De ſancto Nicolao

iteꝝ vſurpauit. Tūc ep̄s orōi ſe dedit ⁊ oēslampades eccīe fregit dicēs. Hoc lumē nōaccendet̉ donec dn̄s ſe de ſuo inimico vidicet. ⁊ eccl̓ia qd̓ amiſit recuꝑet. Et ecce p̄poſitus gͣuiſſimis iteꝝ febribꝰ laborauit. miſitqꝫnūcios ep̄o vt ꝓſe oraret ⁊ agrū ſuū ⁊ aliuꝫſibi ſil̓em redderet. Cui cū ep̄s rn̄deret. iamoraui ⁊ exaudiuit me d̓s. ip̄e ad eū ſe portarifecit. ⁊ vt ecciam intraret ad orādum coegitEp̄s dum eccl̓iam ingredit̉. ille ſubito moritur ⁊ ager eccleſie reſtituit̉.IIIA¶ De ſancto NicolaoIcolaus dicitura nicos qd̓ eſt victoria. ⁊ laos qd̓ ēppl̓s. inde nicolaꝰ qͣſi victoria ppl̓i i.vicioꝝ que popularia ⁊ vilia ſunt. Ul̓d̓r victoria ppl̓i. qꝛ ml̓tos ppl̓os vita ⁊ doctrīa docuit vicia ⁊ peccata vincere. Uel nicolaꝰ d̓ra nicos qd̓ eſt victoria ⁊ laos. quaſi victorioſalaus. Uel a nitor ⁊ laos qḋ eſt ppl̓s quaſi nitor ppl̓i. Habuit eī in ſe ea q̄ nitore ⁊ mudiciā faciūt Nā ẜm ambroſiū mūdat ſermodiuinꝰ. mūdat v̓a cōfeſſio. mūdat ſctā cogitatio. mūdat bona oꝑatio. Eius legendamdoctores argolici conſcripſerūt. Eſt autemargos ẜm Iſidoꝝ ciuitas grecte. Un̄ et argolici greci vocant̉. Alibi quoqꝫ legit̉ ꝙ methodiꝰ patriarcha eiꝰ vitā grece conſcripſit.quā Ioh̓es dyaconus in latinum trāſtulit⁊ plura addidit.BItolaus ciuis patere vrbis ex diuitibꝰ ⁊ ſanctis parētibꝰ originem duxit. Pater eius epiphanius. matervero Iohanna dicta eſt. Quē cū in pͥmeuoiuuentutis ſue flore parentes genuiſſent deinceps ꝯtinēter viuētes celebem vitam duxerunt Hic pͥma die dū balnearet̉ erectus ſtetit in pelui. Inſuꝑ quarta ⁊ ſexta feria tātuſemel ſugebat vbera Factus auteꝫ iuuenisaliorum iuuenū deuitans laſciuias. eccleſiarum potius terebat limina. ⁊ quicq̇d bi d̓ſacra ſcriptura intelligere poterat memoritretinebat. Parentibus vero ſuis defunctiscogitare cepit qualiter tantam diuitiarum

copiam non ad laudē humanam ſꝫ ad deigloriam diſpenſaret. Tunc quidam conuicaneus ſuus ſatis nobilis tres filias v̓ginesob inopiā ꝓſtituere cogit̉ vt ſic infami earūcōmertio aleret̉. Quod vt ſanctus comperit. ſcelus abhorruit. ⁊ maſſam auri pannoinuolutam in domū eius ꝑ feneſtram nocteclam iecit ⁊ clam receſſit. Mane aūt ſurgēshomo maſſaꝫ auri reperit. ⁊ deo grās agēsprimogenite nuptias celebrauit. Non multo poſt tempe dei famulus ſimile ꝑegit opꝰ.Quod rurſus ille reperiens ⁊ in laudes immenſas ꝓrumpens. de cetero vigilare ꝓpoſuit vt ſciret quis eſſet qui ſue inopie ſubueniſſet. Poſt paucos etiam dies duplicataꝫauri maſſam in domū proiecit. ad cuius ſonitum ille excitatur. ⁊ Nicolaū fugientem īſequitur. taliqꝫ voce alloquitur. Siſte gradum. teqꝫ aſpectui ne ſubtrahas meo. Sicqꝫ accurrens velocius Nicolaum hūc eſſecognouit. Mox humi proſtratus oſcularivolebat pedes eius. Quod ille refutans abeo exegit. ne eum qͣꝫdiu viueret publicaret.Poſt hoc miree ciuitatis defuncto epiſcopo. conuenerūt epiſcopi. illi eccleſie d̓ epiſcopoprouiſuri. Aderat autē inter eos quidaꝫmagne autoritatis ep̄us. ad cuiꝰ electiōemomniū ſententia dependebat. Cum igit̉ cūctos ieiunijs ⁊ orationibus inſiſtere monuiſſet. nocte illa vocem audiuit dicentem ſibivt hora matutinali fores eccleſie obſeruaret⁊ quē primū ad eccl̓iam cuius etiam nomēeſſet Nicolaus venire conſpiceret. ipſum inepiſcopum conſecraret. Hoc ergo alijs reuelans epiſcopis admonurt vt omnes orationibus inſiſterent ⁊ ipſe pre foribus excubaret. Mirum in modum. Hora matutinali quaſi a deo miſſus ante omnes ſe agebat Nicolaus. Quem apprehendēs epiſcopus dixit ei. Quodtibꝰ nomen eſt. Ille vierat columbina ſur phiitate plenus inclinato capite. Nicolans inquit veſtre ſanctitatis ſeruus. Quem in eccleſiam ducentes licet plurimū remitentē in cathedrā collocauērunt. Ip̄e aūt eandē quam prins humilitatem ⁊ moꝝ grauitateꝫ in omnibus ſectabat̉