Druckschrift 
Supplementum chronicarum
Seite
142r
Einzelbild herunterladen
 

.XIII. LiberBauaruſiCinꝰ piſtoriēẜ ex nobili ſymbaldoꝝ familia natꝰ: Dini auditor: Ioānis Andree ip̄iꝰ amiciſſimꝰ: ciuil̓ pōtificij iuriſ ſui ſeculi p̄ſtātiſſimꝰ id tp̄ſ lectur ā ſuꝑ Codice caſtigata accurata doctrīa ſcripſit. Et ſuꝑ pͥma digeſti veteriſ parte vſqꝫ ad ti. Si ex noxali agat: inſecūda ꝑte ſuꝑ ti. de re. cre. Suꝑ reliqͥſ āt: per viā aditionū ꝯſcripſit.Oldradū de laude aduocatū ꝯciſtorialē Dini diſcipulū Ioāniſ Andree familiarē: doctri-na legū m oribꝰ īſignē: ip̄m tp̄ſ floruiſſe ꝯſtat. qui ī iure ciuili ml̓taſ poſt ſe reliquit lecturaſ: Cōſilioꝝ opꝰ peregregium cōfecit.Nicholaū mutinēſē ſuꝑioribꝰ viris nequaquā ī legibꝰ īferiorē: vtriuſqꝫ dignitatē: ipſe hiſdētꝑibꝰ: auc̄te: ſcriptiſ miꝝ ī modū auxiſſe ferūt. Eiuſ quippe ī Digeſtiſ Codice ſolemuſ accurate extāt lecture: de quibꝰ rara habet̉ copia.Ioānes Calderini ciuis Bononiēẜ Ioāniſ Andree adoptiuꝰ filiꝰ: vir eruditiōe ſc̄imōia īſigniſ: ip̄e idē tp̄ſ pōtificiū iuſ legēdo: diſputādo: ſcribēdo: pl̓imū illuſtrauit. Un̄ eiꝰī Decretalibꝰ pl̓iimi extāt ꝯmētarij ac ꝯſilioꝝ peregregium opuſ.Rayneruſ Arſendꝰ Foroliuiēſiſ celeber iurecōſultuſ Bartoli ſaxoferratēẜ preceptor: ipſe tp̄ſ ī p̄cio exiſtēſ ꝯmētarioſ tractatuſ ī legibꝰ edidit: obijt āt āno dn̄i. 1358.Federicuſ petruciuſ Senēſis ſupradictoꝝ cōtemporaneuſ: quoddam opuſ edidit. ad ſtudē-tium eruditiōem peroptimum.Recuptus de ſc̄o Miniate iurecōſultuſ p̄ſtātiſ īgenij vir hiſdē tꝑibꝰ ī p̄cio exiſtēſ nōnulloſ īlegibuſ tractatuſ edidit.Lapū de caſtelliōe eiuſdē ꝓfeſſiōiſ egregiuſ vir: hec tꝑa illuſtraſſe tradūt: qui īter cetera īgenij ſui monumēta. peregregiū opꝰ allegationū ſuaꝝ ꝯſcripſit.Bartholomeus de Oſa pria Bergomēſiſ: cuiꝰ ſexdecim cronicaꝝ extāt libri: ſub hoc Ioānepōtifice ſuū ꝑfecit opuſ.Hēricuſ de Urimaria ſacri ordiniſ eremitaꝝ diui Auguſtini ſacraꝝ lr̄aꝝ peregregiꝰ doctortēpeſtate hac apud pariſioſ īſigniſ hītuſ ē. Qui ab īeute etate pleraqꝫ moratu digna cōſcribere orſuſ ē. E quibuſ extāt ꝯmētaria ī Ethicoꝝ libriſ adeo digna: vt īter oēſ ꝯmēdatiſſi-ma hēant̉. De ſanctiſ itē opuſ ſolēne. Expoſitio decretalis de celebratiōe miſſe. De ꝑfectōne hoīſ li. i. De exemptiōe li. i. De īcarnatiōe verbi tractatū. i. De quadruplici īſtinctu tra-ctatum vnū. Quolibeta duo: alijs multiſ elegāter docte editiſ. Tādem ad celeſteꝫ glo-riam migraturuſ ſacra oīa religioſiſſime percepiſſꝫ. cōfr̄ibus ſuiſ valefaciēſ: hec v̓ba ꝓ-tulit. In manuſ tuaſ pater deuſ comendo ſpiritum meum. In manuſ tuaſ filij deuſ: com-mēdo ſpiritū meū. In manꝰ tuas ſpiritꝰ ſancte deuſ cōmēdo ſpiritū meū. Quibꝰ ꝯpletiſ (vtnoſter Iordanꝰ ſcribit) ſanctā deo reddidit aīaꝫ.Hermanꝰ de Sildiſ eiuſdē ordiniſ eremitaꝝ diui Auguſtini: īſigniſ theologuſ: magno virīgenio: maioreqꝫ diligētia ac ſc̄imonia: tp̄ſ ad multoꝝ eruditiōem: hec que ſubiecta ſūtedidit opuſcula .ſ. ſuꝑ pͥmū ſn̄iaꝝ. Suꝑ cātica cāticoꝝ. De maͣ cāticoꝝ. Expoſitiōeꝫ dupli dn̄ice or̄oniſ. Expoſitiōem ſuꝑ aue Maria. De expoſitiōe miſſe Breuiloquiū. De qͣttu-or ſenſibꝰ ſacre ſcripture ꝯpēdium. Manuale ſacerdotū: De vicijſ capitalibꝰ tractatū vnū:Examerō duplex: Clauſtrū aīe libro vno. De ꝯceptiōe virginis Marie tractatū vnū. De ſtudēdi tractatū .i. Introductoriū iuriſ tractato vno. Collatiōeſ p̄dicabileſꝑ āni circū. Suꝑ librū Rhetoricoꝝ tractatū. i. De vera falſa amicitia li. i. De ꝯpēſatiōe or̄onū dominicaꝝ horis canoniciſ tractatū .i. De decē p̄ceptiſ tractatū. .i. De quīqꝫ ſenſibꝰ tracta-. i. Suꝑ Decretalē: Oīſ vtriuſqꝫ ſexuſ tractatū .i. Suꝑ Geneſim poſtillā. Cōtra erroreꝫflagellatoꝝ tractatū .i. Cōtra magr̄m Cōradū de ꝯꝑatiōe miſſe tractatū .i. Sermōeſ p̄te-rea multoſ ad ppl̓m edidit. Sꝫ multe eiꝰ extāt qōneſ. Deniqꝫ metro. De diuiſiōe philoſophie tractatū ꝯpoſuit. Itē māſiōibuſ li. i. aliamulta.Cerardꝰ bononiēſiſ carmelitaꝝ ordīſ doctor: hiſdē tꝑibꝰ Pariſiuſ īſigniſ hītꝰ eēt poſt ml̓toꝝ libroꝝ editiōem Auinioni emorit̉.Bertholomeꝰ natiōe piſanꝰ ordīſ p̄dicatoꝝ doctor ī ſigniſ: multi iuriū ciuiliſ pontificij:phīe ac theologie ſtudijs ornatiſſimi: id tp̄ſ floruit. Et īter cetera opuſ ꝑutile ad ꝯfeſſo-rūīſtructiōem edidit: qd̓ ſūmā piſanā ſiue magiſtruciā appellauit. eīꝫ ip̄o referēte ꝑfec̄āno dn̄i. 1338. Extāt eiuſ alia monumēta que videre merui.Albertū brixianū ēt eiuſdē ꝓfeſſiōiſ lr̄ature ſꝫ maiorꝭ ſc̄imonie) viꝝ eodē floruiſſe miraculiſ claruiſſe tradūt. qui p̄ter ſc̄itatē: ipſe ſūmā celebrē ī caſibꝰ ꝯpoſuit. Cui aliqn̄ diuꝰpr Aug. btō Tho. aquinate apꝑuit dicēſ: Thōaſ par mihi ē ī gl̓ia v̓gīali: ſꝫ pͥor ī mūditiaGulielmꝰ Oeha excellētiſſimꝰ minorum ordiniſ doctor: hiſdē tꝑibuſ mirifice laudatur: qui

AnnoChri. Oūdi