DE VERBO MIRIFICOſe ſpecialis & propria facultas ſit: uidelicet in Phyſicā/ Aſtrologiā/ Magicā: quætam Goetiā in ſe ꝗ theurgian cōtinet: cōiungāturqꝫ om̄s ita inuicē ſintqꝫ cogna-tæ: ut qui aſtrologiā ſine phyſica polliceat̉/ nihil agat: & qui magicā ſine aſtrolo-gia & phyſica ꝓfiteri audeat: a uera ratiōe multū aberret. Voſipſi uero eas oēsabijcitis propter uanos exitus & poſt īmenſa laborioſaqꝫ ſtudia fruſtratos euen-tus: poſtulatiſqꝫ a me denuo ut quartā uobiſcum uiam ingrediar: quæ ſoliloquiapoſſumus appellare: ubi quodcūqꝫ ꝓpoſitū ad cōmoda petentiū uota ſuccedit.Faciā quoad licet: & quātū in me ſitū erit: qd̓ diligētiſſime poſcitis nihil negabo.Sed hoc imprimis ſcitote/ qd̓ etiam a Pythagoricis Platoneqꝫ ipſo iādiu ſancitūfuit: diuinarū rerum perceptionē a nobis inueniri qualibet arte nō poſſe: Verūtamē deſuꝑ reuelari: quod & Plotinus dedit & Proculus acceptū cōfirmauit: &nō ſolū ueſtri ſed etiā noſtri theologi atteſtant̉. Decebit nos prius quidē purgatos offerre cōmendareqꝫ deificæ luci: & tūc illā ſupercæleſtis aquæ pluuiā in ca-pita noſtra deſcendente præcluſis ſenſibus: mente quieta expectare laudantesinterdū & adorātes id pelagꝰ bonitatis: ex quo nō tantū mirifici nominis & ſa-crorū uerborū: uerū etiam omniū mirabiliū ad nos uſqꝫ deriuant̉ fluēta & diui-niſſimi emanant riui. Principio igit̉ humi ꝓcidentibꝰ nobis/ hic hymnus Ionicomodulamine: & accentu ſacris animi concitandi cauſa debito proferendus eft.Rei oīs generatorqꝫ opifexqꝫ. Superū rex: genij lux: hominū ſpes. Tre-mor umbris tenebroſi phlegetontis. Amor incredibilis cælicolarū. Pauorinuincibilis tartareoꝝ. Gelebris relligio terrigenaꝝ. Adonai Adonenū Elo-henū. Baſilæus pantocrator protogenethlos. Deus unus: deus idem: deusalme. Venies deſuꝑ illabere nobis. Hoc hymno de more dicto/ rurſus Cap-nion cœpit. Omne homīs miraculū cuiꝰ uera & nō imaginaria dep̄hendit̉ ſub-ſtantia: tū grande: tum mediocre: tū minimū ſi ordo ſacrorū præſcriptus obſer-uetur/ referēdū eſt ſemꝑ in deū glorioſum/ cuiꝰ nomē ſit benedictū in ſempiter-na ſæcula. Is enim ſolus eſt qui uel ſeipſo uel delegato nō ſine ſeipſo uel ꝑ ſubſti-tutū ex ſeipſo talia facit qualia demiramur quorū cauſam adæquatam ſcire nonpoſſumus uel qd̓ fiant uel qd̓ hoc modo fiant. Præceptū iſtud ex ſacrorū arma-rio depromptū extat. Sic enim diuinus hymnus cōtinet: Benedictus dn̄s deusIſrael: qui facit mirabilia ſolꝰ. Si ſolus/ ergo nō homīes: ſolus ergo nō dæmones:ſolus ergo non angeli. Igit̉ ſolus deus ſeipſo aut ꝑ creaturas. Nā explorati iuriseſt/ quod quiſqꝫ per ſe id per aliū ſuo nomīe facere poteſt. Et Ariſtophanes ſta-tim inquit: regit ſupiter per aliquē deorū: nō qd̓ dei ſummi loco regant dij gre-gales. Eſſet enim ſic abſens deus cuiꝰ locū illi cōplerent. Id nobis dicere nō per-mittet philoſophis Opilio ille Virgilianꝰ qui cecinit inter pecora: Iouis oīa ple-na: quinpotius qd̓ in nomine dei regant angeli/ gubernēt officia & munus exe-quant̉ ſibi delegatū: ꝗbus iuſſa capeſſere phas eſt: in quibꝰ deꝰ habitat: & ī quibꝰuehitur: & ſuꝑ quibꝰ ambulat. Haud ſecus atqꝫ noſipſi mortales/ ut inquit meusPaulus: cooperatores ſumus dei: cuiꝰ: Arato teſte in phœnomenis: & genus ſu-mus pariter cū angelis in quibꝰ & ꝑ quos agit quod uult. Non igit̉ nos ſūmus ꝙmiracula facimꝰ: ſed deus optimꝰ maximꝰ: cui cōfitemini qui facit mirabilia ma-gna ſolus: quoniā in æternū miſericordia eius. Habetis iſtic quis ſit oꝑarius: qm̄deus deoꝝ. Habetis quæ ſit oꝑationis cauſa: quoniā in æternū miſericordia ei& pietas & bn̄ficētia & gratia: nō ius: nō rigor: nō debitū: non ulla deniqꝫ obliga-tio. Habetis quis mirabiliū operationū finis: quoniā confeſſio & magnificētia &gloria & honor & cultus quo dignus eſt deus deorū & dn̄s dominorū: cui cōfſ-temini quoniā bonus. Quare pudeat aliquos & quidē ut ipſi ſe putant optimede philoſophia meritos: qui cū alia multa nō mediocriter inſaniæ atqꝫ demētiæſemitam gradientia profitent̉: tum hoc uel maxime moliūtur ut nobis perſua-