De ſancto Bernardo

ſuꝑ canonicꝰ regularis ad euꝫ venit ⁊ vt inmonachū reciꝑet̉ inſtant̓ rogauit. Cui cuꝫille nō acq̇eſceret. ſꝫ ad ſuā eccl̓iam redire ꝑſuaderet. ait ille. Ut q̇d ergo in libris tuis ꝑfectionē tantoꝑe cōmēdaſti. ſi eā nō exhibescupiēti. vtinam illos tuos haberē libros. vteos penitꝰ lacerarē. Cui ille. In nullo eorūlegiſti nō poſſete in tuo clauſtro eē ꝑfectuꝫ.Morū correctōnē nō locoꝝ mutationē in libris oībꝰ cōmedaui. Ille v̓o inſanꝰ ī eū impetū faciēs tā grauit̓ maxillā eius ꝑcuſſit. vtſuccederet rubor ictui ⁊ tumor rubori. Iā q̇aderāt in ſacrilegū inſurgebāt. Sed p̄ueniteo sẜuus dei clamās ⁊ adiurās ꝑ nomē xp̄ivt nullatenus tangeret̉. nec ſibi qͥcqꝫ iniurieinferret̉. ¶ Nouicijs aūt intrare volētibusdicere ꝯſueuerat. Si ad ea q̄ intꝰ ſūt feſtinatis hic foris dimittite corꝑa q̇ de ſecl̓o attuliſtis. Soli ſpūs ingrediant̉. caro aūt nō prodeſt q̇cqꝫ. ¶ Pater eiꝰ q̇ ſolus domī remanſerat. ad monaſteriū iuit. ⁊ ibidē poſt aliqͥttp̄s in ſenectute bona deceſſit. F ¶ Soror aūt eiꝰ ſecl̓o nupta. cuꝫ in diuitijs ⁊ delicijs ſecl̓i ꝑiclitaret q̇dā vice frēs ſuos ad monaſteriū viſitatura acceſſit. Cūqꝫ veniſſet cūcomitatū ⁊ apparatu ſuꝑbo. ille eā tanqͣꝫ rethediaboli ad aīas capiedas abhorruit. necad vidēdū eā exire aliqͣtenus acquieuit. Utdens illa ꝙ nullꝰ fratꝝ ſuoꝝ occurreret. ſꝫ abvno eoꝝ q̇ tūc portariꝰ erat. ſtercꝰ inuolutūdiceret̉. tota in lacrimis reſoluta. et ſi peccatrix ſum inq̇t ꝓ talibꝰ xp̄s mortuꝰ eſt. Quiaenī peccatrice me ſentio. idcirco ꝯſiliuꝫ ⁊ colloquiū bonorū requiro. Et ſi deſpicit fratermeus carneꝫ meam ne deſpiciat ſeruus deianimā meam. Veniat ⁊ p̄cipiat. ⁊ qͥcq̇d p̄ceperit ad implebo. Hanc ergo ꝓmiſſione tenens exijt ad eam cū fratribus. et quia eama viro ſeparare nō poterat. pͥmo ei omnemmūdi gloriā interdixit. ⁊ formā matris imitandā eidem indicens illam dimiſit. Illa vero rediēs. ita repente mutata eſt. vt ī medioſeculi vitam duceret heremiticam ⁊ omni ſeculo prorſus ſe faceret alienam. Tandē precibus multis virum ſuum vicit. ⁊ ab ip̄o abſoluta monaſterium intrauit. ¶ Infirma

tus aliquando vir dei cū extremū iam ſpiritum trahere videret̉ in exceſſu mētis ſue ante tribunal dei viſus eſt pn̄tari. Affuit auteꝫ⁊ ſathan ex aduerſo improbis eū accuſationibus pulſans. Ubi vero ille oīa fuerat ꝓſecutus. ⁊ viro dei ꝓ ſua fuit parte dicendumnihil territus aut turbatus ait. Fateor noſum dignꝰ ego. nec ꝓprijs poſſuꝫ meritis regnū obtinere celoꝝ. Ceteꝝ duplici iure illudobtinēs dn̄s meꝰ. hereditate. ſcꝫ pris ⁊ merito paſſionis. altero ip̄e ꝯtentꝰ. alteruꝫ mihidonat. Ex cuius dono iure illud mihi vēdicans nō ꝯfundor. Cōfuſus in hͦ v̓bo inimicus. ꝯuentꝰ ille ſolutꝰ eſt. ⁊ vir dei in ſe reuerſus eſt. Tanta aūt abſtinentia labore ⁊ vigilijs corpꝰ ſuū attriuit. ꝙ ⁊ gͣuiſſima ⁊ fere cōtinua egritudine languēs cōuentū vix ſequipoſſet. ¶ Quadā vice duꝫ grauiſſime infirmaret̉. fratribꝰ ꝓ eo inſtant orantibꝰ aliqͣntulū cōualuiſſe ſe ſenſit. Congregatis auteꝫfratribus dixit. Quid tenetis miſerum homineꝫ. Fortiores eſtis ⁊ inualuiſtis. Parcite queſo parcite ⁊ ſinite me abire ¶ A multis autē ciuitatibꝰ vir dei in epiſcopuꝫ electꝰp̄cipue a ciuitate ianuenſi ⁊ ciuitate mediolanenſi. petentibꝰ ſe nec annuens nec improbe renuens dicebat ſe nō eſſe ſuū. ſed alioruꝫſeruitio deputatum. Fratres autē ex conſilio viri dei ſibi prouiderāt. ⁊ ſūmi pontificisautoritate muniti erant. ne quis gaudiū ſuum ab eis tollere poſſet. ¶ Quodaꝫ tꝑe cūfrēs cartuſiēſes viſitaſſet. et ip̄i ab eo in oībꝰplurimū edificati fuiſſent. vnū fuit qd̓ p̄dictiloci priorem aliquātulū mouit .ſ. ꝙ ſella cuiequitando inſidebat minus neglecta erat ⁊paꝝ p̄ferens pauꝑtatē. Qd̓ cū dictꝰ pͥor vniex fratribꝰ ⁊ ille viro dei retuliſſet. nō minusip̄e miratꝰ qualis eſſet ſella querebat. Nama claraualle vſqꝫ cartuſiam venerat. ⁊ tn̄ qͣlis eſſet ſella penitus ignorabat. ¶ Iuxta lacum lauſanenſem totius diei itinere ꝑgenspenitꝰ eū nō vidit. aūt ſe videre nō vidit. Cūenī ſero facto de eodeꝫ lacu ſocij loquerent̉.interrogauit eos vbi nā lacus ille eſſet. Qd̓illi audientes plurimū admirati ſunt. G¶ Uincebat ſane in eo ſublimitatem noīs