AnnoChriſti Oūdi¶ LiberConſtantinus⁊ Zamaſi pape Cyrilli hieroſolymitani ⁊ Nectarij alexandrini temporibus contra Macedoniū cōſtātinopolitanū epiſcopū. ⁊ Eudoxiū: qui negabant ſpiritū deum eē. Et hi omnes cōdemnata prefata hereſi ſtatuerunt canōes quattuor. Quorum auctor maxime beatus Nectarius cōſtantinopolitanus fuit.Tertia Epheſina pucētorū patrum magno Theodoſio prīcipe ⁊ pontiſice Celeſti.no: Iuuenale cōſtātinopolitano ep̄o. ⁊ Cyrillo ꝯtra Neſtoriū cōſtātinopolitanuꝫepiſcopū: ꝗ beatā virginē Mariā nō dei ſed hoīs tm̄ genitricē appellauit. vt .ſ. aliāperſonā carnis: aliā faceret deitatis. Hi. xv. capl̓a contra huiuſmodi blaſfemiasauctore deo: eodemqꝫ ſancto Cyrillo anathematizando deſcripſerunt.Quarta calcedonēſis ſexcentoꝝ ⁊. xxx. patrū Leonis pōtificis ⁊ Martiani princi-pis. Iuuenalis hieroſolymitani: ⁊ Anatholij conſtātinopolitani ep̄i tēporibꝰ ꝯtraEuthicen cōſtātinopolitanū abbatē aſſerētē Chr̄m poſt hūanā aſſūptionē non exduabus naturis exiſtere: ſed ſolā in eo diuinam naturā permanere. Et hi quidemp̄ſcriptā hereſim condemnantes ſtatuerunt canones vigintiocto: quorum auctormaxime ſanctus Anatholius epiſcopus fuit.Quinta celebrata fuit Cōſtantinopoli ꝯtra Theodoꝝ mopſotenū ⁊ oēs hereticosqui Mariā virginē ſolū hoīem peperiſſe dicebant: nō deū ⁊ hoīem. Qua in ſynodo conſtitutum ē vt beata virgo Theotocos diceret̉: ꝗa v̓e deuꝫ ⁊ hoīem peperit.Hec autē Inſtiniani principis tēporibꝰ ⁊ Iulij pape domini Antiocheni: ⁊ Euti-cii cōſtātinopolitani hīta fuit. Qui oēs quattuordecim capitola anathematizandoſcripſerūt cōtra Theodori ⁊ ſociorum eius blaſfemias.Euerūt ⁊ alie. xxiiij. ſynodi: vt hētur in canōe. 13. di. Diuerſis temporibꝰ hīte: quetamē eiuſmodi auctoritatē quā ſex prīcipales ſynodi p̄dicte nō obtinuerūt: qͣs hic¶ Utri doctrinis excellentes.breuitatis cā omittimus.Theodorꝰ Angloꝝ Archiep̄s: vir doctiſſimꝰ optimuſqꝫ ꝑ hoc tēpus apd̓ Angliamfloruit qͥ inter cetera referete Paulo hiſtorico librū edidit in quo declarauit qͥ penitentia vnūquodqꝫ peccatū dilui poſſet: ſed ⁊ cōmētaria in diuiniſcompoſuit.Damianꝰ quoqꝫ papiēſis ⁊ Māſuetus medio anēſis epiſcopi his tēporibus doctrina ⁊ ſāctitate plurimū valuere. Quoꝝ epiſtole ſextā ſynodum multū iuuere. Inbus hec potiſſimū ſcripta erant. Hec eſt vera dei ⁊ hominis fides vt due credantin deo voluntates: dueqꝫ operationes.Seuerinus Agaunenſis abbas ad hec vſqꝫ tempora peruenit. Qui in uita pariterin morte multis claruit miraculis. Huius precibus Clodoneus francorum Rexadiutina ſua infirnitate liberatus fuit.Stella quaꝫ greci Cometē vocant eo āno per tres cōtinuos menſes apparuit: ⁊ plu 75uie magne frequētiſſimaqꝫ tonitrua: qualia nūꝙͣ antea audita fuere. Que oīa ma-ximas ⁊ ꝓximas clades indicauere. Unde mox vniuerſalis maxīaqꝫ peſtilētia ſubſecuta ē: qua Papia primum fere depopulata: ⁊ per ānum derelicta eſt. Scribit .n.Paulus hiſtoricus liº. vº. his frequētibus pluuijs oēs ſegetes ꝯculcatas iterūqꝫ fuiſſe renatas: ⁊ ad maturā frugē ꝑueniſſe: ⁊ preſertī ī vrbibꝰ nr̄is ciſalpīe gallie.Theodorus duodecimus frācoꝝ rex hoc āno patre ſublato regnar̄ cepit: ⁊ regnauitānis quattuordecim: vir callidi ⁊ aſtuti ingenij: nec cōſilio minꝰ ꝙͣ māu promptusqui multas tyrannides in regno exercuit. Hebroynum enim quendā nobiliſſimuꝫhabuit conſiliariū: cuius cōſilio oīa gubernabat qui magna in Auſtraſios inſolentia vſus hunc ipſum regem cum ingēti exercitu aduerſus eos duxit. Sed Hebroyno a Pipino Auſtraſioꝝ regule interfecto deuictus rex fuit. ⁊ Pipinus guberna-tor regni ⁊ maior domus regie effectus fuit.Garimbaldꝰ Grimoaldi regis filiꝰ vndecimus lōgobardorū rex hoc āno adhuc pu 78er pr̄e morte ſublato regni iura ſuſcepit: ⁊ regnauit mē. 3. Eo nāqꝫ tēpore Partharis quē pueꝝ Grimoaldꝰ Papia pepulerat teſte Paulo hiſtorico liº. vº. cº. 34º. dumexul ex gallia in Britāniā traiiceret ī certa voce admonet̉: vt mortuo Grimoaldoregimen paternum repetat. Qua quidem voce permotus licet incertuſ habereturauctor in italiam redijt: ac tertio menſe poſt Grimoaldi mortem regno paterno ſinec oatentione potitus eſt.