IRIE VERBiCynops ut hac eos moleſtia leuaret: pollicitus eſt angelos malos in Ioannemmittere: qui eum interimāt. Cunqꝫ uhum de ſpiritibus malignis Phorā miſiſſetcui crudele necis munus iniunxerat: & is domui iam Myronis illaberet̉: ubi eratIoannes: mox ipſe cauſam præuidens ait dæmoni: Interdico tibi in nomīe Tubchriſtine loco mouearis quin ante palam profiteare: cuius tu gratia ueneris: ſteteratqꝫ uerbo dicto ſpiritꝰ: quaſi catena uinctꝰ. Et rurſus Ioannes: Age dic quarehanc domū acceſſeris. Reſpondit ſpiritus: quoniam ſacerdotes Apollinis Cynopem cum planctu conuenere: plurima de te mala prædicantes. Hortātibus autem illis ut ad te necandum in urbem ueniret: Cynops ait multis ſe annis in eoCheremo ſediſſe: ac nunꝗͣ certe ne maiori cauſa motum adijſſe urbem: Proindehuius homūcionis gratia ire nunc ſibi non eſſe integrum. Itaqꝫ mihi præcipiensituro iuſſit ut anima tuam ad ſe ferrem: quā iudicio tradere pararet. At contraIoannes: Miſſus ne inquit prius etiam quoquā ab eo fuiſti ut alicuius auferresanimā? Et reſpōdit ſpiritus: Certe miſſus uero: & ego interfeci quoqꝫ: ſed animānullam abduxi. Tunc ait Ioannes: quare uos illi obeditis? Et ſpiritus ad hæc re-Vferens: Omnis inquit poteſtas Satanæ illic inhabitat: & cōiurationem inijt cumuniuerſis principatibꝰ & pariter noſipſi cum eo: & obedit nobis Cynops: & nosgiciſſim obedimus ei. Dixitqꝫ Ioannes: Auſculta maligne ſpiritus. Iubet te Ioannes Apoſtolus filij dei Aub chriſti nunꝗͣ deinceps egredi ad inſidias hominisneqꝫ ab iſto loco recedere. Quia uero ad Magum ille nō redijt: alterū miſit: quiſimili manſit euentu. Miſit iterum duos ex principibus: quorum alter domū in-grediebatur: alter foris aſtabat: ut. quid eſſet futurum ſpectaret. Sed qui introi-bat pari præcepto manſit: qui uero ad fores ſtabat ut Mago factum annūciaretuelociter redijt. Super quo Cynops furore accenſus/ uniuerſam aſſumens co-hortem dæmonū abijt in urbem: totaqꝫ ciuitas plaudebat Cynopem uidens: &omnes adorabant illum. Vbi uero accepit Ioannem publice docere: ibi fumoiracundiæ ardenti repletus eſt: populoqꝫ dixit: Viri cæci & errantes: ueritatisuiam auſcultate. Si probus ſit Ioannes: & recta fuerint eius uerba: tam uos ꝗͣ mecurabit per ſermonem quem loquar ad eum. Ego quoqꝫ ipſe credam dictis & factis eius: arripienſqꝫ adoleſcentē quēdā: rogauit nū pater ſuꝰ uiueret? Adoleſcēti autem qd̓ mortuus eſſet reſpōdenti: ait: qua morte? At ille: quia nauta erat &in mari quōdam ui fluctuum ſuffocatus interijt. Tum Cynops ad Ioannem uer-ſus: lam inquit oſtēde ſi uera ſint quæ prædicas: & reduc adoleſcentis huius pa-trem de mari: eumqꝫ puero iſti uniuerſiſqꝫ nobis reſtitue uiuentem. Cui reſpon-dit Ioannes: Non me chriſtus miſit. ut ſuſcitem mortuos: ſed ut doceam aberrā-tes. Tunc Magus erga plebem iactabūdus hæc uerba fecit: lam iam cernitis ui-rihorenſes quod ſeductor eſt hic homo qui uos magicis illuſionibus ſeducit:Apprehendite ac tenete eum donec reſtituam adoleſcenti patrem uiuentem.Tenuerunt itaqꝫ Ioannem. Cynops autem expanſis palmis ad litora maris ſup-plodens: ſonitum quaſi fragorem ingentem effecit in mari: ſicqꝫ ab oculis illorūdiſparuit. Omnes igitur aſtātes eleuata uoce acclamabāt: Magnus es Cynops.& nemo eſt præter te. Mox aſcēdit de aquis Magus habens ut ipſe dicebat pa-rentē pueri: & attoniti ſtupuerunt omnes. Dixitqꝫ puero: Eſt ne hic pater tuus?Qui reſpōdit: Vtiqꝫ domine: ipſe eſt: adorabātqꝫ Cynopē uniuerſi: & cōſtitue-runt Ioannē interficere: Quod Magus ꝓhibuit dicens: poſtꝙͣ multo his maiorauideritis: tū deniqꝫ peſſime affligite illū. Vocāſqꝫ ad ſe quēdā aliū: quē rogabat:Filiū ne hēs? At ille ait: Certe dn̄e habui: ſed cæde ac inſidijs necatꝰ ē. Cui Ma-Reuiuiſcet filiꝰ tuꝰ: & uoce ꝓlata uocauit ex noīe tā homicidā ꝗͣ interēptū: & cōfeſtim aſtiterūt ambo ſil̓: dixitqꝫ uiro illi Cynops: Hiccine filiꝰ ē tuꝰ: & iſte ne eſt