¶ LiberChriſti Mūo.XI.Cōſtātinus. 6.Eo qͣrtus 35. cōſtātiopolitāus īꝑator poſt pr̄em Cōſttinū imꝑauit ānis. .5.Leo. 4cuius tēpore imperiū fere noīe vigebat. Nā illud in oriente barbari ꝯtinueoccupabant. ⁊ romani iam a bello deſtituti ad gallos reſpiciebāt. Hic mortuo pre q̄ de Bulgaris triūphauerat in Syriā expeditionē duxit. Sed leuibus fa 75 3 597 2ctis excurſionibus: vbi hoſtes in ſe vēturos didicit: domuꝫ trepidus redijt: ⁊ ociodeditus ſe innūeris īmerſit flagitijs. Amauit aūt lapides p̄cioſos. Un̄ ⁊ coronaꝫp̄cioẜ ornatā lapidibus ex ſacrario ſācte Sophie ſuſtulit: ⁊ capiti ſno īpoſuit: qͥ ꝑꝑfrigiditatē illū ad īteritū ꝑduxit. Huic Hyrena atheniēſis mulieꝝ omniū pulcherrima ⁊ pijſſima vxor fuit: que poſt eius mortē vna cū filio imperiū accepit.Cōſtātinus. 6Qonſtātinus. vj. Ltōis ipſius imꝑatoris filius. 36. cōſtātinopolitāus imcperator defūcto pr̄e imꝑauit vna cū mr̄e Hyrene annis. io. Que quidem773 5972prudētiſſima ⁊ religioſa mulier fuit. hec ſtatim imꝑio adepto ꝯciliū ſcd̓min Nicena vrbe trecētoꝝ ⁊. 30. ep̄oꝝ ꝯgregauit: in qͦ inſtitutū ē vt qͥ ſacraſ imagīesdelēdas de cetero dicerēt: ꝑpetuo anatheate necterent̉. Sācitūqꝫ ē ſpūmſcm̄ a pr̄e⁊ filioqꝫ ꝓcedere. Sꝫ nō tulit diu Cōſtantinus ſcm̄ mr̄is imꝑiū: qꝛ pr̄is flagitia ſb̓ſecutus quorūdā flagitioſiſſimoꝝ ſuaſu nō multo poſt id decretū abrogauit. Cumigit̉ Cōſtātinus cū mr̄e. io. ānis īperaſſet: orta diſcordia mr̄i imꝑij admīſtrationeꝫviolēter abſtulit. ſoluſqꝫ ānis .5. imꝑauit. ⁊ Mariā duxit vxorē: cuius Theodoraꝫcubiculariā ⁊ ācilla ardēs vt ea licētius potieret̉ vxorē in mōaſteriū detruſit. adul­ Nat p tta ra-terā v̓o īꝑiali corōa decorauit. Sꝫ ⁊ aliud addidit flagitiū: ꝙ multos nobiliū ſuoꝝſine cā excecauit aſſerēs eoſcū hyrene ꝯiuraſſe. Ouibuſ flagitijs irritati ciues Hrenē reuocarūt: q̄ reuerſa Cōſtantinū cepit: ⁊ effoſſis oculis in carcerē cōiecit: vbimerito tanꝙͣ parricida ⁊ ſacrilegus vitā finiuit. Mr̄ aūt ſola anniſ. 4. īperauit. Etaudita Caro. magni fama legatos e Cōſtantinopoli in italiam miſit vt cū eo fedushr̄et: īperiūqꝫ cū ſuis terminis diuideret. in qͣ quidē diuiſiōe Hyrene ea Italie ꝑsobuēit q̄ ad dexterā Neapolis incipit. ⁊ ad ſiniſtrā Māfredonia q̄ cum infero etſupero mari clauditur: ac et Sicilia. Reliqͣ v̓o pars Carolo ex federe obtigit.¶ Sanguis Chriſti Mantuanus.Iudeus quidam his tēporibus apud Syriam ira in chr̄ianos parcitus Chr̄i ima-ginē lancea ſuffodit: ex qͣ ilico ſanguis vbertim effluxit: quo ꝓdigio tremore correptus: ne ſāguis deperiret vas vulneri appoſuit: de quo cū nonnulli languētes liniuiſſēt: ⁊ ſāitatis beneficia recepiſſēt. Iudei ꝯpūcti ad fidē Chr̄i ꝯuerſi ſūt: queꝫ ſāguinē diuino diſponēte ꝯſilio Mātue allatū ferūt: vbi cū ꝓpter crebra miracula inprecio hr̄et̉. Carolus īperator ad Leonē papā ſcripſit. ⁊ petijt ab eo d̓ hac re cer-tificari. Leo igr̄ pō. cū. romāoſ moleſtoſ hr̄et ſūpta occaſiōe mātuā vēit: viſiſqꝫ fre-tibꝰ miracl̓is ip̄ꝫ chr̄i ſāg. apꝓbauit: ꝙ ⁊ n̄nulli alij pōti. effece̓. ⁊ nc̄ vſꝫ magͦ hr̄i p̄cioAuream laminam hiſde temporibus apud Conſtantinopolim in ſepulchro cuiuſ-dam inuētā fuiſſe tradūt: in qͣ ſcriptū erat. Chruſ naſcetur ex virgine Maria. Etcredo in eum. Sub Conſtantino ⁊ Hyrene. O ſol iterum me videbis.Obelerius Antecius Methamaucēſis tribunᵈ nonꝰ venetoꝝ dux: hͦ āno ī Methamauco oīuꝫ ſuffragijſ cr̄atꝰ c̄te ducauit ānis. 2. vir tāto īdignꝰ magr̄atū: ꝗ cuꝫ prīcipatū adeptꝰ eēt miro odio in ciues exarſit: ſeditiōeſqꝫ ac tyrānides in vrbe ſuſcitauit.Un̄ ⁊ merito ab ipſis ciuibꝰ odio hītus ac pr̄ia pulſus Taruiſū ſe cōtulit: vbi ab e-xulibꝰ venet̓ iteꝝ r̄uocatꝰ dux d̓nuo creatꝰ fuit: ꝗ Btūꝫ fr̄eꝫ ducatꝰ ꝯſortē accepit. ſꝫcū ſeditōes magꝭ ac magꝭ īdieſ ſuſcitaret: magr̄atū tādē d̓iectꝰ ī patibl̓o vitā finiuit.Beatus āt Obelerij ducis germāus decimus venetoꝝ dux poſt fr̄eꝫ ducauit annistribus ⁊ diebus. 4 Huius inſtigatiōe cū Pipinus Caroli filius venetis belluꝫ indixiſſet: eoſqꝫ apd̓ Taruiſiū ſuꝑaſſet: veneti cū Carolo ⁊ eius filio ꝑ federa ꝯuene-runt: ꝗbus federibus actū ē: vt Btūs apd̓ Methamaucū exularet. Has ob res ve-neti Fracleā deſtruxerūt: ⁊ multi Eracleani ciueſ in vrbē ꝯflixerūt. Et cū nūc vſqꝫvenetiaꝝ ciuitas ꝑui momēti fuiſſet Eracleani illam auxere. Quo anno etiaꝫ Aꝗleienres deſerta Aquileia in venetiarum vrbem populariter cōmigrarunt: adeovt tūc ſcd̓a vrbis ꝯditio fuiſſe dicat̉. Hi poſtea venetias vſqꝫ ī hͦ tp̄s gubernaue r̄tAngelꝰ Baduarius. xj. venetiarū dux hoc āno oīum ſuffragijs in Rino alto creatus 792