Druckschrift 
Supplementum chronicarum
Seite
9r
Einzelbild herunterladen
 

Liber.OctauusClaudiusapoſtolatus. Qui eādeꝫ formā ſuis ſucceſſoribus reliꝗs epiſcopis tenendātradiderūt. Et ſolū hoc in nouo teſtamento eſt conſtitutū: ſed ēt ī veteri fuitvn̄ ſcriptū ē. Moiſes Aaron ī ſacerdotibꝰ .i. primi inter eos fuere. Hec tamēapoſtolica ſedes caput cardo a domino non ab alio conſtituta eſt: vt etiamteſtat̉ in Ganone. 22. di. c. Sacroſācta. Primus itaqꝫ hic Petrus qͣdrageſimaleieiunium inſtituit: excommunicatis cōmunicare non deberemus: mandauit: vt patet ēt ī Canone. 93. di. c. Si inimicus ē iſte. Duas auteꝫ epl̓as que ca-nonice noīant̉ ſcripſit. In quaꝝ prīa diſcipulos chriſti īuictos toto orbe terraꝝdiffuſos ꝑegrinos moſtrat p̄terite vite penitere ſuadet: ac in nouā vitā ꝓfi-cere tota ſolicitudīe exhortatur. In ſecunda uero fideꝫ huic mundo ſapiētesmortuos d̓clarat: eiſudē quata ſit pietatis magnitudo demōſtrat. Hic p̄te-rea Linū Eletuꝫ ſacerdotes cōſecrauit: qui valēte ipſo crhiſtianis ſacer-dotale officiū exhiberēt. Nec multo poſt Clem̄tē viꝝ ſanctiſſimū ꝯſecrauit ep̄ꝫcui oīmodā eccleſiā ſibi a chriſto traditā cōmendauit. His uero ita ordinatisvna paulo Neronis iuſſu necatus ēSimon Magus natione Samaritanus vir quidem callidus ſuperbus histemporibus Romam ex Syria venit vbi ſuis preſtygijs incantationibus eoerroris Romanū populū deduxit: ut deus crederetur. Qui ī Samaria eēt(vt diximus) Philippo vno e ſeptē primis dyaconibus baptizatus fuit. Quobaptizato vna Silena vxore erroris ſocia multas hereſes diſſemīare cepit.Sed adueniēte Petro Romā: oīa eius ſcelera ad nichilū deducta ſūt. Namad celū magicis artibus ſpectāte populo volare tentaſſet: Petro orāte: Simōin terrā decidit ac fractis ceruicibus expirauit. Hinc Simoniaci heretici origineꝫ ſumpſere qui donū ſp̄ſſācti emere vēdere cōſueuer̄t. Quiqꝫ ut Gratianꝰin Canone tradit: creaturā adeo affirmāt: ſed ex ſuꝑna v̓tute ꝓuēire teſtātur. ut pꝫ. 24. q. 3. c. Quidā Eam ob reꝫ Petrus a Romais rogatus Marcoeius diſcipulo cōſcribēdi euangelii negotiū tradidit.Paulus apoſtolus electionis vas antea ſaulus a Saulo ſuꝑbo appellatꝰ ſupe-riori āno .ſ. prīo Claudij hieroſolimā aſcēdit vt ꝯferret euageliū Petro. Hicfuit ex tribu Beniamī: oppido Iudee Giſchalis noīe: a romanis captuseſſet parētibus ſuis Tharſū Cilicie vbi eius pater ciuilitate romana donatꝰeſt ꝯmigrauit. Mos ſiꝗdeꝫ Romanoꝝ fuit quādo .ſ. Monarchiā totius mūdicōquiſierūt vt gētes pace coronis occurrebāt priuilegio romane ciuilitatꝭpotirētur. Romanoꝝqꝫ fratres dicerētur. Cōtigit aūt vt Romāi Giliciāexercitu petiſſent. Pauli pater nobilioribus Tharſenſibus romanis occurrere: illoſqꝫ pace recipere. Eamqꝫ ob reꝫ ꝯſularē veſteꝫ ꝓmeruiſſe inter ci-ues annumeratū fuiſſe: ꝑꝑ quod Paulus ciuis romanus habitus ē. Ex Ciliciaigit̉ Paulus adhuc adoleſcentulus ob diuine legis ſtudia hieroſolimaꝫ miſſusGamalieli viro doctiſſimo eruditionis cauſa ꝯmendatus ē. A quo medio-criter eruditus in viꝝ doctiſſimū cito euaſit. Deinde chriſti ſchola excre-ſcere cepiſſetꝭ a pontificibus templi epl̓as accipiens eos qui chriſtū veꝝ deūꝓfiterentur ꝑſequi decreuit. Unde Stephani dyaconi ꝓthomartyris neci ītereſſe voluit/ oīum lapidātiū eum veſtimenta ẜuauit tanꝙͣ (vt diuus refertAug. manibus omniū lapidaret: quo īclinatus orauit Stephanus: e terraerectus ē Paulus: qꝛ Damaſcum pergeret vt Lucas ſcribit: ſpiritu diuinotactus ad fidē chriſti venire ꝯpulſus ē: electionis vas vocari ꝓmeruit: nom̄Pauli a Procōſule Cypri Paulo accepit quē p̄dicatione ſua ad fidē redegeratDeinde vua Barnaba apl̓o multis vrbibus ꝑagratis hieroſolimam rediensa Petro: Ioanne ac Iacobo gentiū apl̓us eligitur: in iudea multis electis di-ſcipulis in hiſpaniā p̄dicādi gr̄a nauigauit: ac Narbone ciuitati Paulū diſcipuluꝫ ordinatū antiſtitē dereliquit: quod alijs multis galliaꝝ vrbibꝰ effecit. Poſtea hieroſolimā reuerſus ſcd̓o īperij Nerōis āno a Feſto Iudee ꝓcurator̄ vinctus Romā vt ciuis romanus mittitur: vbi biēnio ī ſatis libera cuſtodia manēſcum Iudeis quottidie diſputabat. Tādē a Nerone dimiſſus multa predicauit

AnmoChriſti Mūdi.