Druckschrift 
Supplementum chronicarum
Seite
136r
Einzelbild herunterladen
 

.XIII.¶LiberAlbertuſFrāciſcꝰ Acurſiꝰ eminētiſſimꝰ doctor: ip̄e hec tꝑa docēdo ac ſcriniēdo clariora reddidit: quiiter cetera nōnullaſ additiōes paterniſ gloſiſ addidit.Iacobuſ de Rauen ꝓuīcie lothorige iuriſ doctor: ſacraꝝ lr̄aꝝ ꝓfeſſor eiuſdeꝫ p̄cij hac ipſatempeſtate dn̄o Dino p̄dicto hītꝰ eſt. Qui ſuꝑ Digeſto. C. ſcripſit: ml̓ta (vt Cinꝰ ait)ſimplici ſenſu a maioribꝰ tradita ad Dyaleticū arguēdi modū deduxit.Partinꝰ Syluani pōtificij ciuiliſ iuriū ꝑitiſſimꝰ: Ioanniſqꝫ Andree p̄ceptor: tempeſtateiſtac floruit: qui ꝑutileſ cōmētariolo ī legibuſ edidit.Albertꝰ Odofredi auditor: hocipſum tp̄ſ iuriſcōſultuſ excellenſ habitꝰ ē: qui ip̄e p̄clara quedā in legibꝰ compoſuit.Ioānes Scotꝰ theologꝰ hoc tꝑe tāꝙͣ alter Apollo floruit: qui p̄ceteriſ theologiſ ſubtiliſſimaquedā oꝑa edidit: p̄cipue ī qͣrtū ſn̄iaꝝ: quē ipſe vt aiūt ī ordinem redegit. Quolibeta ētplurima diſputauit. In diuiniſ p̄terea codicibꝰ ꝯmētarioſ alioſ tractatꝰ edidit: quiquidēquid valeant: abſqꝫ noſtro teſtimonio ip̄i oſtendūt. Super libroſ ēt methafiſice queſtiōeſperutileſ diſputauit: hunc lacte ſue ſapientie multoſ enutriſſe diſcipuloſtradunt: ſꝫ qui maxime ꝓfecerunt: hoſ fuiſſe dicunt. Frāciſchum Maronem:. Antoniū Andream: Ioāneꝫgrādonem: Ioānem ſcorpſ: Ioānem canonicum: Ocham: Burleū: Gualteꝝ: alioſ com-plurimoſ: quoꝝ īgenijs miꝝ ī modū philoſophia creuit. Deniqꝫ Apopleticꝰ interijt: ꝙͣuiſa pleriſqꝫ putet̉ viuuſ fuerit defoſſuſ.Raynerꝰ Piſanꝰ ordīſ p̄dicatoꝝ: doctrīa eloquētia grauiſ: optimꝰ: ac ꝓpemodū ſanctꝰ: hocāno vt ex eiꝰ ſūma colligit̉) eaſ obreſ ī ſūma veneratōe hr̄. Et hoc ip̄o āno Sūmam copio-ſiſſimam multaꝝ lucubrationū vigiliaꝝ ſcribere orſuſ eſt. In qua ſane quāte ītegritatiſquāteqꝫ lr̄ature ac ſanctimonie vir fiunt. vel ex hoc ꝑcipi pōt: cum ī ea quicquid vtilitatꝭdifficultatiſue neceſſarium eſt diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſtudio pleniſſime īueniat̉ ſine ſui lau-de p̄fatiōe: vt plerūqꝫ fieri ſolet: abſolute īcipit abſolutio ⁊c̄.Alanū doctorē cognomēto vniuerſalem: nōnulli hiſ temporibuſ aſcribūt: qui cum in omniſcientia admirādꝰ: tn̄ ī theologia phīaqꝫ ac ceteriſ liberalibus diſcipliniſ eēt vniuerſalitatꝭcognomēto īſignitꝰ eſt.Auguſtinꝰ de Iterānio: natiōe ſiculuſ: olim iuriſ vtriuſqꝫ ꝯſultiſſimꝰ gnͣal̓ pͥor ordiniſ nr̄i ipſo āno haud ꝓcul a Senēſi vrbe locello diuo Leonardo dicato: multiſ clarꝰ miraculiſ:beato fine quieuit: qui poſtmōm ꝑꝑ ſanctitatiſ doctrīe excellētiā: beatꝰ Auguſtinꝰ nouel-luſ appellatꝰ ē: hic pͥmo cum iuriſcōſultuſ toto orbe celebratiſſimꝰ haberet̉ a Māfredo re-ge ī ꝯſiliariū delectꝰ fuit. Sꝫ poſtꝙͣ Māfreduſ idem a Carolo īterfectꝰ fuit ſaluti ſue con-ſulēſ. Ordinē Eremitaꝝ diui Auguſtini ī īſula Sicilie: loco quodā ſolitario ſtatiꝫ īcognitꝰīgreſſuſ ē. Quo ī loco quāte puritatiſ: humilitatꝭ: ac ſanctimonie oībꝰ exº fuerit: facile explicari pōt. Quippe hūilia queqꝫ religiōiſ officia: ſūmo ſtudio feruore exercere curauit.Sꝫ didiciſſet ī tuſcia loca ſolitaria diuine ꝯtēplatiōi ꝑcomoda: hīta licētia: ad ſc̄ti An-tonij de Ruſano locū ꝓfectꝰ ē: eoqꝫ loci aliquādiū maxīa hūilitate deo ẜuiēſ: diuīa diſpē-ſatiōe ad ml̓toꝝ vtilitatē quiſ eēt cognitꝰ ē. Et ī penitētiariū ſūmi pōtificiſ aſſūptꝰ ī tanta veneratiōe ꝯfeſtim hītʰ ē: vt quicquid difficultatiſ ī curia occurreret: ad eum tāꝙͣ ad Apolli-niſ oraculū omneſ cōfluerent. Deinde ī generalem ordiniſ aſſumptuſ: paulopoſt impatiēſdignitatiſ (ſolitudiniſ humilitatiſqꝫ ſolertiſſimꝰ cultor ante tp̄ſ congregato Neapoli capi-tulo officio renūciauit. Senaſ deinde regreſſuſ ad optatū ſue deuotiōiſ locū ſe conferenſibidem vitam ſuā finiuit. Quo mortuo tanta cum veneratiōe ab oībuſ habituſ eſt: vt cumfreſ eum ex more ſepulture tradere vellēt a Senēſi ep̄o vniuerſo ppl̓o ꝓhibituſ eſt dicēſviꝝ tāte ſc̄itatiſ īſignē terra obrui licere: ſꝫ celebriori loco collocari: quo ī loco ī hodier- vſqꝫ diem: maxima veneratione ſeruat.Bulielmꝰ Bergomenſiſ ex nobili longoꝝ familia oriūduſ tituliqꝫ ſancti Nicholai ī carceretuliano cardialis preſbyter a Celeſtino quinto inſignitꝰ: hiſdē tēporibꝰ p̄ter īſignē doctrinam qua ī iure ciuili pōtificioue ꝑitiſſimꝰ ē hītꝰ: p̄ter ēt aliaꝝ bonaꝝ artiū doctrinam anmi ītegritatem quibꝰ optimꝰ vir iudicatꝰ ē: tāte auctoritatiſ gr̄e apud Bonifacium pontifcem fuit: vt hominem arrogantiſſimū: multiſ ī rebuſ repreſſerit: legationeſ difficillimaſei ſemper ꝯmiſerit.Enedictꝰ huiꝰ noīſ vndecimꝰ papa: natione Taruiſanꝰ ordīſ p̄dicatoꝝ ꝓfeſſor Nicholauſ antea vocatꝰ: ipſiꝰ ordīſ gn̓alis magiſter: Bonifacio tādē ſuffectꝰ: ſedit mēſibꝰ nouēvir quidē bonꝰ: tantoqꝫ principatu digniſſimꝰ: cuiꝰ ſanctitatē: miracl̓a a ſe poſt mortē editaet declarauere: quibꝰ certe īter beatoſ cēſeri ac cōnumerari potuit. Qui inito pōtificatu eoſ

AnnoChri MūdiPapa. 2ō3130 4 6503