De ſancto Auguſtino

⁊ ītellexi qͦſcūqꝫ leḡe potui. Itē ī eodē. Quicq̇d ē de arte loq̄ndi ⁊ diſſerēdi. qͥcq̇d d̓dimēſiōibꝰ figuraꝝ. ⁊ d̓ muſicꝭ ⁊ d̓ nūerꝭ. ſine magna difficultate nll̓o hoīm tradente ītellexi.Scis tu dn̄e deꝰ meꝰ qꝛ celeritas ītelligendi⁊ diſcēdi acumē donū tuū ē. ſꝫ nō inde ſacrificabā tibi. Ueꝝ qꝛ ſcīa ſine caritate nō edificat ſꝫ inflat. ī errorē manicheoꝝ q̇ xp̄ꝫ fantaſticū fuiſſe affirmāt. ⁊ carnis reſurrectōeꝫnegāt. īcidit ⁊ ī eo ꝑ ānos. ix. dū adhuc adoleſcēs eēt ꝑmāſit. Ad has etiā nugas adductus ē vt arborē fici plorare diceret. cū ab eafoliū vel ficꝰ toll̓et̉. Cū igͦr eēt ānoꝝ. xix. ⁊ q̇ndā libꝝ cuiuſdā ph̓i ſcꝫ ciceronis in qͣ vanitas mūdi ꝯtēnenda ⁊ philoſophia appetenda docebat̉ ꝑleg̓et. ex hͦ q̇dē liber pl̓imū placuit. ſꝫ qꝛ nomē ih̓u xp̄i qd̓ a mrē imbiberatibi nō erat dolere cepit. ¶ Mater v̓o eiꝰ ꝓeo pl̓imū flebat. ⁊ ip̄m ad vnitatem fidei reducere ſatagebat. Quadā igr vice vt legit̉in li. iij. ꝯfeẜ. vidit ſe ſtare ī qͣdā linea lignealicet triſtē. ⁊ q̇dā ei iuuenis aſtitit. ⁊ cāꝫ tante triſticie reqͥſiuit. Que cū diceret ꝑditiōeꝫfilij mei deploro. ille rn̄dit Eſto ſecura. quiavbi tn ibi ille. Et ecce ꝯtinuo filiū ſuū iuxtaſe ſtare vidit. Hoc cū auguſtino retuliſſet.ille ait. Falleris mater falleris. nec ſic tibi dictum eſt. ſed vbi ego ibi tu. Econtra illa dicebat. Non fili mihi dictuꝫ eſt vbi ille ibi tu.ſꝫ vbi tū ibi ille. Rogabat igr ſedula materqͣi īportuna qͣndaꝫ ep̄m ſic̄ in eodē libro cōfeẜ. augꝰ teſtat̉ vt ꝓ ſuo filio ītercedere dignaret̉. Qui tanta q̇dāmodo īportunitatedeuictus ꝓphetica voce rn̄dit. Uade ſecura. qꝛ īpoſſibile eſt vt filiꝰ tantaꝝ lacrimarūpereat. ¶ Cū aūt apud carthaginē multisannis rethoricā docuiſſꝫ occulte matre neſciēte romā venit. ⁊ ibideꝫ ml̓tos diſcipulosꝯgregauit. Cū enī mater vſqꝫ ad portū eūſecuta fuiſſet. vt aut eū retraheret. aut ſecuꝫiret. ip̄e eā d̓cipiēs nocte latēter receſſit. Qd̓illa mane ꝯſideras aures dei clamoribꝰ implebat. quolibet aūt die mane et veſpere adeccleſiā ibat. ⁊ ꝓ filio orabat. His tēpibꝰ mediolanēſes a Simacho p̄fecto romanorūpetierūt ſibi doctorē in rethorica deſtinari.

Preſulabat̉ tunc ibi vir dei Ambroſiꝰ. Etad p̄ces mediolanēſiū illuc mittit̉ auguſtīꝰMater aūt eiꝰ quieſcere nō valens. cū ml̓ta difficultate ad eum venit. ⁊ ip̄m iam necvere manicheū nec vere catholicū reperitCepit aūt Auguſtinꝰ btō Ambroſio adherere. ⁊ eiꝰ predicationes frequenter audire.Erat aūt valde in p̄dicatione ſuſpenſus. nequid contra ip̄am manicheoꝝ hereſim velꝓ ipſa diceret̉. Quādā enī vice ꝯtra illū errorem Ambroſiꝰ diutius diſputauit. ⁊ ip̄mapertis rōnibꝰ ⁊ autoritatibꝰ cōfutauit. itavt error ille a corde auguſtini penitꝰ pell̓et̉.B ¶ Quid aūt poſt hoc ſibi ꝯtigerit. ip̄ein libro ꝯfeẜ. narrat dicens. Cum te primūcognoui. reuerberaſti infirmitatē aſpectusmei. radians in me vehemēter. Et ꝯtremuiamore et horrore ⁊ inueni me longe eſſe a tein regione diſſimilitudīs. tanqͣꝫ audireꝫ vocem tuā de excelſo. Cibus ſum grandiumcreſce et manducabis me. Nec tu me mutabis in te ſicut cibū carnis tue. ſed tu mutaberis in me ¶ Cū autem ſicut ibidem refert viā chriſti ſibi placeret. ſed per iſtam anguſtam adhuc ire pigeret. immiſit dominꝰin mentem eiꝰ vt ad Simplicianū in qͣ lucebat lux diuinā. ſcꝫ gratia ꝑgeret. vt ſibi actꝰſuos ſecū conferenti proferret q̇s eēt aptusmodus viuendi ad ambulandū in via dei.in qͣ aliꝰ ſic aliꝰ ſic ibat. Diſplicebat auteꝫ exqͥcqd̓ agebat in ſeculo p̄ dulcedine dei ⁊ decore domꝰ eius quā dilexit. Simplicianusaūt cepit eū hortari. ip̄e qꝫ cepit ſe ip̄m hortari ⁊ dicere. Quot pueri et puelle intra eccleſiam deo ſeruiunt. et tu non poteris quodiſti et iſte. An vero iſti et iſte in ſeipſis poſſunt et non in deo ſuo. Quid in te ſtas ⁊ nōſtas. proijce te ī eum et excipiet ie et ſaluabitte. ¶ Inter horum colloquia memoria victorim in medium venit. Unde exhilaratꝰSimplicianꝰ narrat qualiter idem adhucgentilis ob ſui ſapientiam romē quod maximuꝫ tunc erat ſtatuam in foro meruiſſet.⁊ qual̓r ſe ſepius xp̄ianū dicebat. Cui cumSimplicianꝰ diceret. nō credo niſi te in eccleſia videro. ille iocando dicebat. Nunqd̓