Rrciᵐ e hrinidomitianus
¶ Liber..VIII.Titusegregia in quo omnes corporis ⁊ animi dotes exſplenduere. Quamobrem:Amor ⁊ humani generis delicie dictus ē Hic latine greceqꝫ lingue peritiſſimuſfuit ⁊ orando fingēdiſqꝫ poematibus prōptiſſimus: ſed neqꝫ muſice artis igna-rus habitus fuit quo nemo predeceſſorum principum magnificentior aūt libe-ralior extitit: cum nulli petenti quicꝙͣ vnꝙͣ negarit. De qua re cum ab amicisreprehenderetur reſpōdiſſe fertur. Neminē triſtem a principe diſcedere opportere. Tante ēt bonitatis fuiſſe dicitur: vt cum quadaꝫ die in cena recordatus fuiſſet nil ſe die illo cuiꝙͣ preſtitiſſe dixerit. O amici hodie diem perdidi. Ueruꝫtamen quedam ſub eo infortunia ⁊ triſtia Rome ⁊ alibi acciderunt: vꝫ confla-gratio Ueſeui alias veſuuij montis in campania que innumeros exuſſit po-pulos: ⁊ incendium Rome per tres dies ⁊ noctes: ⁊ peſtilentia maxima Am-phitheatrū ac Thermas ⁊ alia dedicauit: abſoluitqꝫ. Muſonū philoſophum īſigneꝫ ab exilio reuocauit: ⁊ familiaritate Aſconij Pediani vſus ē. Hic (vt premiſſum eſt) capta iudea ⁊ euerſis hieroſolimis: innumerabiliqꝫ hominū mul-titudine interfecta reuerſus Nomam vna cum patre triumphauit: vno ⁊ eodeꝫcurru vecti: ſubſequente Domiciano eius fratre equo albo (vt Ioſephus ſcri-bit) ſedente. In quo quidem triumpho īnumera iudeorum ſpolia ⁊ tabule ve-teris legis e templo cum reliquis theſauris delate fuerunt ¶ Cuius triumphimonumenta adhuc Rome in via noua apparent inſculpta. Perijt tandem hictalis ac tantus ventris profluuio in eadem villa qua pater anno etatis ſue. 42.eoqꝫ loci cuꝫ ingenti hominū luctu ſepelitur. Qui ⁊ ex ſenatus decreto ꝓpter īgentes eius virtutes inter deos relatus eſt.Ueſuuius Campanie mons ab omni alio monte ſolutꝰ: ⁊ a Neapoli vrbe quattuor paſſuū milibus diſtans: oliuetis: vinetis: alijſqꝫ fructiferis arboribus oliꝫrefertiſſimus hoc anno ſecundum Euſebium in uertice ruptus tantum incen-diū ex ſe eiecit vt ipſius montis arbores: vicinaſqꝫ regiones ac vrbes plurimascum innumerabili hoīuꝫ multitudine exuſſerit Ita ut cum Plinius ſecundushiſtoricus Traiani tempore ex Meſſanēſi claſſe cui preerat) ad hoc uiſendumſpectaculum propius acceſſiſſet ab eodem incendio abſorptus ſit. Nam tantamcinerum ⁊ puniceaꝝ copiā eructaſſe dicitur vt campi vſqꝫ ad arboꝝ cacuminaintumuerint. De quo Martialis iam tunc ſuperſtes li. 4. inquit.Hic eſt pampineis viridis veſuuius vmbrisPreſſerat hic madidos nobilis vue lacusHec iuga quam viſe colles plus bacchus amauitHoc nuper ſatyri monte dedere choros.Hic veneris ſedes lacedemone gratior illiHic locus Herculeo noīe clarus eratCuncta iacent flammis ⁊ triſti merſa fauillaNec ſuperi vellent hoc licuiſſe ſibiIn his autem aduerſis Titus Imperator non modo principis ſollicitudinemſed parentis etiam preſtitit affectum: nunc per ſcripta conſolādo: nunc quantūfacultas ſuꝑpettebat ſubueniendo: vnde ⁊ ad eandem prouinciam reſtaurandacuratores miſit.Omicianus Ueſpaſiani filius Titiqꝫ frater duodecimus RomanoꝝImperator quarto anno. 214. olympiadis imperare cepit: ⁊ imperauitVannis. 15. ⁊ menſibus. 5. Uir per omnia peſſimus qui teſte Oroſio libꝰ7º. c. 12º Neroni ⁊ Caligule magis ſimilis ꝙͣ patri Ueſpaſiano aūt Tito fratriModeratior tamen primis annis habitus eſt: ſed mox per omnes ſcelerumgradus paulatim peruenit libidinis: videlicꝫ crudelitatis: iracūdie: deſidie: quibus criminibus tantum odij in ſe concitauit vt patris fratriſqꝫ nomen pene aboluerit. In tantam quippe ſuperbiam prolapſus eſt vt dominum ſe ac deum vocari ſcribi: coliqꝫ iuſſerit: hanc ob rē multos ex nobilioribus interfecit: pleroſqꝫin exiliū miſit: in ⁊ eiſdē locis trucidari fecit. Libidinis quoqꝫ (⁊ ſi haberet vxorem formoſiſſimam) intemperatiſſimus fuit: qui quicquid in eo excogitari pōt