Anno.XY.¶ LiberMūdi Chr̄iFedericuſ. 3.formidabilis: ſed eius auaritia atqꝫ ſocordia a pͥncipibus chr̄ianis cognita: qꝛ vilibus ſēꝑ īcombebat ꝯtēptui hr̄i ceptus eſt. veꝝ āno ſalutis nr̄e. 147i. ꝑꝑ turcoꝝ īcurſiōes: chricolaꝝpͥncipū īiurijs ⁊ querellis excitatus: oībꝰ pͥncipibꝰ edixit: vt ad Ratiſbonā Germāie ciuitatē oratores mitterēt: ꝯſulturos de bello ſuſcipiēdo ꝯͣ turcos. Ad frācieqꝫ regeꝫ ⁊ ducē burgūdioꝝ miſit: ꝗ īꝑaret ab armis diſcēde ⁊ pace cōire. Ueniſſe .n. dicebat tp̄us quo oporte-at chr̄iāos gladios: ī turcoꝝ nō ī chr̄ianoꝝ viſcera ꝯuerti. Id .n. ſi cito nō fiat: de chriāorūpͥncipū potētatū actū eē. Sꝫ qꝛ ꝯtēptui hītꝰ erat. eius auctoritati paꝝ creditū fuit.Nicholaus forte braccius cogͦmēto piceninus. Braccij exſorore nepos: vir (lꝫ Claudus) ī-genio ⁊ manu fortiſſimꝰ atqꝫ ꝓmptiſſimꝰ: copiarūqꝫ mediolanēſiū gn̄aliſ īꝑator: hͦ āno apd̓Mediolanū dolore aī: vt creditū eſt: diē obijt. Cuiꝰ quidē corpꝰ cū ingēti pōꝑa ī maxīo vr-bis tēplo. Philippi ducis iuſſu īpēſaqꝫ ſepultū fuit. Uir quidē ⁊ ſi pede debilitatꝰ inuictiſſimꝰ tn̄ ⁊ victorioſus ſemꝑ: ꝗ multa ⁊ īgētia facinora geſſit. Lucā .n. vrbē graui obſidione aflorētinis obſeſſā fuſo eoꝝ exercitu nō ſolū liberauit: ſꝫ ml̓ta ēt eoꝝ caſtella vi abſtulit: claſ-ſemqꝫ venetā ad Cremonā terribili īpetu diſiecit: ⁊ Crimignole īpetꝰ retardauit. In Eu-geniū pōtificē a Philippo deinde miſſus: tātū t̓roris īiecit igēti abacta p̄da vt Eugeniusīcertꝰ fuerit: quorſū ſalutē ſibi q̄reret: poſtea a Philippo reuocatꝰ: cū ꝑ Ethruriaꝫ traſitumhr̄e vellet: magno īpetu ⁊ fragore ī agrū florētinū deſcēdēs magnū īcōmodū ⁊ t̓rore florē-tinis īcuſſit: ppl̓atis .n. eius agris: ēt ad vrbis veſtibula p̄cucurrit. Poſtmōm Brixia Phi-lippi ducis iuſſu tā magͦ obſedit ⁊ dilacerauit īpetu: vt magnā muroꝝ ꝑtē euerterit. Sꝫ cucrebris tormētoꝝ ictibꝰ vrbē oppugnaret Ueronā ꝑ ꝓditiōem ītēpeſta nocte cū maxis eꝗ-tū milibꝰ obtīuit lꝫ qͣrta die pꝰ Frāciſcꝰ Spbortia atroci pugna ip̄aꝫ eideꝫ abſtulerit. Quibꝰ geſtis cū Franciſcꝰ Sphortia Martinēgū oppidū obſide̓t: eo Nicholaꝰ veniens: eo di-ſcriminis Frāciſcū redegit: vt neqꝫ eiꝰ gregariꝰ miles ire pabulatū ſine ꝑiculo: neqꝫ idē exercitū abduce̓ ſine magͦ diſcrimīe poſſꝫ. Quā obcām Frāciſcꝰ laceſſitus pacē cuꝫ Philip-poſuo bono fecit. Tādē v̓o eo abſente Frāciſco eiꝰ filio a florētino exercitu apd̓ Anglareturpiter ſuꝑato: dolore aī mortē obiuit Frāciſco ⁊ Iacobo filijs relictis.Blācamaria Philippi ducis vnica ex pellice filia: ml̓ieꝝ oīuꝫ pulchritudīe p̄lata: hͦ āno pa-ce int̉ Philippū ip̄m ducē ⁊ Frāciſcū Sphortiā ꝯfecta: eidē mr̄imonio a pr̄e copulat: ꝓ-Pōtremulū oppidū ⁊ Cremōa dotis noīe erogāt̉. Que illuſtriſſima ml̓iere poſtmōꝫ pr̄i-regnū nō ſine labore ⁊ maxīa pugna) ſucceſſit: ⁊ vna cū viro ſuo: vt ſuo loco dicemꝰ/ r̄gna-uit ānis. 21. Hec .n. mortaliū oīuꝫ tū religiōe: tū pietate: hūanitate: lib̓alitate: ac incōparabilicorꝑis pulchritudīe ⁊ ſplēdore p̄ponēda erat: ⁊ ꝑꝑea a nōnullis multis carminibꝰ illuſtra-ta fuit. Ipſam. n. Italia: ipſaꝫ oīs vt ita dixeriꝫ orb̓ ſuis moribꝰ ⁊ forme p̄ſtātia celebrabat⁊ merito qd̓: qꝛ ⁊ forme elegātia: cādore or̄onis: venuſtate: pudicitia: magnanimitate: abſtinētia: liberalitatē: ⁊ ſc̄imōia: cū oī antiꝗtate: de ſūma laudis gl̓ia ꝯtēde̓ pot̄at. Eiꝰ āt tota intētio ⁊ ſi ī culmīe magnitudīs eēt circa pietatē ⁊ elemoſynaꝝ erogatōem erat hoſpitalia ⁊Religioſoꝝ loca ꝑſepe īuiſebat. ⁊ elemoſynis ꝓ viribꝰ pauꝑes ſuſtētabat. Ol̓ta .n. ſacella ⁊v̓ginū mōaſteria edificauit: vbi ⁊ mariti filias dedicauit. Religioſos āt. sͣ. modū diligebat:quoꝝ ēt ī manibꝰ āno dn̄i. 147r. apud Meregnaū oppidū ſuuꝫ Septēbrio mēſe poſtꝙ bn̄de deo: de regͦ: deqꝫ oībꝰ chr̄ianis merita fuit: defūcta ē. Cuiꝰ corpꝰ Mediolanū ꝑlatum: inmaiori vrbis tēplo collachrimātibꝰ ꝯctis: tāꝙͣ cōi parēte orbatis ſepellit̉. Septē .n. hec poſtſe reliꝗt filios: qn̄qꝫ mares: ⁊ duas feminaſ. Galeaciū pͥmogenitū ducē: Philippū: Sphorciā: Ludouicū: Aſcaniū: ⁊ Octauianū: ⁊ Ipolitā atqꝫ Heliſabetam.Renatꝰ rex: ex frācoꝝ gn̓e natꝰ: a Ioāna regīa ꝯͣ Alphonſum regē ſuꝑioribꝰ ānis ī Apullieregnū vocatꝰ: hͦ āno cū regnaſſet̉ ſex ānis ab Alphōſo ſuꝑatꝰ regͦ deicit̉. Qui per Ethruriam ſeccedēs: Florētiam pͥmo petijt. Inde Piſas: poſt in Galliam nauigio ꝯmigrauit. fue-rat hic rex (⁊ ſi infortunatus vir iuſtus atqꝫ fortiſſimus: nec vlla vicioꝝ labe notatus: ſedſumma virtute inſignitꝰ: corpore pulcherrimo: rei militaris ſcientia: virtuteqꝫ memini ce-dēs: īmo humanitate ac liberalitate reges oēs antecedēs. Quippe qui Neapolim fameli-cā ſua vigilātia: ſuaqꝫ ſollicitudīe ab Alphōſo diu obſeſſam cōſeruauit. Sed tādem p̄ualē-te hoſte ⁊ preſidijs deficiētibꝰ: furtim hoſtibꝰ ītromiſſis: oīaqꝫ conflagrātibus: ⁊ circa ip̄min foro ꝯglobatis. ipſe de fuga meditans: preſtātiſſimo aīo: viam ferro per medios hoſtesſibi aperiēſ: e manibus hoſtium elapſus ī Ethruriam ꝓfugit: ⁊ inde in patriam vſqꝫ ad annū dn̄i. 14 53. conſedit. Eo quippe āno recuperādi regni ſui cupidus cuꝫ Frāciſcꝰ Sphor-tia tunc Mediolani dux ⁊ F lorentini opes ſuas ad eam rem pollicerentur: cum duobusequitum milibꝰī Italiam ad Frāciſcum pͥmū cōtra venetos venit: ⁊ per brixianuꝫ agrum
1442