IXIII.Pudiᵐʰ. Ebrnū ¶ LiberFedericus ſecūdusrem pontifex multos cruce ſignatos impulit: contra eos arma ſumere. Qui-bus deuictis: cruciferorum ordinem iam ſopitum ⁊ pene extinctum inſtauransmultis priuilegijs ⁊ gratijs mirū in modū auxit. Eidē auteꝫ poſtmodū ordini Innocentius quartus deuotione affectus: apud Lugdunū exiſtens regulam edidit:⁊ eiſdē religioſis obſeruādā tradidit. atqꝫ crucē ſēper ipſis religioſis in manibꝰ portare precepit. Ipſius aūt ordinis auctorem ⁊ ducem beatū Quiriacum epiſcopuꝫ⁊ martyrem tempore Helene imperatricis primum fuiſſe tradunt. Qui cum a Iuliano apoſtata cum innumerabilibus chriſtianis paſſus fuiſſet. idem ordo ad nihi-lum ferme vſqꝫ in preſens tempus redactus eſt.Petrus altiſiodorēſis Henrici imperatoris filius tertius gallorū in imperio cōſtantinopolitano imꝑator: hoc āno patre ſublato imperiū ſuſcipiēs imperauit ānis. 9.Qui ſuſcepto imperio confeſtim vna cū Iola vxore Romaꝫ veniens ab Honoriotertio imperij coronā apud ſāctum Laurētium extra muros accepit. Qua ſuſce-pta vna cū Ioāne cardinali de colūna legato a pōtifice declarato: ad res Aſie re-formādas cum copijs ab Innocētio pontifice excitatis mox trāſiuit. Is enim Petrus venetis in receſſu promiſit. Syrachium vrbē a Theodoro Epyrotarum duce dolo captū recuperare. Miſit ergo Iolem imperatricem ⁊ cardinalem cōſtan-tinopolim. ⁊ ipſe Syrachium petijt: quā pluribus diebus oppugnauit. Sed cumob munitionē vrbem capere nō poſſet: ſoluta obſidione ſub fide publica Theodori predicti: terra iter faciens in teterrimis mōtibus dolo ab eodem Theodoro captus ī obſcuriſſimum carcerem coniectus eſt. ⁊ dum biennio in carcerem detine-retur: Ioles vxor imperium prudenter adminiſtrauit.Onorius tertius papa: Americo ciue romāo genituſ Innocētio ſucceſſith Qꝛ ſedit ānis decem: ⁊ mēſibus. 7. ⁊ diebus. i3. Uir ſane doctus (⁊ vt paſtorem decet) optimus. Qui pōtificatu inito īperiales titulos Federico ſe-cūdo contulit̓. Verum cum poſtmodum eccleſiaſtica iura ſibi vſurpaſſet: anathe-64 6 k217mate ab ipſo pōtifice primo notatus etiam īperij dignitate priuatus eſt. hic Pe-trum Altiſiodorenſem Cōſtatinopolitanum imperatorem coronauit. Ordinespredicatorum ⁊ Minorum cōfirmauit. Ordinem vero noſtrum Eremitarum di-ui Auguſtini (prout innocētius fecere) protegēdum ſuſcepit hieroſolymorū regeꝫIoānem noīe ex Aſia Romam veniētem benigne ſuſcepit. Quem ⁊ multis muneribus donatum in Angliam remiſit. Baſilicam diui Laurētij extra muros: ⁊ baſilicam ſācte Uiniane. necnō ⁊ Petri ſāctaſāctorum reſtituit. Edeſqꝫ Marij edifi-cauit. ac decretales multas ipſe compoſuit. Et cum in omnibus bene: optimeqꝫvitam duxiſſet. Tadem moriēs in baſilica ſācte Marie Maioris ſepelitur.Predicatorum ordo velut nouum ⁊ ſplēdidiſſimum ſydus: inter dēſiſſimas peccatorum tenebras a beato Dominico diuinitus ſub regula diui Auguſtini nouiter in-ſtitutus hoc āno poſt multas improborum impugnationes. Tādem ab Honoriopontifice: ipſo patre ⁊ fundatore Dominico inſtāte: ⁊ procurante auctoritate apoſtolica approbatur ⁊ confirmatur. Increbuerat enim tūc ex hereticorum multitu-dine: ⁊ imperatorum temeritate: tāta clericorum ⁊ improborum virorum licentiavt nulla religionis facies in eccleſia dei cognoſceretur. Dixiſſes enim eo tunc omnes non modo chriſtianos: ſed etiam clericos ⁊ monachos in italia: aut inquili-nos eſſe: aut ex extrema omnium nationum fece eo commigraſſe. Chriſtianorūitaqꝫ Dominus Ieſus Chriſtus turpitudine ⁊ calamitate commotus hunc po-tiſſimum ordinem predicatorum ⁊ minorum in vrbibus excitauit: vt collabētemchriſtianam religionem erigeret. ¶ Uerum quia luſco quidem illuceſcente ſole-etiam aer qui lucidus eſt nebuloſus videtur. Iccirco multi: quorum vita malaerat: ordines hos damnantes: ⁊ improbantes in eos proſilire ceperunt. ⁊ quodam inſano liuore parciti: eos tanquam mendaces: ⁊ illuſores affirmabant.Et vrbibus pellendos eſſe dicebant. Vnde ⁊ eorum ſupplicationes: ⁊ preces abſynodo lateranenſi reiecte fuerūt. Et quia (vt ſcriptura ait) nō ē ſapī a: nō ē ꝯciliū