129 1.XIII.InnoPudi Eha ¶ LiherFedericꝰ. 2.Chiuꝫ egei marꝭ īſula: hͦ āno ruēte iā paleologoꝝ īꝑio ī genuēſiū manꝰ hͦ mō ꝑuenit. Nā veneti Michaelē paleologoꝝ īpugnāteſ ⁊ virili aīo ꝯpͥmēteſ: cū deicē cepiſſēt: ad genuenſeſvenetiſ inimicoſ refugit: qui eū adiuuāteſ ⁊ venetoſ repͥmēteſ obſidiōe ſoluta. Chiū ſibiꝯquiſier̄t: quā nūcuſqꝫ nō ſine magͦ diſcrimīe ꝯͣ turcoꝝ īpetū defēſar̄t: lꝫ a quibuſdā āniſci-tra Mahumēti turcoꝝ pͥncipi tributaria ſit effecta. Olī hͨ īſula magnā claſſē hūit: ⁊ īperijmarꝭ ꝑ dieſ mſ̓toſ ſibi dignitatē vēdicauit. Indeqꝫ illiꝰ caſuſ ſꝑ varij fue̓. In ea maſtix na-ſcit̉: q̄reſ: genuēſibꝰ maximū affert emolumētū. In ea quippe Aruiſij ꝓmōtoriū ē: a quo teſte Pli. li. 14. naͣ. hiſt. optīa deducebāt̉ vina q̄ aruiſia dicūt̉. Uir. ī Daphni: Uina nouumfundam calatiſ aruiſia nectar.Rbanꝰ. 4ꝰ. pͣp̄: natiōe Gallꝰ: ex Trecacēſi vrbe natꝰ. Alexº ſuffectꝰ ſedit āniſ. 3. mēẜ. i.Papa. 191.⁊ diebꝰ. 4. Hic ⁊ ſi hūili loco natꝰ p̄ſtāti tn̄ ⁊ elegāti lingua fuit: q̄ aliqn̄ laceſſitꝰ ꝙ vilpre ortꝰ eēt: Rn̄dit: nobilē viꝝ nō naſci/ ſꝫ fieri v̓tutꝭ ⁊ nobilitatꝭ ē. Hic itaqꝫ pōtificatu ſuſce64 61 1262ptoſe galliſ ſtatī militeſ ꝯuocauit: quoſ Māfredo dicionē eccl̓ie vexāti obicēt. Cꝰ poſtea īſtitutū fuit ſolēnitatē corꝑiſ chr̄i cū ꝓceſſiōibꝰ ⁊ octauiſ a ꝯͣctiſ fidelibꝰ celebrari: eiuſqꝫ officiū ex veterꝭ teſti figuris ꝑ diuū Thomā aquinatē cēſuit eē fiendū. Ml̓taſ .n. pōtifex hic aīmoleſtias ob pͥncipū tyrānideſ ⁊ ꝑtialitatū factiōes ꝑtulit: qͣꝝ tēdio Peruſij vitā cū mortemutauit. Cuiuſ quidē corpuſ ī diui Laurētij fano ſepultū fuit. Ob cuiuſ mortem ceſſauitep̄atuſ menẜ. Hic ordineſ mendicāteſ fauoribus ac priuilegijſ pl̓imum iuuit.Philippꝰ Martini turriāi filiuſ: hͦ āno pr̄e defuncto: ī tyrānidē mediolanēſiū eidē ſucceſſit⁊ regnauit āniſ. 3. vir quidē aīo illiberali ⁊ ruſtico qui magr̄atū ſuſcepto ſtatiꝫ ī cremonēſeſꝓdiuit Couo oppido capto: ip̄ꝫ diripiēdū militibus dedit. Indeqꝫ pace īterueniēte pōtifice vrbāo cū cremonēſibuſ ꝯfecta Bergomū ī ſuā redegit ptātē: ac nouariā expulſa Tornielloꝝ familia ſuo iuri conquiſiuitComēteſ: hͦ āno īſigni magnitudīe ſupͣ treſ mēſeſ apparuit: quo pͥª apꝑāte Vrbanuſ ponti-fex īfirmari cepit: ſꝫ eadē ipſa nocte qͣ Urbanuſ obijt: ⁊ ipſe extinctuſ eſt.Albertuſ magnuſ: natiōe Suenꝰ Rathiponēſiſ ep̄ſ: ⁊ ordīſ p̄dicatoꝝ ꝓfeſſor: hiſ tꝑibꝰ pari-ſiꝰ clariſſimꝰ fuit: vir ſane tāte doctrīe: vt nēo ei an̄ponēdꝰ ſit: ꝙͣobrē ⁊ magni cognomentumadeptꝰ ē. Qui cū ꝑ ml̓toſ ānoſ Colōie ⁊ Pariſiꝰ publice theologiā ⁊ phīaꝫ legiſſet: ⁊ infinitoſ ꝓpemodū ꝯquiſiſſꝫ diſcipl̓oſ. tādē octogeſimū etatꝭ agēſ ānū Colonie. i2go. ſalutiſ nr̄eāno morit̉. Qui cū eruditiſſimꝰ eēt: oīa fere Ariſtotel̓ oꝑa optime comētatꝰ ē: ac ſuꝑ qͣttuorſn̄iaꝝ libroſ accuratiſſīe ſcripſit: magnāqꝫ biblie parteꝫ expoſuit. Euāgelia p̄terea ⁊ Pauliepl̓as declarauit. Sūmā quoqꝫ theologie īchoauit ſꝫ nō ꝑfecit. De ꝑuiſ v̓o naͣlibꝰ libꝝ ꝯpoſuit. Edidit ēt Coeuiſ libruꝫ ī quo quidē reſ naͣles theologie ꝙͣtū fieri pōt ꝑ ſil̓eſ oſtēdit.Leme̓ſ. 4ꝰ. papa: natiōe Narbonēſiſ. Euido fulcadij ātea vocatꝰ: Urbāo ſurrogatꝰ:Papa. 192.ſedit āniſ. 3. mēẜ. 9. ⁊ diebꝰ. ri. hic pͥº iuriſcōſultꝰ totiꝰ Gallie ſine ꝯtētiōe pͥmꝰ fuit vxorēhūit a qͣ ⁊ liberoſ ſuſcepit. Qua defūcta pͥº Podiēſiſ: deīde Narbonēſiſ ep̄ſ ꝓmotꝰ: pꝰ mo6464 1265dū cardīal̓ factꝰ: deniqꝫ ꝑꝑ doctrina ⁊ ſcitatē abſēſ peruſij pōtifex d̓ligit̉. hic ꝓphīe ſpū plenꝰ: ml̓ta p̄dixit an̄ꝙͣ fieret. Eiꝰ āt oꝑa ⁊ īduſtria pax īter Hēricū Anglie regē ⁊ Symonemmōtiſfortiſ comite: ac īter florētinoſ ⁊ ſenēſeſ ceteroſqꝫ italie ppl̓oſ ꝯfecta fuit. quoſ ēt quoad vixit ſua auc̄te ī ꝓpoſito ꝯtinuit. Atque Ednigē Polonie duciſſaꝫ viduā miracul̓ clarāī ſctāſ retulit. Reliquū v̓o vite ſue tp̄ſ ī ieiunijſ: vigilijſ: or̄onibuſ: alijſqꝫ oꝑibuſ boniſ cōtriuit: quibuſ p̄ſidijſ pōtificatū optīe admīſtrauit. Moriēſ deniqꝫ magno de ſe apud oēſ relicto deſiderio Uiterbij ſepelit̉. Quo mortuo cū dignū eidē cardinales nō īuenirēt maximacōtentio exorta eſt: ꝑꝑ ꝙ vacauit ſedeſ duobuſ anniſ.Bōdegar Soldanꝰ: hͦ āno egyptij regnū ſuſcipiēſ regnauit āniſ. 12. Qui ſuſcepto regno chr̄iānoſ Syriā inhītātes ſtatī debellauit. Indeqꝫ hoſtili aīo ī Armeniā ꝓfectꝰ: ⁊ ibidē chr̄ianoſ ꝑſecutꝰ ē. poſt modū Anthiochiā hītatoribꝰ vacuā ꝯp̄hēdēſ vniuerſā ferme deleuit. Septē poſtea āniſ decurẜ iterato Anthiochiā īuadēſ: eā cruētiſſima ſtrage affec̄: vn̄ ⁊ vniuer-ſū exercitū ſuū p̄da onuſtū cū ducētꝭ captiuoꝝ milibꝰ ī egyptū reduxit. Deniqꝫ dū ꝯͣ Aſſyrioſ pugnaret: ab eiſdē ſuꝑatꝰ ⁊ grauiſſime vl̓neratꝰ: Damaſcūqꝫ delatꝰ: meſtā effudit aīaꝫCapreolū Agri brixiani caſtellū frequētatiſſimū ⁊ nobiliſſimū: hͦ āno a Carolo Sicilie r̄ge126 5adiuuātibꝰ Guelphiſ brixiāiſ ab Vbertio palauicio Brixia pulſ iſ: capit̉ ⁊ inde hītatoribuſpl̓ſiſ: eoꝝqꝫ bōiſ ī p̄dā datꝭ fūditꝰ euertit̉. Carolꝰ .n. ſic̄ p̄miſimꝰ ē Gallia ꝯͣ Māfredū ī Siciliā vocatꝰ: cū ī Ciſalpinā deſcēdiſſꝫj Ubertinꝰ palauicinꝰ tū Brixie ⁊ aliaꝝ ciuitatū dn̄ſ aMāfredo rogatꝰ Carolo veniēti reſiſtē ⁊ ītinera p̄clude̓ ſtatuit. Sꝫ Caroluſ magno ſatꝭGuelphoꝝ exercitu ꝯꝑato ī Vbertinū apd̓ Cap̄olū mouit ⁊ eiꝰ agrū vbi ſtatiua poſuerat