AnnoDidi Chrini ¶ Liber.XII.Benricusqingreſſuſqꝫ vrbem mediam diripuit. Inde igni appoſito preda ingenti ditatus au-fugit. Qui paulopoſt inſule ingreſſum a fratre proprio interfectus eſt. De huius ātregni ſucceſſu ⁊ progreſſu infra dicemus cum de regibus ſuis paſſim tractabimꝰ.Papa. 185.Annocentius tertius papa: patria campanus: patre Trāſimūdo Ananinoex infima plebe nato: papatum poſt Celeſtinum accipiens: ſedit annis. 1g.G57 1198men. 4. ⁊ diebus. 24. Uir certe in omni genere vite probatiſſimus atqꝫ do-ctiſſimus. Qui a primeua etate Pariſius litteris operam dedit: vbi tantum ꝓfecit:vt poſtmodum multa librorum volumina compoſuerit. Scripſit enim inter cetera libros tres: vnum de miſeria conditionis humane. ſecundum de miſſa: ⁊ tertium debaptiſmi ſacramento. Sed ⁊ ſuper pſalmos penitētiales tractatus habuit: edidit ⁊ſermones temporibus ac diebus ſolennibus accommodatos. Decretales antiquascompoſuit: ſanciuitqꝫ ac obſeruari mandauit: in quibus multas improbat hęreſes:ſicut in voluminis principio habetur. Eius autem opera ⁊ impēſa hoſpitale ſanctiSpiritus conditum ⁊ magnis prouentibus auctum fuiſſe conſtat. Baſilicam ſanctiSiſti vetuſtate collabentem reſtituit: vniuerſis eccleſijs: que in vrbe erant pro con-ficiendis calicibus: argenti libram vnam dedit: ⁊ altare beati Petri plurimum ornauit: verum dum Peruſiſ tollende diſcordie cauſa: que inter Genuenſes Piſanoſqꝫvigebat: profectus eſſet ibidem in pace quieuit. Hic ordinem noſtrum eremitarumſancti Auguſti ſub tutela apoſtolica primum ſuſcepit: ſicut patet ex indulto: quod incipit: Solet annuere.Ioannes Angloꝝ rex: hoc ipſo anno Rychardo eius fratre ex telo catapulte interfe-cto: Anglie regnum ſuſcepit: cui cum poſtea Ludouicus francoꝝ rex maximum in-tuliſſet bellum. Ioannes auxilio diuino vſurus: ſtatim Angliam Hyberniamqꝫ ro.eccleſie vectigales fecit. Nam centum auri marchas quot annis ſe eidem ſoluturuꝫſi ab eius impetu (dominus liberaret eum) pollicitus eſt. Et victoria parta: poſteaaliquādiu ſeruatum eſt.Ioannes bonus natione Mantuanus: ordinis eremitarum ſancti Auguſtini inſtau-rator ⁊ pater: hiſdem temporibus cum multis annis in Flaminia (ꝙͣmaxime) ⁊ vmbria vitam religioſam ducens multa cenobia erexiſſet: ⁊ religionem ipſam labefa-ctatam verbo ⁊ exemplo erexiſſet: apud Mantuam reuerſus: miraculorum gloriaclarus habitus eſt: de cuius vita multa ⁊ incredibilia (quaſi non credētibus) ſcriptahabent̉: que ſi oīa enarrare vellē: ordinis ſuſcepti ⁊ voluminis modū excederem: ſꝫhec pauca ad multorum edificationem ſcripta ſufficiant. Mortuo namqꝫ eius pr̄e:Hic Ioannes bonus cum eſſet etate floridus per annos multos lubricis hyſtrioni-bus inheſit. Quod mater que Bona vocabatur animaduertens preces cum lachrymis ad dominum indeſinenter effundebat. Cuius preces dominus ſuſcepit: ⁊ filiuꝫpereuntem graui morbo percuſſit. Cunqꝫ Ioannes bonus vite ſue diſcrimen haudparum pertimeſceret: votum vouit: ſi priſtine ſanitati redderetur: deo in habitu re-ligioſo ſe perpetuo deſeruiturū. Qui vbi ſanitatem adeptus eſt: cū diligentē ꝯfeſſione vrbis ep̄o feciſſet matre iam defuncta oēs ſb̓e eius facultates vendidit: ⁊ paupe-ribus erogauit. Nihil ſibi oīo reſeruans. Sicqꝫ nudus ⁊ Chriſti ſpe ac fide armatꝰſtatim in Flaminiam haud procul a Ceſena vrbe ſb̓ quodā ſpecū cōceſſit: vbi mirū īmodum corpus ſuū affligēs: maximū ſibi ſanctitatis nomen ꝯparauit. Indeqꝫ ſuſcepto religionis eremitarū habitu adeo in principio carnalibus incēdijs pulſatꝰ fuit:vt parū abfuerit: quin a ꝓpoſito ſancto retrocederet. Sꝫ miles Chriſti manum mittēs ad fortia doloris incēdio: carnis extinxit incēdiū. Nam arūdinē ſuſcipiens ī multas diuiſit particulas: eaſqꝫ peracutas ſub vnguibus infigens taliter ſuꝑ lapidē contudit: vt vſqꝫ ad ſummitate digitoꝝ infigerent. Quo vehementiſſimo dolore exanimis in terrā cadēs tribus diebus noctibuſqꝫ eo modo permāſit. Uerū pius dn̄s ſeruuꝫ ſuuꝫ nō deſeruit. ſed ꝑ viſum ei apparēs adhortatus ē euꝫ dicēs: Quia bene ce-piſti optime vitā ꝯſumabis: nec deinceps vllo pulſaberis vitio. Elapſaqꝫ viſione oīprorſus dolore alienū ſe ſenſit. ⁊ gr̄as deo agens immēſas credibili poſtmodū abſti-nētia vſqꝫ ad mortē corpus ſuū afflixit. Eius aūt exēplo ꝑ totā Flaminiā ⁊ Umbriānō mō eremite ſꝫ ⁊ ſeculares ad eū ꝯfluxere: quē et pr̄em ducēqꝫ ꝯſtituere. Audiēs