Druckschrift 
Supplementum chronicarum
Seite
24v
Einzelbild herunterladen
 

AnnoMūdi. Chriſii. Liber.Octauus.Antōinꝰ piꝰQuo quidem in libro angelus paſtoris perſonam induens ei mandatꝭ vt oībusꝑſuadeat: paſcha die dn̄ico celebrari. Qd̓ ⁊ fecit. Statuit preterea ne hereticuſquiſpiam ex iudeorum hereſi ſuſciperetur: aut baptizaretur. Illis āt ſacerdoti-bꝰ penā ſtatuit qͥ negligētes ī attractādo chr̄i ſanguīe ⁊ corpore fuiſſent. Et vbicū cecidiſſet lambi precepit. Rogatu ēt Praxedis ſanctiſſime femīe Thermasnouati ī honore ſororis diue Pudentiane dedicauit: Ueꝝ poſt īgētes eiꝰ virtu-tes hītis ordīatiōibꝰ decēbrio mēſe chr̄i martyr obijt: ⁊ apud Petri corpꝰ ī vaticano ſepelit̉. Cuiꝰ āniuerſaria diei feſtiuitas. 5º. idus Iulij celebrat̉: ⁊ diebuſ. 13.ſedes vacauit.Policarpus Smyrnee vrbis ep̄us: Ioāniſqꝫ apl̓i diſcipulus totiꝰ quoqꝫ minorisaſie pr̄ ⁊ prīceps preſulāte Pio Romā venit vbi cū multos ab heretica prauitate ad vera fidē ꝯuertiſſet tandē ſub Marco Antonino ⁊ Lucio prīcipibꝰ ī Amphiteatro vniuerſo ppl̓o aduerſus eū ꝑſonāte igni traditus ē. Cū quo ēt. xij. exPhiladelphia veniētes martyriū ꝯſumauerūt. Hic ad Philippēſes ꝑutilē ſcri-pſit epiſtolā: q̄ ēt ī nōnullis legit̉ eccleſijs. Cuiꝰ feſtū. 7º. kl̓. Februarij celebrat̉. Heretici.Cerdo ꝗdā hereticꝰ a quo Cerdoniāi heretici tēpeſtate hac vaticinat̉ ⁊ īſanit: cuius opinio fuit: ꝙ aduētus ſpūs ſancti non in apoſtolis ſed in ſe ſolum tradituseēt. Aſſerebatqꝫ duo prīcipia ꝯtraria vt hr̄ ī Canone. 24. q. 3. c. Quidam.Martion hereticus Cerdonis predicti diſcipulus: ſtoycꝰ quidē phūs ꝑ hoc etiātpūs delirare cepit negans chr̄i pr̄em deum eē creatorē q̄ per filiū mūdū fecerat⁊ alteꝝ bonū: alteꝝ v̓o deū iuſtū eē aſſerens tanꝙͣ duo ꝯtraria prīcipia creatiōis⁊ bonitatis: ſicut hēmus ī canone. 24. q. 3. c. Quidā. Hic cū aliqn̄ Policarpo obuiā factus fuiſſet: īterrogaretqꝫ an ſe agnoſce̓t. Cognoſco īquit Policarpus pri-mogenitū diaboli. Eius ſecta poſt eiꝰ mortē varie diuiſa ē: vt īfra: vbi de Apollonio martyre dicemꝰ.Ualentinus ſil̓r hereticus ⁊ Platonicus phūs a quo Ualē tiniana hereſis noīata ē: his tꝑibus ortū hūit. Affirmabat .n. hic chr̄m de corꝑe virginis nihil ſum-pſiſſe: ſed per eā tanꝙͣ ꝑ fiſtulā puꝝ tranſiſſe: vt eodē canonis capitulo pꝫ Uiri doctrinis excellentes.Mileto Aſianus Sardineſis epūs: Frontoniſqꝫ oratoris diſcipulus per hoc tē-pꝰ ī precio ē hītus. Qui ⁊ librū de chr̄iana doctrīa. M. Antonīo tradidit: cuiuſīgeniū (vt Hiero. ſcribit) Tertulianꝰ miꝝ ī modū laudat: dicitqꝫ a multis nr̄orūpphām fuiſſe hītū. Scripſit āt Hieronymo teſte ea que ſubiecta ſunt: vꝫ.De paſcha li z De baptiſmali li i De gn̓atione chr̄i li iDe eccl̓ia li i De vita ꝓphāꝝ li i De DiaboloDe veritate li iDe ꝓphīa chr̄i li i De apocalypſi li i Eglogaꝝ libri. 6. ⁊ alia multa.Theophilus antiochene eccl̓ie ep̄ūs his diebꝰ floruit qͥ ⁊ ꝯtra Martionē hereticū librū edidit: ⁊ aliū ꝯtra Hermogenis hereſim. Tria ēt volumīa ꝯtra Etholūꝯpoſuit. Et ad eccl̓ie catholice edificationē alios breues ⁊ elegātes tractatꝰ edidit. Sꝫ ⁊ ī euangelijs Salomoniſqꝫ ꝓuerbijs commentatus eſt.Apollinaris hieropolitanꝰ epūs ob doctrinā ⁊ ſanctitatē ꝑ idē tꝑūs ī precio fuit:q̄ de fide chr̄i volumē edidit qd̓ ⁊. M. Antonio tradidit. Sꝫ ⁊ aduerſus genteſlibros quinqꝫ ſcripſit. Et aduerſus cathaphrigas duos q̇ tūc cū Priſca ⁊ Ma-ximilla vaticinātes delirabant. Extant ⁊ eius de veritate libri duo.Thaurus Berithius phūs in platonica diſciplina celebratiſſimus hoc tēꝑe hr̄:cuius hec fuit ſn̄ia. In publico mos ppl̓i. In priuato āt ius natureqꝫ gētiū ẜuet̉.Huiꝰ preſtantiſſimi viri Auluſ Gelius grāmaticus auditor fuit.Fauorinū quoqꝫ phm̄ fandi dulciſſimū cū ſupradictis Rome floruiſſe ferūt: Cuius ꝗdē greſſus quocūqꝫ iret Aulus Gelius ſequebat̉: ita hoīes ſermonibꝰ de-mulcebat. Hic nōnulla monumēta ꝯpoſuit.Aulus Gelius Romanus orator ⁊ īſignis grāmaticꝰ hoc tꝑe clarus agnoſcitur.Qui inter ſue virtutis opera cū e Roma ꝑ hyemē ī atticā ꝓficiſceret̉ terraꝫ: de