hāne elemoſinario

Nunquid ego non habeo corpus vt omēsaui monachis ſolū iratꝰ eſt deꝰ. v̓e ⁊ ip̄i homines ſunt vt ceteri. Dicebant aūt quidamAccipe tibi mulierē vnā abba. ⁊ muta hītuꝫvt nō ſcādaliſes alios. Ille aūt fingēs ſe iratu dicebat. Uere non audiam vos. ite a me.Qui vult ſcandalizari ſcandalizet̉. ⁊ collidꝫfrontē in parietē Nūq̇d iudices ꝯſtituti eſtiſſuꝑ mea deo. Ite ⁊ de vobis curam habetevos ꝓ me nō reddetis rōnē. Hec aūt cū clamore dicebat Cūqꝫ ad beatū Ioh̓em querimoniā deferret̉. cor eiꝰ deꝰ indurauit ne hisfidē adhiberet Dep̄cabat̉ aūt deum vt poſtmortē ſuā opꝰ ſuū alicui reuelaret. vt nō imputaret̉ in pctūm his q̇ de eo ſcandalizabāt̉Multas igit̉ de p̄dictis ml̓ieribꝰ ad ꝯuerſiſionē ꝑduxit. ⁊ in monaſterio pl̓imas collocauit. Quodā mane dū ab vna illarū egrederet̉ obuiauit ei q̇dam ingrediēs ad fornicandū cuꝫ ea danſqꝫ ei alapā dixit. Uſqꝫ q̄peſſime nō emēdas te ab his tuis immudicijs. Et ille. Crede mihi accipies a me talemalapā vt tota alexandria cōgregetur Et eccepoſtmodū diabolꝰ ī ſpecie mauri ſibi alapādedit dicēs. Hec eſt alapa quam mittit tibiabbas vitalis. Et ſtatim a demone vexaturita ꝙ ad voces eiꝰ oēs currebant. Sꝫ tn̄ penitens ꝑeiꝰ orōem liberatꝰ eſt. Uir autē deimorti appropinqͣns hāc ſcpͥturā reliq̇t. Nolite an̄ tꝑs iudicare. Mulieribꝰ aūt ꝯfitentibus qͣ faciebat. omēs glorificabant deum. ⁊p̄cipue btūs Iohānes dicēs. Quoniā alapā quā ille accepit accepiſſem ⁊ ego ¶ Quidam pauꝑ ī habitu ꝑegrini ad ioh̓em veīt.⁊ ab eo elemoſinā poſtulauit. At ille vocato diſpēſatore dixit. Da ei ſex nummiſmataQue ille accipiēs ⁊ abiēs. habitū mutauit.⁊ iteꝝ ad patriarchā rediens ab eo elemoſynam poſtulauit. Ille aūt diſpēſatore vocato dixit. Da ei ſex aureos. Quos cū ſibi dediſſet ⁊ ille abijſſꝫ. dixit ei diſpēſator Per oratiōes tuas pater iſte idem hodie mutato hebitu bis accepit. Beatꝰ aūt Ioh̓es quaſi hͦſe neſcire diſſimulauit Iterum ille tertio habitum mutans ad beatū Iohannem venit⁊ elemoſynam poſtulauit. tunc diſpenſator

beatum Iohannem tetigit innuēs ꝙ ille eētCuibeatus Iohannes reſpondit. Uade ⁊da ei duodeciꝫ nūmiſmita ne forte ſit dominus meus Ih̓s xp̄s qui temptare me velit.vtrū poterit hic plus accipere qͣꝫ ego dare¶ Quadam die cū Patricius quandampecunia eccleſie in mercatōibꝰ ponere vellꝫ⁊ patriarcha nullatenus conſentiret. ſꝫ pauperibus eam diſpenſare vellet. ambo plurimū contēdentes irati ab inuicē receſſerunt.Adueniente hora. xj. mandat patriarcha ꝑarchipreſbyteꝝ patricio dicens. Domīe ſolad occaſum eſt. Quod ille audiens. lachrymis infuſus ad eū venit ⁊ veniam poſtulalauit. D ¶ Qū q̇dam ſuꝰ nepos a q̇damtabernario graue iniuriaꝫ audiuiſſet ⁊ ex h̓patriarche lamentabilit̓ cōquerēs nullatenus conſolari poſſet. patriarcha reſponditEt quo eſt auſus tibi aliqͥs contradicere. ⁊os ſuū contra te aꝑire Crede fili mee paruitati. quoniā faciā in eo hodie talē rem. vt tota alexandria miret̉. Qd̓ audiens ille cōſolatiōem recepit. putans qꝛ eū faceret grauiter verberari. Uidēs Ioh̓es ꝙ ꝯſolatiōemrecepiſſet. pectꝰ eiꝰ oſculatꝰ eſt dicens. Fili ſivere nepoſ mee humilitatis exiſtis p̄para te⁊ flagellari ⁊ ꝯuicia pati ab oībꝰ. Uera eimcognato nō ex carne ⁊ ſanguine ſed exv̓tutemētis agnoſcit̉. Cōfeſtim igit̉ ꝓ illo homīemiſit ⁊ ab omni pēſione ⁊ tributo libeꝝ eumfecit. Et oēs audiētes mirati ſunt. Et intellexerūt hͦ eſſe qḋ dixerat. faciā in eo talē rem vttota alexandria miret̉ Audies patriarchaꝯſuetudinē eſſe ꝙ mox vt imꝑator coronat:eſt. cōfeſtim monumentoꝝ edificatores ſumunt quattuor vl̓ qͥnqꝫ minutias marmorum puſillas diuerſi coloris. ⁊ ingrediētesad imꝑatore dicūt. De qͣli marmore vel metallo iubet imꝑiū tuū ſibi fieri monumentūImitatꝰ hͦ. monumētū ſibi fieri p̄cepit. ſꝫ tn̄vſqꝫ ad obitū ſuuꝫ illud imꝑfectu manerefecit. Ordinauitqꝫ aliqͦs q̇ ad eū cum in celebri feſtiuitate cū clero cōſiſteret accederēt ſibiqꝫ dicerent. Dn̄e monumentū tuū imꝑfectum eſt precipe vt conſummet̉. eo ꝙ neſcisqua hora fur veniāt. E ¶ Diues q̇dam