus Lucas. Dedit enī pͥmo ꝓximo poſſe ſuū in ſubſidijs. qd̓ ptꝫ ex hͦ ꝙ paulo in omībꝰ tribulatōibꝰ ſꝑ adheſit. ⁊ ab eo nūqͣꝫ diſcedēs eidē in p̄dicatōis ſubſidiū fuit. ij. Thi. iiij. Lucas eſt mecū ſolꝰ. In hͦ ꝙ dicit mecū. ſcꝫ tāqͣꝫ adiutor ⁊ defenſor. nō tat̉ qͣl̓r ſibi ſubſidia p̄ſtitit. In hͦ ꝙ dicit ſolꝰ notat̉ ꝙ ꝯſtāter eidē adheſit. Iteꝝ. ij. Coꝝ. viij. dicit de Luca. Nō ſolū aūt ſꝫ ⁊ ordīat eſt ab eccleſijs ſociꝰ ꝑegrinatōis nr̄e. Scd̓o ſuū noſſe in ꝯſilijs. Tūc enī ſuū noſſe ꝓxīo tribuit cū doctrinā apoſtolicaꝫ ⁊ euangeli cā quā ip̄e nouerat ad vtilitatē ꝓximoꝝ cō ſcripſit. De hoc ipſe teſtimoniū ſibi ꝑhibet ī ꝓlogo ſuo dicēs. Uiſum eſt ⁊ mihi aſſecu to a pͥncipio diligēter ex ordine tibi ſcribere optie Theophile. vt agnoſcas eorū v̓boꝝ de q̇bꝰ es eruditꝰ veritatē. Qual̓r etiā p̄buit ſuū noſſe in ꝯſilijs. ptꝫ ex illo v̓bo quod dic̄ Iberonimꝰ in ꝓlogo. qꝛ eiꝰ v̓ba aīe lāguen tis ſunt medicinā. Tertio eiꝰ velle in deſide rijs. qd̓ ptꝫ ex hoc ꝙ eis ſalutem eternā deſi derauit. Col̓. iiij. Salutat vos Lucas me dicus.i. ſalutē eternā exoptat. Quarto eiꝰ agere in obſeq̇is. qd̓ pꝫ ex hoc ꝙ dn̄m queꝫ aliquē ꝑegrinū extimabat hoſpicio recepit. ⁊ ei omne obſequiū caritatis exhibuit. Fui enī ſociꝰ Aleophe dū ibat in emaus ſic̄ aliqͦ dixerūt ꝓut refert Grego. in moral̓. licꝫ am broſiꝰ dicat aliū fuiſſe cuiꝰ etiā nomē ponit. D ¶ Tertio fuit bn̄ ordinatꝰ qͣntuꝫ ad ſe ipſum. Tria aūt ſunt ẜm Bernarduꝫ que optime ordināt hoīem ad ſeip̄m ⁊ ſanctum faciūt. ſcꝫ victꝰ ſobrius. actus iuſtus. ſenſus pius. Et quodlibet hoꝝ ẜm Bernarduꝫ in tria diuidit̉. Uictus inq̇t ſobrius erit. ſi cō tinenter. ſi ſocialit̓. ſi humilit vixerimꝰ. Actꝰ iuſtus erit. ſi fuerit rectus. diſcretꝰ fructuo ſus. Rectus ꝑ bonam intentionē. diſcretus ꝑ moderatōem. fructuoſus ꝑ edificatōem. Senſus pius erit. ſi fides noſtra ſentit deū ſumme potentē. ſumme ſapientē. ſūme bo nū. vt ꝑ eiꝰ potentiā noſtrā credamꝰ iuuari infirmitate. ꝑ eius ſapiam noſtrā credamꝰ corrigi ignorantiam. ꝑ eius bonitatem no ſtraꝫ credamꝰ dilui iniquitatē. Hec Bern̄. In his omnibꝰ btūs Lucas fuit optime or dinatꝰ. Primo enī habuit victu ſobrium. ⁊ hoc tripliciter. qꝛ vixit ꝯtinenter. Nam vt te ſtatur Hieroꝰ de eo in ꝓlogo ſuꝑ Lucam. ip̄e nec vxorē vnqͣꝫ habuit nec filios. Scd̓o ſocialiter. hoc notatur in hoc qd̓ dicitur de ipſo et de Cleopha. ſuppoſita opinione pre dicta Luce vltimo. Duo ex diſcipulis ieſu ibant ipſa die ⁊cͣ. Socialitas enī notatur in hoc ꝙ dicit̉. duo. ⁊ in hoc ꝙ d̓r diſcipuli. qua ſi diſciplinati. id eſt. bene morigerati. Ter tio humiliter. cuius humilitas inſinuatur ī hoc ꝙ nomē ſocij ſui ſcꝫ Cleophe expreſſit ⁊ ſuū tacuit. Nam ẜm opinione quorūdam Lucas ex humilitate nomē ſuū ſiluit. Se cudo habuit actū iuſtū. q̇ quidē actus fuit rectus ꝑ intentione. hoc notat̉ in orōe cum d̓r. Qui crucis mortificatōeꝫ iugiter in ſuo corꝑe ꝓ tui noīs amore portauit. Diſcretꝰ ꝑ moderatōeꝫ. Unde in forma bouis mō ſtratꝰ eſt q̇ vngulam findit. ꝑ qd̓ virtꝰ diſcre tionis expͥmit̉. Fructuoſus ꝑ edificatōem. adeo quippe fuit ꝓximis fructuoſus ꝙ ab omnibꝰ cariſſimꝰ habebat̉. Un̄ Col̓. iiij. vo catur ab apoſtolo cariſſimꝰ. Salutat inq̇t vos Lucas medicus cariſſimꝰ. Tertio ha buit ſenſum piū. qꝛ credidit ⁊ in ſuo euange lio ꝓfeſſus eſt deū eſſe ſumme potentē. ſum me ſapientē. ſumme bonū. De duobus pͥ mis dicit in. iiij. c. Stupebāt in doctrina eiꝰ qꝛ in poteſtate erat ſermo ipſius. De tertio patet. xviij. c. Nemo bonus niſi ſolus deꝰ. De ſancto Luca ¶ Quarto ⁊ vltīo fuit optie ordinatꝰ qͣntū ad ſuū officiū. qd̓ fuit ſcribere euāgeliū. In hͦ āt pꝫ qͣl̓r ibi fuerit ordīatꝰ qͦniā ip̄m ſuum euāgeliū fulcit̉ ml̓ta v̓itate. replet̉ ml̓ta vtili tate. decorat̉ ml̓ta venuſtate. ⁊ autēticat̉ ml̓ toꝝ autoritate. ¶ Prīo nāqꝫ fulcit̉ ml̓ta ve ritate. Eſt āt triplex v̓itas.ſ. vite iuſticie ⁊ do ctrie. Ueritas vite ē adeqͣtio manꝰ ad līguā Ueritas iuſticie ē adeqͣtio ſnīe ad cāꝫ Ueri tas doctrīe eſt adeqͣtio rei ad ītellectu. Hac triplici v̓itate ip̄m euāgeliū fulcit̉. qꝛ in ipſo euāgelio hͨ triplex v̓itas edocet̉. On̄dit eī lu cas ⁊ xp̄m hāc triplicē v̓itatē ī ſe habuiſſe et alios docuiſſe. On̄dit aūt xp̄m hāc triplicē v̓itatē ī ſe habuiſſe ꝑ teſtīoniū aduerſarioꝝ. ſic̄ pꝫ luce. xx. Magiſter ſcimꝰ qꝛ recte dicis ⁊ doces. Ecce v̓itas doctrīe. Et nō accipꝭ ꝑ ſonā. Ecce v̓itas iuſticie. Sꝫ ī v̓itate viā dei doces. Ecce v̓itas vite. Bona eī vita d̓r via dei. Scd̓o on̄dit ī ip̄o ſuo euāgelio xp̄ꝫ hāc triplicē v̓itatē docuiſſe. Prīo ei ibidē docet̉ v̓ttas vite q̄ ꝯſiſtit ī obẜuatōe mādatoꝝ d̓i. Und̓ d̓r. x. c. Diliges dn̄m deūtun ⁊cͣ. Hoc ſac ⁊ viues. Itē. xviij. int̓rogauit eū quidā. Magiſter qd̓ faciēdo vitā et̓nā poſſidebo. Et ſeqͥtur. Mādata noſti. Nō occides. ⁊cͣ. Scd̓o v̓itas doctrīe. Un̄ q̇buſdā hāc v̓ita tē doctrīe ꝑuertētibꝰ dicebāt. xj. c. Ue vobis phariſeis q̇ decimatꝭ.i. decimāda p̄dicatis mentārutā ⁊ oē olus. ⁊ p̄teritꝭ iudiciū ⁊ ca ritatē dei ⁊cͣ. Itē ibidē. Ue vob̓ legiſpitꝭ qui tuliſtꝭ clauē ſcie ⁊cͣ. Tertio v̓itas iuſticie Un̄ d̓r. xx. c. Reddite gͦ q̄ ceſarꝭ ſūt ceſari. ⁊ q̄ dei ſūt dro. Itē. xix. c. Uerūtamē inimicos me os illos q̇ noluerūt me regͣre ſuꝑ ſe adduci te hūc ⁊ īterficite ante me. Itē. xiij. vbi agit̉ d̓ iudicio vbi reprobis dicturꝰ ē. Diſcedite a me oēs oꝑarij iniqͥtatꝭ. ¶ ¶ Scd̓o eiꝰ euā geliū replet̉ ml̓ta vtilitate. vn̄ ⁊ ille q̇ ſcripſit medicꝰ fuit ad deſignādū ꝙ nob̓ medicinaꝫ vtiliſſimā ꝓpinauit. Eſt āt triplex medicina curatiua. pſeruatiua. ⁊ melioratiua. Hanc triplicē medicinā nob̓ Lucas ī ſuo euāge lio celeſtē medicū on̄dit ꝓpinaſſe Medicīa āt curatiua eſt q̄ curat a morbo. ⁊ hͨ eſt pnīa q̇ oēs morbos ſpūales curat. Hac medicinam dicit medicū celeſtē nob̓ exhibuiſſe. cū ait. iiij. c. Sanare ꝯtritos corde. p̄dicare ca ptiuis remiſſionē ⁊cͣ. Itē. v. c. Non veni vo care iuſtos ⁊cͣ. Medicina melioratiua ē qͣ ſanitatē auget. ⁊ hͨ eſt obſeruatio ꝯſiliorum Cōſilia enī hoīeꝫ meliorē ⁊ ꝑfectiorē faciūt. Hac medicinā on̄dit nob̓ medicū ꝓpinaſſe xviij. c. cū ait. Oīa qͣcūqꝫ habes vende et da pauꝑibꝰ ⁊cͣ. Itē. vj. c. Ab eo q̇ aufert tibi ve ſtimētū ⁊cͣ. Medicia at p̄ſeruatiua eſt q̄ pre ſeruat a caſu. ⁊ hͨ eſt vitatio occalionūt pec candi ⁊ malaꝝ ſocietatū. Hac medicinam on̄dit medicū tradidiſſe. cū ait. xij. Attēdite a fermēto phariſeoꝝ ⁊cͣ. Ubi docet malorū ꝯfortiā euitare. Uel p̄t dici ꝙ ip̄m euange liū multa vtilitate replet̉ qͦniā in ip̄o vītꝰ oīs ſapīe ꝯtinet̉. De hoc ſic dicit Amb̓. Lucas oēs ſapientie v̓tutes euāgelij ſui ꝯplectit̉ hi ſtoria. Docuit enī naturalia cuꝫ de ſpūſctō dn̄icam incarnatōeꝫ extitiſſe reſerauit. Un̄ ⁊ Dauid naturalem docēs ſapientiam ait. Emute ſpūm tuū et creabunt̉. Item cū do cuit tenebras in paſtione xp̄i factas. terram tremuiſſe. ſoleꝫ radios abſtraxiſſe. Docuit moralia cū in ipſis beatitudinibus mores docuit. Rationalia docuit cū ait. Qui fide lis eſt ī mīmo. ⁊ in magno fidelis eſt. Sine hac triplici ſapīa ip̄a fides ip̄m myſterium trinitatis eſſe nō p̄t. hoc ē naturali. rōnali. et morali. Hec Amb̓. ¶ Tertio eiꝰ euāgeliū decorat̉ multa venuſtate. Eius enī ſtilus ⁊ modus loq̄ndi valde venuſtꝰ ⁊ decorus eſt Ad hͦ aūt ꝙ aliqͦs ī dictis ſuis venuſtateꝫ et decorē teneat. Tria ſunt neceſſaria q̄ tradit Auguꝰ.ſ. vt placeat. vt pateat ⁊ vt moueat. Ut placeat dꝫ loq̄ ornate. vt pateat dꝫ loq̄ aperte. vt moueat dꝫ loq̄ cū feruore. Hunc triplicē modū habuit Lucas in ſcribēdo ⁊ in p̄dicādo. De duobus pͥmis. ij. Coꝝ. viij. Miſimꝰ autē cū illo frēm. glo. barnabā. vel lucam. cuiꝰ laus eſt in euāgelio ꝑ omnes ec cleſias. In hͦ ꝙ d̓r. cuiꝰ laus ē ⁊cͣ. notat̉ ꝙ lo cutꝰ eſt ornate. In hͦ ꝙ d̓r. ꝑ oēs eccl̓ias. no tat̉ ꝙ locutꝰ ē aꝑte. Ꝙaūt cū feruore locu tus ſit pꝫ ex hͦ ꝙ cor ardēs habuit dicēs. Nō ne cor noſtꝝ ardeijs erat in nobis ⁊cͣ. ¶ F De ſancto Luca ¶ Quarto eiꝰ euangeliū autenticat̉ mul toꝝ autoritate. Multoꝝ quippe autoritate autenticatū fuit. Quoniā a prē fuit p̄ordīa tum Hiere. xxxj. Ecce dies veniēt dicit dn̄s. ⁊ feriā domui iſrl̓ ⁊ domui iuda fedus no uum. nō ẜm pactū qḋ pepigi cū patribꝰ eo rum ⁊cͣ. Sꝫ hoc erit pactu qd̓ feriā cum do mo iſrl̓ poſt dies illos dicit dn̄s. dabo legeꝫ meā in viſceribꝰ eoꝝ ⁊cͣ. Ad lr̄am loquit̉ de doctrina euangelica. ¶ Scd̓o a filio corro boratū. Un̄ d̓r in eodē euāgelio. xxj. c. Celuꝫ et terra tranſibūt. v̓ba aūt mea nō trāſibunt ¶ Terno a ſpūſancto inſpiratū. Un̄ dicit Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ Luca. Sancto inſti gante ſpū ī achaie ꝑtibꝰ hoc ſcpͥſit euāgeliū ¶ Quarto ab angel̓ p̄figuratū. Fuit enī p̄figuratū ab illo angelo de qͣ d̓r Apoc̄. xiiij Uidi angelū dei volantē ꝑ medium celi ha bentē euangeliū eternū. Iſtud aūt euange liū d̓r eternū. qꝛ ab eterno efficienter.i. a xp̄o qͥ eſt eternꝰ de eternis material̓r. ad eterna fi naliter. in eternū perpetualiter. ¶ Quinto a ꝓphetis p̄nunciatū. Nam ezechiel ꝓph̓a iſtud euangeliū p̄nunciauit cū vnū de ani malibꝰ facie vitult habere dixit. ꝑ qd̓ euāge lium Luce ſignatū eſt. vt ſupra dictum eſt. Item qn̄ dixit Ezehiel̓. ij. ſe vidiſſe librum qͥ erat ſcpͥtus intus ⁊ foris. ⁊ in qͣ erāt ſcripta lamentū carmē ⁊ ve. Per huc enī librū ītel ligit̉ euangeliū luce. qd̓ eſt ſcpͥtum intus per ꝓfundi myſterij occultatōeꝫ. ⁊ foris ꝑ hiſto rie apertionē. In qͣ etiā ꝯtinet̉ lamētū paſſi onis. ⁊ carmen reſurrectionis. ⁊ ve et̓ne dā nationis. ſic̄ pꝫ. xj. c. vbi multa ve ponuntur ¶ Sexio a virginē reſeratū. Uirgo ei btā oīa in corde ſuo ꝯſeruabat ⁊ diligenter con ferebat. vt d̓r Luce. ij. vt hͦ poſtmodū ſcpͥto ribꝰ reſeraret. vt dicit gloſa ibidē. Omnia q̄ de dn̄o vel a dn̄o facta vl̓ dicta cognouit in memoria recondebat vt cū tꝑ̄s p̄dicāde vel ſcribende incarnationis adueniret. ſufficiē ter vniuerſa ꝓut eſſent geſta poſſet explica re qͣrentibꝰ. Unde etiā Bernhardus aſſig nans rōnem quare angelus beate virgini nunciauit ꝯceptum Elizabeth ait. Id̓o cō ceptijs Elizabeth nunciat̉ Marie. vt dum nūc ſaluatoriſ. nūc p̄curſoris edocet̉ aduētꝰ rerū tempꝰ ⁊ ordinē tenens. Ip̄a poſtmodū meliꝰ ſcpͥtorbꝰ ac p̄dicaoribꝰ euangelij reſe raret veritatem qͥ plene de omnibꝰ a princi pio celitus fuit inſtructa myſterijs. Credit̉ igͦr ꝙ euāgeliſte eam de multis inquirebāt. et ipſa eos certificabat. Et ſpecialiter credit̉ de beato Luca ꝙ ad eam tanqͣꝫ ad archaꝫ teſtamenti recurrit. et ab ea de multis certi ficatus fuit. precipue de his que ſibi ſoli cō ſtabant. ſicut de angelica annunciatione. ⁊ Chriſti natiuitate. ⁊ huiuſmodi de quibus ſolus Lucas agit. ¶ Septimo ab a poſto lis intimatū. Cum vero Lucas non fuerit cum chriſto in omnibꝰ actibus et miraculiſ chriſti ideo ſuum euangeliuꝫ ſcpͥſit ẜm qd̓ apoſtoli qui pn̄tes fuerant ſibi intimauert̉ et retulerūt. ſicut ip̄e in prologo ſuo īſinuat dicens. Sicut tradiderūt nobis q̄ ab initio ip̄i viderijt ⁊ mīſtri fuerūt ſermonis ⁊cͣ. Cū enī dupliciter ꝯſueuerit ferri teſtimoniū. ſcꝫ de viſis et de auditis. ideo dn̄s vt dicit Au guſtinꝰ duos teſtes voluit habere de viſis. ſcꝫ Matheum et Iohannē ⁊ duos de au ditis. ſcꝫ Marcum et Lucam. Et quoniā teſtimoniū qd̓ eſt de viſis firmius ⁊ certius eſtqͣꝫ illud quod eſt de auditis. Ideo vt di cit Auguſtinus duo euangelia que ſunt d̓ viſis ponunt̉ extrema. ⁊ alia duo que ſunt de auditis ponunt̉ media. vt hec media tā qꝫ infirmiora ab illis extremis que ſunt cer tiora. hincinde fulciantur et roborentur. ¶ Octauo a paulo mirabiliter approbatū Nam eiꝰ euangeliū mirabiliter approbabat qn̄ ad ꝯfirmationem dictoꝝ ſuoꝝ luce euā gelium adducebat. Unde dicit Hierony mus in libro de viris illuſtribꝰ. Quidaꝫ ſu ſpicantur quotienſcūqꝫ Paulus in epiſto lis ſuis dicit. ẜm euangeliū meum. de Luce ſignificare volumine. Eius etiam euange liū mirabiliter approbauit. cuꝫ de eo ſcribit ij. Coꝝ. viij. cuiꝰ laus eſt in euāgelio ꝑ omēs eccl̓ias. ¶ Legit̉ in hiſtoria annochena ꝙ dum xp̄iani q̇ erant in antiochia multis fla gicijs ſe dediſſent. obſeſſia multitudine tur coꝝfame ac miſeria multplici affligebant̉. De ſancto Criſanto Sꝫ cū plene ad dn̄m ꝑ pnīaꝫ fuiſſent ꝯuerſi apparuit cuidā in eccl̓a ſctē marie de tripoli vigilati vir q̇dā lucidꝰ cādidis veſtimētꝭ in dutꝰ. cū q̄ͣreret q̇ͥſnā eſſet. dixit ſe eē lucā q̇ de antiochia venerat. vbi dn̄s militiam celi et apl̓os ⁊ martires ꝯuocauerat vt ꝓ ſuis ꝑe griuis pugͣrēt. Xp̄iani igr aīati ōēꝫ turcorū A CLII exercitu ꝯfregert̉. ¶ De ſancto Criſanto. Riſantus filiꝰ po limij viri illuſtriſſimi dū fidem xp̄i edoctꝰ eēt ⁊ a prē ad idola reuocari n̄ poſſet iuſſit eū pat̓ ī ꝯclaui recludi ⁊ qͥnqꝫ puellas eid̓ vt eaꝝ ſeducat̉ blā dicijs ſociari. Qui cū oraſſꝫ deū ne a fera peſſima carnali ſcꝫ ꝯcu piſcētia ſuꝑaret̉. ꝯtinuo p̄dicte puelle ſōno oppreſſe nec potū nec cibū ſumere poterāt ſꝫ educte exteriꝰ ꝯtinuo hͦ ſumebāt. Tc̄ daria v̓go prudētiſſima dee veſte dicata rogat̉ vt ad criſantū ītroeat ⁊ eū dijſ ⁊ patri reſtituat Qua īgreſſa ⁊ a criſāto d̓ pōpa veſtiū dep̄ hēſa. rn̄dit ſe nō ꝓpt̓ pōpā ſꝫ vt dijs ⁊ pri eū lucrifaceret ſic īduiā. Cū criſātꝰ iteꝝ eā rep̄ hēdet cur ꝓ dijs illos coleret q̇ͣs auctores ip ſoꝝ flagicioſos ſꝑ viros ⁊ īpudicas feīas af firmaret. rn̄dit daria. ph̓os ꝑ noīa hoīm ele mēta ſanxiſſe. Cui criſātꝰ Si vnꝰ t̓rā vt deā veneret̉. ⁊ alt̓ vt ruſticꝰ aret. plꝰ ruſtico qͣꝫ ve neranti exhibere ꝓbat̉. ⁊ de mari ⁊ alijs ſil̓r. Tūc criſantꝰ ⁊ daria ab eo ꝯuerſa ſctīſpūs copula vniti ⁊ carnale mrimoniū ſil̓antes ad xp̄m pl̓imos ꝯuertebāt. Nā ⁊ claudiuꝫ tribunū q̄ poſt eiꝰ tortor fuerat cū vxorē eiꝰ ⁊ filijs ⁊ pl̓ibꝰ alijs militibꝰ ad fidē ꝯuertert̉. Triſantꝰ igͦr iuſſu numeriam ī fetidiſſimuꝫ carcerē recludit̉. ſꝫ fetor ī odorē ſuauiſſimū ꝯmutat̉. Daria āt lupanari tradit̉. Sꝫ leo ab amphiteatro fugiēs hoſtiariꝰ lupanarꝭ efficit̉. Mittit̉ igr̄ q̇dā vt v̓ginē corrupat. ſꝫ a leone capit̉ ⁊ qͣi inuēs a ſctā q̇d d̓ captiuo fireri iubeat ſciſcitat̉. Que p̄cepit ne eū lede ret. ſꝫ ad ſe vēire ꝑmittet Qui mox ꝯuerſus ꝑ vrbē cucurrit ⁊ dariā dea eſſe clamare ce pit. Mittūt̉ igͦr venatores vt leonē capiant ſꝫ oēs a leone capiūt̉. ⁊ an̄ pedes v̓gīs ponū tur ⁊ ab ea ꝯuertūt̉. Tc̄ p̄fectꝰ copioſū ignē iuſſit ī introitu celle mitti vt leo cū daria co burat̉. Qd̓ leo ꝯſiderās timuit ⁊ rugiens a v̓gine licentiā accepit vt nullū ledēs q̇ vellet abiret. Cū gͦ criſanto p̄fectꝰ ⁊ darie diuerſa penaꝝ ſupplicia irrogaret. ⁊ neq̄qꝫ ledi vale ret. tādē īuiolati ꝯiuges ī foueā deponūt̉. et terra ⁊ lapidibꝰ obrūti xp̄o martires ꝯſecrā tur. tēꝑe Cari narbonenẜ ep̄i. qͥ cepit anno dn̄i. ccxc. Hoꝝ ſolēnitas h celebriꝰ recolit̉. CLIII A ¶ De vndecim milibꝰ v̓ginū N decim milium v̓ginū paſſio hͦ ordīe celebrata fuit In britānia nāqꝫ rex xp̄ianiſſimꝰ q̇daꝫ fuit noīe nothꝰ vel maurꝰ. q̇ qͣndā filia noīe vr ſulā generauit Hec mirabili honeſtate mo rū ſapīa ⁊ pulcritudīe pollebat. ita ꝙ eiꝰ fa ma vbiqꝫ volabat. Rex āt anglie cū nimis prepotēs eēt. ⁊ ml̓tas natōes ſuo īperio ſub iugaſſet. audita huiꝰ v̓gis fama. beatū ſe ꝑ oīa fatebat̉ ſi p̄dicta v̓go ſuo vnigenito co pularet̉. Iuuenis etiā ad hͦ plurimū eſtua bat. Mittūt igͦr ſolēnes nūcios ad prēꝫ v̓gi nis. magnis ꝓmiſſionibꝰ ⁊ blandicijs. ma gnas adijciētes minas ſi ad dn̄m ſuum va cui reuertāt̉. Rex at cepit plurimū anxiari. tum qꝛ xp̄i fide īſignita cultori idoloꝝ trade re indignū duceret. tū qꝛ ip̄aꝫ nullatenꝰ con ſentire cognoſceret. tū qꝛ ip̄aꝫ regis ferocita tē pl̓imū formidaret. Ip̄a at diuinitꝰ inſpi rata patri ſuaſit vt p̄dicto regi alfenſū p̄be ret. ea tn̄ ꝯditiōe ꝓpoſita vt ip̄e rex cū patre decē v̓gines electiſſimas ſibi ad ſolaciū tra deret. ⁊ tā ſibi qͣꝫ alijs mille v̓gines aſſigna ret. ⁊ cōparatis trieribꝰ inducias triēij ſibi daret ad dedicatiōem ſue v̓ginitatis. et ipſe iuuenis baptiſatꝰ in his tribꝰ annis ī fide in ſtrueret̉. Sapienti ſiq̇dem vſa ꝯſilio. vt aut difficultate ꝓpoſite ꝯditōis animū eiꝰ a bl auerteret. aut hac oportunitate p̄dictas vir gines ſecū deo dedicaret. At iuuenis liben ter hac ꝯditōe accepta apud prēm inſtitit ⁊ ꝓtinꝰ baptizatus accelerari cūcta q̄ btā vir go p̄ceperat imperauit. Pater autē puelle De undecim milibꝰ uirginum orbīauit ꝙ filia ſua quā valde diligebat. vi ros qͦꝝ ſolatio tam ip̄a qͣꝫ eiꝰ exercitꝰ indige bat ī comitatu ſuo hrēt. Undiqꝫ igr v̓gies ꝯfluūt. vndiqꝫ viri ad tam grāde ſpecta cu lū currūt. Nā ml̓ti ep̄i ad eas ꝯfluxerunt vt ſecū ꝑgerēt. Int̓ q̇s fuit pantulꝰ baſilienſis ep̄s q̇ eas vſꝫ romā ꝑduxit. ⁊ inde reuerſus cū eis martiriū ſuſcepit. B ¶ Sancta qͣꝫ Geraſina regina ſicilie q̄ virū ſuū regē cru deliſſimū qͣſi d̓ lupo fecerat agnū ſoror ma triſij ep̄i ⁊ darie matris ſctē vrſule cū eidem pater ſctē vrſule ſecretū ꝑ lrās intimaſſꝫ. con tinuo inſpirāte deo cū quatuor filiabꝰ ſuis babilla. iuliana. victoria. ⁊ aurea. ⁊ paruu lo ſuo adriano. q̇ amore ſororuꝫ ſuaꝝ vltro ſe ꝑegrinatōi ingeſſit. relicto regno ī manu vniꝰ filij ſui vſqꝫ ī britanniā nauigauit. Cu ius cōſilio v̓gines de diuerſis locis collige bant̉. ⁊ eaꝝ ſꝑ ductrix exiſtēs cū eis tandem martiriū paſſa eſt Iuxta cōdictū igͥr v̓gībꝰ trieribꝰ ⁊ ſūptibꝰ preꝑatis cōmilitonibꝰ ſuis regina ſecreta reuelat. ⁊ in nouā miliciā oēs ꝯiurāt. Nam mō belli p̄ludiā inchoāt. mō currūt. mō diſcurrūt Interdū bellicā plerū qꝫ fugā ſil̓ant. oīqꝫ ludoꝝ genere exercitate nihil qḋ aīo occurrebat relinq̄bāt intactuꝫ Aliqn̄ meridie. aliqn̄ vix veſꝑe redibāt. Cō fluebāt ꝓceres ⁊ pͥmates ad tam grāde ſpe ctaculū. ⁊ oēs admiratōe ⁊ gaudio replebā tur. Tandē cū vrſula oēs ad fidem virgīes ꝯuertiſſꝫ. ſub vniꝰ diei ſpacio flante ꝓſpero vento ad portū gallie q̇ tiella d̓r. ⁊ inde colo niā deuenerūt. Ubi vrſule angelꝰ dn̄t appa ruit. ⁊ p̄dixit eas illuc ītegro nūero reuerſu ras ⁊ coronas ibid̓ martirij ꝑcepturas. In̄ igr ad angeli admonitiōem romā tendētes ad vrbē baſileā applicuerūt. ⁊ ibidē relictꝭ na uibꝰ romā pedeſtres venerūt. Ad qͣꝝ aduē tum papa Ciriacꝰ valde gauiſus cū ip̄e de britania oriūdus eēt. ⁊ multas ibidē int̓ eas ꝯſanguineas hrēt. cū omni clero ipſas ſum mo cu honore ſuſcepit. In ip̄a āt nocte pa pe diuinitꝰ reuelat̉ eū cū ip̄is v̓gībꝰ palmaꝫ martyrij ꝑceptuꝝ Qd̓ apd̓ ſe celās multas ex ip̄is q̇ adhuc baptizate nō fuerāt baptiza uit. Uerū cū oportunū tꝑs videret. ⁊ anno vno ⁊. xj. hebdomadibꝰ. poſt petꝝ eccl̓aꝫ de cimuſnonꝰ rexiſſet in ꝯuentū oīm ꝓpoſituꝫ ſuū indicauit. ⁊ corā oībꝰ ⁊ dignitati et offi cio reſigͣuit. Sꝫ cū oēs reclamarēt ⁊ maxīe cardinales q̇ eum delirare putabāt eo ꝙ re licta pontificatꝰ gl̓a poſt quaſdā muliercu las fatuas ire vellet. ille nullatenꝰ acq̇eſcēs. qͣndā virū ſctūꝫ q̇ amētos dictꝰ ē loco ſui ī pontificeꝫ ordinauit. Et qꝛ ſedem apoſtoli cam inuito clero reliq̇t nomen eiꝰ de catha logo pontificū ideꝫ clerꝰ abraſit. omnemqꝫ grām quā ſacer ille v̓ginū chorꝰ ī curia ro mana habuerat a tꝑe illo amiſit. Duo āt ii qui p̓ncipes romane militie. ſcꝫ Maximꝰ ⁊ Africanꝰ vidētes magnā v̓ginū ml̓titudi nē. ⁊ ꝙ multi ml̓teqꝫ ad eas ꝯfluerēt. timue rūt ne ꝑ eas nimis creſceret religio xp̄iana. Quapptiter eaꝝ diligētiꝰ explorantes nū cios miſerūt ad iuliū cognatū ſuū p̓ncipeꝫ gētis hunoꝝ. vt educto ꝯͣ eas exercitu ipſas cum xp̄iane eēt cū venirēt coloniā trucidā rent. Btūs igr Eiriacus cum illa nobili vir ginū multitudine de vrbe egreſſus eſt. Se cutus eſt āt ip̄m vincentius pb̓r cardinalis et Iacobꝰ q̇ de britānia patria ſua ī antio chiā ꝓfectus. archiepiſcopatꝰ dignitateꝫ ſe ptem annis ibidem tenuit. Qui cum papā tūc tꝑis viſitaſſet. ⁊ iam vrbē egreſſus de vir ginū aduentu audiſſꝫ ꝯcitꝰ redijt. ⁊ itineris ac paſſionis ſe eis ſociū fecit. Mauriſiꝰ qͦꝫ leuicane vrbis ep̄s anūculus babille ⁊ iulia ne. necnō ⁊ follariꝰ lucenſis ep̄s ⁊ ſulpicius rauēnenẜ ep̄s q̄ tunc romam aduenerant p̄dictis virginibus adheſerūt. Ethereus qͣꝫ ſponſus beate vrſule manens in britannia ꝑ viſionem angelicā a dn̄o admonet̉ vt ma trē ſuā hortaret̉ fieri chriſtianā. Nam pater eius primo anno qͦ xp̄ianus factus fuerat mortuus eſt. ⁊ filius eius Ethereus eidē in regno ſucceſſit. Cum aūt ſacre virgines cū predictis epiſcopis a roma redirent. Ethe reus a dn̄o admonetur vt ꝓtinus ſurgens ſponſe ſue occurrat. vt cum ea in colonia martirij palmā accipiat. Qui diuīs moni tis acq̇eſcēs matrē ſuā baptiſari fecit ⁊ cum ip̄a ⁊ ſorore ſua ꝑuula florētina iā xp̄iana. De undecim milibꝰ virginum necnō ⁊ clemēte ep̄o ip̄is v̓ginibꝰ obuiās ſe ad martiriū ſociauit eiſd̓. Marculꝰ qͦꝫ ep̄s grecie. ⁊ neptꝭ ſua ꝯſtātia filia dorothei regͥ cōſtātino politani q̄ nubēs cuidā adoleſcēti filio cuiuſdā regꝭ. ſꝫ an̄ nuptias morte p̄uē ta v̓gītateꝫ ſuā dn̄o vouit. ꝑ viſionē admo niti romā venert̉. ⁊ p̄dictis vgībꝰ ad marty riū ſe iūxerūt. Oēs igͦr v̓gīes cū p̄dictꝭ ep̄is coloniā rediert̉. ⁊ ip̄aꝫ iā ab hunis obſeſſaꝫ inuenerūt. Quas barbari vidētes ſuꝑ eas cū clamore nimio irruerūt. ⁊ qͣſi lupi ſeuien tes ī oues totā illā ml̓titudinē occiderūt Cū āt ad btām vrſulā ceteris iugulatis vēiſſent vidēs p̓nceps eiꝰ mirā pulcritudinē obſtu puit ⁊ ꝯſolās eā ſuꝑ pecem v̓ginū ꝓmiſit ꝙ eā ſibi ī ꝯiugē copularet Sꝫ cū hͦ illa penitꝰ reſpuiſſet. ille ꝯtēptū ſe vidēs directa ſagitta cā trāſfixit. Et ſic illa martiriū ꝯſummauit. C ¶ Quedā aūt v̓go noīe cordula timo re ꝑterrita ī naui nocte illa ſe abſcōdit. ſꝫ in craſtinū ſponte morti ſe offerēs martirij co ronā ſuſcepit. Sꝫ cū eiꝰ feſtū nō fieret eo ꝙ cū alijs paſſa nō eēt. ip̄a poſt longū tꝑs cui dā recluſe apparuit. p̄cipiēs vt ſeq̄nti die a fe ſto v̓ginum eiꝰ qͦꝫ ſolēnitas recolat̉. Paſſe ſūt āt āno dn̄i. ccxxxviij. ¶ Ratio āt temꝑis vt q̇buſdā placet nō ſuſtinet ꝙ hͨ tali tꝑe ſint ꝑacta. Sicilia ei tūc nō erat regnū nec ꝯſtā tinopolis. cū hͦ fuiſſe dicat̉ cū v̓gībꝰ harū re ginas. Ueriꝰ credit̉ ꝙ diu pꝰ ꝯſtantinū im ꝑatorē cū hunī ⁊ gothi ſeuiebāt tale ſit mar tiriū celebratū tēꝑe ſcꝫ marciani iꝑatorꝭ. vt ī qͣdā cronica legit̉. q̇ regͣuit anno dn̄i.cccclij. ¶ Abbas q̇dā ab abbatiſſa colonie corꝑ vniꝰ v̓ginū īpetrauit ꝓmittēs ꝙ ip̄m ī capſa argētea ī ſua eccl̓a collocaret. Sꝫ cū ꝑ ānuꝫ ītegꝝ ſuꝑ altare eā in capſa lignea tenuiſſet. qͣdā nocte dū abbas ipſiꝰ mōaſterij cuꝫ ſuo cōuentu matutinas cātaret. v̓go illa corꝑa liter deſuꝑ altari deſcēdit. ⁊ an̄ altare reuerē ter īclinās ꝑ mediū choꝝ vidētibꝰ mōachis ⁊ ſtupētibꝰ inde receſſit. Abbas igͦr ad cap ſam currēs et vacuā ip̄aꝫ inueniēs. coloniā ꝓperauit ⁊ abbatiſſe rei ordinem intimauit Pergēteſqꝫ ad locū vn̄ illd̓ corpꝰ ſūpſerāt illud ibidē inuenerūt. Cū abbas veniā petens illud vel aliud pet̓et. certiſſime ꝓmittēs capſaꝫ p̄cioſaꝫ citiꝰ ſe factuꝝ nullatēꝰ īpetra uit. ¶ Religioſus q̇dā cū has v̓gīes ī deuo tione ml̓ta hrēt. qͣdā die dū gͣuit̉ infirmaret̉ vidit qͣndā v̓ginē pulcerrimā ſibi apparēteꝫ ⁊ ſi ſe cognoſceret inq̄rentē. q̇ cū ad eiꝰ viſio nē miraret̉ ⁊ ſe nequaqͣꝫ ip̄aꝫ cognoſcere fa teret̉. illa ait. Ego ſū vna v̓ginū erga qͣs tan tū habes deuotiōis affectu. Et vt inde mer cedē accipias ſi amore ⁊ honore nrī vndeci es milies dn̄icaꝫ orōeꝫ dixeris. ī hora mortꝭ in ꝓtectionē ⁊ ſolatium nos habebis Qua diſparēte ille qͣꝫcitiꝰ potuit hͨ īpleuit. Statī qꝫ vocato abbate inungi ſe fecit. Qui cū in ungeret̉ ſubito exclamauit vt fugerent. ⁊ ve niētibꝰ ſacris v̓ginibꝰ locū daret. Quē cuꝫ abbas q̇d hͦ eſſꝫ interrogaret. ⁊ ille ꝓmiſſio nē v̓gīs ſibi ꝑ ordinē enarraſſet. recedentibꝰ cunctꝭ ⁊ paulopoſt redeūtibꝰ ip̄m migraſſe ad dn̄m inuenerūt. ¶ CCIIII ¶ De ſanctis Simone ⁊ Iuda apl̓is. Imon interpreta tat̉ obediēs vel ponens triſticiam. Hic habuit triplex cognomen. Di ctus eſt enī Simon zelotes. ⁊ Simon cha naneꝰ a chana vico galilee. vbi dn̄s aquā ī vinū mutauit. Et ideꝫ eſt zelotes qḋ chana neꝰ Chana enī zelus interp̄tat̉. Habuit igr obedientiā p̄ceptoꝝ ꝑ executōeꝫ. triſticiā af flictoꝝ ꝑ ꝯpaſſionē. zelū animaꝝ ꝑ ꝯſtantē feruorem ¶ Iudas interpretat̉ ꝯfitens vel glorioſus. Uel iudas quaſi iubilum dans Ipſe enī habuit ꝯfeſſionem fidei. gloriā re gni. ⁊ iubilū interni gaudij. Hic multiplex habuit cognomē Dictꝰ eſt enī Iudas iaco bi ſupple frater. fuit enī frater iacobi mino ris. Scd̓o dictꝰ eſt thadeꝰ. qd̓ interp̄tat̉ ap prehendēs p̓ncipeꝫ. Uel d̓r thadeꝰ a thadea ⁊ deꝰ. Thadea d̓r eſſe veſtis regia. Ipſe enī fuit veſtis regia dei ꝑ ornamentū virtutum ꝑ quā apprehendit p̓ncipem xp̄m. Uel tha deus qͣſi tam deus.i. magnus deus ſcꝫ per adoptionem. Tertio dictus eſt ī hiſtoria ec cleſiaſtica lebeꝰ. qd̓ ſonat qͣi cor vel corculꝰ. De ſctīs Simone et Iuda ideſt. cordis cultor. Uel lebeꝰ qͣſi lebes. Cor ꝑ magͣnimitatē. corculꝰ ꝑ puritateꝫ. lebes ꝑ grāꝝ plenitudinē qꝛ qͣi olla ⁊ vas v̓tutum ⁊ grē eſſe ꝓmeruit. Eoꝝ paſſionē ⁊ legēdā he braice abdias ep̄s babylonie ab ip̄is apl̓is ep̄us ordinatus ſcripſit. Quā tropeus ab die diſcipulus tranſtulit in grecum. affrica ¶ A nus in latinū. Imon chananeꝰ ⁊ Iudas qui et thadeꝰ frēs fuerūt Ia cobi mīoris ⁊ filij Marie cleophe q̇ alpheo nu pta fuit. Iudas v̓o ad ab agaꝝ regēediſſe a Thoma miſſus fuit pꝰ aſcēſionē dn̄i. Legi tur ei in hiſto eccl̓aſtica ꝙ p̄dictꝰ rex abaga rus dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o ī hūc modū epl̓aꝫ de ſtinauit. Abagarꝰ rex eūchanie filiꝰ ieſu ſal uatori bono. q̇ apparuit ī locꝭ hieroſolimoꝝ ſalutē. Auditū eſt mihi de te ⁊ ſanitatibꝰ qͣs facis. ꝙ ſine medica mētꝭ aut herbis fiāt iſta ꝑte. ⁊ ꝙ v̓bo facꝭ cecos videre. claudos am bulare. leproſos mūdari. ⁊ mortuos reuiut ſcere. Quibꝰ oībꝰ auditis de te ſtatui ī aīo meo vnū eſſe e duobꝰ. aūt qꝛ tu ſis deꝰ ⁊ de ſcēderis de celo vt hͨ facias. aūt ꝙ filiꝰ dei ſis qͥhͨfacis. Propterea ego ſcribēs rogauerī te vt digneris fatigari vſqꝫ ad me ⁊ egritu dinē meā qͣ diu laboraui curare. Nā ⁊ illud cōperi ꝙ iudei murmurāt aduerſū te et vo lūt inſidiari tibi. Ueni ergo ad me. qꝛ ē mi hiꝑua ciuitas. ſꝫ honeſta q̇ vtriſqꝫ ſufficiet. Dn̄s āt ih̓s ī hͦ v̓ba ſibi rn̄dit. Gtūs es qui credidiſti ī me cū ip̄e nō videris me Scpͥtū eſt enī de me. qꝛ hi q̇ me nō vidēt credēt. ⁊ hi q̇ me vidēt nō credēt. De eo āt ꝙ ſcpͥſiſti ad me vt veniā ad te oportet me hͦ oīa cōplere ꝓptq̇ miſſus ſū ⁊ poſtea recipi me ab eo a qͣ miſſus ſū. Cū ergo aſſūptꝰ fuero aliquē d̓ diſcipulis meis mittā ad te vt curet te ⁊ viui ficet te. Hec ī hiſt. eccl̓iaſtica. Uidēs āt aba garꝰ ꝙ pn̄tial̓r xp̄m videre nō poſſꝫ. ẜm qd̓ in qͣdam antiqͣ hiſtoria īuenit̉. ſic̄ Iohānes damaſcenꝰ in li. iiij. teſtat̉. pictore qͣndaꝫ ad ih̓m miſit vt dn̄i imaginē figuraret vt ſic ip ſum ſaltē ꝑ imaginē ꝯſpiceret. queꝫ in facie videre nō poterat. ſed cū ad eū pictor veniſ ſet. ꝓpter nimiū fulgore q̇ ab eiꝰ facie ꝓcede bat. in eiꝰ faciē clare nequibat videre vel in tendere. nec ipſaꝫ vt ſibi iuſſū fuerat figura re. Qd̓ cernens dn̄s veſtimentū lineū ipſiꝰ pictoris accipiēs. ⁊ ſue faciei ſuꝑimponens ſuijpſiꝰ imaginē eidem īpreſſit ac deſiderāti regi abagaro deſtinauit. Cuiuſmodi autē imaginis dn̄s fuerit in eadeꝫ antiqͣ hiſtoria legit̉. ſic̄ idem Iohānes damaſcenus teſtat̉ Fuit enī vt ibidē d̓r bn̄ oculatꝰ bn̄ ſuꝑcilia tus. longum vultū habuit. ⁊ fuit accliuꝰ qd̓ ſignum maturitatis fuit. B ¶ Illa autē epl̓a dn̄i noſtri ieſu xp̄i tante v̓tutis eſſe di citur. vt in illa ciuitate ediſſa nullus hereti cus vel paganus viuere valeat. nec tyrānꝰ aliqͥs eidem nocere p̄ſumat. Nam ſi aliqn̄ gens aliqͣ armata manu ꝯ illā ciuitatem in ſurrexerit. infans aliqͥs ſuꝑ portā ſtans epi ſtolaꝫ illā legit. ⁊ ea die hoſtes aut territi fu giūt. aut pacati cū eis cōponūt. ſicut fertur olim fuiſſe adimpletuꝫ. Sed poſt modicuꝫ ciuitas a ſaracenis capta fuit ⁊ ꝓphanata ſublato bn̄ficio ꝓpt̓ abūdantiā pctōꝝ ī oriē te vndiqꝫ patefactā. ¶ Poſtqͣꝫ v̓o dn̄s aſ ſūptꝰ eſt vt in hiſtoria eccl̓iaſtica legit̉. miſit Thomas apl̓m Thadeū qͥ ⁊ iudas dictꝰ ē ad abagaꝝ regē ẜm dei ꝓmiſſionē. Qui cū ad eū veniſſet ⁊ ſe diſcipulū ieſu ſibi ꝓmiſſū dixiſſet. vidit abagarꝰ in vultu Thadei q̄n dam mirū ⁊ diuinū ſplendoreꝫ. Quo viſo ſtupefactꝰ ⁊ territus dn̄m adorauit dicens. Uere diſcipulus es ieſu filij dei q̇ michi di xerat. Mittā aliquē ad te de diſcipulis meiſ q̇ te curet ⁊ tibi vitam p̄ſtet. Cui Thadeus Si in dei filiū credideris oīa tui cordis deſi deria obtinebis. Cui abagarꝰ. Credo v̓e et iudeos q̇ eum crucifixerūt libēter trucidarē ſi mihi poſſibilitas adeſſꝫ. ⁊ nequaqͣꝫ roma noꝝ auctoritas impediret. Cum iḡr̄ Aba garus vt in aliquibꝰ libris legitur leproſus eſſet. thadeus epl̓am ſaluatoris accepit. ⁊ d̓ ea eiꝰ faciē ꝯfricauit. ⁊ ſtatim plenaꝫ ſanita tem recepit. ¶ Iudas aūt poſtea in meſo potamīa ⁊ ponto p̄dicauit. Simon v̓o in egypto. deinde in ꝑſidem ambo venerūt et ibidem duos magos Zaroen ⁊ arphaxat qͦs Matheꝰ de eihiopia fugauerat iueneꝫ De ſctīs Simone et Iuda rūt. Tūc baradachdux regis babylonie ꝯͣ indos ad p̄liū ꝓfecturꝰ. nullū a dijs ſuis po tuit hrē rn̄ſū. Pergētes āt ad phanū ꝓxie ci uitatꝭ ibidē habuert̉ rn̄ſū ꝙ ꝓpt̓ apl̓os q̇ ve nerūt dij rn̄dere nō poſſent. Tūc dux eos ī q̄ri fec̄. ⁊ inuētos q̇nā eēt vel q̄ d̓re vēiſſent inq̇ſiuit. Qui rn̄derūt. Si genꝰ q̄ris hebrei ſumꝰ. ſi ꝯditōꝫ ẜuos ieſu xp̄i nos eēfatem. ſi cām. ſalutꝭ vrē cauſa huc venimꝰ Quibꝰ dux rn̄dit. Cū felix reuerſus fuero audiam vos. Cui apl̓i. Mō magͣ ꝯgruū ē te cogno ſcere illū cuiꝰ oꝑe vincere poſſis. vl̓ certe re belles pacatiſſimos īuenire. Quibus dux. Dijs nr̄is potētiores vos video. finem belli nob̓ rogo p̄dicite. dni apl̓i. Ut deos tuos mēdaces eē cognoſcas. iubēꝰ illos ad q̄ſita dare rn̄ſa. vt dū dixerīt q̄ ignorāt ꝓbēꝰ eos ꝑ oīa eē mētitos. Tūc fantaſtici grande bellū dixerūt futuꝝ ⁊ ml̓tū ppl̓m hīcinde p̄lio rui tuꝝ. Tunc apl̓i ridere cepert̉. Dicit eis dux. Me timor inuaſit ⁊ vos ridetis. Cui apl̓i. Noli timere. qꝛ pax huc nobiſcū intrauit et cras hora diei tertia legati indoꝝ ad te veni ent ⁊ tue ſe ptāti cū pace ſubijciēt. Tūc pōti fices riſū etiā leuauert̉ ⁊ duci dixerūt. Ad hͦ iſti ſecuꝝte redd̓e volūt. vt dū īcautꝰ fueris ab aduerſaruis occuperꝭ. Cui apl̓i. Nō di ximꝰ tibi expecta vnū mēſē. ſꝫ vnū diē. ⁊ cras ī pace victor exiſtes. Tūc dux vtroſqꝫ cuſto diri fecit. vt ex rei exitu v̓aces honorarent̉. ⁊ mēdaces ꝓ crimīe punirent̉. Cū gͦ in craſti nū qḋ apl̓i p̄dixerat eueniſſꝫ ⁊ dux incēdere voluiſſꝫ ponfices ꝓhibuerūt apl̓i ne hͦ fieret cū ip̄i nō viuētes occidere ſꝫ mortuos viui ficare miſſi eēt. ¶ ¶ Tūc dux valde mira tus qꝛ eos occidi nō ꝑmitterēt. ⁊ qꝛ d̓ bonis illoꝝ aliqͣ reciꝑe nollēt eos ad rege duxit di cēs. Iſti rex ſunt dij latētes in effigie hoīm. Cūqꝫ ſibi oīa pn̄tibꝰ p̄dictis magis narraſ ſet. zelo īuidie magi cōmoti dixerūt eos ma lignos eſſe. ⁊ ꝯͣ regnū ſubtiliter cogitare. Di xit eis dux. Si audetis cū eis cōfligite. Cui magi. Si vis videre qꝛ nobis pn̄tibꝰ loqui nō poterūt. veniāt huc viri eloquētiſſimi. et ſi corā nobis auſi loqui fuerint. nos ꝑ om nia imꝑitos ꝓbabis. Cū aūt plurimi aduo cati adducti fuiſſent. ꝯtinuo corā magꝭ ita mutifacti ſūt vt nec nutibꝰ ꝙ loq̄ non pote rant indicarēt. Dixerūtqꝫ magi ad regem. Ut ſcias nos deos eſſe. ꝑmittemꝰ eos loque ſꝫ ābulare nō poſſe. Iteꝝqꝫ reddemus eis greſſū ſꝫ faciemꝰ eos aꝑtis oculis nil videre Qui cū hͦ omīa feciſſent. dux aduocatos il los turpit̉ ꝯfuſos ad apl̓os duxit. quos cuꝫ aduocati pānoſos vidiſſent. eos in animo ꝯtempſerūt. Quibus ſymon. Sepe euenit vt intra ſcrinea aurea ⁊ gēmata vilia que qꝫ habeant̉ incluſa. ⁊ intra viliſſimas ⁊ lig neas capſas ſint gēmaꝝ monilia p̄cioſa cō poſita. Quicūqꝫ ergo alicꝰ rei cupit eē poſ ſeſſor. nō magnopere geſtatoriū. ſed ipſum quod geſtatur expectat. Promittite igitur vos ab ydoloꝝ cultura diſcedere. et ſolum deū inuiſibilem adorare ⁊ nos ſignum cru cis in frontibus veſtris faciemus. ⁊ magos ꝯfutare poteritis. Qd̓ cū feciſſent ⁊ ī fronti bus eoꝝ cōſignati eēt. ad regē corā magis iteꝝ ingreſſi ſūt. Et cū a magis ſuꝑari non poſſent. īmo ipſis corā oībꝰ inſultarēt. irati magi multitudinē ſerpentū aduenire fecert̉ Statimqꝫ ad iuſſum regis venientes apo ſtoli pallia ſua de ſerpentibꝰ impleuerunt ⁊ in magos ꝓiecerūt dicētes. In noīe dn̄i nō moriemini. ſꝫ a ſerpētibꝰ lacerati doloꝝ ve ſtroꝝ mugitꝰ dabitis. Cū ergo ſerpētes car nes eoꝝ comederēt. ⁊ ip̄i tāqͣꝫ lupi vſularēt. rex ⁊ ceteri rogabāt apl̓os vt eos a ſerpenti bus occidi ꝑ̄mitterēt. Quibꝰ apl̓i rn̄derūt. Nos miſſi ſumꝰ reducere de morte ad vitā nō a vita p̄cipitare in mortē. Et facta orōne iuſſerūt ſerpētibꝰ vt omne venenū qḋ infu derāt reuocarēt. ⁊ poſtmodū ad loca ſolita ria rediret. Maiores āt cruciatꝰ magi ſen ſerūt cum venena ſerpētes retraherēt qͣꝫ cū an̄ carnes comederēt. Quibꝰ apl̓i dixerūt. Tribꝰ diebus dolores ſentietis. tertia vero die ſanieritis. vt vl̓ ſic a vrā malicia receda tis Cū ergo tribꝰ diebus ſine cibo ⁊ potū ac ſomno doloribꝰ nimiuꝫ cruciati māſiſſent. apl̓i veniētes ad eos dixerūt. Nō dignatur dn̄s habere coacta ſeruitiā. ideoqꝫ ſurgite ſani et abite. habentes liberam facultatem De ſanctis Simone et iuda faciēdi qd̓ vultis. Illi aūt in malicia ꝑdurā tes ab eis fugerūt. ⁊ pene ꝯͣ eos totā babylo niā ꝯmouerūt ¶ Pꝰ hͦ filia cuiuſdā duciſ ex fornicatōe ꝯcepit. ⁊ filiū ꝑturiens qͣndā ſan ctū dyaconū infamauit ꝙ eā violauerit ⁊ ex ip̄o ꝯceꝑit. Cū āt parētes dyaconē occide re vellēt. apl̓i adueniūt. ⁊ qn̄ puer natꝰ ſit re q̓rūt. Qui rn̄derūt. Hodie hora prima diei. Dixerūtqꝫ apl̓i. Infantem huc adducite ⁊ dyaconū quē accuſatis huc etiam ꝓducite. Qd̓ cū factū eēt. apl̓i infanti dixerūt. Dic in fans ī noīe dn̄i ſi iſte dyaconꝰ hͦ p̄ſūpſit Ad hͦ īfans. Iſte inq̇t dyaconꝰ caſtꝰ ⁊ ſct̄s ē nec vnqꝫ carnē ſuā cōinq̇nauit. Cū āt ꝑenteſ pu elle īſtarēt vt apl̓i q̄rerēt q̇s autor hꝰ ſceleris fuiſſꝫ. rn̄derūt apl̓i. Nos īnocētes abſoluere nocētes ꝓdere nō decet ¶ Tūc etiā tꝑis cōti git vt due tigrides ferociſſime q̄ in ſingul̓ ca ueis clauſe erāt fugent ⁊ oēs q̇ ſibi occurre rēt deuorarēt. Tūc apl̓i ad eas venerūt. ⁊ in noīe dn̄i eas velut oues māſuetas fecerunt. ¶ Uolētibꝰ āt apl̓is ab in̄ diſced̓re rogati ꝑ anū ⁊ tres mēſes ibid̓ ꝑmāſert̉. In qͦ ſpacio plꝰ qͣꝫ. lx. milia hoīꝫ exceptis ꝑuul̓ cū rege et pͥncipibꝰ baptizati ſt̓. D ¶ Predicti āt ma gi adqͣndā ciuitatē noīe ſannir vbi erāt. lxx. idoloꝝ pōtifices venerūt ⁊ eos ꝯͣ apl̓os ꝯci tauerūt vt cū illuc venirēt aūt eos ſacrifica re ꝯpellerēt. aut penitꝰ necarēt Perluſtrata igr vniuerſa ꝓuicia cū apl̓i ad p̄dictā ciuita tē veniſſent. ecce p̄dicti potifices cū vniuerſo ppl̓o eoſ capiūt. ⁊ ad tēplū ſol̓ d̓ducūt Demo nes āt ꝑ energumīos clamare cepert̓ Quid nob̓ ⁊ vob̓ apl̓i dei viui. Ecce ī ingreſſu vrō flāmis exurimur. Tūc āgelꝰ dei eiſ apparēs dixit. Unū e duobꝰ eligite. Aut hoꝝ repenti nū intitū. aut veſtꝝ martiriū Qui apl̓i Ado rāda ē dei miſcd̓ia. vt ⁊ iſtos cōuertat ⁊ nos ad palmā martirij ꝑducat Facto āt ſilentio apl̓i dixerūt. Ut ſciātis ꝙ hͨ idola demōibuſ plea ſt. ecce eis imꝑamꝰ vt exeāt. ⁊ ſingl̓i ſil̓a cra ſua ꝯfringāt. Statīqꝫ duo ethiopes ni gri ⁊ nudi cūctis ſtupētibꝰ d̓ ſil̓a cris exierūt ⁊ ꝯfractis ill̓ cū diris vocibꝰ abſceſſert̓. Qd̓ vidētes potifices ī apl̓os irruerūt. ⁊ eoſꝓtiꝰ trūcidarūt. In ip̄a at hora cū nimia eēt celi ſerenitas tāta fulgura extiterūt. vt tēplū ip̄m trifarie ſcinderet̉. ⁊ illi duo magi in carbōēs ictu fulguris v̓terēt̉. Rex āt corꝑa apl̓oꝝ ad vrbē ſuā trāſtulit. ⁊ ī hon orē eoꝝ ecc̄iaꝫ mire magͥtudīs fabricauit. De bto āt ſimone in pl̓ibꝰ locis inuēit̉ ꝙ cruciſ patibulo ſit affix Qd̓ ēt yſid̓. ī li. de obitu apl̓oꝝ ⁊ euſebiꝰ ī hi ſto. ecc̄iaſti. ⁊ Beda ſuꝑ actꝰ. ⁊ mgr Ioh̓es beleth in ſūma ſua teſtāt̉ Cū.n. vt aiūt in egꝭ pto p̄dicaſſet. hieroſolimā redijt. ⁊ pꝰ mortē iacobi mīoris in ep̄m hieroſolimitanuꝫ ab apl̓is vnanimit̓ ē electꝰ. ⁊ an̄ mortē ſuaꝫ. xxx. mortuos ſuſcitaſſe narrat̉. Ut cātat̉ de eo. Ter denos mortuos fluctibꝰ merſos hūa ne vite reddidit. Cū aī ecc̄iaꝫ hieroſolimita nā ꝑ ānos ml̓tos rexiſſet. ⁊. cxx. ānum ageret tꝑe traiani imꝑatoris cū atticꝰ ꝯſularis hie roſolimis hrēt̉. ab eo capit̉ ⁊ iniurijs multis afficit̉. Ad vltimū in cruceꝫ ip̄m affigi iuſſit oībꝰ q̇ aderāt ⁊ ip̄o iudice mirantibꝰ. vt. cxx. ānoꝝ ſenex crucis ſuppliciū ꝑtuliſſꝫ. Nōnul li v̓o dicūt ſic̄ eſt rei v̓itas ꝙ nō fuit iſte ſimō q̇ crucis martiriū ꝑtulit ⁊ q̇ ep̄s hieroſolimi tanꝰ fuit. ſed fuit aliꝰ ſimon filiꝰ cleophe fris ioſeph. qd̓ etiaꝫ euſebiꝰ ceſariēſis ep̄s in ſua cronica teſtat̉. Idē dicūt yſido. ⁊ beda in ſu is cronicis. Nā yſido. ⁊ euſebiꝰ qd̓ pͥus dixe rūt. poſtmodū in cronicis ſuis correxerunt qd̓ ptꝫ ꝑ bedā q̇ ſe hͦ ſenſiſſe redarguit ī retra ctatiōibꝰ ſuis. Uſuardꝰ qͦꝫ in ſuo martilo gio idē teſtat̉. ¶ CI.V ¶ De ſancto Quintino. A Uintinus genere nobilis ⁊ ciuis romanꝰ ad vrbem ambianū veniēs ⁊ ml̓ta miracula faciēs. iuſſu maxīani a p̄fecto vrbis capit̉. et vſqꝫ ad defectū cedētiū v̓beratꝰ carceri mā cipat̉. ſꝫ ſoluēte eū angelo in mediā vrbē iuit ⁊ ibi ppl̓o p̄dicauit. vn̄ iteꝝ captꝰ ⁊ in eculeo vſqꝫ ad ruptōeꝫ venaꝝ diſtentus neruis qͣꝫ crudis duriſſime ceſus. oleū picē ⁊ adipem feruētiſſimū tolerauit. Et cū p̄ſidē derideret iratꝰ calcē acētū ⁊ ſinapiū in os eius ꝓiecit. Sꝫ cū adhuc immobilis ꝑmaneret. ⁊ apud veromanduꝫ adductꝰ fuiſſet. duos clauos Euſtachio De ſancto a capite vſqꝫ ad crura. ⁊ decē inter vngulas ⁊ carnē p̄ſes infigēs tandē eū decollari fecit. Cuiꝰ corpꝰ in flumē ꝓiectū cū ꝑ ānos. lv. la tuiſſet a qͣdaꝫ matrona nobili romana talit̓ reꝑtū eſt. Nā cū aſſidue orōi vacaret. nocte ab angelo monita ad caſtꝝ veromādū ꝓpe rare iubet̉. vt in tali loco corpꝰ incorruptuꝫ ſctī qͥntini reqͥreret ⁊ honorifice ſepeliret. Cū igit̉ ad p̄dictū locū cū ml̓to comitatū vēiſſet ⁊ orōem ibidē fund̓et corpꝰ ſctī qͣntimi incor ruptū ⁊ redolēs ſuꝑ fluuiū ꝓtinꝰ enatauit. Qd̓ ſepeliēs ꝓ ſepulture bn̄ficio lumē ocu loꝝ recepit. ⁊ ibidē edificata eccl̓ia ad ꝓpria remeauit. CLVI ¶ De ſancto Euſtachio. A A Oſtachius ante placidꝰ vocabat̉. Hic erat mgͣ militū trāiani imꝑatoris. Erat āt oꝑbꝰ miſcd̓ie valde aſſiduꝰ. ſꝫ tn̄ idoloꝝ cu tui deditꝰ. Hēbat āt ꝯiugē eiuſdē ritꝰ ⁊ miſe ricordie exiſtenteꝫ. Duoſqꝫ filios ꝓcreauit. qͣs iuxta ſuā magnificētiā magnifice educa ri fecit. Et qꝛ oꝑbꝰ miſcd̓ie ſedulꝰ inſiſtebat ad viā vitatis meruit illuſtrari. Quadā enī die cū venatiōi inſiſteret. gregē ceruoꝝ reppe rit. int̓ qͣs vnū ceteris ſpecioſiorē ⁊ maiorem ꝯſpexit. q̇ ab alioꝝ ſocietate diſcedēs in ſiluā vaſtiorē ꝓſilijt. Ueꝝ alijs militibꝰ circa cer uos reliq̇s occupatis. placidꝰ hūc toto niſu in ſequit̉. ⁊ ip̄m caꝑe nitebat̉. Queꝫ cū totis viribꝰ inſeq̄ret̉. ceruꝰ tādē ſuꝑ qͣndaꝫ rupis altitudinē ꝯſcendit. ⁊ placidꝰ appropiās qͣlit̓ capi poſſet aīo ſedulꝰ reuoluebat. Qui cuꝫ ceruū diligent cōſideraret. vidit int̓ cornua eiꝰ formā ſctē crucis ſupra ſol̓ claritatē ful gentē. ⁊ imaginē ieſu xp̄i. q̄ ꝑ os cerui ſic̄ oli ꝑ aſinā balaa ſic ei locutꝰ ē dicēs. Oplacide qd̓ me inſeq̄ris. Ego tui grā in hoc aīali tibi apparui. Ego ſū xp̄s quē tu ignorans colis Elemoſine tue corā me aſcēderūt ⁊ ob hͦ ve ni vt ꝑ hunc que venabaris ceruū. ego qͣꝫ te ip̄e venarer. Alij tn̄ dicūt ꝙ ip̄a imago xp̄i qͥ inter cornua cerui apparuit hͨ v̓ba protulit. Hec audiēs placidꝰ nimio timore correp de eqͦ in terrā ꝓcidi. ⁊ poſt vnā horam ad ſe rediens de terra ſurrexit ⁊ ait. Reuela mihi qd̓ loq̄ris ⁊ ſic credā ī te. Et ait xp̄s. Ego pla cide ſum xp̄s q̇ celū ⁊ trā creaui. q̇ luceꝫ oriri feci. ⁊ a tenebris diuiſi. q̇ tꝑa ⁊ dies ⁊ ānos cō ſtitui. q̇ hoīem de limo tre formaui. a ꝓpt̓ ſa lutē hūani generis in t̓ris in carne apparui. q̄ crucifixꝰ ⁊ ſepultꝰ t̓cia die reſurreri. Hec audiēs placidꝰ. iteꝝ in t̓rā decidens ait. Cre do dn̄e qꝛ tu es q̄ oīa feciſti ⁊ q̇ errātes ꝯuer tis. Et dixit ad eum dn̄s. Si credis vade ad ep̄m ciuitatis. ⁊ te baptizari facias. Cui pla cidꝰ. Uis dn̄e vt hͨ ead̓ vxori mee ⁊ filijs me is nūciē vt ⁊ ip̄i ꝑit in te credāt. Cui dn̄s. Re nūcia ill̓ vt ⁊ ip̄i ꝑit̓ tecū mudent̉. Tu qͣꝫ die craſtina huc veīas vt tibi rurſꝰ appareā. ⁊ q̄ futura ſint pleniꝰ tibi pādā. Cū ergo domū veniſſet. ⁊ hͨ vxori in lecto renuciaſſet excla mauit vxor eiꝰ dicēs. Dn̄e mi. ⁊ ego eū trāſ acta nocte vidi dicētē mihi. Cras tu ⁊ vir tu us ⁊ filij tui ad me venietis. Et nūc cognoui quiā ip̄e ē ieſus xp̄s. Perrexerūt igr ad ep̄m rome media nocte q̇ eoſ cū magno gaudio baptizauit. ⁊ placidū euſtachiū vocauit. eiꝰ vxorē theoſpitē. ⁊ filios eiꝰ agapitū ⁊ theoſ pitū. Mane facto euſtachiꝰ ſic̄ pͥuſ ad vena tionē ꝓceſſit. ⁊ ꝓpe locū veniēs milites ſuos qͣi ſub obtētū inueſtigāde venatiōīs diſꝑſit. Stāſqꝫ in loco forma pͥme viſionis aſpexit. cadēſqꝫ in faciē ſuā dixit. Supplico tibi dn̄e vt manifeſtes q̇ ꝓmiſeras ẜuo tuo. Cui do minꝰ beatꝰ es euſtachi q̇ accepiſti lauacru gratie mee. qꝛ mō diabolū ſuꝑaſti. mō eum q̇ te deceperat ꝯculcaſti. mō apparebit fides tua. Diabolꝰ.n. eo ꝙ ip̄m dereliqͥris ꝯͣ te ſe ue armatur. Oportet igit̉ te ml̓ta ſuſtīere vt accipias corona victorie. oꝑtet te ml̓ta pati. vt de alta ſeculi vanitate humilieris et rur ſus in ſpūalibus diuitijs exalteris. Tu ergo ne deficias. nec ad gl̓iam priſtinam reſpici as. qꝛ ꝑ temptatōes oꝑtet te alteꝝ iob demo ſtrari. Sꝫ cū huiliatus fueris veniam ad te ⁊ in gl̓iam p̓ſtinam reſtituaꝫ te. Dic ergo ſi mo tēptatōes vis acciꝑe. aut in fine vite. Di cit ei euſtachiꝰ Dn̄e ſi ita fieri oꝑtet. mō nob̓ accidere tēptatōes iube. ſꝫ v̓tuteꝫ patiētie tri bue. Cui dn̄s. Cōſtans eſto. qꝛ gramea cu De ſancto Euſtachio ſtodiet aīas vrās. Sicqꝫ dn̄s in celū aſcēdi ⁊ euſtachiꝰ domū rediēs hͨ vxori ſue nūcia uit. B ¶ Pꝰ paucos igͦr dies mors pe ſtifera cūctos ẜuos ⁊ ancillas ip̄iꝰ inuaſit ⁊ vniuerſos occidit. deinde pꝰ aliqd̓ tp̄s oēs equi ⁊ oīa eiꝰ pecora ſubito interierūt. Qui pā aūt ſceleſti eiꝰ dep̄dationē vidētes. ⁊ ꝑ nō ctē in domū eiꝰ irruētes cūcta q̄ reꝑerūt aſ portarūt. ⁊ domū totā auro ⁊ argēto ⁊ rebꝰ alijs ſpoliarūt. Et ip̄e cū vxore ſua ⁊ filijs gͣ tias agēs. nocte nūdꝰ aufugit. Qui ruborē verētes egyptū ꝑgebāt. Totaqꝫ eꝰ poſſeſſio prapinā maloꝝ ad nihilū eſt redacta. Rex aut totuſqꝫ ſenatꝰ ꝓ mgro militū tā ſtrenuo multū dolebāt. eo ꝙ de eo nullū indiciū repe rire poterāt. Cū aūt iter agerent. appropinqͣ uerūt mari. ⁊ īueniētes nauē ſuꝑ eā nauiga re ceperūt. Uidēs at dn̄s nauis vxorē euſta chij ꝙ pulcra eēt nimis. ip̄am pl̓imū hre deſi derauit. Cū v̓o trāſfretaſſent naulum ab eo exigebat. Nō hn̄tibꝰ v̓o illis vnde ſoluerent iuſſit ꝓnaulo detineri vxorē volēs illaꝫ ſecū habere. Qd̓ vt euſtachiꝰ audiuit nullatenꝰ aſſentire voluit. Diu v̓o eo ꝯtradicēte. innu it dn̄s nautis ſuis vt eū in mare p̄cipitarēt. vt ſic vxorē ſuā habere poſſet. Qd̓ cū euſta chiꝰ cōperiſſet. vxoreꝫ eꝰ triſtis reliq̇t. ⁊ duos infantes accipiens ingemiſcēs ibat ac dice bat. Ue mihi et vobis. qꝛ mater veſtra alie nigene marito tradita eſt. Perueniēſqꝫ ad quendā fluuiū ꝓpter aqͦrū abundantiaꝫ nō eſt auſus cū duobꝰ filijs fluuiū ꝑtrāſire. Sꝫ vno circa ripā fluminis relicto. alterū tranſ portabat. Qui cū fluuiū tranſuadaſſet. illū infantē que baiulauerat ſuꝑ terrā poſuit et ad accipiendū aliū feſtinauit. Cū autē circa mediū fluminis ꝑueniſſet. ecce lupꝰ ꝯcitus venit ⁊ infantē quē depoſuerat rapiēs in ſil ua aufugit. Qui de eo deſperās ad aliū fe ſtinauit. Sꝫ cū abiret leo venit ⁊ aliū filiū ra piens abijt. Un̄ eū ꝯſeq̇ nō valens cū eēt in medio flumīs cepit plāgere. ⁊ capillos ſuos euellere. volēs ſe in aqua ꝓijcere. niſi eū diui na ꝓuidētia ꝯtinuiſſet. Paſtores aūt viden tes leonē pueꝝ viuū portare. eū cū canibꝰ in lecuti ſūt. Per dīnā āt diſpēſationē leo puerū illeſuꝫ abijciēs receſſit. Quidā inſuꝑ ara tores pꝰ lupū inclamātes. aliupueꝝ de eius faucibꝰ incolumē liberarūt. Utriqꝫ v̓o.ſ. pa ſtores ⁊ aratores d̓ vno vico fuerūt. ⁊ penes ſe pueros nutrierūt Hoc v̓o euſtachiꝰ neſci ebat. ſꝫ merēs ac plorās ibat dicēs. Heu mi hi qꝛ ante vt arbor pollebā. ſꝫ mō penitꝰ ſuꝫ nudatꝰ. Heu me qꝛ multitudine militū cir cundari ſolebā. ſꝫ nūc ſolꝰ remanēs. nec fili os ꝯceſſus ſuꝫ hrē. Memini dn̄e te mihi di xiſſe. qꝛ oportet te tēptari ſic̄ iob. Sꝫ ecce plꝰ aliqͥd in me fieri video. Ille.n. ⁊ ſi poſſeſſio nibꝰ nudatꝰ fuerit. tn̄ ſtercꝰ habuit ſuꝑ qͦ ſe dere potuit. Mibi aūt nil hoꝝ remāſit. Ille amicos ſibi cōpatieres habuit. ego īmites fe ras habui q̇ meos filios rapuerūt. Illi vxor eſt relicta. a me v̓o ablata. Da requie domi ne tribulatōibꝰ meis. ⁊ pone cuſtodiam ori meo. ne declinet cor meum in v̓ba malicie ⁊ eijciar a facie tua. Et hec dicens cū lacrimis ad q̄ndam vicum abijt. ⁊ data ſibi mercede agros illorū hoīm ꝑ annos. xv. cuſtodiuit. Filij āt eiꝰ in altero vico educati ſūt. nec ſe eſ ſe frēs ſciebāt. Dn̄s aūt vxorē euſtachij ꝯſer uauit. nec illā ille alienigena cognouit. ſꝫ po tius eā intactā dimittēs vitā finiuit. ¶ Imꝑator aūt ⁊ ppl̓s romanꝰ plurimū ab hoſtibꝰ moleſtabant̉. Et recordatꝰ placidi qꝫ ſtrenue ꝯͣ ip̄os hoſtes ſepiꝰ dimicaſſet. de eiꝰ ſubita mutatōe pl̓imū triſtabat̉. Direxit qꝫ multos milites ꝑ diuerſas md̓i ꝑtes pro mittēs oībus q̇ eū inueniſſent multas diui tias ⁊ honores. Duo āt ex militibꝰ q̇ aliqn̄ placido mīſtrauerāt ad ip̄m vicū in qͣdege bat venerūt. Quos placidꝰ de agro venire ꝯſiderās. eos ex inceſſu ꝓtinus recognouit. Et veniēs in memoriaꝫ dignitatis ſue ꝑtur bari cepit ac dicere. Domīe ſic̄ iſtos q̇ aliqn̄ mecū fuerunt p̄ter ſpem vidi. ſic da vt aliqn̄ ꝯiugē meā videre poſſim. Naꝫ de filijs ſcio ꝙ a feris cōmeſti ſunt. Uenit aūt ad eū vox dicēs. Confide euſtachi. qꝛ ſcito honore tuū recuꝑabis ⁊ filios ⁊ vxorē recipiēs ¶ Dū igr militibꝰ obuiaſſet. ip̄i eū mime cognouerūt Cunqꝫ eū ſalutaſſent. q̄ſierunt ſi alique pe grinū nomīe placidij cū vxore ⁊ duobꝰ filijs C 2 De ſancto Euſtachio cognoſceret. Ille aūt ſe neſcire ꝓfeſſus ē. Ad preces tn̄ eius in hoſpitio ſuo diuerterunt. ⁊ euſtachius eis ẜuiebat. Et recolēs pͥſtinum ſtatū ſuū. lacrimas ꝯtinere n̄ poterat. Egreſ ſus aūt foras ſuā faciē lauit ⁊ iteꝝ rediēs eis ſeruiebat. Illi v̓o ꝯſiderātes ad inuicē dice bant. Quā ſil̓is eſt hō hic illi quē qͣrimꝰ. Et rn̄dens alter dixit. Ualde q̇dē ſil̓is eſt. Cōſi deremꝰ igit̉ ⁊ ſi habet ſignū cicatricis in ca pite qḋ ſibi in bello accidit. ⁊ ſi hoc hꝫ ip̄e eſt. Et reſpiciētes. ⁊ ſignū vidētes ip̄m eſſe queꝫ qͥrebāt ꝓtinꝰ cognouerūt. Et inſiliētes et oſ culantes eū de vxore et filijs eiꝰ ſciſcitati ſūt. Qui dixit eis ꝙ filij mortui eſſent ⁊ vxor de tenta. Uicini aūt oēs qꝛ ad ſpectaculū ꝯcur rebat. dū milites v̓tutē eiꝰ ⁊ pͥmā gl̓iam p̄di cabant. Tūc milites p̄ceptū imꝑatoris ei ex ponūt. ⁊ optimis indumētis ip̄m induunt. Poſt v̓o iter. xv. dieꝝ ad imꝑatorē deuene rūt. Qui eiꝰ aduētū audies ꝓtinꝰ eid̓ occur rit ⁊ ip̄m vidēs in oſcl̓a eiꝰ ruit. Narrauit qͣꝫ oībꝰ cūcta q̄ ſibi ꝑ ordinē accid̓rāt. Statīqꝫ ad magiſteriū militie trahit̉ ⁊ ide qd̓ pͥus of ficiū exercere cōpellit̉. Qui nūeratis militi bus. ⁊ paucos ꝯͣ tot hoſtes eē cognoſcēs. iuſ ſit tyrones colligere ꝑ oēs ciuitates ⁊ vicos. ¶ Cōtigit āt illā terrā in qͣ filij eiꝰ educati ſūt deſcribi vt darēt duos tirones. Uniuerſi āt eiꝰ loci incole illos duos iuuenes tāqͣꝫ cēte ris aptiores mgro militu ꝯſigͣrūt. Uides ve ro iuuenes elegates ⁊ moꝝ honeſtate cōpo ſitos cū ſibi pl̓imū placuiſſent int̓ pͥmos cō uiuas ſuos ordinauit eoſdē. Et ſic ꝓfectꝰ ad bellū ſubiectis hoſtibꝰ exercitū ſuū tribꝰ die bus in qͣdā loco vbi vxor ſua pauꝑ hoſpita manebat req̇eſcere fecit. Illi v̓o adoleſcētes in tabernacl̓o matris ſue nutu dei hoſpitati ſunt. neſciētes tn̄ ꝙ mater ſua eſſet. Et ſeden tes circa meridiē ⁊ mutuo ꝯfabulātes. expo nebāt ſibi inuicē de infantia ſua. Mater v̓o eoꝝ ꝯͣ ſedēs q̄ ip̄i referebāt attentiꝰ audiebat Dicebat ei maior minori. Ego dum infans eſſem nihil aliud recolo niſi ꝙ pat meꝰ ma giſter militū erat. ⁊ mater mea ſpecioſa val de. Duoſqꝫ filios habuerūt.ſ. me ⁊ aliū mi norē me. q̇ ⁊ ipſe ſpecioſus valde erat. Accipienteſqꝫ nos egreſſi ſūt d̓ domo nocte. In greſſiqꝫ ſunt nauē neſcio q̇ eūtes. Cū aūt de naui egrederemur. mater nrā neſcio quō in naui relicta eſt. Pater vero noſter portans nos duos flēs ꝑgebat. Perueniēſqꝫ ad q̄n daꝫ fluuiū. tranſiuit cū fratre meo iuniore ⁊ me ſuꝑ ripā flumīs dereliquit. Cum aut re uerteret̉ vt me acciꝑet lupꝰ venit ⁊ illū infan tem rapuit. ⁊ anteqͣꝫ ad me appropinquaret leo de ſilua exiens me rapuit ⁊ in ſiluā dedu xit. Paſtores v̓o eru erūt me de ore leonis. ⁊ nutritus ſum in illa poſſeſſione in qua ⁊ ip̄e ſcis ⁊ nō potui ſcire qd̓ factuꝫ ſit de pre meo neqꝫ de infante. hͨ audies minor cepit flere ⁊ dicere. Per deū vt audio frater tuꝰ ſuꝫ ego quia etiā q̇ me educauerāt hͦ dicebāt quiā de lupo eruimꝰ te. Et in amplexꝰ ruentes oſcu labant̉ ſeinuicē ⁊ fleuerūt. D ¶ Audiens hec mater eoꝝ ⁊ ꝯſiderans ꝙ euentū ſuū ita ſeriatim dixiſſent. diu apd̓ ſe tractauit ſi illi fi lij ſui eſſent. Altera aūt die ad magiſtꝝ mili tu adijt. ⁊ interpellauit eū dicens. Dep̄corte dn̄e vt me ad patriam meam ꝑduci iubeas. Ego enī de t̓ra romanoꝝ ſuꝫ. ⁊ ꝑegrina hic ſum. Et hec dicēs vidit ī eo ſigna mariti ſui. Et eū cognoſcēs cū ſe iā ꝯtinere nō poſſet ꝓ cidit ad pedes ſuos ⁊ ait. Precor te dn̄e vt ex ponas mihi pͥſtinā vitā tuā. Puto enī ꝙ tu ſis placidꝰ mgr militū q̇ alio nomīe diceris euſtachiꝰ. quē placidū ſaluator ꝯuertit. qui talē ⁊ talē temptationē ſuſtinuit. ⁊ cui vxor qͥ ego ſum in mari ablata fuit. qͥ tn̄ ab oī cor ruptione ẜuata ſum. qͥ ⁊ duos filios.ſ. agapi tū ⁊ theoſpitū habuit. Hec audiēs euſta chi us. ⁊ ip̄am diligēter ꝯſiderās vxorem ſuam recognouit. et lacrimatus p̄ gaudio ipſam oſculatꝰ ē. glorificās deū q̇ ꝯſolat̉ afflictos. Tunc dicit ei vxor ſua. Domine vbi ſunt fi lij noſtri. Et ait. Aferis capti ſt̓. Et expoſuit ei quo ꝑdidit illos. Et illa. Grās agamꝰ d̓o Puto ei ꝙ quēadmodū deꝰ donauit nobiſ vt inueniremꝰ nos inuicē. donabit etiam re cognoſcere filios nr̄os. Et ille. Dixi tibi ꝙ a feris capti ſunt. Et illa. Heſterna die ſedens in orto. audiui duos iuuenes ſic ⁊ ſic ſua in fantiā exponentes. ⁊ credo ꝙ filij noſtri ſint. De omnibus ſanctis Interroga igit̉ ab eis ⁊ dicēt tibi. Et conuo cas eos euſtachiꝰ ⁊ audiēs ab eis infantiaꝫ ſuā recognouit ꝙ filij ſui eēt. Et amplectē tes eos ip̄e ⁊ mat̓ ſuꝑ eoꝝ colla pl̓imū fleue rūt. ⁊ crebriꝰ eos oſculabant̉. Oīs igit̉ exer citꝰ pl̓imū gaudebat. ⁊ de inuētiōe eoꝝ ⁊ de victoria barbaroꝝ. Cū igit̉ rediret cōtigit iā traianū obijſſe ⁊ ſucceſſiſſe ei peiorē in ſcele ribꝰ adrianū. Qui ꝓ victoria obtenta ⁊ īuē none vxoris ⁊ filioꝝ magnifice eos ſuſcepit. ⁊ magnū ꝯuiuiū p̄ꝑauit. Altera āt die ad tē plū idoloꝝ ꝓceſſit vt ibi ſacrificaret ꝓ victo ria barbaroꝝ. Uidēs v̓o imꝑator ꝙ euſta chius nec ꝓ victoria nͨ ꝓ inuētōe ſuoꝝ ſacri ficare vellet. hortabat̉ vt ſacrificiū īmolaret. Cui euſtachiꝰ. Ego xp̄m deuꝫ colo ⁊ illi ſoli ſacrifico. Tūc imꝑator ira repletꝰ ip̄m cum vxore ⁊ filijs in arena ſtatuit ⁊ leonē feroceꝫ ad eos dimitti fecit Accurrēs v̓o leo ⁊ demiſ ſo capite qͣi eos adorās ab eis hūil̓r receſſit. Tūc imꝑator bouē eneū incēdi fec̄. ⁊ eoſ ibi deꝫ viuos imitti mādauit. Orātes igit̉ ſctī ⁊ ſe dn̄o cōmēdātes bouē intrauerūt ⁊ ibideꝫ dn̄o ſpūm reddiderūt. Tercia āt die d̓ boue corā imꝑatore extracti. ita penitꝰ intacti īuē n ſūt ꝙ nec capillos nec q̇cq̇d eoꝝ vapores ī cendij aliqͣtenꝰ ꝯtigerūt. Xp̄iani v̓o eoꝝ cor pora tulerūt ⁊ in loco celeberrimo recōden tes ibidē oratoriū ꝯſtruxerūt. Paſſi ſunt āt ſub adriano q̇ cepit circa annū dn̄i. cxx. kal̓. nouēbris. vl̓ ẜm q̇ſdā. xij. kal̓. octobris. ¶ CI.VII A ¶ De omnibus ſanctis. U niuꝫ ſanctorū feſtiuitas qͣttuor de cauſis inſtitu ta fuiſſe videt̉. Primo ꝓpter cuiuſ bā tēpli dedicationē. Scd̓o ꝓpter omiſſorū ſuppletionē. Tercio ꝓpt̓ negligētiaꝝ expiati one. Quarto ꝓpt̓ faciliorē or̄onū nrārū īpe tratione ¶ Prīo igͦr inſtituta ē ꝓpt̓ cuiuſdā tēpli dedicatōeꝫ. Romani ei cū vniuerſo or bi dn̄arent̉. qͦddā tēplū maxīm ꝯſtruxerūt in cuiꝰ medio ſuū idolū collocates. oīm ꝓuin ciaꝝ ſil̓acra ꝑ circūitū ſtatuerūt reſpicientia rectis vultibꝰ idolū romanoꝝ. Si qn̄ āt aliqͣ ꝓuincia rebellaret ꝯtinuo vt aiūt arte dia bolica illiꝰ ꝓuincie ſil̓acꝝ idolo romanoruꝫ poſteriora voluebat tāqꝫ inuēs ꝙ ab eiꝰ do minio receſſiſſꝫ. Cōciti igr̄ romani ad illā ꝓ uinciā copioſū exercitū deſtinabāt. ⁊ ipſam dn̄io ſuo ſubiugabāt. Ueꝝ n̄ ſuffecit roma nis ꝙ oīm ꝓuinciaꝝ ſil̓acra ī vrbe ſua hrēnt. qͥn potiꝰ fere ſingul̓ dijs ſingl̓a tēpla cōſtru xerūt. tāqͣꝫ q̇ eos cūctaꝝ ꝓuinciaꝝ victores ⁊ dn̄os effeciſſet. ſꝫ qꝛ oīa idola tēplū ibidē hrē nō poterāt. ad maiorē ſue veſanie oſtētatio nē vnū tēplū ceteris mirabiliꝰ ⁊ ſublimiꝰ in honorē deoꝝ oīꝫ erexerunt ⁊ pātheon qd̓ ſo nat toti dij vocauert̓. a pan qḋ ē totū ⁊ theoſ deꝰ. Pōtifices eī idaloꝝ ad maioreꝫ ppl̓i de ceptionē finxerūt ꝙ ſibi a cibele. quā oīm de orū mrēꝫ vocabāt. fuerit imꝑatū vt ſi d̓ oībꝰ gētibꝰ vellēt victoriā obtīere. filijs ſuis tēplū magnificū fabricarēt. Fundamētū aūt ip̄iꝰ tēpli ſpericū iacit̉. vt ex ip̄a forma deoꝝ et̓ni tas demonſtret̉. Sꝫ qꝛ latitudo teſtudinis inſuſtentabilis videbat̉ cū ſupra t̓rā in edifi cio aliqͣntulū ꝓceſſiſſent. totū intꝰ terra reple bant. ſil̓ vt d̓r cū tra denarios iaciētes. ⁊ ſic fe cerūt qͦuſqꝫ p̄dictū tēplū eſt mirabil̓r ꝯſum matū. Tūc data licētia vt q̇cunqꝫ trā aſpor tare vellet. tota quā in ipſa tra inueniſſet pe cunia ſua eſſet. feſtine turba ꝓperat ⁊ ip̄m tē plū cito euacuat Deniqꝫ romani pinnam eneā ⁊ deauratā fabricāt. ⁊ in ſūmitate collo cant. Aiūt qͦꝫ ꝙ in hac oēs ꝓuincie mirabili ter ſculpte erāt. ita vt q̇cunqꝫ romā veniſſet v̓ſus qͦ eēt ſua ꝓuīcia ſcire poſſet. Hec aūt ꝓ cedente tꝑe inde cecidit. vn̄ et in p̄dicto tēplo in ſummitate aꝑtura remāſit. Tꝑe igit̉ foce imꝑatoris cū iā dudū roma fidē dn̄i recepiſ ſet. bonifacius papa qͣrtus a magno grego rio circa ānos dn̄i. dcv̓. p̄dictū tēpluꝫ a foca ceſare impetrauit ⁊ oīum idoloꝝ eliminata ſpurcicia ip̄m tēplū. iiij. idus maij. in hono re beate marie ⁊ oīm martiꝝ ꝯſecrauit. ac lo cū ſctē marie ad martyres appellauit. qͥ nūc ſctā maria rotūdā a ppl̓o appellat̉. Nōdū eī ꝯfeſſoꝝ ſolēnia ab eccl̓ia agebant̉. Sꝫ qꝛ ad hoc feſtū ml̓titudo maxima ꝯfluebat ⁊ ꝓpt̓ defectū victu aliū celebratiōi vacare nō pote C 3 De omnibus ſanctis rant ideo q̇dā papa gregoriꝰ hoc feſtum in kal̓. nouēbris qn̄ maior victualiū copia vi det̉ eſſe meſſibꝰ et vindemijs celebratis fieri inſtituit. ac ꝑ vniuerſum mūdū hūc dieꝫ in honore omniū ſctōꝝ celebrari ſolēniter ordi nauit. Et ſic templū qḋ fabricatū fuerat oī bus idolis. nunc dedicatu eſt omībꝰ ſctīs. ⁊ vbi multitudo colebat̉ idoloruꝫ. ibi deuote laudat̉ ml̓titudo ſctōꝝ. B ¶ Scd̓o inſtitu ta eſt ꝓpt̓ omiſſoꝝ ſuppletionē. Nos ei mul tos ſctōs omiſimꝰ de qͥbꝰ nullā feſtiuitateꝫ ſiue etiā memoria fecimꝰ. Nō enī poſſum oīm ſctōꝝ feſta agere. tū ꝓpt̓ ſctōꝝ multipli citatē. qꝛ multi ⁊ qͣi infiniti ſūt. tū ꝓpt̓ noſtrā infirmitate. qꝛ infirmi ⁊ debiles ſumꝰ. nͤ ad hoc ſufficere poſſemꝰ. tū ꝓpter tꝑis breuita te. qꝛ etiā tp̄s nō ſufficeret. Nā ſic̄ ait Hiero nymꝰ in qͣdā epl̓a q̄ ſuo kalendario p̄ponit̉ Nullus dies eſt excepto die kalendaꝝ ianu arij. qͥ nō intra. v. miliū martyꝝ numerū re periri poſſit aſcriptꝰ. Ideoqꝫ eccl̓ia ronabi lit̓ ordinauit. vt qꝛ oīum ſctōꝝ ſingularit̓ fe ſta facere nō poſſumꝰ. ſaltē oēs generaliter ⁊ inſimul honoremꝰ ¶ Quare aūt inſtitu tu ſit vt feſtiuitates ſanctoꝝ in tris agamus magiſter Guillermus altiſiodorenſis ī ſū ma de officio ponit ſex rōnes. Prīa eſt ꝓpt̓ bonore diuine maieſtatis. Cū ei ſanctis bo norē impendimꝰ. deū in ſctīs honoramꝰ. et ip̄m in eis mirabilē p̄dicamus. qꝛ q̇ ſctīs ho nore tribuit. illū ſpecialit̓ honorat q̇ eos ſan ctificauit ¶ Scd̓a eſt ꝓpter auxiliuꝫ noſtre infirmitatis. qꝛ enī ꝑ nos ſalutē habere non poſſumꝰ. ideo ſctōꝝ interceſſionibꝰ indige mus a quibꝰ vt adiuuari mereamur meri to ipſos honorare debemꝰ. Legit̉ enim. iij. Reg.j. ꝙ berſabee qḋ interpretat puteus ſa cietatis.i. eccl̓ia triuphans. filio ſuo.i. eccleſie militanti regnuꝫ ſuis precibus obtinuit. ¶ Tercia eſt ꝓpter augmentū noſtre ſecu ritatis. vt.ſ. ꝑ ſanctoꝝ gloriā q̇ nobis in eorū feſtiuitate proponit̉. noſtra ſpes ⁊ ſecuritas augmentet̉. Si enī hoīes mortales nobis ſi miles potuerūt ita ꝑ ſua merita ſublimari. cōſtat ꝙ nos ſimiliter poterimꝰ. cū manus dn̄i abbreuiata nō ſit. ¶ Quarta eſt ꝓpter exemplū noſtre imitatiōis. Cū enī eoꝝ feſti uitas recenſet̉ ad eorū imitationē prouoca mur. vt ſcꝫ eoꝝ exemplo terrena contemna mus. ⁊ celeſtia deſideremus. ¶ Quinta eſt ꝓpter debituꝫ mutue viciſſitudinis. Sancti enim de nobis in celo feſtū faciūt. gaudium enī eſt angelis dei ⁊ anīabꝰ ſanctis ſuꝑ vno peccatore penitentiaꝫ agente. Ut igit eis vi ciſſitudinē rependamꝰ. iuſtuꝫ eſt vt qꝛ ip̄i de nobis feſtum agunt in celis. ⁊ nos de ip̄is fe ſtum agamꝰ in terris. ¶ Sexta eſt ꝓpter ꝓ curationem noſtri honoris. Cū enī ſanctos honoramꝰ tunc nrām rē agimꝰ. ⁊ noſtꝝ ho nore ꝓcuramꝰ. qꝛ eoꝝ feſtiuitas ē noſtra di gnitas. Nā cū honoramꝰ frēs nrōs hono ramus noſipſos. caritas nāqꝫ facit oīa eſſe cōmunia. oīa quidē noſtra ſūt celeſtia. terre ſtria ⁊ eterna. C ¶ Preter aūt has ratio nes ponit alias rōnes iohānes Damaſce nus. li. iiij. ca. vij. qͣre.ſ. ſancti ⁊ pariter eoruꝫ corꝑa ſiue eoꝝ reliq̇e dēant honorari. Qua rū quedā ſumunt̉ qͣntū ad eoꝝ dignitatē. q̄ dā qͣntū ad corpoꝝ ip̄oꝝ p̄cioſitateꝫ. Digni tas aūt eoꝝ vt ibideꝫ dicit qͣdruplex ē. Quo niā ip̄i ſunt amici dei. filij dei. heredes dei. et duces noſtri. Et pōit iſtas auctoritates. De pͥmo Ioh̓. xv. Iā non dicā vos ſeruos ſed amicos ⁊cͣ. De ſcd̓o Ioh̓. j. Dedit eis pote ſtateꝫ filios dei fieri. De tercio Ro. viij. Si aūt filij. ⁊ heredes ⁊cͣ. De qͣrto ſic dic̄. Quan tū laborares vt duceꝫ inuenires q̇ mortali te regi adduceret. ⁊ ꝓte ad ip̄m ſermoneꝫ face ret. Duces igit̉ tociꝰ generis humani q̇ ad deū ꝓ nobis interpellatiōes faciūt. none ho norandi ſunt. Utiqꝫ quidē honorādi ſunt. templa erigentes deo ⁊ eoꝝ memoriaꝫ vene rantes. ¶ Alie ſumunt̉ qͣntū ad corpoꝝ ip̄o rū p̄cioſitatē. Et ponit ideꝫ Damaſcenꝰ. iiij. ⁊ Augꝰ. addit qͥntā ꝑ qͣs manifeſtat̉ p̄cioſi tas corpoꝝ ſiue reliquiaꝝ ſctōꝝ Ip̄a enī ſan ctorū corꝑa fuerūt promptuariū dei. tēpluꝫ xp̄i. alabaſtrū ſpūalis vnguēti. fontes diui ni. ⁊ organuꝫ ſpūſſancti. ¶ Primo enī fue runt promptuariuꝫ dei. Un̄ dicit. Hi enim promptuaria dei. pura cenacula facti ſunt. Scd̓o templū xp̄i. vn̄ ſequit̉. Quoniā ꝑ in De omnibus ſanctis tellectū in corꝑibꝰ eoꝝ habitauit deus. vt ait apl̓s. Neſcitis quiā corꝑa veſtra templū in habitantis in vobis ſpūſſancti ſunt. deꝰ aūt ſpiritꝰ eſt. Qualiter igit̉ nō honoranda ani mata dei templa ⁊ anīata dei tabernacl̓a ⁊cͣ. De hͦ etiā Chriſo. Hō in edificatōe parietū pelectat̉. deꝰ aūt in ꝯuerſatōe ſctōrū. Unde pſal. Dn̄e dilexi decore do. t. Que decorem. Nō quē diuerſitas marmoꝝ ſplēdētiū fac̄. ſꝫ que p̄ſtat varietas viuētiū grārū. Ille de cor carnē delectat. iſte viuificat aīam. Ille ꝓ tꝑe deijcit ⁊ decipit oculos. iſte āt in ꝑpetuū edificat intellectu. Tercio alabaſtrū ſpūalis vnguenti. vn̄ ait. Unguētuꝫ boni odoris ex ſe manās ſctōꝝ reliquie tribuētes. Et nullus hoc diſcredat. Si enī ex rupe et firma petra aqua in heremo emanauit. ⁊ ex maxilla aſi ni ſamſoni ſitienti aqͣ venerat. ml̓to potiꝰ ex martiꝝ reliquijs vnguētū bn̄ olens emana re incredibile neqͥqꝫ eſt ſitientibꝰ diuinā vir tute. ⁊ ip̄oꝝ ſanctoꝝ honorē. Quarto fonteſ diuini. Un̄ ait. Iſti viuētes in veritate cum libera pn̄tia deo aſſiſtūt. Fontes nobis ſalu tares dn̄ator xp̄s ſctōꝝ ſuoꝝ p̄buit reliquiaſ multiformia bn̄ficia irrigātes. Quinto or ganū ſpūſ ſctī. Hanc rōne aſſignat Auguſ. in li. de ci. dei dicens. Nō ſunt ꝯtemnēda ſed plurimū reuerenda ſanctoꝝ corꝑa. quibus dum adhuc viuerent ſpūſſanctꝰ qͣſi q̇buſdā organis ad omne opus bonū vſus eſt. Un de apoſtolus an experimentū queritis eius qui in me loquit̉ xp̄s. Et de ſtephano dicit̉ ꝙ nō pote at reſiſtere ſapientie ⁊ ſpiritui qui loquebat ⁊cͣ. Itē Ambro. ī exameron. Hoc eſt p̄cioſiſſimū ꝙ hō diuine vocis fit organū ⁊ corporalibꝰ labijs expͥmit celeſte oraculū. D ¶ Tercio inſtituta eſt ꝓpter negligentia rū expiationē. Licet enī paucoꝝ ſanctoꝝ fe ſta agamus. adhuc tn̄ illa pau ca negligent̓ ſepe agimꝰ. ⁊ multa ibideꝫ ꝑ ignorantia vel negligentiam obmittimꝰ. Si igit̉ in alijs ſo lennitatibus ſanctorum quas egimus ali quid negleximus. in hac generali feſtiuitate ſupplere poſſumꝰ. ⁊ de negligentia nos pur gare valemꝰ. Hec rō tangi videt̉ in ẜmōe q̇ hac die ꝑ eccleſias recitat̉ in q̇ ſic d̓r. Decretū eſt vt hac die fctōꝝ oīm memoria habeat̉ vt qͥcq̇d hūana fragilitas ꝑ ignorātiā l̓ ꝑ ne gligentiā ſeu ꝑ occupationeꝫ rei ſecularis in ſolennitatibꝰ ſanctorū minus bene ꝑegiſſet in hac ſancta obſeruatione ſoluatur. ¶ No tandū aūt ꝙ quadruplex eſt differentia ſan ctorū noui teſtamenti qͣs ꝑ anni circuluꝫ co limus et quos hodierna die inſimul recoli mus vt ea q̄ negligent fecimꝰ ſuppleamꝰ. ſcꝫ apl̓i. martyres ⁊ ꝯfeſſores ⁊ virgines. Et hi ẜm Rabanū ꝑ qͣttuor mūdi partes ſignifi cant̉. Per oriente apl̓i. ꝑ meridiem marty res. ꝑ aquilone ꝯfeſſores. ꝑ occidenteꝫ virgi nes. ¶ Prima igit̉ differētia eſt apoſtoloꝝ qͦrū dignitas et excellentia manifeſtat̉ ex eo ꝙ oēs alios ſctōs in qͣttuor excedūt. ¶ Pri mo in p̄eminentia digͥtatis. Ip̄i enī ſunt ſa pientes p̓ncipes eccl̓ie militantis. potētes aſ ſeſſores eterni iudicis. dulces paſtores dn̄ici gregis. Bern̄. Tales decebat humani gene ris paſtores ⁊ doctores ꝯſtitui q̇ ⁊ dulces eſ ſent ⁊ potētes ⁊ ſapiētes. Dulces vt me blā de ⁊ miſericorditer ſuſciperet. potētes vt for titer protegerent. ſapientes vt ad viā et ꝑ vi am ducerent que ducit ad ciuitate luꝑnam Scd̓o in peminentia ptātis. De quoruꝫ ptatis peminentia ſic dicit Augꝰ. Apl̓is de us dedit ptātē ſuꝑ naturā vt eam curarēt ſu per demones vt eos euerterent. ſuꝑ elemēta vt ea mutaret. ſuꝑ anīas vt ip̄as a peccatis ſoluerent. ſuꝑ mortem vt ipſam contemne rent. ſuꝑ angelos vt corpus dn̄icum ꝯſecra rent ¶ Tercio in progatiua ſctītatis. Un de propter eorū maximā ſanctitate ⁊ gratia rū plenitudinem. vita ⁊ ꝯuerſatio xp̄i in eis tanqͣꝫ in ſpeculo relucebat ⁊ cognoſcebatur in eis ſicut ſol in ſuo ſplendore. ſicut roſa in ſuo odore. ſicut ignis in ſuo calore. De hoc dicit Criſo. ſuꝑ math̓. Miſit xp̄s apl̓os qͣſi ſol radios ſuos qͣſi roſa ſuauitatis ſue odo rem. qͣſi ignis ſcintillas ſuas diſꝑſit. vt ſicut ſol in rā dijs ſuis apꝑet. ſicut roſa in odori bꝰ ſuis ſentit̉. ſic̄ ignis in ſcintill̓ ſuis aſpicit̉. ſic in illoꝝ v̓tutibꝰ xp̄i potētia cognoſat̉. hec Criſo ¶ Quarto ī efficacia vtilitatis. de qͦrū efficacia ſic dic̄ Aug. loq̄ns de apl̓is. Ex ab C 4 De omnibus ſanctis iectiſſimis ex imꝑitiſſimis ex pauciſſimiſ no bilitant̉. illumīant̉. ml̓tiplicant̉ dulciſſima e loquia. preclariſſima ingenia. cōpioſiſſima agmina. mirabileſqꝫ ꝑitias autoꝝ facūdoꝝ atqꝫ doctoꝝ ſubiugāt xp̄o. ¶ Scd̓a differen tia ē martiꝝ. Quoꝝ digtas ⁊ excellētia mani feſtat̉ ex eo ꝙ paſſi ſt̓ ml̓tpl̓r. vtilit ⁊ cōſtant̓. ¶ Multiplicit. quiā p̄ter martiriuꝫ ſangͥnis paſſi ſūt triplex aliud martiriū ſine ſangͥne. De qͣ triplici martirio dic̄ Bern̄. Triplex ē martiriū ſine ſangͥne.ſ. parcitas in vbertate quā hūit dd̓. largītas in pauꝑtate quā exhi buit thobias ⁊ vidua. caſtitas in iuuētute qͣ vſus ē ioſeph ī egypto. ẜm āt Greg. triplex ē martiriū ſine ſangne.ſ. ꝑatiā aduerſoꝝ Un̄ dicit. Sine ferro martires eē poſſumꝰ. ſi pa cientiaꝫ in aīo veracit cuſtodimꝰ. Cōpaſſio afflictoꝝ. Un̄ dicit. Qui dolorē exhibibet in aliena neceſſitate crucē portat in mēte. Dile ctio inimicoꝝ. vn̄ dicit. Ferre ꝯtūelias. odi ente dilige martiriu ē in occulta cogitatiōe Scd̓o vtil̓r. Que vtilitas ex ꝑte ip̄oꝝ mar tirū ē oīm pctōꝝ remiſſio. meritoꝝ cumula tio. ⁊ et̓ne gl̓ie ꝑceptio. Iſta p̄cio ſui ſangui nis ſibi emerūt. ⁊ iō eoꝝ ſanguis d̓r p̄cioſus idē. p̄cio plenꝰ. De pͥmo ⁊ ſcd̓o dic̄ Aug. de ciuita. dei. Quid ē p̄cioſiꝰ qͣꝫ mors ꝓpt̓ quā delicta dimittunt̉. ⁊ merita cumulant. Ideꝫ ſuꝑ Ioh̓. Precioſus ē ſanguīs xp̄i ſine pre cio. fecit tn̄ ip̄e ſuoꝝ ſangͥne p̄cioſuꝫ ꝓ q̇bus dedit ſangͥne in p̄ciū. Nā ſi ſuorū ſanguineꝫ nō faceret p̄cioſuꝫ. nō diceret̉ p̄cioſa in ꝯſpe ctu dn̄i ⁊cͣ. Itē ciprianꝰ. martiriū ē delictorū finis. ꝑiculi t̓minꝰ. dux ſalutis. paciētie igͣr domus vite. De tercio Bern̄. Tria ſūt que mortē ſctōꝝ faciūt p̄cioſam. quies a labore. gaudium de nouitate. ſecuritas de et̓nitate. ¶ Ex parte nrā duplex ē vtilitas. qꝛ dati ſūt nobis in exēplar ad certandum. Chriſoſto. Tu xp̄iane delicatꝰ es miles ſi putas te poſ ſe ſine pugna vincere. ſine certamīe triūpha re. Exerce vires fortit̉. dimica atrocit. in p̄lio iſto ꝯcerta. ꝯſidera pactu. ꝯditionē attende. militiā noſce. pactū qḋ ſpōpondiſti. ꝯditio nē quā accepiſti. militiam cui nomē dediſti. Hoc enī pacto cūcti pugnauerūt. hac ꝯditione vniuerſi vicerunt. hac militia triūpha uerūt. Hec Chriſo. Scd̓o dati ſunt nobis ī patronos ad auxiliandū. Adiuuāt enī nos ⁊ meritis ſuis ⁊ or̄onibꝰ ſuis. De pͥmo Au gꝰ. O imenſa dei pietas. martyrum merita noſtra vult eē ſuffragia. Illos examinat vt nos erudiat. illos conterit vt nos acquirat. illoꝝ cruciatus nr̄os vult eſſe ꝓfectus. De ſe cundo Hiero. ꝯtra vigilantiū. Si apoſtoli ⁊ martyres adhuc in corꝑe poſiti p̄n̄t orare ꝓ ceteris. qn̄ de ſe adhuc deberet eſſe ſoliciti. qͥntomagīs poſt coronas victorias ⁊ trium phos. Unꝰ hō moyſes impetrauit veniā a deo ſexcentis milibꝰ armatoꝝ. Et ſtephanꝰ paulo ⁊ multis alijs veniam obtinuit. Sed poſtqͣꝫ cū xp̄o eſſe ceperūt ml̓to magis pn̄t. Paulus apl̓s. cclxxvj. ſibi dicit ī naui aīas ꝯdonatas. ⁊ poſtqͣꝫ reſolutꝰ cepit eſſe cū xp̄o multomagis pōt. ¶ Tercio ꝯſtant̓. Aug. Framea ē aīa martyris ſplēdida caritate. acuta v̓itate dei. pugnantis vibrata v̓tute q̄ bella fecit. qͥ ꝯtradicentiū cateruas redargu endo ſuꝑauit. ꝑculſit infeſtos. ꝓſtrauit ad uerſos. Itē Chriſoſtomꝰ. Torti torquētibꝰ fortiores ſteterunt. ac laniantes vngulas la niata mēbra vicerūt. E ¶ Tercia differē tia eſt ꝯfeſſoꝝ. Quoꝝ dignitas ⁊ excellentia manifeſtat̉ ex eo ꝙ deū ꝯfeſſi ſunt tribꝰ mo dis.ſ. corde. ore ⁊ oꝑe. Cōfeſſio āt cordis non ſufficit ſine ꝯfeſſiōe oris. ſic̄ ꝓbat Chriſoſto. qͣttuor rōnibꝰ ſuꝑ math ¶ Quantū ad pͥ mā ſic dicit. Radix cōfeſſiōis fides ē cordis. ꝯfeſſio aūt fructꝰ eſt fidei. Sicut ergo qͣꝫdiu eſt radix viua in tra. neceſſe ē vt aut ramos ꝓducat aut folia. Si aūt non ꝓduxerit fine dubio intellige. q̇a radix in terra ſiccata eſt. Sic qͣꝫdiu fides cordis integra eſt ſꝑ germi nat ꝯfeſſionem in ore. Si aūt cōfeſſio mar cida fuerit oris. intellige ſine dubio. qꝛ fides cordis eiꝰ iā ante ſiccata eſt. ¶ Quantū ad ſcd̓am ſic dicit. Si tibi ꝓdeſt corde credere. ⁊ coram hominibus non confiteri. ergo ⁊ in fideli hypocrite ꝯfiteri xp̄m ꝓdeſt etiā ſi cor de non credat. Si autem ille nil proficit ſine fide ꝯfitens. nec tū ꝓficis credendo ſine con feſſiōe ¶ Quātū ad terciā ſic dicit. Et ſi ſuf De omnibus ſanctis ficit xp̄o qꝛ cognoſcis eū etiā ſi ꝯfeſſus eū nō fueris corā hoībꝰ. ergo ⁊ tibi ſufficiat. qꝛ co gnoſcitte xp̄s etiā ſi ꝯfeſſus nō fuerit te corā deo. Si āt tibi nō ſufficit cognitio eiꝰ. nec il liſufficit cognitio tua. ¶ Quātum ad qͣrtā ſic dicit. Si ei ſufficeret tibi fides cordis. cor iātūmō tibi deꝰ creaſſet. Nunc aūt ⁊ os tibi deꝰ creauit vt corde credas ⁊ ore cōfitearis ¶ Tercio ꝯfeſſi ſunt deū oꝑe. Qualiter aūt ꝗ̇s deū oꝑe cōfiteat̉. aut neget. on̄dit Hiero. in originali ſuꝑ illud. ꝯfitent̉ ſe noſſe deū di cēs. Xp̄s ē ſapīa. iuſticia. veritas. ſanctitas. fortitudo. Negat̉ ꝑ inſipiēt iā ſapīa. ꝑ iniq̇ta tē iuſticia. ꝑ mendaciū v̓itas. ꝑ turpitudinē ſanctitas. ꝑ imbecillitateꝫ animi fortitudo. ⁊ qͦtienſcūqꝫ vincimur vicijs atqꝫ pctīs totiēs deū negamꝰ. ⁊ ecōuerſo qͣtiēs bn̄ q̇d agimꝰ deū ꝯfitemur. ¶ Quarta differētia eſt vir ginū. Quaꝝ dignitas ⁊ excellentia manife ſtat̉. Prio qꝛ ip̄e ſunt ſponſe ct̓ni regis. Am bro. Pulcritudinē q̇s pōt maiorē exiſtima re decore eiꝰ q̄ amat̉ a rege ꝓbat̉ a iudice. de dicat̉ a deo. ſꝑ ſponſa ſꝑ innupta. Scd̓o qꝛ cōꝑant̉ angel̓. Ambro. Uirginitas ꝯditōeꝫ buane nature ſuꝑgredit̉ ꝑ quā hoīes angel ſociant̉. maior tn̄ eſt victoria v̓ginū qͣꝫ ange loꝝ. Angeli eī ſine carne viuūt. v̓gines vero in carne triūphāt. Tercio qꝛ illuſtriores ſūt fidelibꝰ vniuerẜ. Un̄ ciprianꝰ. Uirginitas eſt flos eccleſiaſtici germiniſ. decꝰ atqꝫ orna mentū gratie ſpūalis. leta indoles laudis et honoris opus integꝝ atqꝫ incorruptuꝫ. dei imago. rurſus ad ſctīmoniam dei illuſtrior portio gregis xp̄i. Quarto qꝛ p̄ferūt̉ ꝯiuga tis. Hec at excellētia quā hꝫ vginitas reſpe ctu copule ꝯiugal̓. ptꝫ ex multiplici cōꝑatōe ad illā. Illa ei imp̄gnat ventre. iſta mentem Augꝰ. Generoſiꝰ elegit in carne vitā iā imi tari angeloꝝ qͣꝫ ex carne nūerū augere mor taliū. Eſt aūt vberior feliciorqꝫ fecūditaſ nō vetre gueſcere. ſꝫ mēte grandeſcere. Illa ꝑ turit filios doloris. iſta filios gaudij ⁊ exul tatōis. Aug. Ip̄a ꝯtinentia neqͣqͣꝫ ſteril̓ eſt. ſꝫ fecūda mater filioꝝ gaudioꝝ. d̓ marito te dn̄e. Illa filijs replet terrā. iſta celū. Hiero Iruptie terrā implēt. virginitas paradiſuꝫ. Illa āt eſt multe ſolicitudīs. iſta q̇etis. Gil bertus. Uirginitas ē curaꝝ ſilentiū. pax car nis. redēptio vicioꝝ pͥncipatꝰ v̓tutū. Illa eſt bonū. iſta meliꝰ. Hiero. ad pammachium. Tantū ē int̓ nuptias ⁊ v̓ginitatē. qͣꝫtū int̓ nō peccare ⁊ bn̄ facere. Imo vt leuiꝰ dicā. qͣꝫtū int̓ bonū ⁊ meliꝰ Illa ꝯꝑat̉ ſpinis. iſta roſis Hiero. ad euſtochiū. Laudo nuptias. ſꝫ qꝛ mihi v̓gines generāt Lego de ſpinis roſaꝫ. de t̓ra auꝝ de cōca margaritā. Quinto q̇a ml̓tis gaudēt pͥuilegijs. Ipſe nanqꝫ v̓gines coronā aureolā habehūt. canticū nouū ſole cantabūt. veſtimētis eiſdē cū xp̄o gaudebūt pꝰ ip̄m agnū ſꝑ ambulabūt F ¶ Quar to ⁊ vltimo inſtituta eſt ꝓpter facilioreꝫ ora tionū nrāꝝ impetrationeꝫ. vt ſicut oēs ſctōs vniuerſal̓r hac die honoramꝰ. ſic ⁊ ip̄i oēs ꝓ nobis inſil̓ intercedāt. vt ſic dei miſcd̓iam fa ciliꝰ impetremꝰ. Si eī impoſſibile ē multoꝝ p̄ces nō exaudiri. ꝯſtat qꝛ impoſſibile valde erit oīm ſctōꝝ ꝓ nobis orantiū p̄ceſ nō exau diri. hec ratio in orōne tangit̉ cū d̓r. Deſide ratā nobis tue ꝓpiciatōis abundantiā mul tiplicatis interceſſoribꝰ largiaris. Interce dūt enī ꝓ nobis ſctī merito ⁊ affectu. Meri to dū nobis eoꝝ merita ſuffragant̉. Affectu duyota nrā cupiunt adimpleri. qd̓ tamē nō faciūt niſi volūtate dei adimplenda didice rint. Ꝙ aūt in hac die oēs ſctī ad intercedē dū vniuerſal̓r ꝓ nobis ꝯueniant. on̄dit̉ in qͣ dā viſione q̄ ſeq̄nti āno ab hꝰ ſolēnitatis in ſtitutōe ꝯtigiſſe narrat̉. Cū enī in hac die cu ſtos eccl̓ie ſctī petri ex deuotiōe omnia alta ria circūiſſet. ⁊ oīm ſanctorū ſuffragia īplo raſſet. ⁊ demū ad altare ſancti petri rediſſet. ibi paululum conquieſcens extra ſe rapitur Et ecce vidit regem regum in ſublimi ſolio conſiſtenteꝫ ⁊ omnes angelos in eius circū itu ꝯmorantes. Tunc virgo virginū in dia demate p̄fulgenti aduenit. quaꝫ innūerabil̓ multitudo virginum ⁊ continentiuꝫ ſeque batur. Huic rex protinus aſſurrexit ⁊ poſi to ſolio iuxta ſe ſedere fecit. Poſt hoc adue nit quidam veſtitus pilis cameloꝝ. queꝫ ſe quebat̉ multitudo venerabilium ſeniorum. Deinde aduenit et alius pontificali habitu De cōmemoratione oīm fideliū defuncto decoratꝰ queꝫ aliqͦꝝ cohors in habitu cōſil̓i ſeq̄bat̉. Poſtea v̓o ꝓceſſi: īnūerabil̓ multi tudo militū. Poſt qͣs aduēit turba diuerſa rū gentiū infinita. Oēs igit̉ an̄ regis ſolium aduenerūt ⁊ ip̄m flexis genibꝰ adorauerūt. Is āt q̇ in potificali hītu erat. matutinas ce teris ꝓſeq̄ntibꝰ inchoauit. angelꝰ āt q̇ predi ctū cuſtodē ducebat eidē viſionē expoſuit aſ ſerens v̓ginē in pͥma acie matrē dei eſſe. veſti tū de pilis cameloꝝ ioh̓eꝫ baptiſtā cū prīar chis ſil̓ ⁊ ꝓph̓is. potificali ornatū hitu petꝝ cū ceteris apl̓is. milites martires. turbā reli quā ꝯfeſſores. Qui iō oēs an̄ regē venerunt vt ꝓ honorē ſibi hac die a mortalibꝰ exhibi to grās agerent. ⁊ ꝓ orbe vniuerſo orarent. Deinde ad locū aliū ip̄m duxit ⁊ vtriuſqꝫ ſe xus hoīes alios ī ſtratis aureis. alios ī men ſis gaudētes diuerſis delicijs. alios nudos ⁊ inopes auxiliū mēdicātes on̄dit. Dixit aūt hūc locū purgatoriū eſſe. ab ūdātes v̓o aīas illas eſſe ꝗ̇bꝰ ab amicis ꝑ ml̓ta ſuffragia cō pioſe ſubuēiebat̉. egētes v̓o eſſe qͦꝝ cura nul latenꝰ habebat̉. Iuſſit ergo vt oīa iſta ſum mo pontifici intimaret. vt poſt feſtū omniū ſanctoꝝ diē ſtatueret anīaꝝ vt ſaltē genera lia ſuffragia ꝓ illis illa die fierent. qui ſpecia lia habere nequirent. A CIVIII ¶ De cōmemoratōe oīm fideliū defunctoꝝ. Ommemoratio oīm fideliū defūctoꝝ hac die ī ec cleſia fieri inſtituta ē. vt generali bus beneficijs adiuuent̉ q̇ ſpecialia habere nō p̄ualent. ſic̄ in p̄dicta reuelatōe monſtra tū eſt. Aitqꝫ petrꝰ damiani ꝙ ſanctus odi lio cōperiēs ꝙ apud vulcanuꝫ ſicilie crebro voces ⁊ vlulatꝰ demonuꝫ audiebant̉. plan gentiū ꝙ aīe defunctoꝝ ꝑ elemoſinas ⁊ orō nes de eoꝝ manibꝰ eripiebant̉ in ſuis mona ſterijs ordinauit vt pꝰ feſtū oīm ſctōꝝ fieret cōmemoratio defunctoꝝ qḋ fuit poſt ab oī eccl̓ia approbatū. De duobꝰ aūt hic ſpecia liter videri pōt. Primo de ip̄is purgandis. ſcd̓o de eoꝝ ſuffragijs. ¶ Circa pͥmū tria vi denda ſunt. Prīo q̇ ſunt illi q̇ purgant̉. ſcd̓o ꝑ qͦs purgant̉. tercio vbi purgant̉. ¶ Illorū. aūt q̇ purgant̉ tria ſunt genera. Primi qui ſatiſfactione ſibi iniūcta nondū cōpleta de cedūt. Ueruntū ſi tantā haberent cordis cō tritionē que ſufficeret ad delendū peccatū li beri ad vitā tranſirent. etiā ſi ſatiſfactionem minime cōpleſſent. qꝛ ꝯtritio eſt maxima ꝓ peccato ſatiſfactio et maxīa peccati deletio. Hiero. Apud d̓ū nō tā valet mēſura tꝑis qͣꝫ doloris nec tā abſuinētia ciboꝝ qͣꝫ mortifica tio vicioꝝ. Sed q̇ nō adeo ꝯterunt̉ ⁊ ante cō pletionē pnīe moriunt̉. igne purgatorij gra uiſſime puniunt̉ niſi forte eoꝝ ſatiſfactio ab aliquibꝰ caris ſuis ꝑficienda aſſumat̉. Ad hoc tn̄ ꝙ p̄dicta cōmutatio valeat qͣttuor re quirunt̉. Primū eſt ex parte cōmutantis.ſ. eiꝰ autorias. qꝛ de ſacerdotis autoritate de bet fieri. Scd̓m eſt ex parte illiꝰ pro qͣ fit cō mutatio.ſ. eiꝰ neceſſitas. qꝛ in tali ſtatu debꝫ eſſe ꝙ ꝑ ſe ſatiſfacere nō valeat. ſꝫ adiuuari indigeat. Terciū eſt ex parte illiꝰ ī quē fit cō mutatio.ſ. caritas. qꝛ neceſſe ē ip̄m eſſe in ca ritate q̄ facit ip̄am ſatiſfactionē eē meritoriā ⁊ ſauſfactoriā. Quartuꝫ eſt ex ꝑte pene.ſ. de bita ꝓportionabilitas. vt videlicet mīor pe na cōmutet̉ in maioreꝫ. qꝛ plꝰ ſatiſfacit deo pena ꝓpͥa qͣꝫ aliena. Eſt enī triplex pena.ſ. ꝓ pria ⁊ volūtaria. ⁊ hͦ maxīe ſatiſfacit. Scd̓a eſt ꝓpria ⁊ nō volūtaria. q̄ eſt in purgatorio Tercia eſt volūtaria ſꝫ nō ꝓpria. ſic̄ eſt in p̄ dicta cōmutatiōe. ⁊ hec minꝰ ſatiſfacit qͣꝫ pͥ ma ex eo ꝙ non eſt ꝓpria. ⁊ magis qͣꝫ ſcd̓a ex eo ꝙ ē volūtaria Ueruntū ſi iſte ꝓ qͣ ſatiſfa ctio ē aſſūpta decedit nihilominꝰ tn̄ in pur gatorio cruciat̉. ſed tn̄ ꝑ penā quā ip̄e ſuſti net ⁊ quā alij ꝓ eo ſoluūt. citiꝰ liberat̉. qͦniaꝫ dn̄s ⁊ penam ſuam ⁊ penam illorum in ſor tem computat. Unde ſi debuit in purgato rio penam duorum menſium ſultinere. tal̓ ſic poterit iuuari ꝙ liberabitur vno menſe. Nunqͣꝫ tn̄ inde eripit̉ qͦuſqꝫ debitum ſuit ſo lutum. Quo ſoluto illud quod ſoluitur de inceps eſt ipſius qui facit ⁊ in ſinum eiꝰ cō uertit̉. ⁊ ſi ip̄e non indiget ꝯuertit̉ in ſinū ec cleſie. vel valet alijs qui in purgatorio ſunt. ¶ Scd̓i q̇ in purgatoriū deſcēdūt ſunt qui De cōmemoratione oīm fideliū defunctorū ſatiſfactionē q̇dē iniūctā ꝯpleuerūt. ſꝫ tn̄ illa pena ꝓpter ignorātiā vl̓ negligētiā ſacerdo tis nō fuit ſufficiēs. Hi eī niſi magͥtudo ꝯtri tionis ſuppleat totū in purgatorio cōplebūt qd̓minꝰ ī hac vita fecerūt. Deꝰ eī q̇ modos ⁊ mēſurā pctōꝝ ⁊ penaꝝ nouit. addit penaꝫ ſufficientē ne aliqd̓ peccatū īpunitū remane at. Un̄ pn̄īa iniūcta. aut ē maior aut equal̓. aut minor. Si maior tunc illd̓ qḋ plꝰ fecerit cedit ei ad augmētū gl̓ie. Si eqͣlis tūc ſuffi cit ad dimiſſionē totiꝰ culpe Si minor tunc illud qḋ reſtat ſupplet̉ ex v̓tute diuīe iuſticie De his v̓o q̇ in fine penitēt audi q̇d aug. ſer tiat. Baptizatꝰ ad horā ſecurꝰ hinc exit. fidel bn̄ viuēs ſecurꝰ hinc exit. agēs pnīaꝫ ⁊ recō ciliatꝰ cū ſanꝰ eſt ſecurꝰ hinc exit. agēs pnīaꝫ ad vltimū ⁊ recōciliatꝰ ſi ſecurꝰ hic exit. ego nō ſū ſecurꝰ. Ergo tene certū ⁊ dimitte incer tū. Hec āt iō dic̄ augꝰ. qꝛ tales ꝯſueuert̉ po tiꝰ penitere ex neceſſitate qͣꝫ ex volūtate. poti us tīore pene qͣꝫ amore gl̓e. ¶ Tercij q̇ ī pur gatoriū d̓ſcēdūt ſt̓ q̇ lignū fenū ⁊ ſtipulā ſecū ferūt. q̇.ſ. circa ſuas ditias īfra tn̄ deū carna litenent̉ affectu. Affectōes ei carnales q̇buſ dediti ſt̓ domibꝰ ꝯiugibꝰ poſſeſſiōibꝰ. ita tn̄ vt nil deo p̄ponāt. illiſ tribꝰ ſignificant̉ Qui ẜm ſuos amādi modos vl̓ diutiꝰ vt lignuꝫ vel minꝰ vt fenū. vl̓ mīmū vt ſtipula crema bunt̉. Qui ignis ſic̄ dicit augꝰ. ⁊ ſi et̓nus nō ſit. miro tn̄ modo ē gͣuis. excellit enī oēm pe nā quam vnqͣꝫ paſſus eſt aliqͥs in hac vita. Nunqͣꝫ in carne inuēta ē tāta pena. licet mi rabilia martires paſſi ſint tormēta. B ¶ Circa ẜm ꝑ qͦs.ſ. purgant̉. ſcienduꝫ ꝙ illa purgatio ⁊ punitio fit ꝑ malos angelos ⁊ n̄ ꝑbonos. Boni eī angl̓i n̄ vexāt bonos ſꝫ bo ni malos. ⁊ mali bonos. ⁊ mali malos. Pie tn̄ credendū eſt ꝙ boni angelifrēs ⁊ ꝯciues ſuos freq̄nt̓ viſitāt ⁊ ꝯſolant̉. ⁊ vt patient̓ ſuf ferāt exhortant̉. Hn̄t etiā aliud ꝯſolatōis re mediū ex eo.ſ. ꝙ certi gl̓iaꝫ futurā expectant. Hn̄t enī certitudinē de gl̓a. minorē tn̄ qͣꝫ illi q̄ſunt in patria. ſꝫ maiorē qͣꝫ illi q̇ ſunt in via Tertitudo eī illoꝝ q̇ ſt̄ ī patria ē ſine expecta tiōe ⁊ timore. qꝛ nec illā futurā expectāt cū p̄ lentē hēant. nec illā de cetero amittere formi dāt. Certitudo āt illoꝝ q̇ ſunt in via econtra rio eſt. Sꝫ certitudo illoꝝ q̇ ſunt in purgato rio medio modo ē. Eſt enī cū expectatōe. qꝛ ip̄am futurā expectāt. ſꝫ eſt ſine timore qꝛ cū habeāt libeꝝ arbitriū ꝯfirmatuꝫ de cetero ſe peccare nō poſſe cognoſcūt. Hn̄t etiā aliam ꝯſolationem qn̄ ꝓ ſe ſuffragia fieri credunt. Forte tn̄ veriꝰ credendū ē ꝙ illa punitio nō fit ꝑ malos angelos. ſꝫ diuīa iuſticia iuben te. ⁊ flatu eiꝰ ſuccēdente. ¶ Circa terciū vbi ſcꝫ purgant̉. ſciendū eſt ꝙ purgant̉ in qͦdaꝫ loco iuxta infernū poſito. q̇ purgatoriū dici tur ẜm poſitionē pl̓imoꝝ ſapientū. licꝫ alijs videat̉ ꝙ ſit in aere vl̓ in torrida zona. Sꝫ ta men ꝑ diuinā diſpenſationē diuerſa loca di uerſis anīabꝰ aliqn̄ deputant̉. ⁊ hoc multi plici de cauſa.ſ. aut ꝓpter eoꝝ leuē punitōeꝫ. aūt ꝓpter eoꝝ celeriorē liberatione. aut pro pter noſtrā īſtructionē. aūt ꝓpter culpe ī lo co ꝑpetrationē. aūt ꝓpter alicuiꝰ ſancti ora tionē. ¶ Primo ꝓpter eoꝝ leuē punitioneꝫ ſicut aliquibꝰ ẜm Grego. reuelatū eſt aīas quaſdā in vmbra punitas eſſe. ¶ Scd̓o ꝓ pter eorum celeriorem liberationē. vt.ſ. poſ ſint alijs ſuam indigentiaꝫ reuelare. ⁊ ab eis ſuffragia petere. ⁊ ſic celerius de pena exire. Sicut legit̉ ꝙ quidā piſcatores beati theo baldi in autuno fruſtuꝫ magnum glaciei ꝓ piſce prendiderūt. de quo magis qͣꝫ de piſce gauiſi. maxime quia epiſcopꝰ dolore pedū laborabat ip̄am glaciē eius pedibus ſuppo ſuerunt ⁊ magnuꝫ ei refrigerium preſtabat Quadam v̓o vice de glacie hominis voceꝫ audiuit. qui ab ep̄o adiuratus quis eſſet di xit. Sum quedā aīa que in hoc gelicidio ꝓ peccatis meis affligor. ⁊ liberari poſſeꝫ ſi. xxx miſſas ſine interuallo. xxx. diebus cōtinuis diceres. Qui cum miſſaꝝ medieiatē dixiſſꝫ. ⁊ ſe iam ad miſſam aliā preparaſſet. diabo lica ſuggeſtione contigit ꝙ fere oēs homīes illius ciuitatis inter ſe bella mouerēt. vn̄ vo catꝰ ep̄s ad ſedandā diſcordiā ſacras depo nēs veſtes miſſaꝫ illa die p̄termiſit Iteꝝ rein cipiens ⁊ iā duas ꝑtes cōplens. exercitꝰ ma gnus vt videbat̉ ciuitatē obſedit. ⁊ compul ſus miſſe officiū intermiſit. Et deinde reinci De cōmemoratione oīm fideliū defunctorū piens cū oēs miſſas vltima excepta dixiſſꝫ ⁊ vltimā inchoare vellet. tota villa ⁊ domꝰ ep̄t vt videbat̉ accēſa ē. Cui cū ſerui dicerent vt miſſaꝫ int̓mitteret. ille dixit. Si tota villa cre mari deberet miſſā nō dimitterē. qͣ celebrata glaciēs ꝓtinꝰ reſoluta ē. ⁊ ignis quē ſe vidiſ ſe credebāt tāqͣꝫ fantaſma receſſit ⁊ nullū dā nū intulit. Tercio ꝓpt̓ nrāꝫ inſtructōeꝫ. vt.ſ. magnā penā pꝰ hac vitā infligi peccātibꝰ cō gnoſcamꝰ. Sic̄ ꝑiſiꝰ ꝯtigiſſe legit̉. Mgͥr.n. ſilo. vt ait cātor ꝑiſiēſis q̄ndā ſcolarē ſuū ſo ciū egrotātē obnixe rogauit vt pꝰ mortē ad ſe rediret ⁊ ſtatū ſuū ſibi renūciaret. Pꝰ ali qͦt ig̓r dies ſibi apparuit cū cappa d̓ ꝑgamēo tota de ſophiſmatibꝰ deſcpͥta. ⁊ intꝰ flāma ignis tota ꝯtecta. Qui reqͥſitꝰ a mgro qͥſnā eſſet. ait. Ille vtiqꝫ ſū q̇ ad te redire promiſi. Qui de ſtatu ſuo reqͥſitꝰ ait. hͨ cappa plꝰ ſuꝑ me pōderat ⁊ plꝰ meꝑ̄mit qͣꝫ ſi vnā turrī ſuꝑ me hrēꝫ. ⁊ ē mihi data vt eā portē ꝓ gl̓ia qua in ſophiſmatibꝰ habui. Porro flāma ignis qͣ coopta ē. pelles ſūt delicate ⁊ varie qͣs fere bā q̄ flāma me cruciat ⁊ exurit. Sed cū mgͥ illā penā facilē iudicaret dixit ei defunctꝰ vt manū exiēd̓et. ⁊ ſic facilitatē ſue pene ſentire poſſet. Cūqꝫ manū extēdiſſet. ille guttā vna ſui ſudoris dimiſit q̄ p̄dicti mgͣri manuꝫ qͣſi ſagitta citiꝰ ꝑforauit. ita ꝙ cruciatū mirabi lē ſenſit ⁊ ait. Talis ſū totꝰ. Ille igͥr mgͥ̓r ex il lius pene acerbitate ꝑterritꝰ. ſeculū delibera uit deſerere. ⁊ religiōeꝫ intrare. vn̄ mane ſcoe laribꝰ ꝯgregatis hos v̓ſus cōpoſuit. Linq̄ coax ranis cra coruis vanaqꝫ vanis. Ad lo gicā ꝑgo. q̄ mortis nō timet ergo. Et ſic ſecu lū deſerēs ad religionē ꝯfugit. ¶ Quarto ꝓ pter culpe in loco ꝑpetratōeꝫ. Sic aliqn̄ ẜm augꝰ. aīe puniūt̉ in locis in q̇bꝰ deliq̄rūt. ſic̄ ptꝫ ꝑ illud exēplū qḋ recitat greḡ. iiij. dya logoꝝ. Quidā nāqꝫ p̄ſb̓r dū balneū freq̄n taret. q̄ndā virū incognitū ad ſuū obſequiū p̄paratū inuēit. q̇ ſꝑ ſibi ſedule miniſtrabat Qui dū qͣdā die ꝓ bn̄dictiōe ⁊ laboris mer cede q̄ndā panē bn̄dictum ſibi exhiberet. ille merēs rn̄dit. Mihi iſta qͣre das pater. Iſte panis ſctūs ē. Ego aūt hūc māducare non poſſū. Ego.n. aliqn̄ hꝰ loci dn̄s fui. ſed ꝓcul pis meis hic poſt mortē meā deputatꝰ ſum. Sed q̄ſo vt oīpotēti deo hūc panē ꝓ pecca tis meis offeras. Tūc āt te exauditu cogno ſce. cū huc ad lauādū veneris ⁊ me mīme in ueneris. Preſbyter aūt ꝑ vnā hebdomadā ſalutarē ꝓ eo qͦtidie obtulit hoſtiā. Et reuer ſus eū iā mīme inuenit ¶ Quinto ꝓpt̓ ali cuiꝰ ſancti orōnē. Sicut legit̉ ꝙ ſctūs patrici us ī qͦdā loco in tra q̇buſdā purgatoriū im petrauit. Cuiꝰ hiſtoriā pꝰ feſtuꝫ ſctī bn̄dicti reꝑies. Circa ſcd̓m qḋ ē de ſuffragijs tria ſunt vidēda. Prīo de ip̄is ſuffragujs q̄ fiūt. Scd̓o dehis ꝓ qͥbꝰ fiūt. Tercio de his ꝑ qͦs fiunt. ¶ Circa ſuffragia q̄ fiūt. notādū ꝙ qͣt tuor ſunt genera ſuffragioꝝ q̄ maxīe defun ctis ꝓſunt.ſ. fideliū ⁊ amicoꝝ orō. elemoſina rū largitio. ſalutaris hoſtie īmolatio ⁊ ieiu nioꝝ obẜuatio Ꝙ pͥmū genꝰ ſuffragioꝝ.ſ. amicoꝝ orō eis ꝓſit. ptꝫ ꝑ exēplū de paſcaſio de qͥ greg̓. in. iiij. li. dial̓. narrat ꝙ cū vir mire ſanctitatis ⁊ v̓tutis extiterit. ⁊ duo tunc ī ſū mos pontifices electi fuiſſent. ſꝫ tn̄ poſtmo dū in vnū illoꝝ ecc̄ia ꝯueniſſet. ip̄e tn̄ paſca ſius qͣi ex errore aliuꝫ ſꝑ p̄tulit. ⁊ in hac ſnīa vſqꝫ ad mortē ꝑmāſit. Qui cū eēt defunctꝰ ⁊ dalmaticā feretro ſuꝑpoſitā demoniacus tetigiſſet. ſtatim ſanatꝰ ē. Pꝰ multū v̓o tꝑis cū germanꝰ capuanꝰ ep̄s balneū ob gram ſanitatis petiſſet. p̄dictū paſcaſiū dyaconeꝫ ſtantē ⁊ obſeq̄nteꝫ inuenit. Quo viſo vehe menter extimuit. ⁊ q̇d illic tantꝰ vir faceret in quiſiuit. Qui ꝓnll̓a alia cauſa ſe ī illo loco penali deputatum aſſeruit. niſi qꝛ in illa tali cā plꝰ iuſto ſenſit. Et addidit dicēs. Queſo te ꝓ me dn̄m dep̄care. Atqꝫ in hͦ cognoſces ꝙ exauditꝰ ſis ſi huc rediēs me nō inueneriſ Qui cū ꝓ eo oraſſet. et illuc pꝰ paucos dies rediſſet. p̄dictū paſcaſiū in loco eodeꝫ mīme inuenit. Petrꝰ qͣꝫ cluniacēſis ait ꝙ cū q̇daꝫ ſacerdoſ qͦtidie ꝓ mortuiſ celebrarꝫ. ex h̓ apd̓ ep̄m accuſatꝰ ab officio ē ſuſpēſus. Cū auiē ep̄s in magna ſolēnitate ꝑ cimiteriū ad ma tutinas ꝑgeret ꝯͣ illū mortui ſurrexerunt di centes. Iſte ep̄s nullas miſſas nob̓ dat In ſuper ſacerdotem noſtrū nobis abſtulit. ſed certe niſi emēdauerit moriet̉. Qui ⁊ ſacerdo De cōmemoratione oīm fideliū defunctorū tē abſoluit. ⁊ libent̓ ꝓ mortuis de cetero cele brauit ¶ Quā grate etiā ſint defunctis orō nes viuoꝝ pꝫ ꝑ hͦ. qͦniā q̇dā vt refert cātor pa riſiēſis dū ꝑ cimiteriū trāſiret ſꝑ pſalmuꝫ de ꝓfundis dicebat ꝓ defūctis. Qui cū ab ī imi cis ꝑ cimiteriū fugiēs inſeq̄ret̉. ꝯtinuo mor tui ſurrexerūt. ⁊ vnuſqͥſqꝫ inſtrumētum ſui officij in māu hēbat. ⁊ ſic ip̄m virilit̓ defende rūt. ⁊ inimicos t̓ritos fugauerūt ¶ Ꝙ vero ẜm genꝰ ſuffragioꝝ.ſ. elemoſynaꝝ largitio eis ꝓſit. manifeſte haberi pōt ex eo ꝙ in libro machabeoꝝ legit̉. Quoniā vir fortiſſimꝰ iu das collatiōe facta xij. milia dragmas argē ti miſit hieroſolimā offerri ea ibi ꝓ peccatis mortuoꝝ iuſte ⁊ religioſe de reſurrectōe co gitās. Quātū etiā elemoſine defunctis vale ant. colligit̉ ꝑ exēplū qḋ narrat gre. in. iiij. li. dial̓. Quidā nāqꝫ miles ex corꝑe eductꝰ ex animis iacuit. Sꝫ citiꝰ rediēs q̇ cū eo geſta fuerūt enarrauit. Aiebat nāqꝫ ꝙ pons erat ſub qͣ niger ⁊ caliginoſꝰ fluuiꝰ ⁊ fetidꝰ decur rebat Trāſacto at pōte amena erāt p̄ta odo riferis herbaꝝ floribꝰ exornata. ī qͥbꝰ albato rū hoīm ꝯuēticl̓a eē videbāt̉. qͦs varia ⁊ mi ra floꝝ ſuauitas ſatiabat. Hec v̓o erat in p̄ dicto pōte ꝓbatio vt q̇ſq̇s iniuſtoꝝ vellꝫ trā ſire in tenebroſuꝫ fetentēqꝫ fluuiū laberet̉. iu ſti v̓o ſecuro greſſu ad amena loca ꝑuēirēt. Ibiqꝫ q̄ndā petꝝ noīe deorſuꝫ poſitum ma gno ferri pōdere ligatum ſe vidiſſe aſſeruit. Qui dū reqͥreret cur illic eēt. dictuꝫ ē ei. Hec idcirco patit̉. qꝛ ſi q̇d ei ꝓ faciēda vltōe iube bat̉. ad inferēdas plagās plꝰ ex crudelitatis deſiderio qͣꝫ obediētia ẜuiebat. Ibi ēt q̄ndā ꝑegrinū ſe vidiſſe fatebat̉. q̇ ad p̄dictū pōteꝫ veniēs tāta eū autoritate trāſiuit qͣnta hͨ ſin ceritate vixit. Alt̓ v̓o ſtephanꝰ noīe dū trāſi re voluiſſet eiꝰ pes lapſꝰ ē. ⁊ ex medio corꝑe iā extra pōtē deiectꝰ ē. Tūc a q̇buſdā teterri mis viris ex fluīe ſurgētibꝰ ꝑ coxas deorſu atqꝫ a q̇buſdā albatis ⁊ ſpecioſiſſimis viris cepit ꝑ brachia trahi ſurſuꝫ. Cūqꝫ hͨ lucta fi eret. is q̇ videbat ad corpꝰ redibat. ⁊ q̇s in il lo occulti arbitri examīe obtinuerit ſcire nō valuit. In qͦ dat̉ intelligi ꝙ in illo mala car nis cū elemoſinaꝝ larginōe certabāt. Qd̓ ei ꝑ coxas deorſuꝫ. ⁊ ꝑ brachia trahebat̉ ſurſū ptꝫ nimirū. qꝛ ⁊ elemoſinas amauerat ⁊ car nis vicijs ꝑfecte nō reſtiterat. ¶ Ꝙaūt ter ciū genꝰ ſuffragioꝝ.ſ. ſacre hoſtie īmolatio pl̓imū defunctis ꝓſit. ex ml̓tis exemplis appa ret. Refert enī greg̓. in. iiij. li. dial̓. ꝙ cū q̇daꝫ monachꝰ ſuus noīe iuſtꝰ ad extremū veni ens tres ſe occultos aureos indicaſſet habe re. ⁊ de hͦ ingemiſcēs mortuus fuiſſet. p̄cepit grego. frībꝰ vt corpꝰ eiꝰ cū tribꝰ aureis ī ſter quilinio ſepelirēt dicētes. Pecunia tua tecū ſit in ꝑditionē. Tandē cuidāe frībꝰ greg̓. p̄ce pit vt vſqꝫ ad triginta dies oī die ꝓ eo hoſti am īmolaret. Qui cū iuſſa cōpleſſet is q̇ de functus fuerat in die triceſima cuidaꝫ fratri apparuit. Queꝫ frater reqͥſiuit di. Quō es. Cui ille rn̄dit. Nūc vſqꝫ male fui. ſed iā mo do bene ſum. qꝛ hodie cōionē recepi. ¶ D Hec aūt hoſtie īmolatio nō ſolū mortuis ſꝫ etiā viuis pl̓imū ꝓfuiſſe inuēta eſt. Quidaꝫ nanqꝫ cū in qͣdā rupe argentū foderēt. ſubi to rupes cecidit. ⁊ funditus cūctos extinxit. Unꝰ aūt eoꝝ ſubtꝰ in qͦdā ſinū ip̄ius rupis mortē euaſit. inde tn̄ exire nō valuit. vxor āt illius eū defunctū exiſtimāſ omni die ꝓ ip̄o miſſam celebrari faciebat. ⁊ panē vnū ⁊ vrce um vini cū candela quotidie offerebat. Cui diabolus inuidēs. ꝑ tres dies ꝯtinuos eideꝫ in forma hūana apparuit. ⁊ q̇ tenderet inq̇ſi uit. Cui cū illa ſui itineris cām exponeret. il le aiebat. Noli fruſtra vexari. qꝛ iā miſſa ce lebrata eſt. ⁊ ſic illa tribꝰ diebꝰ miſſam inter miſit. nec ip̄am celebrari fecit. Quidā auteꝫ poſt hoc in p̄dicta rupe argentū fodiēs qͣn dā vocē audiuit de ſubtꝰ dicentē. Plane ꝑ cutias. qꝛ capiti meo īminet magnus lapis. Cū aūt ille tremeret. ⁊ ad hanc vocē audien dā pl̓imos ꝯuocaſſet. iteꝝ fodit ⁊ ſil̓em vocē audiuit. Tūc oēs ꝓpius accedētes dixerūt. Quis enī es tu. Qui rn̄dens dixit. Plane faciatis. qꝛ magnus lapis qͣſi ſuꝑ me cadit. Quia a latere fodiētes. ⁊ ad eū vſqꝫ ꝑueni entes. eū ſanū ⁊ incolumem extraxerunt. Et ſciſcitantes quō ibi tādiu vixiſſet dixit. ꝙ qͣli bet die panis vnꝰ ⁊ vrceus vini ⁊ cādela ac cenſa niſi tantū tribꝰ diebꝰ ſibi oblatus fuit. D De cōmemoratione oīm fideliū defunctorū Qd̓ vxor eiꝰ audiens ⁊ vehement̉ exultans agnouit ꝙ de oblatiōe ſua fuerit ſuſtentatꝰ ⁊ ꝙ diabolus eā deceperit. ne illis tribꝰ diebꝰ miſſaꝫ cantari fecerit. Illud vt teſtat̉ petrꝰ cluniacenſis accidit ī villa noīe ferraria gra nopolitane dioceſis. ¶ Grego. etiā refert q̇ dū quidā nauta in mari naufragiū ꝑpeſſꝰ fuiſſet ⁊ quidā ſacerdos ꝓ eo hoſtiā īmolaſ ſet. ip̄e tandē de mari ſanꝰ exiuit. Cū aūt qͣli ter euaſiſſet interrogaret̉. dixit ꝙ duꝫ in me dio maris exiſteret ⁊ iā pene fatigatꝰ defice ret quidā ad eū venit. ⁊ panē q̄ndā ſibi obtu lit. Quē cū ille comediſſet ſtatim ꝯfortatꝰ vi res recepit. ⁊ in quadā naui inde tranſeunte receptus fuit. Inuentūqꝫ eſt ꝙ illa hora pa nē habuit qua ꝓ eo ſacerdos hoſtiā īmola uit. ¶ Ꝙ v̓o qͣrtū ſuffragioꝝ genꝰ.ſ. ieiuni orū obſeruatio defunctis ꝓſit. teſtat̉ Grego rius. agens tā de iſto qͣꝫ de alijs tribꝰ dicens Anime defunctoꝝ qͣttuor modis ſoluūtur. aut oblatiōibꝰ ſacerdotū. aut p̄cibꝰ ſctōruꝫ aut caroꝝ elemoſynis. aut ieiunio cognato rū. ¶ Ualet nihilominꝰ ꝓ eis pnīa facta ab amicis. Unde retulit quidaꝫ ſolēnis doctor ꝙ cū quedā mulier viro mortuo de pauꝑta te deſperaret. apparuit ei diabolꝰ dicēs. ꝙ eā ditaret ſi ſuā faceret voluntatē. Cui ꝓmitten do pͥmo iniunxit vt viros eccl̓iaſticos ī ſuo hoſpitio receptos faceret fornicari Scd̓o ꝙ pauꝑes in die reciꝑet. ⁊ in nocte vacuos ex pelleret. Tercio ꝙ orōnes in eccl̓ia garriēdo impediret. Quarto ꝙ nulli hoc ꝯfiteri debe ret. Tandē cū morti appropīquaſſet. ⁊ a filio ad ꝯfeſſionē admoneret̉. illa ei factuꝫ aperi ens dixit ſe ꝯfiteri nō poſſe. nec ſibi aliqͥd cō feſſio valeret. Sꝫ cū ille cū lacrimis inſtaret ⁊ pnīam ſe ꝓ ea factuꝝ ꝓmitteret. illa cōpun cta ꝓ ſacerdote filiū deſtinauit. Sꝫ an̄qͣꝫ ſa cerdos veniret. demones ad eā irruerūt. qy horrore ac timore mortua eſt. Filiꝰ ſuus ꝓ ea peccatū ſuū ꝯfitens. ⁊ puīam ſeptennē fa ciens. ip̄a cōpleta vidit matrē ei de ſua libe ratiōe grās referentē ¶ Ualent etiaꝫ eis in dulgentie eccl̓ie. Un̄ cū quidaꝫ apl̓ice ſedis legatꝰ q̄ndā ſtrenuū militē rogaret vt in ter ra albienſi in ſeruitiuꝫ eccl̓e militaret. facta indulgētia patri ſuo defuncto. ꝑ vnaꝫ ibideꝫ qͣdragenā moratꝰ eſt. Qua cōpleta pat̓ lu ce clarior ei apparuit. ⁊ de ſua liberatōe gra tias ei egit. C ¶ Circa ſcd̓m huiꝰ ꝑtis. ſcꝫ illos ꝓ qͥbꝰ fiūt etiā qͣttuor vidēda ſunt. Pri mo q̄ ſūt illi qͥbꝰ pn̄t ꝓdeſſe. Scd̓o qͣre debēt eis ꝓdeſſe. Tercio ſi oībꝰ eqͣlit ꝓſunt. Quar to qͣlit̓ ſuffragia q̄ ꝓ ip̄is fiūt ſcire pn̄t ¶ De pͥmo.ſ. q̇ ſūt illi q̇bꝰ ꝓdeſſe pn̄t. ſciendū ē ꝙ ſi cut dicūt Augꝰ. oēs q̇ de hac vita decedunt. aūt ſūt valde boni. aut valde mali. aut me diocriter boni. Suffragia igit̉ facta ꝓvalde bonis ſūt grāꝝactōes ꝓ valde mal̓ ſūt viuo rū qͣleſcūqꝫ ꝯſolatōes. ꝓ mediocrit̓ bōis ſūt expiatōes. Ualde aūt boni dicunt̉ q̇ ſtatimꝰ euolāt ⁊ ab vtroqꝫ igne tā purgatorij qͣꝫ in ferni liberi ſunt. Eoꝝ aūt ſūt tria genera. ſcꝫ baptizati martires ⁊ viri ꝑfecti. q̇.ſ. tā ꝑfecte edificauerūt aurū ⁊ argentū ⁊ lapides p̄cio ſos.i. dei dilectionē. pximi amorē. ⁊ bonam oꝑationē. vt nō cogitēt placere md̓o. ſꝫ tātuꝫ deo. Qui ⁊ ſi qn̄qꝫ venialit̓ peccant. feruore tn̄ caritatis ita in eis peccatū ꝯſumit̉ ſic̄ gut ta aq̄ a camino ignis penitꝰ abſorbet̉. ⁊ id̓o ſecū cremabilia nūqͣꝫ ferunt. Qui igit̉ ꝓ aliqͦ iſtoꝝ triū generū oraret. vl̓ aliqͣ ſuffragia fa ceret. eis iniuriā faceret. Quia ſic̄ dicit aug. iniuriā facit martiri qui orat ꝓ martire. Si vero aliqͥs ꝓ aliquo valde bono oraret. de qͦ tn̄ an euolaſſet dubitaret tūc ille orōnes eſ ſent grāꝝactiones. ⁊ ad merituꝫ cederent ex orantis ẜm illud. oratio mea in ſinū meū cō uertet̉. His enī tribꝰ generibꝰ celū protinus aꝑitur cū decedūt. nec aliquē purgatorij ig nem ſentiūt. Qd̓ ſignificatū eſt ꝑ illos tres q̇ bus celū aꝑtū eſt. Aꝑtū eſt emī xp̄o baptiza to. Luce. iij. Ieſu baptizato ⁊ orante aꝑtum eſt celū. Per quod ſignificat̉ ꝙ celuꝫ aperit̉ om̄ibꝰ baptizatis ſiue ſint paruuli ſiue adul ti. ita ꝙ ſi decederēt protinus euolarēt. Ba ptiſmꝰ enim virtute paſſionis xp̄i mundat ab omni peccato ⁊ originali ⁊ mortali ⁊ ve niali. Scd̓o aꝑtum eſt ſtephano lapidato. Actuū. viij. Ecce video celos aꝑtos ⁊cͣ. Per quod ſignificat̉ ꝙ aꝑit̉ omnibꝰ martyribꝰ ita ꝙ ſtatim euolant cum decedunt. ⁊ ſi aliqͣ De cōmemoratione oīm fideliū defunctorū cremabilia habeāt oīa falce martirij reſecāt̉ Tercio aꝑtū ē ioh̓i ꝑfectiſſimo. Apocal̓. iiij. Uidi ⁊ ecce oſtiū aꝑtū in celo. Per qḋ ſigni ficat̉ ꝙ viris ꝑfectis q̇ totalit̓ pn̄īam cōpleue runt nec venialia admiſerunt. vl̓ ſi aliqn̄ ad mittunt̉ a feruore caritatis ꝓtinꝰ ꝯſumunt̉. celū ip̄m ꝯtinuo aꝑitur. ⁊ mox in illud ꝑpe tuo regnaturi ingrediunt̉. Ualde aūt mali ſunt qͥ ꝯtinuo in inferni baratꝝ demergunt̉ Pro q̇bꝰ ſi de eoꝝ dānatione ꝯſtaret nulla ſuffragia aliqͣtenus eēt fienda. ẜm qḋ dicit Augꝰ. Si ſcirē patrē meum eſſe in inferno. nō plus orarē ꝓ eo qͣꝫ ꝓ diabolo. Si autē ꝓ aliqͥbꝰ dānatis de qͦꝝ dānatiōe dubitat̉ aliqͣ ſuffragia fierēt. nihil tn̄ eis ꝓdeſſent. nec qͣn tū ad liberationē. vt.ſ. ab ip̄is penis liberent̉. nec qͣntū ad mitigationē. vt.ſ. pena in eis mi tiget vl̓ diminuat̉. nec qͣntū ad ſuſpenſionē. vt ſcꝫ ad tp̄s vl̓ ad horā eoꝝ dānatio ſuſpen dat̉. nec qͣntū ad fortificationē. vt.ſ. ad tolerā dū leuiꝰ roborent̉. qͣntū enī ad aliqd̓ hoꝝ in inferno nulla redēptio eſt Mediocrit aūt boni dicunt̉ q̇ cremabilia aliqͣ.ſ. lignū. fenū. ſtipulā ſecū ferunt. vl̓ q̇ pnīam iniunctam ⁊ ſufficientē morte p̄occupati cōplere nō pn̄t qui nec adeo boni ſunt qͥn ſuffragijs egeāt. nec adeo mali q̇n eis ꝓdeſſe valeāt. Suffra gia igit̉ facta ꝓ his ſunt eoꝝ expiatōes. vnd̓ iſti ſunt illi q̇bꝰ ip̄a ſuffragīa ſolū ꝓdeſſe pn̄t In hmōī aūt ſuffragijs faciēdis ecc̄ia ꝯſue uit triplicē numerum dierū maxīe obẜuare ſcꝫ ſeptenariū. tricenariū. ⁊ anniuerſarium. Et rō hoꝝ aſſignat̉ in lib. mitrali. de officio. Obẜuat̉ ſeptenariꝰ vt aīe ad et̓nū q̇etis ſal batū ꝑueniāt. vl̓ vt eis oīa pctā remittant̉ q̄ in vita egerūt q̄ ꝑ ſepteꝫ dies ducit̉. vel vt re mittant̉ eis peccata q̄ egerūt cū corꝑe qḋ cō ſiſtit ex qͣttuor humoribꝰ. ⁊ cū anīa in qͣ ſun tres vires. Obẜuat̉ tricenariꝰ qͥ ꝯſtat ex tri bus ⁊ denarijs vt purget̉ in eis q̇cq̇d in fide trinitatis ⁊ in trāſgreſſiōe decalogi delique rūt. Obẜuat̉ anniuerſariꝰ. vt de annis cala mitatis ꝑueniāt ad ānos et̓nitatis. Sic̄ enī anniuerſariū ſctōꝝ celebramꝰ ad ip̄orū ho norē ⁊ ad nrām vtilitatē. ſic ⁊ āniuerſariū de functoꝝ ad ip̄oꝝ vtilitatē ⁊ nrām deuotōeꝫ. ¶ De ſcd̓o qͣre.ſ. eis debēt ſuffragia ꝓdeſſe ſciendū ꝙ triplici rōe debēt eis ꝓdeſſe. Prio rōne vnitatis. Sunt enī corpꝰ vnuꝫ cū illis de eccl̓ia militanti. ⁊ id̓o bona ſua debēt eis eſſe cōmunia. Scd̓o rōne dignitatis. qͦniaꝫ dū adhuc viuerēt meruerūt. vt hec ſibi pro deſſent. Et iteꝝ Dignum eſt vt q̇ alios iuue runt ⁊ ipſi ab alijs iuuent̉. Tercio rōne ne ceſſitatis. qꝛ ſcꝫ ſunt in ſtatu in qͦ iuuare ſe n̄ pn̄t. ¶ De tercio ſcꝫ vtꝝ eqͣlit̓ oībus proſint. ſciendū ꝙ ſi ip̄a ſuffragia in ſpeciali fiūt ma gis ꝓſunt illis ꝓ q̇bus ſpecialit̓ fiūt qͣꝫ alijs. Si aūt in cōmuni fiūt magis ꝓſunt eis qui plus meruerūt in hac vita vt ſibi ꝓdeſſent. ſi in eqͣli vl̓ maiori neceſſitate exiſtūt. ¶ De qͣr to qualit̓.ſ. ſuffragia q̄ ꝓ eis fiūt ſcire pn̄t. ſci enduꝫ ꝙ ẜm Augꝰ. ſcire pn̄t tribus modis. Primo ꝑ diuina reuelationē. qn̄.ſ. deꝰ hoc eis reuelat. Scd̓o ꝑ bonoꝝ angeloꝝ manife ſtationē. Angeli enī q̇ hic ſemꝑ nobiſcū ſūt. ⁊ omēs actꝰ nrōs ꝯſiderāt in inſtanti qͣſi ad eos pn̄t deſcēdere. ⁊ eis protinus nunciare. Tercio ꝑ anīaꝝ hinc exeuntiū intimatōnē. Anīe enī q̄ de hoc mūdo trā ſeunt. hec ⁊ alia eis nunciare poſſunt. Quarto nihilominꝰ ſcire pn̄t ꝑ exꝑientiā ⁊ releuationē. Cum enī a penis ſe releuari ſentiūt. ſuffragia ꝓ ſe fieri cognoſcunt. F ¶ Circā terciū huiꝰ ſcd̓e partis.ſ. illos ꝑ qͣs fiunt ſciēdū ꝙ ip̄a ſuffra gia ſi ꝓdeſſe debēt. oportet ꝙ fiāt ab his qui ſunt in caritate. Nā ſi ꝑ malos fiūt prodeſſe nō poſſunt. vn̄ legit̉ ꝙ dū quidā miles in le cto cū vxore eſſet. ⁊ luna valde lucēs ꝑrimas intraret mirabat̉. quō homo rōnalis creato ri ſuo nō pareret. cum eidē creature irratio nales parerēt. Et dū cuidaꝫ militi defuncto qui ſibi fuerat familiaris detraheret. ſubito ille q̇ mortuus fuerat in thalamū introiuit. ⁊ dixit illi. Amice noli male ſuſpicari de aliqͦ ⁊ ꝯdona mihi ſi quid in te peccaui. Cūqꝫ ſu per ſtatu ſuo interrogaret̉ dixit. Uarijs pe nis affligor. p̄cipue qꝛ tale cimiteriū violaui ⁊ ibi quēdā vulnerans eū cappa ſua expolia ui. q̇ mihi ſuꝑponit̉. ⁊ vno monte magis me premit. Rogauitqꝫ vt pro ſe orōnes fieri fa ceret. Cum autē ille ſibi diceret. an vellet ꝙ a D 2 De ſancto Theodoro tali ⁊ tali ſacerdote ip̄as orōnes faceret fieri. ille ad hoc nihil rn̄dēs caput more renuētis ꝯcuſſit. Deinde dixit. ſi vellet ꝙ tal̓ heremita ꝓ ſe oraret. Cui ille. Utinā ꝓ me oraret. Qd̓ cū ſe factuꝝ ꝑmitteret ille ait. Et ego dico ti bi qꝛ ab hac die vſqꝫ ad duos annos tu etiā morieris. Sicqꝫ ille diſparuit. et miles vita ſua in meliꝰ mutata in dn̄o obdormiuit. ¶ Qd̓ aūt dictū eſt ſuffragia facta per ma los ꝓdeſſe nō poſſe. intelligedum eſt niſi ſint oꝑa ſacramētalia. vt eſt celebratio miſſe q̄ a malo miniſtro violari nō pōt. Uel niſi ipſe defunctus vl̓ aliqͥs eiꝰ amicus aliqͥbꝰ ēt ma lis aliqͣ diſpēſanda reliqͥſſet. Que tn̄ ꝯtinuo diſpenſare debēt. ne ſibi ꝯtingat qḋ cuidam ꝯtigiſſe legit̉. Miles enī q̇dam in bello Ka roli magni vt ait turpinus cum mauris pu gnaturꝰ. rogauit cognatū ſuuꝫ vt ſi in bello moreret̉ equū ſuū venderet ⁊ pauꝑibꝰ preci um daret. Quo mortuo cuꝫ equus ſibi ni mis placeret. eū ſibi retinuit. Et poſt modi cū tꝑis defunctꝰ ei tanqͣꝫ ſol refulgens appa ruit dicens. Cognate bone ꝑ octo dies me fe ciſti pati penas in purgatorio ꝓpter equuꝫ cuiꝰ preciū vt dixeram pauꝑibꝰ nō dediſti. Sed impune nō ferēs. hodīe enī ferēt aīam tuā in infernū diaboli. ⁊ ego purgatꝰ vado in regnū dei. Et ecce ſubito in aere auditꝰ eſt clamor velut leonū vrſoꝝ ⁊ lupoꝝ. ⁊ ip̄m de medio abſtulerūt. A ¶ CIIX ¶ De quattuor coronatis. Uatuor corona ti fuerūt Seuerus. Seuerianus Corpoſorus ⁊ Uictorinus. qͥ iu bente dyocleciano vſqꝫ ad mortem ictibus plumbatoꝝ ceſi ſunt. Hoꝝ noīa cū reperire nō poſſent q̇ tn̄ poſt multos annos dn̄o re uelante reperta ſunt ſtatutū fuit vt eoꝝ me moria ſub nomībꝰ alioꝝ qͥnqꝫ martyrū. ſcꝫ claudij. caſtorij. ſimphoriani. nichoſtrati et ſimplicū recoleret̉. q̇ poſt duos ānos a mar tyrio p̄dictoꝝ paſſi ſunt. Iſti enī martyres cū omnē ſculpture artē haberēt. ⁊ dyoclecia nō idolū quoddā ſculpere nollent. nec ſacri ficare aliqͣtenꝰ ꝯſentirent. iuſſu ip̄iꝰ diocleci ani in loculos plūbeos viui miſſi ſunt. et ſic in mari p̄cipitati circa annos dn̄i. cclxxxvij. Sub noībꝰ igit̉ iſtoꝝ qͥnqꝫ ſtatuit melchia des popa p̄dictos qͣttuor honorari ⁊ qͣttuor coronatos vocari ante.ſ. qͣꝫ eoꝝ noīa repere rent̉. Et licet poſtmodū noīa reperta fuerūt vnus tn̄ obtinuit. vt quattuor coronati dein ceps vocarent̉. CCX A ¶ De ſancto Theodoro. Heodorus in ur be marmanitanorū ſub dioclecia nō ⁊ maxīano martiriū paſſus eſt Cui cū p̄ſes diceret ꝙ ſacrificaret. et pͥſtinaꝫ militiā reciꝑet. rn̄dit Theodorꝰ. Ego mili to deo meo ⁊ filio eiꝰ ieſu xp̄o. Cuipſes. Et go deꝰ tuus filiū habꝫ. Cui theodorꝰ. Enā. Ad quē p̄ſes. Poſſemꝰ euꝫ cognoſcere. Et theodorus. Eū vtiqꝫ poteſtis cognoſcere ⁊ ad euꝫ accedere. Daus igit̉ inducijs ſancto theodoro vt ſacrificaret templū matris deo rū noctu ſanctus introiuit. ⁊ igne ſuppoſito totū illud ſuccendit. Qui a quodā q̇ hoc vi dit accuſatꝰ. in carcereꝫ vt fame ibi moreret̉ recluſus eſt. Cui dn̄s apparēs dixit. Cōſide ſerue meus theodore. qꝛ ego tecū ſum. Tūc turba multa dealbatoꝝ viroꝝ clauſo oſtio ad eū veniēs cū eo pſallere cepit. Qd̓ viden tes cuſtodes territi fugerūt. Cū āt inde edu ctus fuiſſet. et ad ſacrificia inuitaret̉. ait. Si carnes meas igne cremaueris ⁊ varijs ꝯfu mas ſupplicijſ. donec fuerit ſpūs in naribus meis. nō denegabo deū meū. Tūc ad prece ptuꝫ p̄ſidis in ligno ſuſpendit̉ ⁊ vngulis fer reis tā crudelit̓ latera eiꝰ radunt̉ vt etiā eius coſte nudarent̉. Ad quem preſes. Uis theo dore nobiſcū eſſe. aut cum xp̄o tuo. Cui ille. Cū xp̄o meo ⁊ fui ⁊ ſum ⁊ ero. Tūc iuſſus ē igne cremari. In qͦ q̇dē igne ſpūm emiſit. ſꝫ tn̄ corpꝰ eiꝰ ab igne illeſuꝫ ꝑmanſit. circa an nos dn̄i. cclxxxvij. Odore vero ſuauiſſimo oēs repleti ſunt. ⁊ audita ē vox dicēs. Ueni dilecte mi intra in gaudiū dn̄i tui. Celum qͣꝫ apertū multi viderunt. De ſancto Martino A CIXI De ſancto Martino. Artinꝰ quaſi mar tem tenēs.i. bellū ꝯͣ vicia ⁊ pctā vel martinꝰ qͣi martiꝝ vnꝰ. Fuit enim martir ſaltē volūtate ⁊ carnis mortificatōe. Uel martinꝰ interp̄tat̉ qͣi irritās vl̓ ꝓuocās ſeu dn̄ans. Ip̄e nāqꝫ ꝑ merituꝫ ſue ſctītatis irritauit diabolū ad inuidiaꝫ ꝓuocauit dn̄ꝫ ad miſcd̓iam. dn̄atꝰ ē carni ſue ꝑ macerati onē ꝯtinuā. Cui.ſ. carni rō ſiue animꝰ dn̄a ri dꝫ vt dicit Dioniſiꝰ in epl̓a ad demophi lū ſic̄ dn̄atur dn̄s ẜuo. aut pat filio. aut ſen or laſciuo iuueculo. Eiꝰ vitā ſeuerꝰ cogno mēto ſulpiciꝰ diſcipl̓s ſctī martini que Gen nadiꝰ int̓ illuſtres viros ꝯnūerat ſcripſit. Artinꝰ ſabarie pannonioꝝ opido oriūdus. ſꝫ intra italiā papie alitus cu prē ſuo tribuno militū ſub ꝯſtan cio ⁊ iuliano ceſaribꝰ militauit. nō tn̄ ſpōte. qꝛ ab infantia diuinitꝰ inſpiratꝰ cū eēt ano rū. xij. inuitis ꝑentibꝰ ad eccl̓iaꝫ fugit ⁊ cathe cuminū ſe fieri poſtulauit. ⁊ extūc heremū ī traſſet niſi carnis infirmitas obſtētiſſet. Sꝫ cū ceſares decreuiſſent. vt veteranorū filijꝓ patribꝰ militarēt martinꝰ cū eēt ānoꝝ. xv. ad militandū vrget̉. vno tantuꝫ ꝯtentꝰ ẜuo. cui tn̄ martinꝰ ẜuies ſepiꝰ miniſtrabat ⁊ calcia mēta detrahebat atqꝫ tergebat. q̇dā hiemali iꝑe ꝑ portā ambianēſiū trāſiēs. pauꝑem q̇n da nūdū obuiū habuit. q̇ cū a nll̓o elemoſi nā accepiſſet. martinꝰ hūc ſibi ẜuatuꝫ intelli gēs. arrepto enſe clamide q̄ ſibi tantū ſuꝑe rat diuidit ⁊ ꝑte pauꝑi tribuēs. reliq̄ rurſus induit̉. Seq̄nti igͦr nocte xp̄m clamidis ſue partē qͣ pauꝑem texerat veſtitū vidit. ip̄mqꝫ ad circūſtātes angl̓os ſic loq̄ntem audiuit. Martinꝰ adhuc cathecuminꝰ hac me ve ſte ꝯtexit. Un̄ vir ſctūs nō ī gl̓iaꝫ elatꝰ. ſꝫ dei bonitatē cognoſcēs cū eēt ānoꝝ. xviij. bapti zari fe fecit. ⁊ adhuc ad inſtātiā tribuni ſui q̇ tꝑe ſui tribunatꝰ expleto ſe ſecl̓o abrenucia turū ꝓmittebat ꝑ biēniū militauit. Interea irruentibꝰ intra gallias barbaris. iulianꝰ ce ſar ꝯͣ eos pugnaturꝰ pecuniā militibus ero gauit. At martinꝰ nolens deinceps milita re. donatiuum reciꝑe noluit. ſed ceſari dixit. Xp̄i ego miles ſum. pugnare mihi nō licet. Indigtꝰ iulianꝰ dixit ꝙ nō religiōis grā ſed metu belli iminetis militie renunciaret. Cui martinꝰ intrepidꝰ rn̄dit. Si hͦ ignauie nō fi dei aſcribit̉. craſtina die an̄ aciē iermis aſta bo. ⁊ in noīe xp̄i ſigno crucis non clipeo ꝓte ctus aut galea hoſtiū cuneos penetrabo ſe curus. vn̄ cuſtodiri iubet̉ vt inermis vt dixe rat barbaris obijceret̉. Sꝫ die ſeq̄nti hoſtes legatōeꝫ miſerūt ſua oīa ſeqꝫ dātes. vnd̓ nō dubiū ē meritis ſctī viri talē victoriā ſine ſan gͣuine datā eſſe. Ex ind̓ relicta militia ad ſan ctū hilariū pictauēſeꝫ ep̄m ꝑrexit. ⁊ ab eo ac colitꝰ ordīatꝰ monet̉ a dn̄o ꝑ ſopore vt pen tes ſuos adhuc gētiles viſitaret. Profectus ig̓r ml̓ta aduerſa paſſuꝝ ſe eē p̄dixit. Nā int̓ alpes incidit in latrones. Cūqꝫ vnꝰ ſecurim in caput eiꝰ vibraſſet ictu feriētis dextere ſu ſtinuit alter. Uinctis tn̄ pꝰ tergū māibꝰ vni eoꝝ cuſtodiēdꝰ tradit̉. Percuctati igr̄ latro ni an timuiſſet. rn̄dit nūqͣꝫ ſe ita fuiſſe ſecuꝝ. qꝛ ſciret miſcd̓iaꝫ dei maxīe in tēptatōibꝰ af futurā. Incipiēſqꝫ latrōi p̄dicauit ⁊ ip̄m ad fidē xp̄i ꝯuertit. Qui martinū ad viaꝫ redu cēs laudabilē poſtmodū vitā duxit. ¶ B Cū aūt mediolanū p̄teriſſet diabolꝰ in hūa na ſpecie ſibi obuiꝰ fuit. ⁊ qͣ tenderet reqͥſiuit Cui cū rn̄diſſet ſe q̇ eū dn̄s vocaret tendere. ille ait. Quocūqꝫ ieris diabolus tibi aduer ſabit̉. Cū autē martinꝰ ſibi rn̄diſſet. dn̄s mi hi adiutor eſt. nō timebo q̇d faciat mihi hō ſtatim ille euanuit. Itaqꝫ mrēm ꝯuertit. pa ter v̓o in errore ꝑmaſit. Sꝫ cū hereſis arria na ꝑ totū orbe pullularet. ⁊ ille pene ſolꝰ obſi ſteret publice ceſus ⁊ de ciuitate eiectꝰ medi olanū redijt. ⁊ ibi ſibi monaſterium ſtatuit. Sꝫ inde ab arrianis eiectꝰ ad inſulaꝫ galli naria cū vno ſolo p̄ſbytero prexit vbi ellebo rū gramē venenatu int̓ aliaſ herbas in cibu ſumpſit. ⁊ vicinā mortē ſentiēs omne ꝑiculū ⁊ dolorē v̓tute or̄onis fugauit. ¶ Audiens v̓o ꝙ btūs hilariꝰ de exilio rediret obuiā ei ꝓ fectus eſt. ⁊ iuxta pictauū monaſteriū ordi nauū. Ubi cū qͣndā adhuc cathecuminum De ſancto Martino haberet. parūper a monaſterio diſcedēs. et rediēs repperit eū ſine baptiſmo defunctum Quē in cellā ducēs. ⁊ ſuꝑ eiꝰ corpꝰ ſe ꝓſter nēs. ip̄m ſua orōe ad vitā pͥſtinā reuocauit. Idē v̓o hō referre ꝯſueuit. ꝙ dū ſuꝑ euꝫ da ta ſnīa obſcuris locis deputatꝰ fuiſſet ꝑ du os angl̓os iudici ē ſuggeſtū hūc eē ꝓ q̇ mar tinꝰ oraret. Iuſſuꝫ ē igit̉ vt ꝑ ip̄os duos re duceret̉. ⁊ martino viuꝰ redderet̉. Aliū in ſuꝑ q̇ laq̄o vitā finierat vite reſtituit. ¶ Ueꝝ cū plebs turonica ep̄o careret. ip̄m pl̓im re nitentē ſibi ordīari petijt. Quidaꝫ āt ex ep̄is q̇ ꝯuenerāt eo ꝙ deformis eēt hītu ⁊ vultu d̓ ſpicabil̓ reſiſtebat Int̓ qͦs p̄cipuꝰ fuit q̇da noīe defenſor. Sꝫ cū lector tūc deeſſet q̇dam accepto pſalterio pͥmū quē inuēit pſalmū le git vbi v̓ſus hͨ erat. Ex ore infantiū ⁊ lacten tiū ꝑfeciſti laudē. vt deſtruaſ inimicū ⁊ d̓fen ſore. Et ſic ille d̓fenſorē ab oībꝰ ꝯfutatꝰ. Or dinatꝰ itaqꝫ ep̄s. cū ppl̓i tuml̓tū n̄ ferret. duo bꝰ v̓o milibꝰ extra vrbē mōaſteriū cōſtituit vbi cū. lxxx. diſcipul̓ in ml̓ta abſtinētia vixit. Nā ibi vinū nemo biberat niſi quē infirmi tas coegiſſet. Mollior hītꝰ ibi ꝓ crimīe erat Pl̓ime ciuitates de his ep̄os eligebāt ¶ Cū qd̓aꝫ ſub noīe martiris coleret̉. ⁊ a martino nil de eiꝰ vitā vl̓ merito inuēiri poſſet. q̇daꝫ die ſuꝑ ſepulcꝝ ſtans orauit dn̄m vt qͥs eſſet vl̓ cꝰ meriti indicaret. Cōuerſꝰ ad leuā vidit vmbrā nigerrimā ſtare. Qui a martino ad iuratꝰ dixit ſe latronē fuiſſe ⁊ ob ſcelꝰ ꝑcuſſū eſſe. Cōtinuo igit̉ martinꝰ altare deſtrui p̄ce pit. ¶Legit̉ qͦꝫ in dyalogo. ſeueri ⁊ galli diſcipl̓oꝝ ſcī martini. vbi ml̓ta ſuppleta ſt̓ q̄ ī eiꝰ vitā ſeuerꝰ dimiſerat. ꝙ martinꝰ qͦdā tꝑe valentinianū imꝑatore ꝓ qͣdam neceſſitate adijt. ſꝫ ille ſciens eū velle petere qḋ ipſe nole bat dare. foreſ palacij ſibi claudi fec. At mar tinꝰ ſemel ⁊ iteꝝ paſſus repulſā. cilicio obuo lutꝰ ⁊ cinere ꝯſꝑſus. ꝑ vnā hebdomadā cibi ⁊ potꝰ abſtinētia macerat̉. Tūc monēte an gelo ad palaciū venit. ⁊ nullo ſibi ꝓbibēte ad imꝑatorē vſqꝫ ꝑuenit. Quē cū veniētē vide ret iratꝰ qꝛ fuiſſet admiſſꝰ ei aſſurgere nolu it donec ſellā regiā ignis oꝑiret. ⁊ ip̄m imꝑa torē a ꝑte poſteriori ignis ſuccēderet. Tunc ſctō martino iratꝰ aſſurgēs. v̓tutē diuinā ſe ſenſiſſe ꝯfeſſꝰ eſt. ml̓tūqꝫ ip̄m cōplectēs ſibi oīa an̄qͣꝫ rogaret ꝯceſſit ml̓taqꝫ munera ob tulit. ſꝫ martinꝰ nō accepit. ¶ In eode qͣꝫ dia logo legit̉ qͣlit̓ terciū mortuū ſuſcitauit. Cuꝫ enī qͥdā iuuenis defunctꝰ fuiſſet ⁊ mat̉ ꝓre ſuſcitatiōe filij btūm martinū lacris exora ret. iſte in medio cāpi vbi erat innūerabilis ml̓titudo gētiliū genua flexit. ⁊ cūctis viden tibꝰ puer ſurrexit. Quaꝓpter oēs illi gētiles ad fidē xp̄i ꝯuerſi ſunt. Eidē qͣꝫ viro ſctō obe diebāt etiā inſenſibilia vegetabilia ⁊ irrona bilia. Inſenſibilia ſic̄ ignis ⁊ aqͣ. Naꝫ cū in qͦdā phano ignem miſiſſet. in domo ꝓxima adherēte agente vento flāma ferebat. Tūc martinꝰ ſuꝑ tectū domꝰ aſcēdēs obuium ſe adueniētibus flāmis inſeruit. Mox ꝯͣ vim venti flāma retorꝗͥt̉ vt ꝯflictꝰ q̇dā ꝯpugntiū int̓ ſe elemētoꝝ videret̉. Nauis etiā q̄dā cuꝫ ꝑiclitaret̉. vt in p̄dicto dyal̓. legit̉. q̇dā nego ciator nec dū xp̄ianꝰ exclamauit. Deꝰ mar tini eripe nos. Et ſtatī tranq̇llitas magͣ ſuc ceſſit. ¶ Sil̓r vegetabilia. Nā cū in qͣdā lo co tēplū antiquiſſimū diruiſſet. ⁊ arborē pi ni diabolo dedicatā vellet excid̓e. obſiſtētibꝰ ruſticis ⁊ gētibꝰ. vnꝰ eoꝝ dixit. Si d̓ d̓o tuo fiduciā habes. nos hāc arborē ſuccidemꝰ. ⁊ tuj eā ſuſcipe. ⁊ ſi tecū eſt deꝰ tuꝰ vt dicis eua des. Quo annuēte. ſucciſe arbori. ⁊ iā v̓ſus eū ibidē ligatū cadenti ſignū crucis oppoſu it. ⁊ in aliā ꝑte rediēs ruſticos qui ī tuto loco erāt fere oppreſſit. Qui viſo miracl̓o ad fidē ꝯuerſi ſūt. ¶ Irronabilia qͣꝫ aīalia ſibi plu ries obedierūt. ſic̄ legit̉ in p̄dicto dial̓. Cū eī canes lepuſculū in ſeq̄ntes vidiſſet imꝑauit canibꝰ vt aīal inſeq̄ deſiſterēt. Mox illi con ſtiterūt. ⁊ qͣi vincti in ſuis veſtigijs fixi mā ſe rūt. ¶ Serpens etiā q̇dā cū fluuiū q̄ndam natādo trāſirꝫ. martīꝰ ait ad ẜpētē. In noīe dn̄i iubeo te redire. Mox ſe ad v̓bū ſcī retor ſit. ⁊ in ripā aliaꝫ trāſmeauit. Et ingemiſcēs martinꝰ ait. Serpētes me audiunt. ⁊ hoīes nō audiūt. ¶ Canis ſil̓r q̇dā cū in qͣndaꝫ ex martini diſcipl̓is latraret. ille ad eū ꝯuerſus ait. In noīe martini iubeo te obmuteſcere. Canis ꝯtinuo obmuiuit ac ſi līguā habuiſ De ſancto Martino ſet abſciſaꝫ. D ¶Fuit āt btūs martinꝰ ml̓ te hūilitatis. Nā leproſuꝫ q̄ndā cūctis horri bilē pariſiꝰ obuiū hn̄s ip̄m oſculatꝰ ē. atqꝫ bn̄dixit. ſtatīqꝫ mūdatꝰ ē. In ſacrario qͣꝫ re ſidēs nūqͣꝫ cathedra vſus ē. Nā in ecc̄ia nēo eū vnqͣꝫ ſedere ꝯſpexit. Sedebat āt in cellula ruſticana. q̇s tripodes vocant. Ml̓te digni tatis. Ꝙꝛ par apl̓is dictꝰ ē. ⁊ hͦ ꝓpt̓ grāꝫ ſpūſ ſctī q̄ in eū in ſpecie ignis ad robur deſcēdit. ſi c̄ fuit in apl̓is. Un̄ ⁊ apl̓i freq̄nt eū tāqꝫ cō parē viſitabāt. Legit̉ ei in p̄dicto dialo. ꝙ q̄ da vice dū martinꝰ in cella ſolus ſederet. ⁊ ſe uerꝰ ⁊ gallus eiꝰ diſcipl̓i p̄ foribꝰ expectarēt ſubito mirabili ꝯcuſſi horrore pl̓es ī cella au diūt inſil̓ colloqͣntes. De q̇ cū pꝰ modū mar tinū reqͥſiſſent. ille ait. Dicā vob̓. Sꝫ vos q̄ ſo nulli dicatis. Agnes tecla ⁊ maria ad me venerūt. Nec tātū illa die ſꝫ ſepiꝰ ſe ab eis cō feſſus ē viſitari. Et petꝝ ⁊ pauluꝫ apl̓os a ſe ſepe videri ꝑhibuit. ¶ Multe iuſticie. Cū eī ab imꝑatore noīe maximo inuitatꝰ fuiſſet. ⁊ martino poculū pͥmo fuiſſet oblatū. ſperāti bus cūctis vt pꝰ ſe regi tribueret. ꝑ̄ſb̓ro ſuo dedit nullū eſtimās diḡorē q̇ pꝰ ſe deberꝫ bi bere. ⁊ indignū iudicas ſi aut regē aut regis pximos p̄ſb̓ro p̄tuliſſet. ¶ Multe patientie. Tātā eī in oībꝰ patiētiā ẜuabat. ꝙ cū eēt ſū mus ſacerdos īpune ſepe a clericis ledebat̉. nec a ſua eos ꝓpt̓ hͦ caritate repellebat. Ne mo illū vnqͣꝫ vidit iratū. nēo merentē. nemo ridentē. Nunqꝫ in illiꝰ ore niſi xp̄s. nunqͣꝫ in illiꝰ corde niſi pietas niſi pax niſi miſcd̓ia in erat. Legit̉ qͦꝫ in p̄dicto dial̓. ꝙ duꝫ martinꝰ q̄dā vice in veſte hyſpida ⁊ nigro ⁊ pēdulo pallio circūtectus ſuꝑ aſellū ꝓcederet. eq̇s d̓ ꝯveniētibꝰ expauefactis milites in t̓rā ſaltu p̄cipiti ſe dederūt ⁊ martinū arripiētes gͣuit̓ v̓berauerūt. Ille āt qͣſi mutꝰ cedētibꝰ terga p̄bebat. Sꝫ magͦ illi furebāt. eo ꝙ ille qͣin̄ ſen tiens v̓bera illata ꝯtēnere videret̉. Protinꝰ aūt aīalia adeo humo fixa ꝑmanebāt vt qͣꝫ tucunqꝫ flagellata velut ſaxea moueri non poſſent. quſqꝫ ad marti. redeūtes. ⁊ peccatu ſuū qd̓̇ ignorant in eū ꝯmiſerāt cōfitētes. ille eis licentiā dedit. ⁊ gͣdū ꝯcito anialia ꝓceſſe rūt. Multe aſſiduitatis in orādo. Quia vt in legenda ſua d̓r nūqͣꝫ vllū horaꝝ momētū p̄terijt q̇ nō aut oroni aūt lectōi incumberet. Int̓ legēdū tn̄ ⁊ oꝑandū nūqͣꝫ aīm ab orōe laxabat. Naꝫ vt fabris ferrarijs moris eſt. qͥ int̓ oꝑandū ꝓ q̇dā laboris leuamīe incudeꝫ feriūt. ita martinꝰ dū aliqͥd ageret ſꝑ orabat ¶ Multe auſteritatis in ſeip̄o. Refert eī ſe uerus in epl̓a ad eu ſebiū ꝙ cū martinus in qͣndā villā ſue dioceſis veniſſꝫ. ⁊ clerici lectū ſibi pl̓imo ſtramīe p̄paraſſent. ille ibidē reqͣ eſcens. inſuetā molliciē phorreſcit. ȧppe q̇ nu da humo vno tantū cilicio ſuꝑiecto cūbare ꝯſueuerat. Itaqꝫ ꝑmotus iniuria ſurgens ſtramētū omne ꝓiecit ⁊ ſe ſuꝑ nudā humuꝫ collocauit. Circa mediā v̓o noctem tota illa palea igne accendit. ⁊ martinꝰ excitatus dū exire tēptaret ſꝫ neq̄ret ab igne capit̉. ⁊ eiꝰ iā veſtimēta vrunt̉. Rediēs v̓o ad ſolitū or̄ois ꝯfugiū. ⁊ crucis emittēs ſignaculū. ī medio ignis intactꝰ ꝑmāſit. ⁊ flāmas ſenſit rorātes quas male exꝑtus erat vrentes. Monachi igit̉ excitati ꝯcurrūt. ⁊ martinū que iā ꝯſum ptū putabāt de medio flāmaꝝ illeſū educūt. ¶ Multe cōpaſſiōis erga delinqͣntes. Ꝙ oēs volētes penitere cōpaſſiōis ſinu recipie bat. Nā ⁊ cū diabolus martinū rep̄hēderet cur ſel̓ lapſos ad pn̄iam reciꝑet eideꝫ rn̄dit. Si tuipe o miſerabil̓ ab hoīm infeſtatōe de ſiſteres ⁊ te factoꝝ tuoꝝ peniteret. ego tibi cō fiſus in dn̄o xp̄i miſcd̓iaꝫ pollicerer. ¶ Mul te pietatis erga pauꝑes. legit̉ in p̄dicto dial̓. ꝙ martinū in quadā feſtiuitate ad eccleſia tendentē pauꝑ q̇dā nūdꝰ ſecutꝰ ē Martinꝰ aūt archidiacono p̄cepit vt egenteꝫ veſtiret. Sꝫ cū hoc ille facere diſtuliſſet ingreſſꝰ mar tinꝰ ſecretariū tunicā ſuā illi tribuit. ⁊ ꝯtinuo abſcedere iuſſit. Cū ergo archidiaconꝰ mo neret vt ad ſolēnia ꝑagēda ꝓcederet. ille de ſe loquēs rn̄dit ſe ire nō poſſe. donec pauꝑ ve ſtē accipiat. Archidiaconꝰ v̓o nō intelligēs qꝛ cū extrinſecus cappa tectus eēt. ip̄m nudū interiꝰ nō videbat. pauꝑeꝫ nō adeſſe cauſat̉ At ille inq̇t. Mihi veſtis deferat̉ ⁊ pauꝑ no deerit veſtiēdꝰ. Cōpulſus ille ad forū vadit. ⁊ qͥnqꝫ argēteis tunicā vilē ⁊ curtā q̇ d̓r penu laqi pene nulla rapiens ante pedes martini D 4 De ſancto Martino iratus ꝓiecit. Quā ille ſecreto induit. Cuiꝰ manice vſqꝫ ad cubitū. ⁊ longitudo vſqꝫ ad genua ꝓtendebant̉. Et ſic miſſaꝫ celebratu rus ꝓcedit. dū āt miſſaꝫ celebraret. globꝰ ig neus ſuꝑ caput eiꝰ apparuit. ⁊ a ml̓tis ibidē viſus fuit. Ob hoc par apl̓is d̓r. Huic tn̄ mi raculo addit mgͥr ioh̓es beleth. ꝙ cū ī miſſa manꝰ ad deū vt moris ē leuaret manicis li neis retro labētibꝰ cuꝫ nec brachia eiꝰ eſſent groſſa nec ml̓tū carnoſa nec p̄fata tunica ꝓ tenderet̉ niſi vſqꝫ ad cubitū remāſerūt eadē brachia nuda Tunc miracl̓oſe torqͥs auret ⁊ gēmati deferunt̉ ab angel̓. ⁊ brachia decē ter oꝑiunt̉ ¶ Quē etiā tōſaꝫ qͣdā vice ꝯſpici ens. euāgelicū inqͣt mādatū iſta ꝯpleuit Du as tunicas iſta habuit. ⁊ vnā noͣ hn̄ti largi ta eſt. Ita ⁊ vos inq̇t facere debetis. Mul te ptātis erga demōes expellēdos. Sepe eī ip̄os demōēs ex hoībꝰ expulit. Legit̉ etiā in p̄dicto dial̓. ꝙ q̇dā vacca a demone aguata cū vbiqꝫ ſeuiret ⁊ ml̓tos ꝯfod̓et. ⁊ v̓ſus mar tinū ⁊ ſocios ſuos ī itinere furibūda ꝯcurre ret ille māu eleuata ip̄aꝫ ſiſtere iubet. Qua īmobili ꝑmanēte. vidit demonē dorſo illius inſidente. Que increpans diſcēde inqͥt fune ſte de pecude ⁊ īnoxiū anīal agitare deſiſte. QQuo ꝓtinꝰ diſcedēte. vacca ad eiꝰ pedes ꝓ ſternit̉. ⁊ ad eiꝰ imꝑiuꝫ cū oī māſuetudīe ad gregē ſuū reuertit̉. ¶ Ml̓te ſubtilitatis erga eos cognoſcēdos. Demōēs eī ſibi ita cōſpi cabiles reddebāt̉ vt aꝑte ab ip̄o ſub qͥcunqꝫ imagīe viderēt̉. Nā int̓dū demōes ī iouis ꝑ ſonā pl̓imūqꝫ mercurij. aliqn̄ veneris vl̓ mi nerue trāſfiguratos ſe eiꝰ vultibꝰ offerebāt. qͥs ille oēs ſuis noībꝰ īcreꝑabat. Mercuriū maxie patiebat̉ infeſtū. Iouēbrutū atqꝫ he betē eē dicebat. ¶ Quādā etiaꝫ vice diabolꝰ in forma regis purpura ⁊ diademate ⁊ au reis caligis ornatꝰ. ſereno ore letaqꝫ facie ſi bi apparuit. Cūqꝫ diu ābo tacuiſſent. agno ſce inqͣt martine quē col̓. Xp̄s ego ſū deſcēſu rus ad tras. pͥus me māifeſtare tibi volui. Ad hͦ cū adhuc martinꝰ admirans taceret. rurſꝰ ait. Martine cur dubitas credere cuꝫ me videas. Xp̄s ego ſū Tūc ille a ſpūſcō do ctus ait. Dn̄s ih̓s xp̄s nō ſe purpuratū. nec diademate renitētē vētuꝝ eē p̄dixit. Ego xp̄ꝫ niſi ī eo hītu ⁊ forma q̄ paſſꝰ ē. niſi crucis ſti gmata p̄ferētē. veniſſe n̄ credā. Ad hāc vocē ille diſparuit ⁊ totā cellā fetore ꝯpleuit. E ¶ Martinꝰ igͦr obitū ſuum lōge an̄ p̄ſciuit. que et frībꝰ reuelauit. Interea cādacēſeꝫ di oc̄. cā ſedāde deſcordie viſitauit. Pergens gͦ vidit mergl̓os ī fluie piſcibꝰ īſidiātes ⁊ qͦſqꝫ capiētes. Forma inqͣt hͨ demonū ē. Inſidi ant̉ īcautis. capiūt neſciētes captos d̓uorāt. ſat̉ari neqūt deuoratiſ. Imꝑat igͥr vt relicto gurgite deẜtas petent regiōes. Statīqꝫ gre ge fctō. mōtes ſiluaſqꝫ petiert̓. In illa igr̄ di oc. aliqͣꝫ diuꝯmoratꝰ corꝑis viribꝰ cepit deſti tui ⁊ diſcipul̓ īdicat ſe iā reſolui. Tūc oēs flē tes cur nos inqunt pat̓ deſeris. aut cui nos deſolatos relinq̇s. Inuadēt eī gregē tuū lu pi rapaces. Et ille eoꝝ motꝰ p̄cibꝰ fletibuſqꝫ flēs qͣꝫ ſic orauit. Dn̄e ſi adhuc ppl̓o tuo ſuꝫ neceſſariꝰ. n̄ recuſo laborē. fiat volūtas tua. Dubitauit eī pene q̇d mallet. qꝛ nͨ hos deſe rere. nͨ a xp̄o volebat diutiꝰ ſeꝑari. Itaqꝫ cū aliqͣꝫdiū moleſtia febriū teneret̉. ⁊ a diſcipu lis ſuis rogaret̉ vt ī lectulo ſuo vbi ī cilicio ⁊ cinere decūbebat ſtramētū aliqd̓ poneret̉. n̄ decꝫ īqͦt filij xp̄ianū niſi ī cilicio ⁊ cinere mori Ego ſi vob̓ aliud exēplū relinqͦ ip̄e peccaui. Ocul̓ ac māibꝰ ī celū ſꝑ ītētꝰ. inuictū ab orōe ſpūm nō relaxabat. Et cū ſupinꝰ ſꝑ iaceret. ⁊ a p̄ ſbyteris rogaret̉ vt corpuſculū mutati one lateris releuaret. ſinite me inquit frēs. ſi nite celuꝫ potiꝰ reſpicere qͣꝫ tram. vt ſpūs ad dn̄m dirigat̉. Et hͨ dicēs vidit diaboluꝫ aſſi ſtere. Quid hͦ iqͥt aſtas cruēta beſtia. Nihil in me funeſtū reꝑiēs. abrae me ſinꝰ recipiet. Et in hac voce ſub archadio ⁊ honorio q̇ ce perūt circa annū dn̄i.ccccxlviij. vite eiꝰ. lxxxj. ſpūm deo reddidit. Uultuſqꝫ eiꝰ tanqͣꝫ iam gl̓ificatꝰ reſplēduit. ac chorꝰ angl̓oꝝ ibidem ꝯcinēs a ml̓tis auditꝰ fuit ¶ Ad eiꝰ trāſituꝫ pictaui ſic̄ turonici cōuenerūt. ibiqꝫ magͣ al tercatio orta ē. Dicebāt eī pictaui. Noſter ē monachꝰ. Nos reqͥrimꝰ ꝯmēdatū. Quibꝰ illi. Uobis eſt ablatꝰ. nobis a deo donatus Nocte igit̉ media pictaui oēs penitꝰ ſopiūt̉ ⁊ ſic a turonicis ꝑ feneſtrā eiectus. ꝑ ligerim Martino De ſancto nauigio ad vrbē turonicā cuꝫ magno gau dio deportat̉. ¶ Btus aūt ſeuerinꝰ coloniēẜ ep̄s cū die dn̄ica loca ſct̄ā pꝰ matutinas mo re ſolito circūiret illa hora qͣ vir ſcūs obijt an gelos cantātes in celo audiuit. Uocāſqꝫ ar chidiaconē introgat ſi aliq̇d audiret. Et cuꝫ ſe nil audire diceret. ⁊ archiep̄s vt diligēt̓ au ſcultaret moneret. cepit ſurſū collū extēdere aures erigere. ⁊ ſuꝑ ſummis articul̓ baculo ſuſtentāte ſtare. Sꝫ dū archiep̄s ꝓ eo oraſſꝫ qͣſdā in celo voces audire ſe dixit. Cui archi ep̄s. Dn̄s meꝰ martinꝰ ē. q̄ migͣuit e mūdo. ⁊ nūc angeli eū in celū deferūt. Demōes aut affuerūt q̇ eū retinere voluerūt. ſꝫ nihil ſuuꝫ in eo reperiētes ꝯfuſi receſſerūt. Archidiaco nus igit̉ die ⁊ horā notauit. ⁊ tūc martinum migraſſe cognouit. Seuerꝰ etiaꝫ monachꝰ q̇ vitā eiꝰ ſcp̓ſit cū poſt matutinas leuit̓ ob dormiſſet. ſic̄ ip̄e in qͣdā epl̓a teſtat̉. ſcūs mar tinꝰ albis indutꝰ. vultū igneo. ſtellātibꝰ ocu lis. crine purpureo tenēs librū in māu dexte ra quē de vita eiꝰ idē ſeuerꝰ ſcripſerat. eide apparuit. Cunqꝫ poſt bn̄dictionē in celū cō ſcendere ip̄m videret ⁊ cū eo aſcēdere cupet euigilauit. Poſt hͦ aūt nūcijs veniētibꝰ ea dē nocte ſanctu martinū migraſſe audiuit. F ¶ Eo qꝫ die.s. ambro. mediolanēſis ep̄s miſſaꝫ celebrās ſuꝑ altare inter ꝓphetiam ⁊ epl̓am obdormiuit. Et cū nullꝰ eū excitare p̄ ſumeret ⁊ ſubdiaconꝰ niſi ip̄o innuēte epl̓aꝫ nō auderet legere. trāſactis d̓uaꝝ vl̓ triū ho rarū ſpacijs excitauerūt eū dicentes. Iā ho ra p̄terijt. ⁊ ppl̓s valde laſſus expectat. iubeat dn̄s noſter vt clericꝰ epl̓am legat. Ad qͣs ille Nolite turbari. frater ei meꝰ martinꝰ ad de um miguit. et ego eiꝰ funeri interfui ⁊ obſe quiū p̄bui. ſꝫ vltimā or̄oneꝫ vobis excitātibꝰ explere nō valui. Tūc illi die ⁊ horā notates inuenerūt ſanctū martinū tūc migͣſſe ad ce lū ¶ Cappa eiꝰ vt ait mgr Ioh̓es beleth re ges francie in p̄lijs portare cōſueuerūt. Un̄ ip̄ius cappe cuſtodes capellam dicebantur. ¶ Poſt morte aūt eius anno. lxiiij. cū bea tus ꝑpetuus eiꝰ eccl̓iaꝫ magnifice ampliaſ ſet ⁊ in ea corpus eiꝰ tranſferre vellet ſemel ⁊ bis ⁊ tercio ieiunijs et vigilijs inſiſtentes. ſepulchrū eiꝰ nullatenꝰ mouere potuerūt. Cū qꝫ vellēt dimittere. q̇dā ſenex pulcerrimꝰ eis apparuit dicēs. Uſqꝫ q̇ tardatis. Nō vidētiſ ſanctū martinū paratū iuuare vos ſi manꝰ apponitis. Tūc ille cū eis manus appoſuit. ⁊ cū ſūma velocitate ſepulchꝝ leuauerūt. ⁊ in loco vbi nūc colit̉ poſuerūt. Senex aut ē ille pꝰ hoc nuſqͣꝫ cōparuit. Hec trāſlatio in mē ſe iulij celebrat̉. Refert odo abbas clūia cen ſis ꝙ tūc oēs cāpane in oībꝰ eccl̓ijs nll̓o tan gente pulſabant̉. ⁊ oēs lāpades diuinitꝰ ac cendebant̉. ¶ Fert̉ qͦꝫ ꝙ tūc duo ſocij erant qͦꝝ vnꝰ erat cecus ⁊ alter ꝯtractꝰ. Cecꝰ autē ꝯtractu ferebat. ⁊ ꝯtractꝰ ceco viā demoſtra bat. Sicqꝫ tal̓r mēdicātes ml̓tā pecuniā ac q̄rebāt. Audiētes ho ꝙ ad corpꝰ ſct̄ī marti ni ml̓ti ſanabant̉ infirmi. cū in trāſlatiōe eiꝰ corpꝰ extra eccl̓iaꝫ ꝓceſſional̓r duceret̉. time re ceperūt ne p̄dictuꝫ corpꝰ iuxta domū vbi manebat duceret̉. ⁊ ſic ip̄i forſitan curarent̉. Nolebat enī ſanitatem ꝯſequi ne deperiret materia q̄ſtus ſui. Quaꝓpter de illa ſtrata fugiētes ſe ad aliā trāſferebāt. ꝑ quā corpus nequaqꝫ duci putabat. Duꝫ ergo fugerent corꝑi eius ex improuiſo ꝓtinꝰ obuiauerunt Et qꝛ deus multa bona p̄ſtat inuitis. ambo ꝯeoꝝ voluntatē ꝯtinuo ſūt curati. licꝫ d̓ hoc pl̓imū triſtarent̉. ¶ Ambro. at de ſctō mar tino ſic att. Beatus martinus ꝓphani erro ris tēpla deſtruxit. vexilla pietatiſ erexit mor tuos ſuſcitauit ab obſeſſis corꝑibus demo nia ſeua excluſit ac varijs laborātes lāguo ribꝰ ſalutis remedio ſubleuauit. q̇ ita ꝑfectꝰ inuētus eſt. vt xp̄m texiſſet in pauꝑe. ⁊ veſte qua egenus acceꝑat mundi dn̄m induiſſet. O felix largitas qua diuinitas oꝑit̉. O cla midis gl̓ioſa diuiſio q̇ militem texit ⁊ regem O ineſtimabile donū. qd̓ veſtire meruit di uinitatē. Digne huic dne ꝯfeſſionis tue pre mia cōtuliſti. Digne ei arrianoꝝ ſubiacuit feritas. Digne amore martyrij. ꝑſecutoris tormēta nō timuit. Quid erit ꝓ oblatiōe in tegri corꝑis recepturꝰ. qui ꝓ qͣntitate veſtis exigue deū veſtire meruit ⁊ videre. Sic ſpe rantibꝰ ꝯtulit medicina. vt alios ſupplicatio nibus. alios viſu ſaluaret. D 5 De ſancto Bricio A CLXXII ¶ De ſancto Bricio. R Riciꝰ ſancti mar tini diaconꝰ. eiuſqꝫ pl̓imū emulꝰ multa eideꝫ ſctō ꝯuīcia inferebat. Nā cū q̇daꝫ pauꝑ martinū reqͥreret dixit ei briciꝰ. Si illū delirū qͣris ꝓſpice eminꝰ. ille ē enī q̇ qͣſi amēs celuꝫ reſpicit. Cū igit̉ pauꝑ a martino q̇ petierat accepiſſet vir ſctūs Bri ciū ad ſe vocans dixit. An ego tibi delirꝰ vi deorbrici. Qd̓ cū ille p̄ v̓ecūdia ſe dixiſſe ne garet. Ait martinꝰ Nōne aures mee ad os tuū erāt. qn̄ hoc eminꝰ loq̄baris. Amē dico tibi. qꝛ a dn̄o obtinui vt roibi in ep̄atū ſucce das. ſꝫ ſcias ml̓ta te in eꝑatu aduerſa paſſu rū. Qd̓ briciꝰ audiēs irridebat di. Nōne ve rū dixi iſtū deliruꝫ eſſe. Poſt morteꝫ igit̉ ſctī martimi briciꝰ ī ep̄m ē electus. Qui deiceps oroni vacabat. Et licꝫ adhuc ſuꝑbꝰ tn̄ corꝑe caſtꝰ erat. Anno aūt ep̄atꝰ ſui triceſimo mu lier q̄dā religioſe veſtita q̇ eius veſtimēta la uabat ꝯcepit filiū ⁊ peꝑit. Tūc oīs ppl̓us cū lapidibꝰ ad eiꝰ ianuaꝫ ꝯgregatꝰ eſt di Diu pietate ſctī martini luxuria tuā diſſimulaui mus. ſꝫ iā neq̄qꝫ pollutas manꝰ oſculari va lemꝰ. Illo aūt virilit̓ hoc negāte ait. Addu cite ad me infantē. Quo allato cū. xxx. eēt di erū dixit ad eū briciꝰ. Adiuro te ꝑ filiū d̓i vt dicas corā oībꝰ ſi ego te genui. Et ille. nō tu inqͣtes pat̓ meus. Populo aūt vrgēte vt q̇s eſſet eiꝰ pat requireret. ille ait. Nō ē hoc me um. feci qd̓ ad me ꝑtinuit. Populus āt hoc totū magicis artibꝰ attribuebat dicens. Ne quaqͣꝫ nobis falſo paſtoris noīe dn̄aberis. Tūc ille ꝓſui purgatōe prunas ardētes vſ qꝫ ad tumbā ſancti martini cūctis vidētibꝰ deportauit. Proiectiſqꝫ prunis. veſtis eiꝰ il leſa apparuit. Et ait. Sicut hoc meum veſti mentū a prunis māſit illeſum. ſic corpꝰ me um a cōfactu ml̓ieris ē md̓m. Populo aūt adhuc nō credēte. ſanctū briciū ꝯtumelijs ⁊ iniurijs afficiūt. et a ſua dignitate eijcuit. vt v̓bū qd̓̇ ſcūs martinꝰ dixerat impleret̉. Tūc bricius flens papā adijt. ⁊ ſeptē annis ibideꝫ ꝑmanens ȧcq̇d in ſanctū marninū deliq̄rat penitēdo deleuit. Populus aūt Iuſtinia nū p̄fecit. ⁊ romā ꝯtra briciū miſit. vt epiſco patū ſibi ꝯtra briciū defenſaret. Quo cū ten deret. in ciuitate vercellen̄. vitā finiuit. et ar meniū loco eius ppl̓s omīs p̄fecit. Septimo igit̉ anno bricius cū autoritate pape rediēs ſexto ab vrbe miliario hoſpiciū accepit. ⁊ ar menius eadē nocte ſpūm exalauit. Qd̓bri cius ꝑ reuelationē cognoſcēs. ait ſuis vt ſur gerent. ⁊ ſecū ad tumulandū turonēſem ep̄i ſcopū ꝓperarēt. Cū ergo Briciꝰ ꝑ vnā por tam ciuitatē ingrederet̉. ille ꝑ aliā mortuꝰ eſ ferebat̉. Quo ſepulto ſanctꝰ bricius ſedē ſu am accepit. ⁊ ſeptē poſtmodū annis p̄ſides ⁊ vitam laudabilem ducens. xluiij. anno epi ſcopatus ſui in pace quieuit. A CLXIII ¶ De ſancta Elizabeth. Lizabeth inter pretat̉ deꝰ meus cognouit. vel dei mei ſeptima. vl̓ dei mei ſatu ritas. Dicit̉ ergo pͥmo elyzabeth deꝰ meꝰ cō gnouit. qꝛ deꝰ eā cognouit.i. ſuo bn̄placito approbauit. vl̓ cognouit.i. noticiā ſue cogna tionis ſibi infudit. Scd̓o d̓r elyzabeth. i. de mei ſeptia. ip̄a eī habuit ſeptimā dei vl̓ ſeptē oꝑbꝰ miſcd̓ie ſe exercuit. qꝛ nūc ē in ſeptima etate q̇eſcentiū. ꝑuētura tandē in octauā re ſurgentiū. vl̓ ꝓpter ſeptē ſtatꝰ in quibꝰ fuit. Ip̄a nāqꝫ fuit in ſtatu v̓ginali. ſcd̓o in ſtatu ꝯiugali. tercio in ſtatu viduali. qͣrto in ſtatu actiuo. qͣnto in ſtatu ꝯtēplatiuo. ſexto in ſta tu religioſo. et nūc ſeptimo e in ſtatu gl̓ioſo. Et iſti ſeptē ſtatꝰ manifeſte ꝯtinent̉ in legē da ſua vt poſſet dici de eā qd̓ d̓r in Daniele de nabuchodonoſor. ſeptem tꝑa mutabunt̉ ſuꝑ eā. Tercio d̓r dei mei ſaturitas. deꝰ enī modo eā ſatiauit ⁊ repleuit ſplēdore verita tis. dulcedine ſuauitatis ⁊ vigore eternitatiſ Un̄ Augꝰ. in li. de ciui. dei. agēs de ciuitate celeſti dicit. In et̓nitate dei viget. in v̓itate d̓r lucet. in bonitate dei gaudet. Lizabeth illuſtris vngarie regis fi lia. genere nobil̓. ſꝫ fide ac religione nobilior. ſtirpem tā nobileꝫ nobili De ſancta Elizabeth tauit exēplis. illuſtrauit miracul̓. ⁊ d̓corauit grāſctītatis. Quā autor nature ſup̄ nat̉am q̇dāmo extulit. dū puella regalibꝰ nutrita d̓ licijs. oīa puerilia aūt oīno ꝯtēneret. aut ea dē in dei obſeq̇uꝫ māciparet. vt liqdo clare ai tenera eiꝰ īfantia qͣnta ſimplicitate vigu it qͣnta dulci deuotōe incepit. Extūc ſiq̇dem cepit boīs aſſueſcere ſtudijs. ludos ſpernere vanitatis ſucceſſus ꝓſperos fugere md̓i ꝓ ficere ſꝑ in reuerētia dei. Cū eī adhuc eēt q̇n quēnis in ecc̄ia orādi gra tā ſedula ꝑmane bat. vt eā eiꝰ ſodales vel ancille auellere vix valerēt. Quā cū ancille vl̓ coetanee eiꝰ obẜ uarēt. aliqͣm de ill̓ cā ludi v̓ſus capellā inſeq̄ videbat̉ vt ex hͦ intrādi ecc̄iaꝫ oportunitateꝫ captaret. Quā ingrediens genua flectebat. aut pauimēto total̓r īcūbebat. Et lꝫ lrāꝝ ꝑi tianbrēt tn̄ corā ſe ī eccl̓ijs ſepe pſalteriuꝫ ex padebat. vt q̇dāmo ſe lege fingeret ne velut occupatā qͣs īpediret. Se qͣꝫ cū puell̓ ad tra ꝓſtratā ludi ſpecie mēſurabat. vt ſubtali oc caſione d̓o reuerētiā exhiberet. In ludo etiā anuloꝝ ⁊ alijs ludis ſpē totā ī deū ponebat. Et ex his q̄ puella ꝑuula lucrabat̉. vl̓ al̓s pe culiarit poſſidebat. pu ell̓ pauꝑcul̓ decimas exhibebat. īducēs eas vt ſepe or̄ōeꝫ dn̄icā di cerēt ⁊ crebro v̓gineꝫ ſalutarēt. ¶ Creſcēs v̓o petatē tꝑis. creſcebat ampliꝰ ꝑ affectu deuo tōis. Nā btāꝫ v̓ginē dei genitricē ī ſui patro nā ⁊ aduocatā ⁊ btuꝫ ioh̓eꝫ euāg. ī ſue caſti tatis cuſtodē elegit. Cū enī ſingl̓e cedule ſin gl̓oꝝ apl̓oꝝ noībꝰ inſcp̓te altari īponerētur. ⁊ q̄libꝫ aliaꝝ puellaꝝ caſu ſibi cedulā ꝯtingē tē acciꝑet. iſta orōe fuſa tribꝰ vicibꝰ cedulaꝫ vbi nomē ſctī petri erat inſcpͥtuꝫ. ⁊ deſidera bat accepit. Ad quē tāto deuotōnis ferebat̉ affectu. vt nihil in etꝰ noīe petentibꝰ denega ret. Ne v̓o md̓i ſucceſſus ſibi nimiū blādire tur. qͣtidie in rebꝰ ꝓſperis ſibi aliq̇d detrahe bat. Cū eī in aliqͣ ſibi ꝓſꝑe ſucced̓et reliquuꝫ int̓mittēs di. nolo ꝓccd̓e ſꝫ ꝓpt̓ deū reliquū ī t̓mitto. B ¶ Ad choreasqͣꝫ cū puell̓ cet̓is aduocata cū vnū circūituꝫ ꝑegiſſet dicebat. ſufficiat nobis vnꝰ circūitꝰ iā ꝓpt̓ deū alios dimittamꝰ. Et ſic ꝑ talē modū puellas a va nitatibꝰ tꝑabat. Ueſtimētoꝝ laſciuos vſus ſꝑ abhorruit. ⁊ oēꝫ in his honeſtateꝫ dilexit. Tertū qꝫ ſibi numeꝝ orōnū indixerat. que ſi qn̄ aliqͣ occupatōe p̄ueta n̄ potuiſſet ꝑficere ⁊ ab ancillis lectū īgrēdi cogeret̉. cum celeſti ſpōſo vigilias vigilant̉ ſoluebat. Diesqͣꝫ ſo lēnes puella nobil̓ tāta deuotōne colebat. vt etiā manicas ſibi ꝯſui nll̓a rōne pateret̉ an̄ qꝫ miſſaꝝ ſolēniā cōplerēt̉. Cirothecaꝝ etiā vſus an̄ meridie in diebꝰ dn̄icis ſibi int̓dixit. volēs ī hoc ⁊ ſacre deferre ſolēnitati ⁊ ſue ſa tiſfacere deuotōi ꝓpt̓ qḋ ſolita erat ad hec ⁊ ſil̓ia ſe ꝑvotū aſtringe. ne q̇s eā poſſet aliqͥbꝰ ſuaſiōibꝰ a ſuo ꝓpoſito reuocare. Officiuꝫ eccl̓iaſticū audiebat cū tāta reuerētia. vt cuꝫ ſacra legerent̉ euagalia. vl̓ ſacra hoſtia cōfi ceret̉. māicas ſi forte ꝯſute eēt ſolueret. mo nilia deponeret. ⁊ cet̓a capitis ornamēta in īmo locaret ¶ At vbi gͣdū v̓ginaleꝫ prudent̓ rexit ⁊ innocent ꝑcurrit. ꝯiugalē gͣdū itrare cōpellit̉. vtpote q̇ ad hͦ pat̓no imꝑio vrgebat̉ fructu ꝑceptura triceſimū q̄ fidē trinitatiſ ẜ uauit cū decalogo p̄ceptorū. Cōſenſit igit̉ lꝫ iuita ī copulā ꝯiugalē. nō vt libidini ꝯſenti ret. ſꝫ ne pr̄is p̄ceptū ꝯtēneret ⁊ vt filios edu cādos ad dei ẜuitiuꝫ ꝓcrearet. Quāuis enī fuerit legi thori ꝯiugal̓ aſtricta. nll̓i tn̄ culpā de delectatōi fuit ſubiecta. Qd̓ ind̓ maifeſte ꝯſtat. quiā in manibꝰ mgͥri corādi votū emi ſit. ꝙ ſi viro ſuo eā ſuꝑuiuere ꝯtingeret. cōti nentiā ꝑpetuaꝫ obẜuaret. C ¶ Fuit igit̉ lantgrauio thuringie ſociata ꝯiugio ꝓut re galis exigebat magnificētia. ⁊ diſpoſitio or dinauit diuīa. vt.ſ. ibidē ml̓tos ad dei amo rē adduceret. ⁊ īcultos hoīes edocerꝫ. Lꝫ āt mutauerit ſtatū. n̄ tn̄ mutauit mētiſ affectu Quāte aut fuerit deuotiōis ⁊ hūiliatōis ad deū. qͣnte auſteritatis ⁊ abſtinētie ad ſeip̄am qͣnte largitatis ⁊ miſcd̓ie ad pauꝑes. ex hiſ q̄ ſubiecta ſt̓ aꝑtiꝰ declarat̉. Nā ī oroe tati exti tit feruoris. vt etiaꝫ ancillas ad eccl̓iam gͣdū ꝯcito p̄ueniret vt qͣi qͥbꝰ dā clādeſtinis oroni bus aliquād̓i gr̄aꝫ impetraret. In nocte ad orōem ſepe ſurgebat. rogāte eā marito vt ſi bi ꝑceret ⁊ q̇eti alicui corpꝰ donaret. Ordīa uit aūt cum q̇daꝫ domicella ſibi int̓ ceteras magis familiari. vt ſi forte ſomno dep̄ſſa nō De ſancta Elizabeth ſurgeret. eā pede tangēs excitaret. Quadaꝫ v̓o vice pedē dn̄e tāgere voluit. ⁊ caſu in pe dē mariti impegit. Qui ſubito excitatꝰ rem vt erat didicit. ⁊ patient̓ ſufferēs prudent̓ diſ ſimulauit. Et vt oronū ſuaꝝ d̓o pingue red deret ſacrificiū. ſepe ip̄m irrigabat abūdan tia lacrīaꝝ. qͣs q̇dē lacrīas fundebat iocūde ⁊ ſine aliqͣ indecēti vultꝰ ꝑmutatiōe. ita vt ſꝑ cū dolore fleret ⁊ de dolore gauderet. et hͦ qͥ dā vultꝰ leticia venuſtaret. Tante ſe hūilita ti ſubiecit. vt ꝓpt̓ dei amore vilia ⁊ abiecta n̄ ſpueret. ſꝫ hͦ cū deuotiōe nimia exerceret Nā infirmū qͣndā vultu deforme. capitis fetore horribilē in ſinu ꝓprio reclinauit. ⁊ horridū crinē tondes eiꝰ caput ancill̓ ridētibꝰ lauit. In rogatōibꝰ ſꝑ ꝓceſſionē nudis pedibꝰ in duta laneis ſeq̄bat̉. Et ī p̄dicatōnū ſtatōibꝰ int̓ pauꝑculas tanqͣꝫ pauꝑ ⁊ humilis reſide bat. In purificatōe poſt ꝑtū neqͣqͣꝫ ſe vt cete re gemīs ornabat. vl̓ veſtibꝰ deauratis tege bat. ſed exēplo intemerate puerꝑe filiū ꝓprijſ geſtās in vlnis. ip̄m ad altare cū agno ⁊ can dela hūiliter offerebat. vt ex his ⁊ ſecl̓i pom pam cōtēnendā on̄deret. ⁊ ſe illibate puerꝑe ꝯformaret. Deinde domū redies veltimen ta ip̄a cū quibus ad ecc̄iam ꝓceſſerat alicui pauꝑi ml̓ieri tribuebat. ¶ Accedit qͣꝫ ad ſue humilitatis p̄coniū ꝙ ip̄a libertate p̄cellens ⁊ dignitate ſublimiſ. cuiuſdā viri.ſ. magiſtri Conrādi pauꝑis ⁊ mendici. ſed tn̄ ſcientia ⁊ religione precipui. ſaluo iure matrimonij ⁊ ꝯſentiente marito obediētie adeo ſe ſubiecit vt quicq̇̓d ille preciꝑet. ip̄a cū reuerētia ⁊ ml̓ to gaudio adimpleret. vt ex hoc et obediētie ꝑciperet meritū ⁊ dn̄i ſaluatoris qui factus eſt obediens vſqꝫ ad mortē imitaretur exem plū ¶ Quadā aūt vice ad quandā p̄dicati onē ab ip̄o vocata ſuꝑueniente marchioniſ ſa myſſenenſe impedita nō venit. Quod il le egreferens tantā eiꝰ inobedientiaꝫ relaxa re noluit. donec vſqꝫ ad camiſiā expoliataꝫ cū q̇buſdam ancillis ſuis q̇ culpabiles fue rant fortiter v̓berari fecit. D ¶ Sibi q̇qꝫ tantā abſtinentiā ⁊ rigore imponebat. vt cor pus ſuū vigilijs diſciplinis ⁊ ieiunijs mace ducebat inſomnes. vt orōnibꝰ poſſet inſiſte re. ⁊ in abſcondito patrem celeſtē orare. Cū qꝫ ſomni interpellaret neceſſitas. ſuper pro ſtrata tapecia dormiebat. Sed cum maritꝰ abeſſet cum ſponſo celeſti in oronibus ꝑno ctabat. Sepe etiam ꝑ manus ancillarū fa ciebat ſe in cubiculo fortiter verberari. vt ſal uatori flagellato vicem rependeret ⁊ carneꝫ ab omni laſciuia coerceret. ¶ Tantam au tē in cibo ⁊ potū temperātiā exhibebat. vt in menſa mariti inter diuerſa ferculorū gene ra interdū pane ſimplici eſſet contēta. Ma giſter enim Cōradus ſibi interdixit ne de ci bis mariti quicqͣꝫ cōtingeret. de qͥbꝰ fanam conſcientiā nō haberet. Qd̓ ip̄a tanta diligē tia obẜuauit. vt alijs diuerſis delicijs abun dantibꝰ. ip̄a cū ancillis ſuis cibis groſſiori bus vteret. Sepe tn̄ ad mēſam ſedebat ⁊ ci bos manibꝰ contrectabat ⁊ diuidebat. vt ex hoc comedere videret̉. ne ſuꝑſtitionis nota incurreret. ſed vrbanitate tali cūctos conui uas letificaret. ¶ Quadā vice cū longi iti neris fuiſſet labore depreſſa. ⁊ marito et ſibi fuiſſent cibi diuerſi oblati. q̇ non credebant̉ de iuſtis laboribꝰ acq̇ſiti. oīno abſtinuit ⁊ ni grū panē ⁊ durū in aqua calida mādefactū cū ſuis ancillis patient comedit. Ob hͦ qͦſdā redditus iuſtos vir ſuus ſibi aſſignauerat. de quibꝰ cū q̇buſdā ancillis ſuis q̇ ſibi ad hͦ oīa ꝯſentiebat viuebat. Sepe aūt cibos cu rie reſpuit ⁊ aliqͦꝝ bonoꝝ viroꝝ cibaria reqͥ ſiuit. Hec aūt omīa vir ſuus cum patientia ſupportabat aſſerēs ꝙ hec ⁊ ip̄e libenter face ret. ſi turbationem ſue familie non timeret. ¶ Statuqꝫ pauꝑtatis in ſumma gl̓ia ꝯſti tuta ſūmoꝑe affectabat. vt ⁊ xp̄o pauꝑi vicē repēderet. ⁊ mūdꝰ ī ea nil ꝓpriū hrēt. Qua ꝓ pter int̓dū cū ſola eēt cū ancill̓. veſtimetis vi libꝰ induēs ſe. ⁊ deſpecto velo caput ſuū ope ries dicebat. Talit̓ incedā cū ad ſtatū vene ro pauꝑtatis. Licꝫ aūt ſibi abſtinētie frenū īpoſuerūt. tāta tn̄ liberalitate ſe ad pauꝑes ef tūdebat. vt nulluꝫ aliqͣ p̄mi mnedia pateret̄. ſꝫ oībꝰ adeo largiſſime ſubueniebat vt oēs eā matrē paupeꝝ acclamarent. Sex enī miſe ricordie oꝑbus toto vigilantia inſudabat De ſancta Elizabeth vt regnū ꝑpetuuꝫ ꝑpetuo regnatura ꝑcipe ret ⁊ patna bn̄dictionē cū bn̄dictis ad dexte rā poſſid̓et. Ipſa nāqꝫ nudos veſtiebat. Si qͥdē veſtimēta impendebat pauꝑibꝰ nudis pegrinoꝝ ⁊ pauꝑuꝫ corꝑibꝰ ſepeliēdis. ⁊ pu eris baptizādis. qͣs q̇dē pueros ſepe d̓ fonte ſacro leuabat ⁊ ꝓprijs manibꝰ eoꝝ veſtimē ta ſuebat. vt cōpatuitate cōtracta eis liberiꝰ ſubuēiret. E Accidit āt vt cuidā pauꝑcu le qddā ſatis bonū tribueret veſtimētuꝫ. Il la aūt vidēs donū tā magnificū. tam ingēti gaudio ē ꝑfuſa. vt ad tra cadēs mortua cre deret̉. Qd̓biā elizabeth videns doluit ſe ſibi tanta dediſſe. timens ne ſibi fieret cā mortis Sꝫ tn̄ ꝓ ea orauit. ⁊ ip̄a ſanata ſurrexit. Se pe aūt ip̄a cū ancillis ſuis lanā ꝓprijs mani bus filabat. ⁊ inde veſtimenta fieri faciebat vt ex hͦ bonoꝝ laboꝝ gl̓ioſū reciꝑet fructū. ⁊ exēplū v̓e hūilitatis p̄beret. ⁊ d̓ ꝓpͥj corꝑis la boribꝰ elemoſinā daret̉ deo. Ip̄a eſurientes paſcebat. Paupibꝰ eī alimeta p̄bebat. ad̓o vt langͣuio viro ſuo ꝓfecto ad curia Fride rici imꝑatoris q̇ tūc erat cremone. ipſe oēm annonā de ſuis grangijs collegit. ⁊ ꝯgrega tis vndecunqꝫ pauꝑibꝰ qͦtidie eis neceſſaria mīſtrabat. eo ꝙ tūc cariſtia et famēs valida iminebat. Sepe aūt cū pecunia ei deficeret ornamēta vēdebat vt pauꝑibꝰ ſubueniret. Multa ēt ſibi ⁊ ſuis ancillis ꝯſueuit ſubtra here ⁊ pauꝑibꝰ reẜuare. Ip̄a ſitiētes pota bat. Quadā aūt vice ceruiſiaꝫ pauꝑibꝰ di ſtribuens cū vnicuiqꝫ ſufficient dediſſet. in uentū eſt ꝙ vas nullā habuit diminutione ſꝫ eandē quā pͥus menſurā ẜuauit ¶ Ip̄a hoſpitio ꝑegrinos ⁊ pauperes ſuſcipiebat. Domū enī maximam ſub altiſſimo caſtro ſuo ꝯſtruxit. in qͣ infirmoꝝ magnā multitu dinē refouebat. qͣs diebꝰ ſingulis nō obſtan te difficultate aſcēſus vl̓ deſcēſus viſitans. ⁊ eis oīa neceſſaria miniſtrabat. ⁊ v̓bis incita torijs ad patiētiā inducebat. Et licꝫ oēm cor ruptioneꝫ aeris ſemꝑ egre portauerit. infir morū tn̄ corruptors ꝓpter dei amorē etiam tꝑe eſtiuo nō abhorruit. ſꝫ remedia adhibu it velo ꝓprij capitis terſit. ⁊ manibus ꝓprijs ꝯtrectauit. licꝫ ancille talia grauit toleraret. In eadē qͦꝫ domo puerulos pauperū femi narū nutriri cū ſūma diligētia faciebat. qͥbꝰ ſe tā dulcē ⁊ huilē exhibebat. vt eā oēs mrēm vocaret. ⁊ intrate domū cūcti tanqͣꝫ matreꝫ filij ſeq̄rent̉. ⁊ an̄ eā cateruatim cū ſūmo ſtu dio collocarent̉. ¶ Ip̄a v̓o ⁊ olliculas ⁊ anu los vitreos ⁊ q̇daꝫ alia vitrea emi fecerat. vt pueri ludos pueriles in talibus exercerent. Que dū in pallio ꝓprio equitās in caſtrum deferret. de rupe altiſſima ſuꝑ lapides ceci derūt. ſꝫ nulla in eis leſio eſt inuēta. ¶ Ipſa infirmos viſitabat. Miſerorū enī cōpaſſio adeo animū eiꝰ vendicabat ꝙ eoꝝ hoſpitia diligent̓ ꝑq̄rens eos ſolicite viſitabat. eoꝝ ca merulas familiarit ⁊ deuote ſubintrās. nec difficultate vie pertenta. nec longitudine la ceſſita. qͥbꝰ ſubueniebat in neceſſarijs. ⁊ ver ba exhibebat ꝯſolatiōis Propter qd̓ ex q̇n tuplici ꝯſideratiōe remuneratione accepit. ſcꝫ ex dignatiōe viſitatōis. ex labore itineris. ex affectu cōpaſſionis. ex affatu ꝯſolatōis. ⁊ ex largitione muneriſ. Ip̄a ſepulturas pau peꝝ freq̄ntabat. Mente nanqꝫ deuota pau perū currebat ad funera. ⁊ veſtes q̇s ꝓprijs maibꝰ fecerat. eoꝝ corꝑibꝰ coaptabat. adeo vt ſemel velū ſuū lineū magnū in partes cō cideret. ⁊ cuiuſdā pauꝑis corpꝰ inuolueret. Eoꝝ etiā funera ꝓprijs manibꝰ ꝯtrectabat. ⁊ in ip̄orū obſequijs deuota manebat. Int̓ hec laudanda eſt deuotio viri ſui. q̇ licet ne gocijs eēt ml̓tis implicitꝰ. in d̓i tn̄ obſequio erat deuotꝰ. Et qꝛ ip̄e talibꝰ ꝑſonalit̓ intēde re nō valebat. vxori ſue ptāte ꝯceſſerat agen di omīa q̄ dei honorē reſpicerēt. ⁊ anīe ſue ſa lutem afferrent. F ¶ Cupiens v̓obeata elizabeth vt vir ſuūs in fidei defenſionē potē tie ſue arma ꝯuerteret. ip̄m ſalubri exhortati on induxit. vt ad terrā ſct̄am ꝑgeret viſitan dā Ubi dū eēt ip̄e lantgrauiꝰ p̓nceps fidelis deuotꝰ ⁊ inclitꝰ. fide integra ⁊ deuotione ſin cera deo reddidit ſpiritu ſuoꝝ opeꝝ fructuꝫ recipiens gl̓ioſuꝫ. Et ſic ip̄a vidualē ſtatum cū deuotione amplectit̉. ne vidualis ꝯtinen tie p̄mio fraudaret̉. ſed fructū ſexageſimū ꝑ ciperet. vtpote que decalogū p̄ceptorum cu ſex operibus miſcd̓ie. obẜuaret. Uerij cum De ſancta Elizabeth mors viri ſuꝑ totā fuiſſꝫ turingiā diuulgata ip̄a tāqͣꝫ diſſipatrix ⁊ ꝓdiga a q̇buſdā vaſal lis viri ſui turpit̉ ⁊ total̓r ē eiecta. vt ex hoc eꝰ patīa clareſceret. ⁊ pauꝑtatis diu ꝯceptū d̓ſi deriū obtieret. Adueniēte igr nocte ī domo cꝰ dā tab̓narij in loco vbi porci iacuerāt ſe re cepit. d̓o grās ml̓tas agēs. Hora v̓o matuti nali ad domū fratꝝ minoꝝ ꝑgēs rogauit vt ꝓſua tribl̓atōe deo grās agerēt. ⁊ te deū lau da. cantarēt. Seq̄nti die domū cuiuſdā ſui emuli cū ſuis ꝑuulis iuſſa ē ingredi. arto ſi bi loco ibidē admoduꝫ aſſigͣto. Que dū ab hoſpite ⁊ hoſpita pl̓imū gͣuaret̉ ꝑietibꝰ vale fecit dicens. Libent̓ hoībꝰ valefacerē. ſi bn̄fi cos īuenirē. Cōpulſa igr ad locū pͥorē redijt ⁊ ꝑuulos ſuos ad loca diuerſa alēdos tranſ miſit. Dū v̓o ꝑ qͣndā viā ſtrictaꝫ luto ꝓfūdo plenā. ſuꝑ qͦſdā lapides ibidē poſitos ꝑgeret ⁊ vetula q̇dā cui iā multa bn̄ficia cōtulerat. ſuꝑ eoſdē lapides trāſiēs eidē ced̓re recuſarꝫ ip̄a ī lutū ꝓfundū cecidit. ⁊ ſurgēs veſtimēta ſua gaudēs ⁊ ridēs abſterſit. ¶ Poſt h̓ aūt abbatiſſa eiꝰ matert̉a ip̄iꝰ pauꝑtati nimiuꝫ cōpatiēs ad ep̄m Babēbergēſeꝫ ip̄iꝰ auūcu lū eā duxit. Qui eā honeſte ſuſcipiēs caute retinuit. ītēdes ip̄aꝫ ſcd̓is nuptus copulare. Qd̓ cū ācille q̄ ſecū ꝯtinētiā vouerāt didiciſ ſent. ⁊ ex hͦ ſe ml̓tis lacris affligent. b. elyzab. cū gemitu hͦ retulerūt. Que eas ꝯfortās ait Cōfido ī dn̄o ꝓ cꝰ amore ꝯtinētiā voui ꝑpe tuā ꝙ meū ꝓpoſitū firmū cuſtodiet. ⁊ oēꝫ vt olentiā ꝯteret ⁊ ꝯſiliū hūanū diſſoluet. Et ſi forte auuculꝰ meꝰ voluerit me alicui copu lare aīo diſſentiā ⁊ v̓b̓ ꝑit̓ ꝯͣdicā. Et ſinulluꝫ aliud mihi euadēdi ſuꝑeſſꝫ remediū naſum mihi ꝓpriū d̓trūcarē vt me ſic deformē q̇libꝫ abhorreret. ¶ Cū igr̄ de mādato ip̄iꝰ ep̄i ad qͦddā caſtꝝ iuita fuiſſꝫ deducta. morat̉a ibi dē donec traderet̉ in ꝯiugiū. ⁊ ip̄a ſuā caſti tatē dn̄o cū lacrīſ ꝯmēdaſſet. ecce dn̄o diſpo nēte oſſa viri ſui de vltramarinis ꝑtibꝰ defe runt̉. Iuſſa ē igͦr̄ ab ep̄o reduci. vt oſſibꝰ vi ri ſui deuota occurreret. Ipſa ergo oſſa ab ep̄o cū honorabili ꝓceſſiōe. ⁊ ab ip̄a cū ml̓ta deuotiōe ⁊ lacrimaꝝ effuſiōe ſuſcepta ſunt. Que cōuerſa ad dn̄m dixit. Grās tibi ago dn̄e qꝛ in ſuſceptōe oſſiuꝫ viri mei dilecti tui me miſerā ꝯſolari digͣtꝰ es. Tu ſcis dn̄e q̇a licꝫ ip̄m te amātē ml̓tū amauerim. tn̄ ob tui amorē eius pn̄tia libent carui. ⁊ ī ſctē t̓re tue ſubſidiū deſtinaui. Et qͣꝫuis delectabile mi hi eēt adhuc cū eo viuere tali ꝯditōe vt cum ip̄o pauꝑe ꝑ totuꝫ md̓m pauꝑcula mēdica rē. tn te teſte ꝯtuā volūtate vno crine ip̄m nō redimerē. nec ad vitā mortalē iteꝝ reuocarē. ip̄m āt ⁊ me tue grē recōmēdo. G ¶ Uerū ne fructū centeſimū ꝑderet. q̇ ꝑfectione euā gelicā ẜuātibꝰ dat̉. q̇ d̓ ſiniſtra miſerie ad de xterā gl̓ie trāſferunt̉ religioſuꝫ habitū īduit. veſtes.ſ. griſeas hūiles ⁊ abiectas. ꝯtinentiā pꝰ mortē viri ꝑpetuā ẜuās. obediētiā ꝑfectā cuſtodiēs ⁊ volūtariā pauꝑtatē ampiectēs. Mendicando qͣꝫ ire oſtiatim voluit. ſꝫ mgͥr Corādus nō ꝑmiſit. Fuit āt habitꝰ tam de ſpectꝰ vt deferret palliū griſeū panno colo ris alteriꝰ ꝓlongatū. manicas etiā tunice ru ptas alteriꝰ coloris pāno habuit emēdatas Pater v̓o ſuꝰ rex vngaricaudies filiā ſuaꝫ ad tantā deueniſſe inopiā. comitē quēdā ad eā miſit. vt ip̄am ad patna limina reducere ꝓcuraret. Qui vidēs eā tali habitu ornatā. cernenſqꝫ hūilit̓ ſedente ⁊ filantē. p̄ cōfuſiōe ⁊ admiratiōe exclamans dixit. Nlinqꝫ filia regis tā vili habitū induta apparuit. nͤ lanā aliqn̄ filare viſa fuit. Cū v̓o ꝓ ſua reductiōe vehement̓ inſtitiſſet nullatenꝰ acqͣeuit. cum pauꝑibꝰ malēs in pauꝑtaie degere qͣꝫ diui tijs multis cū diuitibꝰ abudare. vt v̓o eius animꝰ ī deū totꝰ trāſiret. ⁊ intēta eiꝰ deuotio nullū impedimētuꝫ hrēt rogauit dn̄ꝫ. vt oīm tꝑaliū ꝯtemptū ſibi infūderet. ⁊ filioruꝫ dile ctionē a ſuo corde auelleret ⁊ ꝯͣ oēs ꝯtumeli as ꝯtemptū ⁊ ꝯſtantiam largiret̉. Fuſa v̓o orone audiuit dn̄m ſibi dicēte. Exaudita eſt orō tua. Que dixit ancillis. Exaudiuit dn̄s vocē meam. qꝛ ⁊ omīa tꝑalia vt ſtercora re puto. ⁊ de filijs meis nō plus qͣꝫ de alijs ꝓxi mis curo. ⁊ mei ꝯtēptū ⁊ obprobria ꝑuipen do. nihilqꝫ alid̓ iā diliḡe videor niſi deū. ma giſter qͣꝫ corādꝰ ſepe ſibi moleſta ⁊ ꝯͣria im ponebat. ⁊ qͣs amplius diligere videbat̉ ab eius cōſortio ſeꝑabat adeo vt duas fideleo De ſancta Elizabeth ancillas ⁊ p̄dilectas q̇ a iuuētute ſua ſecum fuerat enutrite ab ea remouerit. ml̓tis effuẜ lacrimis hic ⁊ inde. Hec autem faciebat vir ſcius vt eiꝰ volūtatē frāgeret. ⁊ vt ip̄a ſuum affectū ad deū total̓r erigeret. ⁊ ne aliqͣ d̓ an cillis pͥſtinā gl̓aꝫ ad eꝰ mēoriā reuocaret In his āt oībꝰ inuēīebat̉ ⁊ velox ad obediētia ⁊ ꝯſtās ad patiētiā. vt ꝑ patiaꝫ ānīaꝫ ſuā poſſi peret. ⁊ ꝑ obediētiā victoriā decoraret̉. Dice bat qꝫ. Si ꝓpt̓ deū tātū timeo hoīeꝫ morta lē qͣꝫtū timere debeo iudicē celeſtē. Iō auteꝫ ig̓ro corādo pauꝑi ⁊ mēdico r nō alicui di uiti ep̄o obediētiā facere volui. vt oēꝫ occaſi one tꝑal̓ ꝯſolatōis a me penitꝰ abdicarem. Quadā vice dū clauſtꝝ q̇rūdā ſctimonialiū ab eis obnixe rogata intraſſet. nō hīta licen tia a ſuo mgro. fec̄ eā tā gͣuit v̓berari. vt poſt tres hebdomādas ī ea veſtigia v̓beꝝ appa rerēt. Dicebat āt ſuis ancill̓ ſe ⁊ illas ꝯſolās Sicut gme fluuio inundante dep̓mit̉. ⁊ de creſcēte erigit̉. ſic nos aliq̇ afflictōe aduenie te debemꝰ ꝑ hūilitatē ſubmitti. ceſſante vero ad deū ꝑ ſpūalē leticiam eleuari. ¶ Tāta ſe hūilitate depͥmebat. vt nll̓atenꝰ pateret̉ ꝙ an cille eā dn̄aꝫ appellarēt. ſꝫ ſingl̓ari tātū ad eaꝫ nuero loq̄rent̉ eo mō.ſ. qͦ inferioribꝰ loqͥ ſo lemꝰ. Scutellas inſuꝑ aliaqꝫ coqne vtēſilia lauabat. ⁊ ne ab ancill̓ ꝓhiberet̉. eas tunc ad loca alia trāſmittebat. Dicebat etiā. Si vitā aliā magis deſpecta inuēiſſeꝫ ip̄aꝫ potiꝰ ele giſſeꝫ. H eterū vt cū maria optiaꝫ ꝑte poſſideret ſedule ꝯtēplatōi vacabat. In q̇ qͣ dē ꝯtēplatōe ſpecialē gr̄aꝫ habuit lacrimas fundere. celeſtes viſiōes crebro videre. et ad amorē dei alios īflāmare. Qn̄ q̇dē magͦ io cūdā videbat̉ tūc iocūde deuotōis lacrimaſ emittebat. ita vt lacrīe de vultū eiꝰ iocūdo ta qꝫ defonte ſereniſſimo effluere viderent̉. vt ſil̓ flēs videret̉ ⁊ gaudes. nūqͣꝫ in deformita tē vl̓ rugas vultū ex fletu ꝯuertēs. Dicebat enī de his q̇ vultū ī fletu deformāt. vident̉ qͣ dn̄m det̓rere. Dent ei dn̄o qd̓ hn̄t cū iocudi tate ⁊ hilaritate. Uiſiones celeſtes in ip̄a ſui orōe ⁊ ꝯtēplatōe ſepe videbat. Quadaꝫ v̓o die ſacro qͣdrageſimali tꝑe in eccl̓ia exn̄s ſic ad altare ocul̓ defixis intēta manebat. ac ſi ibidē dei pn̄tiā miraret̉. vbi ꝑ magnū ſpaciū ꝯſolata dina ē reuelatōe refecta. Deinde do̓ mū reuerſa. dū ſe p̄ debilitate ī ācille gremiū appōdiaſſet. ⁊ illa ꝑ feneſtrā oculos ad celuꝫ defixos attolleret. tāta hilaritate vultꝰ eiꝰ ꝑ fundit̉. vt ēt riſꝰ mirabil̓ ſeq̄ret̉. Que cū diu tā iocūdā viſiōe letificata fuiſſet. ſubito in la crimas ē ꝯuerſa. Rurſꝰ ocl̓os aꝑiens pͥſti na iocūditate ꝑfruit̉. ocl̓oſqꝫ claudēs priſti nis lacrimis irrigat̉. Et ſic vſqꝫ ad cōpleto riū talibꝰ ē diuinis ꝯſolatōibꝰ īmorata. Cū v̓o diu tacēs nullū v̓bū emiſiſſet penitꝰ. tan dē ꝓrūpens locuta ē dicens. Ita dn̄e tu vis eſſe mecū ⁊ ego tecū. ⁊ nūqͣꝫ volo a te ſeꝑari. Poſtmodū cū ab ancillis rogaret̉ vt ad d̓r honorē ⁊ ip̄aꝝ edificatōeꝫ q̇d viderit indica ret. illa ip̄aꝝ importunitate deuicta ait. Ui di celū aꝑtuꝫ. ⁊ ieſum ſe ad me benigniſſime inclinante. vultūqꝫ ad me ſinceriſſimū oſtē dentē. Ego v̓o de ſua viſiōe ineffabili iocun ditate ꝑfuſa. de ſuo receſſu remanebā ml̓to merore deiecta. Qui mei miſertꝰ. iteruꝫ me ſui vultꝰ on̄ſiōe letificas ait. Si tu vis eē me cū ⁊ ego ero tecum. Cui ego rn̄di ꝓut me lo quente audiſtis. Cūqꝫ rogaret̉ vt etiā viſio nēquaꝫ iuxta altare vidit exponeret. illa rn̄ dit. Que ibi vidin̄ expedit enarrare. Ibi tn̄ ī gaudio ml̓to fui. ⁊ dei mirādā ꝯſpexi ¶ Se pe qͣꝫ dū in oroe ꝯſiſterei facies eiꝰ mire ſplē debat. ⁊ ex eiꝰ ocul̓ inſtar ſol̓ radij ꝓdibant. ¶ Sepe aūt eiꝰ orō tāti feruoris inueniebat̉ vt etiā alios inflāmaret. Iuueneqͣꝫ qͣndam ſecularit indutū ad ſe vocās ait. Uideris ni mis diſſolute viuere. cum deberes creatori tuo ẜuire. Uelles ne ꝙ ꝓ te deū orarē. Et ille Uolo dn̄a. ⁊ id vehementer expoſco. Cum igit̉ or̄oni ſe dediſſet ⁊ iuuenē ſil̓r ꝓ ſe oratōi incumbere monuiſſet. iuuenis alta voce cla mauit di. Ceſſate dn̄a ab oratiōe iam ceſſa te. Sed cum illa iam attentius oraret. iuue nis altius clamans dixit. Ceſſate dn̄a. quia totus deficio ⁊ comburor. Ip̄e enī tanto ca lore fuerat ſuccenſus. vt totus fudans ⁊ fu mans corpus ⁊ brachia velut amens iacta ret. adeo vt pleriqꝫ accurrentes et ipſum te nentes. veſtes eiꝰ p̄ nimio ſudore madidas De ſancta Elizabeth inuēirēt. ⁊ eſtū eiꝰ manibꝰ ferre n̄ poſſēt ip̄o clamāte ⁊ dicēte Totꝰ ardeo ⁊ ꝯſāmor. Ut v̓o btā elizabet or̄ōeꝫ ꝯpleuit iuuenis eſtua re ceſſauit. Qui rediēs ad ſeip̄m. ⁊ dina grā illuſtratꝰ ordine fratꝝ mīoꝝ ingreſſus ē. Il la at īflāmatio ſic on̄ſa. feruore or̄onū ſuaꝝ igneū demoſtrabat q̄ tā validꝰ extitit ꝙ ēt fri gidū īflāmauit. Sꝫ ille carnalibꝰ aſſuetus ⁊ ſpūalibꝰ nōdū idoneꝰ talia caꝑe nō valebat I ¶ Ad ſūmū v̓o cumulū ꝑfectōis ꝓpt̓ ma rie ꝯtēplatōis ociū nō deſeruit Marthe of ficiū laborioſū ſic̄ ſupra ī ſex oꝑibus miſcd̓ie eſt on̄ſum. Nihilominꝰ tn̄ poſtqͣꝫ religioſū habitū īduit. ſedule pietatis oꝑbꝰ deẜuiuit. Nā cū ꝓ dote ſua duo milia marchaꝝ rece piſſet. ꝑteꝫ in pauꝑes diſtribuit. ⁊ de reliqͣ in marburc magnū hoſpitale ꝯſtruxit. Pro pt qd̓ oēs eā reputabāt diſſipatricē ⁊ ꝓdigā. ⁊ cūcti appellabat eā inſanā. Et qꝛ oēs iniuri as nouerat gaudent acciꝑe imꝓꝑabāt ei ꝙ nimis cito memoriā viri ſui a corde abiece rat qͥ talit̓ exultabat. Poſtqͣꝫ āt hoſpitale cō ſtruxerat ẜuicijs paupeꝝ ſe tāqͣꝫ ancillā hu milē macipauit. Nā pauꝑibꝰ ſolicita mini ſtrabat vt eos etiā balnearet. ⁊ in lectis collo cans oꝑieret. adeo vt ancillis gͣtulabūdā di ceret. Quā bn̄ nobiſcū agit̉. qꝛ dn̄m ſic bal neamꝰ ⁊ tegimꝰ. in ip̄o at paupeꝝ obſequio ſic humil̓r ſe habuit. ꝙ puerulū qͣndam mo noculū ⁊ ſcabie ꝑfuſuꝫ vna nocte ſex vicibꝰ ꝓprijs brachijs ad locū neceſſitatis detulit ⁊ panos ip̄ius fedatos libent̓ lauit. Quandaꝫ etiā ml̓ierē horribil̓r leproſaꝫ ſepe abluēs ī le ctulo collocauit. vlcera terges ⁊ ligās medi camēta adhibēs. vngueſqꝫ p̄cidēs eꝰ etiā pe dibꝰ ꝓſtrata corrigias calciamētoꝝ ſoluēs. Ip̄os at infirmos ad ꝯfeſſionē ⁊ cōicatōne inducēs. vetulā qͣndā penitꝰ renuentē v̓bere caſtigatā induxit. Cū v̓o a paupeꝝ vacabat officio. filabat lanā de q̇dā monaſterio ſibi miſſaꝫ. ⁊ p̄ciū qd̓ ind̓ accipiebat pauꝑibꝰ di uidebat ¶ Cū āt pꝰ ml̓tā pauꝑtate qͣngētas marchas ꝓ dote ſua receptas pauꝑibꝰ diui deret. ⁊ oībꝰ ordinate locatis. ip̄a ſuccincta trāſiēs mīſtraret poſita ē lex vt ſi qͥs ī aliorū paupeꝝ p̄iudiciū locūj mutaret. vt iterū acci peret. capilloꝝ ſuoꝝ detrucatiōeꝫ aliquā ſu ſtineret. Et ecce q̇dā puella noīe radegudis q̇ mira capilloꝝ pulcritudine pollebat inde trāſitura aduēit. nō ad elemoſynaꝫ. ſꝫ vt qͣn dā ſororē ſuā infirmā viſitaret. Que cū tan qꝫ legis p̄uaricatrix. adbtāꝫ elizabeth addu cta fuiſſet eiꝰ capillos ꝓtinꝰ detrucari man dauit. ip̄a flēte ⁊ pl̓imū reluctate. Cū v̓o qui dā de aſtantibꝰ ea innocenteꝫ aſſererent illa ait Saltē de cetero nō poterit cū tanta capil loꝝ ambitōe ad choreas accedere. nec cū illiſ vanitates aliqͣs exercere. Introgata v̓o pu ella a btā elizabeth vtꝝ aliqn̄ ſalubris vite ꝓ poſitū ꝯcepiſſet. Rn̄dit ꝙ iā diu habitū reli giōīs aſſūpſiſſet. niſi tāta fuiſſet ī ea dilectio in capill̓. Et illa. Cariꝰ ē mihi ꝙ capillos ꝑ dideris qͣꝫ ſi filiꝰ meꝰ fuiſſet in imperiū ſubli matꝰ. Cōtinuo igit̉ puella hitu religiōis in duit. ⁊ in hoſpitali cuꝫ btā elizabeth degens laudabilē vitā duxit. ¶ Cū q̄daꝫ pauꝑcula filiā peperiſſet. btā elizabeth filiam de ſacro fonte leuauit. ⁊ nomē ſuū.ſ. elizabeth eidē im poſuit ⁊ matri neceſſaria miniſtrauit. ita vt de pellicio ancille ſue manicas auferens ad inuoluendam puellaꝫ ſibi tribucret. ⁊ calce os ꝓprios eidem donaret. Poſt tres aūt ſe ptimanas mulier dimiſſa puella latent cuꝫ viro ſuo aufugit. Qd̓ cū ſctē elizabeth nun ciatū fuiſſet. in or̄oneꝫ ſe dedit. ⁊ vir ⁊ ml̓r vl̓ tra ꝓgredi nō valētes ad ip̄am coacti redie rūt. ab ea veniā poſtulātes. Quos vt iuſtuꝫ erat de ingͣtitudine redarguēs eis puellam nutriendā tradidit. ⁊ de neceſſarijs eis ꝓui dit. R ¶ Appropinqͣnte v̓o tꝑe q̇ dn̄s dile ctā ſuā de mūdi ergaſculo vocare diſpoſuit vt qͥ ꝯtemplerat regnū mortaliū regnū ꝑci ꝑet angeloꝝ xp̄s ſibi apparuit di. Ueni dile cta mea in p̄ꝑata tibi et̓na tabernacl̓a. Duꝫ igit̉ febre correpta decūberet. ⁊ ad ꝑietē faciē v̓ſaꝫ teneret. audita eſt a circūſtātibꝰ dulciſ ſimā ꝓmere melodiā. Que cū ab vna ancil laꝝ q̇dnā hͦ eſſet ꝑcūctata fuiſſet. Illa rn̄dit. Auicula q̄dā inter me ⁊ pariete ſe pones tā ſuauiter cecinit. ꝙ me ad canenduꝫ ſimiliter ꝓuocauit. In ip̄a autem ſui egritudīe lem per hilaris extitit. ⁊ nunqͣꝫ ab orone ceſſauit Eliſabeth De ſancta Ultīa v̓o die an̄ eiꝰ trāſitū dixit eis. q̇d actu re eſſetꝭ ſi diabolꝰ ad vos adueniret. Poſt paululū v̓o alta voce qͣi diabolū licētias. fu ge tribꝰ vicibꝰ exclamauit. Deide dixit. ecce appropinqͣt media nox ī qͣ xp̄s naſci voluit ⁊ ī p̄ſepio reqͥeuit. Appropinqͣnte v̓o hora ſui trāſitꝰ ait. Iā tꝑs īſtat ī qͦ oīpotēs deus eos q̇ aīci ſui ſūt ad celeſtes nuptias euoca uit. Pꝰ paululū v̓o āno dn̄i. Mccxxvj. ad extremā horā venies dormiuit ī pace. Licꝫ āt eiꝰ venerabile corpꝰ inhūatū qͣtuor diebꝰ iacuerit. nullꝰ tn̄ fetor ex eo ꝓdibat. ſꝫ q̇dam odor aromaticꝰ cūctos reficiens exalabat. Cc āt viſe ſūt auicl̓e ml̓te ſuꝑ cacume eccl̓ie ꝯgregate qͣs nūqͣꝫ aliqͦs pͥus vid̓rat. q̄ tā ſua ui modulatōe cātabat. ⁊ tāta varietate mo dos cātādi formabāt vt cūctos ī admiratōꝫ adducerēt. eo ꝙ eiꝰ exeq̇as q̇dāmo age vide rēt̉. Multꝰ āt ibi fuit clamor paupeꝝ ml̓ta deuonio ppl̓oꝝ. ita vt alij capillos capitis de trucaret. alij ꝑticulas pānoꝝ īcideret. ⁊ hͨ ꝓ ſūmis reliqͣis reẜuaret. ¶ Eiꝰ āt corpꝰ ī mo numēto ē poſitū qḋ poſtmodū redundare oleo eſt reꝑtū ¶ Manifeſtū ē ig̓r̄ ī eiꝰ trāſi tu qͣnte ip̄a btā elizabeth fuerit ſctītatꝭ. et hͦ q̄ ad auicl̓e modulaiōeꝫ ⁊ demōīs expulſiōeꝫ Ilā eī auiculā q̄ int̓ ip̄aꝫ ⁊ ꝑietē ſe poſuit et iā dulcit cecinit ꝙ etiā ip̄aꝫ ad cātandū indu xit. credimꝰ fuiſſe eiꝰ āgelū q̄ fuerat ad eiꝰ cu ſtodiā deputatꝰ. q̇ eidē et̓nū gaudiū nuncia uit. Sic̄ ei reprobis īterdū an̄ ſuū trāſitū re uelat̉ et̓na ſui dānatio ad maiore ſui ꝯfuſi onē. ſic electꝭ īterdū reuelat̉ et̓na ſui ſaluatio ad maiorē ſui ꝯſolatōꝫ. Ille at catꝰ quē ip̄a ꝓtulit fuit īmēſum gaudiū qḋ ex tali reuela tōe ꝯcepit. qd̓ q̇dē tā īmēſū extitit ꝙ ī cord̓ to talit capi n̄ potuit. ſꝫ ſe ꝑ ſuauitatꝭ vocē ma nifeſtauit ¶ Diabolꝰ īſuꝑ ſi forte aliq̇d ius habeat ad ſctōs etiā moriētes accedit. Sed qꝛ ibtā elizabeth nil iurꝭ huit. iō turpit̉ licen ciatꝰ aufugit Per hͦ igͦr ītelligi dat̉ qͣnte fue rit ſcitatꝭ a qͣ ⁊ diabolꝰ tritꝰ fugit. ⁊ cui āge lꝰ etnū gaudiū nūciauit. Manifeſtū ē ſcd̓o qͣnte fuerit mūdicie ⁊ puritatꝭ. ⁊ hͦ qͦ ad odo ris exalatiōeꝫ. Quia ei corpꝰ eiꝰ oī mūdicia ⁊ caſtitate ī vita nituit. iō ī morte odorꝭ ſuauitate fragͣuit. ¶ Maīfeſtū ē tertio qͣnte fue rit excellētie ⁊ digͥtatꝭ. ⁊ hͦ qͦ ad auiū iubilato nē. Illas ei aues q̇ ī cacumīe eccl̓e iubilāteſ ⁊ catantes apparuert̉. credimꝰ fuiſſe āgelos q̇ a d̓o miſſi fuert̉ vt eiꝰ aīaꝫ ī celū deferrēt. ⁊ eꝰ corpꝰ celeſtibꝰ iubilatōibꝰ honorarēt Sic̄ ei ad reprobos moriētes ml̓titudo ꝯuēit de monū vt eos troribꝰ cruciet ⁊ eoꝝ anias ad tartara rapiāt. ſic ad electos decedētes mul titudo ꝯfluit āgeloꝝ vt eos ꝯfortēt ⁊ eorum aīas ad celeſtia regͦ ꝑducāt ¶ Maīfeſtū eſt qͣrto qͣnte fuerit miſcd̓ie ⁊ pietatis. ⁊ hͦ q̇ ad olei emanatōꝫ. De eiꝰ eī corꝑe oleū emana uit qꝛ ī vita miſcd̓ie oꝑbꝰ tota redundauit. O qͣntꝭ pietatꝭ viſceribꝰ eiꝰ nūc affluit ſpūs cuiꝰ ꝑfūdi oleo inuētū eſt in puluere iacens corpꝰ ¶ Maīfeſtū ē qͣnto qͣnte ſit apd̓ deū ptātꝭ ⁊ meriti. ⁊ hoc ml̓tiplici miracl̓oꝝ ope ratōe. Poſtqͣꝫ ei de corꝑe trāſut d̓s eā ml̓ti plici miracl̓oꝝ gl̓a illuſtrauit. qͦꝝ q̇dā īferiꝰ ſūt poſita ml̓ta v̓o breuitatꝭ grā intermiſſa. L ¶ In ꝑtibꝰ ſiq̇dē ſaxonie ī mōaſterio q̇ dā hilden. dioc. moachꝰ q̇dā ordinis ciſter. heinricꝰ noīe. tāta fuit īfirmitate dep̄ſſus. et gͣuibꝰ doloribꝰ circūdatꝰ vt oēs ad ꝯpaſſio nē īduceret. ⁊ clamoribꝰ inqͣetaret. Quadā ig̓r nocte apparuit ſibi q̇daꝫ venerabil̓ dn̄s veſtibꝰ albis amicta. q̄ eū admonuit vt ſi ſa nitatē reciꝑe cuꝑet btē Elizabeth ſe deuoue ret. Seq̄nti nocte ſil̓ia perſuadēs apparuit. Ille āt cū abbas ⁊ p̓or deeſſent. d̓ ꝯſilio ſup pͥoris votū emiſit. Tertia nocte eidem appa rēs ſignū crucꝭ ſuꝑ eū edidit. ⁊ ille ꝯtinuo ſa nitate recepit. Cū at abbas ⁊ pͥor redeuntes hͨ audiſſent. mirari q̇dē de eiꝰ ſanitate cepe rūt. ſꝫ de voti adipletōe pl̓imū dubitarūt. cū nulli mōacho liceat aliqͣ vota emitte. nec ſe ad talia obligare. Adiecit qͣꝫ pͥor moachos ſepe ad hmōi illicita ſub ſpecie boni demo nū apparitōe deludi. ⁊ iō eēt illi moacho cō ſulēdū vt mētē ſuā inſtabilē ꝯfeſſione firma ret. Seq̄nti igr̄ nocte eadē ꝑſona q̄ pͥuo ſibi apparēs dixit. Infirmꝰ ſꝑ eris donec īpleas qd̓ vouiſti. Statī gͦ eadē īfirmitas ip̄m ar ripuit. ⁊ eiſdeꝫ doloribꝰ torq̄ri cepit. Qd̓ cū abbas audiſſꝫ. ip̄m ſtatī licēciauit. ⁊ cerā ꝓ De ſancto Eliſabeth imagīe faciēda dari p̄cepit. Qui mox ſani tate recepta votū ſuū adiplere ſtuduit. ⁊ illi us īfirmitatis nihil poſtmodū paſſus fuit. ¶ Puella q̇daꝫ noīe benigna magūtinen̄. dioc. cū ab ancilla potum petiſſꝫ illa ꝯmota potū porrexit dicēs. Accipe ⁊ diabolū bibe. Uiſūqꝫ ē puelle vt ardēs ticio ꝑ eiꝰ guttur deſcēd̓et. ad̓o vt ſe ī collo pati clamaret. Cō tinuo igit̉ vēter eiꝰ īſtar vtris ītumuit. ⁊ q̇d dā ī eiꝰ vētre ꝑ ſingl̓a mēbra diſcurrere viſū eſt. Illa v̓o gemitꝰ miſerabiles faciēs ⁊ vo ces inſanas emittēs obſeſſa a demone fore credebat̉. In ſtatu v̓o tali ꝑ bienniū māſit. deducta igͦr ad tumulū.s. elizabeth. ⁊ ibidē ꝓ ea voto emiſſo dū ſuꝑ tumbā poſita fuiſ ſet. velut exanimis ibidē apparuit. ſꝫ dū mo dicū panis ad māducandū ⁊ aquā benedi ctā ad bibendū ſuꝑ eandē tūbā eidē obtuliſ ſent mox cūctis ſtupētibꝰ ⁊ mirātibꝰ ſanata ſurrexit ¶ Uir q̇dā de dioc̄. traiectēſi Gedē ricus noīe. cū in vna manu ꝯtractꝰ eiꝰ vſuꝫ penitꝰ amiſiſſet. ⁊ ſepulcꝝ btē Elizabeth bis viſutās curatōeꝫ mīme recepiſſet. tertio illuc cū vxore ſua cum multa deuotione acceſſit Quo dum tēderet. ſenē q̄ndam reuerendi aſpectꝰ hūit obuiū. q̇ ab eo ſalutatꝰ ⁊ vn̄ ve niſſꝫ reqͥſiuit. dixit ſe d̓ marburck vbi corpꝰ ſctē elizabeth reqͥeſcit vēire vbi d̓s ml̓ta mi racl̓a oꝑat̉. Cū āt vir ſuā infirmitatē expo ſuiſſꝫ eidē ille manu eleuata eum bn̄dixit di. Securꝰ ꝑge. qꝛ ſanitate recipiēs. dūmō ma nū infirmā ad caput ſepulcri in qͣdā fouea ibi facta ſub lapide miſeris. Quā qͣnto pro fundiꝰ īmiſeris. tanto citiꝰ ſanitatē obtineb̓. Tūc āt ſanctuꝫ nicolaū ī memoria habeas qͥ. s. Elizabeth tāqͣꝫ comes ⁊ ſociꝰ ī ſuis mi raculis cooꝑat̉ ibidē Adiecit etiā ſtultos eē q̇ ꝓiectis oblaiōibꝰ ſtatī diſcedūt cū ſanctis placeat vt cū ꝑſeuerantia eoꝝ ſuffragia po ſtulent̉. Moxqꝫ ſenex ab eis diſparuit. nec vltra ip̄m videre potuerūt. Suꝑ qͦ pl̓imuꝫ admuati ꝑgebāt plene ſanitatis recuꝑande fiduciā obtinētes. Uir iḡr iuxta ſenis ꝯſiliū manū ſub lapide monumēti poſuit. ⁊ ipſaꝫ ꝯtinuo retraxit oīno ſanatā. ¶ Quidā de dioc̄. coloniēſi Hermānꝰ noīe. dū ī carcere a iudice teneret̉. ad deū ſe total̓r ꝯtulit. ⁊ btē Elizabeih ⁊ mgrm conrādū ī ſui adiutoriū deuotōe qͣ potat īuocabat. Seq̄nti āt nocte ābo inſil̓ cū ml̓to luīe ſibi apꝑuert̉. ml̓tipl̓r eū ꝯſolātes. Tādē ſnīa ī eū data ſuſpēdit̉. et ad ſpaciū vniꝰ miliaris theutonici ī patibu lo detinet̉. Iudex āt ꝯceſſit ꝑentibꝰ vt ipſuꝫ d̓ponerēt ⁊ ī tumulo ſepeliret. Preꝑata igͥr fouea cū eēt depoſitꝰ pater ⁊ patruꝰ ceperūt ꝓ moriuo biē Elizabet procinia inuocare. Et ecce mirātibꝰ ⁊ ſtupētibꝰ vniuerẜ. q̇ fue rat mortuꝰ ſurrexit viuꝰ ¶ Icolaris q̇daꝫ de dioc̄. magunt. Quītardꝰ noīe. dū piſca tioni minꝰ cautꝰ inſiſterēt ī flumē lapſus ce cidit. Magno āt tꝑis ſpacio interiecto. duꝫ eiꝰ corpꝰ eſſꝫ extractū. adeo ſine ſenſu et mo tu rigidū ē reꝑtū. ꝙ nullo in eo ſigno vite in uēto. vere mortuꝰ ab oībꝰ ē iudicatꝰ. Tunc btē Elizabeth īplorāt̉ merita. ⁊ cūctis viden tibꝰ ⁊ admirātibꝰ ſibi reſtituit̉ ſalꝰ ⁊ vita. M ¶ Iuuenis q̇dā tres ānos ⁊ dimidium hn̄s de dioc̄. magūt. hugolinꝰ noīe. dū ſpūꝫ emiſiſſꝫ. ⁊ corpꝰ eiꝰ ꝑ ſpaciū qͣtuor miliario rū tentonicoꝝ rigiduꝫ ⁊ exanime iacuiſſet. mater ad īuocandā ſciāꝫ elizabeth̓ tota de uotiōe ſe ꝯtulit ⁊ pueꝝ viuū et ſanū recepit. ¶ Buer q̇dā qͣttuor anoꝝ dū in puteū ceci diſſꝫ. caſu q̇dā veniēs aquā haurire anīad uertit pueꝝ ſubmerſuꝫ ītꝰ iacere. quē poſtqͣꝫ cū difficultate extraxit. ip̄ꝫ mortuū dep̄hēdit Cuiꝰ q̇deꝫ mortꝭ erāt īdicia. tꝑis diut̓nitas. corꝑis rigiditas. oris ⁊ ocl̓oꝝ horribil̓ aper tio. denigratio cutis. vētris inflatio ⁊ oīmo da ſenſus ⁊ motꝰ pͥuatio. Pro ip̄o ig̓r ſuſci tādo ad btāꝫ Elizabeth votū emittit̉. ⁊ cōti nuo vite pͥſtie reſtaurat̉. ¶ Quedā etiā puel la in fluie ſubmerſa dū fuiſſꝫ extracta. beate Elizabeth meritis ꝓtinus eſt vite reſtituta. ¶ Uir q̇dā noīe Fridericꝰ de dioc̄. magunt̉. ī arte natādi valde ꝑitꝰ. dū ſe in qͣdā aq̄ bal nearet. ⁊ pauꝑeꝫ qͣndā ꝑbtāꝫ Alizabeth illu mīatū deridēs in eiꝰ faciē aquā ꝯtēptibiliter ſꝑgeret. ille ꝓuocatꝰ dixit. Dn̄a illa ſancta q̄ mihi gr̄aꝫ p̄ſtitit. de te me vindicet. ita vt hic non exeas niſi mortuus ⁊ ſubmerſus. Ille autem imp̄catōem pauꝑis ꝑuipēdeijs ⁊ in De ſancta Eliſabeth aquā laſciue ſe īmittēs. viribꝰ pēitꝰ d̓ſtitutꝰ ſe iuuare nō potuit. ſꝫ ī ꝓfūdū qͣi lapis d̓ſcē pit. Pꝰ ml̓tū v̓o tꝑis req̇ſitꝰ. de aqͣ mortuꝰ ē pelatꝰ Cūqꝫ magnꝰ plāctꝰ fieret ſuꝑ eū. q̇dā eꝰ ꝓpinqͣ cepert̉ ꝓ eo ad. b. elizabeth votū fa cere ⁊ eiꝰ ſuffragia deuotiſſime īplorare. ſta um ig̓r ī eū ſpūs redijt ⁊ viuꝰ ⁊ ſanꝰ ſurrexit ¶ Quidā noīe ioh̓es d̓ dioc̄. magūt. cū qͦdā fure īnocēt̓ dep̄hēſꝰ ⁊ ſuſpedio cū ip̄o adiu dicatꝰ cūctos rogauit vt. b. elizabe thorarēt ꝙ ẜm merita ſua iuuaret. Cū gͦ eēt ſuſpēſus audiuit vocē ſuꝑ ſe dicētē. Cōfide ⁊ in ſctāꝫ elizabeth fiduciā habe ⁊ liberaberis. ſtatī qꝫ alio remanēte ip̄o fune fracto d̓ loco alto gͦ uiſſime cecidit. nullā tn̄ leſionē īcurrit. lꝫ no ua qͣ īdutꝰ erat camiſia ruꝑet̉. q̇ exhilaratꝰ ait. Sctā elizabeth tu me liberaſti. ⁊ ī ſtratū molle me cad̓e feciſti. Cū eī aliq̇ dicerēt ip̄m ueꝝ ſuſpēdendū. iudex ait. Quē d̓s lib̓auit denuo ſu ſpēdi nō ꝑmittā ¶ Cōuerſus q̇dā fuit ī qͦdā mōaſterio dioc̄. magūt. volem arꝰ nōīe admodū religioſus. q̇ carnē ſuā ſic af flixit. vt circa ānos. xx. loricā ad carnē porta ret ⁊ int̓ lapidēs ⁊ ligͣ iaceret. Hꝰ manu du molēdino eēt lapis molarꝭ caſu apprehēſaꝫ ſic ꝯtriuit vt carneꝫ ab vtraqꝫ ꝑte auelleret. oſſa ⁊ neruos ꝯtereret. ita vt ī q̇dā mortario ꝯtrita q̇dāmo vid̓et̉ Qui tāto dolorꝭ aculeo vrgebat̉. vt rogaret ꝙ manꝰ ſibi p̄ſcid̓et̉. Cū ig̓r. b. elizabeth crebro ī ſui auxiliū īuocaret. qͥetiā ī vita ſua ſibi familiarꝭ extiterat. q̇daꝫ nocte ſibi apꝑuit di. Uis ſanꝰ fieri. Qui cū rn̄deret libet. illa manu app̄hēdes. neruos ſanauit. oſſa integͣuit. ⁊ carnē ab vtraqꝫ ꝑte reſtituit ⁊ p̓ſtīe ſanitati donauit. mae at ſco ꝑfecte ſanatū ſe repperit. ⁊ toti ꝯuētui ipſam manū cūctꝭ ſtupētibꝰ ſanataꝫ oſtr̄dit. N ¶ Quidā puer q̇nqnnis diſcretꝰ noīe ma gut. dioc. cū cecꝰ natꝰ eēt. meritꝭ. b. elizabeth lumē recepit Pellis ſiq̇dē ītegͦ ſine pilis pal pebraꝝ vl̓ aliqͣ pell̓ diuiſiōe ocul̓ ſuꝑiducia fuerat. ad̓o vt total̓r oculos tegͣet. nec ſub̓ie ocl̓oꝝ vllū īdiciū appareret. Matiḡr eiꝰ ad ſepulcꝝ. b. elizabeth ip̄ꝫ ducēs d̓ tra ſepulcri ocl̓os eiꝰ liniuit. ⁊ ſuꝑ eū btē elizabeth meri ta iuocauit. Et ecce pell̓ integͣꝑ mediū ſcīdit̉ ⁊ eiꝰ oculi ꝑuiſſimi t̓bulēti ⁊ ſāgͥnolēti vidēt̉. Sicqꝫ puer. b. eliza. meritꝭ ſuffragātibꝰ viſꝰ bn̄ficio ē pontꝰ ¶ Puella q̄dam eiuſd̓ dioc̄. beatrix noīe cūdiu magnis ⁊ diuerẜfuiſſet īfirmitatibꝰ moleſtata. tādē gibbo ī dorſo et ſtruma ī pectore excreſcētibꝰ ſic ē toto corꝑe īcuruata. vt nll̓a ſe rōne erigͣet. ſꝫ maībꝰ ſuꝑ genua poſitꝭ corpꝰ ſuū tal̓r ſuſtētaret. Cum igͦr mat ī q̇dā ſporta eā ad tumulū.s. eliza. d̓ portaſſꝫ ⁊ ꝑ decē dies ꝯmorātes ibidē nullū potuiſſēt ſanitatꝭ remediu īuenire irata ma ter eiꝰ ꝯ b. elizabeth murmurauit di. Oībꝰ bn̄ficia īpēdis. ⁊ me miſerā nō exaudis. Re uertēs igr̄ oēs qͣs poto a viſitatōe tui auer tere ꝓcurabo. Cū igͦr irata reccd̓et. ⁊ iā mi liare ⁊ dimidiū ꝑegiſſꝫ. ⁊ eiꝰ filia doloribus cruciata lugeret. adē ip̄a puella obdormi ens. vidit qͣndā pulcerrimā dn̄aꝫ cū facie re fulgēti. q̇ corpꝰ eiꝰ ī dorſo ⁊ pectore linies di xit ei. ſurge ⁊ ābula. Euigilās puella ⁊ ſe ab oī d̓formitate ⁊ curuitate penitꝰ ſanatā īue niēs. viſionē matri retulit. ⁊ gaudiū ⁊ leticiā generauit. Redeūtes igr̄ ad ſepulcꝝ.s. eliza bethd̓o ⁊ ſibi grās egert̉. ⁊ ibid̓ ſportā ī qͣ pu ella portata fuerat dimiſert̉ ¶ Mulier q̇dā gerdrudīs noīe eiuſdeꝫ dioc̄. ꝑ ml̓tos ānos vtroqꝫ crure ꝯͣcta ⁊ toto corꝑe curua ī ſom nis admonet. vt ad ſctuꝫ nicolaū ꝓficiſcens eiꝰ debeat merita īplorare. q̇ ad qͣndā eccl̓aꝫ ſctī nicolai portari ſe fec̄. ⁊ ī vno crure ſani tatē īuenit Tāde ad ſepulcꝝ b. elizā. ꝑducta ⁊ ſuꝑ eiꝰ tumulū poſita gͣuiſſimis doloribꝰ ſtimulata ⁊ velut amēs effecta. ſana ⁊ inco lumis exurrexit. ¶ Mulier q̇dā ſcintrudis noīe eiuſd̓ dioc. cū ꝑ ānū integꝝ penitꝰ ceca māſiſſꝫ ⁊ alioꝝ ſꝑ auxilio duceret̉. ad rogan dā..s. elizabeth totā d̓uotōe ſe ꝯtulit ⁊ amiſ ſū lumē recepit ¶ Uir q̇dā heinricꝰ magūt. dioc. cū luie ocl̓oꝝ penitꝰ eēt p̓uatꝰ. ſepulcꝝ ſctē elizabeth viſitas plene curatiōis bn̄ficiū reportauit. Poſtmod̓ v̓o idē vir fluxū ſan guis ad̓o ē gͣuatꝰ vt moriturꝰ a familia cre deret̉. Accipiēs v̓o de tra ſepulcri.s. eliza. et ip̄aꝫ ꝯficiēs aq̄ ꝯmiſcunt. ⁊ bibēs plenā ſan tate recepit. ¶ Puella q̇dā methildis noīe treueren. dioc. dū viſu ⁊ auditu p̓uata eſſet. E 2 De ſancta Cecilia ⁊ loq̄ndi ⁊ ābulādi potētiā amiſiſſꝫ. pat̓ ſuꝰ ⁊ mater ad. b. elizabetheā deuouert̉. ⁊ ꝑfecte ſanatā d̓i ⁊ elizabeth laudātes magͣlia rece perūt. ¶ Ml̓ier q̄dā noīe helibingis treue ren̄. dioc. cū ꝑ ānū ceca pēitꝰ extitiſſꝫ ⁊ ꝓ ſua curatōe btē elizabeth merita īuocaſſꝫ. ad tu mulū eiꝰ duci ſe faciēs vniꝰ oculi lumē rece pit. Que ad ꝓpͥa reuerſa ī alio gͣuit̓torq̄ri ſe ſenſi Cū v̓o iteꝝ eiꝰ merita īploraſſꝫ. apꝑuit ei di. Accedēs ad altare fac cū corꝑali tuos ocl̓os vētilari. ⁊ ſic recipiēs ſaītatē. q̇ cū iuſ ſa ꝯpleuiſſꝫ ſaītatē recepit. ¶ Uir q̇dā theo dericꝰ noīe magūt. dioc̄. ī genibꝰ ⁊ cruribus diu gͣuiſſime īfirmatꝰ ita vt n̄ poſſꝫ ꝑgͥe. niſi ab alijs portaret̉ votū fec̄ ꝙ ſepulcꝝ s. eliza. cū oblatōibꝰ viſitaret. ⁊ cū locꝰ eiꝰ a tumulo tātū ꝑ decē miliaria diſtaret. vix ī octo diebꝰ potuit ꝑuēire. Cū v̓o ibid̓ ꝑ qͣtuor ſeptima nas maſiſſꝫ. ⁊ nullū remediū īpetraſſet. do mū redibat. Cūqꝫ ī loco q̇dā iuxta aliū īfir mū decūbēs q̇eſceret. vidit ī ſomnis q̄ndaꝫ ad ſe veniētē. ⁊ aqͣ total̓r ꝑfūdentē. Qui eui gilās ꝯͣ ſociū iratꝰ ait. qͣre me aqͣ total̓r ꝑfu diſtꝭ. Qui ait. Ego te nō ꝑfudi. ſed credo ꝙ illa p̄fuſio erit tibi cā ſalutꝭ. Ille igͦr ſurgēs ⁊ ſe ſanatū total̓r īueniēs. bacl̓os ſuꝑ hueꝝ poſuit. ⁊ ad tumulū ſctē elizabeth rediens et grās agēs. letus ad ꝓpria remeauit. A ¶ CLXIIII ¶ De ſancta Cecilia. Ecilia quaſi celi li lia. vel cecis via. vel a celo ⁊ lya. vel cecilia qͣſi cecitate carēs. Vel d̓r a celo ⁊ leos qd̓ ē ppl̓s. Fuit eī celeſte liliū ꝑ v̓gitatꝭ pudo re. vel d̓r liliū. qꝛ huit cādoreꝫ mūdicie. viro rē ꝯſcīe. odoreꝫ bone fame. Fuit ⁊ cecis via ꝑ exēpli īformatōeꝫ. celū ꝑ iugē ꝯtemplatōꝫ. lya ꝑaſſiduā oꝑatōeꝫ. Uel d̓r celū qꝛ ſic̄ dic̄ yſidorꝰ celū ph̓i volubile rotūdū ⁊ ardens eſſe dixerūt. ſic ⁊ ip̄a fuit volubilis ꝑ oꝑatōꝫ ſolicitā. rotūdā ꝑ ꝑſeuerātiā. ardēs ꝑ carita tē ſuccēſaꝫ. Fuit etiā cecitate carēs ꝑ ſapien tie ſplēdore. Fuit ⁊ celū ppl̓i. qꝛ ī ip̄a tāqꝫ ī ce lo ſpūali ppl̓s ad imitandū intuet̉ ſolē lunaꝫ ⁊ ſtellas.i. ſapīe ꝑſpicacitatē. fidei magijani mitatē. ⁊ v̓tutū varietatē. A Ecilia v̓go preclariſſima ex nobili romanoꝝ gne exorta. ⁊ ab ip̄is cu nabulis ī fide xp̄i nutrita. abſcōdi tū ſꝑ euāgeliū xp̄i gerebat ī pectore. ⁊ nō die bus neqꝫ noctibꝰ a colloquijs diuīs ⁊ orōe ceſſabat. ſuāqꝫ v̓ginitatē ꝯſeruari a dn̄o ex orabat. Cū āt cuidā iuueni noīe valeriano deſpōſata fuiſſet. ⁊ dies nuptiaꝝ īſtituta eēt illa ſubtus ad carnē cilicio erat induta ⁊ de ſuꝑ deauratis veſtibꝰ tegebat̉. Et cātantibꝰ organis illa ī corde ſoli dn̄o decantabat di Fiat dn̄e cor meū ⁊ corpꝰ meū īmaculatuꝫ vt nō ꝯfūdar. Et biduanis ac triduanis ie iunijs orās ꝯmēdabat dn̄o quod timebat. Uenit aūt nox in qͣ ſuſcepit vna cū ſponſo ſuo cubiculi ſecreta ſilētia. ⁊ ita eū alloquit̉: O dulciſſime atqꝫ amātiſſime iuuenis eſt myſteriū qd̓ tibi ꝯfitear. ſi mō tū iuratꝰ aſſe ras tota te illud obſeruantia cuſtodire. Iu rat valerianꝰ ſe illd̓ nulla neceſſitate deteḡe. nulla ꝓdere rōne. Tūc illa ait. Angelū dei habeo amatoreꝫ. q̄ nimio zelo cuſtodit cor pus meū. Hic ſi leuiter ſenſerit ꝙ tū me poſ luto amore ꝯtingas. ſtatī feriet te ⁊ amittes florē tue gͣtiſſime iuuētutꝭ. Si āt cognoue rit ꝙ me ſincero amore diligas ita qͣꝫ diliget te ſic̄ me ⁊ on̄det tibi gl̓aꝫ ſuā. Tūc valeriāꝰ nutu d̓i correctꝰ ait. Si vis vt credā tibi. ip̄ꝫ āgelū mihi on̄de. ⁊ ſi v̓e ꝓbauero ꝙ āgelus ſit faciā qd̓ hortaris. Si āt virū aliū diligis te ⁊ illū gladio feriā. Cui cecilia dixit. Si in deū verū credideris ⁊ te baptiſari ꝓmiſeris ip̄m videre valebis. Uade igr in tertiū mi liariū ab vrbe via q̄ apīa nūcupat̉ ⁊ paupe ribus qͦs illic inuenies dices. Cecilia me mi ſit ad vos vt on̄datis mihi ſctūm ſenē vrba nū quoniaꝫ ad ip̄m habeo ſecreta mādata q̄ ꝑferā. Hūc dumtu videris indica ei oīa v̓ba mea. ⁊ poſtqͣꝫ ab eo purificatus fueris ⁊ redieris angelū ip̄m videbis. Tūc Uale rianꝰ ꝑrexit. ⁊ ẜm ſigna q̇ acceperat ſanctū Urbanum ep̄m intra ſepulcra martirū la titante īuenit. Cūqꝫ ei oīa v̓ba cecilie dixiſſꝫ ille manꝰ ad celum pādēs cum lacrimis ait Dn̄e jeſu xp̄e ſeminator caſti cōſilij ſuſcipe De ſancta Cecilia ſeminū fructꝰ q̄ ī cecilia ſeīaſti. Dn̄e ih̓u xp̄e paſtor bone cecilia famula tua qͣſi apis tibi argumētoſa deẜuit. Nā ſpōſū que qͣi leone ferocē accepit. ad te qͣi agnū māſuetiſſimuꝫ deſtīauit. Et ecce ſubito apꝑuit ſenex q̇daꝫ niueīs veſtibꝰ indutꝰ tenes libꝝ aureis lr̄is ſcpͥtū. Quē vidēs valeriāꝰ p̄nimio tiore qͣſi mortuꝰ cecidit ⁊ a ſene leuatꝰ ſic legit. vnꝰ d̓s vna fides. vnū bap̄ma. vnꝰ d̓s ⁊ pat oīm. qͥ ſuꝑ oēs ⁊ ꝑ oīa ⁊ ī oībꝰ nob̓. Cūqꝫ hͨ legiſſet dixit ei ſenior. Credis ita eē. an̄ adhuc dubi tas. Tūc exclamauit di. Nō ē alid̓ qd̓ veriꝰ credi poſſit ſub celo. ſtatīqꝫ illo diſꝑente. va leriāꝰ a ſctō vrbano bap̄ma ſuſcepit. ⁊ redi ens cecilia cū āgelo loq̄ntē ī cubiculo īuenit Angelꝰ āt duas coronas ex roẜ ⁊ lilijs ī ma nū hēbat. ⁊ vnā cecilie ⁊ alterā valeriao tra didit di. Iſtas coronas īmaculato corde et mūdo corꝑe cuſtodite. qꝛ de ꝑadiſo dei eas ad vos attuli. nec vnqꝫ marceſcēt. nͨ odorē amittēt. nec ab alijs niſi q̇bꝰ caſtitas placue rit videri potert̉. tū āt valeriae qꝛ vtili ꝯſilio credidiſti. pete qͣdcūqꝫ voluerꝭ ⁊ ꝯſeq̄rꝭ Qui valeriāꝰ Nihil mihi ī hac vitā extitit dulciꝰ qꝫ vnicꝰ frīs mei affectꝰ Peto igͦr vt ⁊ veri tare ip̄e mecū agnoſcat. Cui āgelꝰ. Placet dn̄o petito tua. ⁊ ābo cū palma martirij ad dn̄m venietꝭ. C ¶ Pꝰ h̓ igreſſus tiburciꝰ frat̓ valeriai. cū nimiū roſaꝝ ſenſiſſꝫ odoreꝫ dixit. Miror hͦ tēꝑe roſeꝰ h odor ⁊ lilioꝝ vn̄ reſpiret. Nā ſi ip̄as rōſas vl̓ lilia ī manibꝰ meis tenere. nec ſic poterat odoramēta tāte mihi ſuauitatꝭ īfund̓e Confiteor vob̓ ita ſū refectꝰ vt pute me totū ſubito īmutatū. Cui valeriāꝰ Coronas hēmꝰ qͣs tui ocl̓i vid̓e nō p̄ualēt. Floreo colore ⁊ niueo cādore v̓nan tes. ⁊ ſic̄ me īterpellāte odoreꝫ ſenſiſti. ſic et ſi crediderꝭ videre valebis. Cui tyburciꝰ. In ſomnis hͦ audio. an in v̓itate iſta loq̄rꝭ vale riane. Cui valeriāꝰ In ſomnis vſqꝫ modo fuimꝰ. ſꝫ iā nūc ī v̓itate manēꝰ. Ad quē ty burciꝰ. vn̄ hͦ noſti. Et valeriāꝰ. Angelꝰ dn̄i me docuit quē tu videre pot̓is ſi tu purifi catꝰ fueris. ⁊ oībus ydolis abrenuciaueris Huic miracl̓o de coronis roſaꝝ Ambro. teſtat̉ in p̄fatōe ſic di. Sctā cecilia celeſti do nō repleta. vt martirij palmā aſſumeret. ip̄ꝫ md̓m ē cū thalamīs execrata. Teſtꝭ ē vale riani ꝯiugis ⁊ tiburcij ꝓuocata cōfeſſio qͦs dn̄e āgelica manu odoriferꝭ floribꝰ corona ſti. Uiros v̓go duxit ad gl̓iaꝫ. mūdꝰ agno uit qͣntū valeat deuotio caſtitatꝭ. Hͨ amb̓. ¶ Tūc cecilia euidet on̄dit ei oīa ydola eſſe īſenſibilia ⁊ muta. ita vt tiburciꝰ rn̄deret ac diceret. q̇ iſta nō credit pecꝰ eſt. Tūc cecilia oſculās pectꝰ eiꝰ dixit. Hodie te fateor meū eē cognatū. Sic̄ enī amor dei frēꝫ tuū mihi ꝯiugē fec̄. ita te michi cognatū ꝯtēptꝰ faciet idoloꝝ. Uade igͦr cū frē tuo vt purificatōꝫ accipias. ⁊ qgelicos vultꝰ videre valeas. Di xitqꝫ tyburciꝰ frī ſuo. Obſecrote frat̓ vt mi hi dicas ad que me ducturꝰ es Tui valeria ad vrbanū ep̄m. Cui tyburciꝰ De illo vrba nō dicis q̇ totiēs dānatꝰ ē. ⁊ adhuc ī latebris ꝯnorat̉. Hic ſi īuentꝰ fuerit cremabit̉. ⁊ noſ in illiꝰ flamis ꝑiter īuoluemᵈ. ⁊ dū q̄rimꝰ di uinitatē latentē ī celis īcurremꝰ furorē exu rente ī t̓ris. Cui cecilia. Si hͨ ſola eēt vita. iu ſte hāc ꝑdere timeremꝰ Eſt āt alia melior. qͥ nūqͣꝫ amittit̉. quā nobis dei filiꝰ enarrauit. Oīa enī qͥ facta ſūt filiꝰ ex pre genitꝰ ꝯdidit. Uniuerſa āt qͥ ꝯdita ſūt ex pre ꝓcedēs ſpūs animauit. Hic igͦr̄ filiꝰ dei ī mundū venies v̓bis ⁊ miracul̓ aliā vitā eē noh̓ mōſtrauit. Cui tiburciꝰ. Terte vnū deū eē aſſerꝭ. ⁊ quo nūc tres eē teſtaris Rn̄dit cecilia. Sic̄ ī vna hoīs ſapīa ſūt tria.ſ. īgeniū. memoria. ⁊ ītel lectꝰ. ſic ⁊ ī vna diuītatis eſſentia tres ꝑſone eē pn̄t. Tūc cepit ei de aduētu filij dei et paſ ſione p̄dicare. ⁊ ml̓tas ꝯgruītates ip̄iꝰ paſ ſionis on̄dere. Nā id̓o inq̇t filiꝰ dei ē tentꝰ vt genꝰ hūanū dimittat̉ pctō d̓tentū. Bn̄dictꝰ maledicit̉ vt hō maledictꝰ bn̄dictōeꝫ ꝯſeqͣt̉. illudi ſe patit̉. vt hō ab illuſione demouū li beret̉. Spineā coronā accepit in capite vt a nobis fnīaꝫ auferat capitalem. Fel ſuſcepit amaꝝ. vt ſanaret hoīs dulcē guſtū. Expo liat̉ vt ꝑentū nr̄oꝝ nuditate oꝑiat In ligno ſuſpēdit̉. vt ligni p̄uaricatōeꝫ tollat. Tūc ty burcius frīſuo dixit. Miſerere mei. ⁊ ꝑduc me ad hoīeꝫ d̓i vt purificatōeꝫ accipiā. Du ctus ig̓r ⁊ purificatꝰ āgelos d̓i ſepe videbat. E 3 De ſancta Cecilia ⁊ oīa q̄ poſtulabat ꝓtinꝰ obtinebat. D ¶ Ualerianꝰ igͦr ⁊ tyburciꝰ elemoſinis inſi ſtebāt. ⁊ ſctōꝝ corꝑa qͣs almachiꝰ p̄fectꝰ occi debat ſepulture tradebāt Quos almachiꝰ ad ſe vocās. cur ꝓ ſuis ſceleribꝰ dānatos ſe pelirēt inq̇ſiuit. Cui tyburciꝰ. Utinā illorū ſerui eſſemꝰ qͦs tu damnatos appellas Qui ꝯtēpſerūt illud qd̓ videt̉ eē ⁊ nō eſt ⁊ inuene rūt illd̓ qͦd nō videt̉ eē ⁊ ē. Cui p̄fectꝰ Quid nā eſt illud. Et tiburciꝰ. Qd̓ videt̉ eē et nō ē. eſt oē qḋ ī hoc mūdo eſt. quod hoīeꝫ ad nō eſſe ꝑducit. Qd̓ v̓o nō videt̉ eē ⁊ eſt. eſt vita iuſtoꝝ ⁊ pena maloꝝ Cui p̄fectꝰ. Non pu to ꝙ mēte tua loquarꝭ Tūc iubet aſtare va lerianū dicēs ei. Quoniꝫ nō ē ſani capitis frater tuꝰ. tu ſaltē poteris ſapienter dare rn̄ ſum. Cōſtat pl̓imū vos errare. q̇ gaudia re ſpuitis. ⁊ omīa inimica gaudijs affectatis Tc̄ valeriāꝰ ſe vidiſſe ait. glaciali tēꝑe ocio ſos iocātes. ⁊ oꝑarios agricolas deridētes Sꝫ eſtiuo tꝑe dū adueniſſent gl̓oſi fructus laboꝝ gaudentibꝰ illis q̇ putabāt̉ vani cepe rūt flere q̄ videbant̉ vrbami Sic ⁊ nos nunc q̇deꝫ ſuſtinemꝰ ignominiā ⁊ laborē. in futu ro aut recipiemꝰ gl̓am ⁊ eternā mercedem. Uos at nūc trāſitoriū habetis gaudiū. ī fu turo at inuenietis eternū luctū Cui p̄fectus Ergo nos inuictiſſimi p̓ncipes et̓nū habe bimꝰ luctu. ⁊ vos ꝑſone viliſſime ꝑpetuum poſſidebitis gaudiū. Cui valerianus. Ho muciones eſtis nō p̓ncipes. tꝑe noſtro nati citius morituri. ⁊ deo rōnem plꝰ oībꝰ reddi turi. Dixit at p̄fectꝰ. Quid v̓boꝝ circūitu ī moram. Offerte dijs libamia. ⁊ illeſi abſce dite. Sancti rn̄derūt. Nos deo v̓o qͦtidie ſa crificiū exhibemꝰ Quibꝰ p̄fectꝰ. Qd̓ eſt no men eiꝰ. Cui valerianꝰ Nomē eiꝰ inuenire nō poteris. etiā ſi pēnis volaueris. Prefe ctus dixit. Ergo iupiter nomē dei nō ē. Cui valerianꝰ. Nomen homicide ⁊ ſtupratori eſt. Ad quē almachiꝰ. Ergo totꝰ mundus errat. ⁊ tu cū fratre tuo veꝝ deū noſti. Vale rianꝰ rn̄dit. Nos ſoli nō ſumꝰ ſꝫ innumera bilis multitudo hac ſanctitate recepit. Tra dunt̉ igͦr ſancti ī cuſtodiaꝫ maximi. Quibꝰ ille ait. O iuuētutis flos purpureꝰ. O germanus fraternitatis affectꝰ. qūo ad mor tem qͣſi ad epulas feſtinatis. Cui valerianꝰ ait. ꝙ ſi credituꝝ ſe ꝓmittet. gl̓iaꝫ anīaꝝ eoꝝ poſt morteꝫ videret. Et maximꝰ. fulminibꝰ igneis ꝯſumar. ſi nō illū ſolū deū confitear quē adoratis ſi ꝯtingat qḋ dicitis. Ipſe igͦr maximus ⁊ omīs eius familia ac vniuerſi carnifices crediderūt. ⁊ ab vrbano qui illuc occulte venit baptiſma ſuſceperunt. E ¶ Igit̉ dum aurora nocti finē daret Ceci lia exclamauit dicēs. Eya milites xp̄i abijci te opera tenebraꝝ ⁊ induimini arma lucis. Quarto igͦr miliario ab vrbe ſancti ad ſta tua iouis ducūt̉. ⁊ dū ſacrificare nollēt pari ter decollāt̉. Tuc maximꝰ cū iuramēto aſ ſeruit ſe in hora paſſiōis eoꝝ āgelos vidiſſe fulgētes. ⁊ aīas eoꝝ qͣi v̓gīes de thalamo ex euntes. qͣs in gremio ſuo in celū angeli de tulerūt Almachiꝰ v̓o audiēs maximū xp̄ia num effectū. euꝫ plūbatis tādiu cedi fecit qͦ uſqꝫ ſpūm excuſſit. Cuiꝰ corpus ſctā cecilia iuxta valerianū ⁊ tiburciū ſepeliuit. Tunc almachiꝰ facultates amboꝝ cepit inquirere ⁊ ceciliā tāqͣꝫ valeriani ꝯiugem corā ſe fecit aſtare. Iuſſitqꝫ vt ydolis īmolaret aūt ſen tentiā mortis incurreret. Cū aūt ad hoc ab apparitoribꝰ vrgeret̉. ⁊ illi vehemēter flerent eo ꝙ puella tā decora ⁊ nobilis vltro ſe mor ti traderet. dixit ad eos. Hoc boni iuuenes nō ē inuētute ꝑdere. ſꝫ mutare. dare lutuꝫ ⁊ accipe aurū. dare vile habitaculuꝫ ⁊ acciꝑe p̄cioſuꝫ. dare breuē angulū. ⁊ acciꝑe forum pluciduꝫ. Si qͣs ꝓ numo ſolidos daret. nō ne velociꝰ feſtinaretꝭ. Deꝰ āt qḋ accepit ſim plū reddet centuplū. Creditꝭ his q̄ dico. Et illi. Credimꝰ xp̄m veꝝ eē deū q̄ talē poſſidet famulā. Uocato ig̓r vrbano ep̄o. qͣdringen ti ⁊ ampliꝰ baptiſati ſūt. Tunc Almachius ſanctā ceciliā ad ſe vocas ait. Quiꝰ ꝯditiōis es. Et illa. Ingenua ſū ⁊ nobilis. Cui Al machiꝰ. Ego te de religiōe īterrogo. Et ceci lia. Int̓rogatio tua ſtultū ſumit iniciū que duas rn̄ſiones vna putat inq̇ſuōe cōcludi. Cui almachiꝰ. Un̄ tibi tanta p̄ſūptio rn̄dē di. At illa. De ꝯſcīa bōa ⁊ fide nō ficta. Cui Almachiꝰ. Ignoras cuius prātꝭ ſimj. Et iſ De ſancto Clemente la. Prās vrā eſt qͣi vter vento repletꝰ. quē ſi acus pupugerit. oīs ꝓtinꝰ rigor palleſcit. et qͥcqͥd in ſe rigiduꝫ hrecernit̉ incuruat̉. Cui Almachius. Ab iniurijs cepiſti. ⁊ ī iniurijs ꝑſeueras. Cecilia rn̄dit. Iniuria nō d̓r niſi qd̓ v̓bis fallentibꝰ irrogat̉. Un̄ aūt iniuriaꝫ doce ſi falſa locuta ſum. aut teip̄m corripe calūniā inferentem. Sꝫ nos ſcientes ſctūm dei nomen. oīno negare nō poſſumꝰ. Me lius eſt enī feliciter mori qͣꝫ infeliciter viuere Cui almachiꝰ. Vt q̇d cū tāta ſuꝑbia loq̄rꝭ Et illa. Non eſt ſuꝑbia ſꝫ ꝯſtātia. Cui Al machius. Infelix ignoras qꝛ viuificandi ⁊ mortificādi mihi ē tradita ptās. Et illa. Cō tra veritatē publicā ꝓbo te nūc eſſe mentitū Unā enī viuētibꝰ toll̓e potes. mortuis autē dare nō potes. Es igͦr mīſter mortis. nō vi te. Cui almachiꝰ. Iam depone amentiam ⁊ ſacrifica dijs. Qui cecilia. Neſcio vbi ocu los amiſeris. Nam qͣs tu deos dicis. omēs nos ſaxa eſſe videmus. Mitte igͦr manu. ⁊ iangendo diſce quod oculis nō vales vide re. Tūc iratus Almachius. iuſſit eā ad do mum ſuā reduci. ibiqꝫ tota die ⁊ nocte iuſſit eam in bulliente balneo concremari. Que qͣſi in loco frigido māſit nec modicū ſaltem ſudorꝭ ꝑſenſit Quod cū audiſſet almachiꝰ iuſſit eam in ipſo balneo decollari. Quam ſpiculator tribus ictibus ī collo ꝑcuſſit. ſed in caput eius amputare nō potuit. Et quia decretū erat ne qͣrtā ꝑcuſſionē decollādꝰ ac ciꝑet eā ſemiuiuā cruentus carnifex dereli quit. Per triduū aūt ſuꝑuiuēs. oīa q̄ habe bat pauꝑibus tradidit. ⁊ oēs qͣs ad fidē con uerterat vrbano ep̄o commendauit dicens Triduanas michi inducias poſtulaui. vt hos tue beatitudini ꝯmendarē ⁊ hanc do mū meā in eccl̓aꝫ ꝯſecrares. Sctus at vrba nus corpus eius int̓ ep̄os ſepeliuit. ⁊ domū ſuā in eccleſiā vt rogauerat ꝯſecrauit. Paſ la eſt aūt circa ānos dn̄i.ccxxiij. tꝑe Alexan dri imperatoris. Alibi autem legit̉ ꝙ paſſa ſit temꝑe marci aurelij. q̄ imꝑauit circa an nos dn̄i. ccxx. ¶ CLXV A ¶ De ſancto Clemente. Lemens dicitur a cleos qd̓ eſt gl̓a. ⁊ mens qͣi glorioſa mens. habuit enī glorioſam mentē. ſcꝫ pur gatā ab oī ſorde. ornatā oī v̓tute. ⁊ decora tam nūc oī felicitate. q̄ felicitas ꝯſiſtit ī hoc ſic̄ dicit Augꝰ in li de trinitate. qꝛ ibi eſſe no ſtrū nō habebit morte. noſſe noſtꝝ nō habe bit errore. amare noſtꝝ nō habebit offenſio nem. Uel d̓r a clementia. qꝛ clemens ⁊ miſe ricors valde fuit. Uel ſicut d̓r ī gloſario. cle mens d̓r dulcis. iuſtus. maturus. pius. Iu ſtus in actione. dulcis in ſermone. maturꝰ ꝯuerſatōe. pius ī intentōe. Eius vitā ipſe in ſuo itinerario inſeruit maxīe vſqꝫ ad illū lo cum in qͣ qͣlit̓bio petro ī potificatu ſucceſſit oſtendit̉. Cetera ex eiꝰ geſtis q̇ cōiter habēt̉ B ſumunt̉. Lemens ep̄s ex nobili romanorū ꝓſapia ortus eſt. Pater eiꝰ Fau ſtinianus mater v̓o eius macidia na nūcupata eſt. Habuitqꝫ duos frēs. qrū vnus Fauſtinꝰ alter Fauſtus dicebat̉. Cu qꝫ macidiana mater eiꝰ mira corꝑis pulcri tudine polleret frat viri ſui libidinoſo amo rea eam vehemēter exarſit. Cum autē eam quotidie moleſtaret. ⁊ ipſa ſibi nullatenus aſſentire vellet. viroqꝫ ſuo hoc reuelare ti meret. ne inter duos fratres inimicicias ſu ſcitaret. cogitauit ꝑ aliquod tempus ſe a pa tria abſentare. donec illicitus amor cōquie ſceret. quē aſpectus ſue p̄ſentie inflamma ret. Ut aūt hoc a viro ſuo obtinere valeret ſomniū callide cōfinxit. quod in hunc mo dum viro ſuo retulit dicens. Ecce quidam mihi ꝑ viſum aſtitit. mihi p̄cipiens vt cōfe ſtim cū duobꝰ geminis. ſcꝫ Fauſtino ⁊ fau ſto ex vrbe diſcederē ⁊ tadiū abeſſem donec ip̄e mihi reditū imꝑaret. Qd̓ ſi nō facerem ſimul cū omnibꝰ liberis interirem. Qd̓ vir audiēs vehementer expauit ac vxoreꝫ cum duobꝰ liberis ⁊ familia multa athenas mi ſit. vt ⁊ ibi maneret et filios faceret erudiri. Minore aūt filiū ſcꝫ clementē cū eſſꝫ anno rū qnqꝫ ſibi pater in ſolatium retinuit. Cuꝫ aūt mater cū filijs nauigaret. nocte quadā E 4 De ſancto Clemente nauis naufragiū ꝑtulit. ⁊ mater ſine filijs a fluctibꝰ eiecta ſuꝑ q̇ddā ſaxū euaſit. q̄ duos natos ꝑiſſe ꝯſiderās p̄ nimio dolore ī marꝭ fūdū ſe p̄cipitaſſꝫ niſi qꝛ ſaltē eoꝝ cadauera ſe reꝑturā ſperabat. At v̓o vbi nec viuos nꝰ mortuos ſe reꝑire poſſe cognouit. clamoreſ ⁊ vlulatꝰ maxīos dabat. maꝰ ſuas morſibꝰ lacerabat. nͨ vllā ꝯſolatōꝫ ab aliqͣ reciꝑe vo lebat. Cūqꝫ ml̓ieres aſtarēt. q̇ ſua īfortunia eid̓ narraret. ⁊ illa ex hͦ ꝯſolatōꝫ n̄ reciꝑet. af fuit q̇dā ml̓ier int̓ cet̓as q̇ viꝝ ſuū adoleſcē tē ⁊ nauta ī mari ꝑiſſe aſſeruit. ob hͦ ſui amo re poſtmod̓ nubere recuſauit. Recepta igͦr qͣlicūqꝫ ꝯſolatōe apd̓ ip̄aꝫ no. ebat. ⁊ qͦtidia nū victū ſuis maībꝰ acq̇rebat. ſꝫ nō ml̓tū pꝰ manꝰ eiꝰ qͣs crebrꝭ morſibꝰ lace̓rauerat. ſine ſēſu ⁊ mortue ad̓o ſt̓ effecte. vt cū ip̄is nulla tēꝰ oꝑari poſſꝫ Illa āt qͥ eā ſuſceꝑat ꝑaliſim īcurrit. ⁊ d̓ lecto ſurgͥe n̄ valebat. Sicqꝫ ma cidiana mendicare ꝯpellit̉. ⁊ ip̄a cū hoſpita ex his q īuēire potat paſcebat̉. Cōpleto igit̉ āno q̇ macidiana cū liberꝭ diſceſſit e patria miſit athēas nūcios vir eiꝰ vt ip̄os reqͥreret ⁊ qͥd agerēt iumarēt. Sꝫ illi q̇ miſſi fuerant nullatēꝰ rediert̉. Deniqꝫ cū alios miſiſſꝫ. ⁊ il li reuertētes ſe nullū inde veſtigium reꝑiſſe narrarēt. clemētē filiū ſuū ſubtutoribꝰ dere liqͥt. ⁊ ip̄e ad qͦrēdū vxore cū filijs naue ꝯſcē dit ſꝫ mīme redijt. Uigiti igͦr ānis clemēs or batꝰ ſtetit. nec d̓ prē vl̓ d̓mrē vl̓ d̓frībꝰ aliqd̓ īdiciū īuenire potuit. Ip̄e āt clemēs ſtudio lrāꝝ ſe ꝯtulit et ſūmū ph̓ie apicē apprehēdit. Deſiderabat at vehemet ⁊ ſtudioſe q̄rebat qͣl̓r ſibi aīe īmortalitas ꝑſuaderi poſſꝫ. Ob h̓ ph̓oꝝ ſcolas ſꝑ adibat. ⁊ ſi q̇dē ꝙ īmortal̓ eēt obtiebat̉. gaud̓bat. ſi qn̄ v̓o ꝙ mortal̓ eēt ꝯcludebat̉. triſtꝭ diſcedebat. C ¶ Deniqꝫ cū barnabas romā vēiſſꝫ ⁊ fidē xp̄i p̄dicarꝫ ph̓i eū tāqͣꝫ īſanū ⁊ amētē deridebat. vn̄ ⁊ q̄ dā q̇ ẜm q̇ſdā fuit clemēs ph̓s. q̇ eū pͥmo ſic̄ alij deridebat ⁊ eiꝰ p̄dicatōeꝫ ꝯtenebat. taleꝫ qonē ꝓ deriſu barnabe fec̄ di. Cū culex aīal ſit exiguū. q̇d eſt qḋ ſex pedes hꝫ. ⁊ īſuꝑ alas poſſidet. Elephas at cum ſit īmane aīal nec alas poſſidet. ⁊ tātū qͣtuor pedes hꝫ Cuibar nabas. ſtultē tue qoni rn̄dere ꝑfacile poſſeꝫ ſi v̓itatꝭ cā diſcēde q̄rere videreris. Sꝫ nūc de creaturꝭ vob̓ dicere aliq̇d abſurdū ē. cū a vob̓ creat̉aꝝ ꝯditor ignoret̉. qꝛ ei creatorē nō cognoſcitꝭ iuſtū ē vt ī creaturis erretis. Hoc v̓bū cordi clemētis ph̓i valde inheſit. ita ꝙ fidē xp̄i īſtructꝰ a barnaba recepit. ⁊ in iudeā ad petrū poſtmodū ꝓperauit. Queꝫ ille de fide xp̄i inſtruxit ⁊ aīe īmortalitatem euidenter edocuit. ¶ Eo tꝑe Symon ma gus duos diſcipulos habebat. ſcꝫ Aquilaꝫ ⁊ Nicētā. q̇ eiꝰ fallacias cognoſcētes eū reli q̄rūt ⁊ ad petꝝ ꝯfugerūt. ⁊ eiꝰ diſcipuli ſunt effecti. Cū āt petrꝰ clemente d̓ ſua int̓rogaſ ſet ꝓgenie. ille q̇d matri ⁊ frībꝰ ⁊ patri accide rit ꝑ ordine enarrauit. addes ꝙ credebat ꝙ mater cū frībꝰ in mari ꝑiſſent. pater v̓o aut merore aūt ſil̓r naufragio iterijſſꝫ. Qd̓ au: diēs Petrꝰ lacrimas continere nō potuit. ¶ Quadā aūt vice petrꝰ cū diſcipulis ſuis antarādū ⁊ inde ad inſulā ꝑ ſex miliaria di ſtantē in qͣ macidiana mater clemetis mo rabat̉ venit. vbi q̄dā colūne vitree mire ma gnitudīs erāt. Quas cū petrꝰ cū ceteris mi raret̉. vidēs ipſaꝫ mendicantē cur nō potiꝰ ſuis manibꝰ oꝑaret̉ increpauit. Que rn̄dit Specie tātū dn̄e habeo manuū. q̄ meis ſic ſūt debilitate morſibꝰ vt oīno ſint īſenſibileſ effecte. Atqꝫ vtinā me ī mare p̄cipitaſſeꝫ vt vltra nō viuerē. Cui petrꝰ. Quid ē qd̓ loq ris. Neſcis qꝛ aīe eoꝝ qͥ ſe interimūt gͣuiter puniūt̉. Cui illa. Utinā hͦ michi certu fieret ꝙ aīe poſt morteꝫ viuāt. libēter enī meipſaꝫ occiderē. vt ſaltē vna hora dulces meos na tos videre poſſeꝫ Tūqꝫ petrꝰ ab ea cauſam tante triſticie īterrogaſſet. ⁊ illa ei ordinē ge ſte rei narraſſꝫ. ait petrꝰ. Eſt q̇dā adoleſcēs apud nos nomīe Clemens q̇ hͦ q̄ refers ma tri et fratribꝰ aſſerit accidiſſe. Qd̓ illa audi ens nimio ſtupore ꝑcuſſa corruit. Cūqꝫ ad ſemetip̄aꝫ rediſſet cū lacrimis ait. Ego ſum adoleſcētis mater. Et ꝓcides ad pedes Pe tri rogare eum cepit. vt ſibi filiū ſuum feſti nanter oſtendere dignaretur. Cui Petrꝰ. Cum adoleſcentem videris. paululum diſ ſimula quſqꝫ ab inſula cum naui egredia mur. Qd̓ cū illa ſe facturā ꝓmiſiſſet. tenens De ſancto Elemente pelrꝰ manū eꝰ ip̄aꝫ ad nauē vbi erat clemēs ducebat. Uides v̓o clemēs petꝝ manu mu fierē ducēte ridere cepit. Mox āt vt mulier iuxta clemētē fuit. ſe ꝯtinere nō potuit. ſꝫ ſta tim ī amplexꝰ eiꝰ ruit. ⁊ crebro oſculari cepit Quā ille tāqͣꝫ īſanientē ml̓ierē cū indigtiōe repellebat. ⁊ aduerſus petꝝ īdigtōe nō mo dica mouebat̉. Cui petrꝰ. qͥd agis o fili cle mēs. Noli repell̓e matrē tuā. Qd̓ cū audiſ ſet clemēs. lacrīs īfuſus ſuꝑ mrēꝫ iacētē ꝯci pit ⁊ eā recognoſcere cepit. Tūc ad p̄ceptū petri hoſpita ſua q̄ ꝑalitica iacebat adducit̉ ⁊ ab eo ꝯtinuo lib̓at. Tc̄ mat clemētē d̓ prē int̓rogauit. Cui ille. Ad te qͣrendū iuit. ⁊ vl tra nō redijt. At illa audiēs ſolūmō ſuſprra uit. gͣnde eī ꝓfilio īuēto gaudiuꝫ hn̄s. reliqͥs ꝯſolabat̉ merores. D ¶ Intea cū Niceta ⁊ aqͥla deeſſent. ⁊ redeūtes mulierē cū petro vidiſſēt. q̄ nā ſit hͨ ml̓ier ꝑcūctant̉. Quibꝰ cle mēs ait. Mat mea ē. quā mihi d̓s redona uit ꝑ dn̄m meū petꝝ Poſt hͦ petrꝰ oīa eis ꝑ ordinē enarrauit. Que cū audiſſēt Niceta ⁊ aqͥla ſubito ſurrexert̉. ⁊ obſtupefacti tur bari ceperūt dicētes. Dn̄ator dn̄e d̓s v̓a ne ſūt hͨ. an̄ ſomniū ē qd̓ audimꝰ Tūc petrus. Fllij nō inq̇t nos īſanimꝰ. ſꝫ hͨ v̓a ſūt. At illi facie ꝯfricātes aiūt. Nos ſumꝰ fauſtinus ⁊ fauſtꝰ qͦs maturā eſtīat ī mari int̓iſſe. Et ac currētes ī ꝯplexꝰ mrīs ruūt. ⁊ eā crebriꝰ oſcu lant̉. At illa ait. Quid vult hͦ eē. Ad quam petrꝰ. Iſti ſūt filij tui fauſtinꝰ ⁊ fauſtꝰ qͦs in mari ꝑiſſe putabas. Hec audiēs mat̓ p̄ni mio gaudio velut amēs effecta corruit ⁊ pꝰ ad ſe reuerſa ait. Obſecro vos dulciſſimi fi lij narrate mihi qūo euaſiſtꝭ. Qui rn̄derūt Cū nauis fuiſſet reſoluta ⁊ nos ſuꝑ qͣndaꝫ tabulā veheremʳ. q̇dā pirate nos īueniētes ī ſuā nauiculā poſuert̉ ac mutatꝭ noībꝰ cui dā nos honeſte vidue iuſtine noīe vēdidert̉ q̄ tāqͣꝫ filios ſuos nos habuit. ⁊ lib̓alibꝰ ar tibꝰ nos erudiri fecit. Tādē ph̓ie oꝑaꝫ dedi mꝰ. ⁊ ſymoni cuidā mago nobiſcū educa to adheſimꝰ. Cūqꝫ eiꝰ fallaciā cognouiſſe mus. ip̄ꝫ oīno deſeruimꝰ ⁊ petri diſcipuli ꝑ zacheu effecti ſumꝰ Seq̄ntiāt die aſſūptis vetrꝰ tribꝰ frībꝰ.ſ. Tlemēte. aq̇la. ⁊ nicēta ad q̄ndā ſecretiorē locū orōnis grā deſcēdit. qͦs venerandꝰ q̇dā ſenex ſꝫ tn̄ pauꝑ alloq̇ cepit di. Miſereor vrī frēs qꝛ ſub ſpecie pietatis vos gͣuit̉ errare ꝯſidero. Neqꝫ ei d̓s ē. neqꝫ cultꝰ hͨ aliqͦs ē. neqꝫ ꝓuidētia ī mūdo. ſꝫ for tuitꝰ caſus ⁊ geneẜ oīa agūt. ſic̄ ⁊ ego ex me ipſo maīfeſte ꝯperi ī diſciplīa matheẜ p̄ cete ris eruditꝰ. nolite gͦ errare. ſiue eī oretis ſiue nō. qd̓ vrā geneẜ ꝯtinet vob̓ erit. Clemēs āt in eū reſpiciēs anio pulſabat̉. ⁊ ſibi ſe eū al̓s vidiſſe videbat̉. Cūqꝫ de mandato petri cle mens aqͥla ⁊ niceta cū eo diutius diſputaſ ſent ⁊ ꝓuidentiā aꝑtis rationibus oſtendiſ ſent. eumqꝫ ob reuerentiā crebro prem vo carent. dixit Aquila. Quid neceſſe eſt vt eū prem vocemꝰ cū in mādatis habeamus ne minē ſuꝑt̓rā prēꝫ vocare. Et poſt hͦ reſpici ens ad ſenē ait. Nō iniurioſe accipras pat̓ ꝙ frēm meū culpaui. qꝛ te pr̄eꝫ vocauit. ha bemꝰ eī tale mādatū. ne alique iſto noīe vo cemꝰ. Cūqꝫ aqͥla hͨ dixiſſꝫ. riſit oīm aſtātiū cetꝰ vna cū ſene et petro. Et cū ille cāꝫ riſus inqͣreret. dixit ad eum Elemens. Quia facꝭ id de qͦ alios culpas. ſenem patreꝫ vocando At ille negabat dicēs. Uere neſcio ſi eū pa trem vocauerim. Uerū cū ſatis de ꝓuiden tia diſputatū eēt. dixit ſenex. Credereꝫ vtiqꝫ ꝓuidentiā eſſe. ſed a ꝓpͥa ꝯſcīa ꝓhibeor huic fidei accomodare ꝯſenſum. Noui emī meā ⁊ ꝯiugis mee geneſim. ⁊ ſcio ea que vnicui qꝫ noſtꝝ dictabat geneſis accidiſſe. Audite igitur cōiugis mee thema ⁊ inuenietis ſce ma cuiꝰ exitus accidit. Habuit nanqꝫ mar tem cū venere ſuꝑ centꝝ. lunā v̓o in occaſu ī domo martis ⁊ finibus ſaturni. quod ſce ma adulteras facit. ⁊ ſeruos ꝓprioſ amare ⁊ ꝑegre ꝓficiſci. ⁊ in aquis defungi. Quod et ita factū eſt. Incidit nanqꝫ in amore ſer ui ⁊ ꝑiculum atqꝫ opprobriū metuens cum ip̄o aufugit. ⁊ in mari perijt. Nam ſicut fra ter meꝰ retulit. ip̄m pͥmo adamauit. Sꝫ cuꝫ ip̄e aſſentire ſibi nollet. in ſeruum ſue libidi nis amorē retorſit. Nec tamen ei imputan dū eſt. qꝛ eam geneẜ hoc facere ꝯpulit. Nar rauitqꝫ quo ſomniū finxerit. ⁊ quo cū libe ris athenas vadeijs naufragio perierit. De ſancto Clemente E ¶ Cūqꝫ filij vellēt ī eū irruere ⁊ rē aꝑire ꝓ hibuit petrꝰ di. Quieſcite qͣaduſqꝫ mihi pla cuerit. Dixitqꝫ ei petrꝰ Si hodie ꝯiugē tuā caſtiſſimā cū tribꝰ filijs tuiſ ꝯſigͣuero. credeſ qꝛ geneẜ nihil ſit. Cui ille. Sic̄ īpoſſibile ē te exhibere qd̓ ꝓmiſiſti. ita ⁊ īpoſſibile eſt extra geneſim aliqd̓ fieri. dixit ei petrꝰ Ecce iſte ē fi liꝰ tuꝰ clemes. ⁊ hi duo gemini tui Fauſtinꝰ ⁊ fauſtꝰ Tūc ſenex reſolutꝭ mēbris cecidit ⁊ qͣi exanimis factꝰ ē Filij at irruētes ī eū oſcu labāt̉. verētes ne ſpūꝫ reuocare poſſꝫ Tādē ad ſe rediēs oīa vt acciderāt ꝑ ordīem audi uit. Tūc ſubito vxor aduēīt ⁊ cū lacrīs cla mare cepit. vbi ē vir meꝰ ⁊ dn̄s meꝰ Hec cū illa qͣi ames clamaret. ſenex cucurrit ⁊ cum ml̓tꝭ lacris āplecti ⁊ ſtringe eā cepit. Dū igͦr ſil̓ manerēt aduēit q̇dā nūciās apionē ⁊ am bionē fauſtiniani amiciſſimos cū ſymone mago hoſpitari. De qͦꝝ aduētu fauſtiniāꝰ vald̓ gauiſus ad eos viſitādos iuit. Et ecce nūciꝰ vēit q̇ diceret mīſtꝝ ceſarꝭ ātiochiā ad uēiſſe. vt magos oēs q̄reret ⁊ morte punirꝫ Tūc ſimo magꝰ ī odiū filioꝝ q̄ ip̄ꝫ reliq̄rāt. vultꝰ ſui ſil̓itudine ī fauſtinianū imp̄ſſit. vt nō fauſtiniāꝰ ſꝫ ſimō magꝰ ab oībꝰ putaret̉ Hoc āt fec̄ vt a mīſtrꝭ ceſarꝭ loco ſui teneret̉ ⁊ occid̓et̉. Ip̄e āt ſymon d̓ ꝑtibꝰ ill̓ abſceſſit. Cū āt fauſtinianꝰ ad petꝝ ⁊ filios rediſſꝫ. ex pauert̉ filij vultū ſimonis. ī eū intuētes. vo cē āt pr̄is ſuraudiētes. Solꝰ āt petrꝰ erat qͥ vultū eiꝰ naturalē videbat. Cūqꝫ filij eius ⁊ vxor eiꝰ eū refugerēt ⁊ execrarēt̉. dicebat eis Cur execrami ⁊ refugitꝭ prēꝫ veſtꝝ. Qui rn̄ derūt. ꝙ iō eū fugent. qꝛ in eo vultꝰ ſimonis magi appareret. Cōfecerat ei ſimon q̇d̓daꝫ vngentū. ⁊ faciē eiꝰ ꝑunxerat. ⁊ vultū ſuū ar te magica imp̄ſſerat ī eū Ip̄e igr lamētaba tur ⁊ dicebat. Quid mihi miſero accidit vt vna die recognitꝰ ab vxorē ⁊ filijs letari nō potuerim cū eis Uxor v̓o eꝰ ſparſis crinibꝰ ⁊ filij pl̓im flebāt. F¶ Symon at magus dū adhuc eēt āt iochie petꝝ pl̓imū īfamaue rat. magū maleficū ⁊ homicidā euꝫ dicēdo Deniqꝫ itantū aduerſus petrū ppl̓m ꝯcita uerat. vt ip̄m īuenire pl̓im affectarēt. vt car nes eiꝰ dētibꝰ laniarēt. Dixit g Petrꝰ fauſti niano. Quoniā q̇dē ſimon magꝰ eē viderꝭ. ꝑge atiochiā ⁊ corā oī ppl̓o me excuſa ac ea qͥ de medixit ſimon ex perſona ſui retracta; Pꝰ hͦ ego ātiochiā veniā ⁊ alienū hūc vul tu a te effugabo. ⁊ ꝓpriū vultuꝫ corā oībus reddā. Hoc in nll̓o mō credēdū ē ꝙ b. petrꝰ mēuiri mādauerit. cū d̓s nō īdigeat nr̄o mē dacio. Iō ītinerariꝰ clemētꝭ ī qͣ hͦ ſcpͥta ſūt li ber apocrifus ē. nec vt q̇buſdaꝫ placet ſuſci piēdꝰ ē ī talibꝰ. Uerut̄ dici p̄t ꝙ petrꝰ ſi dili gēter v̓ba ſua ꝯſiderēt̉ nō ſibi dixit vt ſimo ne magū ſe eē diceret. ſꝫ vt ppl̓o effigieꝫ faciei ſuꝑinductā on̄dens petꝝ ex ꝑſona ſimonis ꝯmēdaret ⁊ mala q̄ dixerat reuocaret. Et il le dixit ſe eē ſimonē. nō qͣntū ad v̓itatē ſꝫ qͣn tū ad apparētiā. Un̄ ꝙ ifra dixit Fauſtinia nus. Ego ſymo ⁊cͣ. ſic debet accipi.i. qͣꝫtū ad apparentia videor eſſe ſimon. Fuit ergo ſy mon ſupple putatiuꝰ Perrexit ergo fauſti nianꝰ pater clemētis antiochiā ⁊ ppl̓m ꝯuo cās dixit. Ego ſymon annūcio vobis ⁊ cō fiteor oīa fefelliſſe de petro. Nequaqꝫ enim eſt ſeductor vel magus. ſꝫ ad ſalutē mundi miſſus. Quaꝓpter ſi de cetero aliqͥd̓ ꝯͣ ip̄m dixero. me tāqꝫ ſeductore ⁊ maleficū repel latis. Nūc enī pnīaꝫ ago. qꝛ male me dixiſ ſe cognoſco. Moneo igͦr vos vt ip̄i credatꝭ ne vos ⁊ ciuitas veſtra inſil̓ pereatis. Cun qꝫ hͨ omīa qͥ Petrus iuſſerat cōpleſſet. ⁊ iā in amorē petri ppl̓um incitaſſet Petrus ad eum venit. ⁊ or̄one facta effigie vultus Sy monis ab eo penitus effugauit. Populꝰ auteꝫ antiochenus Petru benigne ⁊ cum multo honore recepit. ⁊ ipſum in cathedra ſublimauit. Quod audies Symon illuc ꝑrexit. ⁊ ppl̓m conuocas ait. Miror ꝙ cum vos ſalubribus preceptis inſtruxerim. et a ſeductore Petro vos cauere monuerim. vos ip̄m nō ſolum audiſtis. ſed etiā epiſco pali cathedra ſublimaſtis. Tunc oēs cū fu rore aduerſus eū dixerūt. Monſtro nobis ſil̓is es. Nudiuſtertius te penituiſſe dicebaſ ⁊ nūc te ⁊ nos p̄cipitare conaris. Et īpetuꝫ in eū faciētes. cū ignominia eum ꝓtinus ex pulerūt. Hec omnia Clemens in libro ſuo de ſeipſo narrat. ⁊ hanc hiſtoriā ibideꝫ inſe De ſancto Rlemente ruit. G ¶ Pꝰ hͨ āt petrꝰ cū romā veniſſꝫ ⁊ ſuā paſſione īminere vid̓et. clemēte poſt ſe ep̄m ordīauit. Mortuo igͦr pͥncipe apl̓oꝝ petro. clemēs vir ꝓuidꝰ p̄caues ī futuꝝ. ne.ſ. ꝑ h̓ exēplū q̇libꝫ vellet ſibi ī eccl̓a ſucceſſoreꝫ ſtatuere. ⁊ heditate ſctūariuꝫ dn̄i poſſidere. lino ceſſit. ⁊ poſtmodū cleto. Nōnulli aſſe rūt ꝙ linꝰ ⁊ cletꝰ nō fuerūt ſūmi pōtifices. ſꝫ tātū petri apl̓i coadiutores. ꝓpt̓ qd̓ ī catha logo pōtificū meruert̉ annuerari. Pꝰ hos āt clemens eligit̉. ⁊ p̄ſidere cōpellit̉. Qui ita moꝝornamēto pollebat vt iudeis ⁊ gētibꝰ ⁊ oībꝰ xp̄ianis ppl̓is ꝯplaceret. Singl̓aꝝ in opes regionū nomīatim ſcpͥtos hēbat. ⁊ qͦs baptiſmi ſctīficatōe mūdauerat. nō ſinebat publice fieri mēdicitati ſubiectos. Cū itaqꝫ domicillā v̓gīem neptē domiciani īꝑatoris ſacro velamīe ꝯſecraſſꝫ. ⁊ theodorā vxoreꝫ ſyſinnij aīci īꝑatorꝭ ad fidē ꝯuertiſſꝫ. ⁊ in ca ſtitatꝭ ꝓpoſito manere ꝓmittet. Syſinnius zelo ductꝰ eccl̓aꝫ pꝰ vxorē ſuā occulte intra uit. ſcire volēs ꝓpt̓ q̇d illa ſic eccl̓aꝫ freq̄nta ret. At vbi a ſctō clemēte orō fuſa ē. ⁊ a ppl̓o rn̄ſū eſt amē. Syſinniꝰ cecꝰ ⁊ ſurdꝰ penitus effectꝰ ē. qͥ ſtatim pueris ſuis dixit. Cito me tollite ⁊ foras educite. Pueri at ꝑ totā eccle ſiā eū girabāt. ſꝫ ⁊ ad ianuas ꝑuenire nō po terāt. Quos cū vidiſſꝫ theodora ſic errātes pͥmo q̇dē ab eis declinauit. putās ꝙ vir ſuꝰ eā cognoſcere poſſꝫ. Poſtmodū aūt q̇dnā hͦ eſſꝫ iterrogauit. Qui dixert̉. Dn̄s noſter dū vult videre ⁊ audire q̄ nō lꝫ cecꝰ ⁊ ſurdꝰ factꝰ eſt. Tūc illa ī orōeꝫ ſe dedit dep̄cās vt vir ſuꝰ inde exire poſſet. Et poſt or̄ōeꝫ dixit pueris. Ite mō ⁊ ꝑducite dn̄m veſtꝝ ad do mūCūqꝫ abiſſent ſctō clemēti theodora q̇ͥd acciderit indicauit. Tūc ſctūs rogatu theo dore ad eū venit. ⁊ ip̄m īuenit aꝑtꝭ oculis niſ videntē ⁊ nil penitꝰ audientē. Cūqꝫ clemēs ꝓ eo oraſſꝫ ⁊ ille auditū ⁊ lumē recepiſſet. vi dens clementem iuxta vxorem ſuā ſtantem amens efficit̉ ⁊ ſe illuſum magicis artibus ſuſpicat̉. Precepitqꝫ ſeruis ſuis vt tenerent clementē dicēs. Ut ingred̓et̉ ad vxorē meā magicis artibus me excecauit. Precepitqꝫ miſtris vt clementem ligarēt. ⁊ ligatū trahe rēt. At illi ligātes colūnas iacētes ⁊ ſaxa pu tabāt ſic̄ etiā Syſinnio videbat̉. ꝙ ſctūꝫ Cle mentē cū ſuis clericis ligarēt ⁊ traherēt. Tc̄ clemens ſyſinnio ait. Quia ſaxa deos dicꝭ ſaxa trahere meruiſti. Ille at v̓e eum ligatū exiſtimās ait. Ego te interfici faciā. Elemes aūt inde abſcedes theodorā rogauit ne ab orōne ceſſaret. donec virū ſuū dn̄s viſitaret. Oranti igͦr theodore Petrꝰ apl̓s apparuit dicēs. Per te vir tuꝰ ſaluabit̉. vt impleatur qd̓ dixit frater meus Paulꝰ. Saluabit̉ vir infidelis ꝑ muliere fidelē. Et hͨ dicēs abſceſ ſit Statīqꝫ ſyſinniꝰ vxorē ſuā ad ſe vocauit obſecrās vt ꝓ ſe oraret. ⁊ ſanctū clementem ad ſe vocaret. Qui cū veniſſet. ip̄m in fide ī ſtruxit. ⁊ eū cū. cccxiij. de domo ſua baptiza uit. Per hūc aūt ſyſinnium multi nobiles ⁊ amicinerue imꝑatoris dn̄o credidert̉ Tūc comes ſacroꝝ pecuniā multis dedit ⁊ ꝯſan ctum clementē ſeditōem maximā excitauit. H ¶ Tūc mamertinꝰ vrbis p̄fectus po puli ſeditōem maxima nō ferens. ad ſe Cle mentē adduci fecit. Quē cū redargueret. et ad ſe inclinare attemptaret ille ait. Optareꝫ te ad rōnem accedere. Nam ſi canes multi contra nos latrauerint ⁊ morlibus attrec tauerint nūqͣꝫ hoc nobis auferre poſſunt. ꝙ nos ſumus rōnales homines. ⁊ ip̄i ſunt irrationales canes. Seditio autem ab im peritis exorta. oſtendit ſe nihil habere certū vel verū. Tunc mamertinus de eo trāiano imꝑatori ſcribens reſponſuꝫ accepit. ꝙ aut ſacrificaret aut trāſpontū mare in heremo qd̓ adiacet ciuitati terſone ip̄m in exiliū mit teret. Tunc p̄fectus Clemēti cum lacrimis ait. Deus tuus quē pure colis ipſe te adiu uet. Prefectus aūt ei nauem tribuit. et om nia neceſſaria miſtrauit. Multi autem cle rici ⁊ laici ip̄m in exiliū ſunt ſecuti. Profec tus aūt in inſulā. inuenit ibi plꝰ qͣꝫ duo mi lia xp̄ia noꝝ ibidē iā dūdū ad ſecandū mar mora damnatoꝝ. Qui ſanctū clementē vi dētes. ſtatim in fletū ⁊ lacrimas ꝓruperunt. Quos ille ꝯſolās ait. Non meis meritꝭ ad vos me miſit dominus veſtre corone ꝑtici pem mefieri. Et cū ab eis didiciſſꝫ. ꝙ a ſexto De ſancto Rlemente miliario aquā ſuis hūerꝭ d̓portarēt dixit eis Oremꝰ omēs dn̄m ih̓m xp̄m vt ꝯfeſſoribꝰ ſuis fonteꝫ ī loco iſto ac venas aq̄ aꝑiat. Et q̇ ꝑcuſſit petrā ī deſerto ſina ⁊ fluxert̉ aqͣ in abūdantia. ip̄e nob̓ laticeꝫ affluētē īꝑtiat̉. vt de eius bn̄ficijs gͣtulemʳ. Cūqꝫ or̄one facta hīcinde circūſpiceret. vidit agnū ſtante q̇ pe de erecto dextro qͣi locū ep̄o on̄debat. Et in telligēs dn̄m ih̓m xp̄m eſſe quē ſolꝰ ip̄e vide bat. ꝑrexit ad locū ⁊ dixit. In noīe prīs et fi lij ⁊ ſpūſſcūī in iſto loco ꝑcutite. Sꝫ cū nullꝰ ī iſto loco in qͣ agnꝰ ſteterat ꝯtinget. ip̄e ac cepto breui ſarculo leui ictu locuꝫ ſub pede agni ꝑcuſſit. ⁊ ſtatī maximꝰ fons erupit ⁊ in fluuiū creuit. Tūc vniuerẜ gaudētibꝰ ſctūs Clemēs ait. Flumīs īpetꝰ letificat ciuitateꝫ d̓i. Ad hāc famā multi ꝯfluxerūt. ⁊ vna die qͥngēti ⁊ ampliꝰ ab eo baptiſma ſuſceperūt ⁊ ydoloꝝ tēpla deſtruētes ꝑ totā ꝓuinciā in tra vnū annū. lxxv. eccl̓ias edificauert̉. Pꝰ tres āt annos traianꝰ imꝑator q̇ cepit anno dn̄i. cvj. hoc audiēs qͣndā ducem illuc miſit Qui cū oēs libēter mori ꝯſpiceret. multitu dini ceſſit. ⁊ ſolū Clementē ligata ad colluꝫ eiꝰ anchora ī mare p̄cipitauit dicēs. Iā no poterunt ip̄m ꝓ deo colere xp̄iani. Stante at oī multitudīe adlittꝰ maris. Cornelius ⁊ Phebus diſcipuli eiꝰ oēs orare p̄ceperunt vt dn̄s corpꝰ ſui mariyris eis monſtraret. Statimqꝫ mari per tria miliaria recedēte. omnes per ſiccum ingreſſi inuenerūt ī mo dū tēpli marmorei habitaculū a deo para tū. ⁊ ibi in archa corpꝰ ſancti Clementis. et anchorā iuxta eū. Reuelatū eſt at diſcipuliſ eiꝰ ne inde tolleret corpꝰ eius. Omni aūt an no tꝑe paſſiōis ꝑ ſeptē dies ad tria miliaria mare recedit. ⁊ ſiccū iter adueniētibꝰ tribuit I ¶ In vna at ſolēnitatū mulier cū filio ſuo ꝑuulo ad locū acceſſit. Cōpletꝭ āt feſti uitatis ſolēnijs cū puer obdormiret. ſonus inundantiū aquaꝝ ſubito factꝰ ē. Mulier āt territa ⁊ filij ſui oblita. cū reliqͣ multitudi ne ad ripā aufugit. Que poſtmodum filij memor cum eiulatū maximo flebat. et vſqꝫ ad celuꝫ lamentabiles voces dabat. ac ꝑ lit tora clamās ⁊ eiulās diſcurrebat ſi forte filij corpus a littoribꝰ eiectū videret. Sed cū in ea ſpes omīs deficeret ad domū redijt. ⁊ to tum illū annū ī fletu ⁊ merore duxit. Poſt annū igͦr aperto mari omēs anticipans ad locū ꝯcita venit. ſi d̓ filio forte aliqd̓ veſtigiū inuenire poſſꝫ. Cū ergo an̄ tumulū ſct Cle mētis ſe in oroem dediſſet. Surgēs vidit in fantē in loco vbi eū reliquerat dormientem Eſtimās aūt eū eſſe defunctū acceſſit ꝓpiꝰ qͣſi corpꝰ collectura exanime. Sed cum euꝫ dormiente cognouiſſꝫ excitatū velocit̉ ſpec tātibꝰ ppl̓is incolumē in vlnis leuauit. ⁊ vbi nā ꝑ illū annū fuerit req̇ſiuit. Ille āt neſcire ſe rn̄dit. ſi annꝰ īteger p̄terierat. ſꝫ tantū vniꝰ noctis ſpacio ſe ſuauiter dormiſſe putabat ¶ Ambroſiꝰ in p̄fatiōe ſic ait. Cū iniqͥſſimꝰ ꝑſecutor btūm Clementem penis afficere a diabolo cogeret̉. nō ei tormētū intulit ſꝫ tri umphū. Iactat̉ ergo martir ī fluctibus vt mergeret̉. ⁊ ex hoc ꝑuenit ad pͥmiū vn̄ Pe trus magiſter eius ꝑuenit ad celū. Ambo rum ergo in fluctibus xp̄s approbans mē tes Tlementem ad palmam victorie d̓ pro fundo reuocat. Petrum ad celeſtia regna in eodem elemento ne mergeretur eleuat. ¶ Refert Leo hoſtienẜ ep̄s ꝙ temꝑe quo Michael imꝑator noue rome regebat im periū. ſacerdos q̇dam noīe Philoſophus q̄ ob ſummū ingeniuꝫ a puericia fuerat ſic vocatus. cum terſonā ꝑueniſſet ⁊ de his q̇ narrant̉ in hiſtoria Clementis habitatores interrogaſſet. quia aduene potius qͣꝫ indi gene erant ſe neſcire ꝓfeſſi ſunt. Siq̇deꝫ mi raculū marini receſſus ob culpā inhabitā tium iam diu ceſſauerat. ⁊ ob incurſuꝫ bar barorum tempore marini receſſus venien tium templum deſtructum fuera. ⁊ archa cū corpore marinis fluctibus obruta erat. exigentibus culpis inhabitantium. Suꝑ qͣ miratus ph̓us ⁊ accedens ad ciuitaculam noīe georgiā cū ep̄o ⁊ clero acceſſit ad que rēdū ſacras reliquias ad inſulā in qua eſti mabant eſſe corpꝰ martyris. Ubi cū hym nis ⁊ oronibꝰ fodientes diuina reuelatione inuenerūt corpus ⁊ anchoram cū q̄ fuerat in mare ꝓiectum. ⁊ deportauerūt terſonam De ſancto Criſogono Deinde p̄dictꝰ ph̓s cū corꝑe ſctī clemētꝭ ro mā vēit. ⁊ ml̓tꝭ on̄ſis miracul̓ ī eccl̓ia q̄ nūc d̓r ſctī clemētꝭ honorifice corpꝰ collocatū fu it. In qͣdā āt cronica legit̉ ꝙ mari ab illo lo co exiccato a beato cirillo mora noꝝ ep̄o ro mā trāſlatū eſt. CLXVI ¶ De ſctō Criſogono. Riſogonus iuſſu procleciāi ī carcere recludit̉ vbi ſctē anaſtaſie alimonijs fouebat̉. Cū gͦ ānaſta ſiā vir eiꝰ ī artiſſimā cuſtodiā poſuiſſꝫ Criſo gono q̇ eā erudierat talia ſcpͥta direxit. Scō ꝯfeſſori xp̄i criſogono anaſtaſia. Sacrilegi iugū mariti ſuſcepi. cuiꝰ deo miſerāte thoꝝ menita īfirmitate declinās. die noctūqꝫ dn̄i nrī ih̓u xp̄i āplector veſtigia. Cū iſte primo niū meū ex qͣ illuſtrat̉. cū īdigͣtōe ac turpibꝰ idolatrꝭ exhauriat. me qͣꝫ velut magā atꝫ ſa crilegaꝫ cuſtodie tā gͣuiſſime mācipauit. vt me vitā tꝑalē amitte ſuſpicer. Nihil ei ſuꝑ eſt niſi vt amiſſo ſpū morti ſuccūbaꝫ. In qͣ morte lꝫ gl̓ier. tn̄ mea mēs valde ꝯterit̉. quia opes mee qͣs d̓o d̓uouerā a turpibꝰ ꝯſumū tur. Uale vir d̓i. memētoqꝫ mei. Cui criſo gonꝰ ſic rn̄dit Uide ꝙ nō ꝯturberꝭ ī hͦ ꝙ tibi pie viuēti īferāt̉ aduerſa Nō ei decipieris ſꝫ ꝓbaris. Eito ad te placitū tꝑs xp̄s ꝯuertet. ⁊ qͣi pꝰ noctꝭ tenebras floridū d̓i lumē aſpici es atꝫ pꝰ glaciei frīgꝰ aurea tibi tꝑa ⁊ ſerena ſuccedēt Uale ī dn̄o ⁊ ora ꝓ me. Deniqꝫ cū biā anaſtaſia ſic ī cuſtodia artaret̉ vt vix ei pāis q̇drans daret̉. eſtimas ſe moriturā ſcō criſogono epl̓aꝫ ī hͦ v̓ba ſcpͥſit Cōfeſſori xp̄i criſogono anaſtaſia. Finis vēit corpis me mēto mei. vt egrediēte aīaꝫ meā ip̄e ſuſcipi at ꝓcuiꝰ amore iſta ſuſtineo qͥ ex ore hꝰ ve tule recognouerꝭ. Cui ille reſcpͥſit. Suꝑeſt vt lumē tenebre an̄cedāt. ſic̄ etiā pꝰ īfirmita tē ſalꝰ reuertit̉ ⁊ vitā pꝰ mortē ꝓmittit̉. Vno fine ꝯcludūt̉. ⁊ aduerſa hꝰ md̓i ⁊ ꝓſꝑa. ne vl̓ triſtibꝰ deſꝑatio vel letis elatio dn̄et̉. Unuꝫ mare ē ī qͣ nauicl̓e corꝑis nr̄i velificāt. ⁊ ſub vno corꝑis gub̓natore aīe nrē nautico fun gūt̉ officio Quorūdā igͦr naues fortiſſimis carinaꝝ nexibꝰ ſolidāte crebros eqͦris ꝯcita tos fluctꝰ illeſe p̄tereūt. qͦrundā v̓o fragiles iūcte lignoꝝ ēt ī trāq̇llo vicinū morti ꝯficiūt curſū. Tu āt o xp̄i famula crucꝭ tropheū to ta mēte ꝯſtrīge ⁊ teip̄aꝫ p̄para ad opus dei Igr diocleciāꝰ aqͥleie ꝑtibꝰ poſitꝰ cctoſ xp̄ia nos occidēs ſctuꝫ criſogonū ſibi pn̄tari iuſ ſit. Cui cū diceret. accipe ptāteꝫ ꝑfect̄e tue et ꝯſulatū generꝭ tui. ⁊ ſacrifica dijs Rn̄dit cri ſogonꝰ. Unū deū in celo adoro. ⁊ digͥtates tuas qͣilutū ꝯrēno. Data igͦr ſuꝑ eū ſnīa ad qndā locū ducit̉ ⁊ ibidem ꝓtinus decollat̉. Circa ānos dn̄i. cclxxxvij. Cuiꝰ corpꝰ cū ca pite ſctūs Selus ph̓r ſepeliuit. A CLXVII ¶ De ſctā Katherina. D AHerina dicit̉ a xatha qḋ ē vniuerſū. ⁊ ruina qͣi vni uerſalis ruina Oē enī edificiū diaboli in ea vniuerſalit̓ corruit. Nā ī ea corruit edificiū ſuꝑbie ꝑ huilitateꝫ quā huit. carnal̓ ꝯcupi ſcētie ꝑ vgītatē quā ẜuauit. cupiditatꝭ mun dane. qꝛ oīa mūdana deſpexit. Uel katheri na qͣi cathenula. ip̄a ei ſibi ꝑ bōa oꝑa qͣndā cathenā fec̄ ꝑ quā vſꝫ ad celū aſcēdit. Que q̇dē cathena ſiue ſcala qͣtuor gͣdꝰ hꝫ. q̄ ſūt in nocētia oꝑis. mūdicia cordis. deſpectio va nitatis. ⁊ locutio v̓itatis. qͣs ꝓph̓a ꝑ ordineꝫ ponit di. Quis aſcēdet ī mōte dn̄i ⁊cͣ. Et rn̄ det. Innocēs maībꝰ ⁊ md̓o cord̓ q̇ͥ nō acce pit ī vano anīaꝫ ſuā nec iurauit ī dolo ꝓxio ſuo. Qual̓r āt iſti qͣtuor gͣdꝰ ībiā katherina fuerūt pꝫ ex legēda ſua. B Atherina coſti regꝭ filia oībꝰ libe rali ſtudijs erudita fuit. Cum āt Maxēciꝰ īꝑator oēs tā diuites qͣꝫ pauꝑes ad alexādriā ꝯuocaret vt ydolis i molarēt. ⁊ xp̄ianos īmolare nolētes puni ret. Katheria cū eēt ānoꝝ. xviij. ⁊ in palatio diuitijs ⁊ pueris pleno ſola remāſiſſꝫ. audi ens aīaliū diuerſoꝝ mugitꝰ ⁊ cātātiū plau ſus. miſſo illuc nūcio inqͣri iuſſit celerit q̇d hͦ eēt Qd̓ cū didiciſſꝫ. aſſūptꝭ aliqͥbꝰ d̓ palacio ſig crucis ſe muniēs illuc acceſſit. ibiqꝫ ml̓ tos xp̄ianos metu mortꝭ ad ſacrificia duci cōſpexit. Que vehemēti dolore cordis ſau Ratherina De ſancta ciata ad imꝑatorē ſe audacter ingeſſit et ſic ait. Salutatōem tibi ꝓferre imꝑator ⁊ ordi nis digͥtas ⁊ rōnis viā p̄monebat ſi creato reꝫ celi agnoſceres. ⁊ a dijs aīm reuocares. Stanſqꝫ an̄ ianuā tēpli ꝑ varias ꝯcluſiōes ſilogiſmoꝝ allegorice ⁊ methonomice diſer te ⁊ miſtice ml̓ta cū ceſare diſputauit. Dein de redies ad cōe colloquium dixit. Hec tibi tāqꝫ ſapiēti ꝓferre curaui. Nūc āt qͣre īcaſ ſum ꝯgregaſti hāc multitudinē ad colēdaꝫ ſtulticiā ydoloꝝ. Miraris hoc templū ma nū artificū oꝑatū miraris ornamenta p̄cio ſa q̄ velut puluis an̄ facie venti erūt. Mira re potiꝰ celū ⁊ terrā mare ⁊ oīa q̄ in eis ſunt. Mirare ornamēta celoꝝ ſolē vicꝫ ⁊ lunā ⁊ ſtellas. Mirare famulatū eoꝝ qͣlit̓ a mūdi initio vſqꝫ ad finē nocte ⁊ die currūt ad oc cidentē ⁊ redeūt ad orientē. nec vnqꝫ fatigāt̉ Et cū hͨ aīaduerteris. introga ⁊ diſce qͦs ſit eoꝝ potentior. Cū aūt ip̄m ip̄o donante in tellexeris. nec ſil̓eꝫ illi inuenire valueris. ip̄m adora. ip̄m glorifica. Ip̄e enī eſt d̓s deoꝝ et dn̄s dn̄antiū. Cūqꝫ de filij incarnatōe ſapīe ter pl̓ima diſputaſſet ſtupefactꝰ ceſar nō va ſuit ad hͨ rn̄dere. Tandē ad ſe reuerſus di xit ad eam. Sine o mulier ſine nos finire ſa crificiū. ⁊ poſt hͦ tibi rn̄ſa reddemꝰ. Prece pit igͦr eā ad palaciū duci ⁊ cū diligentia cu ſtodiri. admiras nimiū eius prudentiam ⁊ corꝑis pulcritudinē. Erat ei ſpecioſa valde ⁊ incredibili pulcritudine omniū oculis ad mirabilis videbat̉ ⁊ gratioſa. Ueniens igͦr ceſar ad palatiuꝫ dixit katherine. Audiui mus tua eloquentiā. ⁊ mirati ſumus tuam prudentiā. ſꝫ in deoꝝ ſacrificijs occupati ple ne oīa intellige nequiuimꝰ. Nunc autē ab initio ꝓgenie tuā requirimꝰ. Et ſancta ka thertna ad hoc. Scriptū eſt. Nec te collau des. nec te culpaueris ip̄e. Hoc faciūt ſtulti qͥs gl̓a vexat inanis. Confiteor tn̄ meā pro geniē. nō tumore iactantie. ſed humilitatis amore. Ego enim ſum katherina Coſti re gis vnica filia. Que qͣꝫuis in purpura na ta. ⁊ liberalibꝰ diſciplinis nō mediocriter ī ſtructa. Hec tn̄ oīa ꝯtemꝑſi. ⁊ ad dn̄m ih̓m xp̄m confugi. Dij autem q̇ͣs colis nec te nec alios iuuare poſſunt. O igitur infelices ta liū numinū cultores. q̇bꝰ aduocatis ī neceſ ſitate nō aſſunt. in tribulatōe nō ſuccurrūt. in ꝑiculis nō defendunt. Cui rex. Si ita eſt vt dicis totus mundus errat. ⁊ tu ſola verū dicis. cū tamen omne v̓bū in ore duorū vel triū teſtiū ꝯfirmet̉. Si angelus eſſes. ſi celi ca v̓tus adhuc tibi credere nemo deberet. qͣnto minꝰ cum femina fragilis eſſe ꝓbaris Cui illa. ne obſecro ceſar a furore tuo te vin ciꝑmittas. vt in ſapientis ānio nō ſtet tur batio dira. Sic nāqꝫ poeta ait. Tu ſi anīo rexeris rex eris. ſi corꝑe ſeruꝰ. Et rex. Ut vi deo peſtifera calliditate nos illaqueare diſ ponis. dum ꝑ exempla ph̓oꝝ ſermonē pro trahere niteris. Uidens autē ceſar ꝙ eiꝰ ſa pientie obuiare nō poſſet. mādauit occulte plrās vt omēs grāmatici et rethores ad p̄ toriū Alexandrie feſtināter veniret. īmenſa munera recepturi ſi ꝯcionatricē v̓gineꝫ ſu is aſſertionibꝰ ſuꝑarent. C ¶ Adducti ſūt iḡr de diuerſis ꝓuincijs q̄nqͣginta orato res. q̇ oēs mortales in oī mūdana ſapientia excellebant. Quibꝰ interrogantibꝰ cur tam de remotis ꝑtibꝰ euocati fuiſſent. Ceſar rn̄ dit. Eſt apud nos q̄dam puella ſenſu ⁊ pru dentia incoꝑabilis q̇ omēs ſapientes cōfu tat: et deos noſtros demones eſſe affirmat. quā ſi ſuꝑaueritis. cū honore magno ad ꝓ pria redibitis. Ad hͦ vnꝰ indignatus ſtoma chanti voce rn̄dit. O magnū imꝑatoris cō ſiliū. q̇ ob vniꝰ degenerē puelle ꝯflictū ſapiē tes mūdi de remotis ꝑtibꝰ aduocauit. cum vnus ex noſtris cliētulis eam poterat leuiſ ſime confutare. Et rex. Poteram q̇deꝫ hāc vi ad ſacrificandū impellere. aut penis ex tinguere. ſed meliꝰ iudicaui. vt veſtris argu mentis penitus ꝯfutet̉. Qui illi dixerūt. Ad ducat̉ coram nobis puella. vt ſua temerita te conuicta nunqͣꝫ ſe ſapientes vidiſſe cog noſcat. Sed cum virgo certamen quod ſi bi imminebat didiciſſet. totam ſe dn̄o com mēdauit. Et ecce angelus dn̄i aſtitu ſibi. et vt cōſtanter ſtaret admonuit aſſerēs ꝙ nō ſoluꝫ ab his vinci non poterit. ſed inſuꝑ illa ipſos conuerſos ad palmā martyrij deſtu De ſancta Ratherina nabit. Cū ergo corā oratoribꝰ adducta fuiſ ſet. dixit īꝑatori. Quali iudicio ꝯͣ vna puel lā qͥnqͣginta oratores opponis. qͣs ⁊ ꝓ victo ria remunerādos ꝓmittꝭ. ⁊ me ſine ſpe mer cedis pugnare ꝯpellis Erit tn̄ merces mihi dn̄s ih̓s xp̄s. q̇ ē ſpes ⁊ corona ꝓſe certātiū. Ueꝝ cū oratores deū fieri hoīeꝫ aut pati ī poſſibile dicerēt. v̓go etiā hͦ a gētilibꝰ p̄dictu eſſe on̄dit. Nā plato aſtruit deū circurotun dū ⁊ decurtatuꝫ. Sibilla qͣꝫ ſic ait. Felix ille d̓s ligno q̇ pēdet ab alto. Cū ig̓r v̓go cū ora toribꝰ ſapiētiſſime diſputaret. ⁊ eos apertis rōibꝰ ꝯfutaret. ſtupefacti illi. q̇d diceret nō ī ueniētes. muti pēitꝰ ſūt effecti. Tūc īꝑator ꝯͣ eos nimio furore repletꝰ īcrepare eos cepit. cur ab vna puella tā turpit̉ ſe vici ꝑmitterēt Tūc vnꝰ mgͣr alioꝝ ſic ait Noueris īꝑator ꝙ nullꝰ vnqꝫ an̄ noſ ſtare potuit q̄n ꝯtinuo vinceret̉. Hec at puella in qͣ ſpūs dei loq̇t̉ ſic nos ī āmiratōeꝫ ꝯuertit. vt ꝯͣ xp̄m aliq̇d di cere. aut oīno neſciāꝰ aūt penitꝰ formidemꝰ Un̄ īꝑator ꝯſtāter fatem. ꝙ niſi ꝓbabiliorē ſnīaꝫ de dijs q̇s vſqꝫ mō coluimꝰ ꝓtuleris. ecce oēs ad xp̄m ꝯuertim̉. Audiēs hͨtyran nus nimio furore ſuccēſus. oēs ī medio ci uitatꝭ ꝯcremari iuſſit. At v̓go ip̄os ꝯfortāſ ad martiriū ꝯſtātes efficit. ⁊ de fide diligent̓ iſtruit. Et cū dolerēt ꝙ ſine bapmo decede rēt. v̓go rn̄dit. Ne timeatꝭ qꝛ effuſio vrī ſan guinis voh̓ bap̄mꝰ reputabit̉ ⁊ corona Cū ergo ſigno crucis muniti flamis fuiſſent in iecti. ita aīas dn̄o reddiderunt. vt nec capilli nec veſtimēta eoꝝ ab igne ī aliqͦ lederēt̉. Cū āt a xp̄ianis fuiſſent ſepulti tyrānꝰ v̓gini lo quit̉ dicēs O v̓go generoſa iuuētuti tue co ſule. ⁊ poſt reginā ī palacio meo ſcd̓a voca beris. ⁊ imagīe tua ī medio ciuitatꝭ fabrica ta a cūctis velut dea adoraberꝭ. Cui virgo. Deſine talia dicere. que ſcelꝰ ē etiā cogitare. Ego me xp̄o ſpōſaꝫ tradidi. Ille gl̓ia mea. ille amor meꝰ. ille dulcedo ⁊ dilecto mea. ab eiꝰ amore nec blādimēta nͤ tormēta me po terūt reuocare. Tūc ille furore repletꝰ iuſſit eā ſpoliatā ſcorpionibꝰ cedi. ⁊ ceſaꝫ ī obſcuꝝ carcerē tradi. ibiqꝫ diebꝰ. xij. fame cruciari. D ¶ Rege at ꝓ q̇buſdā cauẜ inſtātibꝰ extra regiōis ꝯfinia ꝓcedente. regīa eiꝰ nimio amore ſuccēſa. cū pͥncipe militū noīe Por phirio mediā nocte ad carcerē v̓gis ꝓpera uit. Quo cū regia introiſſet. vidit carcerē in eſtimabili claritate fulgētē. ⁊ ā̄gelos plagas v̓gis ꝑungētes Incipiēſqꝫ v̓go et̓na ei gau dia p̄dicauit. ⁊ ad fidē ꝯuertēs. martirij co ronā eiḋ p̄dixit. Sicqꝫ vſꝫ ad mediā nocteꝫ ẜmonē ꝓtraxerūt Que cū oīa porphiriꝰ au diſſꝫ ad pedes v̓gis ꝓcidit. ⁊ cū ducētis mi litibꝰ fide xp̄i recepit Quia v̓o ꝑ. xij. dies ſine cibo tyrānꝰ eam eē iuſſerat. xp̄s ꝑ hos dies miſſa de celo candidā colūba celeſti eā cibo refouebat. Deide dn̄s cū ml̓titudīe āgeloꝝ ⁊ v̓ginū eid̓ apparuit di. Agnoſce filia crea tore tuū ꝓ cuiꝰ nore laborioſū ſubijſti ꝯflic tu. ꝯſtās eſto qꝛ tecū ſuꝫ. Rediēs igr̄ īꝑator ea ſibi pn̄tari iuſſit. ⁊ vidēs eā ſplēdidiorem quā tāto ieiunio eſtimabat afflictā. putauit ꝙ eā aliqͦs ī carcere ſuſtētaſſꝫ. ⁊ furore reple tus cuſtodes torq̄ri p̄cepit. Illa v̓o ait Ęgo cibū ab hoīe nō accepi. ſꝫ xp̄s me ꝑ ſuū age lū enutriuit. Cui iꝑator. Recōde oro quod moneo in corde tuo ⁊ noli dubijs reſpōde re ſermonibꝰ Nō te qͣi famulā poſſidere cu pimꝰ. ſꝫ regina potēs ⁊ electa decore ī regno meo triūphabis. Cui v̓go. Attēde e tu obſe cro. ⁊ iudicij examine veridica ſanctiōe de cerne quē magͣ eliḡe debeo. An potētē et̓nū gl̓ioſū ⁊ decoꝝ. vel infirmū mortalē ignobi lē ⁊ deformē. Tūc imꝑator īdignatus dixit. Eduobꝰ tibi vnū elige. aūt ſacrificare vt vi uas. aut exq̇ſita tormēta ſubire vt ꝑeas. Et illa. Quecūqꝫ tormeta potes excogitare ne differas. qꝛ carnē ⁊ ſangnē meū xp̄o offerre deſidero. ſic̄ ⁊ ip̄e ꝓ me ſeip̄m obtulit. Ip̄e eī deꝰ meus. amator meꝰ. paſtor ⁊ ſpōſus vni cus meꝰ Tūc q̇dā p̄fectꝰ furēti regi ſua ſit vi infra triduū qͣtuor rotas ſerris ferreis ⁊ cla uis acutiſſimis circūſeptas p̄pararet vt eaꝫ tā horribile tormētū diſſecaret. ⁊ cet̓os xp̄ia nos tā dire mortis exēplū terreret. Ordina tūqꝫ eſt vt due vno ordīe voluerēt̉. due aūt ꝯrio īpetu agerent̉. vt ille deorſū lacerando ꝯtraherēt. ille repugnātes ſurſuꝫ deuorādo īpingerēt. Tūc btā v̓go dn̄m exorauit vt ad F 2 De ſancta Ratherina laudē ſui noīs ⁊ ꝯuerſionē ppl̓i circūſtantis ip̄aꝫ machinā diſſiparet Et ecce āgelus dn̄i molā illā cū tāto īpetu diuellendo ꝯcuſſit. ꝙ qͣtuor milia gētiliū iteremit. E ¶ Regia at q̇ deſuꝑ hͦ aſpiciebat. ⁊ vſqꝫ tūc ſe celaue rat. ſtatī deſcēdēs īꝑatorē de tāta ſeuiciā du riꝰ increꝑauit. Rex at furore repletꝰ cū regi na ſacrificare ꝯtēneret. iuſſit eā extractꝭ pͥus māmillis decollari. q̄ cū ad martiriū duce ret̉ katherinā rogauit vt ꝓ ſe dn̄m p̄caret̉. q̇ rn̄dit. Ne timeas a deo dilecta regia. qꝛ ti bi hodie ꝓ trāſitorio regno cōmutabit̉ et̓nū ⁊ ꝓ mortali ſpōſo tibi īmortalē acq̇res Tūc illa cōſtans effecta tortores hortabat̉. ne qd̓ iuſſi fuerāt facere morarent̉. Mīſtri ergo extra ciuitateꝫ eā ducētes. ferreis haſtilibꝰ mamillas eiꝰ euellūt. ⁊ poſt caput eiꝰ preſci dūt. Cuiꝰ corpꝰ porphiriꝰ rapiens ſepeliuit Seq̄nti die cū de corꝑe regine qͣſtio fieret et multos ex hͦ ad ſuppliciū tyrānꝰ ꝑtrahi iube ret. Porphiriꝰ ꝓrūpens in mediū exclama uit. Ego ſum q̇ xp̄i famulā ſepeliui. ⁊ xp̄i fi de recepi. Tūc maxēciꝰ amēs effectꝰ rugitu terribilē emittēs exclamauit. O me miſerū ⁊ oībꝰ miſerandū. ecce porphiriꝰ q̇ erat vni cus aīe mee cuſtos ⁊ totiꝰ laboris ſolatium deceptꝰ ē. qd̓ cū ſuis ꝯmilitibꝰ referret. illi ꝓti nus rn̄derūt Et nos xp̄iani ſumꝰ ⁊ mori pa rati ſumꝰ. Tūc ceſar furore ebriꝰ p̄cepit oēs cū porphirio decollari. ⁊ corꝑa eoꝝ caniſ dimitti. Deīde katherinā aduocas ait. qͣꝫ uis arte magica reginā mori feceris. ſi tn̄ re ſipueris prima in palatio mea eris. Hodie igr̄ aūt dijſ ſacrificia offereſ. aut caput amit tes. Cui illa. Fac qͣcūqꝫ aīo ꝯcepiſti. para tā enī me videbis ad oīa ſuſtinenda. Data igͦr ſuꝑ eā ſnīa. decollari iubet̉. Que cuꝫ ad locū deducta fuiſſet. erectis in celum oculie orauit dicēs. O ſpes ⁊ ſalꝰ credentiū. o decꝰ ⁊ gl̓a v̓ginū ih̓u rex bone. obſecro te vt qͣcū qꝫ paſſiōis mee memoriā egerit. ſeu in exitu anīe ſue. vel in qͣcūqꝫ neceſſitate me inuoca uerit. tue ꝓpiciatōis ꝯſequat̉ effectum. Fa ctaqꝫ eſt vox ad eam dicens. Ueni dilecta mea. ſponſa mea. ecce tibi celi ianua ē aper ta. Nam ⁊ his q̇ paſſionē tuā deuotis men tibus celebrauerit. optata p̄ſidia ꝓmitto de celis. Deinde cū decollata fuiſſet. de eiꝰ cor pore ꝓ ſagͥne lac emanauit Angeli āt corpꝰ eius accipiētes. ab illo loco ad montē ſinar itinere plꝰ qͣꝫ dieꝝ viguiti deduxerūt. ⁊ ibidē honorifice ſepelierūt. Ex cuius oſſibꝰ inde ſinēter oleum emanat. quod cunctoꝝ debi liū mēbra ſanat. Paſſa ē aūt ſub Maxen cio ſiue Maximiano tiranno. q̇ cepit circa annos dn̄i. cccx. Qualiter aūt Maxenciꝰ hoc ſcelere ⁊ alijs que cōmiſit punitꝰ fuit. in hiſtoria de inuentione ſctē crucis habetur. ¶ Dicit̉ ꝙ q̇dā mōachꝰ rothomagēſis ad montē ſinai ꝑrexit. ibiqꝫ ꝑ ſeptē annos ī ſer uitio btē Katherine deuotꝰ ꝑmāſit. Quaꝫ cum inſtantius exoraret. vt aliquid d̓ corpe ſuo hrē mereret̉. ſubito irrupit de manu illi us vnus articulus digitoꝝ. Qui donū de letus recepit ⁊ ad ſuū monaſteriū deporta uit. ¶ Fertur qͣꝫ ꝙ dum quidā beate kathe rine deuotus exiſteret ⁊ eam crebro ī ſui ad iutori inuocaret. ꝑ ꝓceſſum tꝑis mētis in curia reſolutus. ⁊ deuotōem mentis ꝑdidit ⁊ ab ipſius inuocatione ceⁱ ſauit. Qui ī ora tione poſitus vidit multitudinem virginū ante ſe tranſeuntiuꝫ. Inter quas vna erat que ceteris ſplendidior videbat̉. Que cum ſibi appropinquaſſet. faciem ſuaꝫ operuit. ⁊ ſic ante ip̄m facie velata tranſiuit. Cuiꝰ ſplē dorem cū ille nimiū miraret̉. ⁊ que eſſet iter rogaret. vna ex eis ei reſpondit. Hec eſt ka therina quā olim cognoſcere ſolitus eras. nūc aūt quia eā cognoſcere nō videris. co rā te ſic velata facie tāqꝫ a te incognita per trāſiuit. F ¶ Notandū ꝙ beata katheri na mirabilis apparet in qͥnqꝫ. Primo in ſa pientia. ſecūdo in eloquentia. tertio in ꝯſtā tia. qͣrto in mudicia caſtitatis. q̄nto in pͥuile gio digͥtatꝭ. ¶ Primo admirabil̓ apparet ī ſapientia In ip̄a enī fuit omīs ſpeciēs ph̓ie Philoſophia enī ſiue ſapientia diuidit̉ in theoricā practicā ⁊ logica. ¶ Theorica di uidit̉ ẜm qͣſdaꝫ in tres. ſcꝫ ī intellectualē. na turalem. ⁊ mathematicam. Habuit igͥr btā katherina ſapientiā intellectualē in cogni tione diuinoꝝ qͣ maxīa vſa ē in diſputatiōe De ſancta Ratherina cōtra rethores qͥbꝰ vnū ſolū deū veꝝ eē ꝓba uit. ⁊ deos oēs falſos eē ꝯuicit. Scd̓o natu ralē in cognitiōe oīm īferioꝝ. q̄ maxīe vſa ē ī diſputatōe ꝯͣ imꝑatorē ſic̄ pꝫ ibidē. Tertia mathematicā in ꝯtēptū trenoꝝ. hͨ enī ſcīa ẜm Boeciū ſpeculat̉ formas ſine materia abſtractōe. Hāc biā katherina habuit qn̄ aīm ſuum ab oī materiali amore abſtraxit Hac ei ſe hre on̄dit cū imꝑatori īterroganti rn̄dit. Ego ei ſum katherina coſti regꝭ filia qͦqͣꝫuis ī purpura nata. ⁊cͣ. Hac maxīe vſa eſt cū reginā ad ꝯtēptū mūdi ⁊ deſpectū ſui ⁊ deſideriū regni et̓nī animauit. ¶ Practi ca at diuidit̉ in tres. ſcꝫ ī ethicā. yconomicā. ⁊ publicā ſiue politicā. Prima docet moreſ īformare. ⁊ ſe v̓tutibus exornare. ⁊ ꝑtinet ad oēs. Scd̓a docet familiā bn̄ ꝯponere. ⁊ ꝑti net ad prēſfamilias. Tertia docet vrbes et ppl̓os ⁊ rēpublicā bn̄ rege. ⁊ ꝑtinet ad recto res vrbiū. Hac etiā triplicē ſcīaꝫ habuit btā katherina. Primā enī habuit cū ſe oī moꝝ honeſtate ꝯpoſuit. ſcd̓aꝫ cū familiā ſuā q̄ ſi bi magrelicta fuit laudabilit̓ rexit. tertiā cū ꝑꝑatorē ſapiēter īſtruxit. ¶ Logica diuidit̉ ī tres ꝑtes. ſcꝫ ī demōſtratiuam ꝓbabilē ⁊ ſo phiſticā. Prima ꝑtinet ad ph̓os. ſcd̓a ad re thores ⁊ dyaleticos. tͣc̄īa ad ſophiſtas. Hāc etiā triplicē ſcīaꝫ habuiſſe videt̉ cū d̓ ea ſcri bit̉. Per varias ꝯcluſiōes ſilogiſmoꝝ alle gorice. ⁊ methonomice diſerte ⁊ myſtice ml̓ ta cū ceſare diſputauit. ¶ Scd̓o fuit admi rabilis ī eloquētia. Habuit ei eloquētiā fa cudiſſimā in p̄dicādo. ſic̄ pꝫ ī ſuis p̄dicatōi bus. Diſertiſſima in rationē reddēdo. ſic̄ pꝫ cū dicebat īꝑatori. Miraris hͦ tēplū manu artificū fabricatū Suauiſſimā ī attrahēdo ſic̄ pꝫ ī porphirio ⁊ regina. quos eloquij ſui ſuauitate ad fidē attraxit. Efficaciſſimaꝫ in ꝯuincēdo. ſic̄ pꝫ ī rethoribꝰ qͦs tā potēter cō uicit. ¶ Tertio ī ꝯſtātia. Fuit enī ꝯſtātiſſi ma ī minis illatꝭ. qꝛ ip̄as ꝯtēpſit. Un̄ iꝑato ri ſibi minanti rn̄dit. Quecūqꝫ tormēta po tes cogitare ne differas. qꝛ carnē ⁊ ſangͥneꝫ meu xp̄o offerre deſidero. Itē. Fac q̇cunqꝫ aīo ꝯcepiſti. paratā eī me videbis ad oīa ſu ſtinēda. Scd̓o ī donis oblatꝭ. qꝛ ea reſpun. Un̄ cū īꝑator ſibi ꝓmittet ꝙ eā ī palacio ſe cundā hrēt rn̄dit. Deſine talia dicere. qꝛ ſce lus ē etiā cogitare. ⁊cͣ. Tertio ī ſupplicijs ir rogatꝭ. qꝛ ea ſuꝑauit. ſic̄ ptꝫ cū fuit poſita in carcere ⁊ ſuꝑ rota ¶ Quarto ī mudicia ca ſtitatis. Seruauit eī caſtitatē int̓ ea int̓ q̇ ca ſtitas ꝑiclitari ſolet. Quinqꝫ enim ſunt in qͥbꝰ caſtitas ꝑiclitat̉. ſcꝫ affluētia reſoluens oportunitas īducēs. iuuētꝰ laſciuiēs. lib̓tas effrenās. pulcritudo alliciēs. Int̓ hͦ btā ka therina caſtitatē ẜuauit. Habuit ei maxīaꝫ affluētiā reꝝ vtpote q̇ tā ditiſſimis ꝑētibus ſucceſſit. Habuit oportunitatē. vtpote q̄ ſic̄ dn̄a tota die int̓ ſuos famulos v̓ſabat̉. Ha buit iteꝝ ētatē iuuenilē. Itē ſui libertatē. qͥa ſola ⁊ libera ī palacio remanſit. De his qͣtu ord̓r ſupra. Katherina cū eēt ānoꝝ. xviij. in palacio diuitijs ⁊ puerꝭ pleno ſola remāſit. Habuit etiā pulcritudinē. vn̄ d̓r qꝛ erat ſpe cioſa valde. ⁊ īcredibili pulcritudīe omniū ocul̓ admirabil̓ videbat̉. ¶ Quīto ī p̓uile gio digͥtatꝭ. quedā eī p̓uilegia ſpecialia fue rūt ī aliqͥbꝰ ſctīs dū decederet vt xp̄i viſitatio q̄ fuit in iohāne euageliſta. olei emanatio q̄ fuit in bto nicolao. lactꝭ effuſio q̇ fuit in btō paulo. ſepulcri p̄paratio q̄ fuit ī btō clemē te. petitionū exauditio qͥ fuit ī btā margare tha qn̄ orauit ꝓ agētibꝰ ſui memoriaꝫ. Hec at oīa fuerūt ibtā katherina. ſic̄ ꝑꝫ in legēda ¶ Dubitationē aūt hꝫ apd̓ aliqͦs vtrum a Maxencio vel a Maximiano martiriza ta ſit. Tūc eī tres iperiū tenebāt. ſcꝫ Conſtā tinꝰ q̇ ex paterna ſucceſſiōe iperiū ſumpſit. ⁊ maxeciꝰ maximiani filiꝰ a p̄torianis mili tibꝰ rome auguſtꝰ appellatꝰ. ⁊ maximianꝰ ī oriētis ꝑtibꝰ ceſar effectꝰ. Scd̓m aut croni cas maxeciꝰ rome. maximianꝰ v̓o ī oriēte xp̄ianos tyranide exercebat. Uidet̉ ergo vt aliq̇bꝰ placet ꝙ vicio ſcpͥtorꝭ ſit factuꝫ vt pro maximiano maxenciꝰ poneret̉. CIXVIII. A ¶ De ſancto Saturnino Aturninꝰ ab apo ſtoloꝝ diſcipulis ep̄s ordīatꝰ ī vrbē tholoſanā directꝰ eſt. Cū aūt ip̄o ingrediēte F 3 De ſancto Saturnino demones a reſponſis ceſſarent. vnus genti liū dixit. ꝙ niſi ſaturninū occiderēt a dijs ſu is nil penitus obtinerēt. Apprehēdentes igͣr ſaturninū nolētē ſacrificare ad pedes thau ri ligauerūt. eūqꝫ ſtimulis agitantes a ſum ma arce ꝑ gͣdus capitolij p̄cipitauert̉. Sic qꝫ capite ꝯfracto ⁊ cerebro excuſſo marty riū feliciter ꝯſūmauit. Cuiꝰ corpus due feīe rapiētes in ꝓfundo loco ꝓpter metū genti liū ꝯdiderūt. quod poſtea ſucceſſores eius ad locū reuerentiorē tranſtulerūt. ¶ Fuit ⁊ aliꝰ ſaturninꝰ quē rome p̄fectus diu ī car cere maceratū. in eculeū leuari ⁊ neruis fu ſtibꝰ ⁊ ſcorpionibꝰ cedi fecit. Deinde lateri bijs aduſtis depoſitū de eculeo decollari p̄ cepit. circa ānos dn̄i.cclxxxvij. ſub maximia no. ¶ Fuit ⁊ aliꝰ ſaturninꝰ apud affricam frater ſancti ſatiri. q̇ cū p̄dicto fratre ſuo ⁊ re uocato. ⁊ felicitate ſorore dicti reuocati. nec nō ⁊ cū ꝑpetua genere nobili martiriū paſ ſus eſt. Quoꝝ paſſio alio tꝑe potiſſimū re colit̉. Cum ergo ꝓconſul eis dixiſſet vt ydo lis īmolarent. ⁊ illi nullatenus aſſentirent. ī carcereꝫ miſſi ſunt. Quod vidēs pater per petue ad carcerem flens cucurrit dicēs. F lia q̇d feciſti. dehoneſtaſti genꝰ tuū. Nunqꝫ aliquis de genere tuo ī carcerē miſſus fuit. Cū aūt audiſſet ꝙ chriſtiana eēt. in eā īpetu cū digitis ad oculos irruit. ⁊ ei oculos erue re voluit. ⁊ exclamās egreſſus eſt. Uidit āt btā perpetua hmōi viſionē quaꝫ ī craſtino ſocijs enarrauit dicēs Uidi ſcalā aureā mi rabili altitudine vſqꝫ ad celū erectā. q̄ adeo anguſta erat vt nō niſi vnꝰ ⁊ ꝑuus aſcēdere poterat. In dextera v̓o ⁊ leua erāt fixi cultri ⁊ gladij ferrei limati ⁊ exacuti. ita vt aſcēdēſ circa vel īfra ſe nullatenꝰ reſpicere poterat. ſꝫ ſꝑ ad celū eū erectū ſtare oportebat Sub ea draco teterrimꝰ ⁊ ingētis forme iacebat. ⁊ p̄ timore q̇libet aſcēdere formidabat. Ui di etiā ſatirum ꝑ eam aſcendenteꝫ vſqꝫ ſur ſum. et reſpicientē ad nos ⁊ dicentem. Ne ti meatis hunc draconem. ſed ſecuri aſcendi te vt mecum eſſe poſſitis. Hec audiētes om nes grās egerūt. quia ſe vocatos ad mariy rium cognouerijt. B ¶ Preſentati igͥi iudici cum ſacrificare nollent fecit ſaturni nū cuꝫ alijs viris a mulieribꝰ ſeꝑari. et dixit felicitati. Habes virū. Et illa. Habeo. ſꝫ cō temno. Cui ille. Miſerere tui puella vt vi uas maxime cū infantem in vtero habeas. Ad quem ait. Fac de me q̇cquid vis. qꝛ ad volūtateꝫ tuam nunqͣꝫ me trahere valebis. Parentes autēbtē perpetue cum viro ac currentes. infantē paruulū beate perpetue qui adhuc lactabat̉ adduxerūt. Et videns eam pater ſtantem ante ꝑ̄fectū cadens ī fa ciē dixit. Filia mea dulciſſima miſerere mei ⁊ huiꝰ meſtiſſime matrꝭ tue. ⁊ huiꝰ miſerri mi viri tui. qui poſt te viuere non valebit. Perpetua v̓o īmobilis ſtabat. Tūc pater filium ad collū eius iactauit. ⁊ ip̄e ⁊ mater ⁊ maritus eius manus tenentes ⁊ flētes oſcu labantur eam dicentes. Miſerere noſtri fi lia ⁊ viue nobiſcū. At illa ꝓijciēs paruuluꝫ. et illos repellens ait. Diſcedite a me inimici dei mei. qꝛ non noui vos Videns v̓o p̄fectꝰ eoꝝ ꝯſtantiā diutiſſime v̓beratos in carce repoſuit. Sancti v̓o dum plurimuꝫ meſti eſſent de felicitate q̄ octo iam menſibꝰ preg nans erat ꝓ ea orauerūt. et dolores partus ſubito in eam irruerūt. peperitqꝫ filiū viuū. Quidaꝫ vero de cuſtodibus dixit ad eam. Quid facies cum ante prefectum veneris. ſi nunctam grauiter cruciaris. Rn̄dit Fe licitas. Hic ego ꝓ me patior. ibi ꝓ me deus patiet̉. Extracti igr̄ de carcere. ligatꝭ poſt ter gum manibꝰ. ⁊ nudatis natibꝰ per plateas ducunt̉. Et dimiſſis beſtijs. Satirꝰ ⁊ perpe tua a leonibus deuorant̉. reuocatꝰ ⁊ felici tas a leopardis comedunt̉. Btūs v̓o ſatur ninus gladio capite truncat̉. Circa annos dn̄i. cclvj. ſub Ualeriano et Galieno impe ratoribus. A CLXIX ¶ De ſctō Iacobo interciſo. Acobus martir cognomento interciſus. nobiliſ genere. ſꝫ fide nobilior. ex regio ne perſaꝝ ⁊ ciuitate elape oriundꝰ fuit. Hic ex xp̄ianiſſimis parentibꝰ ortijs eſt. ⁊ vxoreꝫ De ſancto Iacōbo īterci ſo chriſtia niſſimā habuit. Erat qͦꝫ notiſſimus regi perſaꝝ. ⁊ inter optimates pͥmus. Acci dit aūt vt a p̓ncipe nimio amore ſeduceret̉. et ad colendū ydola flecteret̉. Hec aūt ma ter ⁊ vxor audientes ꝓtinꝰ ſibi ſcripſerūt di centes. Obediēdo mortali deſeruiſti eum q̇ vita eſt. placēdo future cito putredini deſe ruiſti ſempit̓nū odorē. veritatē in mēdaciū cōmutaſti. ⁊ mortali obtemperās viuoꝝ ac mortuoꝝ iudicē reliq̇ſti. Noueris igit̉ nos amodo a te futuras extraneas nec tecū de cetero aliqͣtenꝰ moraturas Cum auteꝫ has lrās Iacobꝰ legiſſet amare flēs ait. Si ma ter mea q̄ me genuit. ⁊ vxor mea a me extra nee facte ſunt. qͣnto magis a me extraneꝰ fa ctus eſt deus meꝰ. Cum ergo ꝓ errore ſuo ſe plurimū afflixiſſet. nūciꝰ venit ad pͥncipeꝫ q̇ diceret Iacobū xp̄ianū eſſe. Quem prin ceps aduocans ait. Dic mihi ſi nazarenus es. Cui iacobꝰ. Etiā nazarenꝰ ſum. Et ille. Ergo magus es. Cui iacobus. Abſit a me magū eſſe. Cum ergo ei multa ſupplicia mi naret̉. dixit Iacobꝰ. Non me ꝯturbāt mi ne tue quia tanqͣꝫ ventus flans ſuꝑ petraꝫ furortuus aures meas cito pertranſit. Cui p̓nceps. Noli imprudenter agere. ne graui morteꝑeas. Cui Iacobus. Hoc nō mors ſed ſomnus potius eſt dicenduꝫ. cum poſt modicū reſurrectio tribuat̉. Cui princeps. Non te ſeducant nazarem dicentes morteꝫ eſſe ſomnū. qꝛ magni imperatores timēt eā Cui Iacobus. Nos morteꝫ nō timemus. quia de morte ad vitaꝫ tranſire ſperamus. Tūc pͥnceps de ꝯſilio amicoꝝ hāc ſuꝑ Ia cobum ꝓtulit ſnīam. vt ad terrorem aliorū membratim Iacobꝰ puniat̉. Cū aūt q̇daꝫ exhis cōpaſſione ſuꝑ eū flerent. ille ait. No lite ſuꝑ me flere. ſed ſuꝑ voſipſos plangite. quia ego ad vitam pergo ⁊ vobis ſupplicia eterna debent̉. Tūc carnifices polliceꝫ ma nus eius dextre abſciderūt. Et exclamās ia cobus ait. Liberator nazarene ſuſcipe ra mū arboris miſcd̓ie tue. Nā a cultore vinee ſarmētū abſcidit̉ vitis. vt potius germinet ⁊ vberiꝰ coronet̉. Cui carnifices. Si aſſenti re vis adhuc tibi parco. at medicamentum adhibeo. Qui Iacobꝰ. Nōne ꝓſpexiſti ſti pitem vitis. qꝛ cum amputant̉ ſarmēta. ille nodus q̇ remanet. in ſuo tꝑe cū terra caleſce re incipit ꝑ ſingula abſciſionis loca ꝓducit germina. Si ergo vitis putat̉ viciſſitudīe tꝑis vt germinet. qͣnto magis fidelis homo q̇ in v̓a vite xp̄o ꝯpactꝰ eſt. Tunc accedens carnifex ſcd̓m abſcidit digitū. Btūs autem Iacobꝰ dixit. Suſcipe dūos ramos quos plātauit dextera tua dn̄e. Abſcidit et terciū Et dixit Iacobꝰ. De triplici temptatiōe li beratus bn̄dicam patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto Et cū tribꝰ ereptis de camino pueris confi tebor tibi dn̄e. ⁊ ī choro martirū pſallaꝫ no mini tuo xp̄e. Abſciſus eſt ⁊ qͣrtꝰ Et Iaco bus dixit. Protector filioꝝ iſrl̓. q̇ in quarta bn̄dictione ꝓnunciatꝰ es. ſuſcipe a ẜuo tuo ꝯfeſſionē quarti digiti tanqͣꝫ in iuda bene dicti. Abſciſo q̇nto digito dixit. Cōpletū eſt gaudiū meū. Tunc carnifices dixerunt ei. Parce iam nunc anīe tue ne pereas nec cō triſteris ſi vnam manū amiſeris. quoniaꝫ multi ſunt vnam manū taniū habentes. et multis diuitijs ⁊ honoribus abundantes. Btūs iacobus dixit. Quando paſtores in cipiunt pecora tondere. nunquid dextrū tā tum vellus auferunt ⁊ ſiniſtruꝫ dimutunt. Si ergo pecus quod animalbrutū eſt totū vult vellus amittere. qͣnto magis ⁊ ego ho mo rōnalis nō dedignabor pro deo occidi. Accedentes igitur impij ad ſiniſtram ma num digitū minimū inciderunt. Et iacobꝰ dixit. Tu dn̄e cuꝫ magnus eſſes minimus et paruus pro nobis fieri voluiſti. ⁊ id circo reddo tibi corpus ⁊ animā quā creaſti. ⁊ ꝓ prio ſanguine tuo redemiſti. Abſcidit̉ ſepti mus digitus. ⁊ ait. Septies in die laudē di xi dn̄o. Abſciditur octauus et dixit. Octa uo die circūciſus eſt ieſus. ⁊ hebreus circū cidit̉ octauo die vt tranſeat ad legales ceri monias. ⁊ mens ſerui tui domine tranſeat ab his incircūciſis. ⁊ coinquinatū habenti bus prepuciū. vt veniā ⁊ cōſpiciam faciem tuam dn̄e. Inciditur etiā nonus digitus. ⁊ ait. Hora nona tradidit Chriſtus in cruce ſpiritū Unde ⁊ ego domine in dolore noni F 4 De ſancto Iacobo īterciſo digiti tibi ꝯfiteor ⁊ grās ago. Incidit̉ deci mus ⁊ ait. Decimꝰ nūerꝰ eſt ī p̄ceptis. ⁊ ioth pͥma lrā ē noīs ih̓u xp̄i Tūc q̇dā de aſtātibꝰ dixert̉. O dilectiſſime qͣndā noſter. ꝓfite tan tū corā cōſule vt viuere valeas Licꝫ ei abſci ſe ſint māꝰ tue. ſūt tn̄ ꝑitiſſimi medici q̇ tuis doloribꝰ valeāt ſubueīre. Quibꝰ iacobꝰ di xit. Abſit a me hmōi nephanda ſimulatio. Nemo enī mittēs manu ſuā ad aratꝝ. ⁊ re ſpiciēs retro aptꝰ ē regno dei. Tūc īdignati carnifices acceſſerunt ⁊ pollicē pedis dextri abſcidert̉. Et iacobꝰ dixit. Pes xp̄i ꝑforatꝰ eſt ⁊ ſanguis exiuit. Abſcidit̉ ſecundꝰ pedis digitꝰ ⁊ ait. Magͣ mihi dies hͨ eſt p̄ oībꝰ die bus. hodie quippe ad deū fortē ꝯuerſꝰ ibo. Abſciderūt ⁊ tertiū ⁊ an ip̄ꝫ ꝓiecert̉. Et ſub ridēs iacobꝰ dixit. Uade tercie digite ad ſo cios tuos ⁊ quēadmodū gͣnū tritici multū fructū affert. ita ⁊ tu ī nouiſſimis diebꝰ cum ſocijs tuis req̇eſces. Abſcidit̉ quartus ⁊ ait Quare triſtis es anīa mea ⁊ qͣre ꝯt̉bas me Spera ī deo qͦniā adhuc ꝯfitebor illi ſalu tare vultꝰ mei ⁊ d̓s meꝰ. Abſcidit̉ qͥntꝰ ⁊ ait. Nūc incipiā dicere ad dn̄m quiā dignū me fecit ſociū ẜuis ſuis. Tunc accedētes ad pe dē ſiniſtꝝ digitū ꝑuū abſciderūt. Et dixit ia cobꝰ. digite ꝑue ꝯfortare. qꝛ magnꝰ ⁊t ꝑuus vnā hn̄t reſurrectiōeꝫ. Capillꝰ capitꝭ n̄pibit qͣnto minꝰ a ſocijs tuis mime ſeꝑaberꝭ Ab ſcidit̉ ſecūdꝰ Et iacobꝰ ait. Deſtruite veterē domū. qꝛ ſplēdidior parat̉ Abſcidit̉ terciꝰ. ⁊ ait Iacobꝰ. Tūſionibꝰ firmat̉ incus. Ab ſcidit̉ ⁊ qͣrtꝰ ⁊ ait Cōforta me d̓s v̓itatꝭ qͦniā in te ꝯfidit aīa mea. ⁊ ī vmbra alaꝝ tuaꝝ ſpe rabo donec trāſeat iniq̇tas Abſcidit̉ ⁊ qͥntꝰ ⁊ iacobꝰ ait. Ecce me tibi dn̄e īmolo vicies. Tūc accedētes pedem dextꝝ abſciderūt. Et dixit Iacobꝰ. Nūc offerā munꝰ celeſti regi ꝓ cuiꝰ amore hͨ patior. Abſciderunt ⁊ pedē ſiniſtrū. Et btūs iacobꝰ dixit. Tu es q̇ facis mirabilia. exaudi me dn̄e ⁊ ſalua me Abſci derūt dextrā manū. ⁊ ait. Miſericordie tue dn̄e adiuuēt me. Ad ſiniſtrā ait. Tu es deꝰ qͥ facis mirabilia Abſciderūt dextꝝ brachiū ⁊ ait. Lauda aīa mea dn̄m. laudabo domi num in vita mea. pſallam d̓o meo quādiu fuero. Abſciderunt ⁊ brachium ſiniſtrum. ⁊ ait. Circumdederūt me dolores mortis. ⁊ in nomine dn̄i vindicabor in eis. Tunc ac cedentes abſciderunt ſuram dextri cruris ſcindentes vſqꝫ ad femur. Tunc btūs Ia cobus ineffabili dolore grauatꝰ exclamās ait. Dn̄e ieſu chriſte adiuua me. quia circū dederūt me gemitus mortis. ⁊ ait carnifici bus. Carne noua me dominꝰ induei. quā veſtra vulnera maculare nequibunt Iam carnifices defecerāt. eo ꝙ a prima hora diei vſqꝫ ad nonam in eius inciſione ſudaſſent. Tunc iterum accedentes ſiniſtri cruris ſu ram abſcidendo vſqꝫ ad femur extraxerūt. Tūc exclamans bius Iacobꝰ dixit. Domī nator dn̄e exaudi me ſemiuiuū viuorum et mortuorum dominꝰ. Digitos dn̄e non ha beo vt ipſos ad te porrigā. nec manꝰ vt eas ad te extendam. Pedes mei truncati ſunt. ⁊ genua mea demolita. vt tibi genua flecte re non valeam. ⁊ ſum velut caſura domus ablatis quibꝰ ſuſtentat̉ columnis. Exaudi me dn̄e ieſu chriſte ⁊ educ de carcere aniaꝫ meā. Hec cum dixiſſet vnꝰ de carnificibus acceſſit. ⁊ caput eiꝰ amputauit. Chriſtiani igr occulte acceſſerūt. ⁊ corpꝰ eius rapiētes honorifice ſepelierūt. Paſſus eſt aūt q̇nto kal̓. decembris. C C Xx A ¶ De ſciō Paſtore. Aſtor in heremo multis ānis ī abſtinētia magna ſe affligēs multa ſanctitate ⁊ reli gione pollebat. Cū aūt mater eiꝰ ip̄m ⁊ fra tres eiꝰ deſideraret videre ſed non poſſꝫ. ob ſeruauit diē. ⁊ illis ad eccl̓aꝫ euntibꝰ ꝓtinꝰ ſe eiſdē obtulit. At illi fugiētes ⁊ cellā intrātes. in faciem eius clauſerunt oſtium. Illa aūt ante oſtium ſtans cum nimio fletu clama bat. Paſtor aūt ad oſtium veniens dixit ei Quid ſic clamas o vetula. Que audiens vocem eius amplius clamabat flens et di cens. Uolo vos videre filij mei. Quid enī ſi videā vos. Nūqͥd nō ego ſū mater veſtra q̇ lactaui vos. ⁊ iam canis tota ſum plena. De ſancto Paſtore Cui filiꝰ. Hicnos vis videre aūt ī alio ſcl̓o. Que rn̄dit. Si nō videro vos hic. videbo vos illic fili. Qui ait. Si eqͣnimit̓ ferre va les vt nos h̓ nō videās. illic ꝓculdubio nos videbiſ. Que diſceſſit gaudēs ⁊ di. Si vos viſura ſū illic. nolo vos vid̓e h. ¶ Iudex ꝓ uincie cū abbatē paſtorē vid̓e cuꝑet ſꝫ neqͣ ret. filiū ſororis ſue tāqͣꝫ malefactorē tenuit ⁊ ī carcerē poſuit dicēs. Si paſtor venerit ⁊ peo int̓ceſſerit. eū dimittaꝫ. Mat̉ igr pueri ad oſtiū ſenis plorās. dū ille nihil ſibi rn̄de ret ait. Et ſi viſcera ferrea hēs. ⁊ nll̓a ꝯpaſſi on moueris ſaltē miſeratio ſangͥnis tui fle ctat te. ⁊ ꝙ vnigenitꝰ mihi exiſtit. Ille āt mā pauit ei. Paſtor filios nō generauit ⁊ idcir co nō dolet. q̇ cū dolore diſcedēte dixit ei iu dex. Saltē v̓o iubeat ⁊ ego eū dimittā. Ille āt ei remādauit dicēs. Examīa cāꝫ ẜm legē ⁊ ſi dignꝰ morte hēt̉ ꝓtinꝰ moriat̉. ſin aūt fac quo tibi placet. ¶ Docebat at frēs dicēs Cu ſtodire ⁊ ſeip̄m ꝯſiderare ⁊ diſcretōeꝫ habe re oꝑatōes ſūt aīe. Pauꝑtas. tribulatio et diſcretio ſūt oꝑatōes ſolitarie vite. Scpͥtū ei. Si fuerīt hi tres viri. noe. iob. ⁊ daniel. ⁊cͣ. Noe ꝑſonā hꝫ nihil poſſidētiū Iob tribula toꝝ Daniel diſcretoꝝ. Si duas res oderit moachꝰ p̄t ab hͦ mūdo liber eſſe. Et querēti frī q̄ eſſent dixit. Carnal̓ repauſatio ⁊ vana gl̓a. Si vis redeꝫ īuenire ī hͦ ſecl̓o ⁊ ī fut̉o in oī cā dic̄. Quis ego ſū. ⁊ nō iudices queqꝫ. ¶ Cū qͥdā frater de ꝯgregatōne offendiſſet abbas d̓ ꝯſilio cuiuſdā ſolitarij euꝫ expulit. q̇ cū qͣi flēdo deſperaret. abbas paſtor eū ad ſe adduci fecit. quem benigne ꝯſolās miſit ad illū ſolitariū dicēs. Audiēs de te videre te deſidero. Fatiga iḡr te vſqꝫ ad me. Qui cū veniſſet dixit paſtor. Duo homīes erat qͥ ābo habebāt mortuos ſuos. Reliq̇t āt vnꝰ mortuū ſuū. ⁊ abijt plorare mortuū alteriꝰ. Qd̓ ſolitariꝰ audies ⁊ ītelligēs ī ẜmone eiꝰ ꝯpūctꝰ eſt. ¶ Cū q̇daꝫ frater paſtori dixiſſet ſe ꝑturbatū eſſe. ⁊ locū velle deſerere. eo ꝙ q̄ da v̓ba de q̇dā frē audiuiſſꝫ. q̇ eū nō edifica uerant. dixit paſtor. ne hͨ v̓ba crederet. qꝛ ve ra nō eēt. Ille v̓o vera eſſe aſſerebat. quia frater fidelis ea ſibi retulit. Cui paſtor. Nō eſt fidel̓ q̇ tibi dixit. qꝛ ſi fidelis eēt nequaqͣꝫ ti bi talia diceret. Et ille Ego vidi oculis meis Ille āt introgatꝰ de feſtuca ⁊ de trabequid eſſent rn̄dit de feſtūca ꝙ feſtuca eſſet. ⁊ d̓tra be. qꝛ trabs eſſet. Et paſtor. Pone in corde tuo. qꝛ peccata tua ſūt ſic̄ hͨ trabs. illiꝰ auteꝫ velut hͨ parua feſtuca. B ¶ Frater q̇dā q̇ peccatū grande fecerat volēs penitere tri ennio interrogauit abbateꝫ paſtorē ſi mul tum eſſet. Qui dixit. Multū eſt. Et queſitꝰ ſi annū iuberet ait. Multum eſt. Aſtantes aūt dicebant. Uſqꝫ ad qͣdraginta dies. Et ille. Multuꝫ eſt. Et adiecit. Puto ꝙ ſi exto to corde hō penituerit. ⁊ peccatū nō iteraue rit. etiam pn̄iam triduanam ſuſcipiet dn̄s. ¶ Int̓rogatꝰ de illo v̓bo. qui iraſcit̉ fratri ſuo ſine cauſa ⁊cͣ. ait. Ex omni re qͣ te graua re voluerit frater tuꝰ ne iraſcaris aduerſus eū. donec oculum dextꝝ tibi extrahat. ⁊ ſi ali ter feceris. ſine cauſa ſibi iraſceris. Si āt ali quis te voluerit ſeꝑare a deo ꝓ hͦ iraſcere et ¶ Dixit iteꝝ paſtor. q̇ queruloſus eſt. mo nachus nō eſt. q̄ maliciā in corde ſuo tenue rit. monachꝰ nō eſt. q̇ iracundus eſt. mona chus non eſt. q̇ malū ꝓ malo reddit. mona chus nō eſt. q̇ elatus ⁊ v̓boſus eſt. mōachꝰ nō eſt. Qui v̓o vere eſt monachus ſemꝑ ē humilis. māſuetꝰ. charitate plenꝰ. ⁊ timoreꝫ dei ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ pre oculis hꝫ vt nō peccet. ¶ Dixit iteꝝ ꝙ ſi ſūt tres in vnū. ex qͥbꝰ vnꝰ bene quieſcat. aliꝰ aūt infirmet̉ ⁊ grās agat. tertius v̓o mīſter eiꝰ ſit ex ſincera voluntate bi tres ſil̓es ſunt velut ſint vniꝰ oꝑis. ¶ Cuꝫ q̇dam frater ſibi ꝯquereret̉ ꝙ multas cogi tationes hn̄s in ip̄is ꝑiclitaret̉ eum ſub aere nudo eiecū dicēs. Expande ſinū ⁊ appre hē de ventū. Qui ait. Non poſſū. Et ille. Nec cogitatōes ꝓhibere potes ne introeāt. ſꝫ tuu eſt reſiſtere eis. ¶ Interrogatꝰ a q̇dam frē q̇d de hereditate ſibi dimilſa foceret. dixit vt poſt tres dies ad ſe rediret. Qui cū rediſſet ait illi. Si dixero da eam clericis faciēt inde cōuiuia. ſi dixero da eam ꝑentibꝰ nō eſt tibi merces. ſi dicā da eā pauꝑibꝰ ſecurus eris. Quicq̇d ergo vis fac. ego cām non habeo. Hec in vitaſpatꝝ De ſancto Moīſe abbate A ¶ CCXXI ¶ De ſctō Iohāne abbate Phānes abbas cū epiſiꝰ ꝑ ānos. xl. ī hemo hītaſſꝫ int̓rogauit eū qͣntū ex hͦ ꝓfeciſſet. Et ille dixit. Ex qͣ cepi ſolitariꝰ eē nūqͣꝫ vidit me ſol māducantē. Et ioh̓es. Nͨ me iraſcē teꝫ. ¶ Sil̓e fere legit̉ ibid̓ ꝙ cū epiphanius ep̄ūs abbati hylarioni daret carnes. ille ait. Ignoſce mihi. qꝛ exqͣ accepihabitū hūc nō māducaui q̇cqͣꝫ occiſuꝫ. Cui ep̄s. Exqͣ acce pi hītū hūc nō dimiſi aliquē dormire q̄ ad uerſuꝫ me aliq̇d hrēt neqꝫ dormiui hn̄s ali qd̓ aduerſus aliquē. Cui ille Ignoſce mihi qꝛ melior es qͣꝫ ego. Uolēs ioh̓es ad ſil̓itu dinē āgeloꝝ nihil oꝑari. ſꝫ d̓o ſine ītermiſſio ne vacare. ſeip̄m expoliauit ⁊ vnam hebdo mādā ī hemo fuit. Cū aūt fame ꝑiclitaret̉ ⁊ aculeis muſcaꝝ ⁊ veſparū totꝰ vulneraret̉. reuerſus ad oſtiū frīs ſui pulſauit. Ad quē ille. Quis es tu. Et ille. Ego ſum iohānes. Frater āt dixit ei. Nequaqꝫ. ioh̓es ei āgelꝰ factꝰ ē. ⁊ int̓ hoīes vltra nō ē. Et ille. vere ego ſū. Et nō aꝑiens ei. dimiſit eum affligi vſqꝫ mane. poſtea aꝑiēs dixit. Si hō es opꝰ hēs iteꝝ oꝑari vt paſcaris ⁊ viuas. Si at āgelꝰ es q̇d qͣris ītrare cellā. Et ille dixit. Ignoſce mihi frater qꝛ peccaui Cū āt moraret̉ roga uerūt eū frēs vt aliqd̓ v̓bū ſalutare ⁊ cōpen dioſū loco hereditatis ſibi relinq̄ret. Qui i gemiſcēs ait. Nunqꝫ feci ꝓpriam volūtateꝫ nec aliqͦd docui qḋ pͥus ip̄e nō fecerim. H in vitaſpatrum. CLXXII A ¶ De ſctō Moyſe abbate Uiſes abbas di xitfratri petēti a ſe ẜmonē. Sede ī cella tua ⁊ docebit te vniuerſa. ¶ Cum q̇dā ſenex infirmatꝰ ī egyptū ire vellet ne frēs ni mis gͣuaret. dixit ei abbas Moyſes. Non vadas qͦniā ī fornicatōeꝫ caſurꝰ es. Qui cō triſtatꝰ dixit. Mortuū ē corpꝰ meū. ⁊ tū mi hi iſta dicis. Cū ergo iuiſſet. ⁊ q̄daꝫ v̓go ex deuotōe ſibi ſeruiret. ille ꝯualeſcēs eā piolauit. Que cū filiū peꝑiſſet. ſenex pueꝝ ī vlnis accipiēs in die magne feſtiuitatis q̇ erat in ſixti eccl̓a corā multitudine fratrū intrauit. Cū āt oēs flerēt dixit. Uidetꝭ īfantem hunc Filiꝰ eſt inobediētie. Cauete ergo vob̓ frēs qꝛ ī ſenectute hͦ feci ⁊ orate ꝓ me. Et ꝑgēs ad cellā ad pͥſtinū ſtatū reuerſus ē ¶ Alius qꝫ ſenex cū dixiſſꝫ alteri. mortuꝰ ſū. ille ait. Non ꝯfidas ī te donec exeas de corꝑe. Nā ſi dicis qꝛ mortuꝰ es. ſathanas tn̄ mortuꝰ non eſt. ¶ Cū frater q̇dā peccaſſꝫ miſerūt ad abba te moyſen. Qui accepta ſporta plēa arena venit ad eos. Quē cū frēs q̇dnā hͦ eēt int̓ro garēt. dixit. Pct̄ā mea ſūt poſt me currētia ⁊ nō video ea. ⁊ veni hodie aliena iudicare peccata. Illi āt hoc audiētes. fratri peꝑcert̉. ¶ Sil̓e legit̉ de abbate paſtore. Nā cū frēs de q̇dā fratre culpabili loquerēt̉. ille tacebat Cū ergo accepiſſet ſacculū plenū arena re tro. ⁊ de eadē arena modicū an̄ ſe ferret. iter rogatꝰ qͥd hͦ eēt dixit. Multa arena ſūt pctā mea q̄ pꝰ me ferēs ipſa nō ꝯſidero nec ꝓ eis doleo. Modica v̓o arena ſūt pctā frīs ante me poſita. q̄ ſemꝑ ꝯſidero ⁊ ip̄a video. cum tn̄ pctā mea an̄ me ſemꝑ portare debereꝫ. ⁊ de ipſis cogitare. ⁊ pro ipſis deum rogare. ¶ Cum abbas Moyſes factus fuiſſꝫ cle ricus ⁊ impoſuiſſent ei ſuꝑhumerale. dixit ei ep̄s. Abbas factus eſt candidatꝰ. Et ille. Afforis domine purpura. vtinā intus. Vo lens aūt ep̄s eum probare dixit clericis ſuis vt quando ad altare accederet ip̄m cum in iuria expellerēt. deinde eum ſequentes quid loqueret̉ audirēt. Proijciētes aūt eū foras dixerunt. Exi foras ethiops. Qui egrediēs dicebat. Bene tibi fecerunt cinerate ⁊ caca bate. quia cum homo non ſis quare te in medio hominū dare p̄ſumpſiſti. Hec in vi taſpatrum. A CLXXIII. ¶ De ſancto Arſenio abbate. Rſeniꝰ cū adhuc in palatio conſiſteret. ⁊ vt ad ſalu tē dirigeretur oraret audiuit. Ar ſeni fuge homines ⁊ ſalu aberis. Accedens De ſancto Arſenio igͦr ad mōa chalē vitā ⁊ ibidē orās audiuit. Arſeni fuge tace ⁊ q̇eſce. Legit̉ ei ibideꝫ de hac qͣete appetēda. ꝙ tres frēs cū fct̄ī fuiſſent moachi. vnꝰ elegit diſcordantes ad pacē re ducere. ſcd̓s īfirmos viſitare. tertiꝰ ī ſolitudi dīe q̇eſcere. Primꝰ igͦr laborās ꝓpt̓ lites ho minū nō potuit oībꝰ placere. ⁊ tedio victus vēit ad ſcd̓m. quē inuēit aīo deficiētē ⁊ man patū ꝑficere nō valētē. Et ꝯcordātes ad ter tiū q̄ erat ī ſolitudīe venert̉. Cui cū tribula tōes ſuas narraſſent ille miſſa aqͣ ī cipho di rit. Attēdite ī aquā. ⁊ erat ꝯmota ⁊ t̓bulēta. Et rurſus dixit. Attēdite mō quo qͣeta ⁊ lī pida fcā eſt. Qui cū ītēderēt ⁊ vultꝰ ſuos vi derēt ait. Sic q̇ ī medio hoīm ꝯſiſtūt. p̄ t̓ba nō vidēt pctā ſua Cū āt q̇euerit tūc pciā ſua vid̓e valebūt. ¶ Quidā etiā cū iuēiſſꝫ q̄ndā ī hemo velut beſtiā herbas māducātē ⁊ nu dū. currebat pꝰ ip̄m fugiēteꝫ dicēs. Expecta me qꝛ ꝓpt̓ deū ſeqꝛ te. Et ille Et ego ꝓpt̓ deū fugio te. Cū āt veſtē ꝓieciſſꝫ. expectauit euꝫ dicēs Quoniā materiā mūdi ꝓieciſti a te ex pectaui te. Cui ille. Dic mihi quo ſaluꝰ effi ciar. Qui rn̄dens ait. Fuge homīes ⁊ tace ¶ Matrona q̇daꝫ ⁊ nobil̓ ⁊ ſenex venit vt abbatē arſeniū ex deuotōe vid̓et Qui roga ius a theophilo archiep̄o vt ſe videri ꝑmit teret nullatēꝰ acqͣeuit. Tādē illa ad eiꝰ cellā ꝓperās ip̄ꝫ forꝭ an̄ hoſtiū celle inuēit. ⁊ ſe ad eiꝰ pedes ꝓſtrauit. Ille āt cū īdigͣtōe nimia cleuauit eā dicens. Si faciē meā vdiere vis vide Illa āt faciē eiꝰ p̄ ꝯfuſiōe ⁊ v̓ecūdia nō ꝯſiderauit. Cui ſenex. Qūo cū mulier ſis tā iā nauigatōꝫ facere p̄ſūpſiſti. Ecce ei romā redibis ⁊ ꝙ abbatē arſeniū videris alijs mu lieribꝰ enarrab̓. ⁊ ille ſil̓r veniēt vt videāt me Et illa. Si deo dāte romam rediero. nullaꝫ hūc vēire ꝑmittā. ſed ſaltē obſecro vt ores ꝓ me. ⁊ mei memor ſis ſꝑ. Cui ille Oro deum vt deleat memorā tuā de corde meo. Et illa audiēs t̓bata nimiū vēit ī ciuitatē. et p̄ triſti cia febricitare cepit. Qd̓ archiepus audiēs ad eā ꝯſolādā acceſſit. Illa at dicebat. Ecce ego ꝯtriſtata morior Qui archiep̄s Neſcis qꝛ mulier es. ⁊ inimicꝰ ſctōs ꝑ mulieres im pugnat. ⁊ ꝓpt̓ea ſenex hͦ dixit. Nā ꝓ aīa tua ſꝑorat. Et ſic ꝯſolatōne recepta cū gaudio ad ꝓpͥa remeauit. ¶ De q̇dā alio prē legit̉. ꝙ cū diſcipulꝰ eius ſibi diceret. ſenuiſti abba. accedamꝰ parū iuxta mūdū. Ille ait. Ubi nō eſt mulier ibi eamꝰ. Dixit ei diſcipulus. Et vbi ē locꝰ nō hn̄s muliere niſi forte ſolitu do. Et ille. Ergo in ſolitudinem me tolle. ¶ Aliꝰ etiā frater cū matreꝫ ſuā vetulā trās fluuiū portare deberet. ille māꝰ ſuas pallio iuoluit. Cui illa. Ut qͥd ſic operuiſti manꝰ tuas fili. Et ille. Corpꝰ mulieris ignis eſt. et ex eo ꝙ te ꝯtingebā. aliaꝝ feīaꝝ memoria in meo aīo veniebat. B ¶ Arſeniꝰ autē ꝑ totuꝫ tꝑs vite ſue ad opus ſedēs manuum ſuaꝝ. pannū habebat in ſinu ꝓpt̓ lacrimas q̇ crebro de oculis eiꝰ currebant. Tota no ctem inſomnē ducebat. Mane āt facto cu ꝓpter nature laſſitudinē dormire vellet. di cebat ſomno. Ueni ſerue male. Et ſurripie bat parū ſomni ſedendo. ⁊ ſtatim ſurgebat Dicebat qꝫ. Sufficit moa cho ſi dormierit vna hora. ſi eſt tn̄ pugnator. ¶ Cūqꝫ pater ſancti Arſenij nobiliſſimꝰ ſenator vitam fi niēs ⁊ teſtamentū faciens magnā heredita tem Arſenio dimiſiſſet. Magiſtrianꝰ p̄di ctu teſtamentū ad ip̄m detulit. Qd̓ ille acci piēs voluit illud ſcindere. Magiſtrianꝰ āt eius pedibus reuolutꝰ rogauit ne hoc face ret. qꝛ caput eiꝰ p̄ſcideret̉. Cui arſeniꝰ Priꝰ mortuus ſum qͣꝫ ille. Ip̄e igͦr cū mō mortu us ſit quo me fecit heredē. Et remiſit teſta mentū nihil reciꝑe volēs. ¶ Quadaꝫ vice facta eſt vox ad eū di. Ueni ⁊ oſtendaꝫ tibi oꝑa hoīm Et eduxit eū in qͣndam locū. oſtē ditqꝫ ei ethiopem incidentē ligna ⁊ faciētem ſarcinam grandem quā portare nō potat. Deinde iteꝝ lingna incidebat ⁊ ad ſarcinaꝫ addebat. ⁊ hoc faciebat diutius. Oſtendit qꝫ ei rurſum hominē haurientem aquam de lacu. ⁊ effundentē aquā ī ciſternā ꝑtuſaꝫ q̇ aquā refundebat ī lacū. ⁊ ip̄aꝫ ciſternam implere volentē. Et oſtendit ei iterum tem plū. ⁊ duos viros ſedentes in equis portan tes lignū tranſuerſuꝫ. volentes aūt introire in templū non poterant eo ꝙ lignuꝫ ī tranſ uerſo portarēt. Et expoſuit dicēs. Hij ſunt. De ſancto Agathon q̇ pͥortāt qͣi iugū tuſticie cū ſuꝑbia. ⁊ nō hūi liāt̉. ꝓpt̓ qḋ remanēt forꝭ a regno d̓i. q̇ ligna īcidit. hō ē in pctīs ml̓tꝭ ⁊ ꝓ eo vt agat pnīaꝫ nō ſubtrahit d̓ pctīs ſꝫ addit iniqͥtates iniq̇ tatibꝰ. q̇ āt aquā haurit hō eſt bona oꝑa fa ciēs. Sꝫ qꝛ cū eis ſūt ꝑmixta mala ꝑdit bōa oꝑa ſua Ueſꝑe ſabbati adueniēte die dn̄ico relinq̄bat pꝰ ſe ſolē. ⁊ extēdebat māꝰ ſuas ad cclū. donᵉ māe die dn̄ico ſol aſcēdēs faciem eiꝰ illuſtrabat. ⁊ ſic reſidebat. Hͨ ī vitaſpatꝝ A CI.XXIIII ¶ Deſcio Agathon abha te. Gathon abbas Iꝑ triēniū lapidē ī os ſuū mittebat bonec taciturnitatē diſceret. ¶ Aliꝰ qͦꝫ frat̓ cū ītraſſꝫ ꝯgregatōꝫ dixit ītra ſe. Au ⁊ aſinꝰ vnū eſto. Sic̄ gͦ aſinꝰ vapulat ⁊ nō loq̇t̉. in iuriā patit̉ ⁊ nō rn̄det. ſic ⁊ tu. ¶ Aliꝰqꝫ frat̓ a mēſa expulſus nihil rn̄dit Poſtmod̓ ſuꝑ hͦ int̓rogatꝰ ait. Poſui ī cord̓ meo ꝙ equal̓ ſim cani. q̇ dū ſectat̉ foras egredit̉ ¶ Int̓ro gatꝰ agathon q̄ v̓tꝰ plus hret laboris. rn̄dit. Puto nō eſſe talē laborē qͣlē orare deū. Nā inimici eiꝰ ſꝑ laborāt eiꝰ or̄ōeꝫ int̓rūꝑe. Nā ī cetis laboribꝰ hō aliqͣꝫ reqeꝫ poſſidet. orator āt opus hꝫ magni certamīs. Int̓rogatus agathon a qͦdā frē qūo cū frībꝰ hītare debe ret ait Sic̄ ī pͥma die. ⁊ nō aſſumas fiduciā. Nō ē ei peior paſſio qͣꝫ fiducia. genitrix ē eī oīm paſſionū. Dixit iteꝝ. Iracundꝰ ſi mor tuos ſuſcitet nō placet alicui vel d̓o ꝓpt̓ ira cudiā ſuā ¶ Frat̉ q̇dā iracūdꝰ ītra ſe ait Sꝫ ſolꝰ hītare. ad irā n̄ ita cito mouerer. Qua dā aūt vice cū vrceolū aqͣ īpleret v̓ſatus eſt Scd̓o īpleuit ⁊ iteꝝ v̓ſatꝰ ē. Tertio īpleuit ⁊ p̓ſatꝰ ē. Qui ꝯmotꝰ furore fregit vaſculum In ſe āt reuerſꝰ cognouit qꝛ ab eod̓ demōe iracūdie ſit illuſꝰ. ⁊ dixit Ecce ſolꝰ ſū. ⁊ tn̄ ira me vicit. Reuertar gͦ ī ꝯgregatōeꝫ. qꝛ vbiqꝫ labor. ⁊ vbiqꝫ patiā. ⁊ adiutorio dei opꝰ eſt. ¶ Ecōtra erāt duo frēs q̇ multis annis īui cem ꝯuerſantes nūqͣꝫ ad iracūdiaꝫ poterāt ꝓuocari. quadā vice dixit vnꝰ alteri. Facia mus ⁊ nos litē ſic̄ hoīes de mūdo faciūt. Et ille rn̄dit. Neſcio qͣliter fiat lis. Et dixit frat̓. Pono in medio laterculū ⁊ dico meuꝫ eſt. Tu āt dic nō. ſꝫ meū eſt. ⁊ inde fiet litꝭ initiu. Poſita eſt ergo teſta in medio. dixit vnus Meū eſt hͦ. ⁊ alt̓ dixit nō. ſed meū eſt. Et ille rn̄dit. Etiā tuū ē. tolle ergo ⁊ vade. Et diſceſ ſerūt. nec int̓ ſe ꝯtēdere potuerūt ¶ Erat āt abbas agathon ſapiēs ad ītelligendū. impi ger ad laborādū. parcꝰ ī cibo atꝫ veſtimēto. Dixit āt. Scd̓m volūtatē meā nūqͣꝫ dormi ui. retinēs ī corde aduerſus q̄nqͣꝫ dolorem. Nec dimiſi dormire aliū hn̄tē aduerſuꝫ me aliqͥd. Moriturꝰ qͣꝫ agathon tribꝰ diebus mā ſit īmobil̓ aꝑtos tenēs oculos. Qui cuꝫ pulſaret̉ a frībꝰ rn̄dit. In ꝯſpectu diuini iu dicij aſſiſto. dicunt ei. ⁊ tu times. Et ille. In cuſtodiēdis mādatꝭ dei v̓tute q̄ potui labo raui. ſꝫ hō ſum ⁊ neſcio vtꝝ placuerūt oꝑa mea dn̄o. dicūt ei. Et nō ꝯfidis de oꝑibꝰ tu is ꝙ ẜm deū ſūt. Et ille. Non p̄ſumo donec venero an̄ illū. Alit̓ eī ſūt iudicia dei ⁊ aliter iudicia hoīm. Cum āt eū adhuc introgare vellēt ait. On̄dite caritatē ⁊ nolite loq̄ mecū qꝛ occupatꝰ ſū. quo dicto ſtatī ſpūꝫ cū gau dio emiſit Uidebāt eū colligentē ſpūm quē admodum ſi quis ſalutet amicos dilectos. Hec in vitaſpatrum. CLXXV A ¶ De ſancto Barlaam Arlaa cuiꝰ hiſtori am Iohānes damaſcenꝰ diligen ti ſtudio compulauit. operante in eo diuina gratia ſanctū Ioſaphat regem ad fidē con uertit. Etenim cū vniuerſa india xp̄ianis ⁊ monachis plena eſſet. ſurrexit rex quidam prępotēs nomine Auennir q̇ xp̄ianos et p̄ cipue monachos plurimū ꝑſequebat̉. Ac cidit autē vt quidam regis amicꝰ ⁊ in pala cio ſuo pͥmus diuina cōmonitus grā regiā aulam relinqueret. ⁊ monaſticum ordineꝫ introiret. Quod rex audiens pre ira inſani ens. eum ꝑ queqꝫ deſerta inquirifecit. ⁊ vix inuentū ad ſe adduci mandauit. Uidēſqꝫ eū vili tunica coopertū. ⁊ fame maceratum q̇ ſplēdidis veſtimētis ornabat̉. ⁊ multis di uitijs affluere cōſueuerat dixit ei. O ſtulte De ſancto Barlaam ac mētis ꝑdite. cur honorē in ꝯtumeliā com mutaſti. ⁊ te ludū pueroꝝ feciſti. Cui ille Sꝫ huiꝰ a me rōneꝫ audire deſideras inimicos tuos ꝓcul a te abijcias. Rege auteꝫ q̇ eſſent vinoi inimici q̄rēte ait. Ira ⁊ cōcupiſcētia hͦ enī impediut ne v̓itas videat̉. Aſſideat autē ad audiētiā dicēdoꝝ prudentia ⁊ eq̇tas. Cui rex. Fiat vt loq̄ris. Et ille. Inſipiētes ea q̄ ſt̓ deſpiciūt qͣi nō ſint. ea v̓o q̇ nō ſūt qͣi ſint app̄ hendere moliunt̉. Qui at nō guſtauerit eo rū q̄ ſunt dulcedinē. nō poterit eoꝝ q̄ nō ſūt addiſcere v̓itatē. Multa at illo de myſterio incarnatōis ⁊ fidei ꝓſeq̄nte rex ait. Niſi tibi in pͥncipio ꝓmiſiſſeꝫ ꝙ de medio ꝯſilij irā re mouere. nūc itaqꝫ igni tuas carnes fraderē Surge igͦr ⁊ fuge ex ocul̓ meis ne vltra te vi dea ⁊ male te ꝑdā. Uir aūt dei triſtis abſceſ ſit. eo ꝙ martiriuꝫ ꝑpeſſus nō eſſet. ¶ Inte rea dū rex liberos nō bret. puer ei pulcerri mꝰ naſcit̉. ⁊ ioſaphat appellat̉. Cōgregante aut rege infinita ml̓titudinē vt dijs ꝓ ortū pu eri imolarēt. qͥnqͣgintaqͥnqꝫ aſtrologos co uocauit. a qͥbꝰ qḋ futuꝝ eēt filio ſuo diligen ter qͣſiuit. Cuctis āt rn̄dētibꝰ eū magnū ī po tētia ⁊ diuitijs futuꝝ. vnꝰ ſapiētior ex ip̄is di xit. Puer iſte q̇ natꝰ ē tibi o rex n̄ ī tuo eri re gno ſꝫ ī alio incōꝑabil̓r meliori. Nā illiꝰ qͣm ꝑſeq̄ris xp̄iane religiōis vt eſtimo futurꝰ eſt cultor. Hoc at n̄ a ſemetip̄o ſꝫ a deo inſpirā te dixit. Audiēs hͨ rex ⁊ pl̓imū expaueſcēs. in ciuitate ſeorſū palaciū ſpecioſiſſimū ꝯſtrui fecit. ⁊ ibi pueꝝ ad habitāduꝫ poſuit. ibiqꝫ ſe cū iuuenes pulcerrimos collocauit. p̄cipiēſ ill̓ vt nec mortē nec ſenectutē. nec infirmitate nec pauꝑtatē. nec aliqͥd qḋ poſſet ſibi afferre triſticiā ei noīaret. ſꝫ oīa iocūdā ei ꝓponerēt qͣtenꝰ mens eiꝰ leticijs occupata nil de futu ris cogitare poſſet. Si quē v̓o mīſtrātiū in firmari ꝯtinget. hūc ꝓtinꝰ rex p̄cipiebat eijci ⁊ aliū loco eiꝰ incolumē ſubrogari. Prece pitqꝫ ne ſibi de xp̄o aliquā facerēt mentionē B ¶ Eodē tꝑe erat cū rege vir q̇dā xp̄ianiſſi mꝰ ſꝫ occultꝰ. q̇ int̓ nobiles regis p̓ncipes pͥ mus erat. Hic cū aliqn̄ cū rege ad venandū iuiſſet. hoīeꝫ qͣndā pauꝑeꝫ pedē leſū a beſtia bn̄tē ⁊ in tra iacente inuēit. a qͣ rogat̉ vt ſe ſu ſcipere debeat. qꝛ ſibi in aliqͦ forſitan̄ ꝓdeſſe poſſet. Cui miles dixit Ego q̇dē te libet ſuſci pio. ſꝫ in qͣ vtil̓ inueīaris ignoro. Et ille dixit Ego ſū hō medicꝰ v̓boꝝ. Si eī aliqͦs in v̓biſ ledat̉ ꝯgruā ſcio adhibere medelaꝫ. Miles āt qḋ ille dicebat ꝓ nihilo ꝯputauit. ꝓ pt̓ deū tn̄ ip̄m ſuſcipiēs eiꝰ curaꝫ egit. Uiri at q̇daꝫ inuidi ⁊ malicioſi vidētes p̄dictu p̓ncipeꝫ in tanta grā eē regis. ip̄m apud rege accuſaue rūt. ꝙ nō ſolū ad xp̄ianoꝝ fidē declinaſſet. ſꝫ inſuꝑ regnū cōnabat̉ ſibi ſurriꝑe turbā ſoli citans ⁊ ſibi ꝯcilians. Sꝫ ſi hͨ inqͣunt ita eſſe o rex ſcire deſideras ip̄um ſecreto aduoca. ⁊ vitā hac cito finienda cōmemora. ⁊ id̓circo gloriā regni te velle derelinqͣre ⁊ mona cho rū habitū aſſumeraſſeras. qͣs tn̄ ignorāter hactenꝰ fueras ꝑſecutꝰ. Et tūc videbis q̇d̓ ti bi rn̄derit. Que cū rex oīa vt illi ſuaſerant fe ciſſet. ille doli ignarꝰ ꝑfuſus lacrimis ꝓpoſi tū regis laudauit. ⁊ vanitatē mūdi rememo rans qͣntotiꝰ hoc adimplendū ꝯſuluit. Qd̓ rex audies ⁊ veꝝ eē qḋ illi dixerāt credens. fu rore repletꝰ eſt. nihil tn̄ ſibi rn̄dit. Uir aūt ꝑ pendēs ꝙ rex gͣuit̓ v̓ba ſua acceꝑat. tremes abſceſſit. ⁊ medicū ſe hrē v̓borū recolens oīa ſibi narrauit. Cui ille. Notū ſit tibi ꝙ rex ſu ſpicat̉ vt ꝓpt̓ hoc dixeris ꝙ eiꝰ regnū velis in uadere. Surge igit̉ cito. ⁊ coma tuaꝫ tonde. ⁊ veſtimenta abijciens ciliciū indue. ⁊ ſūmo diluculo ad regē ingredere. Cūqꝫ rex q̇d ſi bi hoc velit int̓rogauerit. rn̄debis. Ecce rex paratꝰ ſū ſeq̇ te. Nā ⁊ ſi viā ꝑ quā cupis ire difficil̓ ſit. tecū tn̄ exiſtenti facil̓ mihi erit. Sic̄ enī ſociū me habuiſti in ꝓſperis. ſic habebis parit in aduerſiſ. Nūc igit̉ p̄ſto ſum. qd̓ mo raris. Qd̓ cū ille ꝑ ordineꝫ feciſſet. rex obſtu puit ⁊ falſarios arguēs. virū āpliori honore dotauit. ¶ Filiꝰ āt eiꝰ in palacio educatꝰ. ad etatē adultaꝫ ꝑuenit. ⁊ in oī ſapīa plene edo ctus fuit. Admiras aūt cur pat̓ ſic eū reclu ſiſſet. vnū de ẜuis ſibi familariorē ſecreto de hac re introgauit. dicēs ſe in multa meſticia poſitum ꝓ eo ꝙ ſibi foras egredi non liceret. adeo vt nec ſibi cibus ſaꝑet nec potus. Qd̓ pater audiēs ⁊ dolēs. equos idoneos para ri fecit. ⁊ choros plaudētes an̄ euꝫ mittēs. ne G De ſancto Barſaam q̇d ſibi fedū occurreret diligent̉ ꝓhibuit. Predicto igit̉ iuuene talit̓ ꝓcedēte. q̇dam vi ce vnꝰ leproſus ⁊ vnus cecus ſibi obuiaue rūt. Quos ille videns ⁊ ſtupens. q̇ ſint ⁊ q̇d nam habeant inquiſiuit. ⁊ miniſtri dixerūt. Paſſiones iſte ſūt q̇ homībꝰ ꝯtinge ſolent. Ut ille. Omnibꝰ homībꝰ ꝯtinge poſſūt hu iuſmōi. Negātibꝰ illis rn̄dit. Noti ſunt igit̉ q̇ hͨ pati debeat. an ſic indefinite ꝓueniūt. Et illi. Et qͥs hoīm futura ſcirevalꝫ. Ualde igit̉ anxius eſſe cepu ꝓincōſuetudinē rei. ¶ Alia aut vice q̄ndam valde ſenē rugoſam haben tem facie ⁊ dorſuꝫ incuruatū. ⁊ cadētibꝰ dē tibus balbutiēdo loq̄ntem inuenit. Stupe factꝰ igit̉ diſcere cupit viſionis miraculum. Cūqꝫ didiciſſet ꝙ ꝓpter annoꝝ ml̓titudineꝫ adtalē ſtatū veniſſꝫ aū. Et qͣs eſt huiꝰ finis. Dicūt ei. mors. Et ille. Eſt ne mors oīm vel aliqͣrū. Cūqꝫ didiciſſet oēs mori debere. int̓ rogauit. In qͣt ānis hͨ ſuꝑueniūt Et illi. In octoginta vel centū annis ſenectus inducit̉. deinde mors ipſa ſubſequit̉. Hec igit̉ iuue nis freq̄nt in corde ſuo recogitās in ml̓ta de ſolatione erat. ſꝫ corā patre leticiaꝫ p̄tēdebat. plurimū deſiderās in hmōi dirigi ⁊ doceri. C ¶ Igit̉ q̇dam monachꝰ vita ⁊ opinione ꝑfectꝰ habitās in deſerto tre fennaar nomīe Barlaam. hic q̄ circa filiū regis agebant̉ ꝑ ſpūm cognouit. et mercatoris habitum ſu mēs ad ciuitatē illā deuenit. Accedenſqꝫ pe dagogo filij regis locutꝰ eſt dicens. Ego cū negociator ſim lapidē p̄cioſum venaleꝫ ha beo q̇ cecis lumen tribuit. ſurdis aures ape rit. mutos loq̄ facit. inſipientibꝰ ſapiētiaꝫ in fūdit. Nūc igit̉ duc me ad filiuꝫ regis ⁊ hūc ſibi tradā. Cui ille. Uideris hō mature pru dētie. ſed v̓ba tua prudentie nō ꝯcordat. Ue ruiamen cū lapidū noticiā habeā ip̄m lapi dē mihi oſtende. ⁊ ſi talis vt aſſeris fuerit co probatꝰ. a filio regis honores maxīos cōſe queris. Ad quē ille. Lapis meꝰ inſuꝑ hanc habꝫ v̓tute. Quia q̇ nō hꝫ ſanā oculoꝝ aciē. ⁊ qnon ẜuat integram caſtitatē. ſi forte illuꝫ aſpexerit. ip̄am v̓tutē quā habꝫ viſibilē ꝑdit. Ego autē medicinalis artis non expers vi deo te ſanos octlos nō habere. Filiū autē regis audiui pudicū eſſe. ⁊ oculos pulcherri mos ⁊ fanos habere. Cui ille. Si ſic eſt noli mihi oſtendere. qꝛ ⁊ ocl̓os ſanos nō habeo ⁊ in peccatis ſordeſco. Rūci ans igit̉ hͦ filio regis ip̄m ad eū qͣntotiꝰ introduxit. Cum er go introductꝰ fuiſſet. ⁊ rex eū reuerent̉ ſuſce piſſet. ait Barlaam. In hoc rex bn̄ feciſti. qꝛ de foris paruitati apparēti non attēdiſti. Rā rex quidam magnus in curru deaurato ꝓ cedens. cū q̄buldaꝫ attritas veltes indutis. ⁊ macie attenuatis obuiaſſet. ꝯtinuo de cur rū exiliēs ad pedes eoꝝ ꝓcidēs ip̄os adora uit. ⁊ ſurgens in oſcula eoꝝ ruit. Proceres aūt eiꝰ indigne hͦ ferētes. ſꝫ regē ſuꝑ h̓ argue re formidātes. fratri eius retulerūt. quo rex mognificētie regali indigna feciſſet. Frater āt regē ſuꝑ hͦ redarguit. Erat aūt regi ꝯſue tudo ꝙ qn̄ aliqͥs mortī tradendꝰ erat. rex an̄ eiꝰ ianuā p̄cone cū tuba ad hͦ deputata mit tebat. Ueſꝑe igit̉ veniēte an̄ fris ianuam tu baꝫ ſonari fecit. Qd̓ ille audies ⁊ de ſua ſal uatione deſperās. totā noctē inſomnē duxit ⁊ teſtamētū fecit. Mane aūt facto indutus nigris veſtibꝰ cū vxore ⁊ filijs ad fores pala cij lugēs acceſſit. Quē rex ad ſe ingredi faci ens dixit. O ſtultē ſi preconem fratris tui cuꝫ nihil te deliquiſſe cognoſcis adeo timuiſti. quō p̄cones dn̄i mei in quē adeo peccauiti mere nō debeaꝫ. q̇ ſonabiliꝰ mihi tuba mor tem lignificant. ⁊ terribilē iudicis aduentuꝫ mihi denūciant. Deinde qͣttuor capſas fieri iuſſit. ⁊ duas earū extrinſecus auro vndiqꝫ operiri. ⁊ oſſibꝰ mortuoꝝ putridis impleri. duas v̓o pice liniri. ⁊ gēmis ⁊ margaritis p̄ cioſis impleri fecit. Uocanſqꝫ illos magna tes qͣs ſciebat querimoniā apud frēm depo ſuiſſe. qͣttuor illas capſas ante eos poſuit. et q̇ p̄cioſiores eſſent inq̇ſiuit. Illi v̓o duas de auratas magni eſſe p̄cij. reliqͥs v̓o vilis p̄ci eſſe iudicauerūt. Precepit igit̉ rex deaura tas aꝑiri ⁊ cōtinuo inde fetor intolerabilis emanauit. Quibꝰ rex. He illis ſil̓es ſūt qui glorioſis veſtibꝰ ſūt amicti. intꝰ v̓o immun dicia viciorū pleni. Deinde alias aꝑiri fecit. Et ecce odor mirabilis inde exalauit. Qui bus rex. Iſte illis pauꝑrimis qͣs honoraui De ſancto Sarlaam ſil̓es ſūt q̇ ⁊ ſi vilibꝰ veſtimētis operiant̉. in tus tnōī v̓tutū odore reſplendent. Uos aūt ſolū q̄ de foris ſūt attēditis. ⁊ q̇ deintꝰ ſūt nō ꝯſideratis. Scd̓m igit̉ illū regeꝫ tū qͣꝫ feciſti bn̄ ſuſcipiēs me. Incipiēs igit̉ Barlaam ce pit ei de md̓i creatōe. ⁊ hoīs p̄uaricatōe ac fi lij dei incarnatōe. paſſiōe ⁊ reſurrectōe. lon gū ẜmone retexere. necnō de die iudicij. ⁊ de retributōe bonoꝝ ⁊ maloꝝ ml̓ta ꝓferre. ⁊ ẜ uiētes idolis pl̓imū exprobrare ac de eoꝝ fa tuitate tale exēplū ponere dicēs. D ¶ Sa gittariꝰ q̇dā auiculā paruaꝫ noīe philome na capiēs. cū vellet eū occidere. vox data eſt philomene. ⁊ ait. Quid tibi proderit o hō ſi me occideris. Neqꝫ enī vētre tuū de me im plere valebis. Sꝫ ſi me dimittere velles tria tibi mādata dare q̇ ſi diligētiꝰ ꝯẜuares ma gnā inde vtilitatē ꝯſeq̇ poſſes. Ille v̓o ad eiꝰ loquelā ſtupefactꝰ ꝓmiſit ꝙ eā dimitteret. ſi hec ſibi mādata ꝓferret. Et illa. Nūqͣꝫ reꝫ qͣ apprehēdi nō pōt. app̄hendere ſtudeas. De re ꝑdita irrecuꝑabili nūqͣꝫ doleas. Verbuꝫ incredibile nūqͣꝫ credas. Hec tria cuſtodi ⁊ bn̄ tibi erit. Ille aūt vt ꝓmiſerat eaꝫ dimiſit. Philomena igit̉ ꝑ aera volitās dixit ei. Ue tibi hō. qͣꝫ malū ꝯſiliū habuiſti. ⁊ qͣꝫ magnū theſaurū hodie ꝑdidiſti. Eſt enī ī meis viſce ribꝰ margarita. q̄ ſtrucionis ouū ſua vincit magnitudine. Qd̓ ille audiēs valde ꝯtriſta tus ē ꝙ ea dimiſerit. ⁊ eā app̄hendere cona bat̉ dicēs. Ueni in domū meam. ⁊ oēm tibi hūanitatē exhibebo. ⁊ honorifice te dimittā. Cui philomena. Nūc ꝓ certo cognoui te fa tuū eē. Nā ex his q̇ tibi dixi nullū ꝓfectū ha buiſti. qꝛ ⁊ de me ꝑdita. ſꝫ irrecuꝑabili doleſ. ⁊ me tēptaſti caꝑe cū neq̄as meo itinere ꝑge re. ⁊ inſuꝑ margarita tam grandeꝫ in meis viſceribꝰ credidiſti eſſe. cuꝫ ego tota ad ma gnitudinē oui ſtrucionis nō valeā ꝑtingere Sic ergo ſtulti ſunt illi qͥ ꝯfidūt in idolis. qꝛ plaſmatos a ſe adorāt. ⁊ cuſtoditos a ſe cu ſtodes ſuos appellāt ¶ Cepitqꝫ ꝯtra fallacē mūdi delectationē ⁊ vanitateꝫ multa diſpu tare. ⁊ plura ad hoc exēpla adducere dicēs. Qui corꝑales delectatiōes deſiderāt. ⁊ aīas luas fame mori ꝑmittūt ſimiles ſūt cuidam homī q̇ duꝫ a facie vnicornis ne ab eo deug raret̉ velociꝰ fugeret. in qͣddam baratꝝ ma gnū cecidit. dū aūt caderet manibꝰ arbuſtu lam qͣndam apprehendit. ⁊ in baſe quadā lu brica ⁊ inſtabili pedes fixit. Reſpiciens vero vidit duos mures vnū albū ⁊ alium nigru inceſſanter radice arbuſtule quā apprehen derat corrodētes. ⁊ iam prope erat vt ipſam abſciderent. In fundo aūt baratri vidit dra conem terribilem ſpirantē ignem. ⁊ aperto ore ip̄m deuorare cupientem. Suꝑ baſem vero vbi pedes tenebat vidit qͣttuor aſpiduꝫ capita inde ꝓdeuntia. Eleuans aut oculos vidit exiguū mellis de ramis illiꝰ arbuſtule ſtillans. Oblituſqꝫ periculū quo vndiqꝫ pͥo ſitus erat. ſe ip̄m ducedini illiꝰ modici mel lis totū dedit. Unicornis autē mortis tenet figuram. q̇ hominē ſemꝑ ꝑſequit̉ ⁊ apprehē dere cupit. Baratrū vero mūdus eſt omni bus malis plenꝰ. Arbuſtula vero vniuſcu iuſqꝫ vita eſt. q̄ ꝑ horas diei ⁊ noctis qͣſi per murem albū ⁊ nigrū inceſſant̓ cōſumit̉ ⁊ in ſciſioni appropinquat. Baſis v̓o qͣttuor aſpi dū corpꝰ ex qͣttuor elemētis cōpoſitū. q̇bꝰ in ordinatis corꝑis cōpago diſſoluit̉. Draco terribilis os inferni cunctos deuorare cupi ens. Dulcedo ramuſculi delectatio fallax mūdi. ꝑ qͣm homo ſeducit̉ vt ꝑiculū ſuū mi nime intueat̉. E ¶ Addidit qͦꝫ dicēs. Si miles ſūt iteꝝ md̓i amatores homini q̇ tres amicos habuit. quorū vnū pluſqͣꝫ ſe. ſecun dū tantū quantū ſe. terciū minꝰ qͣꝫ ſe. ⁊ qua ſi nihil dilexit. In magno itaqꝫ ꝑiculo poſi tus. ⁊ a regecitatꝰ. cūcurrit ad primū amicū eiꝰ auxiliū querēs. ⁊ qualit̓ eū dilexerit ſemꝑ commemorās. Cui ille. Neſcio q̇s ſis o ho mo. habeo alios amicos cū quibus me ho die letari oportet. qͣs ⁊ amicos amodo poſſi debo. prebeo tamē tibi duo ciliciola vt habe as quibꝰ valeas operiri. Confuſus igit̉ ad ſecūdū venit. ⁊ ſimilit eiꝰ auxiliū poſtulauit Cui ille. Non vacat mihi tecuꝫ ſubire ago nē. curis etenim multis circūdor. modicū ta mē vſqꝫ ad oſtiū palacij te ſociabo. ⁊ ſtatim domuꝫ reuertar proprijs vacans negocijs. Triſtis igit̉ ⁊ deſperans ad tercium amicij G 2 De ſancto Barlaam ꝑrexit. ſibiqꝫ facie demiſſa dixit. Nō habeo os loquēdi ad te. quiā vt debui non amaui te. Sed in tribulatiōe circundatꝰ. ⁊ ab ami cis deſtitutus. rogo vt mihi auxiliū feras. et mihi veniā prebeas. Et ille hilari vultū dixit Certe amicum chariſſimum fateor te eſſe. et tui licet modici beneficij nō immemor prece dam te. ⁊ apud regē interueniaꝫ pro te. ne in manibꝰ tradat te inimicoꝝ. Primus igitur amicus eſt diuitiaꝝ poſſeſſio. pro quibꝰ ho mo multis ꝑiculis ſubiacet. Ueniente vero mortis tmino. nihil ex omībꝰ niſi viles acci pit ad ſepeliendū panniculos. Scd̓us ami cus eſt vxor. filij ⁊ parentes. qͥ tantū vſqꝫ ad monumentū ſecū ꝑgentes ꝓtinꝰ reuertunt̉. ſuis vacantes curis. Cercius amicꝰ ē fides ſpes ⁊ charitas. ⁊ elemoſyna. ⁊ cetera bona oꝑa que nos cū eximus de corꝑe poſſunt p̄ cedere. ⁊ ꝓ nobis apud deum interuenire. ⁊ ab inimicis demonibꝰ nos liberare. ¶ Hoc inſuꝑ addidit dicens. In quodā magna ci uitate ꝯſuetudo fuit ꝙ hominē extraneum ⁊ ignotū omī anno in p̓ncipeꝫ eligebant. Cui omni poteſtate accepta quicq̇d volebat fa cere licitū erat. ⁊ ſine omni ꝯſtitutione terrā regebat. Illo igit̉ in omnibꝰ delicijs perma nente ⁊ ſemꝑ ſibi ſic eſſe eſtimante. repente ci ues in eū inſurgebant. ⁊ ꝑ totā ciuitateꝫ nu dum trahentes. in remotā inſulā exulē trāſ mittebant. vbi nec cibū nec veſtimentū inue niens. fame ⁊ frigore vrgebat̉. Tandē q̇daꝫ alius ſublimatꝰ in regno cū illoꝝ ciuiū con ſuetudinē didiciſſet. infinitos theſauros ad inſulā illā p̄miſit. vbi poſt annū in exiliuꝫ re legatus ceteris famē deficientibꝰ ille immē ſis delicijs abundabat. Ciuitas hec mund̓ iſte eſt. Ciues tenebraꝝ p̓ncipes. q̇ nos falſa mū di delectatione alliciūt. nobiſqꝫ non ſpe rantibꝰ mors ſuꝑuenit. ⁊ in locū tenebraruꝫ demergimur. Diuitiaꝝ v̓o ad eternū locu p̄miſſio fit manibꝰ egenoꝝ. F ¶ Igit̉ cū barlaam ꝑfecte filiū regis docuiſſet. ⁊ ip̄e eū iam relicto patre ſeq̇ vellet. dixit barlaaꝫ. Sꝫ hoc feceris. cuidaꝫ iuueni ſil̓is eris. q̇ cū qͣn dā nobilē nollet deſponſare vxorē. ip̄e renu eijs aufugit. ⁊ in qͣndā locū deueniēs v̓ginē quandā cuiuſdā ſenis pauꝑis filiā laboran tem ⁊ ore deū laudante vidit. Ad quam ille. Quid eſt qd̓ agis mulier. Cū enī ita pauꝑ ſis. grās tn̄ agis deo ac ſi magna recepiſſes ab eo. Ad queꝫ illa. ſic̄ parua medicina ſepe a mgͣno lāguore liberat. ſic graꝝactio ī par uis donis magnoꝝ efficit̉ auctrix donoruꝫ Hec tn̄ q̄ extrinſecꝰ ſūt nr̄a nō ſunt. ſꝫ ea q̄ in nob̓ ſunt ⁊ nrāſūt. A d̓o mag accepi. qꝛ me ad ſuā imaginē fecit. irellectuꝫ mihi dedit. ad ſuā me gl̓iaꝫ vocauit. ⁊ ianuā regni ſui iam mihi aperuit. Pro tantis ergo ⁊ tā magnis donis ip̄m laudare ꝯuenit. Uidēs iuuenis eiꝰ prudentiā. eā a prē ſuo ī vxorē petijt. Cui ille. Filiā meā acciꝑe nō vales. qꝛ diuituꝫ et nobiliū filiꝰ es. ego at pauꝑ ſū. Sꝫ cū ille or no inſtaret. ait ſenex. Nō poſſuꝫ eā tibi dare vt in domū patris tui ducas ea. cūvnica mi hi ſit. At ille. Apud vos manebo. ⁊ vob̓ me in oībꝰ ꝯformabo. Deponēs igit̉ p̄cioſuꝫ or namētū. habitū ſenis induit. ⁊ apud eū ma nens ip̄aꝫ in vxorē accepit. Poſtqͣꝫ vero ſe nex diutiꝰ eū ꝓbauit. in thalamū eū duxit. et īmēſuꝫ pōdꝰ diuitiaꝝ qͣntū nūqͣꝫ viderat ſi bi on̄dit. ⁊ oīa ſibi dedit. Dixit aūt ioſaphat Cōuenient̓ iſta me tagit narratio ⁊ a te hͦ di ctu eē de me exiſtimo. Sed dic mipat̉ quot annoꝝ es. ⁊ vbi ꝯuerſaris. qꝛ a te nunqͣꝫ vo lo ſeꝑari. Et ille. Annoꝝ ſū. xlv. in deẜtis tre ſēnaar degēs. Ad quē ioſaphat. Ampliꝰ pa ter mihi appares. lxx. annoꝝ. Et ille. Si a na tiuitate mea oēs ānos meos qͣris diſcere. be ne eos exiſtimaſti. Sꝫ nll̓o modo a me ī mē ſura vite cōputant̉. quoīqͥt ī vanitate mūdi expēſi ſūt. Tūc enī in interiore hoīe mortu eraꝫ. ⁊ ānos mortis nunqͣꝫ vite nominabo. Cū igit̉ ioſaphat eū in deſertuꝫ ſequi vellet. dixit barſaam. Si hͦ feceris ⁊ tuo ꝯſortio ca rebo ⁊ ꝑſecutōis frībꝰ meis autor exiſtā. Sꝫ cū oportunū tp̄s videris ad me venies bar laam igit̉ filiū regis baptizās. ⁊ in fide opti me inſtruens. eū oſculatus ē. ⁊ ad locū ſuuꝫ reuerſus eſt. G ¶ Poſtqͣꝫ aut rex filiuꝫ xp̄ianū factum audiuit. in dolore nimio po ſitus eſt. Quē quidā amicꝰ ſuus noīe ara chis ꝯſolaijs ait Cognoſco rex ſenē q̄ndaꝫ De ſancto Barlaam heremita q̇ de nrā ſecta ē. q̇ ꝑ oīa barlaā ſil̓iſ eſt. Hic igr̄ barlaā ſe ſil̓ans pͥmo xp̄ianoꝝ fi oē defendet. deinde ſe ſuꝑari ꝑmittet. ⁊ oīa q̄ docuerat reuocabit. ⁊ ſic filiꝰ regis ad noſ re dibit. Aſſūpto igͦr p̄dicto p̓ncipe magno ex ercitu ad qͣrendū barlaā iuit. ⁊ heremitā illū capiēs ſe barlaaꝫ cepiſſe dixit. Queꝫ filiꝰ re gis audiēs captū. ſcꝫ magiſtꝝ ſuū amare fle uit. ſꝫ poſt modū p̄ dei reuelatiōeꝫ hūc nō eē cognouit. Ingreſſus igr̄ pat̓ ad filiū ait Fi limi in triſticia magme poſuiſti. ⁊ meaꝫ ca nicie inhonoraſti. ⁊ lumē ocl̓oꝝ meoꝝ abſtu liſti. Quare fili hͦ feciſti. ⁊ deoꝝ meoꝝ cultuꝫ reliq̇ſti. Cui ille. tenebras patfugi ⁊ ad lumē cucurri. errore deſerui ⁊ vitate agnoui. No li aut fruſtra laborare. quia nūqͣꝫ a xp̄o po teris me reuocare. Sic ei tibi īpoſſibile ē alti tudine celi mau tāge. aut maxim ſiccare pe lagꝰ. ſic et iſtud eē cognoſce. Tūc rex ait. Et qͥs hoꝝ mihi aucͣtor ē maloꝝ. niſi ego q̇ tam magnifica tibi feci q̇ nūqͣꝫ aliqͦs patꝝ fecit fi lio. Quaꝓpt̓ p̄uītas volūtatis tue ⁊ ꝯtentio effrenata. aduerſꝰ caput meū te inſanire fec̄ Merito aſtrologi in natiuitate tua dixerūt te arrogante. ⁊ ꝑentibꝰ inobedientē futurū. Nūc v̓o ſi mihi n̄ acq̇eueriſ. a mea diſcedes filiatōe. ⁊ ꝓ pre inimicꝰ effectꝰ illa tibi faciā q̄ nechoſtibꝰ adhuc feci. Cui ioſaphat. Cur rex triſtaris qꝛ bonoꝝ ꝑticeps effectus ſum. Quis vnqꝫ pat in filij ſui ꝓſꝑitate triſtis ap paruit. Nō ergo iā pr̄eꝫ vocabo te. Sꝫ ſi mi hi aduerſaberis ſic̄ a ſerpēte fugiā a te. Rex igͦr ab eo cū ira diſcedēs. arachi amico notā fecit filij duriciā. Qui ſibi ꝯſuluit vt nō aſpe ris v̓bis cū eo vteret̉. qꝛ blādis ⁊ lenibꝰ puer meliꝰ traheret̉. Sequēti igit̉ die rex ad filiū venit. ⁊ circūplectes oſculabat̉ eū dicēs. Fili dulciſſime honora canicie patris tui. Uere re filij prēm tuū. An neſcis quale bonū ē pa tri obedire. ⁊ eū letificare. ſic̄ ecōtra malū eſt ip̄m exacerbare. Quotq̇t enī fecerunt male perierūt. Cui ioſaphat. Tp̄s amandi ⁊ tp̄s odiendi ⁊ tꝑ̄s obediēdi tꝑs pacis ⁊ tp̄s belli. Nullo enī mō auertentibꝰ nos a deo obedi re debemus. ſiue ſit pat̓ ſiue ſit mat̓. ¶ H Uideis igͥr pat eiꝰ ꝯſtantiā ait. Ex q̇ video tuā ꝑtinaciā. nec mihi obedire vis ſaltē veni ⁊ ambo parit v̓itati credamꝰ. Barlaā enī qͣ te ſeduxit a me vinctꝰ tenet̉. Noſtri ig̓r ⁊ vri cū Barlaā ꝯueniat ⁊ p̄cone mittā. vt omēs galilei ſine timore veniāt. Et diſputatōe ince pta ſi veſter barlaā obtinuerit vob̓ credemꝰ ſi aūt nr̄i nob̓ cōſentietis. Qd̓ cū regis filio placuiſſet. ⁊ illi cū ſimulato barlaā ordinaſ ſent quo pͥmo deberet ſimulare ſe fidē xp̄ia noꝝ defendere. et poſtea ſe ꝑmittere ſuꝑari. oēs inſimul ꝯuenerūt. Conuerſus igͦr ioſa phat ad nachor dixit. Noſti o barlaam qͣlit̓ me docuiſti. ſi igit̉ fide quaꝫ me docuiſti de fenderis in doctrina tua vſqꝫ in fineꝫ vite ꝑ manebo. Si autē ſuꝑatꝰ fueris. ſtatim in te meā ꝯtumeliā vindicabo. ⁊ cor tuū ⁊ lingua manibꝰ extrahēs dabo canibꝰ ne alij ampli us p̄ſumat filios regū ī errorē mittere. His auditis nachor triſtis ⁊ pauidꝰ vehementer factꝰ eſt. vides ſeip̄m in fouea quā fecit deci diſſe. ⁊ laqueo ſuo dephenſuꝫ eſſe. Animad uertens igit̉ cognouit melius eſſe filio regis adherere vt ꝑiculuꝫ mortis euadere poſſet. Rex aūt ſibi palā dixerat vt fidē ſuaꝫ ſine ti more defenderet. Unꝰ ergo rethorū ſurgēs di. Tu es barlaā q̄ filiū regis ſeduxiſti. Et il le. Ego ſū barl. q̄ filiū regis n̄ ī erroreꝫ miſi. ſꝫ ab errore liberaui. Et rethor. Cū eximij ⁊ mi rabiles viri deos nr̄os adorauerūt. quo tu aduerſꝰ eos audes inſurgere. Et ille rn̄dēs ait. Chaldei greci ⁊ egyptij errātes creat̉as deos eē dixerūt. Nā chaldei elemēta deos eē arbitrati ſunt. cū creata ſint ad vtilitateꝫ ho minū vt eoꝝ dn̄atiōi ſubiaceat. ⁊ multis paſ ſionibꝰ corrupant̉. Greci qͣꝫ nephandos ho mines deos putat. ſicut ſaturnū quē aiūt fi lios ſuos comediſſe et virilia ſua ſibi abſci diſſe. ⁊ in mare ꝓieciſſe. ⁊ venere inde natam fuiſſe. ⁊ a filio ſuo qͣꝫ iouē alligatū ⁊ in tarta rū ꝓiectu eē. Iupit qͣꝫ rex alioꝝ deoꝝ eſſe de ſcribit̉. Que tn̄ ī aīalia tranſformatū ſepe di cut vt adulteria cōmitteret. Uenere qͣꝫ deaꝫ adulterā eēdicūt Nā aliqn̄ huit mechū mar tē aliqn̄ adonidē. Egyptij āt aīalia coluerūt ſcꝫ ouē vitulū porcū ⁊ hmoi. Criſtiani aūt fi liū altiſſimi colūt q̇ de celo deſcēdit ⁊ carnem G 3 De ſancto Barlaam aſſumpſit. Cepit igit̉ nachor fidē xp̄ianoruꝫ euident defendere. ⁊ rōibꝰ ꝯmunire. ita ꝙ re thores illi muti effecti nihil oīno rn̄dere ſci uerūt. Ioſaphat igͦr vehemēt̓ exultabat. eo ꝙ dn̄s ꝑ inimicū v̓itatis v̓itateꝫ defendiſſet. Rex aūt furore nimio repletꝰ ē Iuſſit igͦr cō ſiliū diſſolui qͣſi de his ſeq̄nti die denuo tra ctaturꝰ. Dixitqꝫ ioſaphat patri. Aut mgrm meū ꝑmitte mecū hac nocte manere vt ſil̓ de rn̄ſionibꝰ fiendis craſtino ꝯferamꝰ. ⁊ tu tu os tecū aſſumas. ⁊ cū eis cōferas. Aut tuis mecū ꝑmiſſis accipe meū. Alioq̇n n̄ iuſticiā ſed violentiā exercebis. Quaꝓpt̓ nachor ſi bi ꝯceſſit ſpem adhuc bn̄s ꝙ eum ſeduceret. Cū igit̉ filiꝰ regis cū nachor domū rediſſet Dixit ei ioſaphat. Ne putes me ignorare q̇s ſis. Scio te nō eſſe barlaam ſꝫ naͣchor aſtro logū. Incipienſqꝫ ioſaphat viā ſalutis ei p̄ dicauit. ⁊ ad fidē ꝯuertēs mane ad heremū miſit. Ubi baptiſmū ſuſcipiens heremiticā vitā duxit. I ¶ Magus aūt q̇dā nomi ne theodas hec q̇ gerebant̉ audiēs ad regeꝫ venit. ⁊ ꝙ filiū ſuū ad leges patrias redire fa ceret ꝓmiſit. Cui rex. Si hoc feceris ſtatuaꝫ aureā tibi eriga. ⁊ ip̄i ſicut dijs ſacrificiū offe rā. Et ille. A filio tuo cūctos remoue. ⁊ mu lieres decoras ⁊ ornatas introduci p̄cipe. vt ſemꝑ cū eo ſint ⁊ miniſtrēt ei. ꝯuerſent̉. ⁊ mo rent̉ cū eo. Ego aūt vnū de ſpiritibus meis ad eū dirigam q̇ euꝫ ad libidinē inflāmabit. Nihil enī iuuenes ſic poteſt ſeducere ſic̄ faci es mulierū. Rex enī q̇dam cū filiū vix habu eſſet. dixerunt peritiſſimi medici ꝙ ſi infra de cem annos ſolē vl̓ lumē viderit. lumine ocu lorū priuabit̉. Rex igit̉ in quadā petra ſpelū ca exciſa filiū ibi vſqꝫ ad annos decē mane re fecit. Quibꝰ finitis iuſſit rex vt oīm reruꝫ genera aneum adducerent̉. vt omniū noīa ⁊ noticiam poſſet hrē. Adductis igit̉ an̄ euꝫ auro ⁊ argēto. lapidibꝰ p̄cioſis. veſtibꝰ ſplē didis. equis regalibꝰ. ⁊ oīm rerū generibuſ. cū de vniuſcuiuſqꝫ rei noīe introgaret. mini ſtri omniū ſibi noīa indicabāt. Cū autē no me mulieꝝ diſcere anxie q̄reret. ſpatarius re gis ludendo dixit. demones eas eſſe q̄ hoīes ſeducūt. Rege aūt introgante filiū quid de omībꝰ q̄ viderat plus amaret. q̇d inquit pa ter aliud niſi demones illos q̄ ſeducunt ho mines. In nullo enī ſic̄ in his ſic exarſit aīa mea. Nō igit̉ aliter putes te filiū tuū ſuꝑare niſi hoc mo. Rex igit̉ omībꝰ mīſtris eiectis. puellas decoras ei ſociauit. q̄ eū ſemꝑ ad li bidine ꝓuocabant. nec habebat aliū ad qͣm reſpiceret. aut cū quo loq̄ret̉. vl̓ cuꝫ quo ve ſceret̉. Malignꝰ v̓o ſpiritꝰ a mago miſſus in iuuenē irruit. ⁊ magnū intus caminū ig nis accendit. Malignꝰ igit̉ ſpūs intꝰ inflā mabat. puelle aūt exteriꝰ dirū exertabant ar dorē. Qui ſe tam fortiter vexari fentiēs tur babat̉. ⁊ deo ſe totū recōmēdans. diuinā cō ſolationē recepit. ⁊ omīs temptatio abſceſſit Deinde qͣndā puellā pulcerrimā cuiuſdam regis filis ſꝫ patre orbatā ad eum miſit. Cui cū vir dei p̄dicaret. illa rn̄dit. Si me ab ido lorū cultura ſaluare deſideras. ꝯiūgere mi hi nuptiarū copula. Nam ⁊ xp̄iani ꝯiugia non abhorrent ſed laudāt. qꝛ patriarche eo rum ⁊ ꝓphete ⁊ petrus eorū apl̓us cōiuges habuerūt. Ad quaꝫ ille. Inaniter ml̓ier iſta mihi ꝓſequeris. Permittit̉ q̇dē xp̄ianis vxo res ducere. ſed nō his q̇ ꝓmiſerūt xp̄o v̓gini tatē ẜuare. Et illa. Sit ita vt vis. Sed ſi ani mā meā ſaluare deſideras. vnā minimā pe titionē mihi ꝑfice. Cōcūbe mecū tantuꝫ hac nocte. et ꝓmitto tibi ꝙ ſummo diluculo effi ciar xp̄iana. Nam ſi vt dicitis gaudiū ē an gelis in celo ſuꝑ vno peccatore pnīaꝫ agente ip̄i autori ꝯuerſionis nōne mag merces de bet̉. Semeltantuꝫ mihi acquieſce. ⁊ ſic me ip̄am ſaluabis. Illa igit̉ turrem aīe illiꝰ for titer cōcutere cepit. Qd̓ demon vidēs ſocijs ſuis ait. Uidetis quo puella iſta concuſſit quē nos nō potuimꝰ ꝯcutere. Uenite ergo ⁊ in eū fortiter irruamꝰ. exqͦ ꝯgruū tp̄s inue nimꝰ. Cernes igit̉ ſctūs iuuenis ſe tam for titer captiuatū. qꝛ ⁊ ꝯcupiſcentia incitabat. ⁊ ſalus vniꝰ puelle diabolo ſuggerente ip̄m cōmouebat. lacrimis infuſus oroni ſe dedit In qͣ or̄onē obdormiēs vidit ſe duci in qd̓ dam pratū decoris floribꝰ exornatū. vbi fo lia arboꝝ dulcē ſonū reddebant. aura qͣdaꝫ grata agitata. ⁊ odoreꝫ mirificū emanabāt. De ſancto Pelagio Ubi fructꝰ viſu ſpecioſiſſimi. ⁊ guſtu d̓ſide rabiles. Ubi ſedes poſite erat auro ⁊ gemis fabricate. lecti lucidi cū p̄cioſiſſimis ornamē tis. aq̄ limpidiſſime pterfluētes. Dehinc ī ci uitatē ip̄m ītroduxerūt. cꝰ muri ex auro ob rizo erat q̇ claritate mirabili refulgebat. vbi etherei q̇dā exercitꝰ cātātes cāticū qd̓ auris mortaliuꝫ nūqͣꝫ audiuit. Dictūqꝫ ē ei. Iſte ē locꝰ btoꝝ. Cū at viri vellēt eū reducere. roga bat vt eū ibi manere ꝑmitterēt. Qui dixerūt Cū labore ml̓to veīes hūc ſi tn̄ tibivim infer re poteris. Deinde ad loca tetrima ip̄m du xerūt oī feditate plena. Dictūqꝫ ē ei. Iſte eſt locꝰ iniuſtoꝝ. Cū āt euigilaſſet. pulcritudo illiꝰ puelle ⁊ ceteraꝝ ſtercore fetidior ei vide bat̉. Ueꝝ cū maligni ſpūs ad theodaꝫ rediſ ſent. ⁊ ip̄e eos exꝓbraret dixerūt. Priuſqͣꝫ ſi gno crucis ſigret̉ ſuꝑ ip̄m irruētes fortit ip̄ꝫ ꝯturbauīꝰ. vt aūt ſe ip̄m ſigno crucis muni uit nos ꝑſecutꝰ ē cū ira. Tūc theodas cū re ge ad eū intrauit. ſperās ꝙ ei ꝑſuadere poſſꝫ Sꝫ p̄dictꝰ magꝰ captꝰ ē ab eo que caꝑe vo luit. ⁊ ab eo cōuerſus bapma ſuſcepit. ⁊ lau dabilē vitā duxit. k ¶ Rex igit̉ deſperās di miſit ei de ꝯſilio amicoꝝ medium regni ſui. Ille at lꝫ deẜtū tota mēte deſideraret. tn̄ ꝓpt̓ fidei dilatationē ad tꝑ̄s ip̄m regnū ſuſcepit. ac in ſuis ciuitatibꝰ templa ⁊ cruces erexit. ⁊ oēs ad xp̄m ꝯuertit. Patattādē filij rōībꝰ ⁊ p̄dicatiōibꝰ aſſenſuꝫ p̄bēs. fide xp̄i recepit. ⁊ baptiſmū ſuſcipiēs ⁊ totū regnū filio ſuo di mittens ip̄e miſcd̓ie oꝑbꝰ vacabat. ⁊ pꝰ hoc laudabilit vitā finiuit. Ioſaphat at Bara chiā regē p̄nūcias. pluries fuge voluit. ſꝫ ſꝑ appl̓o captꝰ vix tande euaſit. Cū ergo ꝑ deſ tu ꝑgeret cuidā pauꝑi regalē habituꝫ dedit. ⁊ ip̄e in pauꝑrima veſte remāſit. Diabolus autē ei multas inſidias parabat. Aliqnenī gladio euaginato in eū irruebat. ⁊ eū ꝑcute re minabat niſi deſiſterēt. Aliqn̄ in forma fe raꝝ ſibi apparebat frendes ⁊ dirū mugitum emittēs. Ille āt dicebat. Dn̄s mihi adiutore nō timebo q̇d faciat mihi hō. Duobus igit̉ annis in heremo ioſaphat vagabundꝰ ma ſit. nec barlaaꝫ inuēire potuit. Tandē āt ſpe lunca inuenit. ⁊ ante oſtiu ſtans dicebat. Be nedic pater bn̄dic. Cuiꝰ vocē barlaaꝫ audi ens foras exilijt. ⁊ oſculātes ſe feruentiſſime ſeſe alterutrū amplexibꝰ ꝯſtringebāt. nec ſa tiari poterat. Retulit at ioſaphat barlaam oīa ꝗ̇ acciderāt. ⁊ ille immēſas gras egit deo Manſit aūt ioſaphat ibideꝫ multis anis in abſtinentia mirabili ⁊ v̓tute. Tande cōple tis diebꝰ barlaam in pace qͣeuit circa anos dn̄i.ccclxxx. ¶ Ioſaphat igit̉ in anno. xxv. regnū deſerens. trigintaqͥnqꝫ annis heremi ticū laborē ſubijt. Et ſic multis clarꝰ v̓tutibꝰ in pace quieuit. ⁊ cū corꝑe barlaā poſitꝰ fuit Quod audiens rex barachias illuc cū mul to exercitu venit. ⁊ corꝑa reuerent̓ aſſumens in ciuitatē ſuam trāſtulit. Ad quoꝝ tumulū miracula multa fiunt. ¶ CLXXVI A ¶ De ſancto Pelagio. Elagiꝰ papa mul te ſanctitatis fuit ac in pontificatu laudabilit̓ ſe gerens. tandē plenus bonis oꝑbꝰ in pace quieuit. Nō fuit auteꝫ iſte pelagiꝰ p̄deceſſor ſancti Gregorū. ſꝫ ali an̄ ip̄m. Huic enī pelagio ſucceſſit Iohan nes terciꝰ. Iohani tercio ſucceſſit Benedi ctus. Benedicto pelagiꝰ. pelagio gregoriꝰ. Temꝑe igit̉ pͥmi pelagij longobardi in itali am venerūt. Et qꝛ multi huiꝰ hyſtoriā igno rare ꝓbant̉. ideo eā hic inſerendā decreui. ꝓ ut in hiſtoria longobardoꝝ quā paulꝰ lon gobardoꝝ hiſtoriographꝰ cōpilauit. ⁊ in di uerſis cronicis explanata habet̉. ¶ Gens etenī quēdā erat germanica plurimū popu loſa. q̄ de littoribꝰ oceam parte ſeptētrionali egreſſa cū de inſula ſcandinaria ꝑ bellorum multa certamīa diuerſarūqꝫ terraꝝ circui tus tandē pannoniā deueniſſet. vltra nō au dens ꝓcedere. ſedē ſibi in ea ꝑpetue habitati onis inſtituit. Hi pͥmo ⁊vinuli. poſtea lōgo bardi ſunt appellati. Dū aūt adhuc ī germa nia reſideret. Agilmūdus rex longobardo rū ſeptē pueros in piſcina a meretrice ad ne canduꝫ ꝓiectos inuenit. qͣs vno partū dicta meretrix ediderat. Quos dū rex caſu reper tos cū haſta ammirās reuolueret. vnꝰ eorū G 4 Incidentia haſtam regis manu tenuit. Quē rex vidēs ⁊ ſtupens nutriri fecit. ⁊ lamiſſionē vocauit magnū eum futurū eē p̄nūcians. Qui tan te ꝓbitatis extitit ꝙ mortuo rege euꝫ longo bardi regē fecerūt ¶ Per idē fere tp̄s ſcꝫ an nō ab incarnatōe dn̄i. cccclxxxx. dū q̇daꝫ ep̄s Arrianꝰ vt ait Eutropiꝰ. quēdam nomīe Barbam baptizare volēs diceret. baptizo te barba in nomīe patris ꝑ filiū in ſpūſancto. filiū ⁊ ſpiritūſanctū minorē patre ꝑ hoc oſtē dere volēs. ſubuo aqua diſparuit. ⁊ baptizā dus ad eccl̓iamꝯfugit. ¶ Per idē fere tꝑ̄s floruerūt ſancti Medardꝰ ⁊ Gildardꝰ fra tres vterini vno die nati. vno die ep̄i cōſecra ti. vno die mortui. vno die a xp̄o aſſumpti. Ante v̓o hoc tp̄s vt in qͣdā cronica d̓r.ſ. cir ca annū dn̄i. ccccj. dū intra gallias arriana hereſis pullularet vnitas ſubſtātie triū ꝑſo narū euidēti miracl̓o demōſtrat̉. vt ait Si gibertꝰ ¶ Dū enī in vrbe vaſacenſi. miſſaꝫ ep̄s celebraret. vidit tres guttas clariſſimas equalis magnitudinis ſuꝑ altare emiſſas. q̄ ſimul defluētes in vnū cōiuncte gemma:ꝫ pulcerrimā effecerūt. Quā cū in medio cu iuſdā crucis auree poſuiſſet. alie gēme q̄ ibi erant de ip̄a ꝓtinꝰ ceciderūt. Addidit quoqꝫ ꝙ impijs obſcura. ⁊ mūdis clara videbat̉. et ꝙ infirmis dabat ſanitatē. ⁊ adorātibꝰ crucē augebat deuotionē. B ¶ Poſt hoc aūt longobardis his q̇dā rex perat noīe Albui nus vir quidē fortis ⁊ ſtrenuus. Qui cū re ge gebidanioꝝ p̄liū gerēs. eiꝰ exercitū contri uit ⁊ regē interfecit. Quaꝓpter filius p̄dicti regis occiſi. q̇ ſibi in regnū ſucceſſerat. in vlti onē patris ſui ꝯtra albuinū manu armata fortiter ꝓceſſit. Cōtra quē albumꝰ exercituꝫ ſuuꝫ mouit. ⁊ ip̄m ſuꝑans int̓fecit. Filiāqꝫ ſuā noīe roſimūdā captiuāducens in vxorē accepit. Sꝫ ⁊ de capite ip̄iꝰ regis ſibi cupam parauit. quā argēto circūducens inde bibe bat. In illis aūt diebꝰ iuſtinꝰ iunior imperi um gubernabat. q̇ q̄ndā principē eunuchū habebat q̇ dicebat̉ narſes. virū quidē nobi lē ⁊ ſtrenuū. q̇ꝯtra gothos q̇ totā italiā inua ſerant ꝓcedēs ip̄os ſuꝑauit. ⁊ regē eorū atti lam occidit. ⁊ vniuerſaꝫ italiā pacatā reddidit. Qui ꝓ magnis bn̄ficijs magnā inuidi am ꝑtulit a romanis. Quapropter apd̓ im peratoreꝫ falſo accuſatus. a p̄fato imꝑatore depoſitꝰ eſt. Uxor quoqꝫ imꝑatoris nomīe ſaphina hanc cōtumelia ſibi miſit ꝙ eū cum ancillis ſuis filare faceret ⁊ lanarū penſa di uidere. Ad hec v̓ba narſes rn̄dit. Et ego ta lem telā tibi ordiri ꝓcurabo. quā donec vixe ris deponere nō valebis. Neapolim igitur narſes ſecedens. longobardis mandauit vi pauprima pannonie rura deſererent. ⁊ ad italie fertile ſolū poſſidendū cōfluerent. Qd̓ albuinus audiēs pannoniaꝫ deſeruit. ⁊ an no ab incarnatōe dn̄i. dlxviij. cū longobar dis italiam intrauit. Erat autē conſuetudo eis longas valdebarbas portare. Unde cū quadam vice vt aīunt exploratores ad eos venire deberent. p̄cepit albuinus vt omnes mulieres ſolutos crines circa mentū circū ducerent. vt barbati homines ab explorato ribꝰ crederent̉. Et inde longobardi a longis barbis poſtmoduꝫ ſunt vocati. Barda enī in eorum lingua barbam ſonabat. Alij di cunt ꝙ cum ⁊vinuli cum ⁊ vandalis pugna turi eſſent. ⁊ ad quendam qui habebat ſpiri tum prophetie acceſſiſſent. vt pro eorum vi ctoria exoraret et eis benediceret. de conſilio vxoris iuxta feneſtrā in qua mane ad orien tem orabat ſe poſuerūt. ⁊ ml̓ieres circa men tum capillos circūducere de eiuſdem conſi lio p̄ceperunt. Cum ergo ille feneſtram ape riens eos vidiſſet exclamauit. Qui ſunt iſtꝫ longobardi. Et vxor ſua adiunxit. vt quibꝰ nomen dederat victoriam condonaret. In greſſi igit̉ italiam omnes pene ciuitates ce perūt cūctis habitatoribus interfectis. Pa piam autem tribus annis obſeſſam tandeꝫ ceperunt. Rex autem Albuinus iurauerat ſe omnes chriſtianos occiſurum. Unde cū papiā intrare deberet. equus eius ante por tam ciuitatis genua figens quantumcūqꝫ calcaribus vrgeretur ſurgere non valebat. quouſqꝫ admonitionē cuiuſdam chriſtia ni rex iuramentum mutauit. Mediolanuꝫ ergo longobardi ingreſſi. totam pene itali am intra breue ſpacium temporis ſubiuga Incidentia runt p̄ter romam ⁊ romaniliam. Que ro manilia eſt vocata quaſi altera roma. ex eo ſcꝫ ꝙ rome ſemꝑ adheſiſſet. C ¶ Cū igit̉ rex albuinꝰ verone eſſet: ⁊ q̇d̓dam magnuꝫ cōuiuiū p̄ꝑaſſet. cyphū ſuū quē de capite re gis fecerat afferri faciēs ex eo bibit. ⁊ vxore ſuā noīe roſimūdā de eo bibere fecit dicens. Bibe cū prētuo. Qd̓ cū roſimūda didiciſſet odiū magnū ꝯtra regē ꝯcepit. Erat aūt regi dux q̇dā q̇ qͣndā domicellaꝫ regine carnalit̓ cognoſcebat. At regina abſente rege q̇dam nocte ancille ſue cubiculū intrās p̄dicto du ci exꝑſona ip̄iꝰ ancille mādauit vt ad ſe illa nocte deberet accedere. Qui cū veniſſet. re gina p̄dicto duci vice ancille ſe ſuppoſuit. et poſtmodū dixit ei. Scis q̄ ſum. Cui cuꝫ ille eſſe taleꝫ amicā ſuā diceret. illa ait. Neqͣqͣꝫ. ſꝫ ſum roſimūda. Certe talē rem ꝑpetraſti ho die ꝙ aut albuinuꝫ occides. aut albuini gla dio interibis. Uolo igit̉ vt de ip̄o viro meo q̇ patrē meū occidit. ⁊ de eiꝰ capite cupā ſibi faciens. me in ea bibere fecit. me debes vindi care. Cui ille nō acquieſcēs. aliū ſe inuenire ꝓmiſit q̇ hoc negociuꝫ ꝑpetraret. Unde illa arma ſubtrahēs ſpatam illiꝰ q̄ erat ad lectu licaput ne tolli aut euaginari poſſet fortiter colligauit. Dum ergo rex in ſtratu dormi ret homicida eius cubiculuꝫ intrare conat̉. Quod rex ſentiēs de ſtratu exilijt. ⁊ ſpatam arripiens. ſed extrahere nō valens. cum ſca bello ſe viriliter defendere cepit. Sed ille cū optime eſſet armatꝰ in regem inualuit ⁊ oc cidit. Accipiens igit̉ vniuerſos theſauros palacij cū roſimūda rauennā vt dicit̉ aufu git. Sed cū roſimūda q̄ndam iuueneꝫ pul cerrimū p̄fectum ſcꝫ rauenne vidiſſet. ip̄m ī virum hrē deſiderans. venenuꝫ viro in cali ce ꝓpinauit. Cuius amaritudinē ille preſen tiens iubet vxori vt reſiduum bibat. Quod cū recuſaret. ille euaginato gladio eā bibere coegit. ⁊ ſic ambo ibidem perierūt. ¶ Tan dē rex q̇pā longobardoꝝ noīe adalaothba ptizatꝰ eſt. ⁊ fide xp̄i ſuſcepit. Sed ⁊ theude lina longobardoꝝ regina xp̄ianiſſima ⁊ do uota apud modoeciā pulcerrimū oratoriū conſtituit. Ad quā reginā Gregoriꝰ libros dyalogoꝝ tranſmiſit. Que virū ſuū nomīe agiſulphū pͥmo duce thaurinēſeꝫ. ſed poſt modū longobardoꝝ regē ad fidē ꝯuertit. ⁊ cū romano impio ⁊ eccl̓ia eū paceꝫ hrē fecit. Sicqꝫ in feſto ſctōꝝ geruaſij ⁊ ꝓthaſij facta eſt pax int̓ romanos et longobardos. Et iō Gregoriꝰ in eodē feſto cātari inſtituit in of ficio miſſe. Loquet̉ dn̄s pacē ⁊cͣ. In natiui tate qͣꝫ ſancti iohānis baptiſte p̄dictorū pax ⁊ ꝯuerſio ampliꝰ cōfirmata fuit. Theudeli na v̓o in beatū iohānē ſpecialē deuotionem habebat. Cuiꝰ meritis gētis ſue ꝯuerſionē aſcribens. p̄dictū oratoriū apud modoeciā fabricauit. eiuſqꝫ getis iohāne patronū ⁊ de fenſorē eē cuidā viro ſctō reuelatū fuit. D ¶ Mortuo Gregorio ſucceſſit ei ſabinꝰ. ⁊ ſabino bonifaciꝰ tercius. ⁊ bonifacio tercio bonifaciꝰ qͣrtus. Ad cuiꝰ p̄ces focas impe rator donauit eccl̓ie xp̄i pantheon. circa an nos dn̄i. dcx̄. Et ad p̄ces tercij bonifacij pͥus ſtatuit ſedē romanā eē caput omniū eccl̓ia rū. Nā eccl̓ia ꝯſtantinopolis ſe pͥmā omni um eccl̓iaꝝ ſcribebat. ¶ Huiꝰ bonifacij tꝑe mortuo foca ⁊ regnante eradio circa annu dn̄i. dex. machomet pſeudo ꝓpheta ⁊ etiam magus. agarenos ſiue iſmaelitas.i. ſarace nos hoc mō decepit. ſicut legit̉ in qͣdā hyſto ria ip̄iꝰ. ⁊ ī qͣdaꝫ cronica. Clericꝰ q̇dam val de famoſus cū in romana curia honorem queꝫ cupiebat aſſeq̇ nō potuiſſet. indignatꝰ ad partes vltramarinas confugiens ſua ſi mulatōe innumerabiles ad ſe attraxit. In ueniēſqꝫ machomet dixit ei ꝙ ip̄m illi popu lo preficere vellet. Nutrienſqꝫ columba gra na et alia huiuſmodi in auribꝰ machomet ponebat. Columba autem ſuꝑ eius hume ros ſtans. de auribus eius ſibi cibum ſume bat. Sicqꝫ iam adeo aſſuefacta erat ꝙ qn̄ cunqꝫ machomet videbat protinus ſuꝑ hu meros eiꝰ proſiliens roſtrū in eius aure po nebat. Predictꝰ igit̉ vir populū cōuocans dirit ſe illū ſibi velle preficere quem ſpirituſ ſanctus in ſpecie columbe moſtraret. Sta timqꝫ columbam ſecrete emiſit. et illa ſuper humeros machometh qui cum alijs aſta bat euolans. roſtrum in eius aure appoſuit O I Incidentia Quod ppl̓s videns. ſpūmſanctū eē credidit q̇ ſuꝑ eū deſcēderet. ac in eiꝰ aure v̓ba dei in ferret. Et ſic machomet ſaracenos decepit. Qui ſibi adherētes regnū perſidis ac orien talis imperij fines vſqꝫ ad alexandriā inua ſerūt. Hoc quidē vulgaritd̓r. Sed veriꝰ eſt qd̓ inferiꝰ habet̉. ¶ Machomet igit̉ ꝓpria leges ꝯfingēs. ip̄as a ſpūſancto in ſpecie co lumbe q̄ ſepe vidente ppl̓o ſuꝑ eū volabat. ſe recepiſſe mentiebat̉. In q̇bus q̄dā de vtro qꝫ teſtamēto inſeruit. Naꝫ cum in primeua etate mercimonia exerceret. ⁊ apud egyptū ⁊ paleſtinā cū camelis ꝑget. cū xp̄ianis ⁊ iu deis ſepe cōuerſabat̉. a quibꝰ tam nouū qͣꝫ vetus didicit teſtamentū. Unde ẜm ritū iu deorū circumcidunt̉ ſaraceni. carnes porci nas nō comedūt. Cuiꝰ rationē cū vellet ma chomet aſſignare dixit ꝙ ex fimo cameli por cus poſt diluuiū fuerit ꝓcreatꝰ. ⁊ ideo tanqͣꝫ immūdus a mūdo ppl̓o eſt vitandꝰ Cū xp̄i anis aūt ꝯueniūt. qꝛ credunt vnū ſoluꝫ deū omnipotentē omniū creatorē. Aſſeruit etiā pſeudo ꝓpheta vera q̄dam falſis īmiſcens. ꝙ moyſes fuit magnus propheta. ſꝫ chriſtꝰ maior ⁊ ſummus ꝓphetarum natus ex ma ria virgine virtute dei abſqꝫ ſemine homīs. Ait quoqꝫ in ſuo alcorano ꝙ chriſtus dum adhuc puer eſſet de limo terre volucres ꝓ crequit. Sed venenū immiſcuit. qꝛ chriſtuꝫ non vere paſſum nec vere reſurrexiſſe dixit. ſꝫ aliū q̄ndam hominē ſibi ſimilē hmor egiſ ſe. vl̓ paſſum eē docuit. G ¶ Quedā aut matrona noīe cadigan. q̄perat cuidaꝫ pro uincie noīe coroconia. vidēs hominē iudeo rum ⁊ ſaracenoꝝ contubernio vallari. exti mabat in illo maieſtateꝫ diuinam latere. Et cum eſſet vidua ip̄m in marituꝫ accepit. Et ſic machomet totius illiꝰ prouincie obtinu it principatū. Ille aūt ſuis preſtigijs non ſo lum p̄dictam dominā ſꝫ etiā iudeos ⁊ ſara cenos demū adeo demētauit. vt ſe meſſiam in lege ꝓmiſſum publice faterent̉. Poſt hoc v̓o machomet cepit frequent cadere epilen tica paſſione. Qd̓ cadigan cernēs plurimū triſtabat̉. eo ꝙ impuriſſimo homini ⁊ epilen nco nupſiſſet. Quaꝫ ille placare deſiderans talibꝰ eam ſermonibꝰ demulcebat dicēs ga brielem archangelū freq̄nt mecum loq̄nteꝫ contēplor. ⁊ nō ferēs ſplendore vultus eius in me deficio ⁊ tabeſco. Quod ſic eē mulier ⁊ ceteri crediderūt. ¶ Alibi tn̄ legit̉ ꝙ fuit q̇ dam monachꝰ q̇ machometū inſtruxit no mīe Sergiꝰ. Qui in errorē neſtorij incidēs dū a monachis fuiſſet expulſus. in arabiaꝫ venit ⁊ machomēto adheſit. Licꝫ alibi lega tur ꝙ fuit archidiaconus in ꝑtibꝰ antiochie degens. ⁊ fuit vt aſſerūt iacobita. q̄ circūciſi onē p̄dicāt. criſtūqꝫ nō deū ſꝫ hoīem tātū iu ſtū ⁊ ſanctū de ſpūſcto ꝯceptū ⁊ de v̓gine na tū affirmat. Que omīa ſaraceni affirmāt ⁊ credūt. Predictꝰ igit̉ Sergiꝰ machometū de nouo ⁊ veteri teſtamēto vt tradūt plura edocuit. Machomeꝰ enī vtroqꝫ parēte or batꝰ. ſub patrui ſui cura puericieanos age bat. multoqꝫ tꝑe cū vniuerſa gēte ſua arabu idoloꝝ cultui deẜuiuit. quēadmoduꝫ in al chorano ſuo teſtat̉ deuꝫ ſibi dixiſſe. Orpha nus fuiſti ⁊ ſuſcepi te. in errore idolatrie diu manſiſti. ⁊ inde eduxi te. pauꝑ eras ⁊ ego lo cupletaui te. Uniuerſa ei ges arabū cū ma chomēto venerē ꝓ dea colebat. ⁊ inde ē ꝙ ad huc lexta feria apud ſaracenos ī magna ve neratione habet. ſic̄ apud iudeos ſabbatuꝫ. ⁊ apud xp̄ianos dies dn̄ica colit̓. Macho metus igit̉ p̄dicte cadigan locupletatus di uitijs. in tantā ꝓrupit mētis audaciaꝫ vt re gnum arabū ſibi vſurpare cogitaret. Sꝫ cū videret ſe ꝑ violētiam hoc aſſequi non vale re. maxīe cū a cōtribulibꝰ ſuis q̇ eo maiores fuerant deſpiceret̉. ꝓph̓am ſe fingere voluit. vt quos non poterat ſubiugare ꝑ potentiaꝫ ſaltem per ſanctitatem attraheret ſimulata. Predictiqꝫ Sergij viri valde prudentis eo ſilijs adherebat. Ipſum enī abſcondite ma nere faciebat. ⁊ ab eo omīa requirebat ⁊ po pulo referebat. ac gabrielem archangelum eum nominabat. Et ſic machometus toti us gentis illius prophetā ſe ſimulando ob tinuit principatum. omneſqꝫ ſibi ſponte vel timore gladij crediderunt. Et iſtud veriꝰ eſt qͣꝫ illud quod ſupradictum eſt de columba. Et ſic eſt tenēdum. F ¶ Predictus ign̄ Incidentia Sergiꝰ cū monachꝰ eēt voluit vt ſaracent monachali habitu vterent̉.ſ. cuculla ſine ca pucio. ⁊ vt īſtar mōachoꝝ ml̓tas ⁊ ordīatas genufleriōes facerēt. ⁊ ordīate valde orarēt. ⁊ qꝛ iudei v̓ſus occidētē. ⁊ xp̄iani v̓ſus orien̄ tē orabāt. voluit vt ſui v̓ſus meridiē orarent Que oīa adhuc ſaraceni obẜuāt. Ml̓ias aut leges machometus ꝓmulgauit. qͣs p̄di ctus ſergiꝰ eū docuit. qͦꝝ ml̓tas d̓ moſaica le ge accepit. Sepe nanqꝫ ſaraceni ſe lauant ⁊ maxīe cū orare dn̄t Uerēda ſua manꝰ ⁊ bra chia. faciē ⁊ os ⁊ oīa mēbra corꝑis abluunt vt mūdiꝰ orare poſſint. Orates at vnū ꝯfitēt̉ deū q̇ nullū eqͣlē vl̓ ſil̓eꝫ hꝫ eiuſdēqꝫ macho metu ꝓph̓aꝫ. In ānoqͣꝫ integꝝ mēſam ieiu nāt Ieiunātes āt noct̉no tꝑe cōmedūt. diui nō v̓o ieiunat. ita vt ab ea hora diei qͣ nigruꝫ ab albo diſtinguere pn̄t vſqꝫ ad ſol̓ occaſuꝫ comedere vl̓ bibere aūt ſe vxoris cōmixtiōe fedare nēo audeat. Poſt ſol̓ occubitū vſqꝫ ad ſeq̄ntis diei crepuſculū ſꝑ licet eis cibo ⁊ potū ⁊ ꝓprijs vxoribꝰ vti. Infirmi āt ad hoc nō obligant̉. Semel āt ꝑ ſingl̓os ānos cā re cognitōis ad domū dei qͥ ē in mecha ire p̄ci piunt̉. ⁊ ibi a dorare. eāqꝫ incōſutilibꝰ tegu mētis circūire ⁊ lapides ꝑ media foramīa ꝓ diabolo lapidādo iactare. Quā domuꝫ di cūt adā ꝯſtruxiſſe. oībuſqꝫ filijs eiꝰ. ⁊ abraā ⁊ yſmaeli locū orōis fuiſſe. demū machome tū eā domuꝫ ſibi cūctiſqꝫ gentibꝰ ſuis tradi diſſe affirmat. Omēs carnes p̄ter porcinas ſanguinē ⁊ morticinū comedere pn̄t. Qua tuor legitimas vxores inſil̓ hrē eis licꝫ. ⁊ quā libet vſqꝫ tercio repudiare ⁊ rurſꝰ reciꝑe. ita tn̄ vt qͣternariū nūeꝝ nō trāſcēdāt. Emptici as v̓o atꝫ captiuas qͦt volūt hrē licitū ē. ⁊ eas vendere pn̄t cū velint. niſi eaꝝ aliquā impre gnaſſent. Cōcedit̉ eis d̓ ꝓpria cognatōe ha bere vxores vt ſanguīs ꝓles accreſcat. ⁊ for tius int̓ eos amicicie vinculū aſtringal̓. Cu ca poſſeſſiōes repetēdas obẜuāt. vt actor te ſtibꝰ ꝓbet ⁊ reus iuramēto ſe cōprobet ino centē. Cū adultera dep̄henſus cum ea parit lapidat̉. Cū alia aūt fornicatꝰ octoginta v̓ beribꝰ plectit̉. Machometꝰ tamē dixit ſibi a drīo angelo gabriele nunciante fuiſſe cōceſſum. ꝙ ad alioꝝ vxores accedere poſſet. vtvr ros v̓tutis ⁊ ꝓphetās generaret. Quidā au tē ẜuus eiꝰ cū pulchra vxorē hrēt. ⁊ ſibi ne cū dn̄o ſuo loqueret̉ interdixiſſet. qͣdaꝫ die ip̄aꝫ cū eo loquentē inuenit. ⁊ ꝓtinus eā a ſe reie cit. Quā machometꝰ recipiēs int̓ alias ſu as vxores connumerauit. Timens v̓o ex hͦ murmur ppl̓i. cartā de celo ſibi delatā cōfin xit. in qua ꝯtinebat̉ ꝙ ſi aliqͦs vrorē repudia ret eius eēt vxor q̇ eam ſuſcepiſſet. Qd̓ ſara ceni vſqꝫ hodie ꝓ lege obẜuant ¶ Fur pri ma et ſcd̓a vice v̓beribꝰ plectit̉. tercia man ei abſcidit̉. quarta pedis truncatōne punit̉. A vino ſemꝑ abſtinere iubent̉. G ¶ Ser uantibꝰ hͨ ⁊ alia madata ꝓmiſit deꝰ vt aſſe runt paradiſū. id eſt. ortū deliciaꝝ aq̄s p̄ter fluentibꝰ irrigatū. in quo ſedes habebūt ꝑ petuas. nec frigore aūt eſtu aliqͣ affligent̉. or bus ciborū generibus veſcent̉ quicq̇d petie rint continuo inuenient. ſericis veſtimentis omnicoloribꝰ induent̉. ⁊ v̓ginibꝰ ſpecioſiſſi mis coniungent̉. in delicijs omnibꝰ accuba bunt. Quibꝰ angeli pincernaꝝ more cū va ſis aureis ⁊ argenteis. in aureis lac. in argē teis vinum afferentes dicēt. Comedite ⁊ bi bite in leticia. Tria flumia ſcꝫ lactis. mellis. et vini. optimi aromatici eos hrē dixit ma chometus in paradiſo ⁊ ꝙ angelos pulcer rimos ſūt viſuri. ⁊ adeo magnos ꝙ ab vno oculo angeli vſqꝫ ad alium ſit ſpaciū vnius diei. Non credētibꝰ vero d̓o nec machome to erit vt aſſerunt infernalis pena ſine fine. Quibuſcūqꝫ autē peccatis q̇libet obligatꝰ fuerit. ſi in die mortis deo ⁊ machomēto cre diderit in die iudicij machomēto interueni ente vt aſſerūt ſaluus erit. Hunc p̄ſeudo ꝓ phetam ſaraceni tenebris inuoluti ſpūm ꝓ phetie ſuꝑ omēs habuiſſe affirmāt. ⁊ decem angelos ſibi fauētes. ⁊ eū cuſtodiētes eū ha buiſſe p̄dicāt. Addūt qͦꝫ ꝙ anteqͣꝫ deus celuꝫ ⁊ terram creaſſet nomen machometi in cō ſpectu dei aſtabat. ⁊ niſi ip̄e machometꝰ fu turus fuiſſet. nec celuꝫ nec terra nec paradi ſus fuiſſet. Mentiuntur quoqꝫ de eo ꝙ lu na ad eū acceſſit. quaꝫ ille in ſinu recipiēs in partes duas duniſit. ⁊ iterū ꝯiūxit. Uenenū Incidentia inſuꝑ ī carne agnina ſibi oblatū fuiſſe dicūt Agnꝰ aūt ei locutꝰ ē dicēſ. Caue ne me ſūas qꝛ ī me hēo venenū. Et tn̄ pꝰ pl̓es annos ve neno ſibi dato interijt. ¶ Sꝫ iā nūc ad longo bardoꝝ hiſtoriā ꝓſeq̄ndā ſtilꝰ ſe v̓tat. Lon gobardi igͦr romano imꝑio pl̓imuꝫ moleſti erāt. licꝫ fideꝫ xp̄i recepiſſent. Pꝰ hͦ āt pipinꝰ pͥnceps maior regie domꝰ fracoꝝ defuctꝰ ē. Cui ſucceſſit karolꝰ filiꝰ eiꝰ q̇ cundes appel labat̉. Qui ml̓tas victorias faciēs. reliqͥt du os filios eiuſdē aule regie p̓ncipes ſcꝫ karo lū magnū ⁊ pipinū. Sꝫ karolꝰ magnꝰ reli cta ſecl̓i popa caſſinēſis monachꝰ effectꝰ eſt Pipinꝰ āt aulā regiaꝫ ſtrenue gubernabat Sꝫ cū childericꝰ rex eēt mutil̓ ⁊ remiſſus. cō ſuluit pipinꝰ zachariā papā an ille deberet eſ ſe rex qͣ ſolo noīe regio erat cōtentꝰ. Cui pa pa rn̄dit illū debere regē vocari. q̇ bn̄ rē pub licāgereret. Qua rn̄ſione franci aīati. Chil dericū in monaſteriū recluſerūt. ⁊ Pipinū regē creauerūt. circa annos dn̄i. dec.xl. Ue rū cū arſtulphꝰ rex lōgobardoꝝ eccl̓iaꝫ ro manā ſuis poſſeſſiōibꝰ ⁊ dominio ſpoliaſſꝫ Stephanꝰ papa q̄ zacharie ſucceſſerat ad pipinū regē francie ꝯlōbardos auxiliū peti turꝰ acceſſit. HH ¶ Pipinꝰ aūt copioſuꝫ exercitū ꝯgregās ī italiā venit. ⁊ Arſtulphū regē obſedit. A qͦ qͣdraginta obſides accepit vt eccl̓ie romane oīa p̄dia q̄ abſtulerat red deret. ⁊ ip̄am ampliꝰ nō inqetaret. ſed rece dente pipino arſtulphꝰ totū qḋ ꝓmiſerat ir ritū fecit. Qui tn̄ pꝰ modicū dū venatū ꝑge ret ſubito expirauit. ⁊ Deſideriꝰ eidē ſucceſ ſit. ¶ Peridē tp̄s dū theodoricꝰ rex gotho rū iuſſu imꝑatoris italiaꝫ regeret. ⁊ arriana hereſi deprauatꝰ eēt. ⁊ boeciꝰ ph̓s cōſularis patriciꝰ cū ſymacho patricio cꝰ geuer erat rempublica illuſtraret ⁊ autoritatē romani ſenatus ꝯtra Theodoricū defenſaret. idem Theodoricus Boeciū papie in exiliū truſit. vbi librū de ꝯſolatōe cōpoſuit. ⁊ tandē eum extinxit. Eius vxor Elpes noīe. hymnū apo ſtoloꝝ petri ⁊ pauli q̇ ſic incipit. Felix ꝑ om nes feſtū mundi cardines edidiſſe fert̉. Epi taphiū qͦꝫ ſuū ipſa cōpoſuit ita dicēs. Elpes dicta fui ſicilie regionis alūna. Quā ꝓcul a patria ꝯiugis egit amor. Porticibꝰ ſacris iā nūc ꝑegrina quieſco. Iudicis eterni teſti ficata thronū. Theodoricꝰ aūt ſubito defun ctus. a q̇dā ſctō heremita viſus eſt a iohāne papa ⁊ ſymacho. qͣs ip̄e occiderat. nudus ⁊ diſcalciatꝰ in ollā vulcani demergi ſicut ait Grego. in dyal̓. ¶ Circa annū dn̄i. d̓clxxvij. Dagobertꝰ rex francoꝝ vt in qͣdaꝫ cronica habet̉. q̇ lōge an̄ pipinum regnauerat. a ſui puericia ſanctū dyoniſiū in magna venera tione hrēcepit. Nā ⁊ qn̄ lotharij pr̄īs ſui irā metuebat ad eccl̓iaꝫ ſctī dyoniſij ꝯfugiebat. Cū ergo factꝰ iā rex mortuꝰ eſſet cuidaꝫ ſctō viro ī viſiōe moſtratū ē. ꝙ aīa eiꝰ ad iudiciū rapta fuit. ⁊ ml̓ti ſct̄ī ſuaꝝ eccl̓iaꝝ expoliatio ne obijciebat eidē. Cū ergo mali angeli iam ad penas ea raꝑe vellēt. affuit btus dyoniſi us ⁊ eiꝰ intuētu liberatꝰ eſt ⁊ penam euaſit. Forte enī eiꝰ aīa ad corpꝰ redijt ⁊ ibi pnīam egit ¶ Clodoueꝰ rex corpꝰ ſctī dyoniſij mīꝰ religioſe diſcooꝑtens. os brachij eiꝰ fregit. ⁊ cupide rapuit. Qui mox in amentiaꝫ v̓ſus eſt. ¶ Circa annū dn̄i. d̓clxxxvij. Beda vene rabilis p̄ſbyter ⁊ monachꝰ ī anglia claruit. q̇ licet in ſcoꝝ cathalogo cōputet̉. tn̄ ab eccle ſia nō ſctūs ſed venerabilis appellat̉. Et hoc duplici de cauſa. Prima ē. qꝛ cū pͦ nimia fe nectute eiꝰ oculi caligaſſent. habebat vt aiūt quēdā ductore a qͣ ꝑ villas ⁊ caſtella ſe duci faciebat. ⁊ vbiqꝫ v̓bū dn̄i p̄dicabat. Quadā vicē dū ꝑ qͣndā vallē magnis lapidibus ple nam tranſirēt. eiꝰ diſcipulꝰ deriſiōis cā eidē dixit. ꝙ ibi eēt magnꝰ ppl̓us ꝯgregatꝰ q̇ eiuſ p̄dicationē ſilent̓ ⁊ auide expectaret. Tunc ille feruēter p̄dicare incipiens. cum in fine ꝑ omnia ſecula ſeculoruꝫ concluſiſſet. mox vt aīunt alta voce lapides clamauerūt. Ame venerabilis pater. Quia igit̉ venerabilē euꝫ miraculoſe lapides vocauerunt. ideo vene rabilis pater appellat̉. Uel vt alij aſſerunt ei angeſi reſponderunt. Bene venerabilis pat̓ dixiſti. Scd̓a cauſa ē. qꝛ poſt eiꝰ mortē q̇dā clericꝰ ſibi deuotꝰ q̄ndā verſum edere cupie bat. quē in eiꝰ tumulo facere ſculpi volebat ita incipiens. Hac ſunt in foſſa. volens ver ſum taliter terminare. bede ſancti oſſa Sed Incidentia qꝛ talē finē v̓ſus cōgruitas nō patiebat̉. ⁊ ſe dula mēte reuolueret. nec cōgruū finē vide ret. dū qͣdā nocte multū ſuꝑ hͦ cogitans. ma ne ad tumuluꝫ ꝓperaſſet. manibꝰ angelicis v̓ſum talit̓ ſculptū reperit ⁊ finitū. Hac ſunt in foſſa bede venerabil̓ oſſa. ¶ In die autē aſcēſionis cū morti appropinqͣret ad altare portari ſe faciēs. antiphonā O rex gl̓ie dn̄e v̓tutū. vſqꝫ ad finē dixit deuote. Qua finita in pace dormiuit. tātuſqꝫ odor oēs ꝑfudit vi in paradiſo ſe eē exiſtimarēt. Eiꝰ corpus cū deuotiōe ꝯgrua colit̉ apud ianuaꝫ. ¶ Per idē tp̄s ſcꝫ circa annuꝫ dn̄i. dec̄. Rachordus rex friſonū cū baptizari deberet. ⁊ iā vnū pe dem in lauacro intinxiſſet alteꝝ retrahēs in terrogauit. Ubi nā pl̓es maioꝝ ſuoꝝ eēnt. ī inferno an in paradiſo. Et audiēs pl̓es eſſe in inferno. intinctu pedē retrahēs. ſanctiꝰ eſt inq̇t plures qͣꝫ pauciores ſeq̄. Et ita ludifica tus a demone ꝓmittēte ꝙ die tercia ab hinc incōꝑabilia dona ſibi daret. ip̄e qͣrta die ſu bita ⁊ eterna morte perijt. ¶ In cāpania ita lie frumētū ⁊ ordeū ⁊ legumīa inſtar pluuie de celo cecidiſſe refert̉. ¶ Per idē tp̄s. ſcꝫ cir ca annū dn̄i. dccxl. cuꝫ corpꝰ ſctī Bn̄dicti de monte caſſino ad monaſteriū floriacenſe. ⁊ corpꝰ ſctē ſcolaſtice ſororis eius apud cero manas fuiſſet trāſlatū. Karolꝰ magnꝰ mo nachꝰ caſſinēſis corpꝰ ſctī bn̄dicti ad caſtrū caſſinū trāſferre volebat. Sꝫ miracul̓ a deo oſtenſis ⁊ francis reſiſtentibꝰ ꝓhibitꝰ fuit. I ¶ Eo tꝑe circa annū dn̄i ſeptingēteſimū qͣdrageſimū t̓remotꝰ magnꝰ factꝰ ē qͦ vrbes alie ſūt ſubuerſe. alie a motanis ad ſubiecta cāpeſtria cū muris et habitatoribꝰ ſuis. in tegre ⁊ ſalue vltra ſex miliaria vt d̓r trāſmi grarūt Corpꝰ ſctē petronelle petri apl̓i filie trāſfert̉. ī cꝰ ſepulcro marmoreo ip̄iꝰ Petri manu ſcripiū legebat̉. Auree petronelle di lectiſſime filie vt ait Sigibertꝰ Eoppe Ty rij armeniā infeſtāt. in qͦꝝ patria cū olim pe ſtilentia fuiſſet. ſuaſu xp̄ianoꝝ in modū cru cis ſua capita totonderūt. ⁊ qꝛ ꝑ hͦ ſignū ſa lus reddita ē. hūc tondendi retinuerūt ritu. ¶ Pipino tādē pꝰ ml̓tos triūphos defun cto. karolꝰ magnꝰ eiꝰ filiꝰ eidē in regnū ſuc ceſſit. cuiꝰ tꝑe in romana ſede adrianꝰ ponti fex p̄ſidebat. Qui ad karolū magnuꝫ lega tos miſit. poſtulās ab eo auxiliū cōtra deſi deriū regē longobardorū. q̇ more patris ſui Arſtulphi eccl̓iaꝫ plurimū infeſtabat. Cui karolus obediēs. magno ꝯgregato exerci tu ꝑ montē ſeniſiū italiā intrauit. ⁊ papiā ci uitatē regiā potent obſedit. ⁊ ibi deſiderium capiens cū vxore filijs ⁊ pͥncipibꝰ ad gallias in exiliū miſit. ⁊ omīa iura eccl̓ie que longo bardi abſtulerāt ſibi reſtituit. Erat tūc in ex ercitu karoli amicus et amelius ſtrenuiſſi mi milites xp̄i. qͦruꝫ miri actus legunt̉. Qui apud mortaria vbi longobardos karolus ſuperauit ceciderūt. Et hic terminatū eſt re gnū longobardoꝝ. Nā deinceps illū regem habebāt quē ceſares ſibi dabāt. ¶ Profici ſcente karolo romā papa ſinodū. cliiij. ep̄o rū ꝯgregauit. In qͣ ſinodo papa ius eligen di pontificē romanū ⁊ ordinandi apoſtoli cā ſedē karolo dedit. Archiep̄os qͣꝫ ⁊ ep̄os ꝑ ſingulas ꝓuincias ante ꝯſecrationem ab ip̄o inueſtituraꝫ accipere diffiniuit. Filij qͦꝫ eius rome reges vngunt̉ ſcꝫ Pipinus ſuꝑ italiam. Ludouicꝰ ſuꝑ aquitaniā Alchui nus magiſter karoli tūc florebat. Pipinus karoli filiꝰ de ꝯiuratōe ꝯtra patre cōuictus in monachū toſurat̉. Circa annū dn̄i. dec̄. lxxx. tꝑe ſcꝫ hyrene imꝑatricis ⁊ filij ſui noīe Conſtantini homo q̇dam in longis muris tracie fodiens. ſicut in qͣdaꝫ cronica legit̉ in uenit archā lapideā. Quā cū expurgaſſet ⁊ reuelaſſet virū iacentē ibi reperit. ⁊ lr̄as talit̓ ꝯtinētes. Chriſtus naſcet̉ ex maria virgine. ⁊ credo in eū. Sub conſtātino ⁊ hyrene im peratoribꝰ o ſol iterū me videbis. ¶ Defun cto adriano leo in romanā ſedē ſublimatus eſt. vir ꝑ omīa reuerendꝰ. Cuiꝰ ſublimatio nem ꝓpinqui adriani egreferētes. cum leta nias maiores ageret. ꝯtra eum populo ꝯci tato ocl̓os ei eruerūt. ⁊ lingua p̄ciderūt. Sꝫ deus miraculoſe linguā ſibi ⁊ viſuꝫ reſtituū Qui dū ad karolū cōfugiſſet ip̄e euꝫ in ſede ſua collocauit ⁊ reos puniuit. ¶ Romani igitur ſuadente papa anno dn̄i. dcclxxxiiij. relicto imperio conſtantinopolitano. vno Incidentia omniū ꝯſenſu imꝑatoriaſ laudes karolo ac clamant. eūqꝫ ꝑ manū leonis imꝑatorē co ronant. ceſare ⁊ auguſtū appellāt. Poſt cō ſtantinū enī magnū imꝑial̓ ſedes apud cō ſtantinopolim habebat. ꝓ eo ꝙ p̄dictꝰ ꝯſtā tinꝰ romanā ſede vicarijs beati petri reliqͥt. ⁊ apud p̄dictā vrbē ſedē ſibi ordīauit. Ueru tn̄ ꝓpter dignitatē imꝑatores romani nūcu pati ſūt vſqꝫ ad illud tꝑ̄s q̇ imꝑiū romanuꝫ ad reges frācorū trāſlatū eſt. Poſtea v̓o illi grecoꝝ ſiue ꝯſtātinopolitani. iſti v̓o roma noꝝ imꝑatores vocati ſūt ¶ Hoc aūt d̓ tan to imꝑatore valde mirabile fuit. ꝙ nullā fili arū ſuaꝝ qͣꝫdiu vixit voluit ꝯiugio copula re. Dicebat enī ſe eaꝝ ꝯtubernio nō poſſe ca rere. Et vt alchuinꝰ eiꝰ mgͣr de eo ſcribit. licꝫ alias felix eēt. in hͦ aduerſe fortune maligni tatē exꝑtꝰ eſt. ſatis declarās q̇d ſuꝑ hͦ dicere vellet. Qd̓ tn̄ ita imꝑator diſſimulauit ac ſi de eo nulla ſuſpicio haberet̉. qͣꝫuis de hͦ mul tus ẜmo fieret. Un̄ ⁊ q̄cūqꝫ ibat ſꝑ eas ſecū ducebat. R ¶ Huiꝰ karoli tꝑe officiū am broſianū maxīe dimiſſuꝫ eſt. ⁊ gregorianuꝫ ſolēnit diuulgatū eſt. imꝑiali autoritate ad hoc pl̓imū adiuuāte. Ambroſiꝰ nanqꝫ vt te ſtat̉ Augꝰ. in li. cōfeſ. cū a iuſtina imꝑatrice arriana ꝑfidia deprauata ꝑſecutione pate ret̉. ⁊ intra eccl̓iaꝫ cū plebe catholica īſidijs vrgeret̉. īſtituit hymnos ⁊ pſalmos ẜm mo rē orientaliū decatari. ne ppl̓s meroris tedio ꝯtabeſceret. Qd̓ ꝑ oēs fuit poſtmodū eccle ſias deriuatū. Ueꝝ gregoriꝰ poſtmodū ſu peruenies pl̓a mutauit. addidit ⁊ detrunca uit. Sancti ei prēs nō ſtatim oīa ad decoreꝫ officij ꝑtinētia videre potuerūt. ſꝫ diuerſi di uerſa ordinauerūt. Nā ⁊ miſſe inceptio tres varietates habuit. Olim enī a lectiōe incho abat̉. ſic̄ adhuc in ſabbato ſctō fit. Poſtmo dū celeſtinꝰ papa pſalmos ad introitū miſ ſe cantari inſtituit. Gregoriꝰ v̓o introitum miſſe cū cantu ordīauit. ⁊ vnum v̓ſuꝫ de illo pſalmo q̇ totꝰ cantabat̉ retinuit. Pſalmos olim circa arā in moduꝫ corone circumſtā tes ꝯcordit ꝯcinebāt. ⁊ inde chorꝰ d̓r. Sꝫ fla uianꝰ ⁊ theodorus. ꝙ alternatim cantarent̉ inſtituerūt. ab ignacio hͦ hn̄tes q̇ ſuꝑ hoc diuinitꝰ fuit edoctꝰ. Hieronymꝰ qͦꝫ epl̓as euā gelia ⁊ ex magna parte officia diurna ⁊ no cturna p̄ter cantū ordīauit. Ambroſiꝰ. Ge laſius ⁊ Gregoriꝰ or̄ones ⁊ cantus addide rūt. ⁊ lectōibꝰ ⁊ euāgelijs coaptauerūt. Gra dualia tractꝰ ⁊ alleluia Gelaſiꝰ ⁊ Gregoriꝰ ad miſſam cantari inſtituerūt. Hylariꝰ. vel ẜm qͦſdam Symachus papa. vel ẜm alios Theleſphorus papa addidit ad Gloria in excelſis. laudamꝰ te. ⁊ cetera que ſequunt̉. ¶ Nocherus abbas ſancti Galli ſeq̄ntias ꝓ neumis ip̄iꝰ all̓a pͥmꝰ cōpoſuit. ſed Nico laus papa ad miſſas eas cantari conceſſit. Hermannꝰ cōtractꝰ theuconicꝰ fecit. Rex oīpotens Sanctiſpus aſſit nob̓ gra. ⁊ Aue maria. ⁊ antiphonā Alma redēptoris mat ⁊ Simonbariona. Petrꝰ v̓o de cōpoſtel la ep̄s fecit Salue regina. Sigibertꝰ tn̄ di cit ꝙ Robertꝰ rex francoꝝ fecit ſequentiam Sanctiſpiritꝰ aſſit nob̓ gra ⁊c. ¶ Karolus vt refert Turpinꝰ archiepus. erat corꝑe de corus. ſꝫ viſu ferꝰ. ſtatura eiꝰ pedū octo. ⁊ fa cies eiꝰ palmū ⁊ dimidiū in longitudīe poſ ſidebat. barba v̓o eiꝰ palmū vnū. frons erat vniꝰ pedis. Milite armatū ſuꝑ equū ſeden te a vertice ſil̓ cū equo vno ictu cū ſpata ſcin debat. Quattuor ferraturas eqͦrū ſimul fa cile manibꝰ extēdebat. Militē armatū recte ſtantē ſuꝑ manu ſuā a terra vſqꝫ ad caput ſuuꝫ ſola manu velocit eleuabat. Leporem integrū aūt duas gallinas aūt anſerem ede bat. Modicū vinū ⁊ limphatū bibebat. Tā parcus in bibendo erat ꝙ ſemper in cena ra ro plus qͣꝫ ter bibere ſolebat. Cenobia mul ta ꝯſtruxit ⁊ laudabilit vitam finiuit. ⁊ in fi ne reꝝ ſuaꝝ xp̄m heredeꝫ fecit. ¶ Cui in im periū ſucceſſit Ludouicus eiꝰ filius vir cle mentiſſimꝰ. circa annos dn̄i. dcccxv. Cuius tempore epiſcopi ⁊ clerici cingula auro tex ta ⁊ exquiſitas veſtes ⁊ alia ornamēta ſecu laria depoſuerūt ¶ Theodolphꝰ aureliane ſis ep̄s falſo apud imꝑatorem accuſatꝰ. ab eodeꝫ eſt cuſtodie andegauis mancipatus. Cū aūt vt in qͣdam cronica habet̉ ī die pal maꝝ proceſſio iuxta domū in qua cuſtodie batur tranſiret. ille aperta feueſtra. factoqꝫ Incidentia ſilentio. pulcerrimos illos v̓ſus a ſe editos. ſcꝫ Gloria laus ⁊ honor tibi ſit rex xp̄e redē ptor ⁊c. pn̄te imꝑatore cantauit. Qui intātū imꝑatori placuerunt ꝙ ip̄m a vinculis mox abſoluit ⁊ in ſuaꝫ ſedē reſtituit. ¶ Legati mi chaelis imꝑatoris ꝯſtantinopolitani int̓ ce tera munerā detulerūt ludouico filio karo li magni libros dioniſij de gerarchia de gre co in latinū tanſlatos. Qui cū gaudio ſunt recepti. ⁊. xix. infirmi in ip̄a nocte in ecc̄ia eiꝰ ſūt curati. L ¶ Mortuo ludouico Lo thariꝰ imperiū tenuit. Cui frēs eiꝰ. ſcꝫ karo lus ⁊ ludouicꝰ bellū indicētes. tāta vtrimqꝫ facta ē ſtrages. vt nll̓a etas meminerit tātaꝫ aliqn̄ fuiſſe in regno frācoꝝ Tādē pacto in ito karolus regͣt in francia. Ludouicus in germania. Lotharius in italia ⁊ parte fran cie. q̄ ab ip̄o lothoringia dicta eſt. Qui poſt modū ludouico eiꝰ filio imꝑiū derelinq̄ns habitū monachalē accepit. ¶ Huiꝰ temꝑe vtin alia qͣdam cronica d̓r erat papa Ser gius natione romanus. q̇ pͥmo os porci di ctus eſt. ſꝫ mutato nomīe vocatꝰ eſt Sergiꝰ Ab illo temꝑe ordinatū eſt vt omnes pape nomina mutent. Cum quia dominus his quos in apoſtolatū elegit nomen mutauit. tum qͥa ſicut mutant̉ in nomine. ſic mutari debēt in vite ꝑfectione. tum ne ille q̇ ad tam decorū officiū eligit̉ aliquo nomine indeco ro turpet̉. ¶ Huius ludouici tꝑe. ſcꝫ anno dn̄i. decclvi. vt in cronica qͣdam habetur. in parrochia maguntina malignꝰ ſpūs parie tes domorū qͣſi malleis pulſando ⁊ manife ſte loquēdo. ⁊ diſcordias ſeminando. adeo homīes infeſtabat. vt quocūqꝫ intraſſet ſta tim illa domꝰ exurebat. Preſbyteris aūt le tanias agētibꝰ. ⁊ aqͣm bn̄dictaꝫ ſpargētibꝰ. inimicꝰ lapides iactabat. ⁊ multos cruenta bat. Tandē aliqn̄ ꝯquieſcēs ꝯfeſſus ē ſe qn̄ aqua ſpargebat̉ ſub capa talis ſacerdotis qͣſi familiaris ſui latuiſſe. accuſans euꝫ ꝙ cū filia ꝓcuratoris in peccatum lapſus fuerit. ¶ Per idē tempus rex bulgarorū cū gente ſua ad fidem ꝯuerſus tante ꝑfectionis fuit vt maiore filio in regnū ordinato ipſe habi tum monachalē accepit. Sed cū eius filius iuueniliter agens ad gentilitatis cūltum re dire vellet. reſumpta militia perſecutꝰ eum cepit. effoſſiſqꝫ oculis in carcereꝫ trūſit. et in regnū ſtatuto filio iuniore habituꝫ ſacrum reſumpſit. ¶ In italia apud brixiam tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ ſanguis de celo pluiſſe narrat̉. ¶ Per ideꝫ tempꝰ locuſte innūera biles in gallijs apparuerunt. ſenas habenteſ alas. ſex pedes. duos dentes lapidibꝰ durio res. vt caſtrorum acies turmatim volantes ſpaciū diurni inneris qͣttuor aut qͥnqꝫ mili bus extendētes. omīa viridia in herbis ⁊ ar boribꝰ vaſtātes. q̇ vſqꝫ ad mare britānicū ꝑ ueniētes tandē flatu ventoꝝ in ꝓfundo ma ris demerſe ſunt. Sed eſtū oceani ad littus reiecte ex putredine ſua aerē corruperūt. vn̄ mortalitas maxima ⁊ fames pͥualida eſt ſe cuta. ita vt fere tercia pars hoīm interiret. ¶ Deniqꝫ pͥmꝰ otto imꝑauit. ſcꝫ anno dn̄i dccccxxxviij. Dū aūt in ſolēnitate paſcali di ctus otto p̓ncipibꝰ ꝯuiuiū p̄paraſſet. anteqͣꝫ ſederēt. cuiuſdam p̓ncipis filiꝰ more puerili ferculū de mēſa accepit. quē dapifer fuſte ꝓ ſtrauit. Qd̓ cernens pedagogꝰ pueri ip̄m dapifeꝝ mox ꝑemit. Quē cū ſine audientia ceſar ꝯdēnare vellet. ille ceſarē ad terraꝫ de iecit ⁊ ſuffocare cepit. Qui cū de eiꝰ manibꝰ vix erutꝰ fuiſſet. ip̄m reẜuari iuſſit. ſe culpa bilē clamans ꝙ feſto honorē nō detulit. Un ip̄m libere abire ꝑmiſit. M ¶ Ottoni pri mo ſucceſſit Otto ſecundꝰ. Hic dum italici pacem ſepiꝰ violarent. romam venit ⁊ om nibus proceribus magnatibus ⁊ pontifici bus apud gradū eccleſie conuiuiuꝫ grande fecit. Quibus epulātibꝰ latenter omēs cin gi fecit armatis. Deinde de violata pace ꝙ rimoniam mouens iubet in ſcriptis culpa biles recitari. Quos ſtatim ibideꝫ decollari fecit. alios vero epulari ſatagebat. ¶ Huic ſucceſſit otto tercius circa annoſ dn̄i. dcccc̄. lxxxiiij. Iſte cognoīabat̉ mirabilia mundi. Hic vt in qͣdam cronica dicitur quandam vxorem habuit. q̄ cuidam comiti ſe ꝓſtitue re voluit. Sed cū ille nollet tantum facinus perpetrare. illa indignata predictum comi tem apud imperatorem adeo infamauit ꝙ Incidentia eum imꝑator ſine audientia decollari fecit. Qui anteqͣꝫ decollaret̉ rogauit vxorē ſuam vt iudicio candētis ferri pꝰ mortē eū cōpro bet innocentē. Adeſt dies in qͣ ceſar pupilliſ ⁊ viduis ſe aſſerit iudiciū factuꝝ. Affuit ⁊ vi dua mariti ſui caput ſecū ſuis portās in vl nis. Tūc q̄ſiuit ab imꝑatore q̄ morte dignꝰ eſſet q̇ iniuſte aliquē occidiſſet. Qui cū pͥua tione capitis dignū eū aſſereret. illa intu ſit di cens. Tu es ille vir q̇ maritū meū ad ſugge ſtionē vxoris tue īnocent occidi mādaſti Et vt me veꝝ dicere cōprobes hͦ cādētis ferri iu dicio cōprobabo. Qd̓ ceſar vidēs obſtupu it. ⁊ in māu femīe puniēdū ſe dedit. Intuētu tn̄ pontificū ⁊ ꝓceꝝ inducias decē dieꝝ. dein de octo. tercio ſeptem. qͣrto ſex a vidua acce pit. Tūc imꝑator cā examīata ⁊ veritate cō gnita. vxore viuā ꝯcremauit. ⁊ ꝓ redēptōne ſui qͣttuor caſtra vidue dedit. Que caſtra ſt̓ in eꝑatu liuienſi. ⁊ vocant̉ ab inducijs dierū x. viij. vij. vj. ¶ Pꝰ hūc btūs Heinricꝰ qͥ fu it dux bauarie āno dn̄i milleſimo ſcd̓o impe riū ſumpſit. Qui ſtephano regi vngarie ad hucgē ili ſororē ſuā noīe Galam in vxoreꝫ dedit. ⁊ tā ip̄m regē qͣꝫ totā eiꝰ gente ad fideꝫ xp̄i ꝯuertit. Qui ſtephanꝰ tāte religiōis fu it vt multoꝝ miraculoꝝ gl̓ia deus ip̄m illu ſtrē redderet. Hic heinricꝰ ⁊ vxor eiꝰ kune gundis v̓gines ꝑmāſerūt. ⁊ celibē vitā ducē tes in pace quieuerūt. ¶ Huic ſucceſſit Cō radus q̇dam dux francoꝝ q̄ neptem ſancti Heinrici duxit in vxorē. Huiꝰ tꝑe viſa eſt in celo trabs ignea mire magnitudinis ſuꝑ ſo lē iā ad occaſum v̓gente currere ⁊ ad t̓ra ca dere. hic qͦſdā ep̄os de italia in vincl̓a cōiecit Et qꝛ mediolanēſis archiep̄s de vinculis fu git. ſuburbia mediolam incēdit. Die v̓o pe thecoſtes cū imꝑator ī ꝑua eccl̓ia ſecꝰ vrbeꝫ coronaret̉ ad miſſaꝫ tā guia tonitrua fulgū raqꝫ fuerūt. vt aliqͦ mente excederēt. aliq̇ ſpi ritū exalarēt. Bruno v̓o ep̄s q̇ miſſaꝫ canta bat ⁊ ſecretariꝰ imꝑatoris cū alijs dixerūt ſe inter miſſaꝝ ſolennia vidiſſe ſanctū Ambro ſiū imꝑatori cōminantē. Huiꝰ coradi tem pore. ſcꝫ and dn̄i. M. xxv. comes lupoldus vt in qͣdam cronica d̓r ira regis metuens cū vxore ſua in ſiluā fugiens in qͦdam tugurio latitabat. In qua ſilua dū ceſar venaret̉. nō cte ſuꝑueniēte in eodem tugurio ip̄m opor tuit hoſpitari. Cui hoſpita pregnas vicina qꝫ partui decent̓ vt potuit ſtrauit. ⁊ neceſſa ria miniſtrauit. Eadē nocte mulier filiū pe perit ⁊ vocem tercio ad ſe veniente ceſar au diuit. Cōradē hic puer modo ꝓgenitus ge ner tuꝰ erit. Mane ille ſurgens. duos armi geros ſibi ſecretarios ad ſe vocauit dicens. Ite ⁊ puerulū illū de manibꝰ matris violē ter auferte. ⁊ ip̄m ꝑ mediū ſcindētes cor eiuſ mihi portate. Conciti illi euntes de gremio matris pueꝝ rapuerunt. Que videntes ele gantiſſime forme miſericordia cōmoti ip̄m ſuꝑqͣndam arbore. ne a feris deuoraret̉ re poſuerūt. ⁊ leporē ſcindētes cor eiꝰ ceſari de tulerūt. Eodē die dū q̇dam dux inde tranſi ret ⁊ pueꝝ vagiente audiret. eū ad ſe adduci fecit. Et dum filiū non haberet vxori attulit. ⁊ nutriri eū faciens ſe de vxore ſua genitum eſſe finxit. ⁊ Heinricuꝫ vocauit. Cū igit̉ iam creuiſſet. erat corpore pulcherrimꝰ. ore facu dus. ⁊ omnibꝰ gratioſus. Queꝫ ceſar tam decorū ⁊ prudente vides a patre ip̄m petijt. ⁊ in curia lua manere fecit. Sed cū videret pueꝝ omnibꝰ gratioſum. ⁊ ab omnibus cō mendari. dubitare cepit ne poſt ſe regnaret. ⁊ ne iſte ſit ille que occidi mandauerat. Uo lens igit̉ eſſe ſecurꝰ. lrās manibus ſuis ſcri ptas ꝑ eū vxori dirigit in hunc moduꝫ. In quantū eſt tibi cara vita tua mox vt literas iſtas receperis pueꝝ hunc necabis. Dū igit̉ pergens in qͣdam eccl̓ia hoſpitatus fuiſſet. ⁊ feſſus ſuꝑ bancum quieſceret. ⁊ burſa in qͣ erat lrē depederet. ſacerdos curioſitate du ctus burſam aperuit. ⁊ lras ſigillo regis mu nitas videns. ip̄as ſaluo ſigillo aperuit. ⁊ le gens ſcelus abhorruit. Et radens ſubtiliter qd̓ dicebat̉. iſtum necabis ſcripſit. filiam no ſtra iſti in vxorē dabis. Tūqꝫ regina literas ſigillo imꝑatoris munitas videret. ⁊ de ma nū imꝑatoris ſcpͥtas eē cognoſceret. conuo catis pͥncipibꝰ. celebrauit nuptias. ⁊ filiā ſu am eidē in vxoreꝫ dedit. Que nuptie aquiſ grant celebrate ſunt. Cum aūt ceſari a dice Incidentia tibꝰ narraret̉ qͣꝫ ſolennit̓ fuiſſent filie ſue nu ptie celebrate. ille obſtupefactꝰ a duobus ar migerꝭ ⁊ duce ⁊ ſacerdote v̓itate ꝯꝑta dei or dinatiōi nō reſiſtēdū eſſe vidit. ⁊ iō ꝓ puero mittēs eū eſſe ſuū geneꝝ approbauit. ⁊ pꝰ ſe ī īperio regnare īſtituit. In loco at vbi puer heinricꝰ natꝰ fuit nobile mōaſteriū edifica tū eſt. qd̓ vſqꝫ hodie vrſania noīatū ē. N ¶ Iſte heinricꝰ oēs ioculatores a curia ſua remouit. ⁊ q̇ his dari ꝯſueuerat pauꝑibus erogabat. Huiꝰ tꝑe tantū ſciſma ī eccl̓a fuit vt tres ī ſūmos potifices electi eēnt. A qͣdā tāde p̄ſbytero noīe Graciano magill̓ data pecunia eidē ceſſerūt. ⁊ ip̄e papatū obtinuit At heiricꝰ dū ꝓ ſedādo ſciſmate romā ꝑget Gracianꝰ ei obuias aureā coronaꝫ ſibi ob tulit vt ꝓpiciū ſibi hret. Ille āt cūcta diſſimu lās ſinodo ꝯuocato Gracianū de ſimonia ꝯuicit. ⁊ alium ſubrogauit. In libro tn̄ bo nizi que miſit ad comitiſſaꝫ mechtildim d̓r. ꝙ cū p̄dictꝰ ph̓r ſimplicitate ductꝰ potificatū ſibi ꝑ pecuniā acq̇ſierit vt ſciſmatī obuiaret ip̄e poſtmodū errore ſuū cognoſcēs ſe ip̄m ſuadēte īꝑatore depoſuit. ¶ Poſt hūc hein ricū terciꝰ heinricꝰ īperat. Huiꝰ tꝑe Bruno in papa eligit̉. ⁊ leo vocat̉. Qui dū ad cape ſcendam ſedē apl̓ica romā ꝑget. audiuit vo ces angeloꝝ canentiū. Dicit dn̄s. Ego cogi to cogitatōes pacꝭ ⁊cͣ. Hic de ml̓tꝭ ſctīs can ius cōpoſuit. Hoc tēꝑe ꝑ Berengariū tur bata fuit eccl̓a q̇ aſſerebat corpꝰ ⁊ ſanguinē xp̄i nō v̓e ſꝫ figuratiue eſſe ī altari. Contra que ſcp̓ſit egregie lanfrancus pͥor betenſis natione papiēſis. q̇ fuit magiſter anſhelmi cantuariēſis. ¶ Deinde qͣrtꝰ heinricꝰ impe rat āno dn̄i. M. lvij. Cuiꝰ tꝑe maxīe floruit lanfrancus. Ad cuiꝰ eximiā doctrina cōuo lauit de burgūdia Anſhelmꝰ vir poſtmod̓ ml̓ta v̓tute et ſapiētia adornatꝰ. ⁊ eī ī p̓ora tu moaſterij betenẜ ſucceſſit. ¶ Sub hͦ tꝑe hierl̓m a ſaracenis capta a fidelibꝰ recuꝑa ta eſt. Oſſa beati Nicolai apud barenſem vrbem trāſlata ſunt. De qͦ int̓cēta legitur ꝙ dū in qͣdam eccl̓a q̄ d̓r ſancta crux ſubiecta ſancte marie de caritate. nōduꝫ bt̄i Nicoſai noua hiſtoria cantaret̉. frēs priorē vt eā ſibi cantare liceret īſtantiꝰ exorabāt. Qui nulla tenꝰ acqͣeſcēs dixit īcongruū eē morē priſti nū de nouitatibꝰ īmutare. Cuꝫ adhuc fres īſtaret. ille indigͣtꝰ rn̄dit. Recedite frēs. nūqꝫ a me licentia ꝯcedet̉ vt noua cātica īmo io culatoria q̇dā ī mea eccl̓a decantent̉. Adue niēte v̓o feſtiuitate eiuſdē. frēs cū q̇dā triſti cia matutinaꝝ vigilias ꝑegerūt. Cūqꝫ oēs ſe ī lectis recepiſſent. ecce nicolaꝰ viſibilit p̓o ri apparuit terribil̓. Queꝫ ꝑ capillos a lecto abſtrahēs dormitorij pauimēto colliſit In cipiēſqꝫ antiphonā O paſtor et̓ne ꝑ ſingu las vocū differētias v̓gis qͣs in manu tene bat gͣuiſſimos ictus ſuꝑ dorſū pͥoris igemi nas ꝑ ordīeꝫ moroſe canēdo antiphonā ad fine vſqꝫ ꝑduxit. Qui cū oēs ſuis clamori bus excitaſſet ſemiuluꝰ ad lectu deportatur. Tandē ad ſe rediēs ait Ite ⁊ hiſtoriā noua ſctī Nicolai amodo decantate. ¶ Hoc tꝑe ex molinenſi cenobio. xxj. monachi cū abba te ſuo Roberto ciſtercij ſolitudinē adeūtes vt ibi regule ſue ꝓfeſſionē diſtrictiꝰ obſerua rent. nouū ordinem ex veteri inſtituerunt. ¶ Hildebrandꝰ pͥor cluniacenẜ factꝰ papa Gregoriꝰ ē vocatꝰ. Hic dū ī minoribꝰ ꝯſti tutꝰ legatōe fungeret̉ apud lugdunū archi ep̄m ebronenſeꝫ de ſimonia ꝯuicit miracu loſe. Nam dū idem archiep̄s omēs accuſa tores ſuos corruꝑet. ⁊ ꝯuinci nō poſſet. lega tus vt Gloria patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto dice ret imperauit. Ille gl̓a patri ⁊ filio expedite dicebat. ſpirituiſancto vero dicere nō pote rat. quippe quia in ſpūmſanctū peccauerat Qui peccatū ſuū ꝯfitens mox vt depoſitꝰ ē clara voce ſpūmſanctū noīauit. Hoc mira culū recitat Ronizo ī libro ad cōmitiſſam mechtildim. O ¶ Mortuo heinrico qͣr to Spire. ⁊ cū alijs regibꝰ ſepulto. in eiꝰ epi thaphio v̓ſus iſte fuit inſcpͥtꝰ Filius hīc. pa ter hic. auus hic. ꝓauꝰ iacet iſtic. Huic ſuc ceſſit heinricꝰ qͣntus āno dn̄i. Mcvij. Qui papā cū cardinalibꝰ cepit. ⁊ eos dimittens ī ueſtiturā ep̄oꝝ ⁊ abbatū ꝑ anulū e baculuꝫ paſtoralē accepit. ¶ Sub hͦ tꝑe Bernardꝰ cū frībꝰ ſuis ciſterciū ingredit̉. ¶ In parro Incidentia tem enixa eſt. Pullꝰ galline qͣdrupes natꝰ ē ¶ Lothariꝰ ſucceſſit heinrico. Cuius tēꝑe mulier q̇dā in hiſpania monſtꝝ bis gemini corꝑis enixa eſt. auerſis vultibꝰ ⁊ corꝑibus ſibi coherens. Ante q̇dē effigies erat hoīsī tegro corꝑis mēbroꝝqꝫ ordine diſtincta. re tro v̓o faciēs canis corꝑis ⁊ mēbroꝝ ꝓpͥeta te integra. ¶ Poſt hūc regͣuit Conrādus anno dn̄i. Mcxxxviij. ¶ Qō tēꝑe Hugo de ſctō victore doctor excellētiſſimꝰ. ⁊ in omni ſcia ſummus ⁊ religione deuotꝰ obijt. De qͣ referūt ꝙ cum infirmitate vltima laboraret ⁊ nullū cibū retinere poſſꝫ. corpꝰ tn̄ dn̄icum ſibi dari cum multa inſtantia poſtulabat. Tūc frēs eiꝰ turbatōeꝫ ſedare volentes ſim plicem hoſtiā inſtar corꝑis dn̄ici ſibi detule runt. Qd̓ ille ꝑ ſpūm recognoſcēs ait. Mi ſereat̉ veſtri dn̄s frēs. Cur me deludere vo luiſtis. Iſte enim nō eſt dn̄s meus quē de portaſtis. Mox illi ſtupefacti cūcurrerunt ⁊ ſibi corpus dn̄icum detulerūt. Sed ille vi dens ꝙ reciꝑe non valeret eleuatis in celuꝫ manibus ſic orauit. Aſcendat filius ad pa trem. ⁊ ſpūs ad deum ſuū qui fecit illū. Et i ter hec verba ſpūꝫ exalauit. ⁊ corpus domi ni ibideꝫ diſparuit. ¶ Eugenius abbas ſan cti anaſtaſij papa conſtituit̉. Qui ab vrbe expulſus. eo ꝙ ſenatores alium creauerunt gallias venit. et Bernhardum ante ſe miſit q̄ viam dn̄i predicabat. et multa miracula faciebat. ¶ Gilbertus gorretanus florebat ¶ Fredericꝰ nepos Conradi imꝑauit an no domini. M. cliiij. ¶ Eo temꝑe floruit magiſter Petrus lombardus ep̄s pariſiē ſis. qui librum ſententiaꝝ gloſas pſalterij ⁊ epiſtolaꝝ Pauli vtiliter compilauit. ¶ R Eo temꝑe tres lune in celo viſe ſunt. et in medio ſignum crucis. nec multo poſt viſi ſunt tres ſoles. Tunc Alexander in papam canonice eſt electus. Contra quē Octauia nus Iohannes cremenſis tituli ſancti Ca lixti. et Iohannes ſtrumenſis ſucceſſiue in papam eliguntur. ⁊ fauore imꝑatoris ful ciuntur. Durauit hoc ſciſma annis. xviij. Infra qd̓ tempꝰ theutonici q̇ apud thuſcu lanū ꝓ imꝑatore morabant̉ romanos apd̓ montē portū inuadūt. ⁊ tot a nona vſqꝫ ad veſperas occiderūt. vt nūqͣꝫ ex romanis tot milia ſint occiſi. Licꝫ tꝑe Hanibalis tot oc ciſi ſint vt tres cōphinos anuloꝝ qͦs de di gitis ꝓceꝝ occiſoꝝ ideꝫ Hanibal extrahi fe cit cartaginē deſtinauerit. Quoꝝ ml̓ti apd̓ ſanctū Stephanū ⁊ ſanctū Laurentiuꝫ ſe pulti ſunt. Et hn̄t hͦ epitaphiū. Mille deceꝫ decīēs ſex decres qͣꝫ ſeni. ¶ Imꝑator Fri dericus dum terrā ſanctā viſitaſſet ⁊ in flu mine q̇dam lauaret̉. ibidem necatus perijt. Uel vt alij aſſerunt equo ſuo impingēte in aquā cecidit. ibiqꝫ interijt. ¶ HHuic ſucceſſit heīricꝰ filiꝰ eiꝰ āno dn̄i. Mcxc. ¶ Eo tꝑe tāte pluuie cū tonitruis ⁊ fulmībꝰ ⁊ tēpeſtatibꝰ facte ſūt. qͣntas nulla meminit hoīm antiq̇ tas. Lapides enī in qͣntitate ouoꝝ qͣdrāgu li mixti cuꝫ pluuia de celo cadētes. arbores. vineas. ⁊ ſegetes deſtruxerūt. ⁊ multos ho mines occiderūt. Coruiqꝫ ⁊ qͣꝫ plures aues ꝑaera in hac tempeſtate volantes viſi ſunt carbones viuos ī roſtris portare ⁊ domos incendere. ¶ Cōtra romanā eccl̓aꝫ ſꝑ tyrā nidē heinricꝰ exercuit. ⁊ id̓o eo mortuo In nocenciꝰ. iij. ne frater eiꝰ philippꝰ ꝓmoueret̉ ſe oppoſuit ⁊ Ottoni filio ducis ſaxoniē ad heſit. ⁊ eū aquiſgram in regē alemanie coro nari fecit. ¶ Eo tꝑe dū plures barones frā cie ꝓliberatōe terre ſancte vltra mare ꝑge rēt cōſtantinopolim ceperūt. ¶ Hus tem poribꝰ ordines p̄dicatoꝝ ⁊ minoꝝ fratrum orti ſunt. Innocētius quartus legatos ad Philippum regem francoꝝ miſit vt terraꝫ albigenſium inuaderet ⁊ hereticos deleret. Qui omēs capiens concremari fecit. De niqꝫ Innocenciꝰ Ottōne imꝑatoreꝫ coro nauit. ⁊ vt eccleſie iura ſaluaret ab eo iura mentū exegit. Qui ſtatim ip̄a die ꝯtra iura mentum fecit. ⁊ romipetas expoliari iuſſit. Unde papa eū excōicauit ⁊ ab imperio de poſuit. Eo temꝑe fuit ſancta Elizabeth fi lia regis vngarie. que fuit vxor lantgraui thuringīe. Que inter alia innumera mira cula plures.ixvj. mortuos vt ſcribit̉ ſuſcita uit. ⁊ cecū natū illuīauit. De cuiꝰ corꝑe vſqꝫ hodie oleū fluere ꝑhibet̉. ¶ Ottōne depoſi De dedicatiōe templi to Fridericꝰ heinrici filiꝰ eligit̉. ⁊ ab Hono rio coronat̉. Leges optias ꝓ lib̓tate eccīe ⁊ ꝯͣhereticos edidit Hic ſuꝑ oēs diuitijs ⁊ gl̓a abūdauit. ſꝫ eis ī ſuꝑbia abuſus fuit. Nā ty rānidē ꝯͣ eccl̓iaꝫ exercuit. duos cardīales vi culauit. p̄latos qͣs gregoriꝰ ix. ad ꝯciliū ꝯuo cauerat capi fec̄. ⁊ iō ab ip̄o excōicat̉. Deni qꝫ gregoriꝰ multis tribulatōibꝰ p̄ſſus morit̉ ⁊ Innocētiꝰ qͣrtꝰ natiōe ianuēſis cōcilium apd̓lugdunū ꝯuocans ip̄m imꝑatorē d̓po ſuit. Quo depoſito ⁊ defuncto ſedes īperij vſqꝫ hodie v̓acat. .CL.XXVII. A ¶ De dedicatōe tēpli Edicatio eccl̓ie in ter alias feſtiuitates ab eccl̓ia cele brat̉. Et quiā duplex ē eccl̓ia ſiue tē plū.ſ. materiale ⁊ ſpūale. iō de hꝰ tēpli dupli cis dedicatōe hic breuit eſt agendū. ¶ Cir ca dedicatōeꝫ aūt tēpli mater ial̓ tria vidēda ſunt. Primo qͣre dedicat̉ ſiue ꝯſecrat̉. ſcd̓o qualit ꝯſecrat̉. tertio ꝑ qͣs ꝓphanat̉. Et qꝛ in tēplo duo ſunt q̇ ꝯſecrāt̉.ſ. altare ⁊ ip̄m tem plū. iō pͥmo vidēdū eſt qͣre ꝯſecratur altare. ſcd̓o qͣre tēplū. ¶ Altare aūt ꝯſecrat̉ ad tria Primo ad ſacramētū dn̄i offerēdū. Gen̄. viij. Edificauit noe altare dn̄o ⁊ tollens de cūctis volucribꝰ ⁊ pecoribꝰ mundis obtulit ſuꝑ altare. Hoc aūt ſacramētū eſt corpus ⁊ ſanguis xp̄i. q̄ in memoriā paſſionis dn̄ice īmolamꝰ. iuxta qd̓ nob̓ p̄cepit di. Hoc faci te in meā cōmemoratōꝫ. Habemꝰ eī triplex memoriale dn̄ice paſſiōis. Unū in ſcripto. ſcꝫ paſſio xp̄i imagmibꝰ figurata. Et hͦ habꝫ fieri qͣntū ad viſum. Ip̄a eī crucifixi imago ⁊ alie imagīes in ecc̄īa fiūt ꝓpt rememoratō nē excitandū deuotōꝫ ⁊ inſtructōꝫ. qꝛ ſūt qͣſi libri laycoꝝ. Scd̓m in v̓bo.ſ. paſſio xp̄i p̄di cata. Et hͦ hꝫ fieri qͣntū ad auditū. Tertiū in ſacramēto.ſ. paſſio in hͦ ſacramēto tā ſignāt̉ exp̄ſſa. in qͣ corpꝰ ⁊ ſanguis xp̄i veraciter ꝯti net̉ ⁊ nob̓ offert̉. Et hͦ memoriale hꝫ fieri q̇n tum ad guſtū. Si ergo affectū noſtꝝ accen dit paſſio xp̄i deſcripta ⁊ amplius p̄dicata. ml̓to fortiꝰ inflāmare dꝫ ī hͦ ſacramēto tā ſignanter exp̄ſſa ¶ Scd̓o ad nomē dn̄i inuo candū. Gen̄. xij. Edificauit Abraam altare dn̄o q̄ apparuit ei. ⁊ īuocauit ibi nomen dn̄i Hec āt inuocatio ẜm apl̓m. i. Thimo. ij. hꝫ fieri. aut ꝑ obſecratiōes q̇ fiūt cū adiuratōe ꝓ malis remouēdis. aut ꝑ orōes q̇ fiūt ꝓbo nis īpetrādis. aut ꝑ poſtulatiōes q̇ fiūt ꝓ bo nis cumulā dis. aut ꝑ gratiarum actiones. que fiunt ꝓ bonis habitis cōſeruandis. In uocatio aūt q̇ fit ſuꝑ altare ꝓprie d̓r miſſa eo ꝙ celeſtis miſſus.ſ. xp̄s a patre mittit̉. q̇ ip̄aꝫ hoſtiā ꝯſecrat. ⁊ ꝑ eudē a nob̓ patri mittitur vt ꝓ nob̓ intercedat. Un̄ Hugo. Ip̄a ho ſtia ſacra miſſa vocari poteſt. qꝛ tranſmiſſa eſt. pͥmo a patre nobis ꝑ incarnatōem. ſcd̓o a nobis patri ꝑ paſſione. Similiter in ſacra mento primo a patre nobis ꝑ ſanctificatiōꝫ qua nobiſcū eſſe incipit poſtea a nob̓ patri ꝑ oblatōꝫ q̇ ꝓ nobis intercedit ¶ Et nota ꝙ miſſa tribꝰ linguis canit̉.ſ. greca. hebraica. et latina. ad rep̄ſentandū titulū dn̄ice paſſiōiſ qui ſcriptus erat grece hebraice ⁊ latine Itē ad notandū ꝙ omnis lingua debet deū lau dare. que ꝑ hanc triplicē linguam intelligit̉. latina aūt ſunt euāgelia. epiſtole. orationes. ⁊ cantus. Greca aūt ſunt kyri eleyſon. chri ſte eleyſon. que noue vicibus cantant̉ vt ad ſocietatē nouē ordinū angeloꝝ perueniamꝰ Hebraica ſunt all̓a. amen. ſabaoth. ⁊ oſan na ¶ Tertio ad cantandū. Eccl̓i. xlvii. De dit illi ꝯtra inimicos potentiā. Et ſtare fecit ꝯtra altare cantores. Et in ſono eoruꝫ fecit dulces modulos. Et dicit modulos ī plura li. quia ẜm Hugoneꝫ de ſancto victore tres ſūt ſpēs ſonorū q̄ faciūt tres modulos. Fit enim ſonꝰ pulſu. flatu. ⁊ cantu. Ad cytharā ꝑtinet pulſus. ad organum flatꝰ. ad vocem cantus. Aſſignari poteſt hec cōſonantia ſo noꝝ ꝯcordie moꝝ. ſi referat̉ ad pulſuꝫ cytha re manuū oꝑatio. ad flatū organi mētis de uotio. ad cantum vocis ẜmonis exhortatio Et infra. Quid ꝓdeſt dulcedo oris ſine dul cedine cordis. Frangis vocem frāge ⁊ volū tatē. Seruas ꝯſonantiā vocū. ſerua ꝯcordi am moꝝ. vt ꝑ exemplū ꝯcordes ꝓximo. per volūtatē dn̄o. ꝑ obediētiaꝫ magiſtro. Hoc H 2 De dedicatione templi igit̉ triplex genꝰ muſicoꝝ refert̉ ad triplicem differētiā officij eccīe. ſic̄ d̓r ī mitrali d̓ officio Nam ip̄m officiū eccīe ꝯſiſtit in pſalmis. in cantū. ⁊ in lectōibꝰ. Primū igit̉ genꝰ muſi coꝝ eſt qḋ fit pulſu digitoꝝ. vt in pſalterio ⁊ ſimilibꝰ Et ad illud ꝑtinet pſalmodia. pſal. Laudate eū in pſalterio ⁊ cythara. Scd̓m eſt qd̓ fit cātū ſicut in voce. Et ad iſtud perti nēt lectōes. Pſal̓. Pſallite ei ī vociferatōne Tertiū qd̓ fit flatū ſic̄ in tuba. Et ad iſtud ꝑ tinet cantus. pſal. Laudate eū in ſono tube B ¶ Templū aūt ſeu eccīa ꝯſecrat̉ q̇ntu plici rōe. Primo vt inde diabolꝰ ⁊ eiꝰ ptās expellat̉. vt refert greg. in dyal̓. ꝙ cū quedam eccl̓ia arrianoꝝ fidelibꝰ reddita ꝯſecraret̉. et reliq̇e ſctī ſebaſtiani ⁊ beate agathe illuc de late fuiſſent. ppl̓s ibidē ꝯgregatꝰ porcū ſubi to itra ſuos pedes huc illucqꝫ diſcurrere ſen ſerūi. Qui fores eccīe repetēs a nullo videri potuit. omneſqꝫ in admiratiōem cōmouit. Qd̓ idcirco dn̄s on̄dit vt cunctis patefieret ꝙ d̓ loco eodē īmūdꝰ habitator exiret Seq̄n ti aūt nocte magnꝰ ī eiuſdē eccl̓ie tectis ſtre pitꝰ factꝰ eſt. ac ſi in hͦ aliqͥs errādo diſcurre ret. Scd̓a nocte iteꝝ gͣuior ſonus increuit. Tāto v̓o trore tertia inſonuit. ac ſi omnis il la eccl̓ia a fundamētis fuiſſꝫ euerſa. ſtatīqꝫ receſſit. nec ampliꝰ illa antiq̇ hoſtis inquietū do apparuit. Sꝫ ꝑ terroris ſonitū queꝫ fecit innotuit. a loco quē diu tenuerat qͣꝫ coactuſ exibat. Hec Grego. ¶ Scd̓o ꝯſecrat̉ vt ad eā fugiētes ſaluent̉. Un̄ aliq̇ ecc̄īe pꝰ dedica tionē a p̓ncipibꝰ pͥuilegiāt̉. vt q̇ ad eā ꝯfuge rint ſaluent̉. Un̄ d̓t Canon. Reꝰ ſanguinis defendit eccl̓ia ne vitā ꝑdant ⁊ mēbra. Et ob hoc Ioab ī tabernaculū fugit. ⁊ cornu alta ris apprehēdit ¶ Tertio ꝯſecrat̉ vt ibid̓ ora tiones exaudiant̉ Qd̓ ſigͣtū eſt. iij. Reg. viij vbi ſalomo dedicato tēplo ait. Quicūqꝫ ro gauerit ī loco iſto exaudies ī loco habitacu li tui ī celo. ⁊ cū exaudieris ꝓpiciꝰ eris. Ado ramꝰ aūt ī ip̄is eccl̓ijs ad orientē. Qd̓ fit tri plici rōe ẜm Damaſcenū li. iiij. c. v. Primo vt patriā noſtrā nos reqͥrere on̄damꝰ. Se cūdo vt ad xp̄m crucifixū reſpiciamꝰ. Ter tio vt venientē tudicē nos expectare mōſtre mus. Ait enī ſic. Deꝰ paradiſum ī eden ad orientē plātauit. vn̄ hoīem trāſgreſſum exu lem fecit. ⁊ an̄ paradiſum ex occidēte habita re fecit. Antiquā igit̉ patria exquirētes. ⁊ ad ip̄am aſpiciētes. deū ad orietē adoramꝰ Sꝫ ⁊ dn̄s crucifixus ad occidentē reſpiciebat. et ita adoramus ad ip̄m reſpiciētes. Et aſſum ptus ad orientē ſurſum ferebat̉. ⁊ ita ipſum apoſtoli adorauerūt. Et ita veniet quo vid̓ runt eū eunte in celū. Ip̄m igit̉ expectantes ad orientē adoramus. Hec damaſcenus ¶ Quarto ꝯſiderat̉ vt ibidē laudes d̓o ſol uant̉. Qd̓ quidē fit ī ſeptē horis canonicis. ſcꝫ matutinis. pͥma. tertia. ſexta. nona. velꝑa. ⁊ cōpletorio. Et licet ī qualibet hora diei deꝰ eſſꝫ laudādꝰ. tn̄ qꝛ ad hͦ infirmitas nrā n̄ ſuf ficit. ordinatū eſt vt his horis ſpēaliter deuꝫ laudemꝰ eo ꝙ he hore ab alijs puilegiate ſūt in aliqͥbꝰ. Nā in nocte media q̄ matutine ce lebrant̉ xp̄s natꝰ eſt captus ⁊ illuſus a iudeiſ fuit. In hac iteꝝ hora infernū ſpoliauit Di cit enī in mitrali ꝙ in media nocte infernum ſpoliauit large accipiēdo. ſcꝫ an̄ lucem. māe ſurrexit. hora prima apparuit marie magda lene. In media etiā nocte ad iudiciū ventu rus aſſerit̉. Unde Hieronymꝰ. Reor inq̇t traditōem apoſtolicā ꝑmāſiſſe vt die vigili arum paſce an noctis mediū dimittere non liceat populos expectantes aduentum xp̄i. Et poſtqͣꝫ aduenerit illud tꝑs ſecuritate pſū pta feſtū cunctos agere die. In hac igit̉ ho ra laudes deo cantamꝰ. vt ei de eiꝰ natiuita te. captiōe. ⁊ patꝝ liberatōe grās agamus ⁊ eiꝰ aduentū ſoliciti expectemꝰ. Addunt̉ etiā matutinales laudes. quia in mane egiptioſ in mari ſubmerſit. mūdū creauit ⁊ ſurrexit. In hac ergo hora laudes deo reddimus ne ī mari huiꝰ mūdi cū egyptijs demergamur vt ꝓ noſtra creatiōe ⁊ eiꝰ reſurrectōe gratiaſ deo reddamꝰ. In hora pͥma xp̄s ad tēpluꝫ maxime cōueniebat. ⁊ populꝰ ibidē ad eum manicabat. id eſt. ad eū mane feſtinabat. vt d̓r Luc. xxj. Pylato p̄ſentatus fuit. In hac etiam hora reſurgēs mulieribꝰ pͥmo appa ruit. Hec ē etiā pͥma hora diei Iō ergo ī hac hora in eccl̓ia deo laudes exoluimꝰ. vt xp̄m De dedicatione templi imitemº. ⁊ ſibi reſurgēti ⁊ apparēti grās aga mꝰ. ⁊ vt d̓o tāqͣꝫ oīm p̓ncipio ipſiꝰ diei pͥmi tias ſoluāꝰ In hora t̓cīa xp̄s līguis iudeoꝝ crucifixꝰ ē. a pilato ad colūnā flagellatꝰ ē. et adhuc vt d̓r ī hiſtorijs colūna vbi ligatꝰ fu it veſtigia cruorꝭ on̄dit. ⁊ hac eadē hora ſpi rituſſctus miſſus ē. In ſexta ī cruce clauis ꝯfixꝰ ē. tenebre ꝑ vniuerſū mūdū fctē ſūt. vt ī morte dn̄i ſui ſol lugēs ſe nigris veſtibꝰ ꝯte geret. ⁊ ne dn̄m crucifigētibꝰ lumē p̄beret. et ī hac hora ī die aſcēſiōis cū diſcipul̓ diſcu buit. In nona hora xp̄s ſpūꝫ emiſit. miles latꝰ eius aperuit. cetꝰ apl̓oꝝ ad orādū ꝯuēt re ꝯſueuit. ⁊ xp̄s ī celū aſcēdit Propt̓ has p̄ rogatiuas deū ī his horꝭ laudaꝰ. In veſꝑa xp̄s ī cena ſacramētū corꝑis ⁊ ſanguis inſti tuit. pedes diſcipl̓oꝝ lauit. d̓ cruce depoſitꝰ ī ſepulcro collocatꝰ fuit. diſcipul̓ ī hitu ꝑegri ni ſe maīfeſtauit. Pro his oībꝰ in hac hora eccl̓a xp̄o gras agit In ꝯpletorio xp̄s lāgui neas guitas ſudauit monumēto eiꝰ cuſto dia deputata fuit. ⁊ ibideꝫ q̇euit. reſurgens pace diſcipulis nūciauit. Et ꝓ his grās d̓o reddimꝰ. Has aūt laudes qͣl̓r deo exoluere debeamꝰ dic̄ Bern̄. Frēs mei īmolātes ho ſtiā laudis. iugāꝰ v̓bis ſenſū. ſenſui affectuꝫ. affectui exultatōeꝫ. exultatōi maturitatem. maturitati humilitatē. humilitati libertatē. ¶ Quito ꝯſecrat̉ vt ibidē ſacramēta eccle ſiaſtica mīſtrēt̉. Un̄ ip̄a eccl̓a efficit̉ qͣſi ta berna dei in qͣ ſacramēta ꝯtinēt̉ ⁊ mīſtrant̉ Quedā ei mīſtrāt̉ ⁊ dāt̉ intrātibꝰ vt baptiſ mꝰ. q̄dā exeutibꝰ ſcꝫ extrema vnctio. q̇dā cō moratibꝰ. ⁊ hoꝝ q̇dā ſunt mīſtrātes his dat̉ ordo. q̇dā pugnāteſ. ⁊ hoꝝ q̇dā pugne ſuccū būt. his dat̉ pnīa. Quidā inſiſtūt. ⁊ his con fert̉ audacia animi vt roborēt̉. ⁊ hͦ ꝑ ꝯfirma iōeꝫ. dat̉ cibꝰ vt ſuſtentent̉. ⁊ hͦ ꝑ eū chariſtie ſuptiōeꝫ. fit remotio īpedimēti ne deijciant̉. ⁊ hͦ ꝑmatrimonij ꝯiuctōeꝫ. ¶ Scd̓o viden dū eſt qͣl̓r ꝯſecrat̉. ſꝫ pͥmo d̓ altari. ſcd̓o de ec cleſia. C ¶ Ad ꝯſecratiōeꝫ āt altaris pl̓a ꝯcurrūt. Primo ei qͣtuor cruces de aqͣ bn̄ dicta ī qͣtuor cornibꝰ altarꝭ ꝯfigurāt̉ Scd̓o ip̄m ſeptiēs circuit̉ Tertio aqͣ bn̄dicta cum yſopo ſeptiēs aſꝑgit̉. Quarto īcēſuꝫ in ipſo cremat̉. Quīto criſmate īungit̉. Sexto mū dis pānis oꝑit̉. Hec āt repn̄tāt ea q̄ debent brē illi q̇ ad altare accedūt. Debēt enī pͥmo hrē caritatē qͣdruplicē ꝑ crucē acq̇ſitaꝫ vt ſcꝫ diligant deū. ſeip̄os. aicos. ⁊ inimicos. Et hͦ ſignāt qͣtuor cruces ī qͣtuor cornibꝰ altarꝭ fa cte. Et de his qͣtuor cornibꝰ caritatis dicit̉ in Gen̄. xxviij. Dilataberis ad orientē ⁊ occidē teꝫ. ſeptētrionē ⁊ meridiē. Uel iō qͣtuor cru ces in qͣtuor cornibꝰ fiūt. ad ſigͥficandum ꝙ xp̄s ꝑ crucē qͣtuor mūdi ꝑtes ſaluauit. Uel iō ad ſigͥficandū ꝙ cruce dn̄i qͣtuor modis debēꝰ portare. ſcꝫ ī corde ꝑ meditatōꝫ. in ore ꝑ ꝯfeſſionē. ī corꝑe ꝑ mortificatiōem. ī facie ꝑaſſiduā imp̄ſſione. ¶ Scd̓o debēt hrē cu rā ⁊ vigilātiā. qd̓ ſigͥficat̉ ꝑ circuitꝰ. Un̄ tūc cantat̉. Inuenert̉ me vigiles ⁊cͣ. Debēt eī ſo licite vigilare ſuꝑ gregē ſuū. Un̄ negligētiā p̄lati ponit Gilbertꝰ int̓ ridiculoſa di. Ridi culoſa an magiſ ꝑiculoſa res eſt ſpeculator cecꝰ. p̄curſor claudꝰ. negligēs p̄latꝰ. doctor neſcius. p̄co mutꝰ Uel ꝑ ſeptē circuitꝰ circa altare ſigͥficant̉ ſeptē meditatōes ⁊ ꝯſidera tōes qͣs circa ſeptēplicē v̓tutem hūilitatꝭ xp̄i hrēdebemꝰ. ⁊ ꝑ ip̄as freq̄nt̓ circuire. Pria v̓tꝰ ē ꝙ cū diues eēt. factꝰ eſt pauꝑ. Scd̓a ꝙ ī p̄ſepio poſitꝰ. Tertia ꝙ ꝑentibꝰ ſubditus. Quarta ꝙ ſub manu ſerui caput īclinauit Quita ꝙ diſcipulū furē ⁊ ꝓditorē ſuſtinuit Sexta ꝙ an̄ iniquū iudice manſuetꝰ tacuit Septima ꝙ ꝓcrucifixoribꝰ clement̓ orauit Ul̓ ꝑ ſeptē illos circuitꝰ ſigͥficāt̉ ſeptē vie xp̄i Prima fuit de celo ī vteꝝ ſcd̓a de vt̓o in p̄ ſepiū. tertia de p̄ſepio ī mundū. qͣrta de mū do in patibulū. q̄nta de patibulo in ſepulcꝝ ſexta de ſepulcro ī limbū. ſeptia de limbo re ſurgēs ī celū. ¶ Tertio debet hrē dn̄ice paſ ſionis memoriā. qd̓ ſigͥficat̉ ꝑ aſperſionem aque Septē enī aque aſperſiōes ſūt ſeptem ſanguinis xp̄i effuſiōes. Quaꝝ pͥma fluxit ī circūciſione. ſcd̓a in or̄one. tertia in corꝑis flagellatōe. qͣrta ī capitꝭ coronatiōe. q̄nta in manuū ꝑora tō e. ſexta ī pedū affixiōe. ſepti ma ī lateris aꝑtiōe. He at ſanguīs aſꝑſiōes facte fuerūt cū yſopo hūilitatꝭ. ⁊ ineſtimabi lis caritatis. Yſopꝰ emī eſt herba hūilis ⁊ ca H 3 De dedicatione templi lida. Uel iō ſepties aſꝑgit̉. ad ſignificandū ꝙ in baptiſmo ſeptem dona ſpūſſcū dātur ¶ Quarto debēt habere orōeꝫ feruenteꝫ et deuotā. qd̓ ſignificat̉ ꝑ cōcrematōeꝫ thuris Thus enim habet v̓tuteꝫ aſcendendi ex fu mi leuitate. ꝯſolidandi ex ſua qualitate. con ſtringendi ex glutinoſitate. ꝯfortādi ex aro maticitate. Sic oratio aſcēdit in dei memo riā. aīaꝫ ꝯſolidat qͣntū ad culpā p̄terutā im petrando medelā. ꝯſtringit qͣntū ad futurā impetrādo cautelam. ꝯfortat qͣntū ad pn̄teꝫ impetrando tutelam. Uel poteſt dici ꝙ de uota oratio ꝑ ihus ſignificat̉. qꝛ hꝫ ad deuꝫ aſcendere. Ecc̄i. xxxv. Oratio humiliātis ſe nubes penetrat. Odorē deo reddere Apo calip. v. Habētes ſinguli cytharas et phio las aureas plenas odoramētoꝝ ⁊cͣ. Ex cor de inflamato ꝓcedere Apoc̄. viij. Data ſūt illi incenſa multa ⁊cͣ. Et infra. Accepit ange lus thuribulū ⁊ impleuit illud de igne alta ris ⁊cͣ. ¶ Quīto debent habere nitorem cō ſcientie et odorē bone fame. qd̓ ſignificatur p̄ chriſma quod conficit̉ ex oleo ⁊ balſamo. Debent enī habere purā ꝯſcīam. vt poſſint dicere cū apoſtolo Gloria noſtra hͨ eſt teſti moniū cōſcientie noſtre. Bonam famam. Unde. j. Thimo. iij. Oportet illū teſtimo nium habere bonum ab his qui foris ſunt. Chryſoſtomꝰ. Clerici nullaꝫ debēt hrē ma culam. nec in v̓bo. nec in cogitatu. nec in fa cto. nec in opinione. qꝛ ip̄i ſunt pulcritudo ⁊ v̓tus eccl̓e. ⁊ ſi mali fuerint totā deturpāt ec cleſiaꝫ. ¶ Sexto debent habere mūdiciam operatōnis bone. qd̓ ſignificat̉ ꝑ pānos al bos ⁊ mūdos quibus altare operit̉. Uſus enim veſtimentoꝝ inuentus eſt ad tegēduꝫ calefaciendū ⁊ ornandū. Sic bona opera tegunt anime nuditateꝫ. Apoca. iij. Ueſti mentis albis induaris. vt nō appareat con fuſio nuditatis tue. Ornant animā ad ho neſtatē Roma. xiij. Induamur arma lucꝭ ⁊cͣ. Calefaciunt inflamando ad caritatem. Iob. xxxvij. Nonne veſtimenta tua calida ſunt ⁊cͣ. Modicuꝫ enī valeret accedenti at altare ſi hrēt dignitatem ſummā ⁊ vitam in fimā. Bern̄. Monſtruoſa res eſt ſedes pri ma ⁊ vita ima. gradꝰ ſupremꝰ ⁊ ſtatꝰ īfimꝰ. vultus grauis. actus leuis. ſermo multus fructꝰ nullus. ingens auctoritas. ⁊ animi ī ſtabilitas. D ¶ Secūdo videndum eſt qual̓r eccl̓a ꝯſecrat̉. ⁊ ad hͦͨ plura cōcurrut. Epiſcopꝰ enī ipſam eccleſiāter circuit ⁊ qͣli bet vice veniēs ad ianuaꝫ ꝑcutit baculo pa ſtorali dicens. Aperite portas p̓ncipes ve ſtras ⁊cͣ. Interius ⁊ exterius aqua bn̄dicta ip̄a eccl̓a irrigat̉. in pauimento fit crux d̓ ci nere ⁊ ſabulo extranſuerſo angulo oriētis vſqꝫ ad angulum occidentis. ⁊ ibi lrīs gre cis ⁊ latinis ſcribit̉ alphabetum. In pari e tibus eccleſie cruces depingunt̉. et ipſe cru ces illuminant̉. ⁊ chriſmate īnunguntur. ¶ Primū ergo ſcꝫ triplex circuitus ſigͣt tri plicē circūitū queꝫ fecit xp̄s ꝓpt̓ ipſiꝰ eccleſie ſanctificatōem. Primus fuit ꝙ de celo ve nit in mundū. ſecūdus ꝙ de mundo deſcen dit ad limbū. tertius ꝙ de limbo rediens. et reſurgens aſcendit in celuꝫ. Uel triplex cir cuitus fit ad oſtendendū ꝙ illa eccleſia con ſecrat̉ ad honoreꝫ trinitatis. Uel triplex cir cuitus ſignat triplicem ſtatum ſaluandoꝝ de eccleſia. qui ſunt virgines. continentes. ⁊ coniugati. Hec etiam deſignantur ī diſpo ſitione materialis eccleſie. ſicut oſtendit Ri chardus de ſancto victore. Nam ſanctua riū ſignat ordinem virginum. chorus ordi nem continentium. corpus ordinem coniu gatorū. Strictius eſt ſanctuarium qͣꝫ cho rus. ⁊ chorꝰ qͣꝫ corpus. quia pauciores ſunt virgines qͣꝫ cōtinentes. ⁊ continentes qͣꝫ cō iugati. Sactior eſt etiaꝫ locus ſanctuarij qͣꝫ chorus. ⁊ chorus qͣꝫ corpꝰ. quia dignior eſt ordo v̓ginū qͣꝫ ꝯtinentiū. ⁊ ꝯtinentiū qͣꝫ con iugatoꝝ. Hec Richardus. ¶ Secundum ſcꝫ trina ad oſtium percuſſio. ſignat triplex ius qd̓ habet xp̄us in eccleſia qͣre ſibi debet aperiri. Eſt enī ſua creatione. redemptōe. ⁊ glorificatōis ꝓmiſſione. De hoc triplici iu re dicit Anſhelmꝰ. Certe dn̄e quia me feci ſti debeo amori tuo meip̄m totuꝫ. quia me redemiſti debeo amori tuo meip̄m totū. qͥa tanta ꝓmittis debeo meip̄m totū. īmo tan tum debeo amori tuo plꝰ qͣꝫ meip̄m. quātū De dedicatione templi tu es maior meipſo. ꝓ qͦ dediſti teip̄m. ⁊ cui ꝑmittis teipſum. Trina aūt ꝓclamatio. At tollite portas p̓ncipes veſtras. ſigͥficat trinā eius potentiā. ſcꝫ ī celo. ī mūdo. ⁊ in inferno. ¶ Terto interius et exteriꝰ aqua bn̄dicta aſpergit̉. qd̓ fit triplici de cauſa Primo ꝓpt̓ demonis expulſionem. Aqua enī bn̄dicta habet ꝓpriam virtutē expellēdi ip̄m diabo lū. Unde ī exorciſmo aque d̓r. Ut ſis aqua exorciſata ad effugandā omēꝫ ptātē inimi ci ⁊ ip̄m inimicū eradicare ⁊cͣ. Iſta autem aqua bn̄dicta fit ex quatuor rebus. ſcilicꝫ ex aqua. vino. ſale. ⁊ cinere. quia vicꝫ quatuor ſūt q̇ maxīe inimicū expellūt. ſcꝫ lacrimaruꝫ effuſio que ꝑ aquā. ſpūalis exultatio que ꝑ vinū. matura diſcretio q̇ ꝑ ſal. ⁊ ꝓfunda hu miliatio q̄ ꝑcinerem deſignat̉. Scd̓o ꝓpter ip̄iꝰ eccl̓e expiatōem. Omīa enī terrena hec ꝓpter peccatū corrupta ſunt ⁊ fedata. ⁊ id̓o locus ip̄e aqua bn̄dicta aſpergit̉. vt ab om ni feditate ⁊ īmundicia liberet purget̉ ⁊ ex piet̉. Hinc eſt etiā ꝙ in lege omnia pene per aquam mundabant̉. Tertio ꝓpter omneꝫ remouendā maledictōem. Terra enī a pͥn cipio cum fructu ſuo maledictōem accepit exeo ꝙ ex eꝰ fructu deceptio facta fuit. aqua vero nulli maledictioni ſubiacuit. Hinc eſt ꝙ dn̄s comedit piſcem. ſed nō legitur come diſſe carnem noīatim. niſi forte de agno pa ſcali ꝓpter p̄ceptum legis in exemplum. ſcꝫ abſtinendi aliquando ab licitis. ⁊ aliquan do eadem comedendi. Ut ergo omnis ma ledictio remoueatur ⁊ benedictio introdu catur. ideo aqua benedicta aſpergitur. ¶ Quarto in pauimento alphabetuꝫ ſcri bitur. quod quidem repreſentat cōiunctio nem vtriuſqꝫ populi ſcꝫ gentilis ⁊ iudei. vel paginam vtriuſqꝫ teſtamenti. vel articulos noſtre fidei. Illud enī alphabetum ex litte ris grecis et latinis in cruce factis. repreſen tat vnionem in fide populi gentilis et iudei per crucem chriſti factam. Unde ⁊ illa crux ex tranſuerſo augulo oriētis vſqꝫ ad angu lum occidentis ducitur. ad ſignificandū ꝙ ille q̇ pͥus erat dexter factꝰ ē ſiniſter. ⁊ q̇ erat iij capite factus eſt in cauda. et econuerſo. Secūdo repreſentat paginā vtriuſqꝫ teſta menti. quod per crucem chriſti adimpletū eſt. Vnde moriens dixit Conſummatū eſt. Et crux ex tranſuerſo ducit̉. quia vnum te ſtamentum in alio continetur. Quia rota erat in rota. Tertio repreſentat articulos fi dei. Eccleſie enī pauimentū eſt noſtre fidei fundamentū. Elementa que inſcribuntur. ſunt articuli fidei. quibus rudes et neophi ci de vtroqꝫ populo in eccleſia erudiuntur. qui ſe puluereꝫ ⁊ cinerem reputare debent. iuxta illud qḋ dixit Abraam Geneſis. xviij. Loquar ad dn̄m meū cū ſim puluis et ci nis. ¶ Quīto cruces in eccl̓a depingūtur. quod ſiquideꝫ fit triplici rōne. Primo ꝓpt̓ demonū terroreꝫ. vt ſcꝫ demones q̄ inde ex pulſi ſunt videntes ſignum crucis terreant̉ ⁊ illuc ingredi non p̄ſumant. Timent enim valde ſignum crucis. Unde Chryſoſtomꝰ Ubicūqꝫ demones ſignum dn̄icum vide rint. fugiunt timētes baculū qͣ plagam acce perūt. Scd̓o ꝓpter triumphi oſtenſionem. Cruces enī ſunt vexilla xp̄i ⁊ ſigna eiꝰ triu phi. Und̓ vt oſtendat̉ ꝙ locus ille xp̄i dn̄io ſubiugatꝰ eſt. ideo ibidem cruces depingūt̉ Nam ⁊ apud imꝑialem magnificentiā ob ſeruat̉. vt qn̄ aliqua ciuitas ei tradit̉. impe riale vexillū in ea erigit̉. In huius figurati one d̓r Grn̄. xxviij. ꝙ Iacob lapidem queꝫ ſuppoſuerat capiti ſuo erexit ī titulum. vicꝫ in titulū p̄conialem memorialeꝫ ⁊ triūpha lem. Tertio ꝓpter apoſtolorum repreſenta tionem. Nā illa duodecim luminaria ante cruces poſita. ſignificāt duodecim apoſto los qui ꝑ fidem crucifixi totum mundum illuminauerūt. He igͦr cruces illuminātur ⁊ criſmate inungunt̉. quoniā ⁊ apl̓i fide paſ ſionis chriſti totū mundū illuminauerunt ad cognitionē. inflamauerūt ad amorem. vnxerūt ad ꝯſciētie nitorem. qd̓ ꝑ oleum. et ad bone vite odorē qḋ ꝑ balſamū intelligit̉. E ¶ De tertio ſcꝫ ꝑ quos ꝓphanat̉ ſciē dum ꝙ ipſam domum dei ꝑ tres propha natam legimus ſcilicet ꝑ Ieroboam. ꝑ na buſardan. ⁊ ꝑ anthiochuꝫ. Ieroboam enī ſicut legit̉. iij. Regū. xij. duos vitulos fecit. H 4 De dedicatione templi ponēs vnū ī Dan̄. ⁊ aliū ī bethel. q̄ d̓r domꝰ dei. ⁊ hͦ ꝓpt̓ auariciā fec̄. ne ſcꝫ regnū ad Ro boā rediret. Per hͦ ſigͥficat̉ ꝙ auaricia cleri coꝝ ml̓tū eccl̓aꝫ dei ꝯtamīat q̇ ī ip̄is clericis ml̓tū regͣt. Hiere. viij. Amimo vſqꝫ ad ma ximū oēs auariciā ſequūt̉. Bern̄. Quē da bis mihi de nūero p̄latoꝝ q̄ nō magꝭ inuigi let ſubditoꝝ euacuādis marſupijsqͣꝫ vicijs extirpādis. Uituli ſūt nepotuli. qͣs in bethel .i. in domo dei ponūt. Eccl̓ia etiā ꝑ Ihero boā ꝓphanat̉ ſi ex auaricia vſurariorū vel raptoꝝ edificat̉. Un̄ legit̉ ꝙ cū q̇daꝫ vſura riꝰ eccl̓aꝫ qͣndā de rapinis ⁊ vſuris ꝯſtruxiſ ſet. ep̄m ad eiꝰ dedicatōꝫ ml̓tꝭ p̄cibꝰ īuitauit Cū igͦr ep̄s cū ſuo clero officiū ꝯſecratiōis aget. vidit poſt altare diabolū ſtantē in ka thedra ī habitu ep̄ali. Qui dixit ep̄o. Qua re eccl̓aꝫ meā ꝯſecras. ceſſa iam. qꝛ ad me iu riſdictio eiꝰ ꝑtinet. qꝛ de vſuris ⁊ rapinis edi ficata ē. Cū ergo ep̄s inde cū clericis tritꝰ fu geret. diabolꝰ ꝯtinuo ip̄aꝫ eccl̓aꝫ cū grandi ſtrepitū deſtruxit. Habuſardan ſic̄ legitur iiij. Reḡ. xxv. domū dei cōbuſſit. Nabuſar dan āt pͥnceps coquoꝝ ſigͥficat illos qͦ gule ⁊ luxurie dediti ſunt. q̇ de vētre ſuo deū ſuū fecerūt. ẜm qd̓ dic̄ apl̓s. Quoꝝ d̓s vēter ē ⁊cͣ Qual̓r āt venter deꝰ dicat̉. on̄dit Hugo d̓ ſctō victore ī ſuo clauſtrali dicens. Solent dijs tēpla ꝯſtrui. altaria erigi. mīſtri ad ſer uiendū ordīari. imolari pecudes. thura cō cremari. Deo ſiq̇dem ventri tēplū ē coqna. altare mēſa. mīſtri coqui. īmolate pecudes carnes cocte. ſumꝰ incēſoꝝ. odor faporum. Rex antiochꝰ qͥ fuit ſuꝑbiſſimꝰ ⁊ ambicio ſus domū d̓i polluit ⁊ ꝓphanauit. ſic̄ legit̉. j. Machab̓. jͣ. Per queꝫ ſigͥficat̉ ꝙ ſuꝑbia et ambitio q̇ vigent in clericis q̄ non appetunt ꝓdeſſe ſꝫ peſſe. ml̓tū eccl̓aꝫ d̓i ꝯtamināt. De qͦꝝ ſuꝑba ambitōe ſic dic̄ Bern̄. Honorati incedūt de bonis dn̄i cui tn̄ dn̄o honorē nō deferunt. Inde is que qͣtidie vides meretri cius nitor. hiſtrionicꝰ habitus. regius appa ratꝰ. Inde auꝝ in frenis ⁊ ſellis. ⁊ calcaribꝰ ⁊ plꝰ calcaria qͣꝫ altaria fulgēt. Et ſic̄ ꝑ tres ꝓphanata extitit. ita ꝑ alios tres dedicata et ꝯſecrata fui. Dedicatōeꝫ eī pͥmo fecit moy ſes. ſecūdo ſalomon. tertio iudas machabe us. Per quod inſinuat̉ ꝙ in dedicatione ec cleſie debemus habere humilitateꝫ que fint in Moyſe. ſapientiam ⁊ diſcretōem q̇ fue runt in Salomone. vere fidei cōfeſſionem. que fuit in Iuda. F ¶ Secūdo viden dum eſt de cōſecratiōe ſiue dedicatiōe tēpli ſpūalis. qd̓ templū ſumus nos ſcꝫ cōgrega tio omniū fideliū. quod ꝯſtruitur ex lapidi bus viuis. jͣ. Petri. ij. Tanqͣꝫ lapides viui ſuꝑedificati ⁊cͣ. Ex lapidibꝰ politis. Un̄ can tatur. Tunſionibus preſſuris expoliti lapi des. ⁊cͣ. Ex lapidibus quadris. Quattuor enim latera lapidis ſpūalis ſunt. fides. ſpes caritas. ⁊ operatio. que equalia ſunt. quia vt dicit Grego. quantū credis tantum ſpe ras. quantū credis ⁊ ſperas. tantum diligꝭ. qͣntum credis ſperas ⁊ diligis. tantū opera ris. In hoc quidem templo altare ē corno ſtrum. Suꝑ qḋ altare tria debent d̓o offer ri. Primū eſt ignis dilectionis ꝑpetue. Le uitici. vj. Ignis ſcꝫ dilectiōis erit perpetuꝰ. ⁊ nūqͣꝫ deficiet in altari ſcꝫ cordis. Scd̓m ē incenſum orationis odorifere. jͣ. Paral̓. vj. Aaron ⁊ filij eiꝰ adolebūt incenſum ſuꝑ al tare olocauſtomatis ⁊ thimiamatis. Ter cium eſt ſacrificiū iuſticie. qd̓ ſacrificiū con ſiſtit in oblatōe penitentie ⁊ in olocauſto di lectionis ꝑfecte. ⁊ in vitulo carnis mortifica te. De his Pſal. Tūc acceptabis ſacrificiū iuſticie obla. ⁊ olocau. tūc impo. ſuꝑ altare tuū vitulos. ¶ Templū āt ſpūale qd̓ ſumꝰ nos ad ſimilitudinē tēpli material̓ ꝯſecrat̉. ¶ Primo enī ſummꝰ potifex ſcꝫ xp̄s oſtiu cordis clauſū inuenies. ter circuit dū pecca tu oris cordis ⁊ oꝑis ad memoriā eiꝰ redu cit. De hͦ triplici circūitu d̓r Eſa. xxiij. Su me cithara. quo ad pͥmū. circui ciuitatē cor dis ſcꝫ q̇ ad ſcd̓m. meretrix obliuioni tradi ta. qͦ ad tertiū. ¶ Scd̓o ip̄m oſtium cordis clauſum ter percutit vt ſibi aperiat̉. Percu tit enī ip̄m cor ictu beneficij conſilij ⁊ flagel li. De qͣ triplici ꝑcuſſione d̓r Prouer jͣ. qͣn 13 tū ad malos. Extendi manu meā ⁊cͣ. hͦ qͣntū ad collata beneficia. Deſpexiſtꝭ omne con ſiliū meū. hoc qͣntum ad inſpirata conſilia. De dedicatione templi Et increꝑatōes meas neglexiſtis. hoc qͣntū ad illata flagella. vel ter ꝑcutit dum rōnaleꝫ mouet ad pctī cognitiōem. ꝯcupiſcibileꝫ ad dolorē. iraſcibilē ad peccati vindictā ⁊ dete ſtationē ¶ Tertio ip̄m templū ſpūaliter ter aqua intus ⁊ extra debet irrigari. Hec autē trina irrigatio eſt trina lacrimaꝝ interioruꝫ vel aliqn̄ exterioꝝ effuſio. Mens enī ſctī vi ri vt dicit Gregoriꝰ. dolore afficit̉. ꝯſideran do vbi fuit. vbi erit. vbi eſt. ⁊ vbi nō eſt. Ubi fuit inq̇t in peccato. vbi erit in iudicio. vbi ē ī miſeria. vbi nō eſt in gl̓ia. Qn̄ ergo interio res vel exteriores lacrimas fundit cōſiderā do. ſcꝫ qꝛ fuit in pctō ⁊ de ip̄o rōnem reddet in iudicio. tunc iſtud templū iā ſemel aqua aſpergit̉. Quando aūt ꝓ miſeria in qua eſt ad fletū cōpungit̉. tūc ſecūdo aqua irrigat̉. Quādo ꝓ gloria in qua nō eſt lacrimas fū dit. tunc tertiā aquā aſpergit. Huic autē aqͣ admiſcent̉ vinū ſal ⁊ cineres. quia cum his lacrimis debemꝰ habere vinū ſpūalis exul tatōnis. ſal mature diſcretiōis. ⁊ cineres pro funde humiliatiōis ¶ Uel ꝑ vinū limpha tum intelligit̉ humilitas xp̄i quaꝫ habuit in carnis ſuſceptōe. Uinū eī limphatū eſt ver bum humanatū. Per ſal intelligit̉ ſanctitaſ ſue vite. q̄ eſt omnibꝰ cōdimentū religionis Per cinerē intelligit̉ eꝰ paſſio. His igͦr tribꝰ cor noſtꝝ debemꝰ aſpergere.ſ. beneficio in carnatiōis. ꝑ qd̓ ꝓuocemur ad humilitatē. exemplo ſue ꝯuerſatōis. ꝑ qd̓ informemur ad ſanctitatē. ⁊ memoria paſſionis. ꝑ quod incitemur ad charitatē. ¶ Quarto ſcribit̉ ī hoc tēplo cordis ſpūale alphabetū ſiue ſpiri tualis ſcriptura. Hec aūt ſcriptura q̄ ibi ſcri bit̉ triplex eſt. ſcꝫ dictamina faciendoꝝ. teſti monia diuīoꝝ beneficioꝝ. accuſatioꝓprioꝝ delictoꝝ. De his tribus Romanoꝝ. ij. Cuꝫ eni gentes que legē non habēt. naturalit̓ ea que legis ſunt faciūt eiuſmodi legē non ha bentes. ip̄i ſibi ſunt lex q̇ oſtendūt opꝰ legis ſcriptū in cordibꝰ ſuis. Ecce pͥmū. Teſtimo niū reddente ill̓ conſciētia ipſoꝝ. Ecce ſecun bū. Et inter ſeinuicē cogitationū accuſanti um vel etiam defendentiū. Ecce tertium ¶ Quinto debent pingi cruces.i. aſſumi pe nitentie auſteritates. Que quidem debēt in ungi ⁊ igne illuſtrari. qꝛ non ſolū ferēde ſūt patienter ſed etiā libent. qd̓ ſignificat̉ ꝑ vncti opꝰ. ⁊ ardēter qd̓ ſignificat̉ ꝑ ignem. Unde Bern̄. Qui morat̉ in timore. crucē xp̄i por tat patiēter. Qui ꝓficit in ſpe portat libenter Sed q̇ ꝯſumat̉ in charitate amplectit̉ iā ar denter. Item. Multi vident cruces noſtraſ ſed non vidēt vnctiones noſtraſ. Qui ergo in ſe hec habebit vere templū ad honorē dei dedicatū erit. dignꝰ plane in qͣ xp̄s habitet ꝑ grāꝫ vt tandē in eo habitare dignet̉ ꝑ gloriā Qd̓ ip̄e nob̓ p̄ſtare dignet̉ q̇ viuit ⁊ regnat deus ꝑ oīa ſecula ſeculoꝝ Amen. ¶ Explicit legenda lombardica Iacobi d̓ voragine ordinis predicatoꝝ ep̄i ianuenſis Impreſſa argētine anno dn̄i. M.ccccxcvj. Finita circa feſtum aſcēſionis dn̄i. ¶ Sequuntur additiones De decem milibus martirū Sequuntur quedam legende a q̇buſdā alijs ſuꝑaddite. Et pͥmo de decē milibꝰ martyꝝ ¶ CLXXVIII Aſſio et memoria decē miliū martyrū venerat̉ ⁊ colit̉ decimo kl̓. iulij. q̇ oēs vna die ꝓ xp̄i noīe paſſi ſūt ſub adriano imꝑatore alijſqꝫ ſex regibꝰ q̇ ei venerūt in adiutoriū. Hi ſan cti martyres cū ab imꝑatore ad ſacrificādū idolis cōpellerēt̉ dixerūt. Sacrificium viuū ⁊ īmaculatū offerimꝰ noſmetip̄os dn̄o nrō ih̓u xp̄o q̇ ꝓ hūano genere naſci dignatꝰ ē et deſcēdere de celis. multis mal̓ affligi. ⁊ ad vl̓ timū voluit etiā ꝓ nobis crucifigi. quem tu miſer ignoras. Tūc iratꝰ imꝑator iuſſit eoſ diu torqueri ⁊ ad vltimū crucifigi Et omīa tormēta q̄ paſſus eſt dn̄s noſter ih̓s xp̄s for ti aīo ⁊ fide firmiſſima ꝓ dn̄o ſuſtinuerunt. Locꝰ igit̉ vbi paſſi ſunt btī martyres mons eſt magnꝰ ⁊ vocat̉ ararat. ⁊ diſtat ab alexā dria ciuitate qͥngētis qͣſi ſtadijs. A quibꝰ āt paſſi ſunt fuerūt exercitꝰ regū q̇ illi venerant in adiutoriū triginta milia. Hora v̓o ſexta illiꝰ diei terremotꝰ factꝰ eſt magnꝰ. petre ſciſ ſe ſūt. ſol obſcuratꝰ eſt ⁊ oīa ſig q̇ in paſſione dn̄i viſa fuerūt. etiā ibi viſa ſunt. Tūc ſancti martyres fundētes orōem ad dn̄m dixerūt. Dn̄e d̓s memēto noſtri ī hͦ patibulo crucis. ⁊ ſuſcipe petitōꝫ noſtrā ⁊ ea q̄ a te expoſcimꝰ nobis ꝯcedere digneris. vt q̄cūqꝫ memoriā noſtri corde ⁊ ore cū ieiunio ⁊ deuotiōe cele brauerint mereant̉ a te aſſequi fructuoſam mercedē tribuēdo eis ſanitatē corporuꝫ. me dicamen aīe. ⁊ in domibꝰ eoꝝ intus ⁊ foris bonoꝝ omniū vbertatē ꝯcede. Et ſi in p̄lio fuerint. nō eis nocere p̄ualeant inimici viſi biles ⁊ inuiſibileſ. te ꝓ eis pugnāte. ſed ſic̄ pla cet tibi armis tuis eos ꝓtege. Dieſqꝫ vnus ieiunij nr̄ē paſſiōis vnū pnialē annū cōple at obẜuātibꝰ ſe deuoto cord̓. Et hͦ dn̄ator do mine a te poſcimꝰ. diſſipa oēm occupatōꝫ ⁊ oēm īmūdū ſpūm. oēmqꝫ infirmitatē eoruꝫ expelle. qꝛ gl̓ioſū ⁊ laudabile ē nomē tuū per oīa ſecula ſecl̓oꝝ. Et rn̄dētibꝰ oībꝰ amē. fctā ē vox d̓ celo dicēs. Que periſtis dilectiſſimi mei ſcitote vos īpetraſſe. Gaudete qͣꝫ ⁊ leta mini qꝛ oroeſ vre corā xp̄o ⁊ īmortali rege ve racit̉ ſūt exaudite. Et his dictis in ꝯfeſſione emiſerūt ſpūm. veracit̓ ꝑcepturi premta re gni celorum Amen. ¶ CLXXIX ¶ De viſitatione beate virginis Marie ad Elizabeth. Eatiſſima uirgo dei a ſuis pͥmordijs d̓o conſecrata ꝓpter beneficia eius inaudita exhi bita populo inuocanti. omnes in neceſſita te ꝯſtituti ad eā confugiūt tanqͣꝫ ad ſingula re remediū. vbi humanū ſubſidiū nō ſuffic̄ requiſitū. Diſpoſuit nāqꝫ omnia inferiora ſua ſapientia ꝓuidentia induſtria et gratia propulſata. ¶ Ubi gubernatrix ſeculi ⁊ ter rene potentie. in maria. Ubi mater miẜicor die ⁊ impatrix venie. in maria. Ubi mater militantis eccleſie. in maria. Vbi aduocata ſeculi. in maria. Huiꝰ rei cōſideratione vr banus romanꝰ pontifex ſextus. dure ferēs materiā ſciſmatiſ occurrentē. perpendenſqꝫ animo ꝑſpicaci ꝙ beata v̓go ſit peritiſſima aduocata delinquentiū viatorū. reparatrix ſagaciſſima diſcrepantiū aīmoꝝ ⁊ viſitatrix diligētiſſima errantiū ſingl̓oꝝ. Pro gratia extinctionis ſciſmatis impetrāda pie ſtatu it. ꝙ licet feſtū viſitatōnis marie ad elizabeth illo tꝑe poſt annūciatōem dn̄icā debuerit ce lebrari. q̇ ip̄am elizabeth viſitauit ꝓpter ma ximas v̓tutes inibi operatas. quia tn̄ eccl̓ia illo tꝑe circa officium quadrageſimale aut paſſionem xp̄i ſpecialiter occupatur. ne tan ta officij ſolēnitas p̄termittat̉ ad laudē ⁊ glo riam v̓ginis glorioſe idē vrbanus ſextꝰ pie ſtatuit viſitationis p̄fati feſti memoriā ī cra ſtinum octauaꝝ beati Iohannis baptiſte. cum octauis ſequētibꝰ de feſto viſitationis marie a cunctis fidelibus celebrari. Ut aūt oīs ſideliū multitudo ad memoriā p̄fate vi ſitatiōis marie ad elizabeth artiꝰ ⁊ deuotiꝰ excitet̉. voluit idem vrbanus vt omnibꝰ vere De uiſitatōe beate marie uirgīs ꝯfeſſis ⁊ ꝯtritꝭ dictū feſtū viſitaiōnis marie celebrātibꝰ cū octauis. loco diſtributionuꝫ materialiū. ī eccleſijs fieri ꝯſuetꝭ. d̓ theſauro ſpiritali v̓e īdulgētie. ſic̄ ī feſto corꝑis xp̄i fu turis tꝑibꝰ effectual̓r elarguēt̉. Cū igͦr āgelꝰ nūciauit marie ꝙ īuēit gr̄aꝫ apd̓ dn̄m. ⁊ ꝙ d̓ ea ꝯciꝑet̉ filiꝰ dei ad ſalutē oīm ppl̓oꝝ qͣꝫcito ip̄a credidit ſtatī ꝯcepit ī vt̓o filiū d̓i Et poſt grās exhibitas de tāto bn̄ficio ſibi facto ex magͣ caritate ⁊ pietate ſtuduit ſuā cognatā elizabethiā ſex mēſibꝰ gͣuidatā ī hierl̓m ſalu tare. ⁊ ſibi ꝯꝑati ⁊ ſeruire. Un̄ d̓r de eadem. Exurgēs maria abijt in mōtana cū feſtina none ī ciuitatē iude. ⁊ ītrauit domū zacha rie ⁊ ſalutauit elizabeth. Abijt iḡr Maria ī mōtana cū feſtīatōe. qꝛ ab āgelo ī itinere fa cil̓r ductata fuit. ſpūſſctī īflamatōe ꝑ obru pta mōtiū ducebat̉ q̄ eiud̓ ſpūs moiōe ſua uit fuit agitata Btā igͦr maria ī dn̄o ꝯfidēs hilarit̓ trāſmigͣuit ſuꝑ cacumīa montiū ſic̄ paſſer In a ſꝑitate itinerꝭ ꝯgaudebat. ꝑ viā ſuauitatē colloq̇oꝝ aſꝑnabat̉. bōa mētiū in hierl̓m collaudabat. hierl̓m ī mōtanis celer rime cupiebat. Noluit ibi īueniri ī publico vel videri. ſꝫ abijt feſtināt. Abijt cū feſtīatiōe īciuitateꝫ iude vt ioh̓es p̄curſor dn̄i ſtatim ſcūīficaret̉ ī vt̓o vt xp̄i īcarnatio ī cītate ma gis publica pād̓et̉. ⁊ vt de illo loco ad fines tretatoꝝ miſterioꝝ declaratio vlteriꝰ pādet̉ Et intrauit domū Zacharie. ⁊ ſalutauit eli zabeth. Ecce qūo intrauit ſuꝑior ad mino rem. dn̄a ad ſeruā. regina celi ⁊ terre ad fa mulā ⁊ ancillā. vt ſic laudādo laudibꝰ eliza beth viſitaret. ⁊ laus eiꝰ laudes reciprocas reſonaret. ¶ Tenor bulle ꝑ Bonifaciū papā. ix. trāſ miſſe ad diuerſas mūdi ꝑtes ſuꝑ feſto viſi tatōis btē marie v̓gīs ad elizabeth ¶ Bonifaciꝰ ep̄s ſeruꝰ ẜuoꝝ d̓i. ad ꝑpetuā rei mēoriā. Suꝑni benigͥtas ꝯditorꝭ huma nā nat̉aꝫ ad ſil̓itudinē ſuā creatā miẜicordi pietate reſpiciēs. ⁊ colapſaꝫ fore pͥmi parētꝭ lapſu ꝯſiderās illā miro decreuit ꝯſilio rele uare. vt ſcꝫ v̓bū ſuꝑnū qḋ erat ī p̓ncipio eā a mortis nexibꝰ liberaret. Voluit iḡr pij pa tris qua nos dilexit caritas. tꝑe veniētis ple nitudīs v̓bum ip̄m ſuꝑnū ſub forma ſerui carnem noſtre mortalitatis aſſumere. vt tā dem mortē noſtraꝫ moriendo deſtrueret. ac dānatōis ſnīaꝫ ſiml̓ ⁊ maculā quā ꝑ reatū pͥmi hoīs generis hūani poſteritas incur riſſe noſcebat̉. clemēs v̓bi et̓ni bonitas abo leret. Quapropter de clara ſtirpe regia da uiticā p̄elegit v̓ginem in cuius vtero myſti co ſpiramine v̓bum ip̄m carnem ſuſciperet vt egrederet̉ iuxta v̓bum ꝓpheticuꝫ v̓ga de radice ieſſe. ⁊ flos de radice eius aſcēderet ⁊ req̇eſceret ſpūs dn̄i ſuꝑ eū. Prouectā regi nam inclitā in matrē eligēs q̇ tanto regi di gna fuit corꝑis thalamū p̄parare. de q̇ tāqͣꝫ ſponſus pre filijs hoīm ꝓcederet ſpecioſus locum in nazareth. q̄ flos ſiue ſanctitas d̓r ad ſuā ꝯceptōem elegit. In qͣ ꝑ angelicā ſa lutatōnis eloquia ip̄iꝰ incarnati v̓bi myſte ria miraqꝫ fuerūt ſolēnia celebrata. Ibi eī noſtre ſumpſimꝰ exordia redemptiōis. ibi. qꝫ pͥmū dies ſanctificatōis illuxit. q̇ nob̓ de ſalute ſpem intulit. ⁊ de et̓nitate leticiaꝫ. In hoc etenim tante fecūditatis loco v̓go regīa venuſtiſſima a dn̄o ꝯſecrata flos caſtitatis vas celeſtis grē mundiſſimū omniū v̓tutuꝫ floribus redimita. cuius pulcritudinē ſol ⁊ luna mirant̉. redemptorē gentiū v̓go conce pit datura lucem gentibus ſubmortis cali gine conſtitutis. Sane ipſa regina celoruꝫ ī cuiꝰ ſe clauſit viſcera dei filius factꝰ hō ex tanti honoris faſtigio ſibi ꝑ angelū nuncia to nequaqͣꝫ elationis aſſumpſit ſpūm. ſꝫ tā qͣꝫ ancilla hūilis qͣꝫuis effecta mater dn̄i. hu militatis ſue quā reſpexit dn̄s exequēs offi ciū. exurgēs maria abijt ī mōtana cū feſtīa tōe. Et quēadmodū ab q̄gelo hūillime ſalu tationis ſuſceꝑat oraculū. ſic etiā Elizabeth humiliter ſalutauit. Elizabeth vero vt ſalu tationem audiuit virginis glorioſe. repleta ſpūſancto. ⁊ incarnati verbi miſteriū in vte ro ſentiens v̓ginali. voce magna exclama uit ⁊ dixit. Benedicta tū inter mulieres ⁊ be nedictus fructus ventris tui. Et vnde hͦ mi hi vt veniat mater dn̄i mei ad me. Ecce enī vt facta eſt vox ſalutatōis tue in auribꝰ me is exultauit p̄ gaudio infans in vtero meo. De uiſitatōe beate marie uirgīs Et btā q̄ credidiſti. qͦniā ꝑficiēt̉ ī te q̄ dicta ſt̓ tibi a dn̄o. Ad q̄ v̓go venerāda in hūilitatis ſpū rn̄dēs. illud mirabile canticū decātauit. Magͥficat aīa mea dn̄ꝫ. Et exultauit ſpūs meꝰ ī deo ſalutari meo. Quia reſpexit hūili tatē q̄cille ſue. Ecce eī ex hͦ btāꝫ me dicēt oēs generatōes. Quia fec̄ michi magͣ q̇ potēs ē ⁊ ſctūm nomē eiꝰ Et miſcd̓ia eiꝰ a ꝓgenie in ꝓgenies timētibꝰ eū O magnū myſteriū. q admirabile ꝯmerciū. o īeffabile ſacramētū vt mrēs d̓ pignoribꝰ q̄ geſtabāt ī vterꝭ ī ſpū pn̄tarēt. ⁊ etiā ꝓph̓arēt. Et vt ſacri euangeli pādit hiſtoria. celi regia gͣuida ꝑtu ꝯſecran da diuīo ꝓ hūilitatꝭ apliori ſigͣculo p̄curſo ris ſui que geſtabat filij genitrici gͣuide hu manitatꝭ īpēdit obſeq̇uꝫ. qͦ īpenſo ꝯpletoqꝫ hmōi viſitatōis qͣi triū mēſiū tꝑe ī domum ſuā ē reuerſa. Hec ē eī illa de q̇ ſacra canūt eulogia Sole amicta. lunā hn̄s ſub pedibꝰ ſtell̓ coronari meruūt duodenis. hͨ ē illa q̄ in ſuis caſtis viſceribꝰ celi treqꝫ geſtauit opifi cē. ⁊ ſola cūctas hereſes īteremit. ⁊ ꝓ xp̄iano ppl̓o vt aduocata ſtrenua ⁊ exoratrix ꝑuigil ad regē quē genuit ītercedit Iḡr felicꝭ recor datōiſ vrbanꝰ papa. vj. dignū reputās ⁊ de bitū vt feſtū viſitatiōis. b. marie v̓gis qn̄ vt p̄fert̉ viſitauit elizabeth. īd̓i eccl̓a celebraret̉ quiaꝫ teſtīonio ſctī ſuffultū euāgelij hūanis neq̇t rōnibꝰ detractari. Ac attēdēs ꝙ laude tāte v̓gīs hūana līgua nō ſufficit expͥmere. Nec etiā ſancti ⁊ iuſti eā in cuiꝰ ille queꝫ cel caꝑe nō poterāt. ſe ꝯtulit aula v̓gīali. digniſ laudū p̄conijs ad plenū efferre potuert̉. Et ꝯſideras dictꝰ papa ꝙ ex qͣ dn̄m ī ſctīs ſuis laudāꝰ. qͣnto magͥ ī veneratōe biē marie v̓ ginis matris ip̄iꝰ exultātibꝰ animis collau dare ⁊ eiꝰ laudū augēdo titulos grās īferre quē genuit filio debeāꝰ. Que etiaꝫ exaltata ſuꝑ ſydera. ſtellato ꝯſedet ſui ſolio genitorꝭ Nec etiā diuīe viſus fuiſſꝫ reſiſtere volūtati q̄ tā ſibi qͣꝫ alijs viris deuotꝭ ad hmōi ſctāꝫ feſtiuitatē celebrandā. vt pie idē papa credi dit. digͣta fuit mētē īſpirare. Deliberatiōe ēt ſuꝑ hͦ mat̉a p̄habita. De fratꝝ ſuoꝝ ſctē ro mane eccl̓e cardinaliū ꝯſilio ad exaltatōem fidei catholice. digne ⁊ rōnabilit̓. vicꝫ ſexto ydꝰ apl̓. pōtificatꝰ ſui āno. xj. ſtatuit vt feſtū p̄fatū vicꝫ viſitatōis. b. marie v̓gīs qn̄ vt pre fert̉ viſitauit elizabeth. vj. nonas iulij annis ſiugul̓ in dei eccl̓a cū laudū cātico. leticie iu bilo. cordiſqꝫ tripudio ſubduplici officio ꝑ orbē vniuerſuꝫ ſolēnit̓ celebraret̉. Suoſit et ⁊ ꝯſuluit idē vrbāꝰ ſextꝰ vt ip̄iꝰ feſti vigilia vt vigilia natiuitatꝭ ⁊ aſſūptōis p̄dicte v̓gīs fe ſtiuitatū. etiā ī obẜuatōe ieiunij deuotiꝰ ob ẜuaret̉. Et mādauit ꝙ ſil̓e nō tn̄ duplex offi ciū abſqꝫ alicꝰ ſctī ꝯmēoratōe. exceptꝭ pͥmis veſꝑis an̄ octauā apl̓oꝝ petri ⁊ pauli. ⁊ offi cio totiꝰ diei octaue cū ꝯmēoratōe tn̄ eiuſdē noui feſti ꝑ ſeptē ſeq̄ntes dies ī dei eccl̓ia cū celebritate debita cantaret̉. Ac etiaꝫ volens idem vrbanꝰ papa xp̄ifideles ad colendū tā te feſtū v̓gīs ⁊ etiā celebrandū. donis ſpūali bus animare. ipſoſqꝫ miſticis de theſauris militātis eccl̓e bn̄dictionū mūeribꝰ cupiēs p̄uenire. Omnibꝰ v̓e penitentibꝰ ⁊ cōfeſſis. Qui matutinali officio feſti eiuſdē in eccl̓a q̇ idem celebraret̉ intereſſent centum. Qui v̓o miſſe totidē. Qui aūt pͥmis ip̄iꝰ feſti ve ſperis. ſil̓r centum. Qui aūt ſecūdis totideꝫ Ille v̓o q̇ pͥme tercie ſexte none ac cōpleto rij officijs intereſſent ꝓ qͣlibet horaꝝ ipſarū qͣdraginta dies. Illis aūt q̇ ꝑ octauas feſti p̄dicti matutinalibꝰ veſperoꝝ miſſe ac p̄di ctaꝝ horaꝝ officijs int̓eſſent centū dies ſin gulis octauaꝝ ip̄aꝝ diebꝰ. de omīpotentis dei miſcd̓ia ⁊ btoꝝ Petri ⁊ pauli apl̓oꝝ eiꝰ autoritate ꝯfiſus. de iniunctis ſibi peniten tijs miſericorditer relaxauit Ne autem pro eo ꝙ ipſius Urbani p̄deceſſoris noſtri ſu perueniēte obitu lrē apoſtolice ſuꝑ p̄miſſis ꝯfecte nō extiterint. hmōi ꝯſtitutio dicti pre deceſſoris fruſtraret̉ effectu. volētes ⁊ auto ritate apoſtolica decernentes ꝙ hmōi ꝯſti tutio a dicto die vicꝫ ſexto ydꝰ aplis ꝑinde ſortiat̉ effectū ac ſi ſuꝑ ea dicti predeceſſoris lrē ſub ip̄iꝰ diei data ꝯfecte fuiſſent prout ſu perius enarratur. Quodqꝫ preſentes litte re ad probandū plene conſtitutōem huiuſ modi vbiqꝫ ſufficiant. Neqꝫ ad id ꝓbatōis aliud adminiculum requiratur. Uniuer ſos igit̉ patriarchas archiep̄os epiſcopos De uiſitatione be. marie uirginis ⁊ alios ecc̄iaꝝ p̄latos monemꝰ ⁊ hortamur in dn̄o ꝑ apl̓ica eis ſcpͥta ī v̓tute ſcē obediētie diſtricte p̄cipiēdo mādātes. ⁊ in remiſſioneꝫ peccaminū iniūgētes. Quatenꝰ tā gl̓ioſum feſtuꝫ ⁊ celebre ānis ſingul̓. vj. nonas iulij vt p̄fert deuote ac ſolēnit celebrēt ac ieiunium hmōi vigilie ſu ad eāt in augmētū meriti ob ẜuari. Et faciāt ꝑ vniuerſas eccl̓ias ſuaꝝ ci uitatū ⁊ dioceſiū celebrari ac officiū pagi ſu pradictū. vt pia eiuſdē v̓ginis int̓ceſſiōe. ipſi xp̄ifideles hic a noxijs ꝓtegi. ⁊ ī futuro ſem piterna ꝯſeq̇̄ gaudia mereant̉. Nulli gͦ oīno hoīm liceat hac paginā noſtre volūtatis. cō ſtitutiōis. munitōis. hortatōis ⁊ mādati in fringere vl̓ ei auſu temerario ꝯtraire. Si qͥs aūt h̓ attēptare p̄ſūpſerit. indigͣtionē oīpotē tis dei ⁊ btoꝝ petri ⁊ pauli apl̓oꝝ eiꝰ ſe noue rit incurſuꝝ. Datū rome apud.s. petꝝ. v. idꝰ nouēbris pontificatꝰ noſtri. āno pͥmo vicꝫ ſubāno dn̄i. M.ccclxxxix. ¶ Ex ſermone venerabilis Bede. ¶ Beata dei gēitrixv̓go ſꝑ maria tēplū dn̄i ſacrariū ſpūſſancti cū ab angl̓o ſalutata fu iſſet. ſeqꝫ ꝓle grauidā cognoſceret. cōfeſtī in mōtana ꝑrexit portans a qͣ portabat̉ ⁊ apte pꝰ viſionē angl̓i btā dei genitrix in motana ſubijt q̄ guſtata ſuauitate ſuꝑnoꝝ ciuiū. bu militatis greſſibꝰ ad alta v̓tutū ſe tranſtulit. Intrat igr̄ domū zacharie atꝫ elizabeth qͣm ẜuū ⁊ p̄curſorē dn̄i ꝑiturā nouerat Salutat nō qͣi dubia d̓ oraculo qḋ acceꝑat. ſꝫ vt gͣtu latura de dono qd̓ ꝯẜuā accepiſſe didicerat Nō vt v̓bū angl̓i ml̓ieris atteſtatōe ꝓbaret. ſꝫ ml̓ieri ꝓuecte etatis v̓go iuuēcula miniſte riū ſedula īpēderet. Ut āt audiuit ſalutatōꝫ marie elizabeth exultauit īfans ī vtero eiꝰ. et repleta ē ſpūſctō elizabeth. Et exclamauit vo ce mag. Recte voce magͣ. qꝛ d̓i dona cogno uit. Recte voce magna. qꝛ illū quem vbiqꝫ pn̄tē nouerat ēt corꝑal̓r adeſſe ſētiehat Ma gna etei voce nō tā clamoſa qͣꝫ d̓uota intelli gēdū ē. Neqꝫ ei modice vocis d̓uotōr dn̄m laudare voluit. q̄ ſpūſctō plena flagrabat. q̄ ⁊ illū ī vtero geſtabat. q̇ ī natis ml̓ieꝝ maior nemo ē. Eū etenī adueniſſe gaudebat. q̇ ꝯce ptus ex carne mr̄is v̓gīs filiꝰ altiſſimi vocaret̉ ⁊ eēt. Exclamauit āt voce magͣ elizabeth. ⁊ dixit. Bn̄dicta tu int̓ ml̓ieres. Qv̓e bn̄dicta int̓ ml̓ieres. q̄ ſine exēplo ml̓iebris ꝯditōis cū decore v̓ginitatis gauiſa es honore parētis Et bn̄dictꝰ fru. vē. tui. Nō qꝛ tu bn̄dicta. id̓o bn̄dictꝰ fructꝰ vētris tui. ſꝫ qꝛ te p̄uenit in bn̄ dictionibꝰ dulcedīs. iō tū bn̄dicta. Bn̄dicta tu īqͥt int̓ ml̓ieres q̄ illā generalē malediciōeꝫ euaſiſti qͣ dictū ē. In triſticia ꝑies filios. Et nihilominꝰ illā q̄ ſecuta ē. Maledicta ſteril̓ in iſrael. Ac ſingularē ꝯſecuta es bn̄dictōeꝫ vt nec ſterilis maneas. nec cū dolore partu rias. Et bn̄dictꝰ fructꝰ vētris tui. Nec ip̄e ge nerali ſcōꝝ more bn̄dictꝰ. ſed ſic̄ ait apl̓s. qꝛ prēs ex qͥbꝰ xp̄s ẜn carnē q̇ eſt ſuꝑ oīa deus bn̄dictus in ſecl̓a. De huiꝰ ortū fructꝰ pſal miſta myſtico ẜmone teſtat̉ dicēſ. Et ei dn̄s dabit benignitatē ⁊ t̓ra noſtra dabit fructuꝫ ſuū. Dedit q̇ppe dn̄s benignitatē. qͥꝛ genꝰ hu manū a reatu p̄uaricatōis ꝑ vnigētū ſuū li berare diſpoſuit. Dedit benignitateꝫ. qꝛ eiꝰ ingreſſu v̓ginalis vteri templū ſanctiſpiritꝰ gratia ꝯſecrauit. Et t̓ra noſtra dedit fructū ſuū. Quia eadē v̓go que det̓ra corpus ha buerat filiū genuit. diuinitate q̇dē deo patri coequalē. ſed ſibi carnis v̓itate ꝯſubſtātialē. De hoc ⁊ Iſaias tēplū hūane redēptionis intuēs ait. In illa die erit germen dn̄i in ma gnificētia ⁊ gl̓ia ⁊ fructꝰ terre ſublimis. Ger men nāqꝫ dn̄i fuit in magnificētia ⁊ gl̓ia qn̄ ſuꝑnus dei filiꝰ in carne tꝑalis apparēs ma gnitudine v̓tutū celeſtiū mūdo clarꝰ effulſit. Fructus qͣꝫ terre ſublimis effectꝰ eſt. qn̄ car nē quā de noſtra natura mortalē deꝰ ſuſce perat v̓tute v̓ſatiōis immortalē iā redditam ad celos ſubleuauit. Recte ergo d̓r. Benedi cta tu int̓ mulieres. et bn̄dictꝰ fructꝰ ventris tui. Bn̄dicta eſt incōꝑabilit̓. q̄ ⁊ diuini ger minis gl̓iam ſuſcepit. ⁊ coronaꝫ integritatis ẜuauit. Bn̄dictꝰ fructꝰ ventris illiꝰ. ꝑ quā ⁊ ſemen incorruptiōis ſuꝑne hereditatis quā ꝑ̄didimꝰ in adā fractū recipimꝰ. Et vere ac ſingularit̓ bn̄dictꝰ. q̇ nō noſtro more poſt qͣꝫ natꝰ eſt grām bn̄dictōis a dn̄o ꝑcepit. ſed ⁊ ip̄e ad ſaluandū mūdū benedictꝰ venit in noīe dn̄i. Et vnde hoc mihi vt veniat mater I De uiſitatione be. marie uirginis dn̄i mei ad me. Oquāta in ꝓphetiſſe mente hūilitas. qͣꝫ verus ẜmo dei queꝫ dixit. Suꝑ quē reqͥeſcit ſpūs niſi ſuꝑ humilē ⁊ quietu ac trementē verba mea. Matrē q̇deꝫ dn̄i qͥ ad ſe venerat. mox vt vidit eſſe cognouit Sꝫ nihil in ſe talis meriti repiens qͦ digna fieret a tanta hoſpite viſitari. Und̓ hoc mihi inq̇t vt veniat mat̓ dn̄i mei ad me. Qui nimiruꝫ ſpūſſctūs q̇ ei donū ꝓphetie ꝯtulit munꝰ pa rit̉ hūilitatis p̄ſtitit Prophetico repleta ſpū genitricē ad ſe aduentaſſe ſaluatoris intelli git. Sꝫ hūilitatis ſpū circūſpecta minus di gnā ſe eiꝰ aduētu dep̄hēdit. Ecce enī vt facta eſt vox ſalutatōis tue ī auri. meiſ. exul. ī gau infans ī vtero meo. Intellexit elizabetheod̓ q̄ impleta erat ſpū reuelante q̇d exultatio il la ſui ſignificaſſet infantis. hoc ē illiꝰ veniſſe matrē cuiꝰ ip̄e p̄curſor ac demōſtrator eſſet futurꝰ Et qͣꝫ mirāda. qͣꝫ cita ſctīſpūs oꝑatio Nulla q̇ppe in diſcēdo mora ē. vbi ſpūiſctūs doctor adeſt. En vno eodēqꝫ momēto cum voce ſalutātis gaudiū naſcit̉ infantis. qꝛ dū vox ad aures ꝑuenit corꝑales. v̓tus ſpirital̓ cor intrauit audietis. nec ſoluꝫ genitricē ſꝫ et ſobolē amore dn̄i adueniētis accēdit. Und̓ mox eadē p̄curſoris dn̄i genitrix ea q̄ ī occu to cognouerat. his q̄ ſil̓ aderāt ⁊ audiebant palā euāgelizare curauit. Nā ſubdit. Et be ata q̄ credidit. quiā ꝑficient̉ ea q̄ dicta ſunt ei a dn̄o. Naꝫ ex hoc qͣꝫ ꝑ ſpūm didicit Elyza beth qͣ angelus ad mariaꝫ v̓ba ꝓtulit. ꝙ illa mox euāgelizāti credidit ꝙ hec diuīa oꝑan te potentia abſqꝫ vlla eſſent dubietate cōplē da. Mirūqꝫ in modū idē ſpūs eā cū imple uit p̄ſentiū ſimul p̄teritoꝝ ⁊ futuroꝝ ſcientia inſtruxit. De pn̄tibꝰ nanqꝫ ſe edoctaꝫ mon ſtrauit. cū beatā mariā matrē dn̄i ſui vocās. qꝛ redemptorē humani generis in vtero ge ſtaret indicauit. Un̄ etiā fructum vētris eiꝰ ſingularit̓ bn̄dictū eſſe ꝓfeſſa eſt. Preterito rū ſe noticiā accepiſſe ſignauit. q̄ ⁊ v̓ba ange li ad mariaꝫ ⁊ ꝯſenſum marie credentis ſibi innotuiſſe prodidit. Sed ⁊ futuroꝝ ſcientiā ſibi nō negatā intimauit. cū ꝑficienda a do mino q̄ ei dicta eſſent aperuit. Quis autem frēs mei dicere q̇s eſtimare ſufficiat que tūc gratia ſpūs dei genitriceꝫ repleuit. cū tanta ī matre precurſoris lux doni celeſtis emicuit Uerū audiamꝰ v̓ba q̄ dixit. ſi forte ex his a liquātulū valeamꝰ dinoſcere q̇d intꝰ habue rit. Audita ergo rn̄ſione elizabeth qͣ eaꝫ bea tam int̓ mulieres p̄dicauit matrem domini ſui cognominauit. fidem fortē laudauit ad cuiꝰ ingreſſum ſeip̄am cū filio ſpūſancto re pletā eſſe ſignauit. non amplius tacere potu it dona q̄ ꝑceperat. ſed q̄ ſemꝑ anīo gerebat vbi aptū tempꝰ inuenit. etiā deuota oris ꝓ feſſione patefecit. Nāqꝫ vt v̓ginalē decebat pudorē. acceptū diuiniuſ oraculū aliqͣꝫ diu ſilentio tegebat archanum myſterij celeſtis in ſui pectoris abdito venerabat̉ occultū. ex pectabat reuerent̉ donec ip̄e donorū diſtri butor qͥd ſibi doni ſpecialis tribuiſſet. qͥd ſe creti reuelaſſet quādocūqꝫ vellet oſtenderet At poſtqͣꝫ eadē q̄ ſibi erant chariſmata p̄ſti ta ꝑ alios ſpiritu reuelāte eſſe patefacta cer nebat. mox etiā ip̄a theſaurū celi quē ī corde ẜuabat aperuit. Ant ergo. Magnificat aīa mea dominū. ⁊ exultauit ſpiritꝰ meus in d̓o ſalutari meo ⁊cͣ. Quibꝰ pͥmo dona ſibi ſpe cialit̓ cōceſſa confitet̉. Deinde generalia dei bn̄ficia q̇bus generi humano in eternū con ſulere non deſiſtit enumerat. Etus aūt anīa dominū magnificat q̇ omēs interioris hoīſ ſui affectꝰ diuinis laudibꝰ ac ſeruicijs man cipat q̇ obſeruantia p̄ceptorū dei ſemꝑ eius potentiā maieſtatis ſe cogitare demonſtrat Eius ſpūs in deo ſalutari ſuo exultat. queꝫ nihil in t̓renis libet. nulla caducaꝝ reꝝ afflu entia emollit. nulla aduerſitas frāgit. ſed ſo la illiꝰ a quo ſalus ſperat̉ eterni ſui condito ris memoria delectat. Que cū omnibꝰ ꝑfe ctis verba recte cōueniāt. maxime tn̄ ea bea tā genitricē ꝓferre decebat. que meriti pͥuile gio ſingularis ſpiritali ip̄iꝰ dilectiōe flagra bat. cuiꝰ corꝑali cōceptiōe gaudebat. Que iure in ieſu. id eſt. in ſalutari ſuo ſpeciali pre ceteris ſanctis gaudio potuit exultare. quia quē ꝑpetuū ſalutis autorem nouerat hunc ip̄m temꝑali ortū de ſua carne naſciturū eē ſciebat. quatenꝰ in vna eadēqꝫ ꝑſona vera citer ſuūs filiꝰ eſſet ⁊ dn̄s. De ſancto Arbogaſto ¶ CLXXX ¶ De ſancto Arbogaſto. Anctiſſimi ſacer dotis xp̄i arbogaſti exortū vl̓ cō uerſationē eiꝰ a puero ad ꝓuecti onē vſqꝫ pōtificatꝰ. ſeu antiq̇tas obliteraue rit vl̓ ſcpͥtoꝝ raritas nō declarauerit qꝛ ſcri ptio nō docet incertuꝫ habet̉. At v̓o tāti prīs inſignia qͥbꝰ in diebꝰ ſuis miracul̓ choruſcā tibꝰ claruit nō ex toto ſt̄ ſilētio opp̄ſſa. q̄ per aures fideliū trāſendo. poſteris narrātibus auribꝰ nrīs ſt̓̄ infuſa. Tradūt nāqꝫ eū ī tꝑi bus dagoberti regis. cū ſctā ecc̄ia longe late qꝫ flores doctrine catholice ſuaue redolētes diffund̓et ⁊ v̓bū dei vſqꝫ q̄qꝫ ꝓſꝑe curreret. d̓ aqͣtania ꝓgreſſū. diuio nutu argētinēſis ec cleſie cathedrā ꝯſediſſe. ſuſceptūqꝫ culmē re giminis felici gubernatione diu rexiſſe. Hic btūs xp̄i ſacerdos p̄fato regi amica familia ritate ad̓o ē īnexꝰ vt eo ītra regaleꝫ aulā aſci to illiꝰ alloq̄o delectaret̉. ꝯſilio vteret̉. Qua iocuditate cū vterqꝫ ſuo. rex in regno. ep̄s in ep̄atū ꝓſpere ſe agerēt. hoſtis hūani generiſ inuidiā res leta ꝯuertit̉ in ꝯtraria. Nā cū qͣ dā die venatores regis more ſolito apꝝ inſe q̄rent̉ in ſaltu. regis etiā filiꝰ q̇ erat ei vnicus parit cū eis in eodeꝫ diſcurſu feſtinauit. Cū aūt illi ꝑ deuia queqꝫ ⁊ diuerſos anfractus cū canibꝰ oberrarēt. ſolꝰ relictꝰ ſingl̓ari oc currit incautꝰ. Quo viſo ſompes in qͦ ſedit pauefactꝰ. curſum retorquēs in fugā vertit̉ Puer v̓o cū eū freno retinere conaret̉. ⁊ ī al terā partē habenā ſtrictiꝰ traheret heu nimi um ꝓnus a ſella ē ꝓlapſus. Adhuc aūt ha bena quaꝫ in māu tenebat inheres ꝑ terram tractꝰ. calcibꝰ eq̇ miſerabilit̓ eſt ꝓtritꝰ. Quē ſui pediſſeq̄ diu qͣſitū ⁊ ita inueniētes attritu nō ſine maximo merore tollētes. et in eqͣs le uātes. funere lugubri domū ſunt reuerſi Cū aūt in palacio regis qḋ factuꝫ fuit ꝑſonaret. qͣntꝰ vndiqꝫ ꝯcurſus viroꝝ ac ml̓ieꝝ qͣntus planctꝰ. qͣntꝰ eiulatꝰ regales edes. vicos. cā pos. vbicūqꝫ auditū ē impleuerit. nemo va let explicare. Interea puer ī lecto collocatꝰ. altera die vitā pn̄ti eſt exutus. Quid iḡr hu iuſmōiꝯcuſſiōis facto opus ſit. ⁊ quō regis dolorē mitigarēt. cū ſecū q̄rerent. tandē cōſi lio inuēto vt ep̄s inuitet̉ regi ſuggerūt. Qd̓ ille deuotiſſime amplectēs. mox ſine dilatōe legatis directis. vt ad ſe ep̄s oī feſtinātia fati gare ſe dignet̉ expoſcit. Nec mora iuſſa faci unt. ep̄m adeūt. cam inuitatiōis non ſine lu ctu exponūt. Ille v̓o audito caſu amici totꝰ ſpū ꝯturbatꝰ. flens ml̓tūqꝫ gemēs. ſtatimꝓ perare nō diſtulit. Nec minꝰ interea rex ad aduētū pōtificis impatiens egreſſus. ſenem eminꝰ feſtinantē ꝯſpicatꝰ. fuſis lacrimis. ve lato capite. ml̓tis comitātibꝰ atqꝫ lacrimāti bus ſtipatꝰ occurrit. Qui cū ſe inuiceꝫ ſoli to ſalutare pararent. p̄ nimio cordis dolore vox heſit ī gutture: Quātū lacrimaꝝ ex vtra qꝫ parte fluxerit. nll̓i cognitū eē poterit. Tā dē luctu ſatiati. cū nox adueniſſet ⁊ omēs ſo porgͣuiſſimꝰ opp̄ſſiſſet. ad orōnē ꝓceſſit ep̄s Quo aūt q̇bꝰ v̓bis orauerit nō patet. qͥd at impetrauerit nō latet. Finita aut or̄one ac ceſſit ad feretꝝ eiectiſqꝫ oībꝰ ad exeq̇as vigi lantibꝰ. flexis genibꝰ cōmittit ſe beate marie patrocinijs. vt illa q̄ vitā. md̓o genuit. vitam puero impetraret a filio. Int̓orādum puer ſurrexit. exutūqꝫ funebribꝰ indumētis q̇buſ an̄ vſus ē ep̄s iuſſit indui regalibꝰ. Igit̉ qui huic officio aderāt clamore gaudij diutius cohibere nō poterāt q̇n libere eruptū atriuꝫ oēmqꝫ aulā regis vociferatū maxīo imple bant. Quo oēs a ſomno excuſſi hūc illucqꝫ diſcurrebāt. cām tāti ſonitꝰ ignoranteſ. Nec nō rex ip̄e q̇ tūc pͥmū paꝝ ſomni carpebat ex territꝰ. nā nimiū triſtis tota nocte iacebat in ſomnis. cubiculū vbi tatꝰ fragor exortus eſt feſtinꝰ erupit. Quāta leticia cor eiꝰ pulſaue rit. fuſe p̄ gaudio lacrime teſtant̉ cū reuiuiſ cere vidit. ꝓ qͣ ſi eū reciꝑet ip̄e mori ꝯcupiuit. Uocata mater ad ſancti viri pedes feſtinat qꝛ cor eiꝰ triſte filiꝰ viuus mulcebat. Necnō oēs q̇ ad funus deflendū cōfluxerant gau dio repleti. ad ammirationē reſurgētis pue ri. quiqꝫ p̄ alijs ire feſtinabant. Rex ergo ne morā faceret. ep̄o domū ne laudaret̉ a ppl̓o feſtinanti ꝯſiliū cū regina duxit. quo ſanctū remuneraret q̇ eis tanta bn̄ficiā a deo p̄ſti I 2 De ſancto Adelpho tiſſet. Aurū ⁊ argentū ⁊ qͣcūqꝫ ꝯcupiſcibilia ⁊ regio dono honorabiliora in theſauris in ueniri poterāt gͣtiſſime p̄cepit offerri. hūilit̓ dep̄cans vt acciꝑe digͣret̉. Que ſctūs vir ac cipe deuitās ait. Si aliqͥd ꝓ grāꝝactiōe deo offerrete delectat. ad agēdū dei ẜuitiū in ec cleſia beate matris xp̄i. cuiꝰ meritiſ filiū viuū recepiſti tmīos eiꝰ qꝛ anguſti ſūt ad tātū ẜui tiū dilatare aliqͣ ꝑte regni tui. vt ſit in vſufru ctuario. ibi ẜuietibꝰ deo. Si ita regie maie ſtati placet. poteris. qꝛ hoc firmiꝰ ac ſtabiliꝰ eſt ad btītudinē tuā. tuoꝝqꝫ ⁊ p̄cedentiū pa trū ⁊ ſeq̄ntiū poſteroꝝ ꝓmerendā qͣꝫ auruꝫ. qd̓ ocl̓os cū videt̉ delectat. ⁊ cor cū ꝑditu fu erit ꝯtriſtat. Quāꝓpoſitionē pontificis rex gtulant aplectes. vbi inqt inueīre poterimꝰ locū talē q̇ ꝯgruat ad ẜuiēduꝫ matri celeſtis regis cuiꝰ ſt vniuerſa in cel̓ ⁊ in t̓ris. Cūqꝫ hͦ ſecū volueret. mentēqꝫ ꝑ oēm alſaciaꝫ ſpar geret. ſicubi forte tal̓ locꝰ enuēiret̉ qͦ tāte dn̄a tioni aptꝰ hrēt̉ occurrit aīo rubiachū opidū cūctis vſibus.i. agris. vineis. capis ac ſiluis. aqͥs edificijs ppl̓is opulētiſſimū. ſūme regie in dotē ꝯuenire. Nō diſtulit rex. voto tādeꝫ inuēto coraꝫ opumatibꝰ ſuis aſſenſuꝫ tā bo nō ꝯſilio p̄bentibꝰ teſtamētū facit. vt rubia chū cū oībꝰ appēdicijs cōfinibuſqꝫ ad ſe ꝑti nentibꝰ. etiā ⁊ cū villis totū ⁊ integꝝ amodo ⁊ deinceps ſit ſub dn̄io ſctē argētinenẜ ecc̄ie buientis genitrici dei marie. ſtabili ⁊ inextri cabili ſtipulatiōe ſubnixū. Hoc nobili dona tiuo ditatꝰ. valedicens regi ad ꝓpria remea uit ep̄s. ꝯuocatoqꝫ clero militumqꝫ cetu po puli qͣꝫ cōuentu. cūctis aſtātibꝰ ⁊ aſpicienti bus teſtamētum acceptuꝫ poſuit ſuꝑ altare cōſecratuꝫ in honore ſancte marie. Poſtea v̓o ml̓tis annis vixit. pollēs v̓tutibꝰ ſanctis. E quibꝰ vnū miraculū fidelibꝰ valde ꝓficu um. huic oꝑi dignū duximꝰ inſerendū. Fe runt nanqꝫ eū circa flumē qḋ de ſaltu voſa gi nomīe briuſcha mixtū cū alſa fluuio. qui alueo ꝑ alſaciā eo vſqꝫ decurrit oratoriū li gneū paruū ſibi fieri iuſſiſſe. qͥ nocturno ſi lentio fluuiū traſiens veniret. vt ibi ſecretius in orone noctaret. mente qͣꝫ in diuina ꝯtem platione latiꝰ extēderet. Subinde v̓o cū nauigiū nō inuenit. ſiccis pedibꝰ fluuiū tranſi uit. cōpletaqꝫ orōe rurſus ſuꝑ vndā ambu lans repedauit. Ita ergo religioſaꝫ vitā du cens. diuerſis morbis oppreſſos curauit. de mones ab obſeſſis corꝑibus fugauit. diſcor dātes ꝯcordare fecit. qͥbꝰ ẜm modū neceſſi tatis cōmodꝰ extitit moderator. Cū aūt ſen tiret iminere ſibi die extremū in moticulo vr bi vicino extra ciuitatē vbi ſctīmichael̓ eſt ec cleſia ꝯſtituta ſepulturā ſibi fieri p̄cepit ⁊ eo ſe ferri ac ſepeliri imitas ſaluatoreꝫ xp̄m q̇ ex tra portā elegit ſibi ſepulchrū. CLXXXI ¶ De ſancto Adelpho. Eati adelphi me tenẜ ep̄i celebrat̉ natal̓. q̇ decimꝰ a beato clemēte qͥ pͥmꝰ eandē ſedeꝫ regēdaꝫ a beato petro ſuſceꝑat gubernauit. Huiꝰ pater felix noīe de aquitania ortꝰ exti tit. mater beatrix de nobili burgundiorū ge nere originē duxit. Huic in ſomno angelus dei apparēs ꝙ filiū paritura eēt annūciauit. ⁊ cuiꝰ noīs qͣnteqꝫ v̓tutis ⁊ meriti ſucceden te tꝑe foret intimauit. Natꝰ ergo btūs adel phus ⁊ ablactatꝰ eccl̓ie diſciplinis imbuen dus tradit̉. in qͥbꝰ ita ꝓfecit vt nulli videret̉ eſſe ſecūdus. Ad ꝑfectū igit̉ eruditꝰ beato ru fo auunculo ſuo metenſi ep̄o tradit̉ vt eius bonis actibꝰ ꝓbiſqꝫ moribus ad bn̄ viuen dū informaret̉. Beato aūt ruſo viceſim ooc tauo ep̄atꝰ ſui anno defuncto. ſanctus adel phus ꝯcordi voto cleri ⁊ ppl̓i ep̄s eligit̉. ⁊ licꝫ reluctate paſtor mētēſi eccl̓ie ꝯſecrat. Adep to aūt ep̄atū. qͣꝫ largꝰ ī elemoſynis. qͣꝫ ꝑnox in orōibꝰ ⁊ vigilijs. qͣꝫ aſſiduꝰ in ieiunijs fue rit. nulliꝰ lingua ad liq̇duꝫ enarrare poterit Cum āt eandē ſedē decē ⁊ ſeptē annos in oī ſanctitate rexiſſet de hͦ ſcl̓o ad celeſtia regna migrauit. ⁊ iuxta beatum ruſum auunculū ſuū in eccleſia ſancti felicis mariyris ſepul tus eſt. Et qͣnti meriti apd̓ deū vterqꝫ fuerit miracula on̄dunt. Poſt multa v̓o annorū curricula anno videlicet dn̄ice incarnatōis dcccxl. ſub ludouico imꝑatore. drugone ve nerabili ep̄o mētēſem regentē ſedē petitione De ſancto Iodo co lanifridi coep̄i ip̄iꝰ ecc̄ie. ⁊ totiꝰ ꝯgregatōis monaſterij qḋ dr̄ nouū ⁊vilere. clero qͣꝫ ⁊ po pulo alſacie ꝓuincie id ſūma deuotōne fieri poſcētibꝰ ad ſupra noīatū cenobiū venera bile corpꝰ ſctī adelphi trāſlatū ē. eo ꝙ idē locꝰ metenſi ecc̄ie ſubiectꝰ ſit. Cū āt ſacratiſſimū corpꝰ de tumulo leuaret̉ odore īmēſe ſuau tatis aſtātes ꝑfuſi ſt̓. ⁊ h odor vſqꝫ q̇ ad de ſtinatū locū ꝑuetū eſt a naribꝰ comitantiuꝫ nō receſſit. Silua etiaꝫ voſagi vie q̄ ferebat̉ ꝯtigua ſe ob honorē ſacri corꝑis qͣi ſalutan do inclinauit. Cū aūt de villis et agris oībꝰ qꝫ locis ad dei viri corpꝰ deducēduꝫ ml̓titu doppl̓i ꝯcurreret. q̇dā hō in agro occuꝑatꝰ cū cetis occurrere noluit. inſuꝑ etiā ſctō dei ꝯuicia ingeſſit dicēs. ꝙ n̄ v̓e dei ſctūs eēt ſꝫ ꝓ pter pecuniā ꝯgregādaꝫ eiꝰ corpꝰ in feretro deduceret̉. Statī ergo vt blaſphemie verba ore ꝓtulit. ita febribꝰ colligatꝰ ē vt ad ꝓpria domū niſi alioꝝ manibꝰ deportatꝰ redire n̄ poſſet. Utꝝ at ab hac īfirmitate cōualuerit. vl̓ in ſua infidelitate defecerit nob̓ manet in cognitū. Aliꝰ qͦꝫ ml̓to tꝑe in mag infirmita te dep̄ſſus acceſſit ad fe retꝝ ⁊ ſe ad deportā dū ſubmiſit ⁊ ſtatim ſanitatē quaꝫ deſidera bat accepit. Ut aūt ad locū ſepe iā nomīatu ꝑuenit maxima cleri vel ppl̓i turba excipit̉. et cū magna gl̓ia in ecc̄ia ſancti iohānis bapti ſte collocat̉. ibiqꝫ ꝙ cū xp̄o regnet manifeſtiſ ſignoꝝ indicijs comprobat̉. CLXXXII ¶ De ſancto Iodoco. Eatꝰ iō docꝰ fuit iudahel̓ regis britonū filius. Ha buitqꝫ frēm maiorē natū beatū vi delicet Iudahelū q̇ ſucceſſit patri in regno. Iſti duo frēs īmo due gēme celeſtes ꝯtem poranei fuerūt regis francoꝝ dagoberti. cū qͥpꝰ gͣues inimicicias ad inuicē pacificatꝰ ē ip̄e rex britonū iudahelus ⁊ magnis ab ipſo muneribꝰ honoratꝰ. Regreſſus itaqꝫ in bri tanniā. cogitauit regnū terrenuꝫ ꝓ celeſti re gno relinqͣre ⁊ vitā mona chicā ducere frēm ſuū iodocū iuniorē corā ſe ꝯueniri fec̄ de ſu ſcipiēdo regni gubernaculo vt ſuū poſſꝫ ad implere ꝓpoſitū ⁊ frui cohabitatiōe mona choꝝ. Btus at iodocꝰ nō minꝰ ferues in dei dilectōe deliberādi inducias octodieꝝ. vix a frē impetrauit. Interim die noctuqꝫ anxiꝰ cogitare cepit. quo poſſet effuge regnū ſil̓ ⁊ patriā ⁊ frīs ſui circa ſe ſtudiū declīare Ip̄o igit̉ in monaſterio q̇dā vbi lrās didicerat cō morate. ⁊ oroni freq̄ntiꝰ incūbente. ꝯtigit vn decim illuc ꝑegrinos venire q̇ cā deuotiōis limina apl̓oꝝ petri ⁊ pauli viſitare deſidera bant. His ſecreto aſſociatꝰ pariſius vēit cū eis. ac vtrū vlteriꝰ cū eiſdē ꝓcederet dubita uit. Conſiliū tandeꝫ a ſpūſctō ꝯſecutus qui greſſus eius in oībꝰ dirigebat. ab hoc itine re ⁊ a ſocijs itineris declinauit. Et ad ponti nij ꝯfinia q̄ antiq̇s plena nemoribꝰ erant. et feris ac ānīalibus ſoluꝫ habitabilia feſtina uit. Delectatꝰ itaqꝫ loci illius vaſta ſolitudi ne diſpoſuit habitationē ibi facere ſuꝑ fluui um alzeiā. Sꝫ a duce heymone illiꝰ tre dn̄o ꝑ ſeptē annos ab hoc ꝓpoſito retardatꝰ eſt. inter qͣs annos lrās magis didicit. ⁊ ſacros ordines ſuſcepit. Tande ſacerdos effectꝰ iā dicti ducis filiū qui eū in maxima veneratio ne habebat de ſacro fonte ſuſcepit. Elapſo ſeptennio ad vitā ſolitariā tranſiens in loco alzei fluminis riuulis vndiqꝫ circūdato ibi dem eccleſiā ⁊ domūculā edificauit. Preter plura q̄ ꝑ eū dn̄s oꝑatus eſt miracula. hic ē ꝯſiderandū ꝙ volucres ⁊ piſces diuerſi gene ris ad ſacraꝫ eiꝰ manuꝫ palpabiles receptis ab eo alimentis veniebant ⁊ recedebāt qͣi do meſtici. Quadā vero die dū ad victū qͦtidia nū nō hrēt pane niſi modicū. ſibi ⁊ diſcipulo ſuo dn̄s in ſpecie pauꝑis aduenit elemoſy na petens. Uir dei iodocꝰ pane diuidi iuſſit in qͣttuor partes. ⁊ pauꝑi petenti vnā parteꝫ de qͣttuor erogari. Uix egreſſus erat ⁊ ecce dn̄s reuertit̉ ī forma egeni deficiētis inedia. ⁊ ſecūdo panis quadrāte ſatiſfactū eſt eiꝰ pe titioni. Nec mora regreſſus tertio qͣſi eſuri ens ⁊ deficiēs fame. donata eſt etiā ei ꝑs pa nis tercia. Cōſeq̄nt̓ viſus ē dn̄s ī altera pau peris effigie rogaturꝰ elemoſynā ſicut iā ter cio fecerat an̄ nec erat vnde reficeret̉ niſi de reſiduo panis qͣdrante. Uiro itaqꝫ dn̄i Io I 3 De ſancto Iodoco doco ⁊ hūc erogare iubente ait eiꝰ miniſter. Uis ne aliqͥd nobis remaneat. Volo inqͣt ſanctꝰ totū tribui eſurieti. qꝛ potens eſt dn̄s etiā hodie noſtre ꝓuidere neceſſitati. Uix re ceſſit dn̄s. ⁊ interi dū ꝯſolaret̉ verꝰ d̓i amicꝰ diſcipulū de panis erogatiōe cōmotū ecce ꝑ feneſtrā viſe ſūt ⁊ inuēte in alueo flumīs qͣt tuor nauicule onuſte victualibꝰ. De qͥbꝰ qͦs eas adduxerit. vl̓ qͦ ille deuenerint poſtqͣꝫ fu erūt victualibꝰ exonerate vſqꝫ ī hodiernū di em ignorat̉. Hec ⁊ alia q̇ ꝑ eū dn̄s ibideꝫ mi racl̓a demoſtrare digtꝰ ē lōge lateqꝫ patriaꝫ ad eiꝰ viſitatōeꝫ ad impetrāda eiꝰ ſuffragia cōmouerūt. Cūqꝫ ibidem octo ānis elapſis ppl̓i freq̄ntiā neq̄ret ſuſtinere. ad vlteriꝰ deſer tu dn̄o duce ꝓceſſit. Conſtructoqꝫ ibi orato rio in honorebn martini ⁊ māſiuncula ibi de pl̓imas ab hoſte antiqͦ paſſus ē inſidiaſ ꝑ xiiij. ānos qͥbꝰ illic ē cōmoratꝰ. Eo in loco ſi gno crucis facto ꝓpria māū aqͣlam de ſubli mi ꝓſtrauit. q̇ gallū ſuū abſtulit ⁊ vndecim gallinas ſingillatim gallūqꝫ ſuū incolumeꝫ ſuſcepit. Nō lōgopꝰ diabolꝰ ī horribilē mu tatꝰ ſcolubrū grauit ip̄m momordit in pede. Qua leſiōe ꝑ ſpūmſctuꝫ edoctꝰ vt ad aliuꝫ locū trāſiret adiūcto ſibi duce heymone va ſtā circūibat heremū vt īueniret hitatōis lo cū. Inq̇rēdo āt cū ibidē gͣui dux torq̄ret̉ ſitis inopia. p̄ laſſitudīe ⁊ ſiti obdormiuit. Interi ẜuꝰ dei iodocꝰ oroi incubuit. ſurgēſqꝫ bacu lo q̇ innitebat̉ tre infixo ſic̄ alt̓ moyſes aquā ꝓduxit ⁊ fontē inde largit effluente. Quo ex hilarati dux ⁊ eiꝰ familia ſue ſitis extinxerūt ardore. ⁊ trāſeūtibꝰ ibidē adhuc aquā admi niſtrat ſufficiētē. Progreſſꝰ inde v̓ſus ma re in vmbroſa valle cliuū aſcendit paruum. Quo delectatꝰ. hec eſt inq̇t cathedra. hec eſt reqͥes mea in ſeculū. Duce itaqꝫ reuerſo ad ꝓpria vir dei ꝓpria māu duo ibidē cōſtruxit oratoria. Unū petro apl̓oꝝ p̓ncipi. alterum paulo gentiū doctori. Profectꝰ eſt etiā poſt modū roma vocatꝰ a beatiſſimo martino. tūc romane ſedis antiſtite. q̇ a multo tꝑe cō cupierat videre eū. ⁊ a ſanctiſſimo eiꝰ collo quio ſatiari. Receptꝰ ē ab eo cū honore de bito ⁊ tractatꝰ. Ibidē a ſpūſctō doctus eſt. quē in oībꝰ cuſtodē ⁊ magiſtꝝ habuit vt ad heremū ſuā reuerteret̉. quā in terris ſibi ele git habitationē inde in breui exiturꝰ a corꝑe. ⁊ tranſmigraturꝰ ad ꝯſortiū angeloꝝ ⁊ ꝑpe tuā diuine maieſtatis ꝯtēplationē. Poſt ſa cra ⁊ multa de etnitate colloquia et mutua orationū ſuffragia inter ip̄m ⁊ ſummū pon tificem habita p̄cioſiſſimis a dn̄o papa ſibi collatis ſanctoꝝ reliquijs. reuerſus eſt cum totius patrie gaudio ad pontinij confinia. Ubi in monte habitaiōis ſue in qͣ modo re quieſcit corpꝰ ſancti iodoci ꝓpoſito parētū conſilio. adducta eſt ſibi puella abſqꝫ oculiſ nata. que ſicut docta fuerat in viſiōe facieꝫ ⁊ loca vbi oculi debebant eſſe lauit de aqͣ illa qua vir ſanctꝰ manꝰ abluerat. Et mox rece ptis oculis clare cepit videre. Duce itaqꝫ heymone pn̄te cum innumera dei plebiſqꝫ turba in occurſum beati iodoci cōgregata ſanctiſſimis quas attulerat reliquijs cuꝫ oī qua decuit veneratiōe repoſitis in noua be ati martini eccl̓ia. in qua nūc ſacrū corpꝰ eiꝰ req̇eſcit. tunc de nouo facta lapidea a prefa to duce. ip̄e virbiūs p̄parauit ſe ad dina mi ſteria celebrāda caſula indutꝰ ad modū ni uis alba. Qui cū aſtaret altari tercio idꝰ iu nij ⁊ miniſtraret cū deuoiōe maxima. diuīa manꝰ apparuit ſuꝑ eū viſibiliter inter ſacro ſancta miſſaꝝ ſolēnia. ſuūqꝫ ſacerdotē ⁊ lo cum illū aſſignauit ⁊ ꝯfirmauit in bn̄dictōe ꝑpetua cū ꝓmiſſiōe tali. ⁊ voce mirabili celi tus ſubſecuta. Quia ꝯtēpſiſti diuitias terre nas ⁊ refutaſti paterni regni culmia. ⁊ elegi ſti pauꝑ eē. ⁊ latere abiectꝰ in terra iſta deſer ta ⁊ inuia. p̄paraui tibi coronaꝫ int̓ agmina angelorū. eroqꝫ loci huiꝰ in quo reſolueris defenſor ac iugis cuſtodia. vniuerſiqꝫ hūc locū viſitaturi in ꝑpetuū cū deuotōne ⁊ pu ra cordis intentione ꝓ tui noīs memoria. di uina in terris grā nō defraudabunt̉. ⁊ poſt modū ad gaudiā ꝑueniēt ſempitna. Seqn̄ ti itaqꝫ tꝑebtus Iodocꝰ in carne preter car nem viuēdo nō homo ſed angelus videbat̉ Idus decēbris obdormiuit in dn̄o ip̄o dn̄o pn̄te ⁊ angelorū obſequijs. Dn̄i pn̄tiā oſtē dit intolerabilis claritas ſplēdoris ⁊ incōpa De ſancto Io doco rabilis dulcedo diuini odoris. Corpꝰ etiam eiꝰ qꝛ v̓go fuerat et īmunis a carnal̓ cōmi xtionis ꝯtagio. ita ſanu ꝑ̄māſit ⁊ integꝝyſqꝫ ad ānos xl. in tuml̓o ac ſi ſpūs vite foret ī eo Et a cuſtodibꝰ corꝑis ſibi vnguēs manuū ⁊ vnguēs pedū ⁊ capilli capitis ⁊ barbe qͣi vi ueret excreſcentes incidebant̉ ⁊ radebant̉ oī ſabbato qͦaduſqꝫ ſucceſſor ducis heymoniſ minꝰ reuerent̉ ⁊ p̄ſūptuoſe īmemor ſcpͥture dicētis. nō tēptabis dn̄m. ſacrariū violenter irrupit cū ſatellitibꝰ ſuis. ⁊ intrauit vbi repo ſitū erat corpꝰ ſctīſſimuꝫ. Uiſoqꝫ miraculo ſtatim cecitate ꝑcuſſus v̓ſus eſt in amentiā. ⁊ exclamās ha. ha. s. Iodoce ſurdꝰ ꝑmāſit ⁊ mutꝰ qͦaduſqꝫ diē clauſit extremū. Proli xitatē aūt miraculorū q̄ ꝑ ip̄m dn̄s exhibere dignatꝰ eſt ſuis fidelibꝰ in noſtris tꝑibꝰ vide mus. ſicut de pl̓ibꝰ a morte reſuſcitatis vl̓ ſu ſpendio vl̓ alio mortis genere defūctis. ſiue in aqͣ ſuffocatis ſeu etiā ip̄iꝰ bn̄ficia quo ad multiplicationeꝫ bonoꝝ tꝑaliū. nec calamo ſcribere nec ẜmone enarrare ſufficimꝰ. Cu iuſdaꝫ deuoti ſibi filiū in cunabulis iacenteꝫ cū eſſet incendiū vndiqꝫ in domo circa pue rū. btūs iodocꝰ miraculoſe conẜuauit. pan nis q̇bus inuolutꝰ fuit ⁊ ip̄is cunabulis cū puer leuatꝰ eſſet in fauiliā ⁊ cinere penitꝰ re ſolutis. vt oībꝰ pateret ꝙ edacitas flāme que lignoꝝ ac lapidū potuit duriciā ꝯſumere te nerū infantē beati Iodoci cuſtodie traditū nō licuit ledere. Qui poſtmodū filiꝰ in mo naſterio ſancti Iodoci monachꝰ factus eſt Quot ſurdos claudos paraliticos ⁊ alios infirmos curauit nō eſt numero colligere. Und̓ eſt ꝙ de regio faſtigio ſibi voluit poſt mortē retinere. ne in loco vbi ſacrū eiꝰ corpꝰ reqͥeſcit aliꝰ ardeat liqr niſi liquor cere. Qd̓ infortunio ſuo exꝑti ſūt tres moachi. Qui in eccl̓ia vbi corpꝰ eius fuit delatum de ſepo lucernas tēptauerūt accēdere nec aliqͣtenus potuerūt. Contigit aūt in ſignū temeritatis lue duos ip̄oꝝ incōtinenti decedere. tercium vero oris ꝯtractione puniri. ac ita ꝑmanſit omībꝰ diebꝰ vite ſue. Sunt aūt he feſtiuita tes beati iodoci. Prima videlicet in die bea ti Barnabe qn̄ infra miſſaꝝ ſolēni amanus dn̄i ſuꝑ eū apparuit. Qd̓ etiā miraculū ſepi us ꝑ alios ſctos on̄ſum. v̓tus diuina ad ve ritatē illius veri ⁊ ſanctiſſimi ſacrificij cōpro bandā in cordibus fragiliū miſericordit de monſtrauit. Scd̓a eſt in die ſancti Iacobi apl̓i fratris ſancti Iohānis euāgeliſte de in uentione ſancti corꝑis eiꝰ. Tercia ē de mor te eiꝰ in die ſctē Lucie v̓ginis. CLXXXIII De ſancto Othmaro. Thmarus in pro uincia alemanie natꝰ atqꝫ nutritꝰ ē Dū eſſet puer a fratre ſuo curiaꝫ ꝑ ducit̉ ⁊ litteris imbuit̉. v̓tutibꝰ tn̄ plus vel eqͥ vt ſciētia ſtuduit. iuxta illud ſapie. Que ī iu uentute nō ꝯgregaſti quo inuenies ea in ſe nectute. Uictori comiti eiuſdē regiōis factꝰ adoleſcēs ẜuiuit. Per cuiꝰ ꝓuidentiā ac di lectionē integrā ad ip̄m qꝛ vidit in eo indolē bonā ad ſacerdotiū ꝓmouet̉ titulo ſct̄i flori ni. Cogente p̄fato comite prelatꝰ ibi poſituſ eſt ꝓpter ſuā religionē ſcientiā ⁊ fama volan tem de mūdicia vite ſue waltramꝰ qui ex iu re hereditario dn̄s fuit heremi illiꝰ in qͣ bea tus gallus cellā ſibi ꝯſtruxerat. obtinuit a p̄ fato comite vt othmarꝰ p̄eſſet illi celle in om nibꝰ que ad ip̄am ꝑtinere videbant̉. Inſuꝑ duxit eū ad pipinū regeꝫ vt autoritate regia concedente. ip̄m eiuſdē loci abbate ꝯfirma ret. quiꝰ petitioni tanqͣꝫ iuſtus rex cōſenſuꝫ p̄buit. Et ꝑ manu regis othmaro ꝯfirmato in abbater valtramꝰ omīa bona ſua ſeu poſ ſeſſiones libere ⁊ integralit reſignauit. Ma dauit itaqꝫ rex ac ꝓprio ore iuſſit ibidē vitaꝫ inſtituere regulare. Rediēs igit̉ othmarus locū reformauit ⁊ infra annos paucos tam in poſſeſſionibꝰ qͣꝫ in religione valde diues effectus eſt. ⁊ in edificijs pluribꝰ ꝯfirmatus Beatꝰ igit̉ othmarus abbas cū vidiſſet poſ ſeſſiones tꝑales ſuo monaſterio ex dei boni tate accreſcere in immēſum. timens ſue ꝑſo ne virtutū incrementa decreſcere. a ſeip̄o in cepit. ⁊ parſimonie vehementius inſiſtebat. ita vt etiā in p̄cipuis ieiunioꝝ diebꝰ de ꝯſue tudine biduo abſtinentiā ꝯͣ inuaret. Pau I 4 De ſancto Othmaro pertatis ⁊ hūilitatis amator p̄cipuus. et cuꝫ bis elemoſynator magnꝰ fuit. Pauꝑtateꝫ eiꝰ illud on̄dit ꝙ crebriꝰ ſine tunica ſola tan tu cappa indutꝰ ad monaſteriū remeauit ex emplo xp̄i q̇ vilibꝰ pānis ī ſua natiuitate ob uolutꝰ fuit. Et poſtea creuit ī oībꝰ eiꝰ pauꝑ tas vt nos ſuꝑ inſtāti pecunia minime cōfi damꝰ. In neceſſitate moaſterij ſui aſello ꝓ eq̄ freq̄ntiꝰ vtebat̉. In miſcd̓ia ⁊ elemoſyna nulli ſerꝰ fuit Un̄ ⁊ pauꝑibꝰ in ꝓpria ꝑſona ẜuiuit. Leproſis n̄ lōge a moaſterio habita culū fecit. Capita paupeꝝ ⁊ pedes ī ꝓpria ꝑ ſona lauit. Un̄ ⁊ pat̓ paupeꝝ a pl̓ibꝰ eſt ap pellatꝰ nocte eos viſitauit. ⁊ eiſdē vt dictū eſt diligent̉ obſecutꝰ ē. ¶ Hoſpitale inſuꝑ con ſtruxit vbi ceci pauꝑes recipiebāt̉. qͦꝝ curaꝫ adeo ſolicite geſſit vt etiā de nocte mōa ſteri um egrediēs infirmitati eoꝝ multo obfeq̄o deẜuiret. Int̓ hͨ ⁊varinꝰ ⁊ ruthardꝰ q̇ tūc to tius alemanie curā āmīſtrabāt. diabolo ſua dente īmaniſſimo morbo auaricie p̄uēti. re eccl̓iaꝝ ſub ſua ptāte fitaꝝ ꝑ vim ſibi iniuſte vendicabāt. Que mala loco ſctī galli ſil̓r in ferebāt. Suꝑ q̇bꝰ iniurijs btūs othmarꝰ pi pino regi de ip̄is qͣrimoniā mouit dicens ſe guiſſima incurſuꝝ ſi eis diſſil̓ando ꝯſentiret Quibꝰ rex grāꝫ ſuā int̓dixit ſi illi mōaſterio nō reſtituerēt oīa iniuſte ablata Illi v̓o aua ricia victi regis p̄ceptuꝫ nl̓l̓atenꝰ obẜuarūt. ſꝫ inſuꝑ beatū othmarū dū reuerteret̉ a rege captiuātes miſſis ob hͦ militibꝰ. vinctuꝫ ad ſe duci fecerūt. ⁊ lamꝑtū falſuꝫ frēm cenobij ip̄iꝰ oihmari. q̇ ab ip̄is inductꝰ fuit vt abba tē ſuū falſo ⁊ mēdacit̉ de crimīe accuſaret et nequit infamaret. ꝯduxerūt. quā ꝓditioneꝫ ꝯtra innocentē nequā ille monachꝰ cōmitte re nullatenꝰ formidauit. Itaqꝫ cōcilio iniqͦ ꝯuocato corā multis ip̄e Lamꝑtus beatuꝫ Othmaꝝ de femīa accuſauit. Un̄ ad penā exilij ip̄m ꝯdenauerūt. in inſulā reni miſera bilit̓ relegātes. Ubi poſt ml̓tas qͣs patienter ſuſtinuit miſerias in ꝯfeſſiōe xp̄i. xvj kal̓. de cembris bono fine q̇euit. Huius aūt lamꝑti iniquā machinationē qͣ ſuū p̄latū innocent inuoluit. deꝰ iuſtꝰ iudex ſic puniuit. ꝙ ipſum monachū febris adeo grauis arripuit vt re ſoluto vigore membroꝝ caput ip̄ius ad ter ram freq̄ntius verteret̉. et more quadrupe dum cogeret̉ ambulare. Un̄ etiā coactꝰ di uino iudicio eū ꝑurgente vt ſe peccaſſe ī ſan ctum dei publice fateret̉. Quieſcite inq̇t ſan cta ſinodus nicena. ⁊ nolite ꝑſequi eos q̇ re cte deo famulant̉. ⁊ ſincera volūtate ſuꝑna dei mandata cuſtodiūt. ⁊ veſtris legibꝰ ſub iugant̉. qꝛ nō decet vt carnales ſpūales ꝑſe quant̉ Un̄ etiā Greg. ait. Qui calūniā illa tā nō ꝓbat penā incurrere debꝫ. quā ſi ꝓbaſ ſet reus vtiqꝫ ſuſtineret. Conciliū autē illud nequiter inchoatū nequiꝰ eſt finitū. Sepul tus aut beatꝰ othmarꝰ in exilio vbi hodie in inſula capella oſtendit̉ annis decē ibidē cor pus ſuū incorruptū ꝑmanſit. Poſt decem vero annos viſum eſt diſcipulis ipſiꝰ vt cor pus ſui abbatis ad ſancti galli monaſteriū cui ẜm volūtateꝫ dei prefuit in ſpūalibꝰ ⁊ tē poralibus deferre modis omnibꝰ deberent Pergētes itaqꝫ ad locū corpus tollētes na ui impoſuerunt. Quoꝝ deuotionē. ⁊ corpo ris ipſiꝰ ſanctitateꝫ miracula crebra ⁊ plura ꝯſequunt̉. Tempeſtas enī multa ventoꝝ ⁊ procellarū que ꝑ totū lacū cōſtantiēſem tūc temꝑis viſa fuit. in omni via illa nulli eoruꝫ impedimēto fuit. Uaſculū etiā modicū vi nō plenū qḋ ſecū tulerāt ip̄is monachis ad refectionē ꝯſedentibꝰ quotienſcūqꝫ exhau ſtum fuit liquoris vini nullū ſenſit detrimen tum. Beati igit̉ Othmari corpꝰ ad mona ſteriū beati galli delatū ml̓tis ibidē p̄cedenti bus ⁊ ꝯſequētibꝰ miraculis felicit̓ ⁊ honori fice requieuit. ¶ CI.XXXIIII ¶ De feſto preſentationis Marie ad tem olum in hieruſalem. Aulꝰ epiſcopus ſeruus ſeruoꝝ dei ad futurā rei memoriā. Rationi ꝯgruit ⁊ co uenit honeſtati. vt ea q̄ de romani potificis gratia ꝓceſſerūt. licet eiꝰ ſuꝑueniēte obitu li tere apl̓ice deſuꝑ ꝯfecte nō fuerint. ſuū cōſe quant̉ effectū. Sane felicis recordatōis pio pape ſecūdo p̄deceſſori noſtro ꝓ ꝑte dilecti De feſco preſen. ma. ad tem. in hieruſalem filij nobil̓ viri ⁊ vilhelmi ducis ſaxonie dudū expoſito ꝙ ip̄e dū ex ſpecial̓ deuotionis affe ctu quē ad inclitā ꝓpugnatricē nrām glorio ſiſſimā v̓ginē mariā feruēti aīo gerebat. ab intimis ꝓpterea deſiderabat feſtū pn̄tatōis eiuſdē btīſſime v̓gīs marie. qd̓. xxj. die mēſis nouēbris ānis ſingul̓ in t̓ris et dn̄ijs ſuis de ꝯſuetudīe celebrat̉ etiā ex ſpeciali ſedis apl̓i ce decreto ⁊ ſtatuto ānis ſingul̓ ꝑpetuis tꝑi bus dicta die ſolēnit̓ venerari. idē p̄deceſſor ſincere deuotōnis affectū quē p̄fatꝰ dux ad ip̄m ⁊ romanā ecc̄iaꝫ gerere cōprobat̉ atten dēs ⁊ pie ꝯſiderās ꝙ merita brīſſime v̓gīs p̄ dicte erga genꝰ hūanū tātis honoribꝰ cōpē ſari neqͥbāt q̇n illa maioribꝰ indies ⁊ illuſtri oribꝰ digniſſima cēſeret̉. Prefati qͦꝫ ducis ī ea ꝑte ſupplicatiōibꝰ inclinatꝰ vicꝫ ſub dato die nonas iunij pontificatꝰ ſui anno. vj. au toritate apl̓ica ſua perpetua ⁊ irrefragabili ſanctōe ſuaꝝ ſi ſuꝑ hͦ ꝯfecte fuiſſēt lrāꝝ teno reſtatuit decreuit ⁊ ordīauit ꝙ feſtū pn̄tatio nis hͦ mō ſicuti aſſūptōis viſitatōis ⁊ alia fe ſtabtē marie memorate. in t̓ris ⁊ dn̄ijs p̄fati ducis dicta die ānis ſingl̓is ꝑpetuis futuriſ tꝑibꝰ de mādato ſedis apl̓ice deinceps a cū ctis xp̄ifidelibꝰ ſolēnit̓ celebraret̉. Mādamꝰ nihilominus ſtatutū ⁊ decretū ſua hmōi de celebrādo feſtū p̄dictū ꝑ p̄latos ⁊ alias eccle ſiaſticas ꝑſonas in dn̄ijs ⁊ t̓ris p̄dictis ſolē nit̉ publicari. Ne āt de ſtatuto decreto ⁊ mā dato p̄dictis ꝓ eo ꝙ ſuꝑ illis ip̄iꝰ pij p̄deceſ ſoris nrī eiꝰ ſuꝑueniēte obitū lrē apl̓ice cōfe cte nō extiterūt poſſit q̇modolibꝫ heſitare vo lumꝰ. ⁊ dicta apl̓ica autoritate decernimꝰ ꝙ pn̄tes lrē ad ꝓbandū plene ſtatutū decretuꝫ ⁊ mādatū pij p̄deceſſoris hmōi vbiqꝫ ſuffi ciāt nec ad id ꝓbatōis alteriꝰ āminiculū re quirat̉. Nulli ergo oīno hoīm liceat hāc pa ginā noſtre volūtatis ⁊ ꝯceſſiōis infringere vl̓ ei auſu temerario ꝯtraire Si qͥs āt hͦ at̄ tēptare p̄ſūpſerit indigtionē oīpotētis dei et biōꝝ Petri ⁊ pauli apl̓orū eiꝰ ſe nouerit in curſuꝝ Datū rome apud ſanctū petꝝ anno incarnatōis dn̄ice. M.cccclxiiij. xvj. kal̓. oc tobris pontificatꝰ noſtri āno pͥmo. ¶ Sequit̉ bulla indulgētiaꝝ p̄fati feſti. ¶ Paulus ep̄s ſeruꝰ ẜuoꝝ dei. Uniuerſis xp̄ifidelibꝰ pn̄tes lrās inſpecturis ſalutem ⁊ apoſtolicā bn̄dictionē. Ad id̓ maxime verſa tur noſtra intentio vt xp̄ifideles ad maioreꝫ deuotionē ⁊ frequētiorē venerationē precel ſe dei genitricis v̓ginis marie que velut au rora cōſurgens. pulcra vt luna. electa vt ſol. terribilis vt caſtroꝝ acies ordinata. veꝝ ſo lem iuſticie redemptoreꝫ noſtrū ieſum xp̄m q̇ illuminat abſcōdita tenebraꝝ in mūdo po teſtatis tenebroſe ſpūſancto cooꝑante ꝓdu xit que nec eſt viſa primā ſimileꝫ nec habere ſequentē. modis ꝯgruentibꝰ excitemꝰ. vt ex inde fideles ip̄i deuotiōe ⁊ orōnibꝰ proprijs ac ipſius virginisⁱ interceſſione adiuti. no ſtriſqꝫ inducti excitationibus reddant̉ diui ne gratie aptiores. Sane dudū felicis recor dationis pio pape ſecūdo p̄deceſſori noſtro ꝓ parte dilecti filij nobilis viri ⁊vihelmi du cis ſaxonie expoſito. ꝙ ip̄e dux ex ſpecial̓ de uotionis affectu ab intimis deſiderabat fe ſtum p̄ſentationis eiuſdeꝫ v̓ginis. qd̓. xxj. dic menſis nouēbris annis ſingulis in t̓ris ⁊ do minijs ſuis de ꝯſuetudine celebrat̉. etiam ex ſpecialis ſedis apoſtolice decreto et ſtatuto ꝑpetuīs tꝑibꝰ dicta die ſolenniter venerari. idē p̄deceſſor p̄fati ducis ſupplicationibꝰ in clinatus autoritateʳ apl̓ica ſtatuit decreuit ⁊ ordinauit ꝙ feſtū p̄ſentatōis hmōi ſicuti aſ ſumptiōis. viſitatiōis ⁊ alia feſta beate ma rie memorate. in terris p̄fatis ꝑpetuis futu ris tꝑibꝰ eadē die de mādato ſedis apl̓ice ab ip̄is fidelibꝰ ſolennit̓ celebraret̉. put i noſtris cū dictꝰ pius p̄deceſſor anteqͣꝫ ſue ſuꝑ his li tere conficerent̉. rebꝰ fuerit hūanis exemptꝰ inde ꝯfectis lrīs pleniꝰ cōtinet̉. Nos igit̉ cu pientes ꝙ feſtū p̄dictū in debitā veneratiōe habeat̉. ⁊ ad illud colenduꝫ eidēqꝫ v̓gini fa mulanduꝫ fid̓eles ip̄i eo libentiꝰ animent̉ qͣ ex hoc dono celeſtis grē vberiꝰ ꝯſpexerint ſe refectos de omnipotētis dei miſcd̓ia ⁊ btōꝝ petri ⁊ pauli apl̓oꝝ eiꝰ autoritate ꝯfiſi omni bus vere penitentibus ⁊ ꝯfeſſis q̇ die p̄dicta ad laudē ⁊ honorē ip̄iꝰ v̓ginis ī ſingul̓ eccle ſijs mōaſterijs et alijs locis eccl̓iaſticis īfra dicta dn̄ia exiſtentibꝰ. in lqͥbꝰ officiū eiuſdēꝫ I 3 De feſto preſen. ma. ad tem. in hieruſalem v̓ginis celebrari ꝯtigerit diuinis īterfuerint. vel in vigilia eiuſdē feſti ieiunauerint ānua tim. c. dies de iniūctis eis penitentijs miſcri cordit̉ in dn̄o relaxamꝰ pn̄tibꝰ ꝑpetuis tꝑi bus duraturis. Uolumꝰ aūt ꝙ ſi alias ī vi gilijs ieiunātibꝰ vl̓ dīnis hmōi ītereſſentibꝰ aliqͣ alia indulgentia in ꝑpetuū vel ad certū tp̄s nōdū elapſuꝫ duratura. ꝑ nos conceſſa fuerit. pn̄tes littere nulliꝰ exiſtāt roboris vel momēti. Datū romę apud ſctūm petꝝ āno incarnatōis dn̄ice. M.cccclxiiij. xij. kl̓. febrū arij pōtificatꝰ nrī āno pͥmo. ¶ Sequit̉ iſti tutio hꝰ feſti ꝑ archiep̄m maguntinēſem. ¶ Adolphꝰ dei grā ſctē magūtine ſędis ar chiep̄s ſacri romani imperij ꝑ germaniā ar chicā cellariꝰ ac pͥnceps elector. ad futuram rei memoriā. ex ſpecial̓ deuotōis affectu qͣm ad inclitā ꝓpugnatricē nrām gl̓ioſiſſimā ſꝑ virginē mariā dei genitricē feruenti aīo ge rimus. ab intimis ꝓpterea deſiderātes ꝙ fe ſtū pn̄tatiōis eiuſdē beatiſſime v̓ginis qd̓ vi ceſima pͥma die mēſis nouēbris ſingulis an nis celebrat̉ de cōſuetudine. deinceps annis ſingulis ꝑpetuīs tꝑibꝰ dicta die ſolēnit̓ vene ret̉. ea ꝓpter attendētes ⁊ pie ꝯſiderātes ꝙ me rita beatiſſime v̓ginis p̄dicte erga genꝰ hu mauū tātis honoribꝰ repēſari nequeūt. qn illa maioribꝰ indies ⁊ illuſtrioribꝰ digniſſi ma cenſeat̉. hac nrā irrefragabili ſanctione ſtatuimꝰ ⁊ decernimꝰ ac ordīamꝰ. ꝙ feſtū p̄ ſentatōis hmōi ſicuti feſtū ꝯceptōis btē v̓gi nis marie memorate ꝑ nrās ciuitates ⁊ dio ceſes dicta die annis ſingulis ꝑpetuis futu ris tꝑibꝰ deinceps a cūctis xp̄ifidelibꝰ ſolēn ter celebret̉ cū ꝓpria hiſtoria de eodē feſto p̄ ſentatōis. ⁊ vbi ꝓpria de illo nō habet̉ hiſto ria. tūc hiſtoriā de natiuitate eiuſdē gl̓ioſiſſi me ⁊ intemerate v̓ginis recipiat̉. ſic ꝙ vbi na tiuitas habet̉ pn̄tatio īſerat. Et inſuꝑ vt xp̄i fideles ad maiorē deuotionē ⁊ freq̄nti orōe venerationeꝫ dicte p̄celſe dei genitricis q̄ ve lut aurora ꝯſurgēs. pulcra vt luna. electa vt ſol. terribilis vt caſtroꝝ acies ordinata. verū ſolē iuſticie redēptorē noſtꝝ ieſum xp̄m q̇ il lumīat abſcōdita tenebraꝝ in md̓o poteſta tis tenebroſe ſpūſcō cooꝑante ꝓduxit. q̄ nec viſa eſt primā ſimilē nec habere ſequentem. modis ꝯgruētibꝰ excitemꝰ vt exinde fideles ip̄i deuotionibꝰ ⁊ orationibꝰ ꝓprijs ac ipſiꝰ virginis interceſſionibꝰ adiuti. noſtriſqꝫ in ducti excitationibꝰ reddant̉ diuīe gratie ap tiores. necnon ad prefatū colēdū feſtū virgi nis intacte eo libentiꝰ animent̉. qͦ ex hoc do no celeſtis gratie vberiꝰ conſpexerint ſe refe ctos de omnipotētis dei miſericordia ac be atorū Petri ⁊ pauli apoſtoloꝝ eiꝰ. necnon ſancti Martini confeſſoris patroni noſtri autoritate ⁊ meritis confiſi omnibꝰ vere pe nitentibꝰ ⁊ confeſſis q̇ die predicta ad laudē ⁊ honorem ipſiꝰ virginis in ſingl̓is eccleſijs monaſterijs ⁊ alijs locis eccleſiaſticis prefa tarū noſtraꝝ ciuitatū ⁊ dioceſiū in quibꝰ oſ ficiū eiuſdem v̓ginis celebrari contigerit. di uinis interfuerint. vl̓ in vigilia eiuſdem feſti ieiunauerint annuatim. quadraginta dies de iniunctis eis penitentijs miſericorditer in domino relaxamus. preſentibꝰ ꝑpetuis tē poribus duraturis. In cuiꝰ rei teſtimoniū ſecretū noſtrū preſentibus eſt appenſuꝫ. Da tum in ciuitate noſtra Maguntina die pe nultima menſis Auguſti Anno dn̄i. M. cccclxviij. ¶ De eodem feſto. ¶ Que eſt illa puella mater ⁊ v̓go ſpMa ria frēs chariſſimi. que nūc mūdo on̄ſa eſt. q̇ndecim gradus aſcendens hodie ī templo a parētibꝰ deo p̄ſentat̉. Und̓ ꝓceſſit qͦ aſcen dit. ⁊ quāte v̓tutis exiſtat videamus. Quid aūt putas qualis olim fuerit vel nūc ſit iſta ꝑſona q̄ ſanctis omībꝰ ſpectanda ꝓponit̉ ⁊ imitāda. Hoc aūt in pͥmis inſtruere phasē ꝙ aīa eiꝰ ⁊ caro quaꝫ elegit ⁊ habitaculū ſibi fecit ſapīa dei patris ab omī malicia ⁊ īmū dicia fuerit puriſſima. quādo ī ea ⁊ d̓ ea ver bum extitit caro factuꝫ dicente ſcpͥtura. In maliuolā aīam nō ītroibit ſapīa. nec habita bit ī corpore ſubdito peccatis. Inter omēs itaqꝫ ſanctos huiꝰ beatiſſime virgīs memo ria eo freq̄ntius agitur. quo maioreꝫ apud deum grām inueniſſe credit̉. Hec quidem virgo Maria priuſqͣꝫ naſceret̉ diuinis eſt oraculis denūciata. et miraculis deſignata De feſto preſen. ma. ad tem. in hierujſalem Tandē v̓o nata a ꝓgenie diuinitꝰ ordinata Nata ſiquidē eſt vt legimꝰ nazareno patre bethleemita matre. qͣs vrbes ip̄iꝰ natiuitati vl̓ ꝯuerſatōi deſtinatas eē nō tacuerūt pro phete. Deſcēdit āt de radice illiꝰ fide p̄clara abrae cui ſuꝑne ꝓmiſſa fuerat oīs bn̄dictio gentiū in ſuo ſemīe. Deſcēdit a ſtirpe dauit quē deꝰ ꝓpt̓ notā ſibi ꝓbitatē ſublimauit di cens. Inueni viꝝ ẜm cor meū. De regali nā qꝫ tribū ſil̓ ⁊ ſacerdotali duxit originē q̄ ſum mū erat paritura regē atqꝫ pontificeꝫ. Qd̓ dā itaqꝫ ſideriū micat in marie generatōne. vicꝫ ꝙ longe an̄ prībꝰ diuerſimode celitꝰ eſt repromiſſa ꝙ ex abrae ſemīe ⁊ ex regibꝰ orta ꝙ etiā illi generatōi ob ſingl̓are pͥuilegiū ſan ctitas diuinitꝰ agnoſcit̉ cōceſſa. Hāc enī int̓ figuras vt dictū ē myſticas ſacerdotal̓ v̓ga. dū ſine radice floruit. Hāc gedeonis vellus dū in medio aree ſicce maduit. Hāc in viſio ne ezechielis oriental̓ porta qͣ nulli vnqͣꝫ pa tuit p̄ſignabat. Hāc etiā int̓ ꝓphetas p̄ cēte ris Iſaias nūc ex radice ieſſe virgā oriturā. nūc euidentiꝰ v̓gā parituraꝫ ꝓmittebat. De his aūt de q̇bus certi ſumꝰ meritoꝝ p̄roga tiuis pauliſper loquamur. ad edificationeꝫ noſtrā ac diuini nominis laudē vt ꝓ famu latu religio conſeruet̉. ⁊ pro affectu deuotio augeatur. Quis igit̉ niſi hec virgo que ſola vniuerſam prauitatē hereticaꝫ interemit. ſo la p̄ter deū ſit que nos in omni v̓tute confit met. ſuiſqꝫ meritis cōmendet ⁊ auxiliet̉ preci bus. vt ⁊ ip̄i digni inueniamur ī eius laudi bus a quibꝰ ſiquidem humana mortalitas non debet ceſſare. ſed de illiꝰ gloria nec ſile re patit̉ deuotio. nec dignum aliquid poteſt concipere cogitatio. vel inerudita parturire locutio. Hec eſt que totius mundi reparati onē obtinuit. ſalutē oīm impetrauit. Quis tandē o bn̄dicta miſericordie longitudinē ⁊ latitudinē ſublimitatē ⁊ profunditateꝫ inue ſtigare poſſit. Longitudo enī ipſius vſqꝫ in diem nouiſſimū ſubuenit vniuerſis eam in uocanubꝰ. latitudo eius replet orbem terra rū. vt quoqꝫ ſua miſericordia plena ſit om nis t̓ra. Sublimitas eius ciuitatis ſuperne ruinas reſtaurauit. Profunditasqͣꝫ ſeden tibus in tenebris ⁊ vmbra mortis redēpiōeꝫ obtinuit. Sic ergo tue pietatis Omaria ip ſam quā apud deū grām inueniſti. notā fa cis mūdo. ſanctis precibꝰ tuis obtinēdo reis veniam. egris medelā. puſillis corde robur. afflictis conſolationeꝫ. periclitātibꝰ adiuto rium ⁊ liberationē. Qualis nanqꝫ fuerit vi ta huiꝰ v̓ginis marie expectantis in templo redemptionē generis hūani dicat Ambro ſius. Sit itaqꝫ vobis tanqͣꝫ in imagine de ſcripta virginitas marie. ex qua velut in ſpe culo refulget ſpecies caſtitatis ⁊ forma v̓tu tis. Uirgo erat mēte ⁊ corpore. corde hūilis. verbis grauis. animo prudēs. loquendi pe ritior. legendi ſtudioſior. intenta operi. vere cunda ſermonem ō in incerto diuitiaruꝫ ſed in prece pauperis ſpem reponēs. arbitrum mentis deū non hominē querens. Nullum ledere. cūctis bene velle maioribus aſſurge re. equalibus nō inuidere. iactantiā fugere. Quando illa leſit parētes. Quādo faſtidi uit humilē. Quādo deriſit debileꝫ. Quādo vitauit inope. Nihil toruū in oculis. Nihil procax in verbis. Nihil in actū inuerecūdū. Non geſtus fractior. Non inceſſus ſoluti or. Non vox petulantior. vt ip̄a ſpecies cor poris fieret ſimulacruꝫ mentis ⁊ figura ꝓbi tatis. Ipſa nāqꝫ eſt illa que celis gl̓iaꝫ dedit terris deū pacēqꝫ refudit. gentibus fideꝫ. vi cijs finem. vite ordineꝫ. moribꝰ diſciplinam. O plena gratiarū. nō ſolum puero Abrae. ſed ⁊ camelis potuꝫ tribuens de ſuper afflu enti ydria tua. quia tu es vera puella preele cta. et altiſſimi filio preparata. Offerent̉ in quit ꝓpheta v̓gines regi. ſed poſt eam. Naꝫ primatum ip̄a ſola vendicat ſibi.; Et licet ad dei genitricē digne collaudandā nemo īue niat̉ idoneꝰ. tamē votis omnibꝰ non debet ceſſare quilibet etiā peccator a laudibꝰ quia in laudibꝰ ſaluatoris eſt iter ſalutis noſtre. In honore igit̉ ſancte genitricis eius a lau dibꝰ nolite ceſſare. Ip̄a nanqꝫ eſt virgo ma ria que a nullo virtutuꝫ genere vacabat. cui gratie plenitudinē ineſſe dei nūctꝰ aſſerebat Quis enī cū ammiratōe iocūda non ſpecu letur ipſius adoleſcētis nature fortitudinē ⁊ De feſto preſen. ma. ad tem. in hieruſalem prudentiā ac fidē in angelico colloquio vbi tam ꝯſtant̓ loquit̉. tā prudent̓ int̓rogat. tam facile credit. Quis nō iuſticiaꝫ miret̉. qͦniaꝫ ſic vniuerſa p̄cepta diuine legis adīplere ſa tagebat. vt nec ad ſe ꝑtinētia q̇dā velut puri ficationē legalē inexpleta relinq̄ret. Ip̄iꝰ qͦꝫ tꝑantia ſatis emicuit q̄ v̓ginitatis liliū in hu militatis valle ꝓduxit. Depromebāt itaqꝫ v̓ tutes in cogitatōe ⁊ affectu cordis eiꝰ ineffa bilē armoniā quā ip̄a creatrix ⁊ inhabitatrix eiꝰ dei ſapiētia delectabat̉ audire. choruſca bant foris qͣꝫ in ſuꝑficie ẜmones ⁊ actꝰ vnde poſſent hoīes gl̓ificare deuꝫ ⁊ ſalutis exēpla acciꝑe. Altiꝰ igit̉ intuemini frēs cariſſimi. et ꝯſiderate qͣnto deuotōis affectu mariam a nobis honorari voluit q̇ totiꝰ boni plenitu dinē in ea poſuit. vt ꝓinde ſi q̇d in nob̓ ē ſpei. ſi qͥdē grē vel ſalutis ab ea nouerimꝰ redun dare. qͥ aſcēdit delicijs affluēs. ortꝰ plenꝰ de liciaꝝ quē nō ſolū efflauerit. ſꝫ ꝑflauerit ſuꝑ ueniens ille auſter diuinus vt vndiqꝫ fluant a romata illiꝰ. Totis ergo medullis cordiū ⁊ votis oībꝰ veneremur mariā. qꝛ ſic ē volū tas eiꝰ q̇ totū nos habere voluit ꝑ illā. Ipſa eſt apud deū aduocata noſtra q̇ nō p̄t ſuſti nere repulſaꝫ. qꝛ apud deū inuēit grāꝫ. Pro uidēs q̇ppe erat. nō ſapīam vt ſalomon. non diuitias. nō honores q̄rebat ſꝫ grām requi rebat. Sola nimiꝝ eſt grā qͣ ſaluamur. So la gratia indigemus. Quid aliud ꝯcupiſci mus. Queramꝰ igit̉ grām. ſed ꝑ inuentricē non valet. Ceteꝝ quicq̇d illud eſt qḋ offerre paras deo. Marie commēdare memēto. ⁊ qd̓ offerre deſideras. gratiſſimis illis ⁊ omī acceptione digniſſimis marie manibꝰ offe rendum trade ſi nō vis repulſam ſuſtinere. Nec formides ad mariā accedere. qꝛ tanta gratia eſt repleta ⁊ ſpūſctō ꝑfuſa vt fieret ce lis ſublimior. faſtigijs pulchrior. ſctītate gra tioſior. Deniqꝫ ſi diligent̓ intēdas in maria ſingulas virtutes. in ea prorſus inuētes ſin gulares q̄ videbant̉ eſſe cōmunes. Que et enim vl̓ angelica puritas illi audeat virgini tati cōparari. que digna fuit fieri ſacrariuꝫ ſpūſſancti ⁊ habitaculū filij dei. Si reꝝ p̄cia penſamꝰ de raritate. ſuꝑ omnes eſt illa que prima ꝓpoſuit angelicā in terris vitaꝫ duce re ⁊ propoſitū virginitatis immobile ſerua re. quia nec aliquatinꝰ titubauit angelo fili um ꝓmittente. Aſcenſiones nanqꝫ in corde ſuo diſpoſuit cōuerſatiōe pariter ⁊ oratōne Aſcendit deniqꝫ in montana cū feſtinatiōe Dicamus pie aſcendit prius in templuꝫ vt ibi preſentaret̉ ⁊ pro redemptiōe generis hu mani patrē ſuū in abſcōdito ⁊ cubiculo cor dis oraret. Feruebat ſiquidē in qͣrenda gra tia charitas. ſplendebat in carne virginitas in obſequio eminebat humilitas. Merito ꝓinde cantor ille diuinus in eiꝰ ammiratio ne p̄cinebat. Que eſt iſta q̄ aſcēdit plane ſu per homīes. ip̄os etiaꝫ angelos tranſcendit. Nimirū ſuꝑ angelos aquaꝫ viuam neceſſe eſt hauriat quā homībꝰ refundat. O bn̄di cta inuentrix gratie. genitrix vite. mater ſalu tis fac vt ꝑ te ſuſcipiat noſ. qui ꝑ te datus eſt nobis. Fac benedicta ꝑ gratiā quā inueni ſti. vt q̇ mediante te fieri dignatꝰ eſt ꝑticeps infirmitatis ⁊ miſerie noſtre. te quoqꝫ int̓ce dente participes nos faciat gl̓ie ⁊ btītudinis ſue. xp̄s filiꝰ tuus dn̄s noſter. q̇ eſt ſuꝑ om nia bn̄dictꝰ deꝰ in ſecula amen. CLXXXV De ſancto Conrado. Anctꝰ conra duę de nobilibꝰ ꝑentibꝰ ī alemania ge gratie mariā. qꝛ qui qͣrit inuenit ⁊ fruſtrari nitꝰ ⁊ educatꝰ eſt Hic qꝛ vir multe honeſta tis ⁊ bonorū moꝝ fuit aduocatus a nothin go eccl̓ie ꝯſtātiēſis ep̄o toti ep̄atur auditor p̄ ficitur cauſarū. Succedente aūt tꝑe in p̄po ſitū maioris ecc̄ie eligit̉. Nothingo aūt ep̄o viā vniuerſe carnis ingreſſo. vocat̉ ſanctus Udalricus ecc̄ie Auguſtenſis ep̄s ⁊ ab ip̄o corpus defuncti epiſcopi ſepelit̉. Qui clero. ⁊ populo triduanuꝫ indixit ieiunium vt be nignitas dei illi ecc̄ie daret placentē ſibi anti ſtitem. Itatuto igit̉ die quo ad electionē vl̓ potius cōmuneꝫ inſpirationem de ep̄o pro cedendū fuit. ſanctꝰ vdalricꝰ deſcribit ip̄m p̄ poſitū beatū cōrādū talē eſſe ſic̄ ait apl̓us ad Thymotheū ⁊ Titum. Oportet ep̄m eſſe De ſancto Conrado trrep̄henſibilē. vniꝰ vxoris viꝝ ſobriū. orna tu prudentē. pudicū hoſpitaleꝫ. doctoreꝫ. nō vinolentū. nō ꝑcuſſoreꝫ. ſed modeſtū. nō liti gioſum. nō cupidu. ſue domuibū p̄poſitu. filios habentem ſubditos cū omī caſtitate. Si qͥs domui ſue p̄eſſe neſcit. q̄modo eccl̓ie dei diligentiaꝫ habebit. Nō neophicū nō in ſuꝑbiaꝫ elatū. ne in iudiciū decidat diaboli. Oportet āt ⁊ teſtimoniū habere bonum ab his q̇ foris ſt̓. vt in obprobriū nō incidat ⁊ in laqueū diaboli Iteꝫ ad Titu ſic ait. Opor tet enī ep̄m ſine crimine eē ſic̄ dei diſpenſato rem. nō ſuꝑbū. nō iracudum. nō vinolentū. nō ꝑcuſſore. nō turpis lucri cupidū. ſed ho ſpitalē. benignū. prudentē. ſobriū i: ſtū. ſan ctu. ꝯtinente. amplectentē eū q̇ ẜm doctrinā eſt fidelē ſermonē vi potēs ſit exhortatōne in doctrina ſana. ⁊ eos q̄ ꝯtradicunt arguere. His omnibꝰ corā ml̓titudine ſancto Udal rico de ip̄o recitatis. omēs ibidē ꝯſenſerunt. Un̄ ibideꝫ rapit̉ trahit̉ ⁊ qͣꝫuis pl̓imū reni tens ep̄s inſtituitur Cathedrali ergo infula ſublimatꝰ ſanctꝰ Conrādꝰ pͥncipalē ſancte dei matris eccleſiā ditauit reliquijs p̄cioſis ⁊ ornatū maximo. Inſuꝑ tres cōſtruxit eccle ſias. vnā in ciuitate ꝯſtantienſi. duas extra. In qͣrū̄ vna ſcꝫ in eccleſia beati mauricij ſe pulchrū dn̄i noſtri ieſu xp̄i ſimillimuꝫ illi qd̓ eſt in hierl̓m cū multa diligentia ꝯſtrui ꝓcu rauit. Ubi etiā duodecim p̄bendas clericis ibideꝫ xp̄o famulātibꝰ in ꝑpetuum inſtituit. Auxit nihilominꝰ canonicoꝝ numeꝝ maio ris eccl̓ie cū allodio ꝓprij patrimonij. Cupi ens etiā idē vir ſanctꝰ cū apl̓o corpꝰ ſuū effi caciter caſtigare. tribꝰ vicibꝰ trāſfretans hie ruſalē ciuitatē ſanctā adijt in qͣ locū paſſiōis chriſti ⁊ ſepulture ⁊ reſurrectōis ſimul ⁊ aſ cenſionis in deuotōe maxīa viſitauit. Poſt modū aūt apud caſtrū ſonffen cū ſctō vdal rico exiſtēs. cū vidiſſet in ip̄a turbine aqͣ pro cellis hincinde ſpumātibꝰ duas aues intro euntes mergi ⁊ exeutes intellexit vir ſanctus in ſpū duas aīas fore ſub ſpecie illaꝝ auiuꝫ. que ibidē ob ſceleꝝ ſuoꝝ aliqn̄ ꝯmiſſoꝝ mul titudinē ſuū purgatoriū ſuſtinerent. Itaqꝫ ambo viſceribꝰ miſericordie moti vds lricꝰ primā miſſaꝫ ꝓ defunctis celebrare nō diſtu lit. Conradꝰ aūt ip̄a die ſcd̓aꝫ miſſaꝫ ſimilit̓ ꝓ defunctis cōplere nō pigritatꝰ eſt. Et ſic in eoꝝ deuotōe. ⁊ ſolēni altaris oblatiōe. illarū auiū ſpecies ampliꝰ nō viderūt. Gebhardo optimo adoleſcēti q̇ caſu ſuꝑ ep̄i ſedē ꝯſede rat ꝓphetat coradꝰ dicēs. Premature ſedeꝫ mea Gebharde occupaſti. mihi ſuccedet qͥ pͥor te in hac cathedra ſedebit vicꝫ gamelonꝰ Sanctꝰ etiā cōradꝰ infra miſſaꝝ ſolēnia pꝰ ꝯſecrationē corꝑis ⁊ ſanguinis dn̄i noſtri ie ſu xp̄i in die ſct̄ō paſce araneā lapſaꝫ in cali ce cū ſanguine dn̄i fiducialit̓ ſumpſit. Cūqꝫ terminatis rite miſſaꝝ ſolēnijs ꝓut digniſſi mū eſt. ip̄a die ad prabiuꝯſediſſet. attenuatꝰ corꝑe ꝑ ſctām qͣd ageſimā nō cōmedit. In terrogatꝰ a ſuis cur non comederet ai. Ex pecto hoſpitē in ꝓximo venientē. Et inclina to capite ſuꝑ mēſaꝫ exitu aranee p̄bꝫ aperto ore. qͣnta de tali abuentu qn̄ potiꝰ miraculo inter cūctos ibidē exiſtētes fuerit leticia. nul lus ſane mētis ignorat. Obijt aūt btus cora dus ep̄s poſt multaꝝ exercitia v̓tutū. vj. kal̓. decembris anno dn̄i. deccclxvj. ep̄atꝰ v̓o. xlij ſenex ⁊ plenus dierū. CLXXXVI ¶ De ſancto Hilarione. Ilarion ſanctus monachus fuit. cuiꝰ vitā v̓tutibꝰ plenā ſcripſit Hieronymꝰ. Huiꝰ parētes idolis dediti ip̄e vt d̓r roſa de ſpinis floruit. Alexandriam miſſus ⁊ ibi gramati cam diſcenſ. ibidē etiā baptizatꝰ eſt. Totaqꝫ illi volūtas in eccl̓ie ꝯgregatōibꝰ fuit. Audi ens nomē anthonūj ī egyptū ꝑrexit ad vidē dū eū. Quē vt vidit ſtatim habitū mutauit. ⁊ duobꝰ menſibꝰ vix cū eo māſit. Contēpla tus eſt enī ordinem vite ſue grauitate morū. qꝫ creber in orationibꝰ. qͣꝫ humilis in ſuſci piendis fratribꝰ. qͣꝫ ſeuerus in corripiendis. alacer in exhortandis. Talem etiaꝫ habuit continentiā vt cibi eius aſperitate nulla vn qͣꝫ eius infirmitas frangeret. His v̓tutibus hilarion inſtructus redijt ad patriā cum q̇ buſdam monachis. Parentibus ſulis iam De ſancto Hilarione defunctis. partē ſubſtātie fratribꝰ. partē etiā pauꝑibꝰ dedit. ſibi nihil oīno reẜuās. Erat aūt anoꝝ qͣndecim. ⁊ ſolitudinē igreſſus eſt ſacco tantū cooꝑtꝰ ⁊ ſagū ruſticū qd̓ beatꝰ anthoniꝰ ei dedit cū ab eo diſceſſit ſecū tulit. Tantū q̇ndecim caricas pꝰ ſolis occaſū co medēs hͦ cibo ꝯtentꝰ fuit. a. xv. vſꝫ ad. xx. eta tis ſue annū. Eſtꝰ ⁊ pluuias breui tugurio qd̓ iunco ⁊ caricibꝰ texerat declinauit. Dein de breuē cellā parauit latitudine pedū qͣttu or longitudīe v̓o pedū qͥnqꝫ vt ſepulcꝝ poti us qͣꝫ domū crederes. Capillos ſepe in ano videlicꝫ die paſce totondit. Suꝑ nudā traꝫ inſtrato iunceo vſꝫ ad morte cubauit. Sac cū q̄ ſel̓ fuit indutꝰ nūqͣꝫ lauās nec mutans altero niſi cū pͥmꝰ ſciſſus eēt Scpͥturas ſan ctas qͣi memorit tenēs. pꝰ or̄oeꝫ pſalmos qͣ deo pn̄te cecinit. A. xxj. āno vſqꝫ ad. xxvj. tri bus ānis pͥmis dimidie lētis ſextariū made factū aqͣ frigida comedit. alijs tribꝰ ſeq̄ntibꝰ panē aridū cū ſale ⁊ aqͣ ſumpſit. A. xxvij. vſ qꝫ ad. xxx. herbis a greſtibꝰ ⁊ virgultoꝝ radi cibus crudis ſuſtētatꝰ ē. A. xxx. vnciā panis ⁊ coctu modicum olus abſqꝫ oleo comedit. Senties aūt caligare ocl̓os ⁊ totuꝫ corpꝰ in impetigine v̓ti et punicea ſcabedine cōtrahi ad ſuꝑiorē cibū adiecit parū olei. ⁊ hͦ vſqꝫ ad lxiiij. ānu vite ſue tali cucurrit gdū. nihil gu ſtans pomoꝝ aūt leguminū aūt cuiuſqꝫ al teriꝰ d̓lectabil̓ rei. Hic dū vid̓ret ſe corꝑe fati gatū ⁊ exitu crederet īminere. A. lxiiij. vſꝫ ad lxx. pane abſtinuit incredibili feruore metis. vt eo tꝑe qͣſi nouꝰ accederet ad ẜuituteꝫ dei. q̇ ceteri ſolēt remiſſiꝰ viuere. Fiebat auteꝫ ei ſorbiciūcula de farina ⁊ cū minimo oleo ci bo eiꝰ ⁊ potū vix qͥnqꝫ vncias appēdētibus. Sicqꝫ cōpleuit ordinē vite ſue. Nūqͣꝫ an ſo lis occaſuꝫ. nec in diebꝰ feſtis nec in grauiſſi ma inualitudīe vnqꝫ ſoluit ieiuniū. Igit̉ po tentiſſimꝰ in miracul̓. ſanctitate incōꝑabilis octogeſimo etatis ſue anno cuꝫ abſens eſſet eſicius. q̇ eū ſemꝑ familiariꝰ dilexerat qͣſi in teſtimoniū teſtamēti breuē cartā manu pro pria ſcripſit literatim omēs diuitias ei dere linquēs qͣs habuit. videlicꝫ tunicaꝫ de ſacco cijcullā ⁊ palliolū. Iamqꝫ modicꝰ calor in pectore erat. ⁊ qͣſi iam vix viuebat aꝑtis ocu lis hec loq̄bat̉. Ęgredere q̇d times. egredere qͥd dubitas. lxxx. fere annis chriſto ſeruiſti ⁊ mortētimes. Inter hec v̓ba exalauit ſpiritū Itatimqꝫ corpꝰ eiꝰ humatū ⁊ obrutuꝫ eſt. Sicqꝫ ⁊ ip̄e omēs q̇ ad egrotantē venerant rogauit. ne q̇dem punctu hore poſt morteꝫ eius corpꝰ eiꝰ ſeruaret̉. Poſtmoduꝫ Eficiꝰ vir ſanctus cū periculo vite poſt decem fere menſes corpꝰ eiꝰ furatꝰ eſt ⁊ in paleſtina de ferens monachis crebris ꝓſequentibꝰ lau dibꝰ monaſterio condidit cū tunica cucul la ⁊ pallio toto corpore qͣi adhuc viueret in tegro. ⁊ multo fragrante odore qͣſi optimis delibutū eſſet vnguentis. in teſtimoniū eius ſanctiſſime vite ad laudē ⁊ inſuperabilē ip̄iꝰ dei gloriā. q̇ viuit ⁊ regnat ⁊cͣ. Feſtū aūt ip̄iꝰ recolit̉. xij. kalendas nouembris. qͦ videlicet die vndecim miliū virginū et beate Urſule feſtū celebrat̉. CI. XXXVII ¶ De hiſtoria Karoli magni. Orpinꝰ remenſis archieps ſociꝰ Karoli. xiiij. annis cū hiſpaniam ⁊ galiciam a poteſta te paganoꝝ liberaſſet q̇ vidit ſcribit leopran do decano Aquiſgrani. Primo qͦmo ſan ctus Iacolꝰ apl̓s apparuit karolo rogans vt locū ſepulture ſue purgaret. ⁊ viaꝫ ad lo cū ſui ſepulchri p̄pararet vt ml̓titudo ꝑegri norū ibi peccata deleret. Promiſit etiam ſe ſibi fore adiutorem in omnibus. ⁊ cū hoc vi tam eternaꝫ in pręmio. Cōuerſi enim fuerāt multi ꝑ predicationē diſcipl̓orū Iacobi. ſed recidiuuꝫ paſſi ſunt. ⁊ fides chriſti ibi deleta erat vſqꝫ ad tempꝰ karoli. q̇ hiſpaniaꝫ ⁊ ga liciam chriſtianaꝫ fecit ꝑ chriſtū. Prīa vrba quā obſedit fuit pampilonia. tribus menſi bus nequit eam capere. qͥa inexpugnabiles erant muri. Orauit ergo. Domine ieſu xp̄e pro cꝰ fide hūc veni da mihi hanc vrbeꝫ ſan cte Iacobe ſi verū eſt ꝙ mihi apparuiſti da mihi caꝑe eam. Tūc muri collapſi funduꝰ ceciderūt. Saracenos q̇ baptizari voluerūt viuere permiſit. alios omnes occidit. Quo Biſtoriā karoli magni audito alie ciuitates miſerūt ei tributuꝫ ⁊ ſe ei ſubiecerūt. Et facta eſt tota illa tra ſub tri buto. Uiſitato ſarchophago beati Iacobi venit petronū ⁊ ibi infixit lanceā in mari di cens grās. Et addidit. Hucuſqꝫ nunqͣꝫ niſi nūc venire potui. Tūc ſubiugauit ſibi oēm galiciā ⁊ hiſpaniā a marivſqꝫ ad mare. Itē ciuitatē vnaꝫ obtinuit. in qͣ erant. xc. turres. Itē lucernā ciuitatē qͣttuor mēſibꝰ obſedit. Quā cape n̄ valēs deū ⁊ ſctūꝫ iacōbū inuo cauit. Tūc ceciderūt muri eiꝰ. Et eſt deſerta vſqꝫ nūc cū alijs tribꝰ ciuitatibꝰ qͣs ip̄e dn̄s anathematizauit. vt olim hiericho. Omnia idola deleuit p̄ter vnū. qd̓ vt dicūt ſaracent machomēth quē ip̄i colūt cū viueret in ſuo noīe fabricauit. ⁊ demonū legionē arte ma gica ibi alligauit. q̇ tāta fortitudīe illd̓ ẜuant ꝙ a nll̓o vnqꝫ frāgi potuit. Cū enī aliq̇s xp̄i anꝰ ad illḋ appropinqͣt. ſtatim ꝑiclitat̉. Set paganꝰ cū orādi cā venerit. illeſꝰ abit. Auis q̄ ſuꝑ illd̓ ſederit ſtatim morit̉. Eſt igͥr in ma ris margine lapis altꝰ qͣꝫtū p̄t coruꝰ volare ſurſū. infra latꝰ ⁊ qͣdratꝰ. ſuꝑͣ ſtrictꝰ. ſuꝑ q̄m eſt imago de auricalco optīo in effigie hoīs fuſa. ſuꝑ pedes ſuos erecta. faciē hn̄s verſus meridie. in manu dextera hn̄s clauē magnā q̄ cadet de manu eiꝰ āno qͦ rex in gallia natꝰ fuerit q̇ totā hiſpaniā xp̄ianā faciet. Mox qͥ viderint clauē lapſaꝫ. gazis ſuis in t̓rā poſi tis oēs fugient. ¶ Ex auro qd̓ reges ⁊ p̓nci pes dabāt karolo ſil̓r qͦꝫ pagani. ip̄e karolꝰ fecit tēplū ſctō Iacobo. ⁊ ornamēta multa ⁊ canonicos inſtituit. Sil̓r aquiſgrani dr il lo edificauit. ⁊ multas alias eccl̓ias. ¶ Re uerſo karolo paganꝰ rex affricanꝰ hyſpa niā ſibi ſubiugauit. xp̄ianos ml̓tos occidit. qͣs karolꝰ rex terre cuſtodeſ poſuerat Quo audito karolꝰ redijt cū ml̓tis exercitibꝰ. ⁊ ve int baionā vrbem vaſcoꝝ vbi romaricꝰ mo riens cuidā ꝯſanguineo eiꝰ ſuū equū ⁊ cete ra ſacerdotibꝰ ⁊ pauꝑibꝰ diſtribuēda cōmi ſit. q̄ ſuꝑ ſe audiuit demones qͣſi rugitꝰ leo nū lupoꝝ ⁊ vituloꝝ raptꝰ ꝑ dietas qͣttuor du ctus ab exercitu karoli eſt inuentꝰ. karolo ī craſtinū pugnaturo cū Argolando qui hi lpaniam reacquiſierat in ſero parāt ſe milites kraroli vt mane ſint ad bellum prompti ⁊ baſtas ſuas ante tentoria in pratis fixerunt in terra. quas mane inuenerūt in corticibꝰ ⁊ frondibꝰ decoratas ⁊ in terra radicatas ab ſciderūt eas prope terrā ⁊ de radicibꝰ poſtea creuit magna ſilua. Horū haſte floruerūt qͥ ip̄o die occidendi erant. ⁊ ſanctoꝝ martyrū numero inſerendi. Sunt aūt tunc occiſa. xl. M. ⁊ dux milo pater rotholandi ⁊ equꝰ ka roli. Tūc ſtetit karolus cū duobꝰ tantū mi libus. ⁊ ſpata q̇ dicit̉ gaudioſa ml̓tos paga nos occidit. In ſero vtriqꝫ redeūt in caſtra. Craſtino venerūt quattuor nobiles cū qͣttu or milibꝰ pugnatoꝝ. Un̄ pagani fugiunt ⁊ karolus in galliā redijt. Poſtea rediēs iteꝝ cū qͣttuor milibꝰ militū karolus ⁊ horū ha ſte floruerūt. Qui leti ⁊ pͥmi pugnauerūt. et paganos innumerabiles occiderūt. ⁊ pꝰ ip̄i occiſi ſunt. ⁊ equꝰ haroli. Ubi ſtans multos occidit donec fugerēt pagani. Iteꝝ manda uit argolandꝰ karolo bellū. vnde karolꝰ ve nit cū. cxxxiiij. milibꝰ. Tūc argolandꝰ ⁊ ka rolus multa ſil̓ locuti ſuatde cauſa belli ⁊ fi de. Inter q̄ dicit Argolandꝰ. Pugnemꝰ ꝓ fide. Si vincar baptizabor. Uadūt ergo. xx. xp̄iani ꝯͣ. xx. paganos ⁊ occidūt eoſ. Poſtea xl. ⁊ eueīt vt priꝰ. poſtea. c. ⁊ factū ē ſil̓r. Iteꝝ mille. ſꝫ ſꝑ xp̄iani paganos occiderūt. Cūc datis treugis venit argolandꝰ ad karolum baptizādus. dicēs karolo. Lex tua ſanctior eſt. Et p̄cepit oībꝰ paganis vt baptizarent̉. Illi ꝯſenſerūt. Tūc argolādꝰ vidit ordines in mēſa ⁊ qͣſiuit q̇ eēt. Rn̄dit karolꝰ hos eē ep̄os. hos monachos. hos canonicos. hos pauꝑes quos dicit eſſe nuncios dei. Cui ille Male tractas nūcios dei tui. ꝓpter hͦ nolo baptizari. Et abijt. Hic notandū ꝙ gͣue pec catū ſit male tractare pauꝑes. Propter hoc karolus tāta leticia baptizandoꝝ eſt pͥuatꝰ. Craſtino karolꝰ pugnaturꝰ habuit. cx.xiij milia. argolādꝰ. c. milia. Ibi occiſus ē argo landꝰ ⁊ ſua. c. milia. Uictores in ſangͥne ſta bāt vſqꝫ adbaſes ciuitatis. q̄ mox capta eſt. paganis omnibus occiſis. Tūc mille xp̄ia ni nocte ſpoliauerūt mortuos karolo igno rante. Qui onuſtati auro ⁊ argēto cum ad Hiſtoria karoli magni karolū redire vellēt. a paganis q̇ fugerāt ſūt occiſi. ⁊ hoc fec̄ eis auaricia ¶ Princeps na uarroꝝ mādat karolo bellum. Qui orauit dn̄m vt on̄dat ſibi ī illo bello moritos. Cra ſtino armato exercitu karolꝰ vidit rubeam crucē ī hūeris morituroꝝ retro ſuꝑ loricas. Quos oēs ī oratorio ſuo retruſit ne occide rēt̉. Peracto bello ⁊ occiſis fere cētu milibꝰ paganoꝝ Karolꝰ qͣs ī oratorio trū ſerat reꝑ perit mortuos. vicꝫ. cl. Tūc karolꝰ expugna uit totā patriā nauarroꝝ. ¶ Poſtea d̓r ka rolo ꝙ rex babylonis miſerat ꝯͣ eū d̓ ſiria. xx M. curruū. ⁊ ip̄e de genere goliath q̇ vulne rari nō poterat niſi ī vmbilico. vires. xl. forti um habuit. Stat̄a eiꝰ. xij cubitoꝝ. faciēs eiꝰ loga vniꝰ cubiti. digiti t̓bꝰ palmis. Qui oēſ ꝯͣ ſe miſſos portauit ī ciuitatē ottogoꝝ. Pri mo raynaldū. ſcd̓o ꝯſtātinū regē romanoꝝ ⁊ aliū comitē. tres illos oēs ſil̓ leuas qͣſi pue ros dextra ⁊ leua tulit ī carcerē. ⁊. xx. pugna tores qͣs ſil̓r deportauit. Rotholandꝰ v̓o fi xit eū in vmbilico. Un̄ clamauit machomet iuua. qꝛ morior. Accurrunt ergo pagani ⁊ portāt eū in ciuitatē. Et ſic xp̄iani cū eis mox intrauerūt ⁊ p̄fatū gigante occidūt ⁊ ciuita te capiūt. Rotholandus gigati p̄dicauit de trinitate q̄renti. Abraam vidit tres ⁊cͣ. Itē in cithara cū ſonat tria ſūt. ars manꝰ ⁊ corde. In amigdalo tria ſunt coriū teſta nūcleus. Sil̓r in ſole curſus ſplēdor ⁊ calor. In rota plauſtri. mediū brachia circulꝰ In homine corpꝰ ara vmbra. Sic vnū ē tria. Ita in deo tres ꝑſone vnū ſt̓. Itē q̄rit gigas. quo potu it v̓go ꝑere. Rn̄dit rotholandꝰ. Deꝰ q̇ fabe gurgulioni et arbori facit gignere vermes. ml̓toſqꝫ piſces ex aqͣ ꝓducit. vultures. apes ſerpetes ſine maſculino ſemine facit ꝓleꝫ gi gnere. potuit idē deꝰ ⁊ v̓ginē facere ꝑere. De aſcēſiōe q̄rēti en̄dit. Rota molēdini qͣꝫtū ad ima deſcēderit deſuꝑiꝰ. tantū aſcēdit ecōuer ſo. Auis de mōte deſcēdēs redit ī altuꝫ. Sol in oriēte ſurgit ⁊ tēdit ī occidētē. ⁊ iterū redit ī orientē. Ita ⁊ chriſtꝰ vnde deſcēdit iteꝝ aſcē dit. Cui Gigas. Modo pugnemꝰ pro fide. Tūc accidit qḋ in ꝓximo capitulo dictū eſt. quomo exercitꝰ karoli faciēs equorum lintheis operuit ne viderēt laruas hoſtiū. ⁊ ob ſtruxerūt aures equoꝝ. ne audirent tympa na ꝑ q̇ prius fugati fuerant qn̄ pagani fece rant ſingl̓os viros ante ſingl̓os equos ince dere laruatos ⁊ tympana ꝑcutiētes. Unde modo victorrā habuerūt. Tūc karolus ir rūpens vexillū in currū abſcidit. al̓s ei nun qꝫ fugiſſent. Et tūc occidit octo milia paga norū. vrbem cepit. ⁊ poſtea in hyſpania ne mo karoluꝫ auſus eſt impugnare. Poſtea venit ad ſanctū iacōbū ⁊ omīa deſtructa ibi reedificauit. Statuitqꝫ ad honorē ſancti ia cobi omnes reges ⁊ principes pn̄tes ⁊ futu ros ep̄o ſancti iacobi obedire. Tūc ego tur pinus remēſis archiep̄s. ſancti iacobi eccle ſiam ⁊ altare cuꝫ. lx. ep̄is karoli rogatu kal̓. iunij. honorifice dedicaui. Et karolus tunc dedit eccl̓ie ſancti iacobi in dotē totā galiciā ⁊ hiſpaniā. vt quilibet poſſeſſor domꝰ annu atim qͣttuor denarios ꝑſolueret. ⁊ ab oī ẜui tute regis ⁊ principum liber eſſet. ⁊ vt ibi ſint concilia. ⁊ virge epiſcopales. ⁊ corone rega les ꝑ manus ep̄i loci p̄beant̉. Et vt beatus ia cobꝰ ⁊ iohannes cū matre petierant vt vnꝰ ſedeat ad dexterā. alter ad ſiniſtrā chriſti. io hannes in oriente patronꝰ eſt apud epheſū Iacobꝰ in occidente. roma apl̓icam ſedē pe trus habet. merito. qꝛ ip̄i erat xp̄o p̄ ceteris fa miliares. principalis tn̄ eſt petrꝰ. qꝛ xp̄s euꝫ voluit eſſe p̓ncipem apl̓oꝝ. Tante fortitudi nis fuit karolꝰ ꝙ qͣttuor ferraturas equi ſi mul manibus facile extendebat. ⁊ militē ar matū ſtantē ſuꝑ palmā ſuaꝫ a terra vſqꝫ ad caput ſuū facile leuabat Tante largitatis ꝙ in quattuor feſtis curiā p̄cipue habuit ī hyſ pania videlicet in natiuitate xp̄i. in paſca. pē thecoſtes ⁊ iacobi. Per ſingulas noctes eū cuſtodiebāt. cxx. fortes. Prima noctis vigi lia. xl. ei aſtiterūt. x. ad caput. x. ad pedes. x. ad dexterā. x. ad ſiniſtra. dextra ſpatā nudā. ſini ſtra candelā ardentē hn̄tes. hoc mō ſcd̓am vigiliā. xl. ſil̓r. ⁊ xl terciā vigiliā fecerūt. Qui plura de v̓tutibꝰ eiꝰ ſcire voluerit cernat q̄ modo rome imꝑator fuit. eccl̓ias multas ⁊ abbatias inſtituit. ſepulcꝝ dn̄i viſitauit mul toꝝ ſanctoꝝ. corꝑa in argēto ⁊ auro locauit Siſcoria Raroli magni Qūo lignū crucꝭ ſecūtulit vn̄ multas eccle ſias dotauit. Cū rediret karolꝰ de hiſpania adhuc erat duo reges pagani apd̓ ceſarea auguſtā marſirꝰ ⁊ beligādꝰ frat̓ eꝰ a rege ba bilonie d̓ ꝑſide ī hiſpaniā miſſi. q̇ karolo fi cte ſubia cebāt. qͥbꝰ karolꝰ mādauit vt bapti ſarēt̉ vl̓ tributū ſibi mittāt. Qui miſert̉ ei tri gita eqͥs oneratos auro argēto gaziſqꝫ hi ſpanicis. ⁊. cccc. eqͦs vino dulciſſimo onera tos pugioribꝰ ad potādū. ⁊ mille ſaracenas feias formoſas. Nūcio v̓o karoli gamaleo ni. xx. eqͥs oneratos auro ⁊ argēto ⁊ pallijs dederūt. vt pugͣtores in manꝰ eoꝝ traderet. Qd̓ ⁊ fec̄. Rūciꝰ karolo mūera tulit. ſed vt nū ⁊ mulieres accepert̉ pugtores. Dixitqꝫ rex marſirꝰ ꝙ vēiret baptizādꝰ Cui occurrit karolꝰ cū qͥnqͣgītaqͥnqꝫ mililibꝰ. Uenert̉ ⁊ pagani ⁊ hoꝝ vigiti milia occiderūt xp̄iani. Sil̓r ⁊ xp̄ianoꝝ trigita milia a paganis ſūt occiſa ꝓpt̓ ebetudinē animi ⁊ fornicatōꝫ eo rū. Ibi occiſi ſūt oēs pugtores p̄ter rotho landū ⁊ alios qͥnqꝫ. Tc̄ rotholādꝰ cū centu viris eū aſit ⁊ occidit marſirū. ip̄e ſolꝰ qͣtuor lāceis fixꝰ euaſit. Tc̄ marmoreū lapide tri nō ictū ī duas ꝑtes diuiſit a ſūmo vſqꝫ de orſū gladio ſuo. que voluit frange qn̄ vrdit ſe morituꝝ ne pagani eūdē gladiū acciperet Cornu ſuū ſufflādo fregit ⁊ ceruicem colli ſui leſit ſocios vocādo. Cū ſufflatōꝫ karolꝰ audiuit venire voluit. ſꝫ p̄fatꝰ traditor eum auertit dicēs eū ī venatōe eē. Adhuc karolꝰ necē ⁊ tradiōꝫ ſuoꝝ ignorauit Ad obitū ro tholādi veīt theodoricꝰ q̇ vidit ꝯpuctōem et orōeꝫ eiꝰ. tribꝰ vicibꝰ carnē ſuā tetigit dicēs. Et ī carne mea videbo deū ſaluatore meū. Sil̓r tetigit ⁊ ocl̓os dicēs. Quē viſurꝰ ſum ego ip̄e ⁊cͣ. Et ait Memeto mei dn̄e qꝛ ꝓ ho nore tuo exul morior. Memor eſto ſociorū meoꝝ ſil̓r occiſoꝝ ꝓte. Tūc ſignās ſe cruce ait. Nūc videbo qḋ oculꝰ nō vidit. ⁊cͣ. Et ſic expirauit ſctīſſimꝰ martir xp̄i rotholandus Ogo turpinꝰ neſciēs rotholandū defunctū ip̄o die obitꝰ eiꝰ miſſā defūctoꝝ pn̄te karo lo celebraui. xvj. kal̓. iulij. ⁊ raptꝰ ī extaſi au diui choros ī celeſtibꝰ cātātes. ignorās q̇d hͦ elſꝫ. Poſt hͦ demōes audiui qͣſi p̄dā ducentes. qͥbꝰ dixi. Quid fertꝭ. Rn̄derūt. Marſi rū ad inferna ſic̄ michael rotholādū ad cele ſtia. Miſſa celebrata dixi hͦ karolo. Cum hͦ dicerē venit Baldewinꝰ ſuꝑ equū rotholā di dicēs rotholādum ſe reliq̇ſſe ī agonia. Ci to exercitꝰ vēit ad funꝰ. ſꝫ karolꝰ pͥmꝰ īuenit eū exanimatū. brachia ſuꝑ pectꝰ poſuerat ī formā crucis. Tūc karolꝰ irruit ſuꝑ eum. Quis plāctū illiꝰ explicet Balſamo mirra et aloe ꝯditꝰ ē. Et cū eo ibi ꝑnoctauit exerci tus. Trigita octo ānoꝝ obijt Traſtīo arma ti vadūt ad locū certamīs vbi cū aliqͦs ami cū ſuū ſemiuiuū repperit. aliqͦs mortuū. oli ueriū defūctu īueniūt qͣtuor palis in terraꝫ fixis extēſū. reſtibꝰ retortis ligatū a collo vſꝫ ad vngues pedū ⁊ manuū excoriatū. ſagittꝭ lāceis. ſpatis ꝑforatū. Totū nemꝰ clamori bus īplet̉. q̇libꝫ ſuū aīcū eiulādo. Tc̄ karolꝰ iurauit ꝑ oīporētē ꝙ currere nō ceſſaret do nec hoſtes inuēiret. Et inuenit eos cenātes qͣtuor milia q̄ occidit. Stetit ſol īmobil̓ ⁊ ꝓ lōgata ē dies illa ſpacio triū dieꝝ. Et inuēto traditore gamaleone p̄cepit eū karolꝰ qͣtu or eqͥs fortiſſimis totiꝰ exercitꝰ alligari. ⁊ ſu per eos aſſeſſores agitātes contra quatuor plagas orbis. Et ſic digna morte iterijt. diſ cerptꝰ exemplo iude ꝓditorꝭ Duodecim mi lia vnciaꝝ argēti. ⁊ vigiti milia talētoꝝ auri veſtes ⁊ cibaria data ſūt ꝓ aīabꝰ defūctorū. Rotholādꝰ ī eccl̓a romana ſepelit̉. gladius eiꝰ ad caput ſuſpēdit̉ Omne terrā circa opi dū blauien̄. ſex dieꝝ ſpacio vbi Rotholādꝰ ſepultꝰ eſt canonicis regl̓aribꝰ qͦs ip̄e karo lus reſtaurauerat iuſſit dari. vt annuatim ī anniuerſario ſctī rotholādi. xxx. pauperes oībꝰ neceſſarijs veſtibꝰ indueret. cibis refice rent. xxx. pſalteria ⁊ tot miſſas ꝓ oīm defun ctoꝝaīabꝰ occiſoꝝ dicerēt. de reliq̄ ip̄i viue rēt. Poſt hͦ karolꝰ ſanctū dioniſiū honora uit. omne franciā eccl̓e eiꝰ ī p̄dio dedit. ⁊ p̄ce pit vt oēs frāci pn̄tes ⁊ futuri etiā reges pa ſtori eccl̓e obediret. ⁊ q̄libꝫ domꝰ annuatim qͣtuor denarios daret ip̄i eccl̓e. Et ſtās apd̓ corpꝰ beati dioniſij orauit ꝓ aīabꝰ occiſoꝝ ī biſpania. ⁊ ꝓ his q̇ libēter ꝑ̄fatos denarios ſoluerēt. Nocte ꝓxīa regi dormieti dioniſiꝰ R De conceptōe beate marie uirgīs apparuit eūqꝫ excitauit dicēs. Qui tuo exē plo ī hiſpania occiſi ſūt vl̓ occident̉. oīm de lictoꝝ veniaꝫ īpetraui. Sil̓r de qͣtuor dena rijs gͣuiorꝭ ſui vulnerꝭ medicinam īpetraui Hoc Karolꝰ dixit oībꝰ. Tūc karolꝰ aquiſ grani mira matri dei oꝑatꝰ eſt. vn̄ ꝓuoca ti ſūt etiā ad bona faciēda multi alij. Tunc mihi turpino mors karoli reuelata eſt hoc modo. Cum apud viennā die qͣdā in extaſi raptus orōni vacarē. pſalmū Deus in ad iutoriū dicerē. demonū agmina p̄cedebant v̓ſus lothoringiam. Cum oēs trāſſiſſent vi di vnū qͣſrethiopē greſſu tardo ſequentem. Cui dixi. quo itis. Reſpondit. Aquiſgrant tollere animaꝫ karoli. Cui dixi. Adiuro te per chriſtum vt redeas ad me dicens quid actum ſit. Tunc parum morati redeunt vt prius ordinati. Dixi ergo ei cui prius dixe ram. Quid egiſtis. Reſpondit. Galicianꝰ ſine capite tot lapides et ligna eccleſiarū tu lit in ſtatera ꝙ plus appenderūt eiꝰ bona qͣꝫ mala. ⁊ id̓o aīaꝫ eius a nob̓ abſtulit. Quo dicto euanuit. Et ego cognout illa hora ka rolū eſſe defunctū. Ip̄e etiā qn̄ ab inuicem receſſimus me rogante ꝓmiſit mihi ſi fieri poſſet nunciū mortis ſue mihi mitteret. Sꝫ militer ego ſibi de mea morte ꝓmiſi. Unde egrotans ad mortem precepit cuidam mili ti alumno ſuo vt mortē eius mihi nūciaret. Quod ⁊ fecit. Quīto kalen̄. februarij obijt. Anno dn̄i. dcccxiiij. CLXXXVIII ¶ De conceptione ſancte Ma rie virginis. Nſelmus cantua rienſis archiep̄s. ⁊ paſtor angloꝝ coepiſcopis ſuis cūctiſqꝫ ortodoxis ſaluteꝫ ⁊ perpetuā in dn̄o bn̄dictiōem. Conceptio veneranda dei genitricꝭ ⁊ perpetue v̓ginis Marie. Dilectiſſimi frēs quēadmodum ꝑ multoꝝ ſignoꝝ experimenta in Anglia et francia ceteriſqꝫ conclimatibus celebrāda ſit olim declarata. me narrante audiat dile ctio veſtra. Temꝑe nāqꝫ illo quo diuīe pla cuit pietati angloꝝ gentē de malis ſuis corrigere. ſueqꝫ ſeruitutis officijs artius aſtri gere. glorioſiſſimo normānorū duci Guil helmo eandē patriā debellando ſubegit. Et regi eoꝝ Eraldo noīe impio ⁊ tyranno cle riqꝫ ꝑſecutori ⁊ bonoris eccleſiaſtici ſubuer ſori. reddidit in bello pro meruis talionem. Quo ceſo Guilhelmus factus de virtute ⁊ induſtria ſua angloꝝ rex totiꝰ eccleſiaſtice digͥtatis honores ī melius reformauit. Cu ius pie intentōis operibus inuidēs ille bo norum omniū inimicus diabolus. tum fa miliariū fraudibus. tum extraneoꝝ incur ſibus. multotiens conatus eſt eius obſiſte re ſucceſſibus. Sed dn̄o ꝓtegente ad nichi lum deductus eſt malignus. Audiētes au tem Daci angliam ſubiectaꝫ eſſe normānis grauiter indignati ſe ſuo quaſi heredi tario iure priuati. arma preparant. claſſeꝫ aptant vt eos adeuntes a data ſibi diuinitus pa tria expellant. Hoc comperto Guilhelmꝰ rex prudentiſſimus helſinum quendam re ligioſum abbatē rameſienẜ cenobij ad Da ciam dirigit vt inquirat veritatem huiꝰ rei. At ille vir admodū ſagacis ingenij ſtrenue negociū regis exequitur. Quo fideliter per acto ad angliam reuerti cupiens mare in gredit̉ ⁊ iam maximaꝫ ꝑtem maris ꝓſpero curſu trāſierat. cū ſubito denſis ſurgentibꝰ vndiqꝫ ventis horrida tempeſtas celū cō mouit ⁊ vndas. Fatigatis igr nautis. nec vltra valentibus obniti fractis remis. funi bus ruptis. cadentibus velis. ſpes ſalutis amittit̉. ⁊ nihil niſi ſubmerſionis indicium miſerabiliter expectatur. Cunqꝫ de ſalute corpoꝝ deſperati animaꝝ curā ſolūmodo creatori ſuo magnis clamoribus cōmēda rent ⁊ beatiſſimā dei genitriceꝫ Mariā mi ſeroꝝ ſcꝫ refugiuꝫ ⁊ deſperatoꝝ ſpem deuo te inuocarent. ſubito quendam venerande habitudinis virum pontificali infula deco ratum. quaſi inter vndas naui ꝓximum vi derunt. Qui aduocans ad ſe Helſinū ab batem his verbis cepit compellari eū. Uis inquit periculū euadere. vis ad patriā ſanꝰ ire. Cūqꝫ ille cum fletu in toto corde deſide rare ⁊ id ſolū expetere reſpōderet Tunc ille De conceptione beate marie uirgīs Scias inq̇t me ad te a dn̄a nrā d̓i genitrice maria ad quā dulcit̉ reclamaſti directū. ⁊ ſi dictꝭ meis obtꝑare volueris ſanꝰ cū comiti bus īminēs euades ꝑiculū marꝭ. Spōdet ille ilico ſe ei ī oībꝰ obtēꝑatuꝝ ſi hͦ euad̓et ꝑi culū. Promitte inq̇t mihi ⁊ deo ꝙ diē cōce ptōis ⁊ creatōis matrꝭ xp̄i celebrabis. ⁊ cele brādū p̄dicab̓. At ille vt vir prudētiſſimꝰ. et qͥs inq̇t mihi dies hͦ feſto erit celebrādꝰ Sex to ait ydꝰ decēbris hͦ feſtū tenebis. Et qͦ inq̇ abbas officio vtemur ī eccl̓iaſtico obſeq̇o. Oē inq̇t officiū qͦd d̓r ī natiuitate eiꝰ dicet̉ ī ꝯceptiōe. excepto ꝙ nomē natiuitatꝭ muta bit ī nomē ꝯceptōiſ. His dictꝭ ille diſparuit ⁊ citiꝰ dictū ſedata tēpeſtate. abbas cū ſuis ī columīs ꝯcito flatū applicuit anglicꝭ littori bꝰ. ⁊ q̄ viderat ⁊ audierat q̇bꝰ potuit notifi cauit. Statuit āt idē feſtū in rameſiēſi ceno bio ſolēnit̉ celebrari. ⁊ ipſe q̄aduixit deuotis obſeqͥis ſolēnit celebrauit. Et nos gͦ frēs ka riſſimi ſi portū ſalutꝭ volumꝰ apprehēd̓e de genitricꝭ creatōeꝫ ⁊ ꝯceptōeꝫ dignis officijs celebremꝰ. vt ab eiꝰ filio digͣ mercede remu nerem. q̇ cū prē ⁊ ſpūſctō viuit ⁊ regͣt ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ Amen. ¶ Rurſum hͨ ſolennitas alio mō alibi declarat̉. Tꝑibꝰ nāqꝫ karoli regis frācoꝝ. clericꝰ q̇dā ordīe leuita vngarie regꝭ germanꝰ btāꝫ d̓i genitricē Mariā toto cor de diliḡe eiuſqꝫ horas cātare ſolitꝰ. parentū ſuoꝝ ꝯſilio nubere volēs cū qͣdā adoleſcen tula valde. accepta a p̄ſbytero nupuali bn̄ dictiōe die qͣdā miſſa etiā iā celebrata recor datꝰ qꝛ eiuſdeꝫ btē marie v̓gīs horas die illa iuxta morē ſuuꝫ nō cātauerat. oēs ab eccl̓ia exire coegit. ſpōſaꝫ domū mittēs. ⁊ ip̄e iuxta altare ſolꝰ remāſit. Cūqꝫ ſolꝰ dn̄ice matrie horas decātādo hāc ātiphonā ſcꝫ Pulcra es ⁊ decora. cantaret. ſubito apparuit ei dn̄a nrā ⁊ ꝑpetua dei gēitrix v̓go maria cū duo bus angelis dexterā eiꝰ ⁊ leuā tenētibꝰ dicēs ei. Si ego ſū pulcra ⁊ decora q̇d eſt ꝙ me di mittꝭ ⁊ aliā ſpōſaꝫ accipꝭ. Nūq̇d nō ego ſuꝫ pulcrior illa. nūq̇d nō ego ſū optīe formoſa nūq̇d nō ego ſū valde decora. vbi vidiſti tā pulcram. Cui ille. Dn̄a mea inq̇t claritudo mea oēꝫ pulcritudineꝫ mūdi excellit. Tu es ſuꝑ thronos ⁊ choros āgeloꝝ eleuata. tu es ſuꝑ celos celoꝝ exaltata. Quid ergo vis vt faciā. At illa. Si ſpōſaꝫ inq̇t carnalē cui ad herere vis. amore mei dimiſeris me ſpōſaꝫ ī celeſti regno habebis. Et ſi ꝯceptōis mee fe ſta ānuati ſexto ydꝰ decēbris ſolēnit̓ celebra ueris. ⁊ colēda p̄dicaueris mecum ī regno vnigeniti mei laureatꝰ eris. His itaqꝫ dictꝭ dn̄a nrā ab oculis ſe vidētis diſparuit. Cle ricꝰ v̓o domuꝫ redire nolēs abſqꝫ parētum ſuoꝝ ꝯſilio ilico abbaciā qͣndā īgreſſus mo nachi habitū decorat̉. Ubi poſt exiguū tꝑs meritis btē marie ſꝑ v̓ginis q̄ diligētes ſe ſꝑ remunerāt decorat ⁊ beatificat. aqͥleie ep̄us patriarcha factꝰ. feſtū eiuſdē ꝯceptiōis die p̄fato qͣꝫdiu vixit annuatim cū ꝓprijs etiaꝫ octauis diligēter celebrauit ⁊ celebrādū p̄di cauit. ¶ Iteꝝ hͨ feſtiuitas alit̓ alibi declara tur. In pago gallico canonicꝰ q̇dā ordine ſacerdos. ſolicitꝰ catare btē marie v̓gīs ho ras noct̉nales a villa qͣdam vbi cū vxore cu iuſdaꝫ adulteratꝰ fuerat rediēs ad opidum vbi morabat̉ tēdere curās. fluuium ſecane trāſmeare cupiēs ſolꝰ nauim īgreſſus. dn̄i ce matris matutinas nauigādo canere ce pit. Cūqꝫ īuitatoriū Aue maria grā plena dn̄s tecū. diceret. ⁊ iā ī medio flumīs eēt. ecce demonū turba vna cū eiꝰ nauicl̓a eū p̄cipi tauerūt. ⁊ eiꝰ aīaꝫ ſic̄ ꝓmeruerat rapuerunt ad tormēta. Die āt tertio ad locū qͦ demōes eā tormēſ̉ afficiebāt venit btā v̓go maria cū ſctōꝝ turba dicēs eiſ. Ut q̇d̓ mei familiaris aīaꝫ iniuſte afficitꝭ Nos inquiūt eā debemꝰ hrē. qͦniā capta ē in nrō oꝑe. Si illiꝰ inq̇t vir go eſſe dꝫ cuiꝰ oꝑa faciebat ergo nrā eſſe dꝫ. quiaꝫ matutinas nrās dū vos eū ꝑemiſtis decātabat. Un̄ magis rei facti eſtis. qꝛ erga me iniq̄ egiſtꝭ. His itaqꝫ dictꝭ demōibꝰ hūc ⁊ illuc fugiētibꝰ. ſctīſſima v̓go aīaꝫ reduxit ad corpꝰ. ⁊ ꝑ brachiū hoīeꝫ ab vtroqꝫ fune re reſuſcitatū arripiēs. aquā a dextris ⁊ a ſi niſtris qͣi murū ſtare iubes de ꝓfūdo fluuij ad portū incolumē adduxit At ip̄e gauiſus pedibꝰ eꝰ ꝓſtratꝰ ait ei. Chariſſima dn̄a mea ⁊ v̓go gͣtiſſima q̇d tibi retribuā ꝓ tātꝭ bn̄ficijſ q̄ mihi feciſti. Precor inquit dei genitrix ne K 2 De conceptōe beate marie uirgīs ampliꝰ in adulterij pctā cadens ꝯceptionis mee feſta ſexto ydꝰ decēbris ſolēnit̓ celebres ⁊ celebrāda denūciēs. Mox vt ip̄a locuta ē celos eo vidente aſcendit. At ip̄e heremiticā vitam ducēs. qd̓ ſibi acciderat cūctis audi re cupiētibꝰ enarrauit. ⁊ qͣꝫdiu vixit eadem feſta celebrauit ⁊ celebrāda p̄dicauit Et noſ ergo frēs kariſſimi hͦ idē nrā autoritate epi ſcopali corroborāꝰ. ⁊ p̄cipimꝰ vt nullus ve ſtru ita ſit rebꝰ tꝑalibꝰ aūt ꝓprijs delictis oc cupatꝰ. qͥn btē Marie v̓gīs venerandā cō ceptionē annuatim celebret. ⁊ eiꝰ horas per vnūquēqꝫ diē excepto die dn̄ico vel die no uē lectionū decātet. Un̄ etiā notandū eſt ꝙ ſi aliqͥs ꝓpt̓ pctōꝝ ſuoꝝ deſperatōꝫ dei offi ciū facere noluerit dupl̓r corā deo reus erit Uno mō qꝛ peccatū fecit. alt̓o qꝛ ꝓ peccato ſuo deo ſeruire noluit. Hinc ad Petꝝ dn̄s ait. Si te peccatorē ꝯſideras oportet vt a te deū tuū nō repellas. Deū a ſe repellit q̇ ꝓpt̓ pctā bonū opus facere renuit. Si nos pec catores eē recognoſcimꝰ oportet vt dei geni tricē apud filiū ſuū exoratricē ⁊ auxiliatricē habeamꝰ Si enim aduerſum nos ſummꝰ iudex ꝓnoſtris facinoribꝰ iratus fuerit. ip̄a nobis pōt facere filiū placatuꝫ q̄ eū genuit. Nullus erit tantus peccator in hoc ſeculo ſi ip̄a filiū ſuum exorauerit ꝓ eo. q̇n recipiat veniā in futuro. Quicq̇d enī a pio filio ſuo petierit totuꝫ veracit̓ obtinebit. ¶ Quid de Theophilo dicamꝰ. Theophilus vicedo minus cuiuſdā ep̄i cilicioꝝ extitit. Hic poſt qͣꝫ accuſatus apud dn̄m fuit. ⁊ a ꝓprio offi cio expulſus pauꝑtate ꝯtritus cuiuſdaꝫ iu dei ꝯſilio. q̇ cum diabolo ꝑ artem magicaꝫ vſo loquebat̉. xp̄ianitatem ſuā abnegas ei dem diabolo ſemetipſum in ſeruū cōmen pauit. Un̄ valde poſt exiguū tꝑs penitens in qͣdam btē marie v̓gīs baſilica ꝑ qͣdragin ta dies ante eiꝰ imaginem plorās vigilauit. Cui p̄nimio labore ⁊ laſſitudine p̄cum dor miēti apparuit btā v̓go Maria. ⁊ corripiēs eū reddidit ei cyrogͣphuꝫ qḋ diabolo p̄fati iudei dederat. qd̓ ip̄a dei genitrix ab ipſo vi abſtulerat. Tūc theophilus euigilans ſuꝑ pectus ſuū cyrogͣphum poſitum inuenit. ⁊ mox craſtina die hͦ ep̄o cūctiſqꝫ ciuibꝰ enar rauit. ⁊ ſtatim̄ idem ep̄s data ſibi pnīa ſalu tari ⁊ abſolutiōe facta. duxit illū ante altare ad cōmunicandū Cum autem corpus xp̄i de manu ep̄i accipet. deſcendit ſuꝑ illū ſpūſ ſanctus in ſpecie ſolis. ⁊ refulſit facies eiꝰ vt ſol. Deniqꝫ in p̄fata baſilica tribus diebus totidemqꝫ noctibus agens deo ⁊ beate ma rie virgini grates. inſiſtens p̄cibus et conſi lijs vt dies conceptionis beate virgīs Ma rie vt p̄dictum eſt ſolenniter celebret̉ ſpūm deo reddidit. Ecce quia beata dei genitrix Theophilum deſperatū ad veniam redu xit. ⁊ p̄fatuꝫ p̄ſbyteꝝ triduanū mortuū etiaꝫ a demonibus eripuit ⁊ ad vitaꝫ reuocauit. quanto ergo magis fratres kariſſimi bea tos faciet illos qui eam aſſidue inuocabūt ſi eos qui ſolo momento eam interpellaue runt miſerens iuuit. Sanctionēſes nanqꝫ ⁊ romani eius matutinas cū nouē lectioni bus die ſabbatoꝝ bono more decātātes gra tiam eius acquirūt. Nulli ergo ſit pigrum nulli oneroſum celebrare eius feſta. Scien dum qꝛ ſicut in ſancta eccleſia colitur nati uitas eius. ſic debet excoli ꝯceptio eius. Si cut enim ad ſaluanduꝫ genus humanum olim fuit neceſſaria natiuitas. ſic fuit con ceptio ipſiꝰ. Niſi conciperet̉ mīme naſcere tur. Iuſſu dei cōcipit̉ ⁊ naſcit̉. Que niſi na ſceretur. mūdi redemptor ex ea nō naſceret̉. Imo ſi diuina generatio ꝑſpiciat̉. ſpecialiſ ꝯceptōnis eius forma maior eſſe approbat̉ qͣꝫ natiuitatis. Sic cōceptio beate virginis maior eſſe ꝯcludit̉ qͣꝫ natiuitas. Maius eī eſt ſanctiſſimuꝫ corpus virginis cū beatiſſi ma fui anima quā de nihilo creauit deꝰ cō cipi ⁊ cōiungi. qꝫ ꝑ natiuitatem in eſſe con tinuari. Sicut res maior eſt Adam a deo creari qͣꝫ filios Ade de matre naturalit̓ na ſci. Cuius ergo natunitas ſancta eſt. eiꝰ con ceptio nō immerito ſancta erit. Quiſquis igͦr preſul abbas ⁊ prelatus es. recole diligē ter eius ſolennia ⁊ cunctos iube eam colere quia ſi eam toto corde amaueris nūqͣꝫ a gͣ du tuo depoſitus fueris. In memetipſo ꝓ baui qḋ aīo. Erubeſcant omīno inſenſati De conceptione beate marie uirgīs q̄ tātū diē tātaqꝫ ſacramēta ac miſteria tene brꝭ ignorātie excecati reſpuūt celebrare eo ꝙ viri ⁊ mulierꝭ copulatio ī ꝯceptōe v̓gīs exti tit. Si eiꝰ ꝯceptōeꝫ idcirco ꝙ carnalis extitit ſtultis nō placeat hodie celebrare. tn̄ diē illā ⁊ noctē qͣꝫuis ſit ml̓tꝭ incognita. ⁊ tꝑs ⁊ horā ſpūalis ꝯceptōis eiꝰ.ſ. hodie celebrare dele ctet. qͣ ip̄e aīaꝝ creator aīaꝫ ſue mrīs dignaꝫ ſctīſſimo corꝑi v̓gīali eiꝰ āgel̓ mīſtrātibꝰ cō pulauit. Quā etiā diē pͥmā nrē reꝑatiōis ei ſalutꝭ diſpoſitor nrē ſaluatōis int̓ cetos di es fec̄ p̄elegit ⁊ ſctīficauit Nā ꝙ ſūt due ꝯce ptōes hoīs oībꝰ notū ē ꝑitꝭ Una ſpūal̓. alia carnal̓. Una q̇dē qͣ carnal̓ copulatio viri ⁊ ml̓ierꝭ agit̉. alia qͣ ſpūal̓ aīa noua ⁊ pura d̓o oꝑante corꝑi diuitꝰ dat̉ ⁊ adunat̉ Si nō placꝫ illis celebrare ſolēnia ꝯceptōis carnal̓ dn̄ice mrīs placeat eis colere aīe eiꝰ ſpūaleꝫ creatōeꝫ ⁊ corꝑis aīeqꝫ copulatōꝫ. O qͣnta ē dies illa qͣ nrē reparatricꝭ aīa digͣ creat̉ et ꝯſecrat̉ ⁊ ſctīſſimo corꝑi vnit̉. Nō eſt verus amator v̓gis q̇ d̓ſpicit colere diē eiꝰ ꝯceptio nis. Erubeſcāt iteꝝ īſani q̇ hāc diē colere no lūt idcirco ꝙ alioꝝ ſcōꝝ ꝯceptōes mīme co lere ꝯſueuit eccl̓a. Maxīa q̇ppe ruſticitas ē eā alijs ſctīs ī hͦ cōꝑare. in qͣ d̓s carnē aſſum pſit. quā etiā ſuꝑ oēs ſctōs ⁊ archāgelos ī ce lis ſublimauit. qͣꝫuis eī ceterꝭ ſctīs dies cōce ptōis eoꝝ nō ſit cōceſſum vt celebrēt̉. illi tn̄ a ſpūſctō ꝯceſſū ē q̄ maior ⁊ excellētior cūctꝭ ē. Pulcre ⁊ digne hāc dn̄atōeꝫ ſuꝑ cet̓os ſan ctos illa dꝫ hrē. ꝑ quā oēs ſctī ſcrificāt̉ ⁊ btīfi cāt̉. Dicit̉ eī xp̄s ſctūs ſcōꝝ ⁊ d̓r hͨ ſctā ſctōꝝ. Et ſic̄ ſine mora ſūmꝰ reꝝ diſpoſitor ſuꝑ oēſ ſciōs ⁊ ſctās illā digͥtatē ei tribuit vt v̓bū ca ro factū v̓go cōciꝑet. ⁊ v̓go ꝑeret. ⁊ poſt ꝑtū v̓go ꝑmaneret. ſic ip̄e p̄ oībꝰ abſqꝫ more hāc digͥtatē illi iuſte ꝯtulit vt ꝯceptōis ⁊ natiui tatꝭ eiꝰ ſolēnia ſacroſctā ī ſctā celebrēt̉ eccl̓a. Quid lōgiꝰ. Cōceptōeꝫ dn̄ice matrꝭ colere ē xp̄i generatōꝫ cōmemorare. Nā v̓gīs ma rie cōceptio xp̄i generatiōis eſt linea. Qua ꝓpt̓ euāgeliū Liber generatōis hac die ſic̄ ī natiuitate dn̄i an̄ matutinas laudes bono more decātamꝰ ⁊ ad miſſā legimꝰ. Merito igr colit̉ ⁊ filij generatio ⁊ matrꝭ cōceptio. qͥ niā cōcepuio ⁊ natiuitas matrꝭ gn̄atio ē filij Celebrēꝰ gͦ dignis officijs alacrit̓ vtrāqꝫ cō ceptōeꝫ ſpūalē ſcꝫ ⁊ hūanā. vt ip̄iꝰ meritis et p̄cibꝰ a ſcl̓aribꝰ curis ⁊ a cūctꝭ vicijs merea mureripi ⁊ ad gaudia padiſi ꝑduci. p̄ſtāte dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o filio eiꝰ q̄ cū prē ⁊ ſpūſctō ⁊ matre ſua maria virgīe viuit ⁊ regͣt deus ꝑ infinita ſecula ſcl̓oꝝ Amen. ¶ Ex ſermone Anſelmi. ¶ Principiū q̄ ſalꝰ mūdi ꝓceſſit mihi cōſi derare volēti occurrit hodierna ſolēnitas q̄ de ꝯceptiōebtīſſime mr̄is dei marie ml̓tis ī locꝭ recolit̉. Nec magni pōderis ē oē qḋ di gnitati aut honori eiꝰ hūana laude defert̉. ſi meritis illiꝰ ⁊ īſignibꝰ ꝯꝑat̉. Tātoꝝ nāqꝫ bo noꝝ ꝯſūmatio qͥ ꝑ ip̄aꝫ dn̄i matrē toti crea ture ꝑuenert videt̉ admonere oēꝫ mēteꝫ hu manā pietatis affectu exordiū ſuū ꝯſidera re. qͣꝫ ſublime. qͣꝫ diuinū. qͣꝫ ineffabile fuerit Nec miꝝ fūdamētū ſiq̇dē ⁊ qͣi qͥd̓dā ſacra riū ciuitatis ⁊ hītaculi ſūmi boni ī ea pone bat̉. ⁊ māſio lucꝭ et̓ne ⁊ īcorꝑal̓ quā corꝑal̓r īhabitaret ille ī corporeꝰ ⁊ īcircūſcpͥtꝰ ⁊ creās ſil̓ ⁊ viuificās oīa ſpūs. parabat̉. Btā igͦr v̓ go maria v̓a mr̄ d̓i fut̉a ſic̄ eū q̇ ſupra oīa ē īcōprehēſibil̓ veꝝ erat hoīeꝫ ⁊ īeffabili mō d̓ ſui ſub̓a v̓go parit̉a. ac ꝑ hͦ ī deitatē illiꝰ trā ſitura. ita n̄ abſurde credi p̄t pͥmordia cōce ptiōis eiꝰ tāte digͣtatis ſublimitate p̄ſigͣta vt hūanaꝝ ꝯceptio mētiū ea plene penetrare nō valerꝫ. Et iō eiuſd̓ ꝯceptōis dies feſtiuis laudibꝰ a cūctis fidelibꝰ merito celebret̉ De ip̄a q̇ppe ml̓tꝭ ſeculis an̄ ortū eiꝰ yſaiam ſpū ſctō afflatū dixiſſe ꝯſtat. Egrediet̉ v̓ga d̓ ra dice ieſſe ⁊ flos d̓ radice eiꝰ aſcēdet. ⁊ requie ſcet ſuꝑ eū ſpūs dn̄i. Hec itaqꝫ v̓ga q̄ talē ex ſe ꝓtulit florē nullo diſſentiēte virgo maria fuit. Et flos q̇ de radice eiꝰ aſcēdit bn̄dictꝰ fi liꝰ eius. ſuꝑ qͦ ⁊ ī quē oīs plenitudo diuītatꝭ eſſentialit̓ reqͥeuit. Hec igr̄ v̓go tāti filij dig niſſima parēs. cū in aluo ſue parētis nat̉ali lege ꝯciꝑet̉ q̇s nō ꝯcedat d̓i ſapīaꝫ a fine vſ qꝫ ad finē ꝑtingētē. cūcta īplentē. cūcta regē te. nouo q̇dā ⁊ ineffabili gaudi o celū ⁊ terrā ⁊ oīa q̄ ī eis ſūt ꝓfūdiſſima ac īeffabili iubi latōe ꝓ ſua reintegͣnōe quā ꝑ illā ſibi euentu B De conceptione rā diuīa ⁊ occulta inſpiratiōe p̄uidebant ꝑ luſtraſſe. Sꝫ cū ip̄a ꝯceptio fundamētum fuerit hitaculi ſūmi boni ſi pctī alicꝰ ex pͥme p̄uaricatōis originē maculā traxit. q̇d dice mus. vtiqꝫ diuīa voce d̓r ad Hieremiā. pͥuſ qͣꝫ te formare ī vto noui te. ⁊ an̄qͣꝫ exires de vetre ſctīficaui te. ⁊ ꝓph̓aꝫ in gentibꝰ dedi te. De iohāne qͣꝫ angelꝰ q̇ eū naſcituꝝ p̄nūcia bat aſſeruit ꝙ ſpūſancto replebit̉ adhuc in vtero matris ſue. Si ig̓r Hieremias q̇ ī gē tibꝰ erat ꝓph̓a futurꝰ ī vulua ē ſanctificatꝰ. ⁊ iohānes dn̄m ī ſpū ⁊ v̓tute helye p̄ceſſur ſpūſancto eſt ex vtero matris repletꝰ. quis diſſerere audeat totius ſeculi ꝓpiciatoriū ⁊ vnici filij dei oīpotētis veꝝ ⁊ dulciſſimū re clinatoriū mox ī ſue ꝯceptōis exordio ſpūſ ſancti grā illuſtratiōe deſtitutū. Teſtāte v̓o ſacra ſcpͥtura vbi ſpūs dn̄i ibi libertas a ſer uitute. Ig̓r oīs peccati liberrima fuit qͥ om niū pctōꝝ ꝓpiciatori aula in qͣ ⁊ ex qͣ ꝑſona liter hō fieret. ſpūſſancti p̄ſentia ⁊ oꝑatōe cō ſtruebat̉. ¶ Ex decreto ꝯcilui baſilienſis ¶ Sacroſancta generalis ſynodꝰ baſilien̄ ſis in ſpūſancto legitime ꝯgregata. vniuer ſalē eccl̓iaꝫ rep̄ſentas ad ꝑpetua rei memo riam. Elucidantibꝰ grē diuīe myſteria mer cedem gl̓ioſam repromiſit et̓na dei pris ſa piētia dū ait. Qui elucidant me vitā et̓naꝫ habebūt Qd̓ etiā de gl̓ioſa virgīe q̄ ip̄aꝫ pa tris ſapīam dei filiū et̓nū in vtero ꝑtulit ac mūdo peꝑit. ſacroſancta legit eccl̓ia. Nam quicq̇d de dignitate ⁊ ſublimitate v̓gis ma tris educit̉ in lucē. hoc non dubiū eſt ad lau dem ⁊ honorē filij ſui ꝑtinere. Et q̇ honorifi cant grām ⁊ ſanctitate matris honorificant ⁊ elucidāt glorioſum nomē filij eius q̇ ipſaꝫ ſanctificauit ⁊ replenit grā. Un̄ ſi in ceteris rebus elucidatio veritatis qͥ a dn̄o deo ē p̄ clara merita parturit. in ea re ſpecialit̓ fru ctus vberrimos inferre ſpectanda eſt q̄ ſan ctificatione ⁊ dedicationē templi illiꝰ cōcer nit. in qͣ an̄ ſecula anteqͣꝫ tra fieret. ⁊ ab et̓no ſibi manſionē ordinauit pͥma ⁊ et̓na v̓itas. Idqꝫ maxīe ꝯgruit vt paꝝ habeat̉ in qͣſtio nibꝰ ꝯcernētibꝰ ſctītatē illiꝰ ꝑ quā pax diffuſa eſt in terris. Actenꝰ v̓o difficilis q̄ſtio ī di uerſis mūdi ꝑtibꝰ ⁊ corā hac ſctā ſynodo ſu per ꝯceptōe ip̄iꝰ gl̓ioſe v̓gis marie mr̄is dei ⁊ exordio ſct̄ificatōis eiꝰ facta ē. q̇buſdaꝫ di centibꝰ ipſaꝫ virginē ⁊ eius aīaꝫ ꝑ aliqd̓ ip̄s aut inſtans tꝑis ſubiacuiſſe actualit origi nali peccato. alijs aūt econuerſo dicētibꝰ a p̓ncipio creatōis ſue deū ip̄aꝫ diligēdo grāꝫ eidem ꝯtuliſſe. ꝑ quā a macula originali il lā btīſſimā ꝑſonā liberans ⁊ p̄ſeruans ſub limiori ſanctificatōis genere redemit. cū fū daret eā ip̄e altiſſimꝰ. ⁊ ip̄aꝫ fabricaret filius dei patris vt eſſet mater eius in terris. Nos igr v̓o diligenter inſpectis autoritatibꝰ ⁊ ra tionibꝰ. q̄ iā a pluribꝰ ānis in publicis rela tionibꝰ ex ꝑte vtriuſqꝫ doctrīe corā hac ſctā ſynodo allegate ſunt alijſqꝫ plurimis ſuper hac re viſis ⁊ matura ꝯſideratōe pēſatꝭ. illā doctrinā diſſerentē gl̓ioſaꝫ v̓ginē dei gēitri cē p̄ueniente ⁊ cooꝑante diuini mūeris grā ſingl̓ari nūqͣꝫ actualit̓ ſubiacuiſſe originali pctō. ſꝫ īmunē ſemꝑ fuiſſe ab oī originali et actuali ruga. ſanctāqꝫ ⁊ īmaculataꝫ tanqͣꝫ piā ⁊ ꝯſona cultui eccleſiaſtico fidei catholi ce. recte rōni. ⁊ ſacre ſcpͥture ab oībꝰ catholi cis approbandā fore tenendā ⁊ amplectēdā diffinimꝰ ⁊ declaramꝰ. nulli de cetero licitu eſſe in ꝯͣriū p̄dicare ſeu dicere. Renouanteſ p̄terea inſtitutōem de celebranda eius cōce ptiōe q̇ tā ꝑ romanā qͣꝫ alias eccl̓as. vj. ydꝰ decēbris antiqua ⁊ laudabili ꝯſuetudīe cele brata eſt. ſtatuimꝰ ⁊ ordinamꝰ eandem cele britateꝫ p̄fata die in oībꝰ eccleſijs monaſte rijs et conuentibꝰ xp̄iane religionis. ſub no mine ꝯceptionis feſtiuis laudibꝰ celebrādā eſſe. Cunctiſqꝫ fidelibꝰ vere penitentibus ac ꝯfeſſis eadē die miſſaꝝ ſolēnijs centū. pͥmis aūt ⁊ ſecūdis veſperis et matutinis totideꝫ ſermoni vero verbi de ea feſtiuitate intereſ ſentibus centum quinquaginta dies con ceſſione perpetuis temporibꝰ duratura de iniūctis ſibi penitentijs hec ſancta ſinodus elargitur. Datum in ſeſſione noſtra publi ca in maiori eccleſia baſilienſi ſolēniter cele brata. xv. kal̓. octobris. Anno a natiuitate dn̄i. Mecccxxxix. beate marie uirgīs ¶ Sequuntur miracula de ꝯceptiōe bea tiſſime virginis Marie. ¶ Ad informatōeꝫ deniqꝫ hꝰ v̓itatis de cō ceptione beatiſſime v̓gīs genitricis dei īue niunt̉ plura ſcpͥta miracl̓a in libro q̇ d̓r de fenſoriū v̓gis appenſo cathenis ī pluribus li berarijs. fuitqꝫ cōpoſitꝰ circa ānū dn̄i. M. cccxc. Ubi ſic ſcribit̉. Quidā baccalariꝰ for matꝰ de ordine carmelitaꝝ in qͣdā diſputa tione facta pariſius in ſcolis. vni de ordine p̄dicatoꝝ retulit quo tꝑe cancellariatꝰ magi ſtri Iohānis de toleto cū in ꝓuincia bohe mīe ī ciuitate cracouiēſi q̇dā frater p̄dicato rū in ambone p̄dicaſſꝫ ppl̓o v̓ginē gl̓ioſaꝫ ī pctō originali ꝯceptā. ſubito corruit. et por tatꝰ ad locū habitatōis ſue paulo poſt obut Hec aſſerebat referentibꝰ viris honorabili bus magiſtris in theologia. ſcꝫ Heinrico d̓ haſſia. ⁊ magistro Heinrico de huta. ⁊ ma giſtro Iohāne de bolonia doctore in medi cina ⁊ baccalario in theologia. q̇ hͨ ſe vidiſſe ⁊ īterfuiſſe dicebant Ex his ꝯcluſit dictꝰ bac 14nꝯ 1 calarius ꝙ credebat iſtā opin. onē de origi nali in virgine poſttāta miracl̓a eſſe ſuffici entem in fide. ¶ Item venerabilis doctor Giroldus de piſcarijs ordinis minoꝝ hu ius pie ꝯcluſionis aduerſariꝰ exiſtens. cum ſemel in ſermone de ꝯceptōe ꝯtra ſacrā v̓gi nem diutiꝰ p̄dicaſſet. finito ẜmone miſſam ſuā deuotiſſime celebrans. eleuatōe corꝑis xp̄i facta. eadem virgine ſibi p̄ſentialiter ap parente correptus fuit. ⁊ ſpēbꝰ panis ab al tari ſublatis inq̇t virgo. Qua fronte corpꝰ de me ſumptū ſumere vis frater iniq̄. queꝫ hodie tam verbis qͣꝫ factis volūtarie macu laſti. Ip̄o aūt magnis gemitibꝰ petēte veni am. euchariſtia ſibi reddita fuit. miſſaꝫ fini uit. ⁊ īmediate aſcēdens pulpitū qd̓ in pͥmo ẜmone ꝯtra virginem dixerat reuocauit. et miraculū referens ad longum fec̄ ẜmoneꝫ. ſicut ego ipſe habui a pluribus fidedignis. ¶ Item in ciuitate ydoni cum q̇dam frat̓ ordinis p̄dicatoꝝ voienenẜ natōis de mate ria ꝯceptōis corā magiſtro odonij campa nen. ordinis btē Marie rn̄dere deberet. ma gno ppl̓o ꝯgregato in eccl̓a cathedrali monachoꝝ dīcte ciuitatis. ⁊ cū poſitiōeꝫ ſuā di ctus frater dicere vellet a deo mirabiliter ta ctus qͣſi mutus ⁊ amens factus eſt. Depor tatus aut ꝑfrēs ſuos ad locū religionis eo rū octaua die eadē amentia ꝯtinuata mor tuꝰ eſt. ſic̄ habui ab illis q̇ pn̄tial̓r affuerunt ¶ Item in villa brine lemonicenẜ dioceſis q̇daꝫ lector de ordīe p̄dicatoꝝ iſtum articu lum ꝯceptōis ita odioſum hn̄s vt nūqͣꝫ ſer monē faceret q̇n virginē ꝯceptā in origina li pctō diceret ⁊ fūdaret ī ſuo ꝯuētu. q̄dā die ſolēni in qͣ ẜmonē de dicta materia fec̄. ipſo int̓ frēs ſuos magno ppl̓o pn̄te ad diuinum officiū exn̄te. q̇dā lupꝰ a ſiluis veniēs vſꝫ ad ꝯuentū iſtū ſecretē accedēs dimiſſis paruis ⁊ magnis vſꝫ ad choꝝ aſcēdit. ⁊ dictū frēm ꝑguttur arripiēs int̓fecit. ſic̄ pariſiꝰ ⁊ in ip̄a tra clara fama ⁊ publica atteſtat̉. Hec in di cto libro qͥ defenſoriū v̓gis d̓r pleniꝰ ꝯtinent̉ ¶ Illud aūt int̓alia miracula merito mi randū venit. qd̓ quidem alexander de ales doctor in theologia famoſiſſimus ſibi acci diſſe refert in libro ab eodeꝫ cōpoſito. q̇ dicit̉ mariale. ꝯtinens ſex libros ꝑtiales. in quibꝰ diuerſa capitula ſunt. cuiꝰ pͥmū capl̓m inti tulat̉ de genealogia beate virgīs. et incipit. Sancta ⁊ ſuꝑlaudabilis ſꝑ virgo dei geni trix maria ab et̓no p̄uiſa. Int̓ alia aūt li. iij. huiꝰ volumīs. ca. vlti. quod intitulat̉ de con ceptiōe btē virgīs. ⁊ incipit. Fiat lux. Poſt rn̄ſionē ad qͣndā iniectōeꝫ dicentiū virginē ꝯceptā fore copula maritali d̓r ſic. Nonne poſſibile eſt vt talis actio ad inſpiratōeꝫ ſpi rituſſctī ꝑpetrata. ⁊ ſpēali p̄cepto completa abſqꝫ oī pctō exerceat̉. Sequit̉ poſt pauca. Egoipſe q̇ hͨ ſcribo dū publice legerē ī theo logia vehemēt̓ erraui. aſſerēdo ꝙ dies con ceptionis beate marie celebrandus nō eſſet Unde ⁊ quolibet anno illa die legere decre ueram. ſicut ⁊ in profeſtis diebus conſueue ram. Sed proteſtor ſolenniſſime quia re pentino morbo vexatus fui vxonie ſingu lis annis illa die. ita ꝙ nullo modo illa die ſuſceptum magiſterij officium exequi va lerē. ſiue caſus ageret. ſiue diuina voluntas qͥſqꝫ cōſiderare poteſt. Sed ⁊ viri prudētes Deconceptione beate marie uirginis q̄ me tūc iꝑ̄is ī ſcolis audiert̉ me ſecrete cor ripuert̉. eo ꝙ īpugͣre velle videbar diē feſtū celebrātes ꝯceptōis btē v̓gīs Ego v̓o doceo aſſero ⁊ credo illos bn̄ vidiſſe ⁊ potiꝰ ī hͦ cō mēdādos fore. q̇ pie ⁊ d̓uote ſepedictū feſtū celebrare ſatagūt ī honorē ꝑpetue v̓gīs ma rie. Hͨ ille. ¶ Offert ſe p̄t̓ea illd̓ ꝯmēorādū ꝙ cū ſuꝑ hac mat̓ia d̓ ſctā ꝯceptōe btīſſime v̓gis fierēt publice diſputatōes corā ſctā ſy nodo baſilien̄. qͣꝫ pl̓es ex prībꝰ int̓eſſētibꝰ re tulert̉ ſingl̓aria bn̄ficia miracl̓oſe a d̓o rece piſſe ob deuotōꝫ quā hēbāt ad celebritatē d̓ hac ſctā exceptōe btīſſime v̓gīs Int̓ qͦs āt re uerēdꝰ ī xp̄o pr̄ ⁊ dn̄s bernardꝰ ep̄s mōtꝭ al bani die ſabbati. xxj. ap̓liſ. āno a natītate dn̄i Mccccxxxvj. qn̄ pͥma allegatō fcā fuit pub lice d̓ hac mat̓ia retulit qͣlit̓ eo eq̇tāte ſuꝑ pō tē fluuij q̇ eſt int̓ciuitatē ebredinen̄. ⁊ opidū s. criſpini. ip̄e pōs erat ruptꝰ ī medio eo loco ſuꝑ flumē vbi erat nauis ꝑicl̓ꝫ. hn̄s vnū ma gnū foramē. ⁊ eo ī aduertēte equꝰ quē eq̇ta bat trāſiēs ex illa ꝑte vbi pōs ruptꝰ erat po ſuit duos pedes anteriores ſuꝑ dictū fora mē vacuuꝫ. Cūqꝫ rueret ī p̄ceps ad aquā. ⁊ iāqꝫ caput eq̇ eēt qͣi īfra potē. ꝯcuſſꝰ pauo re magno īuocauit btīſſimā v̓ginē ī auxiliū ſuū vouēs celebrare ānuatī feſtū d̓ ſua ſctā ꝯceptōe. ⁊ neſciebat referre qͣlit̓ exiuit. ſꝫ ſta tim abſqꝫ leſiōe aliqͣ ſui ⁊ eq̇ vidit ſe poſitū ī ſecuro ab alt̓a ꝑte foramīs Un̄ extuc maio ri ſꝑ cū deuotōe ꝯtinuauit celebratōeꝫ dicte feſtiuitatꝭ. ¶ Itē mgͥr ioh̓es roreti canōicꝰ anicien̄. ī ẜmōe ab eo facto d̓ hac celebritate corā ſctā ſinodo baſilien̄. anno dn̄i. Mecco xxxv. int̓ alia miracl̓a retulit d̓ dn̄o heylia d̓ leſtrāgijs ep̄o dicte eccl̓e anicien̄. ꝓxīe defū cto. ꝙ cū dictꝰ reuerēdꝰ pr̄ ī vniuerſitate tho loſana ī die celebritatꝭ ꝯceptōis btē marie v̓ gīs ꝯͣ hāc ſctāꝫ ꝯceptōeꝫ p̄dicare decreuiſſꝫ. ⁊ pͥuſqͣꝫ aſcēderet ambonē ſolito more fun daret orōneꝫ an̄ altare ad v̓ginē mariā. Et eo ibi exn̄te oēs rōnes ⁊ pūcta q̄ ꝯͣ ꝯceptōeꝫ v̓gīs ꝯceꝑat ſubito de ſua mēoria euanue rūt oppoſitꝭ ⁊ ꝯͣrijs in eadē fixe ꝑmanētibus Coactuſqꝫ ē ad ꝯfuſionē vitandā oppoſitū ſui pͥmi ꝓpoſiti p̄dicare. Quē caſum vt ſibi ꝯtigerat ad exaltatōeꝫ v̓gīs qͣꝫdiu vixit p̓ua tim ⁊ publice freq̄ntiꝰ enarrauit. ¶ Iiem alid̓ aſſertū ē ꝙ barchinone ī mōaſterio btē marie d̓ mercede ꝯſuetudo ē p̄terqͣꝫ ī diebꝰ paſce ⁊ paucis maximis feſtiuitatibꝰ oī die tribui frībꝰ panes recētes coctos eadeꝫ die ſūmo mane. Quadā āt vice cū ī die huiꝰ fe ſtiuitatꝭ d̓ ſciā ꝯceptōe v̓gīs piſtor p̄paraſſꝫ maſſā velletqꝫ ex ea pāes formare diſcoope riēs reꝑit eā qͣi eēt coagulatꝰ ſanguiſ. reſꝑſa nigredie. aut lutū ad modū ceni. Diuulga taqꝫ poſtea noticia miracl̓i hꝰ publice ordi natū ē ꝑ ciuitatē ſuo municipali ſtatuto ꝙ ea die ꝯceptōis nō īcēdant̉ furni. ⁊ ita ī ead̓ ciuuate obẜuat̉ ꝯtinue vſqꝫ ī hodiernū diē. ¶ Preter hͦ āt tꝑe ioh̓is regꝭ arrogonie bo ne mēorie q̇ circa ānos dn̄i. Mcccc. regͣuit ī regno arrogonie. habita pͥmo corā ip̄o ſolē ni ⁊ publica ꝑ pl̓es dies diſputatōe int̓ defē ſores v̓ginee īnocētie ⁊ aſſertores macl̓e ori ginal̓. regꝭ ordīatōe ſtatuta ē ſolēnis cōfra ternitas deuotoꝝ hmōi feſtiuuatē de ꝯcep tiōe btīſſime v̓gis celebrātiū. qͦꝝ pͥmꝰ ꝯfratꝝ fuit ip̄e rex arrogonū. Et ordīatū fuit ꝙ an nuatim ea die fieret ſolēnis ꝓceſſio ad lau dē ⁊ gl̓aꝫ hꝰ feſtiuitatꝭ. Demū d̓āno dn̄i. m. ccccix. cū ip̄o die btē v̓gīs ī eccl̓a gerūdien̄. p̄ dicaſſet de p̄ſeruatiōe ab originali macula frater Ioh̓es de rota ordinis minoꝝ ſacre theologie ꝓfeſſor. obqꝫ hmōi ẜmonē inqui ſitor q̇dā heretice prauitatꝭ de ordine p̄dica toꝝ detuliſſet eū ī iudiciū fidei exn̄te ī p̄dicta ciuitate barchinonen̄. ſucceſſore īmediate dicti ioh̓is martino rege arrogonie. habita fuit int̓ p̄dictos d̓ mādato ac ī pn̄tia regͦ ſo lēnis ac publica diſputatio. Qua finita pre fatꝰ rex ī ſignū victorie poſuit ſuꝑ caput pre dicti ioh̓is ſertū viride v̓nantiū folioꝝ. ſicqꝫ īſignitꝰ vna cū tubicinis fuit honorifice aſ ſociatꝰ ꝑ dictā ciuitatem aliaſqꝫ ciuitates ⁊ opida circūiacētia p̄cone regꝭ clamāte ꝙ ne mini d̓ cet̓o ī oībꝰ regnis ſuis ⁊ dn̄ijs liceret aſſerere vl̓ dogmatizare ꝯͣhāc doctrinaꝫ de ſctā ⁊ pura conceptōe btē v̓gīs. cōtinueqꝫ ī minente hmōi feſtiuitate fuit poſtea obſer natū ac vt cōmunit̓ obſeruat̉ de die in dies. De ſancta Odilia ¶ Itē baſilee die lune ſexto mēſe octobrꝭ an nō antītate dn̄i. M.ccccxxxviij. ī maībꝰ iu dicꝭ fidei deputati ꝑ ſctāꝫ ſinodū fuit teſtifi catu. etiā cū iuramēto ꝙ. ix. die mēẜ ſeptēbrꝭ anno dn̄i. Mccccxxviij. ī ciuitate minoriſſe q̇dā frāciſcꝰ mileti canōicꝰ eccl̓e collegiate di cte ciuitatꝭ vicen̄. dioc̄. cū in extremis aget ⁊ iā qͣſi mortuꝰ appareret. ſic poſtqͣꝫ fuerat in agonia ⁊ extaſi. magno cū ſuſpirio clama uit ī hͦ v̓ba O v̓go maria. Ita igͥrē ꝙ ꝓpt̓ hͦ ego erā ꝯdēnatꝰ Tu ſcis ꝙ ego a meip̄o nō habui. Statīqꝫ vocās ad ſe pͥorē p̄dicatoꝝ ⁊ ꝯfeſſoreꝫ monialiū ſctē clare. dixit publice corā p̄dictꝭ ⁊ alijs aſtātibꝰ ꝙ ꝯburerēt certaſ ꝯcluſiōes ⁊ vnū tractatū d̓ ꝯceptōe v̓gīs in pctō origīali. quē ip̄e audierat cū eēt ſtudēſ Niſi fuiſſꝫ alias deuotꝰ v̓gini marie et ipſa eidē ſubuēiſſꝫ. ob hͦerat ꝯdēnatꝰ ī diuīo iu dicio Iōqꝫ ip̄e firmit̓ credebat eā fuiſſe ꝯce ptā abſqꝫ origiali pctō ¶ Fuerūt p̄t̓ea cora dicta ſctā ſinodo baſilienſi a ml̓tꝭ patribꝰ oī exceptōe maioribꝰ qͣꝫ pl̓a alia de hac ſctā cō ceptōe narrata miracl̓a. etiā ī ẜmōibꝰ publi cis factꝭ d̓ hac ſolēnitate. ſꝫ nō tā cura atten dere fuit ad illa nec redigere ī ſcpͥtꝭ. Illud āt fiducial̓r licet aſſerere ꝙ cū de āno dn̄i. M. ccccxxxix. vigeret gͣuiſſima peſtis in ciuitate baſiliēſi vbi dicta ſctā ſinodꝰ celebrabat̉. eo ipſo q̇ fuit facta d̓ hac matia ſinodal̓ diffini tio ꝑ ſacꝝ ꝯcilium declarādo ī ſua ſolēni ac publica ſeſſiōe doctrinā iſtā diſſerētē gl̓oſaꝫ dei genitricē mariā nūqͣꝫ actual̓r ſubiacuiſ ſe origīali pctō. ſꝫ īmunē ſꝑ fuiſſe ab origina li ⁊ actuali culpa. ſanctāqꝫ ⁊ īmaculata tan qͣꝫ piā ⁊ ꝯſonā fidei catholice recte rōni ⁊ ſa cre ſcpͥture ab oībꝰ catholicꝭ approbādā fo re tenēdā ⁊ āplectēdā. nulli d̓ ceto fore licituꝫ in ꝯͣrtū p̄dicare ſiue docere īmediate prēs q̇ erat ī ꝯcilio ac tota ciuitas exꝑimēto palpa bili celeſti qͣſi miracl̓o ſenſert̉ auxiliū diuine miſcd̓ie. eq̇dē remiſſa ē ac ceſſauit ſtatim o plurimū ante vexabat acerbiſſima peſtis. ¶ Pretea cū de hac ſinodali diffinitiōe qͣꝫ plurime bulle expedite fuerāt. ⁊ ad diuerſas mūdi ꝑtes deſtinate. ꝑlrās fide digͣs ſigͥfica tū ē ī generali ꝯgregatōe ꝙ ī p̓ncipali ꝯuētu ordinis cluniacenſiū tꝑe qͦ inibi pn̄tata fuit vna ex dictꝭ bull̓ tam ⁊ religioẜqͣꝫ alijs ꝑſo nis dicti ꝯuētꝰ infirm. it̓d̓dicta peſte qͣ xxx. ꝑſone. Et ſtatī cū diciā bullā recepert̉ ꝓ ceſſionalit̓ magͣ cū deuotōe agētes grās d̓o ꝓ ip̄a declaratōe ad laudē ꝑpetuā virginis gl̓ioſe q̇ īfirmi tūc erāt ꝯualuert̉. ceſſauitqꝫ amodo ī dicto ꝯuētu ꝓ illo anno peſtilentie morbꝰ ¶ Multa etiā alia merito digͣ admi ratōe ad gl̓iaꝫ v̓gis q̄ p̄dictā v̓itatē ꝯfirmāt ſil̓r de hac dicta fuere. ſꝫ ītentōis fuit nō oīa ſꝫ ex ml̓tis dicere pauca. Et ſic oībꝰ ꝯſtat qͣꝫ ſingl̓ariſſime d̓s filiꝰ v̓gīs btīſſimā genitricē ſuā magͥficare digͣtꝰ ē freq̄ntatis miraculis q̇ de v̓itate ſctē ꝯceptiōis ſue ſūt teſtimoniū dn̄i fidele ſapīaꝫ p̄ſtās ꝑuulis Amen. CLXXXIX ¶ De ſancta Odilia Dilie uirginis pa ter adalricꝰ ſiue athicꝰ. mater vero bethſuindis ſiue ꝑſinda vocabat̉. ex nobiliſ ſimo frācoꝝ gn̄e orti. Athicꝰ enī totiꝰ burgu die ſiue alſacie ſub Childerico rege p̓ncipa tū hēbat. in cuiꝰ etiā finibꝰ mōaſteriū ſancti monialiū in honore ſctē marie ſꝑ v̓gīs ī ſū mitate mōtꝭ q̇ vocat̉ hobēburg ad di ẜuitiū ꝑagēdū maxīo ſūptū ⁊ ornatu ꝯſtruxit Hꝰ vxor ꝑſinda filiā cecā peꝑit. Pat at ꝓpt̓ ni miā v̓ecūdiā ip̄aꝫ occidi iuſſit. ſꝫ mater ip̄aꝫ cuidā ancille ſue alēdā ꝯmiſit. q̇ ea ꝑ ānū nu triuit. ⁊ poſtea iubēte mrē ꝓpt̓ murmur ppl̓i lōgiſſime cū puero fugit ad locum q̇ d̓r paſ ma. vbi cū ip̄aꝫ puellā nutriret dn̄s ih̓s xp̄s ep̄o erardo de ꝑtibꝰ bauarie apparuit dicēs Uade ad q̇ddā mōaſteriū qͦd d̓r palma. ibi inuenies puellā a natiuitate cecā. quā bapti ſabis. nomē Odilia imponēs ei. ⁊ mox pꝰ baptiſmū viſū recipiet. q̄ facto cū ocl̓os eiꝰ criſmate liniret viſū clariſſime recepit. Hec ab infātia ſe dei ſeruitio ſubdidit. vigilijs et orōibꝰ ieiunijs ⁊ elemoſinis die noctuqꝫ in ſiſtēs. Habuit āt v̓go frēm ī domo prīs cui ſcp̓ſit epl̓aꝫ globo coccineo īuolutā. ⁊ ꝑ q̄n dā ꝑegrinū ſibi miſit vt eam prī recōcilians reuocaret. Et cū frater de hoc prī loqueret̉ De ſancto Thimotheo p̄cepit ei vt de cetero nō plꝰ de hoc cogitaret Sꝫ iuueīs eā vocauit prē ignorāte. Dū ita qꝫ dux ī cacumīe motꝭ ſedes videret curru veniētē q̄ſiuit q̇d hͦ eēt. Cui filiꝰ Odilia filia tua. Sꝫ heu pr̄ iracūdia motꝰ cū bacl̓o quē manū tenebat filiū tātuꝫ v̓beribꝰ caſtigauit ꝙ īfirmatꝰ fuit. d̓ qͣ ēt egͥtudīe obijt. Pat v̓o ſuꝑ imanitate crimis penitēs d̓ceto ī moa ſterio ꝑmāſit. Tē pr̄ iuſſit filie tātū d̓ die ſti pēdiū vniꝰ ācille dari. Cū ſic odilia ml̓tꝭ die bꝰ ī miſeria vite eēt pr̄ miſcd̓ia motꝰ ſuꝑ eaꝫ p̄dictū mōaſteriū cū oībꝰ appēditijs ſuis illi tradidit. ⁊ pꝰ pauco tꝑe ſuꝑuiuēs defūctꝰ ē. Odilia ſciēs prēꝫ ſuū ī purgatorio vri ī late motꝭ vbi nūc clauſtꝝ ſitū ē. tātū ⁊ tā lacrīa bilit̓ orauit ꝙ celū ſuꝑ et aꝑtuꝫ ē. ⁊ lux mag circūfulſit eā. ⁊ vox dic̄ ei. Propt̓ te lib̓atꝰ ē pr̄ tuꝰ. ⁊ ī choro priarchaꝝ collocādꝰ ab an gel̓ ducit̉. Cōfluebāt gͦ ad eā v̓gies nobiles nō pauce. qͣꝝ ſpūal̓ mr̄ effecta. ī ſupradicto moaſterio ad exēplū ſui d̓o ẜuire īſtituit. ha buit eī ſub regimīe. cxxx. moniales. Inuita uit agelos p̄cibꝰ. ⁊ qͥcq̇d a d̓o poſtulauit. ſi ne mora ꝑciꝑe meruit. Hec btā p̄ter dies fe ſtos nihil coedit niſi pane ordēaceū ⁊ legu mina. Pell̓ vrſi fuit ꝓlecto. lapis v̓o ꝓ cuſſi no. qꝛ mos altꝰ vbi cenobiū odilie ſitu ē fecit pauꝑes qͣrētes elemoſinā ⁊ ꝑeg̓nos nimis laborare. fec̄ īferiꝰ mōaſteriū ꝓ hoſpitali. q̄ locꝰ ſororibꝰ tātū placuit vt et ibi ꝯuētū inſti tueret. In noīe pr̄īs ⁊ filij ⁊ ſpūſſcū ꝓpͥa ma nū tres tilias plātauit. q̇ vſꝫ nūc vald̓ vtiles ſūt ī calore. Orādo vas oīno vacuū īpleuit vino. cū q̇dā ſoror int̓ diuīa officia vaſa eſſe vacua vidit. Itē qꝛ ī baptiſmo viſū recepit. ſpēal̓r btuꝫ ioheꝫ bap. venerabat̉ Qui iohā nes bap. ei ī viſu apparuit ſibiqꝫ oratoriū fie ri p̄cepit. Odilia at q̇dā nocte ſe dedit or̄oni ſupra petrā. vbi nūc mag crux lignea locat̉ ob memoria tāti miracl̓i. ibi ioh̓eꝫ rogabat on̄dere ſibi moduꝫ edificij. qd̓ ⁊ fec̄. Ioh̓es ei ī forma q̄ xp̄m baptizauit. ī maxīa clarita te ſibi appares eccl̓e locū lōgitudine ⁊ latitu dine oſtēdit ⁊ ꝯſtructā dedicauit. Qd̓ vidit vna ſoror luce videlꝫ. ſꝫ ioh̓eꝫ nō vidit. Cui odilia īhibuit ne an̄ ip̄iꝰ obitū alicijj viſione maīfeſtaret. In inchoatōe clauſtri ſctī Io hānis boues cū plauſtro lapidū cadunt de mōte. q̇ hꝫ ī latitudīe. lxx. pedeſ ⁊ illeſi obuiāt ẜuis aſcēdēdo iteꝝ onerati Uenerāt eī ſerui cū gaudio ip̄os occid̓e. vt n̄ eēt cibꝰ v̓miū ſꝫ hoīm. ⁊ īuenerūt illeſos. Hēbat āt frēm q̄ tres filias habuit. eugeniā. attalā. ⁊ gundeli nā. q̇ etiā md̓m reliq̄rūt. Odilia ſuā nutricē ꝓprijs maībꝰ ſepeliuit. Et poſt. lxxx. ānos ſe pulcro aꝑto dextra mamilla nutricꝭ qͣ eā la ctauerat īteg qͣſi vniꝰ diei inuēta ē. reliq̇ cor pore īcinerato. Pꝰ pl̓ima v̓tutū īſignia odi lia ſciēs finē ſibi adeſſe ꝯuocatis ad ſe ſoro ribꝰ apḋ ſctuꝫ ioh̓eꝫ p̄dicauit eis. ⁊ rogauit eas orare ꝓ ſe ⁊ prē ſuo. Pꝰ hͦ p̄cepit eis vt irēt ī oratoriū matrꝭ d̓i marie ⁊ legerēt pſal teriū. Interi dū hͨ fierēt ip̄a obijt ſola. tātuſ qzodor ibi fuit qͣſi omēs domus plene eēnt aromātibꝰ Redeūtes ſorores cū viderēt ma trē ſuā ſine eukariſtia defūctā qd̓o inſtāter orauerūt ꝙ d̓ morte ſuſcitata eis dixit. Cur me inqetaſtꝭ. lucie ꝯiucta fui ⁊ illd̓ gaudiuꝫ habui qḋ oculꝰ n̄ vidit. nec aurꝭ audiuit. nꝰ ī cor hoīs aſcēdit. Rn̄derūt. Noh̓ fuiſſet cō fuſio dn̄a ſi abſqꝫ cōione ſacra obijſſes Ac̄ odilia calicē allatū in qͣ erat corpꝰ ⁊ ſāguis xp̄i ꝓprijs maībꝰ ꝯtrectauit ⁊ cōicauit. ⁊ oī bꝰ cernētibꝰ emiſit ſpūm. Ip̄e āt calix ī hohē burgob mēoria venerabil̓ facti actenꝰ per manet. Celitꝰ ei credit̉ illuc ꝑueīſſe. Tc̄ cor pꝰ eꝰ an̄ altare ſciī ioh̓is honorifice ſepelit̉. ⁊ odoris fragratia vſqꝫ ī octauā die ibi mane bat. Martiri lucie iō ꝯiucta fuit. qꝛ ip̄a odi lia duobꝰ modis martir fuit volūtate ⁊ car nis maceratione. CCXLxx ¶ Deſcio Thimo heo. Ancti thimothei rome celebrat̉ natal̓ q̇ ab anthio chia romā veniēs. ſub melchiāde papa a ſil ueſtro p̄ſbytero q̇ poſtea ep̄s vrbis effectꝰ ē ſuſceptꝰ eſt hoſpitio. qd̓ facere tūc tꝑis etiaꝫ ip̄i potifices formidabāt. Silueſter v̓o n̄ ſo lū hoſpitio eū recepiſſe gaudebat ſꝫ ēt timo re abiecto tā vitā qͣꝫ doctrinā eiꝰ laudabat. De ſancto Fabiano Qui ꝑ vnū ānū ⁊ mēſes tres docēs xp̄i v̓i tatē. cū ml̓ti ꝑ eū ppl̓i ꝯuerſi fuiſſent. dignus martirio. tētꝰ a ppl̓o paganoꝝ ⁊ traditꝰ tarq̄ nio vrbis p̄fecto tormētꝭ plagaꝝ ac carceriſ lōga cuſtodiā maceratꝰ. cū ſacrificare no luiſſꝫ idol̓ qͣſi bonꝰ athleta dei t̓cio ceſus int̓ homicidas d̓collatꝰ ē. quē ſctūs ſilueſter no cte ad domū ſuā tulit. ibiqꝫ ſctūꝫ melchiadē ep̄m vēire fec̄. q̇ cū oībꝰ pͥbris ⁊ diaconibꝰ ꝑ totā noctē ī laudibꝰ ꝑmanēs eꝰ martiriū de dicauit. Quedā āt xp̄ianiſſima ml̓ier noīe theone ī orto ſuo iuxta ſepulcꝝ Pauli apl̓i rogauit mēoratuꝫ papā vt ſuo ſūptū ſepul cru edificās ſctī thiothei corpꝰ exciꝑet. Qd̓ factū placuit oībꝰ xp̄ianis vt hꝰ nomīs mar nr̄.i. thimotheꝰ paulo apl̓o ꝓ eo quiā diſci pulū qͦndā habuit ī ſepult̓a adhereret. CLXXXXI ¶ De ſancto Fabiano. Anctus Fabianꝰ rexit romanā eccl̓aꝫ ml̓tꝭ ānis ⁊ tā dē tꝑibꝰ decij paſſꝰ ē. Iſte dū eligͦet̉ ad pōti ficatu vrb̓ rome ſpūſſctus: ſpē colūbe ml̓tiſ viſꝰ ē apparuiſſe. Iſte paſſiōes ſcōꝝ q̄ negle cte fuerat a notarijs fec̄ excipi ⁊ ſcribi ⁊ mul tas baſilicas ꝑ cimiteria ſcoꝝ fabricari fecit qͥs ⁊ d̓dicauit. h̓ īſtituit vt criſma vetꝰ crema ret̉. ⁊ nouū oī āno ī cena dn̄i ꝯſecraret̉. Alia req̇re ī feſto btī fabiani ⁊ ſebaſtiani martiꝝ. CI.XXXXII ¶ De ſctō Bonifacio martire Aſſio ſancti boni facij martirꝭ ſubdiocleciano ⁊ ma ximiano apd̓ tharſū ciuitatē paſſi. ſꝫ rome ī via q̄ latīa nūcupat̉ ſepulti. Qui cū eēt ꝓcu rator reꝝ cuiuſdā nobil̓ matrone noīe Ag laes. ⁊ cū ea ī ſtupro miſceret̉. tāde vterqꝫ di uino nutū ꝯpūcti ꝯſiliū habuert̉ vt ad reqͥ rēdū corꝑa martirū bonifaciꝰ mitt̓et̉. ſi quo ẜuiētes atꝫ obſeq̄ntes eis ꝑ eoꝝ orōes ſalua ri mererēt̉. Peruenies igr ꝑ dies aliqͦt thar ſum ciuitatē dixit ad eos q̇ cū eo erāt boni faciꝰ. Uiri eūtes reqͥrite nob̓ hoſpitiū. ego res certātes. Feſtinās itaqꝫ ad locum vidit btīſſimos martyres aliū ſuſpēſuꝫ ꝑ pedes igne ſuppoſito. aliū maībꝰ abſciſū. aliū ſtipi te ī collo hn̄tē affixū. ⁊ a tra eleuatū. ⁊ ſic per diuerſa ſupplicia martirio ab ip̄io carnifice diſpoſito. cū eminꝰ feruēs ⁊ ipſe amore xp̄i reſpiceret. magnū deū ſcōꝝ martiꝝ clamare cepit. ⁊ accurēs ꝯſedit pedibꝰ eoꝝ deoſculāſ vincula ac dicēs. Certātes martires xp̄i cal cate diabolū. modicū pſeuerate. paruꝰ q̇dē labor ſꝫ ml̓ta req̇es ⁊ īeffabil̓ poſtmodū ſa cietas. Iſta ei tormēta q̄ ꝓdiuītatꝭ amore patimi. tꝑalia ſūt ⁊ qͣſi ī momēto trāſeuntia Poſt breuiſſimi tn̄ tēꝑis ſpaciū ad ꝑpetue felicitatis vos trāſmittet gaudia vbi regꝭ ve ſtri viſiōe gaudētes allicqꝫ celeſtiū cantatio nū laudes int̓ choros āgeloꝝ īmortalitatis decore veſtit referētes ī eterne calamitatis abyſſo īpijſſimo vros videbitis cruciari tor tores. Aſpiciēs āt ſimpliciꝰ iudex iuſſit eum applicari ad tribunal. eiqꝫ dixit. Quis es tu Sctūs bonifaciꝰ dixit. Xp̄ianꝰ ſū ⁊ bonifa ciꝰ vocor. Tūc iratꝰ iudex iuſſit eū ſuſpēdi ⁊ tādiu corpꝰ eiꝰ vngul̓ radi donᵉ oſſa eiꝰ ap parerēt. Deīde calamos acutos ſub vngul̓ manuū eiꝰ affigi. Cūqꝫ ſctūs d̓i martyr ce lū aſpiciēs alacrit̓ dolores toleraret. vidēs ī pius iudex iuſſit aꝑii os eiꝰ ⁊ plūbū bulliēs īfūdi. Sctus āt martir dicebat Grās ago ti bi dn̄e ih̓u xp̄e fili d̓i viui. Deīde iudex iuſſu afferri ollā ⁊ eā pice īpleri. atꝫ v̓ſo capite ſan ctū martirē in bulliētē picē mitti. ſꝫ cū nichil leſus eēt iuſſit iudex vt gladio caput eiꝰ ab ſcīderet̉. Quo facto tremotꝰ factꝰ ē magnꝰ ita vt multi infideles v̓tutē xp̄i ī martire cer nētes crederēt. Cōſerui v̓o martirꝭ bonifa cij circūibāt vbiqꝫ reqͥrētes eū ⁊ nō īueniēteſ ad īuicē dicebāt. Ille mō ī adult̓io aūt ī ta berna poſitꝰ epulat̉. Cū gͦ int̓ ſe colloq̄rēt̉ cō tigit vt obuiaret ei vnꝰ de cōmētarienſibus quē int̓rogāt. vidiſti aliquē viꝝ ꝑegrinū ro manū. Ille ait. Heſterna die vir ꝑegrinus abſciſus eſt capite in ſtadio. Et ille introgat qͣlis erat aſpectꝰ eius. At illi dixerūt. Uir qͣ dratus ⁊ craſſus robuſto capillo. coccinea armillaſia indutꝰ Et dicit ille. que queritis De ſancto Bonifacio apd̓ nos heſterna die martirio ē finitꝰ At il li. Hoīeꝫ quē nos qͣrimꝰ adult̓ ē ⁊ ebrioſus. Dicit eis ille. vēite ⁊ vidēte eū. Cūqꝫ on̄diſſꝫ eis btīſſimi martirꝭ corpꝰ ⁊ p̄cioſū caput eiꝰ dixerūt ei. Iſte eſt que qͣrimꝰ petimꝰ vt des noh̓ eū. q̇ rn̄dit. Ego gͣtis corpꝰ eꝰ vob̓ dare nō poſſū. Illi āt dātes ei ſolidos q̇ngentos. accepert̉ corpꝰ ſctī martirꝭ ⁊ vngētes eū aro matibꝰ. īuoluēteſqꝫ līteamībꝰ p̄ciōẜ poſue rūt illd̓ ī baſterna. ⁊ ſic reuertebāt̉ gaudētes ⁊ glorificātes deuꝫ. Angelꝰ āt dn̄i apparens dn̄e cuidā ipſiꝰ rē factābtī martirꝭ īdicauit. q̄ ꝯfeſtī cū oī veneratōe obuiauit ſcio corꝑ ⁊ edificās ei domū digna. repofuit illud ī ea ab vrbe romana ſpacio ſtadiorum quinqꝫ Martiriſatꝰ ē āt bonifociꝰ. xiiij. die menſis maij. apd̓ tharſū metropolī cilicie. ⁊ ſepultꝰ ē rome nonas iulij. Btā v̓o aglaes abrenu ciauit mūdo ⁊ popis eiꝰ. diſtribuēs vniuer ſa qͣ poſſidebat egenis ac monaſterijs. rela xans vniuerſaꝫ familiā ſua a iugo ẜuitutis ⁊ ip̄a ſine int̓miſſiōe vacās orōibꝰ ⁊ ieiunijs tantā gr̄aꝫ a dn̄o hieſu ꝓmeruit vt ī eiꝰ noīe v̓tutū clareſceret ſignis. Suꝑuixit at ī hitu ſctīmoniali ānis. xij. ſepulta apd̓ p̄fatū mar tirē oꝑbꝰ pijs ꝯſummata. CLXXXXIII ¶ De ſancta Scolaſtica ſorore ſancti Benedicti. Oror nāqꝫ beati bn̄dicti ſcolaſtica noīe omnipotēti dn̄o ab ip̄o puericie ſue tꝑe dedicata. ad cu ſemel ꝑannū vēire ꝯſueuerat. Ad qua vir dei nō lōge extra ianuā ī poſſeſſiōe mōaſte rij deſcēdebat. Quadaꝫ v̓o die veīt ex more atqꝫ ad eā cū diſcipul̓ venerabil̓ eiꝰ deſcēdit frater. q̄ tocū diē ī dei laudibꝰ ſacriſqꝫ collo quijs ducētes. incūbētibꝰ iā noctis tenebris ſimul acceperūt cibos. Cūqꝫ adhuc ad me ſam ſederent ⁊ int̓ ſe ſacra eloqͥa narraſſent tardiorqꝫ ſe hora ꝓtrahet. eadē ſctīmonial̓ feīa ſoror eius eū rogauit dicens. Queſo te ne iſta nocte me deſeras vt vſqꝫ mane aliqͥd de celeſtis vite gaudijs loqͣmur. Cui ille rn̄ dit. Quid ē qd̓ loq̄ris ſoror. Manere extra cellā nullatenꝰ poſſū. Tāta v̓o ſerenitas ce li erat vt nulla ī aere nubes appareret. Sā ctimonialis āt feīa cum v̓ba frīs negātꝭ au diſſet. infertas digitis manus ſupra mēſam poſuit. ⁊ caput in manibus omīpotentē do minū rogatura declinauit. Cūqꝫ leuaret d̓ menſa caput tanta choruſcatōis ⁊ conitrui virtus. tantaqꝫ inundatio pluuie erupit. vt neqꝫ venerabilis pater Benedictꝰ neqꝫ fra tres q̇ cū eo aderant extra loci limen q̇ cōſe derant pedem mouere potuiſſent. Sancti monialis quippe feīa caput in manibus de clinans. lacrimaꝝ fluuios ī mēſaꝫ fuderat. ꝑ qͣs ſerenitatē aeris ad pluuiaꝫ traxit. Nec paulo tardiꝰ poſt orōeꝫ inundatio illa ſecu ta eſt. ſꝫ tanta fuit ꝯueniētia or̄onis ⁊ inun datōis vt d̓ mēſa caput iā cū tonitruo leua ret. qͣtenꝰ vnū idēqꝫ eſſet momentū ⁊ leuare caput ⁊ pluuiā deponere. Tūc vir dei inter choruſcatōꝫ e tonitruos atqꝫ ingētꝭ pluuie inundatōes. vides ſe ad moaſteriū n̄ poſſe remeare. cepit ꝯqueri ꝯtriſtatꝰ dicēs. Par cat tibi deꝰ omīpotēs ſoror. qͥd eſt qd̓ feciſti. Cui illa rn̄dit. Ecce te rogaui ⁊ audire me noluiſti. rogaui dn̄m meū ⁊ exaudiuit me. Modo ergo ſi potes egredere. ⁊ me dimiſ ſa ad moaſteriū recede. Ip̄e aūt exire extra tectū nō valēs. q̇ manere ſponte noluit ī lo co māſit inuitꝰ. Sicqꝫ factū eſt vt totaꝫ no ctem ꝑuigilē ducerēt atqꝫ ꝑ ſacra ſpūalis vt te colloquia ſeſe vicaria relatōne ſatiarēt. qͥ de re dixi eū voluiſſe aliqͥd ſed mīme potuiſ ſe. qꝛ ſi venerabilis viri mentē aſpicimꝰ du biū non eſt ꝙ eandē ſerenitatē voluit in qua deſcēderat ꝑmanere. ſed contra hoc qd̓ vo luit in v̓tute oīpotētis dei ex feīe petitiōe mi raculū inuēit. Nec mirū ꝙ plꝰ illa feia que diu frēm videre cupiebat. ī eodē tēpe valuit. qꝛ ei iuxta ioh̓is vocē. d̓s caritas ē. iuſto val de iudicio illa plꝰ potuit qͥ ampliꝰ amauit. ¶ Cunqꝫ die alt̓o eadē venerabilis feīa ad cellā ꝓpriā receſſiſſꝫ vir dei ad moaſteriū re dijt. Cū ecce poſt triduū in cella ꝯſiſtēs. ele uatis in aera oculis vidit eiuſdē ſororis ſue aīaꝫ de corꝑe egreſſam ī colūbe ſpecie celi ſe creta penetrare. Qui tāte eiꝰ gl̓e cōgaudēs De ſancto Ruperto oīporēti d̓o ī hymnis ⁊ laudibꝰ grās reddi pit. eiuſqꝫ obitū frībꝰ d̓nūciauit. qͣs ēt ꝓtinꝰ miſit vt eꝰ corpꝰ ad mōaſteriū d̓ferret atꝫ ī ſe pl̓cro qḋ ſibi ip̄e p̄ꝑauerat poerēt. Quo fcō cōtigit vt qͦꝝ mēs vna ſꝑ ī deo fuerat eoꝝ qͣꝫ corꝑa nec ſeꝑaret. Eod̓ qͦꝫ āno qͦ d̓ hac vita bt̄s bn̄dictꝰ erat exiturꝰ q̇buſd̓ diſcipul̓ ſecū ꝯuerſātibꝰ. q̇buſdā lōge manētibꝰ. ſctīſſimi ſui obitꝰ d̓nūcia uit diē pn̄tibꝰ īdicēſ. vt audi ta ꝑ ſilētiū tegent. abſētibꝰ īdicās qḋ l̓ qͣle eis ſignū fieret qn̄ eꝰ aīa d̓ corꝑe exiret. An̄ ſextū v̓o exitꝰ ſui die aꝑiri ſibi ſept̉cꝝ iubet. q̄ mox correptꝰ febribus acri cepit ardore fatigari. Cūqꝫ ꝑ dies ſingl̓os lāguor ingueſceret ſex to die portari ſe ī oratoriū a diſcipul̓ fec̄. ibi qꝫ exitū ſuū dn̄ici corꝑis ⁊ ſāguīs ꝑceptiōe muniuit. atꝫ int̓ diſcipl̓oꝝ māꝰ ībecillia mē bra ſuſtētās erectꝭ ī celū manibꝰ ſtetit ⁊ vlti mū ſpūꝫ int̓ v̓ba orōis efflauit. qͣ ſcꝫ die duo bꝰ d̓ eo frībꝰ vni ī cella ꝯmorāti. alt̓i āt lōgi poſito reuelatio vniꝰ atꝫ idiſſil̓is viſiōis ap paruit. Uidert̉ nāqꝫ qꝛ ſtrata pallijs aīꝫ in numerꝭ choruſcās lāpadibꝰ viā recto oriētꝭ tramite ab eiꝰ cella ī celū vſꝫ tēdebat̉. Cui ve nerādo hitu vir d̓ſuꝑ clarꝰ aſſiſtēs cuiꝰ eſſet via quā cernerēt inqͣſiuit. Illi āt ſe neſcire ꝓ feſſi ſūt. q̇bꝰ ip̄e ait. Hec ē viā q̄ dilectꝰ dn̄i be nedictꝰ celū aſcēdit Tūc itaqꝫ ſctī viri obitu ſic̄ pn̄tes diſcipl̓i vidert̉. ita abſētes ex ſigno qd̓ eis p̄dictū fuerat cognouert̉. Sepultus v̓o ē in oratorio bt̄i ioh̓is bap. qd̓ deſtructa ara appollinis ip̄e ꝯſtruxit. CI.XXXXIIII De ſctō Ruperto. Odierna feſtiui tas ſctīſſimi ac btīſſimi pr̄is nr̄i ru perti q̄ eiꝰ nob̓ ī ꝑadiſū trāſitū exultabilē red dit. pijs mētibꝰ myſtica gaudia exhibꝫ. q̄ dū ānoꝝ curſꝰ inde voluit̉. ī nrīs cordibꝰ ſꝑ re tēta iocūditate inouat̉. Cū eī dicat ſcpͥt̉a In mēoria et̓na erit iuſtꝰ. digne ī meoria v̓titur hoīm q̇ ad gaudiū trāſit angeloꝝ. Cūqꝫ di cat Gl̓a pr̄īs ē filiꝰ ſapiēs. qͣnte hꝰ ſūt gl̓e qui tot barbaricas natōes ad agnitōꝫ d̓i in xp̄o ihu ꝑ euāgeliū regenerauit. ¶ Tꝑe nāqꝫ hy loperti regꝭ francoꝝ anno ſcꝫ regni eius. ij. ſctūs ꝯfeſſor xp̄i ī īvormacia hēbat̉ ep̄s qͥ̇ ex regali ꝓſapia frācoꝝ nobilit ortꝰ. nobilior fi de ⁊ ptāte fuit. Erat eī māſuetꝰ ⁊ caſtus ſim plex ⁊ prudēs. ī laude dei deuotꝰ. plenꝰ ſpū ſciō. ꝓuidꝰ ī ꝯſilio. iuſtꝰ ī iudicio. a dextris ⁊ a ſiniſtrꝭ v̓tutū armis munitꝰ. gregi ſuo for ma bn̄ agēdi factꝰ. qꝛ qd̓ v̓bis monuit hoc opeꝝ p̄rogatiua ꝯfirmauit. Hīc enī freq̄nti bꝰ ſe exercebat vigilijs. inde ꝯtinuatꝭ mace rabat mnedijs. opꝰ ſuū miſcd̓ia ornabat. qui theſauros diſꝑſit. vt ſepe egēte pauꝑes dite ſceret. q̇ ſuū ſoluꝫ hͦ eē credidit. qd̓ nūdꝰ aūt īops accepiſſꝫ ¶ Cū ig̓r p̄cellētiſſima fama hꝰ viri ī orbes traꝝ exiſſꝫ qͣꝫpl̓imi illuſtres vt ri nō ſolū a vicinis ſꝫ ēt ab exterꝭ natōibꝰ ad eiꝰ ſctīſſima ꝯfluxerūt doctrinā. vt vel illiꝰ ſa cratiſſimo alloq̄o ī triſticia cuiuſlibꝫ anxie tatꝭ ꝯſolatōꝫ ſuſciꝑent. vel eccl̓iaſtice religio nis ab eo purā v̓itateꝫ audirēt. Un̄ ⁊ multi illiꝰ benigna deuotōe a laqueis hoſtꝭ antiq̄ liberati ſūt ⁊ vias ꝑpetue vite īgrediebatur. Sꝫ īfideles q̇ pl̓imi erāt ī regiōe īvormaciē ſi illiꝰ ſctītatē nō ferētes. ml̓tꝭ eū ſupplicijs af fectū ⁊ v̓gꝭ ceſū. a ciuitate cū mag eiecerūt in iuria. ¶ Igr eod̓ tꝑe theodā dux bauaroꝝ audiēs bt̄ī viri ſctītate ⁊ miracl̓a q̄ faciebat. deſiderauit illū vid̓e. ⁊ miſſis optimatibꝰ ſu is obnixe eū poſtulabat qͣtēꝰ regiōes baua roꝝ viſitare digret̉. ⁊ eis ſalutifere credulita tis viā īſinuaret. Sctus v̓o ep̄s vbi tante le gatōis poſtulatōes ꝑcepit. ſciēs hmōi cām ex diuīa diſpēſatōe ꝓcedere. grās celeſti cle mētie agebat ꝙ ſedētes in tenebris ⁊ vmbra mortꝭ autorē vite lumē veꝝ xp̄m ih̓m agno ſcere optarēt Itaqꝫ cū eiſd̓ legatꝭ ſacerdoteſ ſuos qͣi radios fidei ad eūdē ducē p̄miſit̓ et ip̄e nō lōgo tꝑis ſpacio īterpoſuto poſt eos ī bauaroꝝ iter aggredit̉. Qd̓ dum p̄fatꝰ dux audiſſꝫ. magno ꝑfuſus gaudio cū ꝓcinctu ꝓceꝝ ſuoꝝ obuia ꝓperauit. ⁊ ī vrbe ratiſbo na cū ſūma alacritate illū excepit. Tc̄ ibidē ſctūs rupertꝰ īdicto ieiunio celeſtibꝰ myſte rijs ducē īformauit ⁊ in fide v̓a roborauit. ⁊ idoloꝝ cultibꝰ abrenuciare fec̄. ⁊ ī noīe ſct̄e ⁊ īdiuidue trinitatꝭ baptizauit. Baptiſati ſūt L Ruperto De ſancto cū eo optimates ſui ⁊ ppl̓s nō modicꝰ nobi liū ac ignobiliū. redemptōeꝫ mūdi laudan tiū. q̇ eos de tenebris ī admirabile lumē ſuū vocare digͣtꝰ eſt. Beatū ꝯfeſſorē xp̄i ꝑ cuiꝰ v̓ba irradīata ſūt corda tenebroſa. ⁊ infide liū arētia pectora fontē vite ſitiebant. Bap tizato itaqꝫ duce ⁊ ppl̓o q̇ diuina illuſtrante grā ſacramētū ſalutaris lauacri ſuſceperat obſecratꝰ a throdone ſct̄s rupertꝰ naui aſcē ſa ꝑ alueū danubij deſcēdendo vicis et ca ſtellis libera voce euangeliū xp̄i p̄dicauit. et ꝑ termīos noricoꝝ vſqꝫ ad inferiorē pāno niaꝫ ip̄a clara lucerna ſuꝑ cādelabꝝ poſita lumē fidei mīſtrādo ꝑueīt. Indeqꝫ ꝑ t̓rā re uerſus lauriacēſiū vrbe ītrauit ī qͣ ml̓tos aqͣ baptiſmatꝭ regenerādo ab idoloꝝ culta co uertit ⁊ plures varijs lāguoribꝰ oppreſſos in noīe dn̄i ſanauit Lauriaco nāqꝫ digreſſus in qͣcūqꝫ loco āpliꝰ feruere gētilitatis errorē cognouit. illic urepidꝰ acceſſi d̓ſtruēs ydo la. diminuēs ſimulacra cōmendans vbiqꝫ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i diuītatē piter ⁊ ſacrā eius in carnatōeꝫ. vt vnꝰ idēqꝫ d̓s eſſe crederet̉. ⁊ hō an̄ lucifeꝝ a prē deo verꝰ d̓s genitꝰ in fine tē poꝝ ꝓ hūana ſatute ex v̓gine matre v̓bū dei verꝰ hōnatꝰ q̇ illuīat oēꝫ hoīeꝫ veniētē ī hūc mundū. ¶ Sꝫ cū iā vir dn̄i ẜm poſtulatōeꝫ ducꝭ ⁊ ppl̓i ſibi locū ad ep̄alē ſedē eliḡe aptuꝫ meditaret̉. ſecꝰ ſtagͣnū wvalarij laci veīt. vbi eccl̓aꝫ ī honore pͥncipis apl̓oꝝ Petri ꝯſtru xit ⁊ dedicauit. Exijt inde ad iunaꝝ fluuiuꝫ vbi olim iunano ciuitas fuit. q̄ antiq̇s mi rabiliter extructa tꝑibꝰ int̓ bauaricas vrbes eminebat nobiliſſima ſꝫ tūc raro incola īha bitāte pene dilapſa ⁊ v̓gultis erat cooperta. Quē locū ẜuꝰ dei ad cathedrā ep̄aleꝫ ꝯſide ras eē ydoneū. qppe int̓ mōtana a populari tumultū ſemotū ꝓpͥetate hꝰ a duce ſibi tra dita cū ſūmo ſtudio renouauit. ꝯſtruēs ibi baſilica quā ī honore btī Petri apl̓oꝝ pͥnci pis dedicauit ⁊ clericoꝝ officijs rebuſqꝫ ne ceſſarijs munificētia theodonis magnifice dotauit. poſtea v̓o delegato ſacerdotū of ficio oēꝫ ibidē qͦtidie curſu ꝯgruo ordine fe cit celebrari. ¶ Sctūs itaqꝫ vir dn̄i cupiēs augmentare loca a p̄fato duce aliquē fiſcūj ſuū vocabulo dictū pidigen. int̓ aurū et ar gētuꝫ cū millenis cōparauit ſolidis. ⁊ ſic de inceps deo auxiliate ex traditōe regum ſiue ducū ſiue fideliuꝫ viroꝝ loci res accreſcere ceperūt. ¶ Porro diebꝰ q̇dā ꝓbabiles viri bio potifici cū mag admiratiōe narrauert̉ ꝙ ip̄i in heremo q̇ tūc tꝑis v̓bo appellatiōis caruit. nūc ivongobi d̓r celeſtia ꝓdigia ardē tiuꝫ lucernaꝝ ter qͣterqꝫ vidiſſent ⁊ mirifice ſuauitatis odorem ibi redolere ſenſiſſent. Mirantibus aut cunctis qui aderant ſuꝑ talibus ꝓdigijs. ſctūs ep̄s domningū p̄ſby teꝝ ſuū ad eundē locū miſit. p̄cipiēs vt veri tatē hꝰ ſigni diligēter approbaret. ponendo in eodē loco crucē ligneā quaꝫ ip̄e ſctūs ſua manū bn̄dixit ⁊ illic direxit. Domningꝰ v̓o cum illuc ꝑueniſſet ſtatim pͥmo noctis exor dio cum religioſis qui ſecū aderant. celitus emiſſas aſpiciebat claras lucernas d̓ſcēde re ⁊ totam illā regionē ſoci inſtar ſolaris ra dij irradiare. ⁊ hanc viſionem ꝑ tres nocteſ cuꝫ ſuauitate mirifici odoris ibi viderat ra diare. Tunc ipſe in eodem loco benedictaꝫ crucē erexit ⁊ ſuꝑfabricato tugurio ad ſan ctuꝫ Rupertū regreſſus eſt pͥorem aſſertio nem certa relatione cōfirmas. ¶ Sanctus Rupertus qͣꝫ cōicans ꝯſilio cū theodone ꝑ ſemetipſum eandē heremū adit. ⁊ vidēs lo cum hūanis habitatōibꝰ poſſe fieri aptum annoſa robora extirpare. ſiluarūqꝫ ꝯdenſa in planiciem campi redigere ac eccl̓iaꝫ cum habitaculis ſeruoꝝ dei edificare cepit. Hiſ dem temꝑibꝰ theodo aduerſam incidit va litudinē. Cūqꝫ ſibi vite terminū appropinqͣ re ſentiret. vocauit ad ſe theobertum filium ſuū ⁊ ducē noricoꝝ illū conſtituit. p̄cipiens ei obedire ſctō Ruperto ad xp̄ianitatē ſuā ⁊ ad opus diuinū illū diligēt̓ adiuuare ſan ctūqꝫ locū iuuanienẜ eccl̓e amore ⁊ honori bus ⁊ dignitatibꝰ iugiter ſublimare. Cunqꝫ huiuſcemodi mādatis ⁊ oībꝰ qͥbꝰ voluerat filiū inſtruxiſſet. vltimū diē clauſit migrans ad dn̄m. Poſt hͦ v̓o theobertus cū optima tibꝰ ſuis ad ſanctū Rupertū viſendi grā ire ꝑrexit. ⁊ veniens ad illum in ſupradicta he remo locū pio venerabatur affectu. dās ad De ſancto Floriano eccl̓aꝫ quā ſct̄s ruꝑtꝰ ibi ꝯſtruxit. ac ip̄o du ce pn̄te ī honore ſctī maximiāi d̓dicauit tria miliaria vndiqꝫ de ead̓ ſilua. ⁊ villā albina cū cet̓is donarijs ī alimoniā mōachoꝝ qͣs ſct̄s pōtifex ibi d̓o ẜuiēdū poſuerat His ita qꝫ geſtꝭ vidēs vir d̓i bauarice digͥtatꝭ culmē iugo xp̄i ſeſe ſubdidiſſe. ſed gētilitatis errore pl̓es īuolutos ſuꝑeſſe ad patriā ſuā repeda uit. ⁊ idē cu. xij. ad p̄dicādū ſibi ſocijs electꝭ. int̓ qͣs erat eximij criſantꝰ. ciſilariꝰ. ābo pb̓ri ābo viri ſct̄ī. ⁊ ſecū v̓ginē xp̄i ſciāꝫ erudrudē neptē ſuā adducēs qͣi cū tot luīaribꝰ ad vr bē iuuaniēſeꝫ regredit̉ Tūc ī ſuꝑiori caſtro eiuſd̓ ciuitatꝭ ꝯſtruxit ī honore dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ⁊ ſue ſctē gēitricꝭ ꝑpetue v̓gīs marie mo naſteriū. ⁊ ibid̓ ꝯgregatōꝫ ſcrimonialiū po ſuit ſciām erudrudē ad ẜuitiū celeſtis regis atꝫ cū theoberti ducꝭ aſtipulatōe q̄ poſſeſſi ones ad illud cenobiū tradidit īfinitas eaꝝ ꝯuerſatiōeꝫ ꝑ oīa rōnabilit̉ diſpoſuit. Hijs itaqꝫ expletis. iſte virbtūs īceptū p̄dicatōis opꝰ cū ſūmi opificꝭ adiutorio ſtudēs ad ꝑ fectōꝫ ꝑducere. norica regͦ diſcipl̓oꝝ ſuoruꝫ comitate cat̓ua circuire deſtīauit. ⁊ ab vrbe egrediēs iuuaniēſi gētes qͥbꝰ nōdū fidei lu mē reſplēduerat. viſitauit. ⁊ eis triticū credu litatis. lolio ꝑeute ſeīauit. Nā a cordibꝰ eoꝝ barbaricꝭ hoſpitibꝰ drabolice d̓ceptōis ꝑfu gatꝭ. illuc ītromiſit fidē. caſtitatē miſcd̓iam hūilitatē. ꝑ qͣs pacificos hītatores xp̄s oīm bonoꝝ largitor ⁊ origo hūane mētꝭ domici liū ītrare ſolet. Cūqꝫ ſic bauaroꝝ terminos circūirēt. ac oēs ad fidē ꝯuertiſſꝫ. eos vt in fi de ſtabiles ꝑmaneret admonuit. ⁊ dimiſſis ph̓ris q̇ ppl̓m ad dīna miſteria ꝯſueſcerent. ip̄e ad vrbē iuuaniēſem remeare ſtuduit. qꝛ ſpū ꝓphetico repletꝰ diē vocatōis ſue īſtare p̄ſciuit quē diſcipul̓ ſuis p̄nūciauit Illi tali ⁊ tā triſti īdicio ꝯſternati cur eos ⁊ tā nouel lā xp̄ianitatꝭ plebē deſereret. lacrīati ſt̓. Ille ſpe erecta ad xp̄m vrbē iuuaniēſeꝫ ⁊ ppl̓ꝫ no ricoꝝ oīpotēti d̓o ꝯmēdauit. ⁊ vitalē virum ſctuꝫ ⁊ oī ppl̓o acceptū ſibi fieri ſucceſſore ele git. Cū v̓o dies qͣdrageſimal̓ obẜuātie age rēt̉ febriū ardore vir dei fatigari cepit Cūqꝫ ſctīſſima dies refurrectōis xp̄i illuxiſſꝫ ſolennia miſſaꝝ celebrauit. ⁊ mūitꝰ ſacroſctī cor ꝑis xp̄i viatico pꝰ dulces paterne pietatꝭ ad monitōes. ⁊ pꝰ extrema caritatꝭ v̓ba frēs cō firmātia. int̓ ſctās manꝰ lacrimantiū voces int̓ pīos plāgētiū ſingultꝰ. cetꝰ āgelici q̇buſ dā religioẜ viris ī celo audiebāt. q̇ voce ca nora aīaꝫ ſctāꝫ ferebāt ad et̓nā felicitatē. CLXXXXV ¶ De ſctō Foriano. Empore diocleci ani ſct̄s floriāꝰ p̓nceps officij mili tie fuit. d̓ qͣ. xl. milites credidert̉ xp̄o. q̇ ab aqͣ lino p̄fecto ad ꝑtes noricoꝝ.i. bauaroꝝ de ſtinati. apd̓ lauriacū ſupplicijs affectiīcarce rāt̉. Tc̄ ſct̄s floriōꝰ vltro ſe xp̄ianū ꝯfitet̉. Et cū flecti nō poſſꝫ ad culiū idoloꝝ bis durit̓ ceſꝰ ē. ⁊ acutꝭ fuſtibꝰ ſcapule eꝰ ꝑfodiūt̉. Tā dē iubꝫ aqͣſinꝰ vt a pote ī fluie aniſi p̄cipitet̉. Orat ſct̄s. ſtupē lictores. ſꝫ vnꝰ alijs atroci or ſctūꝫ p̄cipitat. cuiꝰ ocl̓i ſtatī vidētibꝰ oībꝰ crepuert̉. Martir aſcēdes ꝯfluxū fluuij in magno ſaxo. Aqͥla aduolat expāſis alis in modum crucꝭ tegit corpꝰ. matrone deuote ſct̄s apparuit. Iūgit illa aīalia ⁊ corpꝰ v̓gul tis īuoluit ne a ꝑſecutoribꝰ videat̉. ſꝫ cū eſtu aīalia deficerēt. ad p̄ces feīe fons erupit qui vſqꝫ hodie fluit. Uenientes ergo boues ad locū martiri ꝑatū vltra ſe mouere nō pote rāt ibiqꝫ ſepultꝰ miracul̓ ml̓tipl̓r choruſcat. CLXXXXVI De ſancto Eraſmo Acta eſt perſecu tio xp̄ianoꝝ a diocleciano īꝑatore vt ſi q̇s īuetꝰ fuiſſet nō ſacrificare dijs multꝭ ſupplicijs īteriret. Audiēs h̓ bt̄s Eraſmꝰ fu gies ex athiochia ciuitate hͦemū petijt. ⁊ ha bitauit ī ea ānis ſeptē. vbi ī mōte libano die ac nocte dn̄m dep̄cas. multa mirabilia egit Nā eſca ei de celo veniebat ꝑ coruū. etiā an geli loq̄bāt̉ cū eo Diuerſe etiā fere veniebāt ī cellā eiꝰ ⁊ ꝓſternebāt ſe ad veſtigia eiꝰ. ⁊ fa cta ē ad eū vox de celo di. Eraſme deſcende ad tuā ciuitatē. Et ſtatī ſurrexit ⁊ deſcendit ad ciuitatē. Cūqꝫ deſcēdiſſꝫ. multi q̇de vexa L 2 De ſancto Eraſmo bāt̉ a ſpiritibꝰ īmudis ⁊ occurrebāt ei. Tūc bt̄s eraſmꝰ īpoebat eis māꝰ ī noīe dn̄i ⁊ ſta tim ſalui fiebāt. Ml̓tos et ꝑ bapmū ꝯuerte bat ad dn̄m. Hoc audiēs diocleciāꝰ īꝑator iuſſit. b. eraſmū teneri ⁊ pn̄tari ſibi. Cūqꝫ in troduceret̉ ſedēte īꝑatore ꝓ t̓buali. introga uit eū di. Quid vis eē. aūt d̓ qͦ gn̄e es. Tc̄. b. eraſmꝰ dixit. xp̄iāꝰ ſū ⁊ ip̄ꝫ ꝯfiteor. Erat bt̄s eraſmꝰ n̄ ſolū ſpū ſꝫ ēt corꝑe pulcer. Uultꝰ ēt eiꝰ āgelicꝰ: ocl̓i eꝰ tāqͣꝫ radij ſol̓ loq̄la eius ſine vlla offeſiōe. ſecurꝰ rn̄debat. nō trepida bat Et ait iꝑator. acqͣeſce ⁊ ſacrifica dijs me is ne male moriarꝭ. Dic̄ ei. b. eraſmꝰ Hoc i ꝑator nūqͣꝫ ero facturꝰ. vt lapidibꝰ ⁊ ſculpti libꝰ qͥbꝰ tuipſe ſil̓is es. ego ſacrificē. ſꝫ ego ſa crifico d̓o viuo q̇ fec̄ celū ⁊ t̓rā mare ⁊ oīa q̄ ī eis ſt̓. ip̄i ſoli ẜuio. ⁊ aīa mea. nā tibi nunqͣꝫ ꝯſētio. Ac̄ īꝑator furore repletꝰ iuſſit mini ſtros plūbatꝭ tudi lat̄a eꝰ. q̇ dū ced̓et̉ reſpexit ī celū ⁊ dixit. Gras tibi ago ieſu xp̄e q̇ es via in te credētiū. qꝛ ꝑueni ad qḋ deſiderat anīa mea. adiuua ẜuū tuū vt non me abſorbeat abyſſus mortꝭ. Ac̄ īꝑator dixit. Eraſme vi deo te iuuene ⁊ pulcꝝ. ꝯſule aīe tue ⁊ ſacrifi ca dijs meis. ⁊ dabo tibi auꝝ ⁊ argētū veſtē ineſtīabilē. ⁊ faciā te nobilē in palatio meo. Dic̄ ei bt̄s eraſmus. Lupe rapax ſeductor aīaꝝ. nō p̄mia tua ſeꝑent me a caritate xp̄i Nā auꝝ ⁊ argētū ⁊ veſtes tue ineſtimabileſ ſint tecū ī dies p̄ditōis tue. ego at habeo lo ricā fidei quā īfernꝰ corrūꝑe nō p̄t. tu v̓o cū pre tuo diabolo eris ī igne et̓nū arſurꝰ Im ꝑator furore repletꝰ iuſſit. b eraſmū fuſtibꝰ mactari ⁊ ter binos mutās. ⁊ ī dorſo eiꝰ nul la macula videbat̉. Uuiuerſa v̓o plebs cla mabat di. Vere magnꝰ ē d̓s xp̄ianoꝝ q̇ tan tā v̓tutē oꝑat̉ in illo. Imꝑator dixit ad ppl̓m Erraſtꝭ. artes maleficoꝝ oꝑat̉ iſte. Dixit. b. eraſmus. Nōne ⁊ tu diabolꝰ es ſil̓is illi q̇ pͥ mū ꝓthoplaſtū d̓ ꝑadiſo ꝓiec. Impie carni fex draco iniqͥtatꝭ. dux maleficoꝝ. maleficia mea xp̄s e filiꝰ d̓i viui quē v̓go genuit Ma ria ex v̓bo pr̄is. quē ꝓph̓e vetuꝝ p̄dicauert̉. q̇ ſoluit pct̄ā mūdi. illuminas tenebraſ igno rātie nr̄e. qͥ te ꝑcutiet in et̓nū. cui tu rōeꝫ red diturꝰ es. Imꝑator furore repletꝰ iuſſit bea ti eraſmi carnes vngulis ferreis effodi gͣtu lās pſallēs ꝓpheticū pſalmū d̓o canebat di. Poſuerūt irl̓m vt pomoꝝ cuſtodiā. poſue rūt morticina ẜuoꝝ tuoꝝ beſtijs tre. Tūc ī perator furore repletꝰ iuſſit mīſtris plūbu. picē. ſulphur ⁊ reſinā cū cera ⁊ oleo ſolui. et beatū eraſmū ꝑfūdi. Stabat āt āgelꝰ dn̄i cū eo q̇ ei refrigeriū p̄ſtabat Tc̄ btus eraſmus dixit iꝑatori. Ubi ſūt mine tue ⁊ furor tuus magnꝰ. ecce corꝑi meo preſtitiſti magnū re frigeriū. Uniuerſa v̓o plebs clamabat di Dimitte hominē iſtuꝫ ⁊ ep̄m ciuitatꝭ ſue. qꝛ d̓s xp̄ianoꝝ oꝑat̉ in illo. Et ecce ſubito fct̄s eſt tremotus magnꝰ. tonitrua choruſcatio nes. ita vt pene tertia ꝑs ppl̓i morert̉. Ange lus v̓o dn̄i cum ſctō eraſmo ſtabat. ⁊ cecos hoīes ad xp̄i lumē deducebat. Imꝑator at fugiēs qͣi timēs ciuitatē ab ira dei prre. locu tus ē ad ppl̓m ⁊ dixit. Iſte quē vidiſtis deuꝫ blaſphemauit iō talis ē ꝯturbatio. Tūc im ꝑator repletus furore iuſſit beatū eraſmum in carcerē introduci. ⁊ ſexaginta pōdera fer ri in ceruicē vel in manibus eius poni. Et p̄ cepit mīſtris vt ſi qͥs inuētus fuiſſꝫ panē vl̓ aquā ei dare morte moreret̉. Et fecerūt mi niſtri ſic̄ imꝑauit eis. Imꝑator autē anulo ſuo ſigͣuit oſtiū carceris. Et circa mediā no ctem exclamauu btūs eraſmus ad dn̄m di. Dn̄e ieſu xp̄e accelera ⁊eripe me ne gloriet̉ inimicus in ſeruis tuis. ne dicāt gētes vbi ē d̓s eoꝝ Et ecce ſubito carcer illuxit ⁊ fragra uit qͣi fuiſſet aromatibus plenus. ⁊ viſa ſūt velut. xij. candelabra ardentia ante beatum Eraſmū martirem et ep̄m. Angelus dn̄i in greſſus fuerat ad eum di. Eraſme ecce ego veni ad te. ⁊ ſtatim liquefactū eſt ferrū tan qꝫ cera. ⁊ in medio eoꝝ ſtabat pſallēs ⁊ bn̄ dicebat deū di. Benedictus es dn̄e qui feci ſti celū ⁊ terra cui aſtant angeli ⁊ archange li cū tremore ⁊ numerus martiꝝ qͥ paſſi ſūt ꝓpter te. qui feciſti miſericordiā cū ẜuo tuo ⁊ liberaſti animā meā d̓ manibus inimico rū. ſic̄ liberaſti ſydrac miſac ⁊ abdenago de medio fornacis ignis ardentis. et de manu nabūchudonoſor regis. ⁊ ſicut Danielem ſeruij tuū de lacu leonū. et oblato prandio De ſancto Eraſmo ꝑabachuc ꝓph̓aꝫ ſat̉aſti. ⁊ ſuſannā de falſo crīe lib̓aſti. ita ⁊ mecū feciſti miſcd̓iaꝫ. et ecce āgelꝰ dn̄i dixit ad eū. Eraſme exurge ⁊ ābu la mecū vſqꝫ ī italiā ibi tibi dn̄s et̓nā vitā tri buet ī ſcl̓m ſcl̓i. Et qͣi colūba xp̄i plaudēs ſic ī lugrido d̓poſuit. alia v̓o die currēs ad car cerē ſigͣtū anuli ſui īuēit. Cūqꝫ d̓ſigͣſſꝫ p̄cepit mīſtrꝭ. adducite magū q̇ d̓os meos ꝓ nihi lo fec̄. īgreſſi āt carcerē nuſqͣꝫ eū īuenert̉. fer rū v̓o ſic̄ cinis īuētū ē. Et factꝰ ē clamor ma gnꝰ dicētiū. hoīeꝫ nō īuenīꝰ. nā ⁊ ip̄m ferru nob̓ cinis videt̉ eē. Qd̓ vt audiuit iꝑator ſi bi alapā ī frōte ꝑcuſſit di. Ue mihi deluſū ē regnū meū q̄ dicturꝰ ero ppl̓o meo. Ueneri ei qͣſi. xl. milia viroꝝ ⁊ ml̓ieꝝ ad ſpectaculuꝫ militꝭ xp̄i. t̄babat̉ tota ciuitas ī tremore gn di poſita. xp̄iani xp̄ianū q̄rebāt. vidue ⁊ or phāi ep̄ꝫ ꝑqͣrebat di. qͥd feciſti hoī iuſto. Tō iꝑator tiore ꝑtritꝰ dixit. qꝛ a d̓o eꝰ ī celū raptꝰ fuiſſꝫ. ⁊ ꝑ pͥmiū magnū ſe redemiſſꝫ. Et cuꝫ b. eraſmꝰ ī lugrido vēiſſꝫ ml̓tos in xp̄i noīe baptizās oīa v̓tutibꝰ oꝑabat̉. nā īfirmos et cecos or̄onibꝰ ſaluabat. Nā erat ibi q̇dā no bil̓ ⁊ pͥmariꝰ ciuitatꝭ noīe anaſtaſiꝰ cuiꝰ filiꝰ mortuꝰ fuerat. ⁊ corpꝰ eꝰ ad ſepl̓eꝝ ducebat̉. iuſſū ei fuerat a dn̄o bto eraſmo vt eū reſu ſcitaret ⁊ redd̓et pētibꝰ ſuis. ⁊ apprehedes. b. eraſmꝰ corpꝰ defūcti dixit pr̄i eꝰ. Anaſtaſi ſi credis ī dn̄o ih̓u xp̄o q̇ natꝰ ē d̓ ſpūſcō ex ma ria v̓gie recipiēs filiū tuū ſaluuꝫ. Ml̓ta enī t̓ba ppl̓i mirabat̉ ad hͦ v̓ba. Anaſtaſiꝰ dixit. ⁊ tu potes filiū meū reſuſcitare. Bt̄s eraſmꝰ dixit. Nō ego ſꝫ dn̄s ih̓s xp̄s cui ego ſeruio. Anaſtaſiꝰ dixit Si filiū meū ſaluū mihi red diderꝭ. credo ego ⁊ domꝰ mea ⁊ ppl̓s vniuer ſus. Tō bt̄s eraſmꝰ iuſſit corpꝰ eꝰ deponi ſe creto. preꝫ ⁊ mr̄em iuſſit ſtare. flexis genubꝰ ſuꝑ corpꝰ eꝰ dixit In noīe ih̓u xp̄i ſurge Cū qꝫ ſurrexiſſꝫ clamauit voce mag. ve qꝛ ma gnꝰ ē d̓s xp̄ianoꝝ. ⁊ ꝯuerſꝰ ad pr̄eꝫ ait. Pat vſꝫ nūc errauimꝰ. dij ei qͣs colebaꝰ nihil ſūt. vidi ei eos ī inferno nō hr̄e reqeꝫ a tortoribꝰ Deꝰ āt viuꝰ famuli eraſmi magnꝰ ē. Et cre didit anaſtaſiꝰ ⁊ tota domꝰ eꝰ ⁊ ppl̓s vniuer ſus. q̇ ī illa hora fuert̉ baptizati. q̄ ſunt qͣi. xl. milia hoīm. Ac̄. b. eraſmꝰ exclamauit voce magͣ di. Grās ago tibi dn̄e ieſu xp̄e. q̄ ꝯgre gaſti ppl̓m tuū ī via v̓itatꝭ Tu eī dixiſti eua gelica voce. Petite ⁊ accipietis. qͣrite ⁊ inue nietꝭ. pulſate ⁊ aꝑiet̉ vob̓. Bn̄dic̄ ppl̓um tuū hūc quē acq̇ſiſti Et fcāe ad eū vox d̓ celo di. Eraſme ẜue boe q̄ ꝓ me laboraſti ī tra oīa q̄cūqꝫ petieris dabunt̉ tibi. Et bn̄dixit dn̄s ppl̓m hūc q̇ credidert̉. In illa hora oīa ydo la q̄ colebāt̉ v̓tebāt. Per. vij. āt dies b. eraſ mꝰ doces ppl̓m ⁊ ꝯfirmās ī doctrīa xp̄i dice bat. Cuſtodite mādata eꝰ q̄ audiſtis. ⁊ mag lia d̓i qͥ fec̄ ī vob̓. induti fide etiā fideles eſto te. Audiēs hͦ maximiāꝰ īꝑator qͥ fcā fuerūt ī lugrido ciuitate a ꝓbo iniq̇ſſimo hoīe et ſa crilego. q̇ dixit. Audi pie īꝑator q̇ fcā ſt̓ in ci uitate tua. Regnū tuū deluſū ē. ⁊ dij noſtri neſcio q̇ hoīe anthioceno ſubuerſi ſt̓. qͥ ꝯfi tet̉ illū ih̓m xp̄m q̇ crucifixꝰ ē ab hoībꝰ in iu dea deū eē. Quo audito iꝑator iuſſit beatū eraſmū teneri. ⁊ ꝑ̄ꝑatu tribunalaſcēdit. ⁊ in greſſus ē. b. eraſmꝰ Ad quē ait īꝑator. Dic tu ſcelerate hō qͥ tibi ē religio. Tc̄. b. eraſmꝰ tacuit. ſꝫ ocl̓is ſuis reſpexit ī celū. Imꝑator dixit. Nihil loq̄ris. ⁊ iuſſit maxillas ſuas cō tudi. Tō bt̄s eraſmꝰ dixit. Lupe rapax. ple nus iniqͥtate malefice qd̓ ꝑſeq̄ris ẜuum dei Imꝑator dixit. Nōne hͦ ip̄e ē q̇ crucifixꝰ eſt ab hoībꝰ ī iudea. Sctus eraſmꝰ rn̄dit. Ego ip̄iꝰ ẜuꝰ ſū. Maximiāꝰ dixit Talis ſis qͣlis ⁊ ille. ⁊ ſic moriaris. Tc. b. eraſmꝰ ſubridens ait illi. Optiē īꝑator bn̄ dixiſti mihi vtinā il liꝰ ego merear veſtigia ſeq. qꝛ effuſio ſāgnis ipſiꝰ nr̄a illuīatio eſt. que ſi velis agnoſcere ⁊ in illū cred̓e. ſaluꝰ eris Imꝑator dixit. Tu in illū credas ⁊ genꝰ tuū. Beatꝰ eraſmꝰ dixit Optie dixiſti mihi plane qꝛ ſic credimꝰ Ho ſtias hūilitatis ⁊ tribulatōis mūera offeriꝰ ei q̇ ſaluauit ppl̓um ſuū a pctīs eoꝝ. Imꝑa tor dixit Cōſule tibi ⁊ accede ⁊ ſacrifica dijs meis. Sctus eraſmꝰ rn̄dit. Quibꝰ dijs me iubes ſacrificare. Imꝑator dixit. Si tibi di xero ꝯſētis. Bt̄s eraſmꝰ dixit. Si videro for te facio Tc̄ gaudio repletꝰ īꝑator cū vniuer ſo ppl̓o vſꝫ ad tēplū iouis iuſſit hoīeꝫ dei de duci ad ciuitate ſirmit anā ⁊ p̄cepit organa ⁊ oē genꝰ muſicoꝝ ī tēploꝑari Et hoc vidēs L 3 De ſancto Eraſmo btūs eraſmꝰ ingemuit corde ⁊ oculos ſuos ad celū direxit di. Xp̄e fili d̓i eſto pn̄s in iſta hora ⁊ mitte āgelū tuū qͥ mihi auxiliet̉ ⁊ cō firmet me ī iſta hora a pugͣ diaboli quā mi hi p̄ꝑauit. Cūqꝫ ꝑuēiſſet ī tēplū bt̄s eraſmꝰ dixit. Ubi ē d̓s que iubes me adorare. Im ꝑator āt apprehedens manu eiꝰ īgreſſus eſt tēplū ⁊ on̄dit ei ſtatuā ereā magͥtudīs eiꝰ cu bitoꝝ. xij. ⁊ dixit. Ecce d̓s meꝰ cui ego ſeruio Statī vt diabolꝰ aſpexit faciē martirꝭ xp̄i ce cidit ſtatua ⁊ in cinerē v̓ſa eſt. exiuit ⁊ draco magnꝰ ex illa. ⁊ occidit pene tertiā ꝑtem ppl̓i. imꝑator vt vidit ſe eē deluſū. aſcēdit equū et ad palatiū ꝑgebat. ꝑcutiēs pectꝰ ſuum dixit Ue mihi deluſū ē regnū meū. neſcio a qͦ ho mine anthioceno. Magͣ at ꝑs ppl̓i clama bat. Serue ſctē d̓i ora ꝓ nob̓ vt nō ꝑeamus ab iſto dracone. Tc̄. b. eraſmꝰ īꝑauit draco ni vt quēqͣꝫ hoīeꝫ nō ꝯtamīaret Uidēs aūt vniuerſus ppl̓s ſirmitanoꝝ qͣntas v̓tutes ꝑ ẜuū ſuū oꝑabat̉ ceperum oēs credere xp̄o. Btūs at eraſmꝰ dixit. Ecce qͣles v̓tutes oꝑat̉ d̓s ī eos q̇ credūt ī illum. ⁊ baptizati ſt̓ qͣſi. xl. milia hoīm. Erat ei gaudiū in celo ⁊ ſpecta cula angeloꝝ. ⁊ quo ꝑs diaboli pugͣbat ad uerſus electos d̓i. ⁊ nō valebāt mētes eoꝝ a uert̓e a cogitatōe d̓i. Tc̄ āgeli voce magͣ cla mabāt. Gl̓a ī excelẜ d̓o. ⁊ ī tra pax hoībꝰ bo ne volūtatꝭ. Qui ſic fuerāt ad dn̄m cōuerſi rn̄derūt Amē. Cōturbata ē oīs ſirmitana. Cōterritꝰ v̓o iꝑator miſit armatos et iuſſit oēs q̇ ad dn̄m ꝯuerſi ſt̓ gladio pūiri. Mar tirizauert̉ etiā trecētos. xxx. hoīes ꝯmēdātes ſe orōibꝰ ſctī eraſmi martiris. qͥbꝰ ait. Ite in noīe dn̄i felicit̓ ad ſctāꝫ ciuitatē quā ꝑ̄ꝑauit vob̓ dn̄s. ⁊ ego pꝰ modicuꝫ tꝑs ſubſequor. Erāt āt angeli currētes ꝑ nubes celi ſuſcipi entes aīas eoꝝ. ⁊ triūphates martires vſqꝫ ad celū ꝑduxert̉. Et audita ē vox pſallentiū ⁊ dicētiū alleluia. Uia iuſtoꝝ recta facta ē. ⁊ iter ſctōꝝ p̄ꝑatū ē. Qd̓ audies b. eraſmꝰ gͣ tulauit vt bonꝰ paſtor ſuꝑ oues ſuas qͣs tra didit xp̄o. Tūc imꝑator furore repletꝰ iuſſit b. eraſmū teneri ⁊ diuerẜ ſupplicijs torqueri ⁊ iuſſit mīſtris tunicā ereā aduerſus ſtatu rā eꝰ ⁊ igneā fortit̉ eū veſtiri di. Nūc video ſi deus tuꝰ eripiet te de maībꝰ meis. Tc̄ btūs eraſmꝰ dixit. Carnifex plenꝰ iniquitatꝭ. filiꝰ diaboli. v̓ecūdiā tuā laudo q̇ deterior es ca ne. dixi tibi ⁊ nūc dico. n̄ timeo minas tuas ſi apliora facias. cor meū non trepidabit. et ſignas ſe ſig crucis veſtiuit ſe tunica ignea pſallēs ꝓpheticū pſalmū dicēs. Trāſiuimꝰ pignē ⁊ aquā ⁊ eduxiſti nos ī refrigerium. Itē tanqͣꝫ auꝝ ī fornace ꝓbaſti eos q̇ ī te cre dunt. ⁊ ſic̄ holocauſti hoſtiā ſuſcipis. Statī tunica ignea qͣ indutꝰ fuerat. facta ē frigida ſic̄ nix vt nll̓a macl̓a ſuꝑ eū inuēta fuiſſꝫ. Tc̄ b. eraſmꝰ dixit. Ecce īꝑator ꝯfuſus es. cū pa tre tuo diabolo eris ī ignē et̓nū arſurꝰ. nam dn̄s ih̓s xp̄s filiꝰ d̓i liberauit me. Populus āt clamauit. Uere qꝛ magnꝰ ē d̓s xp̄ianoꝝ. q̇ tātas v̓tutes oꝑat̉ in illo. Tc̄ imꝑator ait Artes ſūt maleficoꝝ vt igni imꝑaret ⁊ d̓os nr̄os deludat. Tūc. b. eraſmꝰ dixit. Stulte ī perator q̄ putas maleficia. mecū ē xp̄s filiꝰ dei. ip̄e q̇ imꝑat igni d̓os tuos deludit. lapi des ⁊ eramēta ſurda ab hoībꝰ ꝯflata. q̇bus tu ſil̓is es. Nā dn̄s meꝰ ih̓s xp̄s viuꝰ ē ⁊ v̓tu tibus vincit. Imꝑator dixit. qͣꝫdiu iniurias tuas tolerare poſſumꝰ Tūc. beraſmꝰ dixit. Etiā ⁊ ego miror v̓ecūdiā frōtis tue qꝛ non erubeſcis. Tunc īꝑator furore repletꝰ iuſſit mīſtris ſuis ollā ꝑare vrnaꝝ. xx. plūbi picis ſil̓ cum cera ⁊ reſina ⁊ oleo ſolui. ⁊ repleri et ſuccēdi. Et fecert̉ mīſtri ſic̄ p̄ceptū eis fuerat ⁊ feruēs facta ē olla. ⁊ fluctuās ſic̄ mare. Et dixit ei īꝑator. Nūqͥd ⁊ hars tua p̄t p̄uale re. Tūc. b. eraſmꝰ dixit imꝑatori. Iſta olla meū ē refrigeriū. Et facto ſigͣculo crucis de ſcēdit ī eā. Siatīqꝫ vox dn̄i ſuꝑ aqͣs deꝰ ma ieſtatis intonuit. ⁊ effudit vnā vndā ex olla ⁊ vſtulauit īꝑatoreꝫ. Qui clamauit ardeo. hō dei ora ꝓ me. Tūc. b. eraſmꝰ dixit īꝑatori Ue tibi lupe rapax. ⁊ gehēne ignis quē tibi ꝑauit d̓s ſil̓ cū prē tuo diabolo ⁊ mīſtrꝭ eiꝰ. Scio ꝙ cor tuū obduratū ē. ſꝫ ꝓpt̓ ppl̓m iſtū circūſtanteꝫ erit tibi bn̄. ⁊ quieuit illi dolor. Multi āt hͦ vidētes ī illa hora crediderunt. Imꝑator āt vidēs ſe deluſū eē. iuſſit marty rē dei recipi ⁊ in arta cuſtodia haberi. et in gētꝭ ferro pōderꝭ colligari. Cūqꝫ oraſſꝫ ap De ſancto Riliano paruit ei iuuenis ſil̓is filio d̓i. vocās eū ⁊ di cēs illi. Ego ſū Michael āgelꝰ miſſus ad te vt te duca in cāpaniā ꝓuīciā. q̄ vocat̉ forma na ad docendū ppl̓m. Apprehēdes eū et eie cit euꝫ de ciuitate ſirmitana. veniēſqꝫ naui culā a dn̄o ꝑatā inuēit. ⁊ trāſmiguit ī ꝓuin ciā cāpaniā. Alia v̓o die t̓batꝰ ē iꝑator ꝙ nō īuēiſſꝫ eū di. qꝛ d̓s eiꝰ eripuit eū. Seruꝰ āt d̓i ⁊ martir dn̄i veīt ⁊ ſedit ī ciuitate formana. ⁊ vij. ānis docēs ppl̓m viaꝫ v̓itatꝭ. Angelꝰ āt dn̄i paneꝫ ei qͦtidie mīſtrabat. Poſtea ora bat ad dn̄m. vt ī ciuitate ſua et̓nal̓r q̇eſceret. ⁊ fcā eſt ad eū vox de celo di. Eraſme veni ⁊ req̇eſce in ciuitate quā parauit d̓s frībꝰ tuis martyribꝰ ⁊ ꝓphetis ⁊ recipe laborē tuum. Per te eī honorificatꝰ ſū ī celo ⁊ ī t̓ra. Tūc b. eraſmꝰ ꝓ viduis ⁊ orphanis dep̄cabatur Dn̄e vnigenitꝰ dei prīs q̇ me feciſti reqͥeſce re ī loco iſto. ꝯcede vt q̇ in hͦ loco habitatōiſ mee ꝓ ſuis neceſſitatibꝰ p̄ces effuderit ſic in de trāſeat exauditꝰ vt tu ſis ei h̓ ⁊ in fut̉o pla catus. Et reſpexit btūs Eraſmus in celū. vi ditqꝫ coronā inenarrabilē. ⁊ occurſum ſibi de choro apl̓oꝝ ⁊ ꝓph̓arū. ⁊ inclīauit caput ſuū ⁊ dixit. Dn̄e ſuſcipe animā ſerui tui. Et cōpleta or̄one ſanctū reddidit ſpūm. ⁊ viſa eſt anima eiꝰ candida tāqͣꝫ nix qn̄ ab angel deducebat̉ cum gl̓a mag. ⁊ cum illis celum penetrabat. tertio nonas iuniaꝝ. regnante dn̄o noſtro ieſu xp̄o. CXCVVII ¶ De ſctō Riliano. Ilianꝰ ſcotorū ge nere nobilibꝰ ꝑentibꝰ. diuine tn̄ grē factꝰ ē nobilitate clariſſimꝰ. Scota q̇ et hi bernia d̓r īſula ē marꝭ. fecūdā q̇deꝫ glebis. ſꝫ ſctīſſimis clarior viris. Ex qͥbꝰ columbano gaudet italia. Gallo ditat̉ alemania. kilia no theutonica nobilitat̉ frācia. Qui vt dixi mus nobili ꝓſapia editꝰ. a puericia libera libꝰ ſtudus traditꝰ ſil̓ cū lrāꝝ īcremētꝭ diligē ter cepit īdagare viā v̓itatꝭ Tādē p̄ueniente ſe grā dei. ſpretis hūanaꝝ lrāꝝ ſtudijs. oībꝰ qꝫ hmōi illecebris. mōaſteriū petijt. abnega uit ſe ip̄m. tulitqꝫ crucē ſuā ⁊ ſecutꝰ eſt xp̄m. Igit̉ in monaſterio poſitꝰ qͣnte obedientie. qͣnte frugalitatis. qͣnte fuit vigiliaꝝ ⁊ oratio nū inſtantie. vite pn̄tis terminꝰ declarauit. qͣꝫuis etenī martirij palma ꝑ grāꝫ magꝭ qͣꝫ ꝑ meritū cōſtet. bonis tn̄ ad implet̉ oꝑbus. Uidentes itaqꝫ frēs moaſterij in v̓tutū ꝓ fectōibꝰ beati viri ꝑſeuerantiā pͥmo eū ꝑ ec cleſiaſticos gradus ad officiū p̄ſbyteratus p̄cibꝰ aſcēdere. deīde eiuſdeꝫ moaſterij regi minis curā ſumere coegerūt. Ille āt ſciens ꝑfectōeꝫ caritatis ſine dilectōe ꝓximi ꝑfecte ꝯſtare nō poſſe. paſſus eſt in ꝓprijs ſe aliqͣn tulū minorari vt fratꝝ ꝓdeſſe poſſet vtilita ti. imitamꝰ apl̓m cupiēteꝫ anathema fieri a xp̄o ꝓfrībꝰ ⁊ cognatis ẜm carnē. Ueruntū cū fama beati viri longe lateqꝫ crebreſceret. metuēs ip̄e ne fauor ppl̓aris macule ſibi ru gā infigeret. cepit meditari qualiter notos ⁊ ꝓpinq̇s relinqͣret. peteretqꝫ longe ſepoſitas terras. vbi obſcurꝰ fama. ⁊ vilis genere poſ ſet haberi qͦ liberiꝰ diuīs cultibꝰ vacare vale ret. Deliberatione itaqꝫ recedēdi ꝑacta. col lectis frībꝰ in q̇bus idem feruor ardebat. ad vicinā ſcōtie britāniā deuenit. deinde galliā attigit. Qua ꝑmeata in ꝓuinciā germanie deuenit. q̇ ab incolis terre ip̄iꝰ oriētalis frā cia vocat̉. ibiqꝫ in vrbeherbipoli ſe morari diſpoſuit. nō veritus incredule gentis ferita tē exꝑiri. eo ꝙ intrepidus coronam optare martirij. ſꝫ tn̄ a p̄dicatōis v̓bo interim abſti nuit donec romano ſe pontifici pn̄taret. qͣte nus apd̓ ſedem romanā ⁊ integꝝ xhiane re ligiōis dogma ⁊ licentiā p̄dicādr acciperet. Tūc aut perat romane eccl̓e canon potifex hūanis diuiniſqꝫ lrīs pollēs pōtificali offi cio ꝯgruus. ⁊ ī rebus eccleſiaſticis ydoneꝰ. Qui audita fide beati kiliani caritatis nexi bus illigata. deo grās retulit eiqꝫ ſeſe carita tis amore impartiuit. exultans ſemīa diuīe eloquij ab inſulanis ac longe poſitis docto ribus augeri. Erat enī apud egregiū pon tificē nō modica exultatio qꝛ cernebat pau latim euacuari fraudem antiq̇ hoſtis cre ſcentibus miniſtris diuine oꝑatiōis. Tūc ex conſenſu totius vrbis beatum virū in p̄ ſulatꝰ officiū ꝓmouit. q̇ ⁊ criſma cōficere. et L a De ſancto Riliano eccl̓as dedicare. ⁊ ſacros ordīes dare irrep̄ hēſibil̓r valeret. His itaqꝫ ꝑactis dimiſit eū vt cepto oꝑi īſiſterꝫ. ꝑato ſibi a dn̄o p̄mio et ne retributōis Bt̄s itaqꝫ kiliāꝰ vrbe egreſſ ꝑacto itiere cū colūbano ph̓ro ⁊ totnano le uita ad locū ſibi deſtīatū ꝑuēit. Colūbāo in italiā relicto. nā romā ꝑgēs gallū ī alemoīa febre gͣuatū dimiſit. Peruenies igr ad p̄di ctā vrbē herbipolī. n̄ eū quē ī ead̓ ꝓuīcia du ce reliq̄rat īuēit. ſꝫ aliū noīe goſb̓tū. Porro venerabil̓ vir paulati cepit pabula dini v̓bi īcredul̓ ppl̓is mīſtrare. tātāqꝫ ei grāꝫ dn̄s cō tulerat. vt ī breui tꝑe gētꝭ loq̄lā ꝑdiſceret. eiſ qꝫ ꝓpͥo ẜmōe ſeīa vitātꝭ erogarꝫ. Mirabāt̉ āt oēs n̄ ſolū nouītatē doctrīe. ſꝫ ēt exuberā tiā eloq̄ntie. facūdiā qͣꝫ ẜmoīs comitabat̉ ef ficacia v̓tutꝭ Impletū ē ī illo qḋ v̓itas apl̓is ꝓmittit di. Ego dabo vobis os ⁊ ſapīaꝫ. Et iteꝝ. Oꝑa qͣ ego facio ⁊ vos facietis Sꝫ cu iaꝫ ſeiā dini eloq̇i ſuccreſcerēt ⁊ plebs gͣdati minueret̉ ab errore gētilitatꝭ vſꝫ ad p̓ncipes ppl̓i ſctī viri fama ꝑuēit. vt ducēqꝫ ꝓuīcie n̄ latet. Qui eud̓ ſctūꝫ viꝝ ſibi pn̄tari iuſſit. ex ꝑiri cupiēs q̇ eēt hͨ doctrīa hactēꝰ ſibi incogͦ ta. Erat āt ip̄e p̓nceps nat̉ali igenio p̄ditꝰ. lꝫ gētilitatꝭ errore fedatꝰ Ad quē. b. kiliaꝰ ꝑue niēs ꝯſtāt̉ v̓e religiōis dogma inſinuare ce pit. docēſ prēꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpūmſctūꝫ vnū eē deū incōmutabilē. viſibiliū ⁊ īuiſibiliū oīm crea torē. Prefatꝰ v̓o p̓nceps admiratꝰ tātā bt̄ī viri ꝯſtātiā ⁊ ẜmonū īſuꝑabilē v̓itate. qꝛ na turali vt dixīꝰ pollebat igeio. verꝭ ſe ſentētijs ſuꝑatū. ad eꝰ diſtulit auditōꝫ volēs freq̄nti apd̓ ſe tractatu rimari. vtꝝ quē kiliāꝰ doce bat an̄ diane cultꝰ p̄ponēdꝰ foret Diana na qꝫ apd̓ illū ſūma veneratōe hēbat̉. Uerutn vir egregiꝰ iugi īſtātia laborabat vt d̓o red deret aīas qͣs diabolꝰ ꝑd̓e conabat̉. Porro pnoīatꝰ dux cernēſ ꝯſtātiā p̄dicatōiſ. b. kilia ni ſecreto vēit ad eū cupiēs doctris ſuis in ſtrui. qͣtēꝰ agnito trāite vitatꝭ. abiḡe valeret anfractꝰ errorꝭ. Sꝫ a btīſſimo viro. catholi ce fidei documētꝭ diligēter īſtructꝰ ꝓxio die dn̄ice reſurrectōis cū multꝭ alijs dato noīe aqͥ lotꝰ bapmatꝭ. abſolutōꝫ pͥſtini ꝓmeruit errorꝭ. Sicqꝫ factū ē vt pene tota ꝓuicia ori ental̓ frācie relicto d̓monū cultū dīne religi on oꝑaꝫ daret Predictꝰ dux goſbtꝰ moītu aſſiduo b. kiliāi ad meliora d̓die ī die ꝓficie bat. Erat āt illi ꝯiux ẜm gētilitatꝭ ritū. q̇ qͣn dā frīs ip̄iꝰ ꝯiugio fuerat copulata noīe ge lana. Sꝫ vir d̓i idcirco in initio fidei tale no luit ꝯiugiū ꝓhibere. ne ī penitudinē creduli tatꝭ gͣuitate ī oībꝰ p̄libatꝰ pͥnceps duceret̉. et hͦ ē qḋ apl̓s nōdū ī fid̓ ꝑfectꝭ d̓t. Tāqͣꝫ ꝑuul̓ ixp̄o lac vob̓ potū dedi. n̄ eſcā. ꝑfectoꝝ eī ſo lidꝰ ē cibꝰ. iō qd̓ nouerat gͣuiꝰ diſtl̓it ī futuꝝ ſil̓qꝫ dīno reuelāte ſpū ſciēs ī hac re ſibi ⁊ ſo cijs cāꝫ ꝯſtare martirij. vt ml̓tꝭ intea ꝓdeſſꝫ iterim obmiſit tale dānare ꝯiugiuꝫ. lꝫ cuꝑet diſſolui ⁊ eē cū xp̄o. imitatꝰ apl̓m q̇ ī ſporta a frībꝰ ꝑ muꝝdimiſſꝰ ē. n̄ vt mortē tieret. ſed vt ml̓tꝭ an̄ morte ꝓdeſſꝫ. Uerūtn̄ cū q̇dā die bt̄s p̄ſul ducē faīliarit alloqͥret̉ dixiſſe int̓ ce tera fert̉. Filimi quē ꝑ euāgeliū genui gau deo vald̓ ī ꝓfectu fid̓i tue. ſꝫ ml̓iū me mouet ꝙ illicitꝭ nuptijs d̓tinerꝭ. ⁊ vereor nimis ꝙ a recto itiere tali ꝯiugio retarderꝭ. Le ei btō iacobo dicēte. qꝛ q̇ totā lege ẜuauerit. offen dat at̄ ī vno factꝰ ē oīm reꝰ. Pretea ī baptiſ mate inouat̉ hō. ⁊ nō ex ꝑte ſꝫ totꝰ. vt at totꝰ īnouari poſſit. nihil pͥſtini retiere dꝫ errorie Audies at h̓ pͥnceps pͥmo heſit ſtupore. de inde alta ſuſpiria trahēs. valde eī diligebat̉ eā quā hēbat vxorē. tale deide fert̉ dediſſe rn̄ ſū. Audiui pr̄ te docēte qꝛ dn̄s ih̓s p̄cepit ni hil ſuo amori p̄ferēdū. nō preꝫ. nō matre. nō filios. nō vxore. ⁊ idcirco qͣꝫuis vnice diligā iuctā mihi vxore. p̄pono tn̄ diuinū amoreꝫ. Sꝫ nūc nō adeſt mihi ociū inqͥrendi qͣlit̓ eā dimittā. qꝛ ꝯͣhoſtes nrē reipublice feſtio. cū at reuerſus fuero īueta oportunitate dimit tedi ſeꝑabor ab illa. Hoc v̓o cum ad aures gellane ꝑueīſſꝫ. qͣs ei fallere poſſet amateꝫ g ui incaduit ira ceu raptꝭ catulis leena. Diu qꝫ ſecū bachata ex eo cepit qͣrere quo ſctōs viros extigueret Nulla eī beſtia in hͦ mūdo ſil̓is ē mulieris male. ſic hͨ mulier nephāda. callida meditatōe ꝑqͥrebat qͣlit̓ ſine popula ri ſtrepitū ⁊ vulgi cogtōe ſctōs viros ꝑd̓et. armabat̉ nāqꝫ impaciētia ire ⁊ libidis furo re. Et qꝛ diabolꝰ iniqua cupiētibꝰ fomenia He inrico De ſancto malicie ſubmīſtrat. īuēti ſt̓ duo mīſtri crud̓ litatꝭ q̄ ꝓmitt̓ent ſe ſatiſfact̄os geilane d̓ſide rijs. datꝭ ſibi mūeribꝰ miẜrime executōis. ſo lebat itaqꝫ bt̄s kiliāꝰ pꝰ ꝑuā dormitōꝫ neceſ ſitatꝭ ad ſtudiū vigilare ꝓuecteqꝫ oratōnis. Quadā v̓o nocte cū leues ſōnos caꝑet ita vt nec dormiret ītegre nͤ vigilarꝫ aꝑte. appa ruit ei vir hītu formaqꝫ pulcerrīꝰ di. Riliāe aice ſurge. nolo te diutius laborare. vno dū taxat certamīe tāgerꝭ ⁊ ſic ſꝑ mecūeris. His dictꝭ abſceſſit. Euigilās āt egregiꝰ vir intelli gēs dīnā ſibi adeſſe viſitatōꝫ. ꝯuocatꝭ frībꝰ ait Frēs vigilate. cito aderit dn̄s ⁊ pulſabit ianuā. cauēdū gͦ ē ne nos ſōno torpētes īue niat. Addāꝰ oleū lāpadibꝰ dū tꝑs ē. ne ſi for te d̓fecerit tūc īcipiāꝰ q̄rere qn̄ nō pot̓imꝰ in uēire Illis itaqꝫ media nocte orōi vacātibꝰ carnifices ſtrictꝭ gladijs locū in qͣ orabat pe netrart̉ Qd̓ cū ſacerdos d̓r ītuitꝰ eēt ait Aīci ad q̇d vēiſtis. īplebitꝭ p̄ceptū. ꝯſūmabitꝭ cur ſū. his dictꝭ int̓fecti ſt̓. ibiqꝫ t̓re mādati. ne qͣs ſcire poſſet q̇d de ill̓ factū foret. Ueſtimēta qꝫ cū qͥbꝰ dīna officia ꝑagebant ſacriqꝫ libri ſil̓ cū eis d̓foſſa ſt̓. ne qḋ indiciū necꝭ eoꝝ de p̄hēdi poſſꝫ. ſꝫ clā diſceſſiſſe putarēt̉. cāſolite ꝑeg̓natōiſ. Erat tn̄ q̄dā nobil̓ ml̓r burgūda noīe q̄ a p̓ncipio p̄dicatōis eoꝝ ſctīs adheſe rat viris hn̄s cellulā iuxta oratoriū ſctōꝝ. qͦ faciliꝰ diuīs laudibꝰ int̓eſſe valeret. Hec in tēta vigilijs q̄ facta fuerāt diligēti ſtudio in ueſtigauit. Recedētibꝰ qͦꝫ carnificibꝰ līteolo mūdo fuſū ſāgͥnē ſcōꝝ collegit ac tre diligēt īfodit. vigilijs ⁊ orōibꝰ vacās vbi ſctōꝝ cor pora obruta nouerat. Excolebat loca vene ratōe qͣ pot̓at. licꝫ ſilēt̓. ne ſic̄ poſtea factū eſt geilane iuſſu remoueret̉. Ead̓ nāqꝫ ſcelera tiſſima mulier ſtratꝭ qͦꝫ plātis ſtabulū eqruꝫ ī loco vbi ſctī martires hūati erāt fieri iuſſit. ne q̄ indicio ſacra corꝑa ꝓderēt̉. Ferunt tn̄ ab his q̇ tūc fuere poſterꝭ relatū. ꝙ aīalia ibi ſtabulata ſuꝑ ſepulcra martiꝝ nec ſtercora nec vrinā iacerēt. honorē martiribꝰ exhiben tia. vt qd̓ de capite ꝓph̓a vaticinatꝰ ē hͦ ī eiꝰ mēbris reꝑiret̉ Cognouit inq̇ēs bos poſſeſ. ſuū. ⁊cͣ. Iſrl̓ āt nō cognouit me. Taliqꝫ mō rēt. niſi p̄fata burgūda ī extrēo vite poſita. qͦ buſdā fidelibꝰ vbi poſita eēt reuelaſſꝫ. Cō tigit aūt vt dux ꝑacta militia reuertet̉ ad lo cū vbi ſctōs viros dimiſerat. qͣs cū nō inue niſſꝫ cepit ſtudioſe ꝑqͥrere. qn̄ ⁊ qͣ cā receſſe rit q̇ve abierit. Eiꝰ v̓o vxor veneno malicie fedata. aliqn̄ rubore ꝑfuſa. aliqn̄ pallore de preſſa. aliqn̄ ꝯfidētia roborata. diuerſos an fractꝰ neqͣcie ſue fraudibꝰ p̄tēdebat di. Non ſe eos cuſtodiſſe. neqꝫ cuſtodes adhibuiſſe qn̄ voluerit veīſſe. qn̄ ſibi placuit receſſiſſe q̄ ꝑeg̓natōis ſue morē ẜuarēt. Quē feminea v̓ba nō emolliūt. quē a ſtatu rectitudīs n̄ re trahūt. Credulꝰ itaqꝫ v̓bis ꝯiugis p̓nceps aliqͣntulū cepta ab inq̇ſitiōe qͣeuit. Sꝫ quia iuxta dn̄icā vocē. nihil oꝑtū ē. qd̓ nō reuelet̉ ⁊ occultū qd̓ non ſciat̉ cū ea q̄ facta fuerant paulati obliuiōi trad̓ent̉. vnꝰ eoꝝ q̇ ſcōs vi ros gladio inuaſerāt ſubito demonio arri pit̉. ⁊ ꝓprijs ſe dētibꝰ laniās a pn̄ti migͣuit in et̓nā penā. Alt̓ v̓o ī rabiē v̓ſus gladio ſemet ip̄m appetūt. effuſiſqꝫ viſceribꝰ ꝑ tormēta p̄ ſentis tꝑis ad et̓na ꝑuēit. Nō ml̓to pꝰ ⁊ ipſa belua de qͣ loq̄mur demōibꝰ arrepta voce magͣ clamabat. Iuſte torq̄or q̄ ſctīs viris tortores adhibui ⁊ cuꝫ magno cruciatu ad cruciatū diabolo ꝑatū ꝑuenit. CXCVIII ¶ De ſcō Heinrico īꝑatore Qno ab incarna tiōe dn̄i milleſimo.j. ab vrbe āt cōdi ta milleſimo ſeptingēteſimo qͥnqͣgeſimo ſe cūdo Ottōne tertio rome defūcto vacante regni ſolio. cum de p̓ncipe aget̉ ſubrogādo oīm vota. nutu dīno ad eū īclināt̉. qͥ tuc ī re gno potiſſimꝰ hēbat̉. Fuit nāqꝫ eod̓ tꝑe ꝙͣ dā dux bauaroꝝ noīe heinricꝰ heinrici eiuſ dē gētꝭ ducis filiꝰ. cuiꝰ tꝑibꝰ ſct̄s wvolfgāgus ratiſbonenſiū p̄fuit ep̄s tā bōitate qͣꝫ nobi litate regia ꝯſpicuus. ⁊ vniuerſa moꝝ hone ſtate p̄clarꝰ Hic initiū ſapīe timorē dn̄i ple niter eſt ſecutꝰ. qꝛ erat oīm lrāꝝ ſtudio pͥnci pal̓r imbutꝰ ⁊ totꝰ ſane fide ⁊ actōne catholi cus. Hic ergo ab oībus pari voto ⁊ cōi cō ſenſu oīm aſciſcit̉. diuīa vtiqꝫ diſponēte cle De ſancta Barbara mētia. vt ꝑtꝑal̓ regni faſtigia ad culmē re gni celeſtꝭ ꝑtiget. Cūqꝫ p̄dictꝰ rex hericꝰ nec dū ceſarꝭ vl̓ īꝑatorꝭ obtieret digͥtatē apꝑui ei ratiſbōs. b. wvolfgāgꝰ ep̄s tali viſiōe. Uiſū nāqꝫ ē ei ꝙ manēs ī eccl̓a ſctī emmerāmī ep̄i ⁊ martirꝭ. acced̓et orādi grā ad bt̄ wolfgā gi ſepulcꝝ ī ead̓ baſilica ſitū. Cūqꝫ ibid̓ dn̄ꝫ ⁊ ſctuꝫ īolfgāgū ītimis p̄cibꝰ conaret̉ exo rare. ſb̓ito videbat̉ ei ip̄e ſct̄s wvolgāgꝰ aſtare eūqꝫ hmōi v̓bis appellare. Intuere diligēt̓ lrās ī muro q̇ ē ſecꝰ tumulū ſcpͥtas. Erat āt ſic̄ ſibi videbat̉ ſcpͥtū ſolūmo. poſt ſex. Euigi lās āt rex retractatōne diut̓na ſecū reuoluit pauciſſima bꝰ viſiōis ſcpͥta. In pͥmis gͦ ar bitratꝰ ꝙ poſt ſex dies eēt moriturꝰ ml̓ta di ſpēſat pauꝑibꝰ. Qūqꝫ deeꝝ ſex nūerꝰ p̄teriſſꝫ ⁊ nihil ī ſe rex moleſtie corꝑal̓ ſēſiſſꝫ. putauit p̄dictā viſionē ad ſex mēſes ꝑtiere. Trāſactꝭ v̓o ſex mēſibꝰ cū nihil īfirmitatꝭ ī ſe pat̓et̉ ar bitratꝰ ē hūc nueꝝ ad ſexūnos ꝑtīere. iōqꝫ q̄ ⁊ ſupra cepit timere. Cūqꝫ ſex ānoꝝ nūerꝰ ī teger ꝑtrāſiſſꝫ ⁊ ſeptimi ani dies reuolutꝰ ve niſſꝫ. ip̄o die ꝑ apl̓icā bn̄dictōꝫ ſuſcepit ceſa ris digͥtatē Tc̄ tādē ſentiēs qͣlis eēt ſua viſio grās egit d̓o ſctōqꝫ wolfgango ep̄o q̇ ſibi ta lē reuelare digͣtꝰ eſt digͥtatē. Unctꝰ gͦ in regē btīſſimꝰ d̓i famulꝰ heinricꝰ tꝑal̓ regni nō cō tētꝰ anguſtijs ꝓ adipiſcēda īmortalitatꝭ cō rona ſūmi reg. cui ẜuire regre ē. militare di ſpōſuit. Sūma eteī diligētiā in āplificando cultu religionis adhibuit. eccl̓as dei ditare poſſeſſiōibꝰ ⁊ īmēẜornatibꝰ augͥe cepit. Se des qͣꝫ ep̄ales hildenſheim vicꝫ vbi a puero fuerat enutritꝰ ⁊ lris edoctꝰ magdeburget argētinā. Miſnā ⁊ merſenburg q̇ barbari ca imanitate adiacētiū ſclauoꝝ vaſtate fue rat reſtaurauit. ⁊ tā ip̄is qͣꝫ alijs ep̄atibus ꝑ vniuerſū regnū ī poſſeſſiōibꝰ ⁊ ornam̄tꝭ īnu mera dona diſtribuit. Dēiqꝫ ꝯſūmatis hꝰ vite laboribꝰ poſtqͣꝫ boe opīoīs odorē lōge lateqꝫ r̄dol̓e fecerat. locūqꝫ ſibi dilectū ⁊ ceta moaſteria ditādo et ornādo ⁊ excolēdo ad ꝑfectū adduxerat. ad ꝑcipiēdā īmarceſſibi lē coronā a dn̄o vocatꝰ ē ab ergaſtl̓o carnis Qui cernēs diē mortꝭ ſibi īminere. vocatis ad ſe ꝑentibꝰ btīſſime iꝑatrici kunegundis. necnō ēt qͥbuſdā regni pͥoribꝰ manu eā ap p̄hēdit ⁊ ꝯmēdauit eā illis hmōi v̓bis me moria digͥſſimis. Hāc ecce inqͣͦt mihi a vob̓ īmo a xp̄o ꝯſigͣtā. ip̄i xp̄o dn̄o nr̄o ⁊ vob̓ re ſigno v̓gine imaculatā. In eiꝰ v̓o trāſitū ter ra plorante celū exultauit. ſic̄ etiā dn̄s ꝑ ſuā miſcd̓iaꝫ reuelauit. ¶ In ip̄a etei hora exitꝰ illiꝰ cuidā ẜuo dei ī ſolitudīe ꝯmorāti diabo lus ī hūana ſpē fert̉ apꝑuiſſe. Que vir d̓i ꝑ ſpūꝫ ꝓtinꝰ agnouit ⁊ ait ad euꝫ. Quo ꝑgīs. At ille rn̄dit. Ad exeq̇as īꝑatorꝭ ꝑgo Cui iſ le ait. Uade ⁊ ꝯple negociū tuū qͣꝫtū a dn̄o tibi ꝑmittit̉. Ueruntn̄ ꝯſūmato officio tuo adiuratꝰ ꝑ deū viuū ad me reuerte. vt per te rei exitu poſſim cognoſcere. Poſt modicū v̓o reuerſus corā ſeruo dei gemebundꝰ aſti tit. ⁊ voce q̄rula cū ingenti eiulatū dixit. heu heu deluſi ſumꝰ. īuanuꝫ laborauimꝰ. qn̄ et ab angel̓ dri ꝯfuſi diſceſſimꝰ. De hͦ reqͣre in legēda ſctī Laurētij martiris. CLAXXIX ¶ De ſancta Barbara Rat tempore ma ximiani iꝑatoris vir q̇dā gētilis in nichomedia nobilitate generis p̄clarꝰ ac tē poraliū reꝝ abūdātia ſūmꝰ noīe dioſcorus. cui erat filia ſpecioſiſſima nomīe barbara. Ip̄a āt qꝛ erat corꝑe pulcerrima. eā pr̄ plu rimū diligebat. qͣ ꝓpt̓ recluſit eā in tͣri altiſſi ma quā eid̓ edificari fecerat. ne ab aliqͣ hoīe vid̓et̉. Erat āt biā barbara ingenioſa. ⁊ a te nera etate vanas cogitationes relinq̄ns. ce pit diuīa cogitare. Cū eī ſemel tēplū ītraret. vidēs ſimulacra ꝑentibꝰ ſuis ait Quid ſibi volūt he ſimilitudīes hoīm. Rn̄dēt ꝑentes. Taceas nō hoīm. ſꝫ deoꝝ ſunt ⁊ volūt ad orari ꝑ illud qḋ neſcit̉ ⁊ qḋ non videt̉. Bar bara dixit. Fuerūt qͣndā hoīes qͣs nūc coli mus. Rn̄dent. ita. Ex hoc biā barbara die noctuqꝫ replicabat tacita dicens. Si hoīes fuerūt dij noſtri. ergo nati ſūt vt hoīes. mor tui ſūt vt hoīes. Si dij eſſent nec nati fuiſſēt nec mortui. quia deitas vt michi videt̉ nec cepit nec deſinit eſſe. Homo etiaꝫ habet ori ginē terre. qꝛ terra eſt materia eiꝰ. Si ergo De ſancta Sarbara hō de tra ē. ⁊ hō d̓s ē. gͦ aliqͦd̓ p̄ceſſit eū qd̓ eiꝰ origo d̓r. ſic aptiꝰ dicerēꝰ trā deuꝫ. Sꝫ qꝛ nec tra a ſe ē. nec celū a ſe. nec aer a ſe. nec aqͣ a ſe Ex qͥbꝰ qͣtuor elemētꝭ ꝯſtat hō. ſꝫ create ſūt. neceſſe ē his eē creatorē. Ecce qͣnta ſapīa ī tā iuuenili puella Tādē tradita ſtudijs lib̓ali bꝰ alta trāſcēdebat. ſꝫ d̓fuit ei noticia veri d̓i vanos aut deos occulte ſpreuit. Et cū vidit dijs ſcꝫ lignis ⁊ lapidibꝰ flecte genua ſenſibi lia inſenſibilibꝰ mutꝭ aīo vald̓ correxit. Id circo vēit rumor laudis nichomediam cla mās. ſapiētiſſimū viroꝝ alexādrie fore.ſ. ori genē. cuiꝰ facūdia totā trā ꝑfund̓et q̇ verꝭ in dicijs daret cognoſcere vera deitatē. ⁊ idolo rū ꝯfund̓et vanitatē. Hec audiēs btā Bar bara ml̓tū gauiſa ē ī domo pectorꝭ ſui. ⁊ ce pit ſedule tractare q̇ genere poſſꝫ eum adire Erat ei pr̄ eiꝰ nobil̓ ⁊ valde potēs. gͦ myſte riū ſuū ei nō reuelauit. Cū neminē curato rē hrēt recurrit ad hͦ ꝯſiliū vt lrās eidē ſapiē tiſſimo origeni diriget ⁊ ſecretū ei pateface ret in hͦ v̓ba. Uiro alexādrie nobilitate aī lō ge lateqꝫ ꝯſꝑſo origeni Barbara nichome die tua ancilla. Decꝰ ⁊ honorē deſiderij mei accepi fore te v̓e diuītatꝭ on̄ſorē. A pͥma enī ſcintilla īgenij mei cū toto corde ꝯcupiui. vt ad veri dei noticiā ꝑuenire. mēte ꝯcepi nul lā deitatē īeſſe lignis ⁊ lapidibꝰ. q̄ hūana ar te ꝯpoſita ſūt q̇ nō recipiūt ſenſibilitatē. ⁊ n̄ loq̇ nec audire pn̄t. vn̄ ſꝑ ꝑtractaui eſſe fal ſos deos. nec hoīes poſſe eē deos. qꝛ hō inci pit ⁊ deſinit eſſe. d̓s at an̄ tꝑa fuit. nō gͦ vnqͣꝫ deos credere potui qͣs hoīes mortales cog noui In multꝭ tā motibꝰ poſita ſꝑ deū nob̓ ignotū ꝓculdubio eē putaui. q̇ ſolꝰ cūcta fe cit. quē ſꝑ amaui. huic me ſꝑ deuoui. a qͣ ſū id qd̓ ſū. niſi me ſnīa fallit. cuiꝰ ſpū animatā me ſentio. nec deſiſtā donec ad eū ꝑtingam Qua ꝓpt̓ fame tue tumultū ꝑcuſſa. pat ve nerabil̓. mentē meā his aptiꝰ voluere cenſui Illū deū ſolūmodo veſtigare cuiꝰ cogͦtōeꝫ apd̓te eē cognoui Un̄ ſi ita ē vt fama refert ſupplices offero p̄ces qͣtenꝰ diſcute digneris nocte ignorātie chaos ꝯfuſionis ab ancilla tua. ⁊ inducere ſolē iuſticie lumenqꝫ diſcre tiōis. Appcto ei veꝝ deū ſcire q̇ fecit viſibilia ⁊ inuiſibilia. ⁊ vtꝝ v̓e vnꝰ ſit vt ip̄a iā nūc dui dū mecū argumētata ſū ⁊cͣ. Hac epl̓aꝫ dire xit alexandriā ad origenē p̄ſbyteꝝ. q̇ ē ī ꝑtibꝰ affrice caput regiōis illius lōge diſtās a ni chomedia. Ne at pͥuaret̉ legatōe quā lega uerat. ad deū que nouerat ī cubiculo cordiſ ſui lacrimas fudit dicēs. Dn̄e firma pedeꝫ eius quē ad famulū tuū miſi. ne aut me aut illum mors ꝑueniat. vſqꝫ relegatio veniat. His ⁊ alijs poſtulatōibꝰ qͥbꝰ deuote pot̓at nūcius alexandriā ingredit̉. Origenē reppe rit ī palatio Māmee matris alexandrie ce ſaris. vbi occupat̉ in docēdo xp̄ianā religi onem. Qui leticia magͣ lrās Barbare acce pit. laudas deū ej hmoi ſemen ſuſcitabat et talia oꝑat̉. Et ſtarim origenes doctor p̄ſtā tiſſimꝰ accelerat ⁊ edidit deſideriū Barba re in hūc modū. Origenes veri dei indignꝰ ſacerdos ⁊ vt poſſibile ē oſtēſor eius. adhuc etiā alexandrie nūc degēs Barbare barba rice gētꝭ adoptōem filioꝝ dei ⁊ ieſu xp̄i verā ſalutē. Sic̄ ſcpͥſeras ſcire te velle verū deuꝫ q̇s ſit. Scire debes ꝙ vnus eſt verꝰ deus in ſub̓a ⁊ trinꝰ in ꝑſonis. ſcꝫ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūi ſctus qͥcūqꝫ hͨ oīa credit oīno hꝫ qͦ ad deuꝫ ꝑtinge poſſit. Tu āt hͦ ītellige ⁊ intellectā cre de. ⁊ ſi quid defuerit ad plenitudinē deſide rij ī legato require qui te legē ſanctā erudiet ⁊ libros qͦs ſecū defert tibi leget. Nō etiā du bites te pro noīe xp̄i multis tormētis tradi. Ip̄e enī dicit voce euangelica. Qui perdi derit aīaꝫ ſuā in hoc mūdo ꝓpter me. ī vitā eternā cuſtodiet eam. Origenes miſit vnuꝫ ex pluribus cū nūcio Barbare ad barbarā qui modū magno deſiderio eiꝰ daret. Pro ceſſit nūcius Barbare ⁊ nunciauit nunciū viri dei adeſſe. fecit ⁊ ꝑmiſit eum foris ſtare vtꝝ ꝯueniēs eēt eū intrare Tunc illa hoīem aduocari fecit. Qui ingreſſus offerēs ſalu tatōꝫ in xp̄o. Illa aſſurges inclinat̉. ⁊ tā dei nomen qͣꝫ hoīem venerat̉. Pater eius grā viſitationis ad eā venit. videns virū igno tum tremēs inquit. Quis hͨ ⁊ cur h̓. Rn̄dit alexandrinꝰ medēdi arte ꝑitꝰ. q̇ ſpōdet ma giſtꝝ ſe bre alexandrie. qui ꝯͣ vſus medicoꝝ enā animas curat. Pater audieijs receſſit De ſancta Garbara ⁊ ꝯceſſit fieri cū ea colloq̇a. Tūc valēciꝰ ſa cerdos ⁊ barbara ꝯferūt int̓ ſe ſua miſteria Ibi tūc ꝑlecta epl̓a ⁊ bn̄ docta qḋ d̓fuit epl̓e ad plēitudīeꝫ d̓ſiderij a legato qͣſiuit ⁊ ad li bitū inuēit. Cognito āt quo pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſ ſct̄s ſit ſolꝰ d̓s. ⁊ quo filiꝰ miſſꝰ ſit a prē. ⁊ ꝑ ſu ſceptā hūanitatē hoīeꝫ ꝑditū reuocaſſꝫ. cap tiuū redemiſſꝫ. ⁊ ꝑ ſacꝝ lauacꝝ eꝰ pctā lauiſ ſet. accelerauit ad baptiſmi gr̄aꝫ. ⁊ ab eodeꝫ pb̓ro valēcio quē origenes ad ea miẜat bap tizata ē ī turri ī qͦ eā pr̄ poſuerat. Ampliꝰ q̇ dei erāt q̄ſiuit. ⁊ q̇ ſurſū ſt̓ cupiēs. libros qͦſ ei origenes miẜat freq̄nt̉ legit. ⁊ vald̓ creuit in ſciā diuioꝝ ēt ſine mgro ⁊ ī ſapīa diuīa Le ēt d̓ ea ꝙ qꝛ pulcra fuit. q̇dā d̓ optīatibꝰ t̓re il liꝰ pr̄ī eiꝰ locuti ſt̓ vt viꝝ ſibi acciꝑet Ip̄e v̓o accedēs ad eā in t̓rim ꝑſuadebat ei di. Filia mea q̇dā d̓ potētibꝰ ꝯmēorati ſt̓ mihi d̓ te vt acciꝑent te ī ꝯiugio. qd gͦ vis d̓ hͦ. Ip̄a v̓o i tuita prēꝫ cū ira dixit. ne cogas me hͦ age pr̄ At ip̄e ſeceſſit ab ea. deſcēdēſqꝫ īſtituit ml̓uiꝰ tudīeꝫ artificū q̄ facerēt lauacꝝ. ꝯſtituit qūo fieri debuit. tribuēs ſingul̓ mercedē ī ītegrū. ꝓfectꝰ qꝫ ē ī regionē lōginquā. deſcēdēſqꝫ fa mula dei de tͣri vide qd̓ factū ē. vidit ꝯſeptē trionē duas ſolūmō feneſtras dixit artifici bꝰ qͣre duas feneſtras īſtituiſtꝭ. Dicūt ei. pr̄ tuꝰ diſpoſuit. qͥbꝰ illa. Facite ⁊ mihi aliā fe neſtrā. Qui dixert̉. timemꝰ dn̄a ne īdignet̉ pr̄ tuꝰ ꝯͣ nos. Dicit eis faml̓a d̓i. Facite mi hi feneſtrā. ego d̓ hͦ acq̇eſcere faciā pr̄eꝫ meū Ip̄i v̓o fecert̉ aliā feneſtraꝫ. Perambulās v̓o barbara ī natatorio ꝯoriētem. iſtituit in marmoribꝰ eꝰ digito p̄cioſā crucē. De poſt aſcendēs in t̓rim vidit ſimulacra q̄ colebat pr̄ eiꝰ ſuſcipiēs ſpūmſanctuꝫ inſpuit ī facieꝫ eoꝝ ⁊ dixit. Sil̓es vr̄i fiāt q̇ faciūt vos ⁊ oēs qͥ ꝯfidūt ī vob̓. Finitoqꝫ oꝑe reuerſus ē pr̄ eiꝰ de ꝑeg̓natōe ⁊ ꝯtēplatꝰ tres feneſtras. di xit artificibꝰ Quare tres feneſtras īſtituiſtꝭ Dicūt ei. Filia tua ſic nob̓ p̄cepit. Ipſe v̓o ait filie. Tu īperaſti tres feneſtras fieri. At illa. Etiā. Etei bn̄ feci. Nā tres feneſtre illu minat totū hoīeꝫ. Et aſſumes eā pr̄ eiꝰ deſcē des ī natatorio. ⁊ dixit ei. Quo abūdātius illumināt tres feneſtre diabijs. Illa rn̄dit. Tres ſūt mundū illuminātes ⁊ ſtellaꝝ cur ſū regulātes. pater ſcꝫ filiꝰ ⁊ ſpūſſctus. et hij tres vnū ſūt in eſſentia. Tc̄ furore repletus pr̄ tulit ſpatā ſuā vt eā occid̓et. Ip̄a aūt ora bat ad dn̄m ⁊ abſciſa ē petra ⁊ ſuſcepit eā in tus. ⁊ eiecit eā ſuꝑ montē. in qͣ duo paſtores erat paſcētes oues ſuas. Et illi ꝯſiderauert̉ ꝙ biā barbara a facie pr̄is extra petrā fuget Pater aūt eius queritādo diſcurrēs venit ad p̄dictos paſtores inquirēdo vtrū vidiſ ſent Barbarā filiā ſuam. Unus autē eorū ꝯſiderās iram patris iurauit ſe neſcire eaꝫ. alter v̓o digito eā ꝓdidit. Btā aūt barbara ꝓditori ſuo maledixit. ⁊ ſubito ip̄e v̓ſus eſt ī ſtatuā marmoreā. ⁊ oueſ eꝰ ī locuſtas muta te ſūt. Hoc apocrifuꝫ ē. At pater eā reꝑiens flagellauit ⁊ coma traxit. eaꝫ cathenis ⁊ cla ue recluſit vt nō aperiret ei quiſqͣꝫ. cōſtituit qꝫ cuſtodes vſqꝫdum abiēs nūciaret p̄ſidi Marticiano. Audiēs ergo p̄ſes iuſſit eam pn̄tari. Preſes aut videns mira pulcritudi nem eius dixit ei. Quod vis. parce tibijpſi ⁊ ſacrifica dijs aut acerrimis tormētis tra deris. Cui illa. Ego habeo ſacrificare deo meo ieſu xp̄o qͥ fec̄ celū ⁊ terrā ⁊ mare. ⁊ oīa q̄ in eis ſunt. De demonibꝰ tuis dicit ꝓph̓a Pſal. cxiij. Os hn̄t ⁊ nō loq̄nt̉. oculos hn̄t ⁊ nō videbunt ⁊cͣ. Sil̓es illis fiant q̄ faciunt ea ⁊ oēs q̇ ꝯfidūt in eis Tūc p̄ſes furore re pletꝰ iuſſit eā expoliare. ⁊ carnes eiꝰ neruis ihaurinis ſine miſcd̓ia diſcerpere. ita vt om ne corpꝰ eius inqͣnaret̉ ſangͥne. ⁊ iuſſit eam carceri recludi qͣtenꝰ tractaret q̄ pena eā cō ſumeret. Mediā nocte circūfulſit eā ſol d̓ ce lo in qͣ apparuit ei xp̄s dicēs Cōfortare filia quoniā copioſum fit gaudiū in celo ⁊ ī ter ra ſuꝑ paſſione tua. Non ergo metuas mi nas tyranni. ego enī ſum tecū vt eruāte ab oībꝰ plagis q̇ inferunt̉ tibi. Et ſtatim omēs plage nuſqͣꝫ apparuerūt. Gaudebat autē ⁊ exultabat ſctā barbara ſuꝑ exhortatiōe dn̄i. Māe fctō iuſſit p̄ſes afferri eā. Et intuēs qꝛ illata ei tormēta nuſqͣꝫ cōparuerunt dicit ei Ecce quo repropiciati ſunt tui dij tibi ⁊ dili gut te. qꝛ plagas tuas ſanauert̉. Rn̄dit bar bara. Similes ſunt tibi dij tui ſurdi. ceci. et De ſancta Barbara muti. Et quo plagas meas curare poterūt q̇ ſibujpis remediū ꝯferre n̄ pͥn̄t. Me at q̇ cu rauit ē xp̄s filiꝰ dei viui quē tu n̄ vid̓s. qꝛ īdu ratu ē cor tuū a diabolo. Tuc p̄ſes vt leo fre mēs iuſſit carꝑe lata eiꝰ et lāpades ardētes applicari ei. ⁊ malleo caput eiꝰ cedi. Ip̄a at i tuita ī celū dixit Tu noſti cordis cogͥtor dn̄e qꝛ amoris tui occaſiōe patior. me gͦ ne dere linqͣs. Prote v̓o has plagas fortit̉ ſuſtinui Tunc iuſſit ip̄iꝰ p̄ſes gladio abſcidi mami las eiꝰ. Que aſpiciēs in celū ait. Ne ꝓijcias me a facie tua dn̄e. ⁊ ſpi. ſan. tu. ne auf. a me. Cū āt hāc plagā fortit ſuſtineret. iuſſit eā nu dā circūire regionē illā. ⁊ plagis īferētibꝰ fla gellari. At martir xp̄i vidēs in celū ait. Dn̄e deꝰ q̇ operis celuꝫ nubibꝰ. adiutor ⁊ ꝓtector meꝰ eſto. ⁊ tege nudatū corpꝰ meū. ne vid̓at̉ ab ocl̓is impioꝝ viroꝝ. Hec dicens deſcēdit angelꝰ dn̄i. oꝑiens eā ſtola cādida. Hoc cū videret ip̄iꝰ p̄ſes. p̄cepit eā gladio trucidari. Tūc furore repletꝰ pat eiꝰ ſuſcepit eā a p̄ſide ⁊ ꝑduxit ea in mote. At v̓o ipſa gaudēs ſuꝑ hͦ feſtinabat vt ꝑfecte vite et̓ne brauiū acciꝑet Et adducta in mote orabat ad dn̄m dicēs. Dn̄e ih̓u xp̄e cui oīa obediūt. p̄ſta mihi hac petitiōeꝫ. vt ſi q̇s memor fuerit noīs tui ⁊ fa mule tue faciēſ memoriā paſſiōis mee. Dn̄e ne memieris pctōꝝ eiꝰ ī die iudicij. ſꝫ ꝓpiciꝰ eſto ei. tu ei ſcis qꝛ caro ſumꝰ. Et facta ē vox d̓ celo ad eā dicēs. Ueni pulcerrima mea. re qeſce ī cubilibꝰ prīſ mei q̇ ē in cel̓ qd̓ poſtula ſti donatū ē tibi. Quo fctō martir xp̄i ad lo cū ſupradictū veīt. ⁊ ibi martiriū ſuū finiuit. a ꝓpͥo ei pre decollata ē. Pre eꝰ de mōte d̓ſcē dete. ignis de celo deſcēdit ⁊ ꝯbuſſit eū. ita vt nec puluis eiꝰ inueīret̉. Finita ē at ſctā mar tir xp̄i barbara cū ſctā iuliana qͣrta die men ſis decēbris imꝑante maximiano. et p̄ſidete marciano. ¶ Fuit vir nobil̓ comes ſaxonie q̄ inimicū ſuū captiuauit que ſtatī in turri recludi fec̄ ⁊ failie ſue ſub pēa magmādauit ne ſibi aliqͦs cibū vl̓ potuꝫ mīſtraret. vt ſic eo citiꝰ moreret̉ fame. Cunqe ꝑ aliqͦt tp̄s ſine ci bo ⁊ potū maſiſſꝫ. cuſtode turris voce lugu bri ⁊ lamētabil̓r rogauit. vt eī modicū daret de pane ob reuerētiā gl̓ioſe v̓gis barbare ne ſic fame moreret̉. Cuſtos nec clamorē nec p̄ ces aduertebat. ⁊ ſic ꝑ aliqd̓ ip̄s iacebat ⁊ ne mini rn̄ſum dabat. Auſtos v̓o eſtimabat il lū iā mortuū. Rogauit gͦ dn̄m vt illū extra hr ꝑmittet pͥuſqͣꝫ corpꝰ mortuū exalaret feto rē Iniecerūt igit̉ fune in collū detēti. ⁊ ad ſū mitatē d̓ducētes ſic eū de alto ꝓiecerūt Qui cū ad trā ꝑueniſſet. ſtatim ſe erexit. ⁊ oēs qui aderāt hͦ vidētes in fugā cōuerſi ſūt. Quos ille dulcit monuit. ac ꝓpt̓ deū rogauit ne fu gerent. ſꝫ vt ꝓpiꝰ accederēt. Et cū acceſſiſſēt ad eū introgauerūt eū quo hoc fieret aūt qͣ mō viuere poſſet. Quibꝰ illa rn̄dit. Btā vir go barbara me in oībꝰ anguſtus meis cu ſtodinit. ⁊ in eiectōe turris ſuis ſanctiſſimis manibꝰ me ſuſtētauit ⁊ mori n̄ poſſum niſi ꝯfeſſus ⁊ ſacra cōione munitꝰ ⁊ inunctꝰ In terrogatꝰ vn̄ hāc grāꝫ hrēt dixit. Ieiunijs ⁊ orōrbꝰ oī die. oī ano honoraui eā. ⁊ hac gra tiā mihi apud deū obtinuit. vt mori n̄ poſſū abſqꝫ ſacramētis. Quibꝰ ꝑceptis ſtatī ſpūꝫ exalabat. ¶ Aliud exēpluꝫ legimꝰ. Tꝑe ſere niſſimi adolfi regis romanorū accidit vt q̇ dā comes ex mādato regis in ꝑtibꝰ oriētali bus p̄ſideret. Labēte v̓o tꝑe famulꝰ q̇dā de ꝓſapiā militari. ꝙ vgine violauerat incuſat̉ Qui captꝰ vincul̓ incluſus quſqꝫ cogitaret de ꝯſilio nobiliū ac ciuitatis qͥ ꝯͣ eū eſſet ſnīa facienda. Et tꝑe ſtatuto oēs ꝯuenerūt. ⁊ iu uenis adductꝰ ē. q̇ intime rogauit vt ꝯfitere tur. Uocat̉ ꝯfeſſor audies eū. innocete ip̄m inuēit. Un̄ ꝯfeſſor eū induxit. vt btē barbare ꝑpetuū ẜuitiū voueret nec ad domū veniret ⁊ rediret niſi pͥus locū antiquuꝫ culmen in pruſſia viſitaret. Qd̓ et iuuenis fecit. Inte rea ml̓ier clamas iudiciuꝫ implorat. Iuue nis ille ad iudiciū ducit̉. Iudex qͣrit de ſentē tia. Iuuenis iā de vitā ſua deſperās. q̇dā ig notꝰ acceſſit que nemo nouit. exhortas iuue ne vt iudice rogaret ipſuꝫ ſuū v̓bū loq̄. Qd̓ factū eſt. Tuc tota vniuerſitaſ cūcurrit. que ⁊ qualit ille deſpectꝰ vellet fari. Et rationa bilit on̄dens ꝓlata ſnīam ꝯ iuuene eſſe nullā ⁊ ꝯſtant ꝓbans ꝙ omēs tā nobiles qͣꝫ ciues ⁊ omēs qui aderant illud veꝝ eſſe dicebant. ⁊ ſic ſententiā reuocauerūt. qꝛ vltra hūanuꝫ M De ſancta Brigida ſenſum ꝓtulit q̄ nullꝰ cōtradicere potuit. Et cū p̄dictꝰ iuuenis an̄ tribunal exiſtebat. p̄ni mio gaudio ꝓſternere ſe volēs caſu accidit vt colluꝫ iudicis amplecteret̉. Qd̓ videntes ſerui iudicis. hoſtilit irruerūt in eū. Hoc pa ter ⁊ amici vidētes deſꝑati flētes ⁊ lamētāteſ qͣi mortuū eū reliq̄rūt. Qd̓ intelligēſ ꝯfeſſor ſuꝰ ꝯfident aīcis ſuis ait. Neq̄qꝫ ſic de bn̄fi cus b. barbare diffidetis. qꝛ v̓acit ſcio ꝙ ſanꝰ eſt. ⁊ nullā patit̉ corꝑis moleſtiā. Accedētes pat̓ ⁊ aīci eiꝰ cū feſtinatōe nullū veſtigiū vul neris inuenerūt ī eo Gratulabāt̉ illid̓ meri tis ⁊ bn̄ficijs be. barbare ei p̄ſtitis. ⁊ magͥfice eā laudauerūt. ⁊ ſic iuuenis tādē in ẜuitiob. barbare vitā ſuā finiuit. CC ¶ De ſancta Brigida. S4 Ancta Prigida v̓go religioſa vidēs ſibi inſtare tp̄s deſpōſatōnis. dn̄m rogauit vt aliqͣm deformitatē ſibi īmitteret. vt ſaltē hͦ mō ꝓceꝝ inſtātiaꝫ vitaret. Tūc vnꝰ ocl̓s eiꝰ crepuit ⁊ liq̄factꝰ ē in capite ſuo. Accepto er go ſacro velamīe brigida cū alijs v̓ginibꝰ ſa cris velatis ⁊ d̓o deuotis ī opido medi exti tit. vbi dn̄s eiꝰ orōe pl̓ima digͣtꝰ ē facere mi racula. ¶ Hoſpitē q̄ndā marcū noīe ſana uit. ¶ Deceꝫ ⁊ octo eccleſijs de vno modio ceruiſiā a cena dn̄i vſqꝫ in fineꝫ paſce ſuffici enter mīſtrauit. Leproſo cuidā petēti lac. cū nō hrēt aquā frigidā porrexit. ſꝫ in lac aqͣ co uerſa ē. eoqꝫ hauſto puella q̄daꝫ ſanata eſt. Deinde leproſum curauit. duos cecos illu minauit. ¶ Cōtigit vt cā cōgente iter faciēs in vadū fluuij laberetur. ⁊ fracto capite ſan guis emanauit. qͦ mulieres due mute linite vocē receperūt. Poſt hͦ vas p̄cioſuꝫ regis a manu ruſtici lapſuꝫ diſſiluit ⁊ ne ruſticꝰ dā naret̉ a brigida integꝝ reſtitutū eſt. ¶ Cūqꝫ mulier q̄dā leproſo poma negaret. Brigide p̄cibꝰ pomeriū funditꝰ exaruit ⁊ poma no uiter intꝰ relicta penitꝰ euanuerūt. Hinc iter faciēs in curru vidit pauꝑeꝫ qͣndaꝫ cū fami lia ſua ml̓to ſudore ligna ferenteꝫ. ⁊ miſerta dedit illi eqͦs ſuos. ¶ Et illa cuꝫ puellis ſuis iuxta viā ꝯſedit ⁊ ait. fodite ſub ceſpite ꝓpinquo. vt aqͣ ꝓrūpat ꝓpt̓ ꝑegrinantes. mox ce ſpite eiecto fons ꝓſiliēs emanauit. Hoc fctō dux inde trāſiēs brigide duos equos dedit. ¶ Appropinqͣnte die paſce dixit brigida puel lis ſuis. q̇ lauabit ī firmas nrās ſorores. Cū qꝫ ille vtpote iuuecule oēs recuſarēt. brigidā intrauit māibꝰ illas lauās et ab infirmitate ſanauit. qͣꝝ vna erat palitica. aliā demōia ca alia leproſa ¶ In domo quādaꝫ aliena ſctā brigidā manēte. calū ꝯtigi: vt oēs exirēt. ⁊ ve nerūt q̇dā petētes panē. ⁊ brigida circūſpici ens dixit puero ꝓpe cubāti ꝑalitico ⁊ muto. qd̓ tn̄ ip̄a ignorabat. puer ſcis vbi ſit clauis. ⁊ ille rn̄dit. ſcio. dixit ei brigida. ſurge ⁊ mini ſtra ill̓. ⁊ factū ē ita. ¶ In domo vna. xij. īfir mos curauit. In ꝯcilio magno ml̓r q̄daꝫ vni ep̄o crimē ſui ꝑtꝰ īpoſuit. cui cū biā brigi da os ſigno crucis ſignaſſꝫ illa ītumuit a v̓ tice capitis vſqꝫ ad plātā pedis. nec tn̄ v̓itatē ꝯfeſſa ē. Dixit. dic̄ infantule q̇s ē pat̓tuꝰ. Et ille rn̄dit. Ep̄s patmeꝰ nō ē. ſꝫ q̇dā ī extrema ꝑte ꝯcilij vltimꝰ ⁊ turpis ⁊ vilis. ¶ In diebꝰ illis vēit ad ſctāꝫ brigidā q̄dā v̓go qͣrens ele moſinam ab illa. Cui brigida dixit. Accipe vaccā meaꝫ ⁊ abduc. Cui illa rn̄dit. Uacca mihi nihil ꝓdeſt. veniēt ergo latrones ⁊ au ferēt eā mihi. Grigida dixit. Accipe cingulū meū ⁊ eo aqͣ intincto ſparges ⁊ ſanabis īfir mos. Quo arrepto leta abijt ⁊ ab infirmis ſanatis lucra ml̓ta ꝯͣxit ⁊ pauꝑibꝰ xp̄i diſtri buit. ¶ In tꝑe famis brigida ꝑrexit ad ep̄m iborū vt ab eo pet̓et fruges. Ille tꝑe qͣdrage ſime cū aliū nō hrēt panē duruꝫ cū lardo ꝓ poſuit. ⁊ illa cū ep̄o comedit. Due autē illiꝰ puelle nolētes carneꝫ comed̓e abſcōderūt. ſꝫ ille v̓ſe ſt̓ in duos ſerpētes. vnd̓ grauit̉ a brigi da corā ep̄o increpate ſūt. Tūc eis penitenti bꝰ illis orātibꝰ ſerpētes mutati ſūt in panem Poſt ml̓ta talia admirāda brigida migra CUI uit ad dn̄m. De ſancto Gangolfo. angollus ex nobi li genere burgundie oriundus fuit. Qui qͣdā vice in cāpania ad fontē veniēs ⁊ de aqͣ bibēſ. vēit dn̄s loci vbi fons emanauit De ſancto Udalrico ⁊ ei fontē venalē exhibuit. Sctūs v̓o memor liꝰ v̓bi dn̄ici. Si dixeritis huic moti tolle te. ⁊cͣ. emit fonte centū ſolidis. Cū āt hͦ vxori do mū venies narraret. ⁊ ab ea deriſus baculū que mau tenebat ſolo ifixit. q̇ retracto ſtatiꝫ fons erupit. ſic̄ ille queꝫ emerat. ⁊ in loco vbi in capania fuerat nūqͣꝫ plꝰ emanauit ¶ Ux orat eiꝰ a q̇dā clerico nephario polluit̉. ita ꝙ de hoc eā ſuꝑ his intpellaret. ⁊ ip̄a inſtanter negaret. Immitte inqͣt manū in fontē vt d̓s q̄ cūcta videt v̓itate on̄dat. Illa imꝑterrita īmiſit. ſtatī carnes vſqꝫ ad oſſa dependebāt Tūc ille. morte q̇dē diges. ſꝫ ei q̇ cūcta iudi cat reſeruo te. Clericꝰ v̓o ml̓ieri adheres q̇ dā vice ceruicē gangolfi abſcindere volens. ip̄m in coxa vulnerauit. Qui poſt aliqͦs di es ſūpta cōione ad dn̄m migͣuit. q̄ miracul̓ ml̓tis claruit. Clericꝰ v̓o vt iudas mortuus crepuit mediꝰ. Uxor at gangolfi cū audiuit ꝙ maritꝰ eiꝰ egros ſanaret rn̄dit. Sic fac̄ v̓ tutes gangolfus. ſic̄ anus meꝰ. ſtatim a ꝑte illa turpis ſonꝰ ꝓdijt. Taliqꝫ deinceps ſub iacuit obꝓbrio. vt oī vita ſua eodē die. ſcꝫ ſex ta feria qͦt verba ꝓtulit. tot turpes ſonos ab illa parte emiſit. ACII ¶ De ſancto Udalrico. Dalricꝰ ex nobili alemanoꝝ genere ortꝰ ī mōaſterio ſancti galli enutrit̉. vbi dū habitū vellet acci pere ab incluſa ꝓhibet̉. dicēte ſibi ꝙ futurus eēt ep̄s in auguſta. Qd̓ ꝓcedēte tꝑe factuꝫ ē ¶ Quadā v̓o die cū ſctō corādo ꝯſtantienſi ep̄o ad mēſaꝫ ꝯſedit. a qͣ cōſurgēs ter miſſaꝫ celebrauit. qd̓ dū corādo inotuit dixit. Nēo illi hodie ſaturior ad miſſaꝫ acceſſit credens eū cōmediſſe. ¶ Per oleuꝫ in cena dn̄i ab eo ꝯſecratū ml̓ti ſūt ſanati. ⁊ oculi pl̓imi illumi nati. ¶ Quodā tꝑe in die ſctī ioh̓is bap. gui infirmitate opp̄ſſus duo iuuenes aſtiterunt ei. qͦꝝ vnꝰ ait. Quare n̄ſurgis. debes enī ad ſanctū ioh̓eꝫ miſſā hodie celebrare. Qui ſur gēs bis eod̓ die celebrauit. Poſt ml̓ta mira cula āno dn̄i nogēteſimo. etatis ſue octoge ſimotercio. ordinatōis ſue ꝗͥnqͣgeſimo mig uit ad dn̄m. Cuiꝰ corpꝰ cū ad lauandū fuit denudatū tāta fragrātia de eo emanauit vt cūcta pectora aſtātia replerent̉. Portat̉ igī ad eccl̓iaꝫ. ſuꝑuenit volfgangus ratiſbon. ep̄s. ⁊ ip̄m in eccl̓ia ſct̄e affre honorifice ſepe liuit. ECIII ¶ De ſancta Affra. Ffra filia hilarie cuiꝰ ꝓgenitores a cypro venerūt cū eēnt cultui veneris dediti ip̄a cū ancill̓ ſu is meretricio ſe dedicauerat. Haꝝ ꝓſtibulū narciſſus ep̄s cū felice dyacono ꝑſecutioneꝫ dyoclecian deuitas. ignorās ingreſſꝰ ē. Et pͥmo ꝓ turpi amatore ſuſceptꝰ ē. poſtea xp̄ia noꝝ ep̄s cognitꝰ. Affra pedibꝰ ep̄i aduolui tur ⁊ ſtatī ꝯuertit̉. De manexp̄iani qͦrunt̉ ſꝫ affra ſub lini faſciculis eos abſcōdit. Tunc affra ep̄m ad hilariā matrē ſuā ducit. qͥ etiā aduoluta pedibꝰ eiꝰ efficit̉ xp̄iana. Tuc cla mat demon ſuꝑ ep̄m ſe iniuſte a ſuis habita tiōibꝰ expelli ⁊ recuſat abſced̓e. niſi aliqͣ aīa ſibi ī ptātē det̉. Dat̉ ergo ei draco magnꝰ ab ep̄o in faucibꝰ alpiū quē ſtatī demo occide bat. Tūc narciſſꝰ domp hilarie ī ecc̄iaꝫ cōſe crauit. ⁊ dioniſiū auunculū affre ep̄m ordi nauit ī auguſta. Affra v̓o cū ſolita exercere negligit. gayo iudici accuſat̉. Cui cuꝫ iudex paganꝰ diceret deū xp̄ianoꝝ meretrices ab horrere. ⁊ xp̄m habitare in talibꝰ non poſſe. Affra rn̄dit. Chriſtū ꝓ pctōribꝰ veniſſe. Iu bet̉ in inſula lici flumīs cremari. matat ⁊ an cille dū eā ſepeliſſent. ibideꝫ cōp̄henſe in igne cremant̉. ¶ CdIIII ¶ De ſancto Oſualdo. Sualdus rex an gloꝝ filiꝰ achie. ſororis ſctī admū di reg q̇ ⁊ ꝓ xp̄o occubuit. fuit vir magnaru elemoſinaꝝ. In die paſce ab aydano lindi franēſis diuīa audiēs. ⁊ cū linguā ignoraret rex ppl̓o īterp̄tabat̉. Et die dū pauꝑes ꝯflue ret. ⁊ iā oīa victualia eēnt diſtributa. diſcum argēteū fecit ꝯfringi. ⁊ dari egenis. Cui ep̄s ꝯgratulās manuꝫ eiꝰ oſculabat̉ dicēs. nūqͣꝫ īueteraſcat hͨ manꝰ. ⁊ factū ē ita Permanet ei vſqꝫ hodie Qui etiā die ac nocte vacabat M 2 De ſancta Uecla diuinis. ⁊ aut ſupinis aut flexis genibꝰ gra tias agebat. Fratre ſuo camfrido ab impijſ ꝑempto. ducē britonū cū ml̓tis ſuꝑ ſe venien tē ip̄e erecto crucis vexillo ⁊ flexis genibꝰ ſu perauit. Nono āt regni ſui āno etatis vero xxxviij. rex mericioꝝ q̇ an̄ceſſorē ſuuꝫ ꝑeme rat. ip̄m in p̄lio occidit. ⁊ caput cū manibꝰ ⁊ brachijs ignominioſe ſtipiti ſuſpēdit. q̇ pꝰ ea ml̓tis claruit miracl̓is Scolaſticꝰ q̇dā bo na dicēs ⁊ mala faciēs ad extrema ꝑductꝰ. vidit ſe ad inferos duci. inuocat auxiliuꝫ oſ 2valdi. ⁊ allata ſibi ꝑticula pali in qͣ caput oſ 2valdi cū māibꝰ pepēdit. ⁊ in aqͣ bn̄dicta po ſita. ⁊ eo potato vitā obtinuit ⁊ ſalutē. ACV De ſctā Tecla. Ecla ſponſa tha miri. ſedēs in feneſtra ſua audiuit paulū q̇ yconiū venerat de v̓ginita te p̄dicantē. illi adheſit. Titus inibi preceſſe rat ⁊ paulū ſic deſcp̓ſit. Statura breuis. ca pite robuſto. ſuꝑcilijs iūctis. naſo aquilino. grā plenꝰ. Tūc mat̓ tecle filiā cū apl̓o accu ſauerat. vn̄ ambo ad ꝓcōſulē trahūt̉. matre ꝯtra filiā clamāte. qꝛ ſpōſuꝫ ſuū ꝯtēnit ⁊ hu ic adheret. Tūc paulꝰ expellit̉. ⁊ tecla igni in iecta illeſa exiuit. ⁊ inuenit paulū ꝓ ſe orantē ⁊ ſtatī ſequit̉ antiochiā. Ibiqꝫ a q̇dā ꝯcupi ſcit̉. ſꝫ vidēs ſe ꝯtēmi ꝓ ſacrilega iudici tradit̉ Seq̄nti die tecla int̓leones ⁊ leenas ⁊ vrſos ꝓijcit̉. ſꝫ oēs ſe inuicē interficiūt. et v̓go illeſa ꝑmāſit. Tūc in aquā int̓ feras ꝓijcit̉. ⁊ dixit. In noīe prīs ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī ſit mihi hͨ a qua fons bapmi ⁊ oēs fere ſtatī moriebāt̉. Iteꝝ in āphiteatro int̓ feras ꝓijci crudeliores iu bet̉. ſꝫ pie matrone ꝯfluūt ⁊ odorifera q̄dam aptāt vt ferr dormiat ⁊ mitigent̉. qͥbꝰ ſtatim ſoporatis. thauri ferociſſimi adducūt̉. qͥbuſ ignita ferramēta ad genitalia ligāt̉. vt magͥ ſeuiāt. ⁊ v̓go ligata int̓ illos ꝓijcit. ſꝫ illeſa ⁊ co buſtis vincul̓ abſoluit̉. Deinde iteꝝ cū apl̓o ſuironā ꝑgit tādē a paulo recta bn̄dictione ſumpta ycontū redijt. ⁊ ſpōſuꝫ mortuū repe rit. Mater eiꝰ in ſua nequicia ꝑmāſit. Ipſa vero multaꝝ v̓ginuꝫ mater extitit. ⁊ oras ad dominū migrauit. ¶ QQVI ¶ De ſctā Runegunde. Ix nobiliſſimo pa rentū magnoꝝ vicꝫ auguſtoꝝ ſan guine duo immarceſſibil̓ gl̓e floreſ emicūe rūt. ſcd̓s vicꝫ heinricꝰ romani imꝑn gl̓ioſiſ ſimū decꝰ. eiuſqꝫ digͥſſima collectalis pie me morie kunegudis imꝑatrix. Eadeꝫ v̓o btā ⁊ deo dilecta kunegūdis t̓reno imꝑatori cor poralit̓ nō carnalit̓ ꝯiūcta. celeſti regi v̓gini tatē ſuā ꝯſecrauit. quā vſqꝫ in fine caſti cōiu gis ꝯſenſu d̓o teſte ꝯẜu auit. Qd̓ poſtmodū diuinitatis teſtimoniū ne lumen in tenebris lateret on̄dit. dū eā ad ꝯfundenduꝫ v̓ginita tis hoſtē ⁊ obſtruendū os mendaciū ꝯͣ v̓gi nē xp̄i loq̄ntiū. ſuꝑ ignitos vomeres incede re. ⁊ illeſaꝫ ꝓcedere dedit. In faſtibꝰ itaqꝫ cō ſtituta cōtinētie ſue gl̓iam ſub treni clamide imꝑij ſatāgebat abſcōdere. vt tāto ꝓpēſiꝰ qͣn to efficaciꝰ poterat ꝓmoueret. q̇d̓o inſtiga te illo qͣꝫ adiuuāte ad laudē ip̄iꝰ cogitabat ꝑ ficere. Deniqꝫ poſtmodū nouellā fecūdiſſi me plantatōis ſue eccleſiā quā cum illo ſuo ſtudioſiſſimo cooperatore heinrico in loco bambergēſi venuſtiſſime ſic̄ hactenꝰ cernit̉ fabricauit. ſub patrocinio pͥncipis apl̓oꝝ be ati petri ⁊ ſancti georgij martyris monaſteꝫ riū ſub regl̓a beati bn̄dicti ad aqͥlonarē pla gā in honore ſancti michael̓ archageli extru xit. nō mīori ſtudio p̄dioꝝqꝫ ac diuerſorum donarijs ornamētoꝝ. Terciā demū verſus meridiē ſub ordine canoni eoꝝ ſub titulo be ati ꝓthomartyris ſtephani. paruo q̇deꝫ ſce mate ſꝫ maiori oꝑa de ſuo matrimonio ec cleſiā dedicauit. ad quā dedicādā bn̄dictuꝫ papa quē p̄fatꝰ d̓o dignꝰ imꝑator heinricꝰ ad ꝯfirmādū bābergēſeꝫ pontificatū aduo cauerat. veīre rogauit. ip̄a qͣꝫ illud pſalmig phi ſecū decantas. Dn̄e dilexi decore domꝰ tue. Diuerſa eidē eccl̓ie iuxta imꝑialeꝫ ma gnificentiā munera ꝯtulit. in diuerſis eccl̓ie ornamentis. qͥ oīa ipſe dn̄s apl̓icꝰ vt ſꝑ me moria fundatricis ipſiꝰ illic floreat. ne qn̄ ꝑ fraudē aut violentiā vel furto ſubtraheren tur inde dura banii ſui innōdatiōe ſeptua De ſancta hunegun de ginta qͦꝫ duoꝝ ep̄oꝝ q̇ illic aderāt autoritate ip̄o die ꝯfirmauit. Itē mōaſteriū ad hono rē ſctī ſaluatoris nr̄i ieſu xp̄i ⁊ eiꝰ victorioſiſ ſime crucis. in loco qͥ ꝯfugia d̓r. magͥfice cō ſtruxit. ⁊ ancillaꝝ dei ibidē d̓o ẜm regulā bea ti bn̄dicti ẜuientiū ꝯgregatōꝫ decētiſſime de clinauit. Porro cooꝑante ei in oībꝰ imꝑia li maieſtate. idē mōaſteriū omni ornatu de corauit. an̄ p̓ncipale altare yconā de auro ⁊ lapidibꝰ p̄cioſiſſimis ſtatuit. calices aureos ⁊ argēteos. catinos aureos. aureos vrceos. pallas ⁊ caſulas. vela ⁊ cortinas. cappas au ro ⁊ gēmīs p̄ciōſis intextas. et ceta vtenſilia ſiue vaſa ad mīſteria tāto ſtudio ⁊ tā ſūptu oſis expēſis eidē ecc̄ie ꝯtulit. vt q̇cūqꝫ ea intu ent̉ regia munificētia ⁊ mirā vtriuſqꝫ imꝑa toris vicꝫ ⁊ imꝑatricis deuotōeꝫ in deū ma gnoꝑe mirari non ceſſent. Preter has p̓nci pales ſue oꝑatōis. ⁊ pͥmarias ecc̄īas. q̇ ꝯuē tual̓ eccl̓ia q̄ moaſteria illoꝝ donatiuo non gl̓iant̉ ſe aut in p̄dijs dilatatas aut decora tas ornamētis. Alias ei antiq̇ͥtate collapſas reedificauerūt. qͣſdā etiā deſtructas ⁊ ad ni hilū redactas in pͥſtinū vl̓ ēt in meliorē ſtatū inſtaurauerūt. Et ſicuti prudētes v̓gines o leū ſue miſcd̓ie in diuerſos effuderūt. vt me rito dicere poſſint. xp̄i bonꝰ odor ſumꝰ in oī loco. O ꝯiugiū nō voluptate ſꝫ bona volū tate copulatū. O ſctūm mr̄imoniū vbi vna fides inuiolate caſtitatis. vbi vnꝰ ſpūs miſe ricordie ⁊ v̓itatis. vbi idē velle in v̓tutibꝰ. idē qꝫ nolle in vicijs. vbi nec pͥmꝰ nec alt̓ diſcer ni potuit dū alt̓ qḋ pͥmꝰ voluit. vbi par ani mꝰ in ml̓tifarijs opeꝝ effectibꝰ pares ī duo bꝰ on̄dit affectꝰ qͣles has nuptias dixerī ne ſcio. vnum ſcio. qꝛ nrā mō neſcit regio tales dū ꝓpt̓ regnū celoꝝ ſe caſtrantes. nec ꝓlē tre ne fecūditatis expectātes. celibē a deo genera tionē reciꝑent. a qͦꝝ ore laus dei nūqͣꝫ defici et. Hec ē generatio q̄rentiū dn̄m. q̄ viuētes ī xp̄o mēbra ſua mortificātes ꝓpter xp̄m. ſuꝑ t̓rā morientiū. modo regnātes cū xp̄o. bona dn̄i ſui vidēt in regiōe viuētiū. ¶ Quoniā de vita ⁊ miracul̓ pij heinrici xp̄ianiſſimi im peratoris ⁊ miſeratōibꝰ varijs qͣs fecit ī do mo dn̄i. de ſignis qͣꝫ ⁊ miracul̓ q̄ poſt tranſi tū ip̄iꝰ ꝑ eū fecit deꝰ. ſatis ac digne ſcpͥta ſctā recepit eccl̓ia nūc animū pupugit ac in men tē venit vitā memorāde vginis nrē breuit̓ ex plicare. ⁊ memorie ſcpͥto cōmēdare. vt ad ex plū eiꝰ ſe intuētes q̇cūqꝫ v̓gines q̇cūqꝫ vere vidue ꝑfecte vite normā arbitrent̉ ꝯuerſati one illiꝰ. Indignū enī nob̓ ⁊ magis oꝑep̄ci um digne duximꝰ vt illi officiū ſubtrahamꝰ oris. cuiꝰ ꝓuidētia qͦtidie alimēta ꝑcipimus corꝑis. Heinrico itaqꝫ ſuo ſue caſtitatis pa tientiſſimo ſꝑ cuſtode. vbi eā ſuis v̓gineꝫ vti trāſduxerat. in xp̄o reſignauit. ad celeſtia q̄ iugit̉ ſuſpirabat gaudiā tranſlato. illa ſe ad deū. vt ſꝑ totā ꝯtulit ip̄m ſue caſtitati. neceſſi tati. ac ſaluti adeſſe illū ſuis eccleſijs. illum fi lijs qͣs ⁊ in ip̄o aggregauerat pn̄tē affore. ad uocare. vigilis orōibꝰ inſtare. die practicam cū martha noctu ꝯtēplatiuā cū maria vitaꝫ agere nō ceſſabat. Quāta v̓o elemoſinaruꝫ largītate. qͣnta orōis inſtātia. ꝓ beati ꝯiugis defuncti aīa deſudauerit. in ſubſcripta pagi na quā ip̄a ꝑ ſe. nā lr̄aꝝ ⁊ artiū aliarū diſtin guere aurogēmiſqꝫ ſacras veſtes paratiſſi ma fuit. cōpoſuit ⁊ ſcpͥſit q̄cūqꝫ voluerit ag noſcere poterit. ¶ Runegudīs diuīa diſpē ſatione ſolo imꝑatrix nomīe. ſpecialit dilecte ꝯgregatiōi in ꝯfugia. qͥcq̇d iuſte ꝯuenit dile ctioni ꝓprie aduerſitatis ſarcinā faciliꝰ. velu. ti eſtimo. olerareꝫ. ſi vrās res ſaluas incolu meſqꝫ exiſtere viderē. Quāuis enī mens ꝓ celloſiſqꝫ curaꝝ fluctibꝰ vndiqꝫ quātiat̉. vrē tn̄ recordatōis anchora a cordis ꝓfundita te nō euellit̉. Et licet longe remoti ab oculis. ab aīo tn̄ nunqͣꝫ recdetis. qͣs nos ſeꝑabit a caritate xp̄i. caſus doloris an longinq̇tas re motōis. Quintiā ſi amiſſe facultatis vſus ꝯcederet̉. volūtas hͨ oꝑis exhibitōne cōpro baret̉. Ip̄m tn̄ modicū ꝙ adhuc d̓o volente reliquū tenemꝰ. veſtre cōioni alienū eſſe no lumꝰ. vt participatiōe paruitatis reueletur. magnitudo deuotōis. Mater nāqꝫ ſi paꝝ habuerit paruꝫ filijs tribuit. Ecce hͦ modici ſumptꝰ munuſcula ad refectionē vob̓ mit tunt̉ carnis. vt aīaꝫ ſenioris patris vr̄i conti nua or̄onis alimonia reficiatis. quia tot iu ſtoꝝ p̄ces vnanimiter ꝯtinuate apud deum M 3 De ſancta kunegunde multū poſſūt ꝓficere. iacobo atteſtāte ml̓tuꝫ valꝫ dep̄catio iuſti aſſidua. Ille etiā atz etiā iuſtus dn̄s q̇ iuſticias dilexit equitatē ſuppli cationis exaudire non reſpuit. ſed vobis in defeſſis interceſſoribꝰ ſupradicti cari memo riā facientibꝰ. ſalutis dabit premiuꝫ. qd̓ ipſe ꝓmittit dicēs. q̇ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē ſal uus erit. Atqꝫ bonū opꝰ in ꝯſpectu etiaꝫ dei placitū eſſe cernitis ſi nō ſolū ꝓ illis q̇ in hac vitā poſiti. multa vobis dona. ſed q̇ nulla fe cerūt oraueritis. Obſecro ergo vt euꝫ a cor dibꝰ veſtris nunqͣꝫ abijciatis. q̇ vos tāqͣꝫ ꝓ prias amauit. atqꝫ hūc locū veſtra ſeruitu te florere voluit. Eſtote qͦqꝫ mee neceſſitatis memores. ſemꝑ in hilaritate cordis miſeri cordes. ẜm illud apl̓i. dilecuio ſine ſimulatio ne. Ilecnon veſtre mentes in quadā mutue charitatis ſoliditate magis ac magis eocre ſcant. qua: enꝰ in die tribulationis clamoreꝫ veſtruꝫ ipſiꝰ aures exaudiant. qui dicit. vbi duo vel tres ꝯgregati fuerint in nomīe meo in medio eorū ſum. Qd̓ vos omni modo ꝓ mereri hortor eodē preſtante qui cum patre ⁊ filio ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat ꝑ omnia ſe cula ſeculoꝝ amen. ¶ Deniqꝫ conrādo ſibi ſuccedente in regͣno. ip̄a curis ſecularibꝰ ſi cut iā diu deſiderauerat exonerata iā in ip̄o anniuerſario die tranſitꝰ ſancti Heinrici. ar chiep̄os cū epiſcopis ad dedicationē confu gienſis eccl̓ie ꝯuocauit. vbi inter miſſarū ſo lennia imperiali decentiſſime omni ornatu culta ante p̓ncipale altare virgo deo deuo ta ꝓceſſit. ibiqꝫ theſaurū incōparabileꝫ. ligni videlicet dn̄ici cruce. paruā quideꝫ in mateꝫ riā. ſed maximā in v̓tute dn̄i obtulit. At vbi lectio euangelij in qua ſuꝑ arborem crucis aſcēdens ꝯſpicientē ſe ieſum ſuſciꝑe. ⁊ ab eo benedictionē puſillus meruit accipe lecta fu it regalē purpuram exuens. tunicā fuſcioreꝫ quā ip̄a ſibi manibꝰ ſuis operata fuerat. ſa cerdotali benedictione data. veſtem religio nis induit. ⁊ multis quidē ꝓ ſe flentibus. pro illa aūt gaudentibꝰ que iam ſeculū dānaſſet in veſtibꝰ. capillis qui hucuſqꝫ in eodē mo naſterio ꝓ veneratione ſeruant̉ preciſis. im poſito ſibi ab ep̄o velo ānulo fidei ſubarrata. gratulabūda ſuccinuit. Poſuit ſignū in facie meam ⁊ anulo ſuo ſubarrauit me dn̄s meus ieſus xp̄us. Ita ſponſa xp̄o ꝯſecrata dū filiaꝝ ſuaꝝ ſe ſancuſſimo cōtubernio ap plicuiſſet. nō vt mater filiabꝰ ſe p̄ferebat. ſed omnibꝰ inſeruiens. ſeruilē ꝑſonā ſe oſtende bat. ita tame vt cū omnia faceret oſtentatio nē fugeret ſingulorū. ne reciꝑet in pn̄ti ſecu lo mercedē ſua. Operabat̉ manibꝰ ſuis ſci ens ſcriptū eſſe. qui nō operat̉ nō māducet. Sponſo ſuo aut orans loquebat̉. aut pſal lens ad eccl̓ie limina pene inuiſa ꝓperabat. nihil ſeueritate illius iocundiꝰ. nihil iocūdi tate ſeueriuſ. triſtis in riſu. in triſticia ſuauis breue vite ſpaciū eterna memoria cōpenſa bat. Idem illi orōnis locꝰ ⁊ quietis fuit idē ſemꝑ habitꝰ. incultū corpꝰ. dū ſciret reijcien das delicias corꝑis qḋ paulo poſt vermibꝰ exarandū fuit ſemꝑ eā legere aūt legente au dire vidiſſes. multa illi circa ꝯtubernales de uotio. frequēs decubantiū viſitatio ſolicita paupeꝝ ꝯſolatio. ¶ Preterea eā feciſſe plu ra miracula credimꝰ. ſed ꝙ gloriā hūanam ⁊ oleū adulationis ſꝑ fugeret. illa voluit eſſe ſuppreſſa. aut incurie hominū ſeu reuolutio in tempoꝝ nō defectui deputandū virtutū. Unde etiam tantē maieſtati dignā ſcriben diminor materia fuit. pauca tantū q̄ inſcri ptis reperimꝰ. vel veridicā ſanctimonialiuꝫ vbi illa ꝓ xp̄o militabat relatōe cognouimꝰ hic inſerere dignū duximꝰ. Cū poſt or̄onis. frequentiā inter lectōnis laſſitudinē ancilla xp̄i in lecto non plumis extructo. ſed cilicio ſtrato membra ſopore gͣuata remiſiſſet. pu ella ſacra q̄ de more illi aſſidebat. ſacros cō dices legens. cū fere ad mediū noctis lectio nē extenderet caligātes oculos clauſit. lumē qꝫ e manibꝰ elapſum. paleas corripiens ſui fragore circūiacentes ſorores excitauit. cla more ex ꝯcuſſu facto virgo xp̄i de ſomno ex cuſſa. dum colluctātes int̓ ſe flāmas circa ſe aſpexit. ad oronis arma ſe cōuertit. et ſigno crucis adu̓ſtionē illā abſqꝫ omni ſuaꝝ leſio ne veſtiū auertit. Tua hec xp̄e oꝑa q̇ baby lonie regē in ſuo furore ꝯfudiſti. ⁊ babyloni os ignes vt pueri tui liberarent̉ illeſi. ¶ Ali De ſancta krunegunde nd̓ miraculū tam timēdū qͣꝫ mirandū huic placuit ſubſcribere. in qͣ animi illiꝰ ꝯſtantiā ⁊ rigoris ſeueritatē diſcere poteris. Habuit ſecū ſororis ſue filiā iutam nomīe. quā a pri mis annis educataꝫ oī diſciplinā ſeculariuꝫ qͣꝫ lrāꝝ ſciētia inſtruxerat. Hec materteram no minus religionis qͣꝫ dilectiōis amore in monaſterio ſecuta ⁊ ꝯſecrata fuit. Hanc in omnibꝰ plene inſtructā. vt eiꝰ in or̄onibꝰ. vi gilijs ac ieiunus ꝑſeuerantiā ⁊ a dn̄o patien tiā ꝑſpexit. oīm aſſenſu ⁊ rogatu pͥma in ip̄o cenobio eā abbatiſſaꝫ p̄fecit. Cū v̓go mat fi liā ſuſcipiēs iuxtā cōmonitioneꝫ ſctāꝫ iā du dū habitā. p̄cedentiū patrū repetens alloq̇a monet ob ſalutis affectu vtilia ac deo placi ta ſepe dicere. freq̄nter audire. ſolitaſ religio ſi itineris vias n̄ deſerere. magͣ magitqꝫ erro rū deuia. ⁊ diaboli calcare figmēta. nullā lu ci ac tenebris. v̓itati atqꝫ mēdacio. turpitudi ni atꝫ honeſtati. apud d̓i ẜuos docet eē cōio nē. ſolicite cauere ne vana ſectādo deſineret eē tēplū do fieret hītatio tenebrarū. fieret de monis monumētū lumīa ſua in deidefige re aſpectu. Primaqꝫ docet facere vt fructuꝫ doctrine ſue ip̄a in ill̓ d̓o adiuuate poſſit in uenire. Hec ⁊ hmōi iteꝝ atꝫ:teꝝ matno ſtu dio ei inculcās. qͣi in oībꝰ iā ꝑfectā ⁊ ip̄a ma giſtraꝫ veneraricepit. Illa vbi in matura li bertate poſita ē paulati a rigore ſuo deficere meliorē cultū. lautiorē cibū. viciorū alimēta deſiderare. vltima in choro. pͥma in ꝯuiuio. puellaꝝ fabul̓ intereſſe ⁊ in oībꝰ laxiꝰ ſe age re cepit. Pro hmōi leuitatibꝰ dū eaꝫ ſctā dei p̓uatim int̓ſe. publice corā oībꝰ argueret. ſe pius obſecraret. increparet. nͨ illa velut ma tertere patrocinio aut familiaritate vane cō ſiſa emēdarat. qͣdā dre cū ip̄a cū ꝯuentū cru cē. nā dies dn̄icꝰ erat. ſequit̉. abbatiſſa defuit quā illa inqͣrens ⁊ epulātē cū coeuis in ꝯcla ui reꝑiens. zelo pietatis armata cū v̓bo cor reptiōis dextrā maxillā eiꝰ ꝑcuſſit. q̇ qͣi ſigil lū qͦddāformā digitoꝝ accepit. qͥ oī tꝑe vite ſue nō caruit. De qͦ nimiꝝ facto ꝯſtat. qꝛ nō tantū ꝓ ſe ſꝫ alioꝝ emēdatione hoc ꝑtulit. vt huius viſio alijs ꝓficeret ⁊ ad melioris vite ſtatū a vicijs ſuis retorq̇ret. ¶ Forie ⁊ illud detractoribꝰ fabuloſum et infidelibꝰ videre ridibile putabit̉. ꝙ ſctītatē illiꝰ quā gra huili tatis ip̄a hoīes latere voluit elemēta loquūt̉ Deniqꝫ cū pꝰ lectione euangelij ſuo ſolenni more ad altare ſacrificatura accederet. dex tera manꝰ ſue cirothecaꝫ detrahēs. cū nullꝰ q̇ recipet adeſſet. a ſe reiecit. quaꝫ radiꝰ ſolis ꝑ feneſtre rimulas intrās ſuſcepit. ⁊ tādiū qͣt famulādo ſuſtinuit. donec illa pꝰ ſacrificiuꝫ rediēs eā reciꝑet. Tale etiā q̇d in beati veſte goaris aliqn̄ diuīa v̓tute on̄ſum fuiſſe legit̉. q̇ duꝫ a ſede ruſtici treuerēſis pontificis de ſpicit. a ſūma maieſtate ꝑ maioris lumiariſ famulatū honorat̉. Oīum itaqꝫ capax erat meritoꝝ. q̄ iudicē cuetaꝝ meruit hre virtutu Quindecim in ſcio ꝓpoſito ſuꝑuixit ānos. tam būilitatis grāqꝫ ꝓ religiōis reuerentia oībꝰ admiranda. Tandē p̄ nimia ciboꝝ ab ſtinentia. orōnis ⁊ vigiliaꝝ incredibili ꝑſeue rantia cepit corpore langueſcere. ⁊ ingraue ſcente morbo paulatim deficere. ſꝫ dū mem bra dolore ꝯtraherent̉ exteriꝰ tn̄ ſpū qꝛ laus dei in ore eiꝰ ſemꝑ. ꝯfortabat̉ interiꝰ. Uoca bat ſanctos angelos quoꝝ hic vita illic nūc ꝯſortio fruit̉. apoſtolos ⁊ cōfeſſores quorū fidem ſemꝑ ⁊ cōfeſſionem tenuit interpella bat. v̓ginū chriſti in ſuo exitu inuitabat cho rum quaꝝ emulatōe in carne dū p̄ter carnē viueret. immaculatū xp̄o cōſecrauerat tho rum. omniū deo famulantiū ſibi adeſſe ſibi occurrere orabat auxiliuꝫ. Uere qḋ ſcriptu eſt. timētibꝰ deuꝫ omīa cooꝑant̉ in bonum. in obitu tante v̓ginis vidimꝰ comprobatū. necdū ſpūm exalauerat. necdu xp̄o debitaꝫ reddiderat vitam. ⁊ iam fama volans tanti prenuncia luctus non tantum ſacratas v̓gi nes aūt diuerſi ordinis viros. ſed ⁊ totius vr bis populos ad exequias cōgregabat. So nabant pſalmi ⁊ totā domū vbi ſacrum cor puſculuꝫ in medio ſuꝑ illo nobili ſui cilicio ꝯpoſitum iacebat ī ſublime reſonās letania pro exeunte anima quatiebat. Interim ex more regales tanquam imperatrici. non vt paupercule debentur ſorori parantur obſe quia. aurea feretro obtendenda proferūtur velamina. Cum illa pallentes vultus quos M 4 De ſancta kunegunde ante vt ſponſo venienti letos videres ad os retorquere. manu annuere. amictus iſte ait. nō eſt meꝰ auferte hinc. Ornatꝰ hͨ alienꝰ eſt his treno ſpōſo. iſtis celeſti ſuꝫ copulata. nu da de vtero matris mee egreſſa ſuꝫ. nuda re grediar illuc. his miſere vilē carnis materiā inuoluite. ⁊ corpuſculū meū tuxta tumuluꝫ frīs mei ac dn̄i heinrici imꝑatoriſ q̄m me vo cantē video in ꝓpͥo locello reponite. His di ctis in manū dn̄i ſpūm cōmēdās carnis ſa cina abiecta. ad ſuū aīa reuolauit autorē. ⁊ ī antiquā poſſeſſionē diu ꝑegrinata ꝯſcendit tris mrēm cōem ſe amiſiſſe flētibꝰ. cel̓ āt ꝯci ue in ſuū ꝯſortiū ſe ſuſcepiſſe gaudētibꝰ Ita demū ſacro illo corꝑe feretro ſuppoſito no biliū ordīe p̄eunte. ml̓tis hincinde ꝯfluētibꝰ turmis cū illo ſibi ſꝑ familiariſſimo paupe rū ꝯtubernio. ad locū p̄deſtinatū fepulture felices exeq̇e vſqꝫ delate ſunt. Tū v̓o relictas prhes. vacua rura. deſolaras ciuitateſ. vndi qꝫ cucurrere ppl̓os videres. mrēs paruulos ſuos in brachio geſtātes. infirmos ī gͣbatis iacētes. ſanitatis grāꝫ ſꝑare. felicē ſe credere ſicui aut feretro iugi. aūt ab ip̄o ꝯtigiſſet ob umbrari. Tādē in ecc̄iaꝫ btī petri corpꝰ n̄ ſi ne labore deportatuꝫ. triduanas ibi meritis ſuis ac bn̄ficijs ꝯdignas habuit exeq̇as. filij qͥs ip̄a illic in xp̄o aggregauerat. de mr̄is pa ce iā ſecuri ꝓ ſe aūt ſolicin īceſſant̉ pſallebat. dū eā ſibi ad horā ſubtractam ſine timore a miſſiōis in ſpe ꝑpetue int̓ceſſionis recepiſſe plaudebāt. mat de celo filioꝝ ꝓſpectās affe ctū gaudebat. Ita velatū ſacꝝ corpꝰ ſacris veſtibꝰ dyademate xp̄i ſuppoſito. ſuo loculo in dextero lat̄e ſic̄ hactenꝰ venerat̉ repoſituꝫ eſt. O felix bāgergēſis ecc̄ia. recepiſti theſau rū quē amiſcras ꝓcax ⁊ malefica lingua de tractoꝝ occultoꝝ teſtimonio ꝯfutata eſt. dū v̓ginitas eiꝰ rebꝰ approbata. ſctītas clareſcē tibus ſignis videt̉ teſtificata. ꝑ xp̄m dn̄m no ſtrū ¶ Criſtiane religiōi ꝓficies fidel̓ eccl̓ia. q̄in euāgelio voce dn̄i teſtante dei mater ⁊ fi lia ꝑ grām noīat̉. Mater. qꝛ ſctē oꝑationis exemplo filios dn̄o generat. Filia. qꝛv̓ginis filio ꝓ ſalute mūdi incarnato. eruditōe ſan ctorū patrū qͦtidie generat̉. ſalutem miſſam a dn̄o celeſtis archiatri. effectibiis medicine plenā tam corꝑis auribus animaduertat. ¶ Mundane machine cōduor hūano ge neri ꝑ inobedientiā lapſo ꝯdolens. vt eterne vite fructus facientē nouā plantationem. ſcꝫ primitiua eccleſiā infereret. patriarchas ⁊ ꝓ phetas in mundū mittere dignatus ē. Qui creditum ſibi officiū quinqꝫ corꝑis ſenſibꝰ. fexto quoqꝫ q̇ eſt ſpūs ꝓphetie. myſteriū in carnationis chriſti. ⁊ oīa q̄ de ip̄o annūcian da erant p̄dicātes. alij aſperitate vite. alij di uerſis penarū mortibꝰ. ip̄i quē ꝓphetabant famulatū ſuū fidelit̓ impleuerūt. Horum li mes chriſtꝰ eterni patris conſilio ꝓ liberan dis hominibꝰ de intemerate v̓ginis vtero ꝓ ceſſit. vt iam inchoate plantatōni miſſis per orbem apoſtolis atqꝫ de ſuo corꝑe fuſo cru ore fabricata. nouellam ſuꝑedificaret eccleſi am. que ſancte trinitatis fide imbuta. ⁊ mu data baptiſmi gratiā. martyres. ꝯfeſtores. et infirmi ſexus virgines. animo tamē cōſtan tes primitias obtulit. Inter qͣs beata kune gundis flos bambergenẜ eccl̓ie cuꝫ ſancto Heinrico qui romanū tenuit imperiuꝫ ſub ꝯiugij ſpecie. immortali ſponſo caſte virgi nitatis honore deſeruiuit. vnde iam eiꝰ lan ctitatis merita ꝑ orbem manifeſta decl̓ara tione apparent. qꝛ in loco vbi ſanctu corpus eius quieſcit. infirmi quacunqꝫ laborantes egritudine ſanitatē recipiūt. Vt aūt ad om nia cautiſſimi teſtes ſimuſ. veritatis amato ribus etati noſtre ſuccedentibꝰ de his q̄ ſcri bimus curioſe indagantibꝰ. ſcꝫ qͦ tꝑe curati onum oꝑationes meritis p̄fate imꝑatricis initium habuerūt. largiente dn̄o ꝓut poſſu mus explicare volumus. ¶ Anno domini ce incarnatiōis milleſimo centeſimooctoge ſimonono. Inditione. ij. Thiemone tercio decimo bābergenẜ eccl̓ie ep̄o qͣrto pontifica tus ſui āno. ad vincula ſancti petri. ne d̓ ſan ctitate p̄dicte v̓ginis ambigeremꝰ ſignoruꝫ experiētia certificati ſumꝰ. Nā dū ſolito mo re ppl̓s ad p̄dictū locū orationū ⁊ vigiliaruꝫ cauſa cōueniſſet affuit etiā quidam demo niacus d̓ villa q̄ d̓r beyrreūt. qui nec piet atē agnoſcens nec ſcelus abhorrenſ. filiū ſuum De ſancta kunegunde igne cremauerat. hic duris funibꝰ aſtrictuſ ad ſepulcruꝫ ſctē kunegūdis ita māſueſcere cepit. vt furiali morbo abſolutꝰ deū oīpoten tē laudaret. eiqꝫ cuiꝰ patrocinātis meritis hͦ accidiſſe cognouit. cū cat̓ua q̄ pn̄s extiterat debitas laudes declamaret. ¶ Igit̉ dū hͨ cū ſolēnitate chori ⁊ ppl̓i deuotōe agerent̉. q̇da cōtractꝰ in ſuburbio de hoſpitali ſctī egidij adductꝰ ſanitate poſtulabat. ⁊ miſericordit̓ exauditꝰ qd̓ p̄cabat̉ obtinuit ¶ Dū ſignorū fama totū babergēſeꝫ locū reſꝑſiſſet. ꝯͣctꝰ de domo coradi p̄poſiti maioris ecc̄ie ſanitatē affectās. ⁊ qͣꝫuis nat̉a in mēbris eiꝰ oberraſ ſet. tn̄ ꝓut potuit velociꝰ reptās. venerabili ſe pulcro ſe ingeſſit. vbi a dn̄o ſalutē optatā in uenit. ¶ Audiēs hͦ etiā ꝯͣctꝰ d̓ domo ottonis in eadē ecc̄ia canonici. vēit qͣntotiꝰ ad locuꝫ ſepulcri ſperās ſibi ex bn̄ficio grē ſic̄ ceteris ſubuentri. cui ſine mora ſubuētū eē in xp̄o te ſtamur. ¶ CCVII De ſancta dorothea. Lorola virgo et martir dorothea. ex prē doro ⁊ ma tre thea fuit ꝓgenita. ex nobili ſangͥne ſenato rū. Illis tꝑibꝰ viguit ꝑſecutio xp̄ianoꝝ ī t̓ra romanoꝝ. Un̄ ip̄e dorus ſpernes idola. ro mana d̓relinqͣns p̄dia cū poſſeſſiōibꝰ. agriſ vineis. caſtris ac domibꝰ. tranſfretauit cum vxore ſua ⁊ duabꝰ filiabus Criſten et Cali ſten. ꝑrexit in regnū capadocie. vēitqꝫ in ciui tatē ceſareā. ibiqꝫ habitās genuit filiā d̓ cuiꝰ vita nūc intēdimꝰ loq̄. Et ip̄a gēita ẜm mo rē xp̄iaoꝝ occl̓te baptizata ē a q̇dā ep̄o ſctō qͥ nomē ei impoſuit ex pre ⁊ mrē ꝯpoſitū. Do rothea āt ip̄a puella repleta ē ſpūſcto. v̓tuti bꝰ ⁊ oī pacis diſciplina imbuta formoſa val de ſuꝑ oēs puellas regiōis illiꝰ. Qd̓ inuid ſerpēs inimicꝰ caſtitatis diabolꝰ n̄ ſuſtinēs. fabriciū t̓re p̄fectū in amorē v̓ginis dorothee ſtimulās. vt ip̄aꝫ carnali ꝯcupiſcētia appetēt Qui mittēs ꝓ ea ſpōdēs theſauꝝ ⁊ res abſꝫ cōpoti det̓minatōe ꝓ dote ꝓdere ip̄am legiti mo thoro ꝓducēdā Audiens hͦ dulcis doro thea qͣi lutuꝫ tre deſpiciēs trenas diuitias ⁊ diēs fabriciꝰ furore ſuccēſus. mox eā ī doliū plenū feruētis olei mitti iuſſit. Ip̄aqꝫ adiu torio xp̄i illeſa manēs. ac ſi balſamo vnget̉. Multi āt paganoꝝ vidētes hͦ miracl̓m ītra ſe ad xp̄m ꝯuertūt̉. Fabriciꝰ v̓o credēs hoc magicis artibꝰ fieri. ip̄aꝫ in carcerē recluſit. nouē diebꝰ abſqꝫ ciboꝝ alimētiſ. q̄ nutrita a ſctīs angel̓. duꝫ ꝓducit ad tribunal pulcrior qͣꝫ nūqͣꝫ viſa fuerat apparuit. cunctiqꝫ mira bant̉ ꝙ tot diebꝰ abſqꝫ cibo tā formoſa vide ret̉. Fabriciꝰ v̓o dixit. Niſi deos in pn̄ti ado res eculei penas nō euadēs. Dorothea rn̄ dit. Deū adoro nō demonē. dij eī tui demo nes ſt̓. ⁊ ꝓſtrata in t̓rā. eleuatiſqꝫ in celū ocul̓ orauit ad dn̄m vt on̄deret omnipotētiā ſuā ⁊ ꝙ ip̄e ſit ſolus d̓s ⁊ n̄ alius p̄ter euꝫ. Erexe rat nāqꝫ fabriciꝰ colūnā ⁊ deſuꝑ idolū. ⁊ ec ce ml̓titudo angeloꝝ cū impetu veniēs cōte rit ydolū. ꝙ nec particula colūne inueniret̉. Et audita ē vox demonū ꝑ aera clamantiū Dorothea cur nos ſic deuaſtas. ⁊ ml̓ta mi lia paganoꝝ ad xp̄m māifeſte ꝯuertebant̉. qͥ etiā martirij palmā ingreſſi ſūt. Ipſa āt do rothea eculeo eſt ſuſpēſa. pedibꝰ eleuatiſ. vn cis lacerat̉. corpus eius v̓gis caſtigat̉. flagel lis flagellat̉. deinde ad mamillas virgineas facule ardētes applicate ſunt. ⁊ ip̄a ſemimor tua vſqꝫ ad craſtinū recluſa eſt. De maneꝓ ducta nec vlla macula. nec vlla leſio apparu it. de q̇ etiā cū ipſe preſes miraret̉ dixit ei. Ad huc reuertariſo amena puella. ſatiſ nāqꝫ ca ſtigata es. ⁊ miſit eam ad duas ſorores ſuas criſten ⁊ caliſten q̄ mētu mortis a xp̄o receſ ſerāt. vt ipſe dorotheā ſororē ſuā a xp̄o auel lerent. dorothea autē lenit alloquens predi ctas ſorores auferens ab eis cecitatem cor dis. ⁊ eas ad chriſtuꝫ conuertit. Qd̓ audiēs fabricius ambas ſorores dorſo ad dorſum ligari fecit. ⁊ in ignem proijciet cremari. Et dixit dorothee. Quouſqꝫ malefica nos pro trahis. aut ſacrifica ⁊ viuas. aut ſentētia ca pitali plecteris. Illa leta vultu rn̄dit. Quic qͥd vis paſſura ſum ꝓ chriſto dn̄o ⁊ ſponſo meo in cuiꝰ orto leticie ⁊ roſas cū pomīs col ligā. ⁊ letabor cū ipſo in eternū. Hoc audiēs tyrannus in ſeipſum infremuit. p̄cepitqꝫ vt De ſancto Uolfgango pulcritudo eiꝰ ⁊ facies eiꝰ bacul̓ ⁊ fuſtibꝰ ce deret̉. ⁊ vt tortores fatigarēt̉. et ꝙ nͤ veſtigia faciei in ip̄a apꝑerēt ⁊ī carcere ẜuata in cra ſtinū. De mane v̓o ꝓducit̉ illeſa a ſaluatore nro curata ſnīa capitali iudicat̉ Et dū extra muros ducit̉ vidēs eā theophilꝰ ꝓthonota riꝰ regni. qͣi illuſorie roſas de viridario ſpō ſi ſui petes ſibi mitti. Qd̓ illa ꝓmiſit. Cū aūt venit ad locū decollationis. rogauit dn̄m ꝓ oībꝰ q̇ ad honorē ſui noīs ſue mēoriā paſſio nis ꝑagent. vt in oībꝰ ſaluarēt̉ tribulatiōibꝰ ⁊ p̄cipue a v̓ecūdia. pauꝑtate. ⁊ a falſo crimi ne liberarēt̉. ⁊ in fine vite ꝯtritōeꝫ ⁊ remiſſio ne oīm pctōꝝ obtineret. ml̓ieres v̓o pariētes nomē eiꝰ īuocātes ſcelerē ſentiat ī doloribꝰ ꝓ fectū. Et ecce vox d̓ celo audita ē. veni electa mea oīa q̄ petiſti īpetraſti. Dorothea v̓o in clinata ad ictū ſpicl̓atoris apꝑuit puer pur pura indutꝰ diſcalciatꝰ criſpo capite ī cꝰ ve ſte auree ſtelle fuert̉. ferēs in manu orariū.i. ſportulā cū tribꝰ roſis. ⁊ tot mal̓. Cui doro ihea. Obſecro te dn̄e mi. feras eas theophi lo ſcribe. ⁊ decollata ē. ⁊ ad xp̄m ſuū ſpōſū fe licit̓ collocata ē. Paſſa ē āt gl̓oſa v̓go ⁊ mar tir dorothea āno dn̄i.cclxxxvij. idꝰ februarij a fabricio p̄ſide ſub dyocleciano ⁊ maximi āno imꝑatoribꝰ romanoꝝ. Theophilꝰ aūt ſtās in palacio p̄ſidis. et ecce puer apparuit circa eū ⁊ ſuſtulit eū in ꝑtē dicēs. Has roſas cuꝫ pomīs mittit tibi ſoror mea dorothea de paradiſo ſpōſi ſui. Puer v̓o diſparuit Tūc theophilꝰ ꝓrupit in voces laudādo ⁊ glorifi cando xp̄m deū dorothee. q̇ mēſe februario dū magna frigora t̓rā cogebāt. nͨ aliqd̓ vir gultū frōdibꝰ veſtit̉ roſas ⁊ poma q̇bꝰ vult mute potēs ē. cuiꝰ nomē ſit bn̄dictuꝫ. Et illi affirmatōe ⁊ p̄dicatiōe fere tota t̓ra ꝯuertit̉. Uidēs hͦ tiranꝰ. pl̓ibꝰ generibꝰ tormentorū qꝫ dorothea cruciauit. Ultimū v̓o in ꝑticu las minimas ſuccidi iuſſit. ⁊ volatilibus ad manducanduꝫ ꝓijcit̉. Theophilꝰ v̓o ſacro baptiſmate myſtico corꝑe ⁊ ſangͥne xp̄i cōi catꝰ ē. Perrexit ad xp̄m q̇ gl̓ificat ſctōs ſuos ⁊ glorificat̉ ip̄e in eis. qͥ patri ſctōqꝫ ſpūi con ſubſtantial̓ ⁊ coeternꝰ viuit ⁊ regnat deꝰ in CCIII ſecula ſecl̓oꝝ ame. ¶ De ſancto molfgango. Olfgangꝰ natōne q̇dē alemanꝰ. genere v̓o ingenuus ab ip̄is īfanti erudimētis deū fonte vite ſiti ens. ⁊ ſctīſpus grā illuſtratꝰ. qͣꝫuis md̓: ama toribꝰ videret̉ ꝯtēptibil̓ mag meritoꝝ p̄roga tiua eminere cepit. Nam reuera neceſſe ē vt que mūdꝰ odit diligat̉ a d̓o. Sctos viros in hoc ſecl̓o ꝯſtat ꝑegrinos eē ⁊ hoſpites. Un̄ ⁊ rep̄hēdit̉ petrꝰ ꝙ tabernaculuꝫ in mōte fieri cogitauit. qꝛ ſctīs in hͦ md̓o tabernaculū nō eſt q̇bꝰ patria ⁊ domꝰ in celo ē. Sancti viri funditꝰ ſecl̓o renūciātes. ita huic mūdo mo riunt̉. vt ſoli d̓o viuere delectent̉. Quātoqꝫ ab hꝰ ſecl̓i ꝯuerſatōe ſe ſubtrahūt. tāto inter ne mētis acie. pn̄tiā dei ⁊ angelice ſocietatis freq̄ntiā ꝯtēplant̉. ¶ Qui ei renuciat rebꝰ ſu is ſua abnegat. q̄ v̓o renuciat moribus pra uis ſemetip̄m ſcꝫ abnegat. Hoc ad impleuit beatꝰ ⁊ volfgāgꝰ. Primū int̓ canonicos lau dabilē ⁊ caſtā vitā duxerat. Deinde artiori bus regul̓ implicari deſiderās. ī ſueuia apd̓ cenobitas. q̄ ſolitarij vocāt̉ monachice vite normā ꝓfeſſus ē. In q̇ qͣnto rigore qualiqꝫ obẜuātia vixerit. ⁊ v̓tutū ſuaꝝ exitꝰ ⁊ oſtenſe ſibi diuinitꝰ viſiōis patefecit ꝓuentꝰ. ¶ Nā cū btus ⁊volfgangꝰ adhuc in paterno ſolo poſitus. ꝑegrinari ꝓ amore diuīo affectaret ⁊ hmōi deſiderijs ſanctoꝝ ſe ſuffragijs iugi ter cōmendaret. beatū chriſti ꝯfeſſorē Oth marum. cui ſe ſuaqꝫ frequentiſſime cōmen dabat. ſibi in ſomnis aſtare videbat quē iuſ ſus intēdere. ab eo huiuſmōi accepit verba. Quia rogatus a te. rogaui dominū pro te. manifeſto tibi nūc futura quedam. Pau per ⁊ inops de hac ꝓuincia egredieris. ſꝫ in alia in qua ꝓ amore dn̄i exulabis. epatu ca ducis rebꝰ ſatis locupletē p̄deſtinatiōe diui na ſuſcepturꝰ eris. Cuiꝰ in adminiſtratiōe ſi fidelē te exhibueris expletis. xxij. ānis vitaꝫ trāſitoriā eris exiturꝰ. ⁊ eternaꝫ ingreſſurus. Et hoc ꝓculdubio ſcirete volo. ꝙ aīam tuā ꝯditori redditurꝰ es ī loco vbi ſub noīe chri ſti a chriſtianis memoria mea venerat̉ ⁊ co litur. Quo me in hora exitus tui de egypto De ſancto Uolfgango huiꝰ md̓i ſpero aduētuꝝ cū ceteris qͦs d̓ciui bus ſuꝑnis ad teveturos ꝯſolatores hrē me rueris. ¶ Sctūs igr: volfgangꝰ hac viſiōe ꝑ cepta eo apliꝰ qͦ certiꝰ intedebat aciē mētis ſpeculū dīne ꝯtēplatōis. reputās iugit̉ ſecuꝫ qͣlit̓ in ſalute alioꝝ ſibi ꝯceſſū duplicaret talē tū. Cuiꝰ rei grā mō aſteriū ⁊ monachū deſe rēs. īmo ẜm apl̓m maiora emulari cariſma ta cupiēs ꝑ alemaniā deuēit exul in noricū. ad cuiꝰ orientalē ꝑtē cū hūili comitatu p̄ten dēs. p̄dicādi grā pānonie petijt cōfinia. e qͣ ꝑ piligrinū patauiēſeꝫ ep̄m euocatꝰ pie vt de cuit hūanitatis ab eo ſuſcipit̉ ⁊ fouet̉ officio Apud quē etiā rogatꝰ ē. ⁊ iuſſus māſit aliqͦt diebꝰ. Hoc int̓ cet̓a prudēti ſecū tractās mē te. qͣre ꝓhibitꝰ ſit ab adducēda ad deū pāno nioꝝ gēte. Quo cōmoratōis tꝑe idē ep̄s op time vſus. vtpote q̇ erat apprime eruditus. ⁊ genere nobiliſſimꝰ clādeſtina ⁊ māifeſta di uin ẜuitij obẜuatōe ac aſſidua ſacre ſcpͥtu reindagatōe ſatis ꝓbauit hūc q̄m ſuſceꝑat ꝑegrinū nō eē gyrouagū. ſꝫ ſtabilē ⁊ v̓e fidei domeſticū. vn̄ ⁊ qͦſdā de ſuis familiarit̓ ꝓ eo alloquit̉ di. O qͣꝫ felix ecc̄ia q̄ deo volēte iſto donabit̉ ſacerdote. Ergo neceſſariuꝫ valde videt̉ mihi ⁊ vtile. vt hūic famulo dei petā re gimē ratiſ bonēſis ep̄i. q̇ optīe ꝯuenit ſicubi abūdat bona volūtas. vt eā etiā ad bōa oꝑa ꝓcedere faciat bn̄ collata facultas ¶ Bonū appe qd̓ hͦ vir ſemīare voluit. induratis cor dibꝰ paganoꝝ. ⁊ ſalutis obſequiū qḋ repu lit cecitaſ illoꝝ qn̄qꝫ fortaſſis hͦ eod̓ agꝝ dn̄i cū excolēte dabit fructū ſuū in ppl̓is xp̄iano noꝝ. Ad hͦ q̇dā rn̄dētes dixerunt. Quō fieri p̄t vt iſte pauꝑ ⁊ ignotꝰ ad honorē accedat tāti ep̄atꝰ. cū iā aliqͣ alti ſanguīs ꝑſone. hūc apud imꝑatorē p̄dijs ⁊ pecuia cōpenſantes ſibi ꝯtētarūt acqͣeſcere. Quibꝰ ille refertv̓ba pōderoſa. ſꝫ n̄ adeo moroſa. Diuina ⁊ hūa na valde inter ſe ꝓbant̉ diſtare iudicia. Sꝫ ſcrutator cordiū ⁊ renuꝫ. ab initio md̓i elegit ꝯtēptibilia ⁊ ignobilia vt cōfunderet fortia. Et ecōtrario md̓s qd̓ ſuū eſt ſuꝑbe ad horā extollit. ac ībreui cū ꝯfuſiōe diſtollit. Unde oꝑep̄ciū cenſeo. q̄ mittā ad marchicomiteꝫ. cuiꝰ ꝯſilio ml̓ta ſolet facere imꝑator. vt ſug gereret ei. ne ꝑ ābitionē aūt ſimonia cā here ſim. quēqͣꝫ ep̄alē ſinat. accipe digͥtatē. ſed ob et̓nā remueratōeꝫ. quē hūilē ⁊ modeſtuꝫ ac eruditū inuenerit. necnō officijs eccl̓iaſticis aptū eē ꝓbauerit hūc cuiuſcūqꝫ ꝯditiōis vel parētele ꝓmoueri faciat ad culmen eccleſie. ¶ Per legatōeꝫ igr ep̄i ac ſuggeſtionē ꝯſilia rij imꝑator ſue ac eccl̓iaſtice vtilitate admo nitꝰ. īmo qd̓ veriꝰ ē nutu dei cꝰ in māu ē cor regis. Princeps bonꝰ orto ſcd̓s aīo mutatꝰ oēs q̄ ꝓ eodē ep̄atu adipiſcēdo laborabant. auertit. ⁊ ſe totū ad electonē venerādi viri cō uertit: volfgangi. Sicqꝫ legatos pꝰ eū cele rit̓ mittit. Qui vt miſſi fuerāt ꝑgētes. īuene rūt eū cū p̄noīato cp̄o cōmorate. ſꝫ iā ad pa triā repedare cogitateꝫ. Btūs āt ⁊ volfgang ignarꝰ erat legatōis imꝑatoris ⁊ cet̓aꝝ rerū ꝓſe geſtaꝝ ⁊ idcirco animū intēdebat alior ſum. Cūqꝫ legati qͣre venerint ei indicarent. primū recurrit ad ſecretariū cordiſ. ſe ſuaqꝫ deo cōmendans in intimis. deinde ep̄o pili grino cuiꝰ caritate ibi detentꝰ erat cauſam ſuā exponēs. id qͥ grauabat̉ temperamento leuiabat ſimplicitatis colubine. ac prudētie ſerpentine. atqꝫ in hūc modū ꝓloquit̉ dicēs Hoc nouū qḋ mihi ꝑ nuncios imperatoris dn̄i Ortonis ſecūdi venit caritas tua efficit cui premium bone voluntatis abſqꝫ dubio erit. ſed:ee paruitati timorē incutit. qͥa ne ſcio ſi voluntas dei ſit. Et qꝛ mūdus ſub ſpe cie religionis multos ad vicia trahit. Cui re ſpondēs ep̄s dixit. Ꝙ dicis te timere. h̓ men tis eſt ꝓuide. Sed hanc in bonā ſpem erigit Pſal. qui dicit. Initiuꝫ ſapīe timor dn̄i. Et iterū. Timor dn̄i ſctūs ꝑmanēs in ſeculū ſe culi. ¶ Talia qͦꝫ pontifice ꝓloq̄nte. vir vene randꝰ ⁊ volfgangꝰ. ꝑ mētis ſpeculationē. di ſpenſatōis diuīe intuēs moderamē. ſubſeq̇ tur di. Ecce ẜuꝰ dn̄i fiat mihi ẜm verbū tuū. Tunc arrepto itinere cuꝫ his qui miſſi fue rant ab imꝑatore. tetendit in partes occiden tales bauarie. Cūqꝫ ꝑuentū eſſet ad regiaꝫ ciuitatem. clerus ⁊ ppl̓us ẜm morem eccl̓ia ſticum vnanimit̉ vt imperator petijt. ſanctū wvolgangum elegerunt. atqꝫ cum vniuerſa li electione ad curiam euꝫ regiam miſerunt. Miraculū de ſancta katherina Cūqꝫ in pn̄tiā ceſaris eēt delatꝰ an̄ pedes eꝰ ꝓſtratꝰ. ſe dixit indignū. indoctū. ignobilem ſub moachali ꝓfeſſiōe degētē ſine licētia ſui abbatis nihil acciꝑe debere. Poſtremo ne locū ſanctuꝫ vilitate violaret īplorauit. Im ꝑator at vidēs eū deifice renuentē. maḡ de ꝓ bitatis eꝰ digͥtate certꝰ. qͣꝫuis reluctāti. ml̓ti qꝫ gemēti ep̄atū ꝯmēdauit. Deind̓ cū comi tatu fideli ml̓toꝝ remiſſꝰ ratiſbonāē īgreſſꝰ ibiqꝫ cū cāticis leticie ſuſcipit̉. atꝫ more pon tificū ītronizatꝰ a clero ⁊ ppl̓o ſūmo paſtori cōmēdat̉. necnō a friderico archiep̄o. illiꝰ qꝛ ſuffragāeis pꝰ aliqͦt dies ī ſacerdotē apl̓icuꝫ ibid̓ cōſecrat. Igr pꝰ ml̓ta pietatis ⁊ eqͥtatis oꝑa. q̇bꝰ d̓o ẜuire ſtudebat febricitare cepit quā corꝑis moleſtiā illi q̇ neſcit occaſū ſedu lis p̄cibꝰ vite ſue ꝯmēdauit excurſū di. Deꝰ miſereri dignet̉ ⁊ mihi miſero pͣct̄ōri. morte nūc ſubenti ⁊ cuiqꝫ ea timide ac hūil̓r aſpici enti. Hec cū dixiſſet reuerent oculos clauſit. ac velut ī ſomno pauſans p̓die kal̓ nouem GdIX briū in pace q̇euit. ¶ Miraculū de ſancta Ratherina. Bus quidaꝫ me diolanēſis Sabinꝰ noīe. vir vite ve Anerabil̓ ſic̄ refert petrꝰ rauennēſis. libro geſtoꝝ notabiliū. poſt mrēm dn̄iygine katherinā in p̄cipua deuotione hēbat. hanc etiā ab infantia ſponſaꝫ ſibi elegerat. ⁊ ip̄am oībꝰ ſacris v̓ginibus ꝑferre ſolebat. vtpote adiutrice fideliſſimā. Qūigit̉ p̄dictꝰ p̄ſul vl tra mare nauigaſſet cū abbate theodoro de monte caſſino. ⁊ duobꝰ capellanis ⁊ militi bus. ⁊ xv. ẜuis. ⁊ ſepulcrū dn̄i viſitaſſet mon te ſyna ſil̓ adierūt. Et ecce dux q̇daꝫ turcorū ferociſſimꝰ hoſtis xp̄ianoꝝ a ſoldano redi ens cū multis armatis ep̄o in pede montis occurrit. cuiꝰ cōmiiuā vt vidit atrocit mox ꝑemit dicēs Sicut feci familie ſic faciā dn̄is Qd̓ cū dictꝰ ep̄s ⁊ abbas vidiſſent. ceperūt ducē rogare dicentes. Liceat qͣſumꝰ nobis monte ipſiꝰ pͥus aſcēdere ⁊ gl̓ioſe v̓gis tum bā viſitare. deinde qͥcq̇d tibi placuerit ſuſti nebimꝰ patient. Quibꝰ rn̄dit. Neceſſe ē hac vice vt mea nō vra volūtas fiat. ⁊ ꝯfeſtim p̄cepit vt lingua. oculis. auribꝰ. naribus. ma nuū ac peduꝫ ſūmitatibꝰ vterqꝫ priuaret̉. ſic qꝫ adhuc ſemiuiui in iumētis ad tumuluꝫ veherent̉. dixitqꝫ. Nūc q̇d vob̓ valet huiꝰ ſe pulcri viſitatio. Et adiecit. Cū mēbra vobis renaſcunt̉ qḋ impoſſibile ē. tūc abſqꝫ dubio dei veſtri legibꝰ adherebo. Cū ergo ad tum bam v̓ginis veniſſent. abbas ꝯtinuo expira uit. Ep̄us v̓o ſicut potuit p̄ces fudit. Et ecce circa noctis mediū mons totꝰ vehement cō tremuit. tantuſqꝫ terror ac pauor ducē inua ſit cū ſuis vt inde fugere vellēt nec valerent. Poſtea v̓o ꝑ tria horaꝝ ſpacia a tāta lumīs redūdantia ibidē reſplēduit. vt nō ſolū vici ni ſed etiā ſaraceni a remotis partibꝰ ꝯſtitu ti. hora eadē vigilātes diē clarā crederet eē fa ctā. ⁊ ip̄m montē ſyna in ſolē ꝯuerſū eſtima bāt. Interea v̓go katherina de tumulo pro ceſſit. ⁊ triſte caput ſui amatoris tactu blan do ꝑmulcēs pͥmo oculos. aures. naſū ⁊ lin guā. deinde mēbra oīa doloroſa ꝑungēs pͥ ſtine reſtituit ſanitati. Cū vir dei gl̓ioſaꝫ v̓gi nē corꝑalibꝰ cerneret oculis. ineffabili gau dio replebat̉. ſꝫ fulgorē pulcritudinis eiꝰ fer re nō valēs ad pedes eiꝰ cecidit. quē ipſa ſta tim p̄cipiens eleuari. Naꝫ duo pulcerrimi iuuenes iuxta eam ſtabat. ip̄m de tra eleua bat cuiv̓go. Scire debes mī care ꝙ amator meꝰ ⁊ ſpōſus meꝰ ih̓s xp̄s hic ⁊ in futuro te ⁊ oēs honorātes me paratus eſt honorare. Et qꝛ ꝑdidiſti ꝓpter me linguā tuā vix in ꝓ prio ydeomate expedua. ecce cōmodaui ti bi meā in greco ⁊ latino ꝑitiſſimaꝫ. Pret̓ea oēs aīas famile tue noueris eſſe ī ſinu abrae Facto inſuꝑ die craſtina cū miſſaꝝ ſolēnia celebraueris. lecto euāgelio ſingl̓a membra abbatis de oleo qḋ ſudat d̓ tumulo meo ꝑ unges. ſicqꝫ ſuſcitabit̉. ⁊ anteqͣꝫ diuinū offi ciū cōpleas ad vigorē ⁊ ſtatū pͥſtinuꝫ refor mabit̉. His dictis v̓go beatiſſima dextram pōtificis apprehēdit dāſqꝫ illi anulū p̄cioſuꝫ ⁊ cartulaꝫ aureis lrīs ſcpͥtam ⁊ diſparuit. et miri odoris ibidē fragratia remāſit. Cartu la v̓o tres v̓boꝝ lineas habebat. ⁊ hͨ ꝑ ordi nē ꝯtinebat prima linea. Sabine helrē ſunt inter me ⁊ te ſigna dilectonis ꝑpetue. Scd̓a De ſancto Ludouico rege francorū Fecit tibi meritū īgēs dolor. faciet tibi gau diū vehemēs amor. Tertia. Ducē baptiza bis ſanꝰ ad ꝓpria remeab̓. ſicqꝫ decennio ex pleto laudabilit̓ mecū eris in celeſti palatio Tūc vir īmēſas grās ⁊ laudes d̓o reddidit ꝓ tā ineffabili ꝯſolatōe quā ei exhibuerat pn̄ tia v̓gīs gl̓ioſe. Facto igͦr die dux mōtē aſcē dit. ⁊ cū ep̄ꝫ ad altare ꝓcedētē. vidētē. loq̄ntē. ⁊ oīa mēbra ītegͣl̓r hn̄tē ꝯſpiceret. obſtupuit vehemēt̓. Tūc lecto euāgelio pn̄te duce ep̄s mēbra abbatis q̇ ī medio poſitꝰ erat vngēs ꝑ ordinē. abbas oībꝰ vidētibꝰ rediuiuꝰ appa ruit Sicqꝫ mēbris oībꝰ renaſcētibꝰ. an̄qͣꝫ di uinū officiū ꝑficerꝫ pleniſſime ſanatꝰ ē. q̇ vi ſo miracl̓o dux lacris ꝑfūdit̉. corde ꝯpūgit̉. ⁊ āplectit̉ fidē. ⁊ cū ml̓tis nobilibꝰ ꝑfecte cre dētibꝰ ab ep̄o baptizat̉. q̇ cū heredibꝰ careret ſecl̓o renūciauit trā ſuā vēdidit. ⁊ bonā por tionē frībꝰ ī mōte ſina degētibꝰ tradidit ro mā cū ep̄o ⁊ abbate ⁊ alijs ml̓tis deuoiōnis grā veīt. ml̓ta auri pōdera ſecū deferēs pau peribꝰ tribuit. Deind̓ ad ꝯſiliū ſctī ſabini. fa moſiſſimū mōaſteriū v̓ginū qd̓ d̓r aula d̓i ī honore.s. katherine fūdauit. qd̓ ī ml̓tis poſ ſeſſiōibꝰ ⁊ diuitijs āpliauit Poſtrēo ī mōte caſſino mōachalē hitū ſuſcepit. ibidēqꝫ xp̄o regi ſueqꝫ mrī ⁊ b. kathe. qͣꝫdiu vixit deuotiſ ſime militauit. Sctūs v̓o ſabinꝰ cū pꝰ decē niū ad extremū veīſſꝫ. dignū d̓o ſpūꝫ efflauit ſꝫ cū lingua eiꝰ ī ore eꝰ mīme apꝑeret. nll̓i du biū qͥn vgo gl̓ioſa eā tulit. q̄ ſuo d̓uoto eā ꝑ decēniū mutuauit In hꝰ qͦꝫ gl̓oſi ep̄i memo riā anulꝰ ⁊ cartha apd̓ mediolanū vſqꝫ ho die ẜuant̉. CCX ¶ De ſctō Ludouico rege francoꝝ. Udo uicꝰ dicitur qͣſi lucē donās. ſeu lucis dator. In Iterp̄tat̉ etiā qͣntū ad vltimā noīs ꝑ tē cuſtos. Icos eī grece d̓r cuſtos latīe. Fu it eī ſeuerꝰ cuſtos v̓bi d̓i. vt ex eiꝰ geſtis d̓mō ſtrat̉. Fuit etiā ꝑuigil cuſtos exercitꝰ ſui ī t̓ra ⁊ mari. ac etiā ī ip̄o ꝯflictu certamīs. Un̄ de eo in eccl̓ia canit̉ Ludouicꝰ ex nomīe lucis dator exprimit̉. ⁊ cuſtos in certamine p̄ſen tis vite ponit̉ Ęatꝰ ludouicꝰ qͦndā rex frācoꝝ illu ſtriſ. prēm habuit xp̄ianiſſimū regē noīe ludouicū. hͨ de albigeſio ⁊ co mitatū tholoſano hereticos d̓bellauit ⁊ he reſes extirpauit. Et cū reuertet̉ in frāciā mi gͣuit ad xp̄m. Puer igͦr ſctē indolis prē ſtre nuiſſimo ſic orbatus. ſub tutela matris vicꝫ blāche regīe qͣndā regis caſtelle filie remāſit Quē ip̄a tenerrime diligēs ſub cuſtodia ſpe cialis mgͥri ⁊ ꝯſilio religioſorū maxīe ordīs fratꝝ p̄dicatoꝝ ⁊ minoꝝ ī moribꝰ ⁊ ſcīa lrāꝝ tradidit imbuēdū. At ip̄e velut alt̓ſalomon puer ingenioſus. ⁊ bonā ſortitꝰ aīam. ſuꝑ co etaneos ſuos ꝓfec̄ vald̓ laudabilit̓ ī vtriſqꝫ. Cuiꝰ ſanctitati ꝯgaudens pia mat pluries dicebat eidē. Plꝰ vellē fili cariſſime te mor tem īcurrere tꝑalē. qͣꝫ ꝑ aliqd̓ pctūm morta le te tuū offendere creatorē. Qd̓ v̓bū d̓uotꝰ filiꝰ in aīo ſic firmauit ꝙ diuia comitāte grā a vicijs abſtinēs ad culmē v̓tutū ꝑueīſſe ab oībꝰ cēſeret̉. Dehinc diuīa ꝓuidētia ne tā no bile regnū regali ſucceſſiōe careret vxorē du xit. d̓ qua ſuſceptā ſobolē generoſam. vir ſā ctus ſumoꝑe ſtuduit educare. docēs eos ſu per omnia timere deū ⁊ ab oī pctō iugit̓ ab ſtinere. Serta qͦꝫ d̓ roſis ſeu alios capellos eos portare ſextis ferijs ꝓhibebat ꝓpt̓ coro nā ſpineā tali die īpoſitam capiti ſaluatoris Ip̄e v̓o exēplo apl̓i corpꝰ ſuū caſtigās ⁊ in ẜ uitutē redigēs caſtigatōe multiplici ſuo ſpi ritui ẜuire cogebat. multo tꝑe ciliciū ad car nem applicās. Ieiunabat qͣꝫ oī tꝑe ſextis fe rijs ⁊ maxīe ī aduētu ⁊ qͣdrageſima. in q̇buſ a piſcibꝰ ⁊ fructibꝰ abſtinebat laboribꝰ vigi lijs orōibꝰ ⁊ alijs ſecretis abſtinētijs ⁊ diſci plinis iugit̉ ſe affligēs Quolibet et̄ ſabbato ꝯſueuerat ī loco ſecretiſſimo qͦrundā pau peꝝ ꝓprijs manibꝰ abluere pedes ⁊ deinde tergere. ac hūiliter oſculari. ſil̓r ⁊ manꝰ cuili bet certā ſummā pecunie tribuendo. Pluri es etiā centū viginti pauꝑibꝰ q̇ in curia ſua oī die reficiebāt̉ abūde ⁊ vigilijs ſolēnibꝰ ac q̇buſdā certis diebꝰ ꝑ annū ducētis pauꝑi bus an̄qͣꝫ ip̄e comederet manu ꝓpria fercu la mīſtrauit. Semꝑ eī in prandio ⁊ cena ꝓ pe ſe tres ſenes pauꝑes recūbentes habebat N q̇bꝰ de cibis ſibi appoſitis caritatiue mīſtra bat. rp̄ꝫ pauꝑeꝫ ī ſuis pauꝑibꝰ venerādo. de qͦꝝ reliquijs comed̓e n̄ horrebat. Scarleto etiā ſeu bruncto aut viridi l̓ alia veſte popo ſa vti nolebat. nec pellibꝰ varijs autnimiū ſūptuoẜ. maxīe pꝰ qͣꝫ d̓ ꝑtibꝰ trāſmarinis re dijt pͥma vice. dilatatōꝫ v̓o fidei ardēti d̓ſide rio cupiebat Un̄ tāqͣꝫ verꝰ amator fidei ⁊ ze latort̓s frēs.ſ. ꝯmilitōes ac maioreſ regni ba roeſ ⁊ milites ſecū ducēs cū exercitu maxīo applicuit ī egyptū. vbi ml̓ta ī ſe ⁊ ſuis mala ꝑ peſſus. dehinc ab hoſtibus captꝰ ac carceri macipatꝰ modico tādē p̄cio qḋ mirabile eſt redēptꝰ fuit ⁊ lib̓atꝰ. Eductꝰ itaqꝫ d̓ carcere ꝑ qͥnqꝫ ānos ī ſiria remaſit ml̓tos ſaracēos ad fide ꝯuertes. ac captiuos xp̄ianos redi mes qͦꝝ corꝑa plerūqꝫ ꝓprijs māibꝰ ſepelie bat. Ubi qͣnta ꝓ fid̓ xp̄i ī hac ꝑegrinatōe ac etiā ī alta q̄ ſcd̓o trāſfretauit ſuſtinuit niſi ꝙ affuit. aut maiora voluīa īpexit. nēo ſuffici ent̓ mēte ꝑpēdit. Que qꝛ ī hiſtoriali circa fi ne ſatis diffuſe narrat vincētiꝰ. vbi n̄ de au ditis relatū. ſꝫ ſuo tꝑe geſtis fidē fac̄. breuita tis grā dimittūt̉ Pꝰmodū v̓o audita mor te regie mr̄is ſue baronū ſuoꝝ ꝯſilio redire in fraciā acq̇euit. Et dū eēt ī mari. nauis ip̄ꝫ deferēs bina īpulſiōe ad rupe tā fortit ē col liſa ꝙ a nautis ⁊ alijs ꝑitura crederet̉ Tāta igr̄ ꝯcuſſiōe ꝑtriti ſacerdotes cl̓ici ⁊ alij ſct̄ꝫ rege īuenerūt orāte corā ſacro corꝑe ih̓u xp̄i Et fuit eoꝝ oīm firma fid̓s ꝙ eꝰ meritis ⁊ p̄ cibꝰ eos omps d̓s a mortis ꝑicl̓o liberaſſet Reuerſꝰ itaqꝫ ī fraciam. cū ieffabili gaudio ab oībꝰ ē receptꝰ. ac extuc d̓ v̓tute ī v̓tutē ꝓfi cies ad oīmodā vite ꝑfectōꝫ ꝑueīt. Tūc enī cepit fūdare hoſpitales. domos paupeꝝ. re ligioſoꝝ edificare mōaſteria. clauſtra. dor mitoria. eccīas. loca ⁊ alia edificia oportua Tecis beguinis. filiabꝰ dei fere ī oī ciuitate regni cū certis elemoſinis d̓ locis ⁊ domibꝰ ſibi ꝯpetētibꝰ ꝓuidit. Pl̓a ēt monaſteria di uerſoꝝ ordinū ab ip̄o fūdata ex toto magniſ dotauit redditibꝰ. int̓ q̇ abbatiā regal̓ motiſ ciſterciēẜ ordīs magͥfice fūdauit ⁊ dotauit. in qͣ ſel̓. qd̓ mirabile ē dictu cuidā moacho lepſo ī q̇dā pradio flexis genibꝰ cibū ⁊ potū ī os eiꝰ īmittēdo hūil̓r mīſtrauit. abbate ⁊ qͣ aderāt ī lacrīaſ ꝓrūpētibꝰ ac p̄ horrore vix vt dere volētibꝰ Prec ip̄ua ēt d̓uotōe ſct̄ās ve nerabat̉ reliqͥas. ⁊ d̓i cl̓tu ⁊ honorē iugit̉ au gmētabat ¶ Pariſiꝰ ſiqd̓ē ī regali palatio capellā ſpecioſiſſima ꝯſtruxit ī q̇ ſacroſctām corona dn̄i ſpieaꝫ ⁊ maxīaꝫ ꝑtē ſcē crucis. fer rūqꝫ lācee qd̓ latꝰ aꝑuit ſaluatoris cū pl̓ibꝰ alijs reliqis digͥſſīe collocauit. qͣs a ꝯſtātino politano īꝑatore receꝑat cū imēẜ laboribꝰ ⁊ expēẜ. Obꝓbria v̓o fid̓i xp̄iane au dire n̄ po terat. ſꝫ zelādo zelū d̓i gͣuit pͥuiebat. Un̄ q̇n dā ciue ꝑiſiēſeꝫ q̇ tͣpit iurādo xp̄ꝫ blaſphema uerat. ī pͣctī penaꝫ ⁊ alioꝝ trorē ferro cādēti ī labijs ſuis cauteriſari p̄cepit di. Velleꝫ q̇ad vixero ī labijs meis talē īdecētiā ſuſtīere. du mo hͦ peſſimū iuratōis viciū d̓ regᵐ nr̄o pe nitꝰ toll̓et̉. Sil̓r ſaracēis petētibꝰ ī pactōe de ſoluēdo pecuia ꝓ ſe ⁊ ſuis add̓e ꝙ fidē xp̄i ne garꝫ ſi pactu n̄ tenerꝫ facere ꝯſtat d̓negauit Et ꝑſuadētibꝰ q̇ aderāt ꝙ hͦ ſine pctō facere poſſꝫ rn̄dit Tātū horreo v̓bū d̓ negāda fide et ſub ꝯditōe audire. ꝙ n̄ poſſe m illd̓ expͥme re ſono vocis. Ibidē et qͣndā nobilē ſarace nū q̇ recēt̓ ſoldanū occid̓rat facere militē re cuſauit dicēs. ꝙ nec ꝓ morte nec ꝓ vita īfide lē queqꝫ inſigniret baltheo militari In tāta et veneratōe hēbat ſigͣculū ſctē crucis. ꝙ d̓ſu per calcare nolebat. ⁊ a pl̓ibꝰ religioẜ exegit. vt in clauſtris eoꝝ in tūbis cruces n̄ inſcul perēt̉ ⁊ inſculpte penitꝰ raderēt̉. In regimīe v̓o ita prudēt ſe gerebat ꝙ abſqꝫ ꝑſonaꝝ ac ceptōe iuſticiā reddebat vnicuiqꝫ. Aimens v̓o ne cauſe paupeꝝ vix ingrederēt̉ ad iudi ces bis ī hebdomāda audiēdū ꝯqͣrētes ī lo co patēti ſe ponebat. ⁊ eos celerit qͣntū pot̓at expediri faciebat. Et qn̄ negociū fidei ꝑ p̄ſa tos ſeu inq̇ſitores deferebat ad eū. omnibuſ alijs pꝰ poſitis faciebat qͣꝫcitiꝰ expediri. Du ella v̓o tāqͣꝫ a iureꝓhibita cuiuſqꝫ inſtātia n̄ admittebat. ſꝫ ꝑ aliā viā iuri ꝯſonā etiā ma gnatū maleficia puniebat. Statuit in ſuper ad abolendum vſuras vt obligatos iudeis aūt alijs publicis vſurarijs nullꝰ iudex cō pelleret ad ſoluendū. Et qꝛ pacē oꝑat̉ iuſti cia dedit ſibi deꝰ pacē ⁊ regno trāquillitateꝫ Chome de aquino LIGADā ſancti ¶ Tādē pꝰ ml̓toꝝ ānoꝝ ſpacta audiēs de ſolatōꝫ tre ſctē. ⁊ mala xp̄iane gētis ferre no valēs cū filijs ſuis ac regni comitibꝰ ⁊ mag tibꝰ ſcd̓o trāſfretare diſpoſuit. In qͣ trāſfre tatōe diē ſuū vltimū appropin qͣre vidēs. fili os ſuos admonebat. vt ꝓ eccīa dei ⁊ defenſi one t̓re ſctē vt ip̄e faciebat oī v̓tute inſiſterēt. Currēte igͦr nauigio v̓ſꝰ tuniciū ⁊ exercitu ſuo lib̓e capiēte portū ī affrica. cartagīs ca ſtrū ⁊ adiacētē regiōꝫ vi armoꝝ cepert̉. De ind̓ int̓ cartaginē ⁊ tuniciū fixerāt tētoria. ibi aliqͣꝫ diu moraturi. Illic gº. b. ludouicꝰ pꝰ tot laudabilia v̓tutū oꝑa pꝰ tot laborioſos agones qͣs ꝓ fid̓ xp̄i īdefeſſo aīo tolerauerat diſponēte do q̇ labores ſuos voluit feliciter ꝯſūmare. ⁊ laboꝝ ſuoꝝ fructū retribuere. le cto d̓cubuit febre ꝯtinua fatigatꝰ Inualeſcē te igͦr morbo. ſana mēte ītegro aſpectu atqꝫ auditu orās ac ſctōs īuocas d̓uote ſuſcepit oīa eccīaſtica ſacramēta Demū ad extremā horā veniēs ⁊ ſuꝑ ſtratū cinereū recūbēs. v̓ ba ꝓferēs vltīa ꝑte. ī māꝰ tu. d. cō. ſpi. m. An no dn̄i. i.cclxx. hora. ix. felicit̓ migͣuit ad xp̄ Corpꝰ v̓o illiꝰ d̓latū fuit ad ſepulcꝝ patꝝ ſuo rū apd̓ſctūꝫ dioniſiū ī frācia. vbi ⁊ et̄ alibi ī diuerẜmd̓i ꝑtibꝰ crebris coruſcat miraculiſ In die ſepult̓e eiꝰ q̄dā ml̓ier ſagiēẜ dyoceẜ. viſū quē pus ꝑdid̓rat recuꝑauit oīno meri tis ⁊ p̄cibꝰ pij regͦ.¶ ¶ Quidā iuueīs d̓ burgu dia ſurdꝰ ⁊ mutꝰ a natitate cū alijs veniens ad ſepulcꝝ eiꝰ ꝓut vid̓bat alios facere nuti bꝰ extioribꝰ ſct̄ī ſuffragiū īplorabat Et cū ibi aliqͣꝫdiu ꝑmāſiſſꝫ. aꝑte ſūt aures eiꝰ ⁊ ſolutū vinculū līgue eꝰ Et q̇ nūqͣꝫ gallicū audierat pure gallicū loq̄bat̉. Et cū audiuit pͥmo cā panas pulſari. maxio t̓rore ꝑtritꝰ. putabat̉ totā eccīaꝫ ſuꝑ ſe ruiturā ¶ Anno q̇ btūs lu douicꝰ fuit aſcpͥtꝰ ſcōꝝ cathalago ī diuerẜꝑ tibꝰ ad īuocatōꝫ ip̄iꝰ ml̓ta ꝯtigerūt miracl̓a Ebroicis nāqꝫ pͥueꝝ qͣndā ꝓpe qḋdā molē dinū ſb̓merſū ꝑentes ml̓tis ſctōꝝ ſuffragijs ꝯmēdauerūt. Ueꝝ oīpotēti d̓o miſcd̓it̉ diſ ponēte mirificare ſctūm ſuū vox intonuit vt puer p̄dictꝰ btō ludouico deuoueret̉. Quo ſtatī ad eccl̓iaꝫ fratꝝ p̄dicatoꝝ nup in hono rē btī ludouici fūdatā cū ſolitis oblatiōibꝰ d̓ lato ꝯfeſtim viuus apparuit. ¶ CCXI ¶ Legēda ſctī thome de aq̇no. Homas interpre tat̉ abyſſꝰ vl̓ geminꝰ vl̓ diuiſus vl̓ ſigͣtꝰ ſiue ꝯſūmatꝰ Fuit ſiq̇dē hͦ ſan ctꝰ doctor thomas velut abyſſꝰ ꝓfūdiſſima. Scia eī ⁊ ſapīa ꝓfūdiſſimꝰ extitit. Iōqꝫ nō imerito aqͥnas ex noīe patrio dictꝰ ē. quiam doctrīe celeſtis aqͣs nactꝰ ē abūdātiſſimas pter qd̓ illd̓ Ecc̄i. xv. ſcpͥtū d̓ eo dici p̄t. Aqͣ ſa piētie ſalutaris potauit illū d̓s. Et Apo. xxij. On̄dit angelꝰ fluuiū aqͣ viue ſplēdidū tāqͣꝫ criſtallū. ꝓcedēs d̓ ſede d̓i ⁊ agni. Et ꝓuer. xx. Aqͣ ꝓfūda ꝯſiliiū cord̓ viri. Aut certe aqͥnꝰ ex eo dici p̄t. ꝙ ex aq̇s mūdane vanitatis ⁊ ꝓ prie natiuitatis eductꝰ ꝑ religioſam vitā re ſtitutꝰ ē mrī eccīe moyſi figura. Fuit ēt ge minꝰ deuotōis decore ⁊ ītelligentie claritate Inſuꝑ diuiſus fuit a mūdais cupiditatibꝰ ⁊ pōpis. ⁊ religiōis vitā ſacerrimaꝫ ducens. Deniqꝫ fuit ſigͣtꝰ aut ꝯſūmatꝰ oīm v̓tutum ſplēdore. qͣ ꝓpt̓ bn̄ nūcupatꝰ ē thomas. qd̓ p̄t īterp̄tari qͣi thau meū.i. ſignū meū l̓ ꝯſūma tio mea. Deꝰ ei tātis eū illuſtrauit atqꝫ ꝑfu dit grē donis vt veꝝ d̓i ſignū atꝫ ꝯſūmato. i. ꝑfecta dei oꝑatio eēt. Cꝰ hiſtoriā ⁊ vitā q̇daꝫ ep̄s lodonēẜ ꝯſcp̓ſit Feſtiuitas āt eiꝰ celebra tur nonis martij. qͣ die migrauit ex hͦ mūdo ad ꝑpetuā gl̓iam Anctꝰ thomas de a q̇no ordīs p̄di catoꝝ doctor egregiꝰ. nobilibus or tus ꝓgenitoribꝰ landolpho prē de domo ac illuſtri ꝓſapia comitū aqͥnoꝝ cōfi nibꝰ cāpanie ⁊ regni cecilie. matre theodora de ne apolitana ſtirpe exn̄te duxit originem. Qui ꝑ ſanctū heremitā bonū noīe. mrī ſue fuit p̄nunciatꝰ ex noīe naſciturꝰ magnꝰ ī or be. Natuſqꝫ fuit anno dn̄i. M.ccxxv. Hic exiſtēs infantulꝰ cum a cunis ꝓ balneo ſol ueret̉. nutu diuīo cartulā qͣndā humi iacen tem. in qͣ ſalutatio āgelica ꝯtinebat̉ brachiu nemīe iuuāte extēdes accepit cui vix mater eriꝑe potuit. Hic puer qͥnqꝫ annoꝝ exiſtenſ miſſus fuit a ꝑentibꝰ ad monaſteriū mōtis N 2 Legenda ſanc. Ꝙome̓ De aq. AC caſſini. erudiēdꝰ in pͥmis lrāꝝelemētis ⁊ mo ribꝰ imbuēdꝰ. Cū āt ſeptē ā̄noꝝ eēt miſſꝰ eſt neapolim ad ſtudiū artiū lib̓aliū. Qui tāta celeritate natural̓ ingenij oēs artes didicit ī ſeptē annoꝝ ſpacio. ⁊ p̄cellēs oēs īgenio ⁊ la bore cūctis erat admirabil̓ ¶ Cū āt eēt. xiiij. ānoꝝ v̓go electꝰ a dn̄o ītrauit ordinē ſacra tiſſimū fratꝝ p̄dicatoꝝ. Hic ēt eod̓ āno qͦ in trauit ordinē. cū ꝑ frēs ordīs p̄dicti fuiſſꝫ ro mā ꝑductꝰ. ⁊ de roma ꝑ tuſciā ꝑiſiꝰ ducereī̉ vt a ſuis elōgaret̉ ꝑentibꝰ. raptꝰ ⁊ captꝰ fuit in itinere ꝑ germanos ſuos carnaleſ ⁊ vi ab latꝰ frībꝰ ⁊ miſſus ad mrēm ſuā ī caſtro mō tis ſctī i oh̓is. vbi d̓tētꝰ ⁊ cuſtoditꝰ ⁊ clauſꝰ in carcere ſtetit qͣi biēnio ī hitu ordīs. q̇ aſſum ptū nūqͣꝫ d̓ſeruit. nec ad deſerēdū aliqͣtenus flecti potuit. Deditꝰ v̓o ibid̓ orōi ⁊ ꝯtēplato ni ac ſtudio ſcpͥturaꝝ. tāqͣꝫ ī ſcola ſūmi mgͣri pl̓imū ꝓfec̄. Et vehemētis libidīs ſuggeſtri cē a carcere cū ſtipite ignito fugauit. Un̄ ex hac victoriā tale donū a d̓o ꝯſecutꝰ ē vt nul lū ſtimulū vobiptatis veneree pꝰ ea ſenſerit. Poſtqͣꝫ āt redditꝰ ē ordini. miſſꝰ ē coloniā. vbi docebat ph̓iam ⁊ theologiā doctor Al bertꝰ magnꝰ eiuſd̓ o dīs ꝓfeſſor. A qͣ pl̓imū eruditꝰ ē ſpacio ānoꝝ. xj. Cū v̓o attigiſſꝫ. xx. vij. ānū etatis ſue ꝑiſiꝰ miſſꝰ gͣdū baccalar atꝰ in theologia ſuſcepit. Qui cū laudabilit̓ legiſſꝫ ſnīas. ⁊ oībꝰ eſſꝫ venerabil̓ ꝓpt̓ admi rabiles q̄ſtionū ſolutōes aſſumptꝰ ē ad ma giſteriū ſacre theologie anno ſue etatis. xxx Qui viuēs dūtaxat poſtea annos. xx. maxi mos? pulcerrimos libros cōpoſuit. Qui li bri fere cōplent centenariū nomeꝝ. Habuit aūt tantā a d̓o grām vt dubia alijs occulta ꝑ reuelatiōem dei apparētibꝰ ei btīs petro et paulo cognoſceret. Incendebat̉ ei dei amo re. ⁊ ita rapiebat̉ ī cōtemplatōe myſterioruꝫ diuinoꝝ. vt etiā comedēdo circa illa cogita ret. ⁊ exn̄s in mēſa ſancti lubouici regis pu ret ſe eſſe in ſtudic⁊ cella ſua. Specialiter adiutorio diuino fretꝰ q̄ſtionē difficilli nna de ſacramēto corꝑis xp̄i dībꝰ magiſtris bꝰ ignotā d̓clarauit Hic doctor egre extaſi ⁊ alienatōe viriū ſenſitiuaruꝫ requeter apparuit in deū eleuatꝰ. corpore etiā viſus eſt in orōe exiſtens vno cubi to ⁊ aliqn̄ duobus a terra ſurſum leuari. ¶ Quotiēs āt vir ſctūs diſputare. lege. ſcri bere vl̓ dictare aliqͥd vellet. pͥus ad or̄onem accedēs. īueniebat ſic ī ꝓmptū qd̓ querebat. ac ſi ī libro legeret Fuit īſuꝑ tātꝰ amator v̓e ſapiētie vt archiepiſcopatū neapolitanū ad quem eū volebat ꝓmouere dn̄s clemens pa pa quartꝰ recuſauerit. ⁊ omelias chryſoſto mi ſuꝑ matheū p̄elegerit ciuitati pariſienſi. ⁊ rōem reddēs dixit fratribꝰ. ciuitas hec ſi eēt mea ꝓpt̓ curā regiminis. mihi eriꝑet ꝯtem plationē diuinoꝝ. ⁊ ꝯſolatōem animi impe diret. quā ſcpͥtura ſancta donat. Tandē v̓o iſte doctor egregiꝰ florēs ſcīa ⁊ doctrina eme nēs vocatꝰ ꝑ gregoriū papaꝫ decimū ad ge nerale ꝯciliū qḋ celebratū fuit lugdum ī ka lendis maij. Anno dn̄i. M.cclxxiiij. obijt in itinere in monaſterio foſſe noue ciſtercienẜ. ordinis erracinenẜ dioceẜ nonis martij eta tis ſue anno quinquageſimo inchoante In obitu aūt eiꝰ non defuerūt ſigͣ admi rādā. q̄ ſctī doctoris indicarēt exitū ex hͦ mū do ⁊ eterne ſue felicitatis demōſtrarēt initiū Nam ſtella quedā ad modū comete tribus diebus ante doctoris obitū ſuꝑ idē monaſte rium viſa fuit etiā in die. que ſancto doctore migrante diſparuit. Dn̄s etiā albertus ma gnus colonie in menſa exn̄s. cepit ſubito la crimari. dixitqꝫ aſſiſtentibꝰ. frater Thomaſ de aquino filiꝰ meꝰ in xp̄o qui fuit lumē ec cleſie ex hac luce hodie migͣuit ¶ Supprior etiā foſſe noue patiēs in oculis fere oīmodā cecitatē. emiſſo voto. adductꝰ ad ſepulcrum ſancti corꝑis. ⁊ orans deū meritis ſui ſancti viſus beneficiū recepit ⁊ clamauit corā toto ꝯuentu. bn̄dictꝰ d̓s q̇ meritis ſancti Thome clare me videre fecit. Et lōgo tꝑe poſt viuēs vmbraticenẜ eccīe factꝰ eſt ep̄s ¶ Manife ſtū qͣꝫ mrraculū ī duabꝰ trāſlatōibꝰ ſacri cor poris beati thome apparuit. Ex eo enī ꝓdijt odor ſuauiſſimꝰ ⁊ fragrātiſſimꝰ. qd̓ ſignum fuit ſcientie ſue diffundēde ꝑ totū orbē. ⁊ ip̄ dū viueret redoluiſſe oībꝰ v̓tutibꝰ. Nullꝰ ei ſtimulꝰ ſuꝑbie. nec aliqͥs fetor cuiꝰ cūqꝫ pec cati mortalis eo viuēte exiuit. ¶ Quarto Legenda ſancti Thome de aquino decimo et āno ab eiꝰ felici obitu. cū p̄cioſus theſaurꝰ ſacri corꝑiſ patefactꝰ eēt. īuētū ē cor pꝰ ītegꝝ mēbris ⁊ pānis ſui hītꝰ. ſolaqꝫ naſi ſūmitas paululū diminuta viſa ē. Odor qͦꝫ tātꝰ emanauit. vt oēs mōachi ind̓ excitati ſu as cellas exirēt ad vidēdū tātū miraculum. ¶ Eiuſdē ſacri corꝑis manū d̓xterā dn̄a ihe odora cōmitiſſa petiuit ab abbate mōaſte rij foſſe noue. quā nō potuit euellere leuit a corꝑe. qͣꝫuis iā ānis. xiiij. iacuiſſꝫ ī terra. ſꝫ cō pulſꝰ eā ferro detrūcauit. q̄ mirādū odorē eā venerātibꝰ d̓uote effūdebat Un̄ cū q̇daꝫ vir magne fame āno ab obitu ſctī tho. xlij. q̄rer p̄cioſas reliqͥaſ ad reponēdū in qͣdā capella ſctē crucis quā edificari fecerat apd̓ ſalernū ⁊ veniſſꝫ ī capella caſtri ſctī ſeuerini ſalerni tane dyoc̄. ⁊ ſibi on̄ſa fuiſſꝫ māꝰ p̄dicta. cāqꝫ deſpexiſſꝫ ſtatī tremore magno totiꝰ corꝑis egrotari cepit. videbaturqꝫ ſibi ꝙ hrēt caput groſſū ad modū vniꝰ ciſte. ⁊ nimis pōdero ſum. In ſe āt reuerſꝰ ⁊ penitēs acerrīe d̓ ir reuerētia fctā. cū reuerent illā adoraſſꝫ. a tre more illo ⁊ īflatōe corꝑiſlib̓atꝰ ē. Quā cū de oſculatꝰ eēt. odorē maxīm ex ea ꝓgredi ſenſit qͣlē ⁊ qͣntā nūqͣꝫ ſe memīerat ꝑcepiſſe. Odor āt ille ex tactu ſacre māꝰ ſibi ⁊ eꝰ capucio qd̓ in collo gerebat ml̓to tꝑe ſic adheſit ꝙ ipſe et cappuciū ad̓o redolebat ill̓ int̓ qͦs ꝯuerſabat̉ ꝙ pl̓ibꝰ int̓rogātibꝰ q̇d ſecū ferret odoriferū ꝯpellebat̉ miracl̓i ſeriē ſepe recitare. Et extūc vt aſſeruit tātā d̓uotōꝫ ad s. tho. ⁊ ꝯfidētiam accepit. ꝙ qͦtiēs aliqͣ tēptatio ſibi adueniret. l ꝑiculū īmineret recōmēdās ſe meritis ſancti thome. ⁊ īuocās nomē eiꝰ ſe ſenſit ab īpugͣti on ⁊ picl̓o ſtatī lib̓atū ¶ Aduertēdū āt ē ꝙ odor ille ꝓdiēs a mēbrisbti viri miracl̓oſuſ ē. qꝛ n̄ ſentit̉ qͦtiēs adorāt̉ mēbra. nec ab oībꝰ q̇ ea adorāt. ſꝫ qn̄ placꝫ. ⁊ ꝑſonaꝝ d̓uotio ꝓ meret̉. Ex qͦ māifeſtū ē ꝙ n̄ ſit odor hūauo ī genio ꝓcuratꝰ. q̇ diuia exiſtit v̓tute cōceſſus nec vlliꝰ rei natural̓ odor ſil̓iſ illi reꝑit̉. Ut āt āpliꝰ gl̓ificet̉ d̓s ī ſctō ſuo quem mirificauit pauca de ml̓tis miracul̓ ad augmētū d̓uoti onis fideliū hͨ ſubdūt̉ ¶ Quidā arte cyrur gicꝰ ſꝫ ꝑ decēniū infirmitate podagricꝰ. nec valēs ꝑ ſe ābulare ſe d̓o ⁊ bt̄o thome d̓uouit iuxta eiꝰ tumulū incūbēs orōe facta ſanꝰ ꝓ ſilijt laudās deū ⁊ ſctūm eiꝰ ¶ Alter quidā ꝓpter horribilē fantaſmatis viſionē omni v̓ tute deſtitutꝰ ⁊ mortuo ſimilis videbat̉. ad̓o vt igne mēbris eiꝰ admoto nullatenꝰ ſentirꝫ. q̄ portatꝰ ad tumulū ſancti thomē. pꝰ moru lā liber ⁊ ſanꝰ oīno a ſepl̓cro ſurrexit Mu lier q̄dā cū filiū ſuū duoꝝ mēſiū in cunis de cubantē ꝑiclitari formidaret ꝓ eo p̄ſertim ꝙ ꝑ mēſes qͣttuor ex ſurditate adeo gͣuata eſſet decīes exclamare vagientē etiā pueꝝ vix au diuit. viri ſui inductōe q̄ meſtꝰ vna cum illa cōis filij ꝑiculo ꝯdolebat. p̄dicto viro dei vt eā ab eadē infirmitate eriꝑet obnixꝰ deuouit emiſſoqꝫ voto cuꝫ nocte ſecuta dormiſſꝫ in craſtino ſe libera q̄ ſctī meritis reꝑit vt opta bat. ¶ Puella gutturis ſui fauces ſquinā tie hn̄s infirmitatē ꝯſtrictas intantū vt neqꝫ ſumere qͥcqͣꝫ poſſꝫ. neqꝫ reſpirare. Dū d̓uo te ſe beato viro a mrē ꝑſuaſa cōmēdarꝫ. du ctaqꝫ fuiſſꝫ ī craſtinū ad p̄dictū mōaſteriuꝫ foſſe noue. ſuꝑpoſitis gutturi ſuo ſanctis re liquijs ꝯfeſtim melioratā ſe ſenſit. panē co medit. ꝑfecteqꝫ ſanata redijt ¶ Quidā ꝯuer ſus foſſe noue adeo gͣue in brachio dextro ⁊ ſpatulo dolorē patiebat̉. vt illd̓ deferrꝫ ſuſpē ſum ad collū ⁊ penitꝰ ei iutile atqꝫ dolore ve hemēter afflictū. q̇ neqꝫ medicoꝝ auxilio re mediū īueniēs. imo āpliore dolore gͣu̓atꝰ dū dicto ſciō ꝓ ſua ſanitate ſe humiliter comen daſſet. a ſomno ſurgēs ſe penitꝰ liberatū co gnouit Infans q̇dā qͣttuor annoꝝ tumo rem ⁊ ruborē in coſtis ⁊ crure vſqꝫ ad pedē patiebat̉ adeo afflictiuū vt nec a matre ſua vl̓ alio tāgi ſine leſione ⁊ clamore aliqͣtenus potuiſſꝫ. neqꝫ ſe mouere poterat. Cūqꝫ pu er ꝑ mēſem in tāto dolore ⁊ anxietate fuiſſet. ⁊ a medicis ſpes curatiōis ſine inciſiōe pue ruli nō inueniret̉ deficiēte natura artiſqꝫ ſu fragio nō inuēto. recurſū eſt ad deū ⁊ ſctūm ſuū thomaꝫ. Mat̓ enī infantuli btō thome ip̄m d̓uotiſſime ꝯmendauit. vt a dicta infir mitate abſqꝫ inciſiōe ſuis meritis pueꝝ libe raret q̇ delatꝰ ad monaſteriū ⁊ poſitus ſuꝑ tumulum poſt aliquā morulam ſanus īde ſurrexit. Propt̓ hec ⁊ alia teſtimonia ml̓ta pariſienſi epiſcopo De ſancto Marcello q̄ d̓ hͦ viro iuſto mortalibꝰ credibilia ꝑ deuꝫ fctā ſūt nimis. dn̄s ioh̓es papa. xxij. apd̓ aut nionē pōtificatꝰ ſui āno. vij. xv. kal̓. auguſti Anno v̓bi incarnati. M.cccxxiij. a felici v̓o trāſitu hꝰ viri btī ex h̓ md̓o āno qͥnqͣgeſimo decurrēte. illū ſctōꝝ ꝯfeſſoꝝ cathalogo adiū xit ad laudē ⁊ gl̓iaꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i q̇ hūc ſan ctu adhuc ī t̓ris viuētē ⁊ iā ad celos trāſlatū ml̓tis fec̄ coruſcare miracul̓ vt fideles ip̄m ī uenirēt apḋ deū benigniſſimū patronū ⁊ eꝰ veſtigia imitātes. regna celeſtia ꝯſeq̄ poſſent ¶ ACI. II ¶ De ſancto Marcello pariſiēſi ep̄o. Eatiſſimꝰ marcellꝰ antiſtes natꝰ pari ſij. ſꝫ ciues ꝑadiſi ī terris humil̓ erectꝰ ī celis mediocris ꝑentibꝰ ſꝫ meritis celſus Cui hͦ fuit nobilitatis lumē inſigne xp̄o ſine culpa ſeruire. Non de gene ris intumeſcēs ſuꝑbia. ſꝫ hn̄s de moribꝰ or namēta. Nec ſumes de parētele laud̓iactā tiā. ſꝫ gr̄ām poſſidēs ī v̓tutū exēpliſ. Intra ſe ſuos theſauros retinēs. deū mūdo cord̓ cō plectēs. Sꝫ cū xp̄o pauꝑ iſte reguit. q̇ in hūi litatis ꝯuerſatōe. ī charitatis vbertate. ī caſti tatis luīe. in ieiunioꝝ pinguedine. ita ſe totū tre didit diſcipline vt ab ip̄a infantiā matu rus aſcēderet. ⁊ poſitꝰ ī corꝑe qͣi nihil de car ne portaret. Hic itaqꝫ btīſſima inſtitutione ſuccinctꝰ ⁊ venerādis oꝑibꝰ pene pͥus ſacer dos extitit qͣꝫ clericꝰ. Iā dudū dignꝰ q̇ ſuſci peret digͥtate. an̄ p̄paratꝰ ad id qḋ erat ſine mora futurꝰ. Calcata mūdi pōpa vl̓ crimi nibꝰ. cū diuis armis initiatuſ accingeret̉ ad ſpem. felicē palmā d̓ hoſte publico relaturuſ in militia xp̄i exercitādo lector effectꝰ eſt. ac ſe ip̄m tēplo xp̄i ꝓpͥmitijs offerēs. velut a bel lis ſacrificiū hoſtia victe carnis ⁊ pure men tis effectꝰ eſt. Qui clarior mercede qͣꝫ noīe ⁊ merito maior qͣꝫ gͣdū. ſine offendiculo ſuuꝫ gerēſ officiū cepit ī milite creſcere. qd̓ accepit a rege. ¶ Deniqꝫ cū adhuc clericali tyroci nio celaret̉. miracul̓ ꝓdit̉. ⁊ ſignis celeſtibus illuſtrat̉. Un̄ qͣdā vicē ad officinā acceſſit fa bricalē. q̇ deſpectꝰ ab artifice cogit̉ vt extra cta d̓ ardeti camino ferri maſſa candēs manu ſua ferrū accēſū attolleret. ⁊ qͣnti pōderis eſſet enarraret. Tūc vir btītiſſimꝰ n̄ ignaruſ totū de xp̄o p̄ſumere. ⁊ qͣnte v̓tutis cā ſit ī re bꝰ nō turpibꝰ obedire. mox ſuppoſita manu ferrū altiꝰ eleuauit di. De calore calet. ſed no uē pōdera hꝫ. Qd̓ poſtea tātū ad ſtateram inuentū eſt. qͣntū eiꝰ vox librare predixerat ¶ Itaqꝫ cū ſubdyaconali mīſterio funge ret in die epiphanioꝝ hauriēs aquā de flu uio fecane dūbto prudētio ep̄o manibꝰ ab luendis aquā offerret. mutatis elemētis vi ni ſaporīuētꝰ ē. Quo viſo obſtupeſcēs pon tifex. iuſſit ex ip̄o vrceolo ī calicē ſacꝝ defūdi. Un̄ vniuerſus ppl̓s miſſa celebrata ⁊ cōio accepit. ⁊ ip̄m vas cū ad plebis ml̓titudineꝫ ſuffeciſſet. ac ſi nō tactū ⁊ integꝝ ſic plenū ꝑ māſit. Cꝰ vini myſtico bn̄ficio poſtea ml̓ti ſanati ſūt. Cū vir ſctīſſimꝰ qͣdā vice ex ſui of ficijẜuitute aquā manibꝰ p̄fato venerabili ep̄o porrexiſſꝫ. mox inde balſama ceperunt fragrare. Et duꝫ vnda curreret viſa ſūt criſ matā reſpirare. vt pene pōtifex cred̓ret ſe ma nꝰ magis vngere qͣꝫ lauare. ⁊ altas aqͣs qͣre ret. vt pͥores vndas ablueret. Quo viſo ſa cerdos venerabil̓ obſtupeſcēs d̓o grās d̓ cō perto muere retulit. ⁊ bto marcello reuerēti am d̓ religiōe ẜuauit dū eū nō talē q̇ ẜuiret. ſꝫ potiꝰ cui ẜuiret̉ agnouit. Matrona q̄daꝫ ꝓſapia nobil̓ ſꝫ opione vilis maculās crimi ne qd̓ fulgebat ex genere. poſtqͣꝫ dies fugiti ue vite rapta luce cōcluſit. ad tumulū popa comitate. ſꝫ nō ꝓfutura ꝓceſſit. Qua ꝯdita horreſco referēs hͦ ꝯtigiſſe pꝰ funera. qͥa du plex naſcit̉ lamētatio de defuncta. Ergo ad ſumēdū eiꝰ cadauer cepit ẜpēs imaniſſimꝰ freq̄ntare. Et vt dicā clariꝰ ml̓ieri cꝰ mēbra beſtia deuorabat. ip̄e draco factꝰ ſepl̓tura. q̄ viſo ꝑterriti hoīes d̓ ſuis ſedibꝰ migrauer̄t. Btus igr̄ marcellꝰ ītelligēs ſe d̓ cruēto hoſte triuphū acqͥrere. collecta plebe de ciuitate ꝓ gredit̉. ⁊ relictis ciuibꝰ. ī ꝓſpectu ppl̓i ſolꝰ xp̄o duce ad locū pugnaturꝰ acceſſit. Et cū co luber de ſilua rediret ad tumulū obuiantes ſibi inuicē dante orōem beato marcello. ille capiti ſupplici cepit veniā blādiēte cauda pre cari. Tūc p̄cedēte potifice beſtiā fere tribus De ſancta Genouefa milibꝰ oēs ꝑſecuti ſūt. reddētes dn̄o grās et ſoluētes exeqͣas inimico. Deind̓ īcrepās eū beatꝰ marcellꝰ dixit. Ab hac die aut deẜta te ne aut ī mare te demerge. Mox dimiſſa be ſtia nulla eiꝰ vlteriꝰ indicia ſūt īuēta. Ecce ꝓ pugnacl̓m patrie ī vno ꝯſiſtere ſacerdote q̇ fragili bacl̓o fortiꝰ hoſtē edomuit. qͣꝫ ſi bali ſte trāſfixiſſent. Si igͥr ſctōꝝ viroꝝ ex factis merita ꝯferāt̉ miret̉ marcellū gallia duꝫ ro ma ſilueſtꝝ. niſi hͦ diſtet ī oꝑe ꝙ draconem ſi gillauit ille. iſte iactauit His itaqꝫ oꝑibꝰ ſan ctꝰ marcellꝰ ſꝑ intētꝰ ꝯuerſatōe clarꝰ ꝯſūma nōe p̄cipuꝰ btitudīe gl̓ioſus. remueratōe di tetꝰ. cū ꝑpetuo dn̄o regͣturꝰ vīcēs md̓i ꝯta glū. mūdꝰ migͣuit ad xp̄ꝫ die Nalēdaꝝ nouē brii. regnte dn̄o nr̄o ihu xp̄o cui eſt honor ⁊ gl̓ia. ̓tꝰ ⁊ ptās. ¶ De ſancta Genouefa Enouefa D a zenos qd̓ ē nat̉a. ⁊ efa qd̓ ē m ra ū̄ hn̄s naturaliā ad mēſui plenitudīeꝫ. Ip̄a enī ex hoīs nat̉alib facilit d̓i gra conitāte ſuꝑnat̉alia ē al Ul̓ d̓r a genos q ē barba ſeu virilitas ⁊efa effuſio ſeu plenituro. qͣi effuſa ⁊ plēa oꝑatō nibꝰ virilibꝰ ⁊ fortib. Ip̄a ei vt ex eiꝰ geſtis colligit̉. ⁊ d̓ ea ī eccīa onit̉. ip̄is et viris aliꝙͣ tenꝰ imitāda atqꝫ eqͥꝑardā ē. Eata v̓go genoefa. honeſtio pen tibꝰ. prē ſeuero nō. mrē v̓o geron cia orta. apd̓ nameodoꝝ opidum haud lōge a ꝑiſiēſi vrbe extitlagenita. Duꝫ at ſctūs germanꝰ anthiſiodore ep̄s qͣdam die apd̓ baſilicā ī ip̄o opido ſitā. cādi grā ſe ꝯtuliſſꝫ. occurrēte eiuſdē loci ppl̓i mlitudine ſil̓ genouefa affuit. Quā ītuitꝰ ī ſpū lactuſ germanꝰ magnime genouefā ad ſe douci p̄cipiēs. circūſtāti ppl̓o electā a d̓o ſpōſan p̄ dixit ī eiꝰ natiuitate āgelos ceciniſſe denūc. uit. ac felices tāte ſobolis ꝓgenitores p̄dica uit. ml̓toſqꝫ eꝰ exēplis a via ſua mala ꝯuertē dos affirmauit. Que dū ab eo accerſit̉. ⁊ de v̓ginitate celeſti ſpōſo ꝯſeruāda āmonet̉. id ſe votis omībꝰ ſꝑ deſideraſſe rn̄dit. Eui ille. Confide filia. virilit̓ age ⁊ qḋ corde credis ⁊ oreꝓfiteris. oꝑbꝰ cōprobare ſtude. Dabit eī dn̄s fortitudinē ⁊ v̓tutē d̓cori tuo. Cunqꝫ ſe quēti die genoueſam iteꝝ ſibi pn̄tari feciſſet. dixit ei. Aue filia genouefa. Remiſceris q̇d heſterna die d̓ corꝑis tui ītegritate mihi ſis pollicita. Cui illa. Reminiſcor pat. Tūc ille numū ereū dei nutū allatū hn̄tem ſignū cru cis a tra colligēs inq̇t ad eā. hūc trāſſoratup memoria mei ad collū ſuſpēſū ſemꝑ habeto nulliꝰqꝫ metalli aūt margaritaꝝ ornamēto collū. digitoſqꝫ tuos ornari patiaris. Et va ledicēs. capuitqꝫ eiꝰ deoſculās abijt. Cū mat̓ eiꝰ die ſolēni ad eccl̓iaꝫ ꝑgeret ⁊ genouefam reclamātē domī remanere p̄ciꝑet. ꝯfeſtimvt ſibi alapā mat̓ in factem dedit lumen amiſit Sicqꝫ fere ꝑbiēneū diuinā ira ꝑ̄peſſa p̄cibꝰ filie tandē pͥſtine ſanitati e reſtituta. ¶ Alia vice dū genouefa cū duabꝰ ſacratis v̓gibus etate ꝓuectioribꝰ loco nouiſſimo incederet. obuiate carnotēſ ep̄o iulito ſtatim inceden pi euerſus ē ordo. Nā illa q̄ ſeq̇t̉ ait ep̄s. an̄ onat̉. qͣnia ip̄a celitꝰ iam eſt ſanctificatiōeꝫ epta. Parētibꝰ eiꝰ ſublatis de medio. cū in pariſiū vrbē trāſiſſet. tāta ꝑaliſis vt vid̓ batur infirmitate deiēta eſt. vt corpꝰ eiꝰ laxa tis vnjdiqꝫ artubꝰ ac diſſolutis cōpagibꝰ tri Euo exanime crederet̉. Que cū denuo eēt ſa nitatē aſſecuta. aiebat ſe in ſpū ab angelo in gl̓iam ſanctoꝝ ⁊ ſuppliciū impioꝝ fuiſſe de ductam ac ex tūc ſecreta cōſcientiaꝝ in non modicā admiratiōem cepit reuelare ac ma nifeſtare. ¶ Sancto aūt germano redeunte cū pariſiū intraſſꝫ ꝯfeſtiꝫ d̓ genovefa v̓binā eſſet ⁊ qͥd ageret inqͣrēs. in eiꝰ hoſpitiū deſcē dit. ac male de ea colloquētibꝰ. deridebat̉ eī tūc vt plerūqꝫ fit iuſti ſimplicitas. terraꝫ ſuiſ la crimis irrigatā ondit. ſicqꝫ ea aſtanti ppl̓o cōmendas diſceſſit ⁊ ad tꝑs os loquenuuꝫ iniqͣ obſtruxit. Ueꝝ poſt obitubti germani cū attila hundͣꝝ rex gallias ac p̄cipue vrbeꝫ pariſioꝝ inuadere. ac ſue ditioni minaretur ſubijcere. ſingulis pene ad tutiores vt ſibi vi debat̉ vrbes facultates deferētibꝰ. genouēfa oonibꝰ ⁊ vigilijs inſiſtebat. Hiſqꝫ cū qbus deebat ita facere exhortans non eſſe perti melēdos hoſtes dicebai. quinimo ciuitatē De ſancta Genouefa illeſam fore p̄dicabat. Quāobrem nōnulli ciues inſurgētes. dicebāt p̄feudo ꝓphetiſſa: ſuis tꝑibꝰ adueniſſe. ac in eiꝰ mortē ceperūt ꝯſpirare. Eodē tꝑe venit ab anthiſiodorēſe vrbe archidyaconꝰ qͥ hͦ audiēs. ita ciues ad orſus ē. Nolite ociues hͦ admiere facinuſ qꝛ hāc de cuiꝰ īteritu tractatis didicimꝰ nay rāte ſcio germano antiſtite nr̄o ex vtero ma tris a d̓o ſpōſam electā. Et ecce eulogias ab eo ſibi derelictas exhibeo Quas ilico ꝑlegē tes ab inceptis deſtiterūt. Huni aūt ꝓtinus abierūt ¶ Abituriſcenſe vrbe venit ml̓ier q̄ dam pariſiꝰ qͥ poſt ꝯſecretōem violata fue rat vt genouefam alloqueret̉. Que mox in terrogata a. Genouefa. an ſctīmonial̓ aut vidua eſſet. ꝯfeſtim vt ſe verginē aſſeruit. vi rū q̇ eā violauerat. ⁊ locum ⁊ tꝑus expoſuit Un̄ ad v̓ecūdi ā ꝓuocata. ſupplex genouefe veniā poſtulauit. Matrone cuiſdā filiꝰ etatis ānoꝝ qͣttuor. cū ī pureū cecidiſſꝫ. ac pꝰ tres horas mortuꝰ īde ſubtractꝰ mrē ī lacri mas ꝓrupēte. ac crines dilacerāte. genouefe oblatꝰ fuiſſꝫ. ad oroem recurrēs. pallio ſuo ſuꝑ corpꝰ eiꝰ appoſito pueꝝ viuū ꝯfeſtī mrī reddidit. ¶ Cū ob oīutinaꝫ obſidionē ciui tas pariſiēẜ media affligeret̉. genouefa pau peribꝰ ꝯdolēs. nauim ſuꝑ ſecanā ad emēdā annonā ingredit̉. dū aūt ad quendā locū in q̄ erat arbor iuxta quā naues ſepiꝰ ꝑiclitarē tur adueniſſꝫ. ꝯfeſtim arborē incidi p̄cipiēs ad orōem ꝯuerſa. duo horribilia moſtra ex illo loco egredi ſunt viſa. Ab illo autē die il lic nauis nō perijt. ſꝫ ꝓſꝑo curſu ceptum iter trāſfretauit. Rediēs aūt v̓go panes paupe ribꝰ iuxta neceſſitates ſuas diſtribuit. Dum quādā vice ciuitatē trecaſiū adijſfet protinꝰ occurrēs ei multitudo ppl̓i. īnumeros vtriuſ qꝫ ſexus diuerſis infirmitatibꝰ afflictos ob tulit. Int̓ qͣs etiā oblatꝰ eſt ei homo quideꝫ quē dn̄ico die oꝑantē vltio diuina excecaue rat. nec nō puella ab annis fere duodecī ce ca. qͣs illa bn̄dices. ſine dilatōne incolumes reddidit. ¶ In ciuitate meldēſi. puella q̄dā adoleſcēti cuidā ꝓmiſſa. vt genoueſe v̓tute ꝯperit. veſtem ſibi īmutari ac ī ꝯtuberni/ v̓ ginū anumerari a genouefa expetijt. Vde indignatꝰ adoleſcēs ſpōſam cū furore ꝓſeqͣ tur. Qd̓ genouefa audiēs. eam ad eccl̓iam que ꝓxima erat ſecū duxit. ⁊ fores eccīe que clauſe erāt diuina v̓tus mirabilit reſerauit. ⁊ puellā a furore adoleſcētisˡ ib̓auit. ¶ Au relianis dū cuidaꝫ patrifamilias ꝓſeruo q̄ aduerſus eū deliquerat genouefa veniā ex peteret. ille v̓o oīno renueret. ꝯfeſtī vt domū ingredit̉. vehementi febre correptꝰ non pͥus ſanitati reſtituit̉ qͣꝫ genoueſe veniā poſtulāſ famulo miſcd̓iaꝫ elargit̉ Eccl̓iaꝫ ſcīman tini turonenẜ v̓go ſct̄ā ingreſſa qͣꝫplurimo a demone obſeſſos oleo pͥus inunctos libe rauit. Dū aūt vellet. ſemel qͦſdā inungere ce oleū in ampulla. pontifex etiā q̇ oleū bn̄dte ret deeſſet mox terre recubās in oroe poſta. ampulla in manibꝰ eiꝰ oleo q̇̄ poſtmoum ſanati ſūt egroti eſt impleta ¶ De eiꝰ abſti nētia ac etiā v̓tutibꝰ inter alia multo ſic̄ dicit Uincentiꝰ in ſpecl̓o. A decimoqͣrto etatis ſue anno vſqꝫ qͥnqͣgeſimū eſca eat ei paniẜ ordeaceꝰ ⁊ faba. Quāpꝰ duacaut tres he hdomadas ī olla recōmiſcēs debat. A die dn̄ico vſqꝫ in qͣnta feria ieiulabat ⁊ a quita feria vſqꝫ ī die dn̄ico. Uinꝰ aūt ⁊ q̇dlibet in ebriās nūqͣꝫ potauit. Pat anquageſimuꝫ v̓o annū ſuadentibꝰ ep̄ ꝓpter obediētiam pilcem ⁊ lac cum pan ordeaceo edere cepit Multa āt venertōe catulacēſem vicuꝫ in quo beatus dyciiſiꝰ paſſus ē dilexit. cui etiā deuotio erāt honore illiꝰ baſilicā con ſtruere. Suād at p̄ſbyteros vt facerꝫ vnꝰ quiſqꝫ collatō ad hͦ edificiū. Qui rn̄derūt. Erūi forſita ꝑuitati nrē vires edificādi. ſed coq̄nde cōtis cōpia deeſt. At illa ſpūſcto re pleta vs. cinas ait. Egredimini q̄ſo ad pon tem cōitatis. ⁊ q̄ audieritis nunciate mihi. Quegreſſi in platea ſtabāt attōniti. Et ec ce taos cuſtodes porcoꝝ ſermocinātes. qͦꝝ vhꝰ ad alteꝝ ait. Dū ſuis.i. porce veſtigium b partꝰ vagātis legerē. inueni furnum cal cis mire magnitudinis. Alt̓ rn̄dit. Et ego in ueni ī ſilua ſubradicibꝰ arboris a vēto euul ſe furnū calcis. de qͣ nihil ſublatū credo vn qꝫ fuiſſe. Qd̓ audiētes p̄ſbyteri. grās agēteſ reuerſi ſūt. Audiēs etiā hͨ ſctā. lachrymis p̄ De ſancta Genouefa gaudio ſinū impleuit Laceſſiuit itaqꝫ gene ſiū p̄ſbyterū vt ī honore p̄dicti martyris ba ſilicā ꝯſtrueret. ſicqꝫ oībꝰ ciuibꝰ illa īploran te ꝯſtructa ē. In cuiꝰ oꝑe collectis carpēta rijs. cū potꝰ deficeret accipiēs ſancta cupā ſeorſum ꝓſtrata cū lacrimis orauit. Deind̓ ſurgēs facto ſigno crucis ſuꝑ vas vſqꝫ ad ſūmū poculo īpletū eſt. ex qͦ oꝑarij vſqꝫ ad ꝯſūmatiōꝫ baſilice vberrime potātes grati as egerūt. ¶ Quādā nocte ſabbati circa gal licantū egreſſa eſt btā genouefa ad baſilicaꝫ ſancti dionyſij. Cereꝰ v̓o q̇ an̄ ferebat̉ extin ctus ē. Quo turbatis v̓ginibꝰ q̄ cū ea erat p̄ horrore noctis. cereū ſibi dari p̄cepit. Queꝫ vt tenuit ſtatim illumīatꝰ eſt. Sil̓r eodē tꝑe cū in eccl̓ia diu ꝓſtrata in oratione ſurgeret cereꝰ nōdū igne ꝯtactus. diuino nutū accē ſus eſt in manu eius. De qͣ ⁊ plures infirmi paululū in fide auferētes ſanati ſūt Que dā muler furata eſt calciamēta eiꝰ. q̄ vt do mū veīt excecata ē. deinde ꝓſtrata ad pedes eiꝰ. veniā petens ſignatis ab ea oculis viſuꝫ recepit. ¶ Hildericꝰ etiā frācoꝝ rex vald̓ di ligēs eā timēs ne vinctos qͣs interimere cogi tabat ſancta eriꝑet ingredīēs vrbē pariſeoꝝ portā claudi p̄cpit. Qd̓ audiēs ſctā. ſtatim ad liberādas aīa. ꝑrexit. Inter cuiꝰ manus ppl̓o porta ſe ſine clue reſerauit. ⁊ ſic regem ꝯſecuta. ne vinctoꝝ capita amputarent̉ ob tinuit. ¶ Fuit etiā eoē tꝑe beatꝰ ſimeon in colūna. quē negociatōes eūtes ⁊ redeuntes ferūt de illa īterrogaſſe. ea veneratōe ꝓfu ſa ſalutaſſe. ⁊ ſe ī oronibꝰ eꝰ memore eſſe po poſciſſe ¶ Pariſiꝰ etiā obati ſūt ei energu mini ꝓ qͥbꝰ in baſilica btī dyeniſij ip̄a orāte vociferabāt clamātes ꝓpe iā eſe qͣs ſibi ī ſo latio venire beata Genouefa p̄rabat̉ forſi tan angeli vel martyres. Que ſuigens ⁊ ſi gnans vnūquēqꝫ curauit a ſpū immundo vt fetor grauiſſimꝰ aſtantiū nares atingerꝫ ¶ Adie etiā epiphanie vſqꝫ ad cenā di ī bt̄ā genouefa in cella recluſa. ſoli deo vacabit ī oratiōibꝰ ⁊ vigilijs. Audiēs aūt puella q̄dā religioſa ad fores eius magis curioſitate qͣꝫ fide ꝑmota. quid ſancta in cella ſua agebat. ſcire voleijs ſtatim lumen amiſit. Quā ſan cta ꝯſummata qͣdrageſima egrediēs. orōne ⁊ ſigno crucis illuminauit. ¶ In eccīa etiā beati martini turonenẜ cum in angulo qͦdā oraret vnus de pſallentibꝰ arreptus a d̓mo nio ꝓprios artꝰ lacerabat Cūqꝫ btā genoue fa ſpūm immūdū exire iuberet. ⁊ ille ꝑ ocl̓m ꝓgredi ſe minaret̉ imperāte illa fluxū vētris eiectꝰ eſt. feda relinquēs veſtigia ¶ Per idē tꝑs ſtās in aditu domꝰ ſue vidit puellā ī ma nū ampullā geſtantē. quā paulo an emerat ⁊ īterrogata q̇d eſſet. vidit demonē ſedētem in ore ampulle ⁊ minās inſufflauit in eam. ſtatīqꝫ ꝑs de ore ip̄iꝰ ampulle cecidit. ¶ In territorio meldēſi cū ꝓpriā meſſem meteret valde turbati ſūt oꝑarij ꝓpt̓ imbrē īminēteꝫ. At illa īgreſſa tentoriū. qd̓ ſine ītermiſſione facere ꝯſueuerat cū lacrimis ꝓſtrata orōne obtinuit. vt cū ī circuitu oēs ſegetes pluuia rigaret. nec meſſeꝫ nec eiꝰ meſſores gutta ali qua ꝯtingeret. Dāta et̄ ſctītate pollebat ꝙ et ſpū ꝓphetie plena oēs qͣꝫ morbos ab huma nis corꝑibꝰ expellebat. Egentibꝰ panes inte gros dabat. adeo vt eiꝰ puelle ſepe ꝑtē paīs quā in clibano poſuerāt nō īuenirēt. Uixit aūt plꝰ qͣꝫ octoginta annis. Huiꝰ aūt natale celebrat̉ tertio nonas ianuarij. Hec Uincē tius. Reliq̄ autē q̄ hͦ inſerunt̉ ex certiſſimis ac ꝓbatiſſimis eccl̓ie in qua beata v̓go preſi det cōdicibꝰ. qͦꝝ etiā nōnulla ipſe Uincētiꝰ teſtat̉ exiracta ſunt ¶ Poſt tranſitū v̓o bea tiſſime v̓ginis lampas eiꝰ ſepulcro appoſita eſt. in qͣ p̄ter olei ꝯſumptiōeꝫ ignis ꝑmane bat. cuiꝰ cōtactu infirmi ſanabant̉. lampad̓ videlicet mutata in fontē. oleo in medicinaꝫ ¶ Homo q̇dā lingue ⁊ oculoꝝ pͥuatus of ficio. ad ſepulcrū v̓ginis accedēs. ⁊ viſum ⁊ loquēdi vſum recuꝑauit Mulier q̇dam in viſione admonita filiū a natiuitate cecuꝫ ad p̄fate v̓ginis locū detulit Cūqꝫ in eccleſia miracl̓um recitaret̉. quo dn̄s ih̓s xp̄s ocl̓oſ cecinati aperuit. ꝯtinuo apti ſūt eiꝰ oculi. Reuelat̉ cuidam a natiuitate muto vt ad ſe pulcrū v̓ginis ſe trāſferat. vocis illic bn̄ficiū ꝑcepturꝰ. Cūqꝫ ī fid̓ reuelatōis die domini co illuc perueniſſꝫ. ſtatim lingue illius vin culum eſt ſolutum. ⁊ loquebatur magnifi De ſancta Genouefa cans deuꝫ. Interrogatꝰ ergo ab abbate qd̓ poſt indultū ſibi vocis beneficiū agere velit rn̄dit ꝙ a loco illo recedere nolit. nolit ad ꝓ pria redire. nolit oībꝰ diebꝰ vite ſue ſine p̄ſen tia v̓ginis viuere. Cuiꝰ votū leto animo am plectes abbas. vite ſue neceſſaria iubꝫ mini ſtrari. ¶ Cū latro quidā carceri macipatuſ cuſtodis negligētia de carcere exiſſet. fugien temqꝫ ad ſepulcꝝ v̓ginis p̄ſes inſequeretur. v̓gineqꝫ latro auxiliū implorādo acclama ret. p̄ſes v̓o in eius blaſphemia ꝓrumperet. ſubito caſu lapſꝰ p̄ſes. latrone liberato mi ſerabiliter expirauit ¶ Cu alio tꝑe fluuiꝰ ſe cane vltra modū intumelceret. ⁊ ad capellā virginū quā ꝓpe eccl̓iam ſct̄ī Iohānis ba ptiſte v̓go ꝯſtruxerat. ad mediū vſqꝫ edificij ꝑtingeret lectulꝰ in qͣ deceſſerat q̇ ibidē ẜua bat̉ flumīe infuſus. aqͥs ꝯͣrinue deſcēdetibuſ atqꝫ diſcedētibꝰ. ab illis intactꝰ eſt inuētus. ¶ Pꝰ aliqͣt v̓o dies. cū cenobio a norman nis incēdio ꝯſūpto corpꝰ vgis a fratribꝰ ad ategias villā ſuā deportaret. ml̓tis etiā ibidē claruiſſe miracul̓ ꝯprobat̉. Siq̄de altare ec cleſie cui aſſeſſura erat v̓go. ſctā cruce ſctōꝝ qꝫ reliquijs vt moris eſt adornatū tāqꝫ eius aduētui ꝯgratulās mouebat̉. cui ſuꝑpoſita qd̓ cupierat ſe adeptū demonſtras. firmum nec āpliꝰ moueri ꝯprobatū eſt. In cuiꝰ q̇dē deportatōe cereꝰ vti dū viueret iteꝝ atqꝫ īte rū miracl̓oſe ē accēſus. Cū at̄ abbas q̇ tūc p̄ erat. dente a corꝑe v̓gis paucis ꝯſcijs extra hes apd̓ ſe ad ſui tuitione ẜuare vellꝫ ꝯtinuo ſūma egritudīe correptꝰ detē tecā criſtallina incluſum qͣꝫcito potuit reſtituere curauit. Audita v̓o int̓ pariſios ⁊ normanos cō cordiā corpꝰ v̓ginis ad eccl̓iam ſuā deferen tes nō eo loco vn educta fuerat in cripta ſed ſuꝑ maiꝰ altare vbi nūc cernit̉. frēs honorifi ce collocauerūt. Corpꝰ aūt v̓ginis cum ſuo capite integrū in capſa ꝯſiſtere p̄ſentibꝰ no nullis huiꝰ regni ep̄is poſtmodū inuētū eſt atqꝫ cōprobatū ¶ Tꝑe Ludouici fortiſſi mi regis francoꝝ illuſtriſſimi. diuina vltiōe membra q̄ miſeri hoīes exhibuerāt ſeruire ī iuſticie ⁊ iniqͥtati ad iniquitate. cepit morbꝰ igneus quem phiſici ſacrū ignem appellant conſumere. Multorū igit̉ ſanctorū egrotis ſuffragia depoſcentibꝰ nec impetrantibꝰ re cordatus eſt religioſiſſimus pariſiorū anti ſtes ſtephanus. qualiter beata virgo geno ueſa p̄fatam vrbem a multis olim periculiſ liberauit. ac exinde ſolēnes ꝓceſſiones in qͣ bus conſulto abbate atqꝫ ꝯuentu p̄fata v̓ go ad eccl̓iam beate v̓ginis marie deporta ret̉ inſtituit. Ordinata itaqꝫ ẜm morem ca nonicū proceſſiōe ingrediēteqꝫ ſancta v̓gie eccleſiā beate v̓ginis marie. ꝯtinuo ad tactuꝫ feretri. oēs male habētes tribꝰ exceptis ſūt ſa nati. Cū vero ſequēti anno felicis recordati onis Innocentiꝰ papa gallias trāſmearet. de tāto inſtructꝰ miraculo. gras agens deo ac ſancte v̓gini. annis ꝑpetuīs ſolēni memo ria celebrādū miraculū condonauit. Ueru cum ꝑ ſingulos annos p̄dicti miraculi me moria ſolēniter vt dictū eſt veneraret̉. conti git ſemel ꝑ abſentiā capicerij expēſas ormi dantis. ſine ornamentis ac luminaribus qͣ habebat miniſtrare. celebrari. Unȯ accidit vt ſequenti die eccleſie ſanctuariū aſcendes diuinam expertus virtutē. ſubro lapſus ſi ne voce miſerab liter expiraūt. ¶ Experti ſunt igit̉ atqꝫ indies exꝑiunt̉qͣꝫ plurimi qͣn to cum tremore xp̄i virginēoporteat venera ri. vbi cū humilitate recipit cecitas viſuꝫ. de bilitas greſſum. ac e diurſo obſtructe infid̓ litate mētes ꝑcipiūt int̓ritū. Noſtris igitur qualibuſcūqꝫ laudibꝰ genouefam venere mur. ſꝫ cū tremore venerātes eiꝰ ſuffragia i ploremꝰ. ſꝫ cū fid̓. vt reuera dignū eſt geno ueſam laudibꝰ honorari. qͥ ꝑiſeoꝝ inclitam vrbem regni xp̄aniſſimi p̄cipuam ſtabiliſſi mūqꝫ columā. totiuſqꝫ xp̄ianitatis in fide ⁊ doctrina nagiſtram eruditiſſima totiens a tantiſqꝫ ericulis lib̓auit. ab inimicis ho ſtili cederimicantibꝰ eripuit. inundantium fluctus quaꝝ reſtrinxit. ignis horrēdi ī me bris humanis incediū ꝯſumpſit. cecis viſuꝫ claōis greſſum. ſurdisqꝫ auditū reddidit. abobſeſſis demoniū p̄cibus effugauit Et n̄ ſolū p̄cibꝰ. veꝝ etiā maxima dn̄s ꝑ fimbriaſ veſtimenti genoueſe ſibi dilecte virginis ſu per egrotos ac varijs detentos languoribꝰ Gominica in ramis palmarū on̄dere ſepiꝰ digͣtꝰ ē ſanitatū remedia. Un̄ merito īꝑiſij celſi mōtis v̓tice extitit colloca ta. vbi honorifice ſb̓limata ac mirifice ador nata n̄ ceſſat iugit̉ ſanitatū ⁊ grāꝝ emitte flu mīa. his q̇ ī fid̓ depoſcūt eꝰ largitōes. Un̄ ⁊ oꝫ illi nos tota mētis d̓uotōe ꝯmitte. qͦniam ip̄a ē q̄ aſſidue orat ꝓppl̓o ſibi d̓uoto. ⁊ ꝓ to ta xp̄ianitate. Nos igr̄ ſuorū mirabiliū hāc portiūculā mēorātes ac ēt venerātes cū cele berrimo illo venerabiliū religioſoꝝ cetu ſuo gl̓ioſā xp̄i ſpōſaꝫ nobilē v̓gine debitis gl̓ifice mꝰ genouefā laudibꝰ poſtulātes vt eadē ſuꝑ plicate ꝑfrui ꝑadiſi mereamur gl̓ia ꝑ ſecula amen. CCXIIII. ¶ Dominica in ramis palmaꝝ. Odie ſancta ma Iter eccīa duas ꝓceſſiōes ſolēnit̓ re colit. Prīa fuit q̇ iudei a monte oli ueli vſqꝫ ī hierl̓m cū ramis palmaꝝ ⁊ oliua rū ⁊ cū magnis cāticis xp̄m aſſociauerūt Et iſta ꝓceſſoo fuit magne reuerētie ⁊ honoris Et hāc repn̄tat eccīā ī hodierno euangelio. Scd̓a ꝓceſſio fuit qͣ iudei xp̄m hierl̓m ī mō tē caluarie cumagnis obꝓbrijs ⁊ irriſiōibuſ deduxerūt. Et ſta fuit ignomīe magne ⁊ do loris. Et hāc repatat eccīā ī euāgelio paſſio nis hodierno. Cuca pͥmā ꝓceſſiōꝫ qͣtuor ſūt vidēda. Prīo a q̇bꝰ iſta ꝓceſſio ſit fctā. qꝛ nō eſt fctā a magnis au diuitibꝰ. ſꝫ a pueris et pauꝑibꝰ. Un̄ d̓r ī euāzelio hodierno. Pl̓i ma at turba ſtrauerūt ꝯeſtimēta ſua in via qn̄ eī pueri ⁊ pauꝑes xp̄m ꝓceſſionalit̓ d̓du cebāt. phariſei ⁊ p̓ncipes xp̄i mortē tractabāt Simplices ei ⁊ pauꝑes xp̄o adherebāt. vnd̓ xp̄s d̓ oībꝰ diuitibꝰ vnū ſolū. ſꝫacheū habu it aīcū. Un̄ Lu. xix. Xp̄s d̓ oībꝰ potentibus vnū ſolū ſcꝫ centurionē hūit. UiMat. viij De oībꝰ ſapiētibꝰ vnū ſolū.ſ. nicodemū ha buit. Ioh̓. iij. Un̄. j. Co. jͣ. vidēte vocatōꝫ ve ſtrāfrēs. qꝛ n̄ ml̓ti ſapiētes ẜm carne. q̄ ml̓ti potētes. n̄ ml̓ti nobiles. ſꝫ q̄ ſtulta ſūt mandi elegit dn̄s vt ꝯfūdat ſapiētes ¶ Scd̓o vdē dū eſt qͣre xp̄s vadēs ad mortē tātū honoreꝫ reciꝑe voluit cū al̓s honores ⁊ regnū reſpu it. vt d̓r Io. vj. Hic dicēdū ꝙ xp̄s hͦ iō fec̄ qꝛ il le qͥ ꝯſtitutꝰ eſt ī honoribꝰ magnis. dꝫ habe re mortis mēoriā vt n̄ ſuꝑbiat. ſi āt qͥs hꝫ ma gnas diuitias. cogitet qꝛ vadit ad morte ⁊ ꝙ d̓ oībꝰ ſuis diuitijs nihil niſi vile ſudariū ſe cū portabit. Un̄ dicebat Iob. xvij. Qui fui magnꝰ ſaccū ꝯſui ſuꝑ cutē meā ⁊ oꝑui cine re carnē meā Itē eiuſdē. j. Nudꝰ egreſſus ſū d̓ vt̓o ma. mee. nūdꝰ illuc reuertar. Si q̇s ē ī magnis honoribꝰ ꝯſtitutꝰ cogitꝭ qꝛ vadit ad mortē. vbi ſi erat ī gͣdū ſup̄mo ponet̉ ī loco infimo. qꝛ ſub t̓ra Si ſuꝑ alios aſcēderit do minādo. ẜpētes ⁊ beſtie ſuꝑ eiꝰ foueā aſcen dent ꝯculcādo eū. Iō Ecc.x. d̓r. Cuꝫ morit̉ hō heditabit ẜpētes beſtias ⁊ v̓mes. Itē cuꝫ aliqͥs nutrit corpꝰ ſuū diuerẜ delicijſ. diuerſ coloribꝰ ip̄um ornando. voluptates carnis exercēdo. cogitet qꝛ vadit ad morē. vbi v̓meſ corpꝰ ſuū delicate nutritū comedēt ⁊ lacera būt. Iob. xxvij. viſcera eiꝰ plena ſūt adip̄e et medullis oſſa illiꝰ plena irrigant̉. ⁊ tn̄ in pul uere dormiēt ⁊ v̓mes oꝑient eos. Hugo de ſctō victore īli d̓ clauſtro aīe ſic ait. Cur car nē tuā p̄cioẜ rebꝰ impinguas. quā poſt pau cos dies v̓mes comeſturi ſūt ī ſepl̓cro ⁊ aīaꝫ tuā p̄cioẜ oꝑbꝰ nō adornas. q̄ d̓o ⁊ angelis eiꝰ pn̄tāda eſt ī iudicio Cur aīam tuā vilipē dis. ⁊ ei carnē p̄ponis. ancillā dn̄ari ⁊ dn̄am ancillari magna abuſio ē. Tertio vidēdū ē quare xp̄s tāto honore ſibi impēſo voluit la crimas emittere. Dicit̉ enī Luc̄. xix. Xp̄s cū veniſſꝫ hierl̓m cum tāto honore fleuit ſuper eam. In hoc ip̄e voluit oſtedere ꝙ gaudia ⁊ honores huiꝰ ſeculi lacrimis ⁊ doloribꝰ ſūt ꝑmixia In celo omnia ſunt pura. in mūdo oīa mixta. in inferno oīa ſunt fetulēta. Und̓ Augꝰ. in li. de trini. in ꝑſona xp̄i dicit. Quid eſt illud. Ero illoꝝ deꝰ niſi ero oīa quecūqꝫ deſiderant̉.ſ. vita. ſalꝰ. victus. cōpia. gl̓ia. ho nor ⁊ pax. Iſta in celo omnia ſunt pura. in mūdo mixta. in inferno fetulēta. Videamuſ ꝑ ordinē. Uita in celo eſt pura. qꝛ ibi eſt ſine timore. prout eſt in mūdo eſt mixta. qꝛ ibi eſt vita cum morte. prout eſt in inferno eſt fetu lēta ⁊ corrupta. qꝛ ibi eſt mors ſine vita. Sa lus ꝓut eſt in celo eſt pura. qꝛ ibi eſt ſalꝰ ſine egritudine ꝓut eſt in mundo eſt mixta quia DomIA MaM palMaī. ibi ē ſalꝰ ⁊ egritudo. ꝓut ē ī inferno. ē fetulēta ⁊ corrupta. qꝛ ibi ē egritudo ſine faītate. Ui ctꝰ.i. ſatietas. ꝓut ē ī celo ē pura. qꝛ ibi ē ſatie tas ſine eſurie. ꝓut ē ī md̓o ē mixta. qꝛ ibi ē ſa tietaſ ⁊ eſuries ꝓut ē ī inferno ē fetulēta ⁊ cor rupta. qꝛ ibi ē ſūma eſuries ſine ſatietate. Co pia.i. diuitie ꝓut ſūt ī celo ſūt pure. qꝛ ibi ſūt diuitie ſine pauꝑtate ꝓut ſūt ī md̓o ſūt mixte qꝛ ibi ſūt diuitie ⁊ pauꝑtas. ꝓut ſūt ī inferno ſūt fetulēte ⁊ corrupte. qꝛ ē fūma pauꝑtas ſi ne diuitijs. Gl̓ia ⁊ pl̓critudo. ꝓut ē ī celo eſt pl̓era. qꝛ ibi ē pl̓critudo ſine d̓forītate ꝓut ē ī md̓o ē mixta qꝛ ibi ē pl̓critudo cū d̓formitate ꝓut eſt ī inferno ē fetulēta ⁊ corrupta. qꝛ ibi ē deformitas ſine pulcritudinē. Honor ꝓut ē in celo ē purꝰ. qꝛ ibi ē honor ſine īdigͥtate. ſꝫ ꝓ ut eſt ī md̓o ē mixtꝰ. qꝛ ibrē honor cū īdigni tate ꝓut ē in inferno ē fetulētꝰ ⁊ corruptꝰ. q̇a ibi ē dedecꝰ ſine honore. Pax ꝓut ē in celo ē pura. qꝛ ibi ē pax ſine ꝑturbatōe ꝓut ē ī md̓o eſt mixta. qꝛ ibi ē paxcū ꝑt̓batōe ꝓut ē ī infer nō ē fetulēta ⁊ corrupta. qꝛ ibi ē ꝯtinua ptur batio ſine pace. Oīa bōa ꝓut ſūt ī celoſt pu riſſīa. qꝛ ibi ſūt oīa bōa ſine malo. ſꝫ vt ſūt in md̓o ſūt mixta. qꝛ ibrſt̓ ml̓ta bōa ꝑmixta ma lis ꝓut v̓o ſūt ī inferno ſūt fetulēta ⁊ corrup ta. qꝛ ibi ſūt oīa mala fine ꝯmixtiōe alicꝰ bor Iſta oīa d̓ ꝓph̓a dd̓. Calix ī māu dn̄i vini meri plēꝰ mixto ⁊ īelinauit ex hͦ ī hͦ. veꝝ tn̄ fex eiꝰ n̄ ē exinanita. bibēt ex eo oēs pctōres t̓re. Ex his v̓bis hēt̉ ꝙ d̓s hꝫ tres calices. vnꝰ eſt plēꝰ vino mero. In illo bibēt oēs ī celo. Iſte ei calix plēꝰ ē vita. ſanitate. copia. diuitijſ. ho nore ⁊cͣ. Aliꝰ calix ē plēꝰ mixto. ⁊ d̓ iſtobibūt hoīes ī md̓o. qꝛ calixiſte plēꝰ ē ſaītatē cū egri tudīe. ſatietate cū eſurie. diuitijs cū pauꝑta te ⁊cͣ. Tertiꝰ calixē plēꝰ fece. ⁊ d̓ iſto bibūi dā nati ī inferno. ⁊ ē iſte plenꝰ egritudīe. morte. pauꝑtate. deformitate. ⁊ oībꝰ alijs. ¶ Quar to vidēdū ē qͣre xp̄s noluit ſed̓re ſuꝑequum ſꝫ ſuꝑ aſinā. hͦ iō fec̄. qꝛ n̄ ſedet ī cordibꝰ ſuper boꝝ. ſꝫ hūiliū ⁊ māſuetoꝝ. Chryẜ. Nō ſedit xp̄s ī curru aureo purpura fulgēs. nec aſcē dit ſuꝑferuidū equū diſcordie amatorē. ſed ſuꝑ aſinā trāquillitatis ⁊ pacis amicā. Per equū ſuꝑbꝰ. ꝑ aſinū hūil̓ deſignat̉ Nā equ ſi tāgit̉ recalcitrat. aſinꝰ v̓o māſuetudīe mo rat̉. Sic ſuꝑbi ſi rep̄hēdūt̉. īpatiēt̓ ferūt. mā ſu ett patient audiūt Quedā aīalia ſūt q̄ nō ꝑmittūt ſe tā gi. vl̓ qꝛ arrogātia ſūt ſic̄ leo vel nimis ſilueſtria domeſticart n̄ pn̄t. ſic̄ lupul vl̓ qꝛ ſūt pūgitiua ſic̄ ericiꝰ. Sic ſil̓r ſunt tria genera hoīm q̇ nolūt rep̄hēdi. Primi ſūt ſu perbi. de q̇bꝰ ꝓph̓a d̓t. tāge mōtes.i. ſuꝑboꝝ mētes. ⁊ fumigabūt ꝑ īpatiētiā ⁊cͣ. Et Eccl̓i. xiij diues iiuſte aget ⁊ fremebit. pauꝑ aūt le ſus tacebit. Alij ſūt ī malis indurati. qͦ ad in ſtar lupi nō pn̄t domeſticari. nec ad bonū ī duci. d̓ qͥbꝰ Ecc̄s j. Difficile tl̓es corrigūt̉ no lūt corrip̄i. Iō Ecc̄i. xxxij. Peſtifer hō vita bit correctōꝫ. Tertij ſūt hoīes aſtuti. qͥ ſi tan gūt̉.i. corripiāt̉. ſic̄ ericiꝰ ſtatim excuſatōnibꝰ ml̓tis ſe abſcōdūt. Prouer. xxviij. Qui ab ſcōdit ſcelera ſua nō diriget̉. q̇ aūt ꝯfeſſus fu erit viuet ⁊ nō moriet̉ Tirca ſcd̓am ꝓceſſi onē notāda ſūt duo. Prim ꝙ ī iſta ꝓceſſiōe fuerūt varietates ꝑſonaꝝ. Quidā eītuerūt boni. q̇ fuerūt facti mali. ⁊ nūqͣꝫ recyꝑauert̉ bonitatē. ſic̄ iudas. Quidā boni q̇ ſꝑ ꝑſeue rauerunt. ſic̄ beata v̓go maria. Aij v̓o boni ⁊ poſtea mali. poſtea tn̄ ſuā recaperauerūt bonitatē. ſicut apoſtoli qui fidē in paſſiōe ꝑ diderūt. ſꝫ in refurrectōe reciꝑauerūt Ma loꝝ ſunt due differētie. Qudā enī fuert̉ ma li q̇ poſtea facti ſūt boni ſiclatro a dextriſ pē dens ⁊ longinꝰ. Alij fue iūt mali q̇ ſemꝑ in malicia ꝑſeuerauerūt. icut latro a ſiniſtris ⁊ iudei qui crucifixerit̉. Ab iſta ꝓceſſione q̇ dam fugerūt corꝑemēte. ſicut apl̓i qͥ fuge runt corꝑaliter ⁊ fuē ꝑdiderunt. Itē alij fu gerūt nō corꝑe ſe corde. ſic̄ maria magda lena. ⁊ cetere milieres que iuxta crucem cor poraliter ſtete ſunt. ſed tn̄ fidem amiſerunt. Alij fugerūt orꝑe. ſed nō corde. ſic credit̉ de iacobo frē dn̄i. De quo Hiero. in li. de viriſ illuſtribꝰ ꝙ in paſſione votum vouit non ſe cōmeſtirum donec videret xp̄m reſurgen tem. An ſunt qui nec corde nec corpore fu geruat. ſicut beata virgo que iuxta crucem ſtent ⁊ fidem integraliter ſeruauit. ¶ Scd̓m qd̓ in iſta ꝓceſſione oſtendit̉. eſt magna ī iu peis volūtatis multiplicitas. In pͥma eniꝫ De cena domini ꝓceſſiōr iud̓i fecert̉ xp̄o ſex magnoſ honoreſ In ſcd̓a v̓o ſex magͣ vitupia. In pͥma cum mag ip̄ꝫ reuerētia ſuꝑ aſellū poſuert̉. ⁊ ī via veſtimēta ſtrauert̓ In ſcd̓a cū magigꝭ mīa ip̄ꝫ ī patibl̓o poſuert. ⁊ eū ſuis veſtibꝰ ſpolia uerūt. In pͥma rāos palmaꝝ ⁊ oliuarū ſibi portauerūt. ī ſcd̓a ſpīas acutiſſimas capiti ſuo affixerūt. In pͥma regē eū appellauert̉. ī ſcd̓a ip̄ꝫ negauert. In pͥma appellauerūteū ſaluatore dicētes. oſāna.i. ſalua obſecro. ī ſe cūda negauer̄t ip̄ꝫ ſaluatore di. Saluos ali os fec̄. ſeip̄ꝫ ſaluū facere n̄ p̄t In pͥma dixert̉ eubn̄dictū ī noīe dn̄i. ī ſcd̓a maledictū ⁊ ma lefactore eē. ⁊ crucis patibulo eū figēdū dicē tes. Tolle tol. ⁊ crucifige ⁊cͣ. CCXI ¶ De cena domini Ena facta cū dia bolꝰ miſiſſꝫ kor vt trad̓et eū iudas ſcarioth. ſurrexit a cena ⁊ poſuit ve ſtimēta ſua. Ioh̓. xiij. Uidēꝰ eī ꝙ qn̄ amici ſeꝑant̉ ab īuicē ſolent pͥmo īuicē epulari. ſic ſciēs xp̄s ꝙ cito a ſuis apl̓is ſeꝑari deberꝫ pͥꝰ cū ip̄is cenare voluit. Un̄ Luc. xxij. Deſide rio deſideraui hͦ paſca māducare vobiſcuꝫ an̄qͣꝫ patiar. In hac ergo cena xp̄s aſſūpſit ꝑſona amici. ꝑſonā ẜui. ꝑſonā ep̄i. ¶ Per ſonā ſiq̇dē amiciaccepit ī hͦ ꝙ tā familiariter comedit. In hac cena cōmedit agnū paſca lē. Et qͣlit̓ debeat comedi habet̉ Exo. xij. Nō comedetis ex eo crudū q̇d nec coctu aqͣ. ſed tantū aſſū igni. Hic aliqͣ ꝓhibēt̉.ſ. vt n̄ come dat̉ crudꝰ nec aqͣ coctꝰ. ⁊ ꝙ ſit igne aſſatus. Taro eī cruda nō eſt igne cocta. caro v̓o eli xa licet ſit cocta. nō tn̄ eſt ad̓o ſapida. Illi er go comedūt cruda. q̄ hn̄t cor crudū.i. nō co ctu igne amoris. Illi comedūt elixū. q̇ n̄ hn̄t in cord̓ ſaporē deuotōis. Illi comedūt aſſa tu igne. q̄ hn̄t cor coctuꝫ igne amoris ⁊ ſapi dū. Scd̓o dꝫ comedi eiꝰ caput cū pedibꝰ ⁊ ī teſtinis. Caput iſtiꝰ agnī ē eiꝰ diuītaſ. Un̄. j. Coꝝ. xj. Caput eiꝰ d̓s ē. p̄ēs eiꝰ hūanuus q̇ ē infirma ī nat̉a. Inteſtīa ſūt eiꝰ aīa. iſta oīa debēꝰ comed̓e. Fuerūt q̇dā hetici q̇ dixerūt xp̄ꝫ nō eē veꝝ deū. iſti caput nō comedebāt. Aluj dixerūt eū nō eē veꝝ hoīeꝫ. nec hrē verā carnē ſꝫ fantaſticā. iſti pedes nō comedebāt Alij dicebāt eū nō habuiſſe aīam rōnalē. ſꝫ loco aīe ſolā diuītatē. iſti īteſtina n̄ comede bāt. Nos ergo fideles caput ⁊ pedes cū inte ſtinis comedāꝰ. vt d̓ eiꝰ diuītate aīa ⁊ carne fidelit̓ ſentiāꝰ. Tertio dꝫ comedi cū lactucis agreſtibꝰ.i. cū amaritudine dolēdo d̓ pct̄īs oībꝰ. ¶ Notādū ꝙ q̇dā ſūt q̇ comedūt iſtas lactucas ītegras. q̇dā ꝯtritas. q̇dā ſuccū ip̄a rū. Sūt eī q̇dā q̇ hn̄t d̓ ſuis pct̄īs ſuꝑficialeꝫ dolorē q̄ attritio p̄t dici. iſti ſumunt iſtas la ctucas ītegrās Tal̓ attritio n̄ iuſtificat pctō rē plene. Hiere. v. Percuſſiſti eos ⁊ n̄ dolue rūt. attriuiſti eos ⁊ renuebāt acciꝑe diſcipli nā. Alij ſūt maioris ꝑfectōis q̇ ſcꝫ n̄ ſolū pec cata ꝯterūt. ſꝫ ēt lacrīas emittūr. iſti ſumunt agnū cū ſucco lactucaꝝ.i. cū abūdātia lacri maꝝ. Gre. ī moral̓. Carnes cū lactucis agre ſtibꝰ ſūt edēde. vt cū corpꝰ redēptoriſ accipī noſ ꝓ pctīſ nrīs ī fletibꝰ affligāꝰ qͣre ip̄a ama ritudo pnīe abſtergit a mētꝭ ſtōa cho ꝑuerſe humorē vicioꝝ Quarto dꝫ coedi cū pāibꝰ azimis.i. cū pāibꝰ n̄ fermētatiſ. panes come dit cū fermēto ẜm Gre. q̇ bona ſua cū corru ptōe vane gl̓ie fac̄. qͥbꝰ dn̄s dic̄. ſacrificate d̓ fermēto laudē. De fermēto nāqꝫ īmolat qui d̓o de rapina parat. Sꝫ ille ſine fermēto cō medit. q̄ ſe a mala ſocietate cuſtodit. 1. Co. v. Modicū fermentū totā maſſam corrupit. ¶ Scd̓o xp̄s aſſūpſit ꝑſonā ẜui ī eo ꝙ pedeſ ſuoꝝ diſcipuloꝝ lauit Lauit āt pedes corꝑa les ⁊ ſpūales. Primo lauit corꝑales ī exem plū ⁊ documētū. in exēplū q̇dē hūilitatis. vt ip̄e d̓t. exemplū dedi vob̓ vt vos ita faciatis Iſtā tn̄ hūilitatē petrꝰ abhorruit dicēs. Nō lauabis mihi pedes in eternū. Cui reſpōdit xp̄s. Si nō lauero te nō habebis ꝑtē mecuꝫ Tūc Petrꝰ timore ⁊ amore ꝑcuſſus obtu lit̓ lauādos pedes manꝰ ⁊ caput. Sed xp̄uſ corripuit eū aſſerēs ꝙ nō indigebat lotōe ca pitis nec manuū. ſed tantū pedū. ꝑ caput in telligit̉ intētio. ꝑ manꝰ oꝑatio. ꝑ pedes affe ctio. Duo pͥma ſcꝫ ītentio ⁊ oꝑatio. in petro mūda erant. ⁊ ideo lotione capitis ⁊ manu um non indigebat. habebat aūt intētionem in omnibus bonam. operationem mūdaꝫ De cena domini ¶ Scd̓o lauit pedes ī documētū ad on̄dē dū ꝙ p̄lati dn̄t lauare ſubditos. Tūc aūt nō bn̄ lauat̉. aut qꝛ manꝰ ē iniqͦ. aūt qꝛ ē t̓bida ⁊ īmūda. Ecc̄i. xxxiij. Ab īmd̓o q̇s mūdabitur Gregꝰ. pͥꝰ oꝫ te mūdari ſi aliū vis md̓are. ſa piētē pͥus fieri. ⁊ ſic alios facere ſapiētes Lu mē fieri. ⁊ ſic alios illuīare. Acced̓e ad deū. ⁊ ſic alios adducere. ſctificari ⁊ ſic alios ſctīfi care. Itē manꝰ hrē rectas. ⁊ ſic eē recti ꝯſilij. vtputa rectu dare ꝯſiliū. Scd̓o qn̄ aqͣ ē im mūda. aqͣ īmd̓a ē amor md̓i Hiere. ij. Quid tibi ī via egypti vt bibas aqͣm turbidā. Tal̓ ei aqͣ nō lauat ſꝫ cōinqͣnat. Aug. Quiſq̇ſes ī md̓o ad te veīt q̄ fec̄ mundū. vt eripiat te de md̓o. qꝛ ſi aliqͣ delectatio te delectet ī md̓o. ſꝑ vis eē imd̓ꝰ. ſi tn̄ aliqͣ neceſſitas te retinet. mū dus ſcꝫ d̓s hītat ī te. q̄ mūdat mundos ⁊ eris mūdꝰ. Tertio qn̄ ip̄a macl̓a pedū ex nimia freq̄ntatōe efficit̉ nimis tenax ⁊ inueterata. Ecci. xxxiiij. Qui baptizat̉ a mortuo.i. q̇ la uat̉ a mortali pctō. ⁊ iteꝝ tagit mortuū qͥd ꝓ fuit lauatio eiꝰ Un̄. ij. Pe. ij. Facta ſunt po ſteriora deteriora pͥoribꝰ ꝯuenit illis illd̓ Ca nis reuerſus ē ad vomitu ſuū ⁊ ſus lota iteꝝ in volūtatōꝫ luti. Tertio lauit pedes ſpūali ter aqͣ ſui ſanguis. De qd̓r Apoc̄. ij. Laue runt ſtolas ſuas ī ſanguie agni. ⁊ dealbaue runt eas. Exqͣ magͣ ſanguis xp̄i dealbare d̓r videt̉ ꝙ hꝫ v̓tutē lactis ⁊ n̄ ſangnis. Lac enī eſt ſanguis ī vberibꝰ excoctꝰ. ſanguīs āt xp̄i fuit excoctꝰ in corꝑe ſuo ⁊ ī corde noſtro In corꝑe ſuo fuit excoctꝰ igne amoris fui. tā ve hementer in corꝑe ſuo ebullit. qꝛ aꝑto latere cū impetu emanauit. ī corde aut noſtro ſūt duo vbera.ſ. intellectꝰ ⁊ affectꝰ. Dicit̉ aūt ex coqui ī vbere intellectꝰ ꝑ meditatōeꝫ ⁊ vbere affectus ꝑ deuotōem. ⁊ ſic ſanguis xp̄i ī ſuo corꝑe ⁊ ī noſtro corde ꝑ meditatiōꝫ ⁊ affecto nem vertit̉ in albedine. ⁊ aīas nrās dealbat ⁊ mūdat. Apoc̄. jͣ. Lauit nos a pͣctīs noſtriſ in ſanguīe ſuo. Tertio accepit xp̄s ꝑſonā ep̄i qn̄ ſcꝫ pane ⁊ vinū ī corpꝰ ſuū trāſmuta uit. ⁊ apl̓is ptātē ꝯficiēdi dedit. Et iſta ē ma ior ptās q̇ vnq̇m hoī data fuit. Eſt enī ptās dei mag facere aliqd̓ de aliqͦ. ſic̄ qn̄ fec̄ hoīeꝫ de terra. ⁊ euā de caſta ade. Eſt ⁊ alia ptās dei maior. ſic̄ de nihilo aliqͥd facere. ſic̄ fec̄ ce lum ⁊ terrā. Eſt ⁊ tertia maxīa. ſic̄ d̓ creatu ra creatorē. Iſtā poteſtatē nō dedit angelis ſꝫ ſolis ſacerdotibꝰ. qꝛ diuīa v̓tute in corpꝰ ⁊ ſanguinē ſpēm panis ⁊ vini ꝯuertūt. Und̓ euſebiꝰ. Inuiſibilis ſacerdos.i. xp̄s ꝑ mini ſtros ſuos viſibiles creaturas ī corpꝰ ⁊ ſan guinē ſuū ſacrata ptāte ꝯuertit v̓bo ſuo. ſcꝫ illo. Hoc ē eī cor. ⁊cͣ. Un̄ nō dꝫ aliqͥs attēd̓re ad viſum ſuū. qꝛ viſus putaret ſe videre co lorē panis. nec ad guſtū. qꝛ putaret ſe ſentire guſtū panis. nec ad olfactū. qꝛ putarꝫ ſe ſen tire odorem panis ⁊ vini. ſꝫ attendere dꝫ ad auditū. qꝛ cū audit ꝯſecratiōis v̓ba. ita eſt ꝑ oīa ſicut audit. Hoc eſt ei cor. ⁊cͣ. Qd̓ ſignifi catū eſt Gen̄. xxvij. in yſaac. q̇ cū bn̄dixit ia cob fuit deceptꝰ eiꝰ viſus. qꝛ oculi ſui caliga uerūt. ⁊ ip̄m nō agnouit. fuit ⁊ deceptꝰ olfa ctus. qꝛ credidit ſe ſentire odorē veſtimētorū eſau. fuit etiā deceꝑtꝰ guſtꝰ. qꝛ credidit ſe cō medere de venatiōe eſaū. ⁊ cōmedit de vena tione Iacob. fuit ⁊ deceptꝰ in tactu. qꝛ puta bat ſe tāgere manꝰ eſau ⁊ tāgebat manꝰ Ia cob. Sꝫ auditꝰ q̇ vocē iacob audiuit nō fuit deceptꝰ. imo dixit. vox q̇dē iacob eſt. Sic ēt in iſto ſacramēto oēs alij ſenſus decipiūtur p̄ter auditū. Et iō oēs fideles q̇ audiūt v̓ba ꝯſecratiōis. firmiter ⁊ veraciter credere dn̄t ꝙ corpꝰ xp̄i eſt ⁊ ſanguis eius. ¶ Expliciūt quorundī ſanctoꝝ legēde ad iuncte poſt Lombardicā hiſtoriā. Impreſ ſe Argentine Annoon̄i. M.ccccxcvj. Fini te circa feſtū aſcenſionis dn̄i. Poes ꝙdfecc qAAISocun