De ſancto Auguſtino

parietes faciūt hoīeꝫ xp̄ianū. Tandē dū adeccl̓aꝫ veniſſꝫ ⁊ ei tanqͣꝫ v̓ecundo occulte liber vbi erat ſimbolū fidei ad legendū ⁊ pronūciandū vt tūc moris erat datꝰ fuiſſet. ille īaltu aſcēdit. ⁊ alta voce ꝓnūciauit. miranteroma. gaudētę eccl̓a. Oēs aūt ſubito ꝑſtrepuerūt. victorinꝰ victorinꝰ. cito ſonuerūt etcito ſiluerūt. Tūc etiā ab affrica q̇dā amicauguſtini noīe Poncianꝰ ſuꝑuenit. ⁊ vitā⁊ miracl̓a illiꝰ magni anthonij q̇ nuꝑ ī egypto ſub Cōſtantino īꝑatore defunctus fuerat recitauit. Hoꝝ exēplis augꝰ vehemēterexarſit. ita ꝙ ſociū ſuū alipiū tā vultū qͣꝫ mete t̓batꝰ īuaſit. ⁊ fortiter exclamauit. qͥd patimur. q̇ͥd audimꝰ. ſurgūt indocti ⁊ celum rapiūt. ⁊ nos cum doctrinis nr̄is ī infernū dimergimur. An qꝛ p̄ceſſerūt pudet ſeq. ⁊ nōpudet nec ſaltē ſeq̄. Et accurres in qͣndā ortū ſub qͣdā ficū ſe ꝓiecit. vt in eodem li. ꝯfeẜ.ꝯmemorat ⁊ amariſſime flens lamētabilesvoces dabat dicēs. Quādiū qͣꝫdiu cras etcras. ſine mō ⁊ ſine paululū. Modo nō habebat modū. ⁊ ſine paululuꝫ ꝓdibat in longinquū. De hac ſui tarditate plurimū conquerebat̉. ſicut poſtmodū in eodē li. ſcpͥſit.Heu mihi qͣꝫ excelſus es ī excelſis. ⁊ qͣꝫ ꝓfūdus in ꝓfundis. ⁊ nuſqͣꝫ recedis ⁊ vix redimus ad te. Age dn̄e ⁊ fac ⁊ excita ⁊ reuocanos. Accede ⁊ rape ⁊ fragra ⁊ dulceſce. Impedimētis oībꝰ ſic timebaꝫ expediri quēadmodū impediri timendū eſt. Sero te amaui pulcritudo tā atiq̇ ⁊ tā noua. ſero te amaui Intus eras ⁊ ego foris. ⁊ ibi te querebā.⁊ in iſta formoſa q̄ feciſti deformis irruebā.Mecū eras ⁊ tecū nō eram. Uocaſti ⁊ clamaſti. ⁊ rupiſti ſurditatē meā. Coruſcaſti ⁊ſplenduiſti. ⁊ fugaſti cecitatē meā. Fragraſti ⁊ duxiſti ſpūm meum ⁊ anhelo tibi. Guſtaui ⁊ eſurio ⁊ ſitio te. Tetigiſti me et exarſi in pacem tuaꝫ. Cum autem amariſſimefleret audiuit vocē dicenteꝫ ſibi. Tolle lege.tolle lege. Aperuitqꝫ ſtatī cōdicē apl̓icuꝫ etꝯiectis oculis ad pͥmū capl̓m legit. Induimini dn̄m ieſum xp̄m. Et ſtatī omēs ab eodubietatis tenebre diffugerūt. G ¶ Interim āt tam vehementiſſimo dentiū dolo-

retorq̄ri cepit. vt fere ſic̄ ip̄e ait ad credendūopinionē Cornelij ph̓i duceret̉. q̇ ſummuꝫbonū aīe ī ſapiētia. ſummū v̓o bonū corꝑiſin nullū ſentiēdo dolorē poſuerat. Tam vehrmens at ille dolor fuit. ꝙ etiā loq̄lā amiſitQuocirca vt in li. ꝯfeẜ. refert. in tabulis cereis ſcpͥſit. vt oēs ꝓ eo orarent. vt dn̄s dolorēillū mitigaret Ip̄e igͦr cū alijs genua flexit. ⁊ſubito ſanū ſe ſenſit ¶ Inſinuauit gͦ ꝑ litteras ſancto viro Ambroſio ſuū votū vt moneret q̇d ſibi de libris ſanctis legendum eſſetquo aptior fieret fidei xp̄iane. At ipſe iuſſitIſaiā ꝓph̓am eo ꝙ euangelij ⁊ vocatōnisgentiū ꝓnūciator aptior videat̉. Cuiꝰ p̓ncipiū cū auguſtinꝰ nō intelligeret totum alid̓tale eſſe arbitrans diſtulit vt illud releget cūin ſcpͥturis ſanctis magis exercitatus eſſet.Adueniēte v̓o paſcali tꝑe auguſtinꝰ cū eſſetannoꝝ. xxx. cum filio ſuo Adeodato puerovalde ingenioſo. quē auguſtinꝰ in ſua adoleſcentia dū adhuc gentilis ⁊ ph̓s eēt genuerat. necnon ⁊ cū Alipio amico ſuo meritismatris ⁊ p̄dicatione Ambroſij ſac̓rū baptiſma ſuſcepit. Tunc ſicut fertur AmbroſiꝰTe deū laudamꝰ inq̇t. Et augꝰ. te dn̄m ꝯfitemur. reſpōdit. Et ſic tūc ip̄i duo hūc hymnū alternatim ꝯpoſuerūt. ⁊ vſqꝫ in fine decantauerūt. Sic etiam teſtat̉ Honoriꝰ in libro ſuo qd̓r ſpeculū eccl̓e. In aliqͥbꝰ auteꝫlibris antiq̇s titulus talis preponit̉. Canticum ab Ambroſio et Auguſtino cōpilatūProtinus aūt in fide catholica mirabiliterconfirmat̉ ſpem omne quā habebat ī ſeculo dereliquit. ⁊ ſcolis qͣs regebat abrenūciauit. ¶ Quanta aūt dulcedine diuini amoris extunc frueret̉. ipſe hoc in li. ꝯfeẜ. aperitdicens. Sagittaueras tu cor meū caritatetua. ⁊ geſtabam verba tua tranſfixa ī viſceribus meis. et exempla ſeruoꝝ tuorū quosde nigris lucidos. ⁊ de mortuis viuos feceras cogeſta in ſinum cogitationis mee vrebant ⁊ cōſumebant grauem torpore ⁊ aſcēdenti a cōualle plorationis ⁊ cantanti canticum graduum dederas ſagittas acutas⁊ carbones vaſtatores nec ſatiabar in illisdiebꝰ dulcedine mirabili ꝯſiderare altitudiv