De ſancta Margarita

⁊ optimis moribꝰ īſtructa. tātaqꝫ pudiciciehoneſtate vigebat ꝙ ab hoībꝰ videri modiſoībꝰ renuebat. Deniqꝫ a q̇dā adoleſcēte nobili ī ꝯiugiū qͣrit̉ ⁊ vtriuſqꝫ ꝑētꝭ aſſēſu cūctanuptus neceſſaria cū īmēſa diuitiaꝝ ⁊ deliciaꝝ gl̓a p̄ꝑant̉ Cū gͦ nuptiaꝝ dies aduēiſſꝫ⁊ iuuenes ⁊ puelle ⁊ cūcta ſil̓ nobilitas antethalamū iā ꝑatū nuptiarū feſta cū gaudiocelebrarēt. v̓go d̓o īſpirāte ꝯſiderās dānū v̓ginitatꝭ tā dānoſis plauſibꝰ ꝯꝑari ꝓſtrata īterrā cū lacrīs gl̓aꝫ v̓gitatꝭ ⁊ nuptiaꝝ moleſtias tāta ī cord̓ ſuo ꝯpēſatōe librauit ꝙ oīahꝰ vite gaudia qͣi ſtercora reſpuebat. Und̓nocte illa a viri ꝯſortio abſtines. media nocte d̓o ſe recommēdās tonſis crinibꝰ ī virilihabitu clam aufugit Loge at ad q̇ddā monaſteriū venies ⁊ frēꝫ pelagiū ſe appellans.ab abbate receptꝰ ē ⁊ diligēter īſtructꝰ. Quitā ſctē ac religioſe ſe habuit ꝙ defuncto ſctīmonialiū ꝓuiſore d̓ ſenioꝝ ꝯſilio ⁊ abbatꝭ īperiolꝫ inuitꝰ mōaſterio v̓ginū eſt p̄latus.Dū ergo eis nō ſolū corpoꝝ ſꝫ etiā aīaꝝ pabula ꝯtinue ⁊ īculpabilit̓ mīſtraret. diabolꝰei inuidēs ſtuduit qͣlit̓ ꝓſpeꝝ eiꝰ curſū obiectu crimis īpediret. Nā vnā v̓ginē qͥ p̄ foribus erat ī adulteriū traxit ⁊ itumeſcēte vtero cū iā celari nō poſſꝫ tantꝰ pudor ⁊ doloroēs v̓gies ⁊ moachos vtriuſqꝫ monaſterijꝯſternauit ꝙ ſolꝰ pelagiꝰ vtpote eaꝝ familiaris atꝫ p̄poſitꝰ ſine iudicio ⁊ examīatōe aboībꝰ ꝯdēnaret̉. Qui foras cum ignominiapellit̉. ac in qͣdā rupis ſpecū recludit̉. ſibiqꝫmoachoꝝ ſeueriſſimꝰ deputat̉. q̇ ſibi paneꝫordeaceū ⁊ aquā tenuiſſime mīſtraret. q̇bꝰgeſtis moachi receſſerūt. ⁊ ſolū ibi pelagiureliquerūt. At ille omīa paciēter ſuſtines innullo turbatꝰ fuit. ſꝫ ſꝑ grās deo referēs perſctoꝝ exēpla ſe ꝯtinue ꝯfortabat. Tande cufinē ſuū adeſſe cognouiſſet. abbati ⁊ monachis ꝑ lrās ſic mādauit. Nobili orta generemargarita ī ſeculo dicta fui. q̄ vt pelagꝰ tēptationū tranſirē pelagiꝰ mihi nomē impoſui. vir ſum nō ꝓ deceptione mentita qd̓ factis oſtēdi. De crimie v̓tutē obtinui. pnīamegi innocēs. ⁊ iā q̄ſo vt quā viri feīaꝫ neſcierūt. ſctē ſorores ſepeliāt ⁊ ſit expiatio viuētꝭ.

oſtēſio moriētꝭ. vt femīe v̓ginē recognoſcātquā calūniatores adulterū iudicabat. Hisauditꝭ moachis ⁊ ſctīmonialibꝰ ad ſpelūcācurrētibꝰ pelagiꝰ a feminis femina ⁊ v̓go ītacta cognoſcit̉. ⁊ cūctis pn̄iam agentibꝰ inmonaſterio virginum honorifice ſepelit̉.¶ Finit legenda de pͥma femiaꝝ anthiochie ciuitatis abundantiſſima tandem Pelagius appellata.CXIVIIA¶ De ſciā Thaiſi meretrice.Galſis meretrixvt in vitaſpatrū legit̉ tante pulcritudinis extitit vt multi ꝓpt̓ eāvenditis ſubſtātijs ſuis ad vltimā pauꝑtatem deuenirēt. Sed amatores ſui p zelo litibꝰ int̓ ſe ꝯſertis freq̄nt̓ puelle limia ſangͥnereplebant Qd̓ cū audiſſet abbas pafunciꝰſumpto habitu ſeculari ⁊ vno ſolido ꝓfectꝰeſt ad eā in quadam egypti ciuitare. deditqꝫ ei ſolidū qͣſi ꝓ mercede peccādi. Illa accepto p̄cio ait illi. Ingrediamur in cameraCūqꝫ ingreſſus eſſet ⁊ lectū p̄cioſis veſtibꝰſtratu aſcendere inuitaret̉ dicit ad eam. Sieſt interiꝰ cubiculum in ip̄m eamꝰ. Et cumduxiſſet eū ꝑ plura loca. ille ſꝑdicebat ꝙ videri timebat. Illa at dixit. Eſt q̇ddā cubicūlum vbi nullꝰ ingredit̉. Si v̓o deum times.nō eſt locꝰ q̇ deitati eius abſcondat̉. Qd̓ cūſenex audiſſet. dixit ei. Et ſcis eſſe deū. Cūqꝫilla rn̄diſſet ſe ſcire deū ⁊ regnū futuri ſeculinecnō ⁊ tormēta peccatoꝝ. dixit ei. Si ergonoſti cur tantas anīas ꝑdidiſti. Et nō ſolūꝓ aīa tua ſꝫ ꝓ illoꝝ redditura rōem damnaberis. Illa vero hoc audies ꝓuoluta ad pedes abbatis pafuncij. cū lacrimis exorabatdicēs. Scio eſſe pnīam pater. ⁊ ꝯfido remiſſione te orante ſortiri. Tantu peto tribꝰ horis inducias ⁊ poſt hoc q̇ iuſſeris ibo ⁊ quecūqꝫ p̄ceperis faciā. Tūqꝫ locum illi abbasconſtituiſſet. vbi venire deberet. Illa collectis omnibꝰ q̄cunqꝫ ex peccato lucrata fuerat. ꝑlatiſqꝫ ī mediā ciuitatē populo ſpectate igne cōbuſſit clamās Uenite oēs q̇ peccaſtis mecūj ⁊ vidēte qūo ea q̄ mihi cōtuliſtis