AnnoPūdi Chri

¶ LiberXIII¶ Hauaruſreſtaurauit vt ex muroꝝ īſcriptōibꝰ apꝑet. Arcē quoqꝫ ī colle eiuſdē vrb̓ quā capellā vocāta nepote īchotā: āno ſalutiſ nr̄e. 134 5. ip̄e ꝑfec̄. Itidē ī caſtello Brixie egit: qd̓ ī meliorē formā redegit. hic Iſabellā genuēſē p̄ſtāte mulierē duxit vxorē: q̄ cū āniſ multiſ apd̓ euꝫ ſineꝑtu fuiſſꝫ: ob īterceſſionē diui Marci euāgeliſte ( cui ſe deuouerat) gemīoſ vno ꝑtu edidit.Quibꝰ editiſ ſtatī Uenetiaſ ad gr̄as diuo Marco exoluēdaſ ꝑexit: vbi ⁊ ab Andrea Dā-dulo duce ſūmo honore excepta eſt. Tādē Luchinꝰ hic cū nil p̄termiẜit ⁊ an̄ pͥncipatū ⁊ inipſo pͥncipatū qd̓ iuſtū pͥncipē decēt: āno dn̄i. 13. 49. tertio iduſ Ianuarij Mediolāi d̓fūctꝰē: ⁊ regijs exequijs d̓coratꝰ ī phano diui Ambroſij inſigni tumulo ſepultuſ.¶ Uiri doctriniſ excellenteſ.Frāciſchꝰ petrarcha chr̄ianiſſimꝰ ⁊ religioſus vir: phūſ ⁊ pocta ſui tꝑiſ clariſſimꝰ hiſ tꝑibuſeremitica vitā ducēſ ob eiꝰ moreſ ſc̄itatē laudabileſ maxīo ī p̄cio hītꝰ ē: ⁊ cū eēt ob eiꝰ elegātiſſimā voctrinā ⁊ ſingl̓arē poeſim epd̓ oēſ italoſ ⁊ germāoſ atqꝫ galloſ ſingl̓are ⁊ ꝑēne decuſ. ⁊ int̓ cet̓oſ viroſ illuſtreſ merito numerāduſ a Romāo ſenatu ēt hͦ tꝑe ī capitolio ap-probāte Roberto Sicilie rege laurea corona īſignitꝰ ē. hic eīm cū ab ipſa ſua iuuētute poe-tice gl̓ia īſigniſ ⁊ orator ſuauiſ atqꝫ facūdꝰ hēret: cui ēt oīſ phīe ſinuſ aꝑtꝰ erat. ob amoremſolitarie vite ad execrāda oīa vicia: ſūmi pōtificiſ ⁊ alioꝝ patrū atqꝫ pͥncipatū beniuolētiāſpreuit: ⁊ ī patauino agro ī quādā vallē clauſam abijt: ibidēqꝫ oēm fere floridā iuuētutē ſu-am vniꝰ vilici ꝯtētꝰ obſequio meditādo ⁊ orādo atqꝫ ꝯponēdo ꝯſūpſit. Tandē ꝯfectꝰ ſenioāno dn̄i. 137 4. ſanctā chro reddidit aīam: cuiꝰ corpꝰ ī ſepulchro marmoreo qͣttuor colūniſſuſtentato ibidē ſepultū fuit. huic āt cū īgeniū p̄ter humanū eſſꝫ. pͥmꝰ oīum lōgo poſtlimi-niū fuit: a quo eloquētie ſtudia excitata ſūt: nec tn̄ eū attigit Ciceroniane eloq̄ntie floremquo multoſ tꝑibuſ nr̄iſ videmꝰ ornatoſ: in quē certe (vt aiūt) magꝭ libroꝝ ꝙͣ īgenij carētiaculpāda fuit. Edidit āt hic celeſtiſ vir petrarcha taꝫ ꝓſayce ꝙͣ metrice cōpl̓ima oꝑa: q̄ cuꝫſint lepore ſonātiū verboꝝ meliflua ⁊ ſn̄iaꝝ ſucho mirabili ſapida: potiꝰ artificio celeſti ꝙͣhumāo īgenio iudicāt̉ fabrefacta. Sꝫ q̄ ad manuſ nr̄aſ deuenere hec ipſa ſunt.Bucholicoꝝ v̓ſibꝰ libꝝ .i. īcip̄. Monice trāqͥllo ſolꝰ: De vita ſolitaria li. i. paucoſ hoīeſ noui.De remedijs fortuitoꝝ li. i. cū reſ fortūaſqꝫ. Epl̓aꝝ li. i. Si mihi ſeua piū ẜuaſſēt ſydera r̄gAphrica ēt edidit: quā Roberto regi ītitulauit. Et ritimoꝝ libroſ pl̓imoſ mr̄na lingua cōpoſuit multo ſplēdore fulgenteſ ac īgenti ſuauitate redolēteſ.Frāciſchꝰ d̓ Barbario Florētinꝰ poeta ⁊ canoniſta digniſſimuſ: vir quidē fidei ītegerrime ⁊moꝝ honeſtate ac ſpectabili vita laudabiliſ cū petrarcha floruit: qui ⁊ ſi ſacroſ canoneſ lō-ge magiſ ꝙͣ poeticā nouerit: ⁊ ipſe nōnll̓a opuſcl̓a Rhitimiſ vulgaribꝰ īgenij ſui nobilitatēꝑteſtātia edidit: qͥ adhuc apd̓ ml̓toſ ī p̄cio hn̄t̉: ꝑꝑ ꝙ ⁊ īter egregioſ viroſ merito numerā-Albricꝰ Roxiatꝰ Auguſti potificio iuriſ optimꝰ īterpreſ: ipſe apd̓ Bergomū ortꝰ ſui dꝰ ē.ciuitatē clariſſimꝰ hitꝰ ē. Cuiꝰ īgenio ꝑmaxīe ampliſſima ciuiliū pōtificaliūqꝫ legū volumīaſūt illuſtrata. Suꝑ toto eīꝫ Codice ac nouo veteriqꝫ Digeſto: necnō ⁊ ſuꝑ Inforciato commētarioſ edidit celebreſ. Ferūt̉ ⁊ eiꝰ ī ſtatutiſ ⁊ ſexto Decretalium tractatuſ pulcherrimi.Comediāqꝫ diuino volumine ſuꝑ Dātem ꝯpoſuiſſe tradunt.Ioānem ēt Suardū viꝝ domi nobilē: ſꝫ v̓tutibuſ ⁊ legū ſcīa nobiliorē hiſdē tꝑibꝰ aſcribunt.qui ī eadē vrbe Bergomo īgenio locupletiori maiori ī precio habituſ fuit.YVuo natōe Brito eruditiſſimꝰ iuriſcōſultꝰ: ꝑ hec tꝑa p̄ter doctrinā ⁊ eloq̄ntiā ſingl̓arē quibꝰegregie īſignitꝰ erat: mira ēt pietate ac clemētia ī pauꝑeſ ⁊ orphanoſ vſuſ celeberrimꝰ hītꝰ ēQui cū amplū primoniū hr̄et ſpeꝫ ſuā ī deo collocāſ: pauꝑū ⁊ orphanoꝝ ac viduaꝝ cāſ ꝓ virili quo aduixit tuere cepit: ꝑꝑ ꝙ a dn̄o poſtea ꝯdignā laboris ſui mercedē accepit .ſ. felicitatē eternā: q̄ mortuo cum crebriſ fulgeret miraculiſ int̓ ſāctoſ aggregatuſ. Cuiuſ feſtū ſextokalēdaſ Septembriſ celebrari iuſſum eſt.Gregoriꝰ Ariminēſiſ gn̄aliſ pͥor: ordīſ nr̄i Eremitaꝝ diui Auguſtini accutiſſimꝰ ſacre theologie īterpreſ: hiſdē tꝑibꝰ apd̓ pariſiū ob īgenij magītudinē a tota vniuerſitate magnaſ lau-deſ ꝓmeruit: vbi cū ei īgeniū ꝑſpicax eēt ⁊ reꝝ multaꝝ ⁊ ꝙͣmaxīe phīe ac theologie plenanoticia eēt. Suꝑ pͥmū ſecūdū ac tertiū ſnīaꝝ accuratiſſime ſcripſit: qͣ lectura ēt nūc pariſiēſeſ vtunt̉. Habent̉ ⁊ eiuſ ī epl̓iſ Pauli ꝯmentaria digniſſima.Thomā d̓ argētia ordīſ pꝰ gnͣalē p̄dc̄ꝫ Gregoriū creatū: tēpeſtate ac floruiſſe ferūt. q̄ ſr̄ qͣttuor ſniaꝝ libriſ ꝯmētaria digniſſima edidit: qͥbꝰ ſcholaſtici ī Germāia maxīe vtūt̉: cū pl̓imūalioꝝ ſcriptꝭ p̄ſtar̄ cēſeāt̉. ꝯſtitutiōeſ ēt ordīſ ī formā redegit ⁊ bn̄ficia multa ordini ꝯtulit.Alphoſum etiam Hyſpalenſem ep̄m: eiuſdem ordiniſ ꝓfeſſum ⁊ doctorem cum eiſdem cla-ruiſſe ꝯſtat: cuiuſ ſcripta maxīe ſuꝑ ſn̄iaꝝ libriſ: maxīo ab oībuſ habēt̉ ī p̄cio: vbi hr̄i pn̄t.