Liber.XIII.Federicus ẜsin mari cepit ⁊ in carcere cōiecit. Qua ex re tātum dolorē Gregorius contraxit:vt nō diu poſtea ſuperuixerit. Hic Heliſabeth Ungarie regis filiam X ominicūpredicatoꝝ ducem. ⁊ Antonium ordīs minoꝝ fratrem vltimo ſui pontificatꝰ an-no in ſāctos retulit. Genuēſes ⁊ venetos ad co̓cordiam reuocauit: vtqꝫ deincepsin bellis gerēdis vtriſqꝫ impēſe cōes eſſent. ⁊ ſigna vtriuſqꝫ viciſſim ferrēt. Quitādē multis qͣſſatus erunis quartodecimo ſui pōtificatus anno moritur.Terremotus maximi eo āno repente exorti. ⁊ adeo grādes: vt in montibus ſaluijsad quinqꝫ hoīum milia periſſe dicant̉. Quo āno Friſia regio a marinis fluctibuspene tota ſubmerſa ē: vbi ad cētum milia hoīum demerſa refer ntur.Suardorum clariſſima Bergomēſium familia e germania tempore Federici Barbaroſſe delati quibuſqꝫ idem Federicus ciuitatis dominiū imperij noīe gubernādum commiſerat: hoc anno ab Acoleis ⁊ lazaronibus potentiſſimis viris pro eccleſia dominio ⁊ vrbe propellitur. Nam eo tempore ſeuiēte Federico predicto inciſalpina gallia multos nobiles extores fecerat: ⁊ ſuos germāos in eorum bonis ⁊loco ſuffecerat: inter quos hāc familiam diuitijs tum potētiſſimam ſurrogauīt vibi prefecit. Eo enim tūc multe italie ciuitates iniere. Inter quas Cremona: Ber-gomum: Parma: Regium: Mutina: ⁊ Papia vſqꝫ ad hūc Federicum in imperijpartibus ſtetere.Ludouicus predicti Ludouici regis frācorom filius hoc eodē āno: cum eſſet ānorū1 frācis regnare cepit. ⁊ regnauit ānis. 4i. hic cum eſſet chriſtiane religiōis ardētiſſimus emulator vigeſimo regni ſui anno copioſo chriſtianorum exercitu cōpa-rato vna cum Roberto ⁊ Carolo fratribus contra ſarracenos nauigauit: qui pri-mum Hanyata capta: ⁊ varijs inde preliſs cū ſarracenis proſpere geſtis ab eiſdētādem ſuperatus ⁊ captus eſt. Pro cuius redēptione Danyatam reddi opus fuit.Poſtꝙͣ etiam ſepe ⁊ ſepius cum eiſdem ſarracenis proſpere dimicaſſet (morbo inexercitu ſuo preualēte) vna cum Ioāne filio ⁊ Martino patriarcha. ac nonnullisregni ſui proceibus interijt. Qui dum īfirmitate grauatus lecto decumberet. Gratias deo agēs: ꝓ ſe ⁊ exercitu ſuo orans dicebat. Fac nos queſumus domine deuſproſpera mūdi deſpicere: ⁊ nulla eius aduerſa formidar̄. Indeqꝫ: Eſto (inquit do-mine propicius plebi tue ⁊ quaꝫ tibi facis eē deuotam benigno refoue miſeratusauxilio. Poſtremo dum morti appropinquaret ſuſpiciēs in celum dixit. Introiboin domum: ⁊ adorabo ad templum ſāctum tuum: ⁊ cōfitebor nomini tuo. Quibꝰdictis: beatum celo reddidit ſpiritum. Quem Bonifacius octauus ꝓpter frequentia eius miracula in ſāctos retulit cōfeſſores. Eo nāqꝫ mortuo: Carolus eius fr̄ nihilominus cōtra ſarracenos claſſem non modicam cum ſubſidiarijs legiōibus inaphrycam ꝑduxit. Sed cum vi peſtilētie cepta proſequi nō poſſent: ꝗbuſdam cōditionibus ſarracenis impoſitis re infecta rediere.¶ Uiri diſciplinis excellētes.Antonius patria hiſpanꝰ Ulixbona ciuitate oriūdꝰ ordīſqꝫ mīorū fr̄: vir vtiqꝫ ſan-ctus: hoc āno Patauij īfinitis clarꝰ miraculis morit̉. ⁊ a Gregorio pōtifite magnoeas ob res ſtatī in ſctōrū ꝯfeſſoꝝ refert̉ ꝯſortiū. Et cū inter religioſos nō ſoluꝫ ſueetatis: ſed ēt prioꝝ ſeculorū oībus lr̄is ornatiſſimus eēt: ſacraꝝ lr̄arū archa cogno-minari meruit. Et cū Tholoſe: Bononie: Patauijqꝫ theologiam egregie docuiſſet ſermones de huiuſmodi re nō paucos edidiſſe fertur.Acurſius florētinꝰ iuriſcōſultꝰ doctiſſiūs vir ⁊ Azonis auditor: hac ip̄a tēpeſtate vtip̄e ī autētico teſtatꝰ ē floruit: ꝗ cū eēt bōaꝝ artiū ſtuoijs ornatꝰ: ac ēt ſapīa reipub.gubernāde plurimū īſignitꝰ: totū iuris ciuilis corpus primus gloſis ornauit.Bartholomeus Brixianꝰ clariſſiūs decretoꝝ doctor. ⁊ ipſe hiſdē tp̄ibus additiōesad Decreti gloſas eo quo nūc hēntur ordīe fecit. Nōnullaſqꝫ diſptatiōes ī decretaliū libris ꝯpoſuit: que rē ipſam mirifice aperiunt: ſicut ipſe in queſtionuꝫ ſuaruꝫprīcipio teſtatus eſt. Scripſit preterea epiſtolarum volumen: ac chronicam de Italie vrbibus: ⁊ ꝙͣmaxime Brixie ⁊ Bergomi.Odefredus preterea beneuētanus doctor: Azoniſqꝫ auditor: hac ipſa tēpeſtate: cuꝫeēt eruditiſſimus vtriuſqꝫ iuris doctor in eiſdem vtiliſſimū opus cōpoſuit.
AnnoChriſti Mūd