De ſancto Bernar do

hūllitas cordis. Nec tā pot̓at vniuerſus euꝫerigere mūdus qͣꝫ ſei pedeijcere ſolꝰ Sumꝰreputabat̉ ab oībꝰ. infimū ip̄e ſe reputans. ⁊quē ſibi oēs ip̄e ſe nemini p̄ferebat. Deniqꝫſic̄ ſepiꝰ fatebat̉ int̓ ſūmos qͣꝫ honores ⁊ fauores ppl̓oꝝ alteꝝ ſibi mutuatꝰ hoīeꝫ videbatur. ſeqꝫ potiꝰ reputabat abſenteꝫ velut q̇ddā ſomniū ſuſpicatꝰ. Ubi v̓o int̓ ſimpliciores frēs erat. ⁊ amica ſemꝑ licebat huilitatefrui. ibi ſe inueniſſe gaudebat. ⁊ in ꝓpriaꝫ rediſſe ꝑſonā. ¶ Semꝑ āt īueniebat̉ aut orāsaūt leges aūt ſcribēs aut meditans aut frēsv̓bo edificans. ¶ Quadā vice cū ppl̓o p̄dicaret. ⁊ oēs v̓ba eiꝰ attēte ⁊ deuote ſuſciꝑent. eiꝰaīo q̇dā tal̓ irrepſit tēptatio. Uere nūc optime p̄dicas. ⁊ ab oībꝰ libent audiris. ⁊ ſapiēsab oībꝰ reputaris. At vir dei tali tēptationepulſari ſe ſenties. paruper ſubſtitit. ⁊ an̄ ꝓcederet vel finē faceret cogitare cepit. Statīqꝫdiuino ꝯfortatꝰ auxilio tēptatori ſilenter reſpondit. Nec ꝑ te cepi. nec ꝑ te dimittā. Sicqꝫ ſecurꝰ p̄dicatione vſqꝫ ad fine ꝓſecutꝰ eſt¶ Monachꝰ q̇dā q̇ in ſecl̓o ribaldꝰ fueratatqꝫ luſor maligno ſtimulatꝰ ſpū ad ſeculūredire voluit. Cū at btus bern. eum retinerenō poſſet introgauit eū vn̄ victurꝰ eēt. Quirn̄dit. ad taxillos ludere ſcio ⁊ ide viuere potero. Et ille. Si tibi capitale ꝯmiſero vis ſingulis annis ad me redire ⁊ lucꝝ mecū diuidere. Qd̓ ille audies gauiſus ē. ⁊ ſe libent ſicactuꝝ ꝓmiſit. Uiginti igit̉ ſolidos ei dari p̄cepit. Et ille cū illis abijt. Hoc at faciebat virſctūs vt eū iteꝝ reuocare poſſet ſic̄ ⁊ poſtmodū factū eſt. Ille igit̉ abiēs totū ꝑdidit et adportā ꝯfuſus redijt. Quo audito vir dei adeū letus exijt. extenditqꝫ gremium vt ſil̓ diuideret lucꝝ. Cui ille. Nihil pat̓ lucratꝰ ſū. ſedetiā capitali noſtro nudatꝰ ſuꝫ. Si vultis ꝓnoſtro capitali recipite me. Cui bern. benigne rn̄dit. Si ita inqͣt eſt. meliꝰ eſt vt hoc recipiāqꝫ ſil̓ vtrūqꝫ ꝑdam. ¶ Quadā vice dubtus bern. iumēto inſidens aliqͣ ꝑgeret cuidā ruſtico materia ſic ſe offerēte de cordis īſtabilitate in or̄one ē ꝯqueſtꝰ. Qd̓ ille audiens mox eū deſpexit. ⁊ in or̄onibus ſuis corfirmuꝫ ⁊ ſtabile hrē ſe dixit. Uolens atberij.

eum ꝯuincere ⁊ a ſua femeritate coercere dixit. Sequeſtrare pauliſꝑa nobiſ. ⁊ tota quapoteris intētiōe or̄onē dn̄icā īchoato. Quāſi abſqꝫ aliqͣ cordis digreſſione ⁊ vagationefinire poteris iumētū cui inſideo tuuꝫ ꝓculdubio mox habebis Tu āt mihi in fide tuaſpōdeas. ꝙ ſi aliud ibidē cogitaueris. hͦ mihi aliqͣtenꝰ nō celabis. Letat̉ ille ⁊ tanqͣꝫ iumentū iā lucratū ſe reputas audact̉ ſecedit.⁊ ſeip̄m recolligēs or̄one dn̄icā dicere inchoauit. Uix or̄onis expleuit dimidiū ⁊ ecce importuna cogitatio de ſella cordi ſuo ſe ingerit vtꝝ eā habere debeat cū iumēto. Qd̓ illeaduertens. cōcitus ad bern̄. redijt ⁊ qd̓ ī ipſaor̄one ſolicite cogitauerit indicauit et de ſepoſtea temere no p̄ſumpſit. H ¶ Fratrobertus eiꝰ monachꝰ et ẜm ſecl̓m propinquus. in adoleſcētia ſua qͣrūdā ꝑſuaſiōe deceptꝰ clunia cū ſe ꝯtulerat. Uenerabil̓ auteꝫpater poſtqͣꝫ aliquādiū diſſimulauit. eundēſtatuit ꝑ epiſtolā reuocare. Quā cū ſub diuo dictaret. ⁊ aliꝰ monachꝰ eam ex ore ſuoꝯſcriberet. ſubito inopinatꝰ imber erupit. ethic qͥ ſcribebat cartam ꝯplicare voluit. Cuibern̄. Opꝰ dei ē. ſcribere ne formides. Scripſit ergo epl̓am in medio imbre ſine imbre.Cū emī vndiqꝫ plueret. ibidē tn̄ moleſtiā imbris v̓tus expulit caritatis. Tū q̇ddā monaſteriū qḋ vir dei ꝯſtruxerat occupaſſet muſcaꝝ incredibil̓ ml̓titudo. ita vt oībꝰ graueꝫmoleſtiā generaret. ille dixit. ego excōico eaſMane aut omēs pariter mortuas inuenerunt ¶ Cū a ſūmo potifice mediolanū miſſus fuiſſet vt ip̄os cū eccl̓ia recōciliaret. ⁊ iaꝫpapiam rediſſet. q̇dam vxorem ſuā demoniacam ad euꝫ adduxit. Moxqꝫ ꝑ os miſeremulieris diabolus in ꝯtumelias eiꝰ prorupit dicēs. Nō me de anicula mea hic porrulos edens ⁊ braſicas deuorās pellet. At virdei ip̄am ad eccl̓iam beati ſyri remiſit. Beatus aūt ſyrus hoſpiti ſuo deferre voluit. neceidē aliq̇d curationis impēdit. Sicqꝫ iteruꝫad beatū bern̄. adducta eſt. Tunc diaboluſꝑ os eiꝰ garrire cepit ac dicere. Nō me expellet ſyrulus nec eijciet bernardinus Ad hecẜuijs dei reſpondit. Nec ſyrus nec bernari