Anno.XV.¶ LiberMūdi ChriFedericuſ. 3.ſuꝑauit: ac ſepiꝰ (vt ita dixerim) fugauit: ⁊ ꝙͣmaxīe ī Aragonijs caſtriſ multas terraſgenteſqꝫ expugnauit: ꝑꝑ ꝙ apd̓ ml̓toſ cognomēto Turcꝰ dictꝰ fuit. Et iō eā ob militie ſcīam. aboībꝰ Italie potētatibꝰ deſideratiſſimꝰ fuit. Eo maxīe qꝛ adeo ꝓmiſſi fideliſſimꝰ erat: vt null̓blādimētiſ: nulliſ muneribꝰ: nulliſ p̄cibꝰ aut terroribꝰ a ꝓmiſſa fide diſtrahi poterat. Et ꝓpterea ip̄m Philippꝰ mediolanēſiū dux filiū. Ip̄m Fraciſchꝰ Sphortia fr̄em. Ip̄m deni-qꝫ Galeaciꝰ pr̄em appellare ꝯſueuerāt. Cuiꝰ tāta erat dignitaſ: vt nō ſolū mātuai regni pͥncepſ: ſꝫ ēt totiꝰ īſubrie iuſtꝰ arbiter ſit appellatꝰ. Et lꝫ īuictiſſimꝰ īꝑator ſꝑ extiterit: ꝯtinētiſſime tn̄: iuſtiſſimeqꝫ ac prudētiſſime r̄gnū ſuū ac reliqͣ que ſꝑ admīſtrauit. Religioſiſſimeqꝫadeo vixit: vt oīa ſua ī vrbe mōaſteria religioſoꝝ ⁊ ſacerdotū obſeruātiā repleuerit. Tādeāno dn̄i. 1478. mēſe Iunio. 6º. ⁊. v0º. etatiſ ſue āno leui gnͣe mortiſ obijt. Filijs quinqꝫ exBarbara Ioāniſ bradilburgēẜ: marchiōiſ filia vxorē mulieꝝ etatiſ nr̄e ſapīa ⁊ humanitate celeberrima ſuſceptiſ. Federico nūc marchiōe: Frāciſcho ſc̄e Romane eccl̓ie nūc cardinale: Ludouicho ꝓthonotario: Ioānefrāciſcho ⁊ Rodulpho: v̓tutibꝰ ⁊ lr̄is adornatiſ.Cōſtātinꝰ paleologꝰ vltimꝰ grecoꝝ īꝑator: hͦ āno Ioāne eiꝰ germano īꝑatore ſine filijs defuncto: ī īꝑiū ſuccedēſ: īꝑauit aniſ. 8. Uir ꝗdē a pͥncipio īgētiſ aī ⁊ fortitudiſ: ꝗ cū pͥmo pelopiſīſule rex eēt: cū turcis ſepiꝰ ꝯfligēſ: ſepiſſime fudit: ⁊ ēt fines ſuoſ exiēſ hoſtiū agroſ perſepepopulare auſuſ fuit: ac ml̓ta eoꝝ oppida vi ⁊ īgēti gl̓ia expugnare nō timuit: cuiꝰ rei cā Draconiſ cognomētū accepit: ⁊ maximū v̓tutiſ ſue honorē tulit. Sꝫ Heraclea oppido muni-tiſſimo ab Amurato aliaſ Amurate turcoꝝ pͥncipe ſibi ablato: ⁊ muro (qui grecoſ a turciſſeruabat illeſoſ demolito adeo illi aīuſ decidit: vt ⁊ geſtoꝝ p̄teritoꝝ oīo īmemor nullū de-incepſ claꝝ facinꝰ egerit. Quaꝑꝑ neceſſitate ꝯpulſuſ Amurato turcoꝝ pͥncipi ſe tributa-riū ⁊ vectigalē fecit. Amurato at mortuo eiꝰ filiꝰ Mahumetꝰ tributo nō ꝯtētꝰ eidē ēt Con-ſtātinopolim ⁊ īꝑium cū vita ademit. Nā Cōſtātinopoliꝫ cū īnumerabili pugnatoꝝ exer-citu ꝑ quinquagīta ⁊ ſex dieſ indeſinēte obſedit ⁊ expugnauit: ⁊ eo ī pugna obtruncato caput ſuū haſta ſuffixū per caſtra ludibrio deferri mādauit: ⁊ vrbē obtinuit.Nicholaꝰ tolētinaſ: ordīſ eremitaꝝ ſc̄i Aug. qui āno dn̄i. 1294º obierat: hͦ an̄no frequētatiſſimiſ miraculiſ clarꝰ: ab Eugenio pōtifice toto aſtāte ppl̓o Ro. oīumqꝫ cardīaliū cetu: ſc̄oꝝꝯfeſſoꝝ nūero aggregat̉. Voluerat. n. Ioāneſ. 22. ꝗ de eiꝰ ſc̄itate p̄cipuā hūerat notitiam.hūc ei honorē īꝑtiri: ſꝫ ml̓tiſ belloꝝ ⁊ ſciſmatū turbinibꝰ vexatꝰ ac ēt morte preuentꝰ: id adhāc vſqꝫ diē: (diuino vt arbitror agēte ꝯſilio) ad maiorē ipſiꝰ ſc̄iſſimi ꝯfeſſoriſ gl̓iaꝫ dilatuꝫē. Et qꝛ hꝰ ſc̄i viri (vt exꝑimēto certo didici) ml̓ta fuerūt excellētia ſacta: ⁊ illuſtreſ ī oī ſcīta-tiſ gnͣe v̓tuteſ: qͣſ rite honeſteqꝫ ac recta ꝯſcīa vulgari ⁊ ꝯſcribi pn̄t. Iō p̄ter morē ſuſceptioꝑiſ: lōgiꝰ ī eiꝰ vita deſcribēda me hēbo. Nec certe ī eo extollendo mee religiōiſſcecꝰ amorpōt me fallere qꝛ quē vniuerſa chr̄i eccl̓ia tātiſ celebrat p̄conijſ: pōt nō clariſſimꝰ eē. Nicholauſ igit̉ hic: ex Piceno oppido qd̓ ſc̄i angeli ſub firmana ciuitate mediocribꝰ parētibꝰ natꝰpͥuſ ſe deo dedicauit: ꝙͣ dn̄i ꝑ etatē cognoſcere licuit. Aliquātulūqꝫ adultuſ factꝰ corpuſ ⁊aīam chr̄o dn̄o nr̄o ꝯſecrauit: quē ēt ī altariſ ſacrificio oblatū: paruuli ſpecie ſepiꝰ ꝯſēplatuab eo archana nōnulla celeſtiſ aule audire ꝓmeruit: q̄ lingua humana minime dici pn̄t. Inadoleſcētie deinde pͥmordijſ mūdo renūciāſ: ordinē eremitaꝝ btī Auguſtini ꝯplexuſ eſtMoxqꝫ religioſus fc̄uſ: corpuſculū ſuū ab ipſo religiōiſ īgreſſu: ml̓tiſ ieiunijſ: vigilijſ: v̓beribꝰ: alijſqꝫ ſupplicijs afflixit: mundanaſ ⁊ carnaleſ delitiaſ a ſe oēſ abdicauit: oroniqꝫ acꝯtēplatiōi totū ſe dedit. Humillima quoqꝫ religiōiſ exercitia libentiſſime exercuit: nil ma-giſ cupiēſ ꝙͣ villiſ ⁊ abiectuſ reputari. Oīſ eiꝰ ẜmo aūt raruſ: aut cū opꝰ erat: de moribꝰ: dereligiōe: de pietate: de mūdi ꝯtēptū vel de amore dei ⁊ ꝓximi: celeſtiqꝫ pr̄ia ſꝑ fuit. Nulluꝫv̓bū ab eo niſi religioſū aūt ſanctū vnꝙͣ excidit. Sūma huiꝰ viri abſtinētia fuit: ⁊ mirabiliſvite auſteritaſ. Na carneſ: vinū: oua: lacticinia: piſceſ: pulmentariaqꝫ oīa abiecit: pane ſoloaquaqꝫ ꝯtētꝰ. Cilitio v̓o circuloqꝫ ferro ſub trito ⁊ lacerato habitu vtebat̉: quibꝰ carnē ſuamacerabat. Dura ⁊ aſꝑa ſtrata ſꝑ elegit: ī ꝗbꝰ iacēſ breuiſſimū ſōnū capiebat. Spinoſiſ preterea corduliſ ⁊ ferreis diſcipliniſ carnē ſuā lacerabat. Diabolicaſ ēt tētatiōes ꝑtulit: luctabaturqꝫ ꝙͣfrequētiſſīe cū eiſ: a ꝗbꝰ ēt multiſ v̓beribꝰ afficiebat̉. Nec ꝑꝑea tātiſ laboribꝰ: ta-tiſqꝫ vexatiōibꝰ ī modico vnꝙͣ a ꝓpoſito ſc̄o deſtitit: nec charitatꝭ ſeu obediētie oꝑa p̄termiſit. Oē .n. tp̄ſ aut vigilādo: aut orādo: aut ꝯtēplādo: aut legēdo: aut ſecretaſ ꝯfeſſiōes audiēdo: vel īfirmoſ viſitādo ꝯtriuit: peccatores arguebat: quoſ ēt dulcibꝰ v̓b̓ ad pn̄iaꝫ r̄uocabatpreceptaqꝫ ſalutiſ īceſſant̉ oībꝰ dabat. In eo quoqꝫ ꝓphetie ſpūſ fuit: ⁊ multa anteꝙͣ fieretp̄dixit. Ad eū multi lāguēteſ: nōnulli maligniſ vexati ſpiritibꝰ ducti: curati ſūt. Sꝫ poſteaꝙ celo receptꝰ eſt hic ſanctiſſimus vir: or̄ones ⁊ ſupplicātiū vota benignus audiuit: vnde
1446