Anno.XIIII.Ondi Epa ¶ LiberSigiſmūduſ.rabiles viri exiſtāt: nō mō iuriū ciuil̓ ⁊ pōtificij ac ſacre theologie doctrīa (ſic̄ eoꝝ ꝓfeſſiōeꝫdecet abūde pleni ſꝫ ⁊ eloquētia lr̄aꝝ tā gregaꝝ ꝙͣ latinaꝝ quoqꝫ ornatiſſimi: ꝗ ⁊ ſi paucaſcripſer̄t: aut ppl̓o publice nō d̓clamēt: tamē cū religioſiſſimi ſint: ⁊ multiſ nō mō ſecularibꝰſꝫ ēt ipſiſ religioſiſ obſeruātibꝰ: vt v̓tuti ⁊ ſaluti oꝑa dent: ſuo exemplo opē afferūt.Ordo deniqꝫ monachoꝝ Eremitaꝝ diui Hero. ⁊ ipſe iādiu ab patꝝ īſtitutiſ collapſuſ: haudmulto poſt a venerabili religioſo Lupo hiſpalēſi ipſiuſ ordīſ gnͣali p̄poſito (exº p̄dc̄oꝝ no-uiſ ⁊ regularibꝰ īſtitutōibꝰ: nouaqꝫ regula ex dictiſ btī Hiero. excerptā īſtauratꝰ ē. Nā Lupꝰ idē ⁊ reliꝗ ipſiꝰ religiōiſ ꝓfeſſoreſ: vſꝫ ī id tp̄ſ ſub regula btī pr̄iſ Aug. militauerāt: ſꝫ Lrpꝰ ipſe pr̄is ſui diui Hierony. zelo ſuccēſuſ: ⁊ exº mōachoꝝ ſcē Iuſtīe ductꝰ: ad ꝑpetuū ſui ordiſſtabilimētū: ⁊ ad melioriſ vite frugē: ad imitādāqꝫ pr̄iſ eiuſ vitā: ꝓ īſtitutōe regule mul-ta/ vt p̄fert̉) ex dictiſ eiuſ excerpſit: ⁊ ī vnū regule corpꝰ redegit: Quā ꝗdē regulā poſtmōmMartīo pape approbādā ꝯfirmādāqꝫ obtulit: quāꝗdē pōtifex ipſe: nō mō laudauit: veꝝ ētī monachalē obſeruātiā ꝯfirmauit. Et deīcepſ loco regule btī Aug. obẜuādā ꝑ apl̓ica ſcripta Lupo ipſi p̄poſito ⁊ eiꝰ ſucceſſoribꝰ oībꝰ mādauit: Quiꝰ bulle pͥncipiū ē. Et ſi pro cūctoꝝChri fideliū: Regula v̓o īcipit: Fr̄eſ cariſſimi nō q̄ in mēte ꝯcepi. Hec aūt religio: mōachorū more: qui ſub regula btī Benedicti militāt: ⁊ ip̄a ꝑ oīa viuit: niſi ꝙ griſeo colore ⁊ romano offō vtit̉: Magne quippe integritatiſ eſt ⁊ magne opiniōiſ in eccleſia exiſtit.Facinuſ Caniſ victorioſiſſimꝰ: copiaꝝ mediolanēſiuꝫ imꝑator: hͦ āno Ioāne maria duce īt̓-fecto in Mediolanēſe regnū ſucceſſit: ⁊ regnauit (tāꝙͣ tutor donec Philippꝰ adoleuiſſet)āniſ ferme duobꝰ. Qui imꝑio ſuſcepto ſtatiꝫ ꝯͣ Pandulphū Malateſtā ducēſ Brixiā oſ acBergomateſ incurſiōibꝰ ⁊ vaſtatōibꝰ ac direptōibuſ vexare cepit nec a Cremonēſibꝰ qui-dē abſtinuit quibꝰ Gabrinꝰ fundulus imꝑitabat. Cū āt hͦ mō militeſ ſine ſtipēdio apud ſeretinē vellet. quoſ rapīſ paſcē̓ cōſueuerat ml̓taꝝ diſcordiaꝝ ⁊ belloꝝ cā fuit. Sꝫ paulopoſtiā etate ꝓuectuſ: ſine liberis deficienſ: Biatreſinā vxoreꝫ cordatā atqꝫ magnaīeꝫ muliereꝫoīum bonoꝝ ſuoꝝ hr̄dem reliquit: ſūt tn̄ qui dicāt hͦ ip̄o āno .ſ. 1412. ip̄ꝫ Facinū diē obijſſeOtho tertiuſ Parmēſiuꝫ tyrānuſ: vir quidē crudeliſſimꝰ ⁊ ſāguīeuſ: hͦ ip̄oāno .ſ. 1412. poſt-ea quā ml̓taſ cedeſ ⁊ crudelitateſ ī nobilē Rubeoꝝ familiā exercuerat: apud Ruperā agriRhegēſiſ oppidū ad colloꝗū ſpe cōponēde paciſ cū Nicolao Eſtēſi pellectꝰ a Sphorcia cotignola (ip̄o Nicolao iubēte turpit̉: ſꝫ digne obtrūcatꝰ ē. Quo moͣtuo Mutinēſes ab eo pl̓imū infenſi corpꝰ ſuū in vrbē defferēteſ equiſ ꝑ totā vrbē trahi fecerūt: ⁊ in nūabilibꝰ iaculiſcōfodiēteſ ſuiſ ⁊ porciſ cōrodendū obiecerūt. Fuerat hic vir bello ſtrenuuſ: īpetuoſimuſqꝫatqꝫ accerrimus qui multa ſaciora ſtrenue geſſit: ⁊ Nicolaū ip̄m Aſtenſeꝫ finitimū ſuum:ꝓſtatuſ ſui ſalute ſepe coegerat anxia formidīe trepidare: Et niſi ī ciuiū ſuoꝝ manꝰ macu-laſſet fuiſſet oībuſ illa etate oīum iudicio preferenduſ. ſuo .n. terrore Regium lepidum Nicolao Eſtenſi abſtulerat: ⁊ rubeiſ interfectiſ Parmā ꝑtyrānidē ī ſuā ptātem redegerat. ſꝫeo īteefecto Rhegiuꝫ ⁊ Parma dedētibuſ ſe ſpōte ciuibꝰ ī Nicolai eſtēſiſ manꝰ deuene̓. hūcferūt aliꝙͣdo de Placētie domīo cuꝫ Iacobo arcellate cruētiſſimiſ armiſ ꝯtēdiſſe. qui ī vindictā violate fidei notā ip̄iuſ Iacobi effigiē vt tūc moriſ erat depictā quoad vixit: poſt terga p̄cedētiſ armigeri defferri fecit. Iacoboqꝫ mortuo. Otho eā effigiē ī Parmēſi foro cuꝫpulſatōe cāpanaꝝ ⁊ vexillis oībꝰ ꝯgregato ppl̓o ꝯburi iuſſit: ⁊ collectoſ cineres ī aꝑta capſula ī eminētiſſima vrb̓ turr̄ collocauit: vt in̄ ſurgētibꝰ vētꝭ: appōti cine̓ſ ī oēꝫ diſꝑgeret r̄giōeꝫ.Thomas Hocenicꝰ. 67ꝰ. venetoꝝ dux: hͦ āno Michaele Sten duce d̓fūcto oīuꝫ ſuffragiiſ ēt abſēſdux creatꝰ: ducauit āniſ. io. ⁊ mē. 3. Mortuo .n. eiuſ p̄deceſſore hic Eremōe apd̓Gabrinū fūdulū orator erat: ſꝫ dū d̓ pͥncipe d̓ligēdo mētio hr̄et̉: hic oīuꝫ applauſu creatuſfuit: Vir certe magnaniſ: grauiſ atqꝫ modeſtꝰ: ꝗ ſuſcepto magr̄atu ab īꝑre oppreſſuſ: ſtatimCarolū malateſtā bellice artiſ ſciētiſſimū: copiaꝝ ſuarū ducē ꝯͣ Sigiſmūdū īꝑatorē elegit.Sigiſmūduſ āt īꝑr electꝰ: ꝯfeſti cū. xij. eꝗtū ⁊ octo peditū milibꝰ: ī Italiā accipiēde coronegr̄a d̓ſcēderat: quoſ oēſ ī venetoſ mittēſ: pͥmo īpetu foꝝ Iulij cepit: ⁊ Taruiſiū oppugnauit:Cui Thomaſ reip. ſue ſolertiſſimus Carolū ip̄ꝫ oppoſuit: ꝗ expulſis Ceſariſ copijſ: d̓ꝑdita-cta cū in gēti gloria recuꝑauit: ſꝫ ⁊ Ueronā quorudā ciuiū ꝓditōe qͣſi ꝑditā ſua īduſtria infide ꝯtinui: ⁊ ſūpta d̓ nocētibuſ pena ſtatī oīa ſedauit: in claſſe ī turcoſ miſit: d̓ ꝗbuſ ēt victoriā ꝯꝗſiuit: Ferui ⁊ alia ipſiuſ facinora ſtrēue geſta: q̄ breuitati ſtudēteſ omittimuſ: morit tadē: ⁊ ī p̄dicatoꝝ baſilica cū īgēti pōpa ſepl̓chro marmoreo ſepellit̉. vbi hͦ epigrā. īſcriptū hr̄Hec breui illuſtri mocēica ab origie thomā Hic teucꝝ tumidā deleuit in equore claſſeꝫMagnaīuꝫ tenꝫ vrna ducē: grauiſ iſte mod̓ſtꝰ Oppida Taruiſij: ceneti/ Feltriqꝫ r̄demit.Eternoſ venetū tituloſ ſuꝑ aſtra locauit Ungariā domuit: rabie patriamqꝫ ſb̓egit:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten