Anno.XV.Pudi Epri LiberFedericus. 3ºvbiqꝫ ſc̄itatis ſpeculū fuit. ⁊ omnifariam v̓tutuꝫ refragrauit: vt oēs ip̄m futurū maximumpōtificē ſꝑarent: niſi in matura morte preuentus fuiſſet:Ioāneſ Rochus Papienẜ ordinis nr̄i theologus ⁊ declamator ſui ſecl̓i celeberrimꝰ. necnō⁊ ſui ordīs in hac quā nūc hēmus obẜuantia: qua ⁊ nunc tātoꝑe lōgo pꝰ limīo illuſtrat̉ italia pͥmus īſtaurator: vir oīum v̓tutuꝫ locupletiſſimꝰ hiſdem tꝑibus floruit: ⁊ ml̓ta ad p̄dicatoꝝ ꝑtinētia cōpoſuit: q̄ viri ītegritatē p̄ſe ferre vident̉. Ip̄e .n. pͥmus ad hāc obẜuantiamnr̄am diui Auguſtini in lōbardia initium dedit: ⁊ cōuentuꝫ diui Auguſtini apd̓ Cremamoppidū nobiliſſimū fundamēta iecit: ac aliud monaſteriū apd̓ Genua vrbeꝫ maritimā ml̓-to labore reſtituit ⁊ auxit: tādē āno. d. 1461. Mātue qͣi ſeptuagēariꝰ leui moͣbo ī pace ꝗeui-Ioānes de Nouaria eiuſdē ordīs ꝓfeſſus: theologus ac phūſ grauiſſimꝰ ⁊ ip̄e tēpeſtate hacapud Bergomū ob doctrīe eiꝰ p̄ſtantiā ⁊ moꝝ religioſiſſimoꝝ grauitatē maxīo ī p̄cio fuitvir certe p̄ter theologie ⁊ phīe dignitatē magni cōſilij ⁊ prudētie ornatꝰ. Qui ſuo ꝯſilio ⁊cōſtātia pl̓imū Ioāni rocho religiōis pͥmo īſtauratori auxilio fuit. Eidēqꝫ ẜo āno ī cōditōne Cremēẜ ꝯuentꝰ ſucceſſit. Indeqꝫ a Bergomēſibus ad reformationem ſui conuentusanno dn̄i. 1441º. euocatus conuentum illum: tum religioni diſciplina: tūqꝫ religioſiſſimisedificijs ⁊ pulcherrimis ornamētis clariſſimū breui tꝑis ſpacio reddidit. Ibidem quoqꝫīnumerabiles adoleſcētes chr̄i ẜuicio mācipauit: ī quibꝰ ⁊ me īdignū āno dn̄i. 14. 5r. aggre-gauit. Obijt aūt pr̄ optimus poſt lōgas ⁊ graueſ īfirmitates āno ſalutꝭ nr̄e. 1466. ſeptēbriomēſe: ſepultuſqꝫ ī eodē Gergomēſi cōuentu cū magna ppl̓i veneratione.Ioānē de Capiſtrano Aprucij oppido nō lōge ab Aꝗla vrbe ꝯſtituto: ordīs btī Frāciſci chr̄iāe r̄ligiōis accerrimū ⁊ egregiū p̄dicatorē hac tp̄eſtate me vidiſſe ꝯfiteor: virū certe religioſiſſimuꝫ: quēqꝫ Glondus forliuiēſis notiſſimuꝫ amiciſſimūqꝫ ſibi virū magnis effert laudibꝰ: eo ꝙ vniuerſaꝫ ferme italiaꝫ predicando: docendo: monēdo: ⁊ caſtigādo ad bene beateqꝫ viueduꝫ reduxiſſꝫ: ⁊ Chriſti vitā oībus verbo ⁊ exemplo imitādaꝫ ardenti deſideriopropoſuiſſet. Ipſe deinde vir ſāctus ad augmētuꝫ ſui meriti id facinoris genus adiecit: ꝙcuꝫ in Panoniaꝫ audiſſꝫ īnumerabiles Chriſti fideles a turcis capi ⁊ venundari: quo fiebat: ⁊ pueri oēs a fide Chriſti deficerent: vite ⁊ moribus turcoꝝ aſſueti: aīaꝝ igit̉ fideliumpericulo motus eo acceſſit: ⁊ ſuis exortationibus grādi exercitu ibidē cōgregato ꝯͣ hoſtesturcos īpetuꝫ fecit: ⁊ infeſto ſancti Sixti anni. 14 56. ipſo in acie exiſtente: ⁊ populuꝫ exor-tante adud Belgraduꝫ tranſdenubij oppiduꝫ tanto cuꝫ ardore chriſticole pugnarunt: vtmagnū de inimicis reportarūt triūphuꝫ: Nā demū inimiciſ nemine qͣſi ꝑſequēte fugiētibꝰad ſex milia hoſtiū occiderūt. Quo deniqꝫ mortuo magnis corruſcauit miraculis.Iacobus de la Marchia appellatus: ex oppido montis Brandoni ordinis ſancti Franciſciardētiſſimꝰ pariter ⁊ eloquētiſſimꝰ v̓bi diuini preco: hiſdeꝫ tēporibꝰ claruit: et ea in diſcipli-na copioſiſſimos ⁊ eruditiſſimos tractatꝰ edidit.Eneas cognomēto picolhomineꝰ patria Senēſis poeta ⁊ orator eloquētiſſimꝰ: hac ipſa tēpeſtate: poſtea ꝙͣ a Federico īpr̄e poetica corona donatꝰ eēt: tātū apd̓ oēs potētatꝰ ⁊ p̄ſertimapd̓ ipr̄em ipſū eloquētie ⁊ ingenij dexteritate valuit: vt ſuꝑ oēs maxīo ī p̄cio hītꝰ fuerit: ꝗ⁊ ab adoleſcētia īgeniū agitās: poemata laſciuie ⁊ feſtiuitati accōmodata edidit. In̄ excre-ſcens epigrāmata ſalibꝰ referta ſcripſit. Factus deniqꝫ vir: reliqͣ oīa orōe ſoluta cōſcripſit.e ꝗbꝰ hūr dialogoꝝ libri d̓ Baſiliēſi cōcilio. De ortu Nili li. i. de ſtudio venādi li. i. de fato: d̓p̄ſcia dei: ⁊ de her̄ſi Bohemoꝝ. Dialogū ēt īchoauit pulchꝝ ꝓ defēſiōe fidei ꝯͣ turcos ſꝫ īꝑfectū reliꝗt. epl̓as ml̓tas tū ī ſecl̓o tū ī cl̓icatu ⁊ pōtificatu ꝯpoſuit. ⁊ eas diuerẜ volumībuſſeꝑauit. Scripſit quoqꝫ epl̓am ſꝫ potius libꝝ ad Mahumētū turcū exhortatoriū ad Mahumeteā ſectā deponēdā ⁊ vt v̓am chr̄i fidē ſeqͣt̉. De aulicoꝝ ēt miẜia libꝝ edidit. ⁊ de īſtitutōe artis grāmatice ad Ladiſlaū regē ꝑuulū ſcripſit. Bohemoꝝ hiſtoriā fecit. ac de rebꝰa ſe geſtꝭ libros duos deſcripſit. Deſcripſitqꝫ p̄terea ſitꝰ ⁊ flumīa orb̓ terre cū locoꝝ deſcriptione ī quibꝰ ēt duces ꝗ ī eis claruerūt appoſuit. Deniqꝫ ſnīas ī ꝓuerbij mōm ml̓tas reliꝗthiſtoriā āt reꝝ vbi locoꝝ ſua etate geſtaꝝ īcepit: ſꝫ īꝑfc̄aꝫ r̄liꝗt. hic piꝰ pōtifex maximꝰ fuit.Enoch Aſculanus lingue vtriuſqꝫ eruditiſſimus magiſter: per id quoqꝫ tp̄us claruit: eo ꝙNicolaus pon. ob ingenij magnitudīem ⁊ doctrine ſue facundiā p̄mio ⁊ p̄cibus ad lectiones publicas ad ſe Roma vocauerit: vbi multis in Rethorica ⁊ poeſi pl̓imū profecit. Hicpoſtꝙͣ pogius Quintilianum deꝑditū reꝑiſſet: ⁊ ipſe ſolertiſſimus īdagator Marcū Ce-liū Appicū ⁊ Pōponiuꝫ Porphyrioneꝫ in Horatij oꝑa egregios ſcriptores (maioꝝ negligētia ꝑditos adinuenit. Et multas orationes ac epiſtolas extantes ꝯpoſuit.1455 Ioannem de Anania Bononienſem Archidiaconū iurium ciuilis ⁊ canonici eximiū īter-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten