De ſancto Dioniſio

ſummꝰ erat ph̓us. ideo antonomaſice dicebat̉ ionicus. Eius paſſionem et vitam grece dictauit Methodiꝰ conſtantinopolitanus. latine v̓o Anaſtaſius apl̓ice ſedis bibliotecarius. vt dicit Igmarꝰ rhemoꝝ epiſcopus.Ioniſiꝰ ariopagita a beato Paulo apl̓o ad fidem xp̄i ꝯuerſus fuit.Qui ariopagita a vico ciuitatis īqͦ habitabat dictꝰ fuiſſe d̓r. Ariopagꝰ enimerat vicus martis. in qͣ ſcꝫ erat tēplū martisAthenienſes enī ſingulos vicos denomīabant a dijs qͣs colebant. vt vicū in qͣ colebat̉mars vocabāt ariopagū. quia arioth dicit̉mars. Uicum in qͣ colebant pan. vocabātpanopagū. Et ita a ſingulis dijs ſingulosvicos denoīabant. Ariopagꝰ aūt erat vicꝰexcellentior. quia ibi erat curia nobiliū ⁊ ſcole liberaliū artium. In hoc ergo vico morabat̉ Dioniſiꝰ maximꝰ ph̓s q̇ ob plenitudinem diuinoꝝ numinū ⁊ ſapīe theoſophꝰid eſt. deū ſapiens dicebat̉. Erat et ſecū Appollophanꝰ eius cōphiloſophꝰ. Ibi etiamerant ep̄icuri. qͥ ponebant felicitatem hoīsī ſola corꝑis voluptate. ⁊ ſtoici q̇ in ſola animi v̓tute. ¶ In die igitur dn̄ice paſſiōis cutenebre facte fuiſſent ſuꝑ vniuerſam terraꝫph̓i qui erant athenis non potuerunt huiꝰcauſam in cauſis naturalibꝰ inuenire. Nōfuit enī naturalis ecclipſis ſolis Tum quialuna fere erat eregione ad ſolem. eclipſis ātfieri ſolet in ſynodo ſolis et lune. Luna aute tūc erat qͣntā decima ⁊ ita in ꝑfecta diſtātia a ſole. Tum quia eclipſis nō aufert lumen vniuerſis ꝑtibus terre Tum quia pertres horas durare nō poteſt. Ꝙ auteꝫ illaeclipſis in vniuerſis ꝑtibꝰ terre lumen abſtulerit. patet ex eo ꝙ Lucas euangeliſta hͦdicit. ⁊ ex eo ꝙ vniuerſitatꝭ dominꝰ patiebatur. ⁊ ex eo ꝙ fuit apud eliopolim egypti. etex eo ꝙ fuit rome ⁊ in grecia ſiue aſia mīori.Ꝙ aūt fuerit romē teſtat̉ Oroſiꝰ dicēs Cūdn̄s patibulo affixꝰ eſt. maxio terremotū ꝑorbē facto ſaxa in montibꝰ ſciſſa. maximaꝝqꝫ vrbiū plurime ꝑtes plus ſolita ꝯcuſſiōececiderunt. Eodemqꝫ die ab hora diei ſexta

ſol intantū obſcuratꝰ eſt ꝙ tetfra nox ſubitoobducta terris adeo vt ſtellas tūc diurnishoris. vel potiꝰ in illa horrenda nocte totocelo viſas fuiſſe referatur. Hec Oroſius.¶ Fuit etiā apud egyptū. Et huiꝰ meminit Gioniſiꝰ in epiſtola ad Appollophanūdicēs. Obfuſi nāqꝫ orbes vniformiter tenebrarum caligine tabeſcente. vt purgatuꝫ redijt ſolis diametruꝫ regulam ph̓i aridei aſſumpſimꝰ. Cūqꝫ reperimꝰ quod et erat notiſſimū ſolem pati moleſtias nō debere. aīoad te faſte peritie ſacrariū adhuc neſcimustante rei myſteriū. Quid inqͣꝫ ſpeculuꝫ doctrine appollophani his ſecretꝭ aſcribis adquem mihi ore diuino ⁊ non humani ſenſus ſermone. O bone dioniſi diuinaruꝫ ꝑmutatiōes ſunt rerū. Deniqꝫ notatuꝫ feriediem ⁊ annū annunciatiōis quā Paulusnoſtris auribꝰ ſuſpenſis intonuit. ſignis acclamantibꝰ recordari expertus. dedi veritati manꝰ ⁊ falſitatis ſum nexibus abſolutusHec Dioniſiꝰ. B ¶ Huius etiam meminit idem in epiſtola ad Policarpum loquens de ſe ⁊ appollophano dicens Amboapud eliopolim tūc p̄ſentes ⁊ coaſtātes inopinabiliter ſoli lunā incedentē videbamꝰ.Non enī erat cōueniens tempꝰ. Et rurſusip̄aꝫ a nona hora vſqꝫ ad veſperaꝫ ad ſolisdyamētrū ſuꝑnaturalit reſtitutā. Eclipſimaūt illā vidimꝰ in oriente īchoata. ⁊ vſqꝫ adſolarē terminū venientē. poſtea regrediētē.Et rurſus nō ex eodē ⁊ defectū ⁊ purgatōeꝫſꝫ ecōuerſo ẜm dyametꝝ factā. Hͨ dioniſiꝰTūc enī dioniſiꝰ cum appollophano votoaſtrologice diſcipline apud eliopolim egypti perrexerat. et poſtea inde reuerſus eſt.¶ Ꝙ āt fuerit in aſia teſtat̉ Euſebiꝰ ī cronica aſſerēs ſe ī dictis ethnicoꝝ legiſſe ꝙ tūcin bithinia q̄ eſt ꝓuincia aſie mīoris. fuit terremotꝰ magnus et maior ſolis obſcuratioqꝫ vnqꝫ fuerit ⁊ ꝙ dies hora ſexta ita ī tenebroſā noctē v̓ſus ſit vt ſtelle ī celo viſe ſint. ⁊ꝙ ī nicena que vrbs eſt bithinie ml̓tas edesterremotꝰ ſubuertit. ¶ Tandeꝫ vt in hiſtoria ſcolaſtica legit̉ ph̓i ad hoc adducti ſuntvt dicereijt ꝙ deꝰ nature patit̉. Alibi tamen