Druckschrift 
Supplementum chronicarum
Seite
158v
Einzelbild herunterladen
 

Anno.XIIII.Ondi Epa LiberSigiſmūduſ.rabiles viri exiſtāt: iuriū ciuil̓ pōtificij ac ſacre theologie doctrīa (ſic̄ eoꝝ ꝓfeſſiōeꝫdecet abūde pleni ſꝫ eloquētia lr̄aꝝ gregaꝝ ꝙͣ latinaꝝ quoqꝫ ornatiſſimi: ſi paucaſcripſer̄t: aut ppl̓o publice d̓clamēt: tamē religioſiſſimi ſint: multiſ ſecularibꝰſꝫ ēt ipſiſ religioſiſ obſeruātibꝰ: vt v̓tuti ſaluti oꝑa dent: ſuo exemplo opē afferūt.Ordo deniqꝫ monachoꝝ Eremitaꝝ diui Hero. ipſe iādiu ab patꝝ īſtitutiſ collapſuſ: haudmulto poſt a venerabili religioſo Lupo hiſpalēſi ipſiuſ ordīſ gnͣali p̄poſito (exº p̄dc̄oꝝ no-uiſ regularibꝰ īſtitutōibꝰ: nouaqꝫ regula ex dictiſ btī Hiero. excerptā īſtauratꝰ ē. Lupꝰ idē reliꝗ ipſiꝰ religiōiſ ꝓfeſſoreſ: vſꝫ ī id tp̄ſ ſub regula btī pr̄iſ Aug. militauerāt: ſꝫ Lrpꝰ ipſe pr̄is ſui diui Hierony. zelo ſuccēſuſ: exº mōachoꝝ ſcē Iuſtīe ductꝰ: ad ꝑpetuū ſui ordiſſtabilimētū: ad melioriſ vite frugē: ad imitādāqꝫ pr̄iſ eiuſ vitā: īſtitutōe regule mul-ta/ vt p̄fert̉) ex dictiſ eiuſ excerpſit: ī vnū regule corpꝰ redegit: Quā ꝗdē regulā poſtmōmMartīo pape approbādā ꝯfirmādāqꝫ obtulit: quāꝗdē pōtifex ipſe: laudauit: veꝝ ētī monachalē obſeruātiā ꝯfirmauit. Et deīcepſ loco regule btī Aug. obẜuādā apl̓ica ſcripta Lupo ipſi p̄poſito eiꝰ ſucceſſoribꝰ oībꝰ mādauit: Quiꝰ bulle pͥncipiū ē. Et ſi pro cūctoꝝChri fideliū: Regula v̓o īcipit: Fr̄eſ cariſſimi in mēte ꝯcepi. Hec aūt religio: mōacho more: qui ſub regula btī Benedicti militāt: ip̄a oīa viuit: niſi griſeo colore romano offō vtit̉: Magne quippe integritatiſ eſt magne opiniōiſ in eccleſia exiſtit.Facinuſ Caniſ victorioſiſſimꝰ: copiaꝝ mediolanēſiuꝫ imꝑator: āno Ioāne maria duce īt̓-fecto in Mediolanēſe regnū ſucceſſit: regnauit (tāꝙͣ tutor donec Philippꝰ adoleuiſſet)āniſ ferme duobꝰ. Qui imꝑio ſuſcepto ſtatiꝫ ꝯͣ Pandulphū Malateſtā ducēſ Brixiā oſ acBergomateſ incurſiōibꝰ vaſtatōibꝰ ac direptōibuſ vexare cepit nec a Cremonēſibꝰ qui- abſtinuit quibꝰ Gabrinꝰ fundulus imꝑitabat. āt militeſ ſine ſtipēdio apud ſeretinē vellet. quoſ rapīſ paſcē̓ cōſueuerat ml̓taꝝ diſcordiaꝝ belloꝝ fuit. Sꝫ paulopoſt etate ꝓuectuſ: ſine liberis deficienſ: Biatreſinā vxoreꝫ cordatā atqꝫ magnaīeꝫ muliereꝫoīum bonoꝝ ſuoꝝ hr̄dem reliquit: ſūt tn̄ qui dicāt ip̄o āno .ſ. 1412. ip̄ꝫ Facinū diē obijſſeOtho tertiuſ Parmēſiuꝫ tyrānuſ: vir quidē crudeliſſimꝰ ſāguīeuſ: ip̄oāno .ſ. 1412. poſt-ea quā ml̓taſ cedeſ crudelitateſ ī nobilē Rubeoꝝ familiā exercuerat: apud Ruperā agriRhegēſiſ oppidū ad colloꝗū ſpe cōponēde paciſ Nicolao Eſtēſi pellectꝰ a Sphorcia cotignola (ip̄o Nicolao iubēte turpit̉: ſꝫ digne obtrūcatꝰ ē. Quo moͣtuo Mutinēſes ab eo pl̓i infenſi corpꝰ ſuū in vrbē defferēteſ equiſ totā vrbē trahi fecerūt: in nūabilibꝰ iaculiſcōfodiēteſ ſuiſ porciſ cōrodendū obiecerūt. Fuerat hic vir bello ſtrenuuſ: īpetuoſimuſqꝫatqꝫ accerrimus qui multa ſaciora ſtrenue geſſit: Nicolaū ip̄m Aſtenſeꝫ finitimū ſuum:ꝓſtatuſ ſui ſalute ſepe coegerat anxia formidīe trepidare: Et niſi ī ciuiū ſuoꝝ manꝰ macu-laſſet fuiſſet oībuſ illa etate oīum iudicio preferenduſ. ſuo .n. terrore Regium lepidum Nicolao Eſtenſi abſtulerat: rubeiſ interfectiſ Parmā ꝑtyrānidē ī ſuā ptātem redegerat. ſꝫeo īteefecto Rhegiuꝫ Parma dedētibuſ ſe ſpōte ciuibꝰ ī Nicolai eſtēſiſ manꝰ deuene̓. hūcferūt aliꝙͣdo de Placētie domīo cuꝫ Iacobo arcellate cruētiſſimiſ armiſ ꝯtēdiſſe. qui ī vindictā violate fidei notā ip̄iuſ Iacobi effigiē vt tūc moriſ erat depictā quoad vixit: poſt terga p̄cedētiſ armigeri defferri fecit. Iacoboqꝫ mortuo. Otho effigiē ī Parmēſi foro cuꝫpulſatōe cāpanaꝝ vexillis oībꝰ ꝯgregato ppl̓o ꝯburi iuſſit: collectoſ cineres ī aꝑta capſula ī eminētiſſima vrb̓ turr̄ collocauit: vt in̄ ſurgētibꝰ vētꝭ: appōti cine̓ſ ī oēꝫ diſꝑgeret r̄giōeꝫ.Thomas Hocenicꝰ. 67ꝰ. venetoꝝ dux: āno Michaele Sten duce d̓fūcto oīuꝫ ſuffragiiſ ēt abſēſdux creatꝰ: ducauit āniſ. io.. 3. Mortuo .n. eiuſ p̄deceſſore hic Eremōe apd̓Gabrinū fūdulū orator erat: ſꝫ pͥncipe d̓ligēdo mētio hr̄et̉: hic oīuꝫ applauſu creatuſfuit: Vir certe magnaniſ: grauiſ atqꝫ modeſtꝰ: ſuſcepto magr̄atu ab īꝑre oppreſſuſ: ſtatimCarolū malateſtā bellice artiſ ſciētiſſimū: copiaꝝ ſuarū ducē ꝯͣ Sigiſmūdū īꝑatorē elegit.Sigiſmūduſ āt īꝑr electꝰ: ꝯfeſti. xij. eꝗtū octo peditū milibꝰ: ī Italiā accipiēde coronegr̄a d̓ſcēderat: quoſ oēſ ī venetoſ mittēſ: pͥmo īpetu foꝝ Iulij cepit: Taruiſiū oppugnauit:Cui Thomaſ reip. ſue ſolertiſſimus Carolū ip̄ꝫ oppoſuit: expulſis Ceſariſ copijſ: d̓ꝑdita-cta in gēti gloria recuꝑauit: ſꝫ Ueronā quorudā ciuiū ꝓditōe qͣſi ꝑditā ſua īduſtria infide ꝯtinui: ſūpta nocētibuſ pena ſtatī oīa ſedauit: in claſſe ī turcoſ miſit: ꝗbuſ ēt victoriā ꝯꝗſiuit: Ferui alia ipſiuſ facinora ſtrēue geſta: breuitati ſtudēteſ omittimuſ: morit ta: ī p̄dicatoꝝ baſilica īgēti pōpa ſepl̓chro marmoreo ſepellit̉. vbi epigrā. īſcriptū hr̄Hec breui illuſtri mocēica ab origie thomā Hic teucꝝ tumidā deleuit in equore claſſeꝫMagnaīuꝫ tenꝫ vrna ducē: grauiſ iſte mod̓ſtꝰ Oppida Taruiſij: ceneti/ Feltriqꝫ r̄demit.Eternoſ venetū tituloſ ſuꝑ aſtra locauit Ungariā domuit: rabie patriamqꝫ ſb̓egit: