AnnoFIII. Chriſti Mūdi¶ LiberDoclitianuCarauſio alecti fraude in Britānia interēpto poſt annos. x. Britāniā recepit. SedCōſtātinus cū primo in Gallia male pugnaſſet renouata ẜo pugna multa Alema-noꝝ milia (qui eo venerāt mercēde ꝯducti) interfecit: Galliaſqꝫ pacatas reddidit.Dioclitianꝰ aūt. xº. imperij ſui anno cū octo mēſibus Alexandriā reſiſtēte Achileoobſediſſet tandē captā ſuis militibus eaꝫ diripiendā dedit: atqꝫ ꝑ totam Egyptuꝫmultos proſcriptionibus: exilijs: alijſqꝫ vexationibus vexare p̄cepit. Quibꝰ geſtis13º. anno cū Maximianꝰ duobus p̄lijs ꝯtra Narſeū ī oriēte bene pugnaſſet. Poſtremo inter Galietiū ⁊ Caras ſuperat. Qui amiſſis copijs ad Dioclitianū cōfugit: aquo ita arroganter exceptus fuit: vt ꝑ aliquot paſſuū milia purpuratus ante currūeius cucurriſſe dicat̉. Qui poſt ſcd̓m annū repetitis viribus ꝯtra hoſtē adeo ardenter occurrit vt ſuperato Narſeo eum cū vxoribus: liberis: ſororibuſqꝫ eius captisad Dioclitianuꝫ (rebus pacatis) cū ingēti gloria rediret. Qui ambo. 18º. imperij eoꝝanno inſigni pōpa Rome de ip̄is triupharūt antecedētibus eoꝝ currū Narſei cō-iuge: ſororibus ac liberis cū omni p̄da: qua parthos ſpoliauerāt. Quo ꝯfecto Dio-clitianꝰ ad exornandā vrbē animū adiecit: ⁊ inter cetera Thermas dioclitianas: maximianaſqꝫ mire magnitudinis extruxit. Quibus ſucceſſibꝰ elatus ſe vt deū adorari ⁊ ſalutari iuſſit. Nam ⁊ primꝰ gēmas veſtibus: calciamētiſqꝫ inſeri fecit: cuꝫ anteeuꝫ oēs imperatores in modū iudicū ſalutarent̉: ⁊ clamydē tm̄ purpuream a priuatohabitu plus haberent. Poſt hec Dioclitianus in oriēte: Maximianꝰ vero ī occidente eccleſias vaſtari: chr̄ianos affligi: ⁊ interfici p̄cipiūt. Et hec ē decima poſt Neronē perſecutio: que oībus ē immanior habita: in qua ēt ſcripture ſacre igni combuſtefuerūt. Si qͥs v̓o chr̄ianus inuētus fuiſſet ī aliquo magiſtratu ſb̓lata eius dignitatetanꝙͣ infamis habebat̉. Poſtremo aūt apd̓ Salonas Dioclitianus imꝑio dimiſſoin vite priuate quietē ſe recepit. Quē etiaꝫ Maximianꝰ in vite priuate ꝓpoſito apd̓Mediolanum imitatus ē. Ipſe vero Doiclitianus poſtꝙͣ annis. xx. partim in principatu: partim in vita priuata vixiſſet veneno extinctus ē.Arcellinus papa natione romanus: patre Proiecto poſt Caiū ſedit annisPape ⁊pº9. mēſibus. 4. Qui. 6º. pōtificatus ſui anno ſeuiēte iam Dioclitiani perſe¶ ¶ ꝑcutione cū a carnificibus captus ꝯpelleret̉ dijs exhibere tura metu perter292 5491ritus tura idolis obtulit: eaqꝫ adorauit. Quo facto haud multo poſt in ſe reuerſusin Sinueſſa cāpanie vrbe ꝯciliū centū ⁊ octoginta ep̄oꝝ habuit: ad qd̓ Marcellinꝰvt Gratianus in canone. ri. di. cº. Nūc autem refert. Squalidus ⁊ cilicio indutus ꝓ-ficiſcit̉: ⁊ ibi omnibus aſtātibus peccatū ſuū cum lachrymis ꝯfitens expoſtulauit ꝓea incōſtantia debitā penam ſibi tribui. Sed illi renuentes dixerunt: ⁊ Petrū apoſtolū ea rōe peccaſſe: ſed flendo peccati penam luiſſe. Tu ergo (inꝗt) teipſum iudi-ca: Iudico ait meipſum deponendū ⁊ anathematizo quicūqꝫ corpus meum tradi-derit ſepulture: affirmans ob negatam fidē nequaꝙͣ ſe ſepulturā mereri. Indeqꝫ ſoluto ꝯcilio Romam iratus Marcellinus redijtꝭ ⁊ Dioclitianū adijt increpans euꝫꝙ impulerit dijs imolare: atqꝫ ita ſe chriſtianū eſſe ꝯſtanti animo ꝯfeſſus ē. Quo audito iuſſit eum Dioclitianus cū Claudio Carino ⁊ Antonio capite truncari: quo-rum corpora cū ad dies. σ. ⁊ 30. inſepulta iacuiſſent via .ſ. publica. Tandem Petriapoſtoli iuſſu: qui Marcello apparuit via Salaria ī cemiterio Priſcille ſepeliūtur.Eius feſtum celebratur ſexto kalendas Maij. ⁊ tunc ceſſauit eꝑatus dies. 25.Papa ziꝰArcellus papa natione romanus patre Benedicto poſt Marcellinum ſedit annis. v. mēſibus. vj. diebus. xxj. Qui licet multis maloruꝫ turbinibusyexatus fuiſſet: diuino tn̄ cultu (vt par erat) intentus conſtituit Gratiano301 5560teſte: ne quis generale ꝯcilium celebrare poſſet abſqꝫ ſpeciali ſedis apoſtolice auctoritate: vt habetur in canone. 17. di. c. Synodū. Item voluit vt quilibet iudicio grauatus: ſedem apoſtolicā appellare poſſet. 2. q. σ. cº. Ad Romanam. Cenſuit iteꝫ nequis iudicaretur: niſi preſentialiter accuſaretur: vel cōuinceretur. 3. q. 9. c. Nō oportet. Statuit preterea: ne quis clericus cuiuſcunqꝫ ordinis exiſteret ſine ſui ſuperio-ris licentia apud ſecularem iudicē attraheretur. xj. q. i. c. Clericum. Hic etiam Priſcillam matronam romanā mulierem ſiquidem ſanctitate ⁊ facultatibus inſignemhabuit cariſſimā: quam etiā cemiteriū ſuis ſumptibus via Salaria cōſtruere fecit.