De ſancto Baſilio epiſcopo
ꝑduxit eū ad eccīaꝫ. ⁊ dignū eū fecit ſctō myſterio. ⁊ bn̄ inſtruēs ⁊ regl̓am ſibi dās reddidit mulieri. C ¶ Mulier q̄dā pctā ml̓tahn̄s. ⁊ ea in carta ꝯſcribēs in fine qd̓dā gͣuius ꝯſcripſit. ⁊ ſcpͥtū ip̄m btō baſilio tradidit.rogās vt ꝓ ea oraret. ⁊ ſuis or̄onibꝰ pctā ip̄adeleret. Qui cū oraſſet ⁊ mulier cartā aperūiſſet. oīa pctā p̄ter iſtud grauiꝰ deleta īuenit.Que ait ad baſiliū. Miſerere mei ẜue dei ⁊ꝓhoc mihi īdulgētiā impetra ſic̄ ꝓ alijs īpetraſti. Qui ait ad illā. Recede a me mulier.qꝛ hō pctōr ego ſum indigēs indulgētia ſic̄⁊ tu. Cū aūt illa inſtaret dixit ei Uad̓ ad ſāctū viꝝ effrē. ⁊ ille q̇ poſtulas tibi pot̓it impetrare. Que cū abijſſꝫ ad ſanctū viꝝ effrem ⁊cur ad eū a ſctō baſilio miſſa ſit intimaſſꝫ ille ait. Recede qꝛ hō pctōr ego ſum. Sꝫ redifilia ad baſiliū. ⁊ q̄ tibi ꝓ ceteris veniā impetrauit. ꝓ iſto qꝫ īpetrare valebit. feſtina citovt eū viuū īuenias. Que cū ī ciuitatē veniſſet. ecce baſiliꝰ ad tumulū ferebat̉ Illa āt pꝰeū clamare cepit ⁊ dicere Uid̓at d̓s ⁊ iudicꝫint̓ me ⁊ te qꝛ valēs placare deū ꝓ me ad alium trāſmiſiſti me. Tūc ꝓiecit cartā ſuꝑferetrū. Et pꝰ modicū illā recipiēs ⁊ aꝑiēs illudpctūm penitꝰ deletū īuenit. Sicqꝫ ip̄a ⁊ oēsq̇ aderāt d̓o īmēſas grās reddiderūt ¶ DAn̄qͣꝫ āt vir dei migrarꝫ a corꝑe. poſitꝰ ī infirmitate qͣ ⁊ mortuꝰ ē q̄ndā iudeū noīe Ioſeph medicinali arte vald̓ ꝑituꝫ quē vir deiml̓tū diligebat eo ꝙ ſe illū ad fidē ꝯuerſurūp̄uidebat ad ſe qͣi eiꝰ oꝑa indigerꝫ vocauit.Ille v̓o eiꝰ pulſū tā gēs. ⁊ ex tactu mortē ī ianuis eē cognoſcēs. dixit familie. Que ad ſepulturā neceſſaria ſūt p̄ꝑate. qꝛ ꝯtinuo moriet̉. Qd̓ baſiliꝰ audiēs dixit ei Neſcis q̇d dicis. Cui ioſeph. Crede dn̄e. qꝛ ſol cū ſole occidet hodīe .i. tu cuꝫ ſole occides hodie. Cuidixit baſiliꝰ. Quid dicis ſi n̄ moriar hodie.Cui ioſeph. Nō eſt poſſibile dn̄e. Et baſiliꝰEt ſi in craſtinū vſqꝫ ad horā ſextā ſuꝑuixero. qͥd facies. Et ioſeph ait. Si vſqꝫ ad illaſuꝑuixeris horā vtiqꝫ ego moriar. Et baſilius. Etiā moriaris pctō. viuas aūt xp̄o. Et ille. Scio q̇d dicis. ⁊ ſi vſqꝫ ad illā horā ſuꝑuixeris faciā qd̓ hortaris. Tūc. b. baſiliꝰ lꝫ ẜm
naturā ilico moriturꝰ eſſꝫ. a dn̄o tn̄ mortis īducias īpetrauit. ⁊ vſqꝫ ī craſtinū ī horā nonam vixit. Qd̓ ioſeph vidēs ⁊ ſtupēs ī xp̄mcredidit. Gaſiliꝰ āt v̓tute aī imbecillitatē corporis ſuꝑans. de cubiculo ſuo ſurrexit ⁊ eccleſiā ingrediēs eū ſuis ꝓprijs māibꝰ baptiſauit. Poſtea v̓o ad lectulū ſuū redijt. Et ſtatim d̓o aīam felicit̓ reddidit. Floruit circaannos dn̄i. ccclxxXXVIIA¶ De ſancto Iohē elemoſynario.Ohannes elemoſinariꝰ patriarcha alexādrinꝰ. qͣdānocte ī orōe p̄ſiſtēs. vidit qͣndā puellā pulcerrimā ſibi aſſiſtētē ⁊ coronā oliuarū in capite baiulātē. Quā ille vidēs nimiūſtupefactꝰ q̄ eſſꝫ inq̇ſiuit Et illa. Ego ſū miſericordia q̄ filiū d̓i d̓ celo adduxi. Me ſpōſāaccipe. ⁊ bn̄ tibi erit. Intelligēs ergo ꝑ oliuāmiſcd̓iam deſigͣri. ab illa die factꝰ eſt ſic miſericors vt eleymor .i. elemoſynariꝰ vocareturPauꝑes aūt ſꝑ ſuos dn̄os appellabat. Et īde hoſpitalarij hn̄t etiā vt pauꝑes dn̄os ſuos vocēt. Omēs igit̉ ſuos famulos ꝯuocauit. eiſqꝫ dixit. Eūtes ꝑ totā ciuitatē ꝯſcribitemihi vſqꝫ ad vnū omēs dn̄os meos. Illisv̓o non intelligētibus dixit. Quos vos egenos ⁊ mēdicos vocatis iſtos ego dominoſ⁊ auxiliatores p̄dico. Iſti enī nobis v̓e auxiliari ⁊ celeſte regnū donare poterūt. Uolēshomines ad elemoſynam inuitare narrareꝯſueuit ꝙ pauꝑibꝰ ſemel ſe ad ſolē calefaciētibus. ceperūt inuicē d̓ elemoſynatoribꝰ conferre ⁊ bonos collaudare ⁊ malos vituꝑare. Erat aūt q̇dam telonariꝰ noīe Petrꝰ. diues valde ⁊ p̄potēs. ſꝫ nimis pauꝑibꝰ immiſericors. qꝛ ad domū ſuā accedētes cū indignatione nimia repellebat. Cū ergo nullusilloꝝ inuētꝰ fuiſſꝫ q̇ in domo ſua elemoſinārecepiſſꝫ. vnꝰ illorū dixit. Quid vultis mihidare ſi ego hodie ab eo elemoſynā accipiaꝫEt faciētibꝰ cū eo pactū ad domū eiꝰ venit.⁊ elemoſynam poſtulauit. At ille domumreuertēs. ⁊ pauꝑem p̄ foribus videns. cummancipium eius panes ſiliginis in domuꝫe 4