De ſancto Io

deferret. ille lapidē nō inueniēs. panē ſiligīsarripuit. ⁊ cū furore ind̓ eū ꝑcuſſit. Quē ꝓtinꝰ arripiēs pauꝑ ad ſocios redijt ⁊ ꝙ d̓ manū eiꝰ elemoſynam accepit indicauit Poſtduos dies infirmatꝰ ad mortē. vidit ſe an̄ iudicium ſtare. ⁊ mauros q̇ſdam ſuꝑ ſtaterāeius mala appēdere. Ex altera aūt parte ſtatere q̇dam dealbati triſtes ſtabāt eo ꝙ nihilqd̓ ibi apponerēt inuenire valebāt Tuc vnꝰeoꝝ dixit. Uere nihil habemꝰ niſi vnū panēſiliginis. quē an̄ duos dies xp̄o d̓dit coactꝰ.Que dū ſuꝑ ſtaterā poneret. eqͣlitas vt ſibividebat̉ facta eſt. Bixerūtqꝫ ei. Adauge adſiliginē hanc. alioqͥn te mauri apprehēdent.Euigilās aūt ⁊ lberatꝰ dicebat. Pape. Sivna ſiligo quā ꝑ furorē iactaui ita ꝓfuit. qͥnto magis oīa ſua indigētibꝰ elargiri Quadam igit̉ die cū optimis veſtibꝰ īdutꝰ ꝑ viaꝫꝑgerꝫ. q̇dam naufragꝰ ab eo veſtimētū aliqd̓ poſtulabat. Cōtinuo ille p̄cioſo veſtimēto ſe expoliauit. ⁊ illi d̓dit. Qd̓ ille accipiensſtatim vedidit. Cū aūt telonariꝰ redirꝫ ⁊ veſtimētū ſuſpēſum viderꝫ. contriſtatꝰ ē vald̓.ad̓o vt nec cibū ſumere vellꝫ dicēs. Quontam nō fui dignꝰ vt mei memoriā bret egenꝰEt ecce duꝫ dormirꝫ. vidit qͣndam ſuꝑ ſoleꝫfulgētē. ⁊ ſuꝑ caput crucē ferētē. ⁊ habētē indutū veſtimētū qḋ d̓derat egeno. ⁊ dicētē ſibi. Quid ploras Petre. Qui cū cauſaꝫ ſuetriſticie ſibi dixiſſꝫ. ille ait Cognoſcis hͦ. Et ille. Etiā domine. Et dominꝰ ad eū. Illo egoveſtior ex qͣ mihi d̓diſti. ⁊ gratias ago bonevolūtati tue. quiam frigore affligebar ⁊ cooperuiſti me. In ſe ergo reuerſus. cepit egenos btīficare ac dicere. Viuit dn̄s. nō moriar donͤ fiam vnus ex eis. Dans ergo pauꝑibꝰ q̄ hēbat. ⁊ accerſito notario ſuo dixit eiSecretū volo tibi cōmittere. qd̓ ſi ꝓpalaueris aūt ſi menon audieris barbaris vēdaꝫte. Danſqꝫ ei decē libras auri dixit ei. Uad̓in ſanctā ciuitatē ⁊ merces tibi eme. ⁊ me alicui xp̄iano vēde. ⁊ pauꝑibus p̄cium tribueIllo aūt recuſante dixit ei. Si me nō audieris ego barbaris vēdam te. Ducēs ergo eūvt dixerat cuidam argētario veſtibus ſordidis īdutum tanqͣꝫ ẜuum ſuū vedidit ⁊ trigi

ta nummiſmata ind̓ accipiēs pauꝑibꝰ erogauit. Petrꝰ ergo omīa officia vilia faciebat. ita ꝙ ab omībꝰ contēnebat̉. ⁊ ab alijs ẜuis frequēt̓ ꝑcuttebatur. ⁊ etiam iam amēsappellabatur. Dn̄s autē frequēt̓ ſibi apparebat. ⁊ veſtimēta ⁊ nūmiſmata oſtēdēs. ip̄mꝯſolabat̉. Ueꝝ īꝑatore ⁊ vniuerẜ d̓ amiſſione tātī viri dolētibꝰ. q̇dam vicini eꝰ conſtantinopolim ad viſutādū loca ſancta venerūt.⁊ a dn̄o ip̄ius iuitati. cum pranderēt ſibi adīuicē ī aure dixerūt Quā ſil̓is ē puer iſte domino Petro tolenario. Et curioſe reſpiciētibus vnꝰ dixit. Uere dn̄s Petrus ē. Surgam ⁊ tenebo eū. Quod ille aduertēs latēt̓fugit. Erat aūt hoſtiariꝰ ſurdus ⁊ mutuſ. q̄ꝑ ſignū hoſtiū aꝑiebat. Cui petrꝰ vt ſibi apret nō ſignis ſꝫ v̓bis īꝑauit Et ille continuoaudiēs. ⁊ loq̄lam recipiēs. ſibiqꝫ rn̄dens eiaperuit. ⁊ domū ī grediēs cūctis d̓ eiꝰ loq̄lamirātibꝰ dixit. Ille q̇ coq̇nam faciebat exijt⁊ fugit. ſꝫ videte ne d̓i ſit ẜuus. Cū enī mihidixit. tibi dico aꝑi mox ex ore eꝰ flamma exijt que linguam ⁊ aures meas tetigit. ⁊ continuo auditū ⁊ loq̄lam recepi. Et exilientesvniuerſi ⁊ concurrētes poſt eum ip̄m āpliꝰinuenire nō potuerūt. Tūc omēs d̓ domoilla pn̄iam egerūt eo ꝙ talem vꝝꝝ ſic vilit traB ¶ Monachus q̇dam Uictauerūt.talis nomīe volēs ſanctū Iohannē temptare. ſi poſſꝫ ſibi v̓bis ꝑſuaderi. ⁊ ad ſcandaluꝫfacile inclinari. Ingrediēs ergo ciuitatē. oēſpublicas meretrices ꝯſcripſit. Intrabat ergo ad illas ꝑ ordinem dicēs cuilibet. Donamihi nocte iſtam ⁊ noli fornicari. Ipſe aūtdomū eiꝰ intrans in angulo flexis genibustota nocte in oratione ſtabat. ⁊ ꝓ illa orabat⁊ poſtea mane exibat p̄cipiēs cuilibet ne alicui reuelaret. Una aūt vitam eiꝰ manifeſtauit. Que ſtatim orante ſene a demone vexari cepit. Cui omēs dicebant. Beddidit tibideus quod merebaris. quiam mentita es.Ut fornicetur enim ingredit̉ peſſimus iſte.⁊ non ꝓpter aliud. Ueſpere autē facto dicebat p̄dictus Uitalis cuncuis audientibus.Uolo ire. quia talis domina expectat me.Multis v̓o illum criminantibꝰ reſpōd̓ba: