Druckschrift 
Capnion, seu De verbo mirifico : Mit Beigabe des Conradus Leontorius
Seite
217v
Einzelbild herunterladen
 

MIRIFICOERBSit gloria domini in ſæculū: lætabit̉ dominus in operibus ſuis.Confitebor dn̄o ſcd̓m iuſticiā eius: & pſallam nomini domini altiſſimi.Cognoui dn̄e quia æquitas iudicia tua: & in ueritate tua humiliaſti me.Dominꝰ in cælo parauit ſedem ſuā: & regnū ſuū omnibꝰ dominabit̉.Tu aūt dn̄e ī æternū ꝑmanes: & memoriale tuū ī generationē & generationē.Alleuat dominus omnes qui corruūt: & erigit omnes eliſos.Qui timēt dn̄m ſperauerūt in dn̄o: adiutor eorū & protector eorū eſt.Et anima mea turbata eſt ualde: ſed tu domine uſqꝫ quo.Ab ortu ſolis uſqꝫ ad occaſum: laudabile nomen domini.Iuſtus dominꝰ in omnibꝰ uijs ſuis: & ſanctus in omnibꝰ oꝑibꝰSit nomē domini benedictū: ex hoc nūc & uſqꝫ in ſæculū.Vide quoniā mandata tua dilexi domine: ſcd̓m miſericordiā tuā uiuifica me.Seruite domino in læticia: introite in cōſpectu eius in exultatione.Ecce oculi dn̄i ſuꝑ metuētes: & in eis qui ſperant ſuꝑ miſericordia eius.Cōuertere dn̄e uſqꝫ quo: & deprecabilis eſto ſuper ſeruos eius.Ne derelinquas me domine deus meus: ne diſceſſeris a me.Delectare in domino: & dabit tibi petitiōes cordis tui.Cōfitemini domino quoniā bonus: quoniā in æternū miſericordia eiusDn̄s pars hæreditatis meæ & calicis mei: tu es reſtituēs hæreditatē meā mihi.In principio creauit deus cælum & terram.Cōfitebor dn̄o nimis in ore meo: & in medio multorū laudabo eum.Cōuertere anima mea in requiem tuā: quoniā dn̄s benefecit tibi.Non uos cōturbet nec in ſtuporem ducat promiſcua: ut uidet̉ uerſuū colle-ctio: qͣſi abſqꝫ ordine ac fortuita: non diuino fato: ſed hominū uolūtate: ingenio-ſoqꝫ artificio conſtet. Quod enim de Homeri carminibꝰ & Plutarchus & cæte.ri eius poeticæ ſtudioſi ſcribunt: non fuiſſe initio ut nūc ſunt in numerū compo-ſita: ſed ſparſim diſtracta: & tandem a grāmaticis circa Piſiſtratū Ariſtarchūqꝫdegebant in ordinē redacta. Hoc haud abſimile de hymnis pſalmorū noſtri fe-runt: & etiā ueſtri ſacræ ſcripturæ doctiſſimi homines: Vt Hilarius dux & ep̄usin eius libri cōmentarijs: qui ſic ait: Non eſt aūt ignorandū indiſcretū apud He-bræos eſſe numerū pſalmorū: & ſine ordinis annotatione fuiſſe cōſcriptos.enim illic primus aut ſecūdus aut tertius aut quinquageſimus aut centeſimusprænotant̉: ſed ſine præſcriptiōe aliqua ordinis in unū ꝑmixti ſunt. Eſras enimut antiquæ traditiōes ferunt: incōpoſitos eos & pro autorū ac temporū diuer-ſitate diſperſos in uolumen unū collegit. Cum igit̉ fuerit iſta traditio Semhā-maphoras ante ſeptuagintaduos interpretes: qui & numerū & ordinē pſalmisſtatuiſſe dicunt̉: & quidē longe ante: profecto iudicare poteſtis haud ab re hosuerſos afflatu diuino cōceptos & numero & ordini hūano non ſeruire: ſed ma-gis diuino proprio atqꝫ ſuo numero innumerabiliter numerabili & infinite fini-to: unde tandē ꝓceſſerunt ſubeſſe: & rurſus in eiuſdē adorādi nomīs Tetragrā-mati numeros modo ſapiētibus noto referri. SIDONIVS: Præclare mi-hi uideris id qd̓ es pollicitꝰ mōſtraſſe digito: Sed qͦuē tu eius nomīs eſſe nume- uelis in que ſeptuagintaduo referant̉: ſatis intelligo: niſi quaternionē lr̄aꝝquo tam celebre nomē cōſtare dicit̉: & iccirco Tetragrāmaton appellatū. Qd̓ego certe uetuſtiſſimos philoſophos & philoſophiæ prīcipes ſemꝑ maioris pē-diſſe inuenio ꝗͣ cætera cuiuſcūqꝫ religiōis arcana. Maxime aūt Pythagorā ipſūnobileſqꝫ Pythagoreos: qui pariter id quod tu Tetragrāmū nominas: iuxta ſuædiſciplinæ morē: Tetractyn: uocāt: quā omnibꝰ dijs deorūqꝫ uirtutibꝰ præferūt& ꝑpetuæ naturæ fontē eſſe in animos noſtros manantē deſcribūt. Teſte car-me eſt qd̓ aureū Pythagore appellant: in quo iuramēti loco Tetractys aſſumit̉: