AnncGhri MūdiXV.LiberFedericijs Iꝗ Frāciſci ſucceſſibꝰ īuidebāt: ⁊ eiꝰ potentiā formidabāt: demū āno dn̄i. 1449. mediolāopotitꝰ ē iā .n. mediolanēſes fame grauiſſima ꝯſūpti potiꝰ ciuitatē venetiſ ꝙͣ fraciſco ꝯmittervoluerūt: ſꝫ cū res nō ſatis ſibi ſuccede̓t. Alphōſū regē Frāciſco inimiciſſimū ſollicitant:ne an̄ꝙͣ īualeſce̓t Frāciſcꝰ ducatu Mediolanēſi deicere tēptaret: ⁊ cū ad id floretinos īui-taſſent. florētini ꝗ Coſmi medicei ꝯſilijs regebāt̉: aduerſari frāciſco nūꝙͣ poſſe rn̄deruntUeꝝ adueniēte iobilei tꝑe Nicolaus pon. pacis amator auctoritatē ſuā īterponēs: īducieꝑ ānū oī ppl̓o date ſunt: vt oībus libere ad iobileū Romam ire licerꝫ.Sol̓ defectio: hͦ āno qͣrto kal̓as ſeptēbris hora ſexta facta eſt. Quo anno maxima ⁊ cruētiſſi 1448ma bella ſurrexere. In Anglia .n. in Gallia: Germania: Flandria: Pruſia: Panonia: Ap-pulia: ac in vniuerſa italia vt dictū eſt) cedes: Rapine: direptiones: incēdia vaſtationes. ⁊infinita damna fuere. Grecis v̓o mortuo Amurato turcoꝝ duce: multo maiora illata ſuntdamna: ⁊ ſeuiora bella a Mahumeto eius filio excitata ſūt. Sequētiqꝫ biēnio tanta vbiqꝫfuit peſtis vt de multis pauci remāſerīt. id etiā malū frequētes terremotus īdicarūt.Frāciſcꝰ itaqꝫ Sphorcie Attenduli filius: Philippi marie ducis gener Pediolano tādemiure hereditario: hͦ āno vigeſimaſexta februarij die potitus Quartus Mediolanēſiū dux 14 49factus: regnauit vna cū vxore Blanchamaria anis 16. ⁊ mēſe vno. vir certe ī dicēdo acer-rimus eloquētiſſimuſqꝫ: qui ſua eloquētia: magnanimitate: liberalitate: atqꝫ ſapīa veteresquaſi īꝑatores ſine ꝯtrouerſia ſuꝑauit. Et re militari adeo ſēꝑ victorioſiſſimus fuit: vt poſtGeſarem par illi in tota italia nō ſit inuētus: nā ab ipſa ſua adoleſcētia cū Sphortia patreſuo viro fortiſſimo militare cepit: atqꝫ eidē mortuo in rebus bellicis adhuc adoleſcens ſucceſſit: qui quantas poſtea ꝯͣ Bracciū p̄ſtātiſſimū īperatorē: ꝯͣ florētīos: venetoſqꝫ: ꝯͣ Eugeniū pon. ꝯͣ mediolanēſes: Ligureſqꝫ ac Gallos trāſalpinos: ꝯͣqꝫ oēs vt ita dixeriꝫ) italoſ obtinuerit victorias: multis in locis clariſſima extāt trophea: que illū ſr̄ ethera vehunt: ⁊ queclariſſime geſſerit in multoꝝ poetaꝝ oratoꝝqꝫ ora v̓ſant̉: cuiꝰ ēt hiſtorie ⁊ poemata de oꝑbus ſuis edita publice legūt̉: ipſe ſuo ſeculo orbē terruit: italiaꝫ lacerauit: picenū cū tota ꝓ-uincia/ ⁊ Mediolanū cū vniuerſo regno ſubiugās multos ātiquoꝝ ī rebꝰ ſtrenue geſtis ſiꝑauit: cūqꝫ ſepenūero ꝯflixerit vt par ē) nūqͣ ſine honore diſceſſit: nūꝙͣqꝫ certauit: qn̄ ꝓfligato victo: ac lacerato hoſte palmā ſue v̓tutis retulerit. Eiꝰ āt ſapīa ⁊ īduſtria Guelphoꝝ⁊ Gibellīoꝝ factiones ex italia aut ſopite aut ſublate ſūt. Oēs .n. tāꝙͣ oīum pater vno aīohēbat: cuiꝰ exēplo ml̓ti potētatꝰ ducti ibidē fece̓. Hic Mediolanū īgreſſus ex īteſtinis odijſ⁊ ſeditiōibus ita dirutū: vaſtatū: cenoſūqꝫ īuenit: vt nulla qͣi tante ciuitatis facies īeſſe vid̓ret̉. Collapſuꝫ .n. erat iouis caſtꝝ: deẜti erāt vici: cēoſa vniuerſa ciuitaſ: ⁊ oīuꝫ reꝝ chāitatelaboabat. eā obrē: artificeſ oēſ aūt pl̓ſi aūt ſpōte ad ext̓os ncc̄itate ꝯpl̓ſi ꝓfugerāt: ꝗd pl̓a?Nullū vt ita dixeriꝫ vrbanitatis aut pietatis: aut religionis inditiū in toto regno cernebatur: ſꝫ clemētiſſimꝰ pͥnceps quadriennio poſt ſuoꝝ ſubditoꝝ calamitate ꝑmotꝰ: paceꝫ cumvenetis ꝑutilē cōpoſuit: ⁊ ad inſtaurādas exornādaſqꝫ ciuitates cōponēdoſue hoīum mores aīum adiecit: ita vt breui cōualeſcētes meliorē facieꝫ preſe tulerīt: cuiꝰ exēplo ꝑmoti ve-neti: ferraiēſes: florētini: alij quoqꝫ potētatꝰ id ipſū ī ſuis effece̓ vrbibꝰ: ꝑꝑ qd̓ n̄ ſolū dux: ſꝫ totiꝰ pr̄ie pr̄ appellari merito potuit: Genuēſes āt inter ſe diſſidētes: viri bonitate ⁊ clemetiaducti vrbē cū vniuerſo dn̄io eidē crediderūt. Ip̄e .n. ꝑmagnifice ac ſplēdide tū Mediolāi:tū alijs ī vrbibꝰ edificauit: caſtellū Iouis Mediolāi/ paulo ante a lib̓tate dirutū ſūptuoſiſſi-me in hāc que cernit̉ formā extruxit: aliud celebre ⁊ munitiſſimū in Lauda ciuitate a fun-damētis maximā īpēſa ꝯfecit. Hoſpitale magnificētiſſimuꝫ ⁊ ſuꝑbiſſimuꝫ inſanis quaſi extructōibꝰ in vrbe fundauit: Tēplū maiꝰ iādiu īchoatuꝫ ſua opera maximuꝫ īcremētuꝫ accepit. Sacella nōnulla ⁊ monaſteria tā mulierū ꝙͣ viroꝝ edificauit: ⁊ ꝙͣmaxīe exͣ porta Cu-manā apud ſāctā Mariā incoronatā ordini nr̄o celebre monaſteriū cum eccleſia diuo Ncolao de Tolentino dicata: vna cū Blanca eius vxore a fūdamētis ml̓ta īpeſa edificauit.hic ⁊ ſi cūctos prudētia ⁊ felicitate pͥncipes ſui tꝑis excelluiſſet: ī ſenectute tn̄ (hoīuꝫ mor)deceptꝰ mulierū ardore nimiū p̄uaricatus eſt: id tn̄ in eo laudabile fuit. ꝙ lꝫ ī venereā ītemꝑantiā turpit̉ agē̓t. nullā violēter aūt īuitā ſibi ſumitti paſſus ē. Tandē ꝗn̄qꝫ poſt ſe relictiſex vxore filijs: āno dn̄i 14 66. martio mēſe mortuus eſt. valde longeuus funeratuſqꝫ cumingēti pompa in maximo vrbis templo.Iobileꝰ: hͦ āno: Rome refertiſſimꝰ hoīum freq̄ntia fuit. Quo tāta ml̓titudo acceſſit qͣnta vn 1450ꝙͣ ātea acceſſerit: vnde (vt aiūt) cū ē vaticano ſemel pōtificis bn̄dictōne ſuſcepta ꝑegrini advrbem redirent: factaqꝫ eēt cuiuſdā cardinalis mula obuiā ⁊ neqꝫ veniētes neqꝫ redeūtesob īſequētiū multitudinē cedere poſſēt: cadente vno atqꝫ altero ſuꝑ nullā illā a multitudineCC 2