DE VERBO MIRIFICei ſeptuaginta uiros adiungeret: qui & diuerſa prudentia reipublicæ magiſtra-tus gererent: & uarijs artibus quæ agenda forent pro cauſarū ſtatū explicarēt.Sed quoniam id induſtria fieri naturali nequiuit: eo qd̓ ſupra contendimus: hu-manā conditionem non eſſe rerum in hoc mundo tanta mutatione uolubiliūundiquaqꝫ capacem: ſccirco de ſpiritu quem Moyſi ante influxerat: etiam ſe-ptuaginta patricijs diſpenſauit. Cunqꝫ requieuiſſet in eis ſpiritus: prophetarūt:nec ultra ceſſauerunt. De ſellularijs quoqꝫ artificibus: eodē modo ſacra hiſto-ria cōminiſcit̉: Miſit enim ſpiritum ſuum deus faberrimis hominibus Begalel &Aholiab: ut ſapienter: intelligenter: & ſcienter opera cuncta facerent: & nouaquæqꝫ reperiret ſacrario ſancto neceſſaria. Rurſus feror ad ueſtros ſcriptores.Quid em̄ de Tynico chalcidenſi memoria dignū: in lone Platonis legit̉. Vndeprofecto mihi Naſonis hoc carmē ortum eſſe uidet̉: cum ait: Eſt deus in nobisſunt & commercia cæli: Sedibus æthereis ſpiritꝰ ille uenit? Quare Sidoni: tūqꝫCapnion: concedam ingenioſis uiris in actionibus cautionem: circūſpectione:ꝓuidentiam. In ſtudijs: ſagacitatē: ſollertiam. In conſyderatione rerum omniūdocilitatem: artem: intelligentiā: opinionē. At uero de quibuſlibet ſenſibilibusconſtantem: puram & infallibilem ſcientiam homini negauero: niſi nō humanadiſciplina: ſed diuina traditione iugiter ab uno: & item ab altero fuerit recepta:quā nos hebræi Cabalam appellamus: id eſt receptionē. In qua maiores noſtriquibus fama ſapientiæ nomē addiderat: præparatis ſe mentibus exercuere: utAbraham quiſquis tādem is fuerit: ut Symon filius Iobai: ut Abrahā ſecūdꝰ co-gnomento Alaphias: ut ille Rambon: ut Racanatenſis: & reliqui circa religionēdiuinā: circa inſtituta: circa ſolennia: ritus: phana: obſeruationes ſacraqꝫ myſte.ria: multis annorum curriculis ſtudioſi. Tum heus tu Baruchia SIDONIV Sait: quot nō lapides tantū: ſed & ſaxa ingenti hoc flumine ſermonis tui uoluis?Diſpereāt illi maiores: qui te quodā ut inquis edicto a philoſophicis prohibereconati ſunt. Nam quid futurū erat de te: ſi philoſophorū penetrauiſſe libros fu-iſſet conceſſum: cum nihil hac oratione tua copioſius unꝗ: & etiā pugnatius au-diuerim: ita ut quo tandem ariete murū iſtum quem inanibus meis uerbis op-poſuiſti: frangere queam: haud ſim compos conſilij. Nec me contra dimicatumoportet: quoniā tantis ictibus enſem meū obtuderis. Obmuteſcā igitur: ſi hocunum cōmonuero: graue hominibus fore: id quēlibet ignorare quod uidet: qd̓audit: quod tangit: Veluti Plautinū illū Soſiā: eo ſolo riſum uulgi cōmouentē:quod ſeſe tangendo: uidendo: audiendo: ipſe de ſeipſo dubitet. Quis em̄ aſpi-ciens unqͣ niuem: eam atram dixerit: atqꝫ ignem eſſe calidum quis non ſenſu iu-dicauit? Quare ſi epicuro auſcultabis: inuenies primis ab ſenſibus eſſe creatampoticiam ueri. At quod diuina ſciri ab hominibus contendis: id quoqꝫ tibi haudfacile cōceſſero. Sic enim dum a cognoſcente res cōprehēdit̉: diuinū cū huma-no iungi cōfiteberis: quæ duo tam ſunt oppoſita: ꝗͣ quæ maxime. Diuinitas em̄& initio carere & fine dicit̉: Humana terminis claudunt̉ omnia. Eius aūt quodfinitur ad infinitū (peripateticis atteſtantibus) nulla eſt proportio: Scite igiturLucretius noſter: ſic inquit: Quippe etenim mortalem æterno iungere: & unaConſtare: putare: & fungi mutua poſſe Deſipere eſt. Quid enim diuerſius eſſeputandum eſt: aut magis inter ſe diſiunctum diſcrepitanſqꝫ: ꝗͣ mortale quodeſt: immortali atque perenni iunctū? Ego uero etiā ſi fieri poſſit: tantā moleſtiāſuperis nō imprecabor: ut quolibet momento nobis mortalibus præceptoresaſſiſtant: & quod uix ſodalem auſim: id deos rogem. At ego inquit BaruchiasSardanapalum hunc latinū tuum: quem cæteri Lucretium nomināt: ſuſpicor& de philoſophia: & omni diuinitatis choro male meritū: & ſi nō moleſte feras:tam hic ꝗͣ alijs pluribꝰ ī locis ſibijpſi cōtrouerſum. Sed quod ad rem attinet tan-