De ſancto Auguſtino

nem diuini ꝯſilij ſuꝑ ſalutē generꝭ humaniQuantū fleui ī himnis ⁊ cāticꝭ tuis. ſuaueſonatis eccl̓e vocibꝰ ꝯmotꝰ. acriter voces ille influebāt auribꝰ meis. ⁊ eliqͣbat̉ v̓itas tuaī cor meū. ⁊ currebant lacrie. ⁊ bn̄ mihi eratcū eis. Tūc enī in eccl̓a mediolanēſi hͨ cantica inſtituta ſunt. Et clamabā clamore altocordis mei. O ī pace. O ī idip̄m. O q̇ dixitdormiā ⁊ reqͥeſcā ⁊ ſomnū capiā Tu es enīī idip̄m q̇ nō mutariſ. ⁊ ī te reqͥes obliuiſcēslaboꝝ oīm. Legebā totū pſalmū illū ⁊ ardebaꝫ q̄ fuerā latrator amarꝰ ⁊ cecꝰ aduerſuslrās de melle celi melleas ⁊ de luie tuo luminoſas. ⁊ ſuꝑ ſcpͥturas hmōi tabeſcebā. Xp̄eih̓u adiutor meꝰ qͣꝫ ſuaue mihi ſubito eſt factu carere ſuauitatibꝰ nugaꝝ meaꝝ ⁊ quasamitte metꝰ fuerat. iā dimittere gaudiū eratEijciebas enī eas a me v̓a tu ⁊ ſūma ſuauitas. Eijciebas ⁊ ītrabas ꝓ eis oī voluptatedulcior. ſꝫ nō carni ⁊ ſanguini oī luce clarior. ſꝫ oī ſecreto īterior. oī honore ſublimior.ſꝫ nō ſublimibꝰ in ſe. D ¶ Poſt hoc aſſumptis Nebrodio et Euodio ⁊ matre adaffricā remeabat Sed cū eēt apud hoſtiatiberina pia mater eius defuncta eſt. Poſtcuiꝰ mortē reuerſus eſt auguſtinꝰ ad agroſꝓpͥos. vbi cū his q̇ ſibi adherebat ieiunijs ⁊orōibꝰ d̓o vacabat. libros ſcribebat. ⁊ indoctos docebat. Fama āt eiꝰ vbiqͣꝫ diffūdebatur. ⁊ in oībꝰ libris ſuis ⁊ actibꝰ admirabilishabebat̉. Refugiebat āt ad aliquā ciuitatēaccedere q̄ ep̄o careret. ne ip̄m ī p̄dicto officio īpediri ꝯtinget. ¶ Eodē tꝑe apd̓ yponāerat q̇dā vir magnaꝝ opum q̄ Auguſtinomiſit ꝙ ſi ad eū accederet ⁊ verbū ex ore ſucaudiret. ſeculo renūciare poſſet. Qd̓ auguſtinus vbi cōperit illuc ꝯcitus iuit. Audiēsaut valerius yponēſis ep̄s famā eius ip̄mplurimū renitente in eccl̓a ſua preſbyteꝝ ordinauit. nōnullis q̇dē lacrimas ſuas ſuꝑbeinterp̄tantibꝰ ⁊ tanqͣꝫ eū ꝯſolantibꝰ ⁊ dicentibꝰ. qꝛ ⁊ locus preſbyterij licet ipſe maioredignus eſſꝫ appropinquaret tn̄ epiſcopatui.Qui ſtatim moaſteriū clericoꝝ inſtituit. etcepit viuere ẜm regulā a ſanctis apl̓is cōſtitutā De cuius moſta erio fere decē ep̄i ſunt

electi. Et qꝛ p̄dictus ep̄s erat grecꝰ ⁊ minusin latina lingua ⁊ lr̄is doctꝰ. auguſtino poteſtatē tribuit. vt ꝯͣ morē oriētalis eccl̓ie corāſe in eccl̓a p̄dicaret. Un̄ cū multi ep̄o derogarēt. ille de hͦ nō curabat. dumodo ꝑ eū fieret qḋ ꝑ ſe fieri non valebat. Eo tꝑe Fortunatū p̄ſbyterū manicheū ⁊ alios hereticosp̄cipue rebaptizatores donatiſtas ⁊ manicheos ꝯuīcit abſtulit ⁊ ꝯfutauit. Cepit aūtvalerius formidare ne ſibi auguſtinꝰ tolleretur. ⁊ ab alia ciuitate in ep̄m petet̉. Nā ſibi aliqn̄ ablatus fuiſſet niſi eū ad locū ſecretu trāſmitte curaſſet. ita vt īueniri mīme potuiſſet. Impetrauit igr ab archiep̄o carthaginenſi vt ip̄e cederet et auguſtinū yponēſieccl̓e in ep̄m ꝓmoueret. Sꝫ cū hͦ auguſtinꝰoīmode recuſaret. cōpulſus tn̄ ⁊ coactꝰ ſuccubuit. ⁊ ep̄atꝰ curaꝫ ſuſcepit. Qd̓ in ſe fierinon debuiſſe vt ſuo viuente ep̄o ordinaret̉poſtea et dixit ⁊ ſcp̓ſit. ꝓpter ꝯcilij vniuerſalis ꝓhibitōem. quā poſtmodū ordinatꝰ didicit. Nec qd̓ ſibi factū eſſe doluit alijs fierivoluit Un̄ etiā ſatagit vt in ꝯcilijs ep̄oꝝ cōſtitueret̉ vt oīa ſtatuta patrū ordinādīs deberēt ab ordīatoribꝰ ītimari. Ip̄e āt de ſe dixiſſe poſtmodū legit̉. In nulla re michi dominū ſentio ſic iratū ſic̄ in hͦ ꝙ cū nō eſſemdignꝰ poni ad remū poſuit me ad ampluſtre in apice regimīs eccl̓e. Ueſtimēta eius⁊ calciamēta ⁊ ornamēta alia nec nitida nimiū. nec abiecta plurimū. Sed ex moderato ⁊ ꝯpetēti habitū erāt. Ip̄e enī de ſe dixiſſelegit̉. Fateor de p̄cioſa veſte erubeſco. ⁊ id̓ocudat̉ mihi vēdo eam. vt qꝛ veſtis non poteſt eſſe communis precium ſit commune.¶ Menſa frugali ⁊ parca ſemꝑ vſus eſt. ⁊inter olera ⁊ legumina ꝓpter īfirmos et hoſpites plerūqꝫ carnes habebat. In ip̄a autēmēſa magꝭ lectōeꝫ vl̓ diſputatōeꝫ qͣꝫ epulationē diligebat. ⁊ ꝯͣ peſtē detractōis in ea ſicſcpͥtū habebat. Quiſqͥs amat dictis abſentu rōdere vitā. Hāc menſaꝫ indignā nouerit eſſe ſibi Nam ⁊ aliqn̄ cū q̇dā ſibi familiariſſimi coep̄i ad detractōꝫ linguā laxaſſentad̓o dure eos redarguit. vt diceret ꝙ niſi deſiſterēt aūt v̓ſujs ip̄os deleret aūt a mēſa re