De ſanctoNicolao
In orōe ꝑuigilabat. corpꝰ macerabat. mulieꝝ ꝯſortia fugiebat. huilis erat ī oēs ſuſcipiendo. efficax in loquēdo. alacer ī exhortādoſeuerꝰ in corripiēdo. Fertqͣꝫ ſic̄ legit̉ in cronica qͣdā nicolaū niceno interfuiſſe cōcilio.C ¶ Quadā aūt die dū q̇dam naute periclitarēt̉ ita cū lacrimis orauerūt. Nicolaefamule dei ſi v̓a ſūt q̇ de te audiuimꝰ. nuncea exꝑiamur Mox q̇dā in eꝰ ſil̓itudīe apparuit di. Ecce aſſum. vocaſtis ei me. Et cepiteos ī antēnis ⁊ rudentibꝰ alijſqꝫ iuuare nauis armamētis. Statimqꝫ ceſſauit temſtas Qū āt ad eiꝰ ecc̄īam veniſſent que nūqͣꝫan̄ viderāt ſine indice cognouerūt. Tūc d̓o⁊ ſibi de ſua liberatōne grās egerūt. Qd̓ illediuīe miſcd̓ie ⁊ eoꝝ fidei n̄ ſuis meritis attribuere docuit ¶ Quodā tꝑe totā ꝓuinciamſctī nicolai fames valida ꝑculit. ita vt oībuſdeficerēt alimēta. Audies aut vir dei nauēsonuſtas tritico portuī applicaſſe. illuc ſtatimꝓficiſcit̉ rogas nautas vt ſaltē in ceniu modijs ꝑ quālibet naue fame ꝑiclitantibꝰ ſubuenirēt. Cui illi. Nō audēꝰ pat. qꝛ mēſuratū alexādrie oꝑtet ī horrea iꝑatoris nos reddere. Quibꝰ ſctūs dixit. Facite nūc qḋ dico⁊ vob̓ in dei v̓tute ꝓmitto ꝙ nullā minorationē habebitis apd̓ regiū exactore. Qd̓ cū feciſſent ⁊ eandē mēſura quā alexādrie acceperāt reddidiſſent mīſtris imꝑatoris miracl̓mreferūt. ⁊ deū in ſuo famulo magͥfica laudeattollūt Frumentū aūt ẜm vniuſcuiuſqꝫ indigētiā vir dei diſtribuit. ita vt miraculoſeduobꝰ ānis n̄tatū ad victu ſufficeret. ſꝫ et̄ advſum ſemīs abudaret. ¶ Cum aūt regio illaidolis deſeruiſſꝫ p̄ ceteris nefande dyane ſyml̓acꝝ ppl̓s coluerat. adeo vt vſꝫ ad tꝑs viridei nōnulli ruſtici p̄dicte religiōi execrabilideſeruirēt. ac ſub q̇dā arbore ꝯſecrata dyaeq̇ſdā ritꝰ gētiliū exerceret. At vir dei p̄dictuꝫritū de oībꝰ finibꝰ expulit. ip̄amqꝫ arboremp̄ſcidi mādauit. Iratꝰ ex hͦ ꝯͣ eū hoſtis antiquꝰ oleū mydiaton qd̓ ꝯtra naturā in aqͣ ⁊lapidibꝰ ardet ꝯfecit. ſeqꝫ in formā cuiuſdāreligioſe feīe trāſfigurās. q̇buſdā ad viꝝ deinauigātibꝰ in qͣdā ſagenula obuiauit. Sicqꝫ affata eſt eos. Mallē ad ſctum dei veire
vobiſcū ſꝫ nequed. Rogo ergo vos vt hͦ oleum ad eiꝰ eccīaꝫ deferatis. ⁊ ob mei me moriam ex illo aule eiꝰ ꝑietes liniatis. ⁊ ſtatī euanuit. Et ecce aliā cernut nauiculā cū hoeſtiſꝑſonis int̓ q̇s vnꝰ erat ſimillimꝰ ſco nicolaoQui ſic ait illis. Heu qd̓ mulier illa locutaeſt vob̓ vl̓ q̇d attulit. Illi at cūcta ꝑ ordineꝫnarrauerūt. Quibꝰ ille. Hec ē īpudica dyana. ⁊ vt me veꝝ dicere cophetis. oleū illud īmare ꝓijcite. Quibꝰ ꝓijciētibꝰ ingēs ignis īmari ſuccedit. ⁊ ꝯtra naturā diutiꝰ in mariardere cōſpicit̉. Ueniētes igit̉ ad ſeruū deiaiebāt Uere tū es ille q̇ nob̓ in mari apparuiſti. ⁊ a dyaboli inſidijs liberaſti. D¶ Per idē tꝑs cū q̄dā gens romano imꝑiorebellaſſꝫ ꝯͣeā imꝑator tres p̓ncipes Nepocianū Urſum ⁊ Apilione miſit. Quoſ portui adriatico ob vetū ꝯtrariū applicatos. beatus Nicolaꝰ vt ſecū comederent inuitauitvolens vt gentē ſuā a rapinis cōpeſceret qͦsin nūdinis exercebāt. Interim dū ſanctꝰ abeſſet. ꝯſul corruptꝰ pecunia tres innocentesmilites iuſſerat decollari. Qd̓ vt vir ſanctꝰaudiuit rogauit p̓ncipes illos vt ſecuꝫ illucvſqꝫ gradū cōcito ꝓperarēt. Uenienſqꝫ adlocū vbi decollādi erat inuenit eos pobliceflexo ⁊ facie iam velata ⁊ ſpiculatore enſemſuꝑ eoꝝ capita iā vibraſſe. At Nicolaꝰ zeloaccēſus ī lictore ſe audacter igeſſit. ⁊ gladiūde manu eiꝰ eminꝰ ꝓpulit. innocenteſqꝫ ſoluens eos incolumēs ſecū duxit. Ilico ad p̄torium ꝯſulis ꝓperat ⁊ fores clauſas vi reſerat. Mox illi ꝯſul occurres ſalutauit eum.Aſpernēs hoc ſanctꝰ dixit. Inimice dei leḡpuaricator. qͥ temeritate p̄ſumpſiſti tātī conſcius ſceleris vultum conſpicere noſtrum.Que poſtqͣꝫ pl̓imū obiurgauit. ad p̄ces inilloꝝ ducū eū penitētē benigne recepit. Recepta igit̉ bn̄dictiōe imꝑiales nūcij iter ꝑagūt⁊ imꝑio ſine ſanguine hoſtes ſubdunt. Redienteſqꝫ ab imꝑatore magnifice ſūt receptiQuidā aūt eoꝝ felicitatibus inuidētes p̄fevto imꝑatoris pͣce ⁊ p̄cio ſuggeſſerūt vt eosapud imꝑatore de leſe maieſtatis crimīe accuſaret. Qd̓ cū imꝑatori ſuggeſſiſſet. ille nimio furore repletꝰ eos īcarcerari p̄cepit. ac