AnnoOūdi Ebrimt ¶ LiberIuſtinus iuniorDyberinis vſqꝫ ad Sitanum ſinum eſſe: in qua Simeſſa ciuitas maritima fuit: ⁊ inmediterraneis ponit aborigenes Rutilos: Volſcos: Bernicos: ⁊ alios ꝗ prox imuꝫMariis incolūt Apeninū vſqꝫ ad veteris cāpanie terminos. In ea romanā vrbemOſtiam: Eaietā. Uiletrū: Anagnam ⁊ alias ciuitates collocat. Quartam regioneꝫSpoletani ducatus Umbriā appellat: in qua Tiphernū caſtellanā ciuitatē: SpoleUmbriatum: Aretiū: Nuceriā ⁊ Sabinoꝝ regionem ponit. Picenū autem ſiue BarchiaꝫDicenumAnconitanā ꝓ quinta regione collocat: que ⁊ aliquādo Marchia firma dicta fuit:in qua ſunt Firmū Eſculum: Camerinū: Urbinū: Recanata: Ancona: Senogalia⁊ Piſaurū. Sextam vero Apruciū facit in qua p̄cipue Troiam: Aquilā: OrtōnamApruciuꝫAquinū ⁊ montē Caſſinū ponit. Septimā item Cāpaniā dicit que a nōnullis Terra laboris vocari ſolet: ī qua Neapolis ē: ⁊ Cume: Nola: Capuaqꝫ: Apuliā quoqꝫTerra laborisoctauam regionē fuiſſe dicit: in qua montē Garganū: Barium: ⁊ Beneuentū conſtiApuliatuit. Aliā deinde regionē ex Italia elicit ⁊ Hiſtriā appellat: in qua Iuſtinopolim:DiſtriaPolam dicit eē: ⁊ Stridonem oppidū ſancti Hieronymi patriaꝫ: quod hodie Sdrigna appellat̉. Decimā Forum iulium noīat: in qua Aquileia ⁊ Utinū habemꝰ. UnForū iuliūdecimā Marchiā Taruiſinam dicit: in qua Feltrū Taruiſium: Patauiū: UicentiāBarchia taruiſins⁊ Ueromaꝫ ponit. Duodecimā vero Uenetias ꝓ vna regione nō immerito facit eoUenetieꝙ nō ſolū eius opes alijs regionibus eēt equiperande ſꝫ etiā qꝛ multe vrbes ⁊ multa Uenetiarum oppida exciſa eam ꝯdidere vrbē. Romādiolam ſiue Flamineā/ proFlamineatertiadecima inſtituit: in qua Emiliā ꝯprehēdit: vbi Ariminū: Ceſenam: ForliuiūFauentiā: Imolam: Raueuā ⁊ Bononiam deſignat. Ultimā regionem LūbardiāLūbardiafacit: in qua innumerabiles ponit ciuitates: vꝫ Mutinā. Rhegium. Ferrariā. Mātuam. Parmā. Cremonā. Brixiam. Bergomū. Comū. Nouariā. Vercellas. Eporediam Thaurinum. Montē regalē. Aſt. Albam. Aquenſem. Caſſale. Alexādria-Derdonā. Placentiā. Ticinū ⁊ Mediolanuꝫ collocat. Has aūt ꝓuincias ſiue regiones cū longobardi preter Romā inuaſiſſent ⁊ ſuos duces: ſuoſqꝫ prefectos vbiqꝫ poſuiſſent (Italie noīe oblitterato) a ſe Lumbardiā appellauerūt. Uerū apd̓ Ticinūꝯſtituta regni ſede ibidem apd̓ circūſtantes ciuitates id Lūbardia nomē ſolum in-ter Uercellas Tridentū. Ueronā. Bononiā: liguſticorūqꝫ montes reſeruatuꝫ ē. Hīquidem Lōgobardi omniū ꝗ Italiā exteroꝝ occupauerant ſuperbiſſimū Italie nomē euertere conati ſunt. Non ſolū regionū nomina: ſꝫ ⁊ leges nouas ꝯdentes mores⁊ rictus romanoꝝ ac rerum vocabula adeo mutauerūt vt affirmare auſim ēt latini-tatem qua Romani ⁊ pleriqꝫ alij populi vtebant̉/ eoſdē permutaſſe: ⁊ vulgarem locutionem italicam nūc appellatā introduxiſſe. Quam tamen latinitatem celebrē antiquam Gothi plurimum corrumpere.Longobardi aūt vt Paulus liº. 5º. refertꝭ a lōgis bardis dicti ſunt: eo ꝙ capitis coma-a ceruice vſqꝫ ad occipitiū tondebant: ⁊ a facie vſqꝫ ad os comā demiſſaꝫ ⁊ diſcriminatā habebat. Eorūqꝫ veſtimēta larga ⁊ lōga ⁊ ꝙͣmaxime linea qualia etiā angli ⁊ſaxones habere ꝯſueuerāt ornati etiam erant latioribus inſtitis vario colore conte-xtis. At calcei vſqꝫ ad poplitē ſciſſi ⁊ corigiati. Calige apoplite pēdentes corigiarūlaqueolis hincinde ligate. Hi primū ab inſula Scaudania originē duxere ex qua ꝓ-fecti Aionē ⁊ Thatōnem duces habuerūt: ꝗbus defunctis Agilmundus Aionis filius rex creatꝰ ē: ꝗ ⁊ 33. annis ſuꝑ eos regnauit. Cuius tēporibꝰ me retrix quedā vnopartu ſeptem edidit filios: quos cū in piſcinā enecandos ꝓieciſſet Agilmūdum regeeo loci trāſire ꝯtigit: Uidenſqꝫ rex paruulos exhorruit facinus: ⁊ admirans ꝗdnamhoc eſſet haſta quā manu geſtabat eos volūtare cepit. Unus vero ex eis cū ſtatiminiecta manu haſtā ꝯprehendiſſet miſericordia motꝰ ē rex eūqꝫ futurū magnū ꝓnunciās e piſcina educādū abduxit. ⁊ qꝛ de piſcina (que eoꝝ lingua lama dr̄) extraxit euꝫLamuſium noīauit. Qui cū adoleuiſſet ſtrenuus in oībus euaſit adoleſcēs. Cū autAgilmūdus rex a Bulgaris interfectꝰ eēt: Lamuſius ſiue Lamuſio ſb̓rogatꝰ ē: ⁊ regnauit. 40. annis. Hic Bulgaros maximis afflixit cladibus. Quo mortuo tertio loco Letheiꝰ eiꝰ filius ſucceſſit: ꝗ ēt. 40. annis regnauit ⁊ Hildoochim filiū ſucceſſorereliꝗt: quē ſecutus ē Godoochus: regnauitqꝫ annis. 12. ⁊ Rugilandā ꝓuinciā Danūbio ꝯtiguam cepit: quo defuncto Daphon eius filius regnauit annis .5. cui ſucceſſit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten